Sep 13th

နင္ေပ်ာ္ရင္......

By Soul Mate

မာန္

            ဇာတ္သိမ္းမလွႏိုင္တဲ႔ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္မွန္း အစကတည္းကသိေနေပမဲ႔လည္း…

            မယံုၾကည္ႏိုင္သူက ငါကိုယ္တိုင္ပဲျဖစ္ေနေတာ႔…

 

ႏိုင္

          ဒါဟာ မာယာရွင္(နင္႔)ရဲ႕ ေဆာင္းဦးပံုျပင္တစ္ပုဒ္ပါပဲ… မင္းေခ်ာ႔သိပ္ခဲ႔တဲ႔ ဒီပံုျပင္က…

            ငါ႔ရင္ခြင္ဇာတ္စင္ေပၚမွာ အထင္ကရျပဇာတ္တစ္ပုဒ္အျဖစ္ ကျပအသံုးေတာ္ခံေနျပီေလ…

 

ခန္႔

          ေဆာင္းဦးပံုျပင္နဲ႔ အိမ္မက္ မက္သူလို…

            ငါဟာရူးသြပ္စြာဝင္ေရာက္ သရုပ္ေဆာင္ေနတယ္ေလ…

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

 “ငါ႔ကို တစ္ခုေလာက္ ကူညီပါလား မာန္

 

ေသာက္ေနတဲ႔ ေကာ္ဖီခြက္ကိုခ်ျပီး မာန္ တစ္ေယာက္ ႏိုင႔္ ကိုေမာ႔ၾကည္႔လိုက္သည္။

 

မာန္     ။ ဘာကူညီရမွာလဲ ႏိုင္.. ေျပာေလ။

ႏိုင္       ။ ငါဘာဆက္လုပ္ရမလဲ မာန္။ ငါရူးခ်င္ေနျပီ သိလား။

မာန္     ။ ဘာကိစၥေတြျဖစ္ေနလို႔လဲ ႏိုင္။ ဘာျဖစ္တယ္ဆိုတာကို အရင္ေျပာေလ။

ႏိုင္       ။ ငါလူတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္မိေနျပီ မာန္

 

မာန္ ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြကိုတြန္႔ျပီး ျပံဳးရံုေလးျပံဳးလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္….

 

မာန္     ။ အင္း…အဲဒီေတာ႔ ငါကဘာလုပ္ရမွာလဲ။

ႏိုင္       ။ အဲဒီ႔လူက ငါၾကိဳက္တာကို သိသိၾကီးနဲ႔ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတယ္။ သူအဲလိုလုပ္ေနေတာ႔ ငါပိုခံစားရတယ္ဟ။

မာန္     ။ အဲဒါနဲ႔ ငါကဘာကိုကူညီရမွာလဲ။

ႏိုင္       ။ အာ…နင္ကလဲ.. သူငါ႔ကိုျပန္ၾကိဳက္လာေအာင္ ကူညီေလဟာ။ နင္နဲ႔လဲသိေနတာပဲ။

မာန္     ။ ဘယ္သူလဲ နင္ၾကိဳက္ေနတာက။

ႏိုင္       ။ ေျပာရမွာေတာင္ရွက္တယ္။ သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္းျပန္ၾကိဳက္ေနတယ္လို႔ မေျပာနဲ႔ေနာ္။ ငါၾကိဳက္တာ ခန္႔ ေလ…။

မာန္     ။ ေအာ္…အိုေကပါ.။ ကူညီေပးပါ႔မယ္။ နင္ေပ်ာ္မယ္ဆိုရင္ေပါ႔။

ႏိုင္       ။ ဟားဟား…ေပ်ာ္တာမွ ျပဲေတာင္က်ေတာ႔မယ္။ ဟိဟိ။

မာန္     ။ ဟုတ္ပါျပီ ေပ်ာ္ပါ ေပ်ာ္ပါ။

ႏိုင္       ။ ငါက်ဴရွင္သြားရေတာ႔မယ္ မာန္။ တာ႔တာေနာ္.။ သြားႏွင္႔ျပီ။ ေနာက္မွေတြ႕မယ္.။

မာန္     ။ အိုေက ႏိုင္။ တာ႔တာ။

 

ႏိုင္ တစ္ေယာက္ဆိုင္ထဲကေန ကေလးေလးတစ္ေယာက္လို ေျပးလႊားထြက္သြားသည္။ ေသာက္ေနတဲ႔ ေကာ္ဖီေတြေတာင္ ပိုခါးသြားသလို မာန္ ခံစားလိုက္ရသည္။ ငါသိပ္ခ်စ္တဲ႔နင္႔မွာ ခ်စ္ေနတဲ႔သူရွိေနျပီတဲ႔လား။ မာန္႔ ရင္ထဲမွာ ခံစားမႈေတြက မြန္းသိပ္သြားသည္။ သဘာဝတရားတို႔ကိုလြန္ဆန္ကာ မာနႏွင္႔သိကၡာကို ခဝါခ်ျပီး သူ႔ကိုခ်စ္ခဲ႔သည္။ သူ႔ထံမွ စူးရွႏွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ မ်က္ဝန္းတစ္စံုကို မာနႏွင္႔ရင္းျပီး ဝယ္ခဲ႔ရသည္။ သိကၡာမ်ားႏွင္႔ လဲခဲ႔ရသည္။ ဖုန္းတစ္လံုးကို ကိုင္လိုက္တိုင္းလည္း မွတ္မိေနက် ဂဏန္း ၉ လံုးကုိလွည္႔၊ ၾကားလိုေသာအသံကို ရင္တထိတ္ထိတ္ႏွင္႔ ႏႈတ္ပိတ္နားစြင္႔ျမဲ။ ဒါဟာ ဖုန္းရွိသူရဲ႕အျပစ္လား၊ ဆက္မိသူရဲ႕ အျပစ္လား။ အင္မတန္ထိုင္းေသာမွတ္ဥာဏ္က ဒီတစ္ခါက်ေတာ႔ မ်က္ႏွာလိုက္သည္။ ကိုရီးယားသီခ်င္း မ်ားကိုႏွစ္သက္တတ္ေသာ၊ ကေလးဆန္စြာ ေနတတ္ေသာ၊ တခါတရံ စိတ္တုိရန္ဝန္မေလးတတ္ေသာ သူ႔အျပဳအမူတို႔က ရင္တြင္ခိုဝင္ အျမစ္တြယ္ခဲ႔ေလျပီ။ က်ရံႈးျပီးသား မာနႏွင္႔သိကၡာတရားမ်ား ျပန္ရေတာ႔မည္မဟုတ္မွန္း ေကာင္းစြာသိေနပါလ်က္ႏွင္႔ ေနာက္ဆုတ္ရန္မၾကိဳးစားခဲ႔သူမွာလည္း မာန္ ကိုယ္တိုင္သာျဖစ္ေနေတာ႔သည္။ သူ႔ကိုဘာေၾကာင္႔ ခ်စ္မိလဲဟူေသာ ေမးခြန္းကိုေမးရင္းေမးရင္း ကဗ်ာမ်ားျဖစ္သြားခဲ႔သည္။ သူ႔ကိုမခ်စ္မိေအာင္ၾကိဳးစားရင္း အရာရာသည္ မ်က္ရည္မ်ားျဖစ္သြားခဲ႔သည္။ မာန္ ဟုေခၚေသာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က သူ႔ကိုအရူးအမူးစြဲလမ္းေနပါသည္ဟုဆိုလွ်င္ သူသည္ အျပစ္ကင္းစြာ ဟားတိုက္ရီေမာေနမည္လားမသိ။ တစ္ကယ္တမ္းက်ေတာ႔သူသည္ ေက်ာက္ေတာင္တစ္ခုလို မလႈပ္မယွက္။ ေက်ာင္ေတာင္မ်ားကို ေရႊ႕လ်ားေစတာ မုန္တိုင္းလား၊ ေလျပင္းလား၊ ဒါမွမဟုတ္ မာန္႔ ရဲ႕မာယာေတြလား…………………..

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

“ဟုတ္တယ္ မာန္… သူငါ႔ကိုၾကိဳက္ေနတယ္”

 

ခန္႔ က မာန္႔ ကိုၾကည္႔ရင္းခပ္တည္တည္ပဲ ေျပာလိုက္သည္။

 

မာန္     ။ သူၾကိဳက္ေနတာကို သိေနရက္နဲ႔ ဘာလို႔ဘာမွမတုန္႔ျပန္ရတာလဲ ခန္႔

ခန္႔       ။ အခ်ိန္မတန္ေသးဘူးထင္လို႔ပါ မာန္

မာန္     ။ ဘာကိုအခ်ိန္မတန္ေသးတာလဲ ခန္႔

ခန္႔       ။ ငါလိုခ်င္တာက အခ်စ္စစ္ကိုလိုခ်င္တာေလ။ သူကငါ႔ကိုစိတ္ကစားျပီး ၾကိဳက္တာကို ငါမလုိခ်င္ဘူး မာန္

မာန္     ။ အဲဒါနဲ႔ အခ်ိန္မတန္တာ ဘာဆိုင္လို႔လဲ။

ခန္႔       ။ ဆိုင္တယ္ မာန္။ သူသာငါ႔ကိုတစ္ကယ္ခ်စ္ရင္ ငါအခ်ိန္ေတြဘယ္ေလာက္ဆြဲဆြဲ ေစာင္႔ေနမွာပဲေလ။

မာန္     ။ ေအာ္…ဒီလုိကိုး…။ ဒါနဲ႔ နင္ကေကာ သူ႔ကိုခ်စ္လား။

ခန္႔       ။ ေမးစရာမလိုတဲ႔ ေမးခြန္းၾကီးပါလား မာန္။ ငါသူ႔ကိုမခ်စ္ရင္ အခုေလာက္ထိ စဥ္းစားမေနဘူးေလ။

မာန္     ။ ဒါဆိုနင္ေျပာခ်င္တာ နင္လဲသူ႔ကိုခ်စ္တယ္ေပါ႔။

ခန္႔       ။ အရမ္းကိုခ်စ္တယ္ မာန္

 

ဟင္႔အင္း…ဟင္႔အင္း… နင္သူ႔ကိုမခ်စ္ရဘူး ခန္႔။ လံုးဝကိုမခ်စ္ရဘူး။ ႏိုင္႔ ကိုခ်စ္တဲ႔သူဟာ ဒီေလာကၾကီးထဲမွာ ငါတစ္ေယာက္ပဲ ရွိရမယ္။ နင္ ႏိုင္႔ ကိုခ်စ္တာကို ငါခြင္႔မျပဳႏိုင္ဘူး ခန္႔။ ေက်းဇူးျပဳျပီးမခ်စ္ပါနဲ႔ ခန္႔ ရယ္။

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

ႏိုင္       ။ နင္မေန႔က ခန္႔ နဲ႔ေတြ႕တယ္ဆို မာန္။ အဲဒါဟုတ္လား။

မာန္     ။ အင္း…ဟုတ္တယ္ေလ… အဲဒါဘာျဖစ္လဲ။

ႏိုင္။      ။ ငါနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ဘာေတြေျပာျဖစ္ၾကေသးလဲ။

မာန္     ။ နင္သိပ္သိခ်င္ေနတာလား ႏိုင္

ႏိုင္       ။ ေအးေပါ႔ဟ။ သိခ်င္တာေပါ႔။ ကိုယ္အရမ္းခ်စ္တဲ႔သူတစ္ေယာက္က ကိုယ္႔အေပၚဘယ္လိုစိတ္ထားလဲ သိခ်င္တာေပါ႔။

 

ဘာ….ဘယ္လိုေျပာလိုက္တာလဲ ႏိုင္ ရယ္။ အရမ္းခ်စ္တယ္တဲ႔လား။ ဒါဆိုငါကေကာ…..။ ငါလဲနင္႔ကို အရမ္းခ်စ္တယ္ေလ။

 

မာန္     ။ ဟားဟား…ဟုတ္ပါျပီ။ နင္သိခ်င္ရင္ေျပာျပမယ္။ နင္ၾကိဳက္ေနတာကိုလဲ သူသိတယ္တဲ႔။ ဒါေပမဲ႔ နင္႔ကိုေစာင္႔ၾကည္႔အံုးမယ္တဲ႔။ ဒါပဲ။

ႏိုင္       ။ ဟင္…..ဒါပဲလား။ နည္းနည္းေလး။

မာန္     ။ အမ္…ဒါပဲေလ။ သိသေလာက္ျပန္ေျပာတာေတာင္ နည္းနည္းေတြမ်ားမ်ားေတြလုပ္ေနေသးတယ္။ နင္ဆိုတာလဲ.။

ႏိုင္       ။ မဟုတ္ပါဘူးဟာ။ ငါကသူနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး အမ်ားၾကီးသိခ်င္လို႔ပါ.။

မာန္     ။ ဟုတ္ပါျပီ….ငါထပ္ျပီးစံုစမ္းေပးပါ႔မယ္။ နင္ေပ်ာ္မယ္ဆိုရင္ေပါ႔……………….။

ႏိုင္       ။ ေက်းဇူးပါသူငယ္ခ်င္းရယ္။ ငါ႔မွာ တိုင္ပင္စရာဆိုလို႔ နင္တစ္ေယာက္ပဲ ရွိေတာ႔တယ္။

မာန္     ။ ငါကလဲ နင္တစ္ေယာက္ပဲ ရွိတာပါ ႏိုင္

ႏိုင္       ။ ဘာကိုငါတစ္ေယာက္ပဲရွိတာလဲ မာန္.။

မာန္     ။ ေအာ္…ဟို..ဟို.. သူငယ္ခ်င္းေကာင္းကိုေျပာတာပါ။ ဟီးဟီး။ သူငယ္ခ်င္း…သူငယ္ခ်င္းကိုေျပာတာ။

 

နင္ခ်စ္ေနတဲ႔သူနဲ႔ နင္နဲ႔ေျပလည္ဖို႔ကို ငါကကူညီေပးရမယ္တဲ႔လား။ သိပ္ကိုေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ႔ အကူအညီတစ္ခုပါလား ႏိုင္။ ငါ…ငါေလ…ငါသိပ္ခ်စ္တဲ႔နင္႔ကို တစ္ျခားသူလက္ထဲကို မထည္႔ေပးခ်င္ဘူး ႏိုင္ ရယ္။ ငါ႔ရင္ဘတ္ထဲကိုလည္း ခဏေလာက္ေတာ႔ ဝင္ၾကည္႔ေပးပါအံုးလားဟာ။ ငါရင္ခြင္တစ္ခုလံုး နင္႔ေၾကာင္႔…..ဘေလာင္ဆူေနျပီဆိုတာကို နင္႔ကိုသိေစခ်င္တယ္ ႏိုင္ ရယ္။ ဒါေပမဲ႔ ငါေက်နပ္ပါတယ္။ နင္ေပ်ာ္မယ္ဆိုရင္ေပါ႔ေလ။ ငါ႔အတြက္ ရင္မျငိမ္းေစမယ္႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြဆိုေပမယ္႔…. တစ္ျခားသူရဲ႕ ရင္ခြင္ကိုမွ နင္ကတမ္းတတယ္ဆိုေတာ႔လည္း ငါ႔ရင္ထဲမွာ ဆို႔နင္႔ငိုရိႈက္ေနရပါေစ…. နင္ေပ်ာ္တယ္ဆိုရင္ေလ… ငါ႔မ်က္ရည္ေတြေျမမက်ေအာင္… နင္႔ေရွ႕မွာဟန္ေဆာင္ရီျပပါ႔မယ္ ႏိုင္ ရယ္။

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

မနက္ေစာေစာစီးစီး တံခါးေခါက္သံၾကားလို႔ မာန္ မထခ်င္ထခ်င္နဲ႔ တံခါးကိုထဖြင္႔ေပးလိုက္တယ္။ ဘယ္သူလဲၾကည္႔လိုက္ေတာ႔…….. ႏိုင္။ လက္ထဲမွာလဲ ဂစ္တာၾကီးတစ္လက္ကိုကိုင္လို႔။ မာန္႔ ကိုေတြ႕ေတာ႔ “Morning မာန္” တဲ႔။ ျပီးေတာ႔ အိမ္ထဲကို ခြင္႔မေတာင္းပဲ ဝင္လာပါတယ္။ ဒီအိမ္ကလဲ လာေနၾကမို႔လို႔ သူ႔အတြက္ေတာ႔ မစိမ္းေတာ႔။

 

မာန္     ။ ေျပာပါအံုး..ေစာေစာစီးစီးလာရတဲ႔ကိစၥကို.။

ႏိုင္       ။ ငါနင္႔ကိုသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ဆိုျပမယ္။ နားေထာင္မလား မာန္

 

မာန္ အရမ္းကိုအံၾသသြားသည္။ သူနဲ႔ခင္လာတာၾကာျပီ။ သူအခုလိုကဗ်ာဆန္ဆန္ေလးေတြ လုပ္တတ္တာကို မသိခဲ႔။ စိတ္ထဲကေတာ႔ ေက်နပ္သြားသည္။ မနက္ခင္းေလးက က်က္သေရရွိသြားသလို ခံစားလိုက္ရသည္။

 

မာန္     ။ အင္း…….။

 

မာန္ ျပံဳးရံုေလးျပံဳးျပီး ေခါင္းညိွမ္႔ျပလိုက္သည္။ စိတ္ထဲမွာလဲ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ အျပည္႔နဲ႔ေပါ႔။

 

“ရင္မွာခ်စ္မ်ားခ်စ္မိေနလား………………………………………………………ငယ္ငယ္တုန္းကခင္တယ္ အခုခ်စ္ရတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းခ်စ္သူေလးရယ္…… အခုခ်စ္ရတဲ႔ ငယ္ငယ္တုန္းကခင္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းခ်စ္သူေလးရယ္….. ၾကင္သူရွိႏွင္႔ရင္လဲ စာနာနားလည္ေပးပါ႔မယ္….. ခြင္႔လႊတ္ႏိုင္တယ္ သူငယ္ခ်င္းခ်စ္သူေလးရယ္” တဲ႔။ သူဆိုျပတဲ႔ သီခ်င္းေလးကို နားေထာင္ျပီး မာန္ အရမ္းကိုေပ်ာ္သြားတယ္။ ငါခ်စ္တာေတြကို သူသိမ်ားသိသြားျပီလားလို႔ေပါ႔။

 

ႏိုင္       ။ ေကာင္းလား မာန္

မာန္     ။ အင္း..အရမ္းေကာင္းတယ္ ႏိုင္

ႏိုင္       ။ နင္ၾကိဳက္လား……။

မာန္     ။ အင္း…ၾကိဳက္တယ္။

ႏိုင္       ။ ဝိုးဟိုးဟိုး…ေပ်ာ္လိုက္တာ..ဟိဟိ.. နင္ၾကိဳက္ရင္ ခန္႔ လဲၾကိဳက္မွာပဲ။ ေသခ်ာတယ္။ ငါေလအဲဒီ႔သီခ်င္းေလး ခန္႔ ကိုဆိုျပခ်င္လြန္းလို႔

              တစ္ညလံုးေလ႔က်င္႔ေနတာဟ။ အဲဒါေကာင္းမေကာင္း နင္႔ကိုအရင္ဆိုျပတာ။ နင္ကေကာင္းတယ္ေျပာေတာ႔ ငါေပ်ာ္လိုက္တာ။ ဟားဟား။

မာန္     ။ ေအာ္……။

 

မလိုအပ္ပါပဲႏွင္႔ မာန္႔ မ်က္ဝန္းမွာ မ်က္ရည္မ်ားက ေဝ႔တက္လာသည္။ ဟင္႔အင္း….နင္မငိုရဘူး မာန္။ နင္ ႏိုင္႔ ေရွ႕မွာမငိုရဘူး။ မာန္ ကိုယ္႔စိတ္ကို မနည္းျပန္ထိန္းေနရသည္။  ထိန္းေနသည္႔ၾကားက မ်က္ရည္တစ္ေပါက္က အလိုက္ကန္းဆိုးမသိစြာ က်သြားသည္။ မာန္ တစ္ေယာက္ မ်က္လံုးအစံုကို လက္ႏွင္႔ဖိပြတ္ပစ္လိုက္သည္။

 

ႏိုင္       ။ ဟင္…မာန္ ဘာျဖစ္တာလဲ.။

မာန္     ။ မသိဘူးဟ…မ်က္လံုးထဲကိုဘာဝင္သြားလဲမသိဘူး.။

ႏိုင္       ။ ဖယ္..ဖယ္....ငါလုပ္ေပးမယ္။

 

ႏိုင္ တစ္ေယာက္ ေျပာလဲေျပာ ပါးစပ္ကလဲ မာန္႔ မ်က္လံုးေတြကို မႈတ္ေပးေနသည္။

 

မာန္     ။ အိုေက..ရျပီ။ ဘာမွမျဖစ္ေတာ႔ဘူး။

ႏိုင္       ။ အင္း…အင္း။ ဒါဆိုငါျပန္ေတာ႔မယ္ေနာ္ မာန္။ ေနာက္မွေတြ႕မယ္။

 

ေျပာျပီး ႏိုင္ ဂစ္တာကိုဆြဲျပီး ထထြက္သြားသည္။ ႏိုင္ ထြက္သြားသည္ႏွင္႔ မာန္႔ မ်က္လံုးက မ်က္ရည္မ်ားက တာက်ိဳးလာျပန္သည္။ လုပ္ရက္လိုက္တာ ႏိုင္ ရယ္။ တစ္ကယ္ဆိုရင္ ငါမေျပာေပမဲ႔ နင္သိသင္႔တယ္ ႏိုင္။ ငါဘယ္ေလာက္နင္႔ကို ခ်စ္ေနတယ္ဆိုတာကိုေပါ႔။ နင္ခ်စ္ေနတဲ႔ သူတစ္ေယာက္အတြက္ ငါကအစမ္းသပ္ခံတဲ႔လား။ နင္လိုတဲ႔အခ်ိန္ဆို ငါ႔ဆီဖုန္းေတြဆက္တယ္။ ျပီးရင္ နင္႔ရည္းစားအေၾကာင္းေတြေျပာတယ္။ အခုလဲ နင္ ခန္႔ ကိုသိပ္ခ်စ္တဲ႔အေၾကာင္းေတြ ငါ႔ကိုလာလာေျပာေနတယ္ေနာ္။ အဲဒါကိုပဲ ဘာေၾကာင္႔ငါကလဲေက်နပ္ေနမိတာပါလိမ္႔။ ေသခ်ာပါတယ္။ နင္႔ကိုသိပ္ခ်စ္လို႔ေပါ႔။ နင္႔ရဲ႕ခ်စ္သူျဖစ္ခြင္႔မရတဲ႔ငါဟာ နင္႔ရဲ႕ေဘးမွာ နင္႔လုိအင္ေတြျဖည္႔ဆည္းေပးမယ္႔ အျဖည္႔ခံေလးတစ္ေယာက္ေတာ႔ ျဖစ္ေနခ်င္လို႔ေပါ႔။ နင္ေပ်ာ္မယ္ဆိုရင္ေပါ႔ေလ……………….

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

သာယာလွပေနတဲ႔ မိုးရာသီေန႔လည္ခင္းေလးတစ္ခုမွာေပါ႔။ ကန္ေတာ္ၾကီးေရျပင္ထက္က တံတားေလးေပၚမွာ ေရာင္စံုေကာင္ေလးသံုးေယာက္ ေျပးလႊားေဆာ႔ကစားေနေလရဲ႕။

 

ႏိုင္       ။ ဝႈး…ေမာတယ္ဟာ..ခဏနားရေအာင္။

ခန္႔       ။ အာ…ႏိုင္ ကလဲ ေဆာ႔ေတာင္မေဆာ႔ရေသးဘူး။ ေမာေနျပီလား။

ႏိုင္       ။ ခဏေလးပဲနားမွာပါ ခန္႔ ရယ္။ ရင္ဘတ္နည္းနည္းေအာင္႔လာလို႔ပါ။

မာန္     ။ ဟင္….ရင္ဘတ္ကဘာလို႔ေအာင္႔လာတာလဲ ႏိုင္။ ဘယ္ေနရာကေအာင္႔တာလဲ။ ဘာျဖစ္တာလဲ။

 

မာန္ ပါးစပ္က ေမးခြန္းမ်ားက တရစပ္ထြက္က်သြားသည္။ ခန္႔ ကေတာ႔ဘာမွမေျပာပဲ မာန္႔ ကိုသာတစ္ခ်က္ၾကည္႔လိုက္သည္။

 

ႏိုင္       ။ ဒီလိုပါပဲ။ ငါကခဏခဏ အဲလိုျဖစ္ေနၾကပါ။ စိတ္မပူပါနဲ႔။

ခန္႔       ။ ဟင္…ဘာလို႔အဲလိုျဖစ္ျဖစ္ေနတာလဲ။ ေဆးခန္းမျပဘူးလား ႏိုင္

မာန္     ။ ေအးေလ…ေဆးခန္းမျပဘူးလား ႏိုင္

 

ႏိုင္ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာေလးညိႈးသြားသည္။ ထို႔ေနာက္မွ…..

 

ႏိုင္       ။ ငါ႔မွာႏွလံုးေရာဂါရွိတယ္ေလ။

 

မာန္ ႏွင္႔ ခန္႔ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ ၾကည္႔လိုက္မိသည္။ စိတ္ထဲမွာေတာ႔မေကာင္း။

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

ခန္႔       ။ တစ္ခုေလာက္ေမးလို႔ရမလား မာန္

မာန္     ။ ေမးေလ ခန္႔။ ဘာေမးမလို႔လဲ။

ခန္႔       ။ အမွန္အတိုင္းေျဖမွာလား။

မာန္     ။ အေျခအေနအရေပါ႔။ ဟိဟိ။

ခန္႔       ။ နင္ ႏိုင္႔ ကိုၾကိဳက္ေနလား မာန္

 

ရုတ္တရက္ဆိုသလို မာန္႔ ဦးေႏွာက္ကိုေသြးမ်ားတက္ေဆာင္႔သလို ခံစားလိုက္ရသည္။ သူမ်ားသိသြားျပီလားဟုလည္း စိုးရိမ္စိတ္ေတြျဖစ္သြားသည္။

 

မာန္     ။ ဘာျဖစ္လို႔ေမးတာလဲ ခန္႔

ခန္႔      မာန္႔ ကိုၾကည္႔ရတာ ႏိုင္႔ အေပၚမွာအရမ္းေကာင္းေနသလားလို႔ပါ။

မာန္     ။ ဘာကိုၾကည္႔ျပီးေျပာတာလဲ ခန္႔

ခန္႔       ။ အသိသာၾကီးပါ မာန္။ ငါက အရာအားလံုးကို အမွန္အတိုင္းပဲ သိခ်င္တာပါ.။ တစ္ခါတစ္ရံမွာ မာန္႔ အျပဳအမူေတြက သူ႔ကိုသိပ္ဂရု

              စိုက္ေနသလိုပဲ။

မာန္     ။ ထင္လို႔ပါ ခန္႔ ရယ္။ ငါကသူ႔ကိုၾကိဳက္စရာလား။ ၾကိဳက္ေနတယ္ဆိုရင္ နင္နဲ႔သူနဲ႔ကို အခုလိုေအာင္သြယ္ေနမလား။ စဥ္းစားေလ.။

ခန္႔       ။ ေအာ္…အိုေကပါ။ မၾကိဳက္ဘူးဆိုရင္လည္း ျပီးတာပါပဲ မာန္

မာန္     ။ အိုေက ခန္႔

 

ေမးေနၾကျပီ ႏိုင္။ ေဘးလူေတြေတာင္ ေမးကုန္ၾကျပီေနာ္။ အဲဒါကို ကာယကံရွင္နင္က မသိတာလား မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာလားဟာ။ ၾကာရင္ငါရူးရေတာ႔မယ္ ႏိုင္ ရယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြမလိုတဲ႔ ခ်စ္ျခင္းတစ္ခုရဲ႕ တည္ေနရာကို၊ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ားစြာရွိတဲ႔ ဟန္ေဆာင္ျခင္းတစ္ခုနဲ႔ ဖံုးကြယ္ထားမိေတာ႔….. မစြန္႔စားရဲတဲ႔ငါက… ခပ္ေဝးေဝးကေငးေနရံုေပါ႔………. ဒါေပမဲ႔လည္း…တန္ပါတယ္။ နင္ေပ်ာ္ေနတာေလးကို ျမင္ေနရလို႔ေလ။ နင္သာေပ်ာ္မယ္ဆိုရင္ေလ………………………………….

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

ဒီေန႔ ႏိုင္႔ ရဲ႕ခ်ိန္းဆိုခ်က္အရ မာန္ တစ္ေယာက္ ဂမုန္းပြင္႔ကုန္တိုက္က Always ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးကို ထြက္လာခဲ႔လိုက္တယ္။ ဆိုင္ထဲကိုေရာက္ေတာ႔ ႏိုင္႔ ကိုမေတြ႕ရေသး။ အဲဒါနဲ႔ ဆိုင္ထဲကိုဝင္ျပီးေစာင္႔ေနလိုက္တယ္။ အိတ္ထဲက Harry Potter စာအုပ္ေလးကိုထုတ္ျပီး ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း ေစာင္႔ေနလိုက္တယ္။ ခဏေနေတာ႔ နားထဲကိုအသံေလးတစ္ခုက ဝင္လာပါတယ္။ “ထိုင္လို႔ရမလား ခင္ဗ်ာ” တဲ႔။ ဘယ္သူလဲလို႔ေမာ႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ႏိုင္။ တစ္ေယာက္တည္းေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ေဘးမွာလဲ ခန္႔ ပါပါလာတယ္။ ႏိုင္ က ခန္႔ ပုခံုးေလးကိုဖက္လို႔။ ႏွစ္ေယာက္လံုးမ်က္ႏွာေတြက ျပံဳးစိစိနဲ႔။ ျမင္လိုက္ရတဲ႔ မာန္ တစ္ေယာက္ ကိုယ္႔မ်က္လံုးေတာင္ ကိုယ္မယံုႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္သြားတယ္။

 

ခန္႔       ။ ေပးမထိုင္ေတာ႔ဘူးလား မာန္

မာန္     ။ ေအာ္…အင္း…ထိုင္ေလ။

ႏိုင္       ။ နင္႔ကိုေျပာစရာရွိတယ္ မာန္

မာန္     ။ မေျပာခင္ကတည္းက သိေနျပီေလ။ ဟားဟား။

ႏိုင္       ။ အမ္….ဘာကိုသိေနတာလဲ မာန္။ ဘာမွေတာင္မေျပာရေသးဘူး။

မာန္     ။ နင္တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကိဳက္သြားတဲ႔ ကိစၥကိုပဲေျပာမွာမဟုတ္ဘူးလား။

ခန္႔       ။ ဟာ…မာန္ ကဘယ္လိုသိတာလဲ။

မာန္     ။ အမေလး…နင္တို႔ႏွစ္ေယာက္ပံုစံၾကီးကအသိသာၾကီးပါဟာ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြန္ဂရက္က်ဴေလးရွင္း ေနာ္ ခန္႔

ႏိုင္       ။ အမ္..ဂုဏ္ျပဳရမွာက ငါ႔ကိုေလ။ ငါကၾကိဳးစားထားရတဲ႔သူေလ။

မာန္     ။ ေအာ္..ေအးေနာ္..ေဆာရီး..ဟီးဟီး။ ဂုဏ္ယူပါတယ္ ႏိုင္….။

 

အဲဒီ႔ေန႔က မာန္ နဲ႔ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေလွ်ာက္သြားခဲ႔ၾကပါတယ္။ ဒီေန႔တစ္ေနကုန္ ေနမသာခဲ႔ပါ။ ျပန္ခါနီးမွာ မိုးက သည္းထန္စြာရြာသြန္းခဲ႔သည္။ မိုးရြာထဲမွာ သံုးေယာက္သား လမ္းေလွ်ာက္ခဲ႔ၾကသည္။ ခ်စ္သူစံုတြဲအသစ္ေလးကေတာ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ရီေမာေနၾကတာေပါ႔။ မာန္ တစ္ေယာက္လည္း ရီေမာေနခဲ႔ပါတယ္။ မ်က္ရည္စေတြနဲ႔အတူေပါ႔။ သူတို႔ကေတာ႔ မသိခဲ႔ပါဘူး။ မိုးေရေတြနဲ႔ ေရာေနလို႔ေလ။ နင္ေပ်ာ္ရင္ ငါလဲေပ်ာ္ပါတယ္ ႏိုင္ ရယ္။ နင္သာေပ်ာ္မယ္ဆိုရင္ေလ…………။ ဇာတ္သိမ္းမလွႏိုင္တဲ႔ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္မွန္း အစကတည္းကသိေနေပမဲ႔လည္း… မယံုၾကည္ႏိုင္သူက ငါကိုယ္တိုင္ပဲျဖစ္ေနေတာ႔…………..

 

ဒီလိုနဲ႔ပဲ ရက္ေတြလေျပာင္း…….

 

လေတြႏွစ္ေျပာင္း……

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

“ဘာ……….ဘာျဖစ္တယ္…ခန္႔…နင္မေနာက္နဲ႔ေနာ္. ခန္႔…”

 

ၾကားလိုက္ရသည္႔စကားတို႔က ကိုယ္႔နားကိုမယံုႏိုင္ေအာင္ကိုျဖစ္သြားရသည္။ ခန္႔ ေျပာတဲ႔ ဒီလိုသတင္းဆိုးၾကီးကို ၾကားရလိမ္႔မယ္လို႔ မာန္ လံုးဝမထင္ထားခဲ႔။

 

ခန္႔       ။ ဒါေနာက္စရာမွမဟုတ္တာ မာန္ ရယ္။ ငါလဲေသခ်င္တယ္သိလား။ ဘာလို႔ဒီလိုအျဖစ္ဆိုးၾကီးက ငါ႔တို႔ဆီကိုမွေရာက္လာရတာလဲဟာ..။

မာန္     ။ နင္…နင္…ဘာဆက္လုပ္မယ္ စိတ္ကူးထားလဲ ခန္႔

ခန္႔       ။ ဘာမွကိုမသိေတာ႔ဘူးဟာ။ ေသခ်င္တာတစ္ခုပဲသိေတာ႔တယ္။

မာန္     ။ ေသခ်င္ေနယံုနဲ႔ မျပီးဘူးေလ ခန္႔။ နင္ေသေတာ႔ေကာဘာထူးမွာလဲ။

ခန္႔       ။ မသိဘူးဟာ…မသိဘူးဟာ..ေက်းဇူးျပဳျပီးဘာမွမေျပာပါနဲ႔ေတာ႔ မာန္ ရယ္။

 

ေျပာလဲေျပာရင္း…လူကလဲ မာန္႔ ကိုဖက္ရင္ ရိႈက္ၾကီးတငင္ငိုေတာ႔သည္။

 

ႏိုင္ ရယ္… အေမာေဖာက္ျပီး သတိလစ္ေနတယ္တဲ႔လား။ အေျခအေနကလည္း လံုးဝကိုမေကာင္းဘူးတဲ႔။ ငါဘာလုပ္ရမလဲ ႏိုင္။ ငါဘာလုပ္ေပးႏိုင္မလဲ။ နင္႔ေနရာမွာငါသာျဖစ္လိုက္ခ်င္ေတာ႔တယ္ ႏိုင္ ရယ္။

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ဗဟိုစည္ေဆးရံုက အေရးေပၚသီးသန္႔ခန္းေလးထဲက ခုတင္ေပၚမွာ မလႈပ္မယွက္ကေလးလွဲေနတဲ႔ ႏိုင္။ မ်က္ႏွာေလးကလည္း ျဖဴစုပ္စုပ္။ သတိကေတာ႔ မရေသး။ ခန္႔ ကေတာ႔ ႏိုင္႔ ကိုၾကည္႔ျပီးငိုေနတာ မရပ္ေတာ႔။

 

မာန္     ။ မငိုပါနဲ႔ေတာ႔ ခန္႔ ရယ္။ သူျပန္ေကာင္းလာမွာပါ။

ခန္႔       ။ ျပန္ေကာင္းလာမယ္ဟုတ္လား မာန္။ ဘယ္ေတာ႔လဲ။ ေနာက္လလား။ ေနာက္ႏွစ္လား။ ဒါမွမဟုတ္…………။

မာန္     ။ ေတာ္ေတာ႔…ခန္႔

ခန္႔       ။ ငါငိုပါရေစ မာန္ ရယ္။ ငါတစ္ဝၾကီးငိုေနခ်င္လို႔ပါ။ ငါသိပ္ခ်စ္တဲ႔ ႏိုင္႔ မွာမွဘာလို႔ဒီေရာဂါၾကီးလာျဖစ္ရတာလဲဟာ…။

 

သိပ္ခ်စ္တယ္တဲ႔လား။ ငါလဲသိပ္ခ်စ္တာေပါ႔ ခန္႔ ရယ္။ ဒါေပမဲ႔ ငါ႔ဘဝက နင္႔လိုေတာင္ ငိုခြင္႔မရွိတဲ႔ဘဝေလ။

 

မာန္     ။ ငါဘာလုပ္ေပးရမလဲ ခန္႔

ခန္႔       ။ ဘာလုပ္ေပးႏိုင္မွာလဲ မာန္ ရယ္။ ငါေတာင္ဘာမွမလုပ္ေပးႏိုင္တာ နင္ကဘာလုပ္ေပးႏိုင္မွာလဲဟာ။

မာန္     ။ အဲဒီ႔ေတာ႔ နင္က သူေသသြားတာကို ဒီအတိုင္းလက္ပိုက္ၾကည္႔ေနေတာ႔မွာလား။

ခန္႔       ။ မသိေတာ႔ဘူးဟာ…။

 

ဟင္႔အင္း…ႏိုင္ မေသရဘူး။ ႏိုင္ လံုးဝကိုမေသရဘူး။ ငါအတတ္ႏိုင္ဆံုးၾကိဳးစားမယ္။ နင္ငါနဲ႔အတူတူ အသက္ရွင္ေနရမယ္ ႏိုင္။ ဟုတ္တယ္…နင္နဲ႔ငါနဲ႔ အတူတူအသက္ရွင္ရမယ္။ ရင္ခုန္သံတူတူေပါ႔…………။

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

ေလးလံေနေသာ မ်က္ခြံတို႔ကိုအားယူျပီး ႏိုင္ တစ္ေယာက္ဖြင္႔ၾကည္႔လိုက္သည္။ ပထမဆံုးျမင္လိုက္ရသည္က ခ်စ္သူ ခန္႔။ ထို႔ေနာက္မွာေတာ႔ ႏိုင္႔ မိသားစု။ ျပီးေတာ႔ ဆရာဝန္ေတြ။ အားလံုးရဲ႕မ်က္ႏွာေတြမွာ အျပံဳးေလးေတြပြင္႔လို႔။

 

ခန္႔      ႏိုင္..သတိရလာျပီလား။ ေနရတာသက္သာလားဟင္။

ႏိုင္       ။ အင္း………..။

 

ျပံဳးျပီးျပန္ေျဖလိုက္သည္။ လက္ကေလးကေတာ႔ ခန္႔ ကိုကိုင္လို႔။

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

ဒီေန႔ဆို ႏိုင္ တစ္ေယာက္ေဆးရံုကဆင္းတာ ၁ ပတ္ျပည္႔ျပီ။ အိမ္ကိုသတင္းလာေမးၾကေသာ သူငယ္ခ်င္းေတြကတစ္ျပံဳၾကီး။ ဒါေပမဲ႔ မာန္႔ ကိုေတာ႔ မေတြ႕ရ။ သတိျပန္ရလာျပီးကတည္းက မာန္႔ ကိုပဲသတိရေနမိသည္။ သတိရပါတယ္ဆိုမွ သူကလဲေပၚမလာ။ ေတာ္ေတာ္လဲေနႏိုင္တယ္ဟု ႏိုင္ ေတြးမိသည္။ ေတြးေနစဥ္မွာပင္ ႏိုင္႔ ေဘးသို႔ ခန္႔ ေရာက္လာသည္။

 

ခန္႔      ႏိုင္…သက္သာတယ္မွလားဟင္။

ႏိုင္       ။ အင္း…ေကာင္းေနပါျပီ။ ဒါနဲ႔ မာန္႔ ကိုဆက္သြယ္လို႔ရလားဟင္။

ခန္႔      မာန္……။ မာန္…သူလာမွာပါ ႏိုင္

 

ခန္႔ မ်က္ႏွာအမူအရာတို႔က လိုတာထက္ကို ပိုပ်က္သြားသည္။ မာန္႔ အေၾကာင္းေမးလိုက္တိုင္း..ေမးလိုက္တဲ႔သူတိုင္းေပါ႔။

 

ႏိုင္      မာန္ နဲ႔ပတ္သတ္ျပီး တစ္ခုခုကိုဖံုးကြယ္ထားလာ ခန္႔။ ငါ႔ကိုမလိမ္ပါနဲ႔ေနာ္။

ခန္႔       ။ သိပ္သိခ်င္ေနတာလား ႏိုင္

ႏိုင္       ။ အရမ္းကိုသိခ်င္တယ္ ခန္႔

ခန္႔       ။ သူအေစာၾကီးကတည္းက နင္႔ဆီကိုေရာက္ေနျပီေလ ႏိုင္

ႏိုင္      ခန္႔ ဘာကိုေျပာတယ္ဆိုတာ နားမလည္ဘူး။

ခန္႔       ။ ရွင္းရွင္းပဲေျပာေတာ႔မယ္ေနာ္ ႏိုင္ႏိုင္ သတိလစ္ေနတုန္းက သူလာၾကည္႔သြားတယ္။ ျပီးေတာ႔ ႏိုင္႔ ေရာဂါက ႏွလံုးအလႈရွင္မရွိရင္ ႏိုင္

  အသက္ဆက္မရွင္ႏိုင္ေတာ႔ဘူးဆိုတာ သူသိသြားတယ္။ အဲဒီ႔မွာ…သူ..သူ..။

ႏိုင္       ။ အဲဒီ႔မွာဘာျဖစ္လဲ ခန္႔။ ဆက္ေျပာပါဟာ…။

ခန္႔       ။ သူ႔ႏွလံုးကို နင္႔ကိုလႈသြားတယ္…ႏိုင္

ႏိုင္       ။ ဘာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာ……….။

 

ႏိုင္႔ မ်က္လံုးမွ မ်က္ရည္တို႔က တရစပ္က်လာေတာ႔သည္။ သူငယ္ခ်င္းရယ္။ ဘာလို႔ဒီလိုလုပ္ရတာလဲဟာ…။ ငါဆိုတဲ႔ေကာင္က နင္႔ကိုဘာေတြမ်ားေကာင္းခဲ႔လို႔ ဒီလိုစေတးရတာလဲဟာ။

 

ခန္႔       ။ ေရာ႔ ႏိုင္။ ဒီမွာ သူမဆံုးခင္နင္႔အတြက္ဆိုျပီးေပးသြားတဲ႔ ပါဆယ္ထုပ္ေလး။

 

ေျပာျပီးျပီးခ်င္း ခန္႔ ကလွည္႔ထြက္သြားသည္။ ပါဆယ္ထုပ္ေလးကို ႏိုင္ ဖြင္႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ပထမဦးဆံုး ေတြ႕လိုက္တာက ကိုရီးယားသီခ်င္းေခြေလးေတြ။ အဲဒီ႔ေနာက္မွာေတာ႔ ႏိုင္ သူ႔ကိုေပးဖူးတဲ႔ ဖန္ခြက္ေလး။ အေရာင္ေတာင္မက်ေသး။ ထို႔ေနာက္ ဓာတ္ပံုေလးမ်ား။ ပံုအားလံုးမွာ ႏိုင္ ပါေနသည္။ ေအာက္ဆံုးမွာမွ…Mp3 Player ေလးတစ္ခု..။ ဖြင္႔ျပီးနားေထာင္ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔…..

 

ႏိုင္…. ဒီဟာကိုနားေထာင္ေနတဲ႔အခ်ိန္ဆို နင္ေတာ္ေတာ္ေလးေနေကာင္းေနေလာက္ျပီေပါ႔။ ဝမ္းသာပါတယ္ ႏိုင္။ ငါလုပ္ခဲ႔တာေတြအတြက္လည္း ဘာမွမျဖစ္နဲ႔ေနာ္။ ငါေက်နပ္လို႔ ငါေရြးခဲ႔တာ။ ငါအရမ္းကိုေက်နပ္တယ္ ႏိုင္။ နင္သိမလားေတာ႔မသိဘူး။ ငါက နင္ေပ်ာ္ေနတာေလးကိုပဲ ျမင္ခ်င္ခဲ႔တာဟ။ ေဆးရံုမွာ နင္လွဲေနတာၾကီးကို မၾကည္႔ခ်င္ပါဘူး။ ဟားဟား။ ေနာက္လဲ နင္အျမဲေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနရမယ္ေနာ္ ႏိုင္။ ငါ႔ကိုကတိေပး။ အခုဆိုရင္ငါကေလာကမွာ အေပ်ာ္ဆံုးလူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနျပီဟ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔သူနဲ႔ တစ္သက္လံုးအတူတူေနရေတာ႔မွာေလ။ ေနာက္ဆိုရင္ နင္႔ရဲ႕ရင္ခုန္သံတိုင္းကို ငါကထိန္းခ်ဳပ္ထားရေတာ႔မွာ။ နင္႔ရင္ခုန္သံတိုင္းကိုလဲ ငါကၾကားေနရေတာ႔မွာဟ။ ငါအရမ္းေပ်ာ္တယ္သိလား။ ငါ႔ကိုေန႔တိုင္း ဂစ္တာေလးတီးျပီးေတာ႔ သီခ်င္းဆိုျပေနာ္။ ငါ႔အတြက္ဆိုျပီးေတာ႔ေပါ႔။ နင္နားေထာင္ဖို႔ နင္ၾကိဳက္တဲ႔ ကိုရီးယားသီခ်င္းေခြေလးေတြ ထည္႔ေပးလိုက္တယ္သိလား။ အဲဒါေတြက နင္ေဆးရံုတက္ေနတုန္းက ငါဝယ္ေပးထားတာ။ ၾကည္႔ျပီးသားေတြပါလာရင္လဲ အျပစ္မေျပာနဲ႔ေနာ္။ နင္ကငါ႔ကိုဆိုရင္ အႏိုင္က်င္႔တတ္လြန္းလို႔။ ႏွလံုးအားေဆးလဲ မွန္မွန္ေသာက္ေနာ္ ႏိုင္။ ေတာ္ၾကာေနမေကာင္းျပန္ျဖစ္ေနမယ္။ ညစာကိုလဲ မွန္မွန္စား။ ျပီးေတာ႔ ဆံပင္ကိုလဲ အရမ္းတိုေအာင္မညွပ္နဲ႔ေနာ္။ နင္ကဆံပင္တိုရင္မလိုက္ဘူးဟ။ ငါေလ နင္႔ကို စကားေတြအမ်ားၾကီးေျပာခဲ႔ခ်င္တယ္သိလား ႏိုင္။ ဒါေပမဲ႔ ငါ႔မွာအခ်ိန္အမ်ားၾကီးမရွိေတာ႔ဘူး။ ခြဲခန္းဝင္ရေတာ႔မွာဟ။ တစ္ခုေတာ႔မွတ္ထားေပးေနာ္ ႏိုင္။ ဒီေလာကၾကီးမွာ နင္႔ကိုသိပ္ခ်စ္ခဲ႔တဲ႔.. နင္႔ကိုသိပ္ရူးသြပ္ခဲ႔တဲ႔… နင္႔ကိုသိပ္လိုခ်င္ခဲ႔တဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရွိခဲ႔တယ္ဆိုတာကိုေလ။ ငါေလနင္႔လက္ကိုဆြဲျပီးေတာ႔ လမ္းေတြေလွ်ာက္ခ်င္ခဲ႔တာဟ။ နင္႔မ်က္ႏွာေလးကိုၾကည္႔ျပီးေတာ႔ စကားေတြေျပာခ်င္ခဲ႔တာ။ နင္႔ဆီက ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ႔စကားေလးကို ၾကားခ်င္ခဲ႔တာ။ ေတာ္ပါျပီ ဒါေတြမေျပာေတာ႔ပါဘူး။ ဒါပဲေနာ္ ႏိုင္။ တာ႔တာ။ အရမ္းကိုခ်စ္တယ္သိလား။”

 

စကားေျပာသံကဆံုးသြားျပီ။ မ်က္ရည္တို႔ကေတာ႔ တာက်ိဳးသလို။

 

“ေက်နပ္တယ္တဲ႔လား မာန္ ရယ္။ ဒါေက်နပ္စရာမွမဟုတ္တာဟာ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ငါကတိေပးပါတယ္ မာန္ ရယ္။ ငါေလ နင္႔အတြက္ အျမဲေပ်ာ္ေအာင္ေနပါ႔မယ္ဟာ။ နင္႔ရဲ႕ရင္ခုန္သံေတြကိုလည္း ငါ႔အတြက္အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားသြားမယ္သိလား။ နင္ၾကိဳက္တဲ႔သီခ်င္းေလးေတြကုိလည္း ငါညတိုင္းဆိုျပမယ္ေနာ္။ ငါ႔ကိုမုန္းလိုက္ပါ မာန္ ရယ္။ ငါဟာနင္႔အတြက္ မေကာင္းခဲ႔တဲ႔သူပါဟာ။ ငါအခုနင္အရမ္းၾကားခ်င္ေနတဲ႔ စကားကိုေျပာျပမယ္ေလ မာန္။ နင္ၾကားလားဟင္။”

 

ႏိုင္ တစ္ေယာက္ေျပာရင္းနဲ႔ လက္ကဘယ္ဘက္ရင္အံုေနရာေလးကို ဖိလိုက္သည္။ ႏွလံုးခုန္သံေလးက ဒုတ္ ခနဲ။ ဒုတ္ ခနဲ။

 

“ငါလဲ နင္႔ကိုသိပ္ခ်စ္တယ္ မာန္

 

ဒုတ္…ဒုတ္…ဒုတ္…………………..

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

ကန္ေတာ္ၾကီးေရျပင္ထက္က သံုးေယာက္သားကစားခဲ႔ဖူးတဲ႔ တံတားေလးေပၚမွာ။ အခုေတာ႔ ႏွစ္ေယာက္တည္း။

 

ႏိုင္      ခန္႔ ကိုေျပာစရာရွိတယ္။

ခန္႔       ။ ေျပာေလ ႏိုင္

ႏိုင္       ။ ငါတို႔လမ္းခြဲရေအာင္……………………။

 

ခန္႔ ျပံဳးရံုေလးျပံဳးလိုက္သည္။

 

ခန္႔       ။ တစ္ေန႔မွာဒီစကားကိုၾကားရလိမ္႔မယ္ဆိုတာ သိျပီးသားပါ ႏိုင္။ အဲဒီ႔အတြက္လည္း ငါဘာမွမေျပာေတာ႔ပါဘူး။

ႏိုင္       ။ ငါ….ငါ……………..။

ခန္႔       ။ နင္မွန္ပါတယ္ ႏိုင္။ တစ္ကယ္ေတာ႔ငါဟာ မခ်စ္သင္႔တဲ႔ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ပါ ႏိုင္။ နင္႔အတြက္ငါက ဘာမွမလုပ္ေပးႏိုင္ခဲ႔ဘူးေလ။

ႏိုင္       ။ ငါ မာန္႔ ကိုေက်းဇူးဆပ္ခ်င္လို႔ပါ ခန္႔.။

ခန္႔       ။ ျဖစ္သင္႔ပါတယ္ ႏိုင္။ ငါၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴနဲ႔ လက္ခံပါတယ္။ သြားေတာ႔မယ္ေနာ္ သူငယ္ခ်င္း။

ႏိုင္       ။ အိုေက သူငယ္ခ်င္း………………..။

 

ေျပာျပီးသည္ႏွင္႔ ႏွစ္ေယာက္သားေက်ာခိုင္း၍ ထြက္လာခဲ႔ၾကသည္။

 

မာန္ ေရ…။ အခုဆိုရင္ နင္ နဲ႔ ငါနဲ႔ တစ္သက္လံုးတူတူေနသြားၾကေတာ႔မယ္ေနာ္။ ငါလဲနင္႔အေပၚမွာ သစၥာရွိရွိနဲ႔ ဂရုစိုက္ပါ႔မယ္။ နင္႔ကိုပဲ တစ္သက္လံုးခ်စ္ေနပါေတာ႔မယ္ မာန္။ နင္လဲငါ႔ကို တစ္သက္လံုးခ်စ္ေနမယ္ မွလားဟင္။

 

ဒုတ္…….ဒုတ္………..ဒုတ္……….ဒုတ္…..ဒုတ္………….ဒုတ္………. ဒုတ္…….ဒုတ္………..ဒုတ္……….ဒုတ္…..ဒုတ္………….ဒုတ္

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

 

အားေပးမႈကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ အခ်ိန္ကုန္ခံျပီး ဖတ္ေပးလို႔ ေက်းဇူးပါ။

ဆိုးလ္မိ္တ္ (Your.soulmate88@gmail.com)

 

Aug 21st

ဖက္စြတ္မိုး...............( ၂၃)

By satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ

မင္းေခါင္ အခန္းထဲကို ေခါင္းငိုက္စိုက္ခ်ျပီး ၀င္လာလိုက္ပါသည္။ အရာရာ အထီးက်န္ေနသလို ခံစားလိုက္ရသည္။ ေနာက္ျပီး မိမိ တန္ဖိုးထား

ခ်စ္ျမတ္ႏိုးရတဲ ့ အရာတစ္ခု ေလထဲမွာ လြင့္ေပ်ာက္ကြယ္သြားသလို ခံစားလိုက္ရသည္။ မိမိ၏ မဆင္မျခင္ မိုက္ရူးရဲ ဆန္လိုက္ျခင္းကို အလြန္

ပင္မုန္းတီးသြားမိသည္။ အခုခ်ိန္မွာ တစ္ေလာကလံုးမွာ အမုန္းဆံုးနဲ ့ အရြံဆံုးလူကို လက္ညိဳးထိုးပါဆိုရင္ မိမိကိုယ္ပဲ ျပန္ထိုးရမလိုပင္။ ေတဇ

ကိုလည္း စိတ္ထဲက အႀကိမ္ႀကိမ္ေတာင္းပန္ေနမိသည္။ ဒီေန ့ည ေတဇကို မိမိအား ခြင့္လႊတ္သည္အထိ ရေအာင္ ေတာင္းပန္မည္ဟာ စိတ္

ထဲမွာ ႀကိမ္းဝါးေနလိုက္သည္။ မ်က္ရည္မ်ား တသြင္သြင္ စီးက်ေနျပီး ကေလးတစ္ေယာက္လို ငိုျပီး လိုက္လာတဲ ့ေတဇကို တကၠစီသမားက

နားမလည္စြာျဖင့္ ေနာက္ႀကည့္မွန္ကေန တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ လွမ္းႀကည့္ေနပါသည္။ ေတဇ မ်က္လံုးထဲမွာ မင္းေခါင္နဲ ့ မင္းမခတို ့ရဲ ့ပံုရိပ္က

ဘယ္လိုမွ ထုတ္လို ့ကိုမရပါ။ မ်က္စိကိုမွိတ္ျပီး ေခါင္းကို ခါလိုက္ေသာ္လည္း ထိုပံုရိပ္မ်ားက လြင့္ထြက္မသြားပဲ တေကာက္ေကာက္ကို လိုက္

ပါေနပါသည္။ ေနာက္ျပီး ရင္ထဲမွာလည္း တဆစ္ဆစ္နာက်င္ေနတာ ဘာေႀကာင့္မ်ားပါလဲ။ ဒီေလာက္ အတန္တန္တားျပီး ကတိေတြ အထပ္

ထပ္ေတာင္းတာေတာင္ လုပ္ရက္တဲ ့ မင္းေခါင္။ ဘယ္လိုမ်ား စိတ္ရိုင္းေတြ ၀င္သြားရတာလဲ။ ငါ့ကို ဘယ္အညွိဳးေတြနဲ ့ လက္စားျပန္ေခ်လိုက္

တာလဲ မင္းေခါင္ရယ္။ ေတဇ ရဲ ့ ကေလး တစ္ေယာက္လို ငိုလိုက္ မ်က္ရည္မ်ားကို လက္ျဖင့္ ခပ္ႀကမ္းႀကမ္းေလး သုတ္လိုက္ လုပ္ေနတဲ ့ ေ

တဇကို ကားသမားက မေနႏိုင္ေတာ့စြာ…

        “ကေလး…ဘာေတြမ်ား ျဖစ္ခဲ ့တာလဲ..ဦးကို ေျပာျပႏိုင္မလား..ဦးဘာလုပ္ေပးရမလဲ..”

ကားသမားဦးေလးႀကီး စကားေႀကာင့္ ေတဇ အသိတို ့ျပန္၀င္လာျပီး ခ်က္ခ်င္းအိေျႏၵဆည္လိုက္ကာ..

       “ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး..ဦးေလး..အဖိုးဆံုးသြားလို ့ပါ..”

ဆံုးသြားတာႀကာခဲ ျပီးျဖစ္ေသာ အဖိုးကို လႊဲခ်လိုက္ပါသည္။ ကားသမားကေတာ့ အဖိုးကိုသိပ္ခ်စ္နဲ ့ေျမးလို ့ထင္ျပီး…

      “ဒီလိုေပါ့ ..သားရယ္..ေလာကဓံေတြေလ..ေနာက္ပိုင္း ..သား..ဒီထက္ဆိုးတာေတြနဲ ့ႀကံဳရဦးမွာ..တရားနဲ ့ေျဖေပါ့သားရယ္..”

ေတဇ ဆက္မငိုေတာ့ဘဲ ပတ္၀န္းက်င္ကိုသား အဓိပၸါယ္မဲ ့ ေငးႀကည့္ေနလိုက္ပါသည္။ ဦးေလးႀကီးကလည္း ေတဇ ကို နားလည္စြာ ဘာမွ ဆ

က္မေျပာရွာေတာ့ပါ။ ခဏအႀကာမွာေတာ့ ေဖေဖတို ့ ရံုးကိုေရာက္ပါျပီ။ ရံု၀န္ထမ္းမ်ားအားလံုးနဲ ့ရင္းႏွီးျပီးသားျဖစ္ေသာ ေတဇကို အားလံုးက

ျပံဳးျပီး ႏွဳတ္ဆက္ႀကပါသည္။ ေတဇ ရဲ ့ရဲ ့ကေလးသာျပံဳးျပႏိုင္ျပီး အစည္းအေ၀းရွိရာ အခန္းကို ခပ္သြက္သြက္ေလး လွမ္းလာလိုက္ပါသည္။

အစည္းေ၀းခန္းနားေရာက္ေတာ့ ရုတ္တရက္ တံခါးပြင့္လာျပီး ကိုႀကီးကို ေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ ေတဇကို ျမင္ေတာ့ ကိုႀကီးက ..

      “အာ..ကိုယ္ထင္ထားတဲ ့အတိုင္းကြက္တိပဲ..ညီေရာက္ေလာက္ျပီထင္ျပီး ဖြင့္ႀကည့္လိုက္တာ..စိတ္က သိေနတယ္..”

ကိုႀကီးက ေတဇကိုျပံဳုးျပံဳးေလး ႀကည့္ျပီးေျပာလိုက္ကာ ေတဇ လက္မွ ဖိုင္အျပာေလးကို လွမ္းယူလိုက္ပါသည္။ ေနာက္ေတဇမ်က္ႏွာကို ေသ

ခ်ာႀကည့္လိုက္ျပီး…

       “ဘာျဖစ္လာတာလဲ..ညီ..မ်က္ႏွာက နီရဲျပီး ငိုထားတာလား ညီ..”

ကိုႀကီးက ေတဇမ်က္ႏွာကို ေသခ်ာႀကည့္ကာ ေမးလိုက္ပါသည္။ ကိုႀကီးရဲ ့အႀကည့္ကို ေရွာင္လႊဲျပီး မ်က္ႏွာကို တစ္ဖက္သို ့ လွည့္ထားလိုက္ေ

သာ္လည္း ေတဇ မ်က္ႏွာမူရာကို လိုက္ျပီ း ကိုႀကီးက ေသခ်ာကိုလိုက္ ႀကည့္ေနပါသည္။ ေတဇက စိတ္ရွဳပ္ေထြးစြာျဖင့္..

       “ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး…သား ေနမေကာင္းေသးဘူး..အလိုလို မ်က္ရည္ပူေတြ စီးက်ေနလို ့ပါ..”

ေတဇ အေျပာေႀကာင့္ ကိုႀကီးက ပိုျပီး စိတ္ပူသြားရကာ..

   “ဟာ..ေဆာရီးပဲ ညီေလးရာ..ေနဦး အျပင္က ကိုယ့္ရံုးခန္းမွာ ခဏနားေနလိုက္..အဲဒီမွာ ကိုယ္ရံုးမွာ ညအိပ္ရင္ ျခံဳဖို ့ထားတဲ ့ေစာင္ရွိတယ္..

     ေႏြးေႏြးေထြးေထြးေနလိုက္ေနာ္…ျပိးမွ ကိုယ္တို ့ အတူျပန္ႀကတာေပါ့..”

ကိုႀကီးအေျပာေႀကာင့္ ေတဇ ကိုႀကီးကို ျပန္အားနာသြားရပါသည္။ ျပီးေတာ့..

     “အာ…ရပါတယ္..ေနပါေစ ကိုႀကီး ဒီေလာက္ႀကီးလဲ မဟုတ္ပါဘူး..သားဘာသာ ျပန္လိုက္ေတာ့မယ္..ရတယ္..”

တကယ္ဆို အခုခ်ိန္မွာ ေတဇ ကိုႀကီးရင္ခြင္ထဲေျပး၀င္ကားအားရပါးရ ငိုရွိဳက္လိုက္ရမွာ မဟုတ္လား။ အခုေတာ့ ဘာေႀကာင့္မ်ား ကိုႀကီးကို ေ

ေတြ ့တာနဲ ့ ေရွာင္ဖယ္ကာ ကိုႀကီးနဲ ့အေ၀းကို ေျပးထြက္သြားခ်င္ရပါလိမ့္။ ျပီးေတာ့ ကိုႀကီးရဲ ့ အားေပးနွစ္သိမ္ ့မွဳကိုလည္း မလိုခ်င္တာဘာ

ေႀကာင့္လဲ စဥ္းစားလို ့မရေတာ့ပါ။ ကိုႀကီးနဲ ့ေတဇကို မင္းမခ မိတုန္းက ေျပး၀င္ခဲ ့တဲ ့ မင္းေခါင္ရဲ ့ ရင္ခြင္ကို ေတဇ ျပန္လည္တမ္းတမိလိုက္

သည္။ အခုေတာ့ မိမိ အားကိုးတႀကီး ေျပး၀င္ရမယ့္ ရင္ခြင္က တစ္ျခားသူ ရင္ခြင္မွာ ေမွးစက္ဖို ့ ေျခလွမ္းျပင္ေနတဲ ့သူျဖစ္လို ့ေနပါျပီ။ ေတဇ

တစ္ေယာက္ထဲပဲ ေနခ်င္ပါသည္။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေတဇ အေတြးထဲေမ်ာသြားသည္မသိ..ကိုႀကီးက ပုခံုးကိုကိုင္လွဳပ္လိုက္ေတာ့မွ ကို

ႀကိးကို ႀကည့္လိုက္မိပါသည္။ ကိုႀကီးက …

      “ညီ..ကိုယ္ေျပာေနတာႀကားလား..ကိုယ့္အခန္းထဲ ၀င္သြားနားလိုက္…အိုေက..”

ေတဇ ေခါင္းကို ရမ္းလိုက္ျပီး..

      “ဟင့္အင္း..ညီ တစ္ေယာက္ထဲပဲ ေနပါရေစ..”

ေတဇ နွဳတ္မွ ေျပာခ်င္တာေျပာလိုက္ျပီး လွည့္ထြက္လာလိုက္ပါသည္။ တကယ္လည္း တစ္ေယာက္ထဲပဲ ေနခ်င္ပါသည္။ ေတဇ ခ်စ္ပါတယ္

ဆိုတဲ ့ ကိုႀကီးကိုလည္း ေဘးနားမွာ ရွိမေနေစခ်င္ပါ။ ေနမေကာင္းလို ့ စိတ္မႀကည္ျဖစ္ေနတဲ ့ ေတဇကို ဥကၠာ ႀကည့္လိုက္ျပီး ေခါင္းကို ရမ္း

လိုက္ကာ အစည္းအေ၀းခန္းထဲကို ျပန္၀င္လိုက္ပါသည္။ ေနမေကာင္းတာသိသိနဲ ့ ခိုင္းလိုက္လို ့မ်ား မိမိကို စိတ္ဆိုးသြားတာလားလို ့ ဥကၠာ

စိုးရိမ္စိတ္၀င္မိလိုက္ျပီး ဖုန္းမကိုင္တဲ ့ မင္းမခကို စိတ္ထဲကေန က်ိန္ဆဲလိုက္ပါသည္။ ေတဇကေတာ့ အိမ္ကိုလည္း တန္းမျပန္ခ်င္ေသးပါ။ ဘ

ယ္ကိုသြားျပီး ဘာလုပ္ရမည္ကိုလည္း ေရေရရာရာ မသိေသးပါ။ အခုခ်ိန္မွာ တိတ္ဆိတ္ျပီး တစ္ေယာက္ထဲ ေအးေအးေဆးေဆး ေနလို ့ရမယ့္

ေနရာေလး တစ္ခုကိုသာ တမ္းတလို ့ေနမိပါသည္။ ေတဇ ကားမငွားေသးဘဲ ျပည္လမ္းမႀကီး အတိုင္း လမ္းေလွ်ာက္လာလိုက္ပါသည္။ ေနာ

က္ ေတဇရဲ ့ ေျခလွမ္းတို ့က အင္းလ်ားကန္ေဘာင္ကို လွမ္းလာလိုက္ျပီး လူရွင္းတဲ ့ ခံုတန္းေလးမွာ တစ္ေယာက္ထဲ ျငိမ္သက္စြာထိုင္ေနလို

က္ပါသည္။ အေတြးထဲမွာေတာ့ မင္းေခါင္ရဲ ့ မ်က္ႏွာကို လံုး၀မႀကည့္ခ်င္သလို မင္းမခရဲ ့ မ်က္ႏွာကိုလည္း စိတ္ရွိလက္ရွိ ကို ဆြဲထိုးပစ္လိုက္ခ်

င္ပါသည္။ မင္းေခါင္နာရီကို ႀကည့္လိုက္ေတာ့ ည(၇)နာရီ ထိုးေနပါျပီ။ ဒီအခ်ိန္ဆို ေတဇနဲ ့ စကားေအးေအးေဆးေဆးေျပာလို ့ရမည္ထင္သ

ည္။ မင္းေခါင္ေတြးမေနေတာ့ဘဲ ေတဇတို ့ အိမ္ကို ဖုန္းေခၚလိုက္ပါသည္။ တစ္ဖက္မွ ဖုန္းေကာက္ကိုင္လိုက္သံႀကားလိုက္ရျပီး မင္းေခါင္ရင္ခု

န္စြာျဖင့္ ..

     “ဟလို…ေတဇ နဲ ့ေျပာခ်င္လို ့ပါဗ်ာ..”

တစ္ဖက္မွ ခ်က္ခ်င္း အသံမျပဳေသးဘဲ ခနႀကာေတာ့မွ ေတဇ ေမေမ ့အသံကို ႀကားလိုက္ရပါသည္။

     “သားေတဇ အခုထိျပန္မေရာက္ေသးဘူးကြဲ ့…သားတို ့ အိမ္မွာ မဟုတ္ဘူးလား..”

မင္းေခါင္အသံကို အလြတ္ရေနေသာ ေတဇေမေမက ေျဖလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ မင္းေခါင္ တစ္ခ်က္ေႀကာင္သြားပါသည္။ အခုခ်ိန္ထိေတဇ

ျပန္မေရာက္ေသးဘူး..ဆိုပါလား။ ဘယ္ေတြသြားေနတာလဲ..ျပီးေတာ့ သူကိုဥကၠာကို ဖိုင္သြားေပးမယ္ေျပာျပီး ထြက္သြားသည္ပဲ။ ဒါဆို သူကို

ဥကၠာနဲ ့မ်ား တစ္ေနရာကို သြားေနတာလား။ မင္းေခါင္က …

    “မဟုတ္ဘူး..အန္တီ..ေန ့လည္က ကိုဥကၠာအေရးႀကီး ဖိုင္က်န္ခဲ ့လို ့ ေတဇကို ရံုးခန္းကို ပို ့ခိုင္းသံေတာ့ႀကားလိုက္တယ္..”

မင္းေခါင္ အေျဖစကားေႀကာင့္ ေဒၚစံပယ္ခိုင္ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္သြားရပါသည္။ ေန ့လည္က မိမိ ေနာက္ေဖး၀င္ေနတုန္း ေတဇ ရွိပါေသး

သည္။ ျပန္ထြက္လာေတာ့ မရွိလို ့ အိမ္ကေကာင္မေလးေတြ ေမးႀကည့္လိုက္ေတာ့ ဖုန္းလာျပီး မႀကာဘူး အျပင္ထြက္သြားသည္ဆိုေတာ့ မင္း

ေခါင္ ဖုန္းဆက္ျပီး လွမ္းေခၚတယ္္ပဲ ထင္လိုက္သည္။ အခုမွ မင္းေခါင္တို ့ အိမ္မွာ မရွိဘူးဆိုတာ သိလိုက္ရသည္။ ေဒၚစံပယ္ တစ္ေယာက္ရင္

ေတြ တုန္သြားျပီး..

     “ဟုတ္လား..သား..အင္း…အင္း အန္တီ ေမာင္ဥကၠာကို လွမ္းေမးလိုက္ဦးမယ္..သူနဲ ့မ်ား ရွီေလမလားပဲ..”

ေဒၚစံပယ္ ရဲ ့ အမူအယာေႀကာင့္ ဦးရဲေနာင္ ဂ်ာနယ္ ဖတ္ေနရာမွ လွမ္းႀကည့္လိုက္ပါသည္။ ေနာက္ျပီး..

     “ဘာတဲ ့လဲ..ဘယ္သူဆီက ဖုန္းလဲကြ…”

ေဒၚစံပယ္က ဖုန္းကို အသာခ်လိုက္ျပီး..

    “မင္းေခါင္ဆီက ဖုန္းလာတာ..သားရွိလားလို ့တဲ ့ ..ကၽြန္မက သားကို သူတို ့ အိမ္ေရာက္ေနတယ္ထင္တာ..အခုသားသူ ့တို ့ အိမ္မွာ မရွိ

     ဘူးတဲ ့..ေန ့လည္က ေမာင္ဥကၠာအေရးႀကီးတဲ ့ ဖိုင္ေတြက်န္ခဲ ့လို ့ ရွင္တို ့ရံုးကို လာပို ့ေသးတယ္တဲ ့ …ရွင္သားကို မေတြ ့ဘူးလား..”

ဦးရဲေနာင္ တစ္ခ်က္ေတြေ၀သြားပါသည္။ ဥကၠာ အစည္းအေ၀းခန္းက အျပင္ကိုထြက္ျပီး ဖိုင္ယူတာေတာ့ သိသည္။ မိမိသားကို ယူခိုင္းသည္

ဟုမထင္ခဲ ့။ ေနာက္ရံုးကလည္း ဥကၠာနဲ ့ အတူတူျပန္လာတာ သားကိုမေတြ ့မိပါ။ ဒါဆို ေတဇ ဘယ္ကိုသြားေနသနည္း။ ဦးရဲေနာင္က မ်က္

ေမွာင္ႀကဳတ္လိုက္ကာ…

      “ေမာင္ဥကၠာ ဖိုင္ထြက္ယူတာေတာ့ သိတယ္..သားကိုေတာ့ မေတြ ့မိဘူးကြ..ေနပါဦး..ဥကၠာဆီ ဖုန္းဆက္လွမ္းေမးလိုက္ပါဦး..အဲဒီမွာမ်ား

        ဥကၠာျပန္အလာကို ေစာင့္ေနမလားမသိဘူး..ဒီကေလးက လြယ္တာမဟုတ္ဘူး..သူလုပ္ခ်င္တာဇြတ္လုပ္တာ..”

ဦးရဲေနာင္ရဲ ့ အေျပာကို ေဒၚစံပယ္ ေခါင္းညိတ္ေထာက္ခံလိုက္ကာ ဖုန္းရွိရာကို သြားလိုက္ျပိး ဥကၠာဖုန္းကို ေခၚလိုက္ပါသည္။

        “ဟလို..”

တစ္ဖက္မွ ထူးသံေႀကာင့္ ေဒၚစံပယ္က ..

      “ေမာင္ဥကၠာလားကြဲ ့…”

      “ဟုတ္ကဲ ့ ကၽြန္ေတာ္..ဥကၠာေျပာေနပါတယ္ခင္ဗ်ာ..”

      “ေအာ္..အန္တီက ေတဇ ေမေမပါ..သားမ်ား ေမာင္ဥကၠာတို ့ ဆီေရာက္ေနလားလို ့ပါကြယ္..”

ေတဇေမေမ ေမးခြန္းေႀကာင့္ ဥကၠာ ေခါင္းနပန္းႀကီးသြားရပါသည္။ ေတဇ အခုထိ အိမ္ကိုျပန္မေရာက္ေသးဘူးဆိုပဲ။ ေနာက္ေန ့လည္ကေတြ

ေတာ့ မ်က္ႏွာက သိပ္မေကာင္း။ ေနမေကာင္းျပီး လမ္းမွာမ်ားတစ္ခုခု ျဖစ္ေလသလားဆိုတဲ ့အေတြးနဲ ့..ဥကၠာစိုးရိမ္သြားရကာ..

      “ေန ့လည္က ကၽြန္ေတာ့္ဆီ ဖိုင္ေပးျပိး ခ်က္ခ်င္းျပန္သြားတာ..မ်က္ႏွာလည္း သိပ္မရႊင္လို ့ေနမေကာင္းေသးဘူးထင္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ ့အခန္

        းမွာ နားခိုင္းတာေတာင္ မရဘူး..အိမ္ျပန္မယ္ဆိုျပီး ျပန္သြားတာ..”

..ဥကၠာတို ့ အိမ္မွာလဲ မရွိဘူးဆိုတာ သိရေတာ့ ေဒၚစံပယ္ အႀကီးအက်ယ္တုန္လွဳပ္သြားျပီး ဖုန္းကို လြတ္မက်ေအာင္ထိန္းကိုင္လိုက္ကာ..

       “ေသခ်ာလို ့လာကြယ္..အခုထိ သူျပန္မေရာက္ေသးဘူးကြဲ ့..”

ေဒၚစံပယ္ ဖုန္းခြက္ကို ခ်လိုက္ျပီး ငိုလိုက္ပါေတာ့သည္။ ဦးရဲေနာင္က သူ့မိန္းမနားသြားလိုက္ကာ..

      “ဘာတဲ ့လဲ..သားမရွိ္ဘူးလား..”

ေဒၚစံပယ္က ရွီဳက္ႀကီးတငင္ငိုလိုက္ကာ..

    “သားမရွိဘူးတဲ ့ ..လုပ္ပါဦး ကိုရယ္..ကၽြန္မတို ့သားေလ ဘာမ်ားျဖစ္ေနမလဲ မသိဘူး..ကၽြန္မတို ့ကိုယ္က်ိဳးနည္းျပီ ထင္ပါတယ္..ဟင့္..ဟ

      င့္..ဟင့္..”

     “အာ..သိပ္လည္း စိတ္ပူမေနပါနဲ ့ကြာ…ဘာမွ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူး..”

ေျပာမယ့္သာေျပာလိုက္ရသည္။ ဦးရဲေနာင္စိတ္မွာလည္း စိတ္ပူလို ့ေနပါသည္။ ေတဇ မေရာက္ေသးဘူးဆိုတာ သိလိုက္ရေတာ့ ဥကၠာခ်က္ခ်

င္း ေတဇတို ့ အိမ္ကို ထြက္လာလိုက္ပါသည္။ မင္းမခကေတာ့ အိမ္ေရွ ့ဧည့္ခန္းမွာ သီခ်င္းနားေထာင္မပ်က္ ဥကၠာကို တစ္ခ်က္ႀကည့္လိုက္ျပီး

စိတ္ထဲက နင္တို ့ ႏွစ္ေယာက္လံုး အခုခ်ိန္မွာ လူ ့ေလာကႀကီးကေန ထြက္သြားရမွာ ဟု က်ိန္ဆဲေနလိုက္ပါသည္။ ၈နာရီထိုးေနျပီ ..မင္းေခါင္

မေနႏိုင္စြာ ေတဇတို ့ အိမ္ကို ဖုန္းတစ္ေခါက္ ျပန္ေခၚလိုက္ပါသည္။ ဖုန္းျမည္သံေႀကာင့္ ေတဇ မ်ားဆက္ေလသလားဆိုတဲ ့ အေတြးနဲ ့ ဥကၠာ

ဖုန္းကို ေျပးကိုင္လိုက္ပါသည္။ ဦးရဲေနာင္ကေတာ့ စိတ္ပူေနတဲ ့ ေတဇ ေမေမ့ကို ေခ်ာ့ေမာ့ ေဖ်ာင္းဖ်လို ့ေနပါသည္။

      “ဟုတ္ကဲ ့..ေျပာပါ..”

မႀကားဘူးတဲ ့ သူစိမ္းတစ္ေယာက္ရဲ ့ အသံေႀကာင့္ မင္းေခါင္ ဖုန္းကို မေျပာေသးဘဲ ဖုန္းခြက္ကို နားမွခြာကာ ျပန္ႀကည့္လိုက္ျပီး..အနားကို ျပ

န္ကပ္လိုက္ကာ..

        “အခုေျပာေနတာ ဘယ္သူလဲဗ်..ေတဇ နဲ ့ေျပာခ်င္လို ့ပါ..သူျပန္ေရာက္ေနျပီလား..”

တစ္ဖက္မွ ကၽြတ္ဆတ္ဆတ္ မာေက်ာေက်ာ အသံေႀကာင့္ မင္းေခါင္ပင္ ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ဥကၠာ သေဘာေပါက္လိုက္ပါသည္။ ဥကၠာက ..

       “မေရာက္ေသးဘူး..ကိုယ္ ဥကၠာပါ ..အခုေျပာေနတာက…..”

ဥကၠာ ဆက္မေျပာေသးဘဲ အသံကို စြဲထားလိုက္ပါသည္။ ဥကၠာဆိုသည့္အသံေႀကာင့္ မင္းေခါင္ ေခါင္းေထာင္ထလာကာ..

       “ေတဇက အခုထိ ျပန္မေရာက္ေသးတာေသခ်ာလား..ခင္ဗ်ား သူ ့ကို ဖိုင္လာပို ့ခိုင္းတာေလ..ဒီအတိုင္းျပန္လႊတ္လိုက္ရလား..”

ဘုမသိဘမသိနဲ ့ တစ္ဖက္က မေလာက္ေလးမေလာက္စားေကာင္ေလးရဲ ့ ေအာ္သံေႀကာင့္ ဥကၠာ ေဒါသထြက္သြားကာ..

      “မင္း..ဘာမွမသိဘဲ ေျပာမေနနဲ ့..ေတဇ ျပန္မလာေသးလို ့ အားလံုးစိတ္ပူေနတယ္..မင္းက ဘာလုပ္ေပးႏိုင္လို ့လဲကြ..”

ေျပာျပီး ဥကၠာဖုန္းကို ဂြက္ကနဲ ခ်လိုက္ပါသည္။ အားလံုး စိတ္ေသာက ေရာက္ေနတဲ ့ အခ်ိန္မွာ ရန္မျဖစ္လိုပါ။  မင္းေခါင္ ခ်က္ခ်င္းအ၀တ္ပင္

မလဲႏိုင္ဘဲ ေတဇတို ့ အိမ္ကို ေျပးလာလိုက္ပါသည္။ ေတဇ အခ်ိန္ကိုႀကည့္လိုက္ေတာ့ နာရီလက္တံက ည ၈နာရီ ၁၅ ကိုညႊန္ျပေနပါသည္။

အျပင္မွာ တစ္ေယာက္ထဲ ဒီအခ်ိန္ႀကီးထိ အေဖာ္မပါဘဲ တစ္ခါမွ မထိုင္ဘူးပါ။ မင္းေခါင္တို ့ အိမ္မွာပဲ ေနတာမ်ားပါသည္။ ေတဇဘ၀ရဲ ့ အစိ

တ္အပိုင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို မင္းေခါင္ေနရာယူထားပါလား။ ထိုအခ်ိန္မွာ မျဖစ္ႏိုင္ေသာ ေမးခြန္း တစ္ခုက ေတဇ ေခါင္းထဲကို ၀င္လာခဲ ့ပါ

သည္။ အဲဒါကေတာ့ မင္းေခါင္ကိုမ်ား ခ်စ္ေနတာလားဆိုတဲ ့ အေတြးပါပဲ။ ေတဇ ေခါင္းကို ရမ္းလိုက္ကာ ထိုင္ေနရာမွ ထလိုက္ပါသည္။ အိမ္

ျပန္ဖို ့ အခ်ိန္တန္ျပီဟု စိတ္ထဲမွာ သိလိုက္ပါသည္။ ဒီထက္ပိုျပီးေတာ့လည္း ဆက္ထိုင္ရန္ သတၱိမရွိေတာ့ပါ။ မင္းေခါင္ကို ခ်စ္ေနတာလားဆို

တဲ ့ ရူးေႀကာင္ေႀကာင္ အေတြးကို ျဖစ္ႏို္င္ရင္ အင္းလ်ားကန္က ေရနဲ ့ေဆးေႀကာပစ္လိုက္ခ်င္ပါသည္။ ေတဇ ႏွဳတ္ခမ္းမွာ မဲ ့ျပံဳးတစ္ခ်က္ျပံဳး

လိုက္ျပီး အိမ္ျပန္ရန္ ကားတစ္စီးကို လွမ္းတားလိုက္ပါသည္။ အိမ္ျပန္ေရာက္လို ့ရွိရင္ ေဖေဖနဲ ့ ေမေမ ့ကို ညာေျပာဖို ့ ေခါင္းထဲမွာ အမိ်ဳးမ်ိဳး

စဥ္းစား ေနမိပါသည္။ အခုမွ ေတဇ ေတြးမိသည္။ အကယ္လို ့မ်ား မင္းေခါင္ သို ့မဟုတ္ ကိုႀကီးမ်ား အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ေမးရင္ သြားျပီ..ဆိုတဲ ့

အေတြးက ေတဇ ရင္ကို ပိုမိုခုန္ေစပါသည္။ တစ္ခါမွ ေတဇ ဒီလို တစ္ေယာက္ထဲ ေလွ်ာက္မသြားဘူးပါ။ ေမေမသိရင္ စိတ္ပူေနေတာ့မည္ဆို

တာ ေတဇ သိပါသည္။ ေတဇ ဘာမွ ေတြးမေနေတာ့ဘဲ လာမယ္ ့ေဘး ေျပးေတြးေတာ့မည္ဟု စိတ္ကို ဒံုးဒံုးခ်ထားလိုက္ပါေတာ့သည္။ အိမ္

ေရွ ့ကို ေရာက္ေတာ့ ေတဇ လူေခၚေခါင္းေလာင္းကို ခ်က္ခ်င္း မတီးရဲေသးပါ။ ေခတၱတြန္ ့ဆုတ္ေနျပီးမွ ဘဲလ္ကို ျဖည္းညွင္းစြာ နွိပ္လိုက္ပါသ

ည္။ အိမ္ထဲမွ စကားေျပာသံ အခ်ိဳ ့ကို ႀကားလိုက္ရျပီး တံခါးမႀကီး ပြင့္လာပါသည္။ အိမ္အကူေကာင္မေလးက ၀မ္းသာအားရ အသံျဖင့္..

       “အန္တီေလးေရ..ဒီမွာ ဖိုးသားျပန္လာျပီ….”

အတြင္းဘက္ကို လွည့္ျပီး ေအာ္ေျပာလိုက္ပါသည္။ သိပ္မႀကာပါ ေမေမက ေျပးထြက္လားျပီး ေတဇကို ဖက္လိုက္ကာ…

     “အမေလး…သားရယ္..မေသေကာင္း မေပ်ာက္ေကာင္း ဘယ္ေတြမ်ားသြားေနတာလဲ..ဟင္..ေမေမတို ့ အားလံုး သားကို စိတ္ပူေနႀကတ

      ာ..ဒီအခ်ိန္မွ ေရာက္မလာရင္ လူေပ်ာက္တိုင္ေတာ့မလို ့..”

ေမေမက ေျပာျပီး ငိုလိုက္ကာ ေတဇ ပုခံုးကို ဖက္ကာ အိမ္ထဲကို ၀င္လာလိုက္ပါသည္။ အိမ္ထဲကို ေရာက္လို ့ ဧည့္ခန္းကို ေ၀ ့ႀကည့္လိုက္တဲ ့

အခါ ေတဇ အံအားသင့္သြားရပါသည္။ ေတဇ ကို စိုးရိမ္တႀကီး မ်က္၀န္းမ်ားနဲ ့ ႀကည့္ေနေသာ မင္းေခါင္ ျပီးေတာ့ ကိုႀကီး ႏွင့္ ေဖေဖ။ ေဖေဖ

က ေတဇကို ျမင္ေတာ့..ေဒါသ ႀကီးစြာျဖင့္ ..

    “ေဟ့ေကာင္..ေတဇ ..မင္း ဘယ္ေတြ ေလွ်ာက္အေလလိုက္ေနတာလဲ ..ဒီလို သြားရတယ္လို ့ဘယ္လမ္းေဘးက ေကာင္က မင္းကို သင္ေ

     ပးလဲ ေျပာစမ္း..ေဟ ့ေကာင္…လူႀကီးေတြ ဘယ္ေလာက္စိတ္ေသာက ေရာက္ရတယ္ မင္းမသိဘူးလား..ငါ..လုပ္လိုက္ရ…”

ေဖေဖက ေတဇကို ထိုးဖို ့ လာစဥ္..ကိုႀကီးက ေဖေဖ ့ကို လွမ္းစြဲထားလိုက္ကာ..

     “အာ..မလုပ္ပါနဲ ့ ..အန္ကယ္လ္..ကေလးကို ..ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္..”

ကိုႀကီးက ေဖေဖ့ကို လွမ္းတားထားလိုက္ပါသည္။ ေမေမက ေတဇကိုယ္ကို တင္းတင္းဖက္ျပီး ကာထားလိုက္ကာ ..

     “အို…ရွင္ကလည္း ကေလးကို ..အခု ျပန္ေရာက္ျပီပဲ …သား..ဘယ္သြားေနတာလဲ ..ေနာက္သြားရင္ ေမေမ ့ကို ေျပာသြား..အခုလို မလုပ္

      နဲ ့ေနာ္ႀကားလား..”

ေမေမက ေတဇ ကို ေလသံေပ်ာ့ေလးျဖင့္ ေမးလိုက္ပါသည္။ ေတဇ မ်က္လံုးတို ့က စူးရဲ စြာျဖင့္ မင္းေခါင္ကို ေဒါသ တႀကီး ႀကည့္ပစ္လိုက္ပါ

သည္။ အခုခ်ိန္မွာ ေတဇ မျမင္ခ်င္ဆံုးေသာ မ်က္နွာက မင္းေခါင္ပင္ ျဖစ္သည္။ ေနာက္ ေတဇ ႏွဳတ္မွ တည္ျငိမ္ေသာ ေလသံျဖင့္ တစ္လံုး

ခ်င္း ပြင့္အံထြက္က်လာေသာ စကားလံုးမ်ားကေတာ့..

     “သား..သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ ့ အသုဘ လိုက္ပို ့ေနတာပါေမေမ..သား မဟုတ္တာမလုပ္ပါဘူး..သားကို စိတ္ခ်ပါ..”

ေတဇ တစ္လံုးခ်င္းစီေျပာျပီး အေပၚကို တက္လာခဲ ့ပါသည္။ ေတဇ အေနာက္မွ ေျခသံ တစ္စံုလိုက္လာတာကို ေတဇ သိတာေပါ့။ ေတဇ အခ

န္းေရွ ့ေရာက္ေတာ့ တံခါးကို ညွင္သာစြာ ဖြင့္လိုက္ျပီး အေနာက္ကို လွည့္ႀကည့္လိုက္ပါသည္။ ၀မ္းနည္းေႀကကြဲမွဳ အျပည့္နဲ ့ႀကည့္ေနေသာ မ

င္းေခါင္ရဲ ့ မ်က္၀န္းမ်ားကို ေတဇ ရင္ဆိုင္ေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ ေတဇ တစ္ခ်က္ ခနဲ ့ျပံဳးျပံဳးလိုက္ျပီး..

      “မင္းက ဘာလာလုပ္တာလဲ ..”

ေတဇ ေသခ်ာစိုက္ႀကည့္ျပိး ေမးလိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္က ေရွ ့သို ့ ေျခတစ္လွမ္းတိုးလိုက္ျပီး..

     “ငါ..ငါ…ေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ…မင္းခႊင့္မလႊတ္ႏိုင္ေသးဘူးဆိုတာ..သိေပမယ့္ ..မင္း..ေက်နပ္တဲ ့ အထိ..ေတာင္းပန္ပါတယ္..ဘာလုပ္ေ

     ပးရ လုပ္ေပးရပါကြာ..ငါ့ကိုေတာ့ မင္းဒီလိုႀကီး မဆက္ဆံပါနဲ ့ကြာ…”

ေတဇက မဲ ့ျပံဳးတစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္ျပီး….

     “မင္း.မို ့လို ့..ဒီလိုစကားေတြ ေျပာထြက္ေသးတယ္ေနာ္…အရွက္မရွိလိုက္တာ ..ဟား..ဟ..ရယ္ေတာင္ရယ္ရေသးတယ္.. ခုနက ငါေမ

      ေမ ့ကို ဘာေျပာလိုက္တာလဲ ..မင္းႀကားတယ္ေနာ္..”

ေတဇ မ်က္၀န္းမွ အလိုလို စီးကေနေသာ မ်က္ရည္မ်ားကို မသုတ္ဘဲ မင္းေခါင္ရဲ ့ မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာစူးစိုက္စြာ ႀကည့္လိုက္ျပီး..

     “ငါ..အခုဘဲ..မင္းေခါင္ဆိုတဲ ့ သူငယ္ခ်င္း အသုဘက ျပန္လာတာ…သူ ့ကို အင္းလ်ာကန္ေရျပင္မွာ သျဂိဳလ္လိုက္ျပီ..ငါ့ရင္ထဲမွာ မင္းေခါ

      င္ဆိုတဲ ့ သူငယ္ခ်င္း မရွိေတာ့ဘူး..ဒီေန ့ပဲ သူေသသြားရွာျပိ…”

ေျပာျပီး ေတဇ တံခါးကို ဝုန္းကနဲ ပိတ္လိုက္ပါသည္။ ရုတ္တရက္ ေတဇ တံခါးကို ပိတ္လိုက္တာေႀကာင့္ မင္းေခါင္ ၀င္ဖို ့အခြင့္မရလိုက္ေတာ့

ပါ။ မင္းေခါင္ အျပင္ကေန တံခါးကို တဒုန္းဒုန္း ထုလိုက္ျပီး…

      “ေတဇရာ..မင္း..ငါ့ကို ႀကိဳက္တဲ ့ အပစ္ေပးပါကြာ..ဒိလိုႀကီးေတာ့ မလုပ္သင့္ပါဘူး..ငါမွားမွန္းသိလို ့ ၀န္ခံျပီးျပီပဲကြာ..ခႊင့္လႊတ္နားလည္

       ေပးသင့္ပါတယ္ကြာ…ေနာက္ထပ္ ဆိုတဲ ့ အမွားမ်ိဳး မလုပ္ေတာ့ဘူးလို ့ ကတိေပးပါတယ္ကြာ..”

ေတဇ အခန္းတံခါးကို ပိတ္ျပီး  နားႏွစ္ဖက္ကို လက္ျဖင့္ပိတ္ကာ ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး..ရွိဳက္ႀကီး တငင္အသံ မထြက္ေအာင္ ႀကိတ္ျပီး ငိုလိုက္ပါသ

ည္။ ျပီးေတာ့..

    “မွားမွန္းသိလို ့ ၀န္ခံတိုင္း ခႊင့္လႊတ္ေပးရမယ္ဆိုရင္ မင္းအမွားေတြ ထပ္လုပ္ျပီး ခဏခဏ ၀န္ခံေနမွာပဲေလ..ဘာမွ ေျပာမေနနဲ ့..မင္းျပန္

    ေတာ့ ..မင္းအသံ .ငါလံုး၀ မႀကားခ်င္ဘူး..”

ေတဇ အထဲကေန ေအာ္ေျပာလိုက္ျပီး ကုတင္ေပၚေမွာက္လိုက္ကာ ေခါင္းအံုးျဖင့္ နားကို ပိတ္ထားလိုက္ပါသည္။ မ်က္ရည္မ်ား ကေတာ့ တ

သြင္သြင္စိးက်လ်က္ေပါ့။ မင္းမခ တစ္ေယာက္ ဥကၠာမရွိတုန္း သူ ့စာႀကည့္စားပြဲေပၚက စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို ပံုစံမပ်က္ေစဘဲ လွန္ေလွာရွာ

ေဖြႀကည့္လိုက္ပါသည္။ အေမြနဲ ့ပက္သက္ေသာ စာရြက္စာတမ္းမ်ား ထြက္လာေလမလားဆိုတဲ ့ အေတြးျဖင့္ ေနရာအႏွံကို လိုက္ရွာေနလိုက္

ပါသည္။ မျဖစ္ေသးဘူး..မေတြ ့ေတြ ့ေအာင္ကို ရွာမွ ျဖစ္မည္။ အခ်ိန္ဆြဲေနလို ့မရေတာ့။ မီးခံေသတၱာကို ဖြင့္ႀကည့္ေသာ္လည္း ေငြစကၠဴအခ်ိဳ ့

မွလြဲလို ့ ဘာစာရြက္စာတမ္းမွ ရွိမေနပါလား။ ဘယ္ေနရာမွာမ်ား သိမ္းထားသလဲ။ မင္းမခ ေခါင္းမီးေတာက္ေအာင္စဥ္းစားေနပါသည္။ အမွတ္

မထင္ မင္းမခရဲ ့ အႀကည့္က ဥကၠာရဲ ့ ဒိုင္ယာရီ ဆီကို ေရာက္သြားပါသည္။ စာအုပ္ထဲမွာမ်ား သည္းလြန္စ ရေလမလာဆိုတဲ ့ အေတြးနဲ ့ စာ

အုပ္ကိုဖြင့္ႀကည့္လိုက္ပါသည္။ ေရွ ့စာရြက္ရဲ ့ ျပကၡဒိန္မ်ားပါေသာ အျခမ္းမွာ မွင္နီျဖင့္ ဝိုင္းထားေသာ အမွတ္အသားတစ္ခု။ ျပီးေတာ့ ထိုအမွ

တ္အသားရဲ ့ ေဘးမွာ လက္ေရးျဖင့္ေရးထားေသာ စာေႀကာင္းတိုေလးတစ္ခု..ေသခ်ာ ကပ္ႀကည့္လိုက္ေတာ့..ေရွ ့ေနႀကီး ဦးေအာင္ေမာ္နဲ ့ေ

တြ ့ဆံုရန္ ဆိုပါလား။ ရက္နဲ ့ေန ့ကို ေသခ်ာႀကည့္လိုက္ေတာ့ ဒယ္ဒီဆံုးတဲ ့ တစ္လျပည့္ေန ့ပါလား။ ဒါဆို အဲဒီေန ့မွာ မိမိကို သူေျပာတဲ ့အ

တိုင္း အေမြေတြ ခြဲေပးေတာ့မွာေပါ့။ ဒါဆို ရက္က သိပ္မလိုေတာ့ဘူးပဲ။ မိမိရဲ ့ အႀကံအစည္ကို ဘယ္လိုနည္းနဲ ့မွ အပ်က္မခံႏိုင္ပါ။ ထိုရက္မ

တိုင္မီ ဥကၠာကို လူ ့ေလာကႀကီးကေန အျပီးအပိုင္ ထြက္သြားဖို ့ကို မင္းမခ လုပ္ရေတာ့မည္။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ မင္းေခါင္ကုိ ေခၚလို

ရဦးမည္ မဟုတ္။ သူ ့ကိုစိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ျဖစ္ေအာင္ ၃ ရက္ေလာက္ေတာ့ အနားေပးျပိးမွ မိမိ လုပ္ငန္းကို ေလးရက္ေျမာက္ေန ့မွာ စဖို ့

မင္းမခ အစီအစဥ္ဆြဲ လိုက္ပါသည္။ ဥကၠာစာအုပ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ မင္းေခါင္ကုိ ေခၚလို

ရဦးမည္ မဟုတ္။ သူ ့ကိုစိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ျဖစ္ေအာင္ ၃ ရက္ေလာက္ေတာ့ အနားေပးျပိးမွ မိမိ လုပ္ငန္းကို ေလးရက္ေျမာက္ေန ့မွာ စဖို ့

မင္းမခ အစီအစဥ္ဆြဲ လိုက္ပါသည္။ ဥကၠာ ဒိုင္ယာရီကို မူလပံုအတိုင္းျပန္ထားလိုက္ျပီး ဟန္မပ်က္ ဧည့္ခန္းထဲမွာ တီဗြီ ထိုင္ႀကည့္ျပီး ဥကၠာျပ

န္အလာကို ေစာင့္ေနလိုက္ပါသည္။ တစ္ေအာင့္အႀကာမွာေတာ့ ဥကၠာျပန္ေရာက္လာျပီး…သက္ျပင္းေမာႀကီး ခ်လိုက္ကာ မင္းမခေဘးမွာ ၀င္

ထိုင္လိုက္ပါသည္။ မင္းမခက ..

     “ဘာေတြ ျဖစ္တာလဲ..ေတဇေရာ ျပန္ေတြျပီလား..အခုေခတ္ကေလးေတြက ဒီလိုပါပဲ..သာတဲ ့ေနာက္လိုက္ေနတာပဲ..”

မင္းမခ စကားေႀကာင့္ ဥကၠာမ်က္ေမွာက္ကုတ္လိုက္ကာ..

     “ေနပါဦးး…မင္းစကားက ဘာလဲ ..သာတဲ ့ေနာက္လိုက္တယ္ဆိုတာ..”

မင္းမခက ကိုယ္ကို လွဳပ္ကာ ျပံဳးလိုက္ျပီး..

     “ေအာ္..ပါတနာေတြကို ေျပာတာပါ..ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး..”

ဥကၠာ ကၽြတ္ တစ္ခ်က္သတ္လိုက္ျပီး ရန္မျဖစ္လိုေတာ့သျဖင့္ အခန္းထဲကို ၀င္လာလိုက္ပါသည္။ အေနာက္မွာေတာ့ မင္းမခက အေႀကာင္းမဲ ့

ရယ္ျပီး က်န္ေနခဲ ့ပါသည္။ ေျခာက္ေသြ ့အထီးက်န္ေသာ ရက္သံုးရက္ကို ေက်ာ္လြန္ျပိးေနာက္ ေတဇ ကိုႀကီးကို အေမြကိစၥ ေမးရန္ ဖုန္းေခၚ

လိုက္ပါသည္။ တစ္ဘက္မွကိုႀကီးရဲ  ့ျပန္ထူးသံကို ႀကားလိုက္ရေတာ့မွ ေတဇက..

      “ကိုႀကီးနဲ ့ သား စကားေအးေအးေဆးေဆး ေျပာခ်င္တယ္..ကုိႀကီး..ဘယ္အခ်ိန္အားလဲ..”

       “အားပါတယ္..ညီရဲ ့…ညီေရာ ေနေကာင္းသြားျပီလား..ဘယ္မွာ ေတြ ့ခ်င္တာလဲညီ..”

ေတဇ  တစ္ခ်က္စဥ္းစားလိုက္ျပီးေတာ့…

      “သားတို ့ေတြ ့ေနက်ဆိုင္ပဲလာခဲ ့ေလ ..ကိုႀကီး အေပၚထပ္မွာ လူရွင္းတယ္..အဲဒီမွာ ေျပာႀကတာေပါ့..”

      “အိုေက..ညီ..ကိုယ္ လာခဲ ့လိုက္မယ္..ေနာက္ တစ္နာရီအတြင္း ကိုယ္ေရာက္မယ္..အခု အလုပ္ေလးေတြမျပတ္ေသးလို ့..”

ေျပာျပီး ကိုႀကီး ဖုန္းခ်သြားပါသည္။ ေတဇ စိတ္ထဲမွာ တစ္ခုခုကို ျပတ္ျပတ္သားသား လုပ္ဖို ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ပါသည္။ ဒီအေတာအတြင္း

မွာ ေတဇ ေနမေကာင္းဘူး ဟု အေႀကာင္းျပကာ အိမ္ထဲက အိမ္ျပင္ကို မထြက္ပါ။ မင္းေခါင္ဆီက ဖုန္းခဏခဏ လာေပမယ့္ အိမ္အကူေကာ

င္မေလးကို ေတဇ ေနမေကာင္းလို ့ ဘယ္သူနဲ ့မွ စကားမေျပာခ်င္ဘူးလို ့မွာထားလိုက္ပါသည္။ ေမေမကေတာ့ ဟိုတေလာက မင္းေခါင္နဲ ့ ေ

တဇ ရန္ျဖစ္ထားတာကို သိသည့္အတြက္ အခုထိစိတ္ေကာက္ေနႀကဆဲဟု ထင္ကာ ဘာမွ ၀င္မေျပာပါ။ ေတဇ နဲ ့ေတြ ့ရန္ မင္းေခါင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး

ႀကိဳးစား ေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ခဲ ့ပါ။ မင္းေခါင္ ေႏြကႏၱာရ ကို တစ္ေယာက္ထဲျဖတ္သန္းေနရသလို ခံစားေနရပါသည္။ ေနာက္မရသည့္အ

ဆံုး ေတဇ ေမေမကို အေႀကာင္းစံုဖြင့္ေျပာတာ ေတဇကို ေက်နပ္သည္အထိ ေတာင္းပန္မည္ဟု ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေအာ

က္ထပ္က အိမ္အကူေကာင္မေလးမွ..

        “မင္းေခါင္တဲ ့..ေအာက္မွာ ဖုန္းလာေနပါတယ္..”

 

                                                                                                                                                           ဆက္ရန္…..

 

May 19th

Mandalay Love Story 2010 ( 6 )

By Ram

31st May 2010

ေမ (၃၁) လမ္းမတစ္ေလွ်ာက္ မိုးေတြ ရြာေနဆဲ…

………………………………………………………………

မိုးေတြ ေၾကြေနတယ္ ေမ (၃၁)

ငါ့စိတ္ေတြ ေလေနတယ္ ေမ (၃၁)”

ရာသီဥတုက အံု႕ဆိုင္းဆိုင္း ျဖစ္ေနသည္။ လျပည့္ေက်ာ္ (၄)ရက္ပင္ ျဖစ္ေသာ္ျငား “ တိမ္ဖံုးပါလို႕ လမသာ” ေပ။ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ေတာ့ ၀င္းခနဲ လက္ခနဲ လွ်ပ္စီးလက္သည္။ မိုးၿခ္ိမ္းသံ တဂ်ိန္းဂိ်န္းကိုလည္း ၾကားေနရသည္။ အခ်ိန္ကား ည (၉) နာရီ ခန္႕ သာ ရွိေသးသည္မို႕ လူေျခေတာ့ မတိတ္ေသးေခ်။ “ 69 Cafe` “  အတြင္းတြင္ လူရွင္းလ်က္ ရွိ၏။

Jun 17th

ရိုမိယိုဘြိဳင္းတေယာက္အေၾကာင္း(၂)

By ina

                                        ပြဲဦးထြက္မေကာင္းျခင္း

          လာပါျပီး ေနာက္တေယာက္ ပိ်ဳေမတို႕အၾကိဳက္ ဖိုက္တင္ခန္းေလးပါ။ဒါေပမဲ႕.....
နာမည္......ezam

Feb 18th

မိန္းမေျခာက္မ သို႔

By အန္တီ ခ်မ္း

မိန္းမေျခာက္မ သို႔

 

ေ႐ႊဘုန္ေတာ္တိုးပါလို့ လင္မိုးေတြရြာ

ဒီအဆင္ေတြ တကယ္ကိတ္တာမို့

မယ္ေဂၚဖီေရ သည္ဘဝမေတာ့

လႊတ္လမ္းရယ္တဲ့ ဘယ္မျမင္။

 

ေျပာေနတာ ဘယ္သူဟဲ့ ေမးစရာမို႔

ေျပးၾကည့္ေတာ့မွ လိင္တူရွင္

နင့္ေနရာ နင္ကေရးတာမို႔

လင္အေၾကာင္းေတြစံုေအာင္ေရးပါ ပါ့

ဖတ္မွတ္ဖြယ္ျပင္

ဒီအဆင္ေတြ ေသေတာင္မေငးေတာ့ပါဘု

ထိုးထားပါ့မယ္ အင္ဂ်က္ရွင္

 

ေတာ္ပါေအ ရယ္ ထပ္မေျပာခ်င္ဘု

နင္ဆိုတာ မိန္းမေျခာက္ရယ္မို႔

ေပါင္းလိုက္တဲ့ ေခ်ာ္ေခ်ာ္ေျခာက္ေတြက

လြမ္းလို႔တဲ့ေလး

 

အာယု ငယ္ေခၚ

ေပၚေပၚ ကတယ္သဲ

မ်ိဳးကိုကို ေရွာင္ေတာင္မလြဲပါဘု

ေအာင္မ်ိဳးကကဲ

 

 

နင့္အေၾကာင္းေရးေစခ်င္တာျဖင့္

ေတြးေနလွ်င္ၾကာမွာေပါ့ လံုးရယ္

ဟိုးတံုးက လံုးဆယ္နွစ္မွာ ပါ့

ေက်ာ္ၾကားေလတဲ့ ခႏၶာရွင္

ေပါင္းသူေတြ စံုကာစိေနလို႔

နင့္ေဖေဖ ရတက္မေအးေပဘု

၀ိုင္းဖြဲ႔ကာ ေစာင့္ရေရွာက္ရတယ္

သီတာၾကီးလဲပါ

 

ဟုတ္တာေတြ ငါေရးေတာ့

စိတ္ေရႊေတာ္ ညိႈး

နင္ေမာင္ေတြ ငါ့ကိုေပးမွေပါ့

မေရးေတာ့မ့္နင့္ရဲ႕အျဖစ္ဆိုး

May 30th

ဖက္စြတ္မိုး...............( ၃ )

By satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ

ေတဇ ကုတင္ဘက္ကို သြားလိုက္ျပီး  မင္းေခါင္ ေမ့က်န္ခဲ ့တဲ ့ တဘက္ကို ယူလိုက္ပါသည္။ ေနာက္ေရခ်ိဳးခန္းဘက္ကို လာလိုက္ျပီး ေစ့ရံုေ

လးေစ ့ထားတဲ ့ ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးကို အသာေလးဆြဲဖြင့္လိုက္ပါသည္။ ေတဇ ရင္ေတြကေတာ့ ေရခ်ိဳခန္းအတြင္းမွ မျမင္ရေသးတဲ ့ မင္းေခါင္ရဲ ့

အ၀တ္ဗလာကိုယ္လံုးကို ႀကိဳတင္ျပီး ရင္ခုန္ေနမိပါ၏။ တံခါးကို အသာဖြင့္လိုက္ျပီး မႀကည့္ရဲ ့ ႀကည့္ရဲ ့နဲ ့ႀကည့္လိုက္ျပီး…

          “မင္းေခါင္..ေရာ့ ..ဒီမွာ တဘက္..ငါေအာက္ဆင္းျပီး မင္းအိမ္ကို ဖုန္းဆက္ထားလိုက္မယ္..”

ေတဇ က မင္းေခါင္ ရွက္သြားမွာ စိုးသည့္အတြက္ သူေရခ်ိဳးေနတာကို မႀကည့္သလိုပံုစံနဲ ့ တဘက္ကိုလွမ္းေပးလိုက္ပါသည္။ တကယ္ေတာ့

ေတဇ မ်က္လံုးေထာင့္ကပ္ျပီး အသာေလးခိုးႀကည့္ျပိးသားပါ။ မင္းေခါင္က ေခါင္းကို ပြတ္ေလွ်ာ္ေနျပီး ဆပ္ျပာေတြက သူ ့မ်က္ႏွာကို စီးက်ေန

ျပီး မ်က္လံုးထဲ ၀င္ေနသည္ထင္။ မ်က္လံုးကို အကုန္မဖြင့္ဘဲ ေတဇ ေပးတဲ ့ထဘက္ကို ျမင္သာရံု ခပ္ေမွးေမွးေလးမ်က္လံုးကို ဖြင့္ျပီး လွမ္းယူ

လိုက္ပါသည္။ တစ္ကိုယ္လံုး ဆပ္ျပာတိုက္ထားျပီး သူ ့ညီေလးေနရာမွာေတာ ့ ဆပ္ျပာျမွဳပ္ေတြက ပိုထူေနသေယာင္ ျပီးေတာ့ သူရဲ ့ေခါင္းကုိ

ကုတ္ျပီး ေလွ်ာ္တဲ ့ အရွိန္နဲ ့ သူ ့ညီဘြားေလးက လွဳပ္ရမ္းလို ့ေနျပီး ဆပ္ျပာျမွဳပ္ေတြက ေအာက္ကို စီးက်လို ့ေနပါသည္။ ေနာက္သူရဲ ့ ဆီးစပ္

က အေမႊးေတြက ဆပ္ျပာနဲ ့ ေရာေထြးေနျပီး ျမင္ရတဲ ့သူကို စိတ္ဂနာမျငိမ္ျဖစ္ေစပါသည္။ ေနာက္ မင္းေခါင္ရဲ ့ ညီဘြားေလးက သာမန္ထက္

ပိုျပီး ေျခာက္ဆယ္ ဒီဂရီေလာက္အေပၚကို အနည္းငယ္  ႀကြတက္ေနတာကို ႀကည့္ျခင္းအားျဖင့္ သူ ့ညီေလးကို ဆပ္ျပာတိုက္ရင္း စိတ္လာေန

တာကို ခန္ ့မွန္းလို ့ရပါသည္။ ေတဇ သူ ့ကိုႀကည့္ရင္း အလိုလို ညီဘြြားက ေထာင္မတ္လာပါသည္။

            “ေဟ့ေရာင္..ဘာရပ္လုပ္ေနတာလဲ ..ဖုန္းသြားဆက္ေတာ့ေလကြာ..”

            “ေအာ္..အင္း..အင္း….”

မင္းေခါင္ ေအာ္လိုက္ေတာ့မွ ေတဇ အသိစိတ္တို ့ ျပန္၀င္လာကာ မ်က္ႏွာမွာ ရွက္ေသြးျဖာထြက္သြားပါသည္။ ေနာက္ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးကို အျမ

န္ေလးဆြဲပိတ္လိုက္ကာ ေအာက္ထပ္ကို ဒံုးဆိုင္းျပီး ေျပးဆင္းလိုက္ပါသည္။ ေအာက္ထပ္ ဖုန္းနားကို ေရာက္တဲ ့အထိေတဇ စိတ္တို ့ မတည္

ျငိမ္ေသးပါ။ ရင္ေတြတလွပ္လွပ္တုန္ေနျပီး ဖုန္းကို အတုန္တုန္အယင္ယင္နဲ ့ ကိုင္လိုက္ကာ နံပါတ္ကို ႏွိပ္လိုက္ပါသည္။ ဘာေႀကာင့္မ်ား ရြယ္

တူေကာင္ေလး အ၀တ္မပါဘဲ ေရခ်ိဳးေနတာကို ျမင္တာနဲ ့ မိန္ကေလး တစ္ေယာက္လို ရင္ခုန္ေနရတာလဲ။ ျပီးေတာ ့ ငါ့မွာလည္း သူ ့လို ရွိတ

ာပဲမဟုတ္လား။ ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ ေတဇ..။

          “ဟယ္လို…”

ဖုန္း၀င္သြားျပီး ဟိုဘက္က ထူးလိုက္သံေႀကာင့္ ေတဇ လန္ ့ဖ်တ္သြားပါသည္။ ေနာက္…အသံကို ထိန္းလိုက္ကာ..

       “အန္တီလား..သားေတဇပါ…ဒီည မင္းေခါင္ သားဆီမွာပဲ အိပ္မွာ.. အန္တီစိတ္ပူေနမွာစိုးလို ့ ..ဖုန္းဆက္လိုက္တာပါ အန္တီ..”

        “ေအာ္..ေအး..ေအး..သား..စာအတူတူ က်က္ႀကမလို ့လား..”

        “ဟုတ္..အန္တီ..”

ေတဇ ဟုတ္လို ့ ေျပာလိုက္ျပီး ဖုန္းကို အျမန္ခ်လိုက္ပါသည္။ ေနာက္ေတဇ ကိုေတဇ လည္း အံႀသသြားပါသည္။ ဘာေႀကာင့္မ်ား ဒီမွာ မင္း

ေခါင္ အိပ္မယ္လို ့ ႏွဳတ္ကထြက္သြားရတာပါလိမ့္။ ေတဇ နဲ ့မင္းေခါင္က ကေလးဘ၀ကတည္းက ဒိလိုပဲ ႏွစ္အိမ့္တစ္အိမ္ ေနေနႀကပါ။ တစ္

ေယာက္အိမ္ကို တစ္ေယာက္လိုက္အိပ္ေနႀကဆုိတာ ႏွစ္ဘက္မိဘေတြ အေနနဲ ့ မဆန္းေတာ့ေပမယ္ ့ ေတဇအတြက္ကေတာ့ ဒီေန ့အတြက္

ဆန္းလို ့ေနပါသည္။ ေတဇ အေပၚထပ္ကို ေလွကားအတိုင္း ပံုမွန္ေလး ျပန္တက္လိုက္ပါသည္။ စိတ္ထဲမွာေတာ ့ မင္းေခါင္ရဲ ့ ဆပ္ျပာမွဳန္ ့ေ

တြႀကားက မသိမသာေလး ေထာင္မတ္ေနတဲ ့ သူ ့ညီေလးကိုပဲ မ်က္လံုးထဲကကို မထြက္ျဖစ္ေနတာ ဘာလို ့မ်ားပါလဲ။ ျပီးေတာ ့ ေတဇ ေအ

ာက္ကို ဆင္းျပိး ဖုန္းဆက္ေနတုန္း မင္းေခါင္ သူညီေလးကို သူ ့ဘာသာမ်ား ကိုင္တြယ္ျပီး စိတ္မ်ားေျဖေဖ်ာက္ ေနေလမလား။ အဲဒီလို ေတြးမိ

လိုက္ေတာ ့ မင္းေခါင္ သူလက္နဲ ့ ထုတာကို ေတဇ မနာလိုဘဲ ေတဇနဲ ့ အတူေနေစလိုစိတ္ေတြ ၀င္လာပါသည္။ မျဖစ္ဘူး..သူ ့ဘာသာ မ

လုပ္ႏိုင္ေအာင္ ေတဇ လုပ္မွ ျဖစ္မည္ဟု ေတြးလိုက္ျပီး ေပၚထပ္ကို အေျပးျပန္တက္လာလိုက္ပါသည္။ ေတဇ အခန္းထဲေရာက္ေတာ ့ ေရခ်ိဳးခ

န္း တံခါးက ပိတ္ထားလ်က္ပဲ ရွိပါေသးလား။ မျဖစ္ဘူး..။ ေတဇ လက္နဲ ့ ကိုင္တြယ္ျပီး သူ ့ကို ထုေပးခ်င္သည္။ ျပီးေတာ့ ေတဇရဲ ့ခေရ၀ထဲကို

ထည့္ျပီး ျပီးေစခ်င္တာေတြက ေတဇရဲ ့ အတၱေတြလား မေျပာတတ္ေတာ့ပါ။

         “ဒုန္း..ဒုန္း..ဒုန္း..”

ေတဇ ေရခ်ိဳးခန္း တံခါးကို အျပင္ကေန ထုလိုက္ပါသည္။ အထဲမွာ သူ ့လက္နဲ ့ ထု ေနရင္လည္း အရွိန္ပ်က္သြားေစလိုတဲ ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ ့ပါ

။ တကယ္ေတာ့ မင္းေခါင္က ေတဇ ထင္သလိုလည္း လုပ္ခ်င္မွ လုပ္ေနမွာေလ။ ဘာပဲေျပာေျပာ အခုခ်ိန္မွာေတာ ့ေတဇရဲ ့ ရမၼက္ကို ဘယ္သူ

ကမ်ား လာတားဆီးႏိုင္မွာတဲ ့လဲ။ အထဲက ဘာမွ တုံျပန္မွဳမႀကားရပါ။ ေတဇ ရင္ေတြပိုပူလို ့ သြားပါသည္။ ေနာက္ထပ္ တံခါးကို ထပ္ေခါက္မ

ယ္လို ့ လက္ကို ရြယ္လိုက္တဲ ့ အခ်ိန္မွာ တံခါးက ပြင့္လာပါသည္။ မင္းေခါင္က ေတဇ ကို မ်က္ေမွာက္ႀကဳတ္ႀကည့္လိုက္ျပီး ..

       “ဘာျဖစ္လို ့ အျပင္ကေန တဒုန္းဒုန္း ထုေနတာလဲ ..”

စိတ္ရွဳပ္တဲ ့ အသံနဲ ့ ေတဇကို ေျပာလိုက္ပါသည္။ ေတဇက သူ ့ကို ေပေစာင္းေစာင္း ျပန္ႀကည့္လိုက္ျပီး …

       “ဘာမွ မဟုတ္ဘူး..မင္းေရခ်ိဳးတာႀကာေနလို ့..ဘာလုပ္ေနတာလဲ သိခ်င္လို ့ ..”

ေတဇက ကိုယ့္အထာနဲ ့ကိုယ္ေျပာလိုက္တာပါ။ ေတဇ စကားေႀကာင့္ မင္းေခါင္က နားမလည္သလိုနဲ ့မ်က္ခံုးကိုပင့္ မ်က္လံုးကို ျပဴးလိုက္ကာ

ေတဇမ်က္ႏွာ နားကို ကပ္ျပီး..

        “ငါက ဘာလုပ္ရမွာလဲကြ…”

ေျပာျပီး ကုတင္ေပၚမွာ တင္ထားတဲ ့ အ၀တ္ေတြကို လဲေနပါသည္။ ေတဇက မင္းေခါင္ရဲ ့ ေနာက္ေက်ာကို ႀကည့္ရင္း..

         “အန္တီကို ေျပာလိုက္တယ္..ဒီည မင္းဒီမွာ အိပ္မယ္လို ့..”

ေတဇ စကားဆံုးေတာ ့ မင္းေခါင္အ၀တ္လဲရာမွ ေတဇဘက္ကို လွည့္လိုက္ျပီး..

          “ဟင္…မင္းကေတာ ့ ..လုပ္ျပီ..”

ေတဇ မခိုးမခန္ ့ ရယ္လိုက္ပါသည္။ မင္းရဲ ့ အ၀တ္ဗလာနဲ ့ ေရခ်ိဳးေနတဲ ့ ပံုကို ျမင္လို ့ ေျပာလိုက္မိတာလို ့ ေတဇ ေျပာလိုက္လို ့ကေတာ ့ မ

င္းေခါင္း မအိပ္ဘဲ ထျပန္သြားေလမလာပဲေနာ္။ ေတဇ ဗိုက္ထဲက ဆာလာသလို ရွိျပီး မင္းေခါင္ေရာ ဆာေနမွာပဲ ဆိုတဲ ့ အေတြးနဲ ့..

            “မင္းေတာ ့မသိဘူး..ငါေတာ့ ဗိုက္ဆာလာသလိုပဲ .. ဘာစားမလဲ မင္းေခါင္..”

မင္းေခါင္က ေခါင္းကို ကုတ္လိုက္ျပီး..

          “သိဘူးေလကြာ ..ငါလည္း ဆာေတာ ့ ဆာသလိုပဲ..ဒီအခ်ိန္ႀကီးမွ ထမင္းစားရင္လည္း အန္တီေျပာဦးမယ္..”

           “မေျပာပါဘူးကြာ ..မင္းကလည္း အရင္ကလည္း ဒီလိုပဲ စားေနက်ကို..အခုမွ လာျပီး အပို လုပ္ေနျပန္ျပီ..”

ေတဇက ျဖစ္ရျပန္ျပီဆိုတဲ ့ေလသံနဲ ့ ေျပာလိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္က ..

          “ေအးလုပ္ကြာ ..မင္းသေဘာပဲ ..ထမင္းေတာ့မစားေတာ့ဘူး ယမ္ယမ္ပဲ ျပဳတ္လိုက္ေတာ့..”

          “ေအး..အေတာ္ပဲ ငါလည္း အဲဒါပဲ စားခ်င္ေနတာ..ငါသြားလုပ္လိုက္ဦးမယ္..မင္းဒီမွာ ေစာင့္ေန..စာက်က္ခ်င္က်က္ မက်က္ခ်င္ရင္

           သီခ်င္း.နားေထာင္ခ်င္နားေထာင္ေန..”

ေတဇတို ့က ငယ္ေလးကတည္းက စိတ္ခ်င္းနီးစပ္တယ္လို ့ ေျပာလို ့ရပါသည္။ အခုလည္း သူစားခ်င္တာကို ေတဇ လည္းစားခ်င္ေနပါသည္။

အဲဒါေႀကာင့္လည္း တစ္ျခားသူငယ္ခ်င္းမ်ားထက္ ေတဇနဲ ့ မင္းေခါင္က ပိုျပီး အတြဲမ်ားပါသည္။ မင္းေခါင္က ေတဇ နားေလးကပ္ျပီး..

        “ငါစာမက်က္ခ်င္ဘူးကြ..သီခ်င္းလည္း နားမေထာင္ခ်င္ဘူး..ဟိုကားႀကည့္ခ်င္တာ..မင္းဆီမွာ ရွိလား..”

        “ငါလခြီးထဲမွပဲ..ငါက ဘယ္လိုလုပ္ရွိမွာလည္းကြ..မင္းလိုမ်ား မွတ္ေနလား..အဲလိုကားႀကည့္တာ အိ္မ္က သိလို ့ကေတာ့ ငါ့အခန္းမွာ ရွိ

         တဲ ့ တီဗြီ၊  DVD စက္ အားလံုး သိမ္းသြားလိမ့္မယ္..”

       “ဒါဆို ..ငါဘယ္လို လုပ္ရမလဲကြာ ..အရမ္းႀကည့္ခ်င္ေနတာကြ..ေဆာ္ေတြ ပစၥည္းကို..”

သနားစရာ မ်က္ႏွာေလးလုပ္ျပီး ေျပာေနတဲ ့ မင္းေခါင္ကို ‘ႀကည့္ခ်င္ဦး ဟ’ ဆိုျပီး ဆြဲလုပ္ခ်င္စိတ္ကို မ်ိဳသိပ္ထားလိုက္ျပီးေတာ ့ ေအာင့္သက္

သက္နဲ ့..

      “အဲေလာက္ႀကည့္ခ်င္ေနရင္…အျပည့္ေတာ့ မရွိဘူး..DVD ေခြေတြထဲက အဲလိုအခန္းမ်ားမ်ားပါတဲ ့ ဟာေတြကို ကိုယ့္ဘာသာ ေရြးျပီး

       ေတာ့သာႀကည့္ေတာ့..ငါ..ေခါက္ဆြဲ သြားျပဳတ္ျပီ..”

ေတဇ ေျပာျပီး ေအာက္ထပ္ မီးဖိုေခ်ာင္ ကိုဆင္းလာခဲ ့ပါသည္။ စိတ္ထဲမွာေတာ ့ မင္းေခါင္ကို သိပ္မေက်နပ္ပါ။ အင္းေလ..ငါသာ စိတ္က ဂ

ေယာက္ဂယက္ျဖစ္ေနတာ။ သူက ငါ့လို ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မွာေပါ့ေလ။ ေတဇရဲ ့ စိတ္ကူးေတြ အရည္ေပ်ာ္မတတ္ျဖစ္သြားပါသည္။ ျပိးေတာ ့ ျပိဳင္

ကားေလးထဲက အစ္ကိုႀကီးေတြ အေႀကာင္းက ေခါင္းထဲ ျပန္ေရာက္လို ့လာျပန္ပါသည္။ ျပီးေတာ ့ ေတဇ ရင္ခုန္တဲ ့ အစ္ကိုႀကီးကို ဘယ္လို

နည္းလမ္းနဲ ့မ်ားခ်ဥ္းကပ္လို ့ရမွာလဲ။ ျပိးေတာ ့ ေတဇလို ကေလးတစ္ေယာက္ကိုလည္း အစစအရာရာ ျပည့္စံုေနတဲ ့ အစ္ကိုႀကီးက ဘယ္

လို စိတ္၀င္စားမွာတဲ ့လဲေလ။ ရင္ေမာလိုက္တာ အစ္ကိုႀကီးရာ..။ ေတဇ အဲဒီေန ့က အစ္ကိုႀကီးတို ့ ႏွစ္ေယာက္ကို မေတြ ့မိလိုက္ရင္လည္း ေ

ကာင္းသား။ သူတို ့ကား အိပ္ေဇာ သံေႀကာင့္ ျပီးေတာ ့ ေတဇရဲ ့ စပ္စုတဲ ့ စိတ္ေႀကာင့္ ဒီလိုေနာက္ဆက္တြဲေတြ ျဖစ္လာရတာ။ ေတြးလက္ စ

ကို ရပ္လိုက္ျပီး ေခါက္ဆြဲ ျပဳတ္ကို ပန္းကန္လံုးထဲ ထည့္လိုက္ကာ အေပၚထပ္ကို တက္လာလိုက္ပါသည္။ အေပၚထပ္ ေတဇ အခန္းထဲ ေရာ

က္ေတာ့ မင္းေခါင္က ကုတင္ေပၚမွာ ေမွာက္လ်က္ DVD ကားေတြထဲက ဟိုအခန္းေတြကို ျဖတ္ျဖတ္ျပီး ႀကည့္ကာ ဟန္က်လို ့ေနပါသည္။

ေတဇက ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ပန္းကန္ကို စားပြဲအပုေလးေပၚတင္ထားလိုက္ျပီး ..

         “မင္းေခါင္..ေခါက္ဆြဲရျပီ..ပူတုန္းစားလိုက္..အဲဒါ..ေနာက္မွ ႀကည့္..ေခါက္ဆြဲအရင္စားလိုက္..”

ေတဇ ေျပာတာကို မင္းေခါင္က မႀကားသလို လုပ္ကာ သူ ့ဇာတ္လမ္းထဲပဲ စ်ာန္၀င္လို ့ေနပါသည္။ ေတဇ ႀကည့္လိုက္ေတာ ့ ဘာမွလည္း ဟု

တ္တာမဟုတ္ဘူး။ အျပည့္လည္း မဟုတ္..မင္းသားနဲ ့ မင္းသမီး ဇာပဝါေနာက္ကြယ္မွာ ခ်စ္တင္းေႏွာေနတဲ ့ အခန္းေလးပါ။ ေတဇက စိတ္

အခ်ဥ္ေပါက္ေပါက္နဲ ့ သူ ့လက္ထဲ က remote control ကို ဆြဲယူလိုက္ကာ ပိတ္လိုက္ပါသည္။ မထင္မွတ္တဲ ့ ေတဇရဲ ့ လုပ္ရပ္ေႀကာင့္ မင္း

ေခါင္က ….

          “ဟ..ဘာလုပ္တာလဲကြ..ေပးစမ္းပါကြာ ဒီမွာႀကည့္ေကာင္းေနတာကို..”

မင္းေခါင္က ရွဴးရွဴးရွားရွား လုပ္ရင္း ေတဇ လက္က remote ကိုလိုက္လုပါသည္။ ေတဇက ညစ္ပတ္ျပီး remote ကိုမေပးဘဲ လက္ေနာက္ပ

စ္ကာ ဖြက္လိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္က ေမွာက္လ်က္အေနအထားက လိုက္လုတာ မမွီတဲ ့အတြက္ ထလိုက္ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္မွာ သူ ့ငပဲက

ည၀တ္ေဘာင္းဘီကေန တဲမိုးကာသဖြယ္ေထာင္ေနတာကို ေတဇ ရင္ခုန္စြာ ေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ ေအာ္သူက ကုတင္ေပၚမွာ ေမွာက္ျပီး ႀက

ည့္ေနတာဆိုေတာ့ သူ ့ညီေလးက ကုတင္ကို ေထာက္ေနတာေနမွာေပါ့ေလ။ ေတဇက သူလိုက္မမွီေအာင္ ပတ္ေျပးလိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္

ကလည္း အရွက္မရွိ သူ ့လီးေထာင္ရက္နဲ ့ ေတဇ remote ကိုလိုက္လုလို ့ေနပါသည္။ ေနာက္ဆံုး သူ ေတဇကို မိသြားျပီး ကုတင္ေပၚကို တြန္း

လွဲလိုက္ပါသည္။ ေတဇက ပက္လက္အေနအထားတဲ ့ ကုတင္ေပၚ ကပိုကရို လဲက်သြားပါသည္။ မင္းေခါင္က ေတဇ ရဲ ့ remote ကိုင္ထားတဲ့

လက္ကို သူ ့လက္နက္အေပၚကေန တင္က်ပ္စြာ ဆုပ္ကိုင္လို ့ထားလိုက္ပါသည္။ ေတဇက ကုတင္ေပၚမွာ ပက္လက္ လက္ကိုေခါင္းေပၚေျမွာ

က္လ်က္ အေနအထားမွာ ရွိေနျပီး မင္းေခါင္ကေတာ ့ ေတဇ အေပၚက ကားယားခြထားကာ လက္ကို အေပၚကေန ခ်ဳပ္ထားလို ့ေပါ့။ ေနာက္

မင္းေခါင္ရဲ ့ ေထာင္ေနတဲ ့ လီးက ေတဇ ေပါင္ႀကားကို လာေထာက္လို ့ေနပါသည္။ ေတဇက မသိမသာေလး ေပါင္နဲ ့စြဲညွပ္ထားလိုက္ပါသည္

။ ဒါကို မင္းေခါင္က စသလို ေနာက္သလိုနဲ ့ ေတဇ ေပါင္ႀကားထဲက သူ ့လီးကို အထက္ေအာက္ ေညာွင့္ေနပါသည္။ အစကေတာ ့ ေတဇက

ဖမ္းခ်ဳပ္ထားတဲ ့ သူ ့လက္ကေန လြတ္ေအာင္ႀကိဳးစားရုန္းကန္ေနေပမယ့္ သူ ့လီးနဲ ့ေပါင္ကို ရႊတ္ေနာက္ေနာက္နဲ ့ ေညာွင့္ေနတဲ ့အတြက္ ရုန္

းတာကို မသိမသာေလး ေမာသြားဟန္နဲ ့ ေလ်ာ့ေပးလိုက္ပါသည္။ ေနာက္ေပါင္ကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး တင္းတင္းေစ့ထားလိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္

ရဲ ့ မ်က္ႏွာနဲ ့ ေတဇ မ်က္ႏွာက ပိုမိုနီးကပ္လို ့ေနပါသည္။ မင္းေခါင္က ေတဇမ်က္ႏွာကိုေသခ်ာ ႀကည့္လိုက္ျပီး ႏွဳတ္ခမ္းကို ဖိကပ္နမ္းရွိဳက္လို

က္ပါသည္။ ေတဇရင္ခုန္သံတို ့ ဆူညံသြားျပီး ျပန္လည္ နမ္းရွိဳက္လိုက္ပါသည္။ ေနာက္မင္းေခါင္က ရုတ္တရက္ေတဇ ကိုခြာလိုက္ကာ ည၀တ္

ေဘာင္းဘီကို စြဲခၽြတ္ခ်လိုက္ပါသည္။ ေထာင္မတ္ေနေသာ သူ ့ညီဘြားက အထက္ေအာက္ ပုတ္သင္ညို ေခါင္းညိတ္သလို ေတဇကို ေခါင္းညိ

တ္ျပေနပါသည္။ ေတဇလည္း ကိုယ့္ဘာသာ ေဘာင္းဘီကို ဆြဲခၽြတ္လိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္က ေတဇ နားနားကို ကပ္ကာ..

            “ငါ့ကို မွဳတ္ေပးႀကည့္ပါလား..”

ေတဇ အနည္းငယ္ေတာ့ တြန္ ့သြားပါသည္။ တစ္ခါမွလည္း မမွဳတ္ဘူးပါ။ စိတ္ထဲမွာလည္း မသတီသလို ရြံလို ့ေနပါသည္။ ဒါေပမယ္ ့ ဟိုေန ့

ညက အစ္ကိုႀကီးေတာင္ မွဳတ္ေပးေသးတာပဲ။ ငါလည္း ဘာလို ့ မွဳတ္လို ့မရရမွာလဲေနာ္ ဆိုတဲ ့ အေတြးနဲ ့မင္းေခါင္အေျပာကို ေခါင္းညိတ္

ကာသေဘာတူလိုက္ပါသည္။ ေနာက္သူ ့ရဲ ့ေထာင္ေနတဲ ့ ညီေလးကို ေတဇ ရဲ ့ျဖဴသြယ္တဲ ့လက္ေတြနဲ ့မရဲတရဲ ဆုပ္ကိုင္လိုက္ပါသည္။ ေနာ

က္ သူ ့ရဲ ့ကြမ္းသီးေခါင္း ထိပ္ေလးကို ေတဇ လွ်ာနဲ ့ မရဲတရဲ တို ့ထိႀကည့္လိုက္ပါသည္။ ေအးစက္စက္ ထံုတံုတံုႀကီးလို ခံစားရပါသည္။ ထိုအ

ခ်ိန္မွာပဲ မင္းေခါင္က ေတဇ ေခါင္းကို အေနာက္ကေန ဆတ္ကနဲ ့တြန္းလိုက္တဲ ့ အရွိန္ေႀကာင့္ သူ ့လီး တစ္ေခ်ာင္းလံုး ေတဇ အာေခါင္ထဲထိ

ေရာက္လို ့သြားျပီး ေတဇ ပ်ိဳ ့တက္လာကာ အျမန္ျပန္ထုတ္လိုက္ပါသည္။ ျပီးေတာ ့ မင္းေခါင္ကို စိတ္တိုစြာနဲ ့..

          “လီးလိုမွပဲ ..ဘယ္လို လုပ္လိုက္တာလဲ..ေသေတာ့မွာပဲ ..မေျပာမဆိုနဲ ့ မသာေကာင္..”

ေတဇက ဆဲလိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္က စပ္ျဖီးျဖီး လုပ္ေနျပီး ..

         “ ဟီး..ဟီး..မင္းက ႀကာေနတာကိုကြ..ဘာေတြသုေတသန လုပ္ေနလဲမွ မသိတာ..စိတ္မရွည္လို ့”

          “ေအာ..ေအာ္..ဟုတ္တယ္..ငါတက အခုမွ လုပ္ဘူးတာေလ..ျပီးေတာ ့ မင္းဟာက သန္ ့လားမသိမသန္ ့လားမသိနဲ ့ ..”

ေတဇက မ်က္ေစာင္းထိုးျပီးေျပာလိုက္ပါသည္။ ရယ္ေတာ့ရယ္ရသား အေရးထဲ ရန္ကထျဖစ္ေနေသးတာကိုးလို ့။ မင္းေခါင္က ေတဇကို အေ

လ်ာ့ေပးလိုက္ျပီး ..

          “ေအးပါကြာ ..ျပန္လုပ္ေပးေနာ္..ခုနကလို အဆံုးထိမွဳတ္ေပး..”

ခုနက ရုတ္တရက္ အာေခါင္အဆံုးထိ ၀င္သြားတဲ ့အတြက္ေႀကာင့္ ေတဇ ေနာက္တစ္ေခါက္ ထည့္ဖို ့ကို ၀န္မေလးေတာ့ပါ။ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း

သူ ့ကြမ္းသီးေခါင္းထိပ္ကေန ႏွဳတ္ခမ္းေလးနဲ ့ ပြတ္တိုက္ကာ အာေခါင္ထဲေရာက္တဲ ့အထိငံုလိုက္ပါသည္။ သူ ့ရဲ ့ ႏုည့ံတဲ ့ လီးတစ္ေခ်ာင္းလံုး

က ေတဇ လွ်ာထက္မွာ အရသာ ေတြ ့လို ့ေနပါသည္။ ျပီးေတာ ့ ငယ္တုန္းကလို ေတြ ့ေနက် မင္းေခါင္လီး မဟုတ္ေတာ့ဘဲ လူပ်ိဳ အဂၤါရပ္နဲ ့

အညီ ျဖစ္ေနတဲ ့ သူ ့လီးက ေတဇကို ရင္ခုန္လွိဳက္ေမာေစတာ အမွန္ပါ။ ေတဇလည္း ႀကည့္ဘူးတဲ ့ ေအာကားထဲက အတိုင္း တက္သေလာ

က္ မွတ္သေလာက္ အကုန္ေလွ်ာက္လုပ္ကာ မင္းေခါင္ ညီေလးကို စိတ္ႀကိဳက္ကို ေဆာ ့ကစားေပးေနလိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္ကို မွဳတ္ေပးေန

စဥ္ ေတဇ ညီဘြားကလည္း အလိုလို ေထာင္မတ္လို ့လာေနပါျပီ။ ေတဇ လက္ကလဲ ေထာင္မတ္ေနတဲ ့ကိုယ္ ့ညီဘြားေလးကို ကိုင္ေဆာ ့ေန

ရင္း မင္းေခါင္ရဲ ့ လီးကိုလည္း အားရပါးရ ငံုစုပ္ေပးေနပါသည္။ ဒါေပမယ္ ့ ေတဇ စိတ္ထဲမွာေတာ ့ဗလေတာင့္ေတာင့္နဲ ့ အစ္ကိုႀကီးကိုသာ ျမ

င္ေယာင္ေနပါသည္။ မင္းေခါင္ကေတာ ့ တကယ့္ကို အရသာထူးကို ေတြ ့ေနသည့္အလား ေတဇ ပါးစပ္အတြင္းသို ့ သူ ့လီးကို သြင္းလိုက္ထု

တ္လိုက္နဲ ့ ခါးကို အလိုက္သင့္ကစားေနပါသည္။ ေနာက္ မင္းေခါင္က ေတဇ ကိုယ္ကို ခ်ိဳင္းကေန မလိုက္ကာ ကုတင္အစြန္းနားမွ ေလးဖက္ေ

ထာက္ေစလိုက္ပါသည္။ သူကေတာ ့ ကုတင္ေအာက္ကေန မတ္တပ္ရပ္အေနအထားနဲ ့ ေတဇရဲ ့ ပန္းေသြးေရာင္ ခေရ၀ကို အသာေလး ျဖဲ

ႀကည့္လို ့ေနပါသည္။ ေနာက္ သူ ့လက္ခလယ္နဲ ့ အသာေလးထိုးလိုက္ပါသည္။ ေတဇ တစ္ခ်က္က်ံဳ ့လိုက္ျပီး သူ ့ဘက္ကို ေခါင္းကိုအသာငဲ ့

ႀကည့္လိုက္ကာ..

       “မင္းေခါင္ ..ျဖည္းျဖည္းလုပ္ေနာ္..ငါနာမွာ ေႀကာက္တယ္..”

မင္းေခါင္က ေခါင္းကို အသာညိတ္လိုက္ျပီး ေတဇ ခေရ၀ ကို တံေတြးေထြးခ်လိုက္ျပီး သူ ့လက္နဲ ့ အ၀နားတစ္ဝိုက္ကို ပြတ္သပ္လိုက္ပါသည္

။ ေနာက္ သူ ့ညီဘြားကို ေတဇ ခေရ၀ နားေတ့လိုက္ကာ တျဖည္းျဖည္းဖိသြင္းလို ့ေနပါသည္။ ေတဇ ရင္ထဲမွာ တစ္ဆို ့သလိုႀကီး တင္းတင္း

က်ပ္က်ပ္ ခံစားရပါသည္။ ႀကက္သီးမ်ားလည္း ထလို ့လာပါသည္။  ထိုအခ်ိန္မွာပဲ မင္းေခါင္က အားနဲ ့ေဆာင့္သြင္းလိုက္ပါသည္။

         “အားးးးးးးး………..ေသပါျပီ..ျဖည္းျဖည္းလုပ္ပါဆို…”

ေတဇ ေအာ္သံက်ယ္သြားတာေႀကာင့္ မင္းေခါင္က ေတဇ ပါးစပ္ကို အျမန္ပိတ္လိုက္ျပီး..

        “ေဆာရီး..အားပါသြားလို ့ပါကြာ..”

သူကေတာ ့ ေဆာရီးလို ့ေျပာႏိုင္ေသးသည္။ ေတဇကေတာ ့ မ်က္ရည္ပင္ဝဲမိပါသည္။ နာလိုက္တာ..ေသေတာ့မွာပဲ။ ငိုေတာင္ငိုခ်င္လာပါသ

ည္။ ဒါေပမယ္ ့ ျဖစ္မွေတာ့ မထူးေတာ့ဘူးဆိုျပီး စိတ္ကိုတင္းကာ အံကိုႀကိတ္ထားလိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္က အဆံုးထိ၀င္သြားတဲ ့အတြက္

ေက်နပ္သြားျပီး မွန္မွန္ေလး အေနာက္ကေန ေဆာင့္ေနပါေတာ့သည္။ ပံုမွန္ေလး ေဆာင့္ေနတဲ ့အခ်ိန္မွာ နာက်င္မွ ုမရွိေတာ့ဘဲ အဆင္ေျပ

လို ့ေနပါသည္။ ေနာက္ မင္းေခါင္ရဲ ့ ေဆာင့္ခ်က္မ်ားက ပိုသြက္လို ့လာပါသည္။

         “အားး..အင္..ဟင္..ဟင္..ဟင္…….”

ေတဇ ႏွဳတ္မွ အသာေလး ညည္းလိုက္ပါသည္။ တစ္ခါမွ မခံစားဖူးေသးေသာ အရသာသစ္တစ္ခုကို ႏွစ္ျခိဳက္စြာ စားသံုးမိေနပါျပီ။ ေနာက္

လက္ကလည္း ကိုယ္ ့ညီဘြားေလးကို အသာေလး ကိုင္တြယ္ပြတ္သပ္ကာ ေဆာ့ကစားလို ့ေပါ့။ အား..ဘာနဲ ့မွမတူတဲ ့ အရသာပါလား။ အ

ေနာက္ကလည္း မင္းေခါင္ရဲ ့ ေဆာင့္ခ်က္မ်ားကလည္း တစ္မ်ိဳးေလးေကာင္းသလို အေရွ ့က ကိုယ့္ရဲ ့ေထာင္မတ္ေနတဲ ့လီးကို တစ္စိမ္းသူ

ေရွ ့မွာ ဒီလို ကိုင္တြယ္ေဆာ့ကစားရတာကို ပိုနွစ္ျခိဳက္မိပါသည္။

        “အား….အ…အ…အင့္..”

မင္းေခါင္ကလည္း အေနာက္ကေန အသကုန္ကို ေဆာင့္လိုးေနပါေတာ့သည္။ ခနအႀကာမွာေတာ့ ေတဇက ေစာစီးစြာ သုတ္ရည္ေတြကို ပန္း

ထုတ္လိုက္ပါသည္။ ေတဇ သုတ္ရည္မ်ားပန္းထုတ္စဥ္ ခေရ၀မွာ ပိုမို က်ံဳသြားျပီး မင္းေခါင္ရဲ ့လီးကိုဆြဲညွစ္သလို ျဖစ္သြားတာေႀကာင့္ သူလ

ည္း မေနႏိုင္ေတာ့စြာ ေတဇ ခေရ၀ အတြင္းကို သူ ့အရည္ေတြ ပန္းထုတ္လိုက္ပါေတာ့သည္။ ခ်က္ခ်င္းႀကီး မင္းေခါင္က သူ ့လီးကို ဆြဲမထုတ္

ေသးဘဲ ေလးငါးခ်က္ေလာက္ ေဆာင့္ေနလိုက္ေသးသည္။ ျပိးေတာ့မွ သူ ့လီးကို အျပင္ကို ဆြဲထုတ္လိုက္ပါသည္။ ႏွစ္ေယာက္သား ကုတင္ေ

ပၚမွာ ေျခပစ္လက္ပစ္လွဲေနလိုက္ပါသည္။ ေတဇကေတာ ့ ရွက္လို ့ သူ ့မ်က္ႏွာကို မႀကည့္ေတာ့ဘဲ ေဘာင္းဘီကို ျပန္၀တ္ကာ ေအးေနျပီျဖစ္

ေသာ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ကို သဲႀကီးမဲႀကီး စားေနလိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္ကလည္း ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္ ကိုယ္လက္သန့္စင္လို ့ေနပါသည္။ အဲဒီေန ့

ညကေတာ ့ ေတဇတို ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ရွက္ျပီး စာလည္းမက်က္ျဖစ္ဘဲ ေက်ာေပးကာ အိပ္လိုက္ႀကပါသည္။ ေနာက္ေန ့ ေက်ာင္

းတက္ေတာ့လည္း ဘာမွမေျပာျဖစ္ပဲ ပံုမွန္ထက္ပိုေ၀းကြာ သြားသလို ခံစားရပါသည္။ ညေနေက်ာင္းဆင္းျပီး က်ဴရွင္ကအျပန္မွာ ေတဇက

စျပီးေတာ့..

      “မင္းေခါင္..မင္းဘာျဖစ္ေနတာလဲ..ညက ကိစၥေႀကာင့္ မင္းနဲ ့ငါ ေ၀းကြာသလိုႀကီးျဖစ္သြားတာကိုေတာ့ငါ မလိုလားဘူး..ငါတို ့ပြင့္

       ပြင့္လင္းလင္း ေဆြးေႏြးသင့္တယ္လို ့ ထင္တယ္..”

မင္းေခါင္က ေတဇေျပာတာကို ေခါင္းလဲ မညိတ္ေခါင္းလဲမခါဘဲ တံုဏွိဘာေ၀ လုပ္ေနပါသည္။ ေတဇက စိတ္မရွည္စြာ..

      “ငါေျပာတာႀကားလား မင္းေခါင္..ညက အျဖစ္ေတြကို ေမ ့လိုက္..ဘာမွမျဖစ္ဘူးလို ့သေဘာထားလိုက္..ေနာက္လည္း အဲလို မျဖစ္

        ေအာင္ငါတို ့ ထိန္းႀကတာေပါ့..”

ေတဇ စကားေႀကာင့္ မင္းေခါင္က ေတဇဘက္ကို အံအားသင့္တဲ ့ပံုနဲ ့ႀကည့္လိုက္ျပီးေတာ့..

       “မင္းက ဘာမွမျဖစ္သလို ေနႏိုင္တယ္..ဟုတ္လား..ငါကေတာ့ မင္းလို ေမ့ဖို ့ သတၱိမရွိဘူး..မင္းမို ့လို ့ ေျပာထြက္တယ္..အမွန္တရား

       ဆိုတာ ဖံုးကြယ္လို ့ရတာမွ မဟုတ္တာ..ညက အျဖစ္က အိပ္မက္လည္းမဟုတ္ဘူးေလ..”

       “အင္းေလ..မင္းက..ဒီေန ့ တစ္ေနကုန္အရင္ကလိုမွမဟုတ္တာ..ငါကိုလည္း စကားသိပ္မေျပာေတာ့ မင္းငါ့ကို မခင္ေတာ့ဘူးလို ့ထင္

        လို ့ပါ..ငါကေတာ ့ မင္းကို အရင္ကလိုပါပဲ..”

မင္းေခါင္က ျပံဳးလိုက္ျပီး…

       “မင္းရူးေနလား..တစ္ေနကုန္..ငါလည္း ညက အေႀကာင္းပဲ စဥ္းစားေနတာ..မင္းနဲ ့ငါညက အဲလိုျဖစ္လို ပိုျပီး ရင္းႏွီးျပီးေနရင္ က်န္တဲ ့

        ေကာင္ေတြ ရိပ္မိမွာေပါ့ကြ … ငတံုးရ..”

သူေျပာလိုက္မွ ေတဇစဥ္းစားမိသြားပါသည္။ ဒါလည္း ဟုတ္တာပဲ..။ဘာေႀကာင့္မ်ား မင္းေခါင္ေတြးသလို ေတဇမေတြးမိရတာပါလိမ့္။ ေနာက္

မင္းေခါင္က ေတဇ ပုခံုးကို ဖက္လိုက္ကာ..

        “မင္းနဲ ့ငါနဲ ့က သူငယ္ခ်င္းထက္ပိုတဲ ့ ခ်စ္သူေတြျဖစ္သြားျပီ..မင္းျမဲျမဲမွတ္ထား..အရင္ကထက္ အေနအထိုင္ပိုဆင္ျခင္ေနရမယ္..”

မင္းေခါင္စကားေႀကာင့္ ေတဇ အံႀသလို ့သြားရပါသည္။ ေမးစရာေတြလည္း အမ်ားႀကီး ေတဇ ေခါင္းထဲကိ ေရာက္လို ့လာပါသည္။ ေတဇက

မေအာင့္အည္းႏိုင္စြာနဲ ့မင္းေခါင္ကို…

       “ေနပါဦး..မင္းက ဘာလို ့ငါ့ကို ဒီလိုေျပာရတာလဲ..မင္းေကာင္မေလးေတြကို စိတ္မ၀င္စားဘူးလား..ငါ့ကိုေရာ..ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ ့ ခ်စ္

       ရတာလဲ..ငါနားမလည္ေတာ့ဘူး..”

 

                                                                                                                                                         ဆက္ရန္…….

Jul 14th

သိေနမွာပါ

By SSP
ဖြင္.မေျပာပါဘူးလုိ.....တင္းထားကာမွ........
ရင္ခုန္သံခ်င္းထပ္တူက် ေနေတာ့........
ႏွုတ္ခမ္းတစ္စုံမွ စကား ထြက္က်မလာေပမဲ့…
ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ကုိ အျပန္အလွန္ မင္းႀကားေနမွာပါ….ခ်စ္သူ…
Nov 11th

စိတ္ဖတ္တတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ခ်စ္သူ (ပထမပိုင္း)

By Dr. Min Khant

စိတ္ဖတ္တတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ခ်စ္သူ

 

(၁)

 

နည္းနည္းေတာ့ ဆန္းသည္ဟု ဆိုရမည္ ။ ဒဂုံတကၠသိုလ္ တစ္ခုလုံး ထြန္းေ၀ကို သိၾကသည္ ။ သိၾကရသည္မွာလည္း ခိုင္လုံသည့္ အေၾကာင္းတစ္ခုေၾကာင့္ျဖစ္သည္ ။ ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ စိတ္ဖတ္တတ္သည္ ။ ထြန္းေ၀စိတ္ဖတ္တတ္ပုံက တစ္မ်ဳိးတစ္ဘာသာေတာ့ ဆန္းသည္ ဆိုရမည္ ။

 

လူတစ္ေယာက္၏ လက္ကို သူ႕လက္ႏွင့္ ဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္ႏွင့္ ထိုလူ၏ အတြင္းစိတ္ထဲတြင္ ဘာေတြးေနမွန္း ထြန္းေ၀ ဒက္ထိ သိေနတတ္သည္ ။ ထြန္းေ၀၏ အရင္းႏွီးဆုံး သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႕က စမ္းသပ္ၾကည့္ၾကသည္ ။ ထြန္းေ၀ကို လက္ေပးကိုင္ျပီး သူတို႕စိတ္ထဲတြင္ ရွိေသာ စကားတစ္ခြန္းကို ေျပာလုိက္သည္ႏွင့္ ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ ထိုသူ ဘာေျပာေနမွန္းကို သိေလသည္ ။

 

ထြန္းေ၀က ၀တ္ပုံစားပုံေခတ္မဆန္ပါ ။ သို႕ေသာ္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ရွိလွသည္ ။ အမ်ားေသာအားျဖင့္ လည္ကတုံးအျဖဴကို ပုဆိုးအကြက္စိပ္အေရာင္စုံႏွင့္ တြဲဖက္၀တ္တတ္သည္ ။ အသားေလးက လတ္ျပီး မ်က္ႏွာေလးက ၾကည္စင္ေသာေၾကာင့္ ေခ်ာေမာသူရယ္လို႕ လူတကာက မွတ္ခ်က္ေပးျခင္းခံရသူျဖစ္သည္ ။

 

ထြန္းေ၀က သူ႕ေမြးေန႕တိုင္း သက္သက္လြတ္စားသည္ ။ ဥပုသ္ေစာင့္သည္ ။ အျခားေန႕ေတြဆိုလွ်င္ ငါးပါးသီလေတာ့ ေန႕တိုင္းလုံေအာင္ ထိန္းသူျဖစ္သည္ ။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားၾကားတြင္လည္း စိတ္သေဘာ ျပည့္သူမို႕ ခ်စ္ခင္ၾကသူမ်ားသည္ ။

 

ထြန္းေ၀အသက္က ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ ။ ဒုတိယႏွစ္ သခ်ၤာေက်ာင္းသားျဖစ္သည္ ။ ခ်စ္သူဆိုသည္မွာ မူးလို႕ပင္ ရွဴစရာမရွိေသး ။ အျမဲတမ္း ထူးဆန္းမွုမ်ား ျဖစ္ေလ့ရွိေသာ ထြန္းေ၀၏ ဘ၀ထဲသို႕ အခ်စ္ဆိုသည့္အရာ ၀င္ေရာက္လာပုံကလည္း အထူးအဆန္းႏိုင္လွေပသည္ ။

 

(၂)

 

ညီေလးေရ … ရွင္းမယ္ေဟ့ …

 

ကန္တင္းတြင္ ထြန္းေ၀တို႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္အုပ္ ေန႕လည္စာ စားျပီးသြားေတာ့ ပိုက္ဆံရွင္းဖို႕ လွမ္းေခၚလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ ။ ထိုစဥ္မွာပင္ အသံတစ္သံထြက္လာေလသည္ ။

 

သည္၀ိုင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ရွင္းပါ့မယ္ …

 

ထြန္းေ၀ အသံၾကားရာဘက္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္မိသည္ ။ ေဒါင္ေကာင္းေကာင္း မ်က္ခုံးနက္နက္ အသားျဖဴျဖဴ ၊ သည္ေကာင္ေလးကို ထြန္းေ၀သိသည္ ။ သူသြားတိုင္းမလွမ္းမကမ္းတြင္ ေတြ႕ရေလ့ရွိေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္ ။ နာမည္ျဖင့္ ဘယ္သူရယ္ ဘယ္၀ါရယ္လို႕ေတာ့လည္း မသိပါ ။ ထြန္းေ၀ မ်က္ေမွာင္က်ံဳ႕ကို သူ႕ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူက ပုခုံးတြန္႕ျပီး ရယ္ျပေလသည္ ။

 

ကၽြန္ေတာ္ သည္မွာ ခဏ၀င္ထိုင္မယ္ေနာ္ …

 

ေျပာျပီး ဇိုးကနဲ ဇက္ကနဲပင္ ထြန္းေ၀ေဘးတြင္ ခုံတစ္လုံးဆြဲျပီး ၀င္ထိုင္လုိက္သည္ ။ ျပီးေတာ့ သူ႕ကိုယ္သူ မိတ္ဆက္ေလသည္ ။

 

ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ေဇယံခပါ … အီးေမဂ်ာ ဒုတိယႏွစ္ကပါ …

 

အားလုံးက ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖင့္ သူ႕ကို ၾကည့္ေနၾကဆဲ ။ သူက သြားကိုပင္ ပိုျဖဲျပီး ရယ္ျပလိုက္ေသးသည္ ။ လူေခ်ာတစ္ေယာက္ပဲဟု ထြန္းေ၀ သူ႕ကို သတ္မွတ္လိုက္သည္ ။

 

ညီေလး … ဘယ္ေလာက္က်လဲ …

 

ရွစ္ေထာင့္ခုႏွစ္ရာပါ အစ္ကို …

 

ေရာ့ …

 

ေဇယံခဆိုေသာ ေကာင္ေလးက တစ္ေသာင္းတန္ထုတ္ေပးလိုက္ေတာ့ ထြန္းေ၀ ကမန္းကတန္း တားလိုက္ရသည္ ။

 

ဟာ … ရပါတယ္ … ကၽြန္ေတာ္တို႕ ကိုယ္စားတာကိုယ္ရွင္းေနၾကပါ …

 

မဟုတ္ပါဘူး ထြန္းေ၀ရဲ႕ … မိတ္ျဖစ္ေဆြျဖစ္ ေကၽြးတာပါ … အဲ … မင္းက စိတ္ဖက္တာ နာမည္ၾကီးတယ္ဆိုေတာ့ ငါအခု ဘာေတြးေနလဲဆိုတာ မင္း ငါ့လက္ကို ကိုင္ျပီးဖတ္ေပးႏိုင္မလား …

 

အာ … ငါ အခုအခ်ိန္ စိတ္မဖတ္ခ်င္ေသးဘူး …

 

ငါေတာင္းဆိုတာပါ … သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တဲ့အထိမ္းအမွတ္ အေပ်ာ္ေပါ့ … မဟုတ္ဘူးလား …

 

ေဘးနားက သူငယ္ခ်င္းေတြကပါ ၀ိုင္းေတာင္းဆိုၾကသျဖင့္ ထြန္းေ၀ ေဇယံ့လက္ကို ကိုင္ကာ စိတ္ဖတ္ေပးဖို႕ကို ေနာက္ဆုံး သေဘာတူလိုက္ရသည္ ။

 

ကဲ … ေရာ့ … ငါ့လက္ကို ကိုင္ျပီး ဖတ္ေပးေတာ့ …

 

ေဇယံက စားပြဲထိုးေလး ပိုက္ဆံလာအမ္းသည္ကိုပင္ မယူ ။ မုန္႕ဖိုးဆိုျပီး ျပန္ေပးလုိက္သည္ ။ သည္ေကာင္ ပိုက္ဆံေတြ ေတာ္ေတာ္ ေပါေနသလားဟု ထြန္းေ၀ေတြးလိုက္မိသည္ ။ သူ႕လက္ကို ကိုင္ျပီး ဖတ္ေပးပါဆိုေတာ့လည္း မေကာင္းတတ္ ၊ ဖတ္ေပးဖို႕သူ႕လက္ကို ကိုင္လိုက္ရသည္ ။

 

ေဇယံ့လက္ဖ၀ါး ႏုႏုကေလးကို ကိုင္မိေတာ့ ထြန္းေ၀ရင္ထဲတြင္ ဆက္ကနဲ ခုန္သြားမိရသည္ ။ ေဇယံ့စိတ္ထဲက ေျပာေသာစကားကို ထြန္းေ၀ အာရုံခံလိုက္မိသည္ ။

 

ဘုရားေရ … ။ ေဇယံ့စိတ္ထဲက စကားသံကို ၾကားေတာ့ ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာတစ္ခုလုံး နီရဲသြားရေလသည္ ။

 

ငါ မင္းကို ခ်စ္တယ္ ထြန္းေ၀ရယ္ … တဲ့ ။

 

(၃)

 

ထြန္းေ၀ … ငါ့စိတ္ထဲက စကားလုံးေတြ မင္း ဖမ္းမိရဲ႕လားဟင္ …

 

ထြန္းေ၀ သူ႕လက္ကို ခ်က္ခ်င္းျပန္လႊတ္လိုက္သည္ ။ သူ႕ကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လုိက္ျပီးမွ ထြန္းေ၀ ရွက္ကိုးရွက္ကန္း မ်က္ႏွာ ျပန္လႊဲလိုက္ရသည္ ။

 

အင္း …

 

ထြန္းေ၀ … သူက ဘာေတြးေနတာတဲ့လဲ … ငါတို႕ကို ေျပာျပဦးေလ …

 

အေရးထဲ ေဘးက သူငယ္ခ်င္းေတြက အလိုက္မသိ လုိက္ေမးေနၾကေသးသည္ ။ ထြန္းေ၀ ရယ္က်ဲက်ဲသာ လုပ္လိုက္ရသည္ ။ ေျပာလို႕မျဖစ္ ။ အရွက္ေတြခ်ည္း ျဗန္းျဗန္းကြဲမည့္ အျဖစ္ေပကိုး ။ ေဇယံ့မ်က္ႏွာက ျပံဳးျဖီးျဖီး ။ ေဇယံ့မ်က္ႏွာ ျဖီးေလေလ ၊ ေဘးက သူငယ္ခ်င္းေတြက သိခ်င္ျပီး ေမးေလေလ ။ ထြန္းေ၀ အတင္းျငင္းလုိက္ရသည္ ။

 

ေျပာလို႕မျဖစ္ဘူးကြ … ငါ ငါးပါးသီလေစာင့္ထားေတာ့ လိမ္မေျပာခ်င္ဘူးကြာ … ငါ့ကို ထပ္မေမးၾကပါနဲ႕ …

 

ဒါေတာင္ အတင္းထပ္ေမးေနၾကေသးသည္ ။ ထြန္းေ၀ မနည္းၾကီး ေရွာင္ပတ္ထြက္လိုက္ရသည္ ။ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ေဇယံႏွယ္ ။

 

ထြန္းေ၀ … ငါမင္းတို႕နဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သြားျပီေနာ္ … ေနာင္လည္း မင္းတို႕နဲ႕တူတူ ကန္တင္းထိုင္မယ္ေနာ္ …

 

အျခားသူငယ္ခ်င္းေတြကပါ ကန္တင္းထိုင္ဖို႕ ေဇယံ့ကို ေခၚၾကေတာ့ ထြန္းေ၀လည္း ေခါင္းညိမ့္လိုက္ရသည္ ။ ေဇယံ့မ်က္ႏွာက မွိုရသည့္ မ်က္ႏွာမ်ိဳးၾကီး ။ အတန္းေတြ ျပန္တက္ျပီး ညေနက်ေတာ့ ထြန္းေ၀ အိမ္ျပန္ဖို႕ ေက်ာင္းအျပင္ကို လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာသည္ ။

 

တီ … တီ …

 

ဟြန္းတီးသံၾကားလို႕လွည့္ၾကည့္ေတာ့ ေဇယံ ။ ထြန္းေ၀ကို လွမ္းေခၚေနသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … မင္း အိမ္ျပန္မွာ မဟုတ္လား … ငါလိုက္ပို႕ေပးမယ္ေလ … လာ … ကားေပၚတက္ …

 

ရတယ္ … ငါ့ဘာသာ ဘက္စ္ကားစီးျပန္မယ္ …

 

အာ … စကားမမ်ားစမ္းပါနဲ႕ … ကားေပၚတက္ … ငါတို႕က သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ေနျပီပဲဟာကို …

 

ထြန္းေ၀ ကားေပၚတက္လိုက္ေတာ့ ေဇယံက ထြန္းေ၀ကို ျပံဳးျပီး ရႊန္းရႊန္းစားစားၾကည့္ေနေတာ့သည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … သိပ္မၾကည့္နဲ႕ … အေရွ႕သာ ၾကည့္ေမာင္း … မင္းကား ငါမစီးရဲေတာ့ေအာင္ မလုပ္နဲ႕ …

 

ဟုတ္ကဲ့ … အမိန္႕ေတာ္ျမတ္အတိုင္းပါခင္ဗ်ာ …

 

ေျပာင္သလိုလိုေျပာျပီး ေဇယံတစ္ေယာက္ ေလကေလးပင္ ခၽြန္ေနေသးေတာ့သည္ ။ ေဇယံ့ကားေလးက မတ္တူးကားေလးျဖစ္သည္ ။ အဲယားကြန္းကိုလည္း စိမ့္ေနေအာင္ဖြင့္ထားသည္ ။ ေဇယံတို႕က ခ်မ္းသာသည့္ မိသားစုက ဆင္းသက္လာပုံရသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ …

 

ဘာလဲ …

 

ေန႕လည္က ငါေျပာထားတဲ့ စကားေလး … ဟဲဟဲ …

 

ေတာ္ကြာ … အဲ့တာထပ္မေျပာနဲ႕ … ငါ မသိဘူး … စဥ္းလည္း မစဥ္းစားခ်င္ဘူး …

 

ငါ မင္းဆီက အေျဖကို ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္ … ထြန္းေ၀ …

 

မင္းဘာသာ ေစာင့္ခ်င္ေစာင့္မေစာင့္ခ်င္ေနေပါ့ … ငါ ဘာမွ မသိဘူး …

 

ဟာ … အဲ့လိုေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႕ အခ်စ္ေလးရာ … အိမ္ျပန္ပို႕ေပးတဲ့မ်က္ႏွာေလးေတာ့ ေထာက္ပါဦးေနာ္ …

 

မင္းက ငါ့အိမ္ျပန္ပို႕မယ္ဆိုရေအာင္ ငါ့အိမ္ေရာ သိလို႕လား …

 

ကဲ … မင္းအိမ္လိပ္စာ ငါအလြတ္ရြတ္ျပမယ္ … ငါ့လက္ကို ကိုင္ၾကည့္  … စိတ္ထဲက ရြတ္ျပမယ္ …

 

ထြန္းေ၀ သူ႕လက္ကို ကိုင္လိုက္ေတာ့ သူက ထြန္းေ၀အိမ္လိပ္စာကို စိတ္ထဲက ရြတ္ျပေနသည္ ။ သူ႕စကားေတြကို ထြန္းေ၀ အစေကာက္လိုက္ေတာ့လည္း မွန္ေတာ့မွန္သား ။ ထြန္းေ၀ ခပ္ျပံဳးျပံဳးေလးျဖစ္သြားရသည္ ။

 

ငါ မင္းကို လုိက္ေနတာ သုံးလေလာက္ရွိေနျပီ … မင္း သတိထားမိရဲ႕လား …

 

မင္းကိုငါ မလွမ္းမကမ္းမွာေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါ ေတြ႕တတ္မွန္း သတိထားမိပါတယ္ …

 

ငါ ခ်စ္ေနတာ ၾကာျပီကြ … သုံးလေတာင္ ေက်ာ္ေနျပီ … မင္းအေျဖျပန္ေပးသင့္ေနျပီ …

 

ငါသိတာ သည္ေန႕မွေလကြာ … မင္း မေစာင့္ခ်င္လည္းရတယ္ေလ … တျခားလူပဲ ေျပာင္းၾကိဳက္ေပါ့ …

 

ဟာ … အဲ့လိုေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႕ကြာ … ငါက မင္းပဲခ်စ္တာပါ …

 

ထြန္းေ၀ မ်က္ႏွာၾကီးရဲသြားရျပန္သည္ ။ ေယာက်္ားေလးအခ်င္းခ်င္း ရင္ခုန္ေနေသာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း အံ့ၾသမိရသလိုပင္ ။ လူတကာ စိတ္ကို ဖတ္ခဲ့သမွ် အခုေတာ့ သူ႕စိတ္ကို လာဖတ္ေနေသာ ေဇယံႏွင့္ ဆုံလိုက္ရေတာ့ ထြန္းေ၀ ရင္ထဲ တစ္မ်ဳိးေလးေတာ့ ျဖစ္မိရေလသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ကားတစ္စီးရပ္ထားေလသည္ ။ မတ္တူးကား အျဖဴေရာင္ေလး ။ ေဇယံ့ကားႏွင့္ ပုံစံတူပဲျဖစ္သည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … အဲ့တာ မင္းတို႕အိမ္က ကားလား …

 

မဟုတ္ပါဘူး … ဧည့္သည္ေရာက္ေနတာ ျဖစ္လိမ့္မယ္ …

 

ကားနံပါတ္က တိုက္ဆိုင္လိုက္တာ … ငါ့ကားနဲ႕ ေနာက္ဆုံးတစ္လုံးပဲလြဲတယ္ …

 

ထြန္းေ၀ကားေပၚကဆင္းျပီး ေဇယံ့ကားနံပါတ္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တကယ္ ေဇယံေျပာသည့္အတိုင္းပင္ ။ ထြန္းေ၀ပင္ အံ့ၾသသြားမိရသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … မနက္က် ငါမင္းကို လာၾကိဳမယ္ေနာ္ … မင္းဖုန္းကို ငါဆက္လိုက္မယ္ … နံပါတ္သိလို႕လားလို႕ မေမးနဲ႕ … မင္း ငါ့လက္ကို ထပ္ကိုင္ရင္ ငါ အလြတ္ရြတ္ျပေပးမယ္ …

 

ေတာ္ပါကြာ … အသားကိုယူလြန္းတယ္ … ငါ သြားျပီ … ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လုိက္ပို႕ေပးတာ ေက်းဇူးပဲေနာ္ …

 

ေဇယံက ထြန္းေ၀ကို မ်က္စိမွိတ္ျပလိုက္ျပီး ကားေမာင္းထြက္သြားသည္ ။ ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ ရင္ေတြ ခုန္က်န္ခဲ့ရသည္ ။ ေဇယံ့ကားေလးကေတာ့ မ်က္စိေအာက္က ေပ်ာက္သြားခဲ့ျပီ ။ သို႕ေသာ္ ေဇယံ့ပုံရိပ္ေတြက ႏွလုံးသားထဲ ထင္က်န္ေနခဲ့ေလသည္ ။

 

(၄)

 

အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးေသာ လူတစ္ေယာက္ကို ကိုပိုင္ႏွင့္အတူ တြဲေတြ႕လိုက္ရသည္ ။ ကိုပိုင္ထြန္းက ထြန္းေ၀၏ အစ္ကိုအရင္းျဖစ္သည္ ။ ထြန္းေ၀ထက္ ငါးႏွစ္ၾကီးသည္ ။  အိမ္ထဲတြင္ ေတြ႕လိုက္ရေသာသူက ကိုပိုင့္သူငယ္ခ်င္းပင္ျဖစ္လိမ့္မည္ထင္သည္ ။

 

ဟာ … ထြန္းထြန္း … မင္းသည္ေန႕ေစာလွခ်ည္လား …

 

ကိုပိုင္က ထြန္းေ၀ကို ထြန္းထြန္းဟုသာ ေခၚတတ္သည္ ။ ထြန္းေ၀ ကိုပိုင့္ကို ျပန္ေျဖရင္း ထိုလူကို အကဲခတ္မိလိုက္သည္ ။

 

ဟုတ္တယ္ကိုပိုင္ … သည္ေန႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ကားၾကံဳရွိလို႕လိုက္လာတာ …

 

ေအာ္ … ေအးေအး … ဒါက အစ္ကို႕သူငယ္ခ်င္းေလ … သုထက္ေဇယ်တဲ့ … သူ႕အေဖအလုပ္မွာပဲ ကူေနတာ … သူတို႕အလုပ္က ဆန္ပြဲရုံဆိုေတာ့ ဖ်ာပုံဘက္မွာ ေနတာမ်ားလို႕ … အခုေတာ့ ဖ်ာပုံမွာ စိတ္ခ်ရတဲ့သူနဲ႕ ထားျပီး ရန္ကုန္မွာ လုပ္ငန္းလာခ်ဲ႕တာတဲ့ …

 

ဟုတ္ကဲ့ ကိုပိုင္ …

 

ေဟ့ေကာင္ … ငပိုင္ … မင္းညီက မင္းနဲ႕တျခားစီပဲ … လူေခ်ာေလးပဲကြ … ဟားဟား …

 

ကိုသုထက္က ေနာက္သလိုေျပာင္သလို ေျပာလိုက္ေသာ္လည္း ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ ရွက္သြားရသည္ ။ ကိုပိုင္ကေတာ့ တဟားဟားပဲရယ္ေနသည္ ။

 

ေတြ႕ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္ ကိုသုထက္ …

 

ႏိုက္စ္တူမိယူပါ ညီေလးထြန္းေ၀ … ရွိတ္ခ္ရွိတ္ခ္ …

 

ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ ကိုသုထက္က လက္ကမ္းေပးေလသည္ ။ အေနာက္တိုင္းဆန္ဆန္ႏွုတ္ဆက္ျခင္းသာ ျဖစ္ေသာ္လည္း ထြန္းေ၀ သူ႕လက္ကို ကိုင္ရမည္ကို ရင္ခုန္သလိုလို ရွိမိရသည္က အဆန္းျဖစ္ေနသည္ ။

 

လက္ခ်င္းထိလိုက္ၾကေတာ့ ထြန္းေ၀ရင္ထဲတြင္ ဒိတ္ကနဲ တစ္ခ်က္ေဆာင့္ခုန္သြားေလသည္ ။ ထို႕အတူ ကိုသုထက္၏ ရင္ထဲက စကားကိုလည္း ထြန္းေ၀ၾကားလိုက္ရသည္ ။

 

ခ်စ္စရာေကာင္းလုိက္တာကြာ … ငါ့ခ်စ္သူျဖစ္လိုက္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ … တဲ့ ။ ဘုရားေရ ။ ကိုသုထက္၏ စိတ္ထဲက စကားေတြက ထြန္းေ၀အတြက္ ရည္းစားစကားေတြ ျဖစ္ေနပါ့လား ။ ထြန္းေ၀ ရင္ခုန္ကာ မ်က္ႏွာရဲသြားရျပန္ေလသည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … ထြန္းထြန္း … သည္ေကာင္ ဘာေတြ ေတြးေနသလဲ … ေျပာစမ္း …

 

ဘာကိုဆိုလိုတာလဲကြ … ငပိုင္ ရ …

 

ဟားဟား … ငါ့ညီက စိတ္ဖတ္တတ္တယ္ေလ … အခု မင္း ဘာေတြးေနလဲဆိုတာ မင္းလက္ကို ကိုင္လိုက္တာနဲ႕ ထြန္းထြန္းက သိျပီးသားကြ … မင္း ၾကိဳသိရင္ ဘာမွ မေတြးဘဲေနေနမွာစိုးလို႕ ၾကိဳမေျပာတာ … ထြန္းထြန္း … ညီေလး … ေျပာစမ္း … သည္ေကာင္ ဘာေတြးေနလဲဆိုတာ …

 

ထြန္းေ၀ ဘာမွ ျပန္မေျဖႏိုင္ဘဲ မ်က္ႏွာၾကီးရဲေနရသည္ ။ ျပီးေတာ့ ရယ္ျပီး မုသားလည္း မပါေအာင္ စကားကို အဆင္ေခ်ာေအာင္ ေျပာလုိက္ရသည္ ။

 

ဘာမွတ္မဟုတ္ပါဘူး ကိုပိုင္ရယ္ … ေပါက္တက္ကရေတြပါ …

 

ကိုပိုင္က ေပါက္တက္ကရေတြဟူေသာ စကားကို ၾကားေတာ့ တဟီးဟီးတဟားဟားရယ္ေနသည္ ။ ကိုသုထက္ကလည္း ေရာေရာေယာင္ေယာင္ ရွက္ရယ္ လိုက္ရယ္သည္ ။ ထြန္းေ၀ကိုေတာ့ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ခိုးၾကည့္ျပီး မ်က္လုံးခ်င္းဆုံျပန္ေတာ့လည္း ေခါင္းျပန္ငုံ႕သြားျပန္သည္ ။

 

ကိုသုထက္က ေဇယံေလာက္ေတာ့ မွုန္ေနေအာင္ မေခ်ာ ။ သို႕ေသာ္ ေဇယံထက္ေတာ့ ေယာက္်ားပီသကာ ၾကည့္ေကာင္းသည္ ။ ကိုယ္ခႏၶာ ေတာင့္တင္းကာ အသားခပ္ညိဳညိဳ ၊ ႏွာေခါင္းပြပြ ေမးရိုးခပ္ကားကားျဖစ္သည္ ။ နယ္တြင္ ပြဲရုံလုပ္ရသူဆိုေတာ့ ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္းကိုယ္ခႏၶာက အထူးပင္ က်င့္ယူရမည္မထင္ ။ ဆန္အိတ္ေတြဘာေတြ ကိုယ္တိုင္သယ္ထားသည့္ ကိုယ္လုံးမ်ဳိးျဖစ္သည္ ။

 

သူ႕ရင္အုပ္ကားကားဆီက အေမႊးေလးတစ္စြန္းတစ္စကိုျမင္ေတာ့ ထြန္းေ၀ ရွက္ကာ မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္မိရသည္ ။ ကိုသုထက္က ေဇယံ့ေလာက္ေတာ့ အရပ္မျမင့္ ။ ေဇယံ့ေလာက္သာ အရပ္ျမင့္လွ်င္ ပိုၾကည့္ေကာင္းလိမ့္မည္ဟုပင္ ထြန္းေ၀ ေတြးမိလိုက္ေသးေတာ့သည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … ငပိုင္ … ငါျပန္ေတာ့မယ္ … အိမ္မွာ အလုပ္ရွိေသးလို႕ … ညီေလးထြန္းေ၀ … အစ္ကို ျပန္ျပီေနာ္ …

 

ဟုတ္ကဲ့ အစ္ကို …

 

ကိုသုထက္က ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖင့္ စကားျဖတ္ျပီး သုတ္ကနဲ ထျပန္ေတာ့ေလသည္ ။ ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ ရင္ေတြ ခုန္ျပီး က်န္ခဲ့ရေလသည္ ။

 

ညဘက္ အိပ္ယာထဲေရာက္ေတာ့ ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ သည္ေန႕တစ္ေန႕လုံး ထူးထူးဆန္းဆန္းေတြခ်ည္း ၾကံဳခဲ့ရပုံကို သူ႕ကိုယ္သူ အံ့ၾသေနမိေလသည္ ။ ခ်စ္သူမရွိတုန္းက လုံး၀မရွိခဲ့ဘဲ ေအးေအးေဆးေဆးျဖစ္ခဲ့ေသာ သူ႕ဘ၀ ၊ အခု သူ႕ကို ခ်စ္သည္ဆိုေသာသူေတြ ေရာက္လာသည္ ။ ေရာက္လာျပန္ေတာ့လည္း ႏွစ္ေယာက္လုံး တစ္ရက္ထဲ ေရာက္လာျခင္းပင္ ။

 

သည္ညေတာ့ ေဇယံ့ဆီက ဖုန္းလာလိမ့္မည္ထင္သည္ ။ သည္သို႕ေတြးေနစဥ္မွာပင္ ဖုန္းေကာလ္တစ္ခု ၀င္လာေလသည္ ။ ထြန္းေ၀ ဖုန္းကို ေကာက္ကိုင္လိုက္ေလသည္ ။ ေမွ်ာ္လင့္ထားသလို ေဇယံ့ဆီက မဟုတ္ ။ မထင္မွတ္ထားေသာ သူဆီက ျဖစ္ေနေလသည္ ။

 

(၅)

 

ဟဲလို …

 

ညီေလးထြန္းေ၀လား … အစ္ကို သုထက္ေဇယ်ပါ …

 

ဗ်ာ … ဟို … ကိုသုထက္ … ဟုတ္လား … ကၽြန္ေတာ့္ဖုန္းနံပါတ္ကို … အဲ …

 

ညီေလး အစ္ကိုဆီက ရတာပါ … သူ႕ကို အစ္ကိုက ေျပာလုိက္တယ္ေလ … ညီေလးတို႕ သခ်ၤာေမဂ်ာမွာ အစ္ကို ခ်စ္ေနတဲ့လူရွိေနလို႕လို႕ … ငပိုင္က ဖုန္းနံပါတ္ေပးေတာ့ေတာင္ေျပာလိုက္ေသးတယ္ … ငါ့ညီက ေအာင္သြယ္တာ ေတာ္တယ္တဲ့ … ေသခ်ာေအာင္သြယ္ခုိင္းလိုက္ေနာ္တဲ့ …

 

ဟုတ္ကဲ့ပါ ကိုသုထက္ … ကၽြန္ေတာ္က ဘယ္သူနဲ႕ ေအာင္သြယ္ေပးရမလဲ … ေျပာေလ …

 

ဟိုေကာင္ေလးနဲ႕ပါ ညီေလး … သူ႕နာမည္က ထြန္းေ၀တဲ့ …

 

ဟာဗ်ာ … ေပၚတင္ၾကီးပါလား …

 

ေပၚတင္ၾကီးပဲဗ်ာ … အစ္ကို မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘူး … ညီေလး သည္စေနေန႕ ဘုရားသြားမွာ မဟုတ္လား … ညီေလးက ေမြးေန႕တိုင္း ဘုရားတက္ေနၾကဆို … သည္တစ္ပတ္ ဘုရားတက္ရင္ အစ္ကိုပါ လိုက္ပါရေစေနာ္ … ဘုရားမွာ ေပါင္းဖက္ရဖို႕ ဆုေတာင္းခ်င္လို႕ပါ …

 

ဗ်ာ … ညီ ကိုယ့္ဘာသာ သြားလိုက္ပါ့မယ္ ကိုသုထက္ …

 

အစ္ကို လိုက္ပို႕ေပးခ်င္လို႕ပါဗ်ာ … အိမ္ကို လာေခၚပါ့မယ္ … စေနေန႕ မနက္ေစာေစာ … ငပိုင္ကိုေတာင္ ေျပာထားျပီးျပီ …

 

ဗ်ာ … ကိုပိုင့္ကို ေျပာထားတယ္ … ဟုတ္လား …

 

ေၾသာ္ … သည္လိုပါ ညီေလးရယ္ … စေနေန႕ ငါဘုရားသြားခ်င္လို႕ အေဖၚလိုက္ေပးလို႕ေျပာတာ … သည္ေကာင္က မလိုက္ဘူးတဲ့ … ထြန္းထြန္းကေတာ့ စေနတိုင္း ဘုရားတက္ေနက်တဲ့ … ငါ့ညီသာ ေခၚသြားလိုက္တဲ့ … ေယာက္ဖကိုယ္တိုင္က ခြင့္ေပးတာပါဗ်ာ …

 

ဟားဟား … ဘယ္သူက ဘယ္သူ႕ကို ၾကိဳက္တယ္ေျပာေသးလို႕လဲ … ေယာက္ဖတဲ့ … ပိုင္လွခ်ည္လားဗ်ာ …

 

အခုခ်က္ခ်င္း အေျဖေတာင္းရင္ ညီေလး ျငင္းလိုက္မွာစိုးလို႕ အေျဖမေတာင္းေသးတာပါဗ်ာ … အစ္ကို႕ကို ၾကိဳးစားခြင့္ေတာ့ ေပးမယ္မဟုတ္လား …

 

စကားတတ္တိုင္းေျပာေနျပန္ပါျပီဗ်ာ … ဟုတ္ပါျပီေလ … ကိုပိုင္ ကိုယ္တိုင္ကလည္း အေဖၚလိုက္ဖို႕ ထည့္ထားတာဆိုေတာ့ လိုက္ခဲ့ပါ့မယ္ဗ်ာ …

 

၀မ္းသာလိုက္တာ ညီေလးရာ … ဂြတ္ႏိုက္ေနာ္ … ခ်စ္တယ္ …

 

ကိုသုထက္က သူေျပာခ်င္ရာေျပာျပီးဖုန္းခ်သြားသည္ ။ ဖုန္း ကြန္းတက္တြင္ ကိုသုထက္ဆိုျပီး ထြန္းေ၀မွတ္ထားလုိက္ရသည္ ။ မွတ္ေနစဥ္မွာပင္ ေနာက္ထပ္ဖုန္းတစ္ေကာလ္ ၀င္လာေလသည္ ။ ဖုန္းကိုင္လိုက္ေတာ့ ေဇယံ့အသံကို ၾကားလိုက္ရသည္ ။ ေဇယံ ကၽြဲျမီးတိုေနျပီထင္သည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … ဘယ္သူနဲ႕ ဖုန္းေျပာေနတာလဲ …

 

အစ္ကို႕သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ေျပာေနတာ … ဘာလို႕လဲ …

 

အၾကာၾကီးပဲကြာ … ငါေခၚေနတာ ၾကာလွျပီ …

 

ထြန္းေ၀ ျပံဳးလိုက္မိသည္ ။ ခ်စ္သူေတာင္ မျဖစ္ေသးဘူး ။ သ၀န္တိုတာက အရင္ပါလား ။ သည္ေကာင္က အလာၾကီးပဲဟု ေတြးမိလိုက္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္ ။

 

စိတ္မရွည္လည္း မေခၚနဲ႕ေလ … ငါ အတင္းမေခၚခိုင္းပါဘူး …

 

ဟာ … ထြန္းေ၀ရာ … ေျပာရက္လိုက္တာကြာ … ငါ့မွာမင္းကို ဖုန္းေခၚခ်င္လြန္းလို႕ … မင္း အားမယ့္အခ်ိန္ကို မွန္းျပီးေခၚရတာ …

 

သည္လိုက်ေတာ့လည္း ထြန္းေ၀ပင္ ျပန္သနားရေတာ့မလိုလိုျဖစ္ေနေလသည္ ။

 

ကဲပါ … ေျပာ … ဘာျဖစ္ေနလို႕လဲ …

 

သည္တစ္ပတ္ စေနကို မင္းနဲ႕ တူတူ ဘုရားသြားခ်င္တယ္ …

 

ငါ မအားဘူး … သြားဖို႕ ခ်ိန္းထားျပီးျပီ …

 

ဘာ … ဘယ္သူနဲ႕ ခ်ိန္းထားတာလဲ …

 

ငါ့အစ္ကို သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ေပါ့ … ဘာျဖစ္လို႕လဲ …

 

အာ … မသြားရဘူးကြာ … ငါ ေပးမသြားဘူး …

 

အမေလးဗ်ာ … ခ်စ္သူမဟုတ္ ဘာမဟုတ္ကို … ငါ့မ်ား ခ်ဳပ္ခ်ယ္ခ်င္တယ္ေပါ့ေလ …

 

မသိဘူးကြာ … မသြားေစခ်င္ဘူး …

 

ငါကေတာ့ သြားဖို႕ေျပာျပီးျပီ … ကတိကို မဖ်က္ခ်င္ဘူး ေဇယံ … ငါ သြားမွာပဲ …

 

မသိေတာ့ဘူးကြာ … မင္းသေဘာပဲ … ဒါေပမယ့္ မနက္ျဖန္ေတာ့ ငါမင္းကို ေက်ာင္းသြားဖို႕ လာေခၚမယ္ … ေစာင့္ေန … ဒါပဲ …

 

ေျပာျပီး ေဇယံ ဖုန္းခ်သြားေတာ့ ထြန္းေ၀ ရယ္မိရေသးသည္ ။ သူ႕ဘ၀တြင္ ထူးထူးဆန္းဆန္းေတြက ျဖစ္ပဲျဖစ္ႏိုင္လြန္းခ်ည့္လို႕လဲ ေတြးမိသည္ ။

 

သူ႕ဘ၀သည္ ဆန္းၾကယ္သည္ဟုေတာ့ ေျပာလို႕ရသည္ ။ သူ႕ကို ကိုယ္၀န္ရွိစဥ္က သူ႕အေမ အိပ္မက္မက္ခဲ့သည္ ။ ထိုအိပ္မက္ထဲတြင္ ဖိုးသူေတာ္ၾကီးတစ္ပါးက သူ႕အေမလက္ထဲသို႕ ရတနာေတြ ထည့္ေပးသည္ဟု မက္ခဲ့သတဲ့ ။ ထိုသို႕ နိမိတ္ထူးေသာေၾကာင့္လည္း သူ႕ကို ေမြးလာေတာ့ ဂရုတစိုက္ႏွင့္ ေစာင့္ၾကည့္ခဲ့ၾကသည္ ။

 

သူ႕အသက္ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္တြင္မူ သူ႕စိတ္ဖတ္တတ္မွု စြမ္းအင္ကို သူ႕ဘာသာ သိလာခဲ့ရသည္ ။ သူ႕မိဘမ်ားပင္ အံ့ၾသရသည္အထိ ျဖစ္ခဲ့ရသည္ ။ ဘယ္သူေတြ ဘာေတြးေနသည္ဆိုသည္ကို ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ လက္ကိုင္လုိက္သည္ႏွင့္ ဒက္ကနဲ သိေနခဲ့ေလသည္ ။

 

သည္ေန႕ေတာ့ ထူးထူးျခားျခား ေယာက်္ားေလးႏွစ္ေယာက္၏ လက္ကို ကိုင္ခဲ့မိသည္ ။ ႏွစ္ေယာက္လုံးဆီကလည္း ခ်စ္စကားကို ဖတ္မိခဲ့ရသည္ ။ ထိုတစ္ညလုံး ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ ရင္ခုန္ စိတ္လွုပ္ရွားေနသျဖင့္ ေတာ္ရုံႏွင့္ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ပါေပ ။

 

(၆)

 

သည္ေန႕ စေနေန႕ … ။

 

ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ အေစာၾကီးႏိုးေနခဲ့သည္ ။ ကိုယ္လက္သန္႕စင္ကာ ဘုရားသြားဖို႕ ျပင္ဆင္ျပီးခ်ိန္တြင္ ကိုသုထက္ဆီမွ ဖုန္း၀င္လာသည္ ။ သူ အိမ္ေရွ႕ ေရာက္ေနျပီတဲ့ ။

 

ထြန္းေ၀ ထြက္လာခဲ့ေတာ့ အိမ္ေရွ႕တြင္ ကိုသုထက္ကားကို ေတြ႕လိုက္ရသည္ ။ ကားေပၚတက္ခါနီး အေနာက္တြင္ ရပ္ထားေသာ ကားကို ျမင္ဖူးသလို ရွိသည္ႏွင့္ ထြန္းေ၀ လွမ္းၾကည့္လိုက္မိသည္ ။ အားပါးပါး ။ ေဇယံ့ကားျဖစ္ေနသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ ကားေပၚတက္ျပီး ကိုသုထက္က ကားကို စထြက္ေတာ့ အေနာက္က ေဇယံ့ကားကလည္း ထပ္ၾကပ္မကြာ လိုက္ပါလာသည္ ။ ထြန္းေ၀က အေနာက္ကို လွည့္တၾကည့္ၾကည့္ လုပ္ေနေသာေၾကာင့္ ကိုသုထက္ကပင္ ေမးယူရသည္ ။

 

ညီေလး … အေနာက္မွာ ဘယ္သူပါလို႕လဲ …

 

မဟုတ္ပါဘူး … အသိတစ္ေယာက္ ကားနဲ႕ တူလို႕ပါ …

 

ေရႊတိဂုံဘုရားၾကီးကို ေရာက္လာခဲ့ၾကသည္ ။ မနက္ေစာေစာျဖစ္ေသာ္လည္း စေနေန႕မို႕ လူနည္းနည္းမ်ားလွသည္ ။ ထြန္းေ၀ႏွင့္ ကိုသုထက္တို႕ ကားေပၚက ဆင္းလာေတာ့ ေဇယံကပါ သူ႕ကားေပၚက လိုက္ဆင္းလာသည္ ။

 

ဘာစကားတစ္ခြန္းမွေတာ့ မေျပာ ။ သုိ႕ေသာ္ သူတို႕ သြားရာအေနာက္သို႕ တေကာက္ေကာက္ ပါလာေလသည္ ။ ဘုရားရွိခိုးေတာ့လည္း မလွမ္းမကမ္းက လိုက္ရွိခိုးသည္ ။ ျဂိဳလ္တိုင္မွာ ပန္းကပ္ေတာ့ ကိုသုထက္က တမင္အသားယူျပီး ပန္းစည္း ကိုင္သလိုလိုႏွင့္ ထြန္းေ၀၏ လက္ကို လာကိုင္သည္ ။

 

သူ႕လက္လာထိလို႕ စိတ္ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အရမ္းခ်စ္တယ္ ညီေလးထြန္းေ၀ရယ္တဲ့ ။ ထြန္းေ၀ ျပံဳးလိုက္မိျပီး ေဇယံ့ဘက္ကို ၾကည့္လုိက္မိေတာ့ ေဇယံ့မ်က္ႏွာၾကီး စူပုပ္ျပီး ႏွာေခါင္းၾကီးလည္း ရွံဳ႕ေနေလသည္ ။ ေဇယံ့မ်က္ႏွာၾကီးကို ျမင္လုိက္မွ ပိုရယ္ခ်င္ေသာေၾကာင့္ မရယ္မိေအာင္ ေအာင့္ထားရေသးသည္ ။

 

ဘုရားဖူးျပီး ကားရပ္သည့္ေနရာကို ျပန္ေရာက္လာၾကသည္ ။ ေဇယံလည္း အေနာက္က လုိက္ပါလာေလသည္ ။ ထြန္းေ၀ ကားထဲကို ၀င္ေတာ့မည္ လုပ္ေတာ့ ေဇယံက ထြန္းေ၀လာကို လာဆြဲေလသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … ငါ့ကားေပၚတက္ …

 

ေဇယံ့အသံက ခပ္မာမာပင္ ။ ထြန္းေ၀ ေၾကာင္အစြာ ေဇယံ့ကို ၾကည့္လုိက္မိသည္ ။ ကိုသုထက္က ထြန္းေ၀လက္ကို ေဇယံဆြဲေနသည္ကို ျမင္ေတာ့ မ်က္ေမွာင္က်ံဳ႕ကာ ၾကည့္ျပီးေမးေတာ့သည္ ။

 

မင္း … ဘယ္သူလဲ … ထြန္းေ၀ကို ဘာလို႕လာဆြဲေနတာလဲ …

 

ကၽြန္ေတာ္က ထြန္းေ၀နဲ႕ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ေတာ့မယ့္လူပဲ …

 

ေဇယံ … မင္း ဘာေတြ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာလဲ …

 

ထြန္းေ၀ ေဇယံ့ကို အျမန္တားလိုက္ရသည္ ။ ေတာ္ၾကာ ကိုသုထက္ဆီကေန ကိုပိုင့္နားထဲ ေဇယံ့သတင္းေတြ ေရာက္သြားလွ်င္ ထြန္းေ၀အတြက္ လုံး၀မေကာင္းႏိုင္ဘူး မဟုတ္လား ။

 

သည္မွာ ေဇယံဆိုတဲ့ ေမာင္ရင္ … ထြန္းေ၀နဲ႕ အစ္ကိုနဲ႕က အခု မနက္စာသြားစားၾကမလို႕ … အဲ့ေတာ့ မင္း လာမေႏွာင့္ယွက္ပါနဲ႕လို႕ပဲ အစ္ကို ေမတၱာရပ္ခံခ်င္တယ္ …

 

ခင္ဗ်ား ဘယ္သူလဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မသိဘူး … ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အလြန္ဆုံး အသက္ကြာလွ ငါးႏွစ္ေပါ့ … ေမာင္ရင္ေတြ ဘာေတြ လုပ္မေနပါနဲ႕ … ခင္ဗ်ား ထြန္းေ၀ကို ဘုရားသြားဖို႕ပဲ ေခၚထားတာ မဟုတ္လား … အခု ဘုရားသြားျပီးသြားျပီေလ … ဘုရားသြားျပီးေနာက္ပိုင္း ထြန္းေ၀ကို ကၽြန္ေတာ္ ေခၚသြားခြင့္ရွိတယ္ …

 

မင္းက အပိုင္တြက္လွခ်ည္လားကြ … ထြန္းေ၀က ငါနဲ႕ မနက္စာစားမွာ … ဟုတ္တယ္မလား ညီေလး …

 

ကိုသုထက္က ေမးလိုက္ေတာ့ ထြန္းေ၀ ဘာျပန္ေျပာရမွန္း မသိ ။ ကိုသုထက္ကို ေခါင္းျငိမ့္လိုက္လွ်င္ ေဇယံက လူငယ္ပီပီ မိုက္ရူးရဲဆန္ဆန္ ရန္ေတြျဖစ္ကုန္ေတာ့မည္ ။ ဘုရား၀န္းထဲတြင္ ရန္ျဖစ္မည္ကိုေတာ့ ထြန္းေ၀ လုံး၀ မလိုလား ။ ထြန္းေ၀ ဘာမွ ျပန္မေျဖဘဲ ေခါင္းသာကုတ္ေနလိုက္သည္ ။

 

ေတြ႕လား … ဘဲၾကီး … ခင္ဗ်ားကို ျပန္ေတာင္ မေျဖဘူး … ထြန္းေ၀က ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ မနက္စာ သြားစားဖို႕ သေဘာတူလိုက္တဲ့သေဘာပဲ … လာထြန္းေ၀ … မနက္စာ သြားစားမယ္ …

 

ေဇယံက ထြန္းေ၀လက္ကို ဆြဲလိုက္ျပန္သည္ ။ သည္တစ္ခါေတာ့ ကိုသုထက္က ထြန္းေ၀အနားေရာက္လာသည္ ။ ေဇယံ ဆြဲထားေသာ လက္ကို ကိုသုထက္က ျဖဳတ္ခ်ပစ္လိုက္သည္ ။

 

ေဟ့လူ … ခင္ဗ်ား ဘာလုပ္တာလဲ …

 

ေမာင္ရင္ … မင္း အခု ျပန္သြားရင္ ေကာင္းမယ္ … ဘုရား၀င္းထဲမွာ ညီေလးထြန္းေ၀ကို ဆြဲလားရမ္းလား မလုပ္ပါနဲ႕ …

 

ႏွစ္ေယာက္သား အေျခအေနေတြက ပိုတင္းမာလာသည္ ။ ထြန္းေ၀ ဘာလုပ္လုိ႕လုပ္ရမွန္း မသိေတာ့ ။ ႏွစ္ဘက္လုံးကလည္း အေလွ်ာ့ေပးၾကမည့္ပုံမေပၚ ။ တစ္ေယာက္ႏွင့္ လုိက္သြားလွ်င္ ေနာက္တစ္ေယက္က အဲ့တစ္ေယာက္ကို ျပႆနာ လိုက္ရွာမွာ အေသအခ်ာပင္ ။

 

ကဲ … ထြန္းေ၀ … ဘယ္သူနဲ႕ မနက္စာ လုိက္စာမွာလဲ …

 

ဟုတ္တယ္ … ညီေလး … အစ္ကိုနဲ႕ လိုက္မယ္ မဟုတ္လား … ေျဖေလ …

 

ႏွစ္ေယာက္လုံးက အတင္းအက်ပ္ ေမးလာေတာ့ ထြန္းေ၀ ဘာေျဖရမွန္းမသိေတာ့ ။ အမွန္ေတာ့ မနက္စာေလးတစ္နပ္က ဘာမွ မဟုတ္လွ ။ သို႕ေသာ္လည္း သူတို႕ႏွစ္ေယာက္အတြက္ သည္မနက္စာေလးတစ္ခုကပင္ အႏိုင္အရွုံးအဆုံးအျဖတ္လို ျဖစ္ေနေလသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ ရယ္လည္း ရယ္ခ်င္သည္ ။ စိတ္လည္း ပ်က္မိသည္ ။ ႏွစ္ေယာက္လုံး မ်က္ႏွာကို တစ္လွည့္စီၾကည့္မိသည္ ။ ႏွစ္ေယာက္လုံးက ထြန္းေ၀ ဘာေျပာမလဲကို စိတ္၀င္တစား ေစာင့္ေနၾကသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ အဆုံးအျဖတ္တစ္ခုကိုေတာ့ ျပတ္ျပတ္သားသားခ်မွျဖစ္ေတာ့မည္ျဖစ္သည္ ။

 

May 30th

တရုတ္ Homo ကားသစ္ Amphetamin အစ အဆံုး

By Mahar
Hi all

ကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္ခဲ့တဲ့ ဇတ္လမ္းေကာင္းေလးမို႕ ေဘာ္ေဘာ္ေတြ ၾကည့္လို႕ရေအာင္ အပိုင္းလိုက္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ ...

ဆက္ျပီး ေနာက္ကားေတြရခဲ့မယ္ဆိုလည္း တင္ေပးသြားပါမယ္ ဒီကားက တရုတ္ လူမ်ဳိးမိဘေနာက္ခံမဲ့ခဲ့တဲ့ Homo တစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံံစားခ်က္ကို ပံုေဖာ္ထားျပီး Straight ကေန Homo တစ္ေယာက္ အျဖစ္ေျပာင္းလဲ ခံစားခဲ့တဲ့ ဇတ္လမ္းတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္

ဇတ္ကားနာမည္က Amphetamine လို႕ေခၚပါတယ္ ။






























May 19th

၀ိုင္း၀န္းေဆြးေႏြးေပးၾကပါ(လိင္တူခ်စ္သူမ်ား မုန္းတီးမႈ ဆန္႔က်င္ေရးေန႔ က်င္းပ)

By ina

ယေန႔ က်ေရာက္သည့္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအား မုန္းတီးမႈ ဆန္႔က်င္ေသာေန႔ အခမ္းအနားကို ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ပထမဆုံးအႀကိမ္က်င္းပရာ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအေပၚ ခဲြျခား ဆက္ဆံခံေနရသည့္ အေျခအေနမ်ားကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရသည္။

လိင္တူခ်စ္သူမ်ား မုန္းတီးမႈ ဆန္႔က်င္ေရးေန႔ ပိုစတာ (ဓာတ္ပုံ - HREIB)

ထုိအခမ္းအနားအား လိင္တူခ်စ္သူအေရးေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားႏွင့္ လူမႈေရးအဖြဲ႔မ်ားမွ ႀကီးမႉး၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေရႊဂုံတိုင္ရွိ Excel Tower ၌႔ ျပဳလုပ္ခဲ့ရာ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား၊ လူမႈေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ ကုလသမဂၢ လက္ေအာက္ခံ အဖြဲ႔စည္းမ်ားမွ ဧည့္သည္မ်ား၊ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္မ်ား၊ အာဏာပိုင္မ်ား တက္ေရာက္ခဲ့ၾကေၾကာင္း အခမ္းအနားစီစဥ္သူ မျမတ္ႏိုးက ဧရာ၀တီကုိေျပာ သည္။

နာမည္ေက်ာ္အလွဖန္တီးရွင္မ်ားလည္း တက္ေရာက္ၾကၿပီး မိတ္ကပ္ ကိုမာက လိင္တူခ်စ္သူမ်ားႏွင့္ပတ္သက္သည့္အေၾကာင္း အရာမ်ားကုိ ေျပာဆိုကာ၊ ပညာေပး အစီအဥ္မ်ား၊ ေတးဂီတ ေဖ်ာ္ေျဖမႈမ်ား၊ တခန္းရပ္ ျပဇာတ္မ်ားျဖင့္ လိင္တူခ်စ္သူတို႔ ၏ ဘ၀ ပုံရိပ္မ်ားကုိ တင္ဆက္ျပသခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

လိင္တူခ်စ္သူ ျဖစ္သြားသည့္ သားသမီးအား ဖခင္ျဖစ္သူ၏ လမ္းညႊန္ဆုံးမမႈ လႊဲမွားျခင္းႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္၏ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ ခံရသည့္အတြက္ ေရစုံေမွ်ာကာ ဘ၀ပ်က္သြားသည့္အေၾကာင္း ေရးဖြဲ႕ထားေသာ“အမိုး မရွိတဲ့ ကမၻာ”ဟူ သည့္ ျပဇာတ္တို  တပုဒ္ကို အထူးအစီအစဥ္ျဖင့္ တင္ဆက္ေပးခဲ့ေၾကာင္း မျမတ္ႏိုး က ရွင္းျပသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ပထမဆုံး အႀကိမ္က်င္းပႏိုင္ခဲ့၍ ၀မ္းေျမာက္မိေၾကာင္း၊ အခမ္းအနားျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ေဒသဆိုင္ရာ အာ ဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ညွိႏွႈိင္းေဆာင္ရြက္ခဲ့ရေၾကာင္း ထိုင္းႏုိင္ငံ ရေနာင္းၿမိဳ႕အခမ္းအနားကို ဦးေဆာင္စီစဥ္သူတဦးျဖစ္သည့္ လူ႔အခြင့္ အေရး ပညာေပးဌာန(HREIB)၏ ညြန္ၾကားေရးမႉးႏွင့္ လိင္တူခ်စ္သူတဦး ျဖစ္သူ ဦးေအာင္မ်ဳိးမင္း ကလည္း ဧရာ၀တီကုိ ေျပာ သည္။

“ႏိုင္ငံေရး လုပ္မွာလည္း မဟုတ္ဘူး၊ တန္းစီလမ္းေလွ်ာက္မွာလည္း မဟုတ္ဘူး၊ ခန္းမထဲမွာပဲ ေဆြးေႏြးေဟာေျပာတာေတြ
လုပ္မွာပါ ဆိုၿပီး တင္ျပခဲ့ရပါတယ္”ဟု ၎က ဆိုသည္။

လိင္တူ ခ်စ္သူမ်ားအား အေၾကာင္းမဲ့ မုန္းတီးမႈမ်ား ပေပ်ာက္ေရးႏွင့္ ကမာၻ႔က်န္းမာေရး အဖြဲ႔ႀကီး(WHO)က ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၇ ရက္ေန႔တြင္ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအား စိတ္မႏွံ႔သူ၊ မူမွန္စိတ္ မရွိသူမ်ားအျဖစ္မွ ပယ္ဖ်က္ခဲ့ျခင္းကုိ ဂုဏ္ျပဳသည့္ အေနျဖင့္က်င္း ပရျခင္းဟု ဦးေအာင္မ်ဳိးမင္း က ေျပာသည္။ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားသည္ သာမန္လူမ်ားသာ ျဖစ္သည္ဟုလည္း ဆိုသည္။

လိင္တူခ်စ္သူမ်ားေန႔အား ႏိုင္ငံတကာ၌ လြတ္လပ္စြာ က်င္းပခြင့္ ရရွိၿပီး လမ္းမေပၚ၌ စီတန္းလမ္းေလွ်ာက္ျခင္း၊ ဆႏၵျပေတာင္း ဆိုျခင္းတို႔အား လြတ္လပ္စြာ လုပ္ေဆာင္ခြင့္ရေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ကန္႔သတ္ တားျမစ္ျခင္းႏွင့္ ခြဲျခား ဆက္ဆံျခင္းမ်ား ရွိေနဆဲဟု လိင္တူ ခ်စ္သူမ်ားက ေျပာသည္။

“လိင္တူခ်စ္သူေတြကုိ အေၾကာင္းမဲ့ မုန္းတီးေနတာကုိ ပေပ်ာက္ဖို႔၊ လူလိုသူလို ျမင္ၿပီးေတာ့ အသိအမွတ္ျပဳေပးဖို႔၊ ဒီကိစၥေတြ ကုိ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ မသိေသးတဲ့သူေတြကုိ ပညာေပးဖို႔ဆိုတဲ့ ကိစၥေတြကုိ လုပ္ေဆာင္သြားမွာပါ”ဟု ဦးေအာင္မ်ဳိးမင္း က ဆိုသည္။

လိင္တူခ်စ္သူမ်ားေန႔ကုိ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ေက်ာက္ပန္းေတာင္း၊ ေမာ္လၿမိဳင္၊ မုံရြာၿမိဳ႕မ်ားႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ ရေနာင္းၿမိဳ႕တို႔၌ ယေန႔ က်င္းပၿပီး မႏၱေလး ၿမိဳ႕၌ မနက္ျဖန္တြင္ ျပဳလုပ္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အခမ္းအနားသို႔ ဧည့္သည္ ၄၀၀ ၀န္းက်င္ တက္ေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ရန္ကုန္၊ မႏၱေလး ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားမွအပ က်န္သည့္ ေက်းလက္ ၿမိဳ႕နယ္မ်ား၌ လိင္တူ ခ်စ္သူမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ခြဲျခား ဆက္ဆံမႈ၊
စိတ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ၊ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေစာ္ကားမႈ၊ အထင္ေသးမႈ တို႔ရွိေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေခတ္ပညာ၊ အတတ္ပညာ တတ္ေျမာက္
ထားသည့္ လိင္တူ ခ်စ္သူမ်ားသည္ ပတ္၀န္းက်င္၏ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈကုိ ခံႏိုင္ရည္ ရွိေသာ္လည္း အေျခခံပညာ နည္းပါးသူမ်ားသည္ ဘ၀ပ်က္စီးသြားၾကေၾကာင္း ခ်င္းမိုင္၌ ေနထိုင္သူ ျမန္မာႏိုင္ငံသား လိင္တူခ်စ္သူ တဦးက ေျပာျပသည္။

“ပတ္၀န္းက်င္အျပင္ မိဘေဆြမ်ဳိးေတြက ပါ ခြဲျခားဆက္ဆံတာ ခံရဖန္မ်ားလာေတာ့ အားငယ္လာတယ္၊ မိမိကုိယ္ကို ယုံၾကည္ မႈ နည္းလာၿပီး မထူးေတာ့ဘူး ဆိုၿပီး ဘ၀ပ်က္၊ အဆုံးစီရင္သြာတဲ့ သူေတြအမ်ားႀကီး ႀကဳံဖူးပါတယ္”ဟု ၎က ေျပာသည္။

လိင္တူခ်စ္သူမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ေမွာင္ရိပ္ခိုမႈ ႏွင့္ ပုဒ္မ ၃၇၇ စသည့္ ဥပေဒႏွစ္မ်ဳိး က်င့္သုံးကာ အာဏာပိုင္မ်ားက အႏိုင္က်င့္ေစာ္ကားမႈ ျပဳလုပ္ေနေၾကာင္း၊ လိင္တူခ်စ္သူ တဦးဦးအား ညဘက္တြင္ေတြ႔ပါက ေမွာင္ရိပ္ခိုမႈႏွင့္ ကနဦး ဖမ္း ဆီးၿပီး ေမွာင္ရိပ္ခိုမႈ မေျမာက္ပါက ပုဒ္မ ၃၇၇ ျဖင့္ စြဲဆိုကာ ေငြညွစ္ျခင္း၊ အႏိုင္က်င့္ေစာ္ကားျခင္းတို႔ လုပ္ေဆာင္ေလ့ရွိေၾကာင္း လိင္တူ ခ်စ္သူမ်ားက ေျပာသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အတြင္းရွိ ေျမေအာက္ သန္႔စင္ခန္းမ်ား၌ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ လိင္မႈဆိုင္ရာ ျပႆနာမ်ား၊ မူးယစ္ေဆး ၀ါး ျပႆနာမ်ား မၾကခဏျဖစ္ပြားေနသည္ဟု ဆိုကာ ေျမေအာက္ သန္႔စင္ခန္းမ်ားအား ပိတ္သိမ္းေၾကာင္း ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္ က ၿပီးခဲ့သည့္လတြင္ ေၾကညာခဲ့ေသးသည္။

ထိုသို႔ တလြဲက်င့္သုံးေနသည့္ ပုဒ္မ ၃၇၇ အား ပယ္ဖ်က္ေပးေရး ကိစၥကုိ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟု လိင္တူခ်စ္သူမ်ားက ဧရာ၀တီ ကုိေျပာသည္။

ပုဒ္မ ၃၇၇ သည္ လိင္တူအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံသည္ကို လက္ေတြ႔ဖမ္းမိပါက အေရးယူေသာ ဥပေဒပုဒ္မ တခု ျဖစ္သည္။

“ဒီပုဒ္မက ေထာင္ဒဏ္ ၁၀ ႏွစ္ကေန ေထာင္ဒဏ္ တသက္အထိ လိုရင္လုိသလို အျပစ္ေပႏိုင္တဲ့ ပုဒ္မတခုပါ၊ ဒီဟာကုိ မတ ရားတဲ့၊ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ခံရတဲ့ ဥပေဒ ပုဒ္မ တခုပါလို႔ သိသူနည္းပါးေနပါတယ္”ဟု ဦးေအာင္မ်ဳိးမင္း က ဆိုသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ “လိင္တူခ်စ္သူမ်ား”ဟု သုံးႏွႈန္းေခၚေ၀ၚျခင္းမရွိေသးဘဲ မိန္းမလ်ာ၊ အေျခာက္၊ ေရွာက္သီးေဆးျပားသည္၊ ဂန္ဒူး၊ အပုန္း၊ အပြင့္ စသည္ျဖင့္ ေခၚေ၀ၚေနၾကဆဲ အေျခအေနျဖစ္ေသာ္လည္း လိင္တူအခ်င္းခ်င္း ခ်စ္သူစုံတြဲမ်ားကို ေတြ႔ျမင္လာရ သည္ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံ လူငယ္တခ်ဳိ႕က ေျပာဆိုၾကသည္။

လက္ရွိသတ္မွတ္ထားေသာ လိင္တူခ်စ္သူ အမ်ဳိးအစားမ်ားမွာ အမ်ဳိးသားခ်င္း ခ်စ္သူ(Gay)၊ အမ်ဳိးသမီးခ်င္း ခ်စ္သူ (Lesbian)၊ က်ားမ လိင္ ႏွစ္မ်ိဳစလုံးကို စိတ္၀င္စားသူ(Bisexual )၊ လိင္ေျပာင္းထားသူ(Transgender ) စသည္တို႔ ျဖစ္ ေၾကာင္း သိရသည္။

 

  1. ေအာင္ၾကဴး

    လိင္ဒူခ်သူဂုိမ်ား ခ်စ္သူဒဲ႕… ရာရာစစ..။

  2. I object Gay and Lesbian.This campaign won’t allow to hold in my area.

  3. ုkohtet

    ၿမန္မာမွုဳ့ဓေလ့နဲ့ေတာ့လက္ခံနွိင္စရာမရိွပါ၊ကာယကံရွင္မ်ားကလည္းလိင္မွူ့ကိစၥဦးစားမေပးဘဲမိန္းကေလးေတြလိုအိေၿနၵသိကၡာရွိရွိၿပဳမူေနထိုင္ၿ႔ပီးဘ၀ကိုရင္ဆိုင္သင့္ပါသည္

  4. aye

    သဘာ၀က အဖိုးတန္ရတနာပါ။သဘာ၀ကို ဆန္႔က်င္တဲ့အရာအားလံုးနီးပါးကို ဆုန္းျပဴးေခၚျပီး အဖိုးမတန္ပါဘူး။ ျမင့္ျမတ္တဲ့ လူသားေတြဟာ အႏိွမ့္ဆံုး လွ်ာေပၚမွာ စဲြလမ္းတဲ့ ရသ တဏွာကိုေတာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ ရပါတယ္။ပံုမွန္ စဲြလမ္းမွဳေလးေတာင္ လူကို ဒုကၡေပးတက္ပါတယ္။ ပံုမမွန္တဲ့ စဲြလမ္းမူဆိုရင္? အသိဥာဏ္အဖိြ႔ျဖိဳးဆုံး၊ အဆင့္ျမင့္ဆံုး သတၱ၀ါဟာ လူဆိုတာ ဒီခတ္မွာ မမွန္ေတာ့ဘူးလား?

    • winhtut

      ဒါလဲသဘာ၀ပဲေလ၊လူျဖစ္လာရင္တဏွာဆိုတာရွိတာဘဲ၊နင္ေရာတဏွာနဲ႔ကင္းႏိုင္လုိ႔လား

  5. ေကာင္းေစခ်င္

    အဲဒါခက္တာေပါ႕။ဒီမိုကေရစီဆိုရင္ ေနာက္ကအဲဒါ
    ေတြပါလာၿပီ။ က်ေနာ္တို႕ႏိုင္ငံမွာေတာ့လက္မခံႏိုင္
    ဘူးဗ်ာ။ဘာေတြေျပာေျပာ ဒီအေျခာက္ေတြကို လုပ္
    ခ်င္တာလုပ္ခြင့္ျပဳရင္ လူမႈေရးေရာ၊က်န္းမာေရးေရာျပသနာေပါင္းစံု
    လုိက္လာလိမ့္မယ္။ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ၊ဘာသာ
    ေရး၊လူမႈေရးနဲ႕ ဖင္-ိုး၊-ီးစုပ္ လုပ္တာေတြဘယ္
    လိုမွ မအပ္စပ္ပါ။U.Sမွာသမတကိုယ္တိုင္လက္ခံ
    ေနတာက ေနာက္သမတေရြးပြဲမွာ အေျခာက္ေတြေထာက္ခံရင္မဲအမ်ားၾကီးရႏိုင္လို႕
    ႏိုင္ငံေရးလုပ္ကြက္တခုပါ။ဒီမိုကေရစီရဲ႕အားနည္းခ်က္ကေတာ့အဲဒါဘဲ။မဲရေရးဆို လူျပိန္းၾကိဳက္
    လည္းလုပ္ရတာကိုဘဲ။ဆင္ျခင္ၾကပါ။

  6. Yannaing

    Homosexuality is indeed one of the most disgusting sin. ( Read Bible and Quran).
    Don’t forget Sodom and Gamora ( Current Dead Sea area)

  7. ဟံသာ

    ္တစ္ျခားသတင္းေတြထက္ ဒီသတင္းက ပိုရွည္ပါလား ထူးေတာ့ထူးတယ္ ေရးတဲ့သူလဲ xxxx ပဲလား

  8. ကိုေကာင္း

    ပုံမွန္လူသားဘ၀ကိုမလိုခ်င္ၾကသူေတြျဖစ္ပါ
    တယ္
    ဘာသာေရးအရ၊ ကိုယ္က်င့္တရားအရ ေဖာက္ျပန္
    ပ်က္ယြင္းသူေတြပါ
    အထိန္းအကြပ္မဲ့ေတာ့လႊတ္မထားသင့္ပါ
    စက္ဆုပ္ဖြယ္ရာကိုျမတ္ႏိုးေထာက္ခံမေနသင့္ပါ
    မုန္းတီးျခင္းဆိုတဲ့စကားလုံးကိုတလြဲမသုံးပါနဲ႔
    မေကာင္းမႈကိုမုန္းတီးရန္လူ႔ေလာကကိုသာယာ
    ေစလိုသူတိုင္းမွာတာ၀န္ရွိၾကပါတယ္

  9. ုသုံ

    ရြံစရာႀကီး..

  10. လိင္တူခ်စ္သူမ်ားကို မမုန္းပါ ..သို႕ေသာ္..ေထာက္ခံအားေပးျခင္း အသိအမွတ္ျပဳျခင္း မလုပ္ႏုိင္ပါ…လူ႕သဘာ၀ကို ဆန္႕က်င္တဲ့စိတ္ ရွိသူမ်ားထံတြင္သာ ေတြ႕ရေသာလကၡဏာျဖစ္၍ ေရာဂါ မဟုတ္မွန္းသိပါသည္။ သို႕ေသာ္ ေဂါက္ေၾကာင္သည့္ လကၡဏာ နည္းနည္းမျပည့္ေသာလကၡဏာရွိပါသည္။ ခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ လုိအပ္ခ်က္ တခုခု ရွိသူမ်ားသာ ထိုသို႕ ျပဳမႈတတ္ပါသည္။ နားလည္ေပးရန္ႀကိဳးစား၍မရပါ။

  11. mdy.thrgy

    ဘာေတႊမွန္းမသိေတာ.ဘူး။ဒါေတႊေျကာင္.သဘာoေတြေဖါက္ျပန္ေနတာဘဲ။ေလာကႀကီးပ်က္စီးပါၿပီ။

  12. winhtut

    ေရးထားတဲ့သူေတြကပုိရူးေနၾကလုိ႔ျဖစ္မွာေပါ့
    လူကုိလူလုိ႔မျမင္ၾကတာပုိၿပီးေတာ့ေတာင္ေၾကာက္စရာေကာင္းေသးတယ္
    အေျခာက္လုိ႔ေျပာၿပီးအဲဒီအေျခာက္ေတြနဲ႔ပဲကင္းေအာင္မေနႏုိင္ၾကတာေလ

  13. Liuzen

    ခ်စ္မွေရာဂါရမွာဟ နလပိန္းတံုးေတြရဲ႕။ အမွားကို အမွန္မလုပ္ၾကပါနဲ႕လား။

  14. mama

    လံုး၀ရွဴပ္ခ်ပါတယ္
    ရြံစရာလို ့သာျမင္တယ္

  15. ေယာက်ာ္းခ်င္းလုပ္တဲ့ ကားတစ္ကားေလာက္ ျကည့္ျကည့္လိုက္ေလ။ သေဘာေပါက္သြားေအာင္

    အိုဘားးမားနဲ ့ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္နဲ ့လုပ္ျပလိုက္

    ဘာသာတရားအားလံုး
    ဗုဒၶ၊ ေယရွုခရစ္၊ မုဟမၼက္ အားလံုးက လိင္တူခ်င္းလုပ္တာကို တားျမစ္ထားတယ္။

    ဒီမိုကေရစီက်ခ်င္ရင္ ကမၻာ့လူဦးေရသန္း၇၀၀၀ ေက်ာ္ ကိုမဲေပးခိုင္းျကည့္။

    လူအမ်ားစု က လက္ခံဆိုရင္ လက္ခံ
    လူအမ်ားစုက ကန့္ကြက္ရင္ ဘန္းလို္က္ေပါ့

  16. stealthlinyone

    အေျခာက္ဟာအေျခာက္ပါပဲ၊ဟုိဘ၀က ေပါက္ကရ ေတြလုပ္ခဲ့လုိ႕ အခုဘ၀အေျခာက္ျဖစ္တာပဲ၊ေနာက္ ဘ၀ဒီလုိဘ၀မ်ိဳးျပန္မေရာက္ေအာင္ ေကာင္းမႈလုပ္ရမဲ့အစား ႏြံေတာထဲျပန္နစ္မဲ့အျဖစ္မ်ိဳးထပ္လုပ္ေန ၾကတာပဲ၊ကုိယ့္ဘ၀ကုိယ္သေဘာေပါက္ျပီး
    ေနာက္ဘ၀ ေကာင္းဘုိ႕အတြက္ ဒီဘ၀အခ်ိန္က
    ေလးရခုိက္ၾကိဳးစားၾကပါလုိ႕တုိက္တြန္းလုိက္ပါ
    တယ္

  17. Let them go to Iran or Saudi,

    Also Author shall go to Afganistan

  18. thinker

    စဥ္းစားလို.ရတာေၿပာၾကည့္မယ္၊သေဘာတူရင္လက္ခံပါ။
    ဒီဘဒၵကမာၻမွာဒီလိုလူေတြ(လိင္တူခ်စ္သူ)ကလြဲလို.ဘယ္လိုတရိစာၦန္မ်ိဳးမွာမွဒီလိုဆႏၵၿဖစ္ေပၚတယ္လို.မၾကားဘူးပါ။(ေၿခနွစ္ေခ်ာင္း)