Dec 8th

MLGBTS Members မ်ား၏ထူးျခားခ်က္

By Nandasithu
၁။ မိမိပုံအား Profile Pic အျဖစ္မတင္ရဲျခင္း။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတာ့တင္ပါတယ္။ ဒါေပသိရွားတယ္ေပါ့ေနာ္။
၂။ မဟုတ္တာသိပ္ဖန္တီးေျပာတတ္တယ္။ Profile မွာလည္း သူမ်ားပုံေတြတင္တယ္။
၃။ ေမာ္ဒေရတာသာ Porn ပုံေတြ Naked ပုံေတြ Approve လုပ္မယ္ဆိုရင္ စြတ္တင္ၾကမွာ။ အာ့တာပဲ သိပ္အာသာျပင္းျပင္းရွိၾကတယ္။
၄။ သိပ္ေခ်ၾကတယ္။
၅။ အေကာင့္အား (၂)ေကာင့္ (၃)ေကာင့္ ဖြင့္လွစ္ထားျခင္း။ လြယ္ကူစြာ  Account Delect လုပ္တတ္ၾကတယ္။
၆။ ေျပာျခင္တာေတာ့အမ်ားႀကီးပဲ ေနာက္မွ ဆက္ေရးမယ္ေနာ္။ ဟိ။

စေနာက္ျခင္းျဖစ္လို႕ စိတ္ဆိုးရဘူးေညာ္ ခစ္ခစ္
နႏၵစည္သူ
ေခတၱ-ေနျပည္ေတာ္
Dec 19th

ေမာင္...ဟုေခၚသည္ ..အပိုင္း(၂၁)

By satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ

အပိုင္း(၂၁)

အံ့မခန္း၏ ႏုတ္ခမ္းထက္တြင္ ႏုညံ့ေႏြးေထြး စိုစြတ္ေသာ အထိအေတြ ့တစ္ခုေႀကာင္ ့မ်က္လံုးမ်ားျပာေ၀သြားျပီး ေကာင္းကင္ေပၚကိုေျမွာက္

တတ္သြားသည့္အလားခံစားလိုက္ရသည။္ရင္ခုန္သံတို ့မွာလည္း အထိန္းအကြပ္မဲ့စြာ ပရမ္းပတာ လွဳပ္ရွားလို ့ေနပါသည္။ ခိုင္ျမဲရဲ ့ႀကင္နာမႈျပ

ည့္၀ေသာ ေႏြးေထြး ႏုညံ့သည့္ အနမ္းေအာက္မွာ အံ့မခန္း ရုန္းထဖို ့ႀကိဳးစားေသာ္လည္း ေအာင္ျမင္မႈမရွိပါ။ ျပီးေတာ့ ခ်စ္ရည္မ်ားရႊန္းလဲ ့ေန

ေသာ ခိုင္ျမဲရဲ ့ မ်က္၀န္းအိမ္ကို ရင္ခုန္တပ္မက္စြာ ျမင္ေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ အံ့မခန္း ဘာလုပ္ရမည္နည္း။ သူ ့ရဲ ့အနမ္းမ်ားကို ေရွာင္လႊဲရန္

ႀကိဳးစားေသာ္လည္း အခ်ည္းႏွီးသာ ျဖစ္လို ့ေနျပီး သူရဲ ့ ဆြဲေဆာင္ရာ ေနာက္ကိုသာ စိတ္က လိုက္ပါလို ့သြားရပါသည္။ အံ့မခန္းလည္း သူ ့

ကို တပ္မက္စြာ ျပန္လည္နမ္းရွိဳက္လိုက္ပါသည္။ အံ့မခန္း သူ ့ကို နမ္းလိုက္စဥ္ ေမာင့္ရဲ ့ျပံဳးရႊင္ေသာ မ်က္၀န္းမ်ားႏွင့္ ေမာင့္ပံုရိပ္က အံ့မခန္း

ရဲ ့ အေတြးပံုရိပ္မွာ ျဖတ္ကနဲ ေပၚလို ့လာပါသည္။ အံ့မခန္း လိပ္ျပာမလံုစြာျဖင့္ ျဖတ္ကနဲ ့ခိုင္ျမဲကို နမ္းေနရာမွာ တြန္းဖယ္လိုက္ပါသည္။ ရုတ္

ခ်ည္းေျပာင္းလဲသြားသည့္ အမူအယာေႀကာင့္ ခိုင္ျမဲက အံႀသစြာ ေတာင္းပန္တိုလွ်ိဳးေသာ အသံသဲ့သဲ ့ျဖင့္..

          “အကို ..ဘာျဖစ္လို ့လဲ..ကၽြန္ေတာ့္ကို စိတ္ဆိုးသြားတာလားဗ်ာ..”

အံ့မခန္း ဘာျပန္ေျပာရမည္နည္း။ ေမာင့္ကို ခ်စ္ေနေသးလို ့ မင္းကို ခံစားလို ့မရဘူးလို ့ ေျပာလိုက္ရမည္လား။ သို ့တည္းမဟုတ္ အလုပ္ရွင္ႏွ

င့္ အလုပ္သမားဟူေသာ စည္းတစ္ခုေႀကာင့္ သူ ့ကို ျငင္းပယ္လိုက္သည္လို ့ေျပာလိုက္ရင္ေကာင္းမလားဆိုသည့္ အေတြးမ်ားက အံ့မခန္းကို

ႀကီးစိုးလို ့ေနပါသည္။ အံ့မခန္း သူ ့ကို အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ႀကာေလး ေတြေ၀စြာ ေငးႀကည့္လို ့ေနမိပါသည္။ ႏုညံ့ပါးလႊာေသာ နွစ္ခမ္းႏွစ္လႊာႏွင့္

ညိွဳ ့အားျပင္းလွေသာ သူ ့မ်က္၀န္းညိုမ်ားက အံ့မခန္းစိုက္ႀကည့္ေနသည္မွာ အသက္ရွဴမ်ားပင္ရပ္တန္ ့သြားေတာ့မည့္အတိုင္းပင္။ ထိုဆြဲေဆာ

င္အားမ်ားက အံ့မခန္း ကို ေျပာမည့္စကားမ်ားကို ဆြံအသြားေစပါသည္။ခိုင္ျမဲက သူ ့ကို စိတ္ဆိုးသြားမည့္ကို စိုးထိတ္သည့္ အမူအယာျဖင့္ႀက

ည့္ေနသည္မွာ အံ့မခန္းရဲ ့ရင္ကို ထပ္မံ၍ လႈပ္ရွားေစပါသည္။ တိတ္ဆိတ္ေသာ အခန္း၀ယ္ ႏွစ္ဦးသား၏ ရင္ခုန္သံမ်ားမွာ ကိုယ္စီႀကားရေလ

ာက္ေအာင္ကို စည္းခ်က္မဲ့ လႈပ္ရွားလို ့ေနပါသည္။အံ့မခန္း ေခါင္းပဲ ခါမိလိုက္သလား ေခါင္းပဲ ငံု ့မိလိုက္သည္လားမသိ မ်က္လႊာကိုသာ အသ

ာေအာက္ကို ခ်လိုက္သည့္အခ်ိန္မွာ ႏွဖူးျပင္ထက္၀ယ္ ႏုညံ့ေသာ အနမ္းတစ္စံုက ထပ္မံ၍ က်ေရာက္လာျပီး မႀကာေသာ အခ်ိန္မွာေတာ့ အန

မ္းမိုး မ်ားက သည္းထန္စြာ အံ့မခန္းမ်က္ႏွာျပင္ အႏွံကို က်ေရာက္လို ့လာပါသည္။ ထိုကဲ့သို ့ေသာ အထိအေတြ ့မ်ိဳးကို ေမာင္က လြဲျပီး  အံ့မ

ခန္းဘ၀မွာမရွိခဲ ့ဘူးေသးပါ။ အခုခိုင္ျမဲကေတာ့ ဒုတိယေျမာက္ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္လို ့ေနပါျပီ။ ေမာင္ႏွင့္ ေ၀းကြာျပီးကတည္းက ယခုလို အ

ထိအေတြ ့ခံစားမႈမ်ိဳးခံစားရတာ အခုက ပထမအႀကိမ္ျဖစ္ျပီး စိတ္တို ့က ဟိုးယခင္ ေမာင္နဲ ့အတူေနစဥ္က အေျခအေနကို ျပန္လည္ဆြဲေခၚသြ

ားသလို ခံစားလိုက္ရပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ေမာင္ မဟုတ္ဘူးဆိုေသာ အသိကလည္း စိုးမိုးလို ့ထားျပန္ပါသည္။ အံ့မခန္းရဲ ့ စိတ္တြင္းမွာေတာ့

အခုလက္ရွိ ခိုင္ျမဲႏွင့္ ျဖစ္ေနေသာ အထိအေတြ ့ကို သာယာႀကည္ႏူးေသာစိတ္၊ ေမာင္ကို သစၥာရွိရွိ ေစာင့္ေနခ်င္ေသးသည့္ စိတ္တို ့ကအားျပိဳ

င္ကာလြန္ဆြဲ လို ့ေနပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ခိုင္ျမဲကို ခ်စ္သည့္စိတ္ေရာ ျဖစ္ေပၚလာသလားဆိုတာကိုေတာ့ အံ့မခန္း ကိုယ္တိုင္ မသိေတာ့ပါ။ ေန

ာက္ျပီး အခုခ်ိန္မွာ အံ့မခန္း အျပင္းျပဆံုးလိုခ်င္ေနတဲ ့ဆႏၵ ရမၼက္ တစ္ခုကေတာ့ ေယာက်္ားပ်ိဳ တစ္ေယာက္ အ၀တ္ဗလာမဲ ့မိမိေရွ ့မွာရပ္ေန

သည္ကို ႀကည့္ခ်င္သည့္စိတ္ကိုေတာ့ လံု၀ မ်ိဳသိပ္ထားလို ့မရတာကိုေတာ့ အံႀသရပါသည္။ အံ့မခန္း စိတ္လႈပ္ရွားစြာျဖင့္ ခိုင္ျမဲရဲ ့လည္ကုတ္

ကို လက္ျဖင့္ တင္းက်ပ္စြာ ဆုတ္ကိုင္ထားလိုက္ပါသည္။ ခိုင္ျမဲက အံ့မခန္းကို ေပြ ့ခ်ီထားရာမွ ကုတင္ေပၚကို အသာအယာ တင္လိုက္ပါသည္

။ ျပီးေတာ့ အံ့မခန္းကိုယ္ေလးကို တင္းက်ပ္စြာ ဖက္လိုက္ျပီး ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို တပ္မက္စြာ အာသာျပင္းျပင္း နမ္းရွဳိက္လိုက္ပါသည္။ နွစ္ဦးသား

ရဲ ့ အသက္ရွဳသံမ်ား ျမန္ဆန္လို ့လာျပီး ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ အံ့မခန္းရဲ ့ေမာင့္ကို ခ်စ္ေသာ စိတ္မ်ားသည္ ခိုင္ျမဲရဲ ့ႏုည့ံႀကင္နာေသာ အထိအ

ေတြ ့ေအာက္မွာ စီးေမ်ာ ေပ်ာ္၀င္လို ့သြားရပါသည္။ ခိုင္ျမဲရဲ့ အေပၚ ဆြယ္တာအက်ီ ၤကို ခၽြတ္လိုက္ျပီး ေအာက္မွာ ၀တ္ထားေသာ ရွပ္အက်ီ ၤမွ

ႀကယ္သီးမ်ားကို တစ္လံုးခ်င္းစီ ျဖဳတ္ေပးလိုက္ပါသည္။ အေပၚ အက်ီ ၤဗလာျဖစ္သြားေသာ ခိုင္ျမဲက အံ့မခန္းမ်က္ႏွာကိုေသခ်ာႀကည့္လိုက္ျပီး

လည္တိုင္မ်ားကို ျဖည္းညွင္းစြာ ငံုစုပ္ျပီး နမ္းရွီဳက္လိုက္ပါသည္။ အရိုးအခ်ဥ္မ်ားေတာင့္တင္းသြားသလိုခံစားလိုက္ရပါသည္။ ခိုင္ျမဲက နမ္းရွဳိက္

ရင္း အံ့မခန္း၏ အေႏြးအက်ီ ၤေအာက္သို ့လက္ကို လွ်ိဳလိုက္ျပီးေက်ာျပင္ကို အသာေလးပြတ္သပ္ေပးေနပါသည္။ ေနာက္သူ ့လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္

အေႏြး အက်ီ ၤႏွင့္အတူ ေအာက္ခံ တီရွပ္ကိုပါ တစ္ပါတည္း ဆြဲခၽြတ္လိုက္ပါသည္။ ကုတင္ထက္၀ယ္ အေပၚအ၀တ္ ဗလာက်င္းေနေသာ ေယ

ာက်္ားပ်ိဳႏွစ္ဦး ခ်စ္ရမၼက္ျပင္းစြာ တစ္ဦးကို တစ္ဦးႀကင္နာစြာ နမ္းရွီဳက္လို ့ေနႀကပါသည္။ ေနာက္ ခိုင္ျမဲက သူ ့မတ္တပ္ရပ္လိုက္ကာ သူ ့ခါးပ

တ္ကို ခၽြတ္လိုက္ျပီး ဂ်င္းေဘာင္းဘီကိုပါ ခၽြတ္လိုက္ပါသည္။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီသာ က်န္ေတာ့ေသာ ခိုင္ျမဲ၏ ခႏၵာမွာ ရင္ခုန္ဖြယ္ေကာင္းစြ

ာ အခ်ိဳးအဆစ္ က်နလို ့ေနပါသည္။ သူ ့ရဲ ့ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ ေအာက္မွာ ရွည္ေမ်ာေမ်ာ ညီငယ္ေလးမွာ အေပၚဘက္သို ့ ေဖာင္းႀကြလို ့ေန

ျပီး အျပင္ကို ရုန္းထြက္ခ်င္သည့္ အေနအထားမွာ ရွိေနပါသည္။ ခိုင္ျမဲက အံ့မခန္း၏ ေဘာင္ဘီကိုပါ ခၽြတ္ေပးလိုက္ျပီး အံ့မခန္းရဲ ့ႏို ့အစံုကို သူ့

၏ေႏြးေထြးေသာ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားျဖင့္ ငံုစုပ္လိုက္ပါသည္။ အသည္းထဲထိ စိမ့္ေအာင္ခံစားလိုက္ရျပီး အံ့မခန္း အံကိုႀကိတ္လိုက္ကာ သူ လက္ေမာ

င္းမ်ားကို ဆုပ္ကိုင္လိုက္ပါသည္။ ထိုစဥ္ ခိုင္ျမဲထံမွ ရေသာ ေယာက်္ားပ်ိဳတစ္ေယာက္ရဲ ့ကိုယ္သင္းရနံ့က အံ့မခန္းရဲ ့တဏွာရာဂ စိတ္ကိုပိုျပီး

ႏိႈးဆြလိုက္သလို ခံစားလိုက္ရပါသည္။ ထိုရနံ့ကို မရခဲ့သည္မွာ ေမာင္နွင့္ကင္းကြာခဲ ့ျပီးသည့္အခ်ိန္ကတည္းက မဟုတ္ပါလား။ စိတ္၏ ေစ့ေ

ဆာ္မႈေႀကာင့္ အံ့မခန္း၏ လက္ကလည္း သူ ့အလိုအေလ်ာက္ ခိုင္ျမဲရဲ ့ေပါင္နားကို တိုးကပ္လို ့သြားရျပီး သူ ့ညီငယ္ေလးရွိရာကို အေပၚမွေန

ျပီး အသာအယာေလး ႏုညံ့သိမ္ေမြ ့စြာပြတ္သပ္ေပးလိုက္ပါသည္။ ထိုအထိအေတြ ့ေႀကာင့္ ခုန က ရုန္းထရန္ တာစူေနေသာ ခိုင္ျမဲရဲ့ ညီငယ္ေ

လးမွာ ပိုလိုပင္ မာေတာင္လာကာ ေဒါသႀကီးသည့္ နဂါးတစ္ေကာင္အလား သက္၀င္လႈပ္ရွားလို ့လာပါသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ခိုင္ျမဲက သူ ့ဖြ

ားဖက္ေတာ္ ညီေလးကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးလိုက္ပါသည္။ လြတ္လပ္မႈရသြားေသာ သူ ့ညီေလးမွာ တဆတ္ဆတ္လႈပ္ရမ္းလို ့ေနျပီး အေႀကာမ်

ားျပိဳင္းျပိဳင္းထလို ့ေနသည္မွာ အံ့မခန္းကို ပိုျပီး ရင္ခုန္ေစပါသည္။ အံ့မခန္းက အသာအယာဆုပ္ကိုင္လိုက္ျပီး ညင္သာစြာျဖင့္ မိမိ အာခံတြင္း

ထဲကို ထည့္လိုက္ပါသည္။ ခိုင္ျမဲကိုယ္ေလး ဆတ္ကနဲ တုန္သြားျပီး........

          “အားးးး..ရွီးး..လ္....”

ဆိုသည့္ ညည္းတြားသံ သဲ့သဲ့မွ တစ္ပါး တစ္ခန္းလံုးတိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္လို ့ေနပါသည္။ အနံ ့အသက္ကင္းလွေသာ၊ အေမႊးမ်ားကို သန္ ့ရွင္း

စြာ ရိတ္သင္ထားေသာ အရွည္ ေျခာက္လက္မေက်ာ္ရွိေသာ ႀကီးမားျပီး ဆြဲေဆာင္အားေကာင္းလွေသာ သူ ့ညီေလးကို အားရစြာ အံ့မခန္း စ

ည္းခ်က္က်က် ငံုစုပ္လို ့ေပးလိုက္ပါသည္။ သန္ ့ရွင္းျပီး လွပေသာ သူ ့ညီငယ္မွာ အေပၚကို အနည္းငယ္ေကာ့တက္လို ့ေနပါသည္။ ကင္းကြာ

ေနသည္မွာ ႀကာျပီးျဖစ္ေသာ အခုလို အထိအေတြ ့ကို ျပန္လည္ရရွိသည့္ အံ့မခန္းမွာ စိတ္ႀကိဳက္ကို ခိုင္ျမဲ၏ ညီေလးကို ေဆာ့ကစားလိုက္ အ

ားရေအာင္ စုပ္လိုက္ျဖင့္ အေက်နပ္ႀကီး ေက်နပ္လို ့ေနပါသည္။ ခိုင္ျမဲကေတာ့ အံ့မခန္း၏ ေခါင္းေလးကို အသာေလး သူ ့လက္ျဖင့္ ထိန္းေပး

ရင္း သူ ့ကိုယ္ကိုလည္း အလိုက္သင့္ ေရွ ့တိုးေနာက္ငင္ လုပ္ေနပါသည္။ အားရေက်နပ္ေလာက္သည္အထိ အံ့မခန္း သူ ့ညီေလးကို ျပဳစုေပး

လိုက္ျပီးေနာက္ ခိုင္ျမဲက အံ့မခန္းကိုယ္ေလးကို အသာမလိုက္ကာ ေခါင္းအံုးကို ခါးေအာက္မွာ ခုလိုက္ပါသည္။ ျပီးေတာ့ အံ့မခန္းရဲ ့ေျခေထာ

က္ကို သူ ့ရဲ ့ပုခံုးေပၚကို တင္လိုက္ျပီး သူ ့၏ ညီငယ္ေလးကို အံ့မခန္းရဲ ့ခေရ၀ေလးအတြင္းသို ့အသာေတ့ကာ ျဖည့္ညွင္းစြာထိုးသြင္းလိုက္ပါ

သည္။ သံုးႏွစ္တာကာလ ကင္းကြာခဲ့သည့္ ထိုအထိအေတြ ့ကို အံ့မခန္း အနည္းငယ္ေတာ့ေႀကာက္ရြံမိပါသည္။ သို ့ေပမယ့္ စိတ္ကိုအသာေ

လွ်ာ့ခ်ထားလိုက္ကာ အသက္ကို မွန္မွန္ရွဴလိုက္ပါသည္။ ခိုင္ျမဲရဲ ့ဖြားဖက္ေတာ္ေလး တစ္၀က္ေလာက္ေရာက္သည့္အခ်ိန္မွာေတာ့ အံ့မခန္းအံ

ကိုႀကိတ္ထားလိုက္ကာ သူ ့လက္ေမာင္းမ်ားကို တင္းတင္းေလး ဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္ပါသည္။ ခိုင္ျမဲက တိုးညွင္းေသာ အသံျဖင့္..

         “ အကို..သိပ္နာေနလားဗ်ာ..”

အံ့မခန္း ေခါင္းကို အသာရမ္းျပလိုက္ပါသည္။ ခိုင္ျမဲက အားျဖင့္ တစ္ခ်က္ေဆာင့္လိုက္သည့္အခ်ိန္မွာ အဆံုးအထိေရာက္လို ့သြားပါသည္။ ရ

င္ထဲထိေရာက္ေအာင္ တစ္ဆို ့သြားသလို ့ခံစားလိုက္ရပါသည္။ ေနာက္ ခိုင္ျမဲက ရပ္တန္ ့မေနဘဲ စည္းခ်က္ညီျဖည္းညွင္းစြာ ေရွ ့ေနာက္လႈပ္

ရွားလို ့ေနပါသည္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အရာအားလံုးက အဆင္ေျပေခ်ာေမြ ့လို ့သြားျပီး အံ့မခန္း ႏွင့္ ခိုင္ျမဲတို ့ ခ်စ္ဗ်ဴဟာကို လြတ္လပ္စြာ ခ

င္းလိုက္ပါသည္။ ခုန က အံ့မခန္း ေျခေခါက္လဲသည့္ ဒဏ္မွာလည္း ခိုင္ျမဲ၏ ျပဳစုမႈေအာက္မွာ ေမွးမွိန္ကြယ္ေပ်ာက္လို ့ သြားပါသည္။ တိတ္ဆိ

တ္ေသာည စိတ္ကြယ္ရာတစ္ခုတြင္ ေယာက်္ားႏွစ္ဦး ခ်စ္ႀကည္ႏူးစြာ ခ်စ္ဗ်ဴဟာ ခင္းေနႀကသည္မွာ ရင္ခုန္လိႈက္ေမာဖြယ္ေကာင္းလြန္းလွပါ

သည္။ ပတ္၀န္းက်င္ ေႏွာင့္ယွက္မူမရွိေသာ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေသာ ေနရာတြင္ အခ်စ္နလန္ ထရသည္မွာ မည္မွ်လြတ္လပ္ျပီး ႀကည္ႏူးဖို ့

ေကာင္းလိုက္ပါသနည္း။ ႀကမ္းခ်င္းတိုင္းႀကမ္းေနသည့္ ခိုင္ျမဲမွာ ေနာက္ဆံုး အရွိန္ကိုပိုျမွင့္လိုက္ျပီး ျပီးဆံုးျခင္းအဆင့္ကို ေရာက္ရွိလို ့သြားရပါ

သည္။ ႏွစ္ဦးသားေမာဟိုက္စြာ ကုတင္ထက္၀ယ္ ယွဥ္ျပီး လဲေလ်ာင္း ေနလိုက္ပါသည္။ ခိုင္ျမဲကေတာ့ ေက်နပ္ေသာ အႀကည့္ျဖင့္ အံ့မခန္းကို

ခ်စ္ရည္ရႊန္းေသာ မ်က္၀န္းမ်ားျဖင့္ ႀကည့္ေနေပမယ့္ အံ့မခန္း ရင္မွာေတာ့ သူ ့ကို ခ်စ္သလို မခံစားရေသးပါ။ စိတ္ကြယ္ရာေနာက္မွာ ခိုင္ျမဲ

၏ အထိအေတြ ့ကို မေရွာင္ႏိုင္လို ့ သူႏွင့္ အခ်စ္စခန္းသြားလိုက္ရသည္ဆိုတဲ ့အခ်က္သာ ေခါင္းထဲမွာ ႀကီးစိုးလို ့ေနျပီး အခ်စ္ဆိုေသာ နွလံုး

သား၏ ခံစားမႈက ေအးစက္ေနတာကိုေတာ့ အံ့မခန္း အံႀသရပါသည္။ ေနာက္ အခ်စ္တစ္ခုမပါဘဲ သာယာမႈတစ္ခုျဖင့္ သူ ့အလိုကို လိုက္ေပး

ခဲ့သည့္မိမိကုိယ္ကိုလည္း အံအားသင့္သြားရပါသည္။ အံ့မခန္း စိတ္ရွဳပ္ေထြးစြာ သက္ျပင္းကို မႈတ္ထုတ္လိုက္ပါသည္။ ျပီးေတာ့ မိမိကိုယ္ကို

အျပစ္ႀကီး တစ္ခု အမွားႀကီး တစ္ခု က်ဴးလြန္လိုက္သလို ခံစားလိုက္ရသည္။ ခိုင္ျမဲက အံ့မခန္းရဲ ့ ႏုညံ့ေသာ ဆံႏြယ္ေလးမ်ားကို ေဆာ့ကစား

ျပီး.......

        “အကို ့ကို ..ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ခ်စ္သြားတယ္ဗ်ာ..ကၽြန္ေတာ္ကိုေရာ အကို ခ်စ္လား..”

အံ့မခန္း အတြက္ အေျဖက အဆင္သင့္ မျဖစ္ေသးပါ။ မခ်စ္ေသးဘဲနွင့္ေရာ အခုလိုမ်ိဳး ရင္းႏွီးတဲ ့ဆက္ဆံမႈမ်ိဳးျဖင့္ ေနလို ့ရပါသလား။ တစ္ျခ

ားသူေတြမွာေရာ မိမိလို အျဖစ္မ်ိဳးရွိႀကပါသလား အံ့မခန္း သိခ်င္ပါသည္။ ေမာင္ႏွင့္တုန္းက စိတ္ထဲက လိုလိုလားလား ခ်စ္ခဲ ့မိလို ့ေမာင္ႏွင့္

အခ်စ္စခန္းသြားခဲ ့ႀကေပမယ့္ အခု ခိုင္ျမဲႏွင့္က်ေတာ့ေမာင့္ အေပၚထားသလို စိတ္မ်ိဳးမရွိပဲ ဆက္ဆံမိသြားတာကို အံ့မခန္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရြံရွ

ာစက္ဆုပ္မိပါသည္။ အခု ခိုင္ျမဲကို မိမိက ခ်စ္တယ္လို ့ေျပာလိုက္ရမည္လား။ မခ်စ္ဘူးလို ့ဘဲ ေျဖလိုက္ရမည္လား လံုး၀ စဥ္းစားလို ့မရေတာ့

ပါ။ အခုလို အေျခအေနေရာက္ျပီးမွ မခ်စ္ဘူးလို ့ေျဖလိုက္လွ်င္ မိမိကုိ ခိုင္ျမဲ ဘယ္လို ျမင္သြားမလဲ..ျပီးေတာ့ အခ်စ္ႏွင့္ လိင္ဆက္ဆံမႈက အ

ခုလို စိတ္ကြယ္ရာတိုင္းမွာ ျဖစ္ႏိုင္ လူသားႏွစ္ဦးစိတ္မထိန္းႏိုင္လွ်င္ ျဖစ္ႏိုင္သည့္အရာမ်ိဳးလား။ မခ်စ္ဘူးလို ့ေျပာလိုက္ပါက မခ်စ္ဘဲနွင့္ အခု

လို ဆက္ဆံမႈျပဳတတ္သလားဆိုသည့္ ခိုင္ျမဲႀကည့္မည့္ အႀကည့္မ်ိဳး အေတြးမ်ိဳးကိုလည္း အံ့မခန္း ရင္မဆိုင္ႏိုင္ပါ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အံ့မခန္း

အေကာင္းဆံုးျဖစ္မည့္အေျဖ တစ္ခုကို ေပးလိုက္ပါသည္။

       “အင္း.....ခ်စ္ပါတယ္..”

       “အာ..ေျဖတာႀကီးကလည္းဗ်ာ..အားမရလိုက္တာ..ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ တကယ့္ကို ရင္ထဲက ခ်စ္သြားတာ..တစ္ခါမွအကိုကိုခ်စ္ရလိမ့္

        မယ္လို ့ စိတ္ကူးေတာင္မရွိခဲ ့တာ..ကံႀကမၼာက ဆန္းႀကယ္တယ္ေနာ္..”

ခိုင္ျမဲက အံ့မခန္းရ ဲ့အေျဖကို သိပ္ေက်နပ္ပံုမရေသး..ကေလးဆိုးတစ္ေယာက္ပမာ ေျပာလို ့ေနပါသည္။

       “အကို..ကၽြန္ေတာ္ကို တကယ္ေရာ ခ်စ္ရဲ ့လားဗ်ာ..”

စိတ္ပူစြာျဖင္ ့ေမးေနပံုေလးက ခ်စ္ဖို့ေကာင္းပါသည္။ သူ  ့ကိုညီေလးတစ္ေယာက္လို သံေယာဇဥ္ထားႏိုင္တာက လြဲျပီး ခ်စ္ဖို ့ႀကေတာ့ မျဖစ္

ႏိုင္သလို ခံစားေနရပါသည္။ အံ့မခန္းက ျပံဳးလိုက္ျပီး..

       “ခ်စ္ပါတယ္..ညီရယ္..ခ်စ္လို ့ပဲ..အခုလို အေျခအေနေရာက္သြားတာေပါ့..ညီသာ ကိုယ့္ကို အေျဖအေတာင္းပဲ..အခုလို ဇြတ္အတင္းလု

        ပ္တာေတာ့ မေကာင္းဘူး...”

အံ့မခန္းက အပစ္တင္သလိုေလး ေျပာလိုက္ပါသည္။ ခိုင္ျမဲက ပ်ာပ်ာသလဲျဖင့္..

        “ အာ..ေတာင္းပန္ပါတယ္ အကိုရာ..ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ေတြဘယ္လိုျဖစ္သြားတယ္မသိဘူး..လံုး၀ ထိန္းလို ့မရေတာ့တာ..ျပီးေတာ့ အကို

          ဘ၀ကိုစာနာမိတယ္..အကို ့ေဘးမွာ အားအင္ေတြေပးတဲ ့ အကိုအားကိုးေလာက္တဲ ့သူျဖစ္ခ်င္ တယ္.အကို့ေရွ ့က မားမားမတ္မတ္

          ရပ္တည္ေပးခ်င္တယ္..အကို ့ကိုအရင္က လုပ္ခဲ ့တဲ့ကၽြန္ေတာ့္အပစ္ေတြအတြက္ေပးဆပ္ခ်င္တယ္”

အံ့မခန္းက ျပံဳးလိုက္ျပီး..

         “ကဲ..ကိုယ္ေတာ္..စကားမ်ားမေနနဲ ့ေတာ့..အ၀တ္၀တ္ေတာ့..အေအးေတြပတ္ကုန္ေတာ့မယ္..ျပီးေတာ ့ခုနက ေျခေထာက္ေခါက္လို ့

          နာပါတယ္ဆို..သူက ေနာက္ထပ္ အနာတစ္ခု ထပ္ေပးတယ္..”

အံ့မခန္းက စသလိုေလးေျပာလိုက္ေတာ့ ခိုင္ျမဲက ခုနက ေျခေခါက္လဲသြားတာကို သတိရသြားျပီး...

        “အာ..ဟုတ္သားပဲ..ဟဲ..ဟဲ ..အခ်စ္စိတ္ေတြတက္သြားေတာ့ ေမ့သြားတယ္ဗ်..ဒဏ္ေႀကေဆးဘယ္မွာထားလဲ ကၽြန္ေတာ္လိမ္းေပးမယ္

           ေလ..ျပီးေတာ့ ပတ္တီးေလးနဲ ့စည္းထားလိုက္..ပူသြားေအာင္..”

ေျပာျပီး အ၀တ္ေတြကို ကမန္းကတန္း၀တ္လိုက္ကာ ေဆးရွာရန္ အေရွ ့ကိုထြက္သြားပါသည္။ အံ့မခန္းက အေနာက္မွေန သူ ့ကိုေဆးရွိသည့္

ေနရာကို ေအာ္ေျပာလိုက္ပါသည္။ ခဏအႀကာမွာေတာ့ ေဆးထည့္သည့္ျခင္းကို အံ့မခန္းရွိရာကို ယူလာလိုက္ပါသည္။ အံ့မခန္း ေျခေခါက္လဲ

ထားသည့္ေနရာကိုႀကည့္လိုက္ေတာ့ အနည္းငယ္ေရာင္ လို ့ေနပါသည္။ ခိုင္ျမဲက ထိုေနရာကို ေဆးမ်ားျဖင့္ အသာပြတ္လိမ္းေပးေနပါသည္။

သူက ေဆးလိမ္းေပးေနရင္းမွ..

       “အကိုနဲ ့ကၽြန္ေတာ္က ခ်စ္သူေတြျုဖစ္သြားျပီဆိုေတာ့ ခ်စ္သူေတြ ေခၚတဲ ့အေခၚအေ၀ၚေတြသံုးရင္ ေကာင္းမယ္ေနာ္ဗ်..”

        “အင္း..ညီက ဘယ္လို ေခၚခ်င္လို ့လဲ..”

ခိုင္ျမဲက တစ္ခ်က္စဥး္စားလိုက္ျပီး အံ့မခန္း၏ ေျခေထာက္ကို ပတ္တီးစီးေပးေနပါသည္။ ျပီးေတာ့..

       “မ..လို ့ေခၚမယ္ေလ..ေကာင္းတယ္မဟုတ္လား..အကိုက ကၽြန္ေတာ္ထက္ အသက္လည္းႀကီးတယ္ဗ်ာ..ျပီးေတာ့နာမည္က အံ့မခန္း

        ဆိုေတာ့ မ ပါတယ္ေလ..အဲဒီေတာ့ မ လို ့ေခၚမယ္ဗ်ာ..မ ကေရာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘယ္လိုေခၚမွာလဲ..”

အံ့မခန္းက စဥ္းစားလို ့မရေသးသည့္အတြက္..

        “အေခၚအေ၀ၚေတြက အေရးႀကီးလို ့လား..ခ်စ္ေနဖို ့က အဓိက မဟုတ္လား...”

ေျပာမည့္သာ ေျပာရသည္ သူ ့ကိုေရာ တကယ္ခ်စ္တာဟုတ္လို ့လားလို ့အံ့မခန္းကို ေမးလွ်င္လည္း အခုခ်ိန္မွေတာ့ ေရရာသည့္အေျဖထြက္

လာမွာ မဟုတ္ဟု အံ့မခန္းထင္ပါသည္။ အံ့မခန္း အေျဖကို ခိုင္ျမဲက မေက်နပ္ေသးဘဲ..

           “မဟုတ္ဘူးေလဗ်ာ..ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မ လို ့ေခၚျပီး အကိုက ကၽြန္ေတာ့္ကိုညီလို ့ေခၚေတာ့ မေကာင္းေသးဘူးေလ..ျပီးေတာ့ ခ်စ္

           သူေတြဆိုတာ ခ်စ္ႀကေတာ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ နာမည္ေတြမေခၚရက္ႏိုင္လို ့ခ်စ္စႏုိုးေလးေတြေခၚႀကတာေလဗ်ာ..”

အံ့မခန္း ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ညစ္လို ့သြားပါသည္။ ရင္ထဲက မလာေသာ စကားတစ္ခုကိုလည္း သူ ့ကိုေျပာလိုက္မိျပီ။ ယခုလည္း သူ ့ကို

ဘယ္လို ေခၚရမည္ကို ေခါင္းထဲက စဥး္စားလို ့မရျဖစ္ေနပါသည္။ စဥး္စားလို ့မရသည့္အတြက္ ခုနက နာက်င္ေနေသာ ေျခေထာက္ကို အသ

ာပြတ္လိုက္ကာ...

         “ရာသီဥတုကလည္း ေအးလာလို ့လားမသိဘူး..ေျခေထာက္က ကိုက္လာသလိုပဲ..ဟို..ဟိုေလ..ေျခေထာက္က ကိုက္ေနေတာ့..ညီ ့

          ကိုဘယ္လို ေခၚရမလဲ စဥ္းစားလို ့မရဘူးျဖစ္ေနတာ..”

ႀကံရာမရသည့္အဆံုးေျခေထာက္ကို လႊဲခ်လိုက္ပါသည္။ ခိုင္ျမဲက နားလည္သလို ေခါင္းညီတ္လိုက္ျပီး..

         “ေကာင္းျပီ..ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမယ္...ကၽြန္ေတာ္က မ ထက္ အသက္လည္း ငယ္တယ္..ခိုင္ျမဲသူ ဆိုေတာ့ တစ္လံုးခ်င္း အဖ်ားစြ

          တ္ေခၚလို ့လဲ မေကာင္းဘူး..”

သူ ့ဘာသာ ပါးစပ္က တတြတ္တြတ္ရြတ္ေနျပီး ေနာက္ဆံုး လက္ေဖ်ာက္ တစ္ခ်က္တီးလိုက္ကာ..

         “ေမာင္..လို ့ေခၚ..ဟုတ္ျပီလား..မ နဲ ့ေမာင္ေပါ့ဗ်ာ..ကၽြန္ေတာ္က မ ထက္ အသက္လည္းငယ္တယ္..ေမာင္လို ့ပဲေခၚေနာ္..”

         “ေမာင္..............ဟုတ္လား”

အံ့မခန္း ႏႈတ္မွ ေယာင္ျပီး သံေယာင္လိုက္မိသြားပါသည္။ ေနာက္ ရင္ထဲမွာလဲ ဆို ့နင့္လို ့သြားရပါသည္။ တိုက္ဆိုင္မႈေလးလား သို ့မဟုတ္တ

မင္တကာ ေျပာလိုက္တာလားဆိုတာကိုေတာ့ ခိုင္ျမဲကလြဲျပီး ဘယ္သူမွ သိႏိုင္မည္မထင္ပါ။

         “ဟုတ္တယ္ေလ...အရင္ ကၽြန္ေတာ့္ ေကာင္မေလးက ‘ကို’ လို ့ေခၚတာ..ကၽြန္ေတာ္အဲဒီေခၚသံကို ျပန္မႀကားခ်င္ဘူး..ျပီးေတာ့ မ ကို

          ကၽြန္ေတာ္ တန္ဖိုးထားျပီး ခ်စ္တယ္..အေလးအနက္ေျပာတာပါဗ်ာ..”

ခိုင္ျမဲ အေလးအနက္ေျပာေနသည္ဆိုတာ သူ၏ မ်က္၀န္းမ်ားက သက္ေသခံေနပါသည္။ ခိုင္ျမဲကို ယံုပါသည္။ ဒါေပမယ့္ အခုခ်ိန္မွာ မယံုတာ

မိမိ၏ စိတ္ကိုပါ။ မိမိေႀကာင့္ ခိုင္ျမဲကို စိတ္ခ်မ္းသာေစခ်င္သလို မည္သည့္ ခံစားမႈမ်ိဳးကိုမွလည္း မေပးခ်င္ပါ။ သက္ျပင္းကို ျဖည္းညွင္းစြာခ်လို

က္ျပီးေတာ့..

        “မင္း ေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သူမ်ားသားသမီးကို မေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ဘဲ လက္ဖ်ားနဲ ့ေတာင္ မတို ့ဘူးဆို..အခု ကိုယ့္ကိုက်ေတာ့..”

       “ဒါလား..ဒါက ရွင္းပါတယ္ဗ်.. မ ဘ၀ကို ေမာင္ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္တယ္ေလ..ေမာင္ တစ္ခုေျပာခ်င္ပါတယ္..ေမာင္ေလ..အခုခ်ိန္မွာေတာ့

        ကိုယ္ပိုင္ အစြမ္းအစနဲ ့မ ကို မထားႏိုင္ေပမယ့္ ဒီယံုျမင္လို ့ဒီျခံဳထြင္တယ္လို ့ေတာ့ မျမင္ေစခ်င္ဘူး..ဗ်ာ..”

သူဘာကို ဆိုလိုသည္ဆိုတာ အံ့မခန္း သေဘာေပါက္နားလည္ပါသည္။ သူ ့ကိုသူ သိမ္ငယ္စိတ္၀င္ေနတဲ ့အခ်ိန္မွာ သူအခုလိုစကားေတြေျပာ

ေနတာ သဘာ၀က်ပါသည္။ ခိုင္ျမဲက ဆက္ျပီးေတာ့....

         “အစက ေမာင္ေလး ေယာက်္ားေလးခ်င္း ခ်စ္တယ္ဆိုတာ အခ်စ္စစ္မဟုတ္ဘူး..တဏွာရာဂ ျပိးေတာ့ တစ္ေယာက္ရဲ ့ပစၥည္းဥစၥာတပ္

         မက္လို ့ပဲလို ့ထင္ခဲ ့တာ..ကိုယ္တိုင္ မ ကိုခ်စ္မိေတာ့ အဲလို စိတ္ေတြကၽြန္ေတာ္မွာ မရွိဘူးဆိုတာ သိလိုက္ရတယ္..မ ကိုပိုကိုယ္ခ်င္းစ

         ာသြားတယ္..အရင္ ေမာင္ေျပာမွားဆိုမွားရွိခဲ ့တာကို ခႊင့္လႊတ္ပါဗ်ာ..အဲဒီအတြက္ ေမာင္ဘ၀နဲ ့ရင္းျပီးေပးဆပ္မွာပါ..”

အံ့မခန္းက ခိုင္ျမဲက ေခါင္းေလးကို ညင္သာစြာ သပ္ေပးလိုက္ျပီး ညီေလး တစ္ေယာက္ကိုနားလည္သည့္ အႀကည့္ျဖင့္ ႀကည့္လိုက္္ကာ..

       “ကိုယ္ နားလည္ပါတယ္..မင္းလဲ ကိုယ့္ကို ႏွလံုးသားနဲ ့ခ်စ္တာကိုပဲ လိုခ်င္ပါတယ္..အရင္က ကိုယ့္ကို ေျပာမွားဆိုမွားေတြရွိလို ့မင္းဘ၀

        ကို ကိုယ္ဆီမွာေပးဆပ္ေနရတယ္ဆိုတာ မျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး..”

မ ဟု မိမိကိုယ္ကို နာမ္စားသံုးရမွာကို ႏႈတ္ကမရဲေသးသလို သူ ့ကို ေမာင္ ဟုေခၚဖို ့ကလည္း တြန္ ့ေနပါသည္။ ခိုင္ျမဲက မေက်နပ္သလို ႏႈတ္

ခမ္းေလး စူလိုက္ျပီး..

         “မ က လုပ္ျပီဗ်ာ..ေမာင္လို ့ေခၚပါဆို မေခၚဘူး..သူ ့ကိုသူလဲ မ လို ့မေျပာဘူး..ဘာလဲ တကယ္မခ်စ္တာလား..မေခၚခ်င္ဘူးလား.”

          “မဟုတ္ပါဘူး..အဲလို ေျပာရမွာ ရွက္ေနလို ့ပါ...”

ခိုင္ျမဲက အံ့မခန္း လက္ကေလးကို ယုယ ႀကင္နာစြာ ဆုပ္ကိုင္လိုက္ျပီး...

          “မရဘူးဗ်ာ..ေခၚရမယ္..အခု..ကၽြန္ေတာ္..အဲ..ေမာင္ႀကားခ်င္လွျပီဗ်..မ အဲလို ေခၚတာကို..”

အံ့မခန္းက မသိမသာ သက္ျပင္းေမာကို ျဖည္းညွင္းစြာ မႈတ္ထုတ္လိုက္ျပီး...ႏွစ္ကိုယ္ႀကားယံုေလး.တိုးညွင္းေသာ အသံျဖင့္..

           “ေမာင္..”

           “အာ..မႀကားရဘူး..တိုးတယ္..က်ယ္က်ယ္ေခၚ..”

အံ့မခန္းက အသံကို အနည္းငယ္ျမွင့္ျပီး ထပ္ေခၚလိုက္ပါသည္။ ဒါကို သူက မေက်နပ္ေသးဘဲ အက်ယ္ႀကီးပဲ ထပ္ေခၚခိုင္းေနပါသည္။ အံ့မခန္

းက စိတ္တုိဟန္ျဖင့္..

         “ေမာင္..ေနာ္..ေတာ္ျပီေပါ့ ဒီေလာက္ အက်ယ္ႀကီးေခၚေနတာ..သူနဲ ့တိတ္တိတ္ေလးရည္းစားျဖစ္ပါတယ္ တစ္ရပ္ကြက္လံုးႀကားေတာ့

          မယ္..ေနာက္ ေမာင္က ငယ္တယ္ဆိုျပီး ဗိုလ္က်မယ္ေတာ့ မႀကံနဲ ့ေနာ္..မ ကအေလွ်ာ့ေပးမွာ မဟုတ္ဘူး..”

အံ့မခန္း ေျပာသည့္ပံုကို ခိုင္ျမဲက သေဘာက်စြာ ရယ္လိုက္ျပီး ခက္ေဖ်ာက္ တစ္ခ်က္တီးလိုက္ကာ..

         “အာ..ဒီလိုမွေပါ့ဗ်...ခ်စ္ဖို ့ေကာင္းလိုက္တဲ့ မ ဗ်ာ...”

သူက ေျပာျပီး အံ့မခန္းပါးေလးကို ျဖည္းညွင္းစြာ နမ္းလိုက္ျပီး အံ့မခန္းေဘးမွာ ၀င္အိပ္လိုက္ပါသည္။ အံ့မခန္းကေက်နပ္စြာျပံဳးလိုက္ျပီး..

         “အယ္..!!! ကိုယ့္ေနရာကို သြားမအိပ္ဘူးလား..”

         “အာ..မကလည္းဗ်ာ..အန္တီမရွိတဲ ့ ဒီရက္ေလးပဲ အတူေနရမွာေလဗ်..ႏွင္မထုတ္ပါနဲ ့ဗ်ာ..ဒီမွာပဲ မနဲ ့အတူအိပ္မယ္ေလ..”

         “သြား..လူဆိုးေလး...ေတာ္ေတာ္ စကားေျပာတတ္တယ္...လူလည္..”

အံ့မခန္းက ခိုင္ျမဲ ႏွဖူးေလးကို ဖြဖြေလး ထုလိုက္ျပီးေျပာလိုက္ပါသည္။ ႏွစ္ဥိးသား ႀကည္ႏူးစြာ ရယ္ေမာလိုက္ျပီး ထိုညကို ခ်စ္သူနွစ္ဦးႀကည္ႏူး

ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ ့ႀကပါသည္။ အန္တီ ဘုရားဖူးသြားသည့္ တစ္ပတ္အတြင္းမွာေတာ့ ခိုင္ျမဲက အံ့မခန္းရဲ ့ေဘးမွာ တကယ့္အိမ္ေထာင္ဦ

းစီး တစ္ေယာက္ပမာ ေနေပးပါသည္။ အံ့မခန္းရဲ ့ ေျခေထာက္က နာေနေသးသျဖင့္ လမ္းကို ေကာင္းစြာမေလွ်ာက္ႏိုင္ေသာေႀကာင့္ စားဖို ့ေ

သာက္ဖို ့ကိစၥအ၀၀ ႏွင့္ ဆိုင္ကိစၥမွန္သမွ်ကိုလည္း ခိုင္ျမဲမွပင္ ေသခ်ာကူညီေပးပါသည္။ တစ္ပတ္ျပည့္လို ့အန္တီ ဘုရားဖူးက ျပန္လာသည့္

အခ်ိန္မွာ အံ့မခန္းႏွင့္ ခိုင္ျမဲတို ့၏ တိုးတက္မႈ အေျခအေနကို သကၤာမကင္းေသာ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ ႀကည့္ေနသည့္ အန္တီ ့မ်က္၀န္းမ်ားကို အံ့

မခန္း ေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ အံ့မခန္းတို ့ႏွစ္ေယာက္ အေနအထိုင္ ဆင္ျခင္ႏိုင္ရန္ ခိုင္ျမဲကို ေျပာမွျဖစ္ေတာ့မည္။ ဒီတစ္ေခါက္ အံ့မခန္းသာ ခိုင္

ျမဲႏွင့္အေႀကာင္းကို အန္တီ့အား အမွန္အတိုင္းေျပာလိုက္ပါ ကန့္ကြက္ဖို ့ေသခ်ာသေလာက္ရွိမည္ဆိုတာ အံ့မခန္း သိပါသည္။ အခုခ်ိန္မွာေတ

ာ့ အန္တီ သိရန္ အခ်ိန္မတန္ေသးလို ့ ထင္သည့္အတြက္ မိမိတို ့သာ အေနအထိုင္ပိရိရန္လိုပါသည္။

ဆက္ရန္

 

Aug 25th

လူမသတ္ပါနဲ႕

By Ram
ေမေမ.....ေမေမ.... ေမေမ..

ေမေမေရ သားက ေမေမ့ ကေလးပါ။ ေၾသာ္ .. ေမေမကေတာ့ သားကိုဘယ္သိ၇ွာမွာတံုး ။သားက

အခုမွ သံုးပတ္ပဲရွိေသးတာကို ..။ စိတ္မပူပါနဲ. ေမေမရယ္ .. ေနာက္ေတာ့

သားကိုေမေမ ေတြ.လာမွာပါ ။ ေမေမ့ကိုေလ သားအေၾကာင္းေလးကို သားကိုယ္တိုင္

နဲနဲေျပာျပခ်င္တယ္ .. နားေထာင္ေပးေနာ္ ေမေမ။

Nov 3rd

လေရာင္ေအာက္က ခ်စ္သူ (၃)

By Wayfarer
အခန္း(၅)

ေနာက္ထပ္ႏွစ္ၾကိမ္ေလာက္ လမင္းၾကီးဝိုင္းစက္သြားသည္။ 
လင္းလင္း ဟူေသာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးတုိးလာခဲ့သည္မွ လြဲ၍ ေမာင္ရဲဘဝတြင္
ထူးျခားေသာေျပာင္းလဲမႈမရွိခဲ့ပါ။ ညအားလွ်င္ ေကာ္ဖီထြက္ေသာက္မည္။
လသာတုိင္း မ်က္ႏွာညိွဳးတတ္ေသာ လင္းလင္းကုိ အားေပးမည္။
တစ္ခါတစ္ခါလည္း လင္းလင္းႏွင့္ ေပါက္တတ္ကရေျပာရင္း ရယ္ၾကေမာၾကမည္ေပါ့။
မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ သူတစ္ေယာက္တည္း ကာတြန္းကားေတြၾကည့္ရင္း
အခ်ိန္ျဖဳန္းေလ့ရွိသည္။ လင္းလင္းကေတာ့ ကာတြန္းၾကိဳက္ေသာသူ႔ကုိ
ၾကီးေပါၾကီး ဟုစေလ့ရွိပါသည္။

တစ္ရက္၊
ေမာင္ရဲအိမ္ထဲရွိ နွင္းဆီပင္ေတြကုိ ျပင္ဖုိ႔လုပ္ေနသည္။ ဖခင္ကဒီေန႔ ေဆးခန္းကုိ
မလာခ်င္မလာနဲ႔ဟု ခြင့္ေပးလိုက္သျဖင့္ အပ်င္းထူေသာသူ အိမ္မွာပဲေနလုိက္သည္။
တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း လူနာမ်ားစြာ၏ ျငီးျငဴသံေတြကုိ
တစ္ေယာက္တည္းဒုိင္ခံနားေထာင္ရတာ စိတ္ဆင္းရဲစရာေကာင္းသည္
ဟုသူထင္သည္။ ဖခင္ခြင့္ေပးတုန္း လစ္လို႔ရသေလာက္လစ္ဦးမွ။

ေျခာက္ေနသာပန္းေတြကုိ ကပ္ေၾကးျဖင့္ညွပ္၊ ပန္းအုိးထဲကေျမေတြကုိဆြ၊
ျပီးလွ်င္ မိႈေဆးဆုိလားဘာဆုိလားမသိေသာ နံနံေစာ္ေစာ္ေဆးတစ္ခုကုိ
သူျဖန္းလုိက္သည္။ 

အျငိမ္မေနေသာစိတ္က ကုိယ္မခုိင္းေသာ္လည္း လင္းလင္းဆီကုိေျပးသည္။
ဒီအခ်ိန္ ဒီေကာင္ဘာလုပ္ေနမလဲ၊ စာမဖတ္ပဲ ဂိမ္းဆုိင္သြားေနမလား၊
ဒီညေန ငါေဆးခန္းမသြားတာ မေျပာလုိက္ရဘူး၊ ဒီေကာင္ေဆးခန္းကုိမ်ား
သြားေစာင့္ေနမလား၊ မျဖစ္ေသးပါဘူးဖုန္းဆက္ဦးမွပါ၊ အာ...ေနအုန္း
ေဆးဖ်န္းျပီးမွဆက္ေတာ့မယ္၊ အေဝးၾကီးလုိေသးတာပဲ။ ထုိ႔ထက္မကေသာ
အေတြးေတြေအာက္မွာ auto pilot နွင့္လက္က ေဆးဖ်န္းျခင္းအလုပ္ကုိလည္း
လုပ္ေနေသးသည္။ စိတ္ဒြိဟျဖစ္ေနတုန္းမွာပင္

"ဖတ္"
"အ၊ ကုလားေတြၾကြ! အာ လင္းလင္း ဒီေကာင္ေတာ့ကြာ"

ဘယ္အခ်ိန္ကေရာက္လာမွန္းမသိေသာ
လင္းလင္းက ေမာင္ရဲ၏ တင္ပါးကုိ လက္ဖ်ားျဖင့္ လွမ္းခတ္လုိက္ျခင္းရယ္ပါ။
အဲဒါက ဗ်န္းကနဲ႐ုိက္တာထက္နာသည္။ ေမာင္ရဲ ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားဘဝ
တည္းက အဲဒီလုိခဏခဏ အစခံရသည္။ အဲလို အစခံရလွ်င္ သိပ္စိတ္ဆုိးသည္။
ဒီတစ္ခါေတာ့ ေထာင္းခနဲထြက္လာသည့္ေဒါသက သူ႔ကုိျမင္လုိက္တာနွင့္ပင္
ၾကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္ေပ်ာက္ကုန္သည္။ 

"လင္းလင္း မင္း ကၽြန္ေတာ္ဒီမွာရွိတာ သိတယ္ေပါ၊ ေဆးခန္းေရာက္ခဲ့တာလား"

"အင္း ဟုိအစ္မေတြကေျပာလုိက္တာ၊ ဒီေန႔ကုိရဲမလာဘူးဆုိတာေလ၊
အဲဒါနဲ႔ အိမ္ကုိေပါက္ခ်လာတာ၊ ကုိရဲကုိ ကၽြန္ေတာ္ေျပာစရာရွိလုိဗ်"

"ဘာၾကီးလဲ၊ လင္းေဆးလုိဟန္ စကပ္လန္တဲ့ ကိစၥလား၊ ဒါမွမဟုတ္
ပဲရစ္ဟီလ္တန္ ေထာင္က်တဲ့ကိစၥလား၊ အဲ့ဒါဆုိမေျပာနဲ႔ေတာ့
နိုင္တီးဂြမ္တီကကိစၥေတြ သိပ္စိတ္မဝင္စားဘူး"

"ေဟ့လူ ဘာမွမသိဘဲ ဘလိုင္းၾကီးေခ်မေနနဲ႔၊ က်ဳပ္ ေဘာလုံးပြဲႏုိင္လုိ႔
ခင္ဗ်ားကုိဝမ္းေတဘယ္ေကၽြးမလို႔၊ လာေခၚတာ၊ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း
ရင္ဝကုိေဆာင့္ကန္တယ္"

နႈတ္ခမ္းတလန္ပန္းတလန္ျဖင့္ေျပာေနေသာ လင္းလင္းကုိၾကည့္ရင္း
အူယားလြန္း၍ဖ်စ္ညွစ္ပစ္ခ်င္စိတ္ေတြတဖြားဖြားေပၚလာသည္။
သုိ႔ေသာ္လည္း သူစည္းမေက်ာ္သင့္ဘူးမဟုတ္လား၊ သူနဲ႔လင္းလင္းက
ဘာေတြလည္း၊ လင္းလင္းကေရ သူ႔အေပၚ ဘယ္လုိမ်ားသေဘာထားေနသလဲ၊
သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြပဲလား။ သူလင္းလင္းအေပၚမွာ ထားမိေသာစိတ္ေတြက
သူငယ္ခ်င္းစိတ္သက္သက္ပါဟုေျပာရန္မျဖစ္ႏုိင္တာကေတာ့ေသခ်ာပါသည္။
ေမာင္ရဲနည္းနည္းေတာ့စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္းစိတ္ကုိအျမန္ထိန္းခ်ဳပ္ရင္း၊

"ဟယ္ ၊ ဝမ္းေတဘယ္??? ညီ....ေလး......ဒီေန႔မွ ႐ုပ္ကအရမ္းအရမ္းကုိ
ေခ်ာလာပါတယ္လို႔ေတြးေနတာ၊ အမုိက္မဲေလးကုိခြင့္လႊတ္ေနာ္ ၊
ဝမ္းေတဘယ္ကုိေတာ့ မ႐ုပ္သိမ္းလိုက္ပါနဲ႔၊ ေနာ္ေနာ္ေနာ္ေနာ္"

ဒီေန႔မွေခ်ာတာလား၊အရင္ကေရာမေခ်ာဘူးလား၊ ဘာလားစသျဖင့္ 
လင္းလင္းျပန္မေနာက္ပါ၊ ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္သည္၊ ေမာင္ရဲသုံးေသာ အကြက္ၾကီးက
ရုိးေနျပီကုိး။ ဤသုိ႔ပဲေမာင္ရဲထင္လိုက္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ႐ုတ္တရက္

"ကုိရဲ၊ ခုနကမ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ပ်က္သြားတယ္၊ ဘာျဖစ္သြားတာလဲ၊
ကၽြန္ေတာ္ေဘာလုံးပြဲေလာင္းတာကုိ မၾကိဳက္လို႔လား၊ ကုိရဲဘာျဖစ္သြားတာလဲ
ကၽြန္ေတာ္သိခြင့္ရွိရင္ သိခ်င္တယ္ဗ်ာ"

"အင္း အဟင္း ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး၊ အယ္အဲအဲ၊ နွင္းဆီေတြကုိ 
နဘတ္ပုပ္(နွမ္းဖတ္ပုပ္)ေလာင္းရဦးမယ္ လင္းလင္းခဏေလး ဟုိဘက္မွာသြားလုိက္
နဘတ္ပုပ္က တအားနံတယ္၊ ျပီးမွ တူတူအျပင္ထြက္ၾကတာေပါ့"

"အင္း၊ အင္း"

နွမ္းဖတ္ပုပ္၏ပုပ္အဲ့အဲ့အနံ႔က လိႈက္တက္လာေသာ ဝမ္းနည္းစိတ္ကုိ 
အတန္ငယ္ေတာ့ တားဆီးႏုိင္ခဲ့ပါသည္။ ငါ့ကုိအဲေလာက္ထိ ဂ႐ုမစုိက္ပါနဲ႔လား
ေကာင္ေလးရယ္။

အခန္း(၆)

ေျခာက္ကပ္ကပ္ေႏြည၏ လသာသာေအာက္တြင္ ျမစ္လည္ကၽြန္းေတြကေဖြးေနသည္။
ထုိင္ေနက်ေကာ္ဖီဆုိင္ေလး၏ အေပၚထပ္တြင္ လာေနက် ေကာင္ေလးႏွစ္ဦး။
တစ္ေယာက္ေရွ႕မွာေတာ့ ေရခဲစိမ္ေကာ္ဖီ တစ္ခြက္ႏွင့္သၾကားရည္အပုိတစ္ခြက္
ေနာက္တစ္ေယာက္ေရွ႕မွာေတာ့ သၾကားလုံးဝမပါေသာ ဘလက္ေကာ္ဖီပူပူေလး
တစ္ခြက္။

"ကုိရဲ၊ ကၽြန္ေတာ့္ ကုိစိတ္ဆုိးသြားလား"
 
"အာ၊ ဟင့္အင္း မဆုိးပါဘူးလင္းလင္းရ။ .........."

"ဒါဆုိ ကၽြန္ေတာ့္ အခ်စ္ကုိလက္ခံတယ္ေပါ့ေနာ္"

လင္းလင္း၏ ခ်စ္စကားသံေတြထဲမွာ တစ္ခုခုလုိေနသည္ဟု၊ ေမာင္ရဲခံစားရပါသည္။
ဘာလုိေနသလဲေတာ့ သူကုိယ္တုိင္လည္း ေသခ်ာနားမလည္ခဲ့ပါ။ 
သုိ႔ေသာ္လည္း သူခပ္ျမန္ျမန္ပဲ ေခါင္းညိတ္လုိက္ပါသည္။ ေစာင့္ဆုိင္းရျခင္း
အလုပ္ဆုိတာ အင္မတန္ပင္ပန္းသည္မဟုတ္ပါလား။ သူလင္းလင္းကုိ 
ေစာင့္ဆုိင္းျခင္းေတြနဲ႔ မပင္ပန္းေစလုိပါ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ခ်စ္ေရးဆုိခံရတာနဲ႔
ခ်က္ခ်င္းတန္းအေျဖေပးေသာသူအျဖစ္ သူတန္ဖုိးအမဲ့ခံလုိက္ပါသည္။

အလိုျပည့္သြားေသာ ကေလးေလးပမာ လင္းလင္းမ်က္ႏွာေလးက ဝင္းပသြားသည္။
ျပီးေတာ့ ေမာင္ရဲ၏ လက္ကုိ သူလာဆုပ္ကုိင္ေလသည္။ 
သူ႔လက္ေတြကေႏြးလြန္းေနသလိုပဲ။ အမွန္တကယ္ကေတာ့ ေမာင္ရဲလက္ေတြ
ေအးစက္ေနခဲ့တာျဖစ္ေလသည္။ 

သုိ႔ႏွင့္ ေမာင္ရဲႏွင့္လင္းလင္း သူငယ္ခ်င္းဘဝကုိ အဆုံးသတ္လုိက္ၾကေလသည္။
သူတုိ႔ႏွစ္ဦးၾကာ းမွာ ဘာမွေတာ့ ထူးထူးျခားျခားေျပာင္းလဲသြားျခင္းေတာ့မရွိခဲ့။
အရင္လုိပဲ သူအားလွ်င္ အိမ္ကိုလာသည္။ ညဆုိလွ်င္ ေကာ္ဖီဆုိင္တူတူထုိင္သည္။
တစ္ခုပဲ လျပည့္ညေတြေရာက္လွ်င္ေတာ့ လင္းလင္းမငုိေတာ့ပါ။ 

တစ္ည၊

လင္းလင္းက ဘာစိတ္ကူးေပါက္သည္မသိ။ ဘုရားသြားရန္ေခၚေလသည္။
ဟုတ္သားပဲ။ သူလည္းဘုရားမေရာက္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီေလ။

ဘုရားေစာင္းတန္းအေျခ မွာဆုိင္ကယ္အပ္ျပီး ေစာင္းတန္းတေလ်ာက္ ေျခက်င္
ေလွ်ာက္ကာ တက္လာခဲ့သည္။ သူတုိ႔ေရွ႕တည့္တည္မွာေတာ့ ေကာင္ေလးႏွစ္ဦး
ရယ္ကာေမာကာျဖင့္ ဆင္းလာၾကသည္။ ဟုိတစ္ေယာက္ကုိ ေမာင္ရဲျမင္ဖူးသလိုပဲ။

႐ုတ္တရက္ လင္းလင္း ေမာင္ရဲလက္ကုိ ကုိင္လုိက္သည္။ ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကုိင္
ထားသည္ဆုိပုိမွန္မည္။ အူေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္သြားေသာ ေမာင္ရဲ။
ေမာင္ရဲလက္ကုိ တြဲကာ ဆက္ေလွ်ာက္ေသာ လင္းလင္း။ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးကုိ
သေရာ္ေတာ္ေတာ္ၾကည့္သြားေသာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္။
ထုိ႔ေနာက္ လင္းလင္း၏ ေတာက္ေခါက္သံ။ 

အေျခအေနကုိ ေမာင္ရဲသေဘာေပါက္လုိက္ပါသည္။ သူတုိ႔ၾကည့္ကာ ျပံဳးသြားေသာ
ေကာင္ေလးဆုိတာ လင္းလင္းကုိျဖတ္သြားတဲ့တစ္ေယာက္မဟုတ္ပါလား။
လင္းလင္းက ဘာလို႔ေတာက္ေခါက္တာလဲ။

လင္းလင္း ဟုိတစ္ေယာက္ကုိ စိတ္မကုန္ေသးတာလား။ ဒါျဖင့္ရင္ သူ႔ကုိ
ခ်စ္ေရးဆုိထားတာကေရာ။ လင္းလင္း သူ႔ကုိမ်ားကစားေနတာလား။
သူ႔ကုိခ်စ္တယ္လို႔ေျပာတဲ့ လင္းလင္းစကားသံေတြမွာ ခံစားခ်က္ေတြ
နင့္သီးမေနတာသူစကတည္းက သတိထားခဲ့မိပါသည္။ 
ဟာ၊ ဒါ သူစိတ္ထင္တာျဖစ္မွာပါ။ သူေလွ်ာက္ေတြးလြန္းေနျပီ။
သူ႔ေဘးမွာ ခ်စ္သူအျဖစ္ လင္းလင္းရွိေနျပီပဲ။ သူေက်နပ္ဖုိ႔ၾကိဳးစားလုိက္ပါသည္။

ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာ လူသိပ္မ႐ႈပ္လွပါ။ ေငြစႏၵာကေတာ့ ေလာကၾကီးအေပၚကုိ
ျခြင္းခ်က္မထားပဲ အလင္းေတြကုိျဖန္႔ေဝေပးဆဲ။
ေအးျမေသာလရိပ္မွာ ေမာင္ရဲစိတ္ေတြကေတာ့ သိပ္ျပီးမေအးႏုိင္ခဲ့ပါ။ 

ေကာင္ေလးေရ ငါေၾကာက္လိုက္တာကြာ။

ဆက္ပါဦးမည္
အစဥ္ေလးစားလ်က္
အမုိက္မၾကီး 

Jun 5th

ေႏြေနရင္ခြင္

By davidmgmg

ေႏြေနရင္ခြင္

ေဒးဗစ္

ေႏြေနက ပူလိုက္တာဦးေလးရယ္။ ေႏြေနထက္ ကေလးရဲ့ရင္ထဲကအပူက ပိုတယ္လို႔ပဲ ဆိုလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္။ ကိုယ္ မခ်စ္ မႏွစ္သက္သူရဲ့ ရင္ခြင္ထဲမွာ ေအာင့္ကာနမ္းရင္း ေနေနရတဲ့ ဦးေလးရဲ့ဘ၀မွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ရွိပါ့မလားရယ္လို႔ ဆိုတဲ့ အပူပဲေပါ့။ ကေလးေလ ဦးေလးကို သိပ္ေမးခ်င္တာပဲ။ ဦးေလး ေနရထိုင္ရအဆင္ေျပရဲ့လား။ ဦးေလးရဲ့ဇနီးက ဦးေလးအေပၚမွာ အစစအရာရာေကာင္းမြန္ရဲ့လား။ အစားအေသာက္ေကာင္းေကာင္းေလးေတြ ျပင္ဆင္ခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးေမြးရဲ့လား။ ဦးေလးေနမေကာင္းျဖစ္ရင္ ေမတၱာဂရုဏာအျပည့္နဲ႔ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ရဲ့လား။ သာယာမႈတစ္စက္ကေလးမွမရွိတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ့ ေမတၱာဂရုဏာေတြ၊ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မႈေတြၾကားမွာ ဦးေလးေပ်ာ္၀င္ရဲ့လား။ လားေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ကေလးရဲ့ရင္ထဲမွာ ဦးေလးအေပၚ စိတ္ပူမႈမ်ားစြာနဲ႔မို႔ ရင္ထဲက အပူက ေႏြေနထက္ပိုပူေနရၿပီေပါ့။

ဦးေလးအေပၚ စိတ္ပူမႈမ်ားစြာရယ္၊ သတိရမႈမ်ားစြာရယ္ေၾကာင့္ ဦးေလးနဲ႔ ကေလးတို႔ရဲ့ဇာတ္လမ္းေလးကို ေန႔တိုင္းလိုလို အခ်ိန္ျပည့္ေတြးေနမိတယ္။ ဦးေလးက ကေလးတို႔စက္မႈ၀န္ႀကီး႒ာနဆီ နယ္ကေန ေျပာင္းလာခဲ့တာက စရမွာေပါ့ေနာ္။ ကေလးနဲ႔ စက္ရံုခ်င္းမတူေပမဲ့ ဦးေလးကို ကေလး ေန႔တိုင္းလိုလုိေတြ႔ေနရတယ္။ ဦးေလးကို ပထမဆံုးစေတြ႔မိတာက ႒ာနလံုးကၽြတ္ လမ္းသန္႔ရွင္းေရး လုပ္ၾကခ်ိန္တုန္းကေပါ့။ သန္႔ရွင္းေရး ၿပီးသြားခ်ိန္က်မွ ကေလးရဲ့ေဘးကို ျဖတ္သြားတဲ့ ဦးေလးရဲ့ မ်က္ႏွာေလးကို မျမင္ရပဲ ေက်ာျပင္ေလးကို ျမင္လိုက္မိတဲ့ အခိုက္အတန္႔ေလးမွာပဲ ဦးေလးကို ကေလးခ်စ္စိတ္၀င္သြားခဲ့ရတာ။ ကံၾကမၼာကပဲ ဆန္းၾကယ္လြန္းတာလား။ အခ်စ္မွာ မ်က္စိမပါတာလား။ အသက္အရြယ္ေတြ မဆိုင္တာလား။ အသက္(၂၃) အရြယ္ ကေလးက အသက္ (၄၅)ႏွစ္အရြယ္ ဦးေလးကို မ်က္ႏွာေလးပင္မျမင္ရေသးပဲ ျမင္ျမင္ခ်င္းစိတ္၀င္သြားရတယ္လို႔။ ၀င္ရေပမေပါ့။ ဦးေလးက အရပ္အေမာင္း ထြားက်ိဳင္းၿပီး အသားအေရျပည့္ၿဖိဳးကာ ကေလးအတြက္ အရမ္းကို မက္ေမာခ်င္စရာေကာင္းေနခဲ့တာကိုး။ ထြားက်ိဳင္းျပည့္ၿဖိဳးတဲ့ ဦးေလးရဲ့ ကိုယ္ေပၚမွာ ယူနီေဖာင္းေလးက ေဘာ္ဒီဖစ္လိုျဖစ္ေနၿပီး လမ္းေလွ်ာက္လိုက္ရင္  နိမ့္တံုျမင့္တံုျဖစ္ေနတဲ့ ဦးေလးရဲ့ တင္စိုင္ႀကီးကို ကေလးဘယ္လိုကဘယ္လို မက္ေမာမိသြားရတယ္ မသိေတာ့ပါဘူး။ ဦးေလးရဲ့ေက်ာျပင္ကို သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ၿပီးကာမွ ျမင္ေတြ႔ရတာမို႔ ဦးေလးရဲ့ မ်က္ႏွာေလးကို ျမင္ခ်င္ေပမဲ့ အခ်ိန္က မရွိေတာ့တာေၾကာင့္ ေနာက္ေန႔မွပဲ မေတြ႔ေတြ႔ေအာင္ရွာၿပီး ၾကည့္ေတာ့မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ရတယ္။ ကေလးရဲ့စိတ္ထဲကေတာ့ ဦးေလးကို စြဲစြဲနစ္နစ္ကို စြဲလန္းေနခဲ့မိတာ။ ဦးေလးကို ျမင္လိုက္ရတဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး စိတ္က ဦးေလးကိုပဲ ျမင္ခ်င္ေနခဲ့မိတယ္။

ေနာင္ေန႔ေတြမွာ ကေလး ရံုးကို ေစာေစာလာျဖစ္တာက ဦးေလးကို ေတြ႔ခ်င္လြန္းတဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ပဲျဖစ္မွာေပါ့။ ရံုးမတက္ခင္ေလး ဦးေလးကို ေငးေမာရွာေပမဲ့ ကို မေတြ႔ျဖစ္ပါဘူး။ ဦးေလးက ရံုးကိုေစာေစာ မလာတတ္ေတာ့ေလ။ ဦးေလးရံုးေရာက္တဲ့အခ်ိန္ဆို ကေလးက ကိုယ့္ရံုးကိုေရာက္ေနခဲ့ၿပီ။ ရံုးက ျပတင္းေလးကေန ဦးေလးကိုေတြ႔မလားဆိုၿပီး  ေငးေမာရွာျဖစ္ပါတယ္။ ေတြ႔ေတာ့လည္း အေတာ္ေ၀းေ၀းကေနေတြ႔ရတာ။ အေ၀းကေနေပမဲ့ မႈန္မႈန္၀ါး၀ါးေပမဲ့ ဦးေလးဟာ ကေလးအရမ္းေတြ႔ခ်င္ေနတဲ့ ဦးေလးမွန္း ကေလးတပ္အပ္သိတယ္။ ဦးေလးကိုျမင္လိုက္ရရင္ ကေလးစိတ္ထဲက ၀မ္းနည္းခ်င္သလိုလို၊ တစ္ခုခုကို ဘ၀င္မက်ခ်င္သလိုလုိ၊ စိတ္ကသိကေအာင့္ ျဖစ္ျဖစ္ေနသလိုလို ျဖစ္ျဖစ္ေနခဲ့မိတယ္။ ဒါဟာ ဦးေလးကို သိပ္ေတြ႔ခ်င္၊ သိပ္ခ်စ္လြန္းတာေၾကာင့္လား။

အလုပ္ထဲမွာ ကေလးစိတ္မပါေတာ့ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လည္း စကားမေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး။ ကေလးစိတ္ေတြ ဘာဆိုဘာမွ အာရံုစုစည္းလို႔မရေတာ့ဘူး။ အဲ့ဒါ ဦးေလးေၾကာင့္ေပါ့။ ဦးေလးက ကေလးစိတ္ကို စိုးမိုးထားလို႔ေပါ့။ ကေလးမွာေတာ့ ဘာလုပ္လုပ္ ဘာစားစား စိတ္ေတြက ဦးေလးမွ ဦးေလးပါပဲ။ ဦးေလးရဲ့ မ်က္ႏွာေလးက ဘယ္လိုေလးေနမလဲ။ အရမ္းေခ်ာမွာပဲလား။ ႏႈတ္ခမ္းေမႊး တိုႏွံ႔ႏွံ႔ေလးလား။ မ်က္ခံုးႀကီးက ထူမွာလား။ နဖူးက က်ယ္မွာလား။ ျပံဳးတတ္တဲ့ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႔ ကေလးကို ျမ  ွဴဆြယ္ေလမလား။ အရမ္းေယာက်္ားပီသမွာလား။ စိတ္သေဘာထားကေကာ ေကာင္းပါ့မလား။ အို ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဦးေလးကို ခ်စ္မွာက ခ်စ္မွာပါပဲ။ ဦးေလးက ကေလးရဲ့ဘ၀ကို ပထမဆံုး လႊမ္းမိုးခဲ့သူပါ။ အခ်စ္ဦးပါ။ ကေလးရဲ့ဘ၀မွာ၊ ကေလးရဲ့ အျပင္ေလာကမွာ ေခ်ာေမာလွပတဲ့ ေယာက်္ားေလးအေတာ္မ်ားမ်ားကိုေတြ႔ဖူးတယ္။ ရုပ္ရွင္ထဲမွာလည္း ရင္ခုန္ရေလာက္တဲ့ မင္းသားေတြကိုေတြ႔ဖူးတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔က ဦးေလးေလာက္ ကေလးရင္ကို ခုန္လႈပ္ေစေလာက္ေအာင္ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ၾကဘူး။ တစ္ခါျမင္ၿပီးရင္ ထပ္ထပ္ၾကည့္ခ်င္၊ ျမင္ခ်င္ေလာက္ေအာင္၊ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားကို ဖြင့္ေျပာခ်င္လာေလာက္ေအာင္ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါဘူး။ ဦးေလးသိလား။ ကေလးေလ ဦးေလးမ်က္ႏွာကို မျမင္ေတြ႔ရေသးပဲနဲ႔ ဦးေလးကို ခ်စ္တယ္လို႔ ဖြင့္ေျပာခ်င္ေနခဲ့တယ္သိလား။

ကေလးမွာ ကေလးလို စိတ္တူတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ရွိတယ္ဦးေလး။ စိတ္တူတယ္ဆိုေပမဲ့ သူက အရမ္းႏြဲ႔တယ္။ သူလမ္းေလွ်ာက္လုိက္ရင္၊ စကားေျပာလိုက္ရင္၊ ရယ္လိုက္ရင္ အရမ္းမိန္းမဆန္သြားေရာ့။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ သူ႔ကို ျမင္ရံုနဲ႔ ဟိုမိုတစ္ေယာက္မွန္း သိသာတာေပါ့ေလ။ သူက ကေလးနဲ႔ အသက္မတူဘူး။ (၃၀)ေက်ာ္တယ္။ အရပ္ပုတယ္။ အသားမည္းတယ္။ ကိုယ္လံုးေပါက္က ၀တယ္။ ကေလးဆန္တယ္။ သူနဲ႔ကေလးက တပူးတြဲတြဲရွိတယ္။ ႒ာနခ်င္းေတာ့မတူဘူး။ ေန႔လည္ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္ရင္ သူက ကေလးဆီလာၿပီး အတူတူစားျဖစ္ၾကရင္း ဟိုမိုသဘာ၀ အေၾကာင္းအရာေလးေတြ တီးတိုးေျပာရင္း၊ ရယ္ေမာရင္း အခ်ိန္ေတြ ကုန္ဆံုးျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္ေပါ့။ သူက မိန္းမလိုေတာ့ မ၀တ္ပါဘူးေလ။

ဟိုမိုတစ္ေယာက္မွန္း သိသာတဲ့သူနဲ႔ ကေလးက တပူးတြဲတဲြရွိေပမဲ့ ကေလးကိုေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြက ဟိုမိုတစ္ေယာက္လို႔ မသတ္မွတ္ဘူး။ မရိပ္မိၾကဘူး။ “အေျခာက္အခ်င္းခ်င္းတြဲမွာေပါ့” လို႔ မေျပာၾကဘူး။ ဘယ္ေျပာၾကပါ့မလဲ။ ကေလးက သိပ္ကိုပိပိရိရိေနတတ္ခဲ့တာကိုး။ နဂိုကိုက ႏြဲ႔မွမႏြဲခဲ့တာ။ ကေလးရုပ္က ေယာက်္ားပီသတယ္။ အရပ္ရွည္တယ္။ ေခတ္မီမီ သန္႔သန္႔ျပန္႔ျပန္႔ေနတတ္တယ္။ ေယာက်္ားဆန္ေအာင္ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးထားတယ္။ မ်က္ႏွာထားကလည္း တင္းတင္းမာမာရွိတယ္။ ကိုယ့္႒ာနက သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႔နဲ႔သာ စကားေျပာေလ့ရွိၿပီး ဘယ္႒ာနက ေကာင္ေလးေတြ၊ ေကာင္မေလးေတြနဲ႔မွ စကားမေျပာဘူး။ သူငယ္ခ်င္းမလုပ္ဘူး။ ကေလးက မာနႀကီးပံုေပါက္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ တေလာက ကေလးဆီက ၾကားလိုတဲ့စကား ထြက္လာလိုထြက္လာျငားဆိုၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က လာေမးဖူးတယ္။ “ကိုေဒးဗစ္က ဘယ္မိန္းကေလးကို စိတ္၀င္စားတာလဲဟင္” တဲ့။ ကေလးရဲ့ စိတ္ရင္းအမွန္ကို အဲ့ေကာင္မေလး မသိေတာ့ ေမးမွာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ တခ်ိဳ ့တခ်ိဳ ့ေတြက ကေလးနဲ႔ ကေလးသူငယ္ခ်င္းတို႔ တပူးတြဲတဲြေနတာကိုၾကည့္ၿပီး ႏွာေခါင္းရႈံ ့ၾကေလရဲ့။ “ေဒးဗစ္နဲ႔ ဟိုအေျခာက္မႀကီးက ႀကိဳက္မ်ားႀကိဳက္ေနၾကသလားမသိဘူး” တဲ့။ တစ္ေယာက္ကလည္း လာေမးဖူးတယ္။ “အဲ့ေကာင္က မင့္ေစာ္လား” တဲ့။ ကေလးကေတာ့ ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ႔ ေခါင္းယမ္းလိုက္တယ္။ “မဟုတ္ပါဘူး၊ သူငယ္ခ်င္းေတြပါ၊ တခ်ိဳ ့က ထင္ေနၾကတာဆို” လို႔ ျပန္ေမးေတာ့ “ငါကလည္း ထင္ပါတယ္ကြ” တဲ့။ ကေလးကေတာ့ မဟုတ္မမွန္တဲ့ အျဖစ္မို႔ စိတ္တိုရမဲ့အစား ၀မ္းေတာင္သာေနခဲ့တာ။ ကေလးကို ဟိုမိုလို႔ မရိပ္မိပဲ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္အျဖစ္ ျမင္ၾကလို႔ေလ။ ကေလးက ေယာက်္ားခ်င္းသာ စိတ္၀င္စားတယ္ မိန္းမမွ မျဖစ္ခ်င္တာကိုး။ ကေလးက ေပ်ာ္ေနေပမဲ့ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ စိတ္ေတြတိုလို႔ေပါ့။ “ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ထင္ပဲထင္ရက္ပေလ၊ ပါးကို ရွစ္စိတ္ကြဲေအာင္ ရိုက္ပစ္လိုက္ခ်င္ေတာ့တာပဲ” တဲ့။ သူငယ္ခ်င္း စိတ္တိုခ်က္။ ကေလးကေတာ့ တခိခိ ရယ္လို႔ေပါ့။

ကေလးေလ သူငယ္ခ်င္းကို ဦးေလးအေၾကာင္း မေနႏိုင္၊ မမ်ိဳသိပ္ႏိုင္ ေျပာျပမိတယ္။ ဦးေလးက အရမ္းေခ်ာေၾကာင္း၊ ေယာက်္ားပီသေၾကာင္း၊ ဆြဲေဆာင္မႈရွိေၾကာင္း၊ အရမ္းခ်စ္သြားမိေၾကာင္းေပါ့။ တစ္ခါတစ္ခါဆို ကေလးစိတ္ထဲကအတိုင္း ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္ ေျပာျပလိုက္မိတယ္။ ဦးေလးအေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းကို ရင္ဖြင့္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာဆို ကေလးမွာေတာ့ ဦးေလးကို ပိုပိုၿပီး ေတြ႔ခ်င္လြန္းတာေၾကာင့္ လူက ထိုင္လို႔၊ ထလို႔မရေတာ့ဘူး။ တင္ကလည္း တၾကြၾကြနဲ႔ေပါ့။ “လြမ္းလိုက္တာ၊ ေတြ႔ခ်င္လိုက္တာ” ဆိုၿပီး ေနမထိထိုင္မသာျဖစ္ရင္း သူငယ္ခ်င္းကို ဆိတ္လိုက္၊ ဆြဲလိုက္၊ ရိုက္လုိက္ေပါ့။ ကေလးကသာ အဲ့လိုျဖစ္ေန သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ဖီးလ္တက္သတဲ့။ ကေလးက ဦးေလးကို ခ်စ္တာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး တဏွာရာဂေတြ ေရာယွက္ရင္း ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္ေျပာတတ္လြန္းတာေၾကာင့္ေပါ့။ “လိုက္ေျပာ၊ လုိက္ေျပာ” လို႔ သူငယ္ခ်င္းက အားေပးေပမဲ့ ဦးေလးကို ကေလး ခ်စ္တယ္လို႔ ဖြင့္မေျပာရဲပါဘူး။ လံုး၀ဖြင့္မေျပာရဲတာပါ။ မေတာ္လို႔ မ်က္ႏွာထား တင္းတင္းမာမာနဲ႔ ျပန္ေျပာလႊတ္လိုက္ရင္ ကေလး ရင္က်ိဳးလို႔ ေသၿပီ။ ဥပေဒကလည္း ရွိေသးသည္ကိုး။

သူငယ္ခ်င္း လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ကေလးစိတ္ေတြ ဂဏွာမၿငိမ္ျဖစ္လြန္းလို႔၊ ရွက္လြန္းလို႔ ေသေတာ့မွာပဲ။ ဦးေလးအေပၚ ကေလး စိတ္ယိုင္ေနတဲ့အေၾကာင္း၊ ဦးေလးစိတ္နဲ႔ ထိုင္မရ၊ ထမရျဖစ္ေနတဲ့အေၾကာင္း ဦးေလးဆီ တိုက္ရိုက္ ဖြင့္မေျပာခိုင္းပါပဲနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းက သြားၿပီး ဖြင့္ေျပာလိုက္ခဲ့ၿပီေလ။ သူငယ္ခ်င္းက ေျပာရဲေပမေပါ့။ သူ႔ကို လူတိုင္းက ဟိုမိုတစ္ေယာက္အျဖစ္ သတ္မွတ္တယ္ဆိုတာ သူကိုယ္တိုင္ မျငင္းႏိုင္ေတာ့ေလ။ ဦးေလးကလည္း သူ႔ကို ျမင္ျမင္ခ်င္း ဟိုမိုတစ္ေယာက္အျဖစ္ သတ္မွတ္မိမွာပဲေပါ့။ ကေလးေလ သူငယ္ခ်င္းကို ပက္ပက္စက္စက္ ဆဲလိုက္မိတယ္။ “မေျပာခိုင္းပဲနဲ႔ ဘာလို႔သြားေျပာရတာလဲ” လို႔ေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းက ျပန္ေျပာပါတယ္။ “ညည္းခံစားေနရတာကို မၾကည့္ရက္လို႔ပါ” တဲ့။ (ကေလးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းက ႏွစ္ေယာက္သား တိတ္ဆိတ္တဲ့အခါမ်ိဳးဆို ဟိုမိုပီပီ မိန္းကေလးေတြလို ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ ကေလးကေတာ့ မိန္းကေလးလိုေျပာတာ ၀ါသနာမပါပါဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေျပာလို႔သာ ကေလးက လိုက္ေျပာျဖစ္ရတာပါ။)ဒီလိုက်ေတာ့ ေက်းဇူးတင္စရာ ေကာင္းသလို အားနာစရာလည္း ေကာင္းတယ္။ ကေလးကလည္း မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ အငမ္းမရျပန္ေမးလိုက္တယ္။ “အဲဒီေတာ့ သူက ဘာျပန္ေျပာလဲဟင္” လို႔ေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းက တိုတိုတုတ္တုတ္ေျဖတယ္။ “လာခဲ့တဲ့” ဆိုပဲ။ အေျဖက တိုလြန္းတာေၾကာင့္ ကေလးစိတ္ထဲ သိပ္ေတာ့ ဘ၀င္မက်ခ်င္ေပမဲ့ ဦးေလးက စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးျပန္ေျပာတာ မဟုတ္လို႔ေတာ္ေသးတာေပါ့ဆိုၿပီး စိတ္ကိုႏွစ္သိမ့္လိုက္ရတယ္။ ကေလးကေတာ့ ထပ္ထပ္ေမးခ်င္ေနမိေသးတာပဲ။ “ဘယ္လိုေလးကေန ဘယ္လိုေလး စေျပာၿပီး ဘယ္လိုေတြေျပာၾကတာလဲဟင္၊ တစ္ခြန္းမက်န္ျပန္ေျပာျပပါလား၊ သူ႔မ်က္ႏွာပံုစံေလးက ဘယ္လိုေလးလဲ၊ ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္ သူ႔မ်က္ႏွာက စူပုပ္ေနတာလား၊ ျပံဳးေနတာလား၊ ရယ္ေနတာလား၊ ငါ့အေၾကာင္းေတြေရာ ေျပာလိုက္ေသးလား၊ ငါ့ပံုစံက ဘယ္လိုေလးဆိုၿပီး ေျပာလိုက္ေသးလား၊ သူ ငါ့ကို ဘယ္သူဆိုတာသိသြားသလား” ကေလးရဲ့ ေမးခြန္းက မ်ားလြန္းတာေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းေတာင္ စိတ္ညစ္သြားရေသးတယ္။ “ေဟာ္ေတာ္၊ ညည္းက ဒီေလာက္ေမးေနေတာ့ ဘယ္က စေျပာရမယ္ေတာင္မသိေတာ့ပါဘူး”။ “ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လိုေလးစေျပာတယ္ဆိုတာ ေျပာျပ”။ “သူက သူတို႔႒ာနမွာ အလုပ္ပါးလို႔ဆိုၿပီး အျပင္ဘက္မွာထြက္ၿပီး ထိုင္ေနတာေပါ့၊ ငါက အလုပ္ကိစၥနဲ႔ သူ႔ေဘးနားကို ျဖတ္သြားရင္း သူ႔ကိုေတြ႔တာ၊ အစကေတာ့ ငါလည္း ေၾကာက္ေနလို႔ မေျပာပဲေနမလို႔ပါပဲ၊ အခုလိုလူရွင္းတဲ့ အခြင့္အေရးဆိုတာ ႏွစ္ခါမရဘူးဆိုၿပီး၊ ၿပီးေတာ့ ညည္းခံစားေနရတာကို မၾကည့္ရက္တာေၾကာင့္ ရဲေဆးတင္ၿပီး ေျပာမလို႔ လုပ္တာေပါ့ေလ၊ သူ႔ေရွ ့ကို ရပ္ၿပီးေတာ့ “ဦးေလး” လို႔ ေခၚလိုက္တာေပါ့” ။ ကေလးမွာေတာ့ စိတ္၀င္စားလြန္းလို႔ မ်က္ေတာင္လည္း မခတ္မိဘူး။ မ်က္ေတာင္ေလး ပုတ္ခတ္ပုတ္ခတ္၊ ႏႈတ္ခမ္းေလး ရြဲ႔တဲ့တဲ့နဲ႔ ေျပာေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုပဲ စိုက္ၾကည့္ေနမိတယ္။ သူငယ္ခ်င္းက ဦးေလးကို “ဦးေလး”လို႔ သံုးႏႈန္းလိုက္လို႔ ကေလးကလည္း “ဦးေလး” လို႔ ေခၚခဲ့ရတာပါ။ တကယ္ေတာ့ ကေလးက ဦးေလးကို “ဦးေလး” လို႔ မေခၚပဲ “ကိုႀကီး” လို႔ ေခၚခ်င္ခဲ့တာပါ။ “ဆက္ေျပာ”။ “ေျပာမွာပါေအ၊ ညည္းက ၀င္၀င္ေျပာေနေတာ့ ဘယ္လိုေျပာခဲ့တယ္ဆိုတာ ေမ့ေမ့သြားတယ္ေအ့၊ ငါက “ဦးေလး” လို႔ေခၚေတာ့ “ဘာလဲ” တဲ့၊ “ဦးေလးကို လူတစ္ေယာက္က ခင္ခ်င္တယ္လို႔ပါတဲ့” လို႔ေျပာေတာ့ သူ႔မ်က္ႏွာက အရမ္းကို ျပံဳးသြားတယ္၊ “ဟာ ဟုတ္လား၊ သိပ္ကို ၀မ္းသာစရာပါလားတဲ့” ။ သူငယ္ခ်င္းက ေျပာေနရင္း ရယ္ေနလိုက္ေတာ့ ကေလးေတာင္ စိတ္တိုသြားတယ္။ “ဆက္ေျပာေလဟာ” “ “သူက ဦးေလးကို ဆြဲခ်င္လို႔တဲ့” လို႔ ေျပာေတာ့  သူ မ်က္လံုးျပဴးသြားတယ္၊ “ဘယ္လို”တဲ့….” “ဘာ ဘာ ဘာ ဘာေျပာတယ္၊ ဆြဲခ်င္တယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္ဟုတ္လား” ေျပာေနရင္း ကေလးက ျဖတ္ေျပာလိုက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း လန္႔ဖ်တ္သြားတယ္။ “ေအးေလ၊ ညည္းပဲ သူ႔ကိုဆြဲခ်င္တယ္ဆိုေအ့” ႏံုအလြန္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို ကေလး လွမ္းဆြဲဆိတ္ပစ္လိုက္တယ္။ “ငါက အဲ့လိုေျပာခဲ့တယ္ဆိုေပမဲ့လည္း သူ႔ကို အဲ့လိုႀကီး သြားေျပာရလား အစုတ္ပလုတ္မရဲ့”  “နာလိုက္တာ၊ ဒီကျဖင့္ ေျပာလည္းေပးရေသး၊ ေတာ္ၿပီေအ ဆက္မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး” ႏႈတ္ခမ္းစူပုပ္ပုပ္နဲ႔ မ်က္ေစာင္းထိုး လွည့္ထြက္သြားေတာ့ ဆက္ၾကားခ်င္ေသးတဲ့ ကေလးက မနည္း ေခ်ာ့လိုက္ရတယ္။ “ဦးေလးကို ဆြဲခ်င္လို႔တဲ့ လို႔ေျပာေတာ့ သူ မ်က္လံုးျပဴးသြားတယ္၊ နားမလည္ျဖစ္ၿပီး အံ႔ၾသသြားတာေနမွာေပါ့၊ အဲဒီေတာ့ သူက ေမးတာ “ ဆြဲခ်င္တယ္၊ ဘာကိုဆြဲခ်င္တာလဲ”တဲ့၊ ငါက သူနားလည္မယ္လို႔ထင္ေျပာလိုက္တာပါ၊ သူက အဲ့လိုျပန္ေမးေတာ့ ငါ မေျဖတတ္ဘူးျဖစ္သြားတယ္၊ ရွက္လည္း ရွက္တာေပါ့ေအ၊ သူ႔ေလသံၾကည့္ရတာ ငါ့ကို ဟိုမိုလို႔ သေဘာမထားတဲ့ပံုပဲေပါ့၊ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ငါကလည္း လမ္းလႊဲၿပီး ျပန္ေျပာလိုက္ရတယ္၊ “ေဂးဆိုလား ဘာလား၊ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ မသိဘူး၊ ဦးေလးေရာ ေဂးဆိုတာ သိသလား” လို႔ ျပန္ေမးလိုက္ေတာ့ သူက “သိတယ္” တဲ့၊ အဲ့ဒီအခါက်မွ သူ ငါ့ကို ေဂးမွန္းသိသြားတာ၊ ညည္းက သူ႔ကို ဘာကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ခ်င္ရတယ္ဆိုတာလည္း သိသြားတာေပါ့”။ “ အဲ့ အဲဒီေတာ့ သူ သူက ဘာျပန္ေျပာေသးလဲဟင္” “ ဘာေျပာရမွာလဲ၊ သူက ရယ္တာေပါ့၊ သူ႔ကို ဟိုမိုတစ္ေယာက္က ႀကိဳက္တာဆိုေတာ့ သူလည္း ၀မ္းသာေနမွာေပါ့ေအ၊ “လာခဲ့တဲ့” လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္တာ” “တကယ္” ကေလးျဖင့္ သိပ္ကို ၀မ္းသာသြားခဲ့ရတာပါဦးေလးရယ္။ ဦးေလးက ကေလးကို မျငင္း၊ စိတ္လည္း မဆိုးပဲ “လာခဲ့” လို႔ေျပာေတာ့ ကေလး ၀မ္းသာတာေပါ့။ ေပ်ာ္တာေပါ့။ ေပ်ာ္လြန္းလို႔ ထခုန္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းရဲ့ လက္ေမာင္းကိုေတာင္ “ဘတ္ ဘတ္” ကနဲ႔ ျမည္ေအာင္ ရိုက္ခ်ပစ္လိုက္တာ။ “ငါက ဘယ္ပံုစံေလးလည္းဆိုတာ သူသိရဲ့လားဟင္”လို႔ ျပန္ေမးေတာ့ “သိတယ္” တဲ့။ “အရပ္ရွည္ရွည္၊ ေဘာင္းဘီရွည္ၾကပ္ၾကပ္ေလး၀တ္တဲ့ေကာင္” လို႔ ေျပာေတာ့ ခ်က္ခ်င္းကို သိသြားတာ” ဟုတ္ေပမေပါ့ဦးေလးရယ္။ ကေလးက ခုေခတ္ေမာ္ဒယ္လ္ေလးေတြလို ေဘာင္းဘီရွည္ၾကပ္ၾကပ္ေလးေတြ ၀တ္တတ္၊ ရုပ္ကလည္း ညိဳေခ်ာဆိုေတာ့ ၀န္ထမ္းေတြမ်ားၾကားမွာ ေပၚလြင္ေနတယ္ေလ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ဦးေလးလည္း ကေလးကို တစ္ခါျမင္ၿပီးရံုနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း တန္းကနဲ႔ မွတ္မိသြားတာေနမွာေပါ့။ ဦးေလးဆီက တုန္႔ျပန္မႈေကာင္းေလး ရေပမဲ့ ဦးေလးမ်က္ႏွာကို ကေလး ေသခ်ာမျမင္ရေသးဘူး၊ နာမည္လည္း မသိရေသးဘူး။ ဦးေလးနာမည္ကို သိသလားလို႔ သူငယ္ခ်င္းကို ေမးေတာ့ “မသိဘူး” တဲ့။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဦးေလးနာမည္ေလးက ဘယ္လိုေလးေနမလဲဆိုၿပီး တစ္ေယာက္တည္း အရူးလို ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ႔ စဥ္းစားေနခဲ့ေသးတယ္။ “မ်က္ႏွာေပါက္က ဘယ္လိုေလးလဲဟင္” ဆိုေတာ့ “ငါလည္း ေသေသခ်ာခ်ာမၾကည့္ရဲ့ဘူးေအ့၊ ဒါေပမဲ့ အေတာ့္ကို ၾကည့္ေကာင္းတယ္၊ ေယာက်္ားပီသတယ္၊ ရူပါေျဖာင့္တယ္” သူငယ္ခ်င္းက မွတ္ခ်က္ေပးတယ္။ ကေလးရဲ့ စိတ္ကူးအေတြးထဲမွာေတာ့ ဦးေလးက နတ္သားေလးေပါ့။ ေနာက္ သူငယ္ခ်င္းက စိတ္မေကာင္းဟန္ေလးနဲ႔ ေျပာလာတယ္။ ဦးေလးမွာ မိန္းမရွိတယ္တဲ့။ ကေလးအေပ်ာ္ေတြ ခ်က္ခ်င္း အရည္ေပ်ာ္သြားရတယ္။ ဦးေလးအေၾကာင္းပဲ ေတြးေန၊ စိတ္ကူးယဥ္ေနခဲ့ေပမဲ့ ဦးေလးမွာ မိန္းမရွိသလားဆိုတာကိုေတာ့ ကေလး ေတြးဖို႔ နည္းနည္းေလးမွ သတိမရခဲ့တာပါလား။ ကေလးက အတၱႀကီးတာေပါ့ေနာ္။ ဒါဟာလည္း  ဦးေလးကို သိပ္ခ်စ္လြန္းတာေၾကာင့္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခုေတာ့ နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္ဦးေလး။ ဦးေလးမွာ မိန္းမ ရွိေနပါလွ်က္နဲ႔ ကေလးနဲ႔ပက္သတ္ၿပီး ဘာေၾကာင့္ ျပံဳးခဲ့၊ ရယ္ေမာခဲ့သလဲ။ “ဦးေလးဆီ လာခဲ့ပါလို႔” ဘာေၾကာင့္ ေျပာခဲ့ရတာလဲ။ ဘာလဲ ဦးေလးက ဆႏၵအတြက္ အခြင့္အေရးေတာ့ ရၿပီေပါ့ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ္နဲ႔ ၀မ္းသာခဲ့၊ လာခဲ့လို႔ ေျပာတာလား။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေျပာတာ ၾကားခဲ့ဖူးရဲ့။ “လိင္တူဆက္ဆံတိုင္း ေဂးပဲေပါ့” တဲ့။ ဒီလိုဆိုေတာ့ ဦးေလးေရာ ေဂးတစ္ေယာက္ပဲလား။ မေသခ်ာမေရရာေသးေပမဲ့ ဦးေလးကို “ေဂးတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေစ” လို႔ ကေလးအတၱစိတ္နဲ႔ ဆြဲထည့္ ဆုေတာင္းခဲ့မိပါတယ္။ ဦးေလးမွာ မိန္းမရွိေနေတာ့ ဦးေလးေရာ ကေလးပါ ေဖာက္ျပန္တဲ့ လူေတြ ျဖစ္ေနမယ္မွန္းသိေပမဲ့လည္း ဦးေလးက “လာခဲ့” လို႔ အေျဖေပးလိုက္ေတာ့ ကေလးလည္း ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုၿပီး ေရွ ့ဆက္တိုးဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ မိန္းမရွိလွ်က္နဲ႔ “လာခဲ့” လို႔ အေျဖေပးခဲ့တဲ့ ဦးေလးဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ပက္သတ္ကမ္းလွမ္းခ်က္က လိင္အတြက္လို႔ တစ္ထစ္ခ်သတ္မွတ္ၿပီး လိင္အတြက္သာ “လာခဲ့” လို႔ တုန္႔ျပန္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ဦးေလးဟာ တဏွာလြန္အားႀကီးသူ တစ္ေယာက္ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္မွတ္လိုက္မိတယ္။ အင္းေလ တကယ္ေတာ့လည္း ကေလးကလည္း တဏွာလြန္အားႀကီးသူ၊ အရက္ေသစာေသာက္စားမူးယစ္သူေတြကိုမွ ေယာက်္ား အပီသဆံုးဟု သတ္မွတ္ၿပီး အဲ့လိုေယာက်္ားေတြကိုမွ တမ္းတမ္းစြဲ ခ်စ္ႀကိဳက္မိေနတတ္ခဲ့တာပါ။ ဦးေလးကို အဲ့လို ထင္မွတ္လိုက္မိတဲ့အတြက္ ကေလးေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္။

အိမ္ေထာင္ရွိဦးေလးကို ပက္သတ္ခဲ့မႈအတြက္ ကေလးသံသရာကို ေၾကာက္ရြံ ့ေနခဲ့မိတယ္။ ကံငါးပါးထဲက တစ္ခုခုကို က်ဴးလြန္ရာေရာက္ေနခဲ့ၿပီေလ။ သည့္အေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းကို ေျပာျပေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက အားေပးပါတယ္။ “ညည္းနဲ႔ သူက ေယာက်္ားခ်င္းမို႔ ေဖာက္ျပန္ရာ မေရာက္ပါဘူးေအ၊ ရဲရဲသာ ပက္သတ္စမ္းပါ” ။ သူငယ္ခ်င္းရဲ့ ထင္ျမင္ခ်က္က မွန္လား၊ မွားလား ကေလးမသိပါဘူး။ မွန္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကေလး ေရွ႔ဆက္တိုးဖို႔ ဆံုးျဖတ္ထားခဲ့ၿပီးသားပါ။ ဒါဟာ ဦးေလးကို သိပ္ခ်စ္မိသြားခဲ့လို႔ေပါ့။ အခ်စ္မွာ မ်က္စိမပါဘူးလို႔ တခ်ိဳ ့က ေျပာၾကတယ္မဟုတ္လား။

ဦးေလးက “လာခဲ့ပါ” လို႔ ဆိုေပမဲ့ ဦးေလးဆီ ကေလးမသြားရဲခဲ့ပါဘူး။ လူဆိုတာ လူတစ္ေယာက္ကို အင္မတန္ေတြ႔ခ်င္ေနခဲ့ၿပီး တကယ္တမ္းေတြ႔ရေတာ့မဲ့ အခါမ်ိဳးဆို ေၾကာက္ေနတတ္ခဲ့ၾကတယ္မဟုတ္လား။ ဒါ့ေၾကာင့္ပဲ ဦးေလးဆီ ကေလးမသြားရဲခဲ့တာပါ။ ရံုးအျပင္က လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ဦးေလးကို ေန႔တိုင္းလိုလုိ ေတြ႔ေနရတယ္။ ဦးေလးက ေရာက္စဆိုေတာ့ အလုပ္အကိုင္ ေရေရလည္လည္ မရွိေသးတာေၾကာင့္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ ေရာက္ေနတတ္တာမ်ားတယ္ေနာ္။ အင္း ဦးေလးကိုေတြ႔ေတာ့လည္း ဦးေလးတစ္ေယာက္မဟုတ္ပဲ ဦးေလးရဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေဘးမွာ အၿမဲရွိေနခဲ့တာကိုး။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဦးေလးနဲ႔ အေတာ္လွမ္းလွမ္းတစ္ေနရာကေနပဲ ေငးရတယ္။ ဦးေလးက သိပ္ေခ်ာတာပဲေနာ္။ ကေလးရဲ့ စိတ္ကူးထဲကထက္ ပိုေခ်ာေနတာ။ နဖူးက ထင္ထားသလိုက်ယ္တယ္။ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးတိုႏွံ႔ႏွံ႔လည္းပါတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းေတြက ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ႔ ကေလးကို ည  ွိဳ ့ေနတယ္။ မ်က္၀န္းေတြက အၾကည့္တစ္ခ်က္မွာ သတိလက္လြတ္ျဖစ္ေစရတယ္ေပါ့။ အသားအေရက ကေလးလို ညိဳညိဳေလးေနာ္။ ဒါေပမဲ့ ဦးေလးရဲ့မ်က္ႏွာအမူအယာက တဏွာလြန္အားႀကီးသူရဲ့ မ်က္ႏွာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ၊ မူးယစ္ရမ္းကားေသာက္စားတတ္သူရဲ့ မ်က္ႏွာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ သူေတာ္ေကာင္းမ်က္ႏွာေလး၊ ေမတၱာကရုဏာအျပည့္နဲ႔မ်က္ႏွာေလး၊ အေနေအး၊ ရိုးေအးေသာမ်က္ႏွာေလး။ သည္လိုမ်က္ႏွာမ်ိဳးေလးက ဟိုမိုတစ္ေယာက္ရဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ တူရဲ့လို႔ ထင္ၿပီး ဦးေလးစကားေျပာပံု၊ ေနပံု၊ ထိုင္ပံုထဲမွာ ဟိုမိုတစ္ေယာက္ရဲ့ အေငြ႔အသက္ေတြပါမလားဆိုၿပီး ႏႈိက္ႏႈိက္ခၽြတ္ခၽြတ္ရွာၾကည့္မိတယ္။ ဒါေပမဲ့ မေတြ႔ခဲ့ရပါဘူး။ ဦးေလးဟာ ဟိုမိုတစ္ေယာက္နဲ႔ မတူဘူး။

ဦးေလးကလည္း ဦးေလးကို လွည့္ၾကည့္လွည့္ၾကည့္ လုပ္ေနတဲ့ ကေလးကို ျမင္တယ္ေနာ္။ ဦးေလးကလည္း ကေလးကို တပ္အပ္သိၿပီးသားမို႔ လွည့္ၾကည့္လွည့္ၾကည့္လုပ္တယ္ေနာ္။ ဦးေလးနဲ႔ မ်က္၀န္းခ်င္း ဆံုခ်င္ေပမဲ့ ရွက္တာေၾကာင့္ ဦးေလးက လွည့္ၾကည့္လွည့္ၾကည့္လုပ္တိုင္း မ်က္ႏွာလႊဲလႊဲလိုက္ရတယ္။ ဦးေလးလည္း ကေလးက လွည့္လွည့္ၾကည့္ေနတဲ့အခါမ်ိဳးဆို အေနခက္ေနခဲ့တယ္မဟုတ္လား။ ခုလို တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ ေတြ႔ေနရခ်ိန္ ဦးေလးေရွ ့ ကေလးေရာက္မလာျခင္းအတြက္ ဦးေလးစိတ္ဆိုးလိမ့္မယ္မထင္ပါ။ ဦးေလးရဲ့ေဘးမွာ လူေတြရွိေနလို႔ေပါ့။ ဦးေလးကလည္း လာေရာက္ေတြ႔ဆံုျခင္းကို သေဘာက်မွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ ကေလးသိၿပီးသားပါ။ ဦးေလးလည္း အခက္ေတြ႔ေနမွာေပါ့။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကေလးရဲ့ သူငယ္ခ်င္းက ေအာင္သြယ္ေတာ္ လံုးလံုးျဖစ္ခဲ့ရၿပီေပါ့။

တစ္ေန႔ သူငယ္ခ်င္းကေနတဆင့္ ဦးေလးဆီက စာတစ္ေစာင္ေရာက္လာခဲ့တယ္။ စာေလးက တိုသမွ တိုတိုေလး။ “ေတြ႔ခ်င္ရင္ လာခဲ့ပါ၊ လာကိုယ္တိုင္လာခဲ့ပါကြာ၊ ေစာင့္ေနဆဲ” တဲ့။ ဦးေလးကို သိပ္သတိရေနတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းက လိုတာထက္ ပိုၿပီး ေျပာျပထားတယ္နဲ႔ တူပါရဲ့။ ဦးေလးရဲ့ စာအရ ဦးေလးကလည္း ကေလးကို သိပ္ေတြ႔ခ်င္ေနတယ္လို႔ ရိပ္စားမိတယ္။ ဆိုေတာ့ ဦးေလးနဲ႔ ကေလးက ႏွစ္ကိုယ့္တစ္စိတ္ ျဖစ္ေနၿပီေပါ့ေနာ္။ အင္း ခုလို ႏွစ္ကိုယ့္တစ္စိတ္ျဖစ္ေနၾကေပမဲ့၊ ဦးေလးေျပာသလို ဦးေလးကို လာေတြ႔ခ်င္ေပမဲ့ ႏွစ္ေယာက္သား သီးသန္႔ ေတြ႔ဆံုဖို႔ အေျခအေနက မေပးခဲ့ဘူးမဟုတ္လား။ ဦးေလးက ရံုးတက္ခ်ိန္ကြက္တိေလာက္မွ ရံုးကိုလာ၊ ႒ာနခ်င္းကလည္းမတူ၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာဆိုရင္လည္း ဦးေလးေဘးမွာ ဦးေလးရဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ရွိရွိေနခဲ့။ ဒါေတြေၾကာင့္ေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ကေလးက စာျပန္ေပးလိုက္တယ္။ “ဦးေလးရယ္ ကၽြန္ေတာ္ ဦးေလးကို စကားေတြ အရမ္းေျပာခ်င္ေနမိတယ္၊ ဦးေလးရဲ့ မ်က္ႏွာေလးကို တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ခ်င္ေနမိတယ္၊ ဦးေလးကိုမေတြ႔ရရင္မေပ်ာ္ဘူး၊ ဦးေလးကို လိုအပ္ေနမိတယ္၊ ဦးေလးနဲ႔ လူခ်င္းေတြ႔ဖို႔က မလြယ္လို႔ ေတြ႔ခြင့္ရေအာင္ ဦးေလးကပဲ ဖန္တီးေပးပါလား၊ အားနာေတာ့ နာပါရဲ့ဦးေလးရယ္၊ ဦးေလးကို အရမ္းနမ္းခ်င္တယ္၊ ဖက္ထားခ်င္တယ္၊ ကစ္ ကစ္ အာဘြား ရႊတ္ ရႊတ္” ။ ကၽြန္ေတာ့္အျဖစ္ေတြက ပိုတယ္မွန္းသိေပမဲ့ မဖ်က္ပဲ ဒီအတိုင္း ေပးလိုက္တယ္။ ဦးေလးရဲ့ ျပန္စာက ကၽြန္ေတာ္ေပးတဲ့ စာနဲ႔ မကိုက္ညီလိုက္တာေနာ္။ “ကေလး ဘာလုပ္ေနသလဲ၊ ေနေကာင္းရဲ့လား၊ ကေလးကို အရမ္းသတိရေနတာကြာ၊ အရမ္းလည္း ေတြ႔ခ်င္ပါတယ္ကြ၊ ကေလးေနေကာင္းပါေစေနာ္၊ ငါ အလုပ္ သိပ္အားေနလို႔ ပ်င္းပ်င္းရွိလို႔ ေပးလိုက္တာ” တဲ့။ ကေလးကလည္း ၀မ္း၀မ္းသာသာနဲ႔ စာျပန္ေရးေပးလိုက္တယ္။ “ဦးေလးက ေမးတယ္၊ ကေလး ဘာလုပ္ေနလဲဆိုေတာ့ ပ်င္းေနတာ၊ ဦးေလးသာ ကေလးလိုအပ္တာ ေပးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကေလး သိပ္ေပ်ာ္သြားမွာ အေသအခ်ာပါပဲ၊ တိတ္ဆိတ္ၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား သီးသန္႔ေတြ႔ဆံုႏိုင္ဖို႔ စီစဥ္ေပးေလဦးေလး” ။ ဒါေပမဲ့လည္း ဦးေလးက ကေလးေတာင္းဆိုသလို စီစဥ္မေပးခဲ့ဘူးေနာ္။ ဦးေလးက ေရာက္စဆိုေတာ့ အေျခအေန အခ်ိန္အခါ ေနရာေဒသေတြကို ေကာင္းေကာင္းမွ မသိတတ္ေသးတာ။ ကေလး နားလည္ပါတယ္ေလ။

ဦးေလးနဲ႔ ေတြ႔ခြင့္မရေလေလ ကေလးစိတ္ေတြက ဦးေလးကို ပိုလို႔ ေတြ႔ခ်င္လာေလေလပါပဲ။ ေန႔လယ္ ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္တိုင္း သူငယ္ခ်င္းမွတဆင့္ ဦးေလးဆီက စာလာေလမလားဆိုၿပီး ေမွ်ာ္ရတာလည္း အေမာပါပဲ။ သူငယ္ခ်င္းဆီက စာ မဟုတ္ေတာင္ အမွာစကားကတဆင့္ ဦးေလးအေၾကာင္းေလးေတြ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခု ပါပါလာတတ္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းကလည္း ကေလးမနာလိုတတ္ေအာင္ သိပ္သိပ္ေျပာတတ္တာပဲ။ “မနက္တုန္းကေလ သူနဲ႔ငါ ႏွစ္ေယာက္တည္း စကားေတြအမ်ားႀကီး ေျပာျဖစ္တာ၊ သူက စတိုးမွာ တာ၀န္က်တာ၊ ပစၥည္းေတြ သယ္ေနတာေပါ့၊ သူတစ္ေယာက္တည္းေလ၊ ညည္းအေၾကာင္းေတြေရာ သူ႔အေၾကာင္းေတြေရာ စံုလို႔၊ ညည္းသူ႔ကို ႀကိဳက္မယ္ဆိုလည္း ႀကိဳက္ခ်င္စရာပါပဲေအ၊ သူက လႊတ္ကို လွတာေအ့၊ ရူပါကလည္း လႊတ္ကိုေျဖာင့္တာ၊ အရပ္အေမာင္းလည္း ေကာင္းတယ္၊ ေဘာ္ဒီလည္းလွတယ္၊ မ်က္ႏွာေလးကဆို ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ႔ လႊတ္ကို ခ်စ္ခ်င္စရာေလးေအ”။ ကေလးျဖင့္ ကေလးလက္ထဲက ဦးေလးကို သူငယ္ခ်င္းက လုယူသြားမွာ သိပ္ကိုစိုးရိမ္မိသြားတယ္။ “အဲ့ဒါ ငါ့ဟာလို႔ ေျပာထားတာေနာ္၊ ညည္းကို လံုး၀မေပးဘူး သိလား”။ “အမေလး ပိုေန ပိုေန၊ ယူပါေအ ယူပါ၊ တို႔က လုမယူပါဘူး၊ တို႔က သံေယာဇဥ္ကို မထားတာ သိလား ဟြန္း” သူငယ္ခ်င္းက စြာတာတာေလးနဲ႔ ေျပာရင္း ဆက္ေျပာတယ္။ “သူက ငါ့ပုခံုးကို ေဟာ့ဒလိုေလး ဖက္ထားတာ သိလား၊ ငါေတာ့ ရင္ေတြ ခုန္မွခုန္ပဲ” “ဘာ ဘာ ဘယ္လို သူက ညည္းပုခံုးကို ဖက္ထားတယ္ ဟုတ္လား၊ ဒါဆို ငါ့က်ေတာ့ ငါ့က်ေတာ့ ” ကေလး ငိုခ်င္မိသြားတယ္။ “သူက ငါ့ကို ခင္တာကိုးေအ့ ဖက္မွာေပါ့၊ ညည္းလည္း အဖက္ခံခ်င္ရင္ သူ႔ဆီ သြားပါလို႔ဆိုေန၊ ညည္းက သတၱိမရွိဘူး၊ ညည္းလုပ္ပံုနဲ႔ေတာ့ ငါေတာ့ အားကို မရပါဘူးေအ” “ငါမွ မသြားရဲတာ” “ကမ ညည္း သူ႔ကို ခ်စ္တာေကာ ဟုတ္ရဲ့လား၊ တကယ္ခ်စ္ရင္ လုပ္ရဲရမယ္တဲ့၊ တကယ္ခ်စ္ရင္ သတၱိလည္းရွိရမယ္၊ ဟုတ္ဖူးလား” အဲ့အခ်ိန္တုန္းက ကေလးေလ “သတၱိရွိရမယ္” ဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္မနည္း ႏွစ္သိမ့္ေနခဲ့ရတယ္။

တစ္ေန႔ သူငယ္ခ်င္းက သတင္းေကာင္း ႏွစ္ခုေပးတယ္။ တစ္ခုက ဦးေလးဆီက စာေလးေပါ့။ “ ငါ့ကို ခ်စ္ရင္ ရင္ဖြင့္ပါ လူကိုယ္တိုင္ လာခဲ့ပါကြာ ေစာင့္ေနဆဲ” တဲ့။ ဦးေလးက ကေလးကို သိပ္ေတြ႔ခ်င္ေနတယ္ဆိုတာ သိသာတယ္။ ေနာက္ တစ္ခုကေတာ့ “သူ ဒီေန႔ ဂိတ္မွာ တာ၀န္က်တယ္ သြားေတြ႔လိုက္ပါလား” တဲ့။ လံုး၀သြားေတြ႔ရမယ္လို႔ ကေလး ဆံုျဖတ္လိုက္ေပမဲ့ ကေလးေျခေထာက္ေတြက ခ်ီတံုခ်တံုနဲ႔ မေရြ႔ခဲ့ဘူး။ ေတြ႔ခ်င္ေပမဲ့ ေတြ႔ရမွာ ေၾကာက္လြန္းအားႀကီးေနခဲ့တာကိုး။ သြားေတြ႔ေတာ့လည္း ေန႔လယ္ ထမင္းစားခ်ိန္ေလးေပါ့။ ဦးေလးက အေဆာင္ျပန္စားေတာ့ မေတြ႔ရေတာ့ဘူးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ကေလးေက်နပ္တယ္။ ဦးေလးရဲ့ နာမည္ေလးကို သိခြင့္ရလိုက္လို႔ေပါ့။ ယေန႔ တာ၀န္က်သူရဲ့ နာမည္ကိုရွာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဦးေလးရဲ့ နာမည္ေလးက “ေအာင္ေဇာ္မင္းညြန္႔” တဲ့။ သိပ္လွတဲ့ နာမည္ေလးပါလား။

ဦးေလးက ႏွစ္ေယာက္သား သီးသန္႔ေတြ႔ဖို႔ မစီစဥ္တာေၾကာင့္ ကေလး စီစဥ္လိုက္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းက တဆင့္ ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္းခိုင္းလိုက္တယ္။ ရတယ္။ ဘယ္မွာေနလဲဆိုေတာ့ လူပ်ိဳေဆာင္မွာ ေနတာတဲ့။ ေၾသာ္ ဟုတ္ေပသားပဲ။ ဦးေလးက ေရာက္စမို႔ အိမ္ေထာင္သည္လိုင္းခန္း မရေသးတာကိုး။

ညေရာက္ေတာ့ ကေလးစိတ္ကူးထားတဲ့အတိုင္း ဦးေလးတို႔ အေဆာင္ေရွ ့က ေမွာင္ရိပ္ဆီ ဆိုင္ကယ္ေလးနဲ႔ ေရာက္လာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဦးေလးဆီ ကေလး အေဆာင္ေရွ ့ေရာက္ေနေၾကာင္း၊ အေဆာင္ထဲ မ၀င္ရဲတာေၾကာင့္ ခဏေလာက္လာေတြ႔ပါလားလို႔ ဖုန္းနဲ႔ လွမ္းေျပာလိုက္မယ္လုပ္တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဖုန္းလက္ခံတဲ့သူက ဦးေလးမဟုတ္ပဲ မိန္းမႀကီးအသံျဖစ္ေနတယ္။ ပိုဆိုးတာက “ဦးေအာင္ေဇာ္မင္းညြန္႔” ကို မသိဘူးတဲ့။ ရွိလည္းမရွိဘူးတဲ့။ ေလာကႀကီး ဘယ္လိုမ်ား ျဖစ္ေနတာပါလိမ့္။ ဖုန္းမ်ားမွားေနလားဆိုၿပီး အေသအခ်ာျပန္စစ္ၾကည့္လုိက္ေတာ့လည္း မမွားပါဘူး။ ျပန္ေခၚၾကည့္လုိက္ေတာ့လည္း မိန္းမႀကိး အသံပဲျဖစ္ေနတယ္။ ကေလး မေက်နပ္တာနဲ႔ ရဲေဆးတင္ၿပီး ဦးေလးတို႔ အေဆာင္ထဲကို၀င္လိုက္တယ္။ ေၾကာက္စိတ္ကလည္း ရွိေနတယ္။ ဦးေလးက လူသစ္ေတြနဲ႔ သီးသန္႔ေနတာဆိုေတာ့ေလ။ ကေလးကို ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ဆိုတာကိုေကာ အေဆာင္ေနသူေတြ သိပါ့မလား။ ေတြ႔ရာလူကို “ “ဦးေအာင္ေဇာမင္းညြန္႔”ကို ေခၚေပးပါလား” လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ ေခၚေပးတယ္။ ေရာက္လာသူက ဦးေလးမဟုတ္ပဲ ဦးေလးအရြယ္ တျခားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ သူ႔ပံုစံက အသားမည္းမည္း၊ မ်က္ႏွာ ခက္ခက္ထန္ထန္နဲ႔ ေၾကာက္စရာႀကီး။ “ဘာလဲ” ဆိုေတာ့ ကေလးေတာင္ လန္႔သြားတယ္။ “ဦးေအာင္ေဇာ္မင္းညြန္႔ မရွိဘူးလား” လို႔ျပန္ေမးလိုက္ေတာ့ အဲ့လူႀကီးက ေၾကာင္အမ္းအမ္းျဖစ္သြားတယ္။ “အဲ့ဒါ ငါေလကြာ” ဆိုေတာ့ ကေလး အိပ္မက္မ်ား မက္ေနလားဆိုၿပီး အေယာင္ေယာင္အမွားမွား ျဖစ္ေနရတယ္။ “ဗ်ာ ဦးေလးက ဦးေအာင္ေဇာ္မင္းညြန္႔ ဟုတ္လား၊ ဒီမွာ ဦးေအာင္ေဇာ္မင္းညြန္႔ ႏွစ္ေယာက္ရွိတာလား” “ မရွိပါဘူး၊ ငါတစ္ေယာက္တည္းပါ” “ ဒုကၡပါပဲဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္က ဦးေအာင္ေဇာ္မင္းညြန္႔ကို ရွာတာပါ၊ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ရွာတဲ့သူက ဦးေလးမဟုတ္ဘူး၊ တျခားတစ္ေယာက္” “ဟုတ္လား ဟိုဘက္အေဆာင္မွာ တစ္ေယာက္ရွိခ်င္ရွိမွာေပါ့ ေမးၾကည့္လိုက္” “မဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ရွာတဲ့သူက ဒီအေဆာင္မွာေနတာတဲ့၊ …..က ေျပာင္းလာခဲ့တာတဲ့” “ဟုတ္လား၊ ငါလည္း ….က ေျပာင္းလာခဲ့တာပဲေလ” “ ဒါ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ရွာတာက ဦးေလးမွ မဟုတ္တာ” ကေလးမွာေတာ့ ဘာလိုလိုနဲ႔ ရွက္လည္း ရွက္ ေၾကာက္လည္းေၾကာက္ေနတာဆိုေတာ့ တစ္ခါတည္း လစ္ထြက္ေျပးခဲ့ရတယ္။ “မင္း ဘယ္ကလဲ ေျပာဦးေလ” “ေၾသာ္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၀န္ထမ္းပါဗ်၊ ……႒ာနမွာေနပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္က အေဆာင္မွာ မေနဘူး၊ ….မွာေနတာပါ၊ ကၽြန္ေတာ္ လူမွားသြားတယ္ထင္ပါတယ္၊ သြားလိုက္ပါဦးမယ္ေနာ္” “ေၾသာ္ ေအး” ။ အဲ့ညက ကေလး ေ၀ခြဲမရမႈေတြနဲ႔ လံုး၀အိပ္မေပ်ာ္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္မ်ား အားလံုးဟာ အမွားမွား အယြင္းယြင္းေတြ ျဖစ္ေနရပါလိမ့္လို႔ေပါ့။ ဦးေလးေပးတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ကို ဆက္ေတာ့ ဘာေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က ကိုင္ရတာပါလိမ့္။ ဦးေလးရဲ့ဇနီးသည္မ်ားလား။ ၿပီးေတာ့ နာမည္ကေကာ ဘာေၾကာင့္ လြဲမွားေနရတာပါလိမ့္။ ကေလးမ်ား နာမည္ၾကည့္စဥ္က လြဲမွားေနခဲ့တာလား။ မျဖစ္ႏိုင္တာ။ သည္ရံုးမွာ ဦးေလးတို႔ အဖြဲ႔ကလြဲလို႔ က်န္သည့္ သူအားလံုးရဲ့ နာမည္ေတြကို ကေလးသိထားသည္ပဲ။ ဒါဆို ဘာေၾကာင့္လဲ။ ဘယ္ေနရာေတြမွာ လြဲမွားေနရတာလဲ။

ေနာက္ေန႔ ရံုးတက္ခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကို အေၾကာင္းစံု ေျပာျပလိုက္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းကလည္း နားမလည္ပါဘူးတဲ့။ ျဖစ္ရေလ။ ဦးေလးကမ်ား ကေလးတို႔ကို လိမ္ညာလွည့္စားေနသလား။ စ ေနာက္ေနသလား။

အဲ့ဒီအျဖစ္အပ်က္အေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းက ဦးေလးကို ေျပာျပေတာ့ ဦးေလးရဲ့ သူငယ္ခ်င္း ဦးေအာင္ေဇာ္မင္းညြန္႔နဲ႔ တာ၀န္လဲၿပီး လုပ္ၾကတာတဲ့ေလ။ ဦးေလးသူငယ္ခ်င္း ေနမေကာင္းလို႔ဆိုပဲ။ ဖုန္းကိုင္တာက်ေတာ့ ဦးေလးရဲ့ ဇနီးက ခဏငွားကိုင္တာပါတဲ့။ ဦးေလးကလည္း ဇနီးသည္ရွိရာ အပ်ိဳေဆာင္ဆီ သြားလည္ေနတာတဲ့။ တိုက္ဆိုင္လြန္းတာေၾကာင့္ ဦးေလး သိပ္ရယ္ေနတယ္ဆိုပဲ။ ဦးေလးကသာ ရယ္ႏိုင္တယ္။ ကေလးမွာေတာ့ ေၾကာက္စိတ္က ရွိတာေၾကာင့္ အမႈေတြ ဘာေတြမ်ား ပတ္ေနမလားဆိုၿပီး ၾကံဖန္ၿပီး စိုးရိမ္ေနခဲ့ရတာ။

ကေလးရဲ့ အပူေတြ သူငယ္ခ်င္းရဲ့ သတင္းတစ္ခုေၾကာင့္ ကင္းပ လြင့္စင္သြားရတယ္။ ဦးေလးမွာ သားသမီးမရွိဘူးတဲ့။ မရွိဘူးဆိုတာထက္ ဇနီးလည္း မရွိဘူးဆိုရင္ ပုိမွန္တယ္တဲ့။ ဦးေလးက သည္႒ာနကို မလာခင္က မိန္းမနဲ႔ အတူေနတယ္ဆိုေပမဲ့ တရား၀င္မဟုတ္ၾကေသးဘူးတဲ့။ လက္မထပ္ရေသးဘူးတဲ့။ ကေလးျဖင့္ သိပ္ကို ၀မ္းသာေနမိတာပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ပဲ ဦးေလးကို ေဂးတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေစလို႔(ေဂးအခ်င္းခ်င္းခ်စ္မွ ဘ၀တစ္သက္တာ အဆင္ေျပသည္ဟု စာေရးသူ ထင္ျမင္သည္)၊ ကေလးကို သိပ္ခ်စ္ပါေစလို႔၊ ကေလးနဲ႔ ဘ၀တစ္ခု ထူေထာင္ခ်င္စိတ္ရွိပါေစလို႔ အတၱႀကီးႀကီးနဲ႔ ဆုေတာင္းေနခဲ့မိတယ္။  

တစ္ေန႔ေတာ့ ဦးေလးဆီက ခ်ိန္းဆိုတဲ့ စာတစ္ေစာင္ေရာက္လာတယ္။ ည(၈း၃၀)မွာ ဦးေလးတို႔ အေဆာင္ေရွ ့ကို လာခဲ့ပါဆိုပဲ။ ကေလး သိပ္ကို ရင္ခုန္ စိုးထိတ္ ၀မ္းသာျဖစ္ေနခဲ့ရတယ္။ ကေလးက ခ်ိန္းထားခ်ိန္ကြက္တိမွာ ဦးေလးတို႔ အေဆာင္ေရွ ့က ေမွာင္ရိပ္ဆီ ဆိုင္ကယ္ေလးနဲ႔ ေရာက္လာခဲ့တယ္။

အေဆာင္ေရွ ့က ေမွာင္ရိပ္မွာ တစ္ေယာက္တည္း ငုတ္တုတ္ထိုင္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကိုေတြ႔ရတယ္။ သူက ဘယ္သူမ်ားပါလိမ့္။ ဦးေလးမ်ားလား။ အဲ့လူက လွည့္ၾကည့္ေတာ့ ဆိုင္ကယ္မီးေရာင္ေၾကာင့္ ၀င္းပေနတဲ့ ဦးေလးမ်က္ႏွာေလးကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ ဦးေလးက ကေလးထက္ ပိုေစာေစာ ေရာက္ႏွင့္ေနတာပါလား။

ကေလးေလ ဦးေလးကို ျမင္လိုက္ေတာ့ ေၾကာက္ဒူးေတြက အလိုလိုတုန္ေနမိတာ။ ဆိုင္ကယ္ေပၚကလည္း လြယ္လြယ္မဆင္းရဲပဲ ဒီအတိုင္း ရပ္ေနခဲ့မိတာ။ အဲ့အခ်ိန္မွာ ဦးေလးက ကေလးေရွ ့ကို လာရပ္တယ္။ ကေလးကလည္း အလိုက္သတိနဲ႔ ေမးလိုက္တယ္။ “ဦးေလးေရာက္ေနတာၾကာ…..” “မင္း ငါ့ကို ဒုကၡေပးေနတာလား၊ ငါ့ကို ဒုကၡေပးလို႔ မ၀ေသးဘူးလား၊ ငါ့ဆီ လာခဲ့ပါလို႔ အတန္တန္ေျပာထားရက္နဲ႔ ဘာလို႔မလာရတာလဲ၊ ငါ့ကို ရင္ေမာေအာင္လုပ္ေနတာလား၊ ငါ့စိတ္ေတြ ေလေအာင္လုပ္ေနတာလား၊ ငါ့ကို ခ်စ္တယ္ဆုိၿပီး လွည့္စားေနတာလား၊ ေျပာစမ္း” ကေလးပင္ ေျပာလို႔ မၿပီးေသးဘူး ဦးေလးက လက္ည  ွိဴးေငါက္ငါက္ထိုးရင္း စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးပံုစံနဲ႔ ျဖတ္ေျပာလုိက္ေတာ့ ကေလးျဖင့္ အားႀကီးကို ေၾကာက္သြားခဲ့ရတာ။ ခက္ထန္မာေက်ာေနတဲ့ ဦးေလးရဲ့ မ်က္ႏွာကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ ကေလးေၾကာက္လြန္းလို႔ မ်က္ရည္ေတြကေတာင္ က်လာေတာ့မလိုလို။ “အဲ့ အဲ့ဒါက ဒီလို .ဟိုလို….” “ကေလးကို သိပ္ခ်စ္တယ္သိလား၊ ကေလးကို ငါ အရမ္းခ်စ္တယ္” ကေလးေျဖရခက္ေနတုန္း ဦးေလးက မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ စကားေျပာလာေတာ့ ကေလးအံ႔ၾသၿပီးရင္း အံ႔ၾသလြန္းလို႔ ပါးစပ္အေဟာင္းသား ျဖစ္ေနရတယ္။ “ဗ်ာ ဗ်ာ” ဦးေလးက ကေလး လက္ကေလးကို ဆြဲကာ ဆိုင္ကယ္ေပၚမွ ဆင္းေစၿပီး ပုခံုးေလးႏွစ္ဖက္ကိုကိုင္ကာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေစလိုက္တယ္။ “ငါေျပာတာ နားမလည္ဘူးလား၊ ငါက ကေလးကို ခ်စ္တယ္လို႔၊ ကေလးခ်စ္သလို ငါကလည္း ကေလးကို သိပ္ခ်စ္ပါတယ္လို႔” ဦးေလးရဲ့ မ်က္ႏွာက ဂရုဏာျပည့္၀လြန္းလိုက္တာ။ ဦးေလးက ကေလးကို အစြမ္းကုန္ျပံဳးျပရင္း ကေလးကို ခ်စ္ပါသတဲ့။ ကေလးကို ေခၚလိုက္တဲ့ နာမည္ေလးက “ကေလး” တဲ့။ ကေလးျဖင့္ သိပ္ေပ်ာ္တာပဲ။ ဦးေလးက “ကေလး” လို႔ ေခၚလိုက္လို႔ အဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး ကေလးကိုယ္ကေလး “ကေလး” လို႔ သံုးႏႈန္းတတ္ခဲ့ရတာပါ။ “တ တကယ္ ေျပာေနတာလားဟင္” “တကယ္ေပါ့ကေလးရယ္၊ ေျပာလုိက္ရင္ ယံုပါ့မလား၊ ကေလးက ငါ့ကို ဖြင့္မေျပာခင္က ကေလးကိုေတြ႔ဖူးတယ္၊ လမ္းသန္႔ရွင္းေရးလုပ္ေနတုန္းကေပါ့၊ ေပါက္ျပားေလးနဲ႔ ျမက္ေပါက္ေနတဲ့ ကေလးရဲ့ ပံုစံက ငါ့အတြက္ သိပ္ကိုထူးျခားေနခဲ့တာ၊ ကေလးက ငါျမင္ဖူးသမွ် ေကာင္ေလးေတြထဲမွာ အေခ်ာတကာ့အေခ်ာဆံုးပဲေပါ့၊ သိပ္ကိုခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ေကာင္ေလးပဲလို႔ မွတ္ခ်က္ခ်ခဲ့တာ၊ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ငါ့ကိုခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာလာတဲ့ ေကာင္ေလးက ကေလးျဖစ္ေနေတာ့ ငါ သိပ္၀မ္းသာၿပီး မယံုႏိုင္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္၊ တကယ္ပါကေလးရယ္၊ ကေလးထက္အရင္ ငါက ကေလးကို အရင္ဆံုးခ်စ္ခဲ့ရတာပါ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ငါက အရင္ဆံုးဖြင့္ေျပာသင့္ေပမဲ့ ငါက လူႀကီးေလ၊ လူႀကီးက လူႀကီးလို ေနရမယ္မဟုတ္လား” အျဖစ္အပ်က္ေတြက တိုက္ဆိုင္လြန္းတာေၾကာင့္ ကေလး အိပ္မက္ေတြ မက္ေနသလားလို႔ေတာင္ ထင္ခဲ့မိတယ္။

“ကေလးလည္း သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တုန္းက ဦးေလးရဲ့ ေက်ာျပင္ေလးကို ျမင္လိုက္ရရံုနဲ႔  ျမင္ျမင္ခ်င္းခ်စ္ခဲ့ရတာပါ၊ မ်က္ႏွာေလးေတာင္ မျမင္ရေသးပဲနဲ႔ ခ်စ္ခဲ့ရတာပါဦးေလးရာ”

“ဟုတ္လား၊ ဒီလို တိုက္ဆိုင္မႈမ်ိဳးက အခ်စ္စစ္မွန္ျခင္းရဲ့ သေကၤတပဲျဖစ္မွာေပါ့”

  စစ္မွန္ေသာ အခ်စ္တဲ့။ ဦးေလးေျပာသလို ဦးေလးနဲ႔ ကေလးတို႔ရဲ့ အခ်စ္က စစ္မွန္ေသာ အခ်စ္ပဲ ျဖစ္လုိက္ခ်င္ပါတယ္။ တကယ္တမ္းေတာ့ ဦးေလးရဲ့အခ်စ္က စစ္မွန္ေသာ အခ်စ္ဟုတ္ပါ့မလား။ ကေလးက ေဂးမို႔ ဦးေလးအေပၚခ်စ္တဲ့ ကေလးရဲ့အခ်စ္က တစ္ဘ၀စာအခ်စ္။ ထာ၀ရအခ်စ္။  စစ္မွန္ေသာအခ်စ္။ ဦးေလးက စထရိတ္မို႔ ဦးေလးေျပာသလို အခ်စ္စစ္မွန္ ဟုတ္ပါ့မလား။ စထရိတ္အေတာ္မ်ားမ်ားက ေဂးတို႔အေပၚ အခြင့္အေရး ယူတတ္ၾကတယ္ဦးေလးရဲ့။

“ဦးေလးက ကေလးကို ဘာအတြက္ေၾကာင့္ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ သိၿပီးသားပါ၊ ဒါေၾကာင့္ အခ်စ္စစ္ေတြ ဘာေတြ လာေျပာမေနပါနဲ႔”

ကေလးစကားေၾကာင့္ ဦးေလး ေၾကာင္အမ္းအမ္းျဖစ္သြားတယ္ေနာ္။ ေနာက္မွ ဦးေလးက ကေလးစကားကို သေဘာေပါက္သြားတယ္။

“ဘယ္လို..၊ ေၾသာ္ ဟုတ္သား၊ ကေလးေျပာမယ္ဆိုလည္း ေျပာစရာပဲေလ၊ ငါ ကေလးကို ၀န္ခံစရာရွိေသးတယ္၊ ငါ့မွာ တရား၀င္မဟုတ္ေသးတဲ့ မိန္းမရွိတယ္ဆိုတာ ကေလးသိတယ္မဟုတ္လား၊ ငါ ဒီအရြယ္ထိေရာက္ေနတာေတာင္ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဘာေၾကာင့္ တရား၀င္ဇနီးေမာင္ႏွံမျဖစ္ေသးတာလဲဆိုတာ ကေလးသိရဲ့လား၊ ငါဟာ ကေလးလို ေဂးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနလို႔ပဲ၊ ငါ့အေၾကာင္း ငါ့မိန္းမသိပါဘူး၊ မဟုတ္ေသးဘူး၊ ဘယ္သူမွ ငါ့အေၾကာင္း မသိၾကတာပါ၊ ငါ့မိန္းမကေတာ့ လက္ထပ္ၾကဖို႔ အထပ္ထပ္ပူဆာခဲ့တယ္၊ ငါကေတာ့ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပၿပီး အခ်ိန္ဆြဲေနခဲ့တယ္၊ လက္မထပ္ရေသးေပမဲ့ ငါတို႔ အတူေနၾကတယ္၊ ဒီအခ်ိန္ထိေပါ့၊ ဒါ့ေၾကာင့္ လူတိုင္းက ငါတို႔ကို လင္မယားလို႔ သတ္မွတ္ၾကတယ္၊ ငါတို႔ ခ်စ္သူျဖစ္စတုန္းက ငါ့မိန္းမက ငါ့ကို အ၇မ္းခ်စ္တာပါဆိုၿပီး ကပ္ကပ္ေနခဲ့တယ္၊ ဂရုစိုက္ျပတယ္၊ ေႏြးေထြးမႈေတြေပးတယ္၊ အၾကင္နာေတြေပးတယ္၊ ဘာပဲ လိုလို ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့တယ္၊ သူ႔ရဲ့ အျပဳအစုေတြထဲမွာ ငါ ေပ်ာ္၀င္ခဲ့တယ္၊ အဲ့အခ်ိန္က ငါ့ကိုယ္ငါ ေဂးတစ္ေယာက္မွန္းသိေပမဲ့ ငါဟာေဂးတစ္ေယာက္ပါလို႔ ငါကိုယ္ငါ ၀န္မခံရဲဘူး၊ ဒါ့ေၾကာင့္ သူ႔အခ်စ္ကို ငါ လက္ခံခဲ့တယ္၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ငါ့ရဲ့ ေဂးစိတ္ကို ဖ်က္မရမွန္း ငါသိလာခဲ့တယ္၊ သူ႔ကို လမ္းခြဲခ်င္ေပမဲ့ အခ်ိန္ေတြက လြန္ခဲ့ၿပီ၊ ငါဟာေဂးပါလို႔ ငါ့ကိုယ္ငါ ၀န္ခံၿပီး ငါ့မိန္းမကိုလည္း အေၾကာင္းစံုေျပာျပၿပီး လမ္းခြဲခဲ့မယ္ဆိုရင္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္လံုးအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးမရွိမဲ့အစား ဒီအတိုင္းေလးပဲ ေကာင္းပါတယ္ဆိုၿပီး ဒီအတိုင္းေလးပဲ ေနခဲ့တာပါ”

“ကေလးကလည္း ဦးေလးကို ေဂးတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေနခဲ့တာပါဦးေလးရ”

“ ကေလးက ငါ့ကို သိပ္ခ်စ္တာကိုး၊ ငါ နားလည္ပါတယ္၊ ကေလးသိပ္ခ်စ္သလို ငါလည္း ကေလးကို သိပ္ခ်စ္ေပးမွာပါ”

 “ဦးေလးနဲ႔ ကေလးတို႔ရဲ့ အခ်စ္က သက္တိုင္ထိတိုင္ ၿမဲမဲ့အခ်စ္မ်ိဳးဆိုရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲေနာ္ ဒါနဲ႔ ဦးေလးရဲ့ တရားမ၀င္ဇနီးက ဘာလုပ္လဲဟင္ ”

“ေၾသာ္ ကေလး မသိေသးဘူးကိုး၊ သူလည္း ငါနဲ႔ အတူတူပါလာတယ္ေလ၊ ၀န္ထမ္းပါပဲ၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာလည္း ပါလာတယ္ေလ၊ ေဘးမွာ ထိုင္ေနတဲ့သူေပါ့”

“ေၾသာ္ သိတယ္၊ ဦးေလးရဲ့ဇနီးက အဲ့ဒီအမ်ိဳးသမီးႀကီးကိုး၊ ဆံပင္ေျဖာင့္ေျဖာင့္နဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းနီဆိုးတယ္၊ ေဒါက္ဖိနပ္စီးတယ္၊ အရြယ္နဲ႔မလိုက္ေအာင္ အလွအပႀကိဳက္တဲ့ ပိန္ကပ္ကပ္ မိန္းမႀကီးမဟုတ္လား”

ကေလးစကားေၾကာင့္ ဦးေလးက ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္ရင္း ေျဖတယ္။

“ဟုတ္တာေပါ့ကေလးရဲ့၊ ငါ့မိန္းမက သိပ္အလွအပႀကိဳက္တာ၊ အ၀တ္အစားလည္း ေကာင္းတာမွ၀တ္တာ၊ ငါ့အေပၚမွာလည္း အရမ္းခ်စ္ပါတယ္ကြ”

ဒီလိုနဲ႔ ကေလးတို႔ ႏႈတ္ဆိတ္သြားၾကတယ္ေနာ္။ ကေလးကေတာ့ ဦးေလးမ်က္ႏွာကို တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနမိတယ္။ ဦးေလးကလည္း ျပန္ၾကည့္ေနတယ္။ ကေလးႏွာေခါင္းေလးက ဦးေလးမ်က္ႏွာေပၚ က်ေရာက္သြားတယ္။ ဦးေလးက ရီရီေ၀ေ၀ၾကည့္ေနလွ်က္ေပါ့။

“ခ်စ္တယ္”

ဦးေလးက ေခါင္းညိတ္ေနတယ္။ ကေလးေလ မေနႏိုင္ေတာ့ပဲ ဦးေလးပါးကို ရႊတ္ကနဲ႔ နမ္းပစ္လိုက္တယ္။

“အရမ္းခ်စ္တာပါ”

ပါးမွသည္ ႏႈတ္ခမ္း၊ ႏႈတ္ခမ္းမွသည္ လည္တိုင္၊ လည္တိုင္မွသည္….၊ ဦးေလးကို ခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔ ေပြ႔ဖက္ရႈ႔ံနမ္းပစ္လိုက္တာ အငမ္းမရပါပဲ။ ဦးေလးကလည္း ကေလးကို အားႀကီးအားႀကီး ျပန္နမ္းတယ္ေနာ္။ အရမ္း အရမ္းကို ခ်စ္တယ္ဦးေလးရယ္။

သည္လိုနဲ႔ ကေလးတို႔ ညတိုင္းနီးပါးခ်စ္ခဲ့ၾကတယ္ေနာ္။ ကေလးက ညတိုင္းနီးပါး ဦးေလးအတြက္ စားစရာေလးေတြ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခု ယူလာတတ္ခဲ့တယ္။ ဦးေလးက ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးစားၿပီး သူခြံ႔ကိုယ္ခြံ႔စားခဲ့ၾကတယ္ေနာ္။ ညမွာ ဦးေလးနဲ႔ ခ်စ္ပြဲေတြ ႏႊဲရျခင္းေၾကာင့္ ေန႔မွာ ဦးေလးနဲ႔ စကားမေျပာရေပမဲ့ ကေလးေက်နပ္ပါတယ္။ ေန႔ဆိုရင္ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ စကားေတြ ေဖာင္ဖြဲ႔ေအာင္ ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ ဦးေလးနဲ႔ ကေလး ခ်စ္ပြဲေတြႏႊဲၾကတဲ့အေၾကာင္း တစ္ခုမက်န္ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္းကလည္း သိပ္ကိုနားေထာင္ေကာင္းပါသတဲ့။

အဲ့တုန္းက ကေလးတို႔ ႒ာနမွာ စံုတြဲေတြ တစ္တြဲၿပီးတစ္တြဲ မဂၤလာေဆာင္ၾကတယ္ေနာ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ဦးေလးရဲ့ တရားမ၀င္ဇနီးက အားက်လို႔ ဆိုၿပီး၊ အခ်ိန္တန္ၿပီဆိုၿပီး လက္ထပ္ၾကရေအာင္လို႔ ပူဆာခဲ့တယ္လို႔ ဦးေလးက ေျပာျပခဲ့တယ္ေနာ္။

“ဘာမွ ၀မ္းနည္းမေနပါနဲ႔ကေလး၊ ငါ သူ႔ကို အမွန္အတိုင္းေျပာျပလိုက္မွာပါ၊ ငါ့ဘ၀ကို ၀န္ခံလိုက္မွာပါ၊ ငါ့မွာ ကေလးရွိေနၿပီမို႔ ကေလးကိုပဲ ေရြးခ်ယ္မဲ့အေၾကာင္းေျပာျပလိုက္မွာပါ၊ သူနဲ႔ လမ္းခြဲမွာပါကေလးရယ္”

ဦးေလးဆီက ဒီလိုစကားမ်ိဳး ၾကားရတာနဲ႔တင္ ကေလး ေသေပ်ာ္ပါၿပီဦးေလးရယ္။ ဒါေပမဲ့ေလ ကေလး ဦးေလးဆႏၵအတိုင္း မလိုက္ႏိုင္ပါဘူး။ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္အထိ ေပါင္းသင္းလာတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို ကိုယ့္လို ကေလးေပါက္စ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္အတြက္နဲ႔ လမ္းခြဲလိုက္ရတာမ်ိဳး ကေလးနည္းနည္းမလိုခ်င္ဘူး။ ဦးေလးသာ သူ႔ကို လမ္းခြဲလိုက္ရင္၊ အမွန္အတိုင္း၀န္ခံလိုက္ရင္ သူ ရင္က်ိဳးၿပီး ေသခ်င္ေသမယ္၊ ဦးေလးလည္း အရွက္ရမယ္၊ ကေလးက မရွက္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ ကိုယ့္အတြက္နဲ႔ ဦးေလးကို တစ္ပါးသူလက္ထဲက လုမယူခ်င္ပါဘူး။ ပတ္၀န္းက်င္က ေ၀ဖန္မႈေတြကိုလည္း ကေလးမလိုခ်င္ပါဘူး။

“မဆိုင္လိုက္တာကေလးရယ္၊ ငါက ေဂးပဲဟာ၊ ေဂးက ေဂးကိုပဲခ်စ္တာဆန္းလား၊ ေဂးက ေဂးတစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္ယူတာကလည္း ဆန္းလား၊ ပတ္၀န္းက်င္က ေျပာေတာ့လည္း ဘာျဖစ္လဲ၊ ပတ္၀န္းက်င္ကလည္း အမွန္တရားကို လက္ခံရမယ္၊ အမွန္တရားကို လက္မခံရင္ သူတို႔မွာ လူ႔စိတ္မရွိလို႔ပဲ၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါ ကေလးကိုပဲ လက္ထပ္မယ္၊ သူ႔ကို လံုး၀လက္မထပ္ဘူး၊ လံုး၀ပဲ”

ကေလး ငိုခ်င္လုိက္တာ။

“သူ႔ကိုပဲလက္ထပ္ပါ၊ ကေလးကို မေရြးခ်ယ္ပါနဲ႔၊ ကေလး ဦးေလးကို လက္မထပ္ခ်င္ဘူး၊ ကေလး ပတ္၀န္းက်င္ကို ရင္မဆိုင္ရဲဘူး၊ ကေလးကို စာနာပါ၊ ဦးေလးကို လက္ထပ္ခြင့္မရေပမဲ့ ကေလးေက်နပ္ပါတယ္၊ ဦးေလးနဲ႔ ခုလို ညည လူမသိ သူမသိ ခ်စ္ပြဲေတြ ႏႊဲရတာက ကေလးအတြက္ အျမတ္ပါဦးေလးရယ္၊ ကေလး ဒီလိုေလးပဲေနခ်င္ပါတယ္၊ ကေလး ဒီလိုေလးပဲေနပါရေစဦးေလးရယ္”

ဒီလိုနဲ႔ ဦးေလးက စိတ္ဆိုးၿပီး ကေလးကို ထြက္မေတြ႔တာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာခဲ့တယ္ေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမဲ့ ဦးေလးက လက္ထပ္ပြဲ မက်င္းပခဲ့ေသးပါဘူး။ ေနာက္ႏွစ္က်မွ လက္ထပ္ၾကတာေပါ့လို႔ ႏွစ္သိမ့္ခဲ့တယ္ဆိုပဲ။ ဒါေပမဲ့လည္း ဦးေလးက ကေလးနဲ႔ ခ်စ္ပြဲေတြ မႏႊဲခဲ့ျပန္ဘူးေနာ္။ ကေလးကို သိပ္ေရွာင္ေနတာပဲ။ ဒီလိုပဲ ျဖစ္သင့္ပါတယ္လို႔ပဲ ကေလး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ႏွစ္သိမ့္ခဲ့ပါတယ္။

တစ္ေန႔ေတာ့ ဦးေလး ေတြ႔ေနက်ေနရာေလးမွာ လာခဲ့ပါလို႔ သူငယ္ခ်င္းက တဆင့္ စာေလးေရာက္လာေတာ့ ကေလးအေရာက္သြားခဲ့တယ္။

“ကေလးျဖစ္ေစခ်င္သလို ျဖစ္ရမဲ့ အေျခအေနက ေရာက္ေနၿပီကေလးရယ္၊ ငါ့သေဘာအတိုင္းသာဆို ငါ ကေလးနဲ႔ အေ၀းတစ္ေနရာကို ထြက္ေျပးခ်င္မိတယ္၊ ခုေတာ့ ငါနဲ႔ သူနဲ႔က ခြဲခြာလို႔ မရေတာ့ဘူး၊ ငါ သြားရာဆီ ကေလးလိုက္ခ်င္လည္း လိုက္လို႔ မရေတာ့ဘူး၊ ဘာလို႔ဆို သူ႔မွာ ကိုယ္၀န္ရွိေနခဲ့ၿပီ၊ အစကသာ ငါ့ဆႏၵကို ကေလး ေခါင္းညိတ္ခဲ့ရင္ ငါ သိပ္ကို အမွားႀကီး မွားခဲ့ရမွာပဲ၊ သည့္အတြက္ ကေလးကို ေက်းဇူးလည္း တင္ပါတယ္၊ အားလည္း နာပါတယ္ကေလးရယ္”

ဦးေလးစကားေၾကာင့္ ကေလး ၀မ္းနည္း၀မ္းသာမ်က္ရည္ေလးနဲ႔ ေျပာခဲ့တယ္။

“ဦးေလးအတြက္ ကေလး သိပ္၀မ္းသာပါတယ္၊ ကေလးအတြက္ အားမနာပါနဲ႔၊ ကေလးကလည္း ဦးေလးကို ဒီလိုပဲ ဆံုးျဖတ္ေစခ်င္တာပါ၊ ဦးေလးေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးေနပါ”

အဲ့ဒီလိုႏွစ္သိမ့္ခဲ့ေပမဲ့ ကေလးရဲ့ရင္ထဲမွာေတာ့ ၀မ္းနည္းမႈေတြ ႀကီးစိုးေနခဲ့ရပါတယ္။ ဦးေလးေရွ ့မွာ ဟန္မေဆာင္တတ္ေလာက္ေအာင္ မ်က္ရည္ေတြ က်ခဲ့ရပါတယ္။ ဦးေလးကလည္း ကေလးရဲ့ မ်က္ရည္ေလးေတြကို တယုတယ သုတ္ေပးခဲ့တယ္ေနာ္။ ဦးေလးရဲ့ လက္ကေလးနဲ႔ မ်က္ရည္ေလးေတြ အသုတ္ခံရင္း ဦးေလးရဲ့ မ်က္ႏွာေလးကို ႏွေျမာတြန္႔တိုစြာ ၾကည့္ေနခဲ့မိတယ္။

“ကေလးရယ္ ငါတို႔ ကံၾကမၼာက ဆိုးတယ္လို႔ပဲမွတ္လိုက္ပါေတာ့ေနာ္၊ တို႔တေတြ ခ်စ္ၾကေတာ့လည္း ေယာက်္ားခ်င္းခ်င္း၊ အင္း ေနာက္ေတာ့ အသက္ကလည္း ကြာျခားလြန္းၾကတယ္ေနာ္၊ ေနာင္ဘ၀ဆိုတာရွိခဲ့ရင္ ကေလးနဲ႔ တစ္သက္လံုး အတူေနပါရေစလို႔ ဆုေတာင္းမိပါတယ္ကေလးရယ္”

“ကေလးလည္း ထပ္တူထပ္မွ်ပါပဲဦးေလး”

“ကေလးကို တစ္ခုေတာ့ ေတာင္းဆိုပါရေစ၊ ငါ အရမ္းအထီးက်န္ေနတဲ့ အခါမ်ိဳး၊ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ျဖစ္ေစလိုတဲ့အခါမ်ိဳး၊ ကေလးကို အင္မတန္သတိရေနတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ကေလးရင္ခြင္မွာ ခိုလႈံပါရေစ၊ ဒါေလးေတာ့ ခြင့္ျပဳပါေနာ္”

“သိပ္ရတာေပါ့ဦးေလးရယ္”

“တကယ္က ငါ နယ္ေျပာင္းေတာ့မွာပါ၊ မိန္းမကိုလည္း ေျပာထားတယ္၊ ေျပာင္းၾကတာေပါ့တဲ့၊ ဘာလို႔ဆို ကေလးရွိတဲ့ နယ္ေျမမွာ ငါ မေနခ်င္ေတာ့ဘူး၊ ကေလးကိုေန႔တိုင္းေတြ႔ေနရရင္ အိမ္ေထာင္ဖခင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ပီသမယ္မထင္ဘူး၊ ဇနီးအေပၚမွာ သစၥာရွိႏိုင္မယ္မထင္ဘူး၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ကေလး ငါ့ကို ခြင့္လႊတ္ပါ”

“ခြင့္လႊတ္ပါတယ္ဦးေလးရယ္”

“ကေလးကို သိပ္ခ်စ္တာပဲ”

ေနာက္ဆံုးအနမ္းေလး နမ္းၿပီးေနာက္မွာ ဦးေလး နယ္ေျပာင္းသြားခဲ့တယ္ေနာ္။ ကေလးေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် သတိရေနခဲ့မိပါတယ္။ သတိရစိတ္ေၾကာင့္ ဦးေလးနဲ႔ လမ္းခြဲခဲ့မိတာကိုပင္ ေနာင္တ ရခ်င္သလိုလိုပါပဲ။

ဦးေလးကို ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် စိတ္ပူေနမိပါတယ္။ ကိုယ္ မခ်စ္ မႏွစ္သက္သူရဲ့ ရင္ခြင္ထဲမွာ ေအာင့္ကာနမ္းရင္း ေနေနရတဲ့ ဦးေလးရဲ့ဘ၀မွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ရွိပါ့မလားရယ္လို႔ ဆိုတဲ့ အပူပဲေပါ့။ ကေလးေလ ဦးေလးကို သိပ္ေမးခ်င္တာပဲ။ ဦးေလး ေနရထိုင္ရအဆင္ေျပရဲ့လား။ ဦးေလးရဲ့ဇနီးက ဦးေလးအေပၚမွာ အစစအရာရာေကာင္းမြန္ရဲ့လား။ အစားအေသာက္ေကာင္းေကာင္းေလးေတြ ျပင္ဆင္ခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးေမြးရဲ့လား။ ဦးေလးေနမေကာင္းျဖစ္ရင္ ေမတၱာဂရုဏာအျပည့္နဲ႔ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ရဲ့လား။ သာယာမႈ တစ္စက္ကေလးမွ မရွိတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ့ ေမတၱာ ဂရုဏာေတြ၊ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မႈေတြၾကားမွာ ဦးေလးေပ်ာ္၀င္ရဲ့လား။ လားေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ကေလးရဲ့ရင္ထဲမွာ ဦးေလးအေပၚ စိတ္ပူမႈမ်ားစြာနဲ႔မို႔ ရင္ထဲက အပူက ေႏြေနထက္ပိုပူေနရၿပီေပါ့။

ဦးေလးကို ကေလး ေမွ်ာ္လင့္ေနမိပါတယ္။ ဦးေလးေျပာထားတာ မွတ္မိေသးလား။

“ကေလးကို တစ္ခုေတာ့ ေတာင္းဆိုပါရေစ၊ ငါ အရမ္းအထီးက်န္ေနတဲ့ အခါမ်ိဳး၊ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ျဖစ္ေစလိုတဲ့အခါမ်ိဳး၊ ကေလးကို အင္မတန္သတိရေနတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ကေလးရင္ခြင္မွာ ခိုလႈံပါရေစေနာ္၊ ဒါေလးေတာ့ ခြင့္ျပဳပါေနာ္”

အဲ့ဒီေတာင္းဆိုမႈေတြေၾကာင့္ ဦးေလးကို အင္မတန္ တမ္းတေနရတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဦးေလးက ကေလးရင္ခြင္ဆီ လာေရာက္ မခိုလႈံေတာ့ဘူးေနာ္။ ကေလးရင္ခြင္ဆီ လာေရာက္ မခိုလႈံပံုေထာက္ရင္ ဦးေလးဇနီးသည္နဲ႔ သားသမီးေတြနဲ႔ သိပ္ေပ်ာ္ေနတာပဲမဟုတ္လား။

မေကာင္းမွန္းသိေပမဲ့ ကေလးအတၱႀကီးစြာနဲ႔ တကိုယ္ေကာင္းဆန္စြာနဲ႔ ဆုေတာင္းေနမိတယ္။ ဦးေလးတစ္ေယာက္ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါေလာက္ေတာ့ အထီးက်န္ပါေစလို႔၊ စိတ္ပ်က္ညစ္ညဴးစရာေတြ ေတြ႔ပါေစလို႔၊ ကေလးကို အင္မတန္ သတိရ တမ္းတေနပါေစလို႔…..။

ႏွလံုးသားရွိသူတိုင္း ခံစားတတ္ပါေစ။

ေဒးဗစ္

28/5/2014   12;40 PM

 

 

 

 

 

Nov 5th

ေနွာင္ၾကိဳးဖြဲ႕ မိုးေရစက္မ်ား ... (ဇာတ္သိမ္းပိုင္း)

By Dr. Min Khant

သည္တစ္ေလာ တိုက္ဆိုင္တာလား မသိေပမယ့္ အဲ့သည့္ေန႕က ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကည့္ေနတဲ့ ဦးေလးၾကီးကို ကၽြန္ေတာ့္ ပတ္၀န္းက်င္မွာ မၾကာခဏဆိုသလို ေတြ႕ေနရပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ မၾကိဳက္ပါဘူး ။ အဲ့သည့္ဦးေလးၾကီးပုံစံကို ။

 

သည္ေန႕ ကၽြန္ေတာ္ ျခံထဲမွာ ေလညွင္းခံခ်င္လို႕ ၀ွီးခ်ဲကို ကိုယ့္ဘာသာ တြန္းျပီး ထြက္လာခဲ့ပါတယ္ ။ အိမ္က ေလွကားေတြကို ေမေမက ေလွ်ာေစာက္ေလးေတြ လုပ္ေပးထားေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အဆင္ေျပပါတယ္ ။ ျခံထဲကို ေရာက္ေတာ့ တစ္စုံတစ္ခုေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ အံ့ၾသသြားရပါတယ္ ။ ေမေမနဲ႕ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္နဲ႕ စကားေျပာေနတာပါ ။

 

ကၽြန္ေတာ္ ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဟိုေန႕က လူၾကီး ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ေဒါသ ေထာင္းကနဲ ထြက္သြားပါတယ္ ။ ၀ွီးခ်ဲကို အဲ့နားအထိေရာက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ တြန္းသြားပါတယ္ ။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အဲ့လူၾကီးကို အသံကုန္ ေအာ္ဟစ္လိုက္ပါတယ္ ။

 

ေဟ့လူ ... ျခံထဲကို ဘာလာလုပ္တာလဲ ... ထြက္သြားဗ်ာ ... အခုထြက္သြား ...

 

သား ... ဒါ ေမေမ့မိတ္ေဆြပါ ... သားေလး အိမ္ထဲ၀င္ေန ...

 

ရုတ္တရက္ မိုးဖြဲဖြဲေလး က်လာပါတယ္ ။ သည္လူ႕ ေခါင္းမွာ  မိုးစက္ေတြ စိုေနတာကို ေတြ႕ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုခုကို သတိရသြားသလိုပါပဲ ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိပါဘူး ။

 

သား ... မိုးရြာေနတယ္ ... ေနမေကာင္းျဖစ္ဦးမယ္ေလ အထဲ၀င္ခ်ည္ ...

 

အဲ့သည့္ဦးေလးၾကီးက ေျပာလိုက္တာပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေအာ္ဟစ္လိုက္ပါတယ္ ။

 

ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို အမိန္႕လာမေပးနဲ႕ ... ကၽြန္ေတာ္ မၾကိဳက္ဘူး ... ျပီးေတာ့ သားလို႕လည္း မေခၚနဲ႕ ... ေမေမနဲ႕လည္း ေနာက္ထပ္ စကားလာမေျပာပါနဲ႕ ...

 

သား မမွတ္မိဘူးလား ... ဦးနာမည္က တာရာဟိန္းပါ ...

 

ဖ်န္း ...

 

ရုတ္တရက္ ဦးေလးရဲ႕ ပါးကို ေမေမ ရိုက္လိုက္တာပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ေၾကာင္သြားပါတယ္ ။ ဦးေလးၾကီး ေခါင္းကို ညိမ့္ပါတယ္ ။ ျပီးေတာ့ သူ႕မ်က္ႏွာမွာ ၀မ္းနည္းေနတာကို ေတြ႕ေနရပါတယ္ ။

 

ရွင္ သိပ္လြန္ေနျပီ ... ေနာက္တစ္ခါ ကၽြန္မတို႕ သားအမိနားကို ရွင္ ထပ္ေပၚလာရင္ ရွင့္ကို ကၽြန္မ ကိုယ္တိုင္ သတ္မယ္ ...

 

ေမေမ့စကားေတြက ဦးေလးၾကီးကို သိပ္မုန္းေနသလိုပဲ ။ ဟုတ္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႕ကို ဟိုမိုတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနလို႕ မုန္းတယ္ ။ ေမေမက ကၽြန္ေတာ့္ ၀ွီးခ်ဲေလးကို တြန္းေပးျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို အိမ္ထဲ ျပန္ေခၚသြားပါတယ္ ။ မိုးရြာၾကီးထဲမွာ ဦးေလးၾကီး မိုးေတြ ရႊဲရႊဲစိုေနပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ တစ္စုံတစ္ခုကို မွတ္မိသြားသလိုပါပဲ ။

 

ဒါေပမယ့္ အားလုံးက ေ၀၀ါးေနဆဲပါပဲ ။ တစ္ခါတစ္ခါ အဲ့သည့္ ဦးေလးၾကီးရဲ႕ မ်က္ႏွာက ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္ထဲမွာ ေပၚေပၚလာတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ သူနဲ႕ မိုးေရထဲမွာ ေဆာ့ေနၾကတာ ။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို သားလို႕ ေခၚတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္က သူ႕ကို ေဖေဖလို႕ ေခၚတယ္ ။ သည္အိပ္မက္က ႏိုးလာရင္ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေနကုန္ ေခါင္းကိုက္ေနေတာ့တာပါပဲ ။ အဲ့သည့္အိပ္မက္ကို အိပ္မက္ဆိုးတစ္ခု လို႕ ကၽြန္ေတာ္ သတ္မွတ္ထားပါတယ္ ။

 

သည္ေန႕ေတာ့ ထူးထူးဆန္းဆန္း စိုင္းက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေအးေအးေဆးေဆး စကားေျပာရေအာင္ ဆိုျပီးေတာ့ ေကာ္ဖီဆိုင္ကို ေခၚလာပါတယ္ ။ ထိုင္ထိုင္ခ်င္းပဲ သူ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဖုန္းဆက္လို႕ ငါးမိနစ္ေလာက္ဆိုျပီး ထြက္သြားတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆိုင္ထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္း ထိုင္ျပီး စိုင္းကို ေစာင့္ေနလိုက္ပါတယ္ ။

 

သည္မွာ ထိုင္လို႕ရမလား သား ...

 

ကၽြန္ေတာ္ အသံၾကားလို႕ ေမာ့ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ဟိုေန႕က လူၾကီး ။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ဆိုးလိုက္တာ ။ ဒါ စိုင္းနဲ႕ အဲ့သည့္လူၾကီး ေပါင္းျပီး လုပ္တာပဲ ျဖစ္ရမယ္ ။ အရင္က စိုင္းက ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ စကားေျပာဖို႕ ေကာ္ဖီဆိုင္ကို ၂ေယာက္တည္း သြားမွမသြားဖူးဘဲ ။ စိုင္း သည္လို ေခၚတယ္ဆိုကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ သိသင့္တာ ။

 

မရဘူး ... တျခား၀ိုင္း အလြတ္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိတာပဲ ... ခင္ဗ်ား သြားထိုင္ပါလား ...

 

ကၽြန္ေတာ္ မည္သို႕ပင္ ေျပာလိုက္ေသာ္လည္း ထိုလူၾကီးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေဘးနား ၀င္လာထိုင္သည္ ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို ရြံလိုက္တာ ။ ေယာက်္ားမဟုတ္ မိန္းမမဟုတ္တဲ့ လူၾကီး ။

 

ဦးနာမည္ကို သားမွတ္မိေသးရဲ႕လား ...

 

ခင္ဗ်ား နာမည္ကို ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိစရာ အေၾကာင္းမရွိဘူး ...

 

ဦးနာမည္က တာရာဟိန္းေလ ... သားေလး တကယ္ကို မမွတ္မိေတာ့ဘူးလား ...

 

ကၽြန္ေတာ္ သည္နာမည္ကို ၾကားဖူးသလိုပဲ ။ အိပ္မက္ထဲမွာ သည္လူၾကီးကို ကၽြန္ေတာ္ ဘာလို႕ ေဖေဖလို႕ ေခၚမိတာလဲ ။ တကယ္ပဲ သည္လူၾကီးက ကၽြန္ေတာ့္အေဖလား ။ အား ။ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ။ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ။ ေဖေဖက ေသသြားခဲ့ျပီပဲ ။ ေဖေဖေသသြားျပီလို႕ ေမေမ ကိုယ္တိုင္ေျပာခဲ့တာပဲေလ ။

 

ဦးက ... သားရဲ႕ ...

 

ေတာ္ေတာ့ ... ခင္ဗ်ား ဆက္မေျပာနဲ႕ေတာ့ ...

 

အေဖအရင္းပါ သားရယ္ ...

 

မဟုတ္ဘူး ... မဟုတ္ဘူး ... ကၽြန္ေတာ့္ အေဖက ေသသြားျပီ ... ေသသြားျပီဗ် ... တကယ္လို႕ မေသခဲ့ဘူးဆိုရင္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ့္အေဖက ခင္ဗ်ားလိုမ်ဳိး ေယာက်္ားခ်င္း ၾကိဳက္တတ္တဲ့ ေဂးတစ္ေယာက္ ... ရိုင္းရိုင္းေျပာရရင္ အေျခာက္တစ္ေယာက္ လုံး၀ မဟုတ္ဘူးဗ် ...

 

ကၽြန္ေတာ္ အက်ယ္ၾကီး ေအာ္ေျပာပစ္လိုက္တယ္ ။ ဆိုင္ထဲက လူေတြေတာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕၀ိုင္းကို လွမ္းၾကည့္ေနၾကတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ သည္ေနရာက အျမန္ထသြားခ်င္ေနျပီ ။ ခက္တာက ကၽြန္ေတာ့္ ေျခေထာက္ေတြ လွုပ္လို႕မရဘူး ။ လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲ ဆို႕တက္လာတယ္ ။

 

ျပန္ပါေတာ့ဗ်ာ ... ခင္ဗ်ား ျပန္ပါေတာ့ ... ခင္ဗ်ား ေျပာတာေတြကို ကၽြန္ေတာ္ မၾကားခဲ့ဘူးလို႕ သေဘာထားလိုက္ပါ့မယ္ ...

 

သားရယ္ ... သားေလး ေဖေဖ့ကို တကယ္ အသိအမွတ္မျပဳေတာ့ဘူးလား ...

 

မဟုတ္ဘူးဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ္ မယုံဘူး ... ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို ညာေနတာ ... ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို ညာေနတာ ...

 

ေဖေဖပါ သားရယ္ ... သားရဲ႕ ေဖေဖပါ ...

 

အဲ့သည့္ဦးေလးၾကီးကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ငိုေနတာကို ေတြ႕ရတယ္ ။ တကယ္ပဲ သည္လူၾကီးက ကၽြန္ေတာ့္အေဖလား ။ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ။ ေဖေဖ ေသျပီလို႕ ေမေမ ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာခဲ့တာပဲ ။

 

ေမာင္သူရေလး အရြယ္ေရာက္လာ ...

အေဖ့ကိုခြင့္ပန္ကာ ...

ေဆြမ်ဳိးရွာဖို႕ သည္ေျမတလႊား ...

သူစြန္႕စားလို႕သြား ...

လမ္းမွာေတြ႕တဲ့အဖိုးအို ...

ေရငတ္ေနရွာသကို ...

ေရခ်ဳိတိုက္လို႕ သူကေပး ...

အဖိုးက လမ္းညႊန္ေပး ...

 

ဦးေလးၾကီး ဆိုျပေနတဲ့ သီခ်င္းတစ္ပိုင္းတစ္စေလးကို ကၽြန္ေတာ္ ၾကားဖူးေနသလိုပဲ ။ ျပီးေတာ့ သည္အသံေလး ။ ကၽြန္ေတာ္ ရင္းႏွီးေနလိုက္တာ ။ သည္အသံေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေခ်ာ့သိပ္ခဲ့ဖူးတယ္ ။ သည္အသံပိုင္ရွင္က ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ရဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ေဒသ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္ ။

 

ဦးေလးၾကီး အသံေတြက သီခ်င္းဆိုရင္း တုန္ေနတယ္ ။ ျပီးေတာ့ ဦးေလးၾကီး ငိုေနတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္ ပူေႏြးေနလို႕ စမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္ရည္ေတြ ။ ကၽြန္ေတာ္က ဘာျဖစ္လို႕ ငိုေနရတာလဲ ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ထိန္းေပးမယ့္လည္း မ်က္ရည္ေတြက က်ေနဆဲပါ ။

 

ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ္ သြားပါရေစေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ္ သြားပါရေစေတာ့ဗ်ာ ...

 

ေဖေဖ့ေၾကာင့္ သားေလး နာက်င္ခံစားေနရမယ္ဆိုတာ ေဖေဖနားလည္ပါတယ္ သားရယ္ ...

 

ဘယ္သူက ခင္ဗ်ားရဲ႕ သားလဲ ... ဘယ္သူက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ေဖေဖလဲ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို အရူးလုပ္မေနပါနဲ႕ေတာ့ဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ပါရေစ ...

 

ေကာင္းျပီေလ ... ေဖေဖ အခုေတာ့ ျပန္လိုက္ပါ့မယ္ ... ဒါေပမယ့္ သားကို ေဖေဖ ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္လာေတြ႕ပါဦးမယ္ ...

 

မလာနဲ႕ ... ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕မွာ ဘယ္ေတာ့မွ မေပၚလာပါနဲ႕ ...

 

ကၽြန္ေတာ္ ေအာ္ေျပာလိုက္ျပီး အားမရွိေတာ့သလိုခံစားလိုက္ရတယ္ ။သည္ေနရာမွာတင္ ကၽြန္ေတာ္ လဲက်သြားလိုက္ခ်င္တယ္ ။ ဦးေလးၾကီး ထြက္သြားျပီး စိုင္းက ဆိုင္ထဲေရာက္လာပါတယ္ ။

 

ၾကယ္တာရာ ... မင္းအဆင္ေျပရဲ႕လား ...

 

ခြပ္ ...

 

ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွာ ထိုင္ခ်လိုက္တဲ့စိုင္းကို ကၽြန္ေတာ္ လက္သီးနဲ႕ တစ္ခ်က္ သူ႕မ်က္ႏွာကို ထိုးပစ္လိုက္ပါတယ္ ။

 

တာရာ ...

 

စိုင္း ကၽြန္ေတာ့္ကို တအံ့တၾသ ၾကည့္ေနပါတယ္ ။ စိုင္း ထင္မွတ္ထားပုံ မရပါဘူး ။

 

ၾကယ္တာရာ ... မင္းဘာျဖစ္တာလဲ ...

 

မင္း ယုတ္မာလွခ်ည္လား ... အဲ့သည့္လူၾကီးနဲ႕ ငါ့ကို ဆုံရေအာင္ မင္းတမင္ ဖန္တီးေပးတာ မဟုတ္လား ...

 

ငါ ေတာင္းပန္ပါတယ္ တာရာ ... ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒါ မင္းအေဖေလ ... အမွန္တရားကို မင္းလက္ခံရမွာေပါ့ ...

 

မင္းက ငါ့အေၾကာင္း ဘယ္ေလာက္သိလို႕ အဲ့သည့္လူက ငါ့အေဖလို႕ တပ္အပ္ ေျပာႏိုင္ရတာလဲ ... ငါ့အေဖက ေသသြားျပီကြ ... ေသသြားျပီ ...

 

အမွန္တရားကို လက္ခံလိုက္ပါ တာရာရယ္ ... ဦး ငါ့ကို အကုန္ေျပာျပျပီးျပီ ... မင္းကို သူကိုယ္တိုင္ ေျပာမထြက္တဲ့ စကားေတြ ငါ့ကို ေျပာေပးဖို႕ ဦး ေတာင္းဆိုထားတယ္ ... ငါ ေျပာတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္ပါ တာရာ ...

 

စိုင္း ေျပာေနတာေတြကို နားေထာင္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ လန္႕လာပါတယ္ ။ ဟင့္အင္း ။ မဟုတ္ဘူး ။ ကၽြန္ေတာ့္အေဖဟာ အဲ့သည့္လို ကိစၥေၾကာင့္ ေဆးရုံတက္ခဲ့ရတဲ့လူမ်ဳိး လုံး၀ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ မယုံပါဘူး ။ နားေတြကို ပိတ္ထားလိုက္ခ်င္တယ္ ။ ဒါေပမယ့္ စိုင္းက ဆက္ေျပာေနတုန္းပါပဲ ။

 

ေနာက္ဆုံး ေဒါက္တာ ေနမိုးခနဲ႕ ခင္မင္ရာကေန ေဒါက္တာေနတဲ့ ေတာင္ၾကီးကို ဦးတာရာဟိန္း လိုက္သြားခဲ့တယ္ ... ေနာက္ေတာ့ စီးပြါးေရးလုပ္တာ အဆင္ေျပခဲ့တယ္ ... ဦးေနမိုးခရဲ႕ ေတာင္းဆိုမွုကို ဦးတာရာဟိန္းက လက္ခံျပီး သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ လက္ထပ္ခဲ့ၾကတာပဲ တာရာ ...

 

မဟုတ္ဘူး ... မင္းငါ့ကို မလိမ္နဲ႕ ... ငါ့အေဖက အေျခာက္တစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘူး ... ငါ အေျခာက္ေတြကို အရမ္းမုန္းတယ္ ...

 

အမွန္တရားကို လက္ခံလိုက္ပါ ... တာရာ ... မင္းနဲ႕ ဦးနဲ႕ နာမည္က တာရာခ်င္း တူေနတာကို မင္း သတိထားမိမွာပါ ... အမွန္တရားကို ဘယ္လို စိတ္ခံစားမွုနဲ႕မွ လိမ္လည္လို႕မရပါဘူး တာရာရယ္ ...

 

သြားေတာ့ကြာ ... မင္း သည္ေန႕က စျပီး ငါ့သူငယ္ခ်င္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး ...

 

တာရာ ... စိတ္မဆိုးပါနဲ႕ကြာ ... ငါ သည္လို လုပ္ေပးရတာ မင္းကို ငါ ...

 

ေတာ္စမ္းပါကြာ ... မင္း ငါ့ကို အကုန္ လိမ္ေနတာ ... ငါ မင္းကို အရမ္းမုန္းသြားျပီ ...

 

ငါကေတာ့ မင္းကို အရမ္းခ်စ္တယ္ တာရာ ... သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ထက္ပိုတဲ့ ခံစားမွုမ်ဳိးနဲ႕ မင္းကိုငါ ခ်စ္တယ္ ...

 

ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ကို အံ့ၾသသြားမိပါတယ္ ။ စိုင္းဟာ ကၽြန္ေတာ္ ထင္သလိုပဲ ေဂးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနပါလား ။

 

စိုင္း ငါမင္းကို သည္ေန႕က စျပီး သူငယ္ခ်င္းလို႕ မသတ္မွတ္ေတာ့ဘူး ... ျဖိဳးကိုေခၚေပး ... ငါ အိမ္ျပန္မယ္ ...

 

မင္း သေဘာပါကြာ ...

 

စိုင္း ထြက္သြားပါတယ္ ။ ခဏေနေတာ့ ျဖိဳးေရာက္လာျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို အိမ္ျပန္ပို႕ေပးပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုခု ျပႆနာ ရွိေနမွန္း ျဖိဳးရိပ္မိပုံေပၚပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ျဖိဳး အလိုက္တသိနဲ႕ ဘာမွ မေမးပါဘူး ။

 

အိမ္ကို ေရာက္တာနဲ႕ ေမေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ သိခ်င္တာေတြ ေမးလိုက္ပါတယ္ ။

 

ေမေမ ... ဟိုတစ္ေန႕က ေတြ႕ခဲ့တဲ့ ဦးေလးၾကီးက သားအေဖဆိုတာ တကယ္ပဲလားဟင္ ...

 

ဘာ ...

 

ေမေမ့မ်က္ႏွာမွာ ေသြးမရွိသလို ျဖဴဆုတ္သြားပါတယ္ ။

 

သားကို ဘယ္သူေျပာတာလဲ ...

 

သည္အေျခအေနဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ သင့္ပါျပီ ။

 

ေၾသာ္ ... တကယ္ ဟုတ္ေနခဲ့တာကိုး ...

 

ကၽြန္ေတာ္ ေျပာရင္းနဲ႕ မ်က္ရည္ေတြ က်လာပါတယ္ ။ ေမေမ့ကို ၾကည့္ေတာ့လည္း ေမေမ ငိုေနပါတယ္ ။

 

ဘာလို႕မ်ား ... ဘာလို႕မ်ား လိမ္ခဲ့တာလဲဟင္ ... ေဖေဖေသသြားျပီလို႕ ဘာလို႕ ေမေမ လိမ္ခဲ့တာလဲ ...

 

သားအတြက္ ... သားေလးအတြက္ ေမေမလိမ္ခဲ့တာပါ ...

 

ေဆးရုံတက္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာေရာ တကယ္လား ေမေမ ... အဲ့ဒါေၾကာင့္ ေမေမတို႕ ကြာခဲ့တာလား ...

 

ေမေမ ေခါင္းျငိမ့္ပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဘာမွ ေျပာစရာမရွိေတာ့ပါဘူး ။ ရုတ္တရက္ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ ဟာသြားပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ အဲ့သည့္ ဦးေလးၾကီးကို အေဖတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ဘယ္လိုမ်ား လက္ခံရမွာတဲ့လဲ ။

ကၽြန္ေတာ္ ငိုဖို႕ပဲ တတ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္ ။

 

သားက သားအေဖကို သိပ္ခ်စ္တာေလ ... သား တကယ္ သားအေဖရဲ႕ ရုပ္ကို မမွတ္မိေတာ့တာကို ေမေမ ၀မ္းသာခဲ့တာ ... အခုေတာ့ ဘယ္လိုျဖစ္ရတာလဲ သားရယ္ ...

 

ကၽြန္ေတာ္ သည္လို ေအာက္ပိုင္းေသခဲ့ရတာေရာ ေဖေဖနဲ႕ ဆိုင္ေနတာလားဟင္ ... ေမေမ ...

 

ဟုတ္တယ္ ... သားအေဖ ဆုံးတဲ့ သတင္းကို ၾကားျပီးျပီးခ်င္း သား အရမ္းငိုျပီး ေမ့လဲသြားေတာ့တာပဲ ... အၾကာၾကီးဖ်ားျပီး ေနာက္ဆုံး ျပန္ေကာင္းလာေတာ့ သားေလး ေအာက္ပိုင္းေသသြားတာပဲ ... အရင္က အေၾကာင္းေတြကိုလည္း ျပန္မမွတ္မိေတာ့ဘူး ... သနားစရာေကာင္းတဲ့ ေမေမ့ရဲ႕ ၾကယ္တာရာေလးရယ္ ...

 

ေမေမ ငိုျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ဖက္ထားပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေမေမ့ကို ျပန္ဖက္လိုက္တယ္ ။ ျပီးေတာ့ သားအမိႏွစ္ေယာက္ အဲ့ေန႕က ေတာ္ေတာ္ ၾကာေအာင္ ငိုခဲ့ၾကတယ္ ။

 

***********************************

 

ကၽြန္ေတာ္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ျပီးပါျပီ ဦးတာရာဟိန္း ... ကၽြန္ေတာ္ ဦးကို အေဖတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိုင္ပါဘူး ...

 

သည္လမ္းေလးထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ဦးတာရာဟိန္းနဲ႕ ႏွစ္ေယာက္တည္း ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ႕ဖို႕ကို ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ပဲ စိုင္းကို စီစဥ္ခိုင္းခဲ့တာပါ ။

 

လက္မခံႏိုင္ဘူးတဲ့လား ... သားရယ္ ...

 

ဟုတ္ပါတယ္ ... လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၁ႏွစ္က ေမေမ ေျပာခဲ့တဲ့ စကားကို ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေျပာပါ့မယ္ ... ဦးေလး ကၽြန္ေတာ္တို႕နဲ႕ ေ၀းရာကို ထြက္သြားေပးပါ ...

 

ေျပာရင္း ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ရည္ေတြ က်လာတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဦးတာရာဟိန္းကို ၾကည့္မေနပါဘူး ။ ၾကည့္ေနမိရင္ ပိုငိုမိလိမ့္မယ္ ။

 

ေဖေဖ ျပန္လာခဲ့တာ သားေလးတို႕ မိသားစုကို ေႏွာင့္ယွက္ဖို႕ မဟုတ္ပါဘူး ... အလုပ္တစ္ခုေၾကာင့္ လာခဲ့တာပါ ... စိုင္းဆိုတဲ့ ေကာင္ေလးကေနတစ္ဆင့္ သားအေၾကာင္း သိလိုက္ရေတာ့ ေဖေဖ စိတ္မထိန္းႏိုင္ဘဲ သတိလက္လြတ္ ျဖစ္သြားမိတာပါ ... သားကို ခ်စ္လြန္းလို႕ ေဖေဖ ျပန္ျပီး သားကို ဆက္သြယ္မိတာပါကြာ ... ေဖေဖ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ...

 

ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ နာလိုက္တာ ။ ဘယ္ဘက္ေနရာက စူးစူး၀ါး၀ါးကို ေအာင့္ေနတာ ။

 

ရုတ္တရက္ မိုးေတြ ရြာလာတယ္ ။ မ်က္လုံးကို မွိတ္လိုက္ေတာ့ မိုးရြာထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ေဖေဖနဲ႕ ေဘာလုံးကန္ေနၾကတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဂိုး၀င္သြားလို႕ ေဖေဖ့ေက်ာကုန္းေပၚကို ျမင္းစီးခဲ့ေသးတာလည္း ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိေနတယ္ ။ ေဖေဖရယ္ ... ။ ကၽြန္ေတာ္ တိုးတိုးေလး စိတ္ထဲက ေခၚလိုက္မိပါတယ္ ။

 

သား အရင္က ကိစၥေတြ မမွတ္မိေသးလို႕ပါ သားရယ္ ... အရင္က ေဖေဖတို႕ ေပ်ာ္ခဲ့ၾကတဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြကို သား ျပန္မမွတ္မိေသးလို႕ သား ေဖေဖ့ကို လက္မခံႏိုင္ျဖစ္ေနတာပါ ...

 

ကၽြန္ေတာ္ အကုန္ျပန္မွတ္မိပါျပီ ဦးတာရာဟိန္း ... ဒါေပမယ့္ ဦးတာရာဟိန္းကို ကၽြန္ေတာ္ ျပန္လက္မခံႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ... ကၽြန္ေတာ္တို႕ခ်င္း ဘ၀ျခားခဲ့ပါျပီ ...

 

မိုးေတြ ရြာေနေပမယ့္ ဦးတာရာဟိန္းငိုေနတာကို ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္းသိပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ငိုေနပါတယ္ ။ အရင္တုန္းက မိုးရာသီအခ်ိန္ေလးေတြကို ေဖေဖေရာ ကၽြန္ေတာ္ပါ တစ္သက္လုံး သတိရေနၾကမွာပါ ။ အဲ့ဒါကိုေတာ့ ယုံၾကည္ေပးပါ ေဖေဖရယ္ ။

 

ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ အံ့ၾသပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာလို႕မ်ား သည္ေလာက္ အတၱၾကီးရတာလဲ ။ ဒါေပမယ့္ ေမေမ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ လက္မခံႏိုင္ဘူး ။ ေမေမ့အတြက္ ေဖေဖဟာ အိမ္ေထာင့္တာ၀န္ကို မေက်ျပြန္ခဲ့ဘူး ။ ေဖေဖ့ကို ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ခ်စ္ခဲ့တာ မွန္ပါတယ္ ... ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ၁၁ႏွစ္လုံး အေဖမရွိပဲ ပင္ပင္ပန္းပန္း ေစာင့္ေရွာက္လာခဲ့တဲ့ ေမေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ ဦးစားေပးရေတာ့မယ္ ။

 

ေဖေဖ့ဆီျပန္မသြားပါနဲ႕လို႕ ကၽြန္ေတာ့္ကို ငိုျပီး ေတာင္းပန္ခဲ့တဲ့ေမေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ ဦးစားေပးရေတာ့မယ္ ။ ႏွုတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ေဖေဖရယ္ ။

 

ေဖေဖ့ကို သား တကယ္ပဲ သြားေစခ်င္လားဟင္ ...

 

ေမးလိုက္တဲ့အသံက အက္ကြဲကြဲနဲ႕ပါ ။ ေသခ်ာပါတယ္ ။ ေဖေဖ ငိုေနတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ဆုံး က်န္တဲ့ အားေလးနဲ႕ ၾကိဳးစားအားတင္း ေျဖလိုက္ရပါတယ္ ။

 

ဟုတ္ကဲ့ ... ထြက္သြားေပးပါ ... ကၽြန္ေတာ္တို႕နဲ႕ အေ၀းဆုံးကို ...

 

ေျပာရင္း ကၽြန္ေတာ့္ အသံေတြလည္း အက္ကြဲေနပါတယ္ 

 

သြားေပးပါ့မယ္ သားရယ္ ... သား တကယ္ပဲ ေဖေဖ့ကို မလုိအပ္ဘူးဆိုရင္ ေဖေဖသြားေပးပါ့မယ္ ... ေနာက္ ဘယ္ေတာ့မွ သားအေရွ႕မွာ ေဖေဖ မေပၚလာေတာ့ပါဘူး ...

 

ေဖေဖ တစ္ဘက္ကို လွည့္သြားပါတယ္ ။ လမ္းေလးထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ ငိုေနမိပါတယ္ ။ ေဖေဖ့ ေက်ာျပင္ကို ေငးၾကည့္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ ဖက္ထားလိုက္ခ်င္ပါတယ္ ။ ေဖေဖ ဆိုျပီး အက်ယ္ၾကီးလည္း ေအာ္ေခၚလိုက္ခ်င္ပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ ေျခေထာက္ေတြ လွုပ္လို႕မရပါဘူး ။

 

ရုတ္တရက္ ကားဟြန္းတီးသံ ၾကားလုိက္ရတယ္ ။ ကုန္တင္ကားၾကီး တစ္စင္း ။ ေဖေဖရွိတဲ့ေနရာကို တည့္တည့္လာေနတာ ။ ကားဟြန္းသံကို ေဖေဖ မၾကားတာလား ။ ဒါမွမဟုတ္ မၾကားဟန္ေဆာင္ေနတာလား ။ ကားက အရွိန္ျပင္းပါတယ္ ။ သည္အတိုင္းဆို ေဖေဖ ေသသြားလိမ့္မယ္ ။

 

ဟင့္အင္း ။ ေဖေဖ မေသရဘူး ။ ကၽြန္ေတာ့္ေၾကာင့္ ေဖေဖ မေသရဘူး ။

 

ကၽြန္ေတာ္ အက်ယ္ၾကီး ေအာ္ေခၚလိုက္ပါတယ္ ။

 

ေဖေဖ ...

 

ျပီးေတာ့ ေဖေဖရွိတဲ့ေနရာကို ကၽြန္ေတာ္ ေျပးသြားျပီး ေဖေဖ့ကို ကာျပီး ဖက္ထားလုိက္ပါတယ္ ။ ကားက ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕တည့္တည့္မွာပါ ။

 

ကၽြီ .......

 

ဘရိတ္သံ အက်ယ္ၾကီး ၾကားလုိက္ရျပီး ကားရပ္သြားပါတယ္ ။ ကားသမား ေအာ္ဆဲတဲ့အသံလည္း ၾကားလိုက္ရတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္မမွုေတာ့ဘူး ။ ေဖေဖ့ကို ဖက္ထားတဲ့လက္ကိုလည္း မလႊတ္ေတာ့ပါဘူး ။

 

သား ... သား ဘယ္လို ေခၚလိုက္တယ္ ...

 

ေဖေဖ ... ေဖေဖလို႕ ေခၚလိုက္တာပါ ...

 

ကၽြန္ေတာ္ ေဖေဖ့ကို ဖက္ထားျပီး ငိုေနဆဲပါ ။ ေဖေဖလည္း ငိုေနပါတယ္ ။ ေသခ်ာပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သားအဖ ႏွစ္ေယာက္လုံး ၀မ္းသာလြန္းလို႕ ငိုေနတာပါ ။

 

သား ... သားေျခေထာက္ ...

 

ဟုတ္ပါရဲ႕ ။ ကၽြန္ေတာ့္ ေျခေထာက္ေတြ ျပန္ေလွ်ာက္ႏိုင္ေနျပီ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာ္လိုက္တာ ။ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္တဲ့ ေဖေဖကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အနီးဆုံးမွာ ။

 

ကၽြန္ေတာ္ နားလည္လိုက္ပါျပီ ေဖေဖ ... ေဖေဖဟာ ဟိုမိုတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနရင္ေတာင္မွ ထာ၀ရ ကၽြန္ေတာ့္ေဖေဖပါပဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံလိုက္ပါျပီ ...

 

ေဖေဖဟာ Straight တစ္ေယာက္ မျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာင္မွ သားအေရွ႕မွာ မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္ေပးႏိုင္တဲ့ ဖခင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ရပါေစမယ္ သားရယ္...

 

ကၽြန္ေတာ္ေဖေဖ့ကို ခ်စ္လိုက္တာ ။ မိဘတစ္ေယာက္ဟာ သားသမီးတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ေနဖို႕အတြက္ Straight တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနစရာ မလုိပါဘူး ... သားသမီးကို တကယ္ စစ္မွန္တဲ့ ဖခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ေပးႏိုင္ဖို႕ပဲလိုတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ သြားခဲ့ပါျပီ ။

 

ေဖေဖ့ကိုေတာင္ နားလည္ခဲ့ေသးတာပဲ ။ စိုင္းကိုေရာ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ေပးလုိက္ရမလား ။ စိုင္းကို နားလည္ေပးလုိက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လို ျဖစ္သြားမွာလဲ ။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ စိုင္းအေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ခဏေမ့ထားလိုက္ပါမယ္ေလ ။

 

ေမေမ နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပရမယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေဖေဖဖ့ကို တကယ္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ေမေမသိေအာင္ ေျပာျပရမယ္ ။ ေဖေဖနဲ႕ အတူေနတဲ့ ေဒါက္တာ ဦးေနမိုးခကိုလည္း နားလည္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ၾကိဳးစားရဦးမယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ ေရြးခ်ယ္မွုအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ တာ၀န္ယူရမွာပါေလ ။

 

အခုေတာ့ မိုးေတြ သည္းေနတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာကိုမွ မေတြးခ်င္ေသးပါဘူး ။ ၁၁ႏွစ္ေတာင္ ကြဲကြာခဲ့ရတဲ့ ေဖေဖ့ကို ကၽြန္ေတာ္ ခၽြဲႏြဲ႕ရဦးမယ္ေလ ။ ေဖေဖ့ကို ဖက္ထားတဲ့ လက္ေတြကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ မလႊတ္ခ်င္ေသးပါဘူး ။

 

မိုးေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ေဖေဖနဲ႕ ၾကားက ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ပိုခိုင္မာေအာင္ ရြာသြန္းေပးေနပါတယ္ ။ သံေယာဇဥ္ဖြဲ႕တဲ့ မိုးေရစက္ကေလးေတြပါ ။ သည္မိုးေရေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႕ သားအဖ ၾကားက ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာေတြကို ပိုမိုခိုင္ျမဲေစပါတယ္ ။

 

အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေဖေဖ့ရင္ခြင္ထဲမွာ ပီဘိ ကေလးငယ္ တစ္ေယာက္လို ေပ်ာ္လို႕ရႊင္လို႕ .......... ။

 

ျပီး (မင္းခန္႕ႏိုင္)         

 

Apr 20th

ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ အေတြ႕အႀကံဳမ်ား ၂

By gentle
မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီေန႔မတိုင္ခင္ ႏွစ္ရက္ေလာက္ assignment တစ္ခုကို သဲႀကီးမဲႀကီး လုပ္ေနခဲ့တဲ့အတြက္ အိပ္ေရးပ်က္လို႔ အစားထိုးအိပ္စက္ေနခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ တယ္လီဖုန္း ျမည္သံနဲ႔အတူ ကၽြန္ေတာ္ တေရးႏိုးလာတာပါ။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သိတဲ့ နံပါတ္မဟုတ္ဘူး။ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဟယ္လိုလို႔ ထူးလိုက္တယ္။ ဟိုဖက္ကအသံက ခပ္ငယ္ငယ္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္အသံ။ ကို...ပါလားတဲ့။

သူဖုန္းဆက္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကို ေျပာျပမွ မ်က္လံုးေတြ က်ယ္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေဖာ္ရမ္တစ္ခုေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ ေၾကာ္ညာကို ျပန္ေျဖတာပါတဲ့။ သူ႔မွာ ကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြ ရွိမယ္ထင္ပါတယ္တဲ့။ သူ႔ကို အီးေမးလိပ္စာေပးရင္ ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္ဖို႔ ဓာတ္ပံုနဲ႔တကြ အသံုး၀င္မယ့္ အခ်က္အလက္ေတြ ပို႔ေပးပါမယ္တဲ့။ သူ႔နာမည္ကို ေမးေတာ့ Top ပါတဲ့။ ဟင္နာမည္ႀကီးကလဲ။

ကၽြန္ေတာ္ဘာေၾကာ္ညာမွ တင္မထားဘူးဆိုေတာ့ သူက ဖုန္းခ်ၿပီးရင္ ေၾကာ္ညာတင္ထားတဲ့ web address ကို message နဲ႔ ပို႔လိုက္မယ္တဲ့။ အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း အရံထားထားတဲ့ အီးေမးလိပ္စာကို ေပးလိုက္ၿပီး ဖုန္းခ်လိုက္တယ္။ သူပို႔ေပးတဲ့ address ကို ၀င္ၾကည့္ေတာ့ ထိုင္းလိုေရးထားတာေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ပံုကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ပံုႀကီးပဲ။ ဘာေတြျဖစ္ကုန္တာလဲ။

ဘာသာျပန္ေဆာ့ဖ္၀ဲနဲ႔ ဘာသာျပန္ၾကည့္ေတာ့ ေရးထားတာက ညအိပ္ေဖာ္ ရွာတဲ့ ေၾကာ္ညာႀကီးျဖစ္ေနတယ္။ ေရးထားပံုကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တင္တဲ့သူကို စိတ္ဆိုးရမလိုလို ေက်းဇူးတင္ရ မလိုလို ျဖစ္သြားတယ္။ အေကာင္းဆံုး႐ုပ္ရည္၊ အေကာင္းဆံုး ေဘာ္ဒီ၊ အေကာင္းဆံုး စြမ္းေဆာင္ရည္ ေပးႏိုင္သူကိုသာ လက္ခံမည္တဲ့။ အရည္အခ်င္း မျပည့္မီလ်င္ မဆက္သြယ္ရတဲ့။

အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း အထိတ္တလန္႔နဲ႔ အီးေမးကို ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ my data ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ စာတစ္ေစာင္ ေရာက္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့နားက တကၠသိုလ္မွာ တက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ပဲ။ ႐ူပကာက ကၽြန္ေတာ့အႀကိဳက္။ အသားက မျဖဴမညိဳ၊ ျဖဴတဲ့ဘက္ပါတယ္။ အရပ္ရွည္ရွည္။ ပိန္ေပမယ့္ ေဘာ္ဒီလွတယ္။ ပို႔ထားတဲ့ပံုထဲက တစ္ပံုက ေရကူးကန္ေဘးမွာ ႐ိုက္ထားတာ။ အျပင္မွာေတြ႔ရင္ ရည္းစားစကား ေျပာခ်င္မိေလာက္တယ္။ သြားေရကို ယိုသြားတာပဲ။ အရြယ္အစားက ေျခာက္လက္မခြဲတဲ့။ အမ်ိဳးအစားက မာတဲ့အမ်ိဳးဆိုပဲ။ သန္တာက အေပၚမွာေနတာတဲ့။ ေအာက္မွာေနေပးဖို႔လည္း အဆင္ေျပပါတယ္ဆိုပဲ။ အဂၤလိပ္စာ အေရးအသားနဲ႔ သူတက္ေနတဲ့ ဘာသာကို ၾကည့္ရတာကလည္း ပညာတတ္မယ့္ပံုပဲ။

ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႔နံပါတ္ကို ျပန္ဆက္လိုက္တယ္။ ဘယ္မွာေတြ႔မလဲလို႔။ သူက ႏိုက္ကလပ္တစ္ခုမွာ ခ်ိန္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ္စားေနက် စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုမွာ ေျပာင္းခ်ိန္းလိုက္တယ္။ ေသာၾကာေန႔ ညေနဖက္ေတြ႔ဖို႔ သေဘာတူလိုက္ၾကတယ္။

ခ်ိန္းတဲ့ေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္သြားေတာ့ သူက စားေသာက္ဆိုင္မွာ ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့ကိုျမင္ေတာ့ ထြက္လာႀကိဳပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႔ကိုျမင္ေတာ့ ဒူးေတြေခ်ာင္ ရင္ေတြတုန္ ျဖစ္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္လႈပ္ရွားေနတာကို ျမင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ကို စိတ္သက္သာရာ ရေစတဲ့ အၿပံဳးေလးနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့လက္ကို ဆြဲၿပီး သူထိုင္ေနတဲ့ စားပြဲဆီကို ေခၚသြားပါတယ္။

ဘာမွာထားလဲဆိုေတာ့ အစ္ကိုလာမွ မွာမယ္ဆိုၿပီး ေစာင့္ေနတာတဲ့။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးပဲ မွာစားရေအာင္ေလတဲ့။ ညမွဆာရင္ စားရေအာင္ တစ္ခုခု ၀ယ္သြားမယ္တဲ့။ စားရင္းေသာက္ရင္း ဘာေတြျဖစ္ကုန္တာလဲဆိုတာ ေမးၾကည့္ရတယ္။ သူေျပာတာက အဲဒါ gossip site တဲ့။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ casual sex လိုခ်င္တဲ့သူေတြက အခုလိုပဲ post ေတြ တင္တတ္တယ္ဆိုပဲ။ အဲဒါ ၀င္ဖတ္ေနရင္းနဲ႔ အစ္ကို႔ပံုကို ျမင္ေတာ့ စိတ္၀င္စားလာလို႔ ဖုန္းဆက္ၾကည့္တာတဲ့။

သူက ေမးေသးတယ္။ အစ္ကိုက ဘုရင္ႀကီးပဲ လုပ္တာလားတဲ့။ ဘုရင္မႀကီးေရာ မလုပ္ဘူးလားတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္က လုပ္ပါတယ္ဆိုေတာ့ သူက ရယ္ၿပီး သူက ဘုရင္ႀကီးေနရာမွာပဲ ေနတာတဲ့။ အစ္ကို႔ကို သေဘာက်လို႔ ဘုရင္မႀကီးလုပ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တာတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္က ဘုရင္ႀကီးပဲ လုပ္ခ်င္ရင္လည္း ရပါတယ္ဆိုေတာ့ သူက ဒါဆို ပိုအဆင္ေျပတာေပါ့ဆိုၿပီး သေဘာတူခ်က္ ရသြားပါတယ္။

အဲဒါနဲ႔ပဲ စားၿပီးေသာက္ၿပီးမွာ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ အနားက တည္းခိုခန္းတစ္ခုကို ေရာက္သြားၾကပါတယ္။ အခန္းတံခါး ပိတ္ၿပီးလို႔ သူ႔ဖက္အလွည့္မွာ သူက ကၽြန္ေတာ့ကို ႏႈတ္ခမ္းေတြနဲ႔ ႀကိဳဆိုေနပါတယ္။ သူတို႔ဆီမွာ ပါးစပ္ထဲ လွ်ာႀကီးသြင္းၿပီး နမ္းတဲ့အနမ္းကို လူတိုင္းတတ္ၾကပံု ေပၚပါတယ္။ အခုလည္း သူလုပ္ေနျပန္ၿပီ။ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႔တာျဖင့္ နာရီပိုင္းပဲ ရွိဦးမယ္။ အခု ကၽြန္ေတာ့ ပါးစပ္ထဲမွာ သူ႔တြံေတြးေတြနဲ႔။ အီး။ ရြံလိုက္တာ။

နမ္းလို႔၀သြားတယ္နဲ႔ တူပါတယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့ကို အိပ္ယာေပၚ ေခၚသြားတယ္။ အိပ္ယာေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ့ေပၚတက္ခြၿပီး ၾကယ္သီးေတြ ျဖဳတ္ေပးေနပါတယ္။ ၾကယ္သီးအားလံုး ျပဳတ္သြားေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ကိုယ္ေပၚ ၀မ္းလ်ားေမွာက္ၿပီး ရင္ဘတ္နဲ႔ ဗိုက္ကို ပါးစပ္နဲ႔ လိုက္နမ္းေနပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ကို ဆြဲထူၿပီး ရွပ္အကၤ်ီကို ဆြဲခၽြတ္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႔အကၤ်ီကို ခၽြတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။

သူလည္း လူသာပိန္တာ ဗလေတြနဲ႔ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္က အားကစားလုပ္တာ ၀ါသနာ မပါခဲ့ေတာ့ အရင္က အခုလို ကိုယ္ခႏၶာ လွပတာကို ဒီေလာက္ မႏွစ္သက္ခဲ့ပါဘူး။ ေနာက္မွ ကၽြန္ေတာ့ကို စိတ္၀င္စားတဲ့ ေကာင္ေလးတိုင္း အားကစားေတြ ပိုလုပ္လာတာ၊ ဗလေတြ ထြက္လာတာကို သတိျပဳမိတဲ့အတြက္ ဒါကို ႐ိုမန္းတစ္ဆန္တဲ့ ကိစၥတစ္ရပ္အေနနဲ႔ ျမင္လာပါတယ္။

အကၤ်ီခၽြတ္လိုက္ေတာ့မွ ေတာ္ေတာ္ၾကည့္လို႔ ေကာင္းလာတဲ့ ဒီေကာင္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈေတြ ေပးခ်င္လာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႔ကို တြန္းလွဲလိုက္ၿပီး သူလုပ္သလို သူ႔ခႏၶာကိုယ္ကို အနမ္းေတြ ေပးေနပါတယ္။ သူကလည္း ကၽြန္ေတာ့ကို အငမ္းမရ ျပန္လည္ ပြတ္သပ္ေပးေနတယ္။ တင္ပါးေနရာကို ေရာက္တဲ့အခါတိုင္းလည္း ဆြဲၫႇစ္ေနလို႔ ကၽြန္ေတာ့ရာဂစိတ္ေတြ ႏိုးထလာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို နမ္းေနရင္းနဲ႔ သူ႔ေဘာင္းဘီကို ဆြဲခၽြတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ ႏွစ္ေယာက္သား လံုးေထြးေနေတာ့ ေတာ္ေတာ္ႀကိဳးစားယူရတယ္။ အဲဒီေနာက္ အတြင္းခံကို ခၽြတ္လိုက္တဲ့အခါ သူ႔ရဲ႕ မက္ေမာခ်င္စရာ ငယ္ပါေလးကို တစ္၀က္တစ္ပ်က္ ထိုးေထာင္ေနတဲ့ ပံုစံနဲ႔ ေတြ႔ျမင္လိုက္ရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာမွစဥ္းစားမေနဘဲ ဆြဲယူၿပီး ပါးစပ္ထဲ ထည့္ငံုလိုက္တယ္။ သူ႔ပါးစပ္က တအင္းအင္းနဲ႔ ညည္းညဴသံေတြ ထြက္လာတယ္။ သူ စိတ္ေက်နပ္ေလာက္ေအာင္ စည္းစိမ္ယူၿပီးတဲ့အခါမွ ကၽြန္ေတာ့ ေဘာင္းဘီကို ခၽြတ္ေပးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ဖင္ကို ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ၿပီး ေကာင္းလိုက္တဲ့ဖင္လို႔ မွတ္ခ်က္ေပးပါတယ္။ သူ႔ကို ဒီအတိုင္းထားရင္ ကၽြန္ေတာ့ကို အသည္းယားေအာင္ လက္နဲ႔ႏႈိက္တာတို႔၊ လွ်ာနဲ႔လ်က္တာတို႔ လုပ္ေနဦးမယ္။ ဒါနဲ႔ သူ႔ကို အျမန္ လုပ္ငန္း စခိုင္းလိုက္တယ္။

ကြန္ဒံုးကိုစြပ္၊ gel သုတ္၊ ကၽြန္ေတာ့ကိုလည္း gel မ်ားမ်ားထည့္ေပးၿပီး သူ႔ငယ္ပါကို ကၽြန္ေတာ့ကိုယ္ထဲ ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အား ကၽြမ္းက်င္လိုက္တာဗ်ာ။ ေလွ်ာေလွ်ာလွ်ဴလွ်ဴပဲ ၀င္သြားတာ။ အဆံုးထိ ၀င္သြားေတာ့ သူမ်ားလို အသြင္းအထုတ္ မလုပ္ဘဲ နည္းနည္းဆြဲထုတ္ၿပီး ျပန္ေဆာင့္ထည့္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခေရတြင္း အဆံုးနား ထိထိမိမိ ျဖစ္သြားတဲ့အတြက္ ဟင့္လို႔ အသံျပဳၿပီး ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ခံစားမႈကို လက္ခံဖို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ သူလည္း ငါးခ်က္ေလာက္ အဲဒီလို လုပ္အၿပီးမွာ သူ႔စိတ္တိုင္းက် အသြင္းအထုတ္ လုပ္ေနပါတယ္။

သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ့ ဂ်ီစေပါ့ေနရာကို ေတြ႔သြားတယ္ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီေနရာကို မထိထိေအာင္ လုပ္ေပးေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဂ်ီစေပါ့ကို ထိတာ ႀကိဳက္ေပမယ့္ ၾကာလာရင္ အဲဒီေအာင့္တဲ့ ခံစားမႈကို မခံႏိုင္ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါကို ေကာင္ေလး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မသိဘူး။ ဂ်ီစေပါ့ကိုထိရင္ သေဘာက်တယ္ထင္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ တုန္႔ျပန္မႈကို ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ လုပ္ေပးေလ့ ရွိပါတယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ္ မခံႏိုင္ျဖစ္လာတာကို သိပံုရပါတယ္။ ဂ်ီစေပါ့ကို ေရွာင္လာပါတယ္။

အဲဒီလို ေနရင္းနဲ႔မွ ဂ်ီစေပါ့ရွိနဲ႔နားကို ကပ္ၿပီး သူဘာလုပ္လိုက္လည္း မသိဘူး။ အရမ္းေအာင့္သြားၿပီး ျဖာခနဲ ျဖစ္သြားပါတယ္။ ထိသြားတာက ဂ်ီစေပါ့ေတာ့ ဂ်ီစေပါ့ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ထိေနက်ေနရာ မဟုတ္ဘဲ တျခားေနရာကို သြားထိတာ။ ေအာင့္လြန္းလို႔ အသက္႐ွဴေတာင္ မွားသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ဘယ္တုန္းကမွ မခံစားဘူးေသးတဲ့ အရသာကို ခံစားလိုက္ရမွန္း သိသြားတာ။ အဲဒီအရသာက အၾကာႀကီး ဆက္ၿပီး က်န္ေနတာ။ တက္ေနတဲ့ ဖီလင္ေတြ မၿပီးေသးဘူး။ တစ္မိနစ္ေလာက္ ျခားၿပီး ခုနက ေအာင့္သြားတဲ့ ေနရာနားကို သူတစ္ခ်က္ ထပ္ေဆာင့္လိုက္တယ္။ ပထမအႀကိမ္လိုပဲ ေအာင့္သြားၿပီး အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ ခံစားခ်က္ကို ခံစားလိုက္ရတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေနရာမထပ္ေအာင္ တစ္မိနစ္စီေလာက္ျခားၿပီး ေနာက္ထပ္သံုးႀကိမ္ေလာက္ ေဆာင့္အၿပီးမွာ သူၿပီးသြားပါတယ္။

ကြန္ဒံုးဆြဲခၽြတ္ တစ္႐ွဴးနဲ႔သုတ္အၿပီးမွာ အင္မတန္ ေမာပန္းေနတဲ့ပံုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ ၀င္လာၿပီး ခဏေနရင္ ကြင္းထုေပးမယ္ေနာ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ကို ဆြဲထူတယ္၊ ထိုင္လ်က္အေနအထားနဲ႔ အေနာက္ကေန သိုင္းဖက္ၿပီး ကြင္းထုေပးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ၿပီးသြားတဲ့ အခါက်ေတာ့ ထြက္လာတဲ့ သုတ္ေရေတြကို သူ႔ဗိုက္မွာ မရြံမရွာ လိမ္းက်ံေနပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းသြားတယ္နဲ႔တူတယ္ ေရအတူတူခ်ိဳးၿပီးတဲ့ေနာက္ သူကၽြန္ေတာ့ကို ဖက္ၿပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႔ေက်ာကို သိုင္းဖက္ရင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္။
Oct 4th

ထို႔ေၾကာင့္ ဤအရာကို အခ်စ္ဟုေခၚသည္ (၂၈)

By vampire

ထို႔ေၾကာင့္ ဤအရာကို အခ်စ္ဟုေခၚသည္ (၂၈)

 

ပ်က္စီးလြယ္တယ္၊

စိတ္ဓါတ္ေပ်ာ့ညံ့တယ္ဆိုတဲ့

စကားရဲ႕ တိက်တဲ့ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ကို

ရွာေဖြရင္

မိန္းမဆိုတဲ့ အမည္ကို ေတြ႕မွာပဲ။(၀ီလ်ံရိွတ္စပီးယား)

 

``တို႔လက္ထပ္ေတာ့မယ္ ေနသန္ အဲဒါေလး လာအသိေပးတာ ေနာက္ျပီး တို႔ေတြရဲ႕ စပ္တူလုပ္ငန္းေလးအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးခ်င္တာလည္း ပါတာေပါ့´´

အဲဒီအမ်ိဳးသမီး သံုးႏႈန္းသြားတဲ့ ေနသန္ဆိုတာ အစ္ကို႔ကို ေျပာတာပါ။

``congratulations ပါ ခြန္းေျခြ ငါအံ့ေတာ့ အံ့ၾသမိတယ္ ေယာက်္္ားေတြကို အထင္မၾကီးတတ္တဲ့ မင္းက ခုမင္းဘ၀အတြက္ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ကို မင္းရွာေဖြေတြ႕ရိွခဲ့လို႔´´

``ေနသန္ရယ္ ယူ႔စကားသိပ္မွန္တာပဲ တို႔ရွာေဖြေတြ႕ရိွခဲ့ေပမယ့္ တို႔နည္းနည္းကံဆိုးခဲ့တယ္ ထားလိုက္ပါ ေနသန္ ဒါနဲ႔ ယူ႔ကို တို႔ခ်စ္သူဘယ္သူဆိုတာ ဖြင့္ေျပာလိုက္ရင္ ယူသိပ္အံ့ၾသသြားမွာပဲ သိလား ေနသန္´´

``ဟား ဟား ဟား လုပ္ျပန္ျပီ ခြန္းေျခြရာ မင္းကေတာ့ surprise လုပ္ရတာ ေတာ္ေတာ္၀ါသနာပါတာပဲေနာ္ ကဲေျပာပါဦး ဘယ္သူမ်ားလဲ ခြန္းေျခြ´´

``ဟင္း ဟင္း ဟင္း သူက ယူ႔ရံုးက ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ပဲ ေနသန္ရဲ႕´´

``ဟင္ ကိုယ့္ရံုးက ဟုတ္လား ဟာ မျဖစ္ႏိုင္တာ ခြန္းေျခြရာ မင္းလိုမိန္းမတစ္ေယာက္က ကိုယ့္ရံုးက ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္ယူဖို႔ဆိုတာ……… ဟာသေတြမ်ား လာေျပာေနသလား ခြန္းေျခြ´´

အခန္းအျပင္ကေန နားေထာင္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးဆီက ထြက္လာမယ့္ စကားေတြကို ဆက္ျပီး နားမေထာင္ရဲေလာက္ေအာင္ ျဖစ္လာပါတယ္။ အႏိုင္ရလို႔ ဂုဏ္ယူစြာနဲ႔ ေျပာေတာ့မယ့္ စကားလံုးေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ေျခာက္ျခားေနမိပါတယ္။

``ဟာသမဟုတ္ဘူး ေနသန္ရဲ႕ တို႔တကယ္ေျပာေနတာ ယူ႔ရံုးက ဟိုေကာင္ေလးေလ သူ႔နာမည္က ၀ိုင္တဲ့´´

ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးေအးစက္သြားသလို အခန္းထဲမွာလည္း ရုတ္တရက္ တိတ္ဆိတ္သြားပါတယ္။

ခဏၾကာေတာ့

``ကိုယ္မယံုဘူး ခြန္းေျခြ ၀ိုင္က မင္းကိုလက္ထပ္မယ္ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္တာပဲ´´ လို႔ အစ္ကို႔ဆီက စကားသံ ထြက္လာပါတယ္။

``ဘာျဖစ္လို႔လဲ ေနသန္ရဲ႕ ဘာလို႔ တို႔ကို မယံုတာလဲ တို႔ တကယ္ေျပာေနတာ တို႔ အဲဒီေကာင္ေလးနဲ႔ လက္ထပ္ေတာ့မယ္ တို႔ေတြခ်င္း ခ်စ္သူေတြျဖစ္ေနခဲ့တာ ၾကာျပီေလ ခုက်ေတာ့ တို႔ လက္ထပ္မွရေတာ့မယ့္ အေျခအေနျဖစ္လာတာမို႔ တို႔ေတြလက္တြဲဖို႔ သေဘာတူလိုက္ၾကတယ္´´

ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲနာက်ည္းမႈေတြျပည့္လွ်ံသြားတယ္။ ေျပာတတ္လိုက္တာ အဲဒီမိန္းမ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ခ်င္းက ခ်စ္သူေတြျဖစ္ေနခဲ့တာ ၾကာျပီဆိုပါလား။ အင္း ဒါမ်ိဳးေတြ ကၽြမ္းက်င္လို႔လည္း ဒီမိန္းမ ေယာက်္ားေတြကို ကစားႏိုင္တာေပါ့။ သူကစားတဲ့ ကစားရုပ္ထဲ ကၽြန္ေတာ္ပါသြားတာကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သိပ္ကို ခံျပင္းမိပါတယ္။

``မျဖစ္ႏိုင္တာပဲ ခြန္းေျခြ ၀ိုင့္အေၾကာင္း ကိုယ္ေကာင္းေကာင္းသိတယ္ မင္းလူမွားေနတာ ျဖစ္လိမ့္မယ္ ခြန္းေျခြ ၀ိုင့္မွာက ခ်စ္သူရိွတယ္ သူမင္းကို ဘယ္ေတာ့မွ ခ်စ္မွာမဟုတ္ဘူး´´

``ခ်စ္သူ ဟုတ္လား ခ်စ္သူလို႔ ယူေျပာလိုက္သလား ေနသန္ ဘယ္သူလဲ သူ႔ခ်စ္သူက ဘယ္သူလဲ ေနသန္ သူ တို႔ကလြဲျပီး ဘယ္သူ႔ကိုမွ မခ်စ္ရဘူး သူခ်စ္ရတဲ့သူကလည္း တို႔အျပင္ တျခားတစ္ေယာက္ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ရဘူး´´

``မင္း အဲဒါေတြ လြဲေနတာပဲ ခြန္းေျခြ အခ်စ္ဆိုတာက မင္း အလိုရိွသလို ၀ယ္ယူသိမ္းဆည္းလို႔ရတဲ့ အရာမွမဟုတ္တာပဲ အခ်စ္ဆိုတာက တစ္ဦးဆိုင္နာမ္လည္းမဟုတ္သလို အမ်ားဆိုင္နာမ္လည္းမဟုတ္ဘူးခြန္းေျခြ ကိုင္တြယ္လို႔မရတဲ့ ခံစားခ်က္ျဖစ္လို႔ သိပ္ကိုနားလည္ရခက္တဲ့ အရာတစ္ခုပဲ အဲဒီအတြက္မင္းအလိုရိွတိုင္း ျဖည့္ဆည္းလို႔မရဘူး ထိုက္သင့္တဲ့သူပဲရမယ္´´

``တို႔ ယူ႕ရဲ႕ ဒႆနေတြ လာနားေထာင္တာမဟုတ္ဘူး ေနသန္ရဲ႕ အဲဒီအတြက္ တို႔မင္းနဲ႔ မျငင္းခ်င္ဘူး တို႔က မင္းကို အသိေပးတာ တို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ေပါ့´´

``မင္း မမွားတာ ေသခ်ာသလား ခြန္းေျခြ မင္းလက္ထပ္မယ့္သူက ၀ိုင္ ဆိုတာ ေသခ်ာသလား´´

``very sure ေနသန္ တို႔ဘယ္တုန္းကမွ အမွားမလုပ္တတ္ဘူး´´

အစ္ကို႔ ဘက္က ခဏတိတ္ဆိတ္သြားပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္ႏွလံုးခုန္သံေတြရပ္ေနသလား ထင္ရေလာက္ေအာင္ ေအးစက္ျငိမ္သက္ေနပါတယ္။ ျပီးမွ အစ္ကို႔ဆီက

``မင္းဘက္က ေသခ်ာသြားတယ္ဆိုရင္ မင္းရဲ႕လက္ထပ္ပြဲကို ငါကန္႔ကြက္တယ္ ခြန္းေျခြ´´ဆိုတဲ့ စကားထြက္လာပါတယ္။

ဘယ္လိုမွ ထင္မထားတဲ့ တုန္႔ျပန္မႈတစ္ခုကို ေတြ႔လိုက္ရလို႔ ထင္ပါရဲ႕ ဟို အမ်ိဳးသမီး တိတ္ဆိတ္သြားတယ္။

``ဘာေၾကာင့္လဲ ေနသန္ ဘာေၾကာင့္လဲ တို႔ရဲ႕ wedding က မင္းကို ဘာေတြမ်ားထိခိုက္ေနလို႔လဲ ေနသန္ ဘာေၾကာင့္ မင္းက ကန္႔ကြက္ရတာလဲ´´

``ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ မင္းမရိုးသားတာ ငါသိလို႔ပဲ ခြန္းေျခြ´´

``ဘယ္လို ဘယ္လို ေနသန္ တို႔မရိုးသားဘူး ဟုတ္လား´´

``ဟုတ္တယ္ ခြန္းေျခြ ငါမင္းအေၾကာင္းေကာင္းေကာင္းသိတယ္ေလ မင္းကလိုခ်င္ျပီဆိုရင္ ဘာကိုမွ မစဥ္းစားတတ္ဘူး ဘယ္သူေတြ ဘယ္လိုထိခိုက္ပါေစ မင္းမသိဘူး မင္းရဲ႕ ဆႏၵကိုပဲ မင္းျပည့္ဖုိ႔ သိတယ္ မင္း ၀ိုင္နဲ႔ လက္ထပ္ဖို႔အထိျဖစ္သြားတာ မင္းကိုမယံုၾကည္သေလာက္ ငါ၀ိုင့္ကိုယံုၾကည္တယ္ ငါထင္တဲ့အတိုင္းဆိုရင္ ၀ိုင္က မင္းဆင္တဲ့ေထာင္ေခ်ာက္မိခဲ့တာေနမွာပဲ မင္း သိပ္ရက္စက္တယ္ ခြန္းေျခြ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ကို အလိုမပါဘဲ ရယူတာ မင္းေပ်ာ္ရႊင္ရမယ္မ်ား ထင္ေနလား´´

တျဖည္းျဖည္းေဒါသသံပါလာတဲ့ အစ္ကို႔စကားေတြကို

``ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေနသန္ အခ်စ္ဆိုတာ ရယူျခင္းပဲ တို႔ ၀ိုင္နဲ႔ လက္ထပ္မယ္ ယူက ဘာျဖစ္လို႔ ဒီေကာင္ေလးအတြက္ ခါးခါးသီးသီးျဖစ္ေနရတာလဲ ေနသန္ တို႔နားမလည္ဘူး´´ လို႔ ေမးခြန္းျပန္ထုတ္ပါတယ္။

``အဲဒီ လက္ထပ္မယ္ဆိုတဲ့ စကားကို မင္းထပ္မေျပာနဲ႔ ခြန္းေျခြ မင္းနဲ႔မတန္ဘူးကြ´´  လို႔ အစ္ကိုျပန္ေျပာသလို

``ဒီမွာ ေနသန္ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ခ်စ္တဲ့သူ အခ်င္းခ်င္းလက္ထပ္ၾကတာပဲ ဘာမတန္တာေတြရိွလို႔လဲ´´ လို႔ ျပန္ေျပာပါတယ္။

``ဟ ခ်စ္သူဟုတ္လား မွားေနျပီ ခြန္းေျခြ မင္းမွားေနျပီကြ ၀ိုင္ခ်စ္တဲ့သူက မင္းမဟုတ္ဘူး ငါကြ ငါ သူလက္ထပ္မယ့္သူကလည္း ငါ့ကိုပဲ မင္းသူ႔ကို လိုခ်င္လို႔ တမင္သက္သက္ အကြက္ဆင္ျပီး မင္းၾကံခဲ့တာမဟုတ္လား ခြန္းေျခြ ငါ့ကို ေျပာစမ္းပါ´´

အဲဒီအမ်ိဳးသမီး အရိႈက္ကို အထိုးခံလိုက္ရသလို…… အထိနာသြားတာေရာ.. အစ္ကို႔ စကားကို အံ့ၾသသြားတာေရာေၾကာင့္

ေတာ္ေတာ္နဲ႔စကားထြက္မလာပါဘူး။

အခန္းအျပင္က ကၽြန္ေတာ္လည္း အစ္ကို႔ကို အံ့ၾသမိပါတယ္ ခုလို ေျပာထြက္သြားတာကို။

``ဒါဆိုရင္ ယူနဲ႔ ၀ိုင္နဲ႔က Western Country ေတြမွာလို…´´

``ဟုတ္တယ္ ခြန္းေျခြ ကိုယ္တို႔က ခ်စ္သူေတြပဲ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္သိပ္ခ်စ္ျပီး လက္ထပ္ၾကမယ့္ခ်စ္သူေတြ မင္းကိုသူခ်စ္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္မယံုဘူးဆိုတာ ကိုယ္တို႔က အျပန္အလွန္ယံုၾကည္ရတဲ့ ခ်စ္သူေတြျဖစ္ေနလို႔ပဲ မင္းမွားေနတာၾကီးကို ဆက္မမွားပါနဲ႔ေတာ့ ခြန္းေျခြ ဆက္သြားရင္ အားလံုး စိတ္ဆင္းရဲရလိမ့္မယ္´´

``ဒါဆိုရင္ ၀ိုင္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး ယူက တို႔နဲ႔ competitor ေပါ့ ဟုတ္လား ေနသန္ ယူတို႔ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ တို႔ကေတာ့ တို႔သြားေနတဲ့ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းဆက္သြားမယ္ ေနာက္မဆုတ္ဘူး ေနသန္ တို႔ ၀ိုင္ဆိုတဲ့ ေကာင္ေလးကို ခ်စ္တယ္ အဲဒီအတြက္ တို႔ပိုင္ဆိုင္ရဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္ ပြဲကျပီးသြားပါျပီ ေနသန္ ယူစိတ္ကူးထားတဲ့ ၀ိုင္နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး အနာဂါတ္ေတြရိွေနခဲ့တယ္ဆိုရင္ေတာင္ လက္လြတ္လိုက္ပါေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့လို႔ေလ´´

``ေတာက္ ခြန္းေျခြ မင္းေတာ္ေတာ္ေကာက္က်စ္တဲ့ မိန္းမပဲ ငါမင္းကို သိပ္ရြံ႔တယ္ မင္း ၀ိုင့္ကို ………´´

အစ္ကိုဆက္ေျပာေနတာေတြကို ထပ္နားမေထာင္ႏိုင္ေတာ့လို႔ ကၽြန္ေတာ္အဲဒီအခန္းေရွ႕ကေန ခပ္ျမန္ျမန္ထြက္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။

ရံုးမဆင္းေသးေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ရံုးအျပင္ကိုထြက္လာခဲ့ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရံုးက လမ္း ၃၀ေပၚမွာဆိုေတာ့ မန္းျမိဳ႕က်ံဳးၾကီးနဲ႔ နီးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုင္ကယ္နဲ႔ေမာင္းထြက္လာျပီး က်ံဳးေဘးမွာ တစ္ေယာက္တည္း ေနေနလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္နဲ႔ လက္တြဲဖုိ႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္နဲ႔ ပတ္သက္ခဲ့ရတဲ့ကၽြန္ေတာ္ လူမႈစည္းကမ္းအရေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တာ၀န္ယူေပးရပါေတာ့မယ္။ တစ္ဘ၀လံုးစာတစ္ေယာက္တည္းအတြက္ဆိုတဲ့ အခ်စ္ေတြက မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုမွေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္တစ္ဘ၀လံုးလည္း ပ်က္သြားခဲ့ပါျပီ။ ခံစားခ်က္ကင္းမဲ့တဲ့ အခ်စ္မရိွတဲ့ ႏွလံုးသားဗလာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္အဲဒီအမ်ိဳးသမီးကို သူေတာင္းဆိုတဲ့အတိုင္း လက္ထပ္ရေတာ့မယ္။ အစ္ကိုနဲ႔ တစ္ဘ၀လံုးေ၀းရျပီဆိုတဲ့ အသိက ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ႏိွပ္စက္ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိပ္ခ်စ္ရတဲ့သူနဲ႔ တစ္ဘ၀လံုးစာေ၀းရျပီဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ အခ်ိန္ေတြကို ဘယ္လိုမ်ားအသက္ရွင္ရပါ့မလဲ။ ကိုယ္မခ်စ္ႏိုင္တဲ့ သူတစ္ေယာက္အနားမွာ စိတ္ညစ္ညဴးစြာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္က်ိန္စာသင့္ေနရဦးမွာေပါ့။

က်ံဳးေဘးက ပလက္ေဖာင္းေပၚလမ္းေလွ်ာက္ေနမိရင္း ဟိုး အရင္က ေ၀ယံနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ဒီေနရာေလးကို လာခဲ့တုန္း အစ္ကို ေ၀ယ့ံအနားက ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆြဲေခၚခဲ့တာကို(အပိုင္း-၂) ျပန္ျမင္ေယာင္မိရင္း ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းနည္းလာမိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္အဲဒီပတ္၀န္းက်င္ေလးမွာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ၾကာသြားခဲ့လဲမသိပါဘူး ကၽြန္ေတာ့္ရွပ္အက်ီအိတ္ေလးထဲက ဖုန္းျမည္လာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဖုန္းရဲ႕ မ်က္ႏွာျပင္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ အစ္ကို႔ဆီက ဖုန္းျဖစ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဖုန္းမကိုင္ဘဲ ပိတ္လိုက္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ဖုန္း call တစ္ခုကထပ္၀င္လာပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ဟိုအမ်ိဳးသမီးဆီကပါ။ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ေခါင္းရမ္းလိုက္ရင္း ဖုန္းကို power ပါပိတ္ထည့္လိုက္ပါတယ္။ ခုလိုအခ်ိန္မွာေတာ့ ဘယ္သူနဲ႔မွ ကၽြန္ေတာ္စကားမေျပာခ်င္ပါဘူး။ တစ္ေယာက္တည္းပဲ ေနခ်င္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္မြန္းၾကပ္တဲ့ ခံစားခ်က္ေတြကေန သက္သာလိုသက္သာျငား ဆိုင္ကယ္တစ္စီးနဲ႔ ထြက္လာေနမိတာ ေတာင္သမန္အင္းဘက္ကို ေရာက္လာပါတယ္။ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္ဟိုးတုန္းက ေ၀ယံနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သ၀န္တိုခဲ့ဖူးတဲ့ အစ္ကို႔ကို ျပန္ျမင္ေယာင္လာမိျပီး (အပိုင္း-၇) ကၽြန္ေတာ္အဲဒီေနရာကေန ျပန္ထြက္လာမိပါတယ္။ ဘယ္ေနရာသြားသြား အစ္ကို႔ရဲ႕ ပံုရိပ္ေတြ အစ္ကို႔ရဲ႕ အေငြ႕အသက္ေတြပဲ ကၽြန္ေတာ္ခုခ်ိန္မွာ လြမ္းလြမ္းဆြတ္ဆြတ္ျမင္ေနမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ရူးသြားခ်င္တယ္ဗ်ာ။

xxxxxxxxxxxxxxxxx

 

အဲဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ္ရံုးျပန္တက္ေတာ့ ရံုးမွာ အစ္ကိုမရိွေတာ့ပါဘူး။ ဘယ္ကိုထြက္သြားသလဲ ေမးေတာ့လည္း ဘယ္သူကမွ မသိၾကပါဘူး။ အဲဒီလိုနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ရံုးဆင္းခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အိမ္ျပန္ေရာက္ျပီးတဲ့ အခ်ိန္ခဏေလးမွာဘဲ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ ဧည့္သည္တစ္ဦးေရာက္လာပါတယ္။ ေကာင္းေသာလာျခင္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီဧည့္သည္က

``ေကာင္ေလး တို႔မင္းနဲ႔ ေျပာစရာေတြရိွတယ္´´

``အိုေက ေျပာႏိုင္ပါတယ္´´

``မင္းနဲ႔ ေနသန္နဲ႔ ၾကားက ဆက္ႏြယ္မႈကို တို႔သိခဲ့တယ္ အဲဒါအမွန္ပဲလား´´

``ဟုတ္တယ္ အမွန္ပဲ´´

``ေအာ္ အမွန္ပဲေပါ့ ခက္တာက တို႔ေနာက္မဆုတ္ႏိုင္ဘူး ေကာင္ေလး မင္းအေၾကာင္းသိေပမယ့္ တို႔မင္းကိုခ်စ္တယ္´´

``ေတာ္ျပီ ေတာ္ျပီ ခင္ဗ်ားလိုခ်င္တာ က်ဳပ္ကိုမဟုတ္လား ခင္ဗ်ားရရင္ေက်နပ္ေတာ့ ဒီခ်စ္တယ္ ခ်စ္တယ္ဆိုတာၾကီးကို ခဏခဏမေျပာပါနဲ႔´´

``တို႔မင္းကို ခ်စ္သလို မင္းလည္းျပန္ခ်စ္တာမ်ိဳးကို လိုခ်င္တယ္ေလ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ တို႔ေတာ့ ေရွ႕ဆက္တိုးမွာပဲေနာ္´´

``ေတာ္ေတာ့ ခြန္းေျခြ မင္းဒီကေန ထြက္သြားေတာ့´´

``ဟာ´´

အစ္ကို ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ထဲေရာက္လာျပီး အဲဒီအမ်ိဳးသမီးကို ႏွင္ပါတယ္။

``ေဘးဖယ္ေနပါ ေနသန္ တို႔မင္းနဲ႔ေျပာစရာမရိွဘူး´´ လို႔ ခပ္မာမာျပန္ေျပာပါတယ္။

``ငါလည္း မင္းနဲ႔ေျပာစရာမရိွဘူး ခြန္းေျခြ ေအး ဒါေပမယ့္ ၀ိုင္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ ေျပာရလိမ့္မယ္ မင္းဟာမင္းဘယ္လိုပဲ ေရွ႕ဆက္တိုးတိုး မင္းတိုးလာတဲ့ ေျခလွမ္းတိုင္းကို ငါလိုက္ဖ်က္မွာပဲ´´

အဲဒီအမ်ိဳးသမီးက အစ္ကို႔ကို ခပ္စိမ္းစိမ္းၾကည့္ရင္း

``တို႔မင္းနဲ႔ competitor မျဖစ္ခ်င္ဘူးေနာ္ ေနသန္ တစ္ခုေတာ့ သတိထားပါ တို႔လိုခ်င္တာကိုေတာ့ တို႔ရေအာင္ယူမွာပဲ တစ္ဆက္တည္း တို႔သတိေပးထားမယ္ မင္းတို႔ကို ဆက္ေႏွာင့္ယွက္မယ္ဆိုရင္ တစ္ခုပဲစဥ္းစားပါ ယူနဲ႔လုပ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းတစ္ခုမွာ ရွယ္ယာအမ်ားဆံုးပိုင္ဆိုင္ထားတာ ဘယ္သူလဲဆိုကိုေပါ့´´

``မင္း ငါ့ကို ျခိမ္းေျခာက္ေနတာလား ခြန္းေျခြ ရယ္စရာေတာ့ ေကာင္းေနျပီ မင္းသိထားဖို႔က မင္းဘယ္ေတာ့မွ ၀ိုင့္ကိုမရေစရဘူး ေခ်ာင္ပိတ္ဖမ္းလို႔ရခဲ့တယ္ဆိုရင္ေတာင္ ငါကယ္ထုတ္မွာပဲ မင္းဘယ္ေတာ့မွ မရေစရဘူး ခြန္းေျခြ´´

``ယူ ဆိုလိုတာက´´

``လိုခ်င္တာကို ရေအာင္ယူတယ္ဆိုတဲ့ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ အယူအဆကို ဆက္ျပီး ဖက္တြယ္မထားပါနဲ႔လို႔ ငါေျပာေနတာ မင္းငမ္းငမ္းတက္လိုခ်င္ေနတဲ့ အခ်စ္ကို ေပးႏိုင္ရဲ႕လားဆိုတာ မင္း ၀ိုင့္ကို ေမးၾကည့္ပါဦး မင္းမရွက္ဘူးလား ဟင္´´

အခ်ီအခ်ေျပာေနၾကတဲ့ စကားေတြေအာက္မွာ အံ့ၾသစရာေကာင္းစြာဘဲ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးမ်က္ရည္ေတြ၀ဲတက္လာတာကို သတိထားမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တင္းမာေနတဲ့ မ်က္၀န္းတစ္စံုက ကၽြန္ေတာ့္ဆီလွည့္လာျပီး

``ကဲ ေကာင္ေလး ေျပာစမ္းပါဦး ေနသန္ေျပာသလိုပဲလား´´

``ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာင္းတဲ့ အေျဖတစ္ခုကိုပဲ ထပ္ေပးမယ္ ဘယ္ေတာ့မွခ်စ္မွာမဟုတ္သလို ဘယ္တုန္းကမွလည္း မခ်စ္ခဲ့ဘူး´´

``ဟာ´´

ကၽြန္ေတာ့္စကားေၾကာင့္ (သူမ) တစ္ခ်က္ယိုင္သြားျပီး

``ဘာေၾကာင့္လဲ ဘာေၾကာင့္မခ်စ္ႏိုင္တာလဲ မင္းတို႔ကိုခ်စ္ရမယ္ ေကာင္ေလး မင္းတို႔ကို…´´

အရူးတစ္ေယာက္လို တတြတ္တြတ္ရြတ္ေနတဲ့ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးကို စိတ္ပ်က္စြာၾကည့္ေနတုန္း အစ္ကိုက

``သြားေတာ့ ခြန္းေျခြ မင္းထြက္သြားပါေတာ့ ဒီထက္မက မင္းမခံစားခ်င္ရင္ သြားေတာ့ မင္းဘယ္ေတာ့မွ ၀ိုင့္ကို မရေစရဘူး မင္းေတာင္ ခ်စ္လို႔ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ေသးတာပဲ ငါလည္း မင္းလိုပဲေပါ့ ငါ့ခ်စ္သူကို ဘယ္လိုအေၾကာင္းနဲ႔မွ မင္းလက္ထဲထိုးမအပ္ႏိုင္ဘူး ခြန္းေျခြ မင္းေထာင္ဖမ္းခဲ့တဲ့ ေထာင္ေခ်ာက္တစ္ခုအတြက္ ငါေပးႏိုင္တာေတာ့ ထိုက္တန္တဲ့ ေလ်ာ္ေၾကးပဲ ၀ိုင့္ကိုေတာ့ မင္းဘယ္ေတာ့မွ ရယူဖို႔ မၾကိဳးစားပါနဲ႔ မင္းလိုခ်င္တဲ့ နစ္နာေၾကးကို ငါေပးမယ္ ခြန္းေျခြ ငါပိုင္ဆိုင္သမွ် မင္းယူသြား ငါေက်နပ္တယ္´´

လက္ဖ၀ါးထဲလက္ထဲျပီး ရိႈက္ေနတဲ့ (သူမ) အစ္ကို႔ကို မုန္းတီးစြာ ေမာ့ၾကည့္ပါတယ္။

``ဒီမွာေနသန္ ယူဘယ္ေလာက္ပဲ ေပးႏိုင္တယ္ေျပာေျပာ တို႔လိုခ်င္တာက ယူ႔ဆီက မဟုတ္ဘူး ယူနဲ႔လည္းမဆိုင္ဘူး တို႔လမ္းမွာ ယူ ၀င္မရႈပ္ပါနဲ႔ ေနသန္ ယူေဘးဖယ္ေနပါ´´

``ဟား ဟား ငါေပးႏိုင္တာကို မင္းမရခ်င္ဘူး မင္းလိုခ်င္တာကို ၀ိုင္ကလည္း မေပးႏိုင္ဘူး မင္းသိထားဖို႔က ခုေနရာမွာ မင္းသာ ေယာက်္ားေလးဆိုရင္ ငါဆြဲထိုးလိုက္တာၾကာျပီ´´

``ေကာင္းျပီ ေနသန္ ယူက စိန္ေခၚေနတယ္ဆိုေတာ့လည္း ေကာင္းျပီ ယူက တို႔သြားမယ့္ လမ္းမွာ အမိႈက္ဘဲ အဲဒီေတာ့..´´

သူမ အဲလိုေျပာျပီး အိတ္ထဲက တစ္စံုတစ္ခုကို ႏိႈက္ယူလိုက္ပါတယ္။

ျပီးေတာ့ ေျဖာင္းခနဲ ျမည္သံတစ္ခုနဲ႔အတူ ေမာင္းခ်ဓားတစ္ခုထြက္လာျပီး

``တို႔ကို ေႏွာင့္ယွက္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေနသန္ တို႔ လူသတ္ဖို႔လည္း ၀န္မေလးဘူးေနာ္ ေဟာဒီ ဓားေလးတစ္ေခ်ာင္းတည္းနဲ႔ ရွင္းပစ္လိုက္လို႔ရတယ္ ´´

မ်က္ရည္ေတြၾကားက အရူးတစ္ေယာက္လို ေသြးေအးေနတဲ့ သူမက တျဖည္းျဖည္း အစ္ကို႔အနားတိုးလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ စိုးရိမ္သြားမိရင္း အစ္ကို႔အေရွ႕ကိုေရာက္သြားလိုက္ပါတယ္

``ေတာ္ေတာ့ ခင္ဗ်ားၾကီး ျပန္ပါေတာ့ ခင္ဗ်ားျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ အတိုင္းလိုက္ေလ်ာတယ္ ေက်နပ္ပါေတာ့ ထပ္ျပီးေတာ့ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ဒုက© မေပးပါနဲ႔ေတာ့ ´´လို႔ ကၽြန္ေတာ္  ေျပာေတာ့ 

``ေဘးဖယ္ေန ၀ိုင္ ´´ လို႔ေျပာျပီး အစ္ကို ကၽြန္ေတာ့္ကို တြန္းထုတ္စဥ္မွာပဲ

``ေကာင္ေလး ဘာလို႔မင္း ေနသန္႔အေရွ႕ ကာေနရတာလဲ မင္းသူ႔ကို နာက်င္မွာစိုးေနလား  မင္းခ်စ္သူကို မင္းအေရွ႕မွာပဲ ငါသတ္ျပမယ္ မင္းမေပးႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ အခ်စ္ကို တို႔မရႏိုင္မယ့္အတူတူ ဘယ္သူမွမရေစရဘူး´´ လို႔ အသိစိတ္ကင္းမဲ့တဲ့ သူတစ္ေယာက္လို ဓားတစ္ေခ်ာင္းကိုင္ျပီး လွမ္းလာေနတဲ့ သူမကို

``ခ်စ္လို႔ဗ် နားလည္လား ခင္ဗ်ားလိုမ်ိဳး အခ်စ္ကို သားေကာင္ဖမ္းတဲ့ မုဆိုးလို ပရိယာယ္ေတြနဲ႔ ရေအာင္မယူတတ္ဘူး´´ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုက္ပါတယ္။

အသိစိတ္ကင္းမဲ့စြာနဲ႔ ဓါးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ လွမ္းလာေနတဲ့ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးပံုစံက စိတ္ေျခာက္ျခားစရာေကာင္းပါတယ္။ အစ္ကို႔ ကၽြန္ေတာ့္လက္ကို လွမ္းဆုပ္ကိုင္ရင္း

``၀ိုင္ ေဘးဖယ္ေန သူက ထင္ရာလုပ္တတ္တယ္´´ လို႔ေျပာျပီး ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕ကေန ၀င္ရပ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ပံုစံကို ၾကည့္ျပီး အဲဒီအမ်ိဳးသမီးက

``ယူတို႔ ဟိုမိုေတြက အဲေလာက္ေတာင္ခ်စ္တတ္သလား ဟင္ မယံုႏိုင္စရာပဲ မယံုႏိုင္စရာပဲ´´ လို႔ တတြတ္တြတ္ရြတ္ေနျပန္ပါတယ္။

``ခြန္းေျခြ မင္းစိတ္ကိုထိန္းပါ မင္း လုပ္ခ်င္တာေတြဆက္လုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္သူ႔အတြက္မွ ေကာင္းမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ မင္းသေဘာေပါက္´´

``ေတာ္စမ္း ေနသန္ ယူ႔ကိုသိပ္မုန္းတယ္ ဘာေၾကာင့္ ယူက ေကာင္ေလးနဲ႔ ဒီလို ဆက္ႏႊယ္မႈမ်ိဳးရိွေနရတာလဲ´´

အဲဒီအမ်ိဳးသမီးရဲ႕စကားကို

``မင္းကေရာ ဘာေၾကာင့္ ၀ိုင့္ကိုမွ ငမ္းငမ္းတက္လိုခ်င္ခဲ့သလဲ ခြန္းေျခြ မင္းသိဖို႔က ဘယ္ေတာ့မွ ၀ိုင့္ကို မင္းမရေစရဘူး´´

လို႔ ေျပာလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ

``ေတာက္´´

နာက်ည္းခံျပင္းစြာ ေတာက္ေခါက္လိုက္ရင္း အဲဒီအမ်ိဳးသမီးရဲ႕လက္ထဲက ဓါးတစ္ေခ်ာင္း အရိွန္ျပင္းျပင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕ ကာထားတဲ့ အစ္ကို႔အေပၚကို က်လာတုန္း ကၽြန္ေတာ္အစ္ကို႔ကို တြန္းဖယ္လိုက္ရင္း အဲဒီအမ်ိဳးသမီးနဲ႔ အစ္ကိုၾကား၀င္ရပ္လိုက္ပါတယ္။

ရင္ဘတ္တစ္ေနရာမွာ ပူခနဲျဖစ္သြားတာကို ခံစားလိုက္ရျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို တြန္းဖယ္လိုက္တဲ့ ခံစားမႈတစ္ခုကို သိလိုက္ပါတယ္။

ျပီးေတာ့

``ဟာ ၀ိုင္´´ လို႔ အထိတ္တလန္႔ ေအာ္ဟစ္လိုက္တဲ့ အသံတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ၾကားလိုက္ရပါတယ္။

အဲဒီ အသံက ေ၀ယံ့ အသံဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္ရျပီး တစ္ခ်က္မကတဲ့ ဓားခ်က္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္တဲ့ အျပင္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီက မဟုတ္ဘဲ ထြက္က်လာတဲ့ ေသြးေတြကို ကၽြန္ေတာ္ထိေတြ႔လိုက္ရေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လိုပဲ နာက်င္သြားတဲ့ သူကို ကၽြန္ေတာ္အလန္႔တၾကား ၾကည့္လိုက္မိပါတယ္။

 

ဆက္ရန္။

ေ၀ဖန္အၾကံေပးခ်က္မ်ားအားၾကိဳဆိုပါသည္။

kingvampire.mdy@gmail.com

(ဇာတ္သိမ္းပိုင္းနားသို႔ တျဖည္းျဖည္းေရာက္ရိွလာေသာ ယခုဘေလာ့ေလးကို စိတ္ရွည္ရွည္အားေပးေနၾကေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္လ်က္။)

(ဂ်ီၾသေမၾတီမ်ဥ္းမ်ား ဘေလာ့၌ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ထပ္တူခံစားေပးခဲ့ၾကေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား ေက်းဇူးအထူးတင္ျပီး ျဖစ္ရပ္ခ်င္းတိုက္ဆိုင္သြား၍ နာက်င္ခံစားသြားရေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား ကိုယ္ခ်င္းစာမိရင္း ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။)

 

 

 



 

Feb 28th

သတိရတဲ့အခါ

By SSP
မအားလပ္တဲ့အခါ
ဖုန္းဆက္ပါလို႔ မေျပာရက္ပါဘူး
ဒါေပမဲ့ဖုန္းသံကို
ေမွ်ာ္လင့္မိေနတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ

အလုပ္ရွုပ္တဲ့အခါ
စာေလးတေျကာင္းစ ႏွစ္ေျကာင္းစေလာက္
ခ်န္ထားပါလို႕မေျပာရက္ပါဘူး

ဒါေပမဲ့
စာေလးတေျကာင္းႏွစ္ေျကာင္းမ်ားရွိေလမလားလို႕
ျကည့္မိတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ

မေတြ႕ျဖစ္တဲ့အခါ
လြမ္းေနပါလို႔ မဆိုရက္ပါဘူး

ဒါေပမဲ့ တစကၠန္႔ တမိနစ္စာေလာက္ျဖစ္ျဖစ္
ကိုယ့္အေျကာင္း ေတြးေနမလားလို႔ေတာ့
ေမွ်ာ္လင့္မိတာ အမွန္ပါပဲ

ကိုယ္လြမ္းမိတဲ႔အခါ
ငဲ႔ႀကည့္ပါလိုေတာ့ မေျပာခ်င္ပါဘူး

ဒါေပမယ့္ လည္ျပန္အႀကည့္တစ္ခ်က္
 ေပြ႕ဖက္မိခ်င္တာကေတာ့အမွန္ပဲ


ဘာကိုမွ
မေမ်ာ္လင့္ပါဘူး

ဘာကိုမွ
ေလာဘမျကီးမိပါဘူး

ဘာကိုမွေလ
ကိုယ္မေတာင္းဆိုပါဘူး

ဒါေပမဲ့ေလ
ေစာင့္စားေနတဲ့လူတေယာက္ရွိတာကိုေတာ့
အမွတ္တမဲ့ေလးျဖစ္ျဖစ္
အမွတ္ရေစခ်င္တာေတာ့အမွန္ပါပဲ ။ ။







Feb 26th

ရည္းစားက်င္႔၀တ္မ်ား...

By ina

ခ်စ္သူbottomကေလး လိုက္နာရမည့္ ရည္စားက်င့္၀တ္ ( ၆ ) ခ်က္


BEER ေသာက္လွ်င္ ..အျပစ္မျမင္......ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္..ေနရမည္.
အျခားတစ္ေယာက္ကိုရွဴ ့လို႔ေငး...မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရမည္
ခ်ိန္းလို႔ေတြ႔က..ခ်စ္ခ်စ္အား.... တေန႔သံုးခါ နမ္းရမည္
ခ်စ္သူဘဲအား..အေလးထား..ရိုရိုေသေသေျပာရမည္

ေျဗာင္လိမ္ေျဗာင္စား ထိုႏွစ္ပါး သည္းညည္းမ်ားလည္း ခံရမည္..။
ခ်စ္သူ ေျပာတိုင္းမွာ ေခါင္းညိတ္ကာ.ဟုတ္ကဲ ့မ်ား လည္း ပါရမည္..။

ထိုအရာမ်ား.......မလိုက္နာျငား က်န္ရစ္ၾကီးပင္ျဖစ္လိမ္႔မည္..:PPP..........။



ခ်စ္သူtopေလး လိုက္နာရမည့္ ရည္စားက်င့္၀တ္ ( ၆ ) ခ်က္



ညာခိုင္းခဲ့လွ်င္ အၿပစ္မၿမင္ ၾကည္ႀကည္ျဖဴျဖဴလုပ္ရမည္
ဘဲေလးေခ်ာေခ်ာ ေငးေနလွ်င္ မုဒိတာလည္းပြားရမည္
ခ်ိန္းလို႔ေတြ႕က ကိုကိုက ကုန္က်သမွ် ရွင္းရမည္
ခ်ိန္းသူ ေမအား အေလးထား တစ္နာရီခန္႔ေစာင့္ရမည္

ေပၚတင္လိမ္လ်ွင္ ''''အ ''''သလိုပင္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရမည္...။

စိတ္ေကာက္တိုင္းရာ ေခ်ာ့ဖို ့ရာ ေတာ္ကီမ်ားလည္းညက္ရမည္။

ထိုအရာမ်ား မလိုက္နာျငား..လူပ်ိဳႀကီးဘ၀ နွင့္ပင္ က်န္ရစ္မည္။

ဟိဟိ...တကယ္ဟုတ္မဟုတ္ စမ္းၾကည္႔ေနာ္ အဆင္ေျပၾကမွာပါ.......


                                                                            အေ၀းက(ညီေလးေမာင္)