Apr 20th

တကယ္ခ်စ္ရင္

By Nickie

အရင္က တင္ခဲ႕ဖူးတယ္။ ဖ်က္ခဲ႕မိလို႕ ျပန္တင္တာ...ျပန္ဖတ္ျပီး ျပန္ခံစားေပးႀကပါလို႕..

                                       တကယ္ခ်စ္ရင္”

 

 

ေကာ္ဖီ ေတြေတာင္ ေအးေနပါျပီ။ ေဆးလိပ္ မေသာက္ တတ္တဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ ေဆးလိပ္ ေသာက္ေနမိတယ္။ မ်က္လုံးေတြက ေတာ႕ နီရဲေနလိမ္႕မယ္ ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ သိေနပါတယ္။သက္ျပင္းေတြ ထြက္မလာေတာ႕ပါဘူး။အျပင္မွာ ရြာေနတဲ႕ မိုးေတြကို စိုက္ ႀကည္႕ေနမိတယ္။တိုင္ကပ္နာရီက ထြက္လာတဲ႕ တေဂ်ာက္ေဂ်ာက္ ျမည္သံေတြက အရမ္း က်ယ္ေလာင္ေနသလို ခံစားရတယ္။ေဆးလိပ္ ျပာေတြ ႀကမ္းျပင္ေပၚကို ခါခ်လိုက္တယ္။ ေနာက္ဆုံး အေနနဲ႕ အိမ္ခန္းေလးကို ျပန္ႀကည္႕လိုက္တယ္။အရာအားလုံး အရင္ အတိုင္း ေလးပါဘဲ။သူ႕ အႀကိဳက္ထားေပးထားတယ္ေလ။အခန္းရဲ႕ အေရာင္ေတြ ပန္းခ်ီကားေတြ အ ကုန္ သူ႕အႀကိဳက္ေတြပါဘဲ။အသက္မဲ႕ ေနတဲ႕ အျပံဳးေလး တစ္ပြင္႕ကို ကြ်န္ေတာ္ျပံဳးျပီးေဘး က ခရီးေဆာင္ အိတ္ကို ဆြဲလိုက္တယ္။ေကာ္ဖီခြက္ေအာက္ကဖိထားတဲ႕ စာေလးကို လွမ္းယူ ျပီး တစ္ခ်က္ျပန္ဖတ္ လိုက္တယ္။သူ႕လက္ေရးေတြကို တစ္သက္လုံးမွတ္မိသြားေအာင္ေလ။

 

Drink this coffee. I went out first as I have very important

meeting at Office. See you at evening. Bye

Your Love,

JOEL

ေကာ္ဖီေသာက္သြားဦးေနာ္။အကို အရင္ သြားႏွင္႕ျပီ။အလုပ္မွာအရမ္း

အေရးႀကီးတဲ႕ meeting ရွိလို႕.. ညေနေတြ႕ႀကမယ္ေနာ္။ဘိုင္း..

ခ်စ္တဲ႕.. ..

JOEL ”

 

စာေလးကို ျပန္ျပီး ေကာ္ဖီခြက္ေအာက္ကို ျပန္ထားလိုက္တယ္။အိမ္ခန္းမီး ေတြကို ပိတ္ျပီး ထြက္လာခဲ႕လိုက္တယ္။တံခါးမႀကီးကို ပိတ္အျပီး ကြ်န္ေတာ္ ေနကာမ်က္မွန္ ကို တပ္လိုက္တယ္။ကြ်န္ေတာ္ ေျခလွမ္းေတြကို အားအင္ မခ်ီ႕နဲ႕ ေနဖို႕ အားတင္းျပီး ေလွ်ာက္ တယ္။မိုးတိတ္သြားပါျပီ။အျပင္မွာ ေနမင္းႀကီးကေတာ႕ လင္းလက္လို႕ေနပါတယ္။လည္ပင္းမွာ ေလွ်ာက်ေနတဲ႕ mp3 နားႀကပ္ကို နားမွာတပ္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းႀကိဳက္ တဲ႕ သီခ်င္းေလးကို Repeat 1 song လုပ္၊Volume ကို အျမင္႕ဆုံး ထားျပီး ေလွ်ာက္လာရင္း လူမသိသူမသိ ေနကာ မ်က္မွန္ ေအာက္ကေန မ်က္ရည္ျမစ္ ႏွစ္သြယ္ က်ဆင္းလာေတာ႕တယ္။ႏွလုံးသားတစ္စုံက ခြဲခြာရ ေတာ႕မယ္ ခ်စ္ရသူအတြက္ ႏႈတ္ဆက္ေနေလရဲ႕…

Good Bye ခ်စ္ရသူေရ

တစ္ဘဝလုံး ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါေစ” ဆိုျပီးေတာ႕ေလ……

 

****************************

 

သူနဲ႕ စေတြ႕ခဲ႕တာက ေက်ာင္းရဲ႕ မနက္ခင္း အတန္းမွာပါ။မွတ္မိေသးတယ္ အဲ႕ဒီေန႕ကို။ သူတစ္ပတ္ေနာက္က်ျပီး ေက်ာင္းကို ေရာက္လာတယ္။India ကို သြားလို႕တဲ႕။ သူက ကြ်န္ေတာ္႕ထက္ ၅ ႏွစ္ႀကီးတယ္။အႏုပညာေက်ာင္းဆိုေတာ႕ အသက္အရြယ္ကေတာ႕ အစုံဆိုပါေတာ႕။ ကြ်န္ေတာ္႕လို သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံျခားသား တစ္ေယာက္အျဖစ္ေနရတဲ႕ သူ အတြက္ေတာ႕ ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ အကူအညီေတာ႕ အရမ္းလိုအပ္တာေပါ႔။ျပီးေတာ႕ကြ်န္ေတာ္ က ဒီမွာ လူသစ္ေလ။သူ ကြ်န္ေတာ္႕ကို အရမ္း ကူညီခဲ႕ပါတယ္။သူက ထူးထူးဆန္းဆန္း လူတစ္ ေယာက္ပါ။Sony Company မွာ အလုပ္လုပ္ျပီး ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ စစ ေတြ႕တုန္းက သူ႕အသက္က ၂၃။ဘာေႀကာင္႕ ဒီ အႏု ပညာေက်ာင္းကို တတ္တာလဲလို႕ ကြ်န္ေတာ္က ေမးတိုင္း သူ ရယ္ျပီးေျဖတယ္။သူ႕အေမ က တတ္ခိုင္းလို႕တဲ႕။သူ႕ကားအစုတ္ေလးကလည္း ေတာ္ေတာ္ေတာ႕ အသုံးတည္႕ပါတယ္။ အစုတ္ ဆိုေပမယ္႕လုိ႕လည္း အျပင္ပန္းသာစုတ္တာ ပါ အတြင္းပိုင္း စက္ေတြ ကေတာ႕ အေကာင္း အတုိင္းဘဲ။၆ လတာ အႏုပညာ ေက်ာင္းတတ္ တုန္း သူက ကြ်န္ေတာ္႕အတြက္ေတာ႕ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း အကိုေကာင္းတစ္ေယာက္လိုပါ ဘဲ။ ဘာဆိုဘာ စိတ္မွ မရွိခဲ႕သလုိ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္လည္း ျဖဴျဖဴ စင္စင္ ရွိခဲ႕ႀက ပါတယ္။

ေက်ာင္း ၄ လ ဝင္ အတြင္းမွာ ေက်ာင္းက အစီအစဥ္ တစ္ခု ျဖစ္တဲ႕ တစ္ပတ္ ခရီး တစ္ခုကို သြားျဖစ္ခဲ႕တယ္။အဲ႕မွာ စခဲ႕တယ္လို႕ ေျပာရမလိုလုိ ပါဘဲ။ေတာင္တတ္ရတဲ႕ အပိုင္း အေရာက္မွာ သူ႕ေျခေထာက္ ေျခဆစ္ လႊဲတာ က စတာပါဘဲ။ လူ ေျခာက္ေယာက္ တစ္ခရီး ျဖစ္တဲ႕ အတြက္ ႏွစ္ေယာက္တစ္တြဲေပါ႕။ကြ်န္ေတာ္႕ Partner အျဖစ္ သူဆိုေတာ႕ သူမပါရင္ ကြ်န္ေတာ္ ဆက္သြားလို႕မရဘူးေလ။ဒီေတာ႕ ျပန္ဆင္းဖို႕လည္း ေတာ္ေတာ္ ေဝးေန ျပီ။ ဒီေတာ႕ အတတ္လမ္းကို ဘဲ ေရြးလုိက္ႀကတယ္။ေရွ႕က ေလးေယာက္က ခပ္လွမ္းလွမ္း ျမင္ ရျပီး ခဏ တစ္ျဖဳတ္ အတြင္းမွာဘဲ ေပ်ာက္သြားႀကတယ္။ဒီေတာ႕ လက္ကိုင္ဖုန္းကို အား ကိုးရျပီေပါ႔။ေမာင္မင္းႀကီးသားတုိ႕က လမ္းေပ်ာက္ေနႀကတယ္တဲ႕။တကယ္လို႕ လမ္းေတြ႕ရင္ ဆက္သြားႀကပါလို႕ေျပာတယ္။ရုတ္တရက္ ဆိုသလို ေတာင္ေပၚ မိုးကလည္းရြာျပန္ေရာ။ ေတာင္ေပၚမွာ မိုးရြာရင္ ေတာ္ေတာ္ မဆဲဘူးေလ။ေခါင္းေဆာင္ ဆီက ဖုန္းရလာျပီး သူက ေျပာတယ္။ မိုးက ေတာ္ေတာ္ ဆဲမွာ မဟုတ္တဲ႕ အျပင္ အခုေန ဆက္သြားရင္ ေတာင္က် ေခ်ာင္းနဲ႕ တိုးမွာ စိုးရိမ္ရလို႕ အနီးအနားတစ္ဝိုက္မွာ ခရီးသြားေတြအတြက္ ေဆာက္ထားေပး တဲ႕ အနားယူႏိုင္တဲ႕ အိမ္ခန္းေလးေတြမွာ ဒီည အနားယူလိုက္ႀကပါတဲ႕။

ကြ်န္ေတာ္တို႕လည္း မိုးထဲေလထဲ အဲ႕ဒီ အေဆာက္အဦးကို ရွာယူရတာေပါ႔။ မိုးေတြ ေမွာင္တာ ဆိုတာ ညသန္းေခါင္ယံ ေမွာင္သလုိ ေမွာင္လာတယ္။၁၀ မိနစ္ ေလာက္ ရွာ ယူလုိက္ေတာ႕ ခရီးသြားေတြ နားခိုဖို႕ ေဆာက္ေပးထားတဲ႕ အိမ္ေသးေသးေလး တစ္လုံးကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ေတာ္ေသးတာက အဲ႕ဒီ အိမ္မွာ အကာအရံေတြ နဲ႕ ပါေနလို႕ေလ။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ ေအးခဲျပီး တစ္ညလုံးေနရမွာေလ။အခုေတာင္ ေတာ္ေတာ္ကို ေအးေနျပီ။

သူ အေဆာင္ေရာက္တာနဲ႕ ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ လဲက်သြားတယ္။သူ႕ေျခေထာက္ က နီရဲျပီး ေဖာင္းႀကြထြက္ေနတယ္။ကြ်န္ေတာ္ နည္းနည္းေလး ထိႀကည္႕တာ သူေတာ္ေတာ္ ေအာ္တယ္။ အရမ္းနာေနတာ သိသာပါတယ္။ဖုန္းကို အားကိုးျပီး ေခါင္းေဆာင္ကို ျပန္ေခၚမိ တယ္။ ေခါင္းေဆာင္နဲ႕ ခဏေလး စကားေျပာလိုက္ရတယ္။သူ႕အေျခအေန အရမ္းဆိုးေနတဲ႕ အေႀကာင္းလည္း ေျပာျပလိုက္တယ္။သူတို႕ ဒီညတြင္းေတာ႕ မိုးအေျခအေနေႀကာင္႕ လာႏိုင္ မွာ မဟုတ္ဘူးလို႕ေျပာတယ္။မိုးတိတ္သြားခဲ႕ရင္ေတာင္ ေတာင္က်ေခ်ာင္း အေျခအေန စိုးရိမ္ ရလို႕ မနက္ျဖန္မွာ ေရာက္ေအာင္လာခဲ႕မယ္ ေျပာအျပီးမွာ ဖုန္းလိုင္း လုံးဝျပတ္သြားေတာ႕ တယ္။ ဘာဆိုဘာမွ လုပ္မရေတာ႕ဘူး။ကြ်န္ေတာ္ ညစ္ပတ္ေနတဲ႕ ေနရာတစ္ခ်ိဳ႕ကို ျမန္ျမန္ သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ျပီး သူ႕ကို သက္ေတာင္႕သက္သာ ရွိေစဖို႕ ကြ်န္ေတာ္ ျပင္ေပးလုိက္တယ္။ သူ႕ရဲ႕ ေရစိုေနတဲ႕ အဝတ္ေတြကို ခြ်တ္ေပးေတာ႕ သူကြ်န္ေတာ္႕ကို စိုက္ႀကည္႕တယ္။ကြ်န္ ေတာ္ အေျခအေနကို သေဘာေပါက္လုိက္တယ္။သူ႕ကို သူ႕ဘာသာ ေပးလုပ္လိုက္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ္႕အဝတ္အစားကို ကိုယ္႕ဘာသာကို လဲေနမိတယ္။ရုတ္တရက္ သူက ကြ်န္ေတာ္႕နာမည္ေခၚလာတယ္။ေအာ္ သူက ကြ်န္ေတာ္႕ကို အျမဲ Kid လို႕ေခၚတတ္တယ္။ ဘာလို႕ ဆိုေတာ႕ သူနဲ႕ စေတြ႕ေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္က ၁၈ သာသာ ဘဲ ရွိေသးတာကိုး။ကြ်န္ ေတာ္က သူ႕ကို ေျပာင္းျပန္ dik လို႕ ေခၚတယ္။ဒါေပမယ္႕ တစ္ခါတစ္ေလ ရုတ္တရက္ Dik လို႕ေခၚရင္ ဟို စလံုး Di_k နဲ႕ အသံထြက္ျခင္းက တူေတာ႕ လူႀကားထဲမွာ မေခၚဘဲ ႏွစ္ ေယာက္တည္း ရယ္စရာ လုပ္တဲ႕ အခါ ေခၚတတ္တယ္။ကဲ႕ထားပါ ဘယ္ေရာက္သြား ျပီလဲ။

သူ ကြ်န္ေတာ္႕ကို ေခၚလို႕ ကြ်န္ေတာ္ ႀကည္႕ေတာ႕ အဝတ္အစား ျပန္ဝတ္ဖို႕ က ခက္ေနတယ္ေလ။ဒီေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္ သူ႕ကို မ်က္ေမွာက္ႀကဳတ္ျပီး ႀကည္႕လိုက္တယ္။ သူ႕မ်က္ႏွာက အသနား ခံေနတဲ႕ မ်က္ႏွာမ်ိဳးပါ။ ကြ်န္ေတာ္ မ်က္ေမွာက္ႀကဳတ္လိုက္ရတဲ႕ အေႀကာင္းအရင္းက သူ႕ရဲ႕ စိုေနတဲ႕ ကိုယ္ကို အရင္ မသုတ္ဘဲ အဝတ္ ျပန္ဝတ္ဖို႕ ႀကိဳးစားေန လို႕ပါ။ကြ်န္ေတာ္လည္း ခြ်တ္လက္စ မျပီးေသးတဲ႕ အဝတ္ေတြကို ဒီအတိုင္းထားခဲ႕ျပီး သူ႕ဆီ ထြက္လာခဲ႕လိုက္တယ္။ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ ကိုယ္စီနဲ႕ ႏွစ္ဦးသား အခန္းတစ္ခန္းထဲမွာ ရွိ ေနတယ္ဆိုတာ ရုတ္တရက္ ေခါင္းထဲ ေရာက္လာေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္ ခဏ ေတာ႕ ေတြေဝ သြားမိတယ္။ဒါေပမယ္႕ ကြ်န္ေတာ္ ခပ္သြက္သြက္ဘဲ တိုးသြားလိုက္တယ္။တဘတ္ တစ္ခု ကို ယူျပီး သူ႕ကို ေခါင္းက အစ သုတ္ေပးလိုက္တယ္။သူ႕ရင္ပတ္ကို သုတ္ေနတဲ႕ အခ်ိန္မွာ သူ႕ မ်က္လုံးေတြကို ကြ်န္ေတာ္႕ မ်က္ႏွာကို ဘဲ စိုက္ႀကည္႕ေနတယ္။ကြ်န္ေတာ္လည္း နည္းနည္း ေနရခက္သြားတယ္။ဒီေတာ႕ တဘတ္နဲ႕သူမ်က္ႏွာကို သုတ္ေပးလိုက္တယ္။ကြ်န္ေတာ္႕ကို ဆက္မႀကည္႕ေအာင္ေလ။ဘယ္ေလာက္ႀကာေအာင္ သုတ္ေနမိလဲ မသိေတာ႕ဘူး ေနာက္ဆုံး သူ ကြ်န္ေတာ္႕လက္ကို ကိုင္လာမွ ဘဲ ရပ္မိတယ္။ဒီေတာ႕မွ သူ႕ကို ေသခ်ာႀကည္႕မိတယ္။ သူ႕မ်က္ႏွာတစ္ခုလုံးနီရဲေနတယ္။သူ ကြ်န္ေတာ္႕လက္ထဲက တဘတ္ကို ယူျပီး သူ႕ဘာသာသူ က်န္တဲ႕ အပိုင္းေတြကို သုတ္တယ္။ျပီးေတာ႕မွ အဝတ္လဲ တာကို ကြ်န္ေတာ္ တာဝန္ျပန္ယူရ ျပန္တယ္။

အဲ႕ဒီမွာ စတာပါဘဲ။သူ႕ရဲ႕ စုိေနတဲ႕ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကို ကြ်န္ေတာ္ မသက္မသာ ႀကည္႕လိုက္တယ္။ကြ်န္ေတာ္႕ အႀကည္႕ေတြကို သူ နားလည္ေနပါတယ္။ဒါေပ မယ္႕ စိတ္ထဲက ေန “ေယာက္်ားအခ်င္းခ်င္းဘဲကြာ” လို႕ စိတ္တင္းျပီး ကူညီ လက္စ ျပီးေအာင္ ကူညီလိုက္တယ္။သူ႕ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကို ကိုယ္တိုင္ခြ်တ္ေပးျပီး ကိုယ္တိုင္ ဝတ္ေပး လိုက္တယ္။သူ႕ ေျခေထာက္က အနာကို မထိေအာင္ ေသခ်ာဂရုစိုက္ရတယ္။အျပီး မွာေတာ႕ သူ႕မ်က္ႏွာလည္း နီရဲ ကြ်န္ေတာ္႕မ်က္ႏွာလဲနီရဲေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ကြ်န္ ေတာ္လည္း အဝတ္အစား လဲလိုက္တယ္။ အခန္းခြဲမရွိတဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာ အခန္းျဖစ္တဲ႕ အတြက္ သူ႔ေရွ႕မွာဘဲ အားလုံး ဗလာခြ်တ္ျပီး လဲလိုက္ရတယ္။အျပီးမွေတာ႕ သူ႕ကို ရွက္ျပံဳး အႀကီးႀကီး ျပံဳးျပလိုက္တယ္။သူလည္း ျပံဳးျပရွာပါတယ္။သို႕ေပမယ္႕ သူ႕အႀကည္႕ေတြက တစ္မ်ိဳး ထူးဆန္းတယ္လို႕ ထင္မိတယ္။ညက ပိုပို ျပီး ေအးလာတယ္။ဘာဆိုဘာမွ ပါမလာ ေတာ႕ ေကြးႀကတာေပါ႔။အေအးဓာတ္က ေတာ္ေတာ္႕ကို ႀကမ္းပါတယ္။ေတာ္ေသးတာက သူ႕မွာ ခပ္ထူထူ ဂ်ာကင္ တစ္ခုပါလာတာပါ။ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ေကြးေနတဲ႕ ကြ်န္ေတာ္႕ကို သူ ႀကည္႕ေနတာ ေတာ္ေတာ္ ႀကာျပီဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ သိပါတယ္။ဒါေပမယ္႕ ေဝခြဲရခက္ ေနရ ခက္ေစတဲ႕ အႀကည္႕ေတြကို မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ခ်င္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ မ်က္ႏွာလႊဲထားမိတယ္။

ခဏအႀကာမွာ သူ ကြ်န္ေတာ္႕ကို ေခၚတယ္။ျပီးေတာ႕ သူ႕အနားကိုလာခိုင္း တယ္။ကြ်န္ေတာ္အရမ္းေအးေနတာကို သူသိေနပါတယ္။သူနဲ႕ ဂ်ာကင္ တစ္ခုတည္းမွာ အတူ ပူးျပီးေနရတဲ႕အခါမွာ ကြ်န္ေတာ္ ရွက္လို႕လားမသိ မ်က္ႏွာ တစ္ခုလုံး ပူလာတာကို ခံစားလိုက္ ရတယ္။သူ ရုတ္တရက္ ကြ်န္ေတာ္ လက္ကို ကိုင္တယ္။ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ေမာ႕အႀကည္႕မွာ မ်က္လုံးခ်င္းဆုံသြားတယ္။ကြ်န္ေတာ္ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ အရမ္းကို တုန္လႈပ္လာတယ္။ မ်က္လုံးေတြကို သူ႕ဆီက လႊဲလိုက္ေပမယ္႕ ခဏဆို ျပန္ေရာက္သြားျပန္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္း ေနရခက္ေနတာကို သူ သတိထားမိတယ္နဲ႕တူတယ္။ကြ်န္ေတာ္႕ဆီက သူ႕အႀကည္႕ ေတြကို ေနရာေရႊ႕လိုက္တယ္။တိတ္ဆိတ္ေနတဲ႕ အခန္းအတြင္းမွာ ရင္ခုန္သံႏွစ္ခုရဲ႕ တစ္ဒုတ္ ဒုတ္ ျမည္သံေတြဟာ က်ယ္ေလာင္စြာနဲ႕ ထြက္ေပၚလာတယ္။သူနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ အႀကည္႕ခ်င္း ဆုံလာရျပန္တယ္။ဒီအခ်ိန္မွာေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ မ်က္လုံးေတြကို ေနရာ မေျပာင္းေတာ႕ဘဲနဲ႕ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္စိုက္ႀကည္႕ေနလိုက္ႀကတယ္။သူ႕ရဲ႕ ဦးေခါင္းတစ္ျဖည္းျဖည္း ငိုက္ဆင္းလာတာကို ကြ်န္ေတာ္ သတိထားမိလိုက္တယ္။ေနာက္ဆုံး မွာ ႏွစ္ဦးသား ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းဆုံျပီး နမ္းမိသြားတဲ႕ အခ်ိန္အထိေပါ႕။ပထမေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္ တုန္လႈပ္စြာနဲ႕ တန္႕ေနမိတယ္။အဲ႕ဒီေတာ႕ သူရပ္လုိက္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္႕ကို သူႀကည္႕ေန တယ္။ အရင္က သိခဲ႕တဲ႕ အႀကည္႕ေတြနဲ႕ လုံးဝ မတူပါဘူး။ဒီတစ္ေခါက္ သူႀကည္႕တဲ႕ အႀကည္႕ ေတြက တစ္ေလာက လုံးမွာ အသက္ေပးျပီး ခ်စ္ရတဲ႕ ခ်စ္သူ တစ္ေယာက္ကို ႀကည္႕ တဲ႕ မ်က္လုံးမ်ိဳးပါ။သူကြ်န္ေတာ္႕ကို ႀကည္႕ေနတုန္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ ေခါင္းကို ပင္႕ျပီး သူ႕ကို နမ္းလိုက္တယ္။အရွိန္ေကာင္းေကာင္းနဲ႕ေပါ႔။အဲ႕ဒီက စျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခ်စ္သြားခဲ႕ ႀကပါတယ္။

ေက်ာင္းအျပီးမွာ ကြ်န္ေတာ္ သူ လုပ္ေနတဲ႕ Sony Company မွာ ဝင္လုပ္ တယ္။သူက Senior ေပါ႔။လူမသိတဲ႕ အခ်ိန္ေတြမွာ သူကြ်န္ေတာ္႕ကို ခိုးခိုးနမ္းတတ္တယ္။ ပန္းေပးရေအာင္ ကြ်န္ေတာ္က မိန္းကေလးမဟုတ္ေတာ႕ စားစရာေတြေပးတယ္။ကြ်န္ေတာ္ ေခ်ာကလက္ ႀကိဳက္တာ သူသိေတာ႕ ေခ်ာကလက္ေတြကို ပုံစံအမ်ိဳးမ်ိဳး လုပ္ျပီးေပးတယ္။သူ ေခ်ာကလက္လုပ္တာ ေတာ္ေတာ္ ေတာ္ပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္ သူ႕ကို အနမ္းကလႊဲလို႕ ဘာမွ တစ္ဆင္႕တိုး အခြင္႕အေရးမေပးသလို၊ သူလည္း ဘာကိုမွ တစ္ဆင္႕တိုး မေတာင္းပါဘူး။သူ က ပိုက္ဆံ အရမ္းကို ေျခြတာတဲ႕ သူပါ။သုိ႕ေပမယ္႕ သူကြ်န္ေတာ္႕ကို အရမ္းဂရုစိုက္ပါတယ္။ ဘာလိုသလဲ အျမဲ ဂရုတစိုက္ ဝယ္ေပးတတ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ဖုန္းလိုသလား၊ အဝတ္အစား လိုသလား သူ႕ကိုယ္သူ ဂရုစိုက္တာထက္ ကြ်န္ေတာ္႕ကို သူ ဂရုပိုစိုက္ပါတယ္။တစ္ခုတည္း ေသာ သူ႕ရဲ႕ ကြ်န္ေတာ္႕အေပၚ မပြင္႕လင္းတဲ႕ အခ်က္က သူ႕ မိသားစု အေႀကာင္းကို ေမးရင္ အျမဲ ထိမ္ဝွက္ ထားတတ္တာပါ၊သူ႕မိခင္နဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးပါ ေျပာတိုင္း သူ က“ေနာက္မွ” လို႕

ေျပာတတ္တယ္။ဒီအခ်က္ကလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ အႀကားမွာ အႀကီးမားဆုံး Problem ျဖစ္ လာပါတယ္။ဘာလို႕ ဆိုေတာ႕ သူ႕ ရဲ႕ အႀကီးမားဆုံး လိမ္လည္ျခင္းမို႕ေလ။

တစ္ရက္ သူေျပာလာတယ္။ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေနာက္တစ္ဆင္႕ ထပ္တိုး ရေအာင္တဲ႕။ႏွစ္ေယာက္တည္းေနခ်င္ပါတယ္တဲ႕။သူ႕ရဲ႕ အေျပာ က ကြ်န္ေတာ္႕ကို အရမ္း အခက္အခဲ ျဖစ္ေစပါတယ္။ဘာကို ဆိုလို ျပီးသူေျပာခ်င္တာလဲ။ သူလည္း ေယာက္်ားေလး ကြ်န္ေတာ္လည္း ေယာက္်ားေလး ေနာက္တစ္ဆင္႕ဆိုတာ ဘာကိုသူ ေျပာခ်င္တာလဲ။အတူ တူ ေနတာေတာ႕ထားပါေတာ႕။ တစ္သက္လုံး ဒီလို ေနသြားဖို႕ကဘယ္လို ျဖစ္ႏိုင္မလဲ။ မိသားစု ဘဝေလးကို ဘယ္လို ထူေထာင္ႀကမလဲ။ ပတ္ဝန္းက်င္က ဘာေတြ ေျပာႀကမလဲ။ ကြ်န္ေတာ္ သူ႕ကို ေမးခြန္းေတြ အမ်ားႀကီး ထုတ္ျဖစ္ခဲ႕တယ္။သူ႕ရဲ႕ အေျဖက ေတာ႕ တစ္ ခုတည္းပါ။သူေျပာတယ္။“ခ်စ္ရတဲ႕ သူနဲ႕ တစ္သက္လုံး အတူတူ ရွိေနခ်င္တယ္” ဆိုတဲ႕ အေျဖနဲ႕ဘဲ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အတူေနျဖစ္သြားႀကတယ္။တိုက္ခန္းတစ္ခန္းကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ ငွား လုိက္တယ္။အိမ္ခန္းကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ စိတ္ႀကိဳက္ ျပင္တယ္။သူက မိုးျပာေရာင္ႀကိဳက္တယ္။ ဒီေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အိမ္ကို မိုးျပာေရာင္ေလး သုတ္လိုက္တယ္။ပန္းခ်ီကားေလးေတြ ခြက္ ေလးေတြအားလုံး အစုံအလင္ ဝယ္တယ္။အိမ္ေထာင္သစ္တစ္ခုကို စျပီး ထူေထာင္သလိုပါဘဲ။ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းေပ်ာ္ခဲ႕ပါတယ္။တစ္သက္လုံးစာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈသာျဖစ္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းမလဲ လို႕ ေတြးမိခဲ႕တယ္။

အိမ္စေျပာင္းတဲ႕ ေန႕က ကြ်န္ေတာ္႕ကို သူ ကားတစ္စီး လက္ေဆာင္ေပးရင္း သူေျပာတယ္။“ဒီေန႕က သူနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ ႏွစ္ ႏွစ္ျပည္႕ ခ်စ္သူသက္ တမ္းေန႕”လို႕ ေျပာလာေတာ႕မွ ကြ်န္ေတာ္လည္းျပန္သတိရမိတယ္။သူေပးတဲ႕ ကားက တကယ္႕ကို ကားေကာင္းပါ။သူ႕စီးေနတဲ႕ ကား နဲ႕ဆို မိုးနဲ႕ ေျမပါ။ ကြ်န္ေတာ္ တအံတႀသ ေမး မိတယ္။ ဘယ္က ပိုက္ဆံနဲ႕ ဝယ္သလဲေပါ႔။သူက ေတာ႕ ျပံဳးျပီး “ဒီလိုပါဘဲ စုထားတဲ႕ ေငြေတြ နဲ႕ပါ” လို႕ ေျဖတယ္။ကြ်န္ေတာ္ သူဒီလို ေျပာတဲ႕ အတြက္ ဒီလို ဘဲ ယုံႀကည္လိုက္မိပါတယ္။ အဲ႕ဒီညက သူနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ အျပင္မွာ ထြက္စားႀကတယ္။ညေစ်းတစ္ခုကို ထြက္လည္ရင္း နဲ႕ လမ္းေပၚမွာ ေရာင္းတဲ႕ ဘာမွ တန္ဖိုးမရွိတဲ႕ လက္စြပ္ ဆင္တူ ႏွစ္ကြင္းကို ကြ်န္ေတာ္ ဝယ္ျပီး တစ္ကြင္းကို သူ႕ကို ေပးလိုက္တယ္။တစ္ကြင္းက ကြ်န္ေတာ္႕အတြက္ေပါ႕။အဲ႕ဒီေန႕က ကြ်န္ေတာ္႕ ရဲ႕ အေပ်ာ္ရႊင္ ရဆုံးေန႕ျဖစ္ပါလိမ္႕မယ္။ည ၁၂ ေက်ာ္ေက်ာ္မွ ျပန္ေရာက္ျဖစ္ တယ္။ ေႀကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ျခားအခန္းကို ဝင္မို႕ လုပ္ေတာ႕ သူရုတ္တ ရက္ ကြ်န္ေတာ္႕လက္ကို ဆြဲျပီး ထူးဆန္းတဲ႕ အႀကည္႕နဲ႕ ႀကည္႕တယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ထူးထူးဆန္းဆန္း ျပန္ႀကည္႕လိုက္မိတယ္။ကြ်န္ေတာ္ နားမလည္းမွန္းသူသိေတာ႕“ ဘယ္မွာ ဝင္အိပ္မလို႕လဲ။အခုက စျပီး အတူအိပ္ရမယ္ေလ။” ဆိုေတာ႕မွ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ဆိုလိုရင္းကို သေဘာေပါက္ေတာ႕တယ္။

ကြ်န္ေတာ္ အျပံဳးတစ္ပြင္႕ကို ခပ္ပါးပါး ျပံဴးျပလိုက္မိတယ္။ရွက္သလိုလို ခံစား ရတယ္။ဘာကိုမွ သူ မေစာင္႕ပါဘူး။ရုတ္တရက္ နမ္းလိုက္တဲ႕ အနမ္းေႀကာင္႕ ကြ်န္ေတာ္ အံႀသ သြားခဲ႕ေပမယ္႕ အဲ႕ဒီအရာကို ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ လိုလားေနသလိုပါဘဲ။အင္း.. အဲ႕ဒီညက ကြ်န္ေတာ္ခလုတ္တိုက္ မိတဲ႕ ညဆိုပါေတာ႕။သူ႕ရဲ႕ တင္းမာတဲဲ႕ ႀကြက္သားေတြ နဲ႕ လွလွပပ သူကစားျပသြားပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္လည္း ေက်နပ္ခဲ႕သလို သူလည္း ေက်နပ္ခဲ႕ပါ တယ္။ ည ၁ နာရီ က စ.. မနက္ ၆ နာရီမွ နားခဲ႕ႀကျပီး အလုပ္ကို မနက္မွ Emergency Case ဆိုျပီး ပ်က္ကြက္ ခဲ႕ႀကပါတယ္။

ဒီအရာေတြအားလုံး ကို တစ္သက္လုံးအတြက္လုိ႕ ကြ်န္ေတာ္ ထင္ခဲ႕မိေပ မယ္႕ မဟုတ္ခဲ႕ပါဘူး။သူ ဖုံးကြယ္ထားတဲ႕ သူ႕ ဘဝ ဇာတ္ေတြ ေပၚလာတဲ႕အခ်ိန္မွာေတာ႕ အရာအားလုံး ဂြ်န္းထိုးေမွာက္ခုံ ျဖစ္ကုန္ေတာ႕တာပါဘဲ။တစ္ရက္ ကြ်န္ေတာ္ အလုပ္ခြင္မွာ ရွိ ေနတဲ႕ အခ်ိန္မွာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးေရာက္ရွိလာပါတယ္။ေကာင္းေကာင္းစားစား အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးပါ။ေအာ္ အဲ႕ဒီေန႕က သူရွိမေနခဲ႕ပါဘူး။အလုပ္အေႀကာင္းေႀကာင္႕ ႏိုင္ငံျခားခရီးတို သြား တဲ႕ အခ်ိန္မွာပါ။အဲ႕ဒီအမ်ိဳးသမီးက Joel ရဲ႕ အစ္မ ျဖစ္ေႀကာင္းကို ေျပာျပကာမွ ကြ်န္ ေတာ္ နည္းနည္း ရိပ္စားမိလာတယ္။ျဖစ္ခ်င္ေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္အခု လုပ္ေနတဲ႕ Sony Company ရဲ႕ မန္ေနဂ်င္းဟာ သူ႕ရဲ႕ မိခင္ျဖစ္မွန္းသိလိုက္ရတယ္။ဒီ Company ဟာ သူတို႕ အပိုင္ Company ျဖစ္မွန္းသိလုိက္ရတယ္။သူမ ရွင္းျပကာမွဘဲ Joel ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေတြ ထြက္ ေပၚလာပါေတာ႕တယ္။

သူမ ကြ်န္ေတာ္႕ကို ပုံတစ္ပုံ ထုတ္ျပတယ္။ပုံထဲမွာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ နဲ႕ Joel နဲ႕ အတူ ရိုက္ထားတဲ႕ပုံပါ။ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ တုန္းကပါ။Joel နဲ႕ တြဲ ရိုက္တဲ႕ ေကာင္ေလးက ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ေတာ္ေတာ္႕ကို တူေနတာပါ။ေနာက္တစ္ပုံမွာ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုမွာ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို နားႀကပ္နဲ႕ အတူနားေထာင္ေနႀကတဲ႕ ပုံေလးပါ။

ေနာက္တစ္ပုံက Joel မဂၤလာေဆာင္တဲ႕ ပုံေလးပါ။ကြ်န္ေတာ္ သူမကို ေခါင္းေမာ႕ႀကည္႕လိုက္ တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ မ်က္ရည္ေတြေတာင္ဝဲလာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ မ်က္ရည္ မလြယ္တဲ႕ ေကာင္ေလးပါ။အဲ႕ဒီေနာက္ သူမ က ရွင္းျပတယ္။

ေမာင္ေလးJoel က ငယ္ငယ္ကတည္းက အစြဲတအားႀကီးတယ္။စိတ္လည္း တအားႀကီးတယ္။ေျပာရရင္ စိတ္ေရာဂါ အခံ နည္းနည္း ရွိတယ္။ဒီပုံမွာ သူနဲ႕ အတူ ရိုက္ထားတဲ႕ ေကာင္ေလးနာမည္က William လို႕ေခၚတယ္။ဒါေပမယ္႕ ေမာင္ေလး က ေတာ႕သူ႕ကို Kid လို႕ဘဲ ေခၚတတ္တယ္။သူတို႕ ငယ္ငယ္တည္းက အတူတူ တြဲခဲ႕ႀက တယ္။Joel အသက္ 20 အရြယ္ေရာက္တဲ႕ အထိေပါ႔။သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အေျခအ ေနက သာမာန္ထက္ အရမ္းနီးကပ္လြန္းလို႕ အေမက စိုးရိမ္လာတယ္။ဒီေတာ႕ ေမာင္ေလးကို အိမ္ေထာင္ျပဳေပးလိုက္တယ္။ေမာင္ေလးကို အိမ္ေထာင္ျပဳေပးတဲ႕ ေန႕မွာဘဲ ေကာင္ေလး ႏိုင္ငံျခားကိုထြက္သြားတယ္။ဒီသတင္းကို Joel ႀကားေတာ႕ သူ မဂၤလာေဆာင္ကို ထားခဲ႕ျပီး ေလဆိပ္ကို အမွီလိုက္သြားတယ္။သူမွီခဲ႕ပါတယ္။

William ကို သူျပန္ေခၚျပီး သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ မိဘေတြဆီကေန ထြက္ေျပးခဲ႕ႀကတယ္။သုိ႕ေပ မယ္႕ လမ္းမွာ သူတို႕ ကားတိုက္မႈျဖစ္ပြားခဲ႕ျပီး ႏွစ္ဦးစလုံး ဒဏ္ရာ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ရ သြားခဲ႕ႀကတယ္။William ရဲ႕ မိဘေတြက William ကို ႏိုင္ငံျခားကို ဘဲ အျပီးေခၚသြား ႀကတယ္။သူတို႕လည္း သူတုိ႕သားေလးကို ဒီလို အျဖစ္မျဖစ္ေစခ်င္ဘူးေလ။ေမာင္ေလးJoel ျပန္သတိရလာတဲ႕ အခ်ိန္မွာ William ကိုဆုံးျပီလို႕ ညာလိုက္ႀကတယ္။ေမာင္ ေလး အဲ႕ဒီအခ်ိန္ကစျပီး စိတ္မမွန္သလို ျဖစ္လာတယ္။ကိုယ္႕ကိုကိုယ္ ေသေႀကာင္းႀကံ ဖို႕ေတြ ႀကံစည္လာတယ္။ဒါေႀကာင္႕ သူ႕ကို စိတ္ျငိမ္သြားေအာင္ စိတ္ေဆးရုံတစ္ခု မွာ ၁ ႏွစ္ေက်ာ္ ထားလုိက္ရတယ္။ ေနာက္ေတာ႕ ဆရာဝန္ရဲ႕ အႀကံေပးခ်က္အရ သူ႕ကို တစ္ေယာက္တည္း ေပးေနလိုက္တယ္။ဒီကစတာပါ။အဲ႕တာ အဆုံးမဟုတ္ေသးပါဘူး ေမာင္ေလး။

အခု William ရဲ႕ အေျခအေန အရမ္းဆိုးေနတယ္လို႕ ေျပာတယ္။သူ လည္း Joel ကို ဆုံးျပီလို႕ ထင္ေနရွာတာ။သူ႕ကိုယ္သူ မႀကာခဏ ေသေႀကာင္းႀကံ ျပီး အခုဆိုရင္ အရႈးတစ္ပိုင္းျဖစ္ေနတယ္လို႕ သိရတယ္။ဒီေတာ႕ လူတစ္ဖက္သားရဲ႕ ခ်စ္ျခင္း ကို ခြဲခဲ႕ မိႀကတဲ႕ အစ္မတို႕မွာ တာဝန္ရွိတယ္လို႕ အစ္မတို႕ ခံစားမိတယ္။ ေမာင္ေလးနဲ႕ အစ္မ ေမာင္ေလး Joel တို႕ အေျခအေနကို နားလည္ပါတယ္ ေမာင္ေလးရယ္။ ဒါေပမယ္႕ေလ Joel က ေမာင္ေလးကို William အေနနဲ႕ အစားထိုး ထားတာပါ။ ေနာက္တစ္ပတ္မွာ William ကုိ သူ႕မိဘေတြ ျပန္ေခၚလာေတာ႕မယ္။ သူတုိ႕သားေလး စိတ္ခ်မ္းသာသာနဲ႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနႏိုင္ဖို႕ အေရးႀကီး ပါတယ္တဲ႕။အခုေတာ႕ သူတို႕ ဘာကိုမွ ဂရုမစိုက္ေတာ႕ပါဘူးဆိုျပီး ေျပာလာတယ္။ ဒီေတာ႕ အစ္မတို႕လည္း Joel ကို ဒီအေႀကာင္းကို ေျပာျပဖို႕ ဆုံးျဖတ္လိုက္ႀကျပီ ေမာင္ေလး။

ေမာင္ေလးအတြက္ အရမ္းကို ဝမ္းနည္းပါတယ္ကြယ္။ေမာင္ေလး ဒီအ တြက္ ေငြ ဘယ္ေလာက္လိုခ်င္သလဲ ေျပာပါကြယ္။မမ တို႕ ကူညီပါမယ္။မမ ေမာင္ေလး Joel နဲ႕ William တို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းကို ဒီတစ္ေခါက္ေတာ႕ ဘယ္နည္းနဲ႕မွ မခြဲ ေစခ်င္ေတာ႕ဘူး။သူတို႕လည္း အရမ္းနာက်င္ခဲ႕ျပီးပါျပီကြယ္။”

 

ကြ်န္ေတာ္ အင္မတန္ ျငိမ္သက္သြားခဲ႕မိတယ္။အခ်စ္တစ္ခုကို ျဖိဳဖ်က္ လိုက္ျခင္းဟာ တည္ေဆာက္လိုက္ျခင္းနဲ႕ ယွဥ္ရင္ အင္မတန္ ခက္ခဲတာကို ကြ်န္ေတာ္ သိပါတယ္။ ဒါေပမယ္႕ ကြ်န္ေတာ္ ဘာလုပ္ရမလဲ။ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ျပီး ကြ်န္ ေတာ္ Joel ကုိ ဆြဲထားရင္ အားလုံး ဝမ္းနည္းရမယ္။အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ႕ ပထမ လူဘဲ ျဖစ္ရရ၊ ဒုတိယ လူဘဲ ျဖစ္ရရ အေရးမႀကီးပါဘူး။ တကယ္ ခ်စ္ရင္ အရာ အားလုံးဟာ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္သြားတတ္ႀကတာပါဘဲ။ ျပီးေတာ႕ တကယ္ခ်စ္ရင္ကိုယ္ခ်စ္ တဲ႕ သူေပ်ာ္ရြင္ဖို႕ကို အဓိက ထားတတ္ႀကပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္ သူ႕ကို တကယ္ခ်စ္တဲ႕ အတြက္ေႀကာင္႕…………။

 

*********************

 

 

Drink this coffee. I went out first as I have very important

meeting at Office. See you at evening. Bye

Your Love,

JOEL

ေကာ္ဖီေသာက္သြားဦးေနာ္။အကို အရင္ သြားႏွင္႕ျပီ။အလုပ္မွာအရမ္း

အေရးႀကီးတဲ႕ meeting ရွိလို႕.. ညေနေတြ႕ႀကမယ္ေနာ္။ဘိုင္း..

ခ်စ္တဲ႕.. ..

JOEL ”

 

စာေလးကို ျပန္ျပီး ေကာ္ဖီခြက္ေအာက္ကို ျပန္ထားလိုက္တယ္။အိမ္ခန္းမီး ေတြကို ပိတ္ျပီး ထြက္လာခဲ႕လိုက္တယ္။တံခါးမႀကီးကို ပိတ္အျပီး ကြ်န္ေတာ္ ေနကာမ်က္မွန္ ကို တပ္လိုက္တယ္။ကြ်န္ေတာ္ ေျခလွမ္းေတြကို အားအင္ မခ်ီ႕နဲ႕ ေနဖို႕ အားတင္းျပီး ေလွ်ာက္ တယ္။မိုးတိတ္သြားပါျပီ။အျပင္မွာ ေနမင္းႀကီးကေတာ႕ လင္းလက္လို႕ေနပါတယ္။လည္ပင္းမွာ ေလွ်ာက်ေနတဲ႕ mp3 နားႀကပ္ကို နားမွာတပ္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္း ႀကိဳက္တဲ႕ သီခ်င္းေလးကို Repeat 1 song လုပ္၊Volume ကို အျမင္႕ဆုံး ထားျပီး ေလွ်ာက္လာရင္း လူမသိသူမသိ ေနကာ မ်က္မွန္ ေအာက္ကေန မ်က္ရည္ျမစ္ ႏွစ္သြယ္ က်ဆင္းလာေတာ႕တယ္။ႏွလုံးသားတစ္စုံက ခြဲခြာရ ေတာ႕မယ္ ခ်စ္ရသူအတြက္ ႏႈတ္ဆက္ေနေလရဲ႕…

Good Bye ခ်စ္ရသူေရ

တစ္ဘဝလုံး ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါေစ” ဆိုျပီးေတာ႕ေလ

 

*****************************************

 

စာေရးသူ၏ မိတ္ဆက္

 

ကဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ..ဖတ္ျပီး ဘယ္လိုေနလဲ။လူတစ္ေယာက္ကို တကယ္ ခ်စ္ရင္ အဲ႕ဒီလူ ေပ်ာ္ရႊင္ ဖို႕ကို ဘဲ ေမွ်ာ္လင္႕တတ္ႀကတယ္။ကိုယ္နာက်ည္ေနရလဲ အဲ႕ဒီလူကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစဖို႕အတြက္ ခံစားလိုက္ရတယ္။ဒီေန႕ သူငယ္ခ်င္းကို ဘယ္သူက အဲ႕ လို ခ်စ္ေနလဲ။ အဲ႕လို ခ်စ္ေနတဲ႕ သူတစ္ေယာက္ေယာက္မ်ားရွိေနရင္ ေသခ်ာပါတယ္။အဲ႕တာ အခ်စ္စစ္ဘဲ။

 

With Thanks,
Nickie

ကြ်န္ေတာ္႕ Facebook လာလည္ဖုိ႕ ဖိတ္ေခၚပါတယ္ခင္ဗ်ား။
https://www.facebook.com/nick.wong.79069?ref=tn_tnmn

Mar 7th

မိုင္းကိုင္ၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ ေၾကကြဲဖြယ္ မွတ္တမ္း တစ္ပုဒ္

By ina

မိုင္းကိုင္ - ေတာင္ၾကီးကေနမိုင္းကိုင္ကို သြားမယ္ဆိုရင္....

မိုင္တရာေက်ာ္ေ၀းပါတယ္...။ ရွမ္းေတာင္ ကေနျပီး.. ရွမ္းအေရွ႕ဘက္ကို သြားတဲ့

လမ္းအတိုင္းသြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့....ေတာင္ၾကီး>ဟိုပုံး>မိုင္းပြန္

>လြယ္လိြဳင္

 

 အထိသြားျပီး.. လြယ္လိြဳင္ျမိဳ႕မွ.. လမ္းခြဲထြက္ကာ..ပင္လုံ > လဲခ်ား>

မိုင္းကိုင္..ျမိဳ႕ကိုေရာက္ပါတယ္.. ။ နန္းဦးျပင္ေနတဲ႕ျမိဳ႕ေပါ့...။

 

ခြန္ဆမ္ေလာကေတာ႕ ကုန္သည္တဦးျဖစ္ျပီး... က်ိဳင္းေ

တာင္း ၿမိဳ႕မွာေနတာျဖစ္ပါတယ္... 

က်ိဳင္းေတာင္းမွ.. မုိင္းကိုင္ကိုလာမယ္ဆိုရင္...

ရွမ္းအေရွ႕ဘက္ကေန.. ရွမ္းေတာင္ကို လာတဲ့ လမ္းအတိုင္း.. က်ိဳင္းေတာင္း> နမ့္စန္>

လြိဳင္လင္> ပင္လုံ >လဲခ်ား> မိုင္းကိုင္ ျမိဳ႕ကိုေရာက္ပါတယ္..

 ၾကားထဲမွာ..မိုင္  ၁၀၀ ေက်ာ္ေ၀းပါတယ္..။တရြာသူ နန္းဦးျပင္ကို ခ်စ္ၾကိဳက္မိတဲ႕ ခြန္ဆမ္ေလာဟာ

မိုင္တစ္ရာေက်ာ္ခရီးကို ျမင္း စီးၿပီး လူပ်ိဳလွည္႕ခဲ႕ပါသတဲ႕။

သူတို႕ ခ်စ္သူ နွစ္ဦးဟာ နမ့္တိန္းေခ်ာင္းကေလးအနီးမွာ...ဆုံေတြ႕ျပီး ခ်စ္စကားေျပာေလ့ရွိ

ၾကတယ္..။  

နံေဘးက နမ့္တိန္းေခ်ာင္းေရစီးသံ ကဆူညံေနတဲ႕အတြက္ ခ်စ္သူ ခြန္ဆမ္ေလာေျပာတဲ႕ ခ်စ္စကား

ေလးေတြကို.. နန္းဦးျပင္ေလးဟာ ေက

င္းေကာင္း မၾကားရဘူးျဖစ္ေနပါတယ္။

ဒီအခါ နန္းဦးျပင္ဟာ  “ နမ့္တိန္းေခ်ာင္းရယ္.. ပီဆမ္ေလာေျပာလာမဲ့စကားကုိ

နားေထာင္ပါအုံး...မဆူနဲ႔ ”လုိ႔ေျပာေတာ႕တာေပါ့။

အဲဒါနဲ႕  နမ့္တိန္းေခ်ာင္းေလးဟာနန္းဦးျပင္ အလိုက် တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္သြားလိုက္တာ.....ခုခ်ိန

္အထိတိုင္ေအာင္

ေရစီးသံ မၾကားရေတာ႕ဘူးလို႕ ဆိုပါတယ္..။

နန္းဦးျပင္ေျပာလိုက္လို႕..နန္႕တိန္းေခ်ာင္းဟာ  ျငိမ္သက္သြားတယ္လို႕ေခတ္အဆက္ဆက

္လက္ခံ ယူဆ ခဲ႕ၾကပါတယ္..။

မိုင္းကိုင္ၿမိဳ႕ရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ေတြထဲက တစ္ခုဆိုပါေတာ႕။

 

ခြန္ဆမ္ေလာကို... ခြန္ဆမ္ေလာ အေမက သူ႕ရြာမွာ..သြက္သြက္လက္လက္ ရွိတဲ့နန္းဦးပ်ဥ္း နဲ႕တိတ္တဆိတ္သေဘာတူထားတာပါ...။ 

ခြန္ဆမ္ေလာကို နန္းဦးပ်ဥ္းနဲ႕လက္ထပ္ေပးမယ္လို႕

လဲ.. နန္းဦးပ်ဥ္းကို ကတိေပးထားတာေပါ့..။ ခြန္ဆမ္ေလာ ကေတာ့

သူ႕ခ်စ္သူ နန္းဦးျပင္ကိုပဲ လက္ထက္နိုင္မယ္လို႕ေျပာျပီး.. နန္းဦးျပင္ကိုပဲ...

လက္ထပ္ျပီး.. သူေနတဲ့ က်ိဳင္းေတာင္းျမိဳ႕ေလးကို ေခၚေဆာင္လာသတဲ့..။

ဒါေၾကာင္႕ခြန္ဆမ္ေလာရဲ႕ အေမက နန္းဦးပ်ဥ္းကိုေပးထားတဲ့ ကတိ နန္းဦးျပင္ေၾကာင္႕ ပ်က္ရတယ္

ဆိုၿပီးေတာ့ နန္းဦးျပင္ကို မနွစ္သက္၊ မၾကည္ျဖဴ ပါဘူး.. ။ 

ဒါေၾကာင္႕ ခြန္ဆမ္ေလာရဲ႕ အေမဟာ နန္းဦးျပင္ေလး အိမ္မွာ မေနနိုင္ေအာင္.. အိမ္ေပၚက

ဆင္းသြားေအာင္.. ခြန္ဆမ္ေလာ.. အိမ္မွာမရွိတဲ့ အခိုက္... နန္းဦးျပင္

စားမဲ့ထမင္းထဲမွာ.. ဆူးေတြ ထည့္ထားတာတို႕ ၊ ေကာက္ညင္းဆန္ကို..အပ္ေတြထည့္ျပီ

းေပါင္း.. ျပီးမွ နန္းဦးျပင္ကို ခူးခိုင္းတာ...စသျဖင္႕

နည္းေပါင္းစုံနဲ႕ နန္းဦးျပင္ေလး

ကို အမ်ိဳးမ်ိဳးနွိပ္စက္ပါေတာ့တယ္.. ။ 

နန္းဦးျပင္ေလးကေတာ့... ခြန္ဆမ္ေလာကို ခ်စ္လြန္းတာေၾကာင့္..ဘယ္လိုနည္းနဲ႕နွိပ္စက္ နိွပ္စက္ ခင္ပြန္းသည္ ခြန္ဆမ္ေလာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မွာစိုးလို႕.... ဖြင့္မေျပာပဲနဲ႕.ၾကိဳတ္မိွတ္ျပီ

းေနရွာပါတယ္...။ 

သိပ္စိတ္ဆင္းရဲလာတဲ႕ အခါမ်ိဳးမွာ ဆို နန္းဦးျပင္ေလးဟာ  အိပ္ယာထဲမွာ တေယာက္ထဲတိတ္တဆိတ္

 ခုိး,ခိုးငိုရရွာပါ သတဲ့...။

ဒီလိုနဲ႕  ... နန္းဦးျပင္ဟာ.. ခြန္ဆမ္ေလာရဲ႕ ရင္ေသြးကိုလြယ္ဖို႕ျဖစ္လာပါေတာ့

တယ္.... ။ 

နွစ္ေယာက္သား ၾကည့္နူးေနၾကတာေပါ့... ဒါေပမဲ့ကိုယ္၀န္အရင့္အမာ ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့.. ခြန္ဆမ္ေလာက.. ကုန္သြယ္သြားရမဲ့

အခ်ိန္နဲ႕တိုက္ဆိုင္ေနပါေတာ့တယ္

..။ ခြန္ဆမ္ေလာကေတာ့.... ကေလးမေမြးခင္မွာ.အခ်ိန္မွီ ျပန္လာခဲ့မယ္လို႕.. နန္းဦးျပင္ကို ကတိေတြ ေပးျပီး..

ခရီးထြက္ခဲ့သတဲ့..။  ခြန္ဆမ္ေလာ ခရီးထြက္သြားတာနဲ႕တၿပိဳင္နက္ .ခြန္ဆမ္ေလာ အေမက

နန္းဦးျပင္ေလးကို ထုံးစံ အတိုင္း နိွပ္စက္ျပန္ပါေတာ့တယ္... ။ 

ကိုယ္၀န္နဲ႕အရင့္မာ ျဖစ္ေနတဲ့... နန္းဦးျပင္ကို ေလွကားက ျပဳတ္က်ေအာင္ဆိုျပီး.. ေလွကားကို

ျပဳတ္ခံနီးအထိ တမင္ျဖဳတ္ထားသတဲ့..။ ဒါကိုမသိတဲ့ နန္းဦးျပင္က ေလွကားကေနဆင္းေတာ့

ျပဳတ္က်ေတာ့တာေပါ့..။  ဒီတစ္ႀကိမ္မွာေတာ႕ နန္းဦးပင္ ခမ်ာ... မိန္းခေလး

လဲျဖစ္တဲ့ အေလွ်ာက္အားငယ္ျပီး.. သူ႕အေဖာ္နဲ႕... သူ႕အေမေတြဆီကိျပန္သြားပါေတာ့တယ္

...။

ကိုယ္၀န္ကလဲ အရင္႕အမာနဲ႕ဆိုေတာ့.. လမ္းခရီး..တ၀က္မွာပဲ..ဗိုက္အရမ္းနာလာၿပီး

... ကေလးကို ပါလာတဲ့ အေဖာ္အကူညီနဲ႕ပဲ

ေမြးဖြားခဲ့ပါေတာ့တယ္... ။ သို႕ေပမဲ့ ကံဆိုးခ်င္ေတာ့.. ကေလးကအသက္မရွင္ခဲ့ပါဘူး..။

ဒီေတာ႕ နန္းဦးျပင္က စိတ္နွလုံး ထိခိုက္ေၾကကြဲစြာနဲ႕  

“ေၾသာ္.. ကံဆိုးလွတဲ့ သားေလးရယ္... နင့္အေဖမ်က္နွာကိုေတာင္ ျမင္ခြင့္မရွိပဲ...

လူ႕ေလာက ကေနျပန္လည္ထြက္ခြာသြားရျပီ... နင့္အေဖကိုသြားရွာပါေတာ့... ” ဆိုျပီး..

၀ါးနွစ္ပင္ရဲ႕ ခြၾကားမွာ.. တင္ထားခဲ့လိုက္ပါတယ္..။ 

အဲဒီ ကေလးဟာ.. ေသဆုံးသြားျပီး.. ဥၾသ ဌက္ေလး ျဖစ္သြားသတဲ့... ဒါေၾကာင့္ သူ႕အသံေလးဟာ..

“ေပါ့ေ၀့” (အေဖေရ)လို႕ၾကားေနရတယ္....။ သူ႕အေဖ ခြန္ဆမ္ေလာကို...ေအာ္ေခၚျပီးလို

က္ရွာ... ေနတာလို႕..ဆိုၾကပါတယ္။  

ဒီလိုနဲ႕ နန္းဦးျပင္ဟာ..ခရီးကလည္း ပန္း....မီးဖြားၿပီးကားစ

လည္းျဖစ္..ရင္ေသြးေလး ကလည္း အသက္မရွင္ စတဲ႕အမ်ိဳးအမိ်ဳး ေသာ

ဒုကၡေဝဒနာေတြေၾကာင္႕ စိတ္ထိခုိက္ပင္ပန္းၿပီး

အိမ္ေရာက္တာနဲ႕.... ေသဆုံးသြားရ

ွာပါတယ္..။

နန္းဦးျပင္ဟာ.. သူမ မေသဆုံးခင္မွာ...မိုင္းကိုင္သူေ

တြ သူ႕လိုအျဖစ္ဆိုးနဲ႕ ၾကဳံရမွာစိုးရိမ္ရွာ

တဲ႕အတြက္... “မိုင္းကိုင္ သူေတြ သူ႕လိုမ်ိဳး... အလုံးစုံမျပည့္စုံပါေစနဲ႕...

ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္တခုအျမဲတမ္းရွိေန

ပါေစ...။ 

မိုင္းကိုင္က ထြက္တဲ့ ပစၥည္းေတြအားလုံး သူမ်ားေတြထက္ အရည္အေသြးေကာင္းပါေစ..။ ” 

ဆိုျပီး..က်ိန္စာတိုက္ခဲ့ျပီးဆု

ံးသြားသတဲ့...။

ခြန္စံေလာဟာ..ကုန္သြယ္ရာကေနျပန္ေရာက္လာေတာ့...နန္းဦးျပင္သတင္း

ကိုၾကားၾကားခ်င္း...

ခ်က္ခ်င္းမိုင္းကိုင္ကို ျမင္းနဲ႕ အေျပးလာခဲ့ပါတယ္..။ အလာေကာင္းေပမဲ့ အခါေညာင္းသြားခဲ့ပါျပီ... နန္းဦးျပင္ေလးဟာ.. ေသဆုံးသြားခဲ့ပါျပီ..

ခြန္ဆမ္ေလာဟာ.. နန္းဦးျပင္တို႕အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့

.. ရြာသူရြာသားေတြက..ခြန္ဆမ္ေလာကို နန္းဦးျပင္အိမ္ထဲေပးမ၀င္ပါဖူး..

နန္းဦးျပင္အေလာင္းကိုမျပခ်င္လို

႕... တံခါး၀မွာ.. ၀ိုင္းပိတ္ထားၾကတယ္..။

ခြန္ဆမ္ေလာလဲ သူကုန္သြယ္ရာက ရလာတဲ့ ေငြဒဂၤါးေငြကို ၾကဲလိုက္ပါတယ္တဲ့..။

သူ႕ကို၀ိုင္းပိတ္တဲ့ သူေတြက ေငြဂၤါးကိုကို၀ိုင္လုေကာက္ေနၾကတ

ဲ့ အခ်ိန္မွာမွ..

ခြန္ဆမ္ေလာအိမ္ထဲကို၀င္ပါေတာ့တယ္...။ အိမ္ေပၚေရာက္ေတာ့.. နန္းဦးျပင္အေလာင္းကိုေတြ႕ေတာ့တာ

ေပါ့....။ 

ခြန္ဆမ္ေလာဟာ.. အရမ္းစိတ္ထိခုိက္ ေၾကကြဲသြားျပီး..

သူ႕မွာပါလာတဲ့.. ေဆာင္ဓါးနဲ႕ပဲ.. သူ႕ကိုယ္သူ... အဆုံးစီရင္လိုက္ပါေတာ့တယ္...

နန္းဦးျပင္အေလာင္းေပၚလဲက်သြားျပ

ီး.....

နန္းဦးျပင္အေလာင္းေပၚမွာပဲေသဆုံ

းသြားပါေတာ့တယ္...။ 

ခြန္ဆမ္ေလာ ဆုံးတဲ့ သတင္းၾကားေတာ့... ခြန္ဆမ္ေလာအေမဟာ..အေနာက္ေနလိုက္

လာတာေပါ့...။ 

သူတို႕အေလာင္း... ယွဥ္ရက္... ျပင္ထားတာကိုေတြ႕ေတာ့.အရမ္းစိတ္

ဆိုးသြားျပီး... နန္းဦးျပင္ကိုအမုန္း မေျပေသးတာေၾကာင့္ သူ႕မွာပါလာ တဲ့

ဝါးထမ္းပိုးနဲ႕... အေလာင္းနွစ္ခုရဲ႕ ၾကားကို ခ်ထားၿပီး ျခားလိုက္ပါတယ္တဲ့..

ေနာက္ဘ၀မွာလဲ သူတို႕ နွစ္ေယာက္ျပန္မဆုံနိုင္ပါေစနဲ႕.

. ဆိုျပီး..က်ိန္လိုက္ပါတယ္..။ 

အဲ့ထမ္းပိုးကိုလဲ....သူတို႕ကိုျမဳပ္တဲ့ေနရာအထိယူေဆာင္သြားျပီး... အေလာင္းျမဳပ္တဲ့ေနရာမွာလဲ...လို

က္ျခားလိုက္တယ္တဲ့..။

ၿပီးေတာ႕ ထမ္းပိုးကို ေနရာ ေရြ႕ မသြားေအာင္အာင္ စို႕

နဲ႕ ခုိင္ခုိင္မာမာ ထိုးစိုက္ထား ျပန္ပါေသး တယ္။

ခြန္ဆမ္ေလာနဲ႕ နန္းဦးျပင္တို႕ဟာ ေသဆုံးသြားၿပီ

းတဲ႕ေနာက္မွာ ေကာင္းကင္မွာ

ၾကယ္ကေလး ေတြ ျဖစ္သြားၾကပါသတဲ႕..။ 

သို႕ေသာ္လည္းအေမ ျဖစ္သူရဲ႕ ႀကီးမားတဲ႕ အမုန္း

အာဃာတ ေၾကာင္႕ ၾကယ္ကေလး ေတြ ဘဝမွာ ေတာင္ ခ်စ္သူနွစ္ဦးဟာ ေအးခ်မ္းစြာေပါင္းဆုံခြင္႕ မရၾကရွာပါဘူး...။ 

ခြန္ဆမ္ေလာ ရဲ႕ အေမ ၾကားမွာ

ျခားေပးလိုက္တဲ႕ဝါးထမ္းပိုးဟာ အဆစ္သုံးဆစ္ပါရွိတဲ႕အတြက္  ၾကယ္သုံးလုံး

(ေမာင္ရင္ဆိုင္းထမ္းၾကယ္) အျဖစ္ သူတို႕ နွစ္ဦးၾကားမွာ တန္းကာ ျခားနားထား လုိ႕မေပါင္းဆုံနုိင္ၾကပဲ ရွိျပန္ပါသတဲ့။ 

၀ါးထမ္းပိုးရဲ႕ အဆစ္တဆစ္ဟာ ၾကယ္တလုံးအေနျဖစ္ကိုယ္စားျပဳတာေ

ပါ့..။ 

အဆစ္၃ ဆစ္ဆိုေတာ့.. ၃ လုံးေပါ့ စို႕ နဲ႕ ရုိက္ထားတဲ႕ေနရာက ေတာ႕ ေမွးမွိန္ေနတဲ႕ ၾကယ္တန္း ေစြေစာင္းေစာင္းေလးအျဖစ္

ေအဲဒီထမ္းပိုးသ႑ာန္ ၾကယ္သုံးလုံး ရဲ႕ ေအာက္ေျခ နားမွာ စို႕သဖြယ္တည္ရွိေနတာကို

ယေန႕တုိင္ ျမင္ေတြ႕ေနရဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ.. ၾကာေပမဲ့ ခုထိတိုင္  နန္းဦးျပင္ရဲ႕ အိမ္ေျမကြက္ေနရာဟာ.. ဘာအပင္မွ မေပါက္ေရာက္ပဲ..၊

မေပ်ာက္ပ်က္ပဲတည္ရွိေနပါေသးတယ္.

..။ မိုင္းကိုင္ျမိဳ႕ရဲ႕အေရွ႕ မနီးမေ၀းမွာ တည္ရွိေနပါတယ္...။ 

နန္းဦးျပင္ရဲ႕..ေျမကြက္ေဘးတြင္.

. ေစတီတဆူ ကိုတည္ထားကိုးကြယ္ထားပါတယ္...။ 

မိုင္းကိုင္ ျမိဳ႕ကိုအလည္အပတ္မ်ားေရာက္ျဖစ္ရင္.. သြားေရာက္ေလ့လာဖို႕တိုက္တြန္းလိုက္ခ်င္ပါတယ္...။

May 11th

အေမ....

By ေရႊေသြးေလး

အေမမ်ားေန႔တဲ့...

မိခင္ေမတၱာကို ေဖာ္က်ဴးၾကတဲ့ေန႕ေလးတစ္ေန႕ေပါ့...

ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းထဲကို အေတြးေလးတစ္စ၀င္လာခဲ့တယ္...

"မင္း အေမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမတၱာကို ဘယ္လိုနားလည္လဲလို႕ ?"

အမွန္အတိုင္းေၿပာရင္ ကၽြန္ေတာ္နားမလည္ခဲ့ပါဘူး....

ကၽြန္ေတာ္ၿဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ဘ၀က မတည္ၿငိမ္ခဲ့ပါဘူး

မုန္တိုင္း အနည္းငယ္ထန္ခဲ့ပါတယ္...ကၽြန္ေတာ္ ကိုးတန္းေၿဖၿပီးတဲ့ ေန႕မွာပဲ အေဖဟာ ဆံုးပါးသြားခဲ့ရပါတယ္..

အေဖ့အနားမွာ အေမေကာ ကၽြန္ေတာ္ေ၇ာ 2ေယာက္လံုးမရွိခဲ့ပါဘူး...အေဖက နယ္ၿမိဳကေလးတစ္ၿမိဳ႕မွာ အထီးက်န္စြာ ဆံုးပါးခဲ့ခ်ိန္မွာ အေမက ကၽြန္ေတာ္စာေမးပြဲအၿပီး အိမ္ၿပန္ေခၚဖို႕ ၇န္ကုန္မွာေစာင့္ေနခဲ့ရလို႕ပါ...

အေဖ့သတင္းကို မသိပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ အိမ္ကိုၿပန္သြားခဲ့ၾကပါတယ္...သိလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ရင္၀ကို ဖေနာင့္နဲ႕ဆီးကန္ခံရတယ္ဆိုတာထက္ ဆယ္ၿပန္ေလာက္နာၾကင္ခဲ့ပါတယ္....ကၽြန္ေတာ္ဟာ အဲ့အခ်ိန္မွာ အားငယ္ေနမယ့္ အေမ့ကို အားမေပးႏိုင္ပဲ ေရွ႔ဆက္ရမယ့္ ဘ၀လမ္းအတြက္ ေၾကာက္ရြ႕ံ ငိုေႀကြးေနမိပါတယ္  အဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ပခံုးေပၚလက္တစ္စံုက်ေ၇ာက္လာခဲ့တယ္  ေမာ့ၾကည္႕လိုက္ေတာ့  အေမ၇ယ္ပါ

 

"သားဘာလို႕ အဲ့ေလာက္ငိုမေနနဲ႕ေတာ့ေလ အေမတို႕ မင္းအေဖကို သြားၾကည္႕ၾကရေအာင္ "

ခုနက ငိုေႀကြး၀မ္းနည္းေနတဲ့သူက ကၽြန္ေတာ့္အေမတစ္ေယာက္မဟုတ္သလို ခံစားလိုက္ရတယ္...တစ္ခါမွမေတြ႕ဖူးတဲ့ တည္ၿငိမ္မႈဟာ အေမံမ်က္ႏွာမွာ ေတာက္ပေနတယ္...အဲ့ေန႕ကစၿပီး အေမ့မ်က္ရည္ကို ကၽြန္ေတာ္မၿမင္ခဲ့ေတာ့ပါဘူး...တစ္လအၾကာ ဆယ္တန္းက်ဴရွင္ေတြ စဖြင့္တဲ့အခ်ိန္နားေရာက္ေတာ့ အေမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ ၇န္ကုန္ကိုၿပန္လာခဲ့တယ္....အေမေၿပာခဲ့တဲ့ စကားတစ္ခြန္းကို ကၽြန္ေတာ္အခုထိၾကားေနမိတယ္

"သား..မင္းဘယ္လိုေတြခံစားၿပီး ဘယ္လိုေတြေတြးေနမယ္ဆိုတာ အေမသိပါတယ္..အေမေၿပာမယ္ ေလာကမွာ လူ၇ယ္လို႕ၿဖစ္လာရင္ ကိုယ့္တာ၀န္ကိုယ္ ေက်ပြန္ေအာင္လုပ္ရတယ္...သားလည္း သားတာ၀န္ေက်ေအာင္လုပ္ အေမလည္း အေမတစ္ေယာက္တာ၀န္ေက်ေစရမယ္"တဲ့ေလ...

ေၿပာတဲ့အတိုင္းလည္း အေမ့ဟာ လုပ္ၿပခဲ့ပါတယ္...ကၽြန္ေတာ္က ၇န္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္က အေဆာင္တစ္ခုမွာ ေအးေအးေလးေန ...ပညာေလးသင္ေနခ်ိန္မွာ အေမဟာ လိႈင္သာယာ ၿမိဳ႕စြန္မွာ တစ္ေယာက္တည္း ေစ်းဆိုင္ဖြင့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ေထာက္ပံ့ခဲ့တယ္...

ကၽြန္ေတာ္ဟာ တစ္နွစ္အတြင္း အေမ့ဆီကို 3ေခါက္ပဲၿပန္ခဲ့ႏိုင္တာပါ...အိမ္ၿပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာ အေမ့ကိုၿပဳစုဖို႕ အေမေနေကာင္းရဲ႕လားဆိုတာ တစ္ခြန္းေမးဖို႕ ကၽြန္ေတာ္ သတိမရခဲ့ပါဘူး...ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အဆင္မေၿပမႈေတြ လိုအပ္ခ်က္ေတြကိုသာ ေၿပာၿ႔ပ ေတာင္းဆိုေနခဲ့မိတာပါ....အေမဟာ သူ႕အဆင္မေၿပမႈေတြကို တစ္ခ်က္မညည္းပဲ ေဖ်ာ့ေတာ့ေနတဲ့ အၿပံဳးမ်က္နွာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ၿဖည့္ဆီးေပးေနခဲ့တယ္...

 

အဲ့လို လိုခ်င္တာေတြရ ၿဖစ္ခ်စ္တာေတြရတဲ့ အေၿခအေနေၾကာင့္မို႕ 10တန္းဆိုတဲ့ေကာင္းကင္ၿပင္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ၾကယ္ေလးပြင့္ ဆြတ္ယူႏိုင္ခဲ့တယ္...အစကေတာ့ ဒါဟာ ကိုယ့္ႀကိဳးစားမႈေၾကာင့္လို႕ထင္ခဲ့မိတာပါ ...ဒါေပမယ့္ ဒါေတြဟာ အေမ့ေၾကာင့္ရခဲ့တာရယ္ပါ...ထပ္မွတ္မိေနပါေသးတယ္ အဲ့တုန္းက အေမ မ်က္၇ည္တစ္ခါက်ပါေသးတယ္ ...ဒါေပမယ္ ့ ၀မ္းသာလို႕က်တယ္မ်က္ရည္ေတြပါ...အဲ့တစ္ခါေလးပါပဲ အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ ေက်းဇူးဆပ္ဖူးတယ္မည္ကာမွ်ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ထားခဲ့တာပါ...ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကိုယ္မွန္တယ္ထင္၇င္ ေခါင္းမေရႊ႕တက္တဲ့စိတ္နဲ႕ အေမ့ကို အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္လုပ္မိခဲ့ပါတယ္ (ကၽြန္ေတာ္ေၾကာင့္မ်က္ရည္ေတြလည္းက်ခဲ့ရပါတယ္)...ၿပီးခဲ့တာေတြကို ကၽြန္ေတာ္ၿပန္လည္ ၿပင္ဆင္ခ်င္ေပမယ့္ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး..အေမ့ကို စိတ္ညစ္ေစတဲ့စကားေတြ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာထြက္ေစခဲ့တဲ့ ဒီပါးစပ္က အေမ့ကို ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့စကား တစ္ခါဆိုတစ္ခါမွ မေၿပာခဲ့ဖူးဘူးဗ်ာ..(ဘယ္ေလာက္လြန္လိုက္သလဲဆိုတာ)

ခ်စ္သူေတြကိုေတာ့ ခဏခဏေၿပာဖူးတဲ့စကားတစ္ခြန္း ကၽြန္ေတာ္အေမ့ကိုမေၿပာခဲ့မိဘူး...

ခ်စ္သူေတြကိုမုန္႕၀ယ္ေကၽြးမိေပမယ့္ တစ္ခါမွ အိမ္အၿပန္ အေမ့အတြက္ရယ္လို႕ မုန္႕ကေလးေတာင္မ၀ယ္ေပးမိဘူး

ခ်စ္သူကိုရုပ္ရွင္လိုက္ၿပမိေနခ်ိန္မွာ အိမ္မွာအထီးက်န္ေနမယ့္ အေမ့ကို အၿပင္ထြက္ဖို႕ ေယာင္လို႕ေတာင္ စကားမဟမိဘူး

ခ်စ္သူ႕ကိုစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္အမ်ိဳးမ်ိဳးၿဖည္႕ဆည္းေပးေနခ်ိန္မွာ အေမ့ကိုစိတ္ညစ္ေအာင္အႀကိမ္ႀကိမ္လုပ္မိတယ္...

ခ်စ္သူကို...............................အေမ့ကို.........................

ခ်စ္သူကို.................................အေမ့ကို...........................

 

၀ူး...ၿပန္ေတြးၾကည္႕လိုက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို မိုက္လံုးႀကီးမိခဲ့တာပါ...

ဒါေပမယ့္ အေမဆိုတာ သားသမီးဘယ္ေလာက္ဆိုးဆိုး ခြင့္လႊတ္တက္ၾကတာပဲေလ...

ကၽြန္ေတာ့္ အေမက အြန္လိုင္းကိုသံုးတက္တဲ့ ေခတ္မီတဲ့ အမ်ိုးသမီးတစ္ေယာက္မဟုတ္ပါဘူး..

ရိုးရိုးေအးေအးေနကာ  သားတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ကို ၿဖည္ံဆည္းေပးေနတဲ့ သာမန္မိခင္တစ္ေယာက္ပါ...

အခုေရးေနတဲ့စာကို အေမ ဒီေနရာမွာၿမင္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး...ကိစၥေတာ့မရွိပါဘူး...

ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲက ေနာင္တေတြကို အေမၿမင္ႏိုင္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ေဖာ္ၿပမယ္..

အခု အိမ္အၿပန္ အေမ့အတြက္ သူႀကိဳက္တဲ့ ရွမ္းေခါက္ဆြဲတစ္ပြဲ ၀ယ္လိုက္မယ္...

အေမ့ကို အိမ္ၿပန္ေ၇ာက္တာနဲ႕ အရမ္းခ်စ္ေၾကာင္းေၿပာၿပမယ္..

အရမ္းေပ်ာ္သြားမယ့္ အေမ့မ်က္ႏွာကို ကၽြန္ေတာ္ေတြး၇င္း အခုေတာင္ ေပ်ာ္လာမိတယ္...

သူငယ္ခ်င္းတို႕လည္း...အေမ့ကို ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကို အေမ့ေရွ႔မွာ ၇င္ထဲကလာတဲ့ ခံစားမႈေတြနဲ႕ေၿပာၿပလိုက္ပါ...

သူတို႕လိုခ်င္ေနတာ ဒီစကားတစ္ခြန္းရယ္ပါ.....

Jul 26th

ဟိုးေတာင္ျပဳံးေခၚ ပြဲေတာ္ၾကီးနီးလာျပီ (အပိုင္း ၁ )

By ခ်ိဳကို
၀ါေခါင္လဆန္း ၃ ရက္ေန႔
သိုးေဆာင္းမိဘုရားၾကီး စိန္ပန္းေဒၚေငြရင္ နန္း

“ ေက်းေတာ္မ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမၾကီး သခင္၂ပါးေျခရင္း အခစားေရာက္ပါျပီဘုရား။ သခင္၂ပါး ဘုန္ေတာ္ေၾကာင့္ ဒီႏွစ္လဲ ခစားႏိုင္တယ္ဘုရာ့။ ေနာက္ႏွစ္လဲ လာျပီး ခစားႏိုင္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ဦး ဖ်ာ့။ ဒီအခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမၾကီးလိုတာက ေရႊလဲမဟုတ္ ေငြလဲမဟုတ္ ရာထူးေတြလဲ မဟုတ္ဘူး ဘုရာ့။ က်န္းက်န္းမာမာေနခ်င္တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမၾကီး အလို သခင္၂ ပါး သိေတာ္မူေနတာပဲ ဘုရာ့။ ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူလိုက္ပါ့ ”
အရင္လို ေရႊမ်က္လုံးနဲ႔ ျပဳံးတဲ့ သခင္ေတြဘာေတြ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ လိုတာကိုပဲ ဆုေတာင္းႏိုင္ေတာ့တယ္။ အသက္ေတြဆိုတာလဲ ၾကီးျပီေလ။ မရိွဆို ၈၀ နားကပ္ေပါ့။ ဒီလိုအရြယ္ဒီလိုေနႏိုင္တယ္ဆိုတာလဲ သခင္၂ ပါးေစာင့္ေရွာက္လို႔ေလ။ ကိုက နတ္ကေတာ္ကိုမွ အပ်ိဳၾကီးနတ္ကေတာ္။ ေတာင္ျပဳံးစံ ကိုယ္ေတာ္ေလးနဲ႔ လက္ထပ္ထားတာေလ။ ကိုယ္ေတာ္ေလးရဲ႔ သိုးေဆာင္းေပါ့။

သိုးဆိုတာက ဒီေန႔ မသိေသးတဲ့ လူငယ္ေတြသိေအာင္ေျပာရဦးမယ္။ ေခါင္းအုံးလို ဟာေလးကို အနားေလးဘက္ ေကာ့ထားတဲ့ ဟာေလးေပါ့။ အဲဒါေလးကို ေဆာင္းျပီးေတာ့ ညီလာခံတို႔ ဘာတို႔၀င္ရတာ။ အဲဒီသိုးေလးက လဲ ခ်ဳပ္ရင္ ရိုးရိုးခ်ဳပ္တာမဟုတ္ဘူး။ ေမတၱာသုတ္၁၀၈ ေခါက္တို႔ အႏၱရယ္ကင္းဂါထာေတြရြတ္ျပီးမွ ခ်ဳပ္ထားရတာ။ ေတာ္ရုံတန္ရုံနတ္ကေတာ္ ဘယ္သိုးေဆာင္းျဖစ္မလဲ။ အင္းေလ နတ္ကေတာ္ဆိုတာေတာ့ နတ္အေၾကာင္းမ်ားေျပာမိရင္ တယ္.. အမၽွင္မျပတ္ခ်င္ဘူး။

“ အေမေငြ ေနာက္က်တယ္ေနာ္ ”
ေအာ္ျပီႏႈတ္ဆက္သြားတာ ဘယ္သူပါလိမ့္။ ေအာ္ ေမာင္စိုး၀င္းပဲ။ အခုေတာ့ အမတ္ခ်ဳပ္ၾကီး ဦးစိုး၀င္းေပါ့။ အင္း ေနာက္က်ဆို အသက္ေတြလဲ ၾကီးျပီေလ။ အရင္ကေတာ့ အခုလို ဘယ္ဟုတ္မလဲ။ ၀ါဆိုလကြယ္ေန႔ ဆို ေတာင္ျပဳံးနန္းေတာ္ၾကီး မိသားစုက ကနားေပးတယ္ေလ။ အဲဒီကနားကတည္းက ကိုက ေရာက္ေနႏွင့္တာေပါ့။ အခုေတာ့ အသက္ကလဲၾကီးေတာ ့တူ တူမေတြက ေအးေဆးက်မွ သြားဆိုတာနဲ့ အခုမွေရာက္လာရတာေလ။

အသက္ၾကီးေတာ့ ညီလာခံတို႔ ခ်ိဴးေရေတာ္တို႔ဆိုရင္ေတာင္ ကိုက မလိုက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။
လူေတြလဲ မတိုးႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ။ ကို႔ကို စား တပည့္တစ္ေယာက္ကို ပဲ သိုးနဲ့ နန္းေပၚကို လႊတ္ရေတာ့တယ္။ တတ္မွမတတ္ႏိုင္တာ ။
အရင္ကေတာ့ ေငြရင္ ေငြရင္နဲ႔ နာမည္ၾကီးေပါ့။ ကိုတို႔ေခတ္က ေတာင္ျပဳံးဆိုတာလဲ စည္တာပါပဲ ။ ဒီေခတ္လိုေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ကတယ္ဆိုတာ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ။
ခုမေတာ့ တက္ပြဲ ေခ်ာ့ပြဲတဲ့ ခိ်န္းခ်ိန္းခ်ိန္းဆိုျပီး ၁၀မိနစ္ေလာက္ပဲ တီးရေသး ျပီးသြားေရာ။ နတ္ေတာင္ ဘယ္လို၀င္သြားလိုက္ရမွန္းမသိေသး။

ဒါနဲ့ကိုပဲ ကေနၾကတာပါပဲ။သခင္၂ပါးဘုန္းေတာ္ကလဲ ၾကီးတာကိုး။ ျပီးေတာ့ဒီေခတ္နတ္ကေတာ္ေတြက စုံစီနဖာလဲ တတ္ပ။ အေမေငြတို႔ကေတာ့ သေျပတစ္ခက္နဲ႔လဲ အမ်ိဳးဆက္တာပဲ။ လက္ဖက္တရိုးနဲ႔လဲ အမ်ိဳးေတာ္တာပဲ ။ အဓိကက နတ္သိဖို႔ပဲေလ။

ဒီေခတ္နတ္ကေတာ္ဆိုလို႔ ဒဂုံေအာင္လင္းဆိုတာကို အေမေငြ သေဘာေတာ့ က်ပါရဲ႔။ ရုပ္ကေခ်ာ အသံကလဲ ၾသဇာျပည္႔။ နာမည္မၾကီးခင္က ဆို အေမေငြဆီလာလာျပီး နတ္သမိုင္းေတြေမး။ နတ္ခ်င္းေတြေမးနဲ႔။ အခုလို နာမည္ၾကီးေတာ့လဲ အေမေငြဆိုဆိုျပီး လာကန္ေတာ့ပါရဲ႔။
တခါလားပဲ ။ သူ႕႔နတ္ပြဲသြားလိုက္တာ ။ အလိုေလး စားေတာ္စာေတြဆိုတာစုံလို႔။ နတ္ေတာ့မသိဘူး ။ လူကေတာ့ အခုမွျမင္ဖူးတာ။ သူေပးလိုက္တဲ့ မုန္႔ဆိုတာလဲ ကိုေတာင္မေဖာက္တတ္လို႔ တူမေတြေဖာက္ခိုင္းရတယ္။

ေကာင္းပါတယ္ေလ အရင္ေခတ္က နတ္ကေတာ္ပဲျဖစ္တာ ။ ခုေခတ္လိုသာဆိုလို႔ကေတာ့ ဒဂုံေအာင္လင္းတို႔လို မကြန္႔တတ္ မညြန္႔တတ္တာနဲ႔ စိတ္ညစ္ရမွာ။
အရင္အေၾကာင္းေတြ ျပန္ေတြးလိုက္ရေတာ့ အေမေငြရင္ ေက်နပ္သြားသည္။

ခဏေတာ့လွဲဦးမွ။ အိပ္ယာႏိုးမွ နန္ေတာ္တက္ေတာ့မယ္။
လွဲရင္းနဲ႔ စိတ္ကူးေတြကေတာ့ ျဖန္႔က်က္လို႔ ။
အေတြးထဲမွာေတာ့ အရင္ေခတ္က လွည္းေတြနဲ႔ ေတာင္ျပဳံးပြဲကို စိတ္ကူးေတြ ယဥ္လို႔
Oct 9th

Unnatural Sexual Offences

By Ram

Unnatural Sexual Offences


M.P.C Section 377

Whoever voluntarily has carnal intercourse against the order of nature with any man, woman or animal shall be punished with transportation for life or imprisonment extending to ten years and also fined.

Explanation: If any part of the visiting organ is within the visited organ, it constitutes sexual intercourse necessary for the crime of unnatural sexual offences.

ဓမၼတာႏွင့္ ဆန္႕က်င္သည့္ ျပစ္မႈမ်ား

ပုဒ္မ ၃၇၇။     ။ ေယာက္်ားႏွင့္ျဖစ္ေစ၊ မိန္းမႏွင့္ျဖစ္ေစ၊ တိရစၧာန္ႏွင့္ျဖစ္ေစ၊ မည္သူမဆို မိမိအလိုအေလွ်ာက္ ဓမၼတာႏွင့္ဆန္႕က်င္ေသာ ကာမစပ္ယွက္မႈကိုျပဳလွ်င္ ထိုသူကို တသက္တကၽြန္းဒါဏ္ျဖစ္ေစ၊ ဆယ္ႏွစ္ထိ ေထာင္ဒါဏ္ တမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေစ၊ ခ်မွတ္ရမည့္အျပင္ ေငြဒါဏ္လည္း ခ်မွတ္ႏိုင္သည္။

ရွင္းလင္းခ်က္။       ။ အဂၤါစပ္တခုသည္ အျခားအဂၤါစပ္တခု အတြင္းသို႕၀င္မလွ်င္ ဤပုဒ္မ၌ ေဖာ္ျပထားေသာျပစ္မႈ က်ဴးလြန္ျခင္းအတြက္ လိုအပ္ေသာ ဓမၼတာႏွင့္ ဆန္႕က်င္သည့္ ကာမစပ္ယွက္မႈေျမာက္ရန္ လံုေလာက္သည္။

ANAL INTERCOURSE (SODOMY – BUGGERY)

All these terms are used in the same sense.

Buggery – It indicates unnatural intercourse with animals or man.

Sodomy or Sin of Sodom – indicates copulation between male persons. Anal intercourse between a male and female is unlawful (even with consent). It also provides the wife for grounds for divorce.

The normal appearance of the anus looks like a cart-wheel. The anus has no natural secretions like the female genital tract and the anus is dry. Unless some kind of lubricant is used, violent sexual intercourse with the anus is very painful.

In England, anal intercourse is legal and permitted, if it is done in privacy and between two adults above the age of consent (21years) and there is mutual consent.

In our country, both the active and passive parties are criminal, provided the passive agent is a grown-up and above the age of consent. If the passive agent is a young child or even if he is a grown-up who is not a consenting party, he is no longer a criminal. If the passive agent is an insane person, he is also not a criminal.

 

ORAL INTERCOURSE (BUCCAL COITUS, COITUS PER OS, SIN OF GOMORRAH)

It is intercourse into the mouth. As the mouth can be opened wide – it is difficult to prove there is penetration.

In a recent case – the penis can be washed with normal saline and test for presence of salivary amylase.

 

 

BESTIALITY

This means sexual intercourse by a human being with a lower animal. Sexual intercourse may take place through the vagina or the anus or any other orifice fit to receive the male organ. E.g., the nose. The animals may be – cows, goats, dogs and even hens. Cases of bestiality are rare. It occurs in young villagers who graze cattle in fields faraway from the village and some of these men are of low intelligence and deprived of female contact.

Incrimination evidences are –

1.            animal hair on the prepuce

2.            animal blood (nucleated RBC)

3.            animal dung

4.            spermatozoa in the vagina or anal canal of the animal

5.            human blood in the animal anus

6.            abrasions on the male organ

7.            kick marks or bite mars on the accused

8.            lubricant on both visiting and visited organs

9.            gonorrhea discharge from the animal in a positive sign of bestiality as gonorrhea does not occur naturally in animal

 

ဒီအပတ္ေတာ့ ပုဒ္မ ၃၇၇ နဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ဗဟုသုတ အလို႕ငွါ တင္ျပေပးခ်င္ပါတယ္။ ပုဒ္မ ၃၇၇ ဆိုတာ ၾကား႐ံုပဲ ၾကားဖူးၿပီး ဘာမွန္းမသိတဲ့သူေတြ ရွိတဲ့အတြက္ ေျပာျပေပးတာပါ။ ဒီစာရဲ႕အေပၚမွာ ပါ၀င္တဲ့ MPC Section 377 ပုဒ္မ ၃၇၇ ဆိုတာေတြဟာ ဥပေဒမွာ ပါရွိတဲ့အတိုင္း တင္ျပေပးထားျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စာေရးသူ ေ၀ယံေက်ာ္ရဲ႕ အာေဘာ္ တစ္လံုးတစ္ပါဒမွ မပါဘဲ စာအုပ္ထဲမွာ ရွိတဲ့အတိုင္း စာလံုးေပါင္း သတ္ပံုပါမလြဲရေအာင္ ျပန္လည္စာစီစာရိုက္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားကို ႀကိဳဆိုပါတယ္္။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ စာေမးပြဲရွိေနတဲ့အတြက္ စာေမးပြဲၿပီးမွ ေအးေအးေဆးေဆး ေဆြးေႏြးႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အခုတေလာ လူေတြက ႏိုင္ငံေရးကိုလည္း စိတ္၀င္စားလာၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီဆိုက္ထဲမွာလည္း ဥပေဒ အေၾကာင္းတို႕ လက္ထပ္တဲ့ ကိစၥတို႕ကို ေျပာလာၾကေတာ့ ဘာရယ္ မဟုတ္ဘူး။ သိတဲ့လူအတြက္ကေတာ့ ကိစၥ မရွိေပမယ့္ မသိေသးတဲ့သူ သိေအာင္၊ ေယာင္၀ါး၀ါးပဲ သိေနတဲ့သူလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ သိသြားေအာင္ တင္ျပေပးျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အလႅာပ သလႅာပ စကားစျမည္ ေရာက္တတ္ရာရာ ေျပာခ်င္လို႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ စာအေၾကာင္း ေပအေၾကာင္း ေဆးအေၾကာင္း ၀ါးအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးခ်င္လို႕ တိုင္ပင္ခ်င္လို႕ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆဲခ်င္လို႕ပဲျဖစ္ျဖစ္

chitwaiyanmaster@gmail.com ကို Add ၿပီးေတာ့ ေျပာႏိုင္ပါတယ္ ( ဂ်ိန္းခ်င္ရင္လည္း ျဖစ္တယ္ :P )

ေလးစားစြာျဖင့္

ေ၀ယံေက်ာ္

 

 

 

 

 

 

Mar 15th

ခ်စ္သမွ်ကို စီကာေျပာရရင္ျဖင့္ မာမီ့ႏွလံုးသားက ေမာင္ေမာင့္ဆီမွာ(၁၀)

By ေဘဘီပြစိ

(၁၀)

ေဆးေက်ာင္းေနာက္ဆံုးႏွစ္ အပိုင္း(က)၏ ေနာက္ဆံုးရက္မ်ားသည္ အေစာႏွင့္ေမာင္ေမာင့္ အဖို႕ေရႊေရာင္ေနရက္မ်ားသာျဖစ္ေတာ့သည္။ ညေနဘက္ သင္ခန္းစာၿပီးလွ်င္ ေရတူတူကူးၾကသည္။ ၿပီးရင္ေတာ့ လွည္းတန္းမွာ တခုခုစားရင္စား ဒါမွမဟုတ္အိမ္ေရာက္ရင္ ဟင္းတမ်ဳိမ်ဳိးကို တူတူခ်က္ၾကႏွင့္ သာယာစရာေတြခ်ည္းပဲ။

"ေမာင္ေမာင္ေနာ္…. ၾကက္သြန္ကို ညက္ေအာင္ေထာင္းပါဆို ဒီမယ္အဖတ္လိုက္ခ်ည္းပဲ.."

"အာ… ဒီမိန္းမ… သိပ္ေဂ်းမ်ားတာပဲ… ဟင္းအိုးထဲေရာက္ရင္ အားလံုးအႏွစ္ျဖစ္မွာပဲဟာကို… အိမ္ကမယ္ေတာ္ေတာင္ သူ႕ေလာက္ေဂ်းမမ်ားဘူး"

ျပီးရင္ မလုပ္ခ်င္သလိုနဲ႕ ေဆာင့္ႀကီးေအာင့္ႀကီးလုပ္မည္။

"အားးးးးးးး……………"

"ဘာျဖစ္တာလဲ….ဘာျဖစ္တာလဲေမာင္ေမာင္"

"ၾကက္သြန္ဖတ္…မ်က္စိထဲ၀င္သြားလို႕….အားးးး"

"ျပအံုး….ျပအံုး….အေစာၾကည့္ေပးမယ္…မ်က္လံုးဖြင့္"

အေစာကအနားကပ္လာလွ်င္ အေစာပါးကိုနမ္းကာ ထြက္ေျပးသည္။

"က်န္းး….လူလည္…"

"သဲရယ္…သဲပဲဆက္လုပ္လိုက္ေနာ္….ေမာင္ေမာင္စိ္တ္မရွည္ဘူး…. ဂစ္တာတီးျပမယ္ေလ"

ေမာင္သည္ေခြးေျခခံုပုေလးေပၚတြင္ထိုင္ကာ ေမာင့္ေဆးေက်ာင္းသူသီိခ်င္းကို က်က်နန တီးျပေလသည္။

"ရင္ခုန္သံမင္းနားၾကပ္ေလးနဲ႕

နားဆင္ပါကြယ္….

ေဆးေက်ာင္းသားေမာင့္ရဲ႕အခ်စ္ေလး

ေဆးလာကုေပး…."

*        *        *        *        *

ေမာင္စာေမးပြဲနီးလာေသာ္လည္း အေစာတို႕ႏွစ္ဦးေရကူးမပ်က္ လွည္းတန္းေစ်းအလည္္မပ်က္ တခါတေလဆို ပပ၀င္းမွာႏိုင္ငံျခားကားသစ္တင္လွ်င္ အလြတ္မေပးပဲ သြားၾကည့္တတ္ၾကေသးသည္။ လူေတြေရွ႕မွာေတာ့ အေစာက ေမာင္ေမာင့္၏ အကို၀မ္းကြဲ၊ ႏွစ္ေယာက္ထဲဆိုရင္ “အသဲ” တဲ့ေလ

"အေစာေရ….သဲေရ…ဘာလုပ္ေနတာလဲ"

"အာ… ဒီမွာခန္းစီးစေတြေလွ်ာ္ေနတယ္…ေက်းဇူးရွင္ရဲ႕"

"လာအံုး…ေမာင့္ကိုဒီစာေတြရွင္းျပအံုး…"

"အမေလး….လက္ခ်ာခ်ိန္ေတြရွင္ဘယ္သြားေနလဲ… မိန္းမစစ္ေတြနဲ႕ခ်ိန္းေတြ႕ေနတာလား"

"မဟုတ္ပါဘူးကြာ…. တေကာင္းေဆာင္ကေကာင္ေတြနဲ႕ ဝိုင္းေကာင္းေနတာနဲ႕ လက္ခ်ာသြားမတက္ျဖစ္တာ"

"ဟြန္႕…. က်ဳပ္ပဲထမင္းခ်က္ က်ဳပ္ပဲအ၀တ္ေလွ်ာ္ က်ဳပ္ပဲေစ်းသြား က်ဳပ္ပဲစာရွင္းျပ… ရွင္လုပ္တတ္တာဘာရွိလည္း…."

"အသဲေညာင္းေနရင္…ေမာင္ဇတ္ေၾကာဆြဲေပးတယ္ေလ"

"အမေလးေတာ္ပါ…လည္ပင္းညစ္ေနသလိုပဲ… သူ႕ဟာမေတြနဲ႕ေပါင္းရေအာင္ သူမ်ားကို လုပ္ႀကံခ်င္ေနတာ မသိရင္ခက္မယ္"

"ဟာ..တတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္လဲ လုပ္ေပးရေသးတယ္… အဲတာေၾကာင့္ လက္ယာကေျပာတာ….."

"ဟင္…ဒီေကာင္မက ဘာေျပာလဲ"

"ေကၽြးလိုက္တဲ့…ေကၽြးလိုက္ရင္ၿငိမ္က်သြားမယ္တဲ့"

"ဘာေျပာတယ္….မသာမ အဝီစိမ စႏိုက္ေၾကာ္မ ရိုဟင္ဂ်ာမ သံုးဘီးကားမ"

"အာ…အသဲကလဲ… ညစ္တီးညစ္ပတ္ေတြ မေျပာရဘူးေလ… သူကအေစာကို လက္သီးေကၽြးၿပီး ဆံုးမခိုင္းတာပါ… ဒါေပမယ့္ကိုယ္က ဘယ္လုပ္ရက္ပါ့မလဲ"

"တကယ္လား…"

"တကယ္ေပါ့…..လ,ဖ်ားနဲ႕ေတာင္မရြယ္ရက္ဘူး"

"ေမာင္ေနာ္…."

"ေဆာတီးေဆာတီး….လက္ဖ်ားကိုေျပာတာ…. စိတ္ေလ်ာ့ေနာ္.. ေမာင္ဇက္ေၾကာ ဆြဲေပးမယ္… ေမာင့္ကိုဒီစာေလး ရွင္းျပ…"

အေစာကေမာင့္လက္ထဲက ေရာဂါေဗဒစာအုပ္ကို လွမ္းယူလိုက္သည္။

"ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ေနၾကတယ္ေပါ့….ဟုတ္လား"

"ဟင္….ႏြယ္…"

"ညီမေလး……"

သံဘာဂ်ာတံခါး၏ ေနာက္မွာ ရပ္ေနသူက ေစာသူရႏိုင္၏တဦးတည္းေသာ ညီမေလး ေစာေကသီႏြယ္္..။

"ကိုညီညီခိုင္ ေဆးေက်ာင္းမွာ စာေတြေတာ္ေတာ္ႀကိဳးစားေနတာပဲေနာ္.. ကိုကို႕ကိုလည္း ျပဳျပင္ေပးထားလိုက္တာ ေယာက်ာ္းႀကီးလံုးလံုးကို ျဖစ္ေနပါလား"

"ညီမေလး ဘာေတြေျပာေနတာလဲ…ကိုကိုလည္းနားမလည္ပါလား"

"ဒီစာခ်ဳပ္ကို ဖတ္ၾကည့္ပါကိုကို အားလံုးရွင္းသြားပါလိမ့္မယ္"

ေမာင္….ေခါင္းငိုက္စိုက္က်သြားသည္။ ညီမေလးေပးေသာ စာခ်ဳပ္ေလးကို အေစာမဝ့ံမရဲ လွမ္းယူလိုက္သည္။

"ေက်ာခ်မွ ဓားျပမွန္းသိေတာ့တယ္… အစကေတာ့ႏြယ့္ကိုခ်စ္လွခ်ည္ရဲ႕ ႀကိဳက္လွခ်ည္ရဲ႕ဆို… ႏြယ့္အခ်စ္ကိုရဖို႕အတြက္ ႏြယ့္အကိုအေျခာက္မႀကီးကိုေတာင္ ေယာက်ာ္းဘဝျပန္ျဖစ္ရ ပါေစမယ္ဆို… အခုေတာ့ ကိုကိုနဲ႕အိမ္ေထာင္ရက္သားေတာင္ က်ေနပါေရာ့လား"

စာခ်ဳပ္ကိုဖတ္ေနေသာ အေစာ၏မ်က္လံုးမ်ားသည္ ေဝဝါးေနၾကသည္။ စာခ်ဳပ္တြင္တႏွစ္အတြင္း ဦးစဝ္ညီညီခိုင္မွ ေစာေကသီႏြယ္၏ အကိုမိန္းမစိတ္ေပါက္ေနသူအား ေယာက်ာ္းဘဝျပန္ရေအာင္ ျပဳျပင္ေပးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေအာင္ျမင္ပါက စဝ္ညီညီခိုင္၏ ေမတၱာစကားကို ေစာေကသီႏြယ္မွ လက္ခံမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မဂၤလာပြဲအတြက္ ေရႊစင္တပိႆာကို လက္ဖြဲ႕အျဖစ္ ေစာေကသီႏြယ္တို႕ ဘက္မွေပးအပ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ တႏွစ္အတြင္းမေအာင္ျမင္ပါက စဝ္ညီညီခိုင္သည္ ေစာေကသီႏြယ္အား ထပ္မံေႏွာင့္ယွက္ျခင္းမျပဳရန္ ႏွင့္ေလွ်ာ္ေၾကးအျဖစ္ ေစာေကသီႏြယ္ထံသို႕ ေရႊတပိႆာေပးေဆာင္ရန္ဆိုၿပီး ပါ၀င္ေလသည္။

"ေမာင္ေမာင္….မင္းလုပ္ရက္လိုက္တာေနာ္…"

အေစာ၏မ်က္ရည္တို႕ တားမရဆီးမရက်ဆင္းလာၾကသည္။

"ညီမေလးကို သြားခြင့္ျပဳပါအံုး…ဒီလူလိမ္ကိုေတာ့ ညီမေလးမျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူး… ကိုကိုလည္း ဒီအရြယ္ေတာင္ေရာက္ေနၿပီ စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္ႏိုင္သင့္ၿပီ"

ေမာင္ေမာင္သည္ ေနရာတြင္မတုန္မလႈပ္ရပ္ေနေလသည္။ ေစာေကသီႏြယ္ထြက္သြားေသာအခါ အေစာ၏စကားတို႕ ပြင့္အန္ထြက္ကုန္ၾကသည္။

"ေျပာအံုးေလေမာင္ေမာင္…. မင္းေျပာအံုးေလ… မင္းရဲ႕အလိမ္အညာစကား အႏုအရြေလးေတြ ေျပာပါအံုး ။ ငါ့မွာေတာ့မင္းအခ်စ္ကို ေမွ်ာ္လင့္လိုက္ရတာ မင္းအခ်စ္ကိုရျပန္ေတာ့လည္း သာယာေပ်ာ္ရႊင္လုိက္ရတာ။ အခုေတာ့ အားလံုးက အလိမ္အညာေတြပဲ။ အဲလိုမွန္းသိရင္ မင္းကိုငါ့အိမ္မွာ လက္မခံခဲ့ပါဘူး။ မင္းေရကူးတဲ့ေနာက္ကို မလိုက္ခဲ့ပါဘူး…။ မင္း…အနမ္း.. အနမ္းေတြကို မခံယူခဲ့ပါဘူး…. မင္းဟာငါ့အတြက္ေစတန္နတ္ဆိုးပဲ…။ မိသားစုမွာ သိမ္ငယ္ေနရတဲ့ ငါ့ဘဝကို စုတ္ျပတ္သတ္သြားေအာင္လုပ္တဲ့ ပဥၥမံတပ္သားတစ္ေယာက္ပဲ"

ေမာင္ေမာင္သည္ မလႈပ္မယွက္ရပ္ေနဆဲ……….။

"မင္းငါ့အခ်စ္ကို ညာတယ္… ငါ့ေမတၱာကိုေစာ္ကားတယ္… အနီးကပ္ေနၿပီး ငါ့ယံုၾကည္မႈေတြယူၿပီးမွ ငါ့ေက်ာကိုဓားနဲ႕ထိုးတယ္"

"ဘာလုပ္ေနတာလဲ…သြားေလ…ထြက္သြားေလ…။ ငါ့ႏွလံုးသားကို ဖ်က္ဆီးၿပီးမွေတာ့ ငါရွိတဲ့အရပ္မွာ မေနပါနဲ႕ေတာ့… သြားပါေတာ့ေမာင္ေမာင္ရယ္"

ေမာင္ေမာင္အိပ္ခန္းထဲဝင္သြားသည္။ သူ႕အဝတ္အိတ္ေလးနဲ႕ စာအုပ္တခ်ဳိ႕ကို ကိုင္ကာ ျပန္ထြက္လာသည္။

"ကၽြန္ေတာ္…ႏြယ္နဲ႕စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တာက လြဲရင္ ဆရာ့အေပၚဘာမွ မညာခဲ့ပါဘူး… အကုန္အမွန္ေတြပါ.. ဆရာမျမင္ခ်င္ေတာ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း ထပ္မျမင္ေစရပါဘူး"

ေမာင္ေမာင္ၾကမ္းျပင္ေပၚ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။

"ဆရာနဲ႕တူတူေနခဲ့စဥ္တေလွ်ာက္ ကိုယ္စိတ္ႏွလံုးသံုးပါးနဲ႕ ပစ္မွားမိခဲ့တာေတြအတြက္ ကန္ေတာ့ၿပီး ေတာင္းပန္ပါတယ္…. ခြင့္မလႊတ္ပါနဲ႕ဆရာ… ကၽြန္ေတာ့္ကိုတဘဝလံုးစာ နာက်ည္းလိုက္ပါ"

ေမာင္ေမာင္သည္ အေစာျမင္ကြင္းေရွ႕မွ တျဖည္းျဖည္းေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ သံဘာဂ်ာတံခါး ပိတ္သံ၊ အုတ္ေလွကားမွ ခပ္ျမန္ျမန္ဆင္းသြားေသာ ေျခသံတို႕…..ထို႕ေနာက္အရာအားလံုးသည္ တိတ္ဆိတ္စြာ မည္းေမွာင္သြားေတာ့သည္။

*        *        *        *        *

"ဒါဆို…ဘိုးေတာ္က မာမီေစာကို တကယ္ခ်စ္ခဲ့တာေပါ့"

"ဟုတ္တယ္…သမီးတို႕ရယ္။ စဝ္ညီရဲ႕ဘဝကလည္း သနားစရာေကာင္းပါတယ္။ သူ႕ခမ်ာအစစ္မနဲ႕ မယ္ေစာၾကား ဗ်ာမ်ားေနရရွာတာ။ သူေလ့လာေရးထြက္ေတာ့ ေတာင္ႀကီးကိုထြက္တာေလ။ အဲဒီမွာ ေကသီနဲ႕ျပန္ေတြ႕ေတာ့ အရင္လို သူရင္မခုန္ေတာ့ဘူး။ အစကတည္းကလည္း ေကသီကသူ႕ကိုမွ မႀကိဳက္တာ။ သူ႕စိတ္မွာက မယ္ေစာကိုပဲတြယ္တာေနေတာ့တာ။ သူ႕ကိုယ္သူမယ္ေစာနဲ႕ လိုက္ဖက္တယ္လို႕ ယူဆတယ္ေလ။ Profession ခ်င္းလည္းတူတယ္။ မယ္ေစာကလည္း သူ႕ကိုခ်စ္တယ္ဆိုေတာ့ ေရွ႕ဆက္မယ့္လမ္းကို မယ္ေစာနဲ႕ပဲ တူတူေလွ်ာက္ေတာ့မယ္လို႕ သူဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္ေလ…"

အဖြားႀကီးေမာသြားသည္။ ေဖ်ာ္ရည္တငံုယူေသာက္ရင္း လည္ေခ်ာင္းရွင္းလိုက္သည္။

"ဒါေတြကို ေမေမယာက ဘယ္လိုသိေနတာတံုး"

ျမတ္ကေမးလိုက္သည္။

"စဝ္ညီ ၾသဇီမသြားခင္ ေမယာနဲ႕ လာေတြ႕သြားေသးတယ္ေလ…။ အျဖစ္အပ်က္ေတြ အားလံုးကို ေျပာျပသြားတာ…"

"သူက မာမီေစာကို ေတာင္းပန္ဖို႕ မႀကိဳးစားဘူးလား"

"အင္းေလ…သူ႕မွာလည္း သူ႕အျပစ္နဲ႕သူမဟုတ္လား..။ သူကလွည့္စားခဲ့သလိုျဖစ္ခဲ့တာေလ..။ သူလည္း အျဖစ္အပ်က္ေတြအားလံုးကို ရွင္းျပဖို႕ ႀကိဳးစားေသးတယ္..။ မယ္ေစာက လက္မခံခဲ့ဘူး ေတြ႕ဖို႕ကိုေတာင္လက္မခံခဲ့ဘူး… ဒါနဲ႕ပဲ ေနာက္မွ မယ္ေစာေသြးေအးသြားမွ ရွင္းျပေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ထြက္သြားတာ…"

"ေအာ္…အခုမွပဲ ျပန္လာေတာ့တယ္ေပါ့"

"ၾကားထဲမွာ သူတစ္ေခါက္ျပန္လာေသးတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တံုးက မယ္ေစာက တာရာနဲ႕ တြဲေနတာေလ။ တာရာနဲ႕ကေတာ့ ဘာအေႏွာင္အဖြဲ႕မွ မပါဘူး..။ ဒီအတိုင္းပဲ သြားတယ္လာတယ္။ ေကာင္ေလးက ရက္ရက္ေရာေရာေတာ့ ရွိပါတယ္….အဟင္းအဟင္းအဟင္း"

"ဟယ္….ေမယာ… ဘာျဖစ္သြားတာလဲ…. ေလျဖန္းသြားတာလား… ရုတ္တရက္ႀကီး… ဟိဟိ"

"မဟုတ္ေလာက္ဘူး…ဝက္ရူးျပန္သြားတာေနမယ္… ေျခမကိုခ်ဳိး…"

"မသာမေလးေတြ…. ကၽြန္မလို အဖြားႀကီးကို ခဏေတာင္သာယာခြင့္မေပးဘူး"

"အမေလး….ေမေမယာရယ္… ေမယာတို႕အရြယ္က ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္ရမယ့္ အရြယ္ေရာက္ေနၿပီ… အငယ္ေတြနဲ႕ အၿပိဳင္ ဟီလာရီလုပ္စရာလား"

"ေတာ္စမ္း… ညည္းတို႕နဲ႕ငါ လင္ၿပိဳင္ေထာင္ရမလား ေဖာ္ေလာ္ေမာ္ေတြ"

"ဟီးဟီး…ခ်စ္လို႕စတာကို ေမယာကလည္း"

အဖြားႀကီးမ်က္ႏွာပိုးသတ္လိုက္ေတာ့ သီတို႕လည္း အလိုက္သိၿငိမ္လိုက္ၿပီး သူဆက္ေျပာမည့္ စကားကို နားစြင့္လိုက္ၾကသည္။

"တာရာနဲ႕တြဲေနတာကို စဝ္ညီျမင္သြားေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္ေလ။ ေမယာ့ကိုေတာင္ သူလာတာမေျပာဘူး..။ ဟိုျပန္ေရာက္မွ ဖုန္းဆက္တာေလ..။ ဆရာကသူ႕ကိုပဲစိတ္နာတာ က်န္တဲ့ေယာက်္ားေတြကိုေတာ့ စိတ္မနာႏိုင္ေသးပါဘူးတဲ့ေလ"

"ဘိုးေတာ္…ဘဝကလည္း..သနားစရာပါပဲ။ ဒါနဲ႕ သူအိမ္ေထာင္က်သြားေသးလား"

"အင္း…အျဖဴမတစ္ေကာင္နဲ႕ ညားေသးတယ္။ ခုေတာ့ ကြဲသြားပါၿပီေလ"

"ဒါဆို…သူတို႕ႏွစ္ေယာက္နားလည္မႈျပန္ရၿပီး လက္တြဲလိုက္ၾကရင္ေကာ…."

"ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္…. မယ္ေစာမိဘေတြလည္းမရွိေတာ့ဘူးေလ.. သူတို႕က စဝ္ညီကို သမီးကိုေရာ သားကိုပါ ႀကံတဲ့သူဆိုၿပီး မုန္းတီးေနၾကတာေလ"

"မာမီေစာ ညီမကေရာ..."

"ေကသီက နယူးေယာ့ခ္မွာေလ… UN(ကုလသမဂၢ) မွာ အလုပ္လုပ္ေနတယ္… ေအာ္ေျပာဖို႕ေမ့ေနလိုက္တာ… သူတို႕ေမာင္ႏွမက မွားၿပီးေမြးလာတာေလ… ဟိုေကာင္မက လက္စ္မ(Lesbian) တရုတ္မတစ္ေယာက္နဲ႕ အခုတူတူေနေနတာေလ… အခုေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ မယ္ေစာနဲ႕ စဝ္ညီကို ကန္႕ကြက္မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူးေလ"

"ေအးေလ…သူေတာင္ စေလာင္းဖုန္းခ်င္းရိုက္ေနတာပဲ… ကန္႕ကြက္လို႕ရမလား…"

"ဒါဆိုရင္ေတာ့…ဆီဆားအစံုပဲေနာ္ ေမယာ.."

"ဟုတ္တယ္…ဆီဆားအစံုပဲ… ျဖည္စားရံုပဲက်န္ေတာ့တယ္….. "





Mar 16th

ေယာက်ာ္းလွကြ်န္း အပိုင္း(၁၀)

By Lovealone

သူအံၾသျပီးမွင္သက္သြားမိသည္။ ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ ဘာေျပာရမွန္းပင္မသိေတာ့ေခ်။ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြ တုန္ရီလာရင္း  ဂီႏို႕ကို မ်က္လံုးအဝိုင္းသား ျဖင့္သာေငးၾကည့္ေနမိ၏။

 

“နီယြန္.......”

 

“နီယြန္.......”

 

“မင္းကိုခ်စ္တယ္လို႕ေျပာေနတာၾကားလား”

 

“ဟင္..........ဟို........ငါ...........ၾကား.........အဲ့မၾကား............ၾကား”

 

ဂီႏိုက သူ႕ကိုတစ္ခ်က္ေစ့ေစ့ၾကည့္သည္။ ထို႕ေနာက္ တခြိခြိရယ္ေတာ့သည္။ ဂီႏိုရယ္ေတာ့ သူပိုလို႕ပင္ ရွက္လို႕သြားမိသည္။ သူေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြ ေအးစက္လာ၏။ ရင္ေတြလဲ တဒိန္းဒိန္းခုန္လာသည္ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွ ဂီႏို႕ကိုတြန္းခ်ျပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွထြက္လာခဲ့သည္။ ဂီႏို ဒီေကာင္ ေတာ္ေတာ္မ်က္ခြက္ေျပာင္တဲ့ေကာင္ ဒီေကာင္ ငေျပာင္.................

 

 

                                      x         x         x        x


 

ညခင္းေလးသည္္ ပံုမွန္းေလးအတုိင္း စည္ကားလွ်က္ရွိသည္။ လမ္းေဘးရွိစားေသာက္ ဆုိင္မ်ားသည္လည္း ေၾကာ္လို႕ေလွာ္လို႕ေကာင္းေနဆဲ ေရာင္းလို႕ေကာင္းေနဆဲ လူေတြကလည္း စည္ကားျမဲ စည္ကားေနဆဲပင္။ ဂီႏိုလမ္းေဘးဘီတစ္ခ်က္သို႕ၾကည့္လုိက္ရင္း အျခားလမ္းတစ္ဖက္သို႕ လမ္းျဖတ္ကူးလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ သူ႕လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေဘာင္းဘီအိပ္ကပ္ထဲသို႕ ထိုးထည့္လုိက္ရင္း ခပ္မတ္မတ္လမ္းေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။  ညလမ္း၏ မာက်ဴရီမီးမ်ားက ဝါဝင္းထိန္ေနေအာင္ သာေနသည္။ သူသည္ဆိုင္တန္းေလးေတြကို မွတ္မိေသးပါသည္။ သူႏွင့္နီယြန္စေတြ႕သည့္ေန႕က သူဂ်င္ဝိုင္းမွအျပန္ ျပန္လာေသာ လမ္းကေလးျဖစ္သည္။ အေရွ႕နားတြင္ လူနည္းနည္းျပက္သည္။ ထိုေနရာတြင္ပဲ သူဓားျပတုိက္ခံခဲ့ရသည္။ သုိ႕မဟုတ္ပါက သူလဲ နီယြန္ႏွင့္ေတြ႕ျဖစ္မည္မထင္။ သူကံေကာင္းသည္လား ကံဆုိးသည္လားေတာ့ မေျပာတတ္ သူ႕နီယြန္ကိုခ်စ္မိသြားသည္။

 

အစပိုင္းတြင္ သူငယ္ခ်င္းသံေယာဇဥ္ဟု မိမိကိုယ္ကိုထင္ေနမိေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ နီယြန္ဖက္မွ သူငယ္ခ်င္းမကပိုေသာ္ သံေယာဇဥ္ေတြကို သူေတြ႕ျမင္လာေသာအခါ သူကုိယ္တုိင္ကလဲ နီယြန္႕အေပၚ ယိမ္းယိုင္သြားခဲ့သည္။ နီယြန္ရယ္..........ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေလ  မင္းကိုဟုိးအေဝးကိုေခၚျပီး ဒီေလာကၾကီးထဲကေန ထြက္သြားခ်င္လွျပီကြာ။ ေငြေၾကာင့္သာမဟုတ္ရင္ ငါတို႕ဒီေလာကၾကီးထဲကို ေရာက္လာစရာ မလိုဘူး။ မင္းလဲ သိပ္မြန္းၾကပ္ေနမွာပဲေနာ္။ ငါတို႕အတြက္ အေကာင္းဆံုးေန႕တစ္ေန႕ ေရာက္လာပါေစလို႕ ငါဆုေတာင္းပါတယ္ကြာ။

 

“တီ............တီ.............တီ.................”

 

ေဘာင္းဘီအိပ္ကပ္ထဲမွ ဖုန္းဝင္လာသျဖင့္ သူ႕အေတြးစတို႕ျပက္ေတာက္သြားသည္။

 

“hello ေျပာပါ”

 

“ဂီႏို မင္းဘယ္ေရာက္ေနျပီလဲ ျပန္မလာေသးဘူးလား”

 

နီယြန္ဆီမွဆက္တာျဖစ္သည္။

 

“ေအးငါလမ္းမွာေရာက္ေနျပီ မင္းဘာမွာမလုိ႕လဲ ငါျပန္လာရင္ ဘာဝယ္လာခဲ့ရမလဲ”

 

“ေၾသာ္  ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးကြာ  နည္းနည္းေနာက္က်ေနလို႕ဖုန္းလွမ္းဆက္တာ ဒါပဲေနာ္ ေဟ့ေကာင္”

 

“ ဘာလဲ အသည္းေလးက ေမာင့္ကိုစိတ္ပူတယ္ေပါ့ေလ ဟုတ္လား”

 

“ဘာအသည္းေလးလဲ မင္းေတာ့ေသေတာ့မွာပဲ”

 

“အသည္းေလးကလဲ ရွက္မေန................................ဟာ”

 

သူ႕စကားပင္မဆံုးေသးပါ နီယြန္က ဖုန္းခ်သြားသည္။ ၾကည့္ရတာ နီယြန္က သူ႕ကိုရွက္ေနေသးသည္ထင္သည္။ တကယ့္ေကာင္ ဟိုဟာလုပ္ေတာ့က်ေတာ့ မရွက္ပဲနဲ႕ ဒါက်မွလာရွက္ေနတယ္။ တကယ္ဆိုရင္ ဘာရွက္စရာလိုလဲ ငါတို႕ဟိုဟာေတာင္လုပ္ျပီးေနျပီပဲကို ................ဟား တကယ္ပါပဲ။

 

“တီ.............တီ............တီ............”

 

“ဟာ လာျပန္ျပီဒီဖုန္းက”

 

“ဟယ္လို ေျပာပါ”

 

“ဂီႏို ငါလုပ္ခို္င္းထားတာျပီးျပီလား “

 

“ဟုတ္ျပီးျပီ မမမိုးျမင့္”

 

“ေအးျပီးျပီဆိုရင္ နင္ျပန္မလာေသးနဲ႕ဦး။ နင္လာမယ့္လမ္းမွ ကင္းလွည့္တဲ့ရဲေတြ လာေနတယ္။ နင့္ကို မသကၤာျဖစ္ျပီး စစ္ေနဦးမယ္။ ငါေျပာမယ္ ျမိဳ႕ထဲကိုျပန္သြား အဲ့မွာငါ့အသိ တည္းခိုခန္းတစ္ခုရွိတယ္။ ငါလိပ္စာေပးမယ္ နင္ဒီညအဲ့မွာသြားအိပ္လိုက္ ငါဖုန္းၾကိဳဆက္ထားလိုက္မယ္။ မနက္ျဖန္မနက္အေစာၾကီး နင့္ကိုငါလာေခၚမယ္။ အလုပ္လုပ္တာ ပိရိပါေစေနာ္”

 

“ဟုတ္ကဲ့ စိတ္ခ်ပါ”

 

“ေအး လိပ္စာက ................ လမ္းက...............နားမွာ............  အဲ့ဒီကိုသြားလိိုက္ .............ရျပီလား”

 

“ဟုတ္ကဲ့ မမမိုးျမင့္ ဒါပဲမိုလား ကြ်န္ေတာ္ဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့မယ္”

 

“ေအးဒါပဲ”

 

မိုးျမင့္တို႕ကေတာ့ လုပ္ခ်လုိက္ျပန္ျပီ။ ဒီညလည္း နီယြန္ႏွင့္ခြဲအိပ္ရဦးေတာ့မည္။ မိုးျမင့္က အလုပ္လုပ္တာ ေစ့စပ္သည္။ ဤျမိဳ႕၏ေနရာတိုင္းတြင္ သူ႕လူေတြရွိသည္။ နီယြန္ေျပာတာလဲမွန္သည္ ။ မိုးျမင့္ႏွင့္အလုပ္လုပ္ ပါက မိုးျမင့္ကိုတစ္ပတ္ရိုက္ဖို႕မလြယ္ပါ။ မိုးျမင့္ေလာက္လည္တာ မိုးျမင့္ပဲရွိသည္။ သူ႕ကိုယခု မူးယစ္ေဆးဝါးေတြ အေရာင္းအဝယ္လုပ္ခုိင္းသည္။ သူမသိသည္မဟုတ္သိသည္။ သို႕ေသာ္ သူ႕အေျခအေနမွာ ျငင္းဆန္ဖို႕ရာ မျဖစ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ မခ်စ္ေသာ္လည္း ေအာင့္ကာနမ္းဆိုသလို က်ိတ္မွိတ္ျပီးလုပ္ေနရသည္။ ထို႕အျပင္ မိုးျမင့္က သူ႕ကိုတည္းခိုခန္းတြင္ အတူအိပ္ေစေသးသည္။ သည္ကိစၥေတြကိုသာ နီယြန္သိသြားလွ်င္ သူႏွင့္စကားမ်ားရဦးမည္ထင္သည္။ သုိ႕မဟုတ္ နီယြန္က မိုးျမင့္ကို ျပႆနာရွာမည္မွာ ၾကိမ္းေသသည္။

 

သူ႕အေျခအေနက မလႈပ္သာမလြန္္႕သာမလူးသာ ျဖစ္ေန၏။ တစ္ဖက္တြင္ လုပ္ရသည့္အလုပ္ကလည္း ေထာင္ႏႈတ္ခမ္းဝတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနရသည့္အလုပ္။ တစ္ဖက္တြင္ လည္းေငြဆိုသည့္ အရာဝတၳဳၾကီးက သူ႕ကိုဖိအားေပးလွ်က္ရွိသည္။ ထို႕အျပင္ သူ႕မိသားစုအတြက္ သူ႕မွာေငြေၾကးလံုလံုေလာက္ေလာက္ရွိမွျဖစ္မည္။ လူမမယ္ေသးသည့္ သူ႕ညီေလး ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းတက္ေနသည့္ သူ႕ညီမေလး က်န္းမာေရးမေကာင္းသည့္ သူ႕မိခင္။ အကိုၾကီးေတာ့အဖအရာဆုိသလို သူလက္ကမ္းမယူေပမယ့္လည္း သည္တာဝန္ေတြက သူ႕ပခံုးေပၚသို႕အလိုလိုေရာက္လာခဲ့သည္။ မည္သူ႕ကိုမွ ငဲ့ညွာစရာမလိုပဲ နီယြန္႕လို တကိုယ္ေရတကာရ သမားသာျဖစ္လွ်င္ သိပ္ေကာင္းမည္ဟု သူေတြးဖူးသည္။  စားဝတ္ေနေရးဆိုသည့္ အထုတ္ၾကီးကို ထမ္းထားရသည္မွာ ေန႕စဥ္ႏွင့္အမွ် ပင္ပန္းလြန္းလွသည္။

 

လက္ကိုင္ဖုန္းေလးကို အသာေဘာင္းဘီအိတ္ထဲသို႕ထိုးထည့္လုိက္ျပီး ေနာက္ကေၾကာင္းျပန္လွည့္လိုက္သည္။ မိုးျမင့္ကို သတင္းေပးမည့္သူရွိသည္ထင္သည္။ သို႕မဟုတ္ပါက မိုးျမင့္ သူ႕ကို ဒီညအလုပ္ဆင္းခိုင္းေနဦးမွာ ေသခ်ာသည္။ လက္မွလက္ပတ္နာရီကို သူတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္မိ၏။ အေစာၾကီးရွိေသးတာပဲ.................

 

 

                              x         x         x        x


 

“အန္တီ ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ ႏွစ္ပြဲေပး”

 

“ေၾသာ္ ခဏေလး အသားေတြကိုေလ ေရခဲရိုက္ျပီးေၾကာ္ထားတဲ့ဟာေတြ ထည့္မေပးနဲ႕ေနာ္”

 

“ေၾသာ္ ေအးပါကြယ္ ဒီေန႕အသားေတြက လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြပါပဲ”

 

“ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး အန္တီ ဒီမွာကေလးတစ္ေယာက္က ေခြးသားေတြထင္ေနမွာစိုးလို႕”

 

“ေဟ့ေကာင္ ဘာေတြေလွ်ာက္ေျပာေနတာလဲ ဆိုင္ရွင္ကိုအားနာစရာၾကီး”

 

ဆိုင္ရွင္အေဒၚၾကီးက ျပံဳးစိစိလုပ္ျပီး သူတို႕ႏွစ္ဦးကိုၾကည့္ကာ ထြက္သြားသည္။ ခဏၾကာေတာ့ ေခါက္ဆြဲႏွစ္ပြဲ သူတို႕ေရွ႕သို႕လာခ်ေပးသည္။

 

“မင္းေတာ္ေတာ္ရက္စက္တဲ့ေကာင္ မေန႕ညက ျပန္လာေတာ့မယ္ဆိုျပီး တစ္ညလံုးေပၚမလာဘူး။ ငါညက အိပ္လို႕ေတာင္မေပ်ာ္ဘူး”

 

“ဘာလဲ ငါ့ကိုလြမ္းလို႕လား”

 

“အဟြတ္..............ဟြတ္.................အဟြတ္”

 

နီယြန္က သူ႕စကားေၾကာင့္ ေခါက္ဆြဲေတြသီးကုန္သည္။ သူကဗ်ာကရာ ေရေႏြးဓာတ္ဘူးထဲမွ ေရေႏြးတစ္ခြက္ကို ေကာက္ငွဲ႕ေပးလုိက္၏။ သူေပးေသာ ေရေႏြးေတြကို မႈတ္ျပီးေသာက္ရွာသည္။ ထို႕ေနာက္ သူ႕ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ကာ

 

“မင္းစကားေျပာတာကလဲ အက်ယ္ၾကီးပဲ။ ဆိုင္ထဲမွာ လူေတြဒီေလာက္မ်ားေနတာ ၾကားသြားဦးမယ္။ တိုးတိုးေျပာစမ္းပါ ရွဴး.....................”

 

“ဟိဟိ ေအးပါကြာ ငါညက လာမယ္ဆိုျပီးေတာ့...........ဟို...............”

 

နီယြန္က စားလက္စေခါက္ဆြဲေတြကို ပါးစပ္နားေရာက္ခါနီးမွ မခြံ႕ေတာ့ပဲ သူ႕အေျဖကိုေစာင့္ေနသည္။ သူ႕ကိုလဲ စူးစမ္းသိလုိ ျပဴးျပဴးေလးၾကည့္ေလ၏။ သူမလံုမလဲ ျဖစ္မိသြားသည္။ နီယြန္႕ကိုညာရေတာ့မည္။

 

“ငါ ...........အိမ္ကိုေရာက္သြားတာ.............ဟီး.........”

 

“မင္းကလဲကြာ ရုတ္တရက္ၾကီး အိမ္ကိုျပန္သြားရသလား။ ငါကေတာ့ မင္းျပန္မလာလို႕ စိတ္ပူေနတာ။ ေၾသာ္ဒါနဲ႕ ဒီေန႕မနက္မင္းကဘယ္လိုလုပ္ မိုးျမင့္ကားနဲ႕ျပန္ပါလာတာလဲ”

 

“ေၾသာ္ .......ဒါလား လမ္း........လမ္းမွာေတြ႕တာေလ။ လမ္းၾကံဳလို႕ သူ႕ကားနဲ႕လိုက္လာလိုက္တာ”

 

“ေအးေတာ္ေတာ္ေတာ့ထူးဆန္းတယ္ကြ။ မုိးျမင့္က သူၾကိဳက္တဲ့ေကာင္ေလးေတြက လြဲလို႕ အလုပ္သမားေတြကို သူ႕ကားေပၚေခၚတာမဟုတ္ဘူး။ မဟုတ္မွလြဲေရာ မင္းကိုမ်ားၾကိဳက္ေနသလား မသိဘူး”

 

“မင္းငါ့ကို jealous ျဖစ္ေနတာလား”

 

“မဟုတ္ပါဘူး။”

 

“ဟုတ္သားပဲ ငါေမ့ေနတာ ငါမင္းကိုခ်စ္တယ္လို႕ေျပာထားတာ မင္းငါ့ကိုျပန္မေျဖေသးဘူးေနာ္။ ဘယ္ေတာ့မွ ေမာင့္ကိုအေျဖျပန္ေပးမွာလဲ”

 

“အေရးထဲ တစ္ေမာင္ေမာင္လုပ္ေနျပန္ျပီ ငါစိတ္ညစ္ပါတယ္”

 

“လုပ္ပါကြာ ေျပာပါေနာ္ ငါ့ကိုခ်စ္တယ္မဟုတ္လား”

 

နီယြန္က သူ႕ကိုၾကည့္ျပီး သက္ျပင္းခ်ေလသည္။ သူကေတာ့ နီယြန္႕ကို အတင္းအစ္ေမးဖို႕ဆံုးျဖတ္ထားသည္။  စိတ္ညစ္ေနသည့္ နီယြန္႕ပံုေလးက ပိုျပီးခ်စ္ဖို႕ေကာင္းလာပါသည္။ သူနီယြန္႕မ်က္ႏွာေလးကို ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ သူတို႕ႏွစ္ဦးၾကား ခဏၾကာေအာင္ တိတ္ဆိတ္သြားသည္။ ထိုအခိုက္ သူ႕ေဘာင္းဘီ အိတ္ထဲမွ ဖုန္းကထမည္လာ၏။

 

“ဟယ္လို ေျပာပါ”

 

“ေမာင္ေလး ဂီႏို အားရင္မမဆီကိုလာခဲ့ဦးေနာ္”

 

“မမစီစီလား ကြ်န္ေတာ္ခဏေနလာခဲ့မယ္ေလ”

 

“ေအးေမာင္ေလး ဒါဆိုမမေစာင့္ေနမယ္ေနာ္။ ေၾသာ္ေမာင္ေလး သတိထားျပီးလာေနာ္သိလား”

 

“ဟုတ္ကဲ့”

 

ထို႕ေနာက္ဖုန္းခ်လိုက္ျပီး ဖုန္းကိုအိပ္ကပ္ထဲသို႕ ျပန္ထဲ့လိုက္၏။ နီယြန္ကို တစ္ခုခုေျပာရန္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ နီယြန္႕မ်က္ႏွာက သိပ္မေကာင္းေတာ့ေခ်။

 

“စီစီေခၚေနျပီမဟုတ္လား။ မင္းသူေခၚတုိင္းသြားေနေတာ့မွာလား မိုးျမင့္သိရင္ မင္းေတာ့မလြယ္ဘူးေနာ္။”

 

“ငါ့ကိုနားလည္ေပးပါ နီယြန္ရာ။ ငါ့ဘဝက မင္းနဲ႕မတူဘူးဆိုတာမင္းလဲသိရဲ႕သားနဲ႕”

 

“ဘာလဲ မင္းကပိုက္စံအတြက္ေၾကာင့္ပဲလို႕ေျပာမလို႕လား ဒါဆိုရင္ မင္းသူ႕ဆီက ဘယ္ေလာက္ရလဲ အဲ့ဒီပိုက္စံကို ငါေပးမယ္ မင္းမသြားနဲ႕ေတာ့”

 

“မဟုတ္ေသးဘူးေလနီယြန္ရာ။ ငါတို႕ကပိုက္စံရွာေနတာပဲမဟုတ္လား။ မင္းပိုက္စံကိုငါက ဘာလို႕အလကား ယူရမွာလဲ အလုပ္လုပ္တယ္လို႕သေဘာထားေပးပါကြာေနာ္”

 

“ေအး အဲ့ဒီအလုပ္က မင္းကိုထိခုိက္ေစလိမ့္မယ္ကြ။ ငါေျပာတာ နားေထာင္စမ္းပါ မသြားပါနဲ႕ကြာေနာ္”

 

နီယြန္အသံက တေျဖးေျဖး စူးရွလာသည္။ နီယြန္႕မ်က္လံုးေတြကလည္း ပိုလို႕ အေရာင္ေတြလင္းလက္လာ၏။ ထို႕အျပင္နီယြန္က သူ႕လက္တစ္ဖက္ကိုလဲ လွမ္းျပီးဆုပ္ကိုင္ထားေသးသည္။ သူေတြေဝသြားသည္။ သူဘယ္လုိဆံုးျဖတ္ရမည္နည္း။ သူ႕အတြက္ ေငြကအေရးၾကီးေနသည္မဟုတ္ပါလား။ နီယြန္႕ကိုေတာ့ အားနာသည္ နီယြန္စိတ္ဆိုးရင္လဲ ေနာက္မွေခ်ာ့ေတာ့မည္ဟု သူဆံုးျဖတ္လိုက္၏။

 

“မၾကာပါဘူးကြာ ခဏေလးပဲသြားမွာပါေနာ္”

 

“ဂီႏို ငါေနာက္ဆံုးေျပာမယ္ မင္းမသြားပါနဲ႕...........”

 

သူနီယြန္႕ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ရင္း မတ္တပ္ထရပ္လိုက္သည္။ နီယြန္မ်က္ႏွာက ျပိဳေတာ့မည့္မိုးေတြလို မဲေမွာင္ေနေခ်ျပီ။ သူနီယြန္ကိုအၾကည့္လႊဲလိုက္၏။ ထို႕ေနာက္ ဆြဲထားေသာ နီယြန္႕လက္ကို ျဖဳတ္လုိက္ျပီး ဆိုင္ထဲမွေက်ာခိုင္းထြက္ခြာလာခဲ့သည္။ ငါ့ကိုခြင့္လႊတ္ပါနီယြန္။ ငါ့ကိုနားလည္ေပပါ။ ငါတို႕ဘဝေတြက ဒီလိုေတြခ်ည္းပဲျဖစ္ေနမွာမဟုတ္ပါဘူး တစ္ေန႕က်ရင္ ငါတို႕လြတ္ေျမာက္မဲ့လမ္းကို ရွာေတြ႕မွာပါ။ ငါမင္းကို စိတ္ထဲကေနပဲ ေတာင္းပန္လိုက္ပါတယ္။ မ်က္ခမ္းစပ္မွ အလုိလိုလိမ့္စီးလာေသာ မ်က္ရည္ဥေလးကို သူအသာသုတ္လိုက္ရင္း သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်လုိက္မိ၏။

 

 

                                       x         x         x        x

 

“ေျခာက္နာရီေတာင္ထုိးခါနီးေနျပီပဲ”

 

သူ႕ေျခလွမ္းေတြကို ခပ္သုတ္သုတ္ေလွ်က္ရင္း ေယာက်ာ္းလွကြ်န္း အႏွိပ္ခန္းထဲသို႕ ဝင္လာခဲ့၏။ အိမ္ခန္းထဲသို႕ေရာက္ေသာ အခါသူ႕မ်က္လံုးေတြ ျပဴးက်ယ္သြားသည္။ အထဲတြင္ ဘုန္းaမာင္တို႕ အုပ္စုေရာက္ေနသည္။ ဒီေကာင္ေတြ ဒီကိုဘာလာလုပ္တာပါလိမ့္။ သူဝင္လာသည္ကို ျမင္ေတာ့ မိုးျမင့္က ေကာင္တမွထကာ သူ႕ဆီကိုေလွ်ာက္လာ၏။ မုိးျမင့္၏အေနာက္တြင္ ငနဲေတြကပါ ထပ္ၾကပ္မကြာ လုိက္လာသည္။ ျပႆနာေတာ့တက္ျပီ............

 

“ဂီႏို.......ဂီႏို နင့္ကိုနင္သိပ္လည္လွျပီထင္ေနသလား။ ငါ့ကိုေၾကာလို႕မရဘူးဆိုတာနင္မသိေသးဘူး ထင္တယ္။”

 

မိုးျမင့္က သူ႕အနားေလွ်ာက္လာရင္း သူ႕ေခါင္းရွိဆံပင္ေတြကို ခပ္ဖြဖြေလးလာသပ္ေလသည္။ သူေခါင္းကို ေအာက္ကိုငံု႕ထားလိုက္မိ၏။ အေနာက္တြင္ ဘုန္းျမင့္ေမာင္တို႕လူႏွစ္ေယာက္က သူ႕ကိုလာခ်ဳပ္ထားသည္။ အေျခအေနက ရုတ္ရုတ္သဲသဲျဖစ္သြားေသာေၾကာင့္ အိမ္ထဲရွိ အျခားအလုပ္သမားမ်ားက သူတို႕အနားသို႕ ဝိုင္းအံုလာၾကသည္။  မိုးျမင့္က စီးကရက္တစ္လိပ္ကို ဖြာလုိက္ရင္း သူမ၏စကားကို ဆက္ေျပာသည္။

 

“ငါ့မွာ မ်က္လံုးေတြ နားေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္ဂီႏိုရဲ႕။ နင္လိုေကာင္မ်ိဳး အေကာင္တစ္သိန္းေလာက္ ငါခိုင္းလာတာ။ နင့္မွာအျပစ္ရွိလားမရွိဘူးလား ဂီႏို”

 

သူမိုးျမင့္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္၏။ ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ သူတို႕ကို စိုက္ၾကည့္ေနေသာ နီယြန္႕ကို ေတြ႕ရသည္။ နီယြန္မ်က္ႏွာက စိတ္မေကာင္းဟန္ရွိသည္။ သို႕ေသာ္ နီယြန္က သူ႕ကိုဝင္ကူညီမည့္ဟန္ေတာ့ မေပၚပါေခ်။ သူ႕ကိစၥ မိုးျမင့္ဘယ္လိုလုပ္ျပီး သိသြားတာပါလိမ့္။ နီယြန္ကေတာ့ မေျပာေလာက္ဘူးဟု သူထင္သည္။

 

“ရွိပါတယ္မမ ကြ်န္ေတာ့္အျပစ္ကိုခံယူဖို႕အဆင္သင့္ပါပဲ”

 

“ဟင္း............အခုေတာ့ နင့္မ်က္နွာေလးက သိပ္သနားဖို႕ေကာင္းေနပါလား။ ငါနင့္ကိုေျပာလိုက္မယ္ နင္က အခုငါ့အတြက္ အရမ္းအသံုးဝင္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ နင့္ကိုဒီတစ္ၾကိမ္ေတာ့ ခြင့္လႊတ္ေပးလုိက္မယ္။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ဆိုရင္ေတာ့ ငါအဆိုးမဆိုနဲ႕ ၾကားလား”

 

“ဟုတ္ကဲ့ ကြ်န္ေတာ္ေနာက္မလုပ္ေတာ့ပါဘူး။ ခြင့္လႊတ္ေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္မမ”

 

“ငါ့ကို ေက်းဇူးတင္စရာမလိုဘူး နင္နီယြန္႕ကိုေက်းဇူးတင္ရမွာ။ နင့္လုပ္ရက္ေတြကို သူေျပာလို႕ငါသိရတာ ျပီးေတာ့ သူကငါ့ကို နင့္အစားေတာင္းပန္ထားတယ္ နင့္ကို ဘာမွမလုပ္ပါဘူးလို႕လဲ ကတိေတာင္းထားတယ္။ တကယ္လဲ ငါကနင့္ကိုဘာမွမလုပ္ပါဘူး ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ နင္ကငါ့အတြက္ Money maker ေလးျဖစ္ေနေသးလို႕ေပါ့။ နင္နီယြန္႕ကိုေက်းဇူးတင္လိုက္ နီယြန္က နင့္အေပၚအရမ္းေကာင္းတယ္”

 

ၾကားလိုက္ရသည့္စကားေတြက သူ႕နားထဲ မိုးၾကိဳးပစ္ခြင္းလိိုက္သလို မခ်ိမဆန္႕ဝင္လာသည္။ သူကိုယ့္နားကိုပင္ မယံုႏုိင္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္သြားသည္။ မိုးျမင့္က ေျပာျပီးသည္ႏွင့္ သူ႕ေရွ႕က ထြက္သြားသည္။ ဘာမွမျဖစ္ေတာ့မွန္းသိေသာအခါ အနားရွိလူေတြလည္းရွဲသြား၏။ နီယြန္က သူရွိရာသို႕ တေျဖးေျဖးေလွ်ာက္လာသည္ကိုေတြ႕ရသည္။ သူလက္သီးေတြကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ထားလိုက္သည္။

 

 “ဒီကိစၥသူ႕ကိုမင္းေျပာလို္က္တာလား နီယြန္”

 

“ဟုတ္တယ္ ဂီႏို”

 

“မင္း...........မင္း..........ေတာက္................. ငါကေတာ့ မင္းကို အယံုၾကည္ရဆံုးလူ ငါ့အေပၚမွာ အေကာင္းဆံုးလူ လို႕ငါထင္ထားတာ။ တကယ္ေတာ့မင္းကလဲ မိုးျမင့္ကိုဖားေနတဲ့အထဲက အေကာင္တစ္ေကာင္ပဲလား”

 

“ဂီႏို ငါရွင္းျပတာနားေထာင္ပါဦး။ ငါသာအရင္ၾကိဳမေျပာထားပဲ မိုးျမင့္က သူ႕ဖာသာသူသိသြားရင္ မင္းကိုသတ္လိမ့္မယ္။ ျပီးေတာ့ မင္းအတြက္ငါသူ႕ကို..............”

 

“ေတာ္ေတာ့ မင္းကငါပိုက္စံရတာကို မနာလိုျဖစ္ေနတာပဲ။ ငါသိျပီ ေလာကၾကီးမွာ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ယံုလို႕မရဘူးဆိုတာ ငါသိျပီ”

 

“ဂီႏို မင္းငါ့ေစတနာ...........”

 

“ကဲကြာ..............ခြပ္..................ဘာေစတနာလဲ..............ေတာက္............”

 

နီယြန္႕ကို သူစိတ္မရွည္ပဲ ထုိးလိုက္မိသည္။ နီယြန္က သူ႕ထိုးခ်က္ျပင္းထန္မႈေၾကာင့္ အေနာက္သို႕ ယိုင္လဲသြားေလ၏။ သူငံု႕ၾကည့္လုိက္ေတာ့ နီယြန္႕မ်က္ႏွာတြင္ ႏွာေခါင္းမွ ေသြးမ်ားယိုစီးလာသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ သူရုတ္တရက္စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားသည္။ သို႕ေသာ္ ေဒါသေၾကာင့္ သူ႕မ်က္ႏွာကေတာ့ တင္းမာေနဆဲပင္။ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားသည့္သူ႕လက္သီးေတြက တုန္ရီေနေခ်ျပီ။ နီယြန္က လဲက်ရာမွ ျပန္ထလာသည္။ သူကုိျပန္မထိုးပဲ ႏွာေခါင္းရွိေသြးမ်ားကို လက္ျဖင့္သုတ္ေနသည္။

 

“ေတာက္................”

 

သူေတာက္တစ္ခ်က္ေခါက္လိုက္ရင္း နီယြန္႕ကို ေက်ာခိုင္းကာ အိမ္အျပင္ဖက္သို႕ ထြက္လာခဲ့သည္။ အေနာက္မွ နီယြန္က သူကနာမည္ကို ေအာ္ေခၚရင္းလိုက္လာသည္။ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေသာအခါ ဧည့္သည္လာပို႕ေသာ  တကၠစီတစ္စီးအဆင္သင့္ေတြ႕သျဖင့္ ကားထဲသို႕ အျမန္ဝင္ထိုင္လိုက္ကာ ကားဆရာကို ေမာင္းခိုင္းလိုက္၏။ နီယြန္က သူ႕ေနာက္မွ ထပ္ၾကပ္မကြာ ပါလာဟန္ရွိသည္။ ကားတံခါးမွေန၍ သူ႕လက္ကို လာဆြဲထားသည္။ သူေမာ့ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ႏွာေခါင္းေသြးေတြ ယိုေနသည့္ နီယြန္မ်က္ႏွာက မ်က္ေတြပါေရာယွက္ေနသည္။

 

“ဂီႏို ငါ့ကုိစိတ္မဆိုးပါနဲ႕ေနာ္..........”

 

“ငါရွင္းျပပါရေစဦး ဂီႏိုရယ္ေနာ္.....”

 

သူ႕လက္ေမာင္းကို လွမ္းျပီးဆုပ္ကိုင္ထားေသာ နီယြန္႕လက္ေတြကို ျပတင္းေပါက္အျပင္ဖက္သို႕ ထုတ္ပစ္လုိက္ျပီး ကားမွန္ကိုတင္လိုက္သည္။ ထုိ႕ေနာက္ သူ႕မ်က္ႏွာကို အေရွ႕တည့္တည့္သို႕သာ မူထားလိုက္သည္။ နီယြန္ကေတာ့ အျပင္ဖက္ကေန မွန္ကို ပုတ္ျပီးသူ႕ကို စကားေတြေျပာေနဆဲပင္။

 

“ကားဆရာ ေမာင္းေတာ့............”

 

              

                                 x         x         x        x

 

 

 

“ဂီႏို..................................”

 

သူ႕နားထဲတြင္ဘာမွ မၾကားရေတာ့။ အေနာက္မွ ေအာ္သံႏွင့္အတူ ကားနေဘးတြင္ နီယြန္က ေတာက္ေလ်ာက္ ကပ္ပါလာသည္။ နီယြန္၏ လက္မ်ားသည္ ကားျပတင္းေပါက္မွန္ကို တဘုန္းဘုန္းပုတ္ခတ္လွ်က္ လိုက္ပါလာသည္။ သူ႕မ်က္လံုးေတြကို လံုးဝအၾကည့္မလႊဲပဲ အေရွ႕တည့္တည့္သို႕သာ မူထားလုိက္သည္။ သူ႕ရင္ဘတ္ၾကီး တစ္ခုလံုး တုန္ရီစြာျဖင့္ ေႏြးေနေအာင္ ခံစားေနရသည္။ ျပင္းထန္လွသည့္ ရင္ခုန္သံေတြေၾကာင့္ သူ႕၏အသက္ရွဴသံေတြကလဲ က်ယ္ေလာင္ စြာရိုက္ခတ္ေနသည္။ အျဖစ္အပ်က္ေတြက ျမန္ဆန္လြန္းလွသည္။ သူ႕ကိုသူပင္မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပင္ အိမ္မက္မက္ေနသလိုလိုခံစားေနရသည္။ သူအခင္မင္ဆံုး သူအရင္းနီးဆံုး သူအယံုၾကည္ဆံုး.........ျပီးေတာ့ သူအခ်စ္ဆံုး သူက သူ႕ကို ယခုလို သစၥာေဖာက္လိမ့္မည္ဟု ဘယ္တုန္းကမွ ေတြးမထားခဲ့ဖူးပါ။

 

ကားက တေျဖးေျဖးအရွိန္ရလာေသာအခါ နီယြန္ဆက္မလိုက္ႏိုင္ေတာ့ပဲ ကတၱရာလမ္းမေပၚတြင္ လဲက်သြားသည္။ ကားေလးကေတာ့ လံုးဝရပ္တန္႕ျခင္းမရွိပဲ အရွိန္မွန္မွန္ျဖင့္ ဆက္လက္ထြက္ ခြာသြားေတာ့သည္။

 

 

                                               

 

 

ညကိုးနာရီခန္႕..........

 

အေဝးေျပးလမ္းမၾကီးတစ္ခုေပၚတြင္ ၾကက္ေတြတင္သည့္ ဟိုင္းလတ္ကားတစ္စီးေမာင္းႏွင္လာသည္။ ကားေရွ႕ခန္းတြင္ လူႏွစ္ဦးလိုက္ပါလာျပီး တစ္ဦးမွာ ဦးထုတ္ကို ခပ္ငိုက္ငိုက္ေဆာင္းထားေလသည္။ က်န္တစ္ဦးမွာ ေလတစ္ခြ်န္ခြ်န္ျဖင့္ ကားကိုကြ်မ္းက်င္စြာေမာင္းႏွင္ေနသည္။  သူတို႕ႏွစ္ဦးသည္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မည္သည့္စကားမွ် မေျပာၾက။ ဦးထုတ္ေဆာင္းထားေသာ လူရြယ္က တည္ျငိမ္ေအးစက္စြာျဖင့္ မ်က္ႏွာကို အေရွ႕တည့္တည့္သို႕သာမူထားေလသည္။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ လမ္းေဘး ဓာတ္တိုင္မွ မီးဝါမ်ားက ၄င္းတို႕ႏွစ္ဦး၏ မ်က္ႏွာေပၚသို႕ က်ေရာက္လာေလ၏။

 

ကားကေတာ့ ေလတြင္ ျမွားတစ္စင္းပစ္ခြင္းလိုက္သလို တရိပ္ရိပ္ေျပးလႊားေနဆဲပင္။ ကားအေနာက္တြင္ တင္လာသည့္ ျခင္းထဲမွၾကက္မ်ားက လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖင့္လိုက္ပါလာသည္။

 

“အဟမ္း..........အဟမ္း”

 

ကားေမာင္းလာေသာလူက စကားစရန္ အရင္ေခ်ာင္းဟန္႕လိုက္သည္။ ဂီႏိုထိုလူကို တစ္ခ်မွ်ၾကည့္လိုက္၏။ ထုိ႕ေနာက္မိမိဘာသာ အေရွ႕သို႕မ်က္ႏွာကို ျပန္မူလုိက္သည္။ ထိုအခါ သူ႕ေဘးရွိလူသည္ အားမလို အားမရျဖစ္သြားျပီး ..........

 

“ဂီႏို ျငိမ္လွခ်ည္လားကြ........”

 

သူထိုလူၾကီးကို ဘာမွျပန္မေျပာပဲ ေခါင္းညိတ္ျပျပီး အသိအမွတ္ျပဳလိုက္သည္။ ထိုလူၾကီးက ၄င္း၏စကားကို ဆက္ေျပာသည္။

 

“ခါတိုင္းဆိုရင္ မင္းရဲ႕အေတြ႕အၾကံဳေတြမင္းရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြ ငါ့ကိုေဖာင္ဖြဲ႕ေအာင္ေျပာေနၾကပါ။ လုပ္စမ္းပါဦးကြာ ပ်င္းလာျပီ။ ဟိုေရာက္ဖို႕အေဝးၾကီးလိုေသးတယ္ဟ”

 

“ကြ်န္ေတာ္စိတ္ညစ္ေနတယ္ဗ်ာ စကားေျပာခ်င္စိတ္မရွိဘူး”

 

 

“အဲ့ဒါေၾကာင့္ မင္းပံုစံက ေရခဲတုံးၾကီးလိုျဖစ္ေနတာလား။ ဘာေတြမ်ားစိတ္ညစ္ေနတာလဲ ငါ့ကိုေျပာျပပါလား”

 

သူသက္ျပင္းခ်မိလိုက္သည္။ သူႏွင့္နီယြန္အေၾကာင္း သူမ်ားေတြကို ေလ်ာက္ေျပာေနဖို႕မသင့္ပါ။ သူစိတ္ညစ္ေနတာသာ သိသည္။ ဟူး........ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့.......

 

“ခင္ဗ်ားကိုေျပာရင္လဲ ခင္ဗ်ားဘာမွအကူအညီေပးႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ခင္ဗ်ားသိလဲ ဘာမွထူးမွာမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ဖာသာကို ေအးေအးေဆးေဆးကားေမာင္းစရာရွိတာေမာင္းစမ္းပါဗ်ာ”

 

ဂီႏိုက ပိတ္ေဟာက္လိုက္ေသာအခါ ထိုလူၾကီး၏မ်က္ႏွာသည္ မအီမသာျဖစ္သြားျပီး ရႈံ႕တြသြားသည္။ ဂီႏိုက ေခါင္းကို ကားထိုင္ခံုေနာက္ေက်ာသို႕မီွရင္း လိုက္ပါလာသည္။ မိုးျမင့္ပို႕ခိုင္းသည့္ မူးယစ္ေဆးဝါးအထုတ္ကို ၾကက္ျခင္းေတြ သယ္လာသေယာင္ေယာင္ျဖင့္ အျခားျမိဳ႕ငယ္ေလးတစ္ခုသို႕ ပို႕ေပးရန္ သူႏွင့္ ထိုလူၾကီးထြက္ လာၾကျခင္းျဖစ္သည္။ သည္တစ္ေခါက္ႏွင့္ဆုိလွ်င္ သူတို႕ပို႕ပို႕ေနတာ သံုးေလးေခါက္ရွိျပီးျဖစ္သည္။ မူးယစ္ေဆးဝါးကို မုိးျမင့္က ေတာထဲမွ လက္နက္ကိုင္သူပုန္ေတြထံမွ သြားဝယ္သည္။ ထို႕ေနာက္ ျမိဳ႕ေပၚသို႕ ဝယ္ယူလိုသူေတြထံ တစ္ဆင့္ျပန္လည္ျဖန္႕ခ်ီသည္။ သို႕ေသာ္ မုိးျမင့္က ဘယ္ေတာ့မွ ကိုယ္တုိင္မလုပ္။ ဖုန္းတစ္လံုးျဖင့္သာ ဟိုလူ႕ခုိင္း သည္လူ႕ခုိင္းျဖစ္ အလုပ္ျဖစ္ေနသည္။ သူကေတာ့ မုိးျမင့္၏ ခုိင္းလို႕အေကာင္း ဆံုးတပည့္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနမည္ထင္သည္။ မိုးျမင့္ခိုင္းသမွ် သူမညည္းမညဴပဲလုပ္ေပးသည္။

 

မူးယစ္ေဆးဝါးေတြပို႕ျပီး ပိုက္စံမ်ားျပန္ယူလာေပးလွ်င္ မုိးျမင့္က သူ႕ကို တန္ရာတန္ေၾကးေပးေလသည္။ အႏွိပ္ခန္းတြင္ မလုပ္ရေသာ္လည္း ဤဝင္ေငြေလးေၾကာင့္ သူအဆင္ေျပသည္။ ယခု အေဝးေျပး ကားသမားေတြ ရပ္နားေလ့ရွိသည့္ စားေသာက္ဆုိင္တစ္ဆိုင္က မူးယစ္ေဆးဝါးေတြ မွာထားျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုစားေသာက္ဆိုင္မွာ 24 နာရီဖြင့္ေသာ ဆုိင္တစ္ဆိုင္ျဖစ္ျပီး။ ေဆးစြဲေနသည့္ ကားသမားေတြအတြက္ ခိုနားရာ ဘိတစ္ခုျဖစ္ေလသည္။  ဟိုင္းလတ္ကားေလးသည္ အတန္ၾကာေမာင္းျပီးေသာအခါ လမ္းေဘးရွိ စားေသာက္ဆုိင္ၾကီးတစ္ခုေရွ႕တြင္ ရပ္တန္႕လိုက္ေလသည္။

 

“ေရာက္ျပီေကာင္ေလး ငါတို႕ဆင္းၾကရေအာင္”

 

ဂီႏိုကေခါင္းတစ္ခ်က္ညိတ္ျပလိုက္ရင္း ကားတံခါးကိုဖြင့္ကာ ကာေပၚမွဆင္းလုိက္သည္။  သူ႕ေဘးမွ ကားသမားက လည္းတစ္ဖက္ျပတင္ေပါက္မွဆင္းသြားျပီး ကားေနာက္ခန္းတြင္ထဲ့ထားသည့္ မူးယစ္ေဆးဝါးထုတ္ကို သြားယူေလသည္။ ထို႕ေနာက္ သူတို႕ႏွစ္ဦးသာ စားေသာက္ဆိုင္ထဲသို႕ ဝင္လာခဲ့သည္။ ဆိုင္ထဲသို႕ေရာက္ေသာအခါ ေမးေစ့တြင္ မွဲ႕တစ္ေပါက္ႏွင့္ တရုတ္မၾကီးတစ္ဦးက သူတို႕ကိုထြက္လာၾကိဳသည္။

 

“နင္တို႕က မုိးျမင့္လႊတ္လိုက္တာမဟုတ္လား”

 

“အင္းဟုတ္တယ္ ခင္ဗ်ားကိုပစၥည္းလာပို႕တာ”

 

“ေအးေအးလာၾကလာၾက အိမ္ထဲမွာေျပာၾကမယ္”

 

ထုိမိန္းမၾကီးကပဲ သူတို႕ကို ဦးေဆာင္က ဆိုင္ေနာက္ဖက္ရွိ အိမ္ထဲသို႕ေခၚသြားသည္။ အိမ္ထဲသို႕ ေရာက္ေသာအခါ သူတို႕ႏွစ္ဦးကို ဧည့္ခန္းတြင္ ထုိင္ေစသည္။ ဂီႏိုတစ္ခုသတိထားမိသည္မွာ အိမ္ပံုစံအျပင္အဆင္မွာ အိမ္ႏွင့္မတူပဲတည္ခိုခန္းတစ္ခုႏွင့္တူေနသည္။ အိမ္တစ္ခုလံုးကို သူေစ့ေစ့စပ္စပ္ လုိက္ၾကည့္ေနမိသည္။ ခဏၾကာေတာ့ အိမ္ထဲဝင္သြားသည့္ တရုတ္မၾကီး ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္အတူ ျပန္ထြက္လာသည္။

 

“ေရာ့ဒါက ပစၥည္းဖိုးပိုက္စံေတြ ေရၾကည့္ဦး”

 

ကားသမားက ထိုတရုတ္မၾကီးေပးသည့္ ပိုက္စံကိုသူ႕ထက္အရင္ ယူလိုက္ေလသည္။ ထုိ႕ေနာက္ ပစၥည္းထုတ္ကို တရုတ္မၾကီးလက္ထဲသို႕ေပးလိုက္ျပီး လက္ထဲရွိပိုက္စံထုတ္ကို ကိုင္ကာ ေရၾကည့္ေနသည္။ တရုတ္မၾကီးက သူတို႕ႏွစ္ဦး၏ အရိပ္အကဲကိုၾကည့္ကာ.......

 

“နင္တို႕ႏွစ္ေယာက္ ဒီမွာခဏနားပါဦးလား။ အေပၚထပ္မွာတည္းခုိခန္းရွိတယ္။ ျပီးေတာ့ နင္တို႕လိုအပ္မယ္ဆိုရင္ ဒီမွာေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္လဲရွိတယ္”

 

တရုတ္မၾကီးစကားၾကားေသာသအခါ ကားသမားက မ်က္လံုးေတြ အေရာင္ေတာက္ပကာဝင္းလက္သြားသည္။ ထုိ႕ေနာက္ဂီႏို႕ကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္သည္။ ဂီႏိုက ေခါင္းခါျပလုိက္သည္။

 

“မျဖစ္ဘူးဗ် ကြ်န္ေတာ္တို႕က အေဝးၾကီးကို ျပန္ရဦးမွာ”

 

“ဂီႏိုကလည္းကြာ မင္းကလည္းငါတို႕က ဒီေလာက္အေဝးၾကီးကေနလာရတာ ခဏေတာ့နားဦးမွေပါ့ ျပီးေတာ့ ျပန္ရင္လည္းအေဝးၾကီးကေနျပန္ရမွာေလကြာ”

 

“အဲ့ဒါဆိုလည္း ခင္ဗ်ားေနခဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ကိုပိုက္စံထုတ္ေပးလုိက္ ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲပဲ ျပန္ေတာ့မယ္”

 

“ဟာအဲ့လိုေတာ့လုပ္လို႕မရဘူးေလကြာ မင္းကလဲ။ ခက္လုိက္တာကြာ မင္းကေတာ္ေတာ္အတာပဲ ေလာကရဲ႕ အေကာင္းဆံုးစည္းစိမ္ေတြကို ခံစားၾကည့္လိုက္စမ္းပါကြာ  ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းသလဲဆိုတာ။ ျပီးေတာ့ မင္းရဲ႕ ညစ္ေနတဲ့စိတ္ေတြ ဟုိး............အေဝးၾကီးကို လြင့္ပ်ယ္သြားလိမ့္မယ္ ဟား......ဟား.......ဟား........”

 

“ေတာ္စမ္းပါဗ်ာ စိတ္ညစ္ေနရတဲ့အထဲ”

 

သူစကားဆံုးေတာ့ ကားသမားက သူ႕အနားသို႕ကပ္ကာ တုိးတုိးေလးေျပာသည္။

 

“မင္းက မိန္းမေတြနဲ႕မၾကံဳဖူးေသးလို႕ပါကြာ။ စုတ္ေမွ်ာ့ေတြနဲ႕ေတြ႕ရင္ မင္းတမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္”

 

(စုတ္ေမွ်ာ့ဆိုသည္မွာ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္အမ်ိဳးသား လိင္ဆက္ဆံခ်ိန္ အမ်ိဳးသားဖက္မွ သုတ္ရည္ထြက္ခါနီးတြင္ အမ်ိဳးသမီးက ၄င္း၏အဂၤါကို က်ံဳ႕သြားေစျပီး အမ်ိဳးသား၏ အဂၤါကို စုတ္ယူထားျခင္းမ်ိဳးကိုေခၚသည္။ ထိုသို႕ေမွ်ာ့စုတ္တတ္သည့္ မိန္းမမ်ားကို လုပ္ဖူးေသာေယာက်ာ္းမ်ားသည္ ၄င္းမိန္းမ၏ အဂၤါကိုတမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္သြားတတ္ၾကသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဖားကန္႕ဖက္မွ မိန္းမပ်က္မ်ား လုပ္တတ္ၾကသည္ (စာေရးသူ))

 

အနားကပ္ျပီးလာေျပာေသာ ကားသမားကို ဂီႏို မသတီသလို တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္မိသည္။ ဒီငနဲကေတာ့ ေမွ်ာ့မႊန္ေနျပီ ေခၚလို႕ရေတာ့မယ္မထင္ဘူး ငါဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ..........။  ကားသမားကို သူ႕အနားမွ တြန္းထုတ္လုိက္သည္။ ကားသမားက ထုိင္ခံုေပၚသို႕ မတ္မတ္ကေလး ျပန္ျဖစ္သြား၏။ တရုတ္မၾကီးႏွင့္ မိန္းမပ်က္ႏွစ္ဦးမွာ သူတို႕ႏွစ္ဦးကို ၾကည့္ျပီးသေဘာက်ကာ တစ္ခစ္ခစ္ရယ္ေလသည္။ ထိုအခို အျပင္ဖက္မွ ရဲကားသံမ်ား ထြက္ေပၚလာသည္။ လူေတြအားလံုးရုတ္တရက္လန္႕ကုန္ၾကသည္။

 

“အမယ္ေလး.............ရဲ..........ရဲ ေတြလာေနျပီ”

 

ဂီႏို႕အနားရွိကားသမားသည္ ရဲဆိုသည့္အသံၾကားသည္ႏွင့္ အနားရွိပိုက္စံအိတ္အထုတ္ၾကီးကို ဂရုမစိုက္အားေတာ့ပဲ တစ္ခ်ိဳဳးတည္း အိမ္ေနာက္ဖက္သို႕ လစ္ေျပးေလသည္။ စားေသာက္ဆုိင္အတြင္းရွိ လူမ်ားသည္လည္ ရုတ္ရုတ္သည္းသည္းျဖစ္ကုန္ၾကသည္။ အခန္းတြင္းရွိ ဘိန္းရွဴေနေသာ ကားသမားမ်ားသည္လဲ ေၾကာက္အားလန္႕အားျဖင့္ ထြက္ေျပးကုန္ၾကသည္။ တည္းခိုခန္းအေပၚထပ္ရွိိ မိန္းမပ်က္မ်ားလည္း ေၾကာက္လန္႕တၾကားျဖစ္ကာ ဦးတည္ရာသို႕ ေျပးၾကေလသည္။ ဂီႏိုလဲ ဘာလုပ္လုိ႕ဘာကိုင္ရမွန္းမသိေတာ့။ သူ႕အနားရွိ တရုတ္မၾကီးႏွင့္ မိန္းမပ်က္ႏွစ္ဦးမွာ မည္သည့္အခ်ိန္ကတည္းက ေပ်ာက္သြားသည္မသိပါ။

 

ရဲေတြက အင္အားေတာ္ေတာ္မ်ားသည္။ စားေသာက္ဆုိင္ကို သတင္းအတိအက်ရထားပံုေပၚသည္။ ကားေပၚမွဆင္းသည္ႏွင့္ ေတြ႕သမွ်လူကို တုတ္ေတြျဖင့္ ရိုက္ကာ ဖမ္းဆီးေလသည္။ ဆုိင္ထဲရွိ လူတစ္ခ်ိဳ႕မွာ လဲသူကလဲ ကြဲသူကကြဲျဖစ္ကုန္ၾကသည္။ အခ်ိဳ႕လူမ်ားမွာ ငရဲပြက္သည့္အလား ကေယာင္ေျခာက္ျခားျဖင့္ ေအာ္ဟစ္ကာ အရူးေသြးတန္းျဖစ္ကုန္ၾကသည္။ ရဲမ်ားကလဲ ေတြ႕သည့္လူကို ေတြ႕သည့္ေနရာတြင္ မေျပးႏိုင္ေအာင္ အသားကုန္ရိုက္ေလသည္။ ဂီႏိုလည္း သူ႕ေရွ႕ရွိ ေငြထုတ္ကို ကိုင္ကာ စားေသာက္ဆိုင္ေဘးရွိ လမ္းၾကားထဲသို႕ ေျပးဝင္လာခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္ ျခံစည္းရိုးကို ေက်ာ္တက္လုိက္ျပီး ျခံအျပင္ဖက္သို႕ ေက်ာ္ထြက္လိုက္သည္။ အျပင္သို႕ေရာက္ေသာအခါ သူ႕လက္ထဲရွိ ပိုက္စံထုတ္ကို အနားရွိ သဲပံုထဲသို႕ ဖြက္ထားလိုက္၏။ ထို႕ေနာက္ လြတ္ရာကြ်တ္ရာသို႕ ေျပးရန္ၾကံစည္လိုက္သည္။ ထိုစဥ္...........

 

“ေဟ့ေကာင္ မေျပးနဲ႕ “

 

သူလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႕အေနာက္တြင္ ရဲတစ္ေယာက္ေယာက္ေနသည္။ သူ႕ကိုလဲ ေသနတ္ျဖင့္ ခ်ိန္ထားသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ သူအသာျငိမ္ေနကာ မလႈပ္ရွားေတာ့ပဲ လက္ေျမွာက္လိုက္သည္။ ထိုရဲက သူ႕ကို အေနာက္မွေန၍ ေသနတ္ျဖင့္ခ်ိန္ကာ လက္ထိပ္ခတ္လိုက္ျပီး စားေသာက္ဆိုင္ဖက္သို႕ ျပန္ေခၚသြားသည္။ စားေသာက္ဆုိင္ထဲသို႕ေရာက္ေသာအခါ ဆိုင္ထဲတြင္ ဖမ္းမိထားသည့္ လူမ်ားကို လက္ထိပ္ခပ္ကာ ေျမၾကီးေပၚတြင္ ဒူးေထာက္ခိုင္းထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ သူထိုလူေတြကို တစ္ခ်က္အကဲခတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဆုိင္ရွင္တရုတ္မၾကီးႏွင့္ သူႏွင့္အတူလာသည့္ ကားသမားတို႕ မပါေၾကာင္းေတြ႕ရသည္။ ရဲက သူ႕ေက်ာခံုးသို႕ သံတုတ္ျဖင့္ အေနာက္ကေန ရိုက္ခ်လိုက္သည္။

 

“ဒုတ္...........”

 

“အား..........”

 

“ဒူးေထာက္ထားစမ္း.......ေဟ့ေကာင္”

 

“ဟုတ္............ဟုတ္ကဲ့”

 

လူေတြအားလံုး ဖမ္းဆီးျပီးသြားေသာအခါ အေနာက္မွ ရဲမ်ားထြက္လာသည္ကိုေတြ႕ရသည္။ တည္းခုိခန္းေပၚမွ ကိုယ္တံုးလံုးႏွင့္ ေယာက်ာ္းမ်ား မိန္းမပ်က္မ်ားလည္းပါလာၾကသည္။ ထို႕ေနာက္အားလံုးကို ဒူးေထာက္ကာ ထုိင္ခိုင္းေလသည္။ ရဲေတြအားလံုးက လူေတြအားလံုးကို ဝိုင္းထားၾကသည္။ ၄င္းတုိ႕အထဲမွ ဒုရဲအုပ္တစ္ေယာက္က လူေတြေရွ႕တြင္ ခါးကိုမတ္မတ္ေထာက္ကာ လူေတြအားလံုးကို ေစ့ေစ့ၾကည့္သည္။

 

“ခင္ဗ်ားတို႕ေတြအားလံုးကို စခန္းကိုေခၚသြားမယ္။ ဒီိဆိုင္က မေကာင္းတဲ့အခန္းေတြေရာ မူးယစ္ေဆးဝါးေတြပါ လုပ္ေနတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ခင္ဗ်ားတုိ႕အားလံုးကို အေရးယူရလိမ့္မယ္။ မူးယစ္ေဆးဝါးသံုးထားတဲ့သူမွန္ရင္ ေထာင္ခ်မယ္။ ေဆးစစ္ၾကည့္လို႕ ေအာင္တဲ့သူေတြကိုေတာ့ ျပန္လႊတ္ေပးမယ္။ ဟိုမိန္းမပ်က္ေတြက ေတာ့ ကတံုးတံုးခံရမယ္”

 

ထို႕ေနာက္ ရဲသားမ်ားက လူေတြအားလံုးကို အခ်ဳပ္ကားေပၚသို႕တက္ခိုင္းေလသည္။ လူေတြစံုေသာ အခါ ကားတံခါးမ်ားကို ပိတ္လိုက္ျပီး ကားမ်ားထြက္ခြာသြားသည္။

 

                                             

                          x         x         x        x

 

 

သူ႕လက္မွ လက္ပတ္နာရီေလးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ နံနက္ဆယ္နာရီထုိးေနေခ်ျပီ။ အျပင္ဖက္မွ ေနေရာင္က စူးရွစြာျဖင့္ အခန္းတြင္းထဲသို႕ ျဖာက်ေနသည္။ သူအိပ္မႈံစံဖြားျဖင့္ အခန္းထဲသို႕ လွည့္ပတ္ၾကည့္လိုက္၏။ အခန္းတြင္းရွိ အရာဝတၳဳအားလံုးက အသက္မဲ့လ်က္ျငိမ္သက္ေနၾကသည္။ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွ ေစာင္ေလးကို ဖယ္လိုက္ျပီး ကုတင္ေပၚသို႕ ငုတ္တုတ္ထထိုင္လိုက္၏။ ထို႕ေနာက္ သူ႕ခါးမွ အၤက်ီကိုခြ်တ္ျပီး ေရခ်ိဳးရန္ ျပင္လိုက္သည္။ ကုတင္ေအာက္ရွိ သူ႕ဖိနပ္ကုိထုတ္စီးကာ သြားတိုက္တံႏွင့္ ဆပ္ျပာခြက္ကို ယူျပီး ေရခ်ိဳးခန္း ရွိရာသို႕ တမ္းတမ္းမတ္မတ္ေလ်ာက္လာခဲ့၏။ ေရခ်ိဳးခန္းေရွ႕သို႕ေရာက္ေသာ္ ေရခ်ိဳးခန္းေလးက ပြင့္လ်က္သား  ရွိေနသည္။ ေရခ်ိဳးခန္းအဝကို ျမင္ေတာ့ သူတစ္စံုတစ္ခုကို သတိရသြားကာ ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ ဂီႏို........................

 

သူ႕ႏႈတ္မွ တိုးညွင္းစြာ ဂီႏို႕နာမည္ကို ေရရြတ္မိသြားသည္။ ထို႕အတူ သူ႕အၾကည့္တို႕ကလဲ ဂီႏိုကုတင္ ဆီသို႕ေရာက္သြားသည္။ သူ႕ကုတင္အေပၚထပ္တြင္ရွိသည့္ ဂီႏို႕ကုတင္ေလးသည္ ရွင္းလင္းကာ ပိုင္ရွင္ မဲ့လ်က္ရွိသည္။ ဂီႏိုျပန္မလာေသးပါ။ ဂီႏိုဘယ္ေတြသြားေနတာလဲ ဂီႏိုရယ္။ ဂီႏိုေပ်ာက္ေနတာ ရက္အေတာ္ၾကာေနျပီျဖစ္သည္။ မုိးျမင့္ဆီမွလဲ ဘာအသံမွ မၾကားရ။ ဂီႏို႕ကို သူေတြ႕ခ်င္လွျပီ ။ စဥ္းစားလိုက္ရင္း သူ႕စိတ္ေတြေလးလံသြား ျပန္သည္။ အိပ္ယာထကာစမို႕ ရႊင္ရႊင္လန္းလန္းမရွိတာလဲ ပါမည္ထင္သည္။ ထံုထိုင္းေနေသာ သူ႕ဦးေခါင္းကို ၾကည္လင္သြားေစရန္ ေရအၾကာၾကီးခ်ိဳးပစ္မည္ဟု ေတြးလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲသို႕ ဝင္လာခဲ့ေလ၏။

 

ေရပန္းကရားလက္ကိုင္ဘုကို ကိုင္ကာ တစ္ဖက္သို႕အသာလွည့္လိုက္သည္။

 

“ေဝါ............. .....................”

 

အေပၚရွိ steel ေရပန္းမွ ေရမ်ားက သူ႕ခႏၶာကိုယ္ေပၚသို႕ ျဖာက်လာသည္။ သူ႕တစ္ကိုယ္လံုး ေရေတြ စိုရႊဲကုန္သည္။ မ်ားျပားလွေသာ ေရစက္ေရေပါက္မ်ားသည္ သူ႕ဦးေခါင္းေပၚမွ တစ္ဆင့္ ခႏၶာကိုယ္ေအာက္ဆံုး ထိလိမ့္ဆင္းသြားေလသည္။ ေရေတြစိုရႊဲေနေသာ သူ႕ဆံပင္ေတြကို ပြတ္သပ္ျပီး နဖူးေပၚသို႕ လွန္တင္လုိက္၏။ ထို႕ေနာက္ မွန္ထဲတြင္ ျမင္ေနရေသာ သူ႕ပံုစံကိုသူၾကည့္ေနမိသည္။ ေရခ်ိဳးခန္းတစ္ခုလံုး ေရခိုးေရေငႊ႕ေတြ ျဖင့္သာ မႊန္ျပည့္လာ၏။ ေရေငႊ႕ေတြေၾကာင့္ဝါးေနေသာ မွန္ထဲမွ မသဲမကြဲျမင္ေနရသည့္ သူ႕ပံုရိပ္က ေအးစက္ေတာင့္တင္းေနသည့္ အသက္မပါေသာ စက္ရုပ္ၾကီးလို ျငိမ္သက္ေန၏။

 

  သူအာရံုေတြကိုရွင္းပစ္လိုက္ကာ ေခါင္းတစ္ခ်က္ရမ္းလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ ေရပန္းကရားကို ပိတ္ပစ္လိုက္၏။ သူဆံုးျဖတ္ထားသည္ ။ ဒီေန႕ သူဂီႏို႕အိမ္ကိုသြားျဖစ္ေအာင္သြားမည္.............

 

 

ေရမိုးခ်ိဳးအဝတ္အစားလဲျပီးေသာအခါ သူ႕အစီအစဥ္အတုိင္း အခန္းထဲမွ ထြက္လာခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္ ေလွကားအတိုင္း အေပၚထပ္မွ ဆင္းလာခဲ့ျပီး ေအာက္ထပ္သို႕ေလ်ာက္လာခဲ့၏။ ဂီႏို အိမ္ေရာက္လ်င္ေတာ့ အက်ိဳးအေၾကာင္းသိရမည္ထင္သည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဂီႏိုႏွင့္ပက္သက္သည့္ သတင္း တစ္စြန္းတစ္စေလး ရလွ်င္ပဲ သူေက်နပ္သည္။ ဂီႏိုက သူ႕အတြက္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဟုတ္ပါလား။ ေအာက္ထပ္သို႕ေရာက္ေသာ အခါ ဧည့္သည္ႏွိပ္သည့္အခန္းမ်ားကို ျဖတ္သန္းကာေက်ာ္လာခဲ့သည္။ ထိုစဥ္သူ႕ေရွ႕၌ အငယ္ေလးက မိုးျမင့္အခန္းထဲသို႕ ဝင္သြားသည္ကိုေတြ႕ရသည္။ သူမိုးျမင့္အခန္းနားသို႕ ျဖတ္ေလ်ာက္လာခဲ့ေတာ့ စကားသံ တစ္ခ်ိဳ႕မသဲမကြဲၾကားရသျဖင့္ ေရွ႕ဆက္မသြားေတာ့ပဲ အသာေခ်ာင္းနားေထာင္ေနလိုက္သည္။

 

“ခင္ဗ်ားက ဂီႏို႕ကိုလဲ ဒုကၡေပးျပီးျပီ။ အခုက်ဳပ္ကိုပါ ဒုကၡေပးဦးမလို႕လား”

 

“ငါေျပာမယ္အငယ္ေလး။ အခု ေပ်ာက္ေနတဲ့ေငြေတြက နည္းတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ အဲ့ဒီေငြအိတ္ အေၾကာင္း နင္လိုက္စံုစမ္းလို႕ရရင္ ငါနင့္ကို အဲ့အထဲက တစ္ဝက္ေပးမယ္။ ဘယ္လုိလဲ”

 

“က်ဳပ္မလုပ္ႏိုင္ဘူး မမမိုးျမင့္။ ဂီႏိုက အခုခင္ဗ်ားေျပာပံုအရဆိုရင္ ေထာင္က်ေတာ့မယ့္ကိန္းပဲ။ ခင္ဗ်ားက ဂီႏို႕ကိုက်ေတာ့ ကယ္ဖို႕မစဥ္းစားပဲနဲ႕ ဒီေငြအေၾကာင္းေတာ့စဥ္းစားေနတယ္။ တကယ္ဆိုရင္ ဂီႏိုက ခင္ဗ်ားေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္သြားတာဗ်”

 

“ဟင္း ဟင္း ဟင္း ငါေတာ့အဲ့လိုမထင္ဘူး။ ဒီေကာင္ ငါ့ေငြေတြကို ယူျပီးလစ္သြားတာပဲေနမွာ။ အဲ့ဒီမူးယစ္ေဆးဝါးမႈမွာ  အဖမ္းခံရတဲ့ လူေတြက ဒီေလာက္အမ်ားၾကီး............နင္စဥ္းစားၾကည့္ ဒီေကာင္လြတ္သြားတာေကာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား။ “

 

“မုိးျမင့္ ခင္ဗ်ားမ်က္စိထဲမွာ ဘာျဖစ္လို႕ေငြတစ္ခုပဲ ျမင္ေနရတာလဲ။ ခင္ဗ်ားမွာ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ကေလး ဆိုတာ နည္းနည္းမ်ားရွိရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ားေကာင္းလိုက္မလဲ။ “

 

“ဂီႏိုနဲ႕ထည့္လုိက္တဲ့ တစ္ေယာက္က ငါ့ကိုဖုန္းဆက္တယ္။ သူလြတ္သြားတယ္တဲ့ ဒါေပမယ့္ ေငြအိတ္က သူ႕ဆီမွာ ပါမသြားဘူး ဂီႏိုနဲ႕က်န္ခဲ့တာတဲ့။ ဒီေတာ့ နင္လုပ္ရမွာက ဂီႏို အဖမ္းခံရလားမခံရဘူးလားဆိုတာ စံုစမ္း။ တကယ္လို႕အဖမ္းခံရတယ္ဆိုရင္လဲ ေထာင္ထဲကို ေထာင္ဝင္စာလိုက္ေတြ႕ျပီး ေငြအိတ္ဘယ္မွာလဲ ဆိုတာ ဒီေကာင့္ကိုေမးရမယ္။ “

 

သူသည္းညည္းခံႏိုင္စြမ္းမရွိေတာ့။ သူ႕လက္ေတြ တုန္တုန္ရီရီျဖစ္လာသည္။ ထို႕ေနာက္ ေစ့ေထားသည့္ တံခါးကိုကို အသားကုန္ေဆာင့္တြန္းပစ္လုိက္၏။

 

“ဝုန္း..............”

 

“ဟင္................နီယြန္.............နင္......နင္............”

 

သူရုတ္တရက္ ဝုန္းကနဲ ဝင္လာေတာ့ မိုးျမင့္က လန္႕သြားဟန္ရွိသည္။ သူ႕ကို ျပဴးေၾကာင္ေသာ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ ၾကည့္လ်က္ရွိ၏။ ႏႈတ္မွလဲ အတိအထစ္စကားမ်ားကို ေျပာေနသည္။ အငယ္ေလးက ေတာ့ စိတ္မေကာင္းဟန္ရွိသည္ မ်က္ႏွာမေကာင္းပါ။

 

“ေတာက္............. လတ္စသတ္ေတာ့ ခင္ဗ်ားက ဂီႏို႕ကို အရုပ္ကေလးတစ္ရုပ္လို အသံုးခ်ေနတာကိုး။ ဒါေၾကာင့္ ဟုိတစ္ေန႕က သူ႕ကိုခင္ဗ်ားဘာမွ မလုပ္တာ ထူးဆန္းေနတာ။ ခင္ဗ်ားေတာ္ေတာ္ ရက္စက္တာပဲ မိုးျမင့္”

 

“နီယြန္  ဒီလိုျဖစ္သြားတယ္ဆိုေပမယ့္ ဒါက ဂီႏိုသူသေဘာတူလို႕ ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ လုပ္ေပးခဲ့တာပဲေလ”

 

“ဟုတ္တယ္ သူသေဘာတူတယ္ဆိုတာမွန္တယ္။ အခုသူဒုကၡေရာက္ေနျပီေလ ခင္ဗ်ားသူ႕ကို ကူညီဖို႕ နည္းနည္းေလးမွေတာင္ စိတ္ကူးမရွိဘူးလား”

 

သူ႕စကားဆံုးေတာ့ မုိးျမင့္ျငိမ္သက္သြားသည္။ မိုးျမင့္မ်က္လံုးေတြကလည္း သူ႕ကို အၾကည့္လႊဲသြား၏။ ထို႕ေနာက္ သူ႕ကိုေအးတိေအးစက္ ႏိုင္လွေသာ ေလသံျဖင့္ေျပာသည္။

 

“ငါဂီႏို႕ကို သြားကယ္လို႕ရွိရင္ ငါ့ေပါင္ငါလွန္ေထာင္းသလို ရဲေတြငါ့ကို မသၤကာျဖစ္သြားၾကလိမ့္မယ္။ ငါဒုကၡေရာက္ ရင္ဒီေယာက်္ားလွကြ်န္းၾကီးလဲ ဆက္ျပီးတည္ျမဲေနမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ျပီးေတာ့ ေယာက်ာ္းလွကြ်န္းကို မွီခိုေနတဲ့ နင္တို႕ေတြလဲ ဆက္ျပီးအဆင္ေျပမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး”

 

“ေကာင္းျပီေလ........ ခင္ဗ်ားမကယ္ရင္ က်ဳပ္ရေအာင္ကယ္မယ္။ “

 

“ေတာက္...............”

 

ျပင္းထန္းလွေသာ သူ႕ေတာက္ေခါက္သံက အခန္းတြင္းတြင္ ပဲ့တင္သံေတြ ထပ္သြားသလို နားထဲ ၾကားေယာင္မိသည္။ ထို႕ေနာက္ တံခါးကို ဝုန္းကနဲ ျပန္ပိတ္ျပီး သူေက်ာခိုင္းထြက္ခြာလာခဲ့သည္။ သူ႕ရင္ထဲ၌ ပူေဆြးေသာက ေတြကဆူပူေသာင္းက်န္းလ်က္ရွိသည္။ သူ႕စိတ္ေတြထိန္းလို႕မရေအာင္ပင္ စိတ္လႈပ္ရွားေန ေခ်ျပီ။ ဂီႏို႕ကို သူဘယ္လိုနည္းနဲ႕ ကယ္ရမယ္ဆိုတာ ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ စဥ္းစား၍ မရေသးပါ။ ဂီႏိုေထာင္က်မည္ဆိုပါက အနည္းဆံုးေတာ့ ႏွစ္ရွည္လမ်ားေထာင္ထဲမွာ ေနရမွာေသခ်ာသည္။ မူးယစ္ေဆးဝါး မႈကနဂိုကတည္းက ျပစ္ဒဏ္ၾကီးမားသည္မဟုတ္ပါလား။ ဂီႏိုဒုကၡေရာက္လွ်င္ ဂီႏို႕ကို မွီခိုေနသည့္ သူ႕မိသားစု လဲဖရိုဖရဲျဖစ္ဦးမည္။ စဥ္းစားရင္း စဥ္းစားရင္း သူ႕ဦးေႏွာက္ေတြ ထူပူေျခာက္ျခားလာ၏။ သူ႕နဖူးတြင္လဲ ေဇာေခြ်းေတြျပန္လာသည္။ ဂီႏိုရယ္......ငါမင္းကို ရေအာင္ကူညီပါ့မယ္......

 

သူတစ္လမ္းလံုး စဥ္းစားလာရင္း ဂီႏို႕အိမ္ေရွ႕သို႕ေရာက္လာခဲ့သည္။ ဂီႏိုတို႕အိမ္ကေလးက ဆင္းရဲႏြမ္းပါး သည့္အရိပ္လကၡာတို႕ျဖင့္ ေျခာက္ကပ္ေနသည္။ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ သူတံခါးေပါက္ဆီသို႕ ေလ်ာက္လာခဲ့၏။ အိမ္ထဲသို႕ ဝင္ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ စားပြဲခံုေပၚတြင္ ထမင္းစားေနသည့္ ဂီႏို႕ ညီေလးႏွင့္ ညီမေလးကို ေတြ႕ရသည္။ ထုိကေလးႏွစ္ေယာက္က သူ႕ကိုျမင္ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္က်ဆံုးေနဟန္ရွိေသာ မ်က္လံုးမ်ားက ျပန္လည္လင္းလက္လာသည္။ သူထုိကေလးႏွစ္ေယာက္ကို အတက္ႏိုင္ဆံုး ခ်ိဳသာေအာင္ ျပံဳးျပလိုက္၏။

 

“ညီေလးနဲ႕ညီမေလး............. မင္းတို႕အေမရွိလား”

 

“ရွိပါတယ္အကို အေမေနမေကာင္းလို႕ ခဏအိပ္ေနတယ္”

 

သူစိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားျပန္သည္။ သူ႕စကားကို ဆက္ေျပာသင့္မေျပာသင့္ စဥ္းစားေနမိသည္။ အကယ္၍ ယခုအေျခအေနတြင္ သူေျပာျပလုိက္မည္ဆိုပါက ရရွိလာမည့္ ရလဒ္က ေကာင္းသြားႏိုင္သလား ဆိုးလာႏိုင္သလား။ သူ႕ကိုစဥ္းစားရၾကပ္ေစျပန္သည္။ သားတစ္ေယာက္လံုး ဒုကၡေရာက္ေနတာကို မသိလွ်င္လဲ ထုိမိဘက မည္သို႕ခံစားရမည္ကို သူကိုယ္ခ်င္းစာမိသည္။ သို႕ေသာ္ တစ္ဖက္တြင္လဲ စိတ္ဆင္းရဲသြားမည့္ အေျခအေနကို သူစိုးရိမ္မိသည္။

 

“ကိုၾကီး........ သားသားကိုကို ဂီႏိုေရာဟင္.....”

 

ထမင္းစားေနေသာ ကေလးငယ္ေလးက သူ႕ကိုျမင္ေသာအခါ အားကုိးတစ္ၾကီးျဖင့္ ဂီႏို႕ကိုေမးရွာသည္။ သူမည္သုိ႕ ျပန္ေျဖရမည္နည္း...........

 

“ေၾသာ္....... သားအကိုက......ဟို.........အဟား.......သူအလုပ္မ်ားေနလို႕တဲ့သားရဲ႕။ အဲ့ဒါ အကိုၾကီးက သူ႕ကိုယ္စား သားတုိ႕ကိုလာၾကည့္တာ”

 

ေျပာသာေျပာရသည့္ သူ႕ရင္ထဲတြင္ လံုးဝမေကာင္းပါ။ သူ႕အေျဖေၾကာင့္ မ်က္ႏွာေလး ညိဳးငယ္သြားသည့္ ကေလးႏွစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ရင္း သူနင့္ေနေအာင္ ခံစားရသည္။ ကေလးတို႕ရယ္ အကိုၾကီးကို ခြင့္လႊတ္ပါ။

 

“နီယြန္ပါလား..........သားေကာ........သားမပါဘူးလား။ သူမလာတာၾကာျပီကြယ္ ဘာမ်ားျဖစ္ေနသလဲလို႕ စိတ္ပူေနတာ မင္းလာတာနဲ႕အေတာ္ပဲ”

 

“အေဒၚ့ကို ကြ်န္ေတာ္ေျပာစရာရွိလို႕ အျပင္ကိုခဏေလးလိုက္ခဲ့လို႕ရမလား “

 

ဂီႏို႕အေမမ်က္ႏွာက သူ႕စကားေၾကာင့္ ပိုလုိ႕စိုးရိမ္သြားဟန္ရွိသည္။ သူမ၏ ရႈပ္ေထြးေနေသာ ဆံပင္ေတြကို ျပင္ဆင္လုိက္ျပီး ထဘီကို ျပင္ဝတ္ကာ အခန္းထဲမွ ထြက္လာ၏။ ထို႕ေနာက္ သူ႕ဆီသို႕ ေလ်ာက္လာသည္။ သူအေဒၚၾကီးကို အိမ္အျပင္ဖက္သို႕ ေခၚလာခဲ့သည္။ အျပင္ဖက္သို႕ေရာက္ေသာအခါ အေဒၚၾကီး မ်က္ႏွာက ျပိဳေတာ့မည့္မိုးေတြလို ညိဳ႕မိုင္းေနျပီျဖစ္သည္။

 

“သားဘာျဖစ္လို႕လဲ နီယြန္”

 

“အေဒၚ သူ.............................ဟို..................................”

 

အေဒၚၾကီးက သူ႕ကို စိတ္မရွည္ဟန္ျဖင့္ၾကည့္သည္။ ထုိ႕ေနာက္ သူ႕ပုခံုးႏွစ္ဖက္ကို လာကိုင္ေလ၏။

 

“ေျပာပါနီယြန္ သားဘာျဖစ္လို႕လဲ။ အေဒၚ့ကို အားမနာပါနဲ႕”

 

“ဂီႏို အခုေထာင္က်ေတာ့မယ္ အေျခအေနကိုေရာက္ေနျပီ အေဒၚ။ မူးယစ္ေဆးဝါးမႈနဲ႕ စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုကို ဖမ္းတဲ့အထဲ သူပါသြားတယ္။ “

 

“ဟင္................ ဒါ.............ဒါဆို အေဒၚ့သားေလး ဒုကၡေရာက္ေတာ့မွာပဲ။ ဘယ္လိုလုပ္က်မလဲဟင္။ အေဒၚအစကတည္းက သူ႕ကိုမသၤကာျဖစ္ေနတာ အလုပ္လုပ္တာ ဘာမွမရွိေသးဘူး အေဒၚ့ကို ပိုက္စံေတြ အမ်ားၾကီးသူေပးေပးေနတာ အခုေတာ့ အေဒၚက ကိုယ့္သားကို ဒုကၡျပန္ေသးသလိုျဖစ္ေနပါျပီကြယ္”

 

အေဒၚၾကီးက ေျပာရင္းဆိုရင္း ရိႈက္ၾကီးတငင္ငိုေကြ်းပါေတာ့သည္။ သူအေဒၚၾကီးကို ဖက္ထားလုိက္သည္။ အေဒၚၾကီးက သူ႕ပုခံုးေပၚတြင္ ငိုေနသည္။ သူ႕ပါးျပင္မွလဲ မ်က္ရည္စတစ္ခ်ို႕ လိမ့္ဆင္းလာေလ၏။ ဂီႏိုရယ္ မင္းစိတ္ခ်ပါ။ တကယ္လို႕ မင္းဒုကၡေရာက္သြားမယ္ဆိုရင္ေတာင္ မင္းမိသားစုကို ငါေစာင့္ေရွာက္မွာပါ။ မင္းဒုကၡေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါမင္းအနားမွာ ရွိမေနႏိုင္တာ ငါ့ကိုခြင့္လႊတ္ပါ။ ဒီအခ်ိန္မင္းအားငယ္ေနမလား မင္းဝမ္းနည္းေနမလား မင္းတစ္ေယာက္ ငါတို႕စားသလိုမွ စားေနႏိုင္ရဲ႕လားဆိုတာ ငါမေတြးရဲေလာက္ေအာင္ ပါပဲ။ မင္းသိပ္ၾကားခ်င္တဲ့ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့စကားေလးေတာင္ ငါမင္းကို မေျပာရေသးဘူးေနာ္ ဂီႏို......

 

သူအေဒၚၾကီးကို တင္းၾကပ္စြာဖက္ထားမိသည္။ သူကိုယ္တိုင္လဲ ဝမ္းနည္းပက္လက္ျဖစ္ေနမိသည္။ ၾကာလာေလေလ သူ႕ကိုယ္သူအသံုးမက်သူတစ္ေယာက္အျဖစ္ ပိုျမင္လာကာ အျပစ္တင္ေနမိသည္။ ရက္စက္လုိက္တာ ကံၾကမၼာၾကီးရယ္............

 

“ဂီႏို႕ဒုကၡမေရာက္ေစရဘူးလို႕ တုိ႕အာမခံတယ္...............တို႕ကူညီမယ္..................”

 

ရုတ္တရက္ သူတို႕ႏွစ္ဦးအေနာက္မွ စကားသံထြက္ေပၚလာသျဖင့္ သူလွည့္ၾကည့္လိုက္မိသည္။

 

“ဟင္................”

 

                                              

                                   x         x         x        x

 

 

“ဆရာ အခုအခ်ဳပ္ခန္းေတြ မေလာက္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အမိန္႕မခ်ရေသးတဲ့ အက်ဥ္းသားေတြကို ေထာင္ထဲခဏေျပာင္းထားမွျဖစ္မယ္ဆရာ”

 

“ေကာင္းပါျပီ ဆရာၾကီး။ B ရံုကေထာင္မူးကို က်ဳပ္ဖုန္းဆက္ထားလိုက္မယ္ လုပ္စရာရွိတာဆက္လုပ္ပါ”

 

“ဟုတ္ကဲ့ပါ ဆရာ”

 

“ေလးစားပါတယ္”

 

တပ္ၾကပ္တစ္ေယာက္က အေလးျပဳျပီးျပန္ထြက္သြားသည္။ ထိုအခါ ထိုင္ခံုေပၚတြင္ ထုိင္ေနသည့္ ရဲအုပ္က ၄င္း၏လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို အေညာင္းဆန္႕လိုက္ရင္း  စားပြဲေပၚရွိ စီးကရက္ဘူးကို ယူကာ ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ ထုတ္ယူလိုက္ျပီး ႏႈတ္ခမ္းထိပ္သို႕ ဟန္ပါပါျဖင့္ ေတ့လိုက္သည္။ ထုိ႕ေနာက္ လက္တစ္ဖက္မွ မီးျခစ္ကို ျခစ္ကာ ေဆးလိပ္ကိုမီးညိွျပီး မီးခိုးမ်ားကို မ်က္ႏွာက်က္ေပၚသို႕ ေထြးမႈတ္လုိက္ေလ၏။

 


                                      x         x         x        x


ညစ္ေပေနေသာ ေထာင္နံရံေတြကို ၾကည့္ရင္း ဂီႏို ႏွာေခါင္းရႈံ႕မိသည္။ ဤမွ်ေလာက္ ညစ္ေပေနသည္ကို မေဆးမေၾကာပဲထား သည္မွာ အံ့ၾသစရာေကာင္းလွသည္။ ေထာင္းသားေတြဘယ္လိုေနသည္မသိပါ။ သူေတာ့ ျမင္သည္ႏွင့္ က်က္သီးထခ်င္လာ၏။ အနားရွိ ရဲႏွစ္ေယာက္က သူတို႕ကို ေခြးတိုးေပါက္ကဲ့သို႕ လုပ္ထားသည့္  အေပါက္မွ ေထာင္ခန္းထဲသို႕ ဝင္ခိုင္းေလသည္။ သူတို႕ေတြ ကုန္းကုန္းကြကြျဖင့္ ဝင္ျပီးသြားေသာအခါ ေထာင္တံခါးကို ဂ်ိမ္းကနဲ ျပန္ပိတ္ကာ ေသာ့ခတ္ျပီးအနားမွထြက္သြားၾကသည္။ ေထာင္ထဲသို႕ေရာက္ေသာ အခါ ဝတ္စံုျဖဴေတြျဖင့္ သူတို႕ကို မၾကည္ၾကည့္ ၾကည့္ေနသည့္ အျခားေထာင္သားမ်ားကိုေတြ႕ရသည္။ ဂီႏိုဖာသဖာသာေနရင္း ေခါင္းကိုအသာငံု႕ထားလိုက္သည္။ ရဲမ်ားထြက္ခြာသြားေသာအခါ မုတ္ဆိတ္ေမႊးကားကား ျဖင့္ေထာင္သားတစ္ဦးက ထိုင္ေနရမွာထလာကာ သူတို႕ေရွ႕သို႕ ေရာက္လာသည္။

 

ထို႕ေနာက္ သူတို႕တစ္ဦးခ်င္းဆီကို ေစ့စပ္စြာၾကည့္ေလ၏။

 

“ငါတို႕က ဒီမွာအျမဲတမ္း ရဲဘက္စခန္းကို လိုက္ရတယ္။ မင္းတို႕လဲ ဒီမွာေနမွာဆိုေတာ့ ငါတို႕နဲ႕အတူ ရဲဘက္စခန္းကို လုိက္ရမယ္။ ဟိုေရာက္ရင္ ျမက္ေပါက္ရမယ္ ေက်ာက္ထုရမယ္။ ရဲဘက္မရွိတဲ့ေန႕ဆိုရင္ ေထာင္ထဲမွ အေမႊးတုိင္လိမ့္ရမယ္ ၾကားၾကလား.............”

 

“ၾကားပါတယ္..............”

 

ထိုင္ေနေသာ အုပ္စုထံမွ အသံတိုးတုိးေလးထြက္လာ၏။ ထုိအခါ တန္းစီးျဖစ္ဟန္တူေသာ ေထာင္သားက ၄င္း၏ အာဏာသက္ေရာက္သျဖင့္ သေဘာက်ကာ ျပံဳးေလသည္။ တန္းစီးသည္ ေထာင္ထဲသို႕ ေရာက္လာေသာ အခ်ဳပ္သားေတြကို ၾကည့္ကာ ဂီႏို႕ကိုေတြ႕သြားသည္။ ထို႕ေနာက္ တန္းစီးသည္ ဂီႏို႕အနားသို႕ ေလ်ာက္သြားက ဂီႏို႕ေမးေစ့ကို ကိုင္ျပီးအေပၚသို႕ေမာ့ေစလိုက္သည္။

 

“ဟင္း........ဟင္း...........ဟင္း..............”

 

တန္းစီးသည္ ဂီႏို႕ကိုၾကည့္ျပီး သေဘာက်သြားဟန္ျဖင့္ ငွက္ဆိုးထိုးသံျဖင့္ ရယ္ကာ အနားမွ ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားသည္။

 

 

 

                                             

                                 x         x         x        x

 

ေထာင္နံရံအထက္ရွိ အေပါက္ကေလးမွ လေရာင္ေလးသည္ အခန္းထဲသို႕ ျဖာက်ေနသည္။ အခန္းထဲတြင္ အားလံုးတိတ္ဆိတ္ေနၾကသည္။ ဂီႏိုတစ္ေယာက္ ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ လူးလိမ့္ရင္း အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ျဖစ္ေနသည္။ အခ်ိဳ႕ေထာင္သားမ်ားမွာ ေဟာက္သူက ေဟာက္ေနေခ်ျပီျဖစ္၏။ အနားတြင္ ျခင္ေတြ တဝီဝီျဖစ္ေနေသာ ေၾကာင့္သူလံုးဝအိပ္လို႕မရပါ။ ထို႕အျပင္မာေက်ာသည့္ ၾကမ္းျပင္တြင္ အခင္းမပါပဲအိပ္ရသည့္ အခါသူအိပ္၍ မရႏိုင္ပဲရွိေနသည္။ ဒီေန႕ညႏွင့္ဆိုလွ်င္ သူအိပ္မေပ်ာ္သည္မွာ ညအေတာ္မ်ားေနျပီျဖစ္သည္။ စားရေတာ့လဲ ဝက္စာတမွ်ဆုိးဝါးလြန္းလွေသာ အစားအေသာက္ေတြသာ စားရသည္။ မေသရံုတမယ္သာရွိသည့္ သူ႕ဘဝကိုသူ ရင္နာမိသည္။

 

ညကတေျဖးေျဖးႏွင့္သန္းေခါင္ေက်ာ္လာျပီျဖစ္သည္။ သူတို႕ကိုအျပင္ဖက္တြင္ေစာင့္ေနသည့္ ေထာင္ေစာင့္မွာလဲ ေစာင္ကေလးျခံဳကာ ေကြးေကြးေလးအိပ္ေပ်ာ္ေနေခ်ျပီ။ ထိုစဥ္ သူ႕နေဘးတြင္ ရွိသည့္ တန္းစီးက တေျဖးေျဖးလႈပ္ရွားလာသည္ကိုေတြ႕ရသည္။ ထို႕ေနာက္ သူ႕အေနာက္တြင္ရွိေသာ အျခားေထာင္သား ႏွစ္ေယာက္မွာလဲ ထိုနည္းတူစြာ လႈပ္ရွားျပီး ထလာၾကသည္။ ထို႕ေနာက္ သူ႕အနားသို႕ သံုးေယာက္လံုး ဝုိင္းကပ္လာၾကသည္။ သူရုတ္ရက္ေခါင္းေထာင္ၾကည့္လိုက္၏။

 

“ခင္ဗ်ားတို႕ ဘာလုပ္မလို႕လဲ”

 

“ေကာင္ေလး မင္းပါးစပ္ကို ပိတ္ထား။ ျပီးေတာ့ ျငိမ္ျငိမ္ေလးေန အသံမထြက္နဲ႕။ ဒီလိုဆို မင္းမနက္ျဖန္က်ရင္ ရဲဘက္ကိုလုိက္စရာမလုိေတာ့ဘူး။ ေထာင္ထဲမွာ ေကာ္ဖီမစ္ထုတ္ေတြနဲ႕ ေဆးေပါ့လိပ္ေတြရွိတယ္ မင္းေအးေအးေဆးေဆး ႏွပ္ေနလို႕ရတယ္”

 

ေျပာေျပာဆိုဆုိျဖင့္ အေနာက္မွငနဲႏွစ္ေကာင္က သူ႕လက္ႏွစ္ကိုကို တစ္ေယာက္တစ္ဖက္ဆီကိုင္ျပီး လာခ်ဳပ္သည္။ သူ႕ေရွ႕တြင္ မုတ္ဆိတ္ႏွင့္တန္းစီးက အနားသို႕တေျဖးေျဖးကပ္လာ၏။ ဂီႏိုေအာ္မည္ဟု ၾကံေတာ့ အေနာက္မွ ငနဲႏွစ္ေကာင္က သူ႕ပါးစပ္ကို လက္ျဖင့္အတင္းပိတ္ထားၾကသည္။ ၾကာေတာ့ သူအသက္ရွဴရၾကပ္လာသည္။ ရုန္းေသာလဲ သူတို႕ကပိုအားၾကီးေနသျဖင့္ ဂီႏိုရုန္းမရပါ။ ၾကာေတာ့ သူမြန္းၾကပ္လာျပီး ေခါင္းမူးလာသည္။ ေရွ႕ဆက္ျပီးရုန္းေနမည္ဆိုပါက အေျခအေနက ပိုဆိုးလာႏိုင္ သျဖင့္ သူမရုန္းေတာ့ပဲ အသာျပန္ျငိမ္ေနလိုက္ရသည္။

 

ထိုအခါ တန္းစီးက သူ႕ပါးေတြကို လက္ၾကမ္းၾကီးျဖင့္ညွစ္ကာ တေျဖးေျဖးေအာက္သို႕ေလ်ာသြားျပီး သူ႕ေဘာင္းဘီကို ဆြဲခြ်တ္ေလ၏။ သူ႕လက္ကို ခ်ဳပ္ထားသည့္ ငနဲ႕ႏွစ္ေကာင္က သူ႕ကို လူမရွိသည့္ ေထာင္ခန္းအစြန္ဖက္သို႕ အတင္းဆြဲေခၚေလသည္။ သူေအာက္ပိုင္ဗလာျဖင့္ ေထာင္းသားေတြ လုပ္သမွ်ခံေနရသည္။ ေထာင္ခန္းအစြန္သို႕ေရာက္ေသာအခါ ငနဲႏွစ္ေကာင္က သူ႕ကိုေက်ာေပးခိုင္းျပီး လက္ကို ေနာက္ျပန္ခ်ဳပ္ထားၾကသည္။ ထို႕ေနာက္ ၄င္းတို႕အလယ္မွ တန္းစီးလုပ္သူက ေရာက္လာျပီး ၄င္း၏ မာေက်ာေနေသာ လိင္တံၾကီးျဖင့္ ဂီႏို႕တင္ပါးကို အတင္းျဖဲကာ ထုိးထည့္ေလသည္။ ဂီႏိုတေျဖးေျဖး ေခြ်းမ်ားျပန္လာသည္။

 

တန္းစီးသည္ ၄င္း၏တုတ္ခိုင္သန္မာေသာ ခႏၶာကိုယ္ၾကီးျဖင့္ ဂီႏို႕ကို 45 ဒီဂရီခန္႕ ကုန္းခိုင္းေလသည္။ ထို႕ေနာက္ ဂီႏို႕တင္ပါးေတြကို အားရပါးရျဖစ္ညွစ္လိုက္ျပီး သူ႕လိင္တံၾကီးကို အထဲသို႕ မဝင္ ဝင္ေအာင္ အတင္းအဓမ လုပ္ေလသည္။ ဂီႏိုနာက်င္လြန္း၍ မ်က္ရည္မ်ားပင္က်လာသည္။ အနားရွိငနဲ ႏွစ္ေကာင္မွာလဲ သူ႕ကို မလႈပ္ႏိုင္ေအာင္အတင္းခ်ဳပ္ထားၾကသည္။ တန္းစီး၏ အၤဂါမွာ အေတာ္အတန္ထြားသျဖင့္ ဂီႏို အသက္ထြက္လုမတက္ နာက်င္စြာခံစားေနရသည္။ ထို႕အျပင္ မညွာမတာ ရက္ရက္စက္စက္ လုပ္ေနသျဖင့္ ဂီႏို႕စအိုမွ ေသြးမ်ားယိုစီးလာသည္

 

“အား..................................”

 

                               

                                                                                                             ဆက္ရန္ရွိေသးသည္-

                                                                                                              Lovealone

 

facebook.com/lonelone

boytheboy.sept@gmail.com







Sep 23rd

ညာေျပာတတ္တဲ့ေကာင္ကေလး-(အပိုင္း-၅၂)

By LU LIN PYO
...သူနဲ့ kissing ဆြဲေနတာ ဘယ္သူလဲ ၾကည့္လိုက္စမ္း....ဟင္မႏၱေလးက ဒိုင္ဇိုင္နာ မင္းလက္ယာ ..ဆိုပါလား....ပံုေအာက္မွာလဲ comment ေတြ ေ၇းထားတယ္ .....ေကာင္ေလးညိဳ
ငါေတာ္ေတာ္ေဒါသထြက္ေနျပီတဲ့....

...ေအးေလ...နင့္အေကာင္က နင္နဲ့ ၾကိဳက္ေန၇င္းတန္းလန္းနဲ့ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ....အ၇ွက္ကို မ၇ွိဘူး....ခုနင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ...
...ဟို...ငါနဲ့ ....ငါနဲ့ သူနဲ့က ျပတ္သြားျပီဟ...
...ဟယ္ ..ဘယ္လို....

မိေဇာ္မ နဲ့ ျပည္ျပည္ ထထိုင္လိုက္ျပီး အံ့ၾသစြာမိုးတိမ္ ကို ၾကည့္ေနၾကသည္။

....ဘယ္တုန္းကျပတ္သြားတာတုန္း ျမန္လိုက္တာ....ငါတိုေတာင္မသိလိုက္ဘူး...
...ဟုတ္တယ္ဟ....သူ က magazine designer မီခ်ီကို နဲ့ ျဖစ္လို့ ငါျဖတ္လိုက္တာ...
     ဒါ ငါနဲ့ျပတ္ျပီးမွ ေနာက္တစ္ေယာက္ျဖစ္မယ္....မႏၱေလး ထိေတာင္သြားျပီး၇ွဳပ္တယ္...
...ဟုတ္ပ တင္ထားတဲ့ပံုကိုလဲၾကည့္ပါအံုးဟယ္ ေစာက္၇ွက္မ၇ွိဘူး...ဟိုတစ္ေယာက္လဲ
  အ၇ွက္ကြဲတာေပါ့....ေ၇းထားလိုက္ေသးတယ္...ျမန္မာျပည္အနွံ့ကကိုယ့္ခ်စ္သူတဲ့...
 အံ့ပ ...နာမည္ၾကီးခ်င္တာမ်ားတစ္ျခားနည္းလမ္းေတြ၇ွိပါတယ္ဟယ္..


မိုးတိမ္ ...ေကာင္ေလးညိဳ ၇ဲ့ ပံုကို ၾကည့္ေန၇င္းမွ မ်က္၇ည္၀ဲတက္လာသည္။
...နင္ေတာ္ေတာ္ ၇က္စက္တာပဲေကာင္ေလးညိဳ....

မိေဇာ္မ က lalptop ကို ပိတ္လိုက္ျပီး...

...ကဲ သူငယ္ခ်င္း...နင္ ဘာမွ စိတ္ညစ္မေနနဲ့ ....သူၾကင္မွကိုယ္ၾကင္ပဲ...
     နင့္မွာေနသူ တစ္ေယာက္လံုး ၇ွိေနေသးတာပဲ....
...ေတာ္စမ္းပါဟယ္ ငါသူ ့ ကို မၾကိဳက္ပါဘူး...
...ဟဲ့ ...ေနသူ က ေကာင္ေလးညိဳ နဲ့ပဲ ယွဥ္ၾကည့္အံုး အသားျဖဴတယ္...၇ုပ္ကလဲ ကို၇ီး
   ယား...ပိုက္ဆံလဲ ၇ွိတယ္...နင့္အေကာင္ လို အိမ္ငွားေန၇တာမဟုတ္ဘူး....
...ငါ ခ်မ္းသာတာမမက္ဘူး မိေဇာ္....ငါ့ နွလံုသား ၇ဲ့ အလိုက် ခ်စ္မိတဲ့ ခ်စ္မိတဲ့ ခ်စ္သူပဲ လိုခ်င္တာပါ....
...ကဲ ...ခုနင္စိတ္ညစ္တာေပ်ာက္သြားေအာင္ ငါတို့ ဒီည ကလပ္သြားၾက၇င္မေကာင္ဘူးလား....
...ဟဲ့ ငါအိမ္မွာ ခင္မို့မို့ေအး ေသာင္က်န္းေနတယ္...ဖုန္းေတာင္ ကံေကာင္းလို ေနသူ
    ေၾကာင့္ျပန္၇တာ...
...ဟင္....နင္နဲ့ ေနသူ နဲ့ ေတြ ့ ျဖစ္ေသးတယ္ေပါ့...
...ေအး...
...ေကာင္မ ၾကည့္စမ္း မၾကိဳက္ဖူး မၾကိဳက္ဖူး နဲ့ ...ဘယ္လိုေတြ ့တာလဲ...
...ေအး ဒီလိုေဟ့....

မိုးတိမ္ က ေကာင္ေလးညိဳ နဲ့ ျပတ္တဲ့ အခ်ိန္က စျပီး အိမ္ျပန္ေ၇ာက္တဲ့ အထိေျပာျပ
လိုက္သည္။

ေကာင္မ နွစ္ေကာင္ အံ့ၾသလြန္း လို့ မ်က္လံုေတြ ျပဴးကုန္ၾကသည္။

...ဟယ္ အဲဒါနဲ့ ပဲ နင္နဲ့ သူနဲ့ ျဖစ္သြားၾကတယ္ေပါ့...အံ့ၾသပဟယ္ ...ေလာကၾကီး လဲ
  လိုက္မမွီေတာ့ဘူး...မေခ်ာင္းလိုက္၇တာ တစ္ပြဲနာတယ္...
...ေအာ္ ...အေ၇းတဲ့ ဒီနွာဘူး မကတစ္မ်ိဳး...

မိုးတိမ္ က မတ္တပ္ထ၇ပ္လိုက္ျပီး
...ငါ အိမ္သာသြားအံုးမယ္....
...ေအး ....

မိုးတိမ္ အိမ္သာ ထဲေ၇ာက္သြားေတာ့ မိေဇာ္မ က ျပည္ျပည္ နား ကပ္ ျပီးတိုတုိးေျပာလိုက္သည္။

...ဟဲ့ ...နင္ ဒီည မိုးတိမ္ နဲ့ ေနသူ ့ ကို ေလွာ္၇ေအာင္ေလ...သူအိမ္သာထဲ၀င္တုန္း
ေနသူ့ ကို ဖုန္းျမန္ျမန္ ေခၚလိုက္...
...ေအး ...ေကာင္းတယ္ေကာင္းတယ္....

ျပည္ျပည္ က ဖုန္းကို ေကာက္ကိုင္ျပီး ေနသူ ့ဖုန္းကို လွမ္းေခၚလိုက္သည္။

...ဟယ္လို....ေနသူ လား....



Dec 8th

အခ်စ္ရြာ မွ ဆရာ ဂ်ိမ္း

By jinjar
ညကေမွာင္မုိက္၍ ၾကီးဆုိးကာ ပိတ္ပိတ္ေမွာင္ ေအာင္ ၿဖစ္ေနသည္။ လူသူ မရွိေ သာ
  ေတာနက္ ၾကီးထဲတိတ္စိတ္စြာ ရွိေနခ်ိန္၀ယ္ လူသားသုံးေယာက္ ေတာၾကီးထဲသုိ႔
တုိးလုိ႔၀င္ သြား သည္။ ေရွ႔က ေလ်ာက္ေနေသာ လူမွ ဓါတ္မီး ကုိအားၿပဳ ၍ လမ္းၿပ ေနသ
လုိ ေနာက္ မွ လူႏွစ္ေယာက္ က အထုတ္တစ္ခု ကုိထမ္းကာ ေရွ႔မွသြားသူ ၏ လမ္းၿပ မီး
ကုိ အားကုိးကာ ေလွ်ာက္လုိက္ေနသည္။
“ေဟ့ေကာင္ ေအာင္ ၾကီး မင္းက အရမ္းေလွ်ာက္ မေနနဲ ့”
“ေအးေလးကြာ မည္းတူး ေၿပာတာမွန္တယ္ ငါတုိ႔က ဒါၾကီးထမ္းၿပီးလုိက္ေနရတာ”
ေရွ႔ မွသြားေနသူ ေအာင္ ၾကီး ကေနာက္ ကုိလွည့္လုိက္ၿပီး
“လဒ ေၾကာင္ ခ်ီး စကားေၾကာရွည္မေနနဲ႔ ငါေနရာေကာင္းလုိက္ရွားေနတာ ငါလုိ အၿမင္
 သိ ပညာရွိကုိမေစာ္ကားနဲ႔”
“ေအာင္ၾကီးကလဲ ကြာ ငါက ေၿပာတာက ေတာ္လဲနက္လွၿပီး ေတာ္ေတာ့ေလ ဒီေလာက္
ဆုိရေလာက္ပါၿပီး ငါတုိ႔ထမ္းထားၾကီးကလဲ ေလးလွၿပီး”
မည္းတူး ဆုိသူ ၏စကားကုိေထာက္ ခံေသာအားၿဖင့္ ေၾကာင္ခ်ီး ကလဲ၀င္ေၿပာသည္။
“ဟုတ္တယ္ ဟုတ္တယ္”
သူတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ မွာေတာ့ ထမ္းထားရသည့္ အိတ္ၾကီးကေလးလွၿပီး မီးေရာင္ေလ
 ၿပကာ ေရွ႔ မွေလ်ွာက္ေနသည့္ေအာင္ၾကီး ကေတာ့ ဓါတ္မီးတစ္ ခု ႏွင့္ေပါက္ၿပား တစ္ခု
သာ ပါေသာ ေၾကာင့္ သူတုိ႔ေလာက္ေလးမည္ မဟုတ္ေခ်။
“အား........”
“အမယ္ေလး...”
“ဘာတုံး ဘာၿဖစ္တာလဲ”
မည္းတူး ႏွင့္ ေၾကာင္ခ်ီး ထမ္းလာေသာ အထုတ္ၾကီး ကုိ လြတ္ခ် လုိက္ကာ ေၾကာက္လန္႔
တၾကား တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ က်စ္က်စ္ ပါေအာင္ ဖက္ထားၾကသည္။ ေအာင္ၾကီး
 မွာလဲ သူတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ေၾကာင့္ လန္႔ ဖ်တ္သြားကာ လက္မွ ကုိင္ထားေ သာ ေပါက္ ၿပား
ပင္ လြတ္ က်သြား ၿပီး လူက လန္႔ ၍ ေၿပးဖတ္ လုိက္မိသည္။
"ဘာၿဖစ္လုိ႔လဲ ဘာေတြ ၿဖစ္လုိ႔လဲ"
“အေလာင္းေကာင္ ၾကီး လွဳပ္လာလုိ႔”
“အီး...ဟီး...သားမွားၿပီး အေမရဲ့ သားမွားၿပီး”
မည္းတူးကရွင္းၿပ ေနသလုိ ေၾကာင္ခ်ီးက ငုိေလၿပီ
“ဟာကြာ အေၾကာ ဆန္႔တာၿဖစ္မွာ ေပါ့ ဒီလုိပဲ ၿဖစ္တတ္တာပဲ ဒီေလာက္ေတာင္ ေၾကာက္ရ လား..ဟ”
ေအာင္ ၾကီး ေၿပာေၿပာဆုိဆုိႏွင့္ သူတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ ရဲ့ေခါင္း အားထုလုိက္ပါေတာ့သည္။
“သြား...အေလာင္းေကာင္ ၾကီး ကုိၿပန္ေကာက္”
ေအာင္ၾကီး ေငါက္လုိက္ေသာေၾကာင့္ မည္းတူးႏွင့္ ေၾကာင္ခ်ီး အေလာင္းၾကီး ကုိရွာ ရ
သည္။ လြတ္က်သြားေသာ ေနရာက ေနၿပီး ေၿမနိ္မ့္ရာသုိ႔ လိမ့္ဆင္းသြားေသာ အထုတ္
ၾကီး ကုိရွာ ေသာ္လည္း အိတ္ခြန္ (ဆားလာအိတ္) သာရသည္။
ထုိအိတ္ထဲမွ အရာကေတာ့မရွိေတာ့ သူတုိ႔ သုံးေယာက္ ၿပဴးၿပဴး ၿပဲၿပဲ ၿဖင့္ရွာပါေသာ္လဲ
ဘာမွမေတြ႔ ရ၊ ၾကည့္ရတာ ေဘးမွအင္းအုိင္ ၾကီး ထဲက်သြား ၿပီးထင္ သည္။  ေဇာ  ေခြ်း
 မ်ားပင္ ပ်ံလာေတာ့သည္။
“မေတြ ႔ ဘူး ဘယ္လုိလုပ္မလဲ.”
မည္းတူးက ေၾကာက္ ေခြ်းမ်ားၿပန္ကာ ဒူးမ်ားပင္တုန္ေနသည္။
 ေၾကာင္ခ်ီးမွာ လွဳပ္ေတာင္   မလွဳပ္ရဲေပ။
“အူး.....အူး....အူ.........”
ထုိအခ်ိန္မွာ ေခြးအူသံကုိ အေ၀းတစ္ေနရာ မွၾကားလုိက္ရေသာ သူတုိ႔သုံးေယာက္
တစ္ေယာက္ မ်က္နာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ကာ မ်က္လုံး မ်ား ၿဖင့္ ဘာသာၿပန္ကာ အလု
ယက္ ထေၿပးၾကပါေတာ့သည္။
အား...............................

********

“ကဲ ခ်စ္ဇနီးေလး ဂြက္ဂြက္ ေရ ထပါေလ ေမာင္ေတာ္ ႏြားႏုိ႔ေဖ်ာ္လာပါတယ္ေလ”
ေအာင္ ဘု ခ်စ္ဇနီးကုိ ႏွဳိးကာ ႏြားႏုိ႔ေသာက္ေစသည္။ သူုတုိ႔ မွာ ညားၿပီး ၂ႏွစ္ၿပည့္မွ
ဇနီးၿဖစ္သူ ကုိယ္၀န္ရေတာ့ သူ႔မွာ၀မ္းသာကာဖူးဖူးမွဳတ္ ဂရုစုိက္ေနရသည္။ သူတုိ႔
၏ပထမ ဦးဆုံးရင္ေသြးေလမဟုတ္ လာ ဒါေၾကာင့္လဲ ဂြက္ဂြက္ ကုိ သူဂရုစုိက္ေ နရ ပါ
သည္။
“အဟင့္  .....ႏြားႏုိ႔ေသာက္ခ်င္၀ူး”
ဂြက္ဂြက္ မေသာက္ခ်င္လုိ႔မဟုတ္ပါ လင္ေတာ္ေမာင္ အားတမင္ခြ်ဲေနၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။
“မေသာက္ခ်င္လုိ႔ ရမလား ဂြက္ဂြက္ ရယ္ ေမာင္ တုိ႔ ရဲ့ရင္ေသြးေလး ရွိေသးတယ္ေလ”
“အုိးပါး ကလဲ အဟင့္”
လုပ္လာၿပီး ဒီကုိရီးကား ေတြၾကည့္ၿပီး ေခၚလာၿပန္ၿပီး။ ခုေခတ္ေရး ဆီးေၾကာင္းကလဲ
ၿမန္မွၿမန္ပင္ ကူးဆက္ေရာဂါထက္ပင္ဆုိးေတာ့သူတုိ႔ ရြာ မွ မိန္းမမ်ားသည္ ။
ကုိးရီးရာဇာတ္ကား မ်ားၾကည့္ကာ တုပ၍ ေၿပာဆုိေနၾကသည္ မွာ မေၿပာတတ္လွ်င္
ပင္ေခတ္ေနာက္က်က်န္ခဲ့မည့္ အေနထားပင္။
“အုိးပါး.”
“ဘာတုံး”
“ႏြားႏုိ႔ေသာက္ရင္ ေလ ကေလးက သူ႔အေမလုိ ေခ်ာမွာလာဟင္”
“အမ္”
ေအာင္ ဘု မ်က္လုံးၿပဴးသြားသည္။ ဂြက္ဂြက္ ကုိၾကည့္လုိက္ေတာ့ ၾကည့္ေနတဲ့ ဂြက္ဂြက္
 ရဲ့ အ ၾကည့္ေတြ ကေတာင္ ကုိတစ္လုံးေၿမာက္ကုိတစ္လုံးေရာက္ေနသည္။ မည္းလုိက္
သည့္အသား ေအာင္ ဘုေလာက္ ပင္မၿဖဴ၊ မ်က္လုံးကလဲ ေစြေနသည္။
ကေလးကဂြက္ဂြက္ ႏွင့္တူရမည္တဲ့ အမေလးစဥ္းစားလုိ႔ေတာင္ မရဘူး၊ တူလုိ႔လည္း
မၿဖစ္ ႏုိင္ပါေခ်။ ေအာင္ဘု သည္ဂြက္ဂြက္ ၏လက္ ကအနားသုိ႔ လွမ္းလာ ခ်ိန္မွာဘာ မွ
မေတြးေတာ့ပဲ ႏြားႏုိ႔ ကိုေမာ့ေသာက္လုိက္ေတာ့သည္။ ကေလးက သူနွင့္ပဲတူ ပါေစ
ေ တာ့ ။ ဂြက္ဂြက္မွာေတာ့ လက္က ႏြားႏုိ႔ ခြက္ ဆီ မေရာက္ေတာ့ ပဲ ေလထဲမွာ တန္လမ္
ၾကီး ေအာင္ဘု ကုိေၾကာင္ကာေမာ့ၾကည့္ေနသည္။
 “ငါနဲ႔ပဲတူပါေစ ေတာ့ ဒါေၾကာင့္ငါပဲေသာက္လုိက္ေတာ့မယ္”
"အုိးပါး......."
ဂြက္ဂြက္အသံ က သန္းေခါင္းယံ အခ်ိန္ မွာ မသာမယာ ဌက္ဆုိး ထုိးသလုိ ထြက္ သြား
ေ တာ့သည္။ အနားမွာ ရွိေသာ ေအာင္ဘုမေၿပာႏွင့္ အေ၀းမွ လမ္းေတြေပၚမွာ ရွိၾက
ေ သာ္ ေခြးမ်ားပင္ လန္႔ဖ်တ္ကာ ထေအာ္ကာ အူးကုန္ၾကပါေတာ့သည္။
ထုိအခ်ိန္၀ယ္ အိမ္ေအာက္ မွ ၾကက္ၿခံမွ ၾကက္မ်ား ေအာ္ သံၾကားလုိက္မိသည္။

"အုိးပါး...အိမ္ေအာက္ ကၾကက္ၿခံမွာ အသံၾကားတယ္ေတာ့ ေတာ၀က္ေတြ
လာၿပန္ၿပီးလာ မသိဘူး သြားၾကည့္အုံး"
ေအာင္ဘု ထကာ ေအာက္ သို႔ဆင္းလာခဲ့ေတာ့သည္။ ေတာ၀က္ ေတြကလဲ ဆုိးၾကသည္။
 ၾကက္စား မ်ားကုိလာလာ စားေနၿခင္းၿဖစ္သည္။ ထုိေၾကာင့္လဲ စိတ္ညစ္ရသည္။

"ေတာက္ ေတာ္ေတာ္ ရွဳပ္တဲ့၀က္ေတြ သတ္ၿပီးေတာ့ အရီးေဗြး ဆုိင္မွာ သြားေရာင္း
စားပစ္မယ္"
ဗ်စ္ေတာက္ ဗ်စ္ေတာက္ နဲ႔ ေအာင္ဘု ညီးတြားၿပီး ၾကက္ၿခံ အနားသုိ႔ ကပ္လုိက္ေတာ့
အရင္ ကလုိေတာ၀က္ တုိး၍ ၾကက္မ်ားလန္႔သည့္အေနထား မဟုတ္တာကုိ
သတိထားမိလုိက္သည္။ ၾကက္ၿခံထဲမွ ၾကက္မ်ားကလဲ ဟုိဒီ ေၿပးေနၾကသည္မွာ
တစ္ခုခုကုိေၾကာက္ေနသည္ လား ေနာက္ကေၿခာက္၍ ဟုိးဘက္ ေၿပးလုိက္ ဒီဘက္ ေၿပး
 လုိက္ ပုံပင္ ၿဖစ္ေနေတာ့သည္။
"ဘာၿဖစ္တာလဲ ဟ...ဒီၾကက္ေတြကလဲ"
ေအာင္ ဘု ၾကက္ၿခံတံခါးကုိ ဖြင့္လုိက္ၿပီး အထဲသုိ႔ ၀င္လုိက္ေတာ့သည္။ ၾကက္ၿခံထဲသုိ႔
ဓါတ္မီး ၿဖင့္ လုိက္ၾကည့္ေနမိသည္။
ဂလုံ ဂလြမ္.........
ေအာင္ဘု ၾကက္ ၿခံ၏ အသံလာရာ ညာဘက္ သုိ႔ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ၾကက္စား
ခြက္  ႏွင့္  ေရခြက္ လိမ့္ ထြက္လာသည္။ ထုိေ နာက္မွာေတာ့ ေမွာင္ေနေသာ ေနရာ မွ
ၾကက္ေမႊ မ်ား ပ်ံတက္ ကာလြင့္လာသည္။ ေအာင္ဘု ေၾကာင္ကာသြားသည္။
လန္႔လည္းလန္႔မိသည္။တစ္ခါမွ ဒီလုိမ်ဳိး မၾကဳံဖူေခ်။ ဓါတ္မီး ႏွင့္ေသၿခားထုိးၾကည့္လုိက္ေတာ့
" အား .................................."
ေအာင္ဘု ေနာက္လွည့္ ကာ ေၿခဖ၀ါးႏွင့္ တင္ ပါး တ သားထဲ က် ကာ ေၿပး ပါေလေတာ့
သည္။ အိမ္ေ ပၚ သုိ႔ မည္ သုိ႔  ၿပန္ေရာက္သည္မသိေတာ့။
"ဘာ ၿဖစ္လုိ႔ လဲ အုိးပါး"
"ဟုိ ...ဘာမွမၿဖစ္ဘူး"
အစပထမေတာ့ ေအာင္ဘု ဂြက္ဂြက္ အားေၿပာၿပမလုိ႔ ပါ သုိ႔ေပမယ့္ ဂြက္ဂြက္ က
 ကုိ ၀င္းၾကည္ နဲ႔ အဲမွား လုိ႔ ကုိယ္၀န္ ၾကီး နဲ႔ဆုိေတာ့ေၾကာက္လန္႔သြားမည္ ဆုိ၍
မေၿပာေတာ့ပဲ ေၾကာက္ေၾကာက္ႏွင့္ အိပ္ယာထဲ ၀င္လုိက္ေတာ့သည္။ မ်က္လုံးထဲ မွ မ
ထြက္မိေတာ့ မ်က္နာၾကီးက နီနီရဲရဲ အစြယ္လုိလုိ ရွည္ရွည္ သြားၾကီး ၿပီး ေတာ့
ပါးစပ္မွာလဲ ၾကက္ ၾကီး စားထား လုိ႔ေသြးေတြနဲ႔အမယ္ေလး လန္႔ လုိက္တာ....ေအာင္ ဘု
မ်က္လုံး ထဲ ကမထြက္ေတာ့ ေၾကာက္ တာလဲ လူက တုန္လုိ႔ ေနပါၿပီး။
ၾကက္ၿခံ အတြင္း ထဲမွာေ တာ့ လူႏွစ္ေယာက္ ေအာင္ဘု ေၾကာက္ လန္႔တ ၾကား ထြက္ေၿပး သြားတာကုိ ၾကည့္ ၿပီး ၾကိတ္ ၀မ္းသာကာ ရီေ န ၾကေတာ့ သည္။ လက္၀ါးၿခင္း
 ပင္ရုိက္လိုက္သည္။ ထုိသူႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ အကယ္ဒမီကုိၾကီး ဂ်ိမ္းရဲ့ညီေတာ္ေမာင္
ဂ်င္းဂ်ားႏွင့္တင္သန္ တုိ႔ပင္ၿဖစ္ၾကသည္။
"ဟီးဟီး မနက္ၿဖန္ေတာ့ ကုိၾကီး ဂ်ိမ္းတုိ႔ အလုပ္သစ္ရၿပီး ဟီးဟီး"
"ဟုတ္ပါ့ ဟဲဟဲ.....အား.."
တင္သန္ ၏ေၾကာက္လန္႔တၾကားၿဖစ္သြား ေၾကာင့္ ဂ်င္းဂ်ားလန္႔ ကာ ေနာက္ သို႔လွည့္
ၾကည့္ လုိက္ၿပီး
"ဘာၿဖစ္တာတုံး"
"မင္း ကရီတာကုိ.."
"အမ္...."
"မင္းမရီပဲ ေနရင္ေကာင္းမယ္ မင္းလုပ္ထားတာၾကီး ကရီလုိက္ရင္ေၾကာက္စရာၾကီး"
"ေသနာ မင္းပဲ ငါ့ကုိၿပင္ေပးထားၿပီး ေတာ့"
"ေအးေနာ္ ငါ့လက္ရာ ကအဲေလာက္စြမ္းတာ"
ဂ်င္းဂ်ားကုိ ၿမင္တာႏွင့္ေၾကာက္ ေစရန္ ရုပ္ဖ်က္ ကာ ၿပင္ေပးထားသူက တင္သန္၊
ကုိၾကီးဂ်ိမ္း မွာ သူတုိ႔သုံးေယာက္တြင္အၾကီးဆုံးအေလ်ာက္သူတုိ႔ ညီအကုိ သုံးေယာက္
မွာ ကုိၾကီး ဂ်ိမ္း ႏွင့္ ဂ်င္းဂ်ားက အသက္ သိပ္မကြာ ေပမယ့္ တင္သန္ က်ေတာ့ အေမ တုိ႔
လူလုပ္ ကုမၼဏီ ကနည္းနည္း ေႏွးသြားကာ သူ က်ေတာ့ ႏွစ္ ေတာ္ေတာ္ ကြာမွ ထြက္
 လာသည္။ ထုိေၾကာင့္ ကုိၾကီး ဂ်ိမ္းက သားေတာ္ တစ္ေယာက္ လုိ ခ်စ္ခင္ သည္။
ဂ်င္းဂ်ား ႏွင့္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေပါင္း ေပါင္ ၾကသည္။ မင္း ငါ ၿဖင့္ေၿပာဆုိၾကသည္။
သူတို႔ ေတြမွာမိဘေတြ မရွိၾကေတာ့ ပဲ ကုိၾကီး ၏ အရိပ္ေအာက္ မွာ မွီခုိေနၾကပါသည္။
သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္လက္၀ါး ၿခင္းရုိက္ ကာ ေအာင္ ဘု တုိ႔ ၾကက္ၿခံမွတိတ္တစိတ္ ထြက္
ခဲ့ၾကေတာ့သည္။
******

ရြာ ၏နာမည္ ေလးက အခ်စ္ရြာ ...ၿမန္မာ ႏုိင္ငံ အညားေဒသ ၿဖစ္သည့္ စစ္ကုိင္းေတာင္
 ရုိး ေၿခ တြင္ မထင္မရွားရြာကေလးပါ။ အခ်စ္ရြာ ေလးသည္ ေအးခ်မ္း၏ ရြာသူ/သားမ်ား
 သည္ ရုိးသားၾက သည္။ ရြာ ကေလးမွာ ဖြဲ႔ စည္းပုံကလဲ အိမ္ေၿခ ႏွစ္ရာသာရွိသည့္ ရြာ
ကေလး ရြာသား/သုူ မ်ားကလဲ ေတာင္ယာ လုပ္ကုိင္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း သည့္
ရြာကေလးပါ။ ရြာကေလးတြင္ လက္ဘက္ ရည္ႏွင့္စားေသာက္ ဆုိင္ တစ္ခုသာရွိသည္။

ဆုိင္၏ နာမည္ က အရီးေဗြး၊ တစ္ရြလုံး မွာ ဒီဆုိင္သာ ရွိသည္။ ထမင္းႏွင့္ လက္ဘက္ရည္
ဆုိင္ လူတကာ စုံသည့္ဆုိ္င္ပင္ ၿဖစ္ေနေတာ့သည္။ရြာ တည္ေဆာက္ပုံက လဲ ကုိယ့္ရြာ
မုိ႔ေၿပာသည္မဟုတ္ လွသည္။ ရြာ ေဘးပတ္ပတ္လယ္တြင္ လယ္ကြင္းမ်ားရွိကာ လယ္
 ယာစုိက္ပ်ဳိးၾက၊ ရြာ၏ေတာင္ ရြာ ေၿမာက္ရြာဟု အလယ္အင္းၾကီး မွခံေနကာ တံငါး
မ်ားလဲ လုပ္စားၾကသည္။အရီးေဗြး၏ ေယာက်္ား ၿဖစ္သူ ဦးခင္ေမာင္သိန္း၀င္း ကေတာ့
 ဆုိင္ မွာ စားဖုိးမူး၊ အရီးေဗြး ကေတာ့ ဆုိင္လာသမွ် လူမ်ား ႏွင့္ဒုိင္ခံ စကားေၿပာ
ဧည့္ခံသည္။ ဦးခင္ေမာင္သိန္း၀င္း ကေတာ့ စားပြဲထုိးလဲ သူပင္၊ စားဖုိးမူး လဲသူပင္။
ဒီေန႔ေတာ့ ဆုိင္မွာ လူစီးကားေနသည္။ ပူပူ ေႏြးေႏြး ညကအၿဖစ္ပ်က္ ကုိ ေအာင္ဘု
ကရွင္းၿပ ေနသလုိ ရြာ လူၾကီး ၿဖစ္သည့္ ေက်ာင္းဆရာေဟာင္း ဦးလူေကာင္း 
(ေက်ာင္းဆရာၾကီး)၊ ဦးေက်ာ္မုိး (ရြာသူၾကီး) ႏွင့္ အရီးေဗြးတုိ႔ ကစိတ္ပါ၀င္စား စြာ
နားေထာင္ေနၾကသည္။
ေအာင္ဘု တုိ႔စကား၀ုိင္း ကုိ စိတ္မပါသလုိ နားစြင့္ေနသူ ကေတာ့ ေက်ာင္းဆရာေပါက္စ
 မ်ဳိးသူ ႏွင့္ စုိင္းမင္းခ တုိ႔ပင္ၿဖစ္ၾကသည္။ ဆုိင္ထဲတြင္ မနက္ခ်ိန္ခါ ၿဖစ္သည့္အေလ်ာက္
 လူကက်ေနသည္။ မနက္ခိ်န္ခါ တြင္ မနက္ စား လက္ဘက္ရည္လာေသာက္ေသာ သူ
မ်ားႏွ င့္ ရွဳပ္ေနသည့္ခ်ိန္ အရီးေဗြးကေတာ့ ထုိင္ရာကမထ ပဲ စိတ္ပါစြာ စကား မပ်က္ ခံ
 ပဲ ေၿပာဆိုေနပါသည္။
"အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဗ်ာ"
"အုိ"
"က်ေနာ္ မွာလန္႔ သြားတာ ေသးေတာင္ထြက္မတတ္ပဲ"
"ဟယ္ နင္မုိ႔ လုိ႔ ေပါ့ ငါဆုိ ေနရာမွာတင္ လန္႔ ၿပီးေမ့လဲသြားမွာ"
"သြားၾကီး ကလဲ အၾကီၾကီး"
"အုိ"
"ပါးစပ္မွာလဲ ေသြးေတြနဲ႔"
"ဟယ္"
ေဒါင္.....................................................
"ေအာင္မေလး ဗ်" .....အေမ့ ......အမေလးေတာ့.......အား........
ရုတ္တရက္ သံၿပားသံၾကီးၾကားလုိက္ေတာ့ နားေထာင္ ေနသည့္ သူမ်ား ႏွင့္ ေၿပာ ဆုိေန
 သည့္သူ ေတြ လန္႔ ဖ်တ္သြားၾကေတာ့သည္။
အသံလာ ရာသုိ႔ ၾကည့္လုိက္ၾကေတာ့ ဦးခင္ေမာင္သိန္း၀င္း သည္ကုိင္ထားေသာ ဒန္းအုိး
 ဖုံးၾကီးက ဦးလူေကာင္း ၏ေခါင္းေပၚေရာက္ေနသည္။
"ဒီမွာ လူေကာင္း"
"ဗ်ာ"
မ်က္နာငယ္ ေလႏွင့္ ၿပန္လည္ ၾကည့္ကာထူးလုိက္သည္။
"ခင္မ်ား ေၾကာက္တာလဲ ေၾကာက္ေပါ့ က်ဳပ္မိန္းမ လက္ကုိကုိင္ ၿပီး ေၾကာက္တာေတာ့
 မေကာင္းဘူး"
"ဗ်ာ အဲ ....ဟုတ္ပါရဲ့"
ထုိအခါ မွ အရီးေဗြး ကလက္ကုိရုန္းကာ မ်က္ေစာင္းထုိးလုိက္ၿပီး
"ကဲ ကဲ ေအာင္ဘု ဆက္ေၿပာ"
"ဘယ္ေရာက္သြားၿပီး လဲ"
ထုိအခ်ိန္ ၀ယ္ မ်ိဳးသူ ကထေဖါက္ေတာ့သည္။
"သူ႔ မိန္းမ ဂြက္ဂြက္ဆီကုိေလ"
အရီးေဗြး မ်က္ေစာင္းက ဒုိင္းကနဲ မ်ဳိးသူ ဆီပုိ႔လုိက္ၿပီး။ မ်ဳိးသူ အေၾကာင္းကုိ သိေသာ
အရီးေဗြး ၾကဳိတင္ ပိတ္ထားလုိက္သည္။
"နင္ မရွည္ နဲ႔ တိတ္တိတ္ေန ဆက္ေၿပာ ေအာင္ဘု"
”အဲဒါနဲ႔ေလ က်ေနာ္ လည္း လန္႔ ၿပီး အိမ္ေပၚတက္ေၿပးတာပဲ တစ္ကယ့္သူရဲ မွ သူရဲ
အစစ္”
“ဟယ္..ဟုတ္တာေပါ့ ေဗြးတုိ႔ ငယ္ငယ္ကလဲ ေညာင္ပင္ၾကီး မွာေတြ႔တာပဲ”
“ကုိေအာင္ဘု က်ေနာ္ေမးအုံးမယ္”
“ဟဲ့ မ်ဳိးသူ နင္ေနာ္ စကား၀ုိင္းကုိပ်က္ေအာင္ မလုပ္နဲ႔”
“ဟာ အရီးေဗြးကလဲ က်ေနာ္ အေကာင္းေမးမလုိ႔ ပါ”
“အင္းၿပီးေရာ”
အရီးေဗြး ကမ်ဳိးသူ ကုိ မ်က္ေစာင္းထုိးကာ မသက္သာ လုိ႔ လက္မွဳိင္ခ်သည့္ ပုံစံဖမ္း
 လုိက္ေသးသည္။
“ကုိေအာင္ဘု ၾကက္ဘယ္ႏွစ္ေကာင္ ပါသြားလဲ က်ေနာ္ ေမးတာ က ၾကက္
ဘယ္ေလာက္ေ ပ်ာက္သြားလဲ”
မ်ဳိးသူ စကားေၾကာင့္ ေအာင္ဘု လက္ခ်ဳိးကာ ၾကက္ေကာင္ေရတြက္ေနသည္။
အရီးေဗြးတုိ႔ သုံးေယာက္ကေတာ့ ေအာင္ဘု ကုိမ်က္ေတာင္ မခတ္ပဲ စိတ္၀င္တစား
 ၾကည့္ကာ လန္႔ ဘုိ႔ ရန္ၿပင္ စဥ္ေနၾကသည္။
ေအာင္ဘု မုိးေပၚကုိ ၾကည့္ေတာ့ အရီးေဗြးတုိ႔ လဲ လုိက္ၾကည့္သည္။
“ဘယ္ႏွစ္ေကာင္မွ ေပ်ာက္ဘူး အားလုံးရွိတယ္ တစ္ေကာင္ မွေပ်ာက္ဘူး”
“ဟယ္....”
“ဟာ...”
“ဟင္...”
လန္႔မည့္ သူမ်ားၿပည့္ၿပည့္၀၀ မလန္႔လုိက္ရပါ။
“ဒါေၾကာင့္ေၿပာတာေပါ့ တစ္ေယာက္ေယာက္ ကေနာက္ သြားတာေနမယ္”
“မၿဖစ္ႏုိင္ဘူး ငါတစ္ကယ္ သူရဲကုိေတြ႔ လုိက္တာ”
မ်ုဳိးသူ စကားကုိ ေအာင္ဘု ၿပာၿပာသလဲ ရွင္းသည္။ သူအမွန္တစ္ကယ္ေတြ႔ လုိက္သည္
ပဲ။
”ဟဲ့ တစ္ၿခားၿခံ ကၾကက္ကုိယူလာ ၿပီး ေအာင္ဘု ၿခံမွာ လာစားတာေနမွာေပါ့ ”
အရီးေဗြး ကလဲ လက္မေလွ်ာ့ တစ္ကယ့္သူရဲ မွသူရဲ ေၿပာေနသည္။
ထုိအခ်ိန္ ၀ယ္ စကား၀ုိင္း အတြင္း သုိ႔ ၀င္လာသူ က အမုန္းဘုရင္ ေခၚ ၿမတ္ေစာ
ပင္ၿဖစ္ေလသည္။
“ခင္မ်ား တုိ႔ ကလဲ ဒီမွာ ထုိင္ၿပီး ေၿပာေနမယ့္ အစား အထက္လမ္း ေအာက္လမ္း ပုိင္
 တဲ့ဆရာဂ်ိမ္း ဆီသြားပါလား”
“ဟယ္ဟုတ္တာေပ့ါ ေမ့ေနလိုက္တာ ဆရာဂ်ိမ္းဆီသြားရမယ္”
အရီးေဗြးက လည္းေထာက္ခံသည္။
ထုိေနာက္ သူ တုိ႔ အုပ္စုလုိက္ ဆရာဂ်ိမ္းအိမ္သုိ႔ ခ်ီတက္လာၾကေတာ့သည္။
မ်ဳိးသူ ႏွင့္ စို္င္းမင္းခ လဲ လုိက္လာသည္။
ဆရာဂ်ိမ္းသည္ နည္းနည္း ရရ ဆရာၾကီးမဟုတ္ေခ်။ ၿမိဳ႔ သုိ႔တက္ကာ ပညာစည္းပူကာ
အခ်စ္ရြာ မွာ အထက္လမ္းေအာက္လမ္း ဂုိင္းဆရာအၿဖင့္ နာမည္တစ္လုံးႏွင့္ နာမည္
ၾကီးေ နေသာ ဆရာပင္။ သူ႔ အဆုိရ ဆုိလွ်င္ ၿမဳိ႔ မွ MLGBT မွာအကယ္ဒမီ ဘြဲ႔ အၾကီးၾကီး
 ယူကာ ၿပန္လာသည္။ နာမည္ေတာင္ အကယ္ဒမီ ေဒစီဂ်ိမ္းလုိ႔ ပင္ ကင္းမြန္း တပ္ေပး
ထားသည္။ ဘြဲ႔ေတြ လည္းရထားသည္လုိ႔ ေၿပာသည္။ MLGBT မွာဘြဲ႔ေပါင္းစုံၿဖင့္ ယူကာ
 မိမိဇာတိ ရပ္ေၿမမွာ ညီအကုိ မ်ားၿဖစ္ အထက္လမ္း ဂုိင္းဆရာ အၿဖစ္ လုပ္ေနသည္။
 ဆရာၾကီးဂ်ိမ္း ဆီမွာ တပည့္ ၃ေယာက္ရွိသည္။
အမုန္းဘုရင္ ၿမတ္ ( ဆရာၾကီးဂ်ိမ္း ၏လက္ဆြဲေတာ္ ညီတစ္၀မ္းကြဲ တပည့္  တစ္ခါတစ္ရံ
 ဆရာၾကီးကုိပင္ ဆရာ ၿပန္လုပ္ေသာသူ။ သူ႔ အဆိုရ ဆုိလွ်င္ တပည့္ ရွိမွ ဆရာဆုိတာ
ၿဖစ္တာ သူက ဆရာဂ်ိမ္း၏ ေက်းဇူးရွင္လုိ႔ ပင္ ေၿပာဆုိေနသည္။ သူက အလုပ္ရွာေပး
သူလုိ႔ လဲေၿပာေသးသည္)
ဂ်င္းဂ်ား ( ဆရာၾကီး ၏ညီ အရင္း သူကေတာ့ လူေခ်ာေလး ဟီးဟီး ဘဏ္ဌာထိမ္း
လုိ႔ေတာ့ေ ၿပာ တာပင္ မိ်ဳးသူ ကၾကိတ္ၾကဳိက္သည္ဟူ ၍လည္း သတင္းသုိးသုိး သန္႔
သန္႔ၾကားေနရသည္ ) စကားခ်ပ္၊ ထုိအရာသည္အမွန္မဟုတ္ပါ
တင္သန္ ( ဆရာၾကီး ၏ ညီအရင္း သုိ႔ေပမယ့္ သားလုိခ်စ္ရေသာသူ၊ သူသည္ဆရာၾကီး
ဂ်ိမ္း၏ ခ်စ္လွစြာေသာ ညီအငယ္ဆုံး သားေလးပင္ ၿဖစ္ေတာ့သည္။ သူသည္ လည္း
လူေခ်ာ တစ္ေယာက္ပင္၊ ဂ်င္းဂ်ား ႏွင့္ မုန္႔ စားလုဖက္ သူငယ္ခ်င္းလုိေနေသာ ညီငယ္ )
သူတုိ႔ ရွိေသာ အိမ္သုိ႔ လူအုပ္ၾကီး ခ်ီတက္လာခဲ့ေတာ့သည္။
ထုိအခိ်န္၀ယ္ ဆရာၾကီးအိမ္ တြင္ေတာ့ လူအမ်ားၾကီး ေရာက္လုိ႔ ေနၾကသည္။
အၾကားအၿမင္ေမးသူ၊ အပူကပ္သူ၊ ခ်ဲထီးေမးသူ မ်ားႏွင့္ စီးကားေနေတာ့သည္။

ဆက္ရန္
jinjar

( ဤဇာတ္လမ္းသည္ အားလုံးကုိေပ်ာ္ေစခ်င္၍ ေရးသားေသာ ဇာတ္လမ္းၿဖစ္ပါ ၍
မည္သူတစ္ဦး တစ္ေယာက္ မွမထိခုိက္ ေစရပါဘူး ဟူ က်ေနာ္ ဂ်င္းဂ်ား ေတာင္ပန္းရင္
ခြင့္ၿပဳေပးပါရန္ ေတာင္းဆုိအပ္ပါသည္။ )
Mar 8th

ခ်စ္သူ. ပံုျပင္ အပိုင္း ( ၁၁)

By Kaung Thu Ya.........@.......
အားလံုး ရွင္းလင္းသြားျပီျဖစ္သည္။
ညီေလး အားခ်င္. သနားစရာေကာင္းလြန္းလွသည္။
မိဘႏွစ္ပါးစလံုး မရွိေတာ.ေခ်။
ညီေလး အားခ်င္.ကို အရင္ကထက္ ပို.လို.တိုးလို. ခ်စ္ရေပေတာ.မည္။
အားခ်င္.ေလး သူ.ဘ၀ေလးကို အားငယ္မွာ ေကာင္းခန္. လံုး၀ မလိုလားေခ်။
ညီေလး အားခ်င္.ကလည္း အရင္ကထက္သူ.ကို ပိုလို. တြယ္တာ အားကိုးလြန္းေနသည္။
အားကိုးရွာေရာ.ထင္။`
`တီ......တီ.´´
ေကာင္းခန္. ဖုန္းေကာက္ကိုင္လိုက္သည္။
``ပာယ္လို´´
``ငေကာင္းလား ငါပါ ေဇာ္ေဇာ္´´
``ေအာ္ ေပာ.ေရာင္ေျပာေလကြာ ဘာကိတ္´´
``ေအာ္ဘာမွမပာုတ္ပါဘူး ပာိုေလကြာ မင္းငါတို.ရပ္ကြက္ထဲက ပာိုတရုတ္ကေလးနဲ. ေဘာ္ေဘာ္ေတြ ဆိုတာငါသိတယ္ေလ´´
``ေအာ္အားခ်င္.ကိုေျပာတာလား ´´
``ေအး ေအးပာုတ္တယ္ ပာုတ္တယ္ အားခ်င္.တို.အိမ္´´
``ပာာ ေဇာ္ေဇာ္ အားခ်င္.တို.အိမ္ဘာျဖစ္လို.လဲ´´
``ထင္သားပဲ မင္းမသိဘူးမို.လား ေအး သိခ်င္ အျမန္သာ သြားၾကည္. ငါမေျပာခ်င္ဘူး မင္းက သူ.ကို အရမ္းခင္တာဆိုေတာ. ေျပာရမွာ စိတ္မေကာင္းဘူး ေသခ်ာတာက မင္းသူတို.အိမ္ သြားလိုက္တာ အေကာင္းဆံုးပဲ´´
``ပာာ´´ေကာင္းခန္. ရင္ေတြ တဒိုင္းဒိုင္း ေဆာင္.ခုန္တက္လာသည္။
ဒူးေတြ ညြတ္က်လာသည္။
``ေပာ.ေရာင္ေဇာ္ေဇာ္ မေနာက္နဲ.ကြာ အားခ်င္.က ငါ.ညီေလး ဆိုလည္း ပာုတ္တယ္ကြ ေျပာစမ္းပါကြာ ေျပာစမ္းပါပာ´´
``ေအး ေျပာမယ္ဒါဆိုလည္း ပာိုကြာ သူတို.အိမ္ေရွ.မွာ ပာို..ပာို..နာေရးျပင္ထားတယ္ကြ အဲ.တာ ငါျမင္ေတာ. ေမးၾကည္.တာဘယ္သူလဲေပါ. အဲ.တာဘယ္သူလဲသိလား မင္းညီအားခ်င္.ကြ cycle accident ျဖစ္ျပီးဆံုးသြားတာတဲ. ဒါပဲကြာ ငါလည္းစိတ္မေကာင္းပါဘူး မင္းမသိမွာစိုးလို. ေျပာတာသြားလိုက္အံုး´
ေဇာ္ေဇာိ ဖုန္းခ်သြားသည္။
ေကာင္းခန္. ေၾကာင္ေနသည္။
ဖုန္းကိုလည္းမခ်မိ။ေလာကၾကီးႏွင္. ခဏတာ အဆက္ျပတ္သြားသလိုပင္။
ရင္ခြင္တစ္ခုလံုး ဘာမွမရွိေတာ.သလို ခံစားလိုက္ရသည္။
အရာအားလံုးဆံုးရွံးသြားသလို ခံစားလိုက္ရသည္။
ပာာလာ ပာင္းလင္းၾကီးုျဖစ္ေနသည္။
မ်က္ရည္ပူမ်ား ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္က်ဆင္းလာသည္။
ပါးစပ္မွလည္း ကေယာင္ကတည္းျဖင္. မပာုတ္ဘူးမပာုတ္ဘူးပာုသာ ေျပာေနမိေတာ.သည္။
တုန္ရင္ေနေသာ လက္ျဖင္.အားခ်င္.တို. အိမ္ဖုန္းကို တစ္ခုျခင္းႏီွပ္လိုက္သည္။
``တီ............´´
ဖုန္း၀င္သြားေခ်ျပီ။`
`ပာယ္လို..´
´အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ ဖုန္းလာကိုင္သည္။`
`ပာို ပာို အားခ်င္.ရွိလား´´
တစ္ဘက္မွ ဘာသံမွ ထြက္မလာ။
ႏွစ္ဘက္စလံုး ဘာစကားမွျပန္မေျပာပဲ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။`
`ပာို အားခ်င္.ရွိလားဗ် အားခ်င္.ကို ေခၚေပးပါလားဗ်´´
``မင္း ဘယ္သူလဲ အားခ်င္.သူငယ္ခ်င္လား´´
``ပာုတ္ ´´
``မင္းမသိဘူးလား မင္းသူငယ္ခ်င္းဆံုးသြားလို. ၾကာနီကန္မွာ ဒီေန. ေန.ခင္း၁နာရီကပဲခ်လိုက္ရတယ္´´
``ပာာ........´´
ဖုန္းခြက္ေလး လြတ္က်သြားသည္။
ၾကမ္းျပင္ေပၚ ဒူးညြတ္ကာ က်သြားသည္။
ေကာင္းခန္. ရွုိက္ကာ ရွုိက္ကာ သာငိုေနမိေတာ.သည္။
အားခ်င္.မရွိေတာ.ဘူး အားခ်င္.ကို ဘယ္ေတာ.မွ မေတြ.ရေတာ.ဘူး ၀မ္းနည္းစိတ္တို. ထိန္းမရေတာ.ေခ်။


ေကာင္းခန္. စိတ္ညစ္ညစ္ႏွင္. အခန္း ေအာင္းေနမိသည္။
``၀ူးးးးးးးးး.´´
ျခံထဲကို ကားတစ္စီး ေမာင္း၀င္လာသံၾကားလိုက္ရသည္။
ေဇာ္.ေဇာ္.ကားသံပင္။`
`ဒုန္း ဒုန္း´´
``ေပာ.ေရာင္ ငေကာင္း   ေပာ.ေရာင္ တံခါးဖြင္.ပါအံုးကြ´
´ေကာင္းခန္. တံခါးဖြင္.ေပးလိုက္သည္။
`ပာာ....´´ေဇာ္ေဇာ္. အသံ အံ့အားတသင္. ထြက္သြားသည္။
``ငေက႕ာင္း´´
ေကာင္းခန္. ကုတင္ေပၚ၀ယ္ ေခါင္းငိုက္စိုက္ထိုင္ကာ ဘာမွျပန္မေျပာမိေခ်။
``ေပာ.ေရာင္ ပာာကြာ မင္းကိုငါထင္သားပဲ  တရားနဲ.ေျဖေလကြာ မင္းဒီလိုျဖစ္ေနလို.လည္း ေသသြားတဲ. မင္းာညီက ျပန္ရွင္လာမွာမွမပာုတိပဲ ငါစိုးရိမ္လို. လိုက္လာတာ ထင္တဲ.အတိုင္းပဲ မင္းကြာ´´
ေကာင္းခန္. ေဇာ္.ေဇာ္. ပခံုးမွီကာ ရွုိက္ၾကီးတငင္ငိုမိေတာ.သည္။
အခန္းထဲ၀ယ္ ေကာင္းခန္. ရွုိက္သံသာ ၾကီးစိုးေနသည္။
ေဇာ္ေဇာ္ ေခါင္းကိုသာ အသာ ခါယမ္းမိေတာ.သည္။
ဒီေကာင္ ေကာင္းခန္. အစြဲအလမ္းၾကီးမွန္း သူသိသည္။
ဒါ.ေၾကာင္.စိုးရိမ္လို.သူလာတာပင္။
ေတြ.လိုက္ရတဲ. ပံုစံကလည္း ညွင္းသိုးသိုးႏွင္.ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ သူငယ္ခ်င္းရယ္ မင္းအဲ.ဒီညီေလးကို အဲ.ေလာက္ေတာင္ အစြဲအလမ္းၾကီးရလားကြာ ပာူးးးးးးးးးးးးးးးးးးး´´
ေဇာ္ေဇာ္ သက္ျပင္းသာ ခ်မိေတာ.သည္။



ည ၁၀နာရီ တိတိ။
အျပင္မွာ ေလျပင္းေတြ တိုက္ေနသည္။
ေကာင္းကင္တစ္ခြင္ လွ်က္စီးမ်ားျပိဳးျပိဳးျပက္ျပက္လက္ကာ ေမွာင္မိွုင္းေနသည္။
ေကာင္းခန္. ကုတင္ေပၚ ထိုင္ေနရာမွ ရုတ္တရက္ ထရပ္လိုက္မိသည္။
အခန္း ျပတင္းေပါက္မွတဆင္. အျပင္ဘက္သို. ၾကည္.မိသည္။
ႏွုတ္မွတိုးတိုးရြတ္မိသည္။
``ညီေလး အားခ်င္.´
´မိုးခ်ိန္းရင္ အရမ္းေၾကာက္တတ္တဲ. ညီ။
ေျပာေျပာဆိုဆို တ၀ုန္း၀ုန္းျဖင္.မိုးေရာေလေရာၾကီးေခ်ျပီ။
ပာာ ညီေလး    ..ေကာင္းခန္.မွန္တံခါးကိုသာ ရုတ္တရက္ေယာင္ကိုင္မိသညိ။
မ်က္ရည္မ်ား အလိုလို က်လာျပန္သည္။
ဒီအခ်ိန္မွာ ညီေလး တစ္ေယာက္တည္း ေၾကာက္ေနရွာေတာ.မည္။
ဒီမိုး ဒီေလ ဒီလွ်ပ္စီးနဲ.ဆိုညီေလးတစ္ေယာက္တုန္ေနရွာေတာ.မည္ ။
အရမ္းေၾကာက္ေနရွာေတာ.မည္။
အိ..........ေကာင္းခန္. ရင္ဘတ္ထဲမွလိွုိက္တက္လာကာ ၀မ္းနည္.တၾကီးငိုခ်မိသည္။
ေကာင္းခန္. အရူးတစ္ေယာက္ပမာ ေျပာေနမိသည္။
``မျဖစ္ဘူး မျဖစ္ဘူး ညီေလးဆီသြားရမယ္ ညီေလး သိပ္ေၾကာက္ေနမွာ ´´
ေျပာလည္းေျပာ ေကာင္းခန္. ကာ.းဂိုေထာင္ဆီသို. အေျပးတပိုင္းသြားမိသည္။
ေလကျပင္း ျပင္း မိုးကသည္းသည္း ေကာင္းခန္.ကားေလးကေတာ. လူသူမရွိတဲ.လမ္းမထက္မွာ အရွိန္ျပင္းျပင္းသြားေနသည္။
``ညီေရ ဘာမွမေၾကာက္နဲ.ပာ အစ္ကိုလာျပီ ညီ.ကို အစ္ကို တစ္ညလံုးအေဖာ္လုပ္ေပးမယ္ ညီမေၾကာက္နဲ. ေနာ္ အစ္ကိုလာျပီညီညီရ´´
ေကာင္းခန္း တိုးတိုးရြတိေနမိသည္။
ေပာာ. ေရာက္ပါျပီ။
သုသာန္တစျပင္ကား စိတ္ေခ်ာက္ခ်ားဖြယ္ပင္။
၀င္ေပါက္ေရွ.မွာ ဦးေလးတစ္ေယာက္။
``ဦးေလး ဦးေလး´´
ထီးေဆာင္းရင္း သူ.ကို ထူးထူးဆန္းဆန္းၾကည္.ေနသည္။
``ဦးေလး ဦးေလးက ဒီကလားဗ်´´
``ေအးပာုတ္တယ္ ငါ.တူ မိုးခ်ဳပ္လွခ်ည္လား ဘယ္သြားမလို.လဲကြ´´
``ပာို ဒီကဆို ကြ်န္ေတာ္.ကို တစ္ခုေလာက္ကူညီပါဗ်ာ´´
``ဘာျဖစ္လို.လဲ ကားဘီးေပါက္လို.လား ငါ.တူ´´
``မပာုတ္ပါဘူး ဦးေလး ပာိုေလ ပာို ဒီေန. ေန.ခင္း၁နာရီေလာက္ကခ်သြားတဲ. တရုတ္ေလးေလ ငယ္ငယ္ေလး သူ.အုတ္ဂူ ကဘယ္ေနရာမွာလည္းဗ် အဲ.တာ ကြ်န္ေတာ္.ကို လိုက္ျပပါလားဗ်´´
``ေအာ္ သိတယ္ သိတယ္ cycle accident နဲ.ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ.ဆံုးရွာတာ ပာိုမွာေလ ေတြ.လား ဂမူေလး အဲ.ေဘးက အုတ္ဂူအသစ္ေလးက သူကေလးပဲ ငါ.တူရမိုးေတြ ေလေတြနဲ. မနက္မွ လာပါလားငါ.တူရာ ´´
``ပာာ မျဖစ္ဘူး မျဖစ္ဘူး သူ သူက မိုးခ်ိန္းရင္ အရမ္းေၾကာက္တာဦးေလးရ မျဖစ္ဘူးကြ်န္ေတာ္ သူ.ကို ဒီည အေဖာ္လုပ္ေပးရမယ္ ႏူိ.မို. သူ တစ္အားေၾကာက္ေနလိမ္.မယ္ ဦေးလရ ´´
``ေပာ.........................´´
ဦးေလးၾကီး တစ္ေယာက္ ပါးစပ္အေပာာင္းသား နဲ.သာ က်န္ခဲ.ေတာ.သည္။ ဇာတ္သိမ္းပိုင္းဆက္ရန္.............