Mar 12th

ကၽြန္ေတာ္ ႏွင္႔ သူ အေၾကာင္း အက္ေဆးတစ္ပုဒ္

By HEIN
ၾကာခဲ႔ျပီဆိုေပမယ္႔  ၊ အတိတ္သည္ အရိပ္အျဖစ္ေတာ႔ က်န္ေနေသး
  သည္ပင္။ ကၽြန္ေတာ္ေတြးၾကည္႔ဖူးသည္။ ပိုင္ဆိုင္ခဲ႔ဖူးေသာ အတိတ္ကအခ်ိန္မ်ားသည္
  ကၽြန္ေတာ္ေရးလက္စကဗ်ာတစ္ပုဒ္သာ ျဖစ္ခဲ႔လွ်င္ ဆက္ေရးရန္ေ၀းစြ။ တစ္ပုဒ္လံုးသာ
  ျပန္ဖ်က္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။ သို႔ေသာ္ ဖ်က္ရာေလးေတာ႔ က်န္ေကာင္းက်န္ခဲ႔ႏိုင္သည္။
  ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္ေသာက္လက္စ က်ဆိမ္႔တခြက္သာဆိုလွ်င္လည္း
  အေကာင္းသားပင္။ခ်က္ခ်င္းသြန္ခ်ကာ ေရပါေဆးပစ္လိုက္ႏိုင္သည္။ ဒါေတာင္
  ခြက္ကေလးကေတာ႔ က်န္ေနဦးမည္ပင္။ ေသခ်ာတာကေတာ႔ ဘယ္လိုပဲ ေဖ်ာက္ဖ်က္
  သည္ျဖစ္ေစ အေကာင္အထည္မျပႏိုင္ေတာ႔ေသာ္လည္း အတိတ္သည္ ကၽြန္ေတာ္႔
  အတြက္ အရိပ္အျဖစ္ေတာ႔ က်န္ေနေသးသည္ပင္။

                      ခုလည္း အိမ္ေရွ႕၀ရန္တာမွာထိုင္ေနရင္း ကၽြန္ေတာ္႔အေတြးမ်ား
  ထဲတြင္ အတိတ္ျမင္ကြင္းတို႔က တရိပ္ရိပ္ႏွင္႔။ သူ႔အလိုလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္႔အေတြးထဲ
  ျပန္ေရာက္လာေလသလား ၊ ကၽြန္ေတာ္ကပဲ တကူးတက ျပန္လည္ပံုေဖာ္ၾကည္႔
  မိေလသလား ဘာဆိုဘာမွ ေတြးမေနခ်င္ေတာ႔။ျမင္ေယာင္လာေသာ ပံုရိပ္မ်ားစြာ
  တို႔က အစတြင္ မပီျပင္ ၀ိုးတ၀ါး..၊ ေနာက္ေတာ႔ တျဖည္းျဖည္း ထင္ထင္ရွားရွား
  ျပတ္ျပတ္သားသား။

                     တစ္ခ်ိန္တုန္းကေတာ႔ သူ႕အျပံဳးေလးမ်ားေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္႔
  ရင္ခုန္သံေတြ စည္းခ်က္ညံခဲ႔ရဖူးသည္။ ျပံဳးလိုက္လွ်င္ လွစ္ခနဲေပၚလာေသာ၊
  ေဖြးခနဲ လက္ျဖာေနေသာ သြားစြယ္ေလးမ်ား၏ ျပဳစားခ်က္ေအာက္တြင္
  ကၽြန္ေတာ္႔ေနညမ်ားစြာ အသက္၀င္လွဳပ္ရွားခဲ႔ရဖူးသည္။ထိုအျပံဳးပိုင္ရွင္
  ထံပါးတြင္ ကၽြန္ေတာ္ရွိသမွ် မာန၊ သိကၡာ၊ အခ်ိန္၊ႏွလံုးသား စသည္႕
  အရာအားလံုးက်ရွံဴးခဲ႔ရဖူးသည္။သို႔ေသာ္ ထိုမက္ေမာဖြယ္ အျပံဳးေလးမ်ားသည္
  ကၽြန္ေတာ္ တစ္ဦးတည္းမူပိုင္ မဟုတ္မွန္း သိခဲ႔ရေသာအခ်ိန္မွာေတာ႔
  လွမ္းမိခဲ႔သည္႔ေျခလွမ္းတို႔ ျပန္ဆုတ္ရန္မလြယ္ကူေတာ႔ေပ။ ထိုအခါ
  အျပံဳးတစ္ပြင္႔၏ မာယာေထာင္ေခ်ာက္တြင္ ကၽြန္ေတာ္ ေသြးပ်က္မတတ္
  တုန္လွဳပ္ခဲ႔ရေလသည္။

                     ထို ဒသဂီရိ အျပံဳးပိုင္ရွင္..သူ ႏွင္႔ ကၽြန္ေတာ္ စတင္ပတ္သက္ခဲ႔ပံု
  က ရိုးရိုးေလးပင္ျဖစ္သည္။တစ္ရပ္ကြက္ထဲေန၊ တစ္ေက်ာင္းထဲတက္ခဲ႔ၾကေသာ
  ငယ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ဘာမွမထူးဆန္းေသာဆံုေတြ႕ျခင္းဟု
  ဆိုခ်င္ဆိုႏိုင္သည္။

                    အ.မ.က ( ၁၂ ) ရန္ကင္းျမိဳ႕နယ္ ။ သူႏွင္႔ ကၽြန္ေတာ္ အတူတူ
  တက္ခဲ႔ၾကသည္႔ေက်ာင္းေလးျဖစ္သည္။သူငယ္တန္းမွစျပီးတက္ခဲ႔ၾကေသာ္လည္း
  သံုးတန္းႏွစ္အထိ သူ႔ကိုကၽြန္ေတာ္ မရင္းႏွီးသလို ၊ သူကလည္း ထို႔အတူပင္။

                    မွတ္မွတ္ရရ ေလးတန္းႏွစ္တြင္ျဖစ္သည္။ ထိုေန႔က ဆရာမ
  ေဒၚေအးေအးခ်စ္ ေနမေကာင္းသျဖင္႔ ေက်ာင္းမလာ။ စည္းကမ္းၾကီးျပီး ၊
  ေလးစားေၾကာက္ရြံ႕ရေသာ အတန္းပိုင္ဆရာမ မလာသျဖင္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔
  လြတ္လပ္ေရးရသလို ေပ်ာ္လိုက္သည္႕ျဖစ္ျခင္း။မုန္႔စားဆင္းခ်ိန္တြင္
  ကၽြန္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္း ရဲသူရိန္က

                  " ဟိန္း..ငါတို႔အတန္းေနာက္က သရက္ပင္ၾကီးေပၚ
                    တက္ကစားရေအာင္.."

                  " အာ......မင္းကလဲ..မျဖစ္ပါဘူးကြာ "

        ကၽြန္ေတာ္ လန္႔သြားသည္။ဒီေကာင္ ဘာစိတ္ကူးေပါက္ပါလိမ္႔။
  သရက္ပင္ေပၚတက္ေဆာ႔တာ ဆရာမမ်ားသိလွ်င္ ဆူလိုက္မည္႔ျဖစ္ျခင္း။
  အခန္႔မသင္႔လွ်င္ အရိုက္ပါခံရႏိုင္ေသးသည္ ။ေနာက္ျပီးမနက္ျဖန္ဆရာမ
  ေက်ာင္းလာလွ်င္ ထပ္ျပီး အတြယ္ခံရဦးမည္။

        ရဲသူရိန္ကလည္း ဇြဲမေလွ်ာ႔။ မရမက ေခၚသည္။ ဒီေန႔မွ ဒီေကာင္
  ဘယ္လိုျဖစ္ေနမွန္းကို မသိ။

                  " လာစမ္းပါကြ။ ငါတို႔ဆရာမလည္းမလာဘူး။တျခားဆရာမ
                    ေတြကလည္း ဒီဘက္မလာပါဘူးကြာ။တက္ၾကမယ္ကြာ.."

        အင္း...။ သူေျပာတာလည္း ဟုတ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေလးတန္းအေဆာင္
  သည္ ပင္မေက်ာင္းေဆာင္ႏွင္႔ သီးျခားျဖစ္ကာ ေက်ာင္းအေနာက္ျခမ္း
  ၁၂လံုးတန္းတိုက္မ်ားႏွင္႔ ကပ္လ်က္ျဖစ္သည္။ သရက္ပင္ၾကီးမ်ားသည္
  ေလးတန္းေဆာင္၏အေနာက္တြင္ ရွိေသာေၾကာင္႔ ပင္မေက်ာင္းေဆာင္မွ
  လွမ္းၾကည္႔လွ်င္ မျမင္ႏိုင္။

                     "ေအးကြာ....တက္မယ္..။"

       ဒီလိုနဲ႔ ရဲသူရိန္ကလည္း အတင္းေခၚ၊ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ႏွစ္ခါမေခၚရ။
  သရက္ပင္ၾကီးေပၚေရာက္သြားၾကေတာ႔သည္။ အပင္ေပၚေရာက္ေတာ႔လည္း
  ဟိုအကိုင္းကူးလိုက္၊ ဒီအကိုင္းကူးလိုက္ႏွင္႔ ေမ်ာက္ကေလးမ်ားကဲ႔သို႔။
  မုန္႔စားေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ျဖစ္သျဖင္႔ အပင္ေအာက္တြင္ ေျပးလႊားေဆာ႔ကစား
  ေနၾကေသာ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားလည္း ရွိေနၾကသည္။

       အပင္ေပၚေရာက္ျပီး သိပ္မၾကာလိုက္။ သစ္ကိုင္းက်ိဳးသံ ေျဖာင္းခနဲ
  ၾကားလိုက္ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘုရားတလိုက္မိသည္။ ဟိုေကာင္...ရဲသူရိန္ေတာ႔
  သြားျပီ။ မၾကည္႔ရဲ ၾကည္႔ရဲ လွမ္းၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ငနဲသားက စပ္ျဖဲျဖဲႏွင္႔။
  သရက္ကိုင္းတကိုင္းကို ဖက္ထားကာ ကၽြန္ေတာ္႔ကိုေတာင္ ေျပာင္ျပေနေသးသည္။

                      " ဟူး....ေတာ္ေသးတာေပါ႔ကြာ..။ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲကြ..."

      ကၽြန္ေတာ္႔ စကားသံမွ မဆံုးေသး.....။

                     " ဟိတ္ေကာင္ေတြ...အပင္ေပၚက ႏွစ္ေယာက္လံုးဆင္းခဲ႔ .."

     အပင္ေအာက္မွ ေဒါသတၾကီး ေအာ္ဟစ္သံေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္လံုး
  ျပိဳင္တူငံု႔ၾကည္႔မိသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတန္းထဲက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္..။
  လက္ႏွစ္ဖက္လံုး ခါးတြင္ေထာက္ကာ စူးစူးရဲရဲ မ်က္လံုးမ်ားျဖင္႔ အေပၚကို
  ေမာ႔ၾကည္႔ေနသည္။ ရုပ္ကိုက ဂ်စ္ကန္ကန္ ေပကပ္ကပ္ႏွင္႔။ အားမနာတမ္း
  ေျပာရလွ်င္ ေခါစာပစ္လို႔ သရဲမစားသည္႔အျပင္၊ ေခြးအသာထားလို႔ ၊ ယင္ေတာင္
  မနားသည္႔ရုပ္ႏွင္႔။

                     " ဆင္းခဲ႔ဆို ။ မင္းတို႕နားမပါဘူးလား...ငါေျပာတာမၾကားဘူးလား"

          အိုးးးစြာလိုက္တာ ။ ဆရာၾကီးေလသံႏွင္႔ ဒီေကာင္ ဘာေကာင္လဲ။
  စိတ္တိုျပီးတခုခု ေျပာရန္ၾကံရံုရွိေသး။ ရဲသူရိန္က..

                    " ဟာ..ေဟ႕ေကာင္..မင္းက ဘလိုင္းၾကီးပါလား။မင္းက
                      ဘာေကာင္လဲကြ "

        ကၽြန္ေတာ္လည္း မေနႏိုင္...

                     "အင္းေလ..မဆင္းေတာ႔မင္းက ဘာလုပ္ခ်င္လဲ"

                     " ေအးဒီမွာ...မင္းတို႔လုပ္လို႔ သစ္ကိုင္းက်ိဳးတာ..ခုငါ႔ေရွ႕က်လာတယ္"

        သူေျပာေနတုန္းမွာပင္ ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္လံုး ေအာက္ဆင္းေနျပီ
  ျဖစ္သည္။ အပင္ေအာက္ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပင္ ရဲသူရိန္ကစျပီး...

                      "ဒီေလာက္ျဖစ္ေနတာ...မင္းကိုထိလို႔လား.."

                      "ဟာ..မထိေပမယ္႔ နဲနဲေလးလိုတာကြ။ ေအးထိရင္လည္း
                       မင္းတို႔မလြယ္ဘူး"

       ေတာ္ေတာ္ရန္လိုသည္႔ေကာင္ေလးပင္။ ဘယ္လိုမွ ဆက္သည္းမခံႏိုင္ေတာ႔။

                      " ကဲ ဒါဆို..မင္းခုဘာျဖစ္ခ်င္လည္းေျပာ"

                       " ငါ႔ကိုေတာင္းပန္.."

                       " ဟ....ထိမွမထိတာ။ ဘာကိစၥ ေတာင္းပန္ရမွာလဲကြ"

       သရက္ပင္ေအာက္ရွိ ေျမကြက္လပ္ေလးသည္ ခုနကလို ေအးခ်မ္းမွဳ
  မရွိေတာ႔သလိုပင္။ အစပ်ိဳးေနေသာ ေဒါသမုန္တိုင္းတစ္ခု၏ အပူရွိန္သည္
  ပတ္၀န္းက်င္ကိုဟပ္ကာ ပူေလာင္လာသည္။ သံုးေယာက္သား
  စကားအေခ်အတင္ျဖစ္မွဳက ပိုျပီးဆိုးလာသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ေတာ႔
  သူ ၊ ရဲသူရိန္ ႏွင္႔ ကၽြန္ေတာ္ လံုးေထြးျပီး နပန္းသတ္ၾကေတာ႔သည္။
  လူၾကီးမ်ားလို ထိုးၾကိတ္ျခင္းမဟုတ္ေသာ္လည္း ကုတ္လိုက္ဖဲ႔လိုက္၊
  လံုးေထြး သတ္ပုတ္လိုက္ျဖင္႔ ေျမျပင္ထက္မွာ လူးလိမ္႔ေနၾကေတာ႔သည္။

                        အဆံုးသတ္ရလဒ္ကေတာ႔ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီး၏
  ရံုးခန္းသို႔ေရာက္ရျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ဆရာမၾကီး၏ဆံုးမစကားမ်ားႏွင္႔အတူ
  ရန္ျဖစ္မွဳအတြက္ အားလံုး ၂ခ်က္စီ အရိုက္ခံရသည္။ ရဲသူရိန္ႏွင္႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔
  သစ္ပင္တက္မွဳပါ ထပ္ေပါင္းျပီး တခ်က္စီ ပိုအရိုက္ခံလိုက္ရသည္။

                        က်ိန္းစပ္ေနေသာ တင္ပါးေလးမ်ားကို လက္ျဖင္႔ပြတ္ကာ ပြတ္ကာ
  ထိုေန႔တေန႔လံုး သူကလည္း ဂ်စ္တစ္တစ္ ေပေစာင္းေစာင္းႏွင္႔။ ကၽြန္ေတာ္တို႔
  ႏွစ္ေယာက္ကလည္း မၾကည္မလင္ မွဳန္ကုပ္ကုပ္ႏွင္႔။မသိကၽြမ္းခင္ကပင္
  မုန္းသူမ်ားျဖစ္ခဲ႔ၾကေလျပီ။

                       ေၾသာ္...." မင္းခန္႔ေအာင္ " ဟုေခၚေသာ ထို လူကပ္ေလးႏွင္႔
  ကၽြန္ေတာ္စတင္ေတြ႔ဆံုမွဳက....လွပခဲ႔သည္ေလ.......။

                                       *************

                        အခ်ိန္ေတြ တေရြ႕ေရြ႕ကုန္လြန္ခဲ႔သည္။ မူလန္းေက်ာင္းငယ္ေလးမွ
  ခြဲခြာကာ ၊ အ.ထ.က (၁) ရန္ကင္းေက်ာင္းေတာ္ၾကီးသို႔ေရာက္ရွိခဲ႔ျပန္သည္။
  ကၽြန္ေတာ္က ငါးတန္း ( A ) ၊ ရဲသူရိန္က ငါးတန္း ( B) ။တန္းခြဲမ်ားမတူၾကေတာ႔။
  သူငယ္ခ်င္းအသစ္မ်ားလည္းရရွိခဲ႔သည္။ မင္းခန္႔ေအာင္ ႏွင္႔ေတာ႔
  ေရစက္မကုန္ေသးဟုဆိုရမည္။ Aခန္းတြင္ အတူတူျပန္ဆံုၾကရသည္။သို႔ေသာ္
  တစ္ေယာက္ႏွင္႔တစ္ေယာက္ အေခၚအေျပာ မရွိၾက။

                       ေက်ာခိုင္းထားၾကေသာသူႏွစ္ေယာက္ကို...မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္
  ဆံုေတြ႔ေအာင္ ဆြဲလွည္႔တတ္ေသာ ကံၾကမၼာသည္ ဆန္းၾကယ္လြန္း၏။
  အတန္းထဲတြင္ အနီ၊အစိမ္း၊အ၀ါ၊အျပာ စေသာအသင္းမ်ားခြဲေသာအခါ
  အသင္းတူေသာ သူႏွင္႔ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခံုထဲတြင္ အတူထိုင္ရေတာ႔သည္။
  ဒါေပမယ္႔ သူကခံုတန္းရွည္၏ ဟိုဖက္ထိပ္ဆံုး၊ ကၽြန္ေတာ္က ဒီဖက္ထိပ္ဆံုး...။


                                                                                 ( ဆက္ရန္)





May 26th

ခ်စ္ၿခင္းအားၿဖင္႔(၁)

By ညီေလးငယ္
တခါတုန္းကေပါ႔ဗ်ာ။ နာမည္ေက်ာ္ နတ္ပြဲေတြထဲက တခုဆီ ကြ်န္ေတာ္တေယာက္တည္းသြားခဲ႔ပါတယ္။ အမ်ိဳးစံုေသာ မိန္းမလ်ာေတြ ေပ်ာ္ၾကၿမဴးၾက သူငယ္ေတြရွာၾကနဲ႔ ေပ်ာ္စရာၾကီးပါ။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႔ မကဲရဲပါဘူး။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ႔ အပုန္းတေယာက္မို႔လို႔ပါ။ သူမ်ားေတြလို ေကာင္ေလးရခ်င္ေပမယ္႔ ေခၚတတ္ဘူးဗ်။ အဲတေနရာေရာက္ေတာ႔ မိန္းမလ်ာတေယာက္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ေဘးခ်င္းယွဥ္အသြား ေကာင္ေလး၂ေယာက္ ေနာက္ကလိုက္လာၿပီး ကြ်န္ေတာ္ကို စကားလာေၿပာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မိန္းမလ်ာကေတာ႔ ေရွ႕ဆက္သြားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ေကာင္ေလး ၂ေယာက္ပဲ က်န္ခဲ႔တယ္။ ေကာင္ေလး၂ေယာက္က အသက္(၂၀)၀န္းက်င္ေလးေတြပါ။ တစ္ေယာက္က သာမန္ပဲၿဖစ္ၿပီး ေနာက္တေယာက္ကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကည္႔ေကာင္းပါတယ္။ မူးလည္းမူးေနၾကတယ္။ "အကိုအကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ကိုသူနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးပါလား ခင္ခ်င္လို႔"တဲ႔။ ကြ်န္ေတာ္ေဘးကယွဥ္ေလွ်ာက္သြားတဲ႔ မိန္းမလ်ာကို ကြ်န္ေတာ႔သူငယ္ခ်င္းထင္ေနပံုရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က သူနဲ႔မခင္ေၾကာင္း မိမိတေယာက္တည္းလာတာၿဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းၿပတယ္။ သူတို႔က ဆႏၵေတာ္ေတာ္ေလးၿပင္းေနပံုရတယ္။ ေနာက္ဆံုးကြ်န္ေတာ္နဲ႔သူတို႔နွစ္ဦး ေလွ်ာက္လည္ၾကမယ္ဆိုတဲ႔အဆင္႔ ေရာက္သြားၾကပါေတာ႔တယ္။ ညက(၁)နာရီေက်ာ္ေနပါၿပီ... ကြ်န္ေတာ႔ဆိုင္ကယ္နဲ႔ (၃)ဦးသား ၿမစ္တစင္းရဲ႕ ကန္ပတ္လမ္းဘက္ သြားခဲ႔ၾကတယ္။ ေန႔ခင္းဘက္ အေၾကာ္ေရာင္းတဲ႔ဆိုင္ေလးေတြက မသိမ္းဘဲ ထားခဲ႔တဲ႔ ပက္လက္ကုလားထိုင္ၾကီးေတြဆီမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ထိုင္ၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဘာလည္းဆိုတာေၿပာၿပေတာ႔ သူတို႔အံ႔ၾသၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ႔ပံုစံနဲ႔မထင္မွတ္စရာပဲလို႔ဆိုပါတယ္။ မၾကာခင္ပဲ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အနမ္းေတြဟာ ကြ်န္ေတာ႔ပါးၿပင္နဲ႔ ႏွူတ္ခမ္းေတြေပၚ ေရာက္လာပါေတာ႔တယ္။ ကြ်န္ေတာ္စိတ္ေတြ အရမ္းလွဴပ္ရွားေနတယ္။ ေခ်ာတဲ႔ေကာင္ေလးကို ပိုၿပီးအနမ္းေတြေပးခဲ႔တယ္။ ဒါေပမယ္႔ကြ်န္ေတာ္အမွားၾကီးမွားခဲ႔တယ္ဆိုတာ သူတို႔နဲ႔ထိုင္ၿပီး မၾကာခင္မွာ သိလာခဲ႔ပါတယ္။ ေမွာင္မိုက္တဲ႔ည အရိပ္ေကာင္းတဲ႔သစ္ပင္ၾကီးေအာက္က ကုလားထိုင္ေပၚမွာ သူတို႔၂ဦး ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ဖက္ရမ္းနမ္းရွူပ္ေကာင္းေနတုန္း ဆိုင္ကယ္မီးေရာင္တေရာင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔နားေရာက္လာပါေတာ႔တယ္။ အ၀တ္အစားေတြ မခြ်တ္ခဲ႔ေပမယ္႔ ေဘာင္းဘီေတြကေတာ႔ အနည္းငယ္စီ ကြ်တ္ေနၾကပါတယ္။ "ေဟ႔ေကာင္ေတြ တေယာက္မွ မလႊတ္နဲ႔ ေအးေဆးေနစမ္း"ဆိုုၿပီး ေရာက္လာတာက ရဲ(၂)ဦးပါ။ ကြ်န္ေတာ႔ဘ၀ေတာ႔ စတင္ပ်က္ခဲ႔ပါၿပီ။ လိင္တူဆက္ဆံရန္ၾကိဳးစားေနတာကို ရိပ္မိသြားပံုရပါတယ္။ မင္းတို႔ထဲက အေၿခာက္ဘယ္သူလည္းတဲ႔။ ကြ်န္ေတာ္ပါလို႔ ရဲရဲ၀င္႔၀င္႔ေၿဖလိုက္တယ္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးရစ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္စိတ္ညစ္လိုက္တာ။ တခါမွ အဲေလာက္ စိတ္မညစ္ဘူးဘူး။ မွတ္ပံုတင္ၿပရတယ္။ အကိုတို႔ရယ္ ၾကည္႔လုပ္ေပးပါ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ရွိခိုးဦးတင္ေၿပာတယ္။ မရပါဘူး။ ဒီကိစၥက ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ပဲဆိုင္ပါတယ္။ သူတို႔ကို ဘာမွမလုပ္ပါနဲ႔။ သူတို႔က ကြ်န္ေတာ္ေခၚလို႔ပါလာတာပါလို႔ ေၿပာလိုက္တယ္။ ေကာင္ေလး၂ေယာက္ကို လက္ထိပ္မခက္ဘဲ ကြ်န္ေတာ႔တေယာက္တည္းကို ဆိုင္ကယ္နဲ႔တြဲကာ လက္ထိပ္ခက္လိုက္ၾကတယ္။ အတုိခ်ဳပ္ေၿပာရရင္ (၃)သိန္းေတာင္းပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဘယ္တက္နိုင္မလဲဗ်ာ။ ေနာက္ဆံုး ရွိခိုးဦးတင္ေၿပာၿပီး ငါးေသာင္းနဲ႔ၿပတ္ခဲ႔ပါတယ္။ ေကာင္ေလးေတြကို သူတို႔နဲ႔ခဏထားၿပီး ကြ်န္ေတာ္မိတ္ေဆြၤေတြထံ လွည္႔ေခ်းၿပီး ေပးခဲ႔ရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေၿပာခ်င္တာကေတာ႔ မိတ္ေဆြတို႔သတိထားဖို႔ပါ။ သူတို႔ကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္အပစ္မတင္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္အၿပစ္နဲ႔ကြ်န္ေတာ္ ခံရတာပါ။ အၿပင္တေနရာမွာ ခ်ိန္းမယ္ဆိုရင္ ည(၁၀)နာရီထက္ေက်ာ္ေအာင္ မေနပါနဲ႔။ ခဏတာအတြက္ တဘ၀စာ မေပးမိပါေစနဲ႔လို႔.....


Feb 23rd

အမုန္းကႀကဳိး

By SSP

စီရင္ခ်က္မခ်ရေသးတဲ့ အမုန္းျပပဲြမွာ

ငါတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔အခ်စ္က တရားခံပါ ခ်စ္သူ..။

 

အယူခံပယ္တဲ့ အသုိင္းအ၀ုိင္းၾကားမွာ

ခ်ဳိ႕တဲ့ျခင္းကုိ ပုဒ္မတပ္ၿပီး

မင္းက ႀကဳိးမိန္႔ေပးမယ္ဆုိရင္

အမုန္းႀကဳိးစင္တက္ဖုိ႔ အသင့္ပါ ခ်စ္သူ…..။

 

အိပ္မရမယ့္ အတူတူေတာ့

ညဆုိတာ ငါ့အတြက္ မလုိအပ္ေတာ့ပါဘူး….။

ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ ျပကြက္ေတြကုိလည္း

ဆင္ဆာ ျဖတ္လုိက္ပါေတာ့……။

 

ၿပီးဆုံးျခင္း ၀င္ရုိးစြန္းမွာ

ရာဇ္ေတြ တစ္ေက်ာ့ျပန္ အိပ္တန္း၀င္ၾကၿပီ….။

 

အေငြ႕ပ်ံရုံ သက္သက္ေ၀တဲ့ ေဆာင္းေရ

အခ်စ္ဆုိတာ မင္းနဲ႔ငါၾကားမွာ

သတ္ပုံမွားတဲ့ ၀ါက်တစ္ေၾကာင္း ျဖစ္သြားခဲ့ပါၿပီ…….။

Aug 30th

ကယ္ ေတာ္ မူ ၾက ပါ ဦး ရွင္ ....(၁)

By pao pao ( Lord O )
(၁)

ကယ္ ေတာ္ မူ ၾက ပါ ဦး ရွင္ ့ ..။

 အ ဟင္ ့ ..ဟင္ ့ ဟင္ ့ ..။

ေပါင္ ေပါင္ ေလ .. ေပါင္ ေပါင္ ဟာ ..ဗိုင္း ေကာင္း ေက်ာက္ ဖိ ..
အ ပ်ိဳ ၾကီး မ မ ဆို တာ ..ရပ္သိ ရြာသိပါ ..။
အ ခု ေတာ ့ ေ လ..။ၿဖစ္ ပံု က ..ေၿပာပဲ ..မ ေၿပာ ခ်င္ ေတာ့ ပါ ဘူး.။ တ ကယ္ ပါ ပဲ..။
( မ ေၿပာ ခ်င္ ဘူး ဆို တာ ကို က ..ေၿပာ ခ်င္ လို ့ …စ ကား … စ … တာ ၿဖစ္ ပါ တယ္ ..)

အ ရင္ က ..ေပါင္ ေပါင္ က..အြန္ လိုင္း သံုး ရင္ ..ဆိုဒ္ တ ကာ ပတ္ ၿပိး .
.ခီြ မယ္ .ေႏွာက္ မယ္ ..ေပါ့ ေနာ္ ..။
ေ၀ ဖန္ ေရး ..ေလ ကန္ ေရး နဲ့..ကြန္ မန့္ ေတြ …ဖို ရမ္ ပို့စ္ ေတြ တင္ မယ္ .။
စ ကား ေတြ ရႈတ္ မယ္ ေပါ့ ေနာ္ ..။ ဂ်ီ ေတာ့ ေတာင္ ..သိပ္ မ ခ်က္ ၿဖစ္ ပါ ဘူး..။
တ ခ်ိဳ ့ေသာ သူ ေတြ က..ေပါင္ ေပါင္ ..တ ေစ ..offline ၿဖစ္ ေန လို ့ …
သူ တို ့ ကို ဘ ေလာ့ ထား သ လား လို ့ ေတာင္ …ေမး ေန ၾက တာ . ..။

ဒီ မွာ က ..ေဖ ့ စ္ ဘြတ္ မွာ .. အ ခီြ ေတြ ဖတ္ ေန ေရး ေန ရ တယ္ ..။
MLGBT (MHS ) နဲ ့ ေမာင္ အီး ဒူ မွာ …..အ ေႏွာက္ .. တ ရား ေတြ နဲ ့ ..
ေဖာက္ ၿပား ေန ရ တယ္ ….။
ဒါ ေတာင္ XMX ဆို တဲ ့.. ဆိုဒ္ မွာ …ရန္ ၿဖစ္ ၿပီး..အုန္း အုန္း ထ …
က လံု ၿပီး….ထြက္ လာ လို ့ ….သံုး ေန က် ..တစ္ ဆိုဒ္ ေလ်ာ ့ သြား တာ…. .။
အဲ …ေပါင္ ေပါင္ …. ေမာ္ ေမာ္ …. အ ၿဖစ္ ေဆာင္ရြက္ ေပး ေန တဲ ့ ..
ဟို မို ဆိုဒ္ ေတြ မွာ လဲ …ၾကံဳ ရင္ ၾကံဳ သ လို ……မ မ… ေတြ ကို ..ကူ ၿပီး ..
ေမာ္ ေဒြး ရွင္း လဲ .လုပ္ တယ္ ေပါ့ ေနာ္ ..။ ဒါ ပါ ပဲ …။
ေပါင္ ေပါင္ က ..တက္ လိုး ဆို ေတာ ့ ..နည္း ပညာ ပိုင္း လဲ ..သိပ္ မ ကူ ညီ ႏိုင္ ပါ ဘူး..။ ပံု ေတြ ဘာ ေတြ ..မ သင္ ့ ေတာ္ တာ ေတြ ့ ရင္ ..ဖ်က္ ခ် တယ္ ေပါ့ ေလ ..။
ဒါ ပဲ လုပ္ တတ္ တာ…။

…..ဂိမ္း ေတြ ဘာ ေတြ က စား ဖို ့ မ ေၿပာ နဲ ့ .. ေဖ ့ ဘြတ္ ေတာင္ …
တ ေလာ က မွ..နဲနဲ..စ.. သံုး တတ္ တာ ..။
သံုး တာ က လဲ ..အ ခီြ ပါ ပဲ ..။ ၿပီး ရင္ ….ေမႊ ေႏွာက္ ၿပီး ၿပန္ တာ ပဲ..။
အြန္ လိုင္း ေပၚ မွာ စာ လဲ သိပ္ ဖတ္ ေလ ့ မ ရွိ ဘူး .။

ေပါင္ ေပါင္ တုိ ့ က … တ ခ်ိဳ ့ …မမ ေတြ လို ..ရံုးတို့ …အိမ္ တို ့ က ေန ..
အြန္ လိုင္း သံုး တာ မ ဟုတ္ ဘူး ေလ..။
အင္ တာ နက္ ဆိုင္ က ေန သံုး ေန တာ ..။
 စာ ေတြ ..၀တၱဳ ေတြ အ ရွည္ ၾကီး ေတြ ဆို ရင္ …
ဆိုင္ မွာ ထိုင္ ဖတ္ ေန ရ တာ နဲ ့ …မြဲ သြား လိမ္ ့ မယ္ ..။

 ေနာက္ ၿပီး ….ေပါင္ ေပါင္ က ..အ သက္ က ေလး ရ လာ လို ့ လား မ သိ ပါ ဘူး..။

အခ်စ္ ..ဇာတ္ လမ္း ေတြ …ခ်စ္ ၾကိဳက္ကြဲ ညား ေတြ ..သိပ္ စိတ္ မ ပါ ေတာ ့ ဘူး..။

 ကိုယ္ ေမာ္ ေဒြ တာ လုပ္ ရ တဲ ့ ဆိုဒ္ ေတြ ေပၚကို …
ဘ ေလာ ့ ေတြ တင္ လာ လို ့ .အ ပရု..လုပ္ ရ ေတာ့ မယ္ ဆို ရင္ ….
အဲ ့ လို ..အ ခ်စ္.. .၀ တၱဳ မ်ိဳး ေတြ…..ပါ လာ ၿပီ ..တင္ လာၿပီ …ဆို ရင္ ..
စည္း ကမ္း နဲ ့ ..ညိ မဲ ့ ..ကိ စၥ ပါ မ ပါ …
ၾကမ္း တဲ့ …ရိုင္း တဲ ့..စာ လံုး ပါ မ ပါ ….
ဘာ သာ ေရး ..ႏိုင္ ငံ ေရး…လူ မ်ိဴး ေရ း….ပုဂိဳလ္ ေရး ..ထိ ခိုက္ မႈ …ပါ မ ပါ …
ေလာက္ ပဲ …ခပ္ သုတ္ သုတ္ ..လိုက္ ဖတ္ လိုက္ တာ..။

ေသ ခ်ာ …ရင္ နင့္ ….. ခံ စား ၿပီး ဖတ္ မ ေန ဘူး .။
အို ေခ … တယ္ ဆို ……….အ ပ ရု ………….. ေပး လိုက္တာ ပါ ပဲ..။ဒါ ပဲ ..။


(၂)


အ ရင္ က ေတာ ့…. အ ၿပာ ဆန္ ဆန္ ၀တၱဳ ေတြ ကို .. ေကာ္ ပီ ကူး ယူသြား ၿပီး…
အိမ္ မွာ …လက္ ပ္ ေတာ ့ပ္ …အ ေဟာင္း ေလး နဲ ့ ….ၿပန္ ၿပန္ ဖတ္ ၿဖစ္ တယ္ ..။
အ ၿပာ ခန္ း နဲ ၿပီး.. အ ခ်စ္ ေတြ ဘာ ေတြ …ခံ စား ေန ရ တဲ ့ ….ကို ရီး ယား ဆန္ ဆန္ ..
ရို မက္ တစ္ …ေတြ ကို ..သိပ္ စိတ္ မ ရွည္ ဘူး ..။
အဲ ့ ေတာ ့…လက္ ပ္ ေတာ ့ က ေလး က လဲ ….
မန္းတူ မန္း ကား ၾကည့္ ဖို ့
ေလာက္ ပဲ သံုး ေတာ ့တာ ..မ်ား တယ္ ..။

တ ၿခား ..ေလာက္ ေလာက္ လား လား သံုး စ ရာ လဲ သိပ္ မ ရွိ ပါ ဘူး.။

 အ မ ေတြ ကို..…အမ္ ပီ ဖိုး ထဲ ..သီ ခ်င္း ထဲ ့ …ဘာ ညာ ..လုပ္ ေပး တာ ပါ ပဲ .။
စာ မ ဖတ္ ၿဖစ္ တာ ၾကာ ေပါ့ ..။
အဲ… တ ေလာ က …လက္ ပ္ ေတာ ့ပ္ က ေလးက ..
စီ ဒီ ..ဒီ ဗီ ဒီ ဖတ္ ေန ရာ က ..ရုတ္ တ ရက္ .. ဟတ္ ဒရိုက္ ဗ္ ..ဂိန္ သြားေရာ ..။
အ မ ေလး..အ မေ လး..ဒ ရိုက္ ဗ္ …က ..အိတ္ စ္တာ နယ္ တင္ ….
၈ ေသာင္း ..တစ္ သိန္း ေလာက္ ဆို ေတာ ့ …
အ ကုန္ အ က် က ..ခု တ ေလာ မ်ာ း လိုက္ ပါ ဘိ သ နဲ ့ …။

စ ကၠန္း မိတ္ စာ ေမး ပြဲ …ေအာင္ က တည္း က …. ရက္တို သင္ တန္း ေၾကး ေတြ …
ေဟာ ဂနဲ ..ေဟာ ဂနဲ…။
 ႏွ ေၿမာ ပါ တယ္ .။
ကိုယ္ လဲ ..ေနာက္ ၄ ..၅ ..လ ေန ရင္ …သေဘၤာ ေပၚၿပန္ တက္ ရ မွာ ဆို ေတာ ့ …
ၿပင္ မ ေန ေတာ ့ပါ ဘူး..။

ေဒ တာ ေတြ ကို ..ဒီ တိုင္း ..စက္ ထဲ ပဲ ..ထဲ ့ ထား လိုက္ ေတာ ့ မယ္ ေပါ့ ေ လ.။

ဒါနဲ ့ ..ဒီၾကား ထဲ …ေအာ ကား မ ၾကည့္ ရ တဲ ့ ..အ ခ်ိန္ ေတြ အ တြက္ ..
ေစာေစာ က ပ လစ္ ထား တဲ ့ ..အ ခ်စ္ ..ဘာ ညာ ကိ ြ ကြ ေလး ေတြ ..
လိုက္ ဖတ ္ မိ လာ ပါ တယ္ ..။


(၃)

 ပ ထ မ ဆံုး …သ တိ ထား မိ လာ တာ က ေတာ ့ …MLGBT ( MHS ) ထဲ က …
lazy Kelly ဆိုလား..ဘာ လား..။
အဲ အဲ ..သိ ဘီ ..။
Lazy Tumbling Kelly တဲ ့ ..။
 သူ ေရး တဲ ့ …အြန္ လိုင္း သံုး ရင္း …ဟို မို ဘ ၀ ကို …စ တင္ သိ ရွိ ၿပီး..အ ေတြ့ အ ၾကံဳ မ်ား ဆိုတာ ..။
ဘာ ရယ္ မ ဟုတ္ ပါ ဘူး ..ေခါင္း စဥ္ ေလး ကို စိတ္ ၀င္ စား မိ လို ့ ပါ …။
အမ္ မယ္ ..။ ဘာ ေတြ မ်ား .ေတြ့ ၾကံဳ သ လဲ ေပါ့ ..။
စပ္ စု ခ်င္ တာ နဲ ့ ..။ ေကာ္ ပီ ..ေကာက္ ကူး ခ် လာ လိုက္ တယ္ ..။

အိမ္ မွာ ဖတ္ ၾကည္ ့ ေတာ ့ …အ လို ေလး….ေကာင္း လိုက္ တာ ..။
ေရး ပံု ေရး လက္ …ၿပတ္ ၿပတ္ သား သား .. ..ရွင္း ရွင္း လင္း လင္း .. ေလး နဲ ့ …။
ထိထိ မိမိ ..လဲ ရွိ ပါ့ ..။
အ မ ေလး ..အြန္ လိုင္း က ..ၾကဴ ၾကဴ စိန္ ေတြ ရဲ ့ ..စ ရိုက္ .. သ ဘာ ၀ ကို လဲ ..
ကိုက္ ညီ ေအာင္ ..ေပၚ လြင္ ေအာင္ ေရး တတ္ ပါ့ ..။
ေပါင္ ေပါင္ ..အြန္ လိုင္း ေလာ က ကို ..မ်က္ စိ သူ ငယ္ နား သူ ငယ္ နဲ ့…
 စ ေရာက္ လာ ခါ စ က လဲ ..အဲ ့ အ တိုင္းပဲ …။
ဟို မို ေတြ အ ေၾကာင္း ကို ..သိ ခ်င္ လို ့ .. လိုက္ ေ လ့ လာ… ။
 ဟို လူ နဲ့ လဲ …ခင္ ခ်င္ ..။ ဒီ လူ နဲ ့ လဲ ..မိတ္ ေဆြ ဖြဲ ့ ခ်င္ နဲ ့ ေ လ..။
ခံ ရ ေပါင္း လဲ မ နဲ ပါ ဘူး ….။ လူ ကို ေတာင္ ….ခံ တရာ ဘီ ဘီ လို့…နာ မည္ေၿပာင္း ရ ေတာ့ မ လို ပဲ …။
ေတာ္ ေသး တာ ေပါ့ .. ခု ထိ ... အ ပ်ိဳ ရည္ မ ပ်က္ ေသး လို ့ ..။

(၄)

 အ မ္ မယ္ …..သူ ေရးထား တာ မ်ား….ခ ေရ ေစ ့ တြင္း က် ေနာ္ ....။..
 ေဖ ့ ဘြတ္ ေပၚ မွာ ….
မား အိုး ..( ေစာ အိုး က်ယ္ ..ေခၚ … ကမ္ ေဘာ ဇ တင္ တင္ ၾကီး )
 ( ..ေမာင္ အီး ဒူ ….အက္ ဒ မင္ အ ဖြဲ ့ ၀င္ ) တို ့ ..
ကို ေလး ..( ေမာင္ အီး ဒူ ..မန္ ဘာ ) တို ့ နဲ ့ …
ေတြ့ ၾက တဲ ့ ..အ ေၾကာင္း ေတြ ….ပါ ေသး တယ္ …။
facebook မွာ …ေရ ဘ ၀ဲ ေပါလ္ ကို …top လား..bottom လား လို ့ ေမး တာ …
 မွတ္ မိ သ ေလာက္ ….မား အိုး နဲ ့.. ကို ေလး .. တစ္ ေယာက္ ေယာက္ ပဲ….။
ဒီ ၀တၱု ဳ ရဲ ့ … စာ ေရး ဆ ရာ .. ကို ေတာ့ ..လူ ခ်င္း မသိ ေတာ့ ….
သူ ေရး ထား တာ ေတြ က … တကယ့္ အ ေတြ့ အ ၾကံဳ လား ..
လုပ္ဇာတ္ လား …မ သိ ဘူး ေပါ့ ..။သူ က ေတာ ့..သူ ့ ..ကိုယ္ ေတြ့ ပါ တဲ ့ ..။ ထား ပါ ..။ တ ကယ္ ဟုတ္ ဟုတ္ ..မ ဟုတ္ ဟုတ္ ….။
သ ဘာ ၀ က် က် ေရး တတ္ တာ ကို ေတာ့ ..ခ်ီး က်ဴး ပါ ရဲ ့ ..။
စာ ေရး ေကာင္း တာ ေတာ ့ .. အ မွန္ ပဲ …..။

သူ ေရး ထား တဲ ့ အ ထဲ မွာ ေလ …။ ဂ်ီ ေတာ့ ေပၚ က ေန ..ေတြ့ ခဲ ့ ႕ တဲ ့ .
က ေလာ္ က လည္ ..၆မ ေလး က ..
သူ ့ ကို က စား ၿပီး…ေမွ်ာ္ လင့္ ခ်က္ ေတြ ေပး သြား ေတာ ့ .
သူ ေပ်ာ္ ရႊင္ သြား တဲ ့ ပံု ကို ..ေရ း ဖြဲ ့ ထား တာ ..ေကာင္း လြန္း လို ့ ..
ေပါင္ ေပါင္ ေတာင္ …သူ နဲ ့ အ တူ ..လိုက္ ေပ်ာ္ မိ ေသး တာ …။

ည ၾကီး သန္း ေခါင္ ..၀တၱဳ ..ဖတ္ ရင္း ..သ ေဘာ ေတြ က် လြန္း လို့…..
ပါး စပ္ ၾကီး ကို ၿပဲ လို ့.ၿဖဲ လို ့…….။ ပီ တိ ေတြ နဲ ့ …. ၿပံဳး ေန လိုက္ တာ ေလ ..။
အင္း ..ငါ မ လဲ …အ သက္ ၾကီး ခါ မွ…က ေလး ေတြ ေရး တာ ဖတ္ ၿပီး …..
မ်က္ႏွာ ပိုး က ..မ သတ္ ႏိုင္ ဘူး..။
မ ၾကီး မ ငယ္ နဲ ့ …. ၿပီ တီ တီ ..ၿဖစ္ ေန ေသး တယ္ လို ့ …
ကိုယ့္ ကို ကိုယ္ ..ၿပန္ ဆံုး မ ..ေန ရင္း က …
၀ တၱဳ ..ဆ ရာ ရဲ့ ..လန္း ဆန္း ..သစ္ လြင္ ..လတ္ ဆတ္ တဲ့..လူ ငယ္ ဆန္ ဆန္ ….
အ ေရး အ သား …ခံ စား မႈ ေတြ ေနာက္ ကို …
ေကာက္ ေကာက္ ပါ ေအာင္ လိုက္ သြား မိ တယ္ ..။


(၅)

 ဆ ရာ ၾကီး ေတြ နဲ ့…ႏိႈင္း ေၿပာ…. ေၿပာ ..တာ ေတာ့ မ ဟုတ္ ပါ ဘူး ..။
စာ ေရး ဆ ရာ ၾကီး . ဒ ဂံု တာ ရာ ေရး တဲ ့ …ေမ ..ဆို တဲ့..၀တၱဳ ကို ….
သ ခင္ စာ ေရး ဆ ရာ ၾကီး ..တစ္ ဦး က …. မွတ္ ခ်က္ ေပးသ လို …
အ တု ခိုး ၿပီး..မွတ္ ခ်က္ ေပး ရ ရင္ ……
ဒီ ၀ တၱ ဳ က ေလး ကို ဖတ္ရ တာ ….
ေဆာင္း တြင္း ကာ လ … ခ်မ္း ခ်မ္း စီး စီး ထဲ မွာ …..
၀ိုင္ ခ်ိဳ ခ်ိဳ..တစ္ ခြက္ ေသာက္ လိုက္ ရ သ လို ပဲ လို ့ …ေၿပာ ရ မ လို ပဲ ..။
ေအာ လီ လို ့ ပဲ ေၿပာ ေၿပာ ……ခပ္ တုန္း တုန္း ေန တတ္ တဲ ့ …ေပါင္ ေပါင္ က ..
ဒီ အ ရြယ္ ထိ …..၀ိုင္ ….အ ပါ အ ၀င္ …မူး ယစ္ ေစ တတ္ တဲ ့ …
အ ရက္ ..ေဆး လိပ္ …ကြမ္း ယာ ..ေဆး ၀ါး ..စ သည္ တို ့ကို … မ သံုး စြဲ ဖူး ေတာ ့ …
.၀ိုင္ ေသာက္ တာ . ဘယ္ ့ နဲ ့.ေန မွန္း ေတာ့..မ သိ ပါ ဘူး ..။….။

အ ခု ..ခံ စား ေန ရ သလို ..ရွိန္း ရွိန္း ဖိန္း ဖိန္း ..
လတ္ လတ္ ဆတ္ ဆတ္.အ ရ သာ ပဲ ေန ပါ လိ္မ္ ့ မယ္ ….။

ဖတ္ ေန ရင္း နဲ ့… အ သက္ .၃ …၄… ႏွစ္ ေလာက္ ၿပန္ ငယ္ သြား သ လို ပဲ … ။

ေၾသာ္ …ငါ ေတာင္ ..သူ ငယ္ ၿပန္ ၿပီး..ရီး ဇား …
ထား ဖူး တယ္ ရွိ ေအာင္ ထား ၾကည့္ ခ်င္ သ လို လို …..
အိမ္ ေထာင္ ၿပဳ ၾကည္ ့ ခ်င္ သ လို လို …မ ရိုး မ ရြ ေတြ ၿဖစ္ လာ ပါ လား…။
ခက္ ၿပီ ..ခက္ ၿပီ ….။ အ ပ်ိဳ ၾကီး ေတာ့ …စ်န္ ေလ်ာ ရ ခ်ည္ ရဲ ့….။ ေတာ္ ပါ ၿပိ..။
 ဒီ လို ..က ေလး က လား … ေဖ ေတာ ့ေမာင္ ေတာ့ …. ေတြ …မ ဖတ္ ေတာ့ ပါ ဘူး….။ ေပါင္ တို ့အ ရြယ္ က ….ၾကီး ပြား ေရး … စီး ပြား ေရး …
ဘာ သာ ေရး ..လူ မႈ ေရး .. သ ေဘာ တ ရား ေရး ရာ ေတြ …
ေဆြး ေႏြး ရ မဲ ့အ ရြယ္ ေ လ..။ အင္း ေနာ္ .။

ဒါ ေပ မဲ ့ လဲ …မ ဖတ္ ပဲ လဲ မ ေန ႏိုင္ ေတာ ့ပါ ဘူး.။

ဆက္ ဖတ္ လိုက္ ဦး မွ ပါ ပဲ..။ ေပါင္ ေပါင္ ေတာ ့….ဒု ကၡ ..ေရာက္ ၿပီ ထင္ ရဲ ့ ….။

အ မ ေလး …ကယ္ ေတာ္ မူ ၾက ပါ အ ရပ္ က တို ့ …….။


 (၆)

ေနာက္ ဆက္ ဖတ္ ေတာ့ …ဇာတ္ လိုက္ ..( စာ ေရး ဆ ရာ ) ကို …
၆ လည္ မ ေလးက …..ဂ်ိ ေတာ့ ေပၚ မွာ …. သတ္ သတ္ ..ပ လစ္ တဲ ့ ..အ ခန္း ..။
အို …။ ၀ တၱဳ မွန္း သိ ရက္ နဲ့..ညည္း မ်က္ ခြက္ ၾကီး က .. စာ ဖတ္ ရင္း ….
မ အီ မ လည္ နဲ ့..ဘာ ၿဖစ္ သြား ရ တာ လဲ ..မိ ေပါင္ ..။

 ညည္း ေတာ ့ …ခက္ ၿပီ ..။

 ေဆး မ မွီ ေတာ့ ဘူး..။ အ ရင္ က .အ သဲ ကြဲ တယ္ တို ့ ဘာ တို ့ ဆို တာ …
က ေလး ေတြ ကိ စၥ လို ့ ထင္ ထား တာ ..။
အ ခု မွ ..ညည္း က …. ဒီ စာ ေလ.. တစ္ ပုဒ္ ဖတ္ ၿပီး…
ဘာ ထ ၿဖစ္ ရ တာ လဲ မိ ေပါင္ …..။
ေအာင္ မယ္ …လွ လဲ မ လွ ဘဲ နဲ ့ … မ်က္ ရည္ ေလး …စမ္း စမ္း ..လုပ္ ခ်င္ ေသး တယ္ …။
ဒီ ေကာင္ မ ၾကီး ေတာ ့ ခက္ ၿပီ ..။
မိ ေပါင္ တစ္ ေယာက္ ေတာ ့ …သူ ငယ္ ၿပန္ သြား ဘီ ..။
ကယ္ ၾက ပါ ဦး …ရွင္ ့ …။


(၇)

 သူ ့ စာ ထဲ မွာ … မင္း ခန့္ တို ့ …က ပူ ခ်ီ ႏို တို့ ကို .. အၿပတ္ ခ်ီး က်ဴး ထား တာ ေလ ..။
သူ က… .. မင္း ခန္ ့ တို ့ ..က ပူ တို ့ ရဲ ့ ….စာ ဖတ္ ပ ရိတ္ သတ္ ပါ တဲ ့ ..။
သူ ကိုယ္ တိုင္ က ေတာ ့ … လူ သစ္ ..က ေလာင္ သစ္ မို ့ လို ့ ….
အေရး အ သား အ မွား ပါ ရင္ ..ခြင့္ လြတ္ ၾက ပါ တဲ့ …။
ဟဲ ဟဲ .. မင္း ခန့္ ဆို တာ က .. ကိုယ္ ့ လူ ရင္း ပဲ ..။
သိေန တာ…မင္း ခန္ ့ တ တိ ယ နွစ္ တက္ ေန က တည္း က ပဲ ..။
မင္းခန္ ့ အ ရင္ …ဘ ေလာ ့ ေတြ ေရး ေန တဲ ့ အ ခါ …
တစ္ ခါ မွ..သူ ့ ၀ တၱဳ ေတြ ကို …ေကာင္း ေကာင္း ၿပီး ေအာင္ ..
စိတ္ ရွည္ ရွည္ နဲ ့ မ ဖတ္ ဘဲ …ဘေလာ့ ေ အာက္ က ေ န ..
ဖတ္ ခ်င္ ေယာင္ ေဆာင္ ၿပီး…ကြန္ မန္ ့ ေတြ ေပး ေန တတ္ တာ…..။

ကြန္ မန့္ ေပး ရင္ ….ေပါင္ ေပါင္ က သူ မ်ား ထက္ ဦး ေအာင္ ….
”..အ ရမ္း ေကာင္း ပါ သည္ …။ အ လြန္ ေကာင္း ပါ သည္ .။ အား ေပး ေန ပါ သည္ ..။”..
ဘာ ညာ နဲ ့.. ကိုယ့္ ငါး ခ်ဥ္ ..ကိုယ္ ခ်ဥ္ ေန တာ ေလ..။

ဒါ ကို ..မင္း ခန္ ့ က လဲ သိ တယ္ ..။
 သူ ့ ၀တၱဳ အ ေၾကာင္း ၿပန္ ေမး လိုက္ ရင္ ..ဘာ မွ ၿပန္ မ ေၿပာ ႏို္င္ ဘူး…။
ဟုတ္ တယ္ ေလ.. ..ေ ပါင္ ေပါင္ က …တ ကယ္ ဖတ္ မွ မ ဖတ္ ထား ဘဲ …ကို..။
. ဟိဟိ..။

အဲ ့ လို ..သူ ဖန္ တီး တဲ ့ .. ၀တၱဳ ေတြ ကို ….တ ေလးတ စား …
မ ဖတ္ ဘဲ နဲ ့ …..က ေရာ္ က မယ္ ..ကြန္ မန္ ့ ေတြ ေပ း ရင္ ..
မင္း ခန္ ့က .စိတ္ ဆိုး တတ္ တယ္ ….။
ဒါ ေပ မဲ ့ လဲ .. ေပါင္ ေပါင္ က ..ၾကီး ေပါ ၾကီး မွန္း သိ ေတာ ့ ….
ေနာက္ ေတာ ့ လဲ …. အ ဖက္ လုပ္ ၿပီး …..ေၿပာ မ ေန ေတာ ့ ပါ ဘူး…။
 အမ္ မယ္ ..။ အ ခု ေတာ ့ ၿဖင့္ ..မင္း ခန္ ့ ၀တၱဳ ေတြ က …ေပၚ ၿပဴ လာ ၿဖစ္ ေန ပါ လား..။
ဒီေကာင္ ့ စာ ေတြ ..တယ္ လဲ …လူ ေၿပာ သူ ေၿပာ မ်ား ေန ပါ လား .။
 ဖတ္ ၾကည့္ ဦး မွ..။

Lazy Kelly ေရး တာ ေတာင္ …. ဒီ ေလာက္ ေကာင္း ေန ရင္ .. သူ သိပ္ ညႊန္း တဲ ့ ..မင္း ခန္ ့ေခၚ ပူး ေလး ..ရဲ ့ စာ ဆို ေတာ ့ ..ဖတ္ ၾကည့္ ရ ေပ မ ေပါ့ ..။

( ...ေလး ဇီး ကယ္ လီ ေရး တဲ ့ .. အ ေတြ့ အ ၾကံဳ ကို ...http://www.myanmargay.socialgo.com/magazine/read/--_2233.html
မွာ ဖတ္ လို ့ ရ ပါ တယ္ ..။ )


(၈)

 အား ပါး .. ။
 မင္း ခန့္ ၀ တၱ ဳ ေတြ က လဲ … တ ရုတ္ သိုင္း ကား လို .. အ ပိုင္း ဆက္ ေတြ နဲ ့…
ကု လားကား လို ေပ ရွည္ လွ ခ်ည္ လား …။

က ပူ ခ်ီ ႏို ..( မိႈင္း ညိဳ ့ မိုး စက္ ) ေရး တဲ ့ ..စာ ေတြ ေကာ …ဘာ ထူး တုန္း ..။
ေပ ရွည္ ပါ့ ….။

 အင္း ..။
အ ရွည္ ေတြ ေတာ ့.. ေနာက္ မွ ..ေအး ေဆး ..အ ရ သာ ခံ ၿပီး …ဖတ္ မယ္ …။
 အ တို ေလး ေတြ ..အ ရင္ ၿမည္ း ၾကည့္ ရ မယ္ …။ မွန္း စမ္း …။

ပ ထ မ ဆံုး ..မင္း ခန့္ ရဲ ့ ….
(((…ဒိုင္ ယာ ရီ ၂ ခု ၇ဲ ့ ပံု ၿပင္ …..)))…. ဆို တဲ ့ ..
၀ တၱဳ ကို ဖတ္ ၾကည့္ မိ တယ္ …။

အ မ ေလး …။အ ေရးအ သား က ..တယ္ လဲ ..သြက္…တယ္ လဲ ထက္ .. ပါ လား ..။
 ပ ထ မ .ဟို မို ေလး တစ္ ေယာက္ ..ရယ္ ..
သူ့ အ မ ရဲ ့ .ခင္ ပြန္းေလာင္း…သူ ့ ..ေယာက္ဖ ေလာင္း ေကာင္ ေလး ..ရယ္ ……
...၂ ေယာက္ သား ရဲ ့….ၾကား က …သံ ေယာ ဇဥ္ .. .ကို
ၿမင္ သာ ေအာင္ ပံု ေဖာ္ တာ ေပါ့ ေနာ္ …..။

 ေတာ္ ေတာ္ ပညာ သား ပါ ပါ …ေရး ရ တဲ ့ ..ကိ စၥ ေတြ ပါ ..။
ေပါင္ တို ့ ေတာ ့ဒါ မ်ိဳး မ ေရး တတ္ ပါ ဘူး….။
ဇာတ္ လမ္း ေလး က …တ မူ ကြဲ ၿပား ေန တာ ေတာ့ အ မွန္ ပဲ ….။

ပ ထ မ ပိုင္း မွာ… ဟို မို ေလး ရဲ့ ..အစ္ မ ကို ..ေယာက္ ဖ ေလာင္း ေကာင္ ေလး က …
ေငြ မ်က္ ႏွာ နဲ ့..လက္ ထက္ ေတာ့ မဲ ့ ဆဲဆဲ…သူ တို့ ၂ ေယာက္ …
ေကာင္ ေလး အိမ္ မွာ တူတူ အိပ္ ၾက ေတာ့….ဟို မို ေလးက ..ေကာင္ ေလး ကို….
 အ ၾကင္ နာ ေတြ ေပး သ တတ္ ..

( ဟိဟိ..ဒါ က ေတာ့ ..ကိုရီး ယား ဆန္ ေအာင္ ေၿပာ တာ ေပါ့ ေနာ္ ..အ ၾကင္ နာ ေပး တယ္ ဆို တာ ..အာ ဘြာ း ေပး တာ ပါ …။ )

ဒီ ေတာ့ ...ေကာင္ ေလး က ..ႏိုး လာ သ တတ္..။
 ဟို မို ေလး က . ေကာင္ ေလး ကို .သူ ခ်စ္ ေန ေၾကာင္း ….ဖြင့္ ေၿပာ သ တတ္ ..။
ေကာင္ ေလး က ..လံုး ၀ မ ၿဖစ္ ႏိုင္ ပါ ဘူး ဆို ၿပီး … မိုး ေရ ထဲ မွာ အ ၿပင္ ကို ..
ေၿပး ထြက္ သြား သ တတ္ ..။
အို .၀တၱဳ အ စ မွာ တြင္ ကို ..ေတာ္ ေတာ္ ေလး ..အား ၿပိဳင္ မႈ ေတြ ပါ ေန ၿပီပဲ..။
 ဟို မို ေလး က ..စိတ္ ထိ ခိုက္ ၿပီး…. တစ္ ည လံုး ..ၿခံ ထဲ ဆင္း ၿပီး…မိုး ေရ ထဲ မွာ …
ထိုင္ ငို ေန သ တတ္ ..။ ( သ နား ပါ တယ္ ) ..။

မ နက္ ေကာင္ ေလး ၿပန္ လာ ေတာ ့ …
ဟို မို ေလး ခ ၿမာ ဖ်ား ၿပီး ကိုယ္ ေတြ ေတာင္ ပူ ေန ပါ သ တတ္ ..။
ဒီ မွာ တင္ ..ေကာင္ ေလး

ဟို မို ေလး ကို .. အ ရမ္း စိတ္ ပူ သြား ၿပီး …အ ၾကင္ နာ ေပးလိုက္ ၿပန္ သတဲ့…။


 ( သူ တို ့ ဆို တာ လဲ…အ ၾကင္ နာ ေတြ အ ရမ္း ေပးၾက တာ ပဲ ကြယ္..ဒီ က..အ ပ်ိဳ ၾကီး…. ေပါင္ ေပါင္ က ..စိတ္ မ ခိုင္ ပါ ဘူး ဆို ေန မွ..) ။

 ေနာက္ ေတ ာ ့ …. အစ္ မ နဲ ့ ..ေယာက္ ဖ ညား ၿပီး ..
ဟို မို ေလး က …ႏိုင္ ဂံ ၿခား ကို …ထြက္ သြား ရ သ တတ္ ..။

အ ဟင္ ့ ..။
 ကို ရီး ယား ..ဇာတ္ ၀င္ ခန္း ေလး ကို ၾကည္ ့ ေန ရ သ လို ပဲ ..။

 အ ေရး အ သား က …သြက္ ၿပီး …ညက္ ၿပီး ..…. ပါ ဖက္ ၿဖစ္ သ ေလာက္ ….
ဇာတ္ ကြက္ ..ဇာတ္ လမ္း …ပ ေလာ ့ က လဲ .. တစ္ မူ ကြဲ ထြက္ ေန တယ္ ..။

 တ ကယ္ ့ ကို ..ကိုယ္ ပိုင္ ဟန္ ..အ ၿပည့္ နဲ ့ . .. လြတ္ လပ္ ေပါ့ ပါး တဲ ့ .. စိတ္ ကူး စိတ္ သန္း ေလး ေတြ ပဲ လို ့ …။ ေတြ့ လိုက္ ရ တယ္ ….။

ဒါ ေၾကာင့္ လဲ .. မင္း ခန့္ ( ပူး ေလး ) ရယ္ လို ့ .နာ မည္ ၾကီး ေပ တာ ကိုး ..။

 ကဲ ကဲ .. ၀တၱ ဳ ေလး က ေတာ့ .. အ စ က တည္း က ..
ယဥ္ သ ကို ဆို သ လို ..ဆြဲ ေဆာင္ မႈ က ေတာ ့ အ ၿပည့္ ပဲ …ဆ က္ ဖတ္ မွ..။



(၉)

အဲ ..ေနာက္ တစ္ ပိုဒ္ ေရာက္ ေတာ့ မွ..အ ေပၚ က ..
ဇာတ္ လမ္း ေတြ ဟာ…ဟိုမို ေလး…ေရးခဲ့ တဲ ့..ဒိုင္ ယာ ရီ စာ အုပ္ ေလး ထဲက .
.စာ သား ေတြ ကို ….
သူ ့ တူ ( အစ္ မ နဲ ့..ေယာက္ ဖ က ေမြး တဲ့ သား…) ( ပူး ေလး) က .
ဖတ္ ေန တာ ဆိုတာ..ေဖာ္ ၿပ ထား တယ္ ….။

 ရုတ္ တ ရက္ အ ခ်ိန္ ကာ လ ..ကို …..
( …ရုပ္ ရွင္ မွာ ဆို .. တည္း ၿဖတ္ ပ ညာ ေခၚ ေပ မ လား .. ေပါ့ ေနာ္ ..) …
 ခပ္ ၿမန္ ၿမန္ နဲ ့ .. ခပ္ သြက္ သြက္ နဲ ့ …
အ နွစ္ ၂၀ ခန့္ ၾကာ ေသာ္ ဆို တာ မ်ိုး ကို .. လုပ္ လိုက္ တဲ ့ ပံု စံ ပါ ..။

ေတာ္ ေတာ္ ေလး .. ဖတ္ ရ တာ … လို ရင္း ေရာက္ ၿပီး ..သြက္ ပါ တယ္ ..။


 ဒီ ေန ရာ မွာ နဲနဲ ေတာ့ ေ၀ ဖန္ ခ်င္ တယ္ ..။
 ဟို မို စာ ေရး ဆ ရာ ငယ္ အ ခ်ိဳ ့ ဟာ..ဇာတ္ ေကာင္ နာ မည္ ေန ရာ မွာ ..
 သူ တို ့ နာ မယ္ ကို သူ တို ့ ..ထဲ ့..ေရး ၾက တဲ့ .. အ ေၾကာင္း ပါ ..။
 က ပူ ခ်ီ ႏို ဆို လဲ .. မိုး စက္ ပံု ၿပင္ မွာ … ဇာတ္ ေကာင္ ကို..
သူ့ နာ မယ္ ..မိႈင္း ညိဳ ့ မိုး စက္ လို ့ .. နာ မယ္ ေပး ထား တယ္ …။
 ထား ပါ ေ လ..ဒါ က …သူ တို ့ ၾကိဳက္ သ လို ..န ာ မယ္ ေပး လို ့ ရ တာ ပါ ပဲ…။

လူ ငယ္ ေတြ ဆို ေတာ ့… သူ တို ့ နာ မယ္ ေလး ေတြ ကို ..
လူ သိ မ်ား ေစ..ခ်င္ ၾက လို ့ ပဲ လား ..။
ဒါ မွ မ ဟုတ္ ..သူ တို ့ ကိုယ္ တိုင္ ေတြ ရဲ ့ ..
တ ကယ့္ အ ၿဖစ္ အ ပ်က္ ေတြ မို ့ လို ့ ပဲ လား ..။
သို ့ တည္း မဟုတ္ …. သူ တို ့ ကိုယ္ တိုင္ က ..သူ တို ့ ရဲ ့ ကိုယ္ ပြား ….
ဇာတ္ ေကာင္ ရဲ ့ ေန ရာ မွာ .. ၀င္ ေရာက္ ပူး ကပ္ အာ ရုဏ္ ၀င္ စား ၿပီး …
 စ်န္ ၀င္ ၿပီး ..ေရး ၾက လို ့ ပဲ …ဇာတ္ ေကာင္ … ေတြ က ..
သူ တို ့ နာ မည္ ေတြ ၿဖစ္ ကုန္ ေလ သ လား .. မ ေၿပာ တတ္ ပါ ဘူး..။

ဇာတ္ လမ္း ကို ေတာ ့ ထိ ခိုက္ မႈ ..မ ရွိ ေလာက္ ပါ ဘူး…။

သို ့ ေသာ္ ..။ ေပါင္ ေပါင့္ တစ္ ေယာက္ တည္း …အ တြက္ က ေတာ ့ ..
 ေတာ္ ေတာ္ ေလး ..က သိ က ေအာက္ ႏိုင္ တာ မ်ိဳး ေတြ .ေတြ့ ရ တယ္ ..။
 ခက္ တာ က …ေပါင္ ေပါင္ က လဲ .. မင္း ခန္ ့ နဲ ့ ေရာ .. က ပူ နဲ ့ေရာ .. လူ ခ်င္း ..
 ပု ဂိဳလ္ ေရး အ ရ ..သိ ေန ..မ်က္ မွန္း တန္း မိ ေန တာ မ်ိဳး ရွိ တာ ကိုး ..။

ဒီ ေတာ့ .. ဇာတ္ လမ္း ကို ဖတ္ ရင္း …. ဇာတ္ ေကာင္ က ..
ဘယ္ လို ..ေခ်ာ ပါ တယ္ .. ဘယ္ လို လွ ပါ တယ္ ..ဘာ ညာ ..
( မ ဖြာ ဖြာ ေအာင္ )
ေရး ထား တာ မ်ိဳး ေတြ ရွိ ေတာ ့…. ကိုယ္ က ..
ဇာတ္ လိုက္ မင္း သ မီး ေန ရာ မွာ ..
ကိုယ္ ပဲ တ ကယ္ ေရာက္ ေန သ ေယာင္ ေယာင္ ..
စိတ္ ကူး ယဥ္ ၿပီး ..စ်န္ ၀င္ ၿပီး ဖတ္ ေန တာ ..။

မင္း သား က ေတာ ့… ဒို ေလး တို ့ …
( ၿမန္ မာ ၿပည္ က ဆို လဲ ) … ေဘာ သ မား ….ရန္ ပိုင္ တို ့ လို ..
ေပါင္ ေပါင္ ့ အ ဆင္ ေတြ ကို .. စိတ္ ကူး နဲ ့ ပံု ေဖာ္ ေန တာ ေ လ.။

စာ ေရး ဆ ရာ ေတြ က .. ဇာတ္ လိုက္ ေတြ ကို ..
 ပူး ေလး တို ့ … မိုင္း ညိဳ ့ မိုး ဇက္ တို ့ ..နာ မယ္ ေတြ ေပး လိုက္ ေတာ ့ …
ဘယ္ လို မွ..ဒို ေလး မ်က္ ႏွာ ကို .. မွန္း လို ့ .ၿမင္ ေယာင္ လို ့ . မ ရ ေတာ့ ဘူး ..။
မင္း ခန့္ တို ့ … က ပူ တို ့ .. မ်က္ ႏွာ ၾကီး ေတြ ေပၚ ေပၚ ေတာ ့ ..
( ကိုယ္ က လဲ .. သူ တို ့ နဲ ့ က ….လူ ရင္း လို ၿဖစ္ ေန တာ .. ဆို ေတာ ့ .)
ဖီ လင္ ငုတ္ သ လို ေတာ့ .. အ ရွိ သား …။
 အို ....မ ေပါင္ .. ရ်င္ ဆို တာ က လဲ ..။ ၀တၱဳ ပဲ ..။ ဘာ နံ မယ္ ေပး ေပး ေပါ့ ..။
ဒီ အ သက္ အ ရြယ္ နဲ ့ ...ဒီ အ ထိ ... လိုက္ ၿပိး .. ေၾကာင့္ ၾက ေန ရ ေအာင္ ..
ရွင္ ..သူ ငယ္ ၿပန္ ေန လား ..။ ခက္ ၿပီ ..။ မိ ေပါင္ ေတာ ့ ... သူ ငယ္ ၿပန္ ခ်င္ ေန ဘီ ..။
ကယ္ ၾက ပါ ဦး ရွင့္ ....။

( ဆက္ ရန္ ) ..


( တက္ သစ္ စ ..ဟို မို က ေလာင္ ရွင္ မ်ား အား ဂုဏ္ ၿပဳ လွ်က္ …ေရး သား အပ္ ပါ သည္ ….။ ဖတ္ ညႊန္း အ မ်ိဳး အ စား ၿဖစ္ ပါ သည္ …။  )

 

ပံု

Pao Pao ( Lord O )

ေပါင္ ေပါင္ ( ခ ) ေပါင္ ၀ိုင္း

eniweniw@gmail.com

http://www.facebook.com/profile.php?id=1671078528

( ၃၀ . ၈. ၂၀၁၀ ) ( တ န လၤာ ေန ့ )

ည ေန ..၇ နာ ရီ ခြဲ ..။

Jan 24th

ရဲရင့္ေအာင္(Mr.*JOKER*) သင္ဟာသင့္ခ်စ္သူအေပၚဘယ္ေလာက္ဆြဲေဆာင္ႏိုင္သူလဲသိခ်င္လား???

By nicky

သူငယ္ခ်င္းတို ့ သင္ဟာသင့္ခ်စ္သူအေပၚဘယ္ေလာက္ဆြဲေဆာင္မွဳရွိတယ္ဆိုတာမွန္းၾကည့္ခ်င္လား။ ဒါဆိုဒီေမးခြန္းေလးေတြေျဖၾကည့္လိုက္ေနာ္။
ေမးခြန္းေတြကိုၾကိဳေတာ့မၾကည့္ရဘူးေနာ္။
ကိုယ္ေရြးလိုက္တဲ့အေျဖရဲ ့ေဘးကေရးထားတဲ့နံပါတ္ေတြအတိုင္းဆက္ေျဖသြားရံုပါ။
ဥပမာ-နံပါတ္ 1 မွာသင္က တိုက်ိဳကိုေရြးခ်ယ္ခဲ့ရင္ တိုက်ိဳရဲ့ ေဘးမွာေရးထားတဲ့အတိုင္း ေမးခြန္း
နံပါတ္ 3 ကိုသြားေျဖရမွာပါ၊ ေမးခြန္းနံပါတ္ 2 ကိုေျဖဖို ့မလုိပါဘူး။
ေမးခြန္းတိုင္းေျဖဖို ့မလိုပါဘူး။

1 ။ သြားခ်င္တဲ့ေနရာတစ္ခုေရြးပါ။ ေပက်င္း - go to question

2 တိုက်ိဳ - go to question 3 ပဲရစ္ - go to question 4

2 ။ စိတ္ထိခိုက္စရာေကာင္းတဲ့ရုပ္ရွင္ေတြၾကည့္တဲ့အခါငိုတတ္သလား?

ငိုတတ္တယ္ - go to question 4

မငိုတတ္ဘူး - go to question 3 3 ။ သင္ဟာခ်စ္သူနဲ ့ခ်ိန္းထားတယ္၊ ေျပာထားတဲ့အခ်ိန္ထက္တစ္နာရီေလာက္ေနာက္က်ေနတာေတာင္သူကေရာက္မလာေသးဘူး၊
ဒါဆိုသင္ဘာလုပ္မလဲ?

ေနာက္ထပ္နာရီ၀က္ေတာ့ထပ္ေစာင့္လုိက္မယ္ - go to question 4

ခ်က္ခ်င္းပဲျပန္ေတာ့မယ္ - go to question 5

လာတဲ့အထိေစာင့္မွာေပါ့ - go to question 6

4 ။ တစ္ေယာက္ထဲရုပ္ရွင္သြားၾကည့္တတ္လား?

အင္း - go to question 5

ဟင့္အင္း - go to question 6

5 ။ ပထမဆံုးခ်ိန္းေတြ ့ခ်ိန္မွာ သူကသူ ့ကိုနမ္းဖို ့ေတာင္းဆိုလာရင္ ဘာလုပ္မလဲ?

မနမ္းပါဘူး - go to question 6

သူ ့လက္ခံုကိုပဲဖြဖြေလးနမ္းမယ္ - go to question 7

ကိုယ့္ခ်စ္သူပဲ၊ နမ္းမွာေပါ ့ - go to question 8

6 ။ သင္ကဟာသဥာဏ္ရႊင္တဲ့သူလား

ဟုတ္တယ္ - go to question 7

မဟုတ္ဘူး - go to question 8

7 ။ သင္ဟာဘယ္အရာမဆိုဦးေဆာင္ႏိုင္စြမ္းရွိသူလား

ထင္ပါတယ္ - go to question 9

မဟုတ္ပါဘူး - go to question 10

8 ။ တကယ္လို ့သင့္မွာေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိရင္ ဘယ္လိုလူအျဖစ္ေမြးဖြားလာခဲ့ခ်င္သလဲ

ေယာကၤ်ားအျဖစ္ - go to question 9

မိန္းမအျဖစ္ - go to question 10

ဘာျဖစ္ျဖစ္ပါ - TYPE D ( ေအာက္မွအေျဖကိုျကည့္ပါ )

9 ။ တစ္ျပိဳင္တည္းမွာခ်စ္သူတစ္ေယာက္ထက္ပိုထားဖူးသလား။

ထားဖူးတယ္ - TYPE B ( ေအာက္မွအေျဖကိုၾကည့္ပါ )

မထားဖူးပါ - TYPE A ( ေအာက္မွအေျဖကိုၾကည့္ပါ )

10 ။ သင္ဟာလိမၼာပါးနပ္သူလို ့ထင္ပါသလား။

ထင္ပါတယ္ - TYPE D ( ေအာက္မွအေျဖကိုၾကည့္ပါ )

မထင္ပါဘူး - TYPE C ( ေအာက္မွအေျဖကိုၾကည့္ပါ )

အေျဖ TYPE A: Congratulations!
သင္ဟာတစ္ဖက္သားအေပၚအရမ္းကိုဆြဲေဆာင္မွဳရိွပါတယ္၊ ခ်စ္သူရဲ
့မ်က္လံုးထဲမွာသင္ဟာခ်စ္စဖြယ္အလွက္ိုပုိင္ဆိုင္ထားသူအျဖစ္ရွိေနမွာပါ
သင္ဟာေခ်ာေမာလွပရံုတင္မက ဟာသဥာဏ္ရွိသူ၊ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးရွိသူျဖစ္ပါတယ္။
ပညာတတ္ပုဂိၢဳလ္ျဖစ္ျပီးလူေတြကိုဘယ္လိုေပါင္းသင္းရမယ္၊
အခ်ိန္ကိုဘယ္လိုခြဲေ၀အသံုးခ်ရမယ္ဆိုတာေကာင္းေကာင္းသိသူပါ။
ဒါေၾကာင့္သင္ဟာလူေတြၾကားမွာအျမဲတမ္းထင္ေပၚေနမွာပါ။

TYPE B: Quite good! သင္ဟာဆန္ ့က်င္ဘက္အေပၚအလြယ္တကူေတာ့ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့သင့္အေပၚလြယ္လြယ္ကူကူခ်စ္မိသြားဖို ့ေတာ့သိပ္မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။
သင့္ရဲ ့ဟာသဥာဏ္ကလူေတြက္ိုေပ်ာ္ရႊင္မွဳရေစမွာပါ။ သင့္ခ်စ္သူကလဲသင္နဲ
့အတူရွိရတာေပ်ာ္ေနပါလိမ့္မယ္။

TYPE C: Not bad! သင္ဟာဆန္ ့က်င္ဘက္လူအေပၚအလြယ္တကူမဆြဲေဆာင္ႏိုင္ပါဘူးတဲ့။ ဒါေပမဲ့သူတို ့ရဲ ့စိတ္ထဲမွာသင္ရွိေနတာေကာင္းတယ္လို
့ထင္ရေလာက္ေအာင္သင့္မွာေကာင္းကြက္ေလးေတြေတာ့ရွိပါေသးတယ္။
သင္ဟာရိုးသားျဖဴစင္ဖို ့ေတာ့လိုပါလိမ့္မယ္။ ျပီးေတာ့အျမင္မွန္ဖို
့လဲလိုမွာပါ။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့သင္ဟာခင္မင္စရာေကာင္းတယ္လို ့ထင္ၾကမွာပါ။

TYPE D: Oh! သင္ဟာတစ္ဖက္သားအေပၚမွာလံုး၀ကိုဆြဲေဆာင္မွဳမရွိပါဘူးတဲ့။ သင္ဟာဗဟုသုတလဲသိပ္မၾကြယ္၀သူပါ။ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္းလဲသိပ္မရွိပါဘူး။ ခ်စ္သူအေပၚမွာလဲရိုင္းပ်ေစာ္ကားတာမ်ိဳးမလုပ္သင့္ပါဘူး။ ျပီးေတာ့ သင္ဟာဆန္
့က်င္ဘက္ေတြၾကားမွာသိပ္ျပီးမထင္ေပၚသူပါ

 

မွတ္ခ်က္။ ။ အင္တာနက္ေပၚမွကူးယူတင္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။

Comment ျပန္မေပးသူမ်ား တစ္သက္လံုးလူပ်ိဳၾကီး၊အပ်ိဳၾကီးဘ၀နဲ့အရိုးထုတ္ၾကရပါေစ။ ။

Oct 2nd

ေက်ာက္ဘိစကား၀ိုင္း ( ၁ )

By Par War
အခန္း (၁)
က်မတုိ႔ ၆ မအမ်ားစုဟာ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းစံုျပီ…လူစုမိျပီဆိုတာနဲ႔ အတင္းေျပာျခင္း… အခီီြအေႏွာင့္ေျပာျခင္းမ်ားဟာ က်မတုိ႔ရဲ႕ ရိုးရာေလးပါပဲ… က်မတုိ႔ရန္ကုန္ျမိဳ႕ရဲ႕ အထင္ကရေဂးလ္ေနရာေလးတစ္ ခုျဖစ္တဲ့ ေက်ာက္ဘိလၻက္ရည္ဆိုင္ေလးဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သူ႔တာ၀န္ကိုသူထမ္းရင္းနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ရဲစခန္း ပရ၀ုဏ္မွာ ဆုိင္မဖြင့္ရေတာ့တဲ့အတြက္ ပိတ္သိမ္းသြားခဲ့တာ လအေတာ္ၾကာသြားပါျပီ… ဒီဆုိင္ေလးမွာ ညေနေစာင္းတာနဲ႔ ဆုိင္ရာဆိုင္ရာလုပ္ငန္းခြင္ေတြကေနျပီး အလုပ္ျပန္လာတဲ့ ေဂးလ္ေတြ… ေက်ာင္းေတြ .. သင္တန္းေတြတက္ ျပီးျပန္လာတဲ့ေဂးလ္ေတြ… စတဲ့ ေဂးလ္ေတြဟာ ဘ၀တူသူငယ္ခ်င္းေတြဆံုရာ ဒီေက်ာက္ဘိဆိုင္ေလးကိုလာျပီး ခြီၾက..ေႏွာက္ၾက… အတင္းပတင္းေျပာၾကနဲ႔…. ေန႔တစ္ေန႔တာအေမာေတြ ကိုေျဖေဖ်ာက္ၾကေလ့ရွိပါတယ္…. ဒီဆုိင္ေလး ပိတ္သိမ္းသြားေပမယ့္လည္း ဆိုင္ေလးရဲ႕အေ၇ွ႕ဘက္ ပလက္ေဖာင္းေဘးမွာ ဆိုင္ေတြထပ္ဖြင့္ေတာ့လည္း အစြန္ဆံုးဆုိင္ေလးကို ေက်ာက္ဘိလၻက္ရည္ဆုိင္ဆုိျပီး မွည့္ေခၚကာ က်မတို႔ အ၆မမ်ားဆက္လက္ထုိင္ေနဆဲပါပဲ…. ဒါေပမယ့္လည္း အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ယခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ထိုဆုိင္ေလးဟာလည္း ညေနေစာင္းျပီဆုိတာနဲ႔ ပိတ္သိမ္းသြားတဲ့အတြက္ ညေနအခ်ိန္ ဆုိရင္ က်မတုိ႔ ေက်ာက္ဘိဆိုင္ေလးကို လြမ္းမိပါတယ္…. ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီေက်ာက္ဘိစကား၀ိုင္းဆုိျပီး ေတာ့ က်မတုိ႔၆မေတြ ေက်ာက္ဘိလၻက္ရည္ဆုိင္မွာ အခ်င္းခ်င္းဆံုတုန္း ခြီၾက…ေႏွာင့္ၾက... ေျပာၾက ဆုိၾက တဲ့ဟာေလးေတြကို အခန္းဆက္ေလးအေနနဲ႔ အလြမ္းေျပ ျပန္လည္ေရးသား မွ်ေ၀ခ်င္မိပါတယ္…………

တေန႔ ထံုးစံအတုိင္း က်မတုိ႔ ၆မမ်ား လူစံုတက္စံုရွိတဲ့သကာလ အ၆ မတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေၾကာင္း ကို စကားစပ္မိရာမွ တစ္ေယာက္ေသာ ၆မက စျပီး......

`` တစ္ရက္ေသာအခါမွာေပါ့ဟယ္…. က်မရယ္… သူ ( မမသက္) ရယ္… ေရႊျပည္သာကို ကိစၥရွိလို႔သြားတာ … ညေနပိုင္းလည္းျဖစ္…အလုပ္ဆင္းခ်ိန္ဆိုေတာ့ ကားကလည္းက်ပ္လိုက္တာဟယ္… ဒီလုိ ကားေတြေပါ တဲ့အခ်ိန္လည္းမဟုတ္ေသးေတာ့… ေရႊျပည္သာကားဆုိ လူအရမ္းၾကပ္တာပဲ… ေရႊျပည္သာကားမ်ားလာရင္ လူအုပ္ၾကီးက ကားေပၚကိုတိုးတက္ၾကေတာ့တာပဲ…အဲလိုနဲ႔ က်မတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ သားလည္း လူအုပ္နဲ႔အတူ ကားေပၚကို အလုအယက္တက္ကတာေပါ့… အဲမွာ က်မက ကားေရွ႕ဘက္ ေရာက္သြားသလုိ သူကလည္း ကားေနာက္ဘက္ျခမ္းကိုေရာက္သြားေရာ… သိတယ္မလား.. ဒီအခ်ိန္မွာ တူတူေဘးခ်င္းကပ္ေနရာရဖုိ႔ ဘာဖုိ႔ မစဥ္းစားအားဘူး… ကားေပၚပါဖို႔အေရး ဒို႔အေရးပဲဆုိေတာ့ အေ၀းက ေနပဲ ငါဒီမွာ သူဒီမွာနဲ႔ အခ်က္ျပျပီး ၾကပ္ညပ္သပ္ေနတဲ့ကားေပၚမွာပဲ ငါးပိသိပ္ငါးခ်ဥ္သိပ္ျဖစ္ျပီး ငါးေျခာက္မျဖစ္ေတာ့တာပါပဲ…. အဲလိုနဲ႔ နည္းနည္းၾကာေတာ့ ကားေနာက္ျခမ္းက ဆူညံဆူညံအသံေတြၾကားရတာနဲ႔ လွည့္ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ မမသက္ရဲ႕ ဘာျဖစ္တယ္.. ညာျဖစ္တယ္…ဆုိျပီးတျဗဲျဗဲနဲ႔ ေအာ္သံကိုၾကားရတာနဲ႔ က်မလည္ ကားေနာက္ဘက္ သက္ရွိရာကို ငါးသလဲတုိး တိုးေလး တိုးျပီး ..ဟဲ့ …. သက္ ဘာျဖစ္တာလည္း….´´

`` ဘာျဖစ္ရမွာလည္း တိုးရဲ႕… က်မကို ဒီမသာ ေထာက္လွန္းေရးလာလုပ္ေနလို႔ ´´
ထုိအခါ မမသက္အေနာက္တြင္ရွိေသာ သူငယ္မွာ မ်က္စိပ်က္ မ်က္ႏွာပ်က္ျဖစ္လွ်က္

`` ခင္ဗ်ားမဟုတ္တာေတြမေျပာနဲ႔ ´´

``သူတုိ႔ေတြအဲလုိျဖစ္ကတည္းက က်မကနားလည္လုိက္ျပီေလ….မမသက္ဆုိတာကလည္း မိန္းမပံုအျပည့္. ေနာက္ကၾကည့္လို႔ကေတာ့ မိန္းမမွ မိန္းမွ…ေရွ႕ကၾကည့္ရင္ေတာ့ တကယ့္ ၆မ မွ၆ မ ဆိုေတာ့ သူငယ္ကလည္း ေနာက္ကေနၾကည့္ျပီး စပိထင္မွာေပါ့…. အဲဒီအခ်ိန္မွာသူငယ္ကလည္း မိန္းကေလးမွတ္ျပီး ေထာက္လွမ္းေရးလုပ္ပံုရပါ တယ္… အေျခာက္မဆိုတာကလည္း သူငယ္ေထာက္လွမ္းေရးလုပ္ေတာ့ ဂုဏ္ဆာခ်င္ပံုရပါတယ္… ဘာလုပ္ တာလည္းေပါ့ ေျပာလိုက္ေတာ့… အသံက ေယာက်္ားသံၾကီး ရုပ္က ၆မရုပ္..သူငယ္ခမ်ာ ေသေရာဟေပါ့…. အေျခာက္ၾကီးဟ ဆုိျပီး ျဖစ္ေတာ့… အ၆ မက ဘာညာကြိကြဆိုျပီး ေအာ္ေတာ့တာေပါ့… ကားေပၚက လူေတြကလည္း ၾကည့္ကုန္ၾကျပီ….. မိန္းကေလးမဟုတ္ပဲ အေျခာက္ဆုိေတာ့လည္း အားလံုးက ျပံဳးစိစိေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကျပီ…. မိန္းကေလးကိုဆုိရင္ျဖင့္ ၀ိုင္းျပီး ဆြမ္းၾကီးေလာင္းမယ့္သူက ဒုနဲ႔ေဒးေပမယ့္ အေျခာက္ဆုိေတာ့ မၾကံဳကလည္း မၾကံဳၾကဖူးျပန္…. ရီခ်င္စရာၾကီးကလည္းျဖစ္ျပန္ဆုိေတာ့ ျပံဳးၾက ရယ္ၾကနဲ႔ အားေပးေနၾကတာေပါ့… အဲလိုနဲ႔ သူငယ္က ခင္ဗ်ားမဟုတ္တာေတြမေျပာနဲ႔ ဘာညာျဖစ္လာေတာ့ မမသက္က´´

`` ဟဲ့ ငါက ဘာမဟုတ္တာေျပာလုိ႔လည္း… ဒီမွာေလ နင့္လီးၾကီးက´´

ဆုိျပီး ေအာ္က်ယ္ေအာက္က်ယ္ ေျပာလည္းေျပာ… သူ႔လက္ကိုလည္း အေပၚကိုပင့္ျပ ေတာ့… က်မၾကည့္လည္းၾကည့္လိုက္ေကာ… ေတာ္ေကာင္ေနတဲ့သူငယ္ေလာ္ကီးကို ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ မမသက္လက္ကိုေတြ႔ပါေလေရာလား….. လူေတြအားလံုးကလည္း ရီတဲ့သူနဲ႔… ရွက္သြားတဲ့သူနဲ႔ ကားထဲမွာ ေျဗာင္းဆန္ေနတာပါပဲဟယ္… စပါယ္ယာေလးကလည္း ဘာေျပာရမွန္းမသိအူေၾကာင္ေၾကာင္ပံုနဲ႔ ရီေနေလရဲ႕… ဒါနဲ႔က်မလည္း သက္ရယ္…ေတာ္ျပီ ေတာ္ျပီ…ထားလုိက္ေတာ့ လာလာ… ဆင္းမယ္ ဆင္းမယ္ ဆိုျပီး သူ႔လက္ကိုဆြဲျပီးကားရပ္တဲ့၈ိတ္ဆင္းေျပးေတာ့တာပါပဲ…. အဲဒါ မမသက္က..

`` ဟဲ့.. ဘာလို႔ဆင္းတာတုန္း.. အဲအေကာင္အရွက္ကြဲတာေလ… သူလာေထာက္တာကိုးဟဲ့.. က်မတုိ႔က ဘာရွက္စရာရွိလုိ႔တုန္း..´´

`` ဟဲ့ မသက္..ရွင္က မရွက္ဘူး… သူကေထာက္တယ္ဆုိရင္ ဘာလုိ႔နင့္လက္ၾကီးက သူ႔လီးေပၚေရာက္ေန တာတုန္းဟဲ့…´´ ဆုိေတာ့…

`` ဟယ္ ဟုတ္သားေတာ့´´ ဆုိျပီး ရီေနေလရဲ႕ေလ…. သူကအဲလုိ အ ၆ ေတာ့ သူ႔ဟာသူလိပ္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔လိိ္ပ္ျပီး ဂုဏ္ဧကရီလုပ္ျပီးမွကိုယ္ဘာလုပ္လို႔ လုပ္လိုက္မွန္းမသိတဲ့အ၆မေေလ.. …

ျပီးေတာ့ တစ္ရက္မွာေပါ့ … က်မရယ္.. သူရယ္… သူ႔သမီးအပုန္းမေလး တစ္ေယာက္ရယ္.. စန္းေခ်ာင္းကိုသြားတာ… ကားကလည္း ဒတ္ဆန္းကား…. က်မရယ္ သူရယ္က ကားအတြင္းမွာ… သူ႔သမီးက ကားအျပင္မွာ တြယ္စီး မယ္ဆုိျပီး တြယ္စီးေနေလရဲ႕ အဲဒါသူက..

`` ဟဲ့ေကာင္မ အထဲ၀င္စီးေလ´´

``ရတယ္ အေမသက္.. က်မ အျပင္မွာပဲတြယ္စီးေတာ့မယ္…´´

`` ဟဲ့ …အထဲ၀င္စီးပါဆို… အႏၱရာယ္မ်ားတယ္ဟဲ့..´´

`` ရပါတယ္ဆုိမွ… တြယ္ပဲစီးမယ္´´

သူကလည္း အထဲကို၀င္စီးေစခ်င္….သူသမီးကလည္း တြယ္စီးခ်င္နဲ႔ သူ႔စကားကိုနားမေထာင္ေတာ့ စိတ္က လည္းတုိလာ…အဲဒါနဲ႔ .. သူ႔ကို တြယ္စီးရင္း ကုန္းျပီးေျပာေနတဲ့သူ႔သမီးကို

`` ဟဲ့..အျပင္မွာ နင့္လင္ေတြနဲ႔ တြယ္စီးေနရလုိ႔ ေပ်ာ္ေနတာလားေကာင္မရဲ႕´´
ဆုိျပီး ထံုးစံအတုိင္း ၆မမ်ား ပါးစပ္အတုိင္း ေျပာျပီး.. သူ႔သမီးရဲ႕ပါးကိုလွမ္းရိုက္လုိက္တာ… သူ႔သမီးရဲ႕ပါးကိုမထိပဲနဲ႔ သူ႔သမီးေဘးမွာ တြယ္စီးေနတဲ့ သူငယ္ရဲဲ႕ ပုဆုိးကိုသူ႔လက္သည္းနဲ႔ ဆြဲခ်လိုက္သလိုျဖစ္ျပီး သူငယ္ခမ်ာ… ပုဆုိးကြင္းလံုးကြ်တ္က်သြားပါေလေရာ..

``ဟာ.. ဟာ ခင္ဗ်ားဘယ္လုိလုပ္တာတုန္း… ဘယ္လုိလုပ္တာတုန္း´´

နဲ႔ သူငယ္ခင္ဗ်ာ….လက္ကလည္း တန္းကိုတြယ္ထားရ…. ပုဆုိးကလည္း ကြင္းလံုးကြ်တ္နဲ႔ ေတာ္ေသးတာေပါ့ အတြင္းခံေလးပါေနလုိ႔…ကားေပၚက အကုန္လံုးကလည္း တဟားဟားနဲ႔ ပြဲၾကေနေတာ့ သူငယ္ခမ်ာ ရွက္ကလည္းရွက္ေပါ့….. အဲဒါနဲ႔

`` မေတာ္လို႔ပါ…မေတာ္မိလို႔ပါ…ေတာင္းပန္ပါတယ္´´

ဆုိျပီး ေတာင္းေကာ စေကာေကာ လင္ပန္းေကာ ပန္ျပီးသူငယ္ပုဆုိးကို ျပန္မေပးျပီး အေပၚကိုတင္ေပးလုိက္တဲ့ သကာလ..

`` ဟာ.. ဟာ…ခင္ဗ်ားလက္…ခင္ဗ်ားလက္ၾကီးက´´

နဲ႔သူငယ္ကထပ္ေအာ္ျပန္ေလေရာ…မေအာ္ပဲလည္းေနမလား… သူျပန္မတင္ေပးလိုက္တဲ့ သူ႔လက္နဲ႔ လက္သည္းေတြကသူငယ္ရဲ႕ ေလာ္ကီးကို တည့္တည့္ေလ…. က်မလည္း ရီရင္းတန္းလန္းနဲ႔…..

`` ဟဲ့ မသက္..နင့္လက္..နင့္လက္´´

ဆုိေတာ့ သူလည္း သတိထားမိေတာ့ ဟယ္..မေတာ္လို႔ပါ... မေတာ္လုိ႔ပါဆိုျပီးတာ့ …ခ်က္ခ်င္းလက္ကိုျပန္လႊတ္ခ်လုိက္တာေပါ့… လက္လည္းျပန္လႊတ္ေကာ ပုဆုိးကလည္း ျပန္က်ေရာ… က်မတုိ႔မွာေလ ရီလုိက္ရတာအူကိုနာေနေရာပဲ… အဲအခ်ိန္မွာ သူငယ္က လက္တစ္ဘက္နဲ႔ ျပန္မယူလုိက္လို႔ ပထမအေခါက္တုန္းကလို ရုတ္တရက္ကြ်တ္က်သြားသလုိ ကြင္းလံုးကြ်တ္မဟုတ္ေတာ့တာပဲ ကံေကာင္းသြားသလိုပါပဲဟယ္… မမသက္ဆုိတာက အဲလိုေတာ္… က်မတုိ႔မွာလည္း သူငယ္ကိုေတာင္းပန္ရ…. ရီကလည္းရီလုိက္ရနဲ႔… တကယ့္အခြီမေတာ့´´

သူ႔စကားလည္းဆံုးေရာ… က်မတုိ႔တေတြလည္း တဟားဟားနဲ႔ ပြဲကိုက်သြားတာပါပဲ…..
ထုိ႔ေနာက္ က်မတုိ႔လည္း ဟိုအေၾကာင္းဒီအေၾကာင္းမ်ား ဆက္လက္ေျပာၾကျပီးသကာလ…. လိင္တူျခင္းဆံ ဆံမႈ ပုဒ္မျဖစ္တဲ့ ၃၇၇ အေၾကာင္းကို စကားစပ္မိရာက တစ္ေယာက္ေသာ ေျခာက္မက….

`` ဟဲ့ နင္တုိ႔ ကိုေဇာ္ၾကီး ကိုသိတယ္မလား….စမ္းေခ်ာင္း ဗားကရာထိပ္ကေလ…ဓာတ္ပံုဆရာ၆ေလဟယ္´´ ဆုိေတာ့ ….

က်မတုိ႔လည္း ``ဟဲ့ သိတယ္ေလ… ဘာျဖစ္လုိ႔တုန္း…´´

`` သူဆို ၇ ႏွစ္က်သြားတာေလ…. ျပန္လြတ္လာတာေတာင္ မၾကာေသးဘူဟာကို´´

`` ဟယ္… ဘယ္လိုျဖစ္လုိ႔ က်သြားတာတုန္း ေျပာပါဦး´´

`` သူက ၆မလည္းျဖစ္ျပန္… ဓာတ္ပံုဆရာလည္းျဖစ္ျပန္ဆိုေတာ့ သူ သူငယ္စားတုိင္း ဓာတ္ပံုရိုက္ရိုက္ထား ျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြကို ျပန္ျပန္ၾကြားေနက်ေပါ့…. သူရတဲ့ေလာ္ကင္ကလည္း ရုပ္ကဆင္…. အမုိက္စား.. ဒါေပမယ့္ ေဆးသမားျဖစ္ေနေရာ… သူက ခဏခဏအန္းေနရေတာ့ ၾကာလာေတာ့ မခံႏုိင္ေတာ့ဘူး… ေဆးဖုိးလုိတုိင္း ေတာင္းေတာင္းေနေတာ့ မေပးခ်င္ေတာ့တဲ့အခါက်ေတာ့…. ဟဲ့ မေပးႏုိင္ဘူး… မသာ နင္ငါ့ အိမ္ေပၚကဆင္း… ဘာညာနဲ႔ ဆဲဆိုျပီး အိမ္ေပၚကႏွင္ခ်ပါေလေရာ….အဲဒီအခါမွာ ဟိုေကာင္ကလည္း ေဆး ဖိုးေငြလည္းမရွိ…. ေတာင္းလို႔လည္းမရေတာ့…ရဲစခန္းသြားျပီး…. သူရိုက္ထားတဲ့ အေလာ္ကိုးခံ ဓာတ္ပံုေတြ ကိုျပျပီး တုိင္ပါေလေ၇ာ….. ဓာတ္ပံုေတြထဲမွာ သူကီးေနတာေတြေကာ…ေကာ္ခံေနတာေတြေကာဆုိေတာ့ လက္ပူးလက္ၾကပ္… သက္ေသအေထာက္အထားနဲ႔ ဘယ္လုိမွျငင္းလို႔မရတဲ့အဆံုး သူလည္းေထာင္ ၇ ႏွစ္က်ပါေလေရာေပါ့ဟယ္….. သူ႔အတက္နဲ႔ သူျပန္ဆူး တာ… အဲဒါေၾကာင့္ နင္တုိ႔ကိုက်မကေျပာတာ.. ဓာတ္ပံုေတြရိုက္ရင္လည္း ကြက္ကြက္ေလးေလာက္သာရိုက္ …. တစ္ကိုယ္လံုးပံုေတြ… ကိုယ္ေခၚခံေနတဲ့ပံုေတြမရိုက္နဲ႔လုိ႔…ေျပာတာေပါ့….. ဘာမွမျဖစ္ရင္ေတာ့ေကာင္း တာေပါ့… ေဟာ သူ႔လုိျဖစ္သြားရင္ …. ေသေရာေပါ့ဟဲ့…. မျဖစ္ဘူးလုိ႔ တရားေသမွမေျပာႏိုင္တာ….အဲဒါ ေၾကာင့္အရွင္းဆံုးက မရိုက္တာအေကာင္းဆံုးပဲ… ရိုက္ရင္လညး္ ကိုယ့္ပံုမပါေအာင္ရိုက္ၾက..´´

လုိ႔ သူ႔ေျပာစကားအဆံုး က်မတုိ႔လည္း… ေအးဟယ္.. ဟုတ္ပ.. ဟဲ့ နင္ရိုက္ေသးလား..ငါရိုက္ေသးလားနဲ႔ ေၾကာက္တယ္..ေၾကာက္တယ္ ျဖစ္ၾကေတာ့တာပါပဲ…………………………..


အခန္း (၂) ဆက္ရန္

ပါ၀ါ
၁၇ . ၆ . ၂၀၁၀ ( စေနေန႔ - ေန႔လည္ ၂ နာရီ)

Nov 22nd

ဆူးနစ္ - အပိုင္း - (၁)

By Kyaw ZH
အခ်စ္က အဖရိုဒိုက္နတ္သမီးရဲ႔ ခ်ိဳျမိန္တဲ့ လက္ေဆာင္တဲ့
တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့......
ထိုအခ်စ္သည္ ခါးသီးတဲ့ အရာတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါသည္


                                                အခန္း - (၁) 
 
------ဆူးနစ္------
 
တစ္ခါမွ မစီးဖူးတဲ့ ကား အေကာင္းစားျကီးကို စီးျပီး အိပ္မက္ပင္ မမက္ဖူးခဲ့တဲ့ အိမ္ျကီးတစ္အိမ္ရဲ႔ ဆင္ဝင္ေအာက္ကို ဆူးနစ္တို႔ သားအမိ ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္။ မိမိရဲ႔မိခင္ ေဒၚမိမိခင္နွင့္ ဤအိမ္ျကီး၏ အရွင္သခင္ ျဖစ္တဲ့ ဦးဘုန္းနိုင္တို့ လက္ထပ္ခဲ့ျကသည္ပဲ။ ဆူးနစ္ ကန္႔ကြက္ခဲ့ေသာ္လည္း မိမိ ဘဝေရွ႔ေရးအတြက္ ေယာက်ာ္းမရွိေတာ့တဲ့ မလုပ္တတ္ မကိုင္တတ္ ဆင္းရဲတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႔ သားတစ္ေယာက္အတြက္ အနစ္နာလို့ မိမိရဲ႔ မိခင္က ေျပာခဲ့ေသာေျကာင့္ မေတာ္ခ်င္တဲ့ ပေထြးကို အခုေတာ့ အေဖ ေခၚရေတာ့မယ္။ အေမ့ရဲ႔ ရည္းစားေဟာင္းဆိုေတာ့ အေမ စိတ္မပါဘဲ ယူတာေတာ့ မျဖစ္နိုင္။  ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ မရပ္တည္နိုင္ေသးတဲ့ ၁၇ နွစ္အရြယ္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္အတြက္ ပေထြးဆိုတာ ေခၚဆိုရခက္တဲ့ ေဝါဟာရတစ္ခု ျဖစ္တာပဲ။ ခ်မ္းသာတဲ့ ပေထြးဆိုေတာ့ ဆူးနစ္အေပၚ ေမာက္မာစြာ ဆက္ဆံမွာကိုလည္း မလိုလားပါ။ ပိုဆိုးတာက ဦးဘုန္းနိုင္မွာ မိမိနွင့္ရြယ္တူ သားတစ္ေယာက္ရွိသည္ဆိုပဲ။ ဒီလို သက္တူရြယ္တူ ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္က နွိမ္မွာလည္း မခံခ်င္ပါ။

"ဆူးနစ္ သား အေမတို့ ေရာက္ျပီ ပစၥည္းေတြ ခ်ေလ"
 
ကားေမာင္းသမားက ကား ေနာက္ဖံုး ဖြင့္ေပးသည္။ ဆူးနစ္ ပစၥည္းေတြ ေအာက္ခ်ေနစဥ္

"ခင္ တို့ ေရာက္ေနျပီလား" 
စကားသံနွင့္ မေရွးမေနွာင္းပင္ ဦးဘုန္းနိုင္ ေရာက္လာသည္။
 
"မိပံု လာခဲ့စမ္း ပစၥည္းေတြ ကူသယ္လိုက္စမ္း"
 
အိမ္ထဲမွ အိမ္ေဖာ္ျဖစ္ဟန္တူတဲ့ မိပံုလို့ ထင္ရတဲ့ အသက္ ၂၅ ေလာက္ရွိမည္ထင္တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ ထြက္လာသည္
 
"အစ္ကုိေလး ေပး ေပး က်ြန္မ သယ္လိုက္မယ္"
ေျပာေျပာဆိုဆိုနွင့္ မိပံုက ဆူးနစ္ လက္ထဲက အိတ္ကို ယူလိုက္သည္။ 
 
"သား အိမ္ထဲ ဝင္နွင့္ေလ မင္းအစ္ကိုနဲ႔ စကား ေျပာေနနွင့္ အေဖတို့ လိုက္လာခဲ့မယ္"
 
ပေထြးတစ္ေယာက္ရဲ႔ သား လို့ ေခၚသံက ဆူးနစ္ နားထဲတြင္ ကန့္လန့္ ဝင္သြားသည္။ ဘာမွလည္း လုပ္စရာ မရွိသည္မို့ အိမ္ထဲသာ ဝင္သြားလိုက္သည္။
 
"အိမ္ျကီးကေတာ့ ခမ္းနားလိုက္တာ" ဟု ဆူးနစ္ ခပ္တိုးတိုး ေရရြတ္မိသည္။ ဟုတ္လည္း ဟုတ္သည္။ ဆူးနစ္ အရင္ အိမ္က ဒီေလာက္ မခမ္းနား။ ဒါေပမဲ့ ဆူးနစ္အတြက္ အမွတ္တရေတြ အမ်ားျကီးပဲ။ ဧည့္ခန္းကပင္ ေတာ္ေတာ္ ခမ္းနားလွသည္။ ဆူးနစ္ တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးသည့္ အျပင္အဆင္မ်ားေျကာင့္ ခဏ ေငးလိုက္မိသည္။
 
"ေဟ့ေကာင္ ဒီမွာထိုင္ ေလ်ွာက္ေငးမေနနဲ႔"
အသံက ျပတ္သားျပီး အနည္းငယ္ ထန္သည္။ အသံလာရာဆီ ျကည့္လိုက္ေတာ့ လူရြယ္တစ္ဦး။ ဦးဘုန္းနိုင္ရဲ႔ သား မင္းျမတ္ ဆိုတာ ျဖစ္မည္။ အသက္ ၁၈ နွစ္ အရြယ္ မ်က္လံုး မ်က္ခံုး ေကာင္းေကာင္း ေယာက္်ားပီသေသာ ရုပ္ရည္ရွိ အသားျဖဴျဖဴ လူရြယ္တစ္ေယာက္။ ဆူးနစ္နွင့္ စာရင္ေတာ့ သူက အသား ပိုျဖဴမွာေပါ့။ ဘဝမွာ မေျကာင့္မက် ေနခဲ့ရတဲ့ သူေ႒းသားေပပဲ။ 
 
ဆူးနစ္ သူနွင့္ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ ဆုိဖာေပၚ ထိုင္ရန္ ျပင္လိုက္သည္။
 
"မင္းကို ဘယ္သူက ဆိုဖာေပၚ ထိုင္ခိုင္းလို႔လဲ"
 
"ဗ်ာ" 
 
"ဒီအိမ္မွာ ငါက မထိုင္ခိုင္းပဲ ငါနဲ႔ တန္းတူ မထိုင္ပါနဲ႔"
 
"ဗ်ာ"
 
"မင္း နားကန္းေနလား"
 
"မဟုတ္......"
 
"မင္းျမတ္"  ဦးဘုန္းနိုင္နွင့္ အေမတို့ အိမ္ထဲဝင္လာသည္။
 
"မင္း ညီကို မင္း အဲ့လို မေျပာရဘူးေလ"
 
"သူက သား ညီမွ မဟုတ္ပဲ"
 
"ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အခု မင္းညီ ျဖစ္သြားျပီ"
 
မင္းျမတ္ မေက်မနပ္ျဖင့္ ျငိမ္လိုက္ရသည္
 
"ခင္ နဲ႔ သားဆူး တို့ ထိုင္ျက..... မင္းျမတ္က ငယ္ငယ္ထဲက မိတဆိုးဆိုေတာ့ နည္းနည္းေလး......"
 
"အို ရပါတယ္ အစ္ကုိရယ္...... ဆူးနစ္ကေတာ့ နည္းနည္း ေအးတယ္"
 
"အိမ္မွာ ရွိတဲ့ လူေတြနဲ့ မိတ္ဆက္ေပးမယ္... ဒါက မိပံု မီးဖိုေခ်ာင္ကိစၥေတြ လုပ္တယ္...
ဒါက ကိုေအး မိပံုရဲ႔ ေယာက်္ား အိမ္ေစာင့္ေပါ့... ဒါက ကိုသိန္းေမာင္... ခင္တို့စီးလာတဲ့ကားကို ေမာင္းတဲ့ Driver ပဲ... ေနာက္ဆို အဲ့ကားက ခင္စီးရမဲ့ကားဆိုေတာ့ သူက Always ေမာင္းေပးလိမ့္မယ္"

"သားဆူး ကားေမာင္း တတ္လား"

"မေမာင္းတတ္ဘူး ဦး"

ဆူးနစ္က ဦး လို့ သံုးလိုက္တဲ့ အေခၚအေဝၚကိုေက်နပ္ပံုမေပၚ.... မတတ္နိုင္.... ပေထြးကို ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း တန္းျပီး အေဖလို႔ မေခၚနိုင္..... "

"ဦး ဟုတ္လား... ရပါတယ္ ေနာက္မွ ေခၚတတ္ေတာ့မွ ေခၚေပါ့..... သားက သိန္းေမာင္ဆီကျဖစ္ျဖစ္ မင္း အစ္ကိုဆီက ျဖစ္ျဖစ္ ကားေမာင္း သင္ထား"

"သားကေတာ့ သူ႔ကို မသင္ေပးနိုင္ပါဘူး" မင္းျမတ္ရဲ ႔ ခပ္ျပတ္ျပတ္စကား.....

"ရပါတယ္ ဦး က်ြန္ေတာ္ ဦးသိန္းေမာင္ဆီက သင္ထားလိုက္ပါ့မယ္"

"ကဲ ကဲ ေမာလာျကျပီဆိုေတာ့ နားလိုက္ျကဦး..... မိပံု မင္း အေဒၚကို ငါ့အခန္းကို ထဲ ေခၚသြားလိုက္........ သားဆူးကေတာ့ မင္းအစ္ကိုနဲ႔ တစ္ခန္းတည္းေနရမယ္....."

"ဗ်ာ အေဖ"

"ဗ်ာ အေဖ လုပ္မေနနဲ႔ မင္း ညီ မင္း အခန္းေခၚသြား...... သူက ဒီအိမ္ေရာက္ခါစဆိုေတာ့ ဒီအိမ္နဲ႔ စိမ္းေနမွာ....... အနိုင္က်င့္တာေတြ ဘာေတြ မျကားခ်င္ဘူးေနာ္ ေဟ့ေကာင္"

"ကဲ ခင္ေရ ကိုယ္ အလုပ္သြားလိုက္ဦးမယ္"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

------မင္းျမတ္------

အေဖ့ စကား မလြန္ဆန္နိုင္၍သာ အခန္းထဲ ေခၚလာရသည္။ သေကာင့္သားက ေထာင့္မက်ိဳး။ အိမ္ထဲဝင္လာကတည္းက အူေျကာင္ေျကာင္နွင့္။ အခုလည္း တစ္ခန္းတည္း ေနရဦးမည္။ ငယ္ငယ္တည္းက တစ္ေယာက္တည္း ေနလာတဲ့ ဒီအခန္း အခုက် တစ္ျခားလူနွင့္ share သံုးရမည္ဆိုေတာ့ သူက သန့္မွ သန့္ပါ့မလား မသိ။ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖင့္သာ ကုတင္ေပၚ သို့ လွဲခ်လိုက္သည္။

တံခါးပြင့္လာျပီး သေကာင့္သား ဝင္လာသည္။ အူေျကာင္ေျကာင္နွင့္ အခန္း တံခါး မပိတ္ပဲ ရပ္ေနသည္။ ဆူးနစ္တဲ့။ ရုပ္ေတာ့ အသန္႔သားပဲ။ 

"ေဟ့ေကာင္ ဒီမွာ လာထိုင္"

"ငါ့အခန္းထဲမွာ မျဖစ္မေနမို့ လက္ခံရတာ မင္းသေဘာေပါက္တယ္ေနာ္...... ငါ့အခန္းထဲမွာ ေနရင္ ငါ့စည္းကမ္းကို လိုက္နာရမယ္"

"ဟုတ္ အစ္ကို"

"ဘယ္သူက မင္းအစ္ကိုလဲ (၁) ငါ့အခန္းထဲမွာ ေနရင္ ငါ့ကို အစ္ကိုလို႔ မေခၚနဲ႔
(၂) ငါ့ပစၥည္းေတြကို ငါမသိဘဲ မကိုင္နဲ႔ (၃) ငါ့ကို လာမရႈပ္နဲ႔ (၄)  မင္းအိပ္ဖို႔ ဟိုမွာ ေရျမွဳပ္ေမြ႔ယာ တစ္ခု ခ်ထားတယ္...... အဲ့မွာ အိပ္.....  ျပီးေတာ့ အိပ္ရင္ မေဟာက္နဲ႔
(၅) ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ သပ္သပ္ေနပါ.....ငါ့အေျကာင္းေတြကို အေဖ့ကို ျပန္ေျပာမဲ့လူ အလိုမရွိဘူး..... မင္း ဘာေျပာခ်င္ေသးလဲ"

"ဟိုေလ ကိုမင္းျမတ္"

"ေအး ငါက အဲ့ဒါေတြ မျကိုက္တာပဲ..... ငါ ေျပာတဲ့စကားကို exception ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မွာေတြကို မျကိုက္ဘူး"

"မဟုတ္ဘူးေလ က်ြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာက....."

"ေအး အဲ့ဒါပဲ မင္း ငါေျပာတဲ့ စည္းကမ္းေတြကို မလိုက္နာနိုင္ဘူးဆိုရင္ ငါ့အခန္းထဲမွာေနဖို့ မင္းကို sorry ပဲ"

"မဟုတ္ဘူး.... အဲ့ဒီ စည္းကမ္းေတြကို လက္ခံပါတယ္ ခုဟာက က်ြန္ေတာ္....."

"လုပ္ျပန္ျပီ.... သိပ္အရစ္ရွည္တဲ့ေကာင္ ငါက အရစ္ရွည္တာ မျကိုက္ဘူး"

"က်ြန္ေတာ္ ရႉးေပါက္ခ်င္လို့..... ေအာက္ထပ္မွာတည္းက မနည္းေအာင့္ထားရတာ..... အဲ့ဒါ ေျပာမလို့..... ကိုမင္းျမတ္က ဇြတ္ေျပာေနလို့"

"အာ.......... ေဆာရီးကြာ..... အဲ့မွာ အိမ္သာရွိတယ္"

ထင္ေတာ့ ထင္သားပဲ...... မိမိစကားေျပာေနစဥ္အတြင္း ဒီေကာင္ တစ္ခုခုျဖစ္ေနတယ္လို့.... အခုမ်ား အိမ္သာေျပးသြားတာ.... ထိပ္ကိုေတာင္ လက္နဲ႔ ပိတ္ထားတယ္ ထင္တယ္။မင္းျမတ္ အနည္းငယ္ ရယ္လိုက္သည္။

"ကိုမင္းျမတ္ ကိုမင္းျမတ္"

"ဘာလဲ"

"ကိုမင္းျမတ္တို့ အိမ္သာက ဘယ္လိုျကီးလဲ..... အိမ္သာခြက္က ဘယ္ဟာလဲ"

တံုးလိုက္ပါဘိ... ဘိုထိုင္အိမ္သာေတာင္ မသိဘူးရယ္လို့... ေတြးရင္းက ျပန္ေျဖလိုက္သည္။

အဲ့မွာ ေျကြဇလံုပံုစံ ခြက္ေလးကို ေတြ႔လား.... အဲ့ဒါ အိမ္သာပဲ.... ကိစၥျပီးရင္ ခလုတ္ကို နွိပ္လိုက္ ေရက် လာလိမ့္မယ္...."

ခဏေနေတာ့ သေကာင့္သားေလးျပန္ထြက္လာသည္။ သို့ေသာ္ ေရက်သံမျကား။

"မင္း ေရမဆြဲခ်ခဲ့ဘူးလား"

"ေရက ဆြဲရတာလား"

"ခလုတ္ မနွိပ္ခဲ့ဘူးလားလို့ ေမးတာ"

"နွိပ္တယ္ေလ ေရက်လာတယ္ ျပီးေတာ့ ခလုတ္ျပန္ပိတ္လိုက္တယ္ေလ"

မင္းျမတ္ နည္းနည္း ေျကာင္သြားသည္။ ခလုတ္က ေအာ္တို ျပန္ပိတ္တာပဲ။ သူက ဘယ္ခလုတ္ကို ပိတ္တာလဲ။ 
ဒါနဲ႔ အိမ္သာထဲ ဝင္သြားျကည့္ေတာ့ အိမ္သာက normal ပင္။ အဖံုးေတာင္ လွပ္မထား။ ဒါဆို Basin ထဲေကာ 

"မင္း လက္ေဆးတဲ့ Basin ထဲ ေပါက္ခ်လိုက္တာလား"

"အဲ့ဒါ လက္ေဆးတာလား... မမီလို႔ ထိုင္ခံုေပၚ တက္ရေသးတယ္"

"အာ သြားပါျပီ ငါမ်က္နွာသစ္တဲ့ Basin ေတာ့ ပ်က္ပါျပီ ညစ္ပတ္ပါျပီ အသန့္ျ့ကိုက္ပါတယ္ဆိုမွ မင္းကြာ နည္းနည္းေလး မစဥ္းစားဘူးလား"

"မသိဘူးေလ"

"သြားပါျပီကြာ ေဖေဖျပန္လာမွ အသစ္တစ္ခု လဲတပ္ခိုင္းရေတာ့မယ္" 

"အဟဲ....."

ဒီလိုနွင့္ ဆူးနစ္တစ္ေယာက္ မင္းျမတ္ဆိုေသာသူအား ပထမဆံုး ဒုကၡ ေပးလိုက္ပါသည္။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ပထမဆံုး ေရးတဲ့စာဆိုေတာ့ နည္းနည္း မွားတာရွိရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ

By Judas Kyaw



Jul 6th

ခ်စ္သမွ်ကို စီကာေျပာရရင္ျဖင့္ မာမီ့ႏွလံုးသားက ေမာင္ေမာင့္ဆီမွာ(၁၁)

By ေဘဘီပြစိ

(၁၁)

အဲဒီေန႕ညက မာမီေစာ ေရာက္မလာပါ…။ သီတို႕ေတြလည္း ေမယာ့အိမ္မွာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ ျဖဳန္းၿပီးမွ ျပန္လာခဲ့ၾကသည္။

"ဒီအတိုင္းဆိုရင္ မာမီေစာေရာ… ဦးစဝ္ညီေရာက သနားစရာပဲေနာ္…"

"အင္း…သူတို႕ျပန္အဆင္ေျပသြားရင္ ေကာင္းမွာပဲ"

"ေအးေလ…. အဖြားႀကီးလည္း ေဆးေပးမီးယူရတာေပါ့ေနာ္.. အသက္ႀကီးမွ ကေလာ္ကလယ္ေတြ လိုက္လုပ္စရာမလိုေတာ့ဘူး"

"အမေလး….အိပ္မယ္… သူမ်ားအေၾကာင္းေျပာလို႕ အက်ဳိးအျမတ္မရွိဘူး"

"ဟယ္…မိေဇ… ညည္းအဖြားႀကီးေကၽြးတာေတြ စားၿပီးေက်းဇူးကန္းမေနနဲ႕"

"အို..ေက်းဇူးကန္းတာမဟုတ္ရပါ… ေတာ္ၾကာမာမီေစာက လင္နဲ႕ျပန္အဆင္ေျပသြားလို႕ ကၽြန္မတို႕ကို ပလစ္ကိတ္ေတြ အတံုးလိုက္ေကၽြးရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ"

"အမေလး…ပလစ္ကိတ္ကေနာက္မွ။ သူမ်ားလင္မယား အဆင္ေျပတာ ကုသိုလ္ရပါတယ္ေအ"

"ေအးေအး… ဘုရားျဖစ္မယ့္အုတ္နီခဲမႀကီး… ညည္းနက္ဖန္ေက်ာင္းရွိတယ္ေနာ္… မိျမတ္မီးပိတ္လိုက္ေတာ့… ဒီေကာင္မ မအိပ္ခ်င္ရင္လည္းေနပေလ့ေစ"

*        *        *        *        *

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ ျဖစ္သည္။ ေမွ်ာ္စင္ကၽြန္းတြင္ Valentine Day အထိန္းအမွတ္ Valentine couples ျပိဳင္ပြဲရွိသည္မို႕… သီတို႕ လည္း အတြဲကိုယ္စီနဲ႕ ေရာက္ေနၾကသည္( မွတ္ခ်က္။မိေဇသည္ တကိုယ္တည္းျဖစ္သည္။ သူ႕ဘဲက ကိစၥတခုႏွင့္ ပါမလာခဲ့ပါ။ ပါခဲ့ရင္ မိေဇလည္း ၿပိဳင္ပြဲဝင္ခ်င္ ဝင္ေနမွာ. သူကဒါမ်ဳိးဆို သိပ္ဝါသနာၾကီးသူ)

"ထြန္းသစ္…. ငါ့ကိုေခ်ာကလက္ခြံပါလား.."

"အာ… မိသီကလည္း လူေတြအမ်ားႀကီးပဲ ရွက္တယ္…ေကၽြးဘူး"

"ဟြန္း…နင္ေနာ္..။ ဟိုမွာ ငသန္႕ကေတာင္ မိျမတ္ကို ခြံ႕ေကၽြးရဲေသးတယ္…"

"ေအာင္မာ.. သူတို႕က ခုမွမိုးမျမင္ေလျမင္မို႕လို႕…။ ငါနင့္ကိုေကၽြးတာ ဘယ္ႏွခါရွိၿပီလဲ… လူၾကားထဲ အိေျႏၵရရေနစမ္းဘာ… ေတာ္ၾကာအဖမ္းခံေနရအံုးမယ္"

"ဟြန္႕………"

သီကထြန္းသစ္ကို စိတ္ဆိုးဟန္ျဖင့္ႏႈတ္ခမ္းကိုစူကာ တျခားဘက္သို႕လွည့္ပစ္လိုက္သည္။

"ဟင္…. ဘိုးေတာ္"

ဟုတ္ပါသည္….ဦးစဝ္ညီညီခိုင္….။ ကားနက္ေလးျဖင့္ ပုဂံလံုးကၽြန္းဘက္ေမာင္းသြားတာ ေတြ႕လိုက္ရသည္..။

"ဟဲ့…မိျမတ္…"

ျမတ္က လွည့္မၾကည့္ပါ…။သန္႕မင္းလြင္နဲ႕ သာယာေနေတာ့ ေဘးနားမွာ သူ႕အေမလာပီး မူးလဲတာေတာင္ သိမယ့္ပံုမေပၚ။ ဒါနဲ႕ ထြန္းသစ္ကို ပစ္ထားၿပီး မိျမတ္မ အနားကို ထြက္လာလိုက္ရသည္။

"ဟဲ့…ေကာင္မ… သာယာဝတီမ..သံုးဆယ္မ"

"အမေလး…လန္႕လိုက္တာ.. ဘာလဲ..အေၾကာ္ေရာင္းမလို႕လား… မဝယ္ေသးဘူး…ဆီေၾကာ္မုန္႕ေတြ မစားရဘူးလို႕ ေဟာဒီက ကိုကိုေဒါက္တာက မွာထားတယ္"

"ေတာ္စမ္း…ေဖာ္ေလာ္ေမာ္… ရြထမေနနဲ႕။ ညည္းကို ဟိုတေန႕ကေျပာထားတာ မွတ္မိလား"

"ဘာလဲ… မာမီေစာတို႕ကို ျပန္ဆက္ေပးဖို႕ ကိစၥလား"

"ဟုတ္တယ္…ခုနက ဦးစဝ္ပုဂံလံုးကၽြန္းဘက္ ထြက္သြားတာေတြ႕လိုက္တယ္… မာမီေစာကို ဒီေရာက္ေအာင္ တခုခု ပလီစမ္းဘာေအ… ငါဦးစဝ္ညီ ေနာက္လိုက္သြားအံုးမယ္"

"ေအးေအး"

"ျမတ္…သဲေလးေနာ္… ကိုယ့္ကိုထားၿပီး ဘာေတြလုပ္အံုးမလုိ႕လဲ"

"အမေလး…ငသန္႕…သိပ္အျဖစ္သည္းမေနနဲ႕ ။ ခဏေနျပန္လာလိမ့္မယ္… ။ သြား…ထြန္းသစ္နဲ႕သြားေန"

သန္႕မင္းလြင္ကို ထြန္းသစ္ဆီ သြားခိုင္းလိုက္ၿပီး သီက မေဇလက္ကိုဆြဲကာ ပုဂံလံုးကၽြန္းဘက္ ထြက္လာလိုက္သည္။

*        *        *        *        *

Valentine couple ျပိဳင္ပြဲ အခမ္းအနားတြင္ စံုတြဲမ်ားကား စံုလင္လွသည္။ ေယာက်ာ္းမိန္းမ အတြဲမ်ားသာမက ေယာက်ာ္းေလး၂ေယာက္တြဲ မိန္းခေလး၂ေယာက္တြဲမ်ားပါ ပါဝင္သည္။

"ဟယ္လို.... တက္စ္တိ"

မမေဝျဖစ္သည္။ သူမက လူ႕အခြင့္အေရး တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူတဦးမို႕ ဒီအခမ္းအနားမွာ အခမ္းအနားမွဴးျဖစ္ေနေလသည္။

"ဟဲ့... မသီ"

"ေအး...မျမတ္ ။ဘယ္မလဲအဖြားႀကီး"

"ေခၚထားတယ္ လာလိမ့္မယ္"

"ညည္းေနာ္ ေသခ်ာေျပာထားရဲ့လား ဘိုးေတာ္ကျဖင့္ ဟိုနားမွာထိုင္ေနၿပီ"

"ေအးပါ ညည္းဘိုးေတာ္ကိုေရာ ေသခ်ာရွင္းျပၿပီးပလား"

"အမေလး.. က်မအပိုင္းကေတာ့ တာဝန္ေက်တယ္ မပူနဲ႕"

"ေအးေအး... မမေဝလဲ မိုက္စမ္းတာ testing ကိုေသခ်ာမေအာ္ဘူး စားခ်င္တဲ့ တက္စ္တိ (testes) ေတြေအာ္ေနတယ္"
( testes ေဂြးက်ိမ်ား )

"အို... သူမကႀကီးမွ ကလက္ရတာ ကေလာ္ကလယ္ေတြ လုပ္ပါေစေအ"

"ဟုတ္တယ္ဟုတ္တယ္ လုပ္ေပ့ေစ"

"အခုအခ်ိန္ကစၿပီး valentine couples ေလးမ်ားက ယွဥ္တြဲၿပီး catwalk ေလွ်ာက္ႀကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပရိသတ္မ်ားလက္ထဲမွာရွိတဲ့ ျဖတ္ပိုင္းေလးေတြမွာ မိမိႏွစ္သက္ရာ couples ကို မဲေပးနိုင္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေရြးခ်ယ္တဲ့အခါ voting system ကေန 50% ထည့္ေရတြက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္"

မမေဝသည္ ပရိသတ္ကို ေခ်ၿပီးတခ်က္ၾကည့္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ လက္ထဲကစာရြက္ကို တင္မိုးလြင္ကဲ့သို႕ ကိုင္ကာ ဆက္ဖတ္ေလေတာ့သည္။

"Couples no one မိုးေဝနဲ႕ယြန္းသဒၵါျဖစ္ပါတယ္ အားေပးၾကပါအံုး"

Lesbian couple တတြဲထြက္လာသည္။ တေယာက္ကမိန္းမပီပီသသ တေယာက္က ေကာင္ေလးေတြလို ဆံပင္တိုနံ႕နံ႕နဲ႕။

"မဆိုးပါဘူး…. လိုက္ဖက္ပါတယ္…. လက္ခံရမွာေပါ့ေနာ္…ဒါမ်ဳိးေတြကိုလည္း"

"အမေလး….ေကာင္မ။ လက္မခံလို႕မရဘူးေလ.. ညည္းလဲ၆မပဲ လက္စ္(lesbian)စံုတြဲေတြကို လက္ခံရမွာပဲေလ"

"ဟုတ္ကဲ့ပါရွင့္ … ၾသဇာသီးေလးေတြေရာင္းပါအံုး"

"ေတာ္ေတာ့…..သူမ်ားကို အေႏွာင့္ေတြလုပ္မိေနမယ္ ျငိမ္ၿငိမ္ၾကည့္"

Couples မ်ား တတြဲၿပီးတတြဲထြက္လာၾကသည္။ လွတာရွိသလို မလွတာလည္းရွိသည္။ စင္ေၾကာက္ေနသူအတြဲမ်ားလည္း ရွိၾကသည္။ သီတို႕အဖြဲ႕ကေတာ့ ဝင္မၿပိဳင္ၾကပါ။ သီ၊ျမတ္နဲ႕ ေဇတို႕က တေနရာ သန္႕မင္းလြင္နဲ႕ ထြန္းသစ္က တေနရာထိုင္ေနၾကသည္။ ဦးစဝ္ညီကေတာ့ တတိယေျမာက္ခုံတန္းေလးမွာ ထိုင္ေနသည္။ 

"မိသီ…"

"ဟုတ္ကဲ့ဆင့္"

"ညည္း ဘိုးေတာ္ကုိ ဘယ္လိုစည္းရံုးၿပီးေခၚလာသလဲ"

"oဟယ္ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ ကၽြန္မဘာေတြေျပာမိမွန္း"

"ေဖာ္ေလာ္ေမာ္…အခ်ိန္ကဘယ္ေလာက္မွမရွိေသးဘူး… ဘယ္လိုလုပ္မမွတ္မိတာတံုး"

"ဘိုးေတာ္က စင္တာကိုးေအ"

"အို… ေဖာ္ေသာ္ေမာ္…စကမ။ ညည္းေအ… သူမ်ားလင္မယား အဆင္ေျပေအာင္ ျပန္လုပ္ေနရင္း ၾကားထဲကေန ႏိုင္ငံေရးအျမတ္ထုတ္ေနေသးတယ္"

"ဟဲ့…ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ တကူးတကလုပ္ေနစရာမလိုဘူးတဲ့။ အိမ္ရွင္မ ေစ်းသြားဟင္းခ်က္တာလဲ ႏိုင္ငံေရးပဲ။ စပယ္ယာက ဖင္ႏႈိက္တာပါးစပ္ၾကမ္းတာလဲ ႏိုင္ငံေရးပဲ။ ငပိသည္ ငပိေရာင္းတာလဲ ႏိုင္ငံေရးပဲ။ အေျခာက္မ လင္ေထာင္တာလဲႏိုင္ငံေရးပဲ…။ ကိုယ္လုပ္စရာရွိတာလုပ္တာပဲေအ တကတဲမွပဲ…ဟြန္႕"

"အမေလးေအ.. ေတာ္ၾကာဘိ္ုးေတာ္က ဘြားေတာ္ဆီစိတ္မေရာက္ပဲ… ညည္းဆီစိတ္ေျပာင္းေနမွာ စိုးလို႕ပါ"

"ဒါေတာ့ စိတ္ခ်။ မိသီတို႕က အငယ္အလန္းေတြပဲ စိတ္ဝင္စားတယ္… ထြန္းသစ္ေတာင္ ငါ့ထက္ ၃လငယ္တယ္ေနာ္… ဒါေပမယ့္ ၃လက္မပိုရွည္တယ္…."

"ဟယ္…အဖြားၾကီး ကေလာ္ကလယ္ေတြ မဖြယ္မရာေတြ မေထာ္မနန္းေတြ"

ကၽြန္မကို မေဇ နဲ႔မိျမတ္က ဝိုင္းဝုန္းၾကသည္။

အတြဲေတြ အားလံုးလမ္းေလွ်ာက္ၿပီးသြားေတာ့ မမေဝက စင္ျမင့္အလယ္ကို ျပန္ထြက္လာသည္။

"ၾကားျဖတ္အစီအစဥ္ အေနျဖင့္ ယခု Valentine Couples ၿပိဳင္ပြဲကို Main Sponser ေပးတဲ့ Green hills medical trading company မွ မန္ေနဂ်င္းဒါရိုက္တာ ဦးေစာသူရႏိုင္မွ ပြဲလုပ္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကို ပရိသတ္မ်ားကို ခဏေလး ရွင္းျပေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္တံုးကေတာ့ ဦးေစာသူရႏိုင္မလာႏိုင္တဲ့ အတြက္မို႕ ဒီအစီအစဥ္မပါဝင္ပါဘူး။ အခုေတာ့ ဆရာက နယ္ကေနျပန္လာၿပီး အခ်ိန္မွီသြားတဲ့ အတြက္ ဒီကိုေရာက္လာရတာပါ။ ဆရာအမွာစကားေလး ေျပာဖို႕ စင္ေပၚကိုဖိတ္ေခၚပါတယ္"

မာမီေစာသည္ ရွမ္းအက်ၤ ီေဘာင္းဘီ ၾကက္ေသြးေရာင္ဝမ္းဆက္ကို ဆင္ျမန္းၿပီး စင္ေပၚတက္လာသည္။

"ဟဲ့…. ဒီရွမ္းမၾကီးက ဘယ္တံုးက နယ္သြားလိုက္တာတံုး"

"အမေလး…. မမေဝ ကေလာ္ကလယ္တာ ေနမွာေပါ့ေအ"

"ေအာ္…ဟုတ္လား။ ေအးေအး…. ညည္းက မမေဝရဲ႕ အေမမ ဆိုေတာ့ ညည္းအသိဆံုးျဖစ္မွာေပါ့"

"ေအး…ၾသဇာသီးေလးေရာငး္ပါအံုး"

"ေအး…ေခ်ပါအံုး…ေရာ့ ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္"

"ေတာ္ၾကပါေတာ့ဟယ္… ဘြားေတာ္ဘာေျပာမလဲ နားေထာင္ရေအာင္"

မာမီေစာက မ်က္မွန္ေလး တပ္လိုက္သည္။ ဒီလိုက်ေတာ့လည္း အဖြားၾကီးက classical ပဲ။

"ဒီပြဲကို ခ်ီးျမင့္ၾကတဲ့သူအေပါင္းကို ဒို႕ကေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ပြဲစီစဥ္ရတာကေတာ့ အဓိက gay couples ေတြနဲ႕ lesbian couples ေလးေတြ အတြက္ပါ။ သာမန္စံုတြဲေတြ အတြက္ကေတာ့ အရင္ကတည္းက ၿပိဳင္ပြဲေတြ ရွိႏွင့္ၿပီးသားေလ..။ ဒီလိုေျပာလို႕ သာမန္ heterosex ေတြကို ဝုန္းတဲ့ သေဘာမ်ဳိးမဟုတ္ပါဘူး…။ ဒီပြဲမွာ heterosex couples ေတြကိုလည္း ပါဝင္ခြင့္ျပဳထားပါတယ္။ အဓိက ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ဒို႕ႏိုင္ငံမွာ homosexual အေလ့အထက သိပ္အကၽြမ္းတဝင္ မျဖစ္ေသးဘူး။ ဒါမ်ဳိးကို လူေတြက စိတ္ေဝဒနာရွင္ေတြ ဝဋ္နာကံနာရွိသူေတြလို႕ သတ္မွတ္ၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ လူေတြရဲ႕ အျမင္ကို ေျပာင္းလဲ ေပးတဲ့ေနရာမွာ သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕နဲ႕ အားလံုးက နားလည္လာေအာင္ လက္ခံလာေအာင္ ေျပာင္းလဲေပးဖို႕လိုအပ္တယ္။ သင္တန္းေတြကိုလည္း တိုင္းနဲ႕ျပည္နယ္ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ ဖြင့္လွစ္သြားမယ္။ ဒါမ်ဳးိ valentine day မွမဟုတ္ဘူး အခါအားေလွ်ာ္စြာ ၿပိဳင္ပြဲေတြကိုလည္း လုပ္သြားမယ္။ homo ေတြသာမက hetero ေတြကပါ ပူးေပါင္းပါဝင္ၾကပါလို႕ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႕ မွာခ်င္တာက homosexualism နဲ႕အသားမက်ေသးတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ Public (အမ်ားျပည္သူ) ကို မ်က္စိစပါးေမႊးစူးေအာင္ ေနထိုင္တာေလး ေလ်ာ့ၿပီး ဆင္ဆင္ျခင္ျခင္နဲ႕ ေနထုိင္ႏိုင္ၾကပါလို႕ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္"

အားလံုးက ဝမ္းသာအားရနဲ႕ ၾသဘာေပးၾကသည္။ ဘြားေတာ္က စကားေျပာေတာ့ေကာင္းသားပဲ။ ေရွ႕ပိုင္းနားက လူတေယာက္က လက္ေထာင္လိုက္သည္။

"ေမးခြန္းတခုေလာက္ေမးခ်င္လို႕ပါ"

ဦးစဝ္ညီျဖစ္သည္။ ဘြားေတာ္ၿပံဳးသြားသည္။ ျဖတ္ခနဲေလးပါ။

"ဟုတ္ကဲ့။ ေမးႏိုင္ပါတယ္"

"ေမးခြန္းက အမ်ားျပည္သူအေႏွာင့္အယွက္ေတာ့ မျဖစ္ေလာက္ဘူးထင္ပါတယ္။ ဆရာေစာသူရႏိုင္က homosexual တေယာက္လို႕ ထင္ပါတယ္။ ဆရာ့ရဲ႕ relationship နဲ႕ပါတ္သတ္ၿပီး public ကို ရွင္းျပေပးႏုိင္ပါ့မလား"

သီတို႕အားလံုးအံ့ၾသသြားၾကသည္။ သို႕ေသာ္ ဘုိးေတာ္ေရာ ဘြားေတာ္ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ေအးေအးေဆးေဆးပင္။

"ဟုတ္ကဲ့ public ကို အေႏွာင့္အယွက္ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူး။ အခ်ိန္တိုတိုနဲ႕ ေျပာျပေပးပါ့မယ္။ အရင္က ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ထားခဲ့ ဖူးပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ခ်စ္သူကလွည့္စားတာ ခံလိုက္ရတယ္။ သူ႕ကို စိတ္နာတယ္။ ေနာက္ထပ္ relationship လည္း ထပ္မထားျဖစ္ေတာ့ဘူး။ တခါတေလ partner တေယာက္တေလေတာ့ ရပါတယ္။ ေမာင္ေမာင့္ေလာက္ေတာ့ ကာလၾကာရွည္ မတြဲျဖစ္ဘူး"

"ေအာ္… ပထမဦးဆံုး relationship က ေမာင္ေမာင္ထင္တယ္ေနာ္"

ဘြားေတာ္က အလွဆံုးၿပံဳးလိုက္သည္။

"သူ႕ကိုျမတ္ႏိုးလို႕ ေခၚတဲ့နာမည္ပါ။ ခုေတာ့ သူလည္း ႏိုင္ငံျခားမွာ အိမ္ေထာင္က်ေနၿပီလို႕ ၾကားပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒို႕ကလည္း သူ႕ေနာက္မွာ ေနာက္ထပ္၃-၄ ေယာက္ေလာက္ ထပ္တြဲျဖစ္ေသးတယ္ေလ။ ဒါေတြကိုေတာ့ သူသည္းခံႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒို႕ဇာတ္လမ္းက အဆံုးသတ္သြားပါၿပီ။ ခုေတာ့ LGBT rights နဲ႕ ဒို႕တတ္ကၽြမ္းတဲ့ ေဆးကုတာကိုပဲ အားထည့္လုပ္ျဖစ္တယ္။ ဒီေလာက္ပါပဲ"

ဘိုးေတာ္ကလည္း ေက်နပ္စြာ ၿပံဳးလိုက္သည္။

"တကယ္လို႕ ဆရာေစာရဲ႕ ေမာင္ေမာင္က ေနာက္လူေတြနဲ႕ ျဖစ္ခဲ့သမွ်ကို ခြင့္လႊတ္မယ္ဆိုရင္ေကာ relationship ကို အစကေန ျပန္စမွာလား။ သိခြင့္ရွိမလား မသိဘူးဗ်ာ"

အားလံုးက မာမီေစာနဲ႕ ဦးစဝ္ကိုပဲ အာရံုစိုက္ေနၾကသည္။ သူတို႕လည္း သီတို႕နည္းတူ တခုခုကိုမ်ား မွန္းဆႏိုင္ေနေလၿပီလား မသိ။

"ဒါကေတာ့ အသက္အရြယ္လည္း ရေနၿပီေလ။ public ရဲ႕ အျမင္ကိုလည္း ထည့္တြက္ရအံုးမယ္"

မာမီေစာက ပရိသတ္ကို တခ်က္ျဖန္႕က်က္ၾကည့္လိုက္သည္။

"ကၽြန္ေတာ္သေဘာတူပါတယ္။ ျပန္တည္ေဆာက္လိုက္ပါ"

အို…သန္႕မင္းလြင္။ မိျမတ္၏သန္႕မင္းလြင္…။ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး လွမ္းေျပာလိုက္ပါသည္။

"ကၽြန္ေတာ္လည္း ေထာက္ခံပါတယ္"

အို…အထြန္း…။ အမေလး သူတို႕က မာမီေစာနဲ႕ ေမာင္ေမာင္တုိ႕ ဇာတ္လမ္းမွာ သြားဇာတ္ပို႕ေနၾက ေသးတယ္။

"ဟုတ္တယ္…ေထာက္ခံတယ္"

"ဟုတ္တယ္…သေဘာတူတယ္"

အားလံုးက ဝိုင္းေထာက္ခံေနၾကသည္။ ဦးစဝ္က စင္ျမင့္နဲ႕ အနီးဆံုးေနရာသို႕ ထြက္သြားသည္။ သီတို႕ တေတြလည္း လိုက္ထြက္သြားလိုက္သည္။

"ေမာင္ေမာင္"

"အေစာ"

အို… သာယာေနလိုက္ၾကတာမ်ား။ သားသမီးေတြကိုလည္းေမ့။ ပရိသတ္ကိုလည္း ေမ့ေလ်ာ့ေနၾကပါလား။

"အဟမ္း…အဟမ္းးး ……public ကိုလည္း စာနာပါအံုး"

 

မမေဝက စင္ေပၚကေန လွမ္းစလိုက္သည္။

"ဟယ္….မိေဝ… အေႏွာင့္မ ေမႊၿပီ"

"အခုအခ်ိန္မွ စၿပီး voting မ်ားကို ေရတြက္ၿပီးတာမို႕လို႕ valentine couples ဆုကိုေၾကျငာ ပါ့မယ္။ couples no 22 ေဝးေဝးနဲ႕ သင္သင္ေဇာ္ ျဖစ္ပါတယ္ရွင္။ လက္ခုပ္ေလးနဲ႕ အားေပးၾကပါအံုး"

မမေဝ ဘာေျပာေျပာ မာမီေစာတို႕ အတြဲကေတာ့ အာရံုရွိေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။ သီတို႕ တေတြလည္း မာမီေစာတို႕ကို ၿခံရံလွ်က္ ေရွ႕ဆံုးတန္းမွာဝိုင္းထိုင္လိုက္ၾကသည္။

"ဒီတခါေတာ့ ဒီခေလးေတြကို ေက်းဇူးတင္ရမွာပဲ။ လက္ယာကလဲ အရင္လို ကိုယ္တို႔ ျပႆနာတတ္တိုင္း လိုက္မညွိေပးႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ"

"အမေလး….ထင္သလားေမာင္ေမာင္။ ခုေတာင္သူ႔စနက္ေတြပါေနအံုးမွာ သူကေနာက္ကြယ္ကေန ႀကိဳးကိုင္ခ်င္ကိုင္ေနအံုးမွာ…."

"ေအာ္….ႀကိဳးကိုင္တာပဲေစာရယ္ ဂ်ဳိးကိုင္တာမွ မဟုတ္တာ။ ကိုင္ပါေစ"

"ဘာ……ဘာေျပာတယ္ေမာင္ေမာင္ေနာ္….မရပါဘူး။ ဘာမွအကိုင္မခံရဘူးေနာ္… အေစာက အခုမွ အားရပါးရလြတ္လြတ္လပ္လပ္ၾကီး ခ်စ္ခြင့္ရမွာကို"

ဦးစဝ္ညီက သေဘာက်စြာရယ္လုိက္သည္။

"ဟားဟား……….ခ်စ္ေစဗ်ား…ခ်စ္ေစ ။ အေစာသေဘာက်ခ်စ္ေစ"

မာမီေစာ၊ ဦးစဝ္ ႏွင့္ သီတို႕တသိုက္၏ရယ္သံသည္ လူ public ကို မထိတ္လန္႕ေစေသာ္လည္း…. ေမွ်ာ္စင္ကၽြန္းတဝိုက္ရွိ ငွက္ public ကမူ ေၾကာက္လန္႕တၾကားထပ်ံသြားၾကေလေတာ့သည္။ 
Nov 22nd

Working at the Gym

By Alex aung

လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ရရွိဖူးတဲ့ အလုပ္မ်ားစြာထဲမွာ တစ္ခုရဲ႕ ၀န္ထမ္းအျဖစ္ လုပ္ကိုင္ေနရတာေလာက္ ေကာင္းတဲ့အလုပ္မဟုတ္ခဲ့ဘူးလို႕ ကြၽန္ေတာ္ယူဆပါတယ္။ ကိုယ့္ဘဏၭာေရးဘတ္ခ်က္ကို ထိကိုင္စရာမလို အသင္း၀င္ေၾကးက အခမဲ့၊ သင္တန္းနည္းျပမ်ားႏွင့္ အဟာရ ပညာရွင္မ်ားဆီက ေကာင္းႏိုးရာရာနည္းလမ္း၊ေလ့က်င့္ စားေသာက္ပံုစံမ်ားကို သိရွိရသည္သာမက ခပ္ေဟာ့ေဟာ့ အမ်ိဳးေကာင္းသား ေတြကို ၾကည့္ျမင္ရတာေလ။ (ဟုတ္တယ္...ၾကည့္ေလ ကြၽန္ေတာ္တို႕ဟာ gay ေတြႏွင့္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ရွိေသာ္လည္း ဒီမွာရွိတဲ့ ခပ္ေဟာ့ ေဟာ့ငနဲေတြ အားလံုးက straight ေတြဗ်။) ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ကာယကေတာ့ မပိန္မ၀လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေနအထားပါ။ အစဥ္တစိုက္ အားျဖင့္ လွပၾကံ႕ခိုင္ေသာကိုယ္ကာယ၊ အားကစားနည္းျပမ်ားႏွင့္ အသင္း၀င္ေတြ ၀ိုင္းရံေနခဲ့တယ္ ကြၽန္ေတာ့္ေရွ႕မွာ မမွတ္မိေအာင္ အလြန္႕အလြန္ၾကည့္ေကာင္းတဲ့ လူေတြ ရပ္ေနခဲ့တာ အပါအ၀င္။အေကာင္းဆံုးဆိုတဲ့ ၆၀%အသင္း၀င္မ်ားဟာ အမ်ိဳးသားၾကံ႕ခိုင္ေရး အသားေပး catalog မ်ားမွာ လစဥ္ပါ၀င္ေနၾကသူမ်ား ျဖစ္ေနပါတယ္။ သူတို႕ၾကည့္ရတာ ဒီအားကစားကို အရူးအမူးျဖစ္ေနၾကသူမ်ားပါ။ ကြၽန္ေတာ္ gym ေတြအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ လုပ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုလက္ရွိ gym က member မ်ားေလာက္ သိပ္မေဟာ့တ္ၾကပါဘူး။

အခု ကြၽန္ေတာ့္ကို ကြၽန္ေတာ္သတိထားမိတာက စုတ္ခ်ာခ်ာေဘာ္ဒီပိုင္ရွင္ မဟုတ္ေတာ့ပါဆိုတာပါပဲ။ gym တစ္ခုမွာ ပထမဆံုးအၾကိမ္ အလုပ္ စရခဲ့တဲ့ လြန္ခဲ့ေသာ ၃ႏွစ္က စတင္ေလ့က်င့္ကစားျဖစ္စဥ္မွာ စိုးရိမ္ပူပန္ခဲ့သလိုျဖစ္ခဲ့ေသးတာ။ ကြၽန္ေတာ့္အရပ္က ၅ေပ ၉လက္မ၊ ၁၇၃ ေပါင္၊ ျပီးေတာ့ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ ၂၃%က အဆီရွိခဲ့တယ္ေလ။ လက္ရွိမွာေတာ့ အသက္က ၂၈ႏွစ္၊ အရပ္အျမင့္က ယခင္ ကနဲ႕အတူတူ၊ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္အေလးခ်ိန္က ၁၇၅ ေပါင္၊ ေနာက္ျပီး ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ ၅%သာအဆီရွိေတာ့တယ္။ နည္းနည္းေတာ့ အင္တိုက္ အားတိုက္ တိုး တက္လာျခင္း တစ္ခုေပါ့။ ကြၽန္ေတာ့္မွာ ဆံပင္တိုေထာင္ေထာင္ႏွင့္ အညိဳေရာင္ညွိဳ႕မ်က္၀န္းေတြပိုင္ဆိုင္ပါ တယ္။ ရင္အုပ္မွာ အေမႊး နည္းနည္းသန္တာ ဗိုက္သားႏွင့္ ဆီးစပ္မွာလည္း အေမႊးႏုေလးေတြရွိပါ့။ ေန႕တိုင္း ကြၽန္ေတာ့္ေမးရိုးတေလွ်ာက္ ရိတ္ သင္ေပးရသလို ညေန ၅နာရီ၀န္းက်င္ဆိုရင္ အစိမ္းေရာင္သန္းေနပါျပီ။ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ အေကာင္းမြန္ဆံုးအသြင္အျပင္ေတြကေတာ့ တင္း ရင္းေဖာင္းၾကြတဲ့ တင္သားႏွင့္ သန္မာတဲ့ ၾကြက္သားမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားေသာ ေျခတံမ်ားပါပဲ။ ၁၆ႏွစ္ေလာက္ ေဘာလံုးကန္ခဲ့ တာဆို ေတာ့ တင္းရင္း၀ိုင္း စက္ကာ က်စ္လစ္ေသာ bubble-butt ႏွင့္ ခႏၶာကိုယ္ေကာက္ေၾကာင္းပံုရိပ္က ထင္းေနတာ။ဒီလိုပံုသဏၭာန္ေတြ ပိုင္ဆိုင္ေနလို႕လည္း ခပ္ေဟာ့ေဟာ့ငနဲေတြက သက္ေသာင့္သက္သာ ေဆြးေႏြးႏိုင္ၾကတာ အၾကံဥာဏ္ေတြရယူဖို႕ သူတို႕လုပ္ေဆာင္ ေနတဲ့ အားကစား အမ်ိဳး အစားေတြမွာ ပိုမိုေကာင္းမြန္လာေအာင္။

ကိုယ္ကာယ ၾကံ႕ခိုင္ေရးအတြက္ ေလ့က်င့္အလုပ္လုပ္ၾကတာဆိုေတာ့ တစ္ခါတေလ သူတို႕ကို တာ၀န္ယူနည္းျပလုပ္ေဆာင္ေပးသူေတြ မအားလပ္ေသးရင္ ကြၽန္ေတာ္၀င္၀င္ျပီး ကူညီေပးရတတ္တယ္။ အဲဒီလို အခ်ိန္ေတြဆို ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းေတြကို အတြင္းက်က် ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မျမင္ခ်င္လည္းျမင္ရတာပါပဲ။ တစ္ခါတေလ သူတို႕ကိုၾကည့္ရင္း ညီဘြားက တဒိတ္ဒိတ္ ခုန္ခုန္ထလာေရာ။

လူအမ်ားၾကီးကို အသာထားပါဦး အခုေလာေလာဆယ္ ကြၽန္ေတာ့္ညီဘြားကို အျမဲတေစ ေသြးတိုးေစတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ သူ႕ နာမည္က 'ေ၀ျဖိဳး' အသက္ ၂၅ႏွစ္ အရပ္က ၆ေပ ၂လက္မ၊ ၂၃၅ေပါင္၊ ရႈပ္ပြပြဆံပင္ဒီဇိုင္း ေတာက္ပတဲ့မ်က္၀န္းႏွင့္ သူ႕အျပံဳးကိုျမင္ရရင္ ထိုင္ေနတဲ့ခံုေပၚက ျပဳတ္က်သြားေလာက္တယ္။ သူ႕ေက်ာျပင္က 'V' ပံုသဏၭာန္ တည္ေဆာက္ပံုက ေကာင္းသလို အဆီနည္းနည္းရွိတာ ကလြဲလို႕ သဘာ၀အတိုင္းထြားက်ိဳင္းသူပါပဲ။ အားကစားလုပ္တဲ့အခါ quarter ေဘာင္းဘီေပ်ာ့၊ တီရွပ္လက္ျပတ္ႏွင့္ ကစားတတ္တာ။ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ဟာ ေခ်ာေမြ႕လြန္းတဲ့သဘာ၀ရွိျပီး အေမႊးအမွ်င္ဆိုလို႕ အလယ္မ်ဥ္းေၾကာင္းတစ္ခုပဲ ေဘာင္းဘီတိုထဲမွာ လမ္းဆံုးသြားတာ။ ဒီ Gym ကို တစ္ပတ္ ၆ရက္လာတယ္၊ တစ္ရက္ကို ႏွစ္ၾကိမ္ဆိုေတာ့ အေတာ္ၾကိဳးစားသူလို႕ဆိုရမယ္ဗ်။ ကြၽန္ေတာ္ ထိုင္ေနက် စားပြဲခံုက ေန စက္ပစၥည္းေတြႏွင့္ ေလ့က်င့္ကစားေနတာကို ျမင္ရသလို တစ္ခါတေလ free weight ေတြႏွင့္ ေလ့က်င့္ကစားရင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ကူညီေပးရတာေပါ့။ သူ႕ၾကည့္လိုက္ရင္ အျမဲတမ္းတစ္ေယာက္တည္းကမၻာပါပဲ။ တစ္ေယာက္ေယာက္ ႏွင့္ စကားေျပာေနတယ္ ဆိုတာ ရွားပါရဲ႕။ နားက်ပ္ေလးနားမွာ IPod တပ္ သီခ်င္းႏွင့္အတူ အားကစားမွာေမ်ာေနတတ္တာ။ ပထမဆံုးအၾကိမ္ သူ႕ကိုကြၽန္ေတာ္ စကား ေျပာျဖစ္တာက သူအေနအထားမွားေနျခင္းကို ေထာက္ျပျခင္းျဖစ္ျပီး အလြန္တတ္သိနားလည္လြယ္ျပီး၊ ဥာဏ္ရည္ထက္ျမက္သူပါ။ သူႏွင့္ကြၽန္ေတာ္ မွာ စကားေျပာျဖစ္တာ ၁၀မိနစ္ထက္မပို။

တစ္ရက္မွာေတာ့..သူအားကစားေလ့က်င့္ျပီးသြားခ်ိန္ ကြၽန္ေတာ့္စားပြဲကိုလာလိုက္ကာ သူ႕ခႏၶာကိုယ္က အဆီေတြဘယ္ေလာက္ရွိေသး လဲတိုင္းတာဖို႕ နည္းျပဆရာတစ္ေယာက္ေလာက္မရွိဘူးလားေမးတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဒီအခ်ိန္ဟာ နည္းျပေတြ ထမင္းစားသြားခ်ိန္ လာ ကစားသူေတြ သိပ္မရွိတဲ့အခ်ိန္ဆိုေတာ့ အနီးအနားမွာ မရွိၾကဘူးေပါ့။ အခုေလာေလာဆယ္ ဘယ္သူ မွ အနားမွာမရွိေၾကာင္း၊ ကြၽန္ေတာ့္ အေနနဲ႕ သူ႕ကို တိုင္းတာေပးႏိုင္ေၾကာင္း၊ အဲဒီလိုမွ မဟုတ္ပါက ေနာက္တေန႕မနက္မွ လာကစားတဲ့ အခါ နည္းျပတစ္ေယာက္က စစ္ ေဆးေပးႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာျပလိုက္ပါတယ္။ သူက နက္ျဖန္အလုပ္ရႈပ္မွာ ဒီေတာ့ အခုသူေရခ်ိဳးလိုက္မယ္ ျပီးရင္ကြၽန္ေတာ္ check ေပးဆို ျပီး ေျပာပါေရာ။

ကြၽန္ေတာ္တုိ႕ Gym ရဲ႕ ခပ္မိုက္မိုက္၀န္ေဆာင္မႈေတြထဲမွာ ကိုယ္ပိုင္ အ၀တ္လဲခန္း၊ ျပီးျပည့္စံုတဲ့ တစ္ဦးခ်င္းစီေရခ်ိဳးႏိုင္တဲ့ သန္႕စင္ခန္း၊ hair-dryers, လိုအပ္ရင္ တိုက္ဖို႕ မီးပူစသျဖင့္ အသင္း၀င္တာနဲ႕ ရရွိမယ့္ အရာေတြပါ။ (ေရခ်ိဳးအိမ္တစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ရပါဘူးေနာ္။) မိနစ္၂၀ေလာက္ အၾကာမွာေတာ့ 'ေ၀ျဖိဳး' အျဖဴေရာင္ တဘက္ၾကီးတစ္ထည္ခါးမွာပတ္လို႕ ထြက္လာပါတယ္။

ခါတိုင္း တင္းရင္းရင္းႏွင့္ ရင္အုပ္ေတြေပၚက ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို ခပ္က်ပ္က်ပ္ bodysize တီရွပ္ေတြအေပၚကသာ ေငးေနခဲ့ရတာ အခုေတာ့ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းကို ျမင္ရပါျပီ။ ၾကြက္သား အဖုဖုထုထုျပီး ခရာခ်င္စရာနယ္ဆိုတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ပိုင္ရွင္ ကြၽန္ေတာ့္ေရွ႕မွာ ခပ္မတ္ မတ္ရပ္ေနပါေရာ။ အတိုင္းအတာ အေျခအေနစစ္ေဆးဖို႕ အသင့္ျဖစ္ေၾကာင္း ျပံဳးျပမွ ကြၽန္ေတာ္လိုအပ္ပစၥည္းေတြ ယူေဆာင္ကာ သူ႕အ ၀တ္လဲခန္းထဲ လိုက္သြားပါတယ္။ သူက ငါးေနရာေလာက္ တိုင္းတာေပးရမွာ အဆင္ေျပမလားတဲ့။ ကြၽန္ေတာ္လည္း 'အိုေက'လို႕အေျဖ ေပးကာ သူ႕ပခံုးအက်ယ္ကို ေနာက္ဖက္ကေန စတိုင္းေပးလိုက္ပါတယ္။ ပခံုးေပၚေ၀့၀ဲက်ေနေသာ ဆံႏြယ္မ်ားမွ ေရစက္အခ်ိဳ႕ဟာ ေနာက္ပိုင္းၾကြက္သားေျမႇာင္မ်ားမွ တဆင့္ တလိမ့္လိမ့္ဆင္းကာ လံုး၀န္းတင္းက်စ္ေနေသာ တင္သားမ်ားကို ပတ္စည္းထားရာ တဘက္ ၾကားထဲ ၀င္ေရာက္သြားတာကို ျမင္ရတာေပါ့။ အသာအယာပြတ္သပ္ရင္း သူ triceps ေတြေပၚက လက္ေမာင္းေနာက္သားကို ဆက္ျပီး တိုင္းထြာ။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ၾကြက္သားေတြကို ပြတ္သပ္ကိုင္ျပီး စမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဒီငနဲ အဆီလံုး၀မရွိ။ သူ႕တျခားအ စိတ္အပိုင္းေတြကို တိုင္းတာမွတ္သားျပီး အဖုအထစ္ႏွင့္ အေျမႇာင္းထေနေသာ ဗိုက္ၾကြက္သားကို ဆက္ျပီးတိုင္းတာ။ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ အစိတ္အပိုင္းေတြကို ကြၽန္ေတာ္ တိုင္းတာၾကည့္ရႈေပးေနခ်ိန္မွာ စကားစျမည္လွမ္းလွမ္းေျပာေနေပမဲ့ ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိတာေၾကာင့္ 'အင္း...ဒီလိုေပါ့' လို႕ပဲေဖာ္လိုလုပ္ရပါရဲ႕။ ေနာက္ဆံုး သူ႕ေပါင္အတြင္းပိုင္းၾကြက္သားကို တိုင္းတာဖို႕ ဒူးေထာက္ထိုင္လိုက္ပါတယ္။ အ သင့္အေနအထား ေပါင္ကို ကားထားေပးမယ္ေမွ်ာ္လင့္ထားတာ တဘက္ကိုေတာင္ ဟမေပးသလို ရပ္ေနတာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္သူ႕ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္စဥ္ ခါးမွာပတ္ထားေသာ တဘက္ကို ေျမျပင္ေပၚေလွ်ာကနဲ ခ်လိုက္ကာ အံ့ၾသသြားေအာင္လုပ္လိုက္ပါ့။ ကြၽန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာေရွ႕တည့္တည့္မွာေပၚလာတာက ၆လက္မေက်ာ္ ငပဲေပ်ာ့ေပ်ာ့ကိုေပါ့။ အတြင္းပိုင္းပစၥည္းက သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ေဆာင္ထားတာ ေၾကာင့္ အနံ႕ေလးက တစ္မ်ိဳးရေနပါတယ္။ ဒူးဆစ္၊ ေျခသလံုး၊ ေပါင္အတြင္းပိုင္းၾကြက္သားမ်ားကို တိုင္းတာေနစဥ္မွာ သူ႕ငပဲက တျဖည္း ျဖည္း တုတ္လာသလိုပဲ ၾကည့္ရတာ။ ပထမေတာ့ သူ အဲဒါကို သတိမထားမိဟန္ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ တျဖည္းျဖည္းၾကီးထြားလာတာ ေၾကာက္ဖို႕ ေတာင္ေကာင္းရဲ႕။ သူ မရွက္သြားေအာင္ ကြၽန္ေတာ္ဟာသေလးေတြ ေႏွာရေတာ့တာေပါ့။

သူ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြကို သတိထားမိဟန္ျဖင့္ သေဘာတက်ရယ္ေမာရင္း သူ႔ပစၥည္းသူ ပီတိျဖစ္စြာၾကည့္လိုက္ကာ  ၾကြားျပီးရင္း ၾကြားေတာ့တာပဲ။

'၇လက္မေက်ာ္တယ္ဗ်၊ ဘယ္သူ႕မွာ အဲဒါေၾကာင့္ အေႏွာင့္အယွက္မျဖစ္ေလာက္ဘူးထင္တာပဲ'

ၾကားလိုက္ရတာ နားေၾကာထဲစိမ့္သြားတာပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲကေတာ့ ၇လက္မ? ၇လက္မေတာင္ ရွည္တယ္ Oh my God! အဲဒီငပဲ ၾကီးကို စုပ္ခ်င္ လိုက္တာ လို႕ေျပာမိပါရဲ႕။

ကြၽန္ေတာ္ ဒုတိယအၾကိမ္ ကို ျပန္လည္စစ္ေဆးတိုင္းတာဖို႕ျပင္ပါတယ္။အခုလို ႏွစ္ၾကိမ္ေလာက္ ျပန္တိုင္းတာရတာက ခႏၶာကိုယ္ အခ်ိဳး အစားအေနအထား ပိုမိုေသခ်ာေအာင္ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့လူ...သူ႕ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းေတြ တိုင္းတာေပးေနတဲ့သူကို အ ေျမႇာက္နဲ႕ခ်ိန္ကာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ရက္ကမွ လမ္းခြဲခဲ့တဲ့ သူ႕ေကာင္မေလးအေၾကာင္းရယ္၊ တစ္ေန႕ ႏွစ္ခါေလာက္ -ြင္းထုတာေတာင္ သူ႕လိင္ စိတ္က အေျခမျငိမ္ေသးဘူးဆိုတာေတြရယ္ေျပာေနေသးတာေလ။

စကားေျပာရင္း ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲ လုပ္ခ်င္လာတာ ႏွစ္ခုရွိတယ္။ (၁)  ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ စိတ္လႈပ္ရွားစရာမေကာင္းတဲ့သူ႔ ex-girlfriend အေၾကာင္းစိတ္၀င္စားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေပးျခင္း (၂) ကြၽန္ေတာ္ သူတို႕ေတြထက္ သာယာေအာင္လုပ္ေပးႏိုင္ေၾကာင္း၊ ျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ဘာလဲဆိုတာ ထင္ရွားခ်င္တယ္....ထင္ရွားေစခ်င္တာ။

'အင္း အစ္ကိုကေတာ့ အမ်ိဳးသားေတြအေပၚ ပိုစိတ္၀င္စားတယ္ကြ။ ကိုယ္ဘာလိုခ်င္တယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ဖာသာသိတယ္၊ တစ္ျခား အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ ေပ်ာရႊင္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ေပးရမယ္ဆိုတာကိုလည္းသိတယ္'

ကြၽန္ေတာ္ အဲဒီစကားကို ေျပာလိုက္ျပီး သူဘာတုန္႕ျပန္မလဲဆိုတာ အကဲခတ္ၾကည့္မိပါရဲ႕။ သူ႕မ်က္၀န္းေတြထဲ တစ္ခုခုေတာ့ ေတြ႕ တယ္။ စိတ္လႈပ္ရွားမႈတစ္ခု သို႕မဟုတ္ shock ျဖစ္သြားျခင္းလား? ဒါေပမဲ့ သူ႕ဆီက ဘာတုန္႕ျပန္သံမွ မၾကားရဘူး။

'ဒါဆို.....အစ္ကိုက gay ေပါ့ဟုတ္လား?'

ကြၽန္ေတာ္က ဟုတ္တယ္လို႕ေျပာျပီး သကာလ ကြၽန္ေတာ္ ဘာျဖစ္ျခင္း ညာျဖစ္ျခင္းသည္ အခုျပဳလုပ္ေနဆဲကိစၥေတြအေပၚႏွင့္ သူ႕အေပၚ အေႏွာင့္အယွက္မျဖစ္ေစဖို႕ေမွ်ာ္လင့္ေၾကာင္းလည္းေျပာလိုက္ရပါတယ္။ သူကလည္းေျပာပါတယ္ သူအရင္က gay တစ္ေယာက္ႏွင့္ သိ ကြၽမ္း ခင္မင္ခဲ့ဘူးေၾကာင္း လူေတြအေပၚ ကန္႕သတ္ခ်က္ႏွင့္ မေပါင္းသင္းပါေၾကာင္းေပါ့။

'Wow! ညီ အစ္ကို႕ကို လံုး၀ထင္မထားဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ခင္တဲ့ ေဂးတစ္ေယာက္ကေတာ့ ဟာသေတြအျမဲေျပာျပီး မိန္းမဆန္တယ္ဗ်'

'Yeah, အစ္ကိုက Dick ကိုၾကိဳက္တာေလ။ Gay ဆိုတာက လိင္တူၾကိဳက္ႏွစ္သက္တာ အဓိကေလ မိန္းမျဖစ္ခ်င္ေနသူသက္သက္ေတြမွ မဟုတ္တာဘဲကြ'

ႏွစ္ဦးသား ရယ္ေမာၾကျပီးေနာက္ ကြၽန္ေတာ္တိုင္းထြာေနတာကို အျပီးသပ္လိုက္ပါတယ္။ သူ႕ငပဲကေတာ့ မတ္ေနဆဲ။ ကြၽန္ေတာ္သူ႕ခႏၶာ ကိုယ္အတိုင္းအတာ အေျခအေနေတြကို ေျပာျပရင္း စေနာက္လိုက္ပါတယ္။ 'ဒါၾကီးကိစၥမင္းဘာဆက္လုပ္မလဲ?' ေပါင္ၾကားထဲကေန ကြၽန္ေတာ့္ကို ညႊန္ျပေနတဲ့ အေျမႇာက္တံၾကီးကို ရည္ရြယ္လိုက္ျပီး။ ေဘာ္ဒါက သူ႕ငပဲကို လက္ႏွင့္ ခပ္တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္ တစ္ခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ေတာ့ ထုလိုက္ေသးတယ္။

'အာ...ညီ ဒီလိုပံုစံၾကီးႏွင့္ အျပင္ထြက္လို႕မျဖစ္ဘူး။ လက္ေမာင္းအတြက္ ကစားလက္စတန္းလန္းၾကီး၊ အဲဒါ ညီဘာလုပ္ရမလဲမသိဘူး'

သူကြၽန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ျပီး ေျပာတာ မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး 'အစ္ကိုမင္းရဲ႕ ေပါင္အတြင္းၾကြက္သားေတြကို ေသခ်ာမတိုင္းမိဘူး၊ ျပန္ တိုင္းရမယ္' လို႕ေျပာလိုက္တယ္ သူ႕ေရွ႕တစ္ခါတည္း ဒူးေထာက္ထိုင္လိုက္ရင္းေပါ့ေလ။ ျပီးေတာ့ သူ႕ေပါင္လံုးကို အတိုင္းအတာစမ္းစစ္ သေယာင္ျပဳလုပ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္လက္အစံု ထက္ေအာက္ေရႊ႕ပစ္လိုက္တိုင္း ေသြးခုန္ႏႈံးေၾကာင့္ တဆတ္ဆတ္တုန္ျပီး မတ္ေနတဲ့ သူ႕ ငပဲကို ခလုပ္တိုက္ေနမိေပါ့။ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေတြရဲ႕ ပြတ္သပ္ထိခိုက္မႈေတြေၾကာင့္ သူေနာက္တြန္႕သြားတာ ရြံ႕သြားတာမျဖစ္ဘဲ မတ္ မတ္ရပ္ျမဲအတိုင္းရပ္ေနပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ ႏွာေခါင္းမွ ထြက္ေနေသာ အသက္ရွဴေငြ႕ေႏြးေႏြးဟာ သူ႕ငပဲကို ထိခတ္ေနတာအမွန္။ 'ဟင္း...' ကနဲ သူ႕သက္ျပင္းခ်သံၾကားရတာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ သူ႕မ်က္၀န္းေတြဆီ ေမာ့ၾကည့္လိုက္တာ ေကာင္ေလး မ်က္စိမွိတ္ျပီး ေခါင္းကို အေပၚေမာ့ထားပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ေလးမွာ ကြၽန္ေတာ္မထိန္းႏိုင္ေသာ စိတ္ကိုဖြင့္ခ်လိုက္ပါရဲ႕ သူ႕ငပဲရဲ႕ကြမ္းသီးေခါင္းကို လွ်ာႏွင့္ အသာတို႕ရင္း ထိပ္၀ေလးကို ကလိလိုက္ေတာ့တာ။

တကယ္တမ္း သူေနာက္ဆုတ္ျပီး ျငင္းဆန္သြားမလား စိုးရိမ္မိပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူကြၽန္ေတာ့္ ဦးေခါင္းကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ထိန္းကိုင္ ကာ သူ႕အတံၾကီးကို အာခံတြင္းထဲ ေလွ်ာကနဲ သြင္းလိုက္တာ လည္မ်ိဳထဲထိ ေရာက္ကေရာ။ ကြၽန္ေတာ္ အာေခါင္ထဲထိ ေရာက္သြားတာ ကို ျပန္မထုတ္ဘဲ ျငိမ္ေနကာ အသက္ရွဴရတာ တစ္မ်ိဳးျဖစ္လာေတာ့မွ ဆြဲထုတ္ကာ ေခ်ာင္းဆိုးမိပါေရာ စကၠန္႕နည္းနည္းေလာက္ေပါ့။ သူ သည္လည္း ခဏေတာ့ေၾကာင္သြားျပီးေနာက္ အားရပါးရရယ္ေမာပါေတာ့တယ္။ 'ေဘာ္ဒါၾကီး ခင္ဗ်ားလုပ္ေပးတာ အရမ္းေကာင္းတာပဲဗ်' မ်က္ႏွာက ျပံဳးျဖဲျဖဲနဲ႕ သူ႕ခံစားခ်က္ကိုရွင္းျပေနတာ။

'ဒါဆို ဆက္လုပ္ေပးရမလား? လုပ္ေပးေစခ်င္လား?'

'အား...ေသခ်ာတာေပါ့ဗ်' ပါးစပ္ကလည္း ျပန္ေျဖရင္း ကြၽန္ေတာ္ဦးေခါင္းကို သူ႕ငပဲစီျပန္ဆြဲယူကာ ျပဳလုပ္လက္စအလုပ္ ဆက္လုပ္ဖို႕ ညႊန္ၾကားပါေတာ့တယ္။

ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ခါးအစံုကို ထိန္းကိုင္ကာ အ၀တ္လဲခန္းနံရံကို ေက်ာကပ္ေစလိုက္ပါတယ္။ ေျပာႏိုင္တာက သူ ကြၽန္ေတာ့္ျပဳစုမႈကို ဒီထက္ ပိုငံ့လင့္ေနျပီဆိုတာပါပဲ။ ခပ္ထြားထြားငပဲကို ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းအစံုႏွင့္ အတူ လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းလံုးသံုးကာ အလုပ္ရႈပ္ေစပါတယ္။ သူ႕ ခါးအစံုကိုေတာ့ ထိန္းကိုင္ထားကာ စိုစြတ္ပူေႏြးတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ အာခံတြင္းထဲ အသြင္းအထုတ္ ပံုမွန္လုပ္ေစပါ တယ္။ သူလည္း ပံုမွန္ အရွိန္ေလးႏွင့္ အထုတ္အသြင္းလုပ္ရတာ ၾကိဳက္ေပမဲ့ တစ္ခါတစ္ခါ ေလ်ာကနဲ သြင္းလိုက္တာ လည္မ်ိဳထဲေရာက္ ေရာက္သြားတာ ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္ႏွာေခါင္းႏွင့္ သူ႕ဆီးစပ္က ခ်ံဳပုတ္ထိကပ္ရတဲ့အထိပါပဲ။ မဆိုးပါဘူး ရတဲ့အနံ႕ေလးက ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ ကို ပိုမိုထၾကြ ေစသား။ မတ္ေထာင္ေနတဲ့ ငပဲကို ပါးစပ္အတြင္းမွထုတ္ ဆီးစပ္မွာကပ္ေနေအာက္ ဘယ္လက္ႏွင့္ ထိန္းထားကာ လံုး၀န္း ၾကီးမားတဲ့ ေရႊဥေတြကို ညာဘက္လက္ႏွင့္ အသာပြတ္သပ္ၾကည့္မိတာမွာ သူ႕မ်က္၀န္းေတြ ေမွးမွိတ္သြားပါေရာ။ အရြယ္ညီသလိုျဖစ္ေန ေပမယ့္ အနည္းငယ္ပိုမိုၾကီးမားတဲ့ ေရႊဥကို ကြၽန္ေတာ္ ႏႈတ္ခမ္းသားေလးေတြႏွင့္ ပြတ္သပ္ျပီး လွ်ာကို အျပားလိုက္ထုတ္ကာ လ်က္မိ ေတာ့ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြက အသံေတြနည္းနည္းထြက္ ညည္းညဴပါေတာ့တယ္။ တစ္လံုးျခင္းကို ငံုစုပ္လို႕ အားရျပန္ေတာ့ ေရႊဥေတြကိုမ ကာ ေရႊဥႏွင့္ ခေရ၀ၾကားေနရာကို ႏႈတ္ခမ္းတို႕ လွ်ာတို႕ျဖင့္ ပြတ္သပ္ေခ်ာ့ျမဴျပန္ေတာ့ ေ၀ျဖိဳး တစ္ေယာက္ အသက္ခပ္ျပင္းျပင္း ရွဴသြင္းရွဴ ထုတ္မႈေတြ ျပင္းထန္လာရင္း အသံထြက္ ညည္းတြားပါေရာ။ ဘယ္အမ်ိဳးသမီးကမွ ဒီလို မက္မက္ေမာေမာ စိတ္လိုလက္ရ ျပဳစုေပးမယ္ မဟုတ္ဘူး ထင္တယ္။ ေသြးတိုးမႈေၾကာင့္ တဆတ္ဆတ္ခါေနေသာ သူ႕ငပဲကို ကြၽန္ေတာ္ဆက္ျပီး စုပ္မႈတ္ခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕တစ္ကိုယ္လံုး ကို လက္ဖ၀ါးေတြကိုသံုး ပြတ္သပ္မိပါေရာ။ ဗိုက္သားေတြ၊ ရင္အုပ္ေတြ၊ ျပီးေတာ့ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြ။

မိနစ္အနည္းငယ္ေလာက္ သူ႕ငပဲႏွင့္အတူ အလုပ္ရႈပ္ျပီးေနာက္ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္ကာ သူ႕ abs ၊ သူ႕နံေဘးၾကြက္သားေတြအျပင္ တစ္ကိုယ္လံုးရွိအေရျပားအႏွံ႕ ဖြဖြကိုက္တယ္၊ လွ်ာဖ်ားေလးႏွင့္ ကလိတယ္၊ ျပီးေတာ့ နမ္းတယ္ ကြၽန္ေတာ္လုပ္ခ်င္သလို။ လက္ေမာင္း ၾကီးေတြက ၾကြက္သားေျမႇာင္းေတြကို နမ္းစဥ္မွာ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခုန္သံေတြ ပိုဆူညံလာတယ္ထင္ရဲ႕။

အရပ္ျမင့္ျမင့္ သူ႕ပခံုးကို ကြၽန္ေတာ့္ဘက္ဆြဲျပီး ႏႈတ္ခမ္းျခင္း ထိခတ္ဖို႕ၾကိဳးစားေတာ့ သူရပ္တန္႕လိုက္ကာ 'ညီ နမ္းဖို႕ အဆင္မေျပဘူး ထင္တယ္ အစ္ကို႕ကိုအခု'

ကြၽန္ေတာ္ ဘာတုန္႕ျပန္မႈလုပ္ရမလဲ မသိ ျငိမ္သက္သြားမိတယ္။ ဟုတ္တာပဲ သူနဲ႕ကြၽန္ေတာ္ ခ်စ္သူေတြမွ မဟုတ္တာ နမ္းဖို႕ဘယ္ အဆင္ေျပပါ့မလဲ။

လႈပ္ရွားမႈမရွိ မလႈပ္ရွားေတာ့ဘဲ ျငိမ္သြားမိေတာ့ 'ေ၀ျဖိဳး'ဆိုတဲ့ သူ ကြၽန္ေတာ့္ ခါးစပ္က အက်ႌစကို အသာကိုင္ခြၽတ္ျပီး ဦးေခါင္းေပၚကေန ဖယ္ရွားေပးပါတယ္။ ရွပ္အက်ႌကို အတင္းခြၽတ္တာဆိုေတာ့ အသားအေရေတြေတာင္ နာသြားရျပီးေနာက္ သူကြၽန္ေတာ့္ကို က်စ္က်စ္ပါ ေအာင္ဖက္ကာ နံရံဆီဆြဲကပ္ပါေရာ။ သူ႕လက္ဖ်ံႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္ရင္အုပ္ကိုတြန္းကာ ခႏၶာကိုယ္ႏွစ္ခု အနည္းငယ္ခြာ တစ္ကိုယ္လံုးကို အၾကည့္စူးျဖင့္ၾကည့္ရင္း ကြၽန္ေတာ့္ရင္အုပ္က ႏို႕သီးေခါင္းဆီ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြ ကစားေလေတာ့ ရင္ထဲ တလႈိက္လႈိက္ျဖစ္သြားရပါတယ္။ ႏွစ္ဦးသားရဲ႕ ကိုယ္ခႏၶာက ကိုယ္နံ႕ေတြႏွင့္ အသက္ရွဴသံျပင္းျပင္းမ်ားေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ကို ပိုမိုထၾကြေစသလားပဲ။ တျခားေသာ သူ႕ လက္တစ္ဖက္ဟာ ကြၽန္ေတာ့္ ေဘာင္းဘီ ခါးပတ္စီ ေရြ႕သြားရင္း ဆြဲျဖဳတ္ပါတယ္။ ေဘာင္းဘီဇစ္ကိုျဖဳတ္ကာ ဆြဲခြၽတ္လိုက္ေတာ့ ေဘာင္းဘီက ကြၽန္ေတာ့္ေျခခ်င္း၀တ္မွာ ပံုကနဲ။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို ၀တ္ေလ့မရွိေသာေၾကာင့္ သူျမင္လိုက္ရတာက အေျမႇာက္တံ ၾကီးခ်ိန္ရြယ္ေနတာကိုေပါ့။

ကြၽန္ေတာ္ အဲဒီလို ရွင္းရွင္းၾကီးျဖစ္သြားတာကို သူျမင္ျပီး shock ျဖစ္ကာ တြန္႕သြားဦးမယ္ထင္တာ သူက ေနာက္ကိုနည္းနည္းျပန္ဆုတ္ ျပီး တစ္ကိုယ္လံုးကို ၾကည့္ရႈစစ္ေဆးေလရဲ႕။ ျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္လည္ဂုတ္ေတြကို ႏႈတ္ခမ္းေတြႏွင့္ ပြတ္သပ္ကာ သူ႕လက္အစံုႏွင့္ ေခြၽး စို႕ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုး ကိုင္တြယ္ဖ်စ္ညႇစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ခပ္မာမာျဖစ္စျပဳတဲ့ ႏုိ႕သီးေခါင္းေတြႏွင့္ abs ေတြကိုေပါ့။ သူ႕ လက္ေတြဟာ ၾကမ္းရွစြာ ပြတ္သပ္ေနေပမဲ့ ၾကက္သီးေမႊးညႇင္းထေအာင္ စိတ္လႈပ္ရွားေစပါတယ္။

'အစ္ကို....ညီေလ ဘယ္တုန္းကမွ ဒီလိုမလုပ္ခဲ့ မျဖစ္ခဲ့ဖူးဘူး။ အရာအားလံုး အသစ္ျဖစ္ေနတယ္ဗ် Fuck!! '

သူ႕အသက္ရွဴသံေတြ ခပ္ေလးေလးျဖစ္ေနတယ္။ ၾကည့္ရတာ စိတ္ရႈပ္ေထြးေနသလို တျပိဳင္နက္တည္းမွာ turn-on လည္းျဖစ္ေနတာေန မွာပါ။

'တျခားအမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ စြဲေဆာင္မႈကို ညီ မခံရဖူးဘူး'

'အစ္ကိုနဲ႕ ဒီလိုေနျဖစ္တာ ကသိကေအာက္ မျဖစ္ဘူးလို႕ ညီေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ အရာအားလံုးဟာ ညီ့အတြက္ ခႏၶာေဗဒ ေလ့လာမႈအသစ္ ပဲဗ်'

'မင္း...တစ္ေန႕ကို ႏွစ္ခါေလာက္ -ြင္းထုတာဆိုေတာ့ ခႏၶာေဗဒကို ေကာင္းေကာင္း သိသင့္တာေပါ့ကြ...ဟ..ဟ'

ကြၽန္ေတာ္ေျပာတာ မွန္ကန္ေၾကာင္း မေထာက္ခံေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို သူ႕လက္ေတြႏွင္ ရစ္ပတ္ရွက္ႏြယ္ကာ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ေခၚေဆာင္ သြားပါေတာ့တယ္။ သူ ေနာက္ကလိုက္၀င္လာရင္း ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးကို ေလာ့ခ်္ခ်လိုက္ကာ ေရေအးခလုပ္ကို ဖြင့္လိုက္ပါေရာ။ ေအးျမ ေသာေရဟာ ေခြၽးရႊဲေနေသာ ႏွစ္ဦးသားခႏၶာကိုယ္ေတြကို အဆင္ေျပေစပါတယ္။ ေရခ်ိဳးခန္းေလးဟာ ေသးငယ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ေက်ာ ျပင္ဟာ နံရံမွာထိေနျပီး သူသည္လည္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေပါ့။ ေရစက္ေတြ တေ၀ါေ၀ါ ဆင္းေနတဲ့ေအာက္ ႏွစ္ဦးသား မ်က္လံုးခ်င္းဆံု ၾကည့္ရင္း ျငိမ္ေနမိၾကတာ ခဏၾကာတယ္။ ေ၀ျဖိဳးခမ်ာ မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာေတာ့ ေရွ႕တစ္လွမ္းတက္ ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္လံုးဆီ ဖိကပ္ ရင္ျခင္းအပ္ရင္း ကြၽန္ေတာ့္တင္ပါးေတြကို ဖ်စ္ညၶစ္တယ္။ ျပီးေတာ့ ခေရ၀ကိုလည္း လက္ေခ်ာင္းေတြႏွင့္ ႏႈိက္ေသးတာ။ စကားတစ္ခြန္းမွ မဆိုဘဲ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကိုလည္း ခပ္ဖြဖြကိုင္ကာ ေရွ႕တိုးေနာက္ငွင္ကစားျပန္ရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ္က ဘာျပန္လုပ္ႏိုင္မွာလဲ.... သူအဲဒီလိုလုပ္ေန တုန္း က်စ္လစ္သန္မာတဲ့ သူ႕လက္ေမာင္းဆံုၾကီးေတြကို အနမ္းေပေနမိရတာေပါ့ေနာ္။ မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာျပီးေနာက္ သူေရအပူခ်ိန္ကို ခ်ိန္ညႇိလိုက္ျပန္တယ္။

'အာ...အ..အာ....' သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားႏုေလးေတြႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္နားရြက္ေတြကို ပြတ္သပ္ရင္း ခပ္တိုးတိုး စကားဆိုတယ္။ 'အစ္ကို႕ကို -ိုး ခ်င္တယ္ဗ်ာ...အိုေကတယ္ မဟုတ္လား?'

အခုေတာ့ သူ႕အလုပ္ခံရေတာ့မယ္ေပါ့။ အရင္တုန္းက အလုပ္ခံရတာ သိပ္မၾကိဳက္ေပမဲ့ အခုအခ်ိန္ေလးမွာေတာ့ သူ႕ပစၥည္းရဲ႕ လက္မ တိုင္းကို ကြၽန္ေတာ့္ထဲ ထည့္ထားခ်င္သား။ သူ႕ဘက္ကို ေက်ာေပးလိုက္ေတာ့ ေဖာင္းၾကြျပီး တင္းက်စ္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္တင္ပါးအစံုကို အားရပါးရကိုင္တြယ္ရင္း သူ႕ပစၥည္းၾကီးနဲ႕ ပြတ္သပ္ဖိကပ္ပါေရာ။ ခပ္ထြားထြား ငပဲကို ကြၽန္ေတာ့္ခေရ၀စီ ဖိျပီး တျဖည္းျဖည္းသြင္းတယ္ ေလ။ သူ႕လက္အစံုဟာ ကြၽန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားသလိုပဲ။ လက္တစ္ဘက္က ကြၽန္ေတာ့္ခါးကို ထိန္းကိုင္ထားကာ တျခား လက္က ကြၽန္ေတာ့္ပခံုးကိုဖမ္းဆြဲထားေရာ။ တျဖည္းျဖည္း ဖိသြင္းလိုက္ ၾကြလိုက္လုပ္ေနတာဗ်။

'အစ္ကို႕ အေပါက္ကို တံေတြးမ်ားမ်ားဆြတ္ေပးပါလား၊ ကြၽန္ေတာ့္ -ီးကိုေရာ'

တံေတြးနည္းနည္းထည့္ သူ႕ငပဲကို အေပါက္၀ျပန္တပ္ကာ ဖိသြင္းေစလိုက္တယ္။ ခဏေတာ့ အထုတ္အသြင္းလုပ္ေနေပမဲ့ သူနံရံကို ေနာက္ျပန္မွီလိုက္ရင္း ကြၽန္ေတာ့္တင္ပါးအစံုကို သူ႕စီဆြဲယူလိုက္ပါေရာ။ မတ္ေထာင္ေနတဲ့ ငပဲေပၚ ဖိဖိထိုင္ရတာ အရမ္းၾကီးမဟုတ္ေပမဲ့ နည္းနည္းေတာ့နာတယ္။ ေကာင္ေလးက တထစ္ျခင္း ဖိသြင္းလိုက္ ျပန္ထုတ္လိုက္လုပ္ေနတာ။

'ေကာင္ေလး...တံေတြးမ်ားမ်ား ထည့္ေပးဦးကြ'

သူ႕ငပဲကို တျဖည္းျဖည္း ဆြဲထုတ္ကာ တံေတြးမ်ားႏွင့္ ဆြတ္ျပီးမွ ခေရ၀ထဲျပန္ထည့္ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ နည္းနည္းပိုျပီး ေခ်ာေမြ႕လာ ပါရဲ႕ အသြင္းအထုတ္။ အိုး....ရင္ထဲမွာ လႈိင္းၾကက္ခြပ္ေတြ ထေနသလိုပဲ ခံစားရတာ။ သူလည္း ဖီလင္ good ေနဟန္ျဖင့္ အထုတ္အသြင္း တစ္ ခ်က္ျခင္းျဖစ္လိုက္ ဆက္တိုက္ေဆာင့္လိုက္ျဖင့္ လႈပ္ရွားေနရဲ႕။ တစ္ခ်က္ျခင္း အဆံုးထိ ဖိသြင္းလိုက္ျပီးေနာက္ ခဏျငိမ္ေနကာဆက္ တိုက္ေဆာင့္ပါေတာ့တယ္ အရွိန္ျပင္းစြာ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး။ ကြၽန္ေတာ့္နားထဲၾကားေနရတာက ေရေတြ တျဖန္းျဖန္းက်သံ၊ ကြၽန္ေတာ့္ လည္ဂုတ္နားက သူ႕အသက္ရွဴသံျပင္းျပင္း၊ ျပီးေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ႏွလံုးခုန္သံ စည္းခ်က္။ သူကေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ခါးအစံုကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ထိန္းကိုင္ရင္း လႈပ္ရွားေနသလို ကြၽန္ေတာ့္လည္ဂုတ္သားႏွင့္ ပခံုးေတြကို ၀ါးမ်ိဳေတာ့မယ့္အတိုင္း သြားျဖင့္ကိုက္ရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္ လံုးလည္း သူ႕လက္ေအာက္မွာ ယိမ္းထိုးလႈပ္ရွားေနတာေပါ့။ က်စ္လစ္ျပီးမာေက်ာလွတဲ့ သူ႕ငပဲၾကီး ကြၽန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲ တြင္းတူးေနတာ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ သူ႕ေဆာင့္ခ်က္ေတြဟာ တစ္မ်ိဳးပဲ။ ဇေကာ၀ိုင္းလုပ္တာ သူၾကိဳက္တယ္ထင္ပါတယ္။ သူ႕အသက္ရွဴသံဟာ ဖီးလ္ အရွိန္ျမင့္ျပီး ညည္းညဴေနတဲ့ ပံုဟန္ေျပာင္းလဲစျပဳလာပါျပီ။

'ရွီး...အစ္...အစ္ကို...အ'

ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာဟာ ေအးစက္ေနေသာ ပလတ္စတစ္နံရံႏွင့္ နီးလာလိုက္ ေ၀းသြားလိုက္ျဖင့္ သူ႕ေဆာင့္သြင္းလႈပ္ရွားမႈေအာက္ ေမ်ာပါ ေနတာ ခဏေတာ့။ တျဖန္းျဖန္းက်ေနတဲ့ ေရပန္းကို သူပိတ္လိုက္ျပီးေနာက္ အ၀တ္တင္ဖို႕လုပ္ထားတဲ့ တန္းေတြကို ကိုင္ထားေစရင္း ေနရာေရႊ႕လိုက္ရပါတယ္။ အခုေတာ့ ေရခ်ိဳးခန္းနံရံက မွန္ခ်ပ္ၾကီးမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ဦးသားရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈကို ရွင္းရွင္းၾကီးျမင္ရျပီေပါ့။ သူ႕ငပဲၾကီးကို အသာအျပင္ကိုဆြဲထုတ္လိုက္ရင္း တံေတြးခပ္မ်ားမ်ားဆြတ္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ ခေရတြင္းထဲ အင့္ကနဲေနေအာင္ ျပန္သြင္း ပါတယ္။ သူ႕တစ္ကိုယ္လံုးဟာ တင္းရင္းေနတာပဲ။ ၾကြက္သားတိုင္းဟာ အဆင္ေျပစြာလႈပ္ရွားရင္း ကြၽန္ေတာ့္ကို -ိုးဖို႕အဆင္ကိုေျပလို႕။ ကြၽန္ေတာ္ က်စ္လစ္သန္မာျပီး လွပေနတဲ့ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ပံုရိပ္ကို ၾကည့္ေနရတာခ်စ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္အရင္က တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ဒီလိုေနေပးဖို႕ဆိုတာ အေ၀းမွာပါ။ အခုေတာ့ ဒီဘဲ-ိုးတာကို ခံရတာ ဘာအေၾကာင္းအရာမွေျပာစရာမရွိေတာ့ပါဘူး။ သူ႕ထိန္းခ်ဳပ္မႈ ေအာက္ အလိုက္သင့္ေမ်ာပါရင္း အေသြးအသားထဲက တစိမ့္စိမ့္။

'Fuck! အစ္ကို႕ဖင္က ၾကပ္သိပ္ေနတာပဲဗ်ာ၊ ဖီလင္ အရမ္းမိုက္တယ္'

အ၀တ္တန္းကို အားျပဳထားရတာက သူ႕အရပ္ႏွင့္ဆို  အမ်ားၾကီးကသိကေအာက္ ျဖစ္ေစတယ္ထင္ရဲ႕။ ဒါေၾကာင့္ သူ႕ငပဲကိုျပန္ထုတ္ လိုက္ရင္း ၾကမ္းျပင္ေပၚေလးဘက္ေထာက္ျပီး ကုန္းတဲ့ အေနအထားေျပာင္းေပးလိုက္ရပါ၏။ 'အ...'မေျပာမဆို ေဆာင့္ျပီး သြင္းလိုက္တာ ေလ်ာကနဲ အဆံုးထိ၀င္သြားေရာ။ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ဆက္ဆံတတ္တာ သူ႕အၾကိဳက္ထင္ပါတယ္။ မွန္ထဲကေနျမင္ရတဲ့ ႏွစ္ဦးသား လိင္ ဆက္ဆံပံုျမင္ကြင္းဟာ ကြၽန္ေတာ့္ကို ပိုမိုေသြးဆူေစပါေရာ။ သူေဆာင့္သြင္းတိုင္း တုန္ခါသြားတဲ့ တင္သားဆိုင္ေတြ၊ ခပ္တုတ္တုတ္ ငပဲ တစ္ေခ်ာင္းလံုး ဖင္ထဲ အ၀င္အထြက္ျဖစ္ေနတာေတြေလ....'အား...ရွီး'။ ေ၀ျဖိဳးဆိုတဲ့ သူက ကြၽန္ေတာ့္ခါးကို ထိန္းကိုင္ျပီး လႈပ္ရွားရတာ အေတာ္ၾကိဳက္ဟန္တူတယ္ ခါးကိုျမဲျမဲကိုင္ထားတာဗ်။ မွန္ကတစ္ဆင့္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းျမင္ရတဲ့ သူ႕မ်က္ႏွာက အံကိုၾကိတ္ေမးေၾကာ ေတြေထာင္လို႕။ေရစိုေနတဲ့ သူ႕ဆံပင္ေတြကလည္း ပခံုးတ၀ိုက္မွာ ေ၀့၀ိုက္က်ေနရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ္ၾကမ္းျပင္ေပၚေထာက္ထားတဲ့ လက္ေတြ ေပၚ ေမွာက္အိပ္၊ မ်က္လံုးကိုပိတ္ကာ သူ႕ရဲ႕ျပဳစုေနမႈမ်ားကို သာယာလိုက္ပါတယ္ ခဏေပါ့။

သူဟာ စိတ္ရွည္သည္းခံတတ္သူဆိုတာ ေျပာႏိုင္ပါရဲ႕။ မိနစ္ ၂၀ေလာက္ ေနာက္ကေန လႈပ္ရွားေနတာ ေျငာင္းျငာလာပံုရေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္ ဘာမွ မေျပာတာေၾကာင့္ ရပ္တန္႕ဖို႕ အမူအယာကို မျပေသးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္အလိုက္တသိ ၾကမ္းျပင္ေပၚ ပက္လက္အိပ္ ဒူး ေတြကို ရင္ဘတ္ဆီကိုေကြးတင္လိုက္ကာ အေနအထားေျပာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။ သူလည္း ကြၽန္ေတာ့္ေျခေခ်ာင္းေတြၾကားေနရာျပန္၀င္ လိုက္ရင္း မေပ်ာ့ေသးတဲ့ ငပဲမာမာကို တထစ္ျခင္း ျပန္သြင္းတာ အဆံုးထိ။ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ဆီ ေမွာက္ခ်လိုက္ရင္း သူ႕တင္ပါးေတြကို သာ ခပ္သြက္သြက္လႈပ္ရွားတာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္ေျခတံေတြကို သူ႕ခါးမွာခ်ိတ္ထားလိုက္ပါရဲ႕။ အဆက္မျပတ္လႈပ္ရွားရင္း ငိုက္ငိုက္က် လာေသာ သူ႕ပခံုးေတြကို ကြၽန္ေတာ့္လက္ေတြႏွင့္ သိုင္းဖက္တာလည္းပါရဲ႕။ ေလ်ာကနဲ...ေလ်ာကနဲ ၀င္လာတဲ့ ငပဲေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္ တင္ပဆံုထဲမွာ ဘာကိုထိခတ္မိမွန္းမသိ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုး တုန္ခါသလိုျဖစ္လာပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္လံုး ေဆာင့္ခ်က္ခပ္သြက္သြက္ သူလႈပ္ရွားေနစဥ္ ကြၽန္ေတာ္ ကိုယ့္ပစၥည္းကို ကိုယ္ လံုး၀မထိေပမဲ့ climax ျဖစ္ဖို႕နီးလာျပီဆိုတာ သိလာရပါျပီ။

'အ....ငါ့ေကာင္...အစ္ကိုျပီးေတာ့မယ္....အား....ေဆာင့္...ခပ္ျပင္းျပင္းေလးေဆာင့္သြင္း....အား'

'ဟုတ္....ဟုတ္တယ္....ညီလည္းျပီးေတာ့မယ္....ဘယ္ေနရာပန္းထုတ္ေပးရမလဲ?'

'အတြင္းထဲ....အစ္ကို႕ဖင္ထဲမွာပဲျပီးလိုက္...အ..ရွီး'

ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္တုန္းကမွ ဒီလိုမခံစားဖူးဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုး မီးထဲေရာက္ေနသလို ပူေႏြးေနကာ ကြၽန္ေတာ့္ လက္ေခ်ာင္းေတြ၊ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြ အကုန္ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္စြာ ေကြးညႊတ္ကုန္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ေျခတံေတြက သူ႕ခါးကို ခ်ဳပ္ထားမိသလို သူ႕ပခံုးေတြ လည္တိုင္ေတြ လက္ေတြျဖင့္ ဖက္တြယ္ထားမိတာေပါ့။ အရာအားလံုးဟာ ျဖစ္ပ်က္တာေတြ ျမန္ေနသလိုပါပဲ။ သူ႕ပါးစပ္က မာန္ဖီသံေတြ လို ေအာ္ညည္းလာသလို ေဆာင့္သြင္းခ်က္ေတြကလည္း ျမင့္သထက္ျမင့္။

'အာ...အား...ျပီးျပီ...အစ္ကိုျပီးျပီ'

သူ တုန္႕ဆိုင္းမႈမရွိ ကြၽန္ေတာ့္ဦးေခါင္းကို သူ႕ဆီဆြဲယူကာ ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို တက္မက္စြာ နမ္းပါေရာ။ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို သူငံု ခဲျပီး ငပဲကိုတစ္ခ်က္ ခပ္ျပင္းျပင္းသြင္းလိုက္ခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲက သၾကၤန္ေရျပြတ္လို ခြၽဲက်ိေသာ အရည္ေတြ ဗိုက္သားေတြေပၚျဖန္း ပက္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ သူ႕အနမ္းေတြ ကြၽန္ေတာ့္လည္တိုင္ဆီ ေျပာင္းလိုက္ခ်ိန္မွာ ခံစားမိရတာက ကြၽန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲ ေႏြးကနဲ ေႏြး ကနဲ ခံစားလိုက္ရတာပါ။ သူ႕ေဆာင့္သြင္းခ်က္ေတြ တျဖည္းျဖည္း အရွိန္ေလ်ာ့လာကာ ရပ္တန္႕လိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ခေရ၀ကေန သူ႕ငပဲကို ျဖည္းျဖည္းျခင္း ဆြဲထုတ္တာဗ်။ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ သူလွဲခ်လိုက္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ျပန္နမ္းတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ႏွစ္ဦးသား အသက္ရွဴသံေတြ ျပန္မွန္လာၾကျပီေပါ့။ မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာ စကား မေျပာဘဲေနမိၾကျပီးမွ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္ၾကပါတယ္။

'မယံုႏိုင္စရာေကာင္းတဲ့ လိင္ဆက္ဆံမႈပဲအစ္ကို'

'ဒီလိုမ်ိဳး အားရပါးရ ျပီးဆံုးတာမ်ိဳး မျဖစ္ဖူးဘူး အမ်ားၾကီးထြက္ပစ္တာ'

'ဘာေတြျဖစ္ခဲ့တဲ့ ခဏေလးဆိုတဲ့အခ်ိန္မွန္းမသိဘူး?'

သူ႕ၾကည့္ရတာ ျဖစ္ပ်က္ဆက္ဆံခဲ့တဲ့ လိင္ပတ္သက္မႈျဖစ္စဥ္အေပၚ စိတ္လႈပ္ရွားေ၀ခြဲမရျဖစ္ေနဟန္တူပါတယ္။ သူ႕စိတ္ထဲ ခံစားေနရမႈ ကို ေျပာဆိုျပသလို ေမးခြန္းေတြထုတ္ေနပါရဲ႕။

'ေကာင္ေလး...အဲဒါေတြကို ဆန္းစစ္ေနစရာမလိုပါဘူးကြာ'

'မယံုႏိုင္စရာေကာင္းမြန္တဲ့ လိင္ဆက္ဆံျခင္းဆိုတာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာပဲေလ၊ အမ်ိဳးသား တစ္ေယာက္ႏွင့္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ျခင္းသက္သက္ပဲ'

'မင္းရဲ႕အာသာဆႏၵကို ျပည့္ေအာင္ ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ခဲ့တယ္ ဟုတ္?'

ကြၽန္ေတာ့္စကားေတြၾကားေတာ့ သူသက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်ကာ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းမွာ အျပံဳးဆင္တယ္။ လက္တစ္ဖက္က ကြၽန္ေတာ့္လည္တိုင္ကို ဖမ္းယူကာ က်န္လက္တစ္ဖက္က ကြၽန္ေတာ့္တင္ပါးဆံုကို ကိုင္တြယ္လိုက္ရင္း သူ႕ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲထည့္လိုက္ပါေလရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာ ဆီ သူ႕ငံု႕ကိုင္းလိုက္ရင္း ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြကို နမ္းပါတယ္ ဆက္ျပီးေတာ့။

'မင္း...အစ္ကို႕ကို မနမ္းဘူး ထင္ေနတာ'

'ညီ...နမ္းဖို႕ အဆင္မေျပေသးဘူးလို႕ေျပာတာပါ'

လက္မအနည္းငယ္သာျခားတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြကို စိုက္ၾကည့္ရင္း အနမ္းခပ္ျပင္းျပင္းသူျပန္ေပးပါတယ္။

'ညီအခု နမ္းျပီေနာ္...'

အ၀တ္ေတြ အားလံုးေနသားတက် ျပန္လည္၀တ္ဆင္ၾကျပီး အ၀တ္လဲခန္းထဲက အထြက္ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခုန္သံေတြ ဒိတ္ကနဲျဖစ္သြားရ သလို ေ၀ျဖိဳး ေျခလွမ္းေတြမွားကုန္ရပါတယ္။ အားကစားခန္းမထဲမွာ ကစားသူအခ်ိဳ႕ႏွင့္အတူ နည္းျပေလးေတြ ျပန္ေရာက္ေနျပီမို႕။ ဟန္မပ်က္ ေ၀ျဖိဳးကို ႏႈတ္ဆက္လိုက္ရင္း ထိုင္ေနက်ခံုကိုျပန္လာထိုင္လိုက္ပါရဲ႕။ တျဖည္းျဖည္း Gym တံခါးမွထြက္ခြာသြားတဲ့ ေ၀ျဖိဳးကို ၾကည့္ေနရင္း ျပတင္းတစ္ခုကို အၾကည့္ေရႊမိေတာ့ နည္းျပသစ္ေလး 'ေဇာ္ႏိုင္'က ငါသိပါတယ္ဆိုတဲ့ အရိပ္ကဲတဲ့ မ်က္၀န္းေတြျဖင့္ ၾကည့္ ေနတာကို ျမင္လိုက္ရပါေရာ။

ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာျပင္ တစ္ခုလံုး ႏွင္းဆီခင္းျဖစ္ရျပီ။

Alex Aung (21-11-10)

Nov 25th

ဆူးနစ္ - (၃)

By Kyaw ZH
ေန့လည္ထဲက အခန္းထဲမွာ ထိုင္ေစာင့္ေနခဲ့ရင္း ဆူးနစ္ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ မင္းျမတ္လည္း အခန္းထဲ မလာ။ ေန႔လည္စာပင္ မစားရေသး။ ဗိုက္ကလည္း ဆာလွျပီ။

နာရီျကည့္လိုက္ေတာ့ ညေန ၄ နာရီ ရွိျပီ။ 
ေအာက္ထပ္ဆင္းလာေတာ့ ဧည့္ခန္းထဲတြင္ အေမနွင့္ မင္းျမတ္တို႔ TV ျကည့္ေနျကသည္။ မပံုကို ထမင္းျပင္ေပးရန္ေျပာျပီး ထမင္းစားပြဲတြင္ ထိုင္ေနလိုက္သည္။ ထမင္းစားျပီးေတာ့ ဧည့္ခန္းထဲတြင္ မင္းျမတ္ မရွိေတာ့။ အိမ္ေပၚထပ္ အခန္းထဲျပန္ေရာက္ေတာ့ မင္း ျမတ္က အိပ္ရာေပၚတြင္ အိပ္ေနသည္။ ခဏအတြင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္မွာ မျဖစ္နိုင္ေသး။ အိပ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနသည္ပဲ ျဖစ္ရမည္။
 
"ကိုမင္းျမတ္ ကိုမင္းျမတ္"
 
အိပ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနေသာမင္းျမတ္က တုတ္တုတ္မွ်မလႈပ္။
 
"ခင္ဗ်ား လုပ္တုန္းက လုပ္ထားျပီး အခုလို ျငိမ္ေနလို႔ ရမလားဗ်.... ေဟ့လူ ကိုမင္းျမတ္"

နည္းနည္းေလးမွ်ပင္ မလႈပ္။ ေတြ႔ျကေသးတာေပါ့ကြာ။
 
ဆူးနစ္ Water-cooler က ေအးစက္ေနေသာ ေရတစ္ခြက္ ယူျပီး အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနေသာမင္းျမတ္၏ မ်က္နွာကို ပက္လိုက္သည္။
 
"အားးးးး ဖလူး ဖလူး" မင္းျမတ္ ေအာ္သံ။
 
"အားးးးး" ဆူးနစ္ ေအာ္သံ။
 
"ေဟ့ေရာင္ မင္းက ဘာလို့ ေအာ္တာလဲ"
 
"ခင္ဗ်ားက အသံျပဲျကီးနဲ႔ေအာ္ေတာ့ လန္႔တာေပါ့ဗ်"
 
"မင္း ဘာလို့ ငါ့ကို ေရနဲ႔ ပက္တာလဲ" 
 
"ခင္ဗ်ားက အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာကိုးဗ်.... အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေသာသူသည္ နွိႈးရခက္၏တဲ့..... အခုလို နႈိးလိုက္ေတာ့ ခင္ဗ်ား ထလာျပီ မဟုတ္လား"
 
"အိပ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတာ မဟုတ္ဘူးကြ..... တကယ္ အိပ္ေနတာ.... TV ျကည့္ရတာ မ်က္စိေညာင္းလို႔ အိမ္ေပၚတက္လာျပီး အိပ္ေနတာ"
 
"အဟဲ.... ေဆာရီး"
 
"ငါည ဘယ္မွာ အိပ္ရေတာ့မွာလဲ.... အိပ္ရာေတြ ရႊဲကုန္ျပီ"
 
"ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ လာအိပ္ေလ.... ဒါမွမဟုတ္ ျကမ္းျပင္ေပၚေပါ့"
 
"ျကမ္းျပင္ေပၚေတာ့ မအိပ္နိုင္ပါဘူး"
 
"ေနပါဦး... ခင္ဗ်ား ေန႔လည္က ကၽြန္ေတာ့္ကို လမ္းေပၚကန္ခ်ခဲ့တဲ့ ကိစၥ"
 
"ေၾသာ္ ဒါလား ရွင္းပါတယ္... ငါ သြားမယ့္လမ္းမွာ ကန္႔လန္႔ျကီး ပါေနမွေတာ့ ျဖဳတ္ခ်ခဲ့တာေပါ့"
 
"ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္ကလည္း လက္တံု႔ျပန္တဲ့ အေနနဲ႔ ေရနဲ႔ ပက္တယ္လို႔ မွတ္လိုက္"
 
"မင္း ေခတ္ဆိုေတာ့ လုပ္ထားေပါ့ကြာ"
 
"အေစာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ နွစ္ေယာက္ ေအာ္သံက အက်ယ္ျကီးေနာ္... ဘယ္သူမွလည္း တက္မလာဘူး..... မျကားျကဘူး ထင္တယ္"
 
"ငါ့အခန္းက အသံလံုအခန္း.... ျပီးေတာ့ ငါက ငါ့အခန္းထဲ ဘယ္သူဝင္တာမွ မျကိုက္ဘူး... တစ္ခါတစ္ေလ သန္႔ရွင္းေရး အတြက္ ဝင္တာက လြဲျပီး ဘယ္သူမွ မဝင္ရဘူး"
 
"ဪ"
 
"အခုေတာ့ မင္းတစ္ေယာက္ ထပ္တိုးလာတာေပါ့.... အခ်ိဳးမေျပရင္ေတာ့ အခန္းထဲက ေမာင္းထုတ္မွာ"
 
"ခင္ဗ်ားလည္း သတိထားေနပါ.... ဆူးနစ္ကို လာစမ္းရင္ ဘဝကန္းသြားမယ္"
 
"ေရေတြ ရႊဲကုန္မွေတာ့ ေရခ်ိဳးတာပဲေကာင္းတယ္"
 
ေျပာရင္းဆိုရင္း မင္းျမတ္ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ဝင္သြားသည္။ ဆူးနစ္လည္း အိပ္ရာေပၚလွဲရင္း ဝတၱဳတစ္အုပ္ ဖတ္ေနလိုက္သည္။ ခဏေနေတာ့ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွ မင္းျမတ္ တဘက္ပတ္လ်က္ ထြက္လာသည္။ ဝိုး။ မင္းျမတ္ Body က ေတာင့္လွခ်ည္လား။ Gym ပံုမွန္ေဆာ့ထားသည္ ထင္တယ္။ ျပီးေတာ့ မျမင့္တျမင္ Hair ေလးေတြ အစီအရီနဲ႔ Body မို႔ ဆူးနစ္ ခဏ ေငးေနမိသည္။
 
"ဆူးနစ္ ေဟ့ေရာင္ ဘာျကည့္ေနတာလဲ" ဆူးနစ္ ျကည့္ေနတာကို မင္းျမတ္ သတိထားမိသြားသည္။
 
"ခင္ဗ်ား Body က ေတာင့္တယ္..... Gym ပံုမွန္ေဆာ့တာလား..... က်ြန္ေတာ္လည္း ေဆာ့ခ်င္တယ္"
 
ေျသာ္ မသိပါဘူး.... မင္းမ်ား ငါ့ကို ျကိတ္ေျကြေနတာလားလို႔"
 
"ဘာ" ဆတ္ခနဲ ထြက္လာသည့္ ေဒါသနွင့္အတူ ဆူးနစ္လက္ထဲက စာအုပ္ျဖင့္ မင္းျမတ္ကို ေပါက္လိုက္သည္။ "ဖုန္း" ဟူေသာ အသံနွင့္အတူ မင္းျမတ္ မ်က္နွာ တည့္တည့္ ပိတ္မွန္သည္။
 
"အာ့" ေအာ္သံနွင့္ အတူ မင္းျမတ္ မ်က္နွာကို အုပ္၍ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ဆူးနစ္ အိပ္ရာေပၚမွ ထ၍ မင္းျမတ္အနီး ေျပးသြားလိုက္သည္။
 
"ကိုမင္းျမတ္ အဆင္ေျပလား"
 
"ဘယ္လိုလုပ္ အဆင္ေျပမွာလဲကြ.... နာလိုက္တာ... ေဆာက္ရမ္းပဲ... လီးးတယ္မွပဲ... ေဆာက္ရမ္းပစ္ရလား"

ကိုမင္းျမတ္လည္း ဆဲတတ္သားပဲဟု ေတြးမိသည္။ ဆူးနစ္က

"ဒါေတာ့ ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္ကို ေျပာတာကိုး"

"မင္းကို ေျပာတာ လက္မပါနဲ့ေပါ့ကြ"

"ဒါေတာ့ဗ်ာ.... ကဲ ကဲ ထ.... ထေတာ့"

မင္းျမတ္နွင့္ ဆူးနစ္ မတ္တပ္ရပ္လိုက္သည္။ မင္းျမတ္ ပတ္ထားေသာ ရွည္ေနေသာ တဘက္ အစတစ္ဖက္ကို ဆူးနစ္ နင္းထားမိေသာေျကာင့္ မင္းျမတ္ေျခရင္းတြင္ တဘက္ ပံုလ်က္သား က်သြားသည္။ မင္းျမတ္တစ္ေယာက္ ကိုယ္လံုးတီး ျဖစ္သြား၏။
ဆူးနစ္ ေျကာင္ျပီး ခဏ ျကည့္ေနမိသည္။ မင္းျမတ္ ျပန္ထိုင္ျပီး တဘက္ကို ေကာက္၏။

"ေဟ့ေရာင္ ဆူးနစ္ ေျခေထာက္ဖယ္"

အသံေျကာင့္ လန္႔ျပီး ဆူးနစ္ ေျခေထာက္ရုတ္လိုက္သည္။ မင္းျမတ္ တဘက္ကို ျမန္ျမန္ ျပန္ပတ္ျပီး ဆူးနစ္ကို ျကည့္သည္။ ဆူးနစ္ တစ္ဖက္သို႔ လွည့္လိုက္ျပီး အိပ္ယာဘက္ ေလ်ွာက္သြား၏။ မင္းျမတ္ ရွက္စိတ္ျဖင့္ မ်က္နွာျကီး နီရဲလာသည္။ အဝတ္ ဘီရို ဖြင့္၍ အဝတ္ျမန္ျမန္ လဲလိုက္၏။ ထို႔ေနာက္ ကုတင္ေပၚတက္လိုက္သည္။ ခဏျကာသည္အထိ ဆူးနစ္ေကာ မင္းျမတ္ေကာ ဘာမွ မဆိုျက။

"ေဟ့ေကာင္"

"ကိုမင္းျမတ္" နွစ္ေယာက္လံုး ျပိဳင္တူ ေခၚမိသည္။ "မင္းအရင္ေျပာ" မင္းျမတ္က ဆူးနစ္ကို စေျပာခိုင္း၏။ 

"ဪ ကိုမင္းျမတ္ျကည့္ရတာ ရွက္ေနပံုရလို႔ ေယာက်ာ္းေလး အခ်င္းခ်င္း အဲ့ေလာက္ မရွက္ေနပါနဲ႔ လို႔ ေျပာမလို႔"

"ဪ ငါလည္း မင္းရွက္ေနတယ္ထင္လို႔ အဲ့လို ေျပာမလို႔"

"ဟား ဟား ဟား" နွစ္ေယာက္လံုး ျပိဳင္တူ ရယ္မိသည္။ 

"ညီေလး" မင္းျမတ္ရဲ ႔ အေခၚအေဝၚ ေျပာင္းသြားသည္။ 

"ဗ်ာ ဘယ္လို"

"ဪ မင္းက ငါ့ထက္ ငယ္ေတာ့ ညီေလးေပါ့ကြာ"

"ဟက္ ဟက္ အစ္ကိုလို႔ ေခၚေစခ်င္တာလား"

"အင္း"

"ေသေတာင္ မေခၚဘူး"

"ဒါျဖင့္ မေခၚနဲ႔ေပါ့... အဲ့ဒါဆို မင္းက ဘယ္လို ေခၚမွာတုန္း"

"မင္းျမတ္"

"အိုေက သေဘာတူတယ္ ဆူးနစ္"

သို႔နွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ရသြားျကေလသည္။