Apr 16th

ေဒါက္တာေအာင္စည္ ႏွင့္ ေဒါက္တာေအာင္ေမာင္း ... အပိုင္း(၁)

By Dr. Min Khant

ေဒါက္တာ ေအာင္စည္ ႏွင့္ ေဒါက္တာ ေအာင္ေမာင္း

 

(၁)

 

အလုပ္သင္ ဆရာ၀န္ မ်ဳိးျမင့္တစ္ေယာက္ အလုပ္ေတြ ရွုပ္ေနေလသည္ ။ သည္လူနာႏွင့္ပါဆိုလွ်င္ သူ သည္ေန႕ ေမြးရသည္မွာ ေျခာက္ေယာက္ ရွိေနျပီ ျဖစ္သည္ ။ မ်ဳိးျမင့္တို႕ ေဟာက္ဆာဂ်င္ အဖြဲ႕ ဂ်ဴတီက်သည့္ ညဆို လူနာမ်ား တဖြဲဖြဲ က်တတ္လြန္းေသာေၾကာင့္ မ်ဳိးျမင့္တို႕ အဖြဲ႕ႏွင့္ဆိုလွ်င္ အိုဂ်ီ မမေတြက ညည္းတတ္သည္ ။ သူတို႕အဖြဲ႕ကလည္း သူတို႕အဖြဲ႕ေလာက္ပင္ ။ ယခုလည္း မနက္မိုးလင္းကတည္းက ဘယ္လို ည မိုးခ်ဳပ္သြားမွန္းပင္ မသိလုိက္ရ ။ ဂ်ဴတီရက္ေတြကို မ်ဳိးျမင့္ မုန္းလွသည္ ။

 

ဆရာ … သည္မွာ G1 (သားဦးကိုယ္၀န္) တစ္ေယာက္ ေမြးေတာ့မယ္ ဆရာ… ေမြးစင္ေပၚ တင္လိုက္ရေတာ့မလား …

 

တာ၀န္က် သူနာျပဳမေလးက လာေျပာေသာေၾကာင့္ မ်ဳိးုျမင့္ ယခုေမြးေပးေနေသာ ကိုယ္၀န္သည္ကို လက္စသတ္လိုက္သည္ ။ ေသြးခဲမ်ား မိန္းမကိုယ္အထဲတြင္ က်န္ခဲ့ျခင္း ရွိမရွိ စစ္ေဆးေပးလုိက္သည္ ။ အားလုံး အိုေကျပီဆိုေတာ့မွ ေနာက္လူနာ တစ္ေယာက္ကို ေမြးစင္ေပၚ တင္ခိုင္းလိုက္ရသည္ ။ ဟူး … ။ နာရီကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ခုနစ္နာရီ ေက်ာ္ျပီ ။ သည္အခ်ိန္အထိ ညစာ မစားရေသး ။ ဗိုက္ကလည္း တဂြီဂြီ ျမည္ေနျပီျဖစ္သည္ ။

 

မသက္၀င္း တစ္ေယာက္ ေမြးစင္ေပၚ ေရာက္ေနျပီ ျဖစ္သည္ ။ နာက်င္မွုက မခံမရပ္ႏိုင္ ။ ေနာက္မ်ားေတာ့ ကေလးမေမြးေတာ့ပါဘူးဟု စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားရသည္ ။ ေမြးေပးမည့္ ဆရာ၀န္ေလးက မိမိထက္ငယ္ေသာ ၊ မိမိ ေမာင္ေလးအရြယ္ ျဖစ္ေသာ္လည္း မရွက္ႏိုင္ေတာ့ ။ နာက်င္မွုကသာ လူတစ္ကိုယ္လုံး ၾကီးစိုးေနေလသည္ ။ ဘာမဆိုင္ ညာမဆိုင္ ေယာက်္ားျဖစ္သူ ကိုထြန္းျမ ကိုလည္း ေဒါသထြက္ အျပစ္တင္ေနမိသည္ ။ ကိုထြန္းျမေရ … ဒါေတြ အားလုံး ရွင့္ေၾကာင့္ ။ အေမ့ … နာလိုက္တာ … ။

 

ေဒါက္တာ ေအာင္စည္ တစ္ေယာက္ သားဖြားမီးယပ္ေဆာင္ထဲသို႕ ေရာက္လာခဲ့သည္ ။ သူငယ္ခ်င္း မ်ဳိးျမင့္ကို လာေတြ႕ရန္ျဖစ္သည္ ။ ေအာင္စည္က ရန္ကုန္တြင္ အလုပ္သင္ဆင္းျခင္းမဟုတ္ ။ ေမာ္လျမိဳင္တြင္ အလုပ္သင္ ဆင္းျခင္းျဖစ္သည္ ။ ည ခုနစ္နာရီဆိုေတာ့ ညစာစားခ်ိန္ ။ မ်ဳိးျမင့္ကို ေကြၽးခိုင္းမည္ဟု စိတ္ကူးထားလုိက္သည္ ။ သားဖြါးမီးယပ္ေဆာင္ကို ၀င္လုိက္သည္ႏွင့္ အသံဗလံ ဆူဆူညံညံေတြကို စၾကားေနရျပီျဖစ္သည္ ။ ဆရာေရ … လုပ္ပါဦး … ကြၽန္မ နာလို႕ေသေတာ့မယ္ … ။ ကုလားမၾကီးတစ္ေယာက္ စူးစူးနစ္နစ္ ေအာ္ေနသံကို ေအာင္စည္ၾကားေနရေလသည္ ။

 

သည္လူနာက်မွ မ်ဳိးျမင့္တစ္ေယာက္ ေခြၽးျပန္ေနရျပီျဖစ္သည္ ။ တျခားလူနာေတြတုန္းက ေမြးရလြယ္သေလာက္ သည္ သားဦးေလးက်မွ ေတာ္ေတာ္ ခက္ေနေလေသာေၾကာင့္ စိတ္ညစ္လာသည္ ။ အေမကလည္း သားဦးမို႕ သိပ္မညွစ္တတ္ေသး ။ ေဘးနားက သူနာျပဳဆရာမေလးကေတာ့ ကူရွာပါသည္ ။ ေမရီခ်ဳိဆိုေသာ အနီ၀တ္ သူနာျပဳဆရာမေလးမွာလည္း ဟိုဘက္က ဆရာ၀န္ကို ကူလိုက္ သည္ဘက္က ဆရာ၀န္ကုိ ကူလိုက္ႏွင့္ အလုပ္ရွုပ္ေနေလသည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … ငမ်ဳိး … ငါ အခု အိုတီ (ခြဲခန္း) ၀င္ရဦးမယ္ … ဆီဆာ (ဗိုက္ခြဲေမြးလူနာ) တစ္ေယာက္ ရွိေနလို႕ …

 

ထက္ေက်ာ္ ေဘးနားေရာက္လာသျဖင့္ လာကူပါဦးဟု ေခၚမည္ ၾကံျပီးမွ ထက္ေက်ာ္က အိုတီ ၀င္မည္ဆိုေတာ့ မ်ဳိးျမင့္ စိတ္ညစ္သြားသည္ ။ သည္ လူနာေလာက္ႏွင့္ေတာ့ ခြဲခန္း၀င္မည့္ အိုဂ်ီမမေတြကို သြားမေခၚခ်င္ေတာ့ ။ ထို႕ေၾကာင့္ ကိုယ္ဘာသာကိုယ္သာ အစြမ္းကုန္ ၾကိဳးစား ေမြးေတာ့မည္ဟု မ်ဳိးျမင့္ စိတ္ကူးထားလိုက္ေတာ့သည္ ။ သူ ေမြးေပးခဲ့ေသာ ကေလးေပါင္း မနည္းေတာ့ ။ အိုဂ်ီမမေတြဆိုလည္း သူ႕ကို ယုံၾကည္စြာ မ်က္ႏွာလႊဲႏိုင္ၾကေၾကာင္း သူသိသည္ ။

 

ေၾသာ္ … ဒါနဲ႕ မင္းသူငယ္ခ်င္း ေအာင္စည္ ေရာက္ေနတယ္ … ေယာက်္ားေလး ေဟာက္ဆာဂ်င္(အလုပ္သင္ဆရာ၀န္) နားေနခန္းထဲမွာ …

 

ဟာ … ဒါဆို အေတာ္ပဲကြာ … မင္း အိုတီ မ၀င္ခင္ ေအာင္စည့္ကို ေျပာေပးစမ္းပါကြာ … ငါ့ကို ေလဘာခန္း(ေမြးလူနာခန္း)ထဲမွာ လာကူဦးလို႕ကြာ …

 

ေအးပါ … ငါ ၀င္ေျပာလိုက္ပါ့မယ္ …

 

ေအာင္စည္ ေလာေလာေလာေလာႏွင့္ ေလဘာကို ရွာျပီး မ်ဳိးျမင့္ဆီ လာခဲ့လိုက္ရသည္ ။ သည္ေကာင္က ေတာ္ရုံတန္ရုံဆို အကူအညီမေတာင္းတတ္ ။ သူမ်ားကို အကူအညီေပးတတ္သူသာျဖစ္သည္ ။ ေအာင္စည္ သည္တစ္ခါ လာသည္မွာလည္း မ်ဳိးျမင့္ဆီမွ သင္တန္းဆင္းလက္မွတ္လာယူျခင္းျဖစ္သည္ ။ သူ႕သင္တန္းဆင္းလက္မွတ္တစ္ခုကို မ်ဳိးျမင့္က ျမိဳ႕ထဲရုံးအထိသြားကာ ထုတ္ေပးထားျခင္းျဖစ္သည္ ။ ေမာ္လျမိဳင္ေဆးရုံက ခြင့္ယူကာ ရန္ကုန္ကို အေျပးလာခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္ ။ ၾကာၾကာေတာ့မေနႏိုင္ ။ ေနာက္ေန႕ညေနဆိုသည္ႏွင့္ ျပန္ရမည္ျဖစ္သည္ ။ (ထိုအခါက ရန္ကုန္ႏွင့္ ေမာ္လျမိဳင္သို႕ တိုက္ရိုက္ လမ္းမေပါက္ေသးခ်ိန္ ၁၉၈၀ေက်ာ္ႏွစ္မ်ားတြင္ ျဖစ္သည္။)

 

ေဟ့ေကာင္ … မ်ဳိးျမင့္ … ငါလာျပီ … ဘာကူေပးရမလဲ …

 

သည္မွာကြာ … ငါ ေမြးရခက္ေနလို႕ … မင္းပါ ကူေမြးေပးစမ္းပါဦး …

 

အိုေက … ရတယ္ … မင္းနားရင္ သြားနားေနလိုက္ … ငါ ေမြးေပးလိုက္မယ္ …

 

ေအးကြာ … ငါ ေတာ္ေတာ္ကို ျပိဳင္းေနျပီ … မနက္တည္းက မနားရေသးတာ … ေန႕လည္စာေတာင္ ၀ေအာင္ မစားရေသးဘူး … ေက်းဇူးပဲကြာ …

 

ကဲ … ထမင္းသြားစားထားလုိက္ … ငါ ေမြးထားလိုက္မယ္ …

 

ေတာ္ေတာ္ ၾကိဳးစားျပီးခ်ိန္တြင္ေတာ့ ေအာင္စည္တစ္ေယာက္ ကေလးငယ္ကို မိခင္၀မ္းမွ ကြၽတ္ေအာင္ ေမြးဖြားႏိုင္ခဲ့ေတာ့သည္ ။ ၁၉၈၉ခုႏွစ္ ၊ ေအာက္တိုဘာလ ၁၅ရက္ ၊ ည ၈နာရီ၂မိနစ္ ၊ ေယာက်္ားေလး … ။ ေဘးနားက သူနာျပဳဆရာမက အေမနာမည္ႏွင့္ တြဲကာ ကေလးကို မွတ္ေနေလသည္ ။ တနဂၤေႏြေန႕၏ မိုးသည္းေသာ ညေလးတစ္ညတြင္ ေဒါက္တာ ေအာင္စည္သည္ ကေလးငယ္ တစ္ဦးကို မရည္ရြယ္ပါဘဲႏွင့္ ေမြးဖြါးေပးခဲ့ေလသည္ ။

 

ဆရာ … ဘာေလးလဲဟင္ …

 

ေယာက်္ားေလးဗ် … ေယာက်္ားေလး … အေမတူေလးမို႕ထင္တယ္ … သိပ္ေခ်ာတာပဲ …

 

ေဒါက္တာေအာင္စည္က မသက္၀င္းဆိုသည့္ မိန္းကေလးကို မိန္းမကိုယ္ ျပန္ခ်ဳပ္ေပးေနရင္း ျပန္ေျဖေနမိသည္ ။ နာက်င္လွေသာ္လည္း မသက္၀င္း က်ိတ္ခံေနလိုက္သည္ ။ သားေလး၏ မ်က္ႏွာကို ျမင္လိုက္ရေသာအခါ ရင္ထဲတြင္ ေအးခ်မ္းသြားရသည္ မဟုတ္ပါလား ။ ျပီးေတာ့ မိမိကို ကေလးေမြးေပးသည့္ ဆရာ၀န္ေလး၏ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရသည္မွာလည္း ေအးခ်မ္းလွသည္ ။ မိမိသာ လိမ္မာခဲ့မည္ဆိုလွ်င္ တစ္ခ်ိန္က စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ဖူးေသာ ဆရာ၀န္မၾကီးဘ၀ကို ရႏိုင္လိမ့္မည္ ။ ယခုေတာ့ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ရသည္ ။

 

အသက္၂၃ႏွစ္ အရြယ္တြင္ သားဦးေလးကို ေမြးရင္း တစ္သက္လုံး အိမ္ရွင္မဘ၀ျဖင့္ ကေလးကို ထိန္းေက်ာင္းေပးရေတာ့မည္ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မိခင္ဘ၀ကို မသက္၀င္းတစ္ေယာက္ ေက်နပ္ပီတိျဖစ္မိရပါသည္ ။ မိမိသားငယ္က မိမိ၏ ႏို႕ခ်ဳိ႕ကို ေသာက္သုံးေနသည့္အခ်ိန္တြင္ မိခင္တစ္ေယာက္၏ ပီတိသည္ ေျပာမျပတတ္ေလာင္ေအာင္ပင္ ျဖစ္မိရပါသည္ ။

 

ဆရာ … ဆရာ့နာမည္က ဘယ္လိုေခၚလဲဟင္ … စိတ္မရွိပါနဲ႕ေနာ္ … သားေလးနာမည္မွာ သူ႕ကို ေမြးေပးတဲ့ ဆရာ၀န္ရဲ႕ နာမည္ကို ဂုဏ္ျပဳျပီး ထည့္ခ်င္လို႕ပါ …

 

ဟာဗ်ာ … မဟုတ္တာ … ဟဲဟဲ … ကြၽန္ေတာ့္နာမည္က ေအာင္စည္ပါ …

 

ေဒါက္တာေအာင္စည္တဲ့ … ခန္႕ညားလိုက္တဲ့ နာမည္ ဆရာရယ္ … ကြၽန္မ သားေလးလည္း တစ္ေန႕ ဆရာ့လို ဆရာ၀န္ၾကီး ျဖစ္ေစရမယ္ … ေဒါက္တာ ေအာင္ေမာင္းဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ခံ့ညားလိုက္မလဲေနာ္ ဆရာ … ဟုတ္တယ္ … သားေလးကလည္း တနဂၤေႏြသားဆိုေတာ့ … သူ႕နာမည္ေလးကို ေအာင္ေမာင္းလို႕ မွည့္လိုက္မယ္ေနာ္ … ဘယ္လိုလဲဟင္ ဆရာ …

 

ကေလးအေမ၏ ပီတိျဖာစြာ ေျပာေနေသာ စကားမ်ားကို နားေထာင္ရင္း ေအာင္စည္တစ္ေယာက္ ရင္ထဲတြင္ ေျပာမျပတတ္ေသာ ၀မ္းသာ ၾကည္ႏူးမွုမ်ားကို ခံစားေနရသည္ ။ သူ လက္စသတ္ ေမြးျပီးခ်ိန္တြင္ေတာ့ သူ႕သူငယ္ခ်င္း မ်ဳိးျမင့္ ျပန္ေရာက္လာျပီျဖစ္သည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … စားျပီးတာ ျမန္လွခ်ည္လား …

 

ေအးကြာ … စိတ္မေျဖာင့္လို႕ ေလာေလာေလာေလာနဲ႕ စားလာရတာ …

 

ဘာလဲ … မင္းက ငါ ကေလးေမြးတတ္တာကို မယုံဘူးလား …

 

ဟာ … ၾကံၾကီးစည္ရာကြာ … ဘာလို႕ မယုံရမွာလဲ … ငါက မင္းေတာ္တာ သိျပီးသားပဲကို … ေမာ္လျမိဳင္မွာ ဟိုေကာင္ ေအာင္ေက်ာ္ၾကီးတို႕ အဆင္ေျပၾကလား …

 

ေအး … ေျပပါတယ္ … သူ အခု ေမာ္လျမိဳင္က ေအးခ်ဳိနဲ႕ပဲ ယူလုိက္တယ္ေလ … သူတို႕ လင္မယားေတာင္ ဟိုေကာင္ ေအာင္ေက်ာ္ၾကီး ေဟာက္ဆာဂ်င္ျပီးရင္ ရန္ကုန္ကို လာျပီး သည္မွာ လာ အေျခခ်ၾကမယ္တဲ့ …

 

ေကာင္းတာေပါ့ကြာ … ငါတို႕လည္း ရွိေနတာပဲ … ေဒသေကာလိပ္မွာတည္းက သူငယ္ခ်င္းေတြကြာ … အခုေတာ့လည္း တစ္ေယာက္တစ္ကြဲစီေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတာပဲ … ငါတို႕ မဂၤလာဒုံက ေဆးေက်ာင္းၾကီးကိုလည္း ျပန္လြမ္းလိုက္တာေနာ္ …

 

ေဟ့ေကာင္ … မ်ဳိးျမင့္ … ကဗ်ာဆန္မေနနဲ႕ဟ … လိုင္းကားေတြ မရွိေတာ့မွ ငါ ေဆးရုံမွာ တစ္ညလုံး အိပ္ေနရမယ္ … ငါ့ စာရြက္ေလး ေပးဦး … ငါ အလုံအထိ ျပန္ရမွာကြ …

 

ေၾသာ္ … ေနာက္ဆုံး မရွိေတာ့ ေလးဘီးကားေလး ငွားေပးလိုက္ပါ့မယ္ကြာ … ငွားမရေတာ့လည္း ေဆးရုံမွာပဲ အိပ္ေပါ့ … မင္းကလည္း ေလာေနတာပဲ 

 

ဆရာ … သည္မွာ လူနာ တစ္ေယာက္ ထပ္ေရာက္တယ္ …

 

ေမရီခ်ဳိဆိုေသာ သူနာျပဳမေလးက လာေခၚေသာေၾကာင့္ မ်ဳိးျမင့္ ခ်က္ခ်င္း ထလိုက္ လိုက္ရသည္ ။ ေၾသာ္ … ျဖစ္ခ်င္ဦးဟဲ့ ဆရာ၀န္ ဟုသာ မ်ဳိးျမင့္ ညည္းလိုက္ခ်င္သည္ ။ ေမရီခ်ဳိ မ်ဳိးျမင့္ကို ၾကည့္ေနေသာ မ်က္လုံးမ်ားကို ေဒါက္တာ ေအာင္စည္ အကဲခတ္လိုက္သည္ ။ ျပီးေတာ့ စိတ္ထဲက တိုးတိုးေလး မွတ္ခ်က္ခ်လိုက္မိသည္ ။ အင္း … ငါ့ေကာင္ၾကီးေတာ့ စြံေတာ့မွာပဲ ။

 

ထိုညက အျဖစ္အပ်က္မ်ားသည္ အခ်ိန္ၾကာလာေသာအခါ ေဒါက္တာ ေအာင္စည္၏ စိတ္ထဲတြင္ ၀ိုးတ၀ါးသာ က်န္ရစ္ခဲ့ေတာ့ေလသည္ ။

 

မသက္၀င္းကေတာ့ ေအာင္ေမာင္းေလးကို ရင္ဘက္ေပၚတင္ထားေလသည္ ။ ေမြးဖြါးျပီးစ လူနာမ်ား ထားေသာေနရာတြင္ ေနရာတြင္ ေနရင္းက ခုနက သူ႕ကို ကေလးေမြးေပးလိုက္ေသာ ဆရာ၀န္ ေခ်ာေခ်ာေလး သူ႕ေဘးမွ ျဖတ္သြားသည္ကို ျမင္လုိက္ရသည္ ။ ဆရာဟု လွမ္းေခၚလိုက္ေသာ္လည္း ထို ဆရာ၀န္ေလးက မၾကားလိုက္ေခ် ။ ထြက္သြားေသာ ဆရာ၀န္ေလး၏ ေက်ာျပင္ကို ၾကည့္ျပီး မသက္၀င္း ေက်နပ္စြာ ျပဳံးမိေလေတာ့သည္ ။

 
Sep 27th

ညီေလး တစ္လျပည့္ ( ၁.၁၀.၁၁)

By ယူရီ
ညီေလးေရ ... ခင္မင္ခြင့္ရတဲ့ တစ္လျပည့္ အမွတ္တယ အေနနဲ ့ ဘာလက္ေဆာင္ေပးရင္ ေကာင္းမလဲ လို ့ စဥ္းစားေနမိတာ ... အေနကလည္း ေ၀း လို ့လက္ေတြ ့မွာ ေရာ့အင့္ လက္ေဆာင္ လို ့ ေပးလို ့မရတဲ့ ဘ၀မို ့လို ့ ဘာေလးကို ေပးရင္ ေကာင္းမလဲ ေလေနာ္ .... ဒါနဲ ့ဘဲ ... ညီေလးေရ ... ကိုငွက္ ကေတာ့ ေျပာတယ္ ယံုျကည္ခ်က္နဲ ့အသက္ရွင္ျခင္း က အေကာင္းဆံုးပါတဲ့ ကမၻာေျမျကီးအား မင္းအတြက္ သက္သက္ ၀န္ပိုမေလးဖို ့ရာတဲ့ ယံုျကည္ပါ အမွန္တရား ၊ အရိုးသားဆံုးလွုပ္ရွား တဲ့ ဒုကၡနဲ ့မင္းရင္ဆိုင္ လာရရင္ မတုန္လွုပ္ဖူး မဟုတ္လား တဲ့ လူေတြကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အားလံုး ကူညီနိုင္ေအာင္ ၊ မင္းရဲ ့အတၱစိတ္ကို မီးပံု ျပီး ရွိဳ ့လိုက္နိုင္ျပီလားတဲ့ .... ဒို ့ေခတ္ကေတာ့ အင္မတန္ နာမည္ျကီးခဲ့တဲ့ စာသား ေတြေပါ့ အဲဒီစာသား ေတြ ေျကာင့္လည္း အစ္ကို ့ အတၱကို အကုန္မဟုတ္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ေလး ေတာ့ .... အင္း .... ညီေလးလဲ .... ျကိုးစားပါကြာ ... လူပံုအလယ္ မွာ မ်က္နွာရဖို ့ ေလာကျကီးအတြက္ ၀န္ပို မျဖစ္ဖို ့ ဒို ့ဟိုမို ေတြ အတြက္ အင္အားတစ္ခု ျဖစ္လာဖို ့ ..... ခ်စ္ေသာ ယူရီ မွတ္ခ်က္ ။ ။ "ညီေလး" ဆိုသည္မွာ ဤဆိုဒ္ထဲ မွ ငယ္ရြယ္ေသာ ညီငယ္ေလး မ်ားအားလံုးကို ဆိုလိုပါသည္။
Feb 25th

အေမွာင္....အပိုင္း ( ၈ )

By homoutsider

ရိႈင္းေနရင္ခုန္သံကိုသူနားေထာင္ရင္း…သူ႕ရင္ခုန္သံလည္းျမန္လာသလိုေမာသလိုခံစားေနရသည္..

သူတို႕ေပါင္တံမ်ားကလည္းယွက္ျဖာသလိုျဖစ္ေနရကာတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္သက္လတ္သည္ေတာင့္ဆြဲလိုက္ပါသည္..

ရိႈင္းေနရုန္းသည္..သူပိုဖိထားသည္..

ရိႈင္းေနထံမွ ေခြ်းနံ႕ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးနဲ႕သူ႕ေခြ်းနံ႕ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလး..ဘယ္သူ႕ေခြ်းနံ႕ကပိုျပင္းသလဲမသိေတာ့…

သူ အိပ္ေတာင္အိပ္ခ်င္သလိုျဖစ္လာရသည္..

‘ ေဟးေရာင္..ငရိႈင္း..မင္းရံႈးပီ…’

‘ အ..ေဟးေရာင္..ပြဲကမျပီးေသးဘူးကြ…’

ေျပာလည္းေျပာရိႈင္းေနအံကိုၾကိတ္လိုက္ကာ

သက္လတ္ရဲ႕ပခံုးသားက်စ္က်စ္ၾကီးကိုလက္နဲ႕ဆုပ္လိုက္ျပီးခ်ိတ္ထားတဲ့ေပါင္ကိုလည္းလိမ္လို္က္ကာကိုယ္ကိုတစ္ေစာင္းလွည့္ခ် လိုက္ေတာ့ဝက္မွိန္းမွိန္းသလိုလုပ္ေနတဲ့သက္လတ္ဟာလည္ကနဲ ရိႈင္းေနရဲ႕ေအာက္ကိုေရာက္သြားရပါသည္..

ရိႈင္းေနသည္အံကိုတင္းတင္းၾကိတ္လိုက္ရင္းသက္လတ္ရဲ႕လည္ပင္းကိုတစ္ေတာင္ဆစ္ဝိုက္ရစ္ပတ္လိုက္ကာ ညွစ္ထားလိုက္ပါ သည္..

‘ အိ..အိ..အ..အ..’

‘ ေဟးေရာင္..အရံႈးေပးပီလား..’

သက္လတ္သည္ရုန္းပါသည္…ဒါေပမဲ့လည္ပင္းကိုညွစ္ခံထားရေတာ့မရုန္းသာမလြန္႕သာ..

ရိႈင္းေနေတာ္ေတာ္သန္တာပဲ..

ၾကာလာေတာ့လူကအသက္ရႈၾကပ္လာသည္..

‘ အ..အ..အစ္.အစ္.လႊတ္…’

‘ အရံႈးေပးပီလား..’

ေျပာလည္းေျပာသက္လတ္ကိုလႊတ္ျပီး ရိႈင္းေနခြလ်က္သားထိုင္လိုက္ပါသည္..

သက္လတ္သည္အခုမွအသက္ကိုတစ္ဝရႈေနရသည္..သူ႕ျမင္ကြင္းမ်ားကဝိုးတိုးဝါးတား..

ရိႈင္းေနသည္အိုက္လြန္းသျဖင့္တီရွပ္ကို သက္လတ္ကိုခြထားလ်က္သားကေနဆြဲခြ်တ္လိုက္ပါသည္..

မီးေရာင္ေအာက္မွာရိႈင္းေနရဲ႕အသားေဖြးေဖြးေလးကေပၚလာသည္.

.ဗိုက္သားရွပ္ရွပ္..ရင္အုပ္က်ယ္က်ယ္နဲ႕လက္ေမာင္သားက်ကလည္းအေတာ္လွတာကိုသက္လတ္ေတြ႕လိုက္ရပါသည္..

ရိႈင္းေနသည္ တီရွပ္ကိုခြ်တ္ျပီးတစ္ခ်က္နမ္းလိုက္ကာ ၾကမ္းျပင္ေပၚလႊတ္ခ်လိိုက္ပီး သက္လတ္အေပၚလွဲခ်ကာ သက္လတ္ပခံုး ေပၚေမးတင္ျပီးမွိန္းလိုက္ပါသည္..

သက္လတ္သည္လည္း ရိႈင္းေနပခံုးကိုဆုပ္ကိုင္ထားကာအေမာေျဖေနမိသည္..

သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ပိုရင္းႏွီးသြားသလိုခံစားရသည္..

‘ မင္းကြာ..တကယ္ညွစ္တယ္..အစ္သြားတာပဲ..’

‘ ဟီး..ဘာကိုလဲကြ…’

‘ လီးတဲ့မွပဲ..လည္ပင္းကိုေလ…ေသေတာ့မတတ္ပဲ..မင္းလည္းအေတာ္သန္တာပဲ..’

‘ မင္းကငါ့ထက္ေဘာ္ဒီပိုေတာင့္ပါတယ္ကြာ..’

‘ ဆင္းဦးေလကြာ…မင္းဆီကေခြ်းေစာ္နံတယ္ကြ..ငါအသက္ရႈက်ပ္လာပီ..’

‘ ဟီး..’

ရိႈင္းေနသည္တစ္ဖက္သို႕ေစာင္းလွည့္ခ်လိုက္ကာသက္လတ္ေဘးမွာပဲပက္လက္လွဲကာမ်က္ႏွာက်က္အမိုးကိုၾကည့္လုိက္ ပါသည္..

ေပ်ာ္လိုက္တာဗ်ာ.. တကယ္ညီအကိုလိုခင္ရတဲ့သက္လတ္နဲ႕အတူေနရတာ..

သူသည္ဘယ္ေလာက္ေတာင္ၾကည္ႏူးသြားသည္မသိ..သက္လတ္ဘက္လွည့္လိုက္ကာသက္လတ္ပါးကိုရႊတ္ကနဲနမ္းလိုက္ ပါသည္..

သက္လတ္သည္လည္းမထင္မွတ္ပဲရိႈင္းေနက သူ႕ပါးကိုနမ္းလိုက္ေတာ့ေၾကာင္သြားကာမ်က္လံုးျပဴးၾကည့္လုိက္ျပီး..

‘ ေဟးေရာင္..ဘာလို႕လာနမ္းတာလဲကြ..’

သက္လတ္ပခံုးကိုရိႈင္းေနသည္ဖက္လိုက္ျပီး..

‘ခ်စ္လို႕ေပါ့ကြ..မင္းကိုငါ ညီအကိုလိုခ်စ္လို႕..မင္းထြက္မသြားေတာ့ဘူးဆိုတာလည္းေပ်ာ္လို႕..’

သက္လတ္သည္လည္းရိႈင္းေနရဲ႕ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေနတတ္ပံုကို

စိတ္ထဲကသေဘာက်ပါသည္..

‘ မသိပါဘူးကြာ..ငါကမင္းစိတ္ေျပာင္းသြားတာလားလို႕..လန္႕သြားတာ..ငါလည္းမင္းကိုညီအကိုလိုခ်စ္ပါတယ္ကြာ..’

‘ ေအး..ေကာင္းတယ္..သက္လတ္..တုိ႕ေရခ်ိဳးက်ရင္ေကာင္းမယ္ထင္တယ္..ေခြ်းေတြတအားထြက္ေနတယ္..’

‘ ေကာင္းတယ္..’

သက္လတ္သည္လည္းလွဲေနရာမွထထိုင္လိုက္ကာ တီရွပ္ကိုဆြဲခြ်တ္လိုက္ပါသည္..

သက္လတ္ရဲ႕ ေျဖာင့္စင္းကာေယာက်္ားပ်ိဳေလးပီပီသသေခ်ာတဲ့ရူပကာနဲ႕ေဘာ္ဒီကိုလည္းရိႈင္းေနသည္ အားက်သလိုၾကည့္လိုက္ မိပါသည္..

ငါ့ေကာင္..မင္းတကယ္ေခ်ာတယ္ကြာ..သည္ေလာက္ေခ်ာတာကို ခြါထုတ္တဲ့မင္းေစာ္ကိုလည္းငါအံ႕ၾသမိတယ္..

အင္း..မိန္းမေတြက ေငြမက္တယ္ဆိုတာတကယ္ျဖစ္မယ္..

‘ ကဲ..ပီးပီ..မင္းအရင္ခ်ိဳးမလား..’

သက္လတ္အေမးကို ရိႈင္းေနသည္ ေခါင္းခါျပလိုက္ကာ..

‘ မင္းအရင္ခ်ိဳး..’

‘ အိုေက..’

သက္လတ္သည္ ေရခ်ိဳးခန္းဘက္သို႕ေလ်ာက္သြားပါသည္..

ဒက္ဒီအိပ္ေနပီ..

သက္လတ္ေနာက္ကေန ရိႈင္းေနလိုက္သြားလိုက္ပါသည္…

သက္လတ္ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္သြားသည္ႏွင့္ရိႈင္းေနလည္းအလုအယက္ဝင္လိုက္ပါသည္..

‘ ေဟးေရာင္..ဘာလုပ္တာလဲ..မင္းအရင္ခ်ိဳးမလို႕လား..’

‘ ဟုတ္ဘူး..အတူူတူခ်ိဳးမယ္..’

‘ အာကြာ..ငါကခြ်တ္ခ်ိဳးမွာေလ..’

‘ အင္း..ခြ်တ္ေလ..ငါလည္းအတူတူပဲ..’

‘ ရိႈင္းေန…ေသလိုက္ပါလားကြ.. လာ..ဒါဆိုမင္းအရင္ခ်ိဳး..ငါေနာက္မွခ်ိဳးမယ္…’

‘ အာ..ေနစမ္းပါကြာ…’

ရိႈင္းေနသည္ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးကို ဆြဲပိတ္ကာတံခါးကိုေက်ာျဖင့္မွီျပီးပုဆိုးကိုခြ်တ္ခ်လိုက္ပါသည္..

သက္လတ္သည္ရိႈင္းေနပုဆိုးကိုသည္အတိုင္းခြ်တ္ခ်လိုက္ရတာမုိ႕ မဲကနဲျမင္လိုက္ရတဲ့အေမႊးဘုတ္နဲ႕ေပါင္သားေဖြးေဖြးနဲ႕ လတံညိုညိုေလးကိုသာလွ်ပ္ကနဲျမင္လိုက္ရပီးမ်က္စိမ်ားျပာေဝသည္အထိ လန္႕ျဖန္႕သြားရပါသည္..

စိတ္ထဲကလည္းေတာ္ေတာ္အရွက္နည္းတဲ့ေကာင္လို႕ေတြးလိုက္မိပါသည္..

‘ ဟဲ..ဟဲ..ဟိုဘက္တိုး ..ေရခ်ိဳးမယ္..မင္းလည္းခြ်တ္..အာ..သည္ေကာင္..ခြ်တ္ပါကြာ..’

ေျပာလည္းေျပာရုတ္တရက္ သက္လတ္ခါးပံုစကေနေဆာင့္ဆြဲခ်လိုက္တာမို႕ ..

သက္လတ္သည္လွမ္းဖမ္းလုိ႕လည္းမမွီသူလည္းကြင္းလံုးကြ်တ္ကာ..

‘ အာ..သည္ေကာင္…’

ပုဆိုးကိုျပန္ေကာက္မယ္အလုပ္..

‘ ေဟးေရာင္သက္လတ္..မင္းဖင္ကုန္းလို႕ကေတာ့အေသပဲေနာ္..’

‘ ဘာကြ!’

သက္လတ္သည္ကုန္းမဲ့ခႏၶာကိုယ္ေတာင္ျပန္မတ္သြားကာ ..သူလည္းေဂြးတန္းလန္း..ကိုယ္လည္းေဂြးတန္းလန္းျဖစ္ေနပံုကိုၾကည့္ကာ.. အာ..မထူးေတာ့ပါဘူးကြာ..လို႕ပဲထားလိုက္ပါေတာ့သည္..

ရိႈင္းေနသည္ သက္လတ္ကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ကာ ရီလိုက္ျပီး..

‘ မင္းတုတ္ကလည္းမေပါ့ဘူး..အၾကီးၾကီးပဲ..’

သက္လတ္သည္သူ႕ဟာကိုၾကည့္ပီးေျပာလိုက္တဲ႕ရိႈင္းေနကို လီးပဲဟုဆဲလိုက္ကာ..ေရနဲ႕လွမ္းပက္လိုက္ပါသည္..

ရိႈင္းေနသည္ေရပန္းကိုဖြင့္ခ်လိုက္ကာ

‘ လာသည္ဘက္တိုး..ငါဂ်ီးတြန္းေပးမယ္..’

သက္လတ္နည္းနည္းတိုးေပးလိုက္သည္..

‘ ဟုိဘက္လွည့္ေလကြာ..ဒါမွငါ ဂ်ီးတြန္းေပးလို႕ရမွာေပါ့ကြ..’

‘ ေဟးေရာင္..မင္းလူလည္မက်နဲ႕..မင္းကိုငါမယံုဘူး..’

‘ေအာ္ေဟာ္..ဟဟဟ..ငါလခြီးမွပါပဲ..လွည့္ဆိုလွည့္စမ္းပါကြာ..ငါ့ကိုလည္းမင္းျပီးရင္ ဂ်ီးတြန္းေပးရမွာ..’

သက္လတ္တစ္ဖက္သို႕လွည့္ေပးလိုက္ပါသည္..လွည့္သာလွည့္ေပးရတာ..ခပ္ေၾကာက္ေၾကာက္..ေနာက္ေက်ာကိုေခါင္းေစာင္း ငဲ႕အၾကည္႕…ရိႈင္းေနမ်က္ဝန္းမ်ားက သက္လတ္ေက်ာကုန္းကုိသာေသခ်ာၾကည့္ပီး ဂ်ီးတြန္းေပးေနတာ..ေသခ်ာကိုကရုတစိုက္..

သက္လတ္..သည္ဆံပင္ေတြကိုေရသပ္ခ်လိုက္ရင္း..မ်က္ႏွာကိုပါပြတ္လိုက္ပါသည္..

အား..လန္းသြားတာပဲ..

သည္လိုဆိုေတာ့လည္း ေရအတူခ်ိဳးရတာဘယ္ဆိုးလို႕လဲ…

 

ဦးစည္သူသည္ ေရသံေတြေၾကာင့္ လန္႕ႏိုးလာရပါသည္..

ေကာင္ေလးေတြ ေရပိတ္ဘို႕ေမ့သြားတာလား..

ခက္ေတာ့တာပါပဲ..

ကုတင္ေပၚကလူးလဲထလိုက္ပါသည္..

အိပ္ခန္းထဲကထြက္..

ေရခ်ိဳးခန္းဆီသို႕အိပ္မႈံစံုမႊားနဲ႕လွမ္းလာလိုက္တာ..

 

‘ သက္လတ္..အေပၚနားကိုနည္းနည္းတိုး..ေအး…ေအး..အား..ေကာင္းတယ္ကြာ..’

‘ ဘုရား…ဘုရား..’

ေရခ်ိဳးခန္းထဲကေရက်သံတဘြားဘြားၾကားထဲက ၾကားလိုက္ရတဲ႕အသံ..ေကာင္ေလးေတြ..ေကာင္ေလးေတြ..

ေရခ်ိဳးခန္းထဲဘာလုပ္ေနၾကတာပါလိမ့္…

‘ နာနာေလး..နာနာေလး…ပြတ္ပါကြ..အီး..’

အမေလး..နာနာေလးဆိုပါလား……………….

ဦးစည္သူဟာခုန္ေနေသာရင္တထိတ္ထိတ္ကို အသာဖိပါလို႕ ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးရြက္နားကို အသာကပ္သြားလိုက္ပါသည္..

 

‘ခ်ီးတဲ့မွပဲ..သည္မွာလက္ေတြနာကုန္ပီကြ..မင္းေက်ာကုန္းကလည္း ဂိီ်းေတြခ်ည္းပဲ..ေတာ္ေတာ္ညစ္ပတ္တယ္..’

‘ဟီး..မင္းလည္းမထူးပါဘူး..မဲေနတာပဲ..ငါတိုက္ေပးတာ ..မင္းကိုမညည္းမညူပဲ…ငါ့အလွည့္ေသခ်ာတြန္း..မိုက္တယ္ကြာ..

ေနာက္ေန႕လည္းမင္းနဲ႕ငါ ေရအတူခ်ိဳးမယ္ေနာ္..သက္လတ္..ဟုတ္တယ္မလား..’

‘ အာ..မရွည္နဲ႕ကြာ..မသိဘူး..လီးပဲ..’

 

အမေလးေတာ္ပါေသးရဲ႕..ေကာင္ေလးေတြေရအတူခ်ိဳးေနၾကတာပဲ..

သူတို႕ႏွစ္ဦးစကားေျပာသံေလးေတြကလည္း အီၾကာေကြးဆြဲသံညုသံခြ်ဲသံမပါ ပါဘူး… ပီဘိေယာက္်ားေလးေကာင္ေလး ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ပံုမွန္ေျပာေနသံပါပဲ..

ဦးစည္သူဟာအခုမွပဲရင္ဘတ္ထဲကအလံုးၾကီးဗလံုကနဲေနေအာင္က်သြားရျပီး ကေလးေတြအခုလိုခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ညီအကိုေတြလိုေနတာကို သေဘာေတြက်သြားရကာ…‘ သားတို႕ ေရအတူခ်ိဳးေနၾကတာလား..ညအခ်ိန္မေတာ္ၾကီးကြယ္..ကဲ..မင္းတို႕ႏွစ္ေယာက္ျမန္ျမန္ခ်ိဳးၾကသိလား..’

 

ရုတ္တရက္ေပၚလာတဲ့အျပင္ကဦးစည္သူရဲ႕အသံကိုၾကားလိုက္ရလို႕ ဂ်ီးတြန္းေနတဲ့သက္လတ္လက္ေလးေတြဟာ ရပ္သြားျပီး

ရိႈင္းေနပခံုးကိုလွမ္းကိုင္လိုက္ကာ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲဆိုတဲ့ပံုစံေလးနဲ႕ ေမးဆတ္ျပလိုက္ပါသည္..

ရိႈင္းေနက စပ္ျဖဲျဖဲရီလိုက္ျပီး..

‘ဟုတ္..ဒက္ဒီ..ပီးေတာ့မွာပါ..သားတို႕ခုနကအိပ္ကာနီး နပန္းလံုးလိုက္ၾကလို႕ ေခြ်းထြက္သြားလုိ႕ပါဗ်..’

ဦးစည္သူဟာေသာက္လက္စေရပင္သီးမတတ္ဂြိကနဲပင္ျဖစ္သြားရပါသည္…အမေလးး..နပန္းေတာင္လံုးလိုက္ၾကေသးတယ္ ဆိုပါလား..ေအးေဟ႕..လံုးလံုး..

ေရခြက္ကိုေရခဲေသတၱာထဲျပန္ထည့္လိုက္ျပီးတံခါးကိုပိတ္လိုက္ျပီးအခန္းထဲျပန္ဝင္လိုက္ပါသည္..

သက္ဦး…သက္ဦးရယ္..

မင္းသားနဲ႕ငါ့သားကေလ..အခုေရေတာင္အတူခ်ိဳးေနၾကပီသိလား..

သူတို႕လည္း မင္းနဲ႕ငါငယ္ငယ္ေလးတုန္းကလို ခ်စ္ၾကတာပဲ

သူတို႕ခ်စ္ၾကတာက ညီအကိုလို..

ငါကသာမင္းအေပၚ..မင္းအေပၚ

အို..အတိတ္ရယ္…

 

‘ ေဟးေရာင္..စည္သူ..စည္သူ..မျပီးေသးဘူးလားကြ..’

အျပင္ကေအာင္ျမင္ခန္႕ညားတဲ႕အသံၾကီးနဲ႕ေအာ္လိုက္တဲ့ သက္ဦးအသံၾကားရင္ပဲ .. ထမင္းခ်ိဳင့္နဲ႕လြယ္အိပ္ေလးကိုလွမ္းယူ လိုက္ရင္း စည္သူေပ်ာ္သြားပါသည္..

ေက်ာင္းသြားရင္ စည္သူက သူ႕ကိုလာၾကိဳေနက်ျဖစ္သလို ..ေက်ာင္းျပန္ရင္လည္း လိုက္ပို႕ေနက်ေလးပါ..

‘ ေအး…လာပီဟ..လာပီ..’

ပါးစပ္ကလည္းအေမာတေကာေျပးသြားလိုက္ပါသည္..

‘ ဟဲ႕..သား..မံု႕ဘိုးယူသြားဦးေလ.. ‘

အယ္…ဟုတ္ပါရဲ႕..အဟိ..မံု႕ဘိုးယူဘို႕ေမ့သြားတယ္..

ေမေမကျဖစ္ျဖစ္ရန္ေကာပံုစံနဲ႕ၾကည့္ေနတာ..သိသေပါ့..သည္သားေလးဟာ ..ေဟာသည္မာင္သက္ဦးေလးကိုဆိုသဲသဲလႈပ္ တအားခ်စ္တယ္ဆိုတာကို..ေကာင္ေလးကလည္းအႏြြံအတာခံရွာပါတယ္..

စည္သူ႕ေမေမဟာ အျပင္ကိုလိုက္ထြက္ရင္းၾကည့္လုိက္ပါတယ္..

ဆံပင္အံုခဲခဲကိုၾကည့္ေကာင္းယံုညွပ္ထားျပီး ကိုယ္ဟန္ထြားထြားနဲ႕ေကာင္ေလး..ေတာ္ေတာ္ေခ်ာသည္..

အို..သူေခ်ာတယ္ဆိုလို႕ ငါ့သားကေကာ မေခ်ာလို႕လား.. မိန္းမေခ်ာေလးကိုေခ်ာတာ..

သူငယ္ခ်င္းထံအေျပးသြားေနတဲ့သားေလးစည္သူနဲ႕စက္ဘီးေပၚမွာေျခတစ္ဖက္ကိုေျမၾကီးေပၚေထာက္ထားကာ စည္သူ႕ကိုျပံဳးျပံဳးေလးၾကည့္ေနရွာတဲ့သက္ဦးေလး သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ရင္း ေပ်ာ္ေနမိပါသည္.

အမေလး..ေခ်ာလိုက္တာကြာ..သက္ဦးရာ..ငါေတာ့ေလ..ရူးေတာ့မယ္သိလား.. မင္းနဲ႕ခင္မင္ခြင့္..မင္းကလည္းငါ့ကိုအထူးတလည္ ခင္မင္ခြင့္ေပးထားတဲ့ကံၾကမၼာကိုေလ..ငါသိပ္..သိပ္ေက်းဇူးတင္တာပဲသိလား..

‘ ကဲ..နင္းမယ္ေနာ္..ခုန္တက္မွာပဲလား..’

‘ အင္း..’

သက္ဦးဟာ စည္သူ႕ေမေမကို ၾကည့္လိုက္ျပီး.

‘ အန္တီသားတို႕ေက်ာင္းသြားေတာ့မယ္ေနာ္..’

‘ ေအး…ေအး…သား..စက္ဘီးသတိထားစီးေနာ္..’

‘ ဟုတ္ကဲ႕ခင္ဗ်..’

သက္ဦးဟာစက္ဘီးကိုေျခေထာက္နဲ႕အားယူေဆာင့္ပီးေျခနင္းေလးကိုနင္းလိုက္ပါသည္..

ေနာက္ကေနပီးစည္သူကသူ႕လြယ္အိပ္နဲ႕ထမင္းဘူးကိုထိန္းကိုင္ရင္း အလိုက္သင့္ေလးတက္လိုက္ပါသည္..

လူကခုန္တက္လိုက္တာမို႕ စက္ဘီးေလးကနည္းနည္းယမ္းသြားတယ္ေလ..

စည္သူရဲ႕လက္ေလးတစ္ဖက္ကသက္ဦးခါးကိုဖက္ထိန္းကိုင္လိုက္တာခါးပံုစအထက္က ဝမ္းဗိုက္သားက်စ္က်စ္ေလးေပၚကိုေရာက္ေရာ႕..

ဆက္ရန္...

(ဝင္းမင္းသစ္..)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Feb 9th

သူစိမ္းသက္သက္ နင္

By dreamy boy

 ခဏခဏေတြးၾကည့္မိဖူးတယ္။ နင္ ငါ့ကိုခ်စ္လာေစဖုိ႔ ဘာေတြလုိအပ္မလဲလုိ႔..။လက္ေတြ႔နဲ႔ ေ၀းကြာလြန္းတာကုိ သတိထားမိလုိက္တုိင္း ေခါင္းငုံ႔လက္ေလွ်ာ့လုိက္ရတယ္..။

ဘာာမွမဟုတ္ဘူး လက္ထဲမွာ ငါးရာရွိပဲတယ္။ ခံတြင္းခ်ဥ္ေနလုိ႔ ေဆးလိပ္ထြက္၀ယ္တာ။ ေၿခာက္ရာဆုိရင္ တစ္ဗူးရတယ္။
တစ္ဗူးမွာ အလိပ္ႏွစ္ဆယ္ပါတယ္။ အခု ငါးရာပဲပါေတာ့ အလိပ္ေရနဲ႔ ၀ယ္ရတဲ့အခါ ဆယ္လိပ္ပဲရတယ္။ တစ္လိပ္ကုိငါးဆယ္ေလ။ ေငြတစ္ရာဟာ အဲ့ေလာက္ တာ သြားသတဲ့လား။ ကိစၥ မရွိပါဘူး။ ဆယ္ၿပားေလာက္လုိေနရင္ေတာင္ က်ပ္မၿပည့္လုိ႔ အေၿပာခံရေသးတာပဲ။ တစ္ရာေလာက္လုိေနမွေတာ့ နင္နဲ႔ငါ မနီးစပ္တာ မဆန္းပါဘူးေနာ္..။

တကယ္ေၿပာတာပါ။ တစ္ခါတစ္ေလ နင့္ကုိ ဆြဲေဆာင့္ပစ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္စိတ္တုိရတယ္။ နင့္ကိုငါခ်စ္တယ္ေလ။ မၿဖစ္ႏုိင္တာကိုလဲ သိတယ္။အဲ့ဒါေၾကာင့္လဲ ေ၀းေ၀းေနတာပဲ၊ ငါေစာက္ရူးမွ မဟုတ္တာ။ ငါခ်စ္မိတာ နင္လဲ သိတယ္။ သိသိရက္နဲ႔ မၿဖစ္ႏုိင္တာကုိ ဘာလုိ႔ လာလာစလဲ။

ႏူးည့ံတဲ့ အမွတ္တရေလးေတြဟာ အခ်ိန္ၾကာလာတဲ့အခါ သိပ္နာက်င္ရတဲ့ အခုိက္အတန္႔ၿဖစ္သြားတတ္တယ္။ လူတစ္ေယာက္ကုိ ပက္လက္လွန္ထားပီး နဖူးေပၚကုိ ေရစက္ကေလး တစ္စက္ခ်င္း က်ေစတာမ်ိဳး..။ နင္ၾကားဖူးမွာေပါ့။ အဲ့ဒီေရစက္ကေလးေတြဟာ..နာရီေတြ ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် တူနဲ႔ထုသလုိ ၿပင္းထန္ထုိးႏွက္လာတဲ့အေၾကာင္းကုိ..။

သိရက္နဲ႔ၿဖစ္ေစ မသိသားဆုိး၀ါးစြာၿဖစ္ေစ နင္ ငါ့ကုိရက္စက္ခဲ့တယ္။ မၿဖစ္ႏုိင္တဲ့အေၿခအေနမွာ ခပ္ခြာခြာ ငါေရွာင္ဖယ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီေန႔က ရုပ္ရွင္ အတူတူၾကည့္တာေလ..နင္ သီခ်င္းနားေထာင္ခ်င္တယ္ဆုိလုိ႔ သီခ်င္းနားေထာင္တာေလ..ငါ့ဟာငါ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕မွာထုိင္ေနတာ ငါ့ေဘးနား နင္လာ၀င္ထုိင္တာ..။ အုိး..အားလုံး နင့္ဘက္က ' စ ' ခဲ့တာပဲ။ ငါက မူးမူးရူးရူးမွာ စကားေၿပာၿပီးရင္ လက္ဖ၀ါးခ်င္းရုိက္တတ္တဲ့ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္အေလ့ရွိတယ္။ ရုိက္လုိက္ပါဦး ဆုိတာ ဟုိက္ဖုိက္ေပါ့ေနာ္ နင္နဲ႔ငါ နဲ႔ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုမွာ သေဘာထားတူညီၾကတယ္ဆုိတာကုိ အသိအမွတ္ၿပဳတာ။ အဲ့ဒါပဲ ဘာမွ မပုိဘူး။

high five လုပ္တဲ့ လက္ဖ၀ါးႏွစ္ဖက္ဟာ ထိကပ္ၿပီးရင္ ၿပန္ခြာ ကုိယ့္ေနရာ ကုိယ္ၿပန္သြားရလိမ့္မယ္ မဟုတ္ဘူးလား..။ နင္ပဲ..ငါ့လက္ကုိ ၿပန္မလႊတ္ေတာ့တာ..။ နင့္လက္ဖ၀ါးက်ယ္က်ယ္ႏွစ္ဘက္လုံးထဲမွာ ငါ့လက္ကုိ ခ်မ္းတယ္လုိ႔ ေရာခ်ၿပီး ဆုပ္နယ္ေနတာ။ ငါလဲ အဲ့ဒီအထိအေတြ႔ေလးမွာ ေႏြးေထြးလာတယ္..။ ၿပီးေတာ့ ငါ့ကုိ ေနာက္ကေန သုိင္းဖက္တယ္..။ ငါ့လည္တုိင္ကုိ ႏူတ္ခမ္းေလးနဲ႔ ဖြဖြ..။ နင္ အဲ့ဒီလုိမလုပ္ခဲ့သင့္ဘူး..။ ငါလဲ ရုန္းဖယ္ခဲ့သင့္တယ္။ အဲ့ဒီအရာ အားလုံး ကံဆုိးမုိးေမွာင္က်စြာ တုိက္ဆုိင္စြာ ၿဖစ္ပ်က္သြားသည္ လုိ႔ ဆုိရမလား မသိ။ ငါ နင့္ကို ေမွ်ာ္လင့္မိသြားတယ္..။

အရင္က တိတ္တိတ္ေလးခုိးခ်စ္တာေလ..အခုက်ေတာ့..ေရွ႕ဆက္တုိးတုိးၿပီး အနာဂတ္ကုိေမွ်ာ္လင့္မိသြားတာ..။အထက္က ေၿပာခဲ့တဲ့စကားကုိ ငါၿပန္ရုတ္သိမ္းတယ္ ငါက ေစာက္ရူးပါ..။ လူတစ္ေယာက္ကုိ တစ္သက္တာ မွတ္မိသြားေစဖုိ႔ အခ်ိန္ ဘယ္ေလာက္ယူရမလဲ..။ ငါ့အတြက္ေတာ့ အဲ့ဒီ တဒဂၤေလးပဲ..။ ေအာပုိလား ဘာလား ဖုန္းေၾကၿငာရွိတယ္ေလဟာ သုညဒႆမ တစ္စကၠန္႔တဲ့..။ ကင္မရာ ဖုိးကပ္စ္ၿဖတ္ခ်ိန္ထက္ ပုိတုိေတာင္းတဲ့ နင္ ငါ့လက္ဖ၀ါးကုိ ဆြဲယူသိမ္းပုိက္လုိက္တဲ့ ခဏေလးမွာ ငါနင့္ကုိ အေမွ်ာ္လင့္ၾကီး ေမွ်ာ္လင့္မိသြားတယ္.။ထပ္ေၿပာရဦးမယ္။ ငါက ေစာက္ရူးပါဆုိ..။

ေရွ႕ဆက္ဘာၿဖစ္လဲဆုိေတာ့..မုိးလင္းေတာ့ နင္ၿပန္သြားတာေပါ့။ ငါက လမ္းမွာေတြ႔ခဲ့တဲ့ သစ္ပင္တစ္ပင္။ အေတာင္ေညာင္းလုိ႔ ခဏနားတဲ့ သစ္ကုိင္းတစ္ခု။ ငွက္ကေလး ပ်ံသြားတဲ့အခါ ကုိင္းဖ်ားကုိင္းနားေလးကပဲ တစ္ဆတ္ဆတ္ တစ္ခါခါ နာက်င္ လႈပ္ခတ္ က်န္ေနရစ္ခဲ့တာ..။ နင္ မသိဘူး သိစရာလဲ မလုိဘူး..။ ဟုိ ခပ္ေ၀းေ၀းမွာ ဆတ္ဆလူးထေနတဲ့ နင့္ကုိၾကည့္ရင္း ငါေပ်ာ္ပါတယ္။ ငါက ဒီလုိပဲ က်န္ေနရစ္ခဲ့တယ္..။

အစကတည္းက ငါတုိ႔ဇာတ္လမ္းက နတ္သမီးပုံၿပင္မွ မဟုတ္တာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာညားးၾကေလသတည္းဆုိတာမ်ိဳးေလာက္အထိ ငါ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ဘူး..။
ငါေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တဲ့ အနာဂတ္ဆုိတာ ေနာက္ထပ္ အတူတူ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ခြင့္ေလး..သီခ်င္းအတူတူ ထပ္နားေထာင္ခြင့္ေလး..တစ္ညႏွစ္ညပါ..။တစ္ရာလုိေနတဲ့ ငါ့အတြက္ အဲ့ဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ပိစိေညွာင့္ေတာင့္ေလးေတာင္ မၿပည့္ခဲ့ရဘူး။ငါ့ကုိယ္ငါ သိပ္သနားတာပဲ..။

အဲ့ဒီေတာ့ ငါဘာလုပ္ရမလဲ..။ ဘာမွ မလုပ္ဘူး ဒီတုိင္းထုိင္ေနလုိက္တယ္။ အၿဖစ္အပ်က္ေတြ ၿဖစ္ပ်က္ၿပီးရင္ အေငြ႔အသက္ေတြ က်န္ေနလိမ့္မယ္လုိ႔ ဦး မုိးေဇာ္က ေၿပာတယ္။ အေငြ႔အသက္ေတြလဲ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ လြင့္ၿပယ္ရမွာပဲ..။
နင္ဟာ သူစိမ္း..။အေ၀းကလူ။ အဲ့ဒီအေငြ႔အသက္ေတြ ထုိင္ရႈေနရေလာက္ေအာင္ ငါမအားဘူးလုိ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ႏွစ္သိမ့္ေနတယ္။ နင့္ကုိငါ ခ်စ္တယ္။ ေလာေလာဆည္ ခဏေလာက္ ငါ့ကုိအေညွာ္ေရွာင္ခြင့္ၿပဳပါ..။

Sep 28th

ေၾကာ္ျငာျခင္း အႏုပညာ

By ကိုၿဖိဳး™ @ Bryan

 

ကၽြန္ေတာ္တို့သည္ ေန့စဉ္နွင့္အမ်ွ ေနရာအနွံ့ ေၾကာ္ျငာေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ ထိေတြ႔ေနရတယ္။

တစ္ခ်ို့ေသာ ေၾကာ္ျငာမ်ားသည္ က်ြန္ေတာ့္စိတ္ကို ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ ဖမ္းစားနိုင္သည့္တိုင္ အမ်ားစုကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္သေဘာမက်လွပါ။

တစ္ခါတစ္ရံ မၾကည့္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္မိပါတယ္။

အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ တစ္ခ်ို့ေသာ ေၾကာ္ျငာမ်ားသည္ လူကို ရန္စသကဲ့သို့ ျဖစ္ေနတတ္ေသးတယ္။

အေကာင္းဆုံးေၾကာ္ျငာတစ္ခုျဖစ္ရန္ တီတြင္ဖန္တီးနိုင္မွု(Creativity) တစ္ခုတည္းနွင့္ မလုံေလာက္ပါ။

မည္မ်ွပင္ ေကာင္းမြန္ေသာ ေၾကာ္ျငာတစ္ခု ျဖစ္ေစ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုေက်ာ္လြန္သည့္ အခါ ျပန္လည္ ဆန္းသစ္ရန္လိုအပ္ပါတယ္။

  ဥပမာ - Coca Cola သည္ လူေပါင္းမ်ားစြာကို ဆြဲေဆာင္ေစခဲ့ေသာ သူ၏ေဆာင္ပုဒ္မ်ားျဖစ္ေသာ

“The ျၽeal Thing”, “Coke Is It”, “ I like to teach the world to sing” မ်ားကို အျမဲတမ္းသုံးစြဲရန္ မျဖစ္နိုင္ပါ။

မည္မ်ွေကာင္းမြန္ေသာ ေၾကာ္ျငာျဖစ္ေစကာမူ ရိုးအီသြားေစသည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္တယ္။

 

Aim of Advertising

ေၾကာ္ျငာတစ္ခု၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ကိုယ္ေရာင္းခ်ေနတဲ့ Products ေတြ အေၾကာင္း(Facts) မဟုတ္ပါ။

ကိုယ့္ Product က ေပးစြမ္းမည့္ အေျဖတစ္ခု၊ စိတ္က်ေနပ္မွု၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈသာျဖစ္တယ္။

ဒဏ္က် ေဆးေၾကာ္ျငာတစ္ခုသည္ ေဝဒနာသက္သာေရး အေျဖတစ္ခုျဖစ္ျပီး အားေဆးေၾကာ္ျငာသည္ အားျပည့္က်န္းမာရြွင္လန္းေရး အိပ္မက္တစ္ခုျဖစ္တယ္။

Customer Aspirations သုံးစြဲသူ၏ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို  ရည္ညြွန္းရမည္။

Revlon ကုမ္ပဏီတည္ေထာင္သူ  Charles Revson ေျပာသည္မွာ

ကၽြန္ေတာ္တို့ စက္ရုံကေန နွုတ္ခမ္းနီေတြ ထုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို့ေၾကာ္ျငာမွာ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြေရာင္းပါတယ္။”

“In our factory, we make lipstick. In our advertising, we sell hope.”

သို့ေသာ္ အိပ္မက္ေတြတကယ္ျဖစ္လာေစမယ္ဆိုတဲ့ ေၾကာ္ျငာေတြကို ညာေနတာပါလို့ျေပာေနတာပါပဲ။

အက်ီၤတစ္ထည္၀တ္လိုက္ရုံနဲ့လူေတြၾကားမွာ ထင္ရွားသြားမယ္။

ငရုတ္သီးမွုန့္ေလးတစ္ထုပ္ေကာင္းရုံနဲ့ ထမင္းဟင္းေေတြကာင္းသြားမယ္ဆိုတာ အမွန္တရားနဲ့ ေဝးကြာလြန္းလွပါတယ္။

ေၾကာ္ျငာျခင္းအားျဖင့္ ပထမဆုံး (Product Awareness) လူထုက ဘာပစၥည္းပါလားဆိုျပီး သတိထားမိပါလိမ့္မည္။

ဘာ တံဆိပ္နဲ့ ဘာ ပစၥည္းပါလားေပါ့။ တစ္ခါတစ္ရံ (Product Knowledge) ပစၥည္းမအေၾကာင္းပါ သိသြားေစတတ္ပါတယ္။

ထူးျခားရင္ပိုသတိထားမိပါတယ္။

 

ေစ်းကြက္မွာ ရွိေနၾကမဟုတ္တဲ့ အရည္မဟုတ္၊ အနွစ္မဟုတ္၊ အမွုန့္မဟုတ္၊ အခဲမဟုတ္တဲ့ အိုးတိုက္အဝတ္ေလွ်ာ္လို့ရတဲ့ Gel ဆပ္ျပာဆိုတာမ်ိုးေပါ့။

ဒါေပမယ့္ ဒီပစၥည္းကိုေတာ့ သေဘာက်တယ္၊ ေနာက္တဆင့္ ဒါပဲဝယ္သုံးမယ္ဆိုတာကေတာ့ မျဖစ္နိုင္ပါ။

ဒါေၾကာ္င့္ ေၾကာ္ျငာတစ္ခုတည္းနဲ့ မရပါ။

အေရာင္း၀န္ထမ္းေတြ၊ အေရာင္းျမွင့္တင္ပြဲေတြ၊ ေစ်းပြဲေတာ္ေတြ၊ ေလွ်ာေ့စ်းေတြနဲ့ ဝယ္ျဖစ္လာေအာင္ လုပ္ေနၾကရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

 

Customer Satifaction

ေၾကာ္ျငာျခင္းကို ေငြ အကုန္အက်မ်ားစြာ ကုန္က်ဖို့ လိုပါသလား။

ပစၥည္း အရည္အေသြးေကာင္းေလ ေၾကာ္ျငာစရိတ္ နည္းေလပဲျဖစ္ပါတယ္။

အေကာင္းဆုံးေၾကာ္ျငာကေတာ့ ပစၥည္းသုံးျပီး ေက်နပ္သြားတဲ့ သုံးစြဲသူပဲျဖစ္ပါတယ္။

သုံးစြဲသူမ်ားရဲ့ ယုံၾကည္ခ်က္ရေလေလ ေၾကာ္ျငာကုန္က်စရိတ္နည္းေလေလပဲျဖစ္ပါတယ္။။

အနည္းဆုံး ေက်နပ္နွစ္သက္ေသာ သုံးစြဲသူက ကၽြန္ေတာ္တို့ပစၥည္းကို ေနာက္တစ္ခါ ျပန္၀ယ္ပါလိမ့္မည္။

အရမ္းေက်နပ္ နွစ္သက္တဲ့ သုံးစြဲသူကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို့အတြက္ ေၾကာ္ျငာေပးပါလိမ့္မည္။

ဒါေၾကာင့္ သုံးစြဲသူ ေက်နပ္နွစ္သက္ေနဖို့ အဓိကၾကပါတယ္။

 

ေၾကာ္ျငာလိုအပ္သလား။

 

Dr. Steuart Henderson Britt ကျေပာပါတယ္။

“မေၾကာ္ျငာပဲ စီးပြားေရးလုပ္တာက အေမွာင္ထဲမွာ ေကာင္မေလးကို မ်က္စိမွိတ္ျပတာနွင့္တူပါတယ္။ ကိုယ္လုပ္ေနတာ ကိုယ္ပဲသိျပီး ဘယ္သူမွ မသိနိုင္ဘူး။”တဲ့။

 

Develop your ads

ေၾကာ္ျငာတစ္ခုမွာ 5 M လိုအပ္ပါတယ္။

Mission, Message, Media, Money, and Measurement

Mission ဆိုတာ ကိုယ့္ေၾကာ္ျငာက ပစၥည္းသစ္တစ္ခု မိတ္ဆက္ခ်င္တာလား(inform)။ ပစၥည္းသစ္ကိုသုံးခ်င္လာေအာင္ လုပ္ခ်င္တာလား(persuade)။

 

ပစၥည္းေဟာင္းကိုပဲ ျပန္သတိရေစခ်င္တာလားဆိုတာပဲျဖစ္ပါတယ္(remind)။

သုံးေနတဲ့သူေတြကို ထပ္သုံးခ်င္လာေအာင္ ထပ္ဆြဲေဆာင္ခ်င္တာလား(reinforce)ဆိုျပီး တစ္ခုခုျဖစ္နိုင္ပါတယ္။

Message ဆိုတာကေတာ့ မတူထူးျခားတဲ့ ကိုယ့္ပစၥည္းအရည္အသြေးကို စာနဲ့ ပုံနဲ့ ေဖာ္ျပတာပဲျဖစ္ပါတယ္။

Media ဆိုတာက ကိုယ့္ပစၥည္းက ဘယ္သူေတြအတြက္လဲ၊ ဘာပစၥည္းလဲ၊ ဘယ္ေလာက္သုံးမလဲဆိုတဲ့ budget အေပၚ မွာ စဉ္းစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

Measure ဆိုတာကေတာ့ ေနရာတိုင္းမွာ တိုင္းတာသလိုပါပဲ ဘယ္ေလာက္ထိေရာက္လဲ၊ ဘယ္ေလာက္နွုန္းနဲ့ေရာက္လဲဆိုတာကို တြက္ခ်က္တာပါ။

မေၾကာ္ျငာခင္က နွင့္ ေၾကာ္ျငာျပီး ကြာျခားတာေတြ တိုင္းတာရပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ

ေၾကာ္ျငာလို့ကုန္ခဲ့တဲ့ေငြေၾကးနဲ့ ေၾကာ္ျငာလိုက္တဲ့အတြက္ရလာတဲ့ အက်ိုးကို ဘယ္လိုတိုင္းတာရမလဲ။

တိုင္းတာလို့မရတဲ့အရာတစ္ခုကို တိုင္းတာဖို့ၾကိုးစားရတာ ခက္ပါတယ္။

Sergio Zyman ျေပာခဲ့တာေလး ျပန္ေျပာခ်င္ပါတယ္။

"ေၾကာ္ျငာတစ္ခုဆိုတာ TV ေၾကာ္ျငာတစ္ခုတည္းကိုပဲ ရည္ညြွန္းျေပာဆိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ဒါေတြ အားလုံးBranding, Packing, Celebrity, Sponsorships, Publicity, Customer Service အျပင္ ကိုယ့္ဝန္ထမ္းအေပၚ ဘယ္လိုဆက္ဆံသလဲ၊ သင့္အတြင္းေရးမွူးဖုန္းဘယ္လိုျပန္ေျဖပုံေျဖနည္းေတာင္ ပါ၀င္တယ္ လို့ေျပာပါတယ္။ "

သူ လုပ္သမ်ွအရာအားလုံးကို သူက Marketing အဓိပၸာယ္ဖြင့္ပါတယ္။

ေၾကာ္ျငာေတြရဲ့ အဓိကအားနည္းခ်က္က တစ္ဖက္သက္ျဖစ္ေနပါတယ္။

ကိုယ့္ သုံးစြဲသူေတြရဲ့ တုံ့ျပန္မွုေတြ သိဖို့အတြက္ Feedback loop လိုအပ္ပါတယ္။

သုံးစြဲသူေတြရဲ့ ေက်နပ္နွစ္သက္မွုက ကိုယ့္အတြက္အေရးအၾကီးဆုံးမဟုတ္ပါလား။

သုံးစြဲသူေတြရဲ့ ေက်နပ္နွစ္သက္မွုကိုရယူျပီး အေကာင္းဆုံးေၾကာ္ျငာမ်ား ဖန္တီးနိုင္ပါေစ။

 

 ======================

စာၾကြင္း

ကိုယ္ပိုင္ေရးသားသည္ မွန္ေသာ္လည္း Marketing စာအုပ္ေပါင္းစံုမွ မွီျငမ္းေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါသည္။ သင္ဆရာ၊ ျမင္ဆရာ၊ ၾကားဆရာ အားလံုးလည္း ဒီေနရာမွ ဂါရ၀ျပဳအပ္ပါသည္။

 

 

 

 

Oct 10th

ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ လိင္တူဆိုင္ရာ

By MyoThu

လိင္တူ လက္ထပ္ျခင္းကို ခြင့္ျပဳေသာႏိုင္ငံမ်ားမွာ
    (၁)ဖင္လန္၊ ေနာ္ေ၀၊ ဆီြဒင္ စေသာ စကင္ဒီ ေနဗိီးယားႏိုင္ငံမ်ား
    (၂)ကေနဒါ
    (၃)ျပင္သစ္
    (၄)စပိန္
    (၅)ေပၚတူဂီ
    လိင္တူေနျခင္းကို အသိအမွတ္ျပဳေသာႏိုင္ငံမ်ား
    (၁)အဂၤလန္
    (၂)ဂ်ာမနီ
    (၃)ၾသစေတးလ်
    (၄)ဘရာဇီးလ္
    (၅)ခ်ီလီ
    (၆)အာဂ်င္တီးနား
    (၇)ကာလီဖိုးနီးယားျပည္နယ္(အေမရိကန္)
    (၈)ေတာင္အာဖရိက
    လိင္တူဆက္ဆံမွု ၊ အတူေနမွုကို အျပစ္ေပးေသာႏိုင္ငံမ်ား
    (၁)အီဂ်စ္
    (၂)ေဆာ္ဒီအာေရးဗ်ား
    (၃)ျမန္မာ
    (၄)တူရကီ
    (၅)အယ္လ္ဂ်ီးဒီးယား
    (၆)လစ္ဗီးယား
    (၇)အာဖရီကႏိုင္ငံမ်ား
    (၈)မေလးရွား

            ဆူဒန္၊ ေဆာ္ဒီအာေရးဗ်ား၊ အီရန္ ၊ အီရတ္၊ အာဖဂန္နစ္စတန္ ႏိုင္ငံမ်ားကေသဒဏ္ပင္ေပးၾကသည္။       စင္စစ္ လိင္တူလက္ထပ္မွု ႏွင့္ လိင္တူခ်င္း အတူေပါင္းသင္းေနထိုင္မွုသည္ ရွဳပ္ေထြးေနေသာ ျပသနာတစ္ခု အျဖစ္ယခုတိုင္ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၌ပင္ ျပည္နယ္တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခုမတူညီၾကေပ။ ကာလီးဖိုး နီးယားႏွင့္ေျမာက္ပိုင္းအေရွ ႔ပိုင္းျပည္နယ္မ်ားကခြင့္ျပဳၾကေသာ္လည္း ေတာင္ပိုင္းျပည္နယ္မ်ားက ခြင့္မျပဳၾကေပ၊ အိုဘားမား လက္ထက္မွ အေမရိကန္တပ္မေတာ္တြင္ မိမိ လိင္စိတ္ကို မေျပာရမေမးရ ဥပေဒ ထုတ္ျပန္လာ ႏိုင္ျခင္း ျဖစ္သည္။ လက္ရွိ အိုဘားမားသည္ လိင္တူအခြင့္အေရးကိုအသံုခ်၍ အေမရိကန္မ်ားကို ႏိုင္ငံေရးမဲဆြယ္ေနေၾကာင္း ေတြ႔ရွိရသည္။
            ဥေရာပ၌ ပင္လ်ွင္သေဘာတရား ကြဲျပားၾကသည္။ဒိန္းမတ္ ႏိုင္ငံသည္ ပထမဆံုး တရား၀င္ခြင့္ျပဳေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္ သည္။ ေနာက္မွ ဖင္လန္၊အိုက္စလန္္ စေသာ ႏိုင္ငံမ်ားအလိုက္ ခြင့္ျပဳၾကသည္။အာဖရိတိုက္၌ ေတာင္အာဖရိက ႏိုင္ငံမွလြဲ၍ မ်ားေသာအားျဖင့္ခြင့္ မျပဳၾက၊ အျပစ္ဟုယူဆၾကသည္။ဂ်ဴးဘာသာ၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၊ မူဆလင္ဘာသာတို႔ကခြင့္မျပဳ၊ဗုဒၶဘာသာ၀င္မစြက္၊အားမေပး။
            ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္လဲ လိင္တူလက္ထပ္မွု ၊ အတူေနထိုင္မွုသည္ အျပစ္ရွိသည္။ အစိုးရက အားမေပး၊ ၀င္မစြက္ ေသာ္လည္း လူကိုမုန္းလွ်င္ မူကိုသံုးႏိုင္ျပီး၊ အျပစ္ဒဏ္ခ်ႏိုင္သည္။ အမ်ားဆံုးေထာင္ဒဏ္ ၅ႏွစ္မွ ၃ ႏွစ္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္တြင္ လိင္တူဆက္ဆံမွုသည္ ၾကီးေလးေသာ ျပစ္မွူတစ္ခုျဖစ္သည္။ ေအာက္မွေနသူၾကိဳသူ သည္ ေထာင္ဒဏ္ ၅ႏွစ္ အျပစ္ခ်မွတ္ခံရႏိုင္ျပီး။အေပၚမွေနသူ ပို႔သူသည္ ေထာင္ဒဏ္(၃)နွစ္ အျပစ္ဒဏ္ခံရႏိုင္သည္။ ၾကိဳသူ သည္အျပစ္ပိုၾကီးသည္။ထို႔ေၾကာင့္တပ္မေတာ္တြင္ အခ်င္းအခ်င္းအတူေနတာမ်ားလွ်င္  ဘယ္သူကငါးႏွစ္ ဘယ္သူက သံုးႏွစ္လဲဟု စၾကသည္။ ျပစ္ဒဏ္ကိုမသိသူမ်ားက မွားယြင္းျပီး ပို႔သူအျပစ္ၾကီးသည္ထင္ျပီး ငါက ငါးႏွစ္ဟု ေျဖတတ္ၾကသည္။ထိုအခါ ျပစ္ဒဏ္သိသူမ်ား၏ ေလွာင္ေျပာင္ျခင္းကိုခံရသည္။ တစ္ကယ္ေတာ့ ၅ ႏွစ္ျပစ္ဒဏ္သည္ ေအာက္ကေနသူ(ၾကိဳ)သူက်ခံရမွန္းမသိ၍ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။
            တပ္မေတာ္တြင္ ထိုျပစ္မွုမ်ားအရာရွိေလာကတြင္ ရွိေသာ္လည္း ထိုျပစ္မွုျဖစ္လ်ွင္ အျခားျပစ္မွုတစ္ခုျဖင့္ ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္စီရင္သည္ တပ္မေတာ္သိကၡာ က်ေစႏိုင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။အျခားအဆင့္မ်ား ကိုေတာ့ ထိုအမွုျဖင့္ တရားစီရင္မွဳမ်ားရွိသည္။တပ္မေတာ္တြင္ ေတာ္ေသာ ထက္ေသာသူမ်ားထဲတြင္ထိုသို႔ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား ရွိေသာ္လည္း သူတို႔၏ ပညာအရည္အခ်င္း ထက္ျမတ္မွုတို႔ေၾကာင့္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ေနရမွုမ်ားလည္းရွိသည္။ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ လိင္တူအခြင့္အေရး မရွိဘူးလားေျပာလ်ွင္ မရွိဘူးဟုေျပာရမွာျဖစ္ေသာ္လည္း။ အစိုးရက အားမေပး၊ ၀င္မစြက္ေသာအေျခအေနတြင္ရွိသည္။သို႔ေသာ္လူကိိုမုန္းလွ်င္မူကို သံုးႏိုင္ေသာ အေျခအေနရွိေၾကာင္းတင္ျပေရးသား လိုက္ရပါသည္။

May 21st

မင္းသိလား ငါ႐ူးေနျပီ

By PRINCE TAKASHI SARKO
DSC03701.JPG
ဘ၀မွာ တစ္ေယာက္တည္း ျဖတ္သန္းရတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေနၿပီ ...... သူမ်ားနည္းတူ ငါလည္း မင္းကို အရမ္းခ်စ္ေၾကာင္းေျပာခ်င္တာေပါ့ သူမ်ားနည္းတူ ငါလည္း ကိုယ့္ခ်စ္သူအေၾကာင္းေတြ ေရးခ်င္တာေပါ ့ သူမ်ားနည္းတူ ငါလည္း ဒါကၽြန္ေတာ္ခ်စ္သူလို႕ ႂကြားခ်င္တာေပါ့ သူမ်ားနည္းတူ ငါလည္း ကိုယ္ခ်စ္သူနဲ႕ စကားေတြေျပာခ်င္တာေပါ့ ငါေျပာခ်င္တာေျပာ ဆိုရင္ ေျပာစရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနမွာေပါ့။ ဟိုးအရင္ကလို မင္းရင္ထဲမွာ ငါရွိတာ မင္းကိုယ္တိုင္မသိသလို ငါရင္ထဲမွာလဲ မင္းရွိေနခဲ့တယ္ဆိုတာ ငါကိုယ္တိုင္ေတာင္မသိခဲ့ပါဘူး။ မခ်စ္တတ္လို႔ အခ်စ္ငတ္ေနတာလား...မဟုတ္ဘူး မင္း...... မရွိလို႔ အထီးက်န္ေနတာလား...မဟုတ္ဘူး အခ်စ္ေၾကာင့္ စိတ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္မေနႏိုင္တာလား...မဟုတ္ဘူး တစ္ဖတ္သတ္အခ်စ္နဲ႔ စိတ္ညစ္ေနတာလား...မဟုတ္ဘူး မင္း......ပစ္သြားလို႔ စိတ္မ်ားေနတာလား...မဟုတ္ဘူး ေ၀းေနရလို႔ ေဆြးေနတာလား...မဟုတ္ဘူး မင္း.........ရက္စက္လို႔ အအိပ္ပ်က္အစားပ်က္ေနတာလား...မဟုတ္ဘူး မဟုတ္ဘူး..မဟုတ္ဘူး..မဟုတ္ဘူး ဘာမွမဟုတ္ဘူး............... ငါ့ကိုအနမ္းလွလွေတြေပးျပီး သူမ်ားကိုလြမ္းျပေနလို႔ ရင္နာေနတာ..ဟုတ္တယ္...ငါရင္နာေနတာ ငါ မင္းကို ကို ခ်စ္လို႕ ငါ မင္းကို မုန္းတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္သာပဲငါမင္းကိုေမ့ျပစ္ျခင္တယ္။ မင္းမ်က္ဝန္းေတြ သိပ္လွတယ္.... မင္းအနမ္းေတြ သိပ္ခ်ိဳတယ္.... မင္းအျပဳစုေတြ သိပ္မက္ေမာတယ္.... ငါ့အခ်စ္ေတြ မျဖဴစင္ဘူးပဲ ေျပာေျပာ မင္းရင္ဘတ္ေလးကို ငါတမ္းတတယ္.... မင္းမရွိတဲ့ ငါ့အိပ္ရာက သိပ္က်ယ္လြန္းတယ္.... မင္းမရွိတဲ့ ငါ့အခန္းက သိပ္ေမွာင္လြန္းတယ္.... မင္းမရွိတဲ့ ငါ့ႏွလံုးသား သိပ္ဆာေလာင္လြန္းတယ္.... ခ်စ္သူရယ္
 
Aug 28th

ဖိုးဒင္တို႔ ရြာ epub

By nga-choot

ကြ်န္ေတာ့္ညီငယ္ေလး သိုးငယ္ရဲ႕ နာမည္ၾကီး ဖိုးဒင္တို႔ ရြာေလးကို epub အျဖစ္ ေျပာင္းၿပီး MLGBTS က သယ္ရင္းေတြကို မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။ MLGBTS ကို ဟုိတုန္းကတည္းက ဖတ္တဲ့သူဆို ဖိုးဒင္တို႔ရြာ ဇာတ္လမ္းေလးကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိပါလိမ့္မယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ အားေပးမႈကို ခံရတဲ့ ဖိုးဒင္တို႔ရြာဟာလည္း ဇာတ္လမ္းမၿပီးေသးဖူးလို႔ ေျပာရင္ ရႏိုင္ ဇာတ္လမ္းေလးပါ။

သုိးငယ္ကေတာ့ သူ႔ဝသီအတိုင္း ဇာတ္လမ္းေလးေတြကို တစ္ပုိင္းတစ္စ နဲ႔ ျဖတ္ျဖတ္ထားခဲ့တာ မနည္းဖူးဆိုတာ အားလုံးသိမွာပါ။ စာေရးေကာင္းတဲ့ သေဘာထားျဖဴစင္တဲ့ ညီငယ္ေလးရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေလးေတြ ကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဖတ္ဖူးမွာပါ။

ဒီဇာတ္ေလးကို က်ေတာ္ epub အျဖစ္ေျပာင္းဖုိ႔ အခ်ိန္ ေလးရက္ေလာက္ယူလုိက္ရတယ္။ ျမန္မာ ဝတၳဳေတြကို epub ေျပာင္းဖုိ႔ အဓိက အခတ္အခဲကေတာ့ space ျခားတာပါ။ epub ေလးမွာ လွလွပပ ေပၚဖို႔ မူရင္း စာရဲ႕ အျဖတ္အေတာက္ကို space ေလးေတြလိုက္ ထည္႔ေပးရတယ္။ အခု သိုးငယ္ ရဲ႕ ဝတၳဳေလးကို ဖတ္ရင္း space ေလးေတြ လိုက္ထည္႔ရင္း တစ္ပိုင္းပီးသြားရင္ ေနာက္တစ္ပိုင္းကို မကူးႏိုင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္သြားတယ္။ ဘာျဖစ္တာလဲ မေမးနဲ႔ ေျပာျပဖူး အေသသတ္။

ကဲ စကားေၾကာ မရွည္ေတာ့ဖူးဗ်ာ .. သယ္ရင္တို႔လဲ ၾကိဳက္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးေတြ ရွိရင္ လက္တို႔ပါ က်ေတာ္ epub ေျပာင္းတင္ေပးပါ့မယ္

သိုးငယ္ရဲ႕ ဖိုးဒင္တို႔ရြာ ကို ေဒါင္းလုပ္လုပ္ရန္ ေဒါင္းလုပ္လုပ္ရန္

Nov 28th

ခရမ္းၿပာတိမ္တိုက္(ဇာတ္သိမ္း)

By zeya maung

ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူနဲ႕ေ၀းရေတာ့မယ္ဆိုတာကၽြန္ေတာ္တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႕ရိပ္မိလာပါၿပီ
ေလကို၀ေအာင္ရႈၿပီးအိေၿႏၵရရကၽြန္ေတာ္ဆက္နားေထာင္လုိက္ပါတယ္၊

  ေမာင္ေလးဟာငယ္ငယ္ေလးထဲကက်မတို႕နဲ႕
    အတူတူႀကီးၿပင္းလာခဲ့တာပါ..  က်မတို႕စကားအေမ့  
    စကားကိုအၿမဲတမ္းလိမာစြာနားေထာင္လာခဲ့သူပါ..”
  သူေက်ာင္းၿပီးေတာ့ရန္ကုန္ကက်မေယာကၤ်ား
   ကုမဏီမွာလုပ္တယ္ဆိုတာလဲ  ဟိုက်ရင္လုပ္တတ္ကိုင္
    တတ္ေအာင္အလုပ္သင္သေဘာခိုင္းထားတာပါ…”
  သူ႕ဘ၀ရည္မွန္းခ်က္ကိုေတာ့ႀကီးႀကီး
    မားမားထားတတ္တဲ့သူပါအကို..”
“ အစပိုင္းမွာေတာ့အေမခက္ခက္ခဲခဲေၿဖာင္းၿဖတာ
   ကိုလက္ခံလို႕သူ႕အေမဆီ လိုက္သြားမယ္လို႕ဆုံးၿဖတ္ၿပီး
    ရန္ကုန္ကက်မဆီေရာက္လာခဲ့ပါတယ္…”

“ သူစကားနားေထာင္လိုက္လို႕အေမလဲ၀မ္းသာတယ္
   ဟိုမွာေမ်ွာ္ေနတဲ့သူ႕
အေမလဲသူ႕သားေရာက္လာေတာ့
   မယ္ဆိုၿပီးအရမ္းကို၀မ္းသာေနတာ..”
  ဒါေပမယ့္ခုေနာက္ပိုင္း…”

သူစကားကိုခဏၿဖတ္ထားလိုက္ၿပီးသူ႕ႏႈတ္ခမ္းကိုတင္းတင္း  ေစ့ထားလ်က္စားပြဲေပၚက
ပန္းအုိးေလးကိုေငးစိုက္ႀကည့္ေနတယ္၊ကၽြန္ေတာ္လဲရင္ခုံသံကလည္းေတာ္ေတာ္ကို
က်ယ္ေလာင္ေနပါၿပီ။

“ ေမာင္ေလးအရမ္းေၿပာင္းလဲသြားတယ္..”
“ သူ႕အေမဆီလဲမသြားခ်င္ေတာ့ဘူးလဲေၿပာလာတယ္…
   က်မတို႕စကားကိုလဲတစ္သက္လုံးနားေထာင္လာခဲ့တာခုေတာ့
   ဂရုမစိုက္ေတာ့ဘူးအကို….”

ကၽြန္ေတာ္သူ႕မ်က္ႏွာမႀကည့္ရဲေတာ့ပါဘူး၊သူဘာေၿပာခ်င္လဲဆိုတာ
ကၽြန္ေတာ္သိေနပါၿပီ၊ကၽြန္ေတာ့္ရင္ေတြအရမ္းပူေလာင္ေနပါၿပီ၊

“ ေမာင္ေလးဟာအေပါင္းသင္းသိပ္မရွိပါဘူး၊
   သူခင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းဆိုလဲအရမ္းခင္တတ္တယ္”
“ က်မလည္းအစကေတာ့အကို႕ကိုသူအဲဒီေလာက္ထိ
   တြယ္တာလိမ့္မယ္လို႕မထင္ထားခဲ့ဘူးအကိုေဆးရုံ
   တက္ေတာ့မွက်မသေဘာေပါက္ခဲ့တာပါ..”
“ အဲဒီတုန္းကသူလုံး၀ဂဏာမၿငိမ္ပါဘူး..
   ကိုယ့္ကိုယ္ကိုစားခ်ိန္အိပ္ခ်ိန္ေတာင္သူဂရုမစိုက္တဲ့
   အထိ အကို႕ကိုသူစိုးရိမ္ပူပန္ေနတာ..”
“ က်မတို႕ေမာင္ေလးဟာလည္းအကို႕ညီေလးလိုပါဘဲ…
  က်မတို႕သူ႕ဘ၀တိုးတက္ေစခ်င္သလုိအကိုလဲသူ႕ကိုဒီလို
  ဘဲၿဖစ္ေစခ်င္မယ္ဆိုတာက်မယုံႀကည္ပါတယ္အကို…”
  ကၽြန္ေတာ္သေဘာေပါက္ပါၿပီ….”
ကၽြန္ေတာ့္အသံေတြတုန္ခါေနမွန္းကိုယ့္ကိုယ္ကိုသိေနတယ္၊
“ က်မထပ္ေၿပာပါရေစ..အကို..”
  ေနာက္အေရးႀကီးဆုံးက အခုသူ႕အေမအသက္ရွင္ဘို႕  
     အခ်ိန္တစ္ႏွစ္ေလာက္ဘဲက်န္ပါ ေတာ့တယ္…”
  “  ဗ်ာ…”
“ ဟုတ္တယ္အကို..က်မတို႕အေဒၚကင္ဆာ ၿဖစ္ေနတာႀကာပါၿပီ..”
“ ဆရာ၀န္ကလည္းအလြန္ဆုံးတစ္ႏွစ္အထိေတာ့
   ခံမယ္လို႕ေၿပာလိုက္ၿပီ”
“ သူတို႕လည္းတတ္ႏိုင္သေလာက္ႀကိဳးစားကုေပးေနပါတယ္…”
“ အေဒၚဟာတစ္သက္လုံးသူ႕သားနဲ႕
   အတူမေနရေတာ့ဒီလိုေနာက္ဆုံးအခ်ိန္မွာ
  သူ႕သားနဲ႕ဘယ္ေလာက္ေနခ်င္ရွာမလဲအကို…”
“ သူတစ္သက္လုံးတမ္းတေနတဲ့သားပါ အကို..”
ေၿပာရင္းနဲ႕သူ႕အသံတိမ္၀င္သြားပါတယ္၊ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာလဲငိုေနပါၿပီ၊မ်က္ရည္မက်ေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆုံးထိန္းခ်ဳပ္ေနရတာပင္ပန္းလြန္းလွတယ္၊
“ ဒါကိုေမာင္ေလးမသိေသးပါဘူး..သူစိတ္ဆင္းရဲမွာစိုးလို႕..
   မေၿပာၿပေသးဘူး..”
“ အကိုကူညီေပးပါလားရွင္..က်မေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္…”
“ ကၽြန္ေတာ့္ကိုမေတာင္းပန္ပါနဲ႕ ဗ်ာ…
  ကၽြန္ေတာ္ေကာင္းေကာင္းနားလည္ပါၿပီ..”
“ ဟုတ္ကဲ့စိတ္ခ်ပါ..ညီမတို႕ေမာင္ေလးသူ႕အေမ
   ဆီေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေရာက္သြားေအာင္ကၽြန္ေတာ္
    အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားကူညီေပးပါ့မယ္ခင္ဗ်ာ…”
“ ေက်းဇူးတင္လုိက္တာအကိုရယ္…
   က်မတကယ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္….”
“ ေက်းဇူးမတင္ပါနဲ႕ဗ်ာ…ကၽြန္ေတာ့္ကိုဒီလုိေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္နားလည္

   ေအာင္ရွင္းၿပေပးတာကိုကၽြန္ေတာ္ကေတာင္ေက်းဇူးတင္ရမွာပါ….”
……………………………………………………….
သူႏႈတ္ဆက္ၿပန္ထြက္သြားၿပီးေနာက္ပိုင္းကၽြန္ေတာ္အသိစိတ္နဲ႕ကိုယ္မကပ္ေတာ့

အလုပ္ထဲမွာေန႕တစ္ပိုင္းက်န္ေနတာကို ေနမေကာင္းဘူးလို႕အေႀကာင္းၿပၿပီးခြင့္ယူ
လိုက္ပါတယ္၊ 
အဲဒီေန႕ကစၿပီးကၽြန္ေတာ့္ဘ၀အဓိပါယ္မဲ့သြားပါၿပီ၊ကၽြန္ေတာ့္ညီေလးနဲ႕ေတြ႕တဲ့အခ်ိန္
လည္းကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာမႀကာခင္ေ၀းရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အသိကစူးနစ္ေနေအာင္ခံစား
ရပါတယ္၊ ဒီလိုရွင္ရက္နဲ႕ကြဲသြားတာထက္ကၽြန္ေတာ္အယင္ေသသြားရင္ေကာင္းမလား ဆိုၿပီးရူးမုိက္စြာစဥ္းစားမိပါတယ္။
“ ညီေလးေရ႕.. အကို႕ခ်စ္လား..”
  အရမ္းခ်စ္တယ္အကို..မေမးပါနဲ႕လား
   ကၽြန္ေတာ္အကို႕ကိုအခ်စ္ဆုံးပါဗ်..”
သူ႕ကိုကၽြန္ေတာ္အဲဒီအေႀကာင္းဘယ္လိုစေၿပာရမလဲ၊ေၿပာမယ္လို႕ႀကံစည္လိုက္တိုင္း
လည္ေခ်ာင္းထဲမွာဘဲတစ္ဆို႕ၿပီးေနခဲ့တာအႀကိမ္ႀကိမ္၊
အခ်ိန္ကလည္းသိပ္မရွိေတာ့၊ကၽြန္ေတာ့္မွာရင္ေမာရလြန္းလို႕ ေသသြားမလားေတာင္
ခံစားမိတယ္။ကၽြန္ေတာ္တစ္ခုခုၿပတ္သားမွၿဖစ္ေတာ့မယ္၊ကၽြန္ေတာ့္
ကိုယ္ကိုညွာေနလို႕မရေတာ့ဘူး

…………………………………………………..
ဒီလိုနဲ႕အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ကုန္သြားခဲ့ၿပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ့္အိမ္သူ
လာအိပ္တဲ့တစ္ေန႕မွာဘယ္မွမသြားေတာ့ဘဲအခန္းထဲမွာဘဲ
အတူတူရုပ္ရွင္ေခြေတြႀကည့္လိုက္ႀကတယ္၊
“ အကိုညီေလးကိုသိပ္ခ်စ္တယ္ဆိုတာညီေလးသိတယ္ေနာ္ညီ…”
“ ဟုတ္..သိတာေပါ့ကိုႀကီးရာ..ညီလဲတူတူဘဲ..ဟဲ..”
ကၽြန္ေတာ့္ခါးကိုသူ႕လက္ႏွစ္ဘက္နဲ႕သိုင္းဖက္လာၿပီးကေလး တစ္ေယာက္လိုမခ်ိဳမခ်ဥ္ မ်က္ႏွာေပးနဲ႕ေၿပာလာတဲ့ပုံစံေလးကိုကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုရက္စက္တဲ့စကားေၿပာဘုိ႕
အားယူရမလဲ.၊ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုအားရပါးရတင္းႀကပ္စြာၿပန္ဖက္ထားရင္းသူ႕ေခါင္းေလးကို
ပြတ္သပ္ေနေတာ့သူကၿငိမ္ေနပါတယ္၊

“ ညီေလးရယ္…”
………………………
“ ညီေလးမွာလုပ္စရာေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္၊
  ညီေလးဘ၀တိုးတက္ဘို႕ေလွ်ာက္ရမယ့္လမ္း
   ေတြေရွ႕မွာရွိေသးတယ္၊”
  ဒီလမ္းမွာအကိုက အဟန္႕တားမၿဖစ္ေစရဘူး..
   အကို႕ကို…မစဥ္းစားဘဲညီေလးလုပ္စရာရွိတာလုပ္ပါ..”
သူခ်က္ခ်င္းဘဲကိုယ္ခ်င္းခြါၿပီးကၽြန္ေတာ့္ကိုစူးစူးစိုက္စိုက္ၿပန္ႀကည့္ေနေတာ့တယ္၊
“ အကိုဘာေၿပာတာလဲ…”
ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုမႀကည့္ရဲဘူး၊သူ႕ကိုၿပန္ဖက္ေနလိုက္ၿပီးသူ႕ဆံပင္ေတြေပၚမွာကၽြန္ေတာ့္ပါးကို အပ္ထားလိုက္ပါတယ္၊မ်က္ရည္ေတြကဘယ္လိုတားဆီးလို႕မရဘူးအလိုလိုက်လာတယ္

“ ညီေလးအေမဆီသြားလုိက္ပါ…အေမတစ္သက္လုံးေမွ်ာ္လင့္ေနတာေလ..”
“ မန္းေလးကအေမႀကီးလဲညီေလးကိုစိတ္ခ်လက္ခ်လႊတ္လိုက္တာေလ ညီ..
  ညီေလးရည္မွန္းထားတဲ့ပန္းတိုင္ေရာက္ဘို႕သြားရအုံးမွာေလ..ေနာ္ ညီ..”
“ အကို..ကၽြန္ေတာ့္ကိုမေၿပာပါနဲ႕ေတာ့ကၽြန္ေတာ္အဲဒီပန္းတိုင္ကိုလဲ
   မသြားခ်င္ေတာ့ဘူး
 အကိုနဲ႕ဘဲဘယ္လိုေနရေနရ ကၽြန္ေတာ္ေနခ်င္တယ္..
    အကို႕ကၽြန္ေတာ္မခြဲႏိုင္ဘူးအကိုရာ..”
……………………….
ကၽြန္ေတာ္တို႕တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ၿပန္ဖက္ၿပီးငိုေနရခဲ့တယ္.
ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုတင္းတင္းႀကပ္ႀကပ္ေပြ႕ဖက္ၿပီးႏွစ္ေယာက္သား
အားရေအာင္ရိႈက္ငိုေနလိုက္တယ္၊ကၽြန္ေတာ္ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ပါၿပီ၊
“ ညီေလး..အကိုတို႕ဒီတိုင္းေနလို႕မရေတာ့ဘူးညီေလးရယ္…”
“ မင္းကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ  
  ေရႊတိဂုံဘုရားမွာလည္းတိုင္တည္ခဲ့ၿပီးပါၿပီ...
  အကို႕အသက္ေလာက္ခ်စ္တဲ့ညီေလး ဘ၀ ကို
  အကိုမေကာင္းစားေစခ်င္လို႕ဘယ္ၿဖစ္မလဲ ညီေလးရယ္….”
“ အကို႕ဘ၀ထဲမွာမင္းမေရမရာေနေနရတာထက္မင္းဘ၀တိုးတက္
  တာကို အကိုၿမင္ရရင္အကိုဘ၀ဘဲစေတးရရ..အကိုေက်နပ္တယ္..”
“ ညီေလးေကာင္းစားမဲ့အေရးမွာ အခုလည္း
   အကိုဘာမွမေပးဆပ္ရပါဘူး..”
“ အခြင့္အေရးရွိတုန္းယူထားရမယ္..လူ႕ဘ၀ဆိုတာ
   ခရီးႀကမ္းဘဲညီေလးရဲ႕…”
“ အကိုမင္းကိုမႏွစ္ဘူးမင္းဘ၀ကိုဆြဲခ်တဲ့လုပ္ရပ္
   ကိုဘယ္ေတာ့မွမလုပ္ဘူး..”
 “ ဒီေတာ့ညီေလးေရ႕ အကိုတို႕ႏွစ္ေယာက္တစ္ဦးကိုတစ္ဦးခ်စ္
   ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ကာလ  ေတြဟာလည္း ကိုယ္တို႕ဘ၀
   မွာၿဖတ္သန္းလာခဲ့ႀကၿပီးၿပီ….”
“ အဲဒီအခ်ိန္ကာလေတြထဲမွာဘဲအကို႕ဘ၀က်န္ေနခဲ့ပါ့မယ္..”
“ မင္းကလႊဲၿပီးဒီေလာကမွာဘယ္သူမွအကိုမရွိေတာ့ဘူးညီေလးေရ႕..”
သူကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကိုမ်က္ေတာင္မခတ္ဘဲမ်က္ရည္စီးက်ေနတဲ့ႀကားက  အံႀကိတ္ၿပီးေစ့ေစ့ ႀကည့္ေနတယ္…

မ်က္လုံးအိမ္ထဲမွေရစီးေခ်ာင္းနဲ႕အတူဆုပ္ဖြာေနတဲ့ဆံႏြယ္ေခြေတြကပိုကရို၊ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေရးေရး နဲ႕သူ႕မ်က္ႏွာေလးဟာအၿပစ္ကင္းလ်က္ပါ..ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုမႈန္၀ါး၀ါးဘဲၿမင္ရပါတယ္..

“ ေလာကလူ႕ဘုံဟာရႈပ္ေထြးလွပါတယ္..ညီေလးရယ္..”

……………………………………………………………………….

နက္ၿဖန္သူၿမန္မာၿပည္ကထြက္ခြါသြားေတာ့မယ္ကၽြန္ေတာ္ေႀကာက္တဲ့ ေန႕ရက္ တၿဖည္းၿဖည္းနီးကပ္လာပါၿပီ၊ကၽြန္ေတာ္တို႕တစ္ညလုံးမအိပ္ၿဖစ္ႀကပါဘူးကၽြန္ေတာ့္ကို လႊတ္ထြက္သြားမွာစိုးတဲ့သူကၽြန္ေတာ္လဲထိုနည္းတူဘဲတင္းတင္းႀကပ္ႀကပ္ကို ဖက္ထားခဲ့ႀကတယ္၊

“ အကိုရယ္….”
“ အကိုရယ္…ညီေလးအကိုႀကီးရာ…….”

သူရႈိက္သံေႏွာၿပီးညည္းညဴေနတဲ့အသံကကၽြန္ေတာ့္ရင္ကိုဆုပ္ေခ်ေနသလိုပါ.

“ ညီေလးအကို႕ကိုမရရေအာင္ေခၚမယ္…”
“ ညီေလးဆီအကိုမလာရင္အကို႕ဆီတစ္ေန႕
   ကၽြန္ေတာ္မေရာက္ေရာက္ေအာင္ လာမယ္..”
“ ေအးပါညီေလးရာ…အကိုတို႕ေတြ႕ရအုံးမွာပါေလ..”
“ ညီေလးဘယ္ဘ၀ေရာက္ေရာက္ညီေလးဟာအကို႕ညီေလးဘဲၿဖစ္မွာ..
  အကိုဘယ္ေတာ့မွမေၿပာင္းလဲဘူး..”

“ စိတ္ခ်အကိုကၽြန္ေတာ္လဲဒီတိုင္းဘဲ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္အေၿခအေနဘဲ
  ေရာက္ေရာက္အကိုဟာကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာထာ၀ရဘဲ…”

“ ညီေလး အကို႕ကိုသိပ္ခ်စ္တယ္အကိုရယ္..”
ေၿပာလဲေၿပာ ငိုလဲငိုၿပန္ေရာ၊ကၽြန္ေတာ္လဲစိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ႏွစ္ဦးသားတူတူ
ငိုႀကၿပန္တယ္၊ သူ႕ဆံႏြယ္ေတြကိုယုယစြာပြတ္သပ္လ်က္ မ်က္ရည္လူးေနတဲ့ပါးကို
အႀကိမ္တစ္ေထာင္မကႏွေၿမွာစြာနမ္းရႈိက္ေနမိတယ္၊သူလဲကၽြန္ေတာ့္လိုဘဲ၊
“ ညီေလးကိုအကိုအဘိုးႀကီးၿဖစ္တဲ့အထိေစာင့္ေနမွာပါဗ်ာ..”
“ အကိုေရ႕ ကၽြန္ေတာ္အကို႕ကိုၿပန္မဆုံရဘဲနဲ႕ေတာ့မေသဘူး..”

ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွၿဖစ္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာကၽြန္ေတာ္သိၿပီးသားပါ
သူအခိုက္တန္႕စိတ္ၿငိမ္ေအာင္ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သိမ့္ေနတာသူ႕ကိုမသိေစခ်င္ပါဘူး.
ကၽြန္ေတာ္အမိုက္မဲခံၿပီးသူ႕ရဲ႕တည္ၿငိမ္လာမယ့္ဘ၀ကိုဘယ္ေတာ့မွ ဖ်က္ဆီးမွာမဟုတ္ဘူး ဆိုတာကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ စိတ္ပိုင္းၿဖတ္ၿပီးသားပါ။

စူးရွပူေလာင္တဲ့ရင္နဲ႕အတူခန္းေၿခာက္သြားတဲ့မ်က္ရည္ေတြကပ္ေနတဲ့ကၽြန္ေတာ့္ ပါးနဲ႕ သူ႕ပါးကိုတစ္ညလုံးအပ္ထားၿပီးဆုံးရႈံးရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အသိကအခ်ိန္နဲ႕အမ်ွႏွိပ္စက္
မင္းမူေနတာေႀကာင့္အသက္ေတာင္၀၀မရႈခဲ့ပါဘူး……..

သူ႕ရင္ထဲကညည္းတြားသံကိုကၽြန္ေတာ့္ႏွလုံးသားနဲ႕ႀကားေနရသလိုကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲက ငိုေႀကြးေအာ္ဟစ္ေနတဲ့ႏွလုံးသားကိုလဲသူသိေနပါတယ္.

ကၽြန္ေတာ္တို႕တင္းႀကပ္စြာဖက္ထားရင္းကေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ေရာင္နီသန္းလို႕
မိုးလင္းလာပါေတာ့တယ္..ေႀသာ္သူသြားရေတာ့မွာပါလား

……………………………………………….

သူကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ထဲစ၀င္လာတဲ့ေန႕ကေနၿပီးတစ္ႏွစ္ (၁၀)လနဲ႕(၅)ရက္တိတိ တစ္နည္း အားၿဖင့္ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ထဲကထြက္သြားတဲ့ေန႕ အထိ စုစုေပါင္း(၆၄၄)ရက္ႀကာ ခဲ့ပါတယ္၊ သူထြက္သြားတဲ့ေန႕ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ေသဆုံးသြားတဲ့ေန႕ပါ။

အဲဒီေန႕က ေလေတြအရမ္းတိုက္ၿပီးအေနာက္ေတာင္မုတ္သုံေလသယ္ေဆာင္လာတဲ့
မိုးတိမ္
ေတာင္ညိဳ့ညိ့ဳမိႈင္းမိႈင္းေတြကလည္းေကာင္းကင္မွာအလိပ္လိုက္အလိပ္လိုက္ေရြ႕လ်ား
 ေနႀကပါတယ္..

သူ႕ကိုသယ္ေဆာင္သြားတဲ့ေလယာဥ္ပ်ံႀကီးအေရွ႕ဘက္မိုးေကာင္းကင္ တိမ္စိုင္ေတြႀကား ထဲေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့အထိ မီးရထားသံလမ္းနံေဘး နားမွာ ကၽြန္ေတာ္မ်က္စိတစ္ဆုံး မလႈပ္မယွက္ မတ္တပ္ရပ္ၿပီးမႈံ၀ါးစြာ၊အသိမဲ့စြာေမာ့ႀကည့္ေနခဲ့မိပါတယ္…..

ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာဘာမွမက်န္တဲ့အထိကိုခံစားရၿပီးဘ၀မွာအဆုံးစြန္ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့မႈကို
တစ္ခါတည္းၿဖစ္ေပၚေနတာပါ..
၀မ္းနဲၿခင္း၊အားငယ္ၿခင္း၊ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့ၿခင္း၊စြန္႕ပစ္ခံရၿခင္း၊အထီးက်န္ၿခင္းစတဲ့
ေ၀ဒနာမ်ိဳးစုံကိုတစ္ၿပိဳင္တည္းလက္ခံထားရတဲ့ခံစားမႈဟာေတာ္ေတာ္ခက္ခဲၿပီး
ခံရခက္လွပါတယ္၊

မိုးရန႕ံပါတဲ့ေလႀကမ္းႀကမ္းကကၽြန္ေတာ္ဆံပင္နဲ႕အက်ီကိုလႊင့္ထြက္ သြားေအာင္တ၀ူး၀ူးနဲ႕ အစဥ္မၿပတ္လာေရာက္က်ီစယ္ တြန္းတိုက္ေနပါတယ္.
မိုးစက္မိုးေပါက္ပါးပါးေလးေတြကကၽြန္ေတာ့္အနားတ၀ိုက္ခုန္ဆင္းလာ ေနတယ္၊ခနေနက်ရင္

သဲသဲမဲမဲရြာခ်ေတာ့မယ္ထင္ပါတယ္…

ကၽြန္ေတာ့္မွာအရင္ကရွိတဲ့ခြန္အားေတြဘယ္မွာဆုံးရႈံးသြားကုန္ၿပီလဲမသိေတာ့ဘူး
ေၿခတစ္လွမ္းလွမ္းဘို႕မနည္းအားယူေနရၿပီး အင္အားေတြလဲဆုတ္ယုတ္ ေနသလိုပါဘဲကၽြန္ေတာ္ကိုယ့္ကိုယ္ကိုဘယ္လိုအဆုံးစီရင္ရမလဲ

လို႕အေတြးေတြေပၚလာတာအခါခါပါ..ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုေရွ႕ဆက္အသက္ရွင္ရမလဲ..

သူၿမန္မာၿပည္ထဲကထြက္သြားတဲ့ဒီေန႕ကစၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လဲခြင့္ရက္ရွည္ယူလိုက္ပါတယ္၊
ေလယာဥ္ပ်ံတက္သြားၿပီးတာနဲ႕အေမ့ဆီကဂ်စ္ကားေလး ကိုတစ္ခါမွ မေတာင္းခဲ့ဖူးဘဲနဲ႕
ခုေတာ့ေတာင္းလာခဲ့ၿပီ၊
အဲဒီကားကိုေနၿပည္ေတာ္အၿမန္လမ္းမႀကီး အတိုင္းတစ္ေယာက္တည္း ေမာင္းႏွင္လာယင္းနဲ႕ ဒီလမ္းမေပၚမွာတစ္ခ်ိန္တုန္းကသူနဲ႕စတင္သိကၽြမ္းခဲ့ရတာကိုအရူးတစ္ေယာက္လိုၿပန္လည္
တမ္းတေနမိတယ္၊

ကုန္းထိပ္ေလးတစ္ေနရာေပၚမွာကားကိုလမ္းေဘးခ်ရပ္လိုက္တယ္..ဟိုးေၿမာက္ဘက္ကပဲခူးရိုးမ
စိမ္းညိဳ႕ညိဳ႕ကိုတိမ္လိပ္ေတြေအာက္မွာမိႈင္းၿပၿပလွမ္းၿမင္ေနရတယ္၊ကၽြန္ေတာ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာ
ေတာ့တ၀ူး၀ူးတုိက္ခတ္ေနတဲ့ေလေတြ ေႀကာင့္သစ္ပင္ႀကီးငယ္ေတြကယိမ္းထိုးလႈပ္ရွားေနႀက
တယ္..
မိုးေကာင္းကင္ေပၚမွာတိမ္လိပ္ေတြကခပ္နိမ့္နိမ့္လႊင့္ေမွ်ာေနႀကၿပီးလြမ္းေမာစရာေကာင္းလွ တဲ့ပတ္၀န္းက်င္ကအနိမ့္အၿမင့္မတူညီတဲ့ေတာင္ ကုန္းေလးေတြ အတိုင္းေဖါက္လုပ္ထား တဲ့လူသူကင္းမဲ့လွတဲ့ဒီအေ၀းေၿပး လမ္းမေပၚမွာေတာ့ကားေတြတစ္ခါတစ္ခါအရွိန္ၿပင္းၿပင္း
နဲ႕ၿဖတ္ေမာင္းသြားႀကတယ္.
ကၽြန္ေတာ္မြန္းက်ပ္ခဲ့သမွ် ေအာင့္အီးသီးခံတင္းထားခဲ့သမ်ွ ကားထဲက စတီယာတိုင္ကို
လက္ႏွစ္ဘက္တင္ၿပီးလက္ေပၚမွာဘဲမ်က္ႏွာအုပ္ လ်က္အားရပါးရအသံထြက္ၿပီး
ရႈိက္ႀကီးတငင္ငိုခ်လိုက္ပါတယ္၊အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ႀကာပါေစကၽြန္ေတာ္ငိုခ်င္သေလာက္
ငိုလိုက္ပါအုံးမယ္။

ေလတိုးသံကလႊဲၿပီးကၽြန္ေတာ့္အနားမွာဘယ္သူမွမရွိပါဘူး၊ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္ဆုံးလူသား
တစ္ဦးလည္းကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာမရွိေတာ့ပါဘူး၊ကၽြန္ေတာ္တို႕ လိင္တူခ်စ္သူေတြ ရဲ႕ဘ၀ဟာ တကယ္တမ္းက်ေတာ့အင္မတန္သနားဘို႕ေကာင္းလွတယ္၊
ကၽြန္ေတာ္တို႕ၿဖစ္ခ်င္လို႕ဒီလိုအေၿခေနေရာက္ေနရတာ မဟုတ္ဘဲ သူ႕ဟာသူရရွိထားတဲ့ဘ၀ ကို ဘာသာေရးအရလူမႈအသိုင္း၀ိုင္းေတြက လက္မခံခ်င္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္တို႕ပင္ပန္းစြာ တစ္သက္လုံး ဖုံးကြယ္ၿပီးအသက္ရွင္ႀကရတယ္၊
ကၽြန္ေတာ့္ညီေလးကိုကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တာအၿပစ္ရွိလား၊ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုအသက္ေပးႏိုင္တဲ့
အထိခ်စ္တာပါဗ်ာ၊
လူသားအခ်င္းခ်င္းခ်စ္တဲ့အထဲမွာ က်ားနဲ႕မ အတူတူေနလို႕ရသလိုကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ ညီေလး နဲ႕ေကာ တစ္သက္လုံးအတူတူေနလို႕မရႏိုင္ဘူးလား.သူ႕ကိုတစ္သက္လုံးကၽြန္ေတာ္လည္း
ေစာင့္ေရွာက္ခ်င္တာေပါ့
ကၽြန္ေတာ့္ကိုေၿဖေပးႀကဦးဗ်ာ………

ကၽြန္ေတာ္တို႕လဲပုခုံးႏွစ္ဖက္ႀကားထဲကဦးေခါင္းေပါက္ေနတဲ့လူသားစစ္စစ္ေတြပါဗ်ာ..
ကၽြန္ေတာ္တို႕လိင္တူခ်င္းခ်စ္ႀကတယ္ဆိုတဲ့ၿပစ္ခ်က္ေႀကာင့္ လူ႕ယဥ္ေက်းမႈကကၽြန္ေတာ့္
ကိုၿပစ္ဒါဏ္ေပးခဲ့ၿပီလား၊ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူကိုကၽြန္ေတာ္ရင္နာစြာဆုံးရႈံးခဲ့ရပါၿပီ၊ေတာ္ေတာ္နာက်င္ရတဲ့ဘ၀ပါ၊

(၁၁၅)မိုင္အထိအဓိပါယ္ကင္းမဲ့စြာကားကို ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္းလာၿပီးမွသူရဲ႕အတိတ္က အရိပ္ေတြ က်န္ခဲ့ေလမလား ရူးႏွမ္းစြာလိုက္ရွာမိတယ္...

…………………………………………………….


ေငြေရာင္မိုးစက္မိုးေပါက္မ်ားကကၽြန္ေတာ္လွမ္းႀကည့္တဲ့ၿပတင္းေပါက္အၿပင္ဘက္မွာ သဲသဲမဲမဲ ကမၻာေၿမေပၚသို႕အရွိန္ၿပင္းၿပင္းနဲ႕ခုန္ဆင္းလာေနတာကိုကၽြန္ေတာ္အဓိပၸါယ္
ကင္းမဲ့စြာေငးႀကည့္ေနတာဘယ္ေလာက္ႀကာေနမွန္းမသိေတာ့ပါ။

ကၽြန္ေတာ္စိတ္နဲ႕လူနဲ႕ကင္းကြာေနတာရက္ေပါင္းအေတာ္ႀကာခဲ့ပါၿပီ၊တကယ္ေတာ့ေမွ်ာ္လင့္
ခ်က္ေတြ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ကုန္ဆုံးသြားရၿပီဆိုတဲ့အသိကကၽြန္ေတာ့္ကိုအခ်ိန္နဲ႕အမ်ွဖိစီး
ႏွိပ္စက္ေနၿပီးတစ္ေယာက္ တည္းေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႕အားအင္ေတြလဲကုန္ခမ္းေနခဲ့ပါၿပီ..

အလြမ္းရိပ္ၿပည့္ႏွက္ေနၿပီးဆိုးရြားလွတဲ့ဒီခံစားခ်က္ကိုမခံစားႏိုင္လို႕ကိုယ့္ဟာ ကိုကုစားရင္း
ၿပင္ပကမာနဲ႕ကၽြန္ေတာ္အဆက္ၿပတ္ေန
တာဘယ္ ေလာက္ႀကာေနမွန္းေတာင္မမွတ္မိခ်င္
ေတာ့ဘူး၊

ခိုေအာင္းရာဒီအခန္းေလးထဲမွာေတာ့ ၀ီစကီ ပုလင္းေတြလည္းေနရာအႏွ႕ံၿပန္႕က်ဲလို႕၊ သံသရာမကုန္ခင္စပ္ႀကားရႈပ္ေထြးလွတဲ့ေလာကႀကီးထဲကိုကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ၿပန္လွည့္ ရင္ဆိုင္ရအုံးမယ္၊နက္ၿဖန္ဆိုရင္ကၽြန္ေတာ္ခြင့္ရက္ရွည္ၿပည့္သြားၿပီၿဖစ္လို႕ အလုပ္ၿပန္ဆင္း ရေတာ့မယ္ေလ

တကယ္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္လူေတာထဲၿပန္မတိုးခ်င္ေသးဘူး၊သူ႕ကိုကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕အထီးက်န္တဲ့
အလြမ္းရိပ္ရင္ခြင္ထဲမွာဘဲသိမ္းထားခ်င္ေသးတယ္၊

ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုတမ္းတလြမ္းေမာရတဲ့ဒဏ္ရာေတြကိုကၽြန္ေတာ့္ ႏွလုံးသားထဲမွာနာက်င္စြာ
ခံစားခ်င္ေသးတယ္၊ ဘယ္ေတာ့မွၿပန္မလာႏိုင္ေတာ့တဲ့အတိတ္က
အရိပ္အေငြ႕ေတြကိုလည္း ရူးသြပ္စြာလိုက္ရွာခ်င္ေသးတယ္

ဒီလိုနဲ႕မိုးေရစက္ေတြနဲ႕အတူကၽြန္ေတာ္မ်က္ရည္ေတြေရာေထြးလ်က္စိတ္အစဥ္ကဟုိး……

လြန္ခဲ့တဲ့အတိတ္ကအၿဖစ္အပ်က္ေလးေတြခုထက္တိုင္လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္မေန႕ တေန႕ကအတုိင္းၿပန္ခံစားရၿပန္ေရာ…..ကၽြန္ေတာ္တကယ့္ကိုရူးေနရပါၿပီေကာ……..
................................
ပ်ဥ္းမနားဘက္ကသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ၿခံမွာကၽြန္ေတာ္ရက္အေတာ္ႀကာအလြမ္းေ၀ဒနာ
ေတြကိုကုစားယင္းအခ်ိန္တန္ေတာ့တစ္ေယာက္တည္းဆက္အသက္ရွင္သြားဘို႕ရန္ကုန္ကိုၿပန္
ခဲ့ရပါၿပီ၊
ေနၿပည္ေတာ္ရန္ကုန္အၿမန္လမ္းမႀကီးကေတာ့ရွင္းလင္းလ်က္လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္နီးပါး တုန္းက ဒီလမ္းမေပၚမွာသူ႕ကိုကၽြန္ေတာ္စေတြ႕ခဲ့ပါတယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကသာ ကၽြန္ေတာ္ဒီခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္တည္းဒီလမ္းမေပၚမွာသြားေနရမယ္လို႕ႀကိဳသိထားခဲ့ရင္…

ကၽြန္ေတာ့္ညာဘက္မွာေတာ့စိမ္းညိဳ႕တဲ့ပဲခူးရိုးမကနီးလိုက္ေ၀းလိုက္၊ မိုးေကာင္းကင္မွာေတာ့ တိမ္ေတြညိဳမဲအုပ္ဆိုင္းၿပီးမိုးရြာေတာ့မယ့္လကဏာအသြင္ေဆာင္ေနတာကိုၿမင္ေတြ႕ရေတာ့
ငယ္ငယ္တုန္းကအေမႀကီးနဲ႕ဒီလိုတိမ္ေတာင္ေအာက္မွာေဆာ့ကစားခဲ့တဲ့ပုံရိပ္ေလးကို
၀ုိးတ၀ါးၿပန္ၿမင္ေယာင္လာမိတယ္.

……………………………………………………

အဲဒီတုန္းကနယ္မွာမိုးကုတ္စက္၀ိုင္းအဆုံးက်ယ္ၿပန္႕တဲ့ၿမက္ခင္းၿပင္ေပၚေဆာ့ေနတုန္း မိုးမရြာခင္တိမ္ေတြညိဳမဲအုပ္ဆိုင္းေနတာကိုႀကည့္ယင္းေမေမနဲ႕ေၿပာတဲ့စကားေတြကုိ
ခုေတာ့နားထဲၿပန္ႀကားေယာင္လာမိတယ္..
“ ေမေမႀကီး ဒီတိမ္ႀကီးေတြကအေရာင္စုံဘဲေနာ္..”

“ ဟုတ္တယ္သားရဲ႕ သဘာ၀တရားႀကီးကေပးတဲ့လက္ေဆာင္
   ဘယ္ေလာက္ေတာင္လွလိုက္လဲ..”
“ ေမေမဟိုတိမ္ႀကီးကဘာလို႕သူမ်ားနဲ႕မတူတဲ့
   အေရာင္ၿဖစ္ေနတာလဲဟင္.”

“ အဲဒီတိမ္က ခရမ္းေရာင္ေလသားရဲ႕ သူ႕
  မွာရြာခ်ေတာ့မယ့္မိုးစက္ေတြရွိတယ္.”
“ အလင္းေရာင္ေအာက္မွာဆိုေတာ့ခရမ္းၿပာေရာင္
  ထြက္လာတာေပါ့ကြယ္…”
“ ေမေမအဲဒီခရမ္းေရာင္နဲ႕တိမ္ကလွတယ္..”
“ လွတယ္သားေလးရဲ႕ ဒါေပမယ့္ တစ္ေအာင့္ေန
 မိုးရြာခ်ၿပီးရင္ 
   အဲဒီေနရာမွာခရမ္းၿပာေရာင္တိမ္ေပ်ာက္သြားေတာ့မယ္”

“ သားေလးမွတ္ထားေနာ္..”

“ လူ႕ဘ၀ဆိုတာလဲအဲဒီလိုဘဲ ဘာမွမၿမဲဘူးကြဲ႕..”
“ ခုေကာင္းတယ္လွတယ္ထင္ေနတုန္းနက္ၿဖန္က်ရင္
  အဲဒီလိုၿဖစ္ခ်င္မွၿဖစ္မွာ..”
ေမေမ့စကားအဲဒီတုန္းကကၽြန္ေတာ္နားမလည္ခဲ့ေပမယ့္ေမေမကိုမ်က္လုံးအ၀ိုင္းသားေမာ့ႀကည့္
လိုက္ ခရမ္းၿပာေရာင္တိမ္တိုက္ကိုေငးႀကည့္လိုက္နဲ႕ကၽြန္ေတာ္အလုပ္ရႈပ္ေနခဲ့ေသးတာ ခုေတာ့အရာရာအားလုံးကၽြန္ေတာ္သေဘာေပါက္ခဲ့ရပါၿပီ။

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအားလုံးဆႏၵနဲ႕ဘ၀ထပ္တူက်ႏိုင္ႀကပါေစ……………….

+++++++++++++++++++++++++++

အားေပးမႈအားအထူးေက်းဇူးတင္လ်က္

ေက်ာ္ေဇယ်ာေမာင္

(၂၇)ႏို၀င္ဘာ နံနက္(၃)နာရီ၁၃ မိနစ္

 

Oct 14th

ေဒါက္တာမင္းေမာင္ (ဇာတ္သိမ္း)

By သိုးငယ္
                    ေဒါက္တာမင္းေမာင္   (ဇာတ္သိမ္း)

        ` ကဲ...ဒီကိုလာခဲ့´
        ကၽြန္ေတာ္ ဖိနပ္နဲ႕ ေျခအိပ္ေတြကိုပါခၽြတ္ပစ္လုိက္သည္။ ေဒါက္တာထိုင္ေနတဲ့ေနရာကိုကၽြန္ေတာ္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း
ေလ်ာက္သြားလိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္လီးႀကီးက ဖြင့္ဟေနတဲ့ ေဒါက္တာ ပါးစပ္နဲ႕တဲ့တဲ့။
        `ငါ့ေပါင္ေပၚလာထုိင္...´ ေဒါက္တာရဲ႕ ေပါင္ကိုခြၿပီးထုိင္လုိက္သည္။ သူ႕လည္တိုင္ကို ကၽြန္ေတာ္ ဖက္ထားလိုက္သည္။
ေဒါက္တာက သူ႕ရဲ႕ ပူေႏြးစြတ္စိုေနတဲ့လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ႏို႕သီးေခါင္းေလးကို ကလိေနသည္။ ဖီးလ္တက္လာတာနဲ႕တၿပိဳင္နက္
ေဒါက္တာရဲ႕ ဆံပင္ထဲကို လက္ေတြနဲ႕ထိုးဖြပစ္မိသည္။ အီၿပီးေမြးေနတဲ့ ေခါင္းလိမ္းဆီအနံ႕က ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲကို တအီအီနဲ႕၀င္
လာသည္။ ေဒါက္တာရဲ႕လက္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ လံုး၀န္းတဲ့ ဖင္ႏွစ္မြာကို ဖ်စ္လိုက္၊ ညွစ္လိုက္လုပ္ေနသည္။ သူ႕ရဲ႕ မာေတာင္ေန
ေသာ လီးႀကီး ေပၚကို ထိုင္ခ်က ပြတ္ေပးေနလိုက္သည္။ ေဘာင္းဘီေအာက္ထဲမွ ဆရာ့ရဲ႕လီးႀကီးကကၽြန္ေတာ့္ဖင္ၾကားထဲကို အတင္း
ထိုး၀င္ေနသည္။ ေဒါက္တာႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လိုက္ကာ သူ႕ရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းေတြကုိ အာသာငမ္းငမ္းနမ္းလိုက္သည္။ ေဒါက္တာရဲ႕
ႏႈတ္ခမ္းေတြၾကားမွ တခ်က္တခ်က္ထြက္လာေသာ ပူရွိန္းရွိန္းရနံ႕က ကၽြန္ေတာ့္ကို ရူးသြားေစေလာက္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ေအာက္ႏႈတ္ခမ္း
ေတြကို ေဒါက္တာက ခပ္ဖြဖြ ကုိက္ထားၿပီး လက္ေခ်ာင္းတေခ်ာင္းက ကၽြန္ေတာ့္ ခ်ယ္ရီေပါက္ေလးထဲ...၊ အား......၊။ ကၽြန္ေတာ္
ေအာ္လိုက္ေတာ့ေဒါက္တာက
        ` ငါဒီအေပါက္ေလးကို ခ်စ္မိသြားၿပီ´လို႕ တိုးတိုးေလးေျပာသည္။ က်န္လက္တစ္ဖက္က ကၽြန္ေတာ့္ တင္သားေတြကို
အားရပါးရ တဖ်က္ဖ်က္ကို ရိုက္ေနေတာ့သည္။ လက္ေခ်ာင္းကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ခ်ယ္ရီေပါက္ေလးထဲကို ၀င္လိုက္ထြက္လိုက္၊
အိုး...။ သူ႕ရဲ႕ နက္တုိင္ကို ဆြဲျဖည္ပစ္လုိက္သည္။ ေရေမြးနံ႕သင္းသင္းရေနတဲ့ ရွပ္အက်ၤ ီရဲ႕ၾကယ္သီးေတြကို တလံုးခ်င္းဆီကၽြန္ေတာ္