Sep 2nd

ေစတန္၏ခ်စ္သူ.... (အပိုင္း- ၃)

By cappuccino (စြန္နီ)

ေရွ႕ပိုင္းဇာတ္လမ္း အက်ဥ္း….

စားဝတ္ေနေရးအတြက္၊ ညီတစ္ေယာက္လို ခ်စ္ရပါေသာ သူငယ္ခ်င္းမင္းညီခအျမဲသံုးေနရေသာ ေဆးေတြဝယ္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ခါးပိုက္ႏွိဳက္လုပ္ေနရေသာ ေလးညွိဳ႕….၊ သည္းထိတ္ရင္ဖိုဘဝကို ေလွ်ာက္လွမ္းေနရသူ။ တစ္ရက္ေလးညွိဳ႕ရန္ကင္းစင္တာသြားရင္း မ်က္မွန္ႏွင္႔ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ စက္ေလွကားထဲ ပုဆိုးညပ္ပါသြားတာကို ကူညီလိုက္ပါသည္။ ေကာင္ေလးနံမည္က ထူးျမတ္ကိုကို၊ အရမ္းကိုေအးေဆးေသာ အရိုးခံ စိတ္ထားရွိသူျဖစ္သည္။ ေကာင္ေလးက ေလးညွိဳ႕လို သြက္လက္ေသာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လိုခ်င္သျဖင္႔ ေလးညွိဳ႕အေပၚေအာက္က်ိဳ႕ေလသည္။ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ေလးညွိဳ႕၏ အိမ္သို႔ ထိုေကာင္ေလးႏွင္႔ ရုပ္ခ်င္းဆင္ေသာ ေစတန္ဆိုသူ ေရာက္လာျပန္သည္။ ေစတန္က ေလးညွိဳ႕အိမ္ကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ေရာက္လာမွန္းမသိပဲ ဗိုက္ဆာသည္ဟုေျပာကာ ေလးညွိဳ႕ႏွင္႔ မင္းညီခတို႔ အိမ္တြင္ပင္ စားေသာက္သြားသည္။ စားေသာက္ၿပီးေသာ အခါ….

 

* * * * * *

(အခန္း- ၄)

 

          “ငါလည္း မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ အခုလိုခင္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ၿပီး အတူတူေနလို႔ရရင္ ေကာင္းမွာပဲ………..။ ငါ.. လာေနလို႔ရမလား”

        ေစတန္က ဘာမွ မျဖစ္သလို ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ ခပ္ေအးေအးေျပာလိုက္ေသာ္လည္း ေလးညွိဳ႕တစ္ေယာက္၊ ေခါင္းနပန္းႀကီးသြားသည္။

          “ဟာ.. မရဘူး ေဟ႔ေကာင္။ မင္းနဲ႔ ငါတို႔နဲ႔ သိလည္းမသိဘူး။ မင္းဘယ္လိုလူစားလည္း ငါတို႔မသိဘူး။ မင္းမွာ ျပႆနာေတြရွိေနရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလည္း၊ ငါတို႔တာဝန္မယူႏိုင္ဘူး။ ၿပီးေတာ႔… ၿပီးေတာ႔…………”

          ေလးညွိဳ႕က စကားကိုဆက္မေျပာသျဖင္႔ ေစတန္က ေထာက္ေပးလိုက္ပါသည္။

          “ၿပီးေတာ႔.. ဘာျဖစ္လည္း….”

          ေလးညွိဳ႕က သက္ျပင္းခ်ပါသည္။

          “ငါတို႔အိမ္မွာ လူပိုတင္ထားႏိုင္ေလာက္တဲ႔ အထိ၊ စားဝတ္ေနေရးမေျပလည္ဘူး….”

          ေလးညွိဳ႕က ေခါင္းကိုငံုကာ ေျပာလိုက္ေသာ္လည္း ေစတန္ကေတာ႔ ရယ္ပါသည္။ ညီခက ႏွစ္ေယာက္စလံုးကိုၾကည္႔ၿပီး ဘာေျပာရမွန္းမသိေအာင္ျဖစ္ေနေလသည္။ ေစတန္က ရယ္ေမာရင္း….

          “အင္းပါ…. ဒါဆိုရင္လည္း ငါမေနေတာ႔ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ငါလာလည္ခ်င္တယ္ရမလား….”

          ေစတန္၏ စကားကို ဘယ္သူမွ ျပန္မေျဖၾကပါ။ ေစတန္က ပါးခ်ိဳင္႔ရွည္ေလးႏွစ္ဖက္ေပၚေအာင္ ၿပံဳးရင္း ေလးညွိဳ႕တို႔ အေျဖကိုမေစာင္႔ေတာ႔ပဲ အိမ္ေပၚမွ ခပ္တည္တည္ႏွင္႔ ဆင္းသြားပါေတာ႔သည္။ ေလးညွိဳ႕ေရာ ညီခပါ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည္႔ရင္း သက္ျပင္းကို တစ္ၿပိဳင္နက္ထဲ ခ်မိပါသည္။

ေစတန္ျပန္သြားၿပီေနာက္ ေလးညွိဳ႕က ေစတန္ႏွင္႔ရုပ္ခ်င္း အလြန္ဆင္သည္႔ ထူးျမတ္အေၾကာင္း ညီခကိုေျပာျပလိုက္မိသည္။ ညီခက တအံ႕တၾသနားေထာင္ၿပီး ေကာက္ခ်က္ခ်ေလသည္။

“ညီအစ္ကိုေတြမ်ားျဖစ္ေနမလား ေလး……”

ေလးညွိဳ႕ ဘာမွ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္ပါ။ ေလးညွိဳ႕စိတ္ထဲတြင္ေတာ႔ သူ႔တို႔သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ ဘဝထဲသို႔ ျဗဳန္းစားႀကီးဝင္ေရာက္လာေသာ ရုပ္္ခ်င္းဆင္သည္႔ ေယာက္်ားႏွစ္ေယာက္ေၾကာင္႔ အေျပာင္းအလဲမ်ားစြာ ျဖစ္လာမည္ကို ႀကိဳသိေနသလိုပင္…။ အဲဒီ႔ညက အေတြးမ်ားစြာျဖင္႔ ေလးညွိဳ႕အိပ္မေပ်ာ္ပါ….။

* * * * * *

 

          ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ ေလးညွိဳ႕အေတာ္ေလးကို ေနျမင္႔မွ အိပ္ယာထႏိုင္ေလသည္။ အိမ္ေရွ႕ကတိုင္ကီပိုင္းအျပတ္ေလးတြင္ မ်က္ႏွာသစ္ဖို႔ ထြက္လာေတာ႔ အိမ္ေဘးတြင္ရပ္ထားေသာ ရႊံ႕အလိမ္းလိမ္းေပေနသည္႔ ၿပိဳင္ကားအနီေလးကို ေတြ႔လုိက္ရပါသည္။ ေလးညွိဳ႕သက္ျပင္းခ်လိုက္မိသည္။

          ေလးညွိဳ႕ကို ျမင္၍လားမသိ ကားထဲမွ ထူးျမတ္ထြက္လာေလသည္။ ထူးျမတ္မ်က္ႏွာက အေတာ္ကိုေပ်ာ္ရႊင္ေနပံုပင္။ ေလးညွိဳ႕ႏွင္႔အၾကည္႔ခ်င္းဆံုမိေတာ႔ ထူးျမတ္က ပါးခ်ိဳင္႔ရွည္ေလးႏွစ္ဖက္ေပၚေအာင္ ရယ္ျပပါသည္။ အိမ္နားကို ထူးျမတ္ေရာက္လာတာနဲ႔ ေလးညွိဳ႕က လွမ္းေမးလိုက္သည္…

          “ဘယ္အခ်ိန္ထဲကေရာက္ေနတာလည္း….”

          “မနက္ငါးနာရီထဲကေလ။ အိပ္ေနၾကတယ္ထင္လို႔ တံခါးေခါက္ဖို႔အားနာတာနဲ႔ ကားထဲမွာပဲ ထိုင္ေစာင္႔ေနတာ။”

          ေလးညွိဳ႕ဘာမွ မေျပာေတာ႔ပါ။ မ်က္ႏွာကိုသာ ခပ္ျမန္ျမန္ၿပီးေအာင္ ဆက္သစ္လိုက္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ အိမ္ထဲသို႔ ထူးျမတ္အားေခၚလိုက္ပါသည္။

          “လာေလ.. ဝင္ထိုင္….”

          အိမ္ထဲကိုေရာက္ေတာ႔ ညီခက အိမ္ေရွ႕ခန္းမွာ သိုးေမႊးဆြယ္တာတစ္ခု ထိုင္ထိုးေနေလသည္။ ထူးျမတ္ကို ျမင္ေတာ႔ညီခက….သိၿပီးသားကိစၥတစ္ခုျဖစ္ေန၍ သိပ္မအံ႔ၾသေတာ႔ပါ။

          “ဆို.. ဘာကိစၥလည္း ထူးျမတ္”

          “ေမေမက လာလည္ခိုင္းလိုက္လို႔ပါ….”

          “ေၾသာ္……………အန္တီလာလည္ခိုင္းလိုက္တာလား….”

          “ဟို…ဟို……… ငါကိုယ္တိုင္လည္း လာလည္ခ်င္လို႔ပါ………..”

          ေလးညွိဳ႕မ်က္ႏွာပ်က္သြားမည္ကုိ ေၾကာက္၍ ခ်က္ခ်င္းစကားကို ျပင္ေျပာရွာေသာ ထူးျမတ္၏ အူေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္သြားပံုကို စကားနည္းေသာ ညီခပင္ရယ္ပါသည္။ ညီခကို ျမင္ေတာ႔ ထူးျမတ္က

          “ဒါက…. မင္းေျပာေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းဆိုတာလား….”

          ထူးျမတ္က ေမးေတာ႔ ေလးညွိဳ႕က ေခါင္းကိုၿငိမ္႔ျပလိုက္သည္။ ထူးျမတ္က ညီခကို ပါးခ်ိဳင္႔ရွည္မ်ားေပၚေအာင္ ၿပံဳးျပေတာ႔ ညီခက လူေၾကာက္သည္႔ထံုးစံအတိုင္း ေခါင္းကိုငံု႔ကာ….

          “ဧည္႔သည္အတြက္ တစ္ခုခုသြားလုပ္လိုက္ဦးမယ္ေနာ္ ေလး…”

          “ဟာ.. ေနပါေစ.. ကၽြန္ေတာ္က စားလာခဲ႔ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ သူ႔နံမည္ကေရာ ကိုေလးညွိဳ႕”

          “မင္းညီခတဲ႔……။ သူငယ္ခ်င္းဆိုေပမယ္႔ ငါ႔ညီတစ္ေယာက္လိုပါပဲ….ငါ႔ထက္တစ္ႏွစ္ငယ္တယ္ေလ….”

          ထူးျမတ္က ညီခကို စိတ္ဝင္စားစြာ တစ္ၾကည္႔ၾကည္႔လုပ္ေနေတာ႔ ညီခက ရွက္ကာ ေခါင္းကိုအတင္းငံု႔ထားပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ‘အိပ္ယာသြားသိမ္းလိုက္ဦးမယ္.. ေလး’ ဟုဆိုကာ အခန္းထဲဝင္ဖို႔လုပ္သည္။ အခန္းထဲဝင္သြားသည္႔ ညီခ၏ ေထာ႔နဲ႔နဲ႔ေျခေထာက္ေတြကို ၾကည္႔ရင္း ထူးျမတ္၏မ်က္ႏွာတြင္ ဂရုဏာအရိပ္အေယာင္မ်ားေျပးသြားေလသည္။

          “ညီခက.. အသားနည္းနည္းညိဳေပမယ္႔ မ်က္ႏွာေပါက္က မိန္းကေလးမ်က္ႏွာနဲ႔ဆင္တယ္ေနာ္…”

          “ဟုတ္တယ္ ထူးျမတ္။ သူက အရင္ကတည္းက အိမ္အျပင္မထြက္ရေတာ႔ အိမ္အလုပ္ေတြပဲ ဖိလုပ္ေနရင္း မိန္းကေလးတစ္ေယာက္လိုျဖစ္ေနတာေလ။ တစ္ခါတစ္ေလ ကေလးေလးတစ္ေယာက္လို စိတ္ဆိုးတတ္ေသးတယ္….”

          “ေၾသာ္……………”

          “ကဲ.. ထူးျမတ္ေရ၊ အားေတာ႔နာတယ္ကြာ။.. ငါအခု အလုပ္တစ္ခုသြားလုပ္ဖို႔ အျပင္သြားရမယ္။ မင္းက ဘယ္လိုလုပ္မွာလည္း.. ငါနဲ႔အတူ တစ္ခါထဲထြက္မွာလား။ ခဏနားၿပီး ေနခဲ႔ဦးမွာလား”

          “အဆင္ေျပမယ္ဆို ငါေနခဲ႔ခ်င္ေသးတယ္။ ငါ.. ညီခနဲ႔ စကားေျပာခ်င္တယ္။ ငါ… ငါ.. ညီခကိုလည္းခင္ခ်င္တယ္ေလ….”

          ေလးညိွဳ႕က သူငယ္ခ်င္းအရမ္းမက္ေမာေသာ ထူးျမတ္ကို ၾကည္႔ၿပီး ျပံဳးမိပါသည္။ ေလးညွိဳ႕က နံရံတြင္ခ်ိတ္ထားေသာ ညထဲက ညီခမီးပူတိုက္ေပးထားသည္႔ ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို ပုဆိုးေအာက္မွလွ်ိဳ၍ ဝတ္လိုက္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ အေပၚမွ တီရွပ္တစ္ထည္စြပ္လိုက္ရင္း ထူးျမတ္ကို လွမ္းေျပာလိုက္သည္….

          “ကဲ ေနခဲ႔ခ်င္ရင္လည္းေနခဲ႔ပါ။ ဒီအိမ္မွာက အဆင္မေျပစရာဘာမွ မရွိပါဘူး၊ စိတ္ပူစရာဆိုလို႔လည္း ညီခကလြဲရင္ ဘာမွမရွိပါဘူး။ မင္းကို ငါက သူငယ္ခ်င္းအရင္းတစ္ေယာက္လို သေဘာထားပါတယ္။ ယံုလည္းယံုၾကည္တယ္။ မင္းစိတ္ႀကိဳက္သာေနပါ ရပါတယ္”

          ေျပာၿပီးေတာ႔ ေလးညွိဳ႔ ထူးျမတ္၏ ပုခံုးကို ‘သြားၿပီေနာ္’ဆိုေသာသေဘာျဖင္႔ လွမ္းပုတ္လိုက္ပါသည္။ ထူးျမတ္၏ မ်က္ႏွာကို တစ္ခ်က္ၾကည္႔လိုက္သည္႔ အခါ ေလးညွိဳ႕၏စကားကို ေက်းဇူးတင္ေနေၾကာင္း ေျပာစရာမလိုပဲ သိလိုက္ရပါသည္။ ေလးညွိဳ႕အိမ္ေပၚက ေျပးဆင္းၿပီးမွ ညီခကို အျပင္ကေနပဲ လွမ္းေအာ္ၿပီႏွဳတ္ဆက္လိုက္ပါသည္။

          “ညီခေရ… သြားၿပီေဟ႔။ ငါ႔သူငယ္ခ်င္းကို ဂရုစိုက္လိုက္ဦး….”

* * * * * *

 

          အဲ႔ဒီ႔ေနာက္ပိုင္း ထူးျမတ္က ညီခတို႔အိမ္ကို ေန႔တိုင္းလာလည္ပါသည္။ လာလည္တိုင္းလည္း ေလးညွိဳ႕ႏွင္႔ ညီခအတြက္ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြ အျမဲဝယ္လာတတ္ေလသည္။ ေငြေရးေၾကးေရးအကူအညီေပးလွ်င္ ရိုင္းမည္ထင္၍လာမသိေပ၊ ေလးညွိဳ႕တို႔အိမ္ကို အျမဲလွည္႔ပါတ္ၾကည္႔ရင္း လိုအပ္သည္႔ပစၥည္းမ်ားကို အျမဲဝယ္လာေပးတတ္ပါသည္။ အထူးသျဖင္႔ ညီခအတြက္ ပစၥည္းမ်ားကပိုမ်ားသည္။ သိုးေမႊးထိုးေသာ သိုးေမႊးခ်ည္လံုးေရာင္စံုမ်ား၊ အပ်င္းေျပဖတ္စရာ ကာတြန္းစာအုပ္မ်ား၊ အားသြင္းၿပီး နာေထာင္ရေသာ MP4 ဘထၳရီႏွင္႔အသံုးျပဳရေသာအပ္ခ်ဳပ္စက္ အေသးစားေလး.... စသည္ျဖင္႔ ညီခအတြက္ လိုအပ္မည္ထင္ေသာ ပစၥည္းမ်ားကို တကူးတကဝယ္ယူလာေလ႔ရွိပါသည္။ ေလးညွိဳ႕ေရာ ညီခပါ ထူးျမတ္ေပးေသာ ပစၥည္းမ်ားေၾကာင္႔ ထူးျမတ္အေပၚ အားနာရပါသည္။ ညီခကေတာ႔ အလိုလိုက စကားနည္းရတဲ႔အထဲ အားနာ၍လား၊ ထူးျမတ္အေပၚစိမ္းေနေသး၍လားမသိ။ ထူးျမတ္လာတိုင္း စကားကို ခပ္ဟဟေတာင္မေျပာပဲ ထူးျမတ္က ေမးျမန္းလာမွသာေျဖေလသည္။

          ထူးျမတ္ကေတာ႔ ေလးညွိဳ႕ႏွင္႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲရွိတိုင္း ညီခ၏ဘဝအေၾကာင္းကို အျမဲေမးေလ႔ရွိပါသည္။ ေလးညွိဳ႕ကလည္း စိတ္ရွည္စြာ အျမဲေျပာျပ၍ ညီခအေၾကာင္း ထူးျမတ္အေတာ္ပင္သိေနေလၿပီ။ ‘ဘာ႔ေၾကာင္႔ ညီခအေၾကာင္း သိခ်င္ေနရတာလည္း’ဟု ေလးညွိဳ႕ကေမးေတာ႔ ထူးျမတ္က….

          “ကၽြန္ေတာ္က ညီခရဲ႕ဘဝကို ဂရုဏာသက္မိလို႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘဝမွာ ျပည္႔စံုတယ္ထင္ရၿပီး တကယ္တမ္း လိုအပ္တာေတြမ်ားခဲ႔တယ္ေလ။ ဒါေပမယ္႔ သူ႔မွာလိုအပ္တာေတြက ပိုမ်ားေနတယ္ဆိုတာသိတဲ႔အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ျဖည္႔ဆည္းေပးခ်င္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ထဲရွိတာ အဲဒါပါပဲ….”

          ထူးျမတ္၏စကားေၾကာင္႔ ေလးညွိဳ႕စိတ္ခ်မ္းသာရပါသည္။ ဒီကမၻာေပၚမွာ ညီခအေပၚ သူ႔လိုဂရုစိုက္မည္႔လူတစ္ေယာက္ ထပ္ၿပီးရွိလာလိမ္႔မည္ဆိုတာက သူ႔အတြက္ စိတ္ေအးစရာပင္မဟုတ္ပါလား။

          ဒီလိုနဲ႔ ထူးျမတ္တစ္ေယာက္ ေလးညွိဳ႕တို႔ ညီခတို႔နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္လာတာ၊ အိမ္ကို ဝင္ထြက္လာတာ တစ္ပါတ္တင္းတင္းျပည္႔ခ႔ဲပါၿပီ………။

          ………………………………………………………..

          တစ္ရက္..၊ ညေနပိုင္း ေလးညွိဳ႕အိမ္ျပန္လာေတာ႔ အိမ္နားကိုေရာက္သည္ႏွင္႔ ညီခ၏ရယ္သံကို ၾကားလိုက္ရသျဖင္႔ အံ႔ၾသသြားမိသည္။ ညီခက ရယ္ခဲသည္။ သူ႔ကိုယ္သူ အျမဲအားငယ္ေနတတ္သျဖင္႔ ရယ္ခဲၿပံဳးခဲပါသည္။ ညီခ တစ္ေယာက္ထဲ ရယ္ေနတာေတာ႔ မျဖစ္ႏိုင္။ ထူးျမတ္မျပန္ေသးတာပဲျဖစ္မည္ထင္သည္။ ခါတိုင္း ညေနေရာက္ခါနီးၿပီဆို ျပန္သြားေလ႔ရွိေသာ ထူးျမတ္တစ္ေယာက္ ဒီေန႔မွ ေနာက္က်ထိေနတယ္ဆိုၿပီး ေလးညွိဳ႕ထင္လိုက္မိပါသည္။

          အိမ္ေပၚေရာက္ေတာ႔ ေလးညွိဳ႕အထင္ႏွင္႔ အျမင္လြဲသြားပါသည္။ ညီခႏွင္႔စကားအတူထိုင္ေျပာေနသူမွာ ထူးျမတ္မဟုတ္ေပ။ ထူးျမတ္ႏွင္႔ ရုပ္ခ်င္းတူေသာ ေစတန္သာျဖစ္ပါသည္။ ေလးညွိဳ႕ကိုျမင္သည္ႏွင္႔ ညီခက ရယ္ေနရာမွ ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးလုပ္ၿပီး..

          “ေလး.. ဒီမွာ ေစတန္က Mr.Bean ဆိုတဲ႔ လူႀကီးအေၾကာင္းေျပာျပေနလို႔ေလ။ အရမ္းရယ္ရတာပဲ….။ ငါအူေတာင္နာတယ္….”

          အခုမွ ေလးညွိဳ႕ကို ျမင္သြားေသာ ေစတန္ကလည္း ေလးညွိဳ႕ကို ပါးခ်ိဳင္႔ရွည္ႏွစ္ဖက္ေပၚေအာင္ ျပံဳးျပပါသည္။ ညီခကို ဟာသေျပာရင္း သူကိုယ္တိုင္လည္း ရယ္ထားပံုရပါသည္။ ပါးစပ္မွာလည္း သြားေရေတြေပက်ံလို႔.. ဘယ္ေလာက္ေတာင္ရယ္ထားၾကသည္လည္း မသိေပ….။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ညီခ အခုလိုေပ်ာ္ရႊင္ေနတာကို ျမင္ေတာ႔လည္း သူစိတ္ခ်မ္းသာပါသည္။ ေလးညွိဳ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု ခ်လိုက္ၿပီး ေစတန္အားအျပင္ေခၚထုတ္လိုက္သည္။

          “ညီခ.. ထမင္းမခူးရေသးဘူးမဟုတ္လား။ ထမင္းခူးထားလိုက္ေနာ္..။ ေစတန္ကိုေတာ႔ေျပာစရာရွိလို႔ ငါအျပင္ေခၚသြားလိုက္မယ္။ လာ…. ေစတန္.. ငါနဲ႔ ခဏလိုက္ခဲ႔….”

          “ဒီမွာေျပာလို႔မရဘူးလား ေဟ႔ေကာင္ရ….”

          ေစတန္က သူ႔ကိုေမာင္းထုတ္မည္အထင္ႏွင္႔ ေပကပ္ကပ္လုပ္ခ်င္ေနေသးသည္။ ေလးညွိဳ႕ကေခါင္းကိုခါလွ်က္ ညီခဘက္လွည္႔ေျပာလိုက္ပါေသးသည္။

          “ညီခ သံုးေယာက္စာခူးထားလိုက္ေနာ္…”

          ထိုအခါမွသာ ေစတန္က ေလးညွိဳ႕ေနာက္ကို ထလိုက္ပါေတာ႔သည္။ ေလးညွိဳ႕က ညီခကို ဥကၠလာပေစတီဘက္သို႔ လမ္းေလွ်ာက္ေခၚသြားေလသည္။

          “ေစတန္………”

          “အင္း………ေျပာေလ”

          “မင္း ဒီက ျပန္သြားရင္.. ဘယ္မွာ ျပန္အိပ္တာလည္း….”

          “ညဘက္လား..။ ညဘက္ဆိုရင္ ငါတစ္ညလံုးေလွ်ာက္သြားေနတယ္ေလ။ မနက္ေရာက္ရင္ေတာ႔ ဘယ္ေရာက္ေနလည္း ငါလည္းေသခ်ာမသိဘူး။ ငါက အရမ္းသတိေမ႔တတ္တာ။ မနက္ပိုင္းေတြ ငါဘယ္ေရာက္ေနလည္း၊ ဘာလုပ္ေနလည္းဆိုတာ ငါဘယ္ေတာ႔မွ သတိမရဘူး။ တစ္ေနရာရာမွာသြားအိပ္ေနမိတယ္ ထင္ပါတယ္။ တစ္ေနရာရာဆိုတာလည္း ဘယ္ေနရာမွန္းငါလည္းမသိဘူး။ ေသခ်ာတာက ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေနရာေတာ႔ ဟုတ္ဟန္မတူဘူးေလ။ ငါ႔မွာ ပိုက္ဆံမွ မရွိတာပဲ…”

          ေလးညွိဳ႕သက္ျပင္းခ်လိုက္မိပါသည္။ ညက မိုးခ်ဳပ္စျပဳလာၿပီ။ ေစတန္၏မ်က္ႏွာကို ၾကည္႔ေတာ႔ သူကိုယ္တိုင္လည္း စိတ္ရွဳပ္ေနသည္႔ပံုေတြ႔ရသည္။ ည၏ မာက်ဴရီမီးေရာင္ေအာက္တြင္ အနက္ေရာင္ဝမ္းဆက္ဝတ္ထားေသာ ေစတန္၏ မ်က္ႏွာေလးမွာ အလြန္ပင္ၾကည္႔ေကာင္းေနပါသည္။ အျပစ္ကင္းသည္ဟုလည္းထင္မိသည္။ သူေစတန္႔ကိုလည္း ညီခလိုပင္ သေဘာထားမိသြားသျဖင္႔ သနားမိသြားပါသည္။ ညီခကိုလည္း ေစတန္လို အေဖာ္ေကာင္းတစ္ေယာက္ရွိေစခ်င္သည္။ သူေစတန္ကို အိမ္တြင္ေခၚထားဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ပါသည္။

          “မင္းမွာ ဘာျပႆနာမွ မရွိတာေသခ်ာပါတယ္ေနာ္ ေစတန္”

          “ေသခ်ာပါတယ္..။ ငါဒီအရြယ္ထိေရာက္ေနၿပီ တစ္ခါမွ ျပႆနာတက္တယ္ဆိုတာေတာင္ မႀကံဳဖူးဘူး။ ငါညဘက္ေတြ ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္သြားေနတာပဲ။ တစ္ခါမွ ျပႆနာမွမျဖစ္တာ။ အဲဒီ႔ျပႆနာျဖစ္တာေတြ၊ ရန္စခံရတာေတြဆိုတာ ရုပ္ရွင္ထဲမွာပဲ ရွိတာေနပါ႔မယ္။ အခုေခတ္ကလူေတြက အဲလိုမလုပ္ၾကေတာ႔ဘူးေလ….”

          “ဟုတ္ပါၿပီ။ မင္းမွာ ဘာျပႆနာမွ ေထြေထြထူးထူးမရွိေလာက္ဘူးဆိုတာ ငါခံစားမိပါတယ္။ ငါေျပာခ်င္တာက မင္းငါတို႔အိမ္မွာလာေနလို႔ရယ္ဆိုတာပဲ…”

“ဟာ!!!! တကယ္လား…………………”

          “အင္း…………………..”

          ေလးညွိဳ႕ေခါင္းညိမ္႔ျပလိုက္သည္ႏွင္႔ ေစတန္က ေလးညွိဳ႕၏ပါးတစ္ဖက္ကို ရုတ္တရက္ ဖိကာ နမ္းရွိဳက္လိုက္ပါသည္။

          “ဟာ… ေဟ႔ေကာင္….”

          “ဟားဟား……… ေပ်ာ္လိုက္တာ..။ ေက်းဇူးပါပဲ သူငယ္ခ်င္းရာ….”

          ေစတန္ကေတာ႔ ကေလးတစ္ေယာက္လို သူလုပ္ခ်င္ရာလုပ္ၿပီး ေလးညွိဳ႕ကိုအေနာက္မွ သိုင္းဖက္ထားလွ်က္ ခုန္ဆြခုန္ဆြလုပ္ေနသည္။ ဒီလိုဆိုေတာ႔လည္း အေၾကာတင္းသည္ဟု ထင္ထားရေသာ ေစတန္က ကေလးဆန္ပါသည္။ ဘယ္ေလာက္ထိကေလးဆန္လည္းဆိုရင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္း လမ္းမေပၚမွာ ကေလးေတြကစားထားေသာ ကုလားမစည္းကိုေတာင္ ခုန္ေနလိုက္ေသးသည္။

          “ကဲ.. ေတာ္ပါေတာ႔ ေစတန္ရယ္..။ အိမ္ဘက္ျပန္လွည္႔ရေအာင္။ ညီခထမင္းစားဖို႔ေစာင္႔ေနေတာ႔မယ္….”

          “အိုးေခ………………..ေဘဘီ”

          ေစတန္က scorpion C+ ေၾကာ္ျငာထဲမွ ရာဇာေနဝင္းစတိုင္ႏွင္႔ အသံကိုပါ တူေအာင္ လုပ္ယူေျပာၿပီး မ်က္ႏွာေျပာင္လိုက္ပါသည္။ ေစတန္၏ ေျပာင္စပ္စပ္မ်က္ႏွာကို ၾကည္႔ၿပီးေလးညွိဳ႕ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ ၿပံဳးမိပါေတာ႔သည္…..

          ေစတန္….၊ ဒီေကာင္.. ငေျပာင္ေကာင္………………………

 

 

To be continued….

မွိဳင္းညိဳ႕မိုးစက္ (mr.cappuccino13@gmail.com)

Mar 25th

ေ၀ဒနာအခင္းအက်င္း

By SSP
မခ်စ္လုိ႔ မဟုတ္ဘူး
မုန္းလုိ႔လည္း မဟုတ္ဘူး
ဒါေပမဲ့...
ေမ့လုိက္ၾကရေအာင္။

အေမ့ခက္ခက္ ေမ့ရက္ရတာဟာ
ခ်စ္ရတာထက္ ပုိပင္ပန္းတယ္။
မမွ်တတဲ့ အေပးအယူေတြနဲ႔
ေပး ယူေနခဲ့ရတာ ၀ဋ္ေၾကြးဆုိလည္း
ဒီဘ၀ ဒီမွ်သာ ရွိေစေတာ့ကြယ္
စြန္႔လြတ္ျခင္းက ေအးျမသတဲ့
ဆုိခဲ့ၾကေပမဲ့
ငါ့အတြက္ေတာ့
မီးေတာက္ေတြ မ်ဳိခ်ခဲ့ရတာႏွင့္ မျခားပါဘူး။

တခါတရံမွာ ေမ့ထားၿပီး
တခါတရံမွာ သတိရမိတယ္
ရယူျခင္းက အခ်စ္စစ္ျဖစ္သလုိ
စြန္႔လြတ္ျခင္းကလည္း အခ်စ္စစ္ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။

ဒါေပမဲ့.....
ဘယ္အရာမွ မၿငိမ္းခ်မ္းခဲ့ဘူး
ရွင္သန္ျခင္း ေသဆုံးျခင္း ႏွစ္ခုၾကားမွာ
တစ္ျခမ္းက ေလာင္ကၽြမ္းလုိက္
တစ္ျခမ္းက ေအးမွ်လုိက္
အလွည့္က် ပူလုိက္ ေအးလုိက္ျဖစ္ၿပီး
ခံစားခ်က္မွန္သမွ်ကုိ ရုိက္ခ်ဳိး
စိတ္ဓာတ္ေတြ ညွဳိးငယ္ရတာ အႀကိမ္ႀကိမ္
လိမ္ညာမရတဲ့အခါ ခံစားၿပီး
လွည့္ဖ်ားလုိ႔ ရသမွ်ေတာ့ ရယ္ေမာေနမိတယ္။

အေျခအေနေပးသမွ် ေနတတ္ေအာင္ေနၿပီး
ငရဲမီးေတြ မ်ဳိခ်ခဲ့မိလုိ႔
လႈိက္လႈိက္ၿပီး စားသမွ်
ႏွလုံးသားမွာ အမွတ္တရေလးေတြေလ။

ခ်ဳိၿမိန္တာေတြ ခါးၿပီး
ခါးသီးတာေတြလည္း ခ်ဳိၿမိန္လုိက္ရတာေပါ့။

Mar 14th

တစ္ပြင့္ေၾကြရင္ ႏွစ္ပြင့္ေ၀မယ္ ( အပိုင္းတစ္ )

By ခ်ိဳကို
အသံပါးပါးေလး တစ္စင္း ျပန္ၾကားေနမိတယ္။ အဲဒီအသံဟာ စိုင္းေနာ္ရဲ႔ ပါးတစ္ဖက္ကို ၾကမ္းၾကမ္းရွရွ ထိေတြ႔သြားခဲ့ဖူးတယ္။
ေတာ္ပါျပီ...... ........
စိုင္းေနာ္ဘာကိုမွ မၾကားမျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ယစ္မူးဖြယ္အထိအေတြ႔ .... လြမ္းေမာဖြယ္အနမ္း ... ... တပ္မက္တဲ့ အခ်စ္မ်ား ျပီးေတာ့... မိုးစက္ရဲ႔ စကားသံေတြ။

“ ကိုစိုင္းေနာ္ကို ညီေၾကာက္တယ္။ အကို႔ရဲ႔ အတၱကိုလဲ ေၾကာက္တယ္။ အကို႔ရဲ႔ မာယာေတြကိုလဲ ေၾကာက္တယ္။ အေၾကာက္ဆုံးက ကိုစိုင္းေနာ္ကိုခ်စ္မိတဲ့ ညီ႔အခ်စ္ေတြကိုပဲ ။ ဒီထက္ပိုျပီး ညီမခံစားႏိုင္ေတာ့ဘူး ။ ညီ႔ကို သံေယာဇဥ္တြယ္ေအာင္ ဆက္မလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့ ။ အကိုနဲ႔ အေ၀းဆုံးမွာ ညီေနပါရေစ။ ညီ႔ကိုထြက္သြားခြင့္ျပဳပါ။ ”

ဒီစကားသံေတြကို စိုင္းေနာ္ျပန္မၾကားခ်င္ေတာ့ ။ ဘလုိပဲ စကားတန္ဆာဆင္ဆင္ ျပတ္ရေအာင္လို႔ ေျပာလိုက္တာပဲေလ။ ရည္းစားနဲ႔ ကြဲတယ္ဆိုတာ စိုင္းေနာ္အဖို႔ အဆန္းမဟုတ္ေတာ့ .... ကို႔ဘက္ကမဟုတ္ဘဲ သူ႔ဘက္က စေျပာတာက စိုင္းေနာ္အတြက္ ဆန္းေနတာ.....

စို္င္းေနာ္ကေတာ့ သူ႔ဘက္က ခါးသီးေနမွေတာ့ စိုင္းေနာ္ဘက္လဲ ေတာ္ပါျပီေလ။ ဆက္ျပီးလဲ လက္မတြဲခ်င္ေတာ့ ... တိတ္တိတ္ေလးပဲ သူ႔နားကေနထြက္ခြာခဲ့သည္ေလ။
ေအာ္ မိုးစက္ ... မိုးစက္ ... ဘာေၾကာင့္သတိရမိေနပါလိမ့္။

မိုးစက္ကိုသတိရမိကာမွပဲ မိုးေတြအုံ႔ဆိုင္းလာသည္။ မိုးရြာရင္ေကာင္းမွာပဲလို႔ စိုင္းေနာ္ေတြးမိသည္။  ဒီႏွစ္အတြက္မိုးရြာထဲကို တခါမွမထြက္ရေသး။
မုိးေရထဲမွာ ဆိုင္ကယ္စီးရေသာ အရသာကို စိုင္းေနာ္ ႏွစ္သက္သည္။
အခုလဲ မိုးကို ေမွ်ာ္ေနမိသည္။ မိုးစက္ကိုသတိရလို႔ မ်က္ရည္က်မိတယ္ဆိုရင္ေတာင္ အဲဒီမ်က္ရည္ကို လူေတြမျမင္ေအာင္ မိုးေရနဲ႔ ဖုးံကြယ္ပလိုက္ခ်င္သည္။

ေလေအးတိုက္ျပီး မိုးေတြရြာလာသည္။ စိုင္းေနာ္ေနရာ မေရႊ႕မိပါ။
က်ဴံးေဘးက ထေနာင္းပင္ေအာက္မွာ တစ္ေယာက္ထဲ ...
မိုးကေတာ့ သည္းလို႔လာျပီ။ မ်က္ႏွာေပၚကို မိုးေရေတြလာျပီး ထိေတြ႔တဲ့ အရသာကို ႏွစ္သက္စြာခံယူေနမိသည္။  တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ပူဆင္းျပီးက်သြားတဲ့ မ်က္ရည္ေတြက မိုးစက္ကို သတိရလို႔လား။ ဒါမွမဟုတ္ တခါတခါ အေၾကာင္းမဲ့ က်တတ္တဲ့ စိုင္းေနာ္အက်င့္ေၾကာင့္ပဲလား။

မိုးကေတာ့ ပိုျပီးသည္းလာျပီ။

အိမ္ျပန္မွျဖစ္ေတာ့မယ္လို႔ ေတြးျပီးအိမ္ဘက္ကုိ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာသည္။
ထိုအခိုက္ေတြ႔မိတာက က်ဳံးေဘးမွာေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ဆိုင္ကယ္ကို ၾကိဳးစားပန္းစား ႏိႈးေနသည္။
သူဆိုင္ကယ္ႏိႈးတာကို ၾကည္႔ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ၾကည္႔ေနမိသည္။ အသက္ကေတာ့ စိုင္းေနာ္တို႔ထက္ ငယ္ပုံရမည္။
ဆိုင္ကယ္ကို ႏိႈးကားႏိႈး၏။ မရ။

စိုင္းေနာ္ အနားကပ္သြားျပီး

“ ညီေလး ... ဆိုင္ကယ္ပ်က္ေနတာလား ”
“ ဟုတ္တယ္အကို .. .. ဒီနားေရာက္မွ ပ်က္သြားလို႔ ”
“ ေပး။ အကိုႏိႈးၾကည္႔မယ္ ”

စိုင္းေနာ္ ဆိုင္ကယ္ကိုႏိႈးၾကည္႔သည္။ မရ။ ဆီရိွလားလို႔ ေမးေတာ့ ရိွသည္တဲ့ ။
ေကာင္ေလးက ႏႈတ္ခမ္းေတြ ျပာေနျပီ။ စိုင္းေနာ္လဲ ခ်မ္းေနျပီ။
ဒီနားက အကို႔အိမ္ေဘးမွာ ဆိုင္ကယ္၀ပ္ေရွာ႔ရိွတယ္။ ျပေပးမယ္ ... လိုက္ခဲ့ဆိုေတာ့ ေကာင္ေလးက စဥ္းစားေနေသးသည္။ ျပီးေတာ့မွ ျပဳံးျပီး ေခါင္းျငိမ့္ျပသည္။
                       xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

အိမ္နားက ၀ပ္ေရွာ႔မွာက ပလပ္ေရစိုေနလို႔ဆိုျပီး ဆိုင္ကယ္ပလပ္ကို ျဖဳတ္ေဆးေပးသည္။ ဆိုင္ကယ္ကို ဆိုင္မွာျပင္ေနတုံး ေကာင္ေလးကို စိုင္းေနာ္အိမ္ကို ေခၚလာသည္။ ျပီးေတာ့ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္တိုက္သည္။ ျပီးေတာ့မွ

“ အခုမွပဲ မိတ္ဆက္ေတာ့မယ္။ ငါ့နာမည္က စုိင္းေနာ္။ ေက်ာင္းကေတာ့ ျပီးသြားျပီ။ အိမ္က ပြဲရုံအလုပ္ပဲ ၀င္လုပ္ေနတယ္ ။ မင္းကေရာ ...........  ”

“ က်ေနာ့္နာမည္က ရဲသူရ။ UFL တက္ေနတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ ရဲရဲလို႔ ေခၚတယ္။ ဆိုင္ကယ္လဲ ျပင္ျပီးေလာက္ျပီဆိုေတာ့ က်ေနာ္ျပန္ေတာ့မယ္ အကို ”

“ အိုေက ညီေလး။ ဒီဘက္ေရာက္ျဖစ္ရင္လဲ  ၀င္လည္ေပါ့။ အကိုဖုန္းနံပါတ္က ၂၀၂xxxx  ”

ဟုတ္ကဲ့လို႔ေျပာျပီး ထြက္သြားေသာ ရဲသူရ ကို စိုင္းေနာ္ေငးၾကည္႔ေနမိသည္။ ေစာေစာက မိုးစက္ကို လြမ္းတဲ့ အလြမ္းေတြကိုေတာင္ ေပ်ာက္သြားသည္။ ဒါမွလဲ စိုင္းေနာ္ ပီသေတာ့မွာေပါ့လုိ႔ ေတြးမိသည္။ စိတ္ညစ္စရာဆိုတာ တာရွည္မထားေကာင္းတဲ့ အရာလို႔ စိုင္းေနာ္ခံယူထားသည္။
မိုးစက္မရိွေတာ့လဲ စိုင္းေနာ္ဘ၀မွာ .......

စိုင္းေနာ္သာ သစ္ပင္တစ္ပင္ဆိုလို႔ရိွရင္ တစ္ပြင့္ေၾကြရင္ ႏွစ္ပြင့္ေ၀တတ္သည္ေလ ... ..။
May 12th

ဟိုမိုတို႕အသံ

By lovealone


Homophobia ဆိုသည္မွာ တိုက္ရိုက္အားျဖင့္ လိင္တူခ်စ္သူမုန္းတီးမႈ ဟုဘာသာျပန္ႏိုင္ပါသည္။ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာရေသာ္ homo ဆိုသည္မွာ လိင္တူခ်င္းခ်စ္ျခင္း၊၊ လိင္တူခ်င္းစံုမက္ျခင္းကိုဆိုလိုျပီး phobia ဆိုသည္မွာ မုန္းတီးမႈဟု ဆိုလိုပါသည္။ ထိုေ၀ါဟာရႏွစ္ခုကိုေပါင္းစပ္ျပီး homophobia ဆိုသည့္ ေ၀ါဟာရသစ္တစ္ခုေပၚေပါက္လာခဲ့ပါသည္။ homo မ်ားကို အၾကမ္းျဖင္းအားျဖင့္ ျမန္မာလို လိင္တူခ်စ္သူဟုေခၚဆိုျပီး homo မ်ားထဲတြင္ အမ်ိဳးအစား (၄) မ်ိဳးကြဲျပားေနပါေသးသည္။

 

(၁) Lesbians (အမ်ိဳးသမီခ်င္းခ်စ္သူမ်ား)

 

(၂) Gays (အမ်ိဳးသားခ်င္းခ်စ္သူမ်ား)

 

(၃) Bisexuals (လိင္တူလိင္ကြဲႏွစ္မ်ိဳးလံုး စံုမက္သူမ်ား)

 

(၄)Transgender (ဆန္႕က်င္ဖက္လိင္သို႕ ေျပာင္းလဲထားသူမ်ား)

 

ဟူ၍ျဖစ္သည္။ ထိုေလးမ်ိဳးလံုးကို အတိုေကာက္အားျဖင့္ LGBT ဟုေခၚဆိုျပီး အားလံုးသည္ homo အမ်ိဳးအစားထဲတြင္ပါ၀င္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ပတ္၀န္းက်င္တြင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ လိင္တူခ်စ္သူဆိုလွ်င္ ႏွာေခါင္းရႈံ႕ခ်င္ၾကသည္။ ဘာေၾကာင့္ပါနည္း။ အေၾကာင္းအရင္းကို ဇစ္ျမစ္လိုက္ျပီး အေျဖရွာၾကည့္ရမည္။ မိန္းမလွ်ာမုန္းသည္ဟု ေျပာေသာသူတစ္ေယာက္ကို ဘာေၾကာင့္ မုန္းတီးရပါသနည္းဟု ေမးျမန္းၾကည့္ေသာ္ ”မိန္းမလွ်ာေတြက တစ္ကယ္တန္းေတာ့ ေယာက်ာ္းစစ္ေတြခ်ည္းပါပဲ။ ေယာက်ာ္းဟာ ေယာက်ာ္းလိုမေနပဲ ကႏြဲ႕ကလ်နဲ႕ ေနေတာ့ အလိုလိုေနရင္း လူအျမင္ကတ္စရာျဖစ္ေနပါတယ္” လုိ႕ဆိုပါသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း ”မိန္းမလွ်ာေတြဟာ ေျခရႈပ္က်တယ္ အဆဲသံတယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ မိန္းမလွ်ာေတြဆီမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ HIV/AIDS ရွိေနတတ္တယ္။” လို႕ဆိုျပန္ပါသည္။ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကဲ့ရဲ႕ေျပာဆိုခံရသည္က gay (အပြင့္ (မိန္းမလွ်ာမွန္းၾကည့္ရံုႏွင့္ သိသာေအာင္ပြင့္လင္းေနထိုင္သူ)) သူမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ သာမန္ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ကဲ့သို႕ ေနထိုင္ေသာ gay (အပုန္း ( မိမိကိုယ္ကို gay မွန္းလူမသိေအာင္ ပုန္လွ်ိဳးကြယ္လွ်ိဳးေနထိုင္သူ)) မ်ားမွာမူ ပတ္၀န္းက်င္၏ ရိုက္ခတ္မႈဒဏ္ကို ေျပာသေလာက္မခံရေခ်။

 

ဤသို႕ဆိုလွ်င္ လိင္တူခ်စ္သူမုန္းတီးသူမ်ားတြင္ မိန္းမလွ်ာမုန္းတီးသူမ်ား ရွိသလို ေယာက်ာ္းလ်ာ မုန္းတီးသူမ်ားလည္းရွိႏိုင္ပါေသးသည္။ မည္သို႕ပင္ဆိုေစကာမူ လိင္တူခ်စ္သူမုန္တီးသူမ်ားအား ျခံဳငံု၍သံုးသတ္ရေသာ္ လိင္တူခ်င္းခ်စ္ခင္ျခင္းကို မုန္းတီျခင္း သဘာ၀တရားကို ဆန္႕က်င္ထားသည္ကို မုန္းတီးျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိသာထင္ရွားေနပါသည္။ မုန္းတီးသူမ်ားက ထိုအခ်က္အရာကို မၾကိဳက္ႏွစ္သက္၍ မုန္းတီးၾကေသာ္ ထိုမုန္းတီးျခင္း၏ အေျဖကို ရွာေဖြဆန္းစစ္ဖို႕လိုအပ္လာျပီျဖစ္သည္။ လိင္တူခ်စ္သူမုန္းတီးသူမ်ားက လိင္တူခ်စ္သူမ်ားကို မုန္းတီးၾကသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္မုန္းတီးရသနည္။ လိင္တူခ်င္းခ်စ္ေသာေၾကာင့္မုန္းတီးသည္။ ဟုတ္ျပီ ဤသို႕ဆိုလွ်င္ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားကေရာ အဘယ္ေၾကာင့္ လိင္တူခ်င္းခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ေနရပါသနည္း။ ????

 

ဥပမာအားျဖင့္ gay တစ္ေယာက္၏ လိင္တူခ်င္းခ်စ္ခင္စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာပံုကို အရင္ဆံုးဆန္းစစ္တင္ျပပါမည္။ ေယာက်ာ္းေလးတစ္ေယာက္သည္ ေမြးရာပါ ဗီဇအရ မိန္းကေလးစိတ္၀င္ေနသည္ျဖစ္ေစ အရြယ္ေရာက္မွ မိန္းကေလးစိတ္ေပါက္လာသည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေစ မိန္းကေလးမ်ားကို စိတ္၀င္စားျခင္းႏွစ္သက္ျခင္းမရွိေတာ့ပဲ ေယာက်ာ္းေလးခ်င္း စတင္စိတ္၀င္စားလာပါေတာ့သည္။ ထိုကဲ့သို႕ မိန္းကေလးစိတ္၀င္လာရျခင္းသည္ အခ်ိဳ႕ေမြးကတည္းက ဗီဇပါလာတတ္သလို အခ်ိဳ႕က အမ်ိဳးသမီမ်ားၾကား (အေမမ်ား၊အမမ်ား) ၾကားတြင္ ၾကီးပ်င္းလာရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေစ မိန္းကေလးစိတ္ဖက္သို႕ ယိမ္းယိုင္သြားတတ္ၾကသည္။ အခ်ိဳ႕မွာမူ မိန္းမလ်ာမ်ားႏွင့္ ေပါင္းသင္းေနထိုင္မိရာမွလဲ (နဂိုနည္းနည္းအခံရွိမည္ဟု ယူဆရသူ) မိန္းမလ်ာလံုးလံုးျဖစ္သြားတတ္ေလ့ရွိသည္။

 

ထိုကဲ့သို႕ ျဖစ္ပြားရျခင္းမွာ ေဆးပညာအရၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္ ခႏၶာကိုယ္အတြင္း ခရိုမိုဇုန္း ေဟာ္မုန္းဓာတ္ တစ္မ်ိဳးေျပာငး္လဲသြားျခင္းေၾကာင့္ဟုဆိုသည္။ ေဟာ္မုန္းဓာတ္တြင္ အဖိုေဟာ္မုန္းႏွင့္ အမေဟာ္မုန္းဟူ၍ တည္ရွိေနျပီး မိန္းမလ်ာမ်ားသည္ ခႏၶာကိုယ္အတြင္း အမေဟာ္မုန္းဓာတ္လြန္ကဲ သြားသူမ်ားဟူယူဆရမည္ျဖစ္သည္။ ေယာက္်ားလ်ာမ်ားကိုမူ အဖိုေဟာ္မုန္းဓာတ္ လြန္ကဲေနသူမ်ားဟူ ယူဆႏိုင္ပါသည္။ ခႏၶာကိုယ္ဇီ၀ေဗဒ ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္စဥ္အရ ေျပာင္းလဲသြားေသာ ထိုအေျခေနမ်ားေၾကာင့္ လိင္တူခ်စ္သူအမ်ားစုသည္ သဘာ၀အတိုင္း အဖိုႏွင့္အမ စံုမက္ျခင္းမရွိေတာ့ပဲ အဖိုအဖိုခ်င္းျဖစ္ေစ အမအမခ်င္းျဖစ္ေစ စံုမက္သြားတတ္ပါသည္။ ထိုကဲ့သို႕စိတ္ေပါက္လာရျခင္းသည္ စိတ္ေရာဂါတစ္မ်ိဳးမဟုတ္ေၾကာင့္ ကမၻာေပၚရွိ ေဆးပညာရွင္မ်ားက အၾကိမ္ၾကိမ္စမ္းသတ္ကာ အတည္ျပဳထားျပီျဖစ္သည္။ ဤသို႕ဆိုလွ်င္ ထိုစိတ္မ်ိဳးသည္ ကုသလို႕မရႏိုင္ေတာ့တာ ေသခ်ာေနသည္မဟုတ္ပါလား။

 

 

အကယ္၍စာဖတ္သူသည္ လိင္တူခ်စ္သူမုန္းတီးသူ တစ္ဦးဆိုပါက သင္ဘာဆက္လုပ္မည္နည္း။ အကယ္၍စာဖတ္သူတို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕သည္ ဆိုပါစို႕ လိင္တူခ်စ္သူမုန္းတီးသူမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္ပဲ ထားပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ စဥ္းစားၾကည့္ၾကမည္။ မိန္းမလ်ာမ်ားကို မုန္းသည္။ မိန္းမလ်ာမ်ားသည္ ေယာက္်ားကေယာက်ာ္းလိုမေနပဲ ကႏြဲ႕ကလ်ေနသည္။ ေယာက်ာ္းခ်င္းၾကိဳက္ၾကသည္။ သဘ၀တရားၾကီးကုိ ဆန္႕က်င္ထားၾကသည္။ ဤအခ်က္မ်ားကို တစ္ခုခ်င္းစဥ္းစားၾကည့္ေသာ္ မိန္းမလ်ာမ်ားသည္ ဘာသာေရးအရ အတိတ္ဘ၀က မေကာင္းမႈ ျပဳလုပ္ခဲ့၍ ယခုဘ၀တြင္ ယခုကဲ့သို႕ ျဖစ္ပြားေနရျခင္းျဖစ္သည္။ ဤသို႕ဆိုလွ်င္ ၄င္းတို႕သည္ မိမိအတိတ္ဘ၀၏ ၀ဋ္ေကြ်းမ်းကို ခါးစီးျပီးျပန္လည္ ေပးဆပ္ေနက်သူမ်ားမဟုတ္ပါလား ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘာေၾကာင့္မုန္းတီးေနရပါမည္နည္း။ မိန္းမလ်ာမ်ားသည္ ခႏၶာကိုယ္ဇီ၀ေဗဒ ေျပာင္းလဲမႈအရ လိင္စိတ္ေျပာင္းလဲသြားၾကသည္။ ဤသည္ကလည္း ပင္ကိုယ္သဘာ၀ပင္မဟုတ္ပါလား။ ထိုကဲ့သို႕ျဖစ္လာရျခင္းသည္ ၄င္းတို႕ကိုယ္တိုင္ ျဖစ္ခ်င္လြန္း၍ လုပ္ယူခဲ့ၾကသည္မဟုတ္။ သဘာ၀တရားၾကီးကေပးေသာ အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ မလႊဲမေရွာင္သာျဖစ္ခဲ့ၾကသည္ေလ။ ၄င္းတို႕တြင္ အျပစ္ရွိၾကသည္လား။ ၄င္းတို႕၏စိတ္သည္ သဘာ၀မဟုတ္ဘူးဟုဆိုရေသာ္ ထို႕ကဲ့သိုစိတ္မ်ိဳးျဖစ္ေနျခင္း သည္ကလည္း သဘာ၀တစ္မ်ိဳးပင္မဟုတ္ပါလား။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘာအတြက္ေၾကာင့္ ဆက္လက္မုန္းတီးေနပါဦးမည္နည္း။

 

မိန္းမလ်ာျဖစ္ေစ ေယာက်ာ္းလ်ာျဖစ္ေစ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုးသည္။ လူအသိုင္းအ၀ိုင္းတြင္ေနထိုင္ေနၾကေသာ လူသားမ်ားပင္မဟုတ္ပါလား။ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားတြင္လည္း ျဖဴစင္ေသာစိတ္ ၾကည္လင္ေသာေမတၱာႏွင့္ လူသားဆန္သည့္စိတ္ဓာတ္မ်ားရွိပါသည္။ ေျခရႈပ္တတ္ေသာ မိန္းမလ်ာမ်ားရွိတတ္ၾကသလို အေမအိုႏွင့္ မိသားစုကို တစ္ဖက္တစ္လမ္းကေန လမ္းေဘးမွာေစ်းေရာင္းျပီး မိဘေက်းဇူးကိုဆပ္ေနၾကသည့္ မိန္းမလ်ာမ်ားလည္းရွိပါသည္။ HIV/AIDS ေရာဂါရွိျပီး ကူးစက္ျပန္႕ပြားေအာင္ျပဳလုပ္ေနသူမ်ားရွိသလို HIV/AIDS ကူးစက္မႈက်ဆင္းေရးအတြက္ လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ စြမ္းစြမ္းတမံ အားၾကိဳးမာန္တတ္ ၾကိဳးစားေနၾကေသာ မိန္းမလ်ာမ်ားလဲဒုနဲ႕ေဒး ေတြ႕ရွိႏိုင္ပါသည္။ ေကာင္းတယ္မေကာင္းဘူး ဆိုးတယ္မဆိုးဘူးဆိုသည္မွာ မိန္းမလ်ာျဖစ္တည္ျခင္း ေယာက်ာ္းလ်ာျဖစ္တည္ျခင္း လိင္တူခ်စ္သူျဖစ္တည္ျခင္းေတြႏွင့္ လားလားမွ်မသက္ဆိုင္ပါေခ်။ သဘာ၀အတိုင္း ေနထိုင္သူ (homo မဟုတ္သူမ်ား) မ်ားလည္း မေကာင္းမႈကို အခ်ိန္မေရြးၾကဴးလြန္ႏိုင္သည္။ homo မဟုတ္ေပမယ့္ လိင္အေပ်ာ္အပါးကို လိုက္စားေနသူေတြ၊ မူးယစ္ေဆး၀ါးသံုးစြဲေနသူေတြ၊ ခိုးဆိုးလုယက္တိုက္ခိုက္ေနသူေတြ၊ မုဒိမ္းမႈၾကဴးလြန္ေနသူေတြ ေန႕စဥ္ႏွင့္အမွ် ေတြ႕ရွိႏိုင္ပါသည္။

 

ဤသို႕ဆိုလွ်င္ စာဖတ္သူသင္သည္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအေပၚ မုန္းတီးခ်င္ေသးပါသေလာ။ ဆက္လက္မုန္းတီးေနဦးမည္ဆိုပါက ယေန႕ကမၻာေပၚတြင္ လိင္တူခ်စ္သူအေရအတြက္ လူဦးေရ သန္းဆယ္ခ်ီမက ရွိေနသည္။ ထိုသူေတြအားလံုးကို သင္မုန္းတီးေတာ့မည္လား။ ၄င္းတို႕ထဲတြင္ ႏိုင္ငံႏွင့္လူမ်ိဳးကို အက်ိဳးျပဳေနသူမ်ားပါမည္။ လူ႕အသက္ကိုကယ္သည့္ ဆရာ၀န္မ်ားပါမည္။ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားပါမည္။ သင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ေနသည့္ အႏုပညာရွင္မ်ားလည္းပါႏိုင္သည္။ သင့္ရဲ႕ ေဆြမ်ိဳးအသိုင္းအ၀ိုင္းထဲကလည္း ပါႏိုင္သည္။ ေနာက္ဆံုးသင့္မိသားစု သင့္ညီအကို ေမာင္ႏွမမ်ားထဲတြင္လည္းပါႏိုသည္။ သင္ေမြးထားသည့္ ကေလးလညး္ လိင္တူခ်စ္သူျဖစ္ေနႏိုင္သည္ ။ ဤသို႕ဆိုလွ်င္ သင္ဘာဆက္လုပ္မည္နည္း။ လိင္တူခ်င္းခ်စ္ျခင္းသည္ ေရာဂါမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုသ၍လညး္မရပါ။ သင္မုန္းတီးေနရံု သင္ဖိႏွိပ္ခြဲျခားေနရံု သင္ရြံရွာေနရံုႏွင့္ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား ေပ်ာက္ကြယ္သြားမည္ေလာ။ ထိုကိစၥၾကီးျပီးဆံုးသြားမည္ေလာ။ သင္အျပဳလုပ္သင့္ဆံုးနွင့္ အျပဳလုပ္ထုိက္ဆံုးတစ္ခုသာ ရွိသည္။ ထိုသည္က လိင္တူခ်စ္သူမ်ားႏွင့္ လိင္တူခ်င္းခ်စ္ျခင္းအေပၚ သင္လက္ခံေပးရံုသာရွိသည္။

 

ယေန႕ကမၻာေပၚတြင္ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအေပၚ လူသားခ်င္းခြဲျခားဖိႏွိပ္ဆက္ဆံ မႈေၾကာင့္ မည္သည့္ေကာင္းက်ိဳးမ်ားရရွိလာႏိုင္ပါသနည္း။ မည္သည့္ေကာင္းက်ိဳးမွ မရပါ။ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားကို မုန္းတီးလိုက္ေသာေၾကာင့္ ကမၻာၾကီးပိုျပီးသာယာစိုေျပလာပါသလား။ ေရႊေငြေက်ာက္သံပတၱျမားေတြ ပိုမိုေပါမ်ားလာပါသလား။ ေရနံေတြ ေျမၾကီးထဲက စည္ပိုင္းလိုက္ထြက္လာပါသလား။ လိင္တူခ်င္းခ်စ္၍ေကာ ကမၻာၾကီးဘာေတြမ်ား ဆုတ္ယုတ္သြားပါသနည္။ လူေတြအစာေရစာ ငတ္ကုန္ၾကပါသလား။ ရာသီဥတုေတြေဖာက္ျပန္လာပါသလား။ မည္သည့္ဆိုးက်ိဳးေတြမွ ျဖစ္လာစရာအေၾကာင္းမရွိပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေျပာၾကသည္ လိင္တူခ်စ္သူေတြမ်ားျပားလာပါက ကမၻာၾကီးတြင္ လူသားေတြမ်ိဳးတုန္းမည့္ အႏၱရာယ္ကိုစိုးရိမ္ရသည္ဟုဆိုသည္။ ဤသို႕ဆိုလွ်င္ ကမၻာေပၚတြင္တစ္ေန႕ တစ္ျခားလူဦးေရ တိုးပြားေနသည္မွာ အဘယ္ေၾကာင့္ပါနည္း။ မစိုးရိမ္ပါႏွင့္ လိင္တူခ်င္းမခ်စ္သူမ်ားကို သင္ရိုက္သတ္ေသာ္ေတာင္ပင္လွ်င္ ၄င္းတို႕ကို လိင္တူခ်င္းခ်စ္ခိုင္း၍မရပါ။ ငပိရည္ဘယ္ေလာက္ အနံ႕ဆိုးဆိုး ၾကိဳက္သည့္သူက ၾကိဳက္သည္။ မၾကိဳက္သည့္သူကမၾကိဳက္ပါ။ စိတ္သေဘာထားကြဲျပား၍ သူတစ္ပါးမိမိႏွင့္ အၾကိဳက္ခ်င္းမတူသည္ကို သင္က ကဲ့ရဲ႕ေနဦးမည္ေလာ။ အျပစ္တင္ေ၀ဖန္ေနဦးမည္ေလာ။ ဖိႏွိပ္ခြဲျခားဆက္ဆံေနဦးမည္ေလာ ။ ဤသို႕ဆိုလွ်င္သင္သည္ ေလာကၾကီးတြင္ လြန္စြာမွသူတစ္ပါးအခြင့္အေရးကိုမေလးစားသူ သေဘာထားေသးသိမ္ႏုတ္သူ တစ္ဦးျဖစ္သြားပါလိမ့္မည္။

 

ယခုဆိုလွ်င္ ႏိုင္ငံေက်ာ္ ကမၻာေက်ာ္ အဆိုေတာ္ ရုပ္ရွင္မင္းသား မင္းသမီးမ်ားပင္လွ်င္ မိမိကိုယ္ကုိလိင္တူခ်စ္သူဟု လူအမ်ားေရွ႕တြင္ဖြင့္ဟ၀န္ခံလာၾကျပီျဖစ္သည္။ အျခားသင္မသိႏိုင္ေသာ ပုန္းလွ်ိဳးကြယ္လွ်ိဳးျဖင့္ လိင္တူခ်စ္သူစိတ္၀င္ေနၾကသူမ်ား ဤကမၻာေပၚတြင္ မည္မွ်ပင္ရွိေနဦးမည္နည္း။ တစ္ကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕လူသားမ်ားသည္ လိင္တူခ်စ္သူျဖစ္ေစ၊ မိန္းမလ်ာျဖစ္ေစ၊ အေျခာက္ျဖစ္ေစ၊ ဂန္ဒူးျဖစ္ေစ၊ ေယာက်ာ္းလ်ာျဖစ္ေစ၊ အားလံုးသည္ ေျခႏွစ္ဖက္လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ခ်စ္တတ္သည့္စိတ္၊ ႏွလံုးသားႏွင့္အသက္ရႈေနၾကေသာ ”လူ” ေတြပင္မဟုတ္ပါလား။

 

လိင္တူခ်စ္သူမ်ားကို မုန္းတီျခင္းသည္ လူသားအခ်င္းခ်င္း မုန္းတီးျခင္းသာျဖစ္သည္

 

လိင္တူခ်စ္သူမ်ားကို ခြဲျခားျခင္းသည္ လူသားအခ်င္းခ်င္း ခြဲျခားျခင္းသာျဖစ္သည္

 

လိင္တူခ်စ္သူမ်ားကို ဖိႏွိပ္ျခင္းသည္ လူသားအခ်င္းခ်င္း ဖိႏွိပ္ျခင္းသာျဖစ္သည္

 

လိင္တူခ်စ္သူမ်ားကို ေစာ္ကားျခင္းသည္ လူသားအခ်င္းအခ်င္းေစာ္ကားျခင္းသာျဖစ္သည္

 

လိင္တူခ်စ္သူမ်ာသည္လည္း အေသြးႏွင့္ကိုယ္အသားႏွင့္ကိုယ္ ခ်စ္တတ္၊ ၾကင္နာတတ္၊ ခံစားတတ္သည့္ လူသားစင္စစ္ေတြျဖစ္ၾကပါသည္။ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားသည္ လိင္တူခ်င္းခ်စ္ျခင္း၊ အမ်ားႏွင့္ ေနပံုထိုင္ပံုကြဲျပားျခင္းကလြဲ၍ ဘာမေကာင္းတာမ်ားရွိေနပါသနညး္။ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားသည္…ႏူ၀ဲကုတၱေနသည့္သူေတာင္းစားမ်ားမဟုတ္ပါ။ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားသည္ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးထဲတြင္လည္းမပါပါ။ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားသည္ ေဒ၀ဒတ္ႏွင့္လဲ အမ်ိဳးမေတာ္ပါ။ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားလိုခ်င္သည္က ”လိင္တူခ်စ္သူ ျဖစ္တည္ျခင္းကို လက္ခံျခင္း” သာျဖစ္သည္။ ထိုကိစၥကို သင့္တြင္ ”ကိုယ္ခ်င္းစာတရား” ဟူသည့္အရာရွိရံုႏွင့္ သင္ျပဳလုပ္ေပးႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။

 

ယခုဆိုလွ်င္ လိင္တူခ်စ္သူတို႕၏ အခြင့္အေရးေတာင္းဆိုသံတို႕သည္ ကမၻာေျမၾကီးေပၚတြင္ ေနရာအႏွံ႕အျပား မွၾကားေနရမည္ျဖစ္သည္။ ပူေႏြးေသာအရပ္တြင္လည္း ၾကားရမည္။ စိုစြတ္ေသာအရပ္တြင္လည္းၾကားရမည္။ ေအးခဲေသာအရပ္တြင္လည္း  ၾကားရမည္။ ေတာင္ကုန္းေတာင္တန္းေဒသေတြတြင္လည္းၾကားရမည္။ ေျမျပန္႕ေဒသေတြတြင္လည္းၾကားရမည္။ ေနရာလပ္မက်န္ သင္ၾကားရေတာ့မည္။ သင္ၾကားပါသလား။ ကြ်န္ေတာ္တို႕၏ ဟစ္ေၾကြးသံေတြ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေတာင္းဆိုသံေတြကို သင္ၾကားပါသလား။ မပူပါႏွင့္ သင္ၾကားရပါလိမ့္မည္။ သင္ၾကားကိုၾကားလိမ့္မည္။

 

 

မွတ္ခ်က္။        ။ေမလ (၁၇) ရက္ေန႕တြင္က်ေရာက္မည့္  International Day Against Homophobia ေန႕အား ဂုဏ္ျပဳၾကိဳဆို ေရးသားတင္ဆက္လုိက္ပါသည္။

 

 

                                                                                                    Chit Ye Aung

                                                                                        boytheboy.sept@gmail.com

                                      

 

Oct 18th

ေမာင္----------၁

By တိုက္တန္မယ္ေတာ္ ေဒစီဂ်ိမ္း
ေမာင္
    
       က်မရဲ. ့အခ်စ္ဦးက.      ေမာင္မဟုတ္ခဲ့ေပမယ့္

      က်မရဲ. ့မခ်စ္ဖူးတဲ့ အခ်စ္ထူးကို.   ေမာင္ရခဲ့တာပါေမာင္----

ေမာင္

      ခ်စ္ဖူးေပမယ့္      အခ်စ္ရူးျဖစ္ခဲ့ရတဲ့က်မေလ

      ယံုနိုင္ဖြယ္မရွိေလေအာင္ စြဲလမ္းခဲ့တာပါေမာင္

ေမာင္

     ပစၥဳပန္ေတာင္ မပိုင္စိုးနိုင္တဲ့ က်မက

    အနာဂါတ္ဆိုတာကို ဘယ္လိုျပင္ဆင္နိုင္မလဲ ေမာင္

ေမာင္
 
    ခ်စ္တာကို မ်က္ကြယ္ျပဳလိုရင္ေတာင္

    ေမတၱာကိုေတာ့ အေရးထားလိုက္ပါ ေမာင္

ေမာင္ 

    က်မဟာ အေတာင္ပံေတြ မျပဲခဲ့ပဲ 
    
    ဘာေၾကာင့္ ေမာင့္ေပၚဝဲခ်င္မိပါလိမ့္ ေမာင္

ေမာင္ 

     က်မအခ်စ္ေတြကို မျမင္တတ္ခဲ့လို ့

    က်မေလ ေမာင့္ကို လူလို ့ပဲျမင္လ်က္ပါေမာင္ 

     လဒူ လို ့ေတာ့မေျပာပါဘူးေမာင္

ေမာင္ 

      က်မကိုပစ္မုန္းခဲ့လို ့ က်မေလ 
 
      ေမာင့္ကို ေခြးကိုက္တဲ့ ခံုဖိနပ္နဲ ့လဲ 

      မရုိက္ခ်င္ပါဘူး ေမာင္

ေမာင္ 

      ေမာင့္ကို ခ်စ္တယ္ ယံု -----။

မည္သူ ့ကိုမွ မရည္ရြယ္ပါ တိုက္ဆိုင္မႈရွိလွ်င္ ခြလြတ္ၾကပါရွင့္။
လူသားအားလံုးကိုေလးစားတဲ့ 
ေဒစီဂ်ိမ္း 





 
Mar 15th

ေတာင္ေပၚသားေလး...စိုင္း

By ina

ေဝးၿပီဆိုတဲ႕ အသိ တစ္ခု ရင္ထဲ ေရာက္ခဲ႕ ကတည္းက ငါ့ရင္ထဲ မွာလဲ မေပ်ာ္ေတာ့ ပါဘူး စိုင္းေရ။ တိုင္းရင္းသား တစ္ဥိး ၿဖစ္တဲ႕ မင္းက စကား သံ ဝဲဝဲနဲ႕ ေၿပာ လိုက္ရင္ သူမ်ား ေတြနဲ႕ မတူပဲ တစ္မ်ိဳး မွဳကြဲေနတဲ႕ မင္းရဲ႕ မပီတဲ႕ စကားသံ ေတြကိုလည္း ငါ လြမ္းေနတယ္ စိုင္းေရ။ ရန္ စကားေတြ နဲ႕အၿမဲ ရန္လိုေန တက္တဲ႕မင္း ရင္ထဲ မွာငါ့ အတြက္ စိုးရိမ္ စိတ္ေတြ အၿပည့္ ရွိေနတယ္ ဆိုတာ မင္း မေၿပာ ေပမယ့္ ငါနားလည္ ပါတယ္။ မင္း မွတ္မိ ေသးလား ငါတို႕ရဲ႕ ခင္မင္မွဳအစ ဘာအေရာင္မွ မေရာပဲ ၿဖဴစင္ေန ၾကၿပီး တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ မခံခ်င္ ေအာင္ေၿပာလို႕ ညေပါင္းမ်ားစြာ သက္ဝင္လွပ ခဲ႕ၾကတယ္ ဆိုတာ မင္းလည္း သိမွာပါ။ 

 

အၿမဲ လိုရန္စကား ေတြေၿပာေန တက္ေပမယ့္ မင္း ရင္ထဲက ေစတနာေတြ ၿမင္ေန သိေနတဲ႕ ငါလည္း စိတ္ဆိုးဖို႕ သတိမရ ခဲ႕ဘူးေလ။ တစ္ခါ တစ္ခါ စိတ္လိုမွ စကားေတြ အမ်ားၾကိး ေၿပာတက္တဲ႕ မင္း အတြက္ ငါက အရမ္းစကား မ်ားတဲ႕ သူအၿဖစ္နဲ႕ ေပါ့ေလ။ ရန္ၿဖစ္ခ်ိန္ ကလြဲရင္ မင္း က နားေထာင္ရံု သက္သက္၊ ငါက မေမာ နိဳင္ေသာ အၿဖစ္ပ်က္၊ အေတြ႕ အၾကံဳ ေတြနဲ႕ စကားမ်ားေန သေလာက္ မင္းကေတာ့ ငါေၿပာ သမွွ် သေဘာတက် နားမညည္းတမ္း နားေထာင္တက္ တဲ႕ငါ့ရဲ႕ အၿမဲတမ္း တစ္ဦးတည္း ေသာပရိသတ္ တစ္ဦး အၿဖစ္နဲ႕ေလ။ ေၿပာစရာ အေၾကာင္း အရာေတြ မရိုးတန္း ေၿပာနိဳင္ သေလာက္ မညည္းတမ္း နားေထာင္ ေနတက္တဲ႕ မင္းက ငါစကား မေၿပာရင္ မေနတက္ဘူး လို႕ခဏခဏ ေၿပာတက္ တဲ႕သူေလ။ စိတ္ညစ္ စရာေတြနဲ႕ ၾကံဳေနရလား လို႕လဲအၿမဲ စိတ္ပူေန တက္တ ဲ႕မင္း ကို ငါအရမ္း လြမ္းပါတယ္ စိုင္း။

 

မင္း မၾကိဳက္တဲ႕ တၿခားသူ ေတြအေၾကာင္း ေၿပာတိုင္း ရန္ၿဖစ္ဖို႕ ခနဲ႕စကား ဆိုဖို႕ဆို ရန္ေတြ႕ေကာင္း တဲ႕ မင္း ကို ၾကည့္ၿပိး ရယ္ေမာ အသက္ဝင္ ခဲ႕ရတဲ႕ ညေတြ အတြက္ အခုခ်ိန္ထိ တမ္းတ ေနမိဆဲ ပါစိုင္း။ တစ္ခါ တစ္ခါ စိတ္ေကာင္း ဝင္လို႕ စိတ္လို လက္ရ သီခ်င္းေလး ေတြညည္းၿဖစ္ တဲ႕အခ်ိန္ေတြ။ အတူရယ္ေမာ ၿဖစ္ခဲ႕ ၾကတဲ႕ နာရီ အပိုင္း အစေလးေတြ ကအခုေတာ့ ငါတို႕နွစ္ေယာက္နဲ႕ မသက္ဆိုင္ ေတာ့တဲ႕ ကာလ တစ္ခုကို ေရာက္ေန ခဲ႕ၾကၿပီေနာ္။ မင္း စိတ္ဆိုးရင္ အရမ္းခ်စ္ဖို႕ ေကာင္းလို႕ စိတ္မဆိုး ဆိုးေအာင္ ေၿပာခဲ႕တာေတြ၊ မင္း စိတ္ဆိုး တဲ႕ပံုစံကို ၾကည့္ၿပိး အားပါးတရ ရယ္ေမာ ခဲ႕ရတဲ႕ အခ်ိန္ ေတြကို မင္း လြမ္းသလို ငါလည္းလြမ္း ေနဆဲပါစိုင္း။ 

မင္း မၾကာခဏ ေၿပာတဲ႕ ခင္ဗ်ား ဆိုတဲ႕ အသံုး အနွဳန္းေလး ကိုလဲ ငါလြမ္းတယ္ စိုင္း။ မင္း မၾကိဳက္ တဲ႕ အလုပ္ေတြ ေန႕စဥ္လုပ္ မိေနရင္း မင္းကို ငါလြမ္းေနတယ္ ဆိုရင္ မင္း ယံုပါ့မလား။ မင္း မဟုတ္တဲ႕ တၿခား ေကာင္ေလးေတြ နဲ႕စကားေၿပာ ရင္ညိဳညင္ တက္တဲ႕မင္းက အဲဒီ အခ်ိန္ဆို စကားမ်ားပါတယ္ ဆိုတဲ႕ ငါအရံူးေပး ရေလာက္ေအာင္ စကားေတြ အမ်ားၾကိး ေၿပာၿပီး ရန္ေတြ႕ တက္တာေလ။ " မင္းသိပ္ရန္ေတြ႕ ေကာင္းတယ္ "လို႕ ေၿပာရင္ ပိုလို႕စိတ္ ဆိုးတက္တာ ေလးေတြကလည္း ငါ့အတြက္ အမွတ္ တရပါပဲစိုင္း။

 

" ဟုတ္တာေပါ့ က်ဳပ္လို ပညာမတက္၊ ဂုဏ္မရွိ ၊ေငြမရွိေကာင္ ကခင္ဗ်ား အတြက္ အပ်င္းေၿပ ေတာင္ မသံုးမဝင္ ပါဘူး "လို႕ကေလး တစ္ေယာက္လို ရန္စကား ေၿပာတက္တဲ႕မင္း။ တစ္ခါတစ္ခါ လဲ ရန္ၿဖစ္၊ တစ္ခါတစ္ခါ လဲစိတ္ပူ၊ တစ္ခါတစ္ခါ စိတ္ေကာက္ၿပိး မေခၚၿဖစ္ ၾကရင္ အရင္အေလွ်ာ့ ေပးၿပိး ေခၚဖို႕လဲ ဝန္မေလး တက္တဲ႕ မင္းက "ခင္ဗ်ား ေနနိဳင္ေပမယ့္ က်ဳပ္ကမွ မေနနိဳင္တာ" ဆိုၿပိး စေခၚ တက္ေပမယ့္ ေလသံကေတာ့ အၿမဲ မာမာ ပါပဲ။ 

တစ္ခါတစ္ေလ " က်ဳပ္ ခင္ဗ်ားကို မေခၚပဲ ေနခ်င္လိုက္ တာဗ်ာ " လို႕လဲ ညည္းေနတက္ ေပမယ့္ တစ္ခါမွလည္း အေကာင္းေဖာ္ လုပ္ေဆာင္ နိဳင္ၿခင္း မရွိတဲ႕ မင္း ရင္ထဲက အခက္ခဲ ကိုငါနားလည္ ပါတယ္စိုင္း။ " ခင္ဗ်ား ၿပန္လာရင္ ေဘာင္းဘီတိုတို ဝတ္တဲ႕ ခင္ဗ်ားကို ကိုက္ဖို႕ ကၽြန္ေတာ္ ေခြးတစ္ေကာင္ ေမြးထားတယ္ သိလား။ အဲဒီေခြး နဲ႕ ခင္ဗ်ား ၿပန္လာရင္ ရူးတိုက္ၿပိး ကိုက္ခိုင္းမယ္" လို႕ မင္း ေၿပာခဲ႕ တုန္းက ငါအရမ္း သေဘာက်လို႕ အားပါးတရ ရယ္ေမာၿဖစ္ ခဲ႕တာ အခုေန ေတြးရင္ေတာင္ ၿပံဳးမိေန ေသးတယ္စိုင္းေရ။

 

ေဒါသေတြနဲ႕ အၿမဲ ရန္လိုေန တဲ႕မင္း့က " ငါနဲ႕ေတြ႕တိုင္း ရန္ၿဖစ္ဖို႕ ပဲအၿမဲ စဥ္းစား ေနသလား" လို႕ ေတာင္ ေၿပာယူရတဲ႕ အထိ ရန္ေတြ႕ေကာင္းတဲ႕ သူပါပဲ။" ေတြ႕ဖူးသမွ် တိုင္းရင္းသား ေတြထဲမွာ မင္းတစ္ေယာက္ ပဲရန္ေတြ႕ ေကာင္းၿပီး ခင္စရာ မေကာင္းဘူး၊ တကၠသိုလ္ တက္တုန္းကလဲ သူငယ္ခ်င္း တိုင္းရင္းသား ေတြ အရမ္းရိုးသား ၾကၿပိး သေဘာေကာင္း ခင္ဖို႕ ေကာင္းတယ္ မင္းက်မွပဲ ရန္ေတြ႕ေကာင္း တဲ႕ေတာင္ၾကီးသား တိုင္းရင္းသားပဲ "လို႕ ငါေၿပာေတာ့ " ဟုတ္တယ္ က်ဳပ္က ပညာမတက္ ဂုဏ္မရွိ၊ ေငြမရွိ ၊လူမွဳေ၇းလဲ နားမလည္တဲ႕ ေကာင္ " ဆိုၿပိး ေဒါသေတြ ထြက္ၿပိး မပီတဲ႕ စကားသံ ေတြနဲ႕ " ခင္ဗ်ားေနာ္ ခင္ဗ်ား " လို႕ အားမလို အားမရ ေအာ္ညည္းသံ ေတြကို သေဘာတက် ရယ္ေမာ ခဲ႕ဘူးတယ္ ေလစိုင္း။ 

 

မင္း ေနမေကာင္းလို႕ ငါဆီမေရာက္ ၿဖစ္ခဲ႕ရင္ စိတ္ပူေန တက္ေပမယ့္ မင္းေရာက္ လာရင္ေတာ့ ေနေကာင္းလား လို႕မေမး ၿဖစ္ခဲ႕ေပမယ့္ ငါလည္း မင္းမလာတဲ႕ ရက္ေတြမွာ သတိရေနခဲ႕ ပါတယ္စိုင္း။ ေနေကာင္းလား လို႕ေမးေဖာ္ မရတဲ႕ ငါ့ကို အၿပစ္ တင္စကား ေၿပာဖို႕ သတိမရပဲ ငါ့ကို" ေနေကာင္းလား အဆင္ေၿပရဲ႕လား" လို႕ ဂရုတစိုက္ ေမးတက္တဲ႕ မင္းရင္ထဲက တစ္စံုတစ္ရာ ကို မသိဟန္ ေဆာင္ခဲ႕မိတာ နားလည္ေပးပါ စိုင္း။

 

" ကၽြန္ေတာ္ ေလ နွင္းေတြဆို သိပ္ခ်စ္တာ" လို႕ ခပ္ညည္းညည္း ေၿပာေလ့ ရွိတဲ႕ မင္းရင္ထဲက ဇာတိကို လြမ္းေနတဲ႕ အလြမ္းေတြ ကို ငါ ကိုယ္ခ်င္းစာ မိပါရဲ႕။ ဒါေပမယ့္ စိုင္း မင္းခ်စ္တဲ႕ နွင္းေတြကို ငါသိပ္မုန္း တယ္ဆိုတဲ႕ အေၾကာင္းေတာ့ မေၿပာၿဖစ္ ခဲ႕ဘူးေနာ္။ နွင္းေတြ ၿပည့္ေနတဲ႕ နွင္းေတာထဲမွာ ေနမင္းကလဲ ေတာက္ေတာက္ ပပနဲ႕ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေနရဲ႕အပူေငြ႕ ကိုနညး္နည္းမွ မရရွိနိဳင္တဲ႕ ေဒသ တစ္ခုမွာ ေရာက္ေနတဲ႕ ငါ့အတြက္ နွင္းေတြကို အရမ္းမုန္းတယ္ သိလား။ နွင္းေတာ ထဲမွာ ေရာက္ခဲ႕ ေပမယ့္ နွင္းေတြနဲ႕ တစ္ခါမွ မေဆာ့ဖူးတဲ႕ ငါ့ကို မင္းသိ၇င္ အံ႕ၾသ မယ္ထင္ပါရဲ႕။ နွင္းေတြ ေၾကာင့္ ကြဲအက္မတက္ ေအးစိမ္႕ေအာင္ ခ်မ္းတဲ႕ အခ်မ္းဒဏ္ ေအာက္မွာ ဘဝ ဆိုတဲ႕ စကားလံုး တစ္ခု အတြက္ ရုန္းကန္ရတဲ႕ အခါ နားက်ည္းမွဳ ေတြလဲ အစီအရီ ၿဖစ္လို႕။ 

 

တစ္ခါတစ္ရံ ေၿပာၿပ ရခက္တဲ႕ ရင္တြင္းခံ စားခ်က္ေတြ အေၾကာင္း မင္းမသိ တာပဲ ေကာင္းပါတယ္ စိုင္းေရ။

 မဝံ႕မရဲ ေမးတက္တဲ႕ " ကၽြန္ေတာ္ကို တစ္ခါ တစ္ေလ သတိရလားဟင္ " ဆိုတဲ႕ အေမးေလး ေတြကို ရီစရာ ပ်က္လံုးတစ္ခု ၾကားရသလို ရယ္ေမာ ၿပီး " ဘယ္ကသာ စိုင္းရယ္ သတိရဖို႕ အခ်ိန္ေတာင္ မရွိဘူး၊ ဒီမွာ အရမ္းခင္ ဖို႕ေကာင္းတဲ႕ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ေကာင္ေလးေတြ နဲ႕စကားေၿပာ ေနရတာ ေပ်ာ္ေနလို႕ မင္းကိုေတာင္ ေမ႕ရတဲ႕ အထိပဲ " လို႕ ရယ္ေမာ ေနာက္ေၿပာင္ တဲ႕အခါ ကေလး တစ္ေယာက္ လိုဟန္မ ေဆာင္နိဳင္ပဲ ခ်က္ခ်င္း ရန္ေတြ႕ တက္တဲ႕မင္း။ " အဲဒါေၾကာင့္ ေၿပာတာ စိုင္းရဲ႕ သူတို႕ေတြက စကားေၿပာလဲ သိပ္ယဥ္ေက်း ၾကတာ ခ်စ္ဖို႕လဲ ေကာင္းတယ္၊ စိုင္းလိုလဲ ရုပ္မဆိုး ဘူး၊ ရန္လည္း မေတြ႕ တက္ၾကဘူး သိလား " လို႕ ငါေၿပာေတာ့ " ခင္ဗ်ားေနာ္ က်ဳပ္ကို ေဒါသ ၿဖစ္ေအာင္ လာလာ မစြနဲ႕ "လို႕ ေဒါသ တစ္ၾကိး ၿပန္ေအာ္ တက္တာ ေလးေတြလဲ ဇတ္ဝင္ခန္း တစ္ခုလို အစီအရီနဲ႕ အမွတ္တရ ရွိေန ဆဲပါပဲစိုင္း။

 

အေၿခအေန တစ္ခုေၾကာင့္ မေတြ႕ရ ေတာ့ေပမယ့္ အရင္လို ေဒါသတၾကိး ေရရြတ္တက္တဲ႕ စိုင္းတစ္ေယာက္ ဘယ္သူ႕ကိုမ်ား ရန္ေတြ႕ ေနမလဲ လို႕ မၾကာခဏ ေတြးေန မိတယ္။ ငါမဟုတ္တဲ႕ တၿခားသူေတြက မင္းရင္ထဲက ၿဖဴစင္ မွဳေတြကို ငါလို နာလည္ၿပိး ခြင့္လြတ္ပါ့ မလားလို႕လည္း စိတ္ပူ ေနမိတယ္။ ရိုးသား တဲ႕ စိတ္ထားနဲ႕ အၿမဲ ရန္လို ေနတက္တဲ႕ စိုင္းတစ္ေယာက္ ဒီအခ်ိန္ ဘယ္သူနဲ႕ ရန္ၿဖစ္ေန မလဲလို႕ ေတြးေနမိတဲ႕ ငါရဲ႕ သတိရ ၿခင္းေတြ အေၾကာင္း မင္း့သိေအာင္ မၾကိဳးစား ေတာ့ပါဘူး စိုင္း။ ေသခ်ာ တာတစ္ခုက မင္း့ဆီမွာ က်န္ခဲ႕တဲ႕ အမွတ္တရ ငါ့ရဲ႕ ဓါတ္ပံု ေလးကေတာ့ " ခင္ဗ်ား၊ ခင္ဗ်ား " နဲ႕ မင္းရဲ႕ စကားခြန္းေပါင္း မ်ားစြာ၊ ေဒါသေတြ ေအာက္မွာ အလူးအလဲ ခံေန ရမယ္ထင္ပါရဲ႕ စိုင္း။ " သြား သြား ပါတီေတြ သြား၊ အရက္ေတြ ေသာက္၊ ကပြဲသြား၊ showပြဲ ေတြသြား အလွဳပ္ေတြ ရွဳပ္ေန သိလား " လို႕ စြပ္စြပ္စြဲစြဲ ေဒါသေတြ ၾကိးေနမလား စိုင္း။

 

" ခင္ဗ်ားတို႕ ရန္ကုန္ သားေတြ အေၾကာင္း မသိရင္ ခက္မယ္" ဆိုၿပိး ဝါလံုးရွည္နဲ႕ ပတ္ရမ္းၿပိး အၿပစ္တင္ တက္တဲ႕ စိုင္းေရ ရာဇဝင္ထဲက ရန္ေၾကြးေတြ နဲ႕ ရန္ကုန္သား ၿပန္အလာကို ေခြးနဲ႕ ရူးတိုက္ဖို႕ ေစာင့္ေန တဲ႕စိုင္းေရ တစ္ကယ္ေတာ့ ခက္ခဲတဲ႕ လူဘဝ ခရီးၾကမ္း လမ္းမွာ ဆန္တက္ ေနရတဲ႕ သူနဲ႕ ဆုန္ဆင္းေနရတဲ႕ လူေတြ အဖို႕ အယူအဆေတြ၊ ခံယူခ်က္ေတြ၊ အစစ အရာရာ ကြဲလြဲ နိဳင္တယ္ေလ။ ဒါေပမယ့္ စိုင္း လူ႕သေဘာ လူ႕ သဘာဝ ကေတာ့ အားလံုး အတူတူ ပါပဲ။ တစ္ကယ္လို႕ မ်ားေပါ့ ၿပန္ဆံု ၾကမဲ႕ အခြင့္ေရး မ်ား ရွိခဲ႕မယ္ဆို စိုင္းေရ ၾကံဳဆံု ခ်င္ပါတယ္ ဆိုတာ တစ္ကယ္ ရင္ထဲက စိတ္ရင္းနဲ႕ပါ.................

 

                                                        အေ၀းက(ညီေလးေမာင္)

 

 

 

Sep 16th

ေမာင္.....ဟုေခၚသည္......အပိုင္း(၄)

By satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ

ခန္ ့ညားေမာင္

မွန္ကန္ စစ္မွန္ေသာ အခ်စ္တစ္ခု ျဖစ္ေပၚလာဖို ့ ဆိုသည္မွာ ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္မွဳဆိုတဲ ့ အခ်ိန္ကာလ ႀကာျမင့္မွဳ သတ္မွတ္ခ်က္မလို၊ ေယာက်္ာ

း မိန္းမ ခြဲျခားသတ္မွတ္မွဳမလို၊ သဘာ၀တရားဆိုတဲ ့ ကန္ ့သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မွဳမလို၊ ရင္မွ အလိုအေလ်ာက္ျဖစ္တည္လာကာ ဦးေႏွာက္ရဲ ့အသိ၊

ႏွလံုးသားရဲ ့ ေစခိုင္းမွဳေႀကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အရာတစ္ခုကို အခ်စ္လို ့သတ္မွတ္သည္။ ရင္မွတည္ျပီး စစ္မွန္ေသာ အခ်စ္တစ္ခုေပၚေပါက္

လာျပီဆိုလွ်င္ ခ်စ္သူအေပၚ ေပးဆပ္လိုျခင္း၊ ရယူပိုင္ဆိုင္လိုျခင္း၊ ႀကင္နာယုယေႏြးေထြးစြာ ပိုက္ေထြးလိုျခင္း စေသာ စိတ္ခံစားမွဳေတြက ေနာ

က္ဆက္တြဲမ်ားအျဖစ္လိုက္ပါလာႀကျပီး ထိုအခ်စ္တို ့ ခိုင္ျမဲရန္မွာ သစၥာဟူေသာ ႀကိဳးတစ္ခ်ာင္းသာ လုိအပ္သည္။ ဘ၀မွာ ထိုကဲ ့သို ့ေသာအ

ခ်စ္မ်ိဳး တစ္ႀကိမ္မွာ တစ္ခါသာေပၚလာတတ္ျပီး အခ်စ္စစ္ႏွင့္အမွန္တကယ္ ေတြ ့ႀကံဳဖူးမွသာ ယခင္ႀကံဳခဲ ့ဘူးေသာ အခ်စ္မ်ားမွာ ပတ္၀န္းက်

င္၏ေစ ့ေဆာ္မွဳ၊ သာယာမွဳ ႏွင့္ ေသြးသားဆႏၵရမၼက္တစ္ခုေႀကာင့္ ခဏတာျဖစ္ေပၚလာေသာ အခ်စ္တုမ်ားျဖစ္သည္ကို ခံစားသိရွိလာရသည္။

 အခ်စ္စစ္ႏွင့္ ႀကံဳေတြ ့ျပီးေသာ သူမ်ားသည္ မည္သည့္ ေသြးေဆာင္ျဖားေယာင္းမွဳမ်ိဳးႏွင့္မွ် အျခား တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို စိတ္တိမ္းညႊတ္လိ္မ့္

မည္မဟုတ္။ ခန္ ့ညားေမာင္ဆိုေသာ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္၏ အခ်စ္ႏွင့္ ပက္သက္ေသာ ခံယူထားရွိမွဳ စိတ္ေနစိတ္ထားပင္ျဖစ္သည္။

အပိုင္း(၄)

ႏွစ္ဦးသား ရဲ ့ရင္ခုန္သံမွာ တိတ္ဆိတ္တဲ ့ညအေမွာင္ယံတြင္ စည္းခ်က္ညီစြာ ရိုက္ခတ္လို ့ေနျပီး ႏွဳတ္ခမ္းအစံု ထိလုနီးပါး ျဖစ္ေနခ်ိန္ အံ့မခန္း

ရဲ ့ မ်က္၀န္းမ်ားကို ေမွးစင္းထားလိုက္ပါသည္။ ထိုစဥ္ က်ယ္ေလာင္ေသာ အသံတစ္ခုေႀကာင့္ ႏွစ္ဦးသား အသိစိတ္တို ့ျပန္၀င္လာက လန္ ့ဖ်

န္ ့လို ့ သြားရပါသည္။ ေနာက္ ခန္ ့ညားေမာင္က ကၽြတ္တခ်က္သပ္လိုက္ကာ သူ ့ေဘာင္းဘီ အိပ္ထဲမွ ဖုန္းကိုထုတ္ လိုက္ပါသည္။ ျပီးေတာ့

ေဒါသတို ့ေရာျပြန္းေနေသာ အသံျဖင့္...

        “ေျပာ..ဘာကိစၥရွိလို ့လဲ...”

         “............................”

        “ကိုယ္..မင္းကို ေျပာထားတယ္ေလ..အခု အစည္းအေ၀းလုပ္ေနတယ္ကြ...ကိုယ္ မအားဘူး..ျပီးေတာ့ တျခားအေႀကာင္းထူးမရွိဘဲနဲ ့ဖု

        န္းမေခၚပါနဲ ့...အစည္းအေ၀းျပီးရင္ miss call ေပးလိုက္မယ္..”

အံ့မခန္းက ရွက္ရြံစြာျဖင့္ လက္ထဲမွာကိုင္ထားတဲ ့ ဘီယာကိုသာ မဲျပီး ေသာက္ေနလိုက္ပါသည္။ ခုနကလို အေျခအေနမ်ိဳး ေနာက္တစ္ႀကိမ္

ျဖစ္ဖို ့ဆိုတာ မလြယ္လွေတာ့ပါ။ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ျပန္လည္ဖန္တီးဖို ့ဆိုတာ လည္း ျဖစ္ႏိုင္ေျခမွာ အလြန္နည္းပါးျပီး ခုနက အခ်ိန္ေလးကို

ႏွေျမာလို ့ေနမိပါသည္။ ခန္ ့ညားေမာင္ ဖုန္းေျပာျပီး အံ့မခန္းေဘးနားကို ေဆြ ့ခနဲ ့၀င္ထိုင္လိုက္ပါသည္။ ျပီးေတာ့ အံ့မခန္းကို ႀကည့္လိုက္ျပီး.

ခုနကဘာမွ မျဖစ္သလိုပံုစံမ်ိဳးျဖင့္..

        “ဟ..ေသာက္လွခ်ည္လား..အမွီလိုက္ရေတာ့မယ္နဲ ့တူတယ္..”

အံ့မခန္းကို စသလို ေနာက္သလိုေျပာလိုက္ျပီး ေနာက္ထပ္ဘီယာဗူး အသစ္ကို ဟန္ပါပါေလး ေဖာက္လိုက္ပါသည္။ ျပီးေတာ့ ဘီယာကိုငံုလုိ

က္ျပီး...သက္ျပင္းခ်လိုက္ကာ အေ၀းကို ေငးႀကည့္ေနပါသည္.။ အံ့မခန္းက ..

       “ဘယ္က ဖုန္းလဲ ..ကိုခန္ ့ညား..”

အံ့မခန္း အေမးကို ခန္ ့ညားေမာင္က ေအးေဆးပါ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး ဆိုတဲ ့ပံုစံနဲ ့ ကၽြတ္တစ္ခ်က္သပ္ျပီး ေခါင္းကို ခါျပလိုက္ပါသည္။ ျပီးေတ

ာ့ စိတ္မသက္သာ စြာျဖင့္..

      “ကိုယ့္..အမ်ိဳးသမီးဆီကပါ..ထားလိုက္ပါကြာ..ကိုယ့္ညီနဲ ့ ေသာက္ေနတဲ ့ ဖီလ္းေလးေတာင္ ဘယ္ေပ်ာက္သြားလဲ မသိဘူး..”

ဘယ္ ဖီလ္းကို ေျပာတာလဲ လို ့ အံ့မခန္းေမးလိုက္ခ်င္ပါသည္။ အံ့မခန္းက ဘာမွမေျပာဘဲ တိတ္ဆိတ္စြာ ထိုင္ျပီး ေကာင္းကင္ကို ေငးႀကည့္

လို ့ေနလိုက္ပါသည္။ ခန္ ့ညားေမာင္က ပုခံုးကိုအသာ ပုတ္လိုက္ျပီး..

       “ျငိမ္လွခ်ည္လားကြ..ဘာေတြေတြးေနတာလဲ ..စကားေလးဘာေလး..ေျပာပါဦးကြ..”

အံ့မခန္းက ဟန္ေဆာင္ျပံဳးေလး တစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္ျပီး ရင္မွ ျဖစ္ေပၚေနေသာ သူ ့အေပၚထားမိတဲ ့ခ်စ္စိတ္မ်ားကို ဖံုးကြယ္ထားလိုက္ကာ..

       “ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ..သန္လ်င္ တံတားႀကီးကို ႀကည့္ျပီး..ရွင္ေမြးႏြန္း နဲ ့ မင္းနႏၵာ ဇာတ္လမ္းေလးကို ျပန္ေတြးႀကည့္မိလို ့ပါ..”

အံ့မခန္းက ေဆြးေဆြးေလးႀကည့္ျပီး ေျပာလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ခန့္ညားက ရယ္လိုက္ကာ..

      “ေအာ္..ဘာမ်ားလဲလို ့ကြာ..အင္းးးးးး...ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္တယ္ေနာ္..သူတို ့ ဇာတ္လမ္းေလးက ေႀကကြဲ ေဆြးျမည့္စရာပဲ..ကိုယ္က

       ေတာ့ ..သူတို ့လို ေသျပီးမွ ေပါင္းစပ္ရတဲ ့ဘ၀ေတာ့ မေနခ်င္ဘူး...”

ဘာရယ္မဟုတ္ နွစ္ဦးသား တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္လို ့သြားရျပန္ပါသည္။ အေတြးကိုယ္စီမွာေတာ့ ရာဇ၀င္တြင္ခဲ ့တဲ ့ ရွင္ေမြးလြန္း ..မင္းနႏၵာအ

ေႀကာင္းကို ေတြးေနသည္ပဲလား..ဒါမွမဟုတ္ ေနာက္ထပ္ ရာဇ၀င္တြင္မည့္ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ကို အစျပဳဖို ့ ႀကိဳးစားေနသည္ပဲလားဆို

တာကေတာ့ ကာယကံရွင္ ႏွစ္ဦးပဲသိေပလိ္မ့္မည္။ ႏွစ္ဦးသားျပိဳင္တူ သက္ျပင္းကိုဆီ ရွဳိက္မိလိုက္ပါသည္။ တိုက္ဆိုင္သြားသည့္အတြက္ တစ္

ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ျပံဳးျပီးႀကည့္လိုက္ကာ..အံ့မခန္းက ..

       “ဒါဆို ကိုခန္ ့ညားက ဘယ္လို ဘ၀နဲ ့ ေနခ်င္တာလဲ..”

ခုန က ဆံုးသြားတဲ ့ စကားကို ျပန္ဆက္ရန္ အံ့မခန္းက ခန္ ့ညားေမာင္ကို စကားျပန္ စေပးလိုက္ပါသည္။ ခန္ ့ညားက ႏွဳတ္ခမ္းကို လက္ျဖင့္

သပ္လိုက္ျပီး...

       “မေသခင္..အသက္ရွင္ေနလ်က္နဲ ့ ကိုယ္ခ်စ္တဲ ့ သူနဲ ့ေပါင္းစပ္ျပီး ေနလို ့ရေအာင္ေနမွာေပါ့ကြ..”

အံ့မခန္းက ျပံဳးလိုက္ျပီး..

      “ကိုခန္ ့ညားက ျပည့္စံုေနျပီေလ..ခ်စ္တဲ ့သူနဲ ့ အတူ လက္တြဲျပီး ေတာင္ ေနေနျပီဟာ...ကၽြန္ေတာ္ကသာ ...........”

အံ့မခန္း ဆက္မေျပာဘဲ စကားကို ရပ္ထားလိုက္ပါသည္။ ခန္ ့ညားေမာင္က အံ့မခန္းကို ႀကည့္လိုက္ျပီး..

       “အာ..ေဆာရီး ..ကိုယ္ေျပာတာ ..အဲလို မဟုတ္ဘူး..ဟိုလိုကြာ....”

တကယ္ေတာ ့ ခန္ ့ညားေမာင္ ဆိုလိုခ်င္သည္မွာ ထိုကဲ ့သို ့မဟုတ္။ မိမိေဘးတြင္ ရွိေနေသာ အံ့မခန္းကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္သည္။ ဒါေပမယ့္..အ

င္းေလ သူဘယ္လိုသိႏိုင္မွာလဲ။ ကိုယ္မွ ဖြင့္မေျပာတာ။ ခန္ ့ညားေမာင္ ေျပာဖို ့အတြက္လည္း တကယ္တမ္းေတာ့ သတၱိမရွိေသးပါ။ ဆက္ေျပ

ာဖို ့ကို တြန္ ့ဆုတ္လို ့သြားရပါသည္။ ခန္ ့ညားေမာင္ ဘာလုပ္ရမည္မသိသျဖင့္ အံ့မခန္းရဲ ့ ပုခံုးေလးကို ခပ္တင္းတင္းေလး ဖ်စ္ညွစ္လိုက္ကာ

ရႊန္းလဲ ့ေသာ မ်က္၀န္းမ်ားနဲ ့ စိုက္ႀကည့္လိုက္ျပီး သူ ့ရဲ ့ နီရဲျပီး ႏုေထြးလွေသာ ႏွဳတ္ခမ္းကို နမ္းရွဳိက္ရန္ ျပင္လိုက္စဥ္..ျမည္သံတစ္ခုေႀကာင့္..

အံ့မခန္း စိတ္ရွဳပ္စြာ ျဖင့္ မိမိဖုန္းကို ထုတ္ကိုင္လိုက္ရပါသည္။ ဒီတစ္ခါ ခန္ ့ညားက ျဖစ္ျပန္ျပီဆိုတဲ ့ပံုစံျဖင့္ ေခါင္းငိုက္စိုက္ခ်ကာ မ်က္ႏွာကို

တစ္ဖက္ကို လႊဲလိုက္ပါသည္။ အံ့မခန္းက ဖုန္းကို ေကာက္ကိုင္လိုက္ျပီး..

       “ဟလို....”

      “.....................................”

       “အန္တီ..ေနာက္မွ ဆက္လို ့မရဘူးလား..သားအလုပ္ကိစၥစကားေျပာေနတယ္..ဘာမွ စိတ္မပူနဲ ့ သားကေလးတစ္ေယာက္မဟုတ္ေတ

        ာ့ဘူး..အန္တီ..”

ေျပာျပီး ဖုန္းကို စိတ္တိုစြာျဖင့္ ခ်လိုက္ပါသည္။ ခန္ ့ညားက ကားစက္ဖံုးေပၚကေန ဆင္းလိုက္ျပီး အံ့မခန္းထိုင္ေနတဲ ့ အေရွ့မွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆို

င္ ရပ္လိုက္ပါသည္။ ျပီးေတာ့ ကားထားတဲ ့ အံ့မခန္းရဲ ့ ေပါင္ႀကားထဲကို ၀င္လိုက္ျပီး သူ ့လက္ႏွစ္ဖက္ကို ကားစက္ဖံုးေပၚကိုေထာက္လိုက္က

ာအံ့မခန္းကို ေသခ်ာႀကည့္လိုက္ျပီး..

       “ကိုယ္တို ့ ႏွစ္ေယာက္အတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ေပးတဲ ့ဖုန္းေတြ ပိတ္ထားသင့္တယ္လို ့..ကိုယ္ထင္တယ္..”

ဘယ္လိုသေဘာနဲ ့ေျပာလိုက္တယ္ဆိုတာ မသိေပမယ့္ အံ့မခန္းရဲ ့ လက္တို ့ကဖုန္းကို ပိတ္လ်က္သားျဖစ္သြားပါသည္။ ခန္ ့ညားလည္း ဖုန္း

ကိုပိတ္လိုက္ျပီး လက္တြင္ကိုင္ထားေသာ ဘီယာကို ေျမွာက္လိုက္ကာ...ခ်ီးယားစ္ လုပ္လိုက္ႀကပါသည္။ ေနာက္ရင္ခုန္လွိဳက္ေမာစြာျဖင့္တစ္

ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ႀကည့္လိုက္ျပီး..အံ့မခန္းလက္တို ့က ခန္ ့ညားပုခံုးေပၚတင္လိုက္ပါသည္။ ခန္ ့ညားရဲ ့ လက္အစံုကလည္း အံ့မခန္းရဲ ့

ခါးကို ဖက္လိုက္ကာ..တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ပိုမိုနီးကပ္စြာ ထိကပ္လို ့လာျပီး..အခ်စ္စိတ္တို ့ထံုမႊန္ေနေသာ ႏွဳတ္ခမ္းမ်ားနဲ ့အနမ္းပန္း

မ်ားကို ဆင္ျမန္းလိုက္ႀကပါသည္။ လဆန္းရက္ မွဳန္၀ါး၀ါး လေရာင္ေအာက္တြင္ ေခ်ာေမာေသာ ေယာက်္ားပ်ိဳ ႏွစ္ဦး တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ႀကင္နာ

ယုယစြာ ပိုက္ေထြးနမ္းရွိုက္ေနႀကသည္မွာ တကယ့္ကို ရင္ခုန္ႀကည္ႏူးစရာေကာင္းလွပါသည္။ ခန္ ့ညားက အံ့မခန္းရဲ ့ စိုစြတ္ႏုညံ့ေသာ ႏွဳတ္

ခမ္းကို နမ္းရွိက္ေနရာမွ..လည္တိုင္မ်ားဆီသို ့ေလွ်ာဆင္းလို ့သြားပါသည္။ ႏုညံ့ေႏြးေထြးလွတဲ ့ ႏွဳတ္ခမ္းအစံုက အံ့မခန္းရဲ ့ လည္တိုင္တစ္ေ

လွ်ာက္ကို နင္းေလွ်ာက္သြားသည္မွာ ႀကက္သည္းမ်ားပင္ထမိပါသည္။ အံ့မခန္းက လည္တိုင္ကို ေမာ့လိုက္ျပီး ခန့္ညားရဲ ့ လည္ကုပ္သားမ်ား

ကို တင္းက်ပ္စြာ ဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္ပါသည္။ ခန့္ညားက လည္တိုင္ကို နမ္းရွီဳက္ေနရာမွ သူ ့ရဲ ့လက္အစံုတို ့က အံ့မခန္းရဲ ့ အက်ၤ ီႀကယ္သီးမ်

ားကို တစ္လံုးခ်င္းစီျဖဳတ္ခ်လို ့ေနပါသည္။ ႀကယ္သီးမ်ား အားလံုးျပဳတ္သြားျပီး ရင္ခြင္ဗလာျဖစ္သြားတဲ ့အတြက္ အံ့မခန္းရဲ ့ ႏို ့သီေခါင္းရဲရဲေ

လးေတြက လေရာင္ေအာက္မွာ ရင္ခုန္ဖြယ္ ခန္ ့ညားေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ ခန္ ့ညားက ထိုနီရဲရဲ ႏို ့သီးေခါင္းဆူဆူေလးေတြကို လွ်ာေလးနဲ ့အ

သာပြတ္သပ္ကာ ျဖည္းညွင္းစြာ ငံုစုပ္လိုက္ပါသည္။ အံ့မခန္း မေနႏိုင္ေတာ့စြာ. လက္ကို ေနာက္ျပန္ေထာက္လိုက္ကာ ေခါင္းကို ေနာက္သို ့

လွန္လိုက္ျပီး တိုးတိုးေလးညည္းညူ လိုက္ပါသည္။ အားရေက်နပ္ေအာင္ အံ့မခန္းရဲ ့ ႏို ့ေတြကို စိတ္ႀကိဳက္ ငံုစုပ္ေနျပီး မေနႏီုင္ေတာ့စြာ အံ့မ

ခန္းက ခန္ ့ညားရဲ ့ ဆံပင္မ်ားကို ဆြဲဖြလိုက္ျပီး သူ၏ မ်က္ႏွာကို လက္နွစ္ဖက္ျဖင့္ တင္းက်ပ္စြာ ကိုင္လိုက္ျပီး အငမ္းမရ နမ္းရွိဳက္ပစ္လိုက္ပါ

သည္။  ခန္ ့ညားကိုဆြဲလွည့္လိုက္ျပီး ကားစက္ဖံုးကို ေက်ာမွီေစလိုက္ကာ သူ ့ရဲ ့ ခါးပတ္ကို ဆြဲခၽြတ္လိုက္ပါသည္။ စတိုင္ပန္န္ အေပ်ာ့သား ၀

တ္ထားသည့္အတြက္ေႀကာင့္ ခန္ ့ညားေမာင္ရဲ ့ ဖြားဖက္ေတာ္ေနရာမွာ သိသာစြာပင္ မို ့ေမာက္လို ့ေနပါသည္။ အံ့မခန္းရင္ခုန္စြာျဖင့္ ထိုေနရ

ာေလးကို လက္ျဖင့္ အေပၚမွာ ပြတ္သပ္ေပးလိုက္ပါသည္။ ေနာက္ျဖည္းညွင္းစြာျဖင့္ ဇစ္ကိုအသာဆြဲခ်လိုက္ကာ လက္တို ့က သူ ့ရဲ ့ညီေလးရွိ

ရာကို ႏွိဳက္လိုက္ပါသည္။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီခံေနသည့္တြက္ အားလံုးကို ေအာက္သို ့ခၽြတ္ခ်လိုက္ပါသည္။ လြတ္လပ္မွဳရသြားေသာ ခန္ ့ည

ားရဲ ့ ေတာင္မတ္ေနေသာ ညီငယ့္က အံ့မခန္းရဲ ့ မ်က္ႏွာမွာ ၀ဲပ်ံေဆာ့ကစားလို ့ေနပါသည္။ အံ့မခန္းရဲ ့ သြယ္လ်ရွည္လ်ားေသာ လက္မ်ားျဖ

င့္ ႏုညံ့စြာ ကိုင္တြယ္ပြတ္သပ္လိုက္ျပီး ႏွဳတ္ခမ္း ႏွစ္လႊာႀကားထဲသို ့ ျဖည္းညွင္းစြာ ထည့္လိုက္ပါသည္။ အာခံတြင္းရဲ ့ ေႏြးေထြးျပီး စိုစြတ္စြတ္

အထိအေတြ ့တို ့ေႀကာင့္ ခန္ ့ညားရဲ ့ ညိငယ္တို ့က ပိုမိုေထာင္မတ္လို ့လာရပါသည္။ အရွည္မွာ ေျခာက္လက္မ ေက်ာ္ေက်ာ္ရွိျပီး လံုးပတ္မွာ

အေလာ္ေတာ္အေနအထားမွာ ရွိပါသည္။ အံ့မခန္းကလည္း ခန္ ့ညားရဲ ့ ညီငယ္ကို ငံုစုပ္ေနရာမွ သူရဲ ့ အက်ီ ၤႀကယ္သီးမ်ားကိုလည္း ျဖဳတ္ေပ

းလ်က္ရွိပါသည္။ အံ့မခန္း အေပၚကို ေမာ့ႀကည့္လိုက္ေတာ့ မိမိရဲ ့ျပဳစုေပးမွဳကို မိန္းေမာေနေသာ ခန္ ့ညားကို ေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ ေနာက္ျပီး

ဗယ္ရီသားအေျမွာင္းလိုက္ထေနေသာ သူ ့ရဲ ့၀မ္းဗိုက္သားမ်ားက ခ်ပ္ရပ္လို ့ေနကာ ရင္အုပ္မ်ားကလည္း က်ယ္ျပန္ ့လို ့ေနပါသည္။ လေရာင္

ေအာက္မွ ခပ္လတ္လတ္ သူ ့အသားအေရမွာ ပိုျပီး ၀င္းပေနသလို ခံစားရျပီး အံ့မခန္းရဲ ့ လက္တို ့ကလည္း သူ ရဲ ့ ျပန့္ကားေနတဲ ့ ရင္အုပ္မွ

တစ္ဆင့္ ဗယ္ရီသားမ်ားဆီသို ့ပြတ္သပ္ ကိုင္တြယ္ေလ်ာဆင္းကာ မည္းနက္ေနေသာ သူ၏ အေမႊးထူထူမ်ားစီကိုေပါ့။ အေမႊးမ်ားကို လက္ျဖင့္

ထိုးဖြေဆာ့ ကစားက ာ သူ ့ရဲ ့ ညီေလးကိုလည္း လွ်ာဖ်ားေလးနဲ ့ စိတ္ႀကိဳက္ေဆာ့ကစားႀကည့္လိုက္ပါသည္။ ျပီးေတာ့ အာေခါင္တစ္ဆံုးအထိ

ထည့္ႀကည့္လိုက္ပါသည္။ ေနာက္ျပီး အထုတ္အသြင္းကိုလည္း ခပ္သြက္သြက္ေလး လုပ္ေပးႀကည့္လိုက္ပါသည္။ ႏိုင္ငံျခားကားမ်ားကိုသာ

ႀကည့္ဖူးျပီး ကိုယ္တိုင္မလုပ္ဘူးေသးသျဖင့္ သူစိတ္ေက်နပ္ေစရန္ အံ့မခန္း ႀကိဳးစားျပိး တတ္သေလာက္ လုပ္ေပးလိုက္ပါသည္။ သူ၏ေမး

သိုင္းႀကိဳးေနရာေလးကို လွ်ာနဲ ့ပြတ္သပ္လိုက္ျပီး သူ ့ရဲ ့ ေရႊဥကို လက္နဲ ့ပြတ္လိုက္တဲ ့အခ်ိန္မွာ သူ ့ဆီက ညည္းသံထြက္လာျပီး..အံ့မခန္းကို

ဆြဲထူမလိုက္ကာ ေပြ ့ခ်ီလိုက္ပါသည္။ ထို ့ေနာက္ ကားေနာက္ခန္းဆီသို ့ ေပြ ့ခ်ီသြားျပီး ကားေနာက္ခန္းက ဆိုဖာထိုင္ခံေပၚမွာ အံ့မခန္းကို

ညွင္သာစြာ လွဲေစလိုက္ပါသည္။ ေနာက္ အံ့မခန္းရဲ ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို ခၽြတ္လိုက္ျပီး အံ့မခန္းရဲ ့ ျဖဴ၀င္းေနေသာ ေပါင္တံတစ္ေလွ်ာက္ကို သူ့

ရဲ ့ လွ်ာျဖင့္ တို ့ထိေဆာ့ကစားေပးေနပါသည္။ အံ့မခန္း ရင္ခုန္သံတို ့ျမန္ဆန္လို ့လာရျပီး ႏွလံုးေသြး မ်ားတိုးလာသလို ခံစားလိုက္ရပါသည္။

ေနာက္ျပီး ဒီလိုအေတြ ့အႀကံဳမ်ိဳး ကိုအံ့မခန္း ပထမဦးစြာ ခံစားရျခင္းျဖစ္သည္။ မိမိရဲ ့ စိတ္တို ့က ဘာေႀကာင့္မ်ား ရင္းႏွိးမွဳ မရွိေသးေသာသူ

တစ္ေယာက္ကို ယံုႀကည္ျပီး ဘ၀ကို ေပးအပ္ခ်င္မိပါလိမ့္။ အံ့မခန္းရဲ ့ေပါင္ကို ခန္ ့ညားက သူ ့ပုခံုးေပၚသို ့ေျမွာက္တင္လိုက္ျပီး ခန္ ့ညားရဲ ့

ညီငယ္ကလည္း အေပၚေအာက္ ကေနျပီး သူ ့ရဲ ့လက္က အံ့မခန္းရဲ ့ခေရပြင့္ရွိရာကို စမ္းလိုက္ျပီး ညွင္သာစြာျဖင့္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ထိုးသြင္းလို

က္ပါသည္။ အံ့မခန္း မ်က္စိကိုစံုမွိတ္ အံကိုႀကိတ္ကာ ခန္ ့ညားရဲ ့ ပုခံုးကို ဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္ပါသည္။ ခေရ၀အတြင္း တစ္ဆို ့စြာ ခံစားလိုက္ရ

ျပီး နာက်င္မွဳကို ေအာင့္အည္းမ်ိဳသိပ္ထားလိုက္ရသည္။ တင္းက်ပ္စြာ ၀င္သြားေသာခံစားမွဳကို ခန္ ့ညားေတာ္ေတာ္ေလးႀကိဳက္သြားသည္။ ဒီ

လိုခံစားမွဳမ်ိဳးကို ေတာင့္တ ေနသည္မွာ ႀကာျပီဆိုတာကို အခုမွ မိမိကိုယ္ကို သတိထားမိသည္။ မိမိ၏ ဇနီးႏွင့္ ဆက္ဆံသည့္အခ်ိန္မွာဒီလို ခံ

စားမွဳမ်ိဳးမရတာကို အခုမွ သိေတာ့သည္။ ေနာက္ျပီး မိမိ အံ့မခန္းကို -ိုးေနခ်ိန္မွာ သူ ့ရဲ ့ေထာင္မတ္ေနတဲ ့ညီေလးကို လက္နဲ ့ကိုင္ေပးရတဲ ့အ

ရသာကို စြဲမက္သြားသည္။ မိနစ္အနည္းငယ္အႀကာမွာ အေနအထားေရာ ေစာင့္ခ်က္မ်ားပါ အေတာ္ေလးအဆင္ေျပလို ့လာပါသည္။ အားရ

ေက်နပ္စြာျဖင့္ စိတ္ႀကိဳက္ ခန္ ့ညားေမာင္ ေဆာင့္ -ိုး ေနပါသည္။ မွဳန္၀ါး၀ါး လေရာင္ေအာက္မွာေတာ့ ကားကေလးက စီးခ်က္က်နစြာယိမ္းထို

းလွဳပ္ရမ္းလို ့ေနပါသည္။ ပတ္၀န္းက်င္မွာလည္း ရွိဳက္သံ ၊ ညည္းတြားသံသဲ ့သဲ ့ႏွင့္အသက္ရွဳသံခပ္ျပင္းျပင္းမွတစ္ပါး အရာအားလံုးက တိတ္

ဆိတ္လို ့ေပါ့။ ထိုစဥ္ ေကာင္းကင္မွ ႀကယ္ေလးတစ္ပြင့္ ျဖတ္ကနဲ ေႀကြက်သြားတာကို အံ့မခန္း လွမ္းျမင္လိုက္ရတဲ ့အခ်ိန္မွာ ေႏြးကနဲ ့ခံစား

မွဳ တစ္ခုက ႏွစ္ဦးသားရဲ ့ အခ်စ္စိတ္ခံစားမွဴ အထြတ္အထိပ္ကို ေပးလိုက္ပါသည္။ ခန္ ့ညားက ေမာပန္းစြာျဖင့္ အံ့မခန္း ကိုယ္ေလးေပၚမွာ မွိ

န္းေနလိုက္ပါသည္။ အံ့မခန္းက ....

       “အား...ေမာင္ရယ္..ခ်စ္လိုက္တာ..”

       “ဘယ္လိုေခၚလိုက္တယ္..ညီ..”

အံ့မခန္းက ႀကည္ႏူးစြာျဖင့္ ႀကည့္လိုက္ျပီး..

        “ေမာင္..လို ့ေခၚလိုက္တာေလ..ဘာျဖစ္လို ့လဲ..”

ခန္ ့ညားေမာင္က ..အံ့မခန္းကို အားနာစြာ တစ္ခ်က္ႀကည့္လိုက္ျပီး..

        “ကိုယ့္ကို ..တစ္ျခားေျပာင္းေခၚပါလားကြာ..ဒါက ကိုယ့္မိန္းမ ေခၚျပိးသားဆိုေတာ့ ညီ ့ကိုအားနာလို ့ပါ..”

အံ့မခန္းက ခန္ ့ညားရဲ ့ ဆံပင္မ်ားကို ပြတ္သပ္လိုက္ကာ..

        “ဟင့္..အင္း..ေမာင္ဆိုတာ..အစ္ကို ့မိန္းမ ေခၚပိုင္ခြင့္ ရွိသလို ..ညီလည္း ေခၚပိုင္ခြင့္ရွိတာပဲေလ..အေနာက္မွာ ေမာင္နဲ ့ဆံုးလို ့ေမာင္

          လို ့ေခၚတာမဟုတ္ဘူး...ခ်စ္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ ့ေမာင့္မိန္းမနဲ ့တန္းတူေခၚပိုင္ခြင့္ရွိလို ့ေခၚလိုက္တာပါ..ေမာင္..”

အဲ..ခန္ ့ညားအံအားသင့္လို ့သြားပါသည္။ ခန္ ့ညားနဲ ့ ျမတ္ႏိုးတို ့ရည္းစားျဖစ္တုန္းက သူမ ကို အေခၚအေ၀ၚေျပာင္းေခၚဖို ့ခန္ ့ညားေျပာစဥ္

သူမက ရွက္ရြ ံစြာျဖင့္ ....”နင့္နာမည္က ခန္ ့ညားေမာင္ဆိုေတာ့ ..ေနာက္ဆံုးတစ္လံုးကို အဖ်ားဆြတ္ျပီးေခၚမယ္ေလ..’ေမာင္’လို ့”   အဲဒီ

တုန္းကေတာ့ ရင္ခုန္စြာနဲ ့ေက်နပ္ခဲ ့ပါသည္။ အခုေတာ့ အံ့မခန္းေျပာတာကို ပိုျပိး ရင္ခုန္သလို ခံစားလိုက္ရသည္။ ေနာက္အံ့မခန္းေပးမွာလွဲ

ေနရာမွ ထလိုက္ျပီး အ၀တ္မ်ားကို ျပန္၀တ္လိုက္ပါသည္။ ႏွစ္ဥိးသား အ၀တ္လဲျပီးေတာ့ ကားေရွ ့စက္ဖံုးမွာ ျပန္ျပီး ယွဥ္ထိုင္လိုက္ႀကပါသည္။

အံ့မခန္းက ရွက္ရြ ံစြာ ေခါင္းကို ငံုထားလိုက္ပါသည္။ ခန္ ့ညားက ဘီယာတစ္ဗူးကို ေဖာက္လိုက္ျပီး အံ့မခန္းကို ကမ္းေပးလိုက္ပါသည္။

        “ေရာ့..ဟန္နီ..ဘာေတြရွက္ေနတာလဲကြ..မရွက္ပါနဲ ့ကြာ..ေနာက္လည္း ႀကံဳရဥိးမွာပဲ..”

     “အာ..ေမာင္ကြာ..ဘာေတြလာေျပာေနတာလဲ ..က်ေတာ္က ဒါပထမဆံုးပဲဗ်..ကၽြန္ေတာ့္ ဗာဂ်င္း ေမာင့္ကို အရင္ေပးလိုက္တာေနာ္..”

      “ဟား...ဟား...ဟား...”

      “အန္..ဘာရယ္တာလဲ..ေမာင္..က်ေတာ္ေျပာတဲ ့အထဲမွာ ဘာမွရယ္စရာမပါဘူးေနာ္..ဘာလဲ ေလွာင္တာလား ”

ခန္ ့ညားက အံ့မခန္းရဲ ့ေခါင္းကို ကေလးတစ္ေယာက္လို ပြတ္သပ္ျပိး ဆံပင္မ်ားကို ဖြလိုက္ကာ..

       “မဟုတ္ရပါဘူးကြာ..”

ခန္ ့ညားေမာင္..ရယ္တာကို အရွိန္သတ္လိုက္ျပီး...

      “ညီ..စဥ္းစားႀကည့္ေလ..ေမာင္လို ့လဲေခၚေသးတယ္..ျပိးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လို ့လဲေျပာေသးေတာ့ အဲဒါကိုကိုယ္သေဘာက်လို ့

       ရယ္မိတာပါ..”

ခန္ ့ညားေျပာေတာ့မွ အံ့မခန္းပါေတြးမိျပီး ျပံဳးစိစိ ျဖစ္သြားရပါသည္။ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္ေနသည္ပဲေလ။ ခန္ ့ညားက ဆက္ျပီးေတာ့..

       “ကိုယ္..အဲ..ေမာင္က  မင္းကို ဟန္နီလို ့ေခၚမယ္..ပထမဆံုး..ေမာင့္ကို ပ်ားရည္လို ခ်ိဳျမိန္တဲ ့ အခ်စ္ေတြကို ေပးတဲ ့သူေပါ့..”

ခန္ ့ညားေမာင္ စကားေႀကာင့္ အံ့မခန္း အံ့အားသင့္သြားရပါသည္။

       “ဟင္..ဒါဆို ..ေမာင့္ မိန္းမကေရာ..ေမာင္ခ်စ္လို ့ယူထားတာမဟုတ္ဘူးလား..”

       “ဟုတ္တယ္ေလ..ဒါေပမယ့္ မတူေတာ့ဘူး..ဟန္နီနဲ ့ေတြ ့တဲ ့အခ်ိန္ေတြမွာ မတူေတာ့ဘူး..”

အံ့မခန္း ေခါင္းရွဳပ္လို ့သြားရပါသည္။ ျပီးေတာ့ ..

       “ဘာေတြလဲ..ေမာင္ ..ဟန္နီ နားမလည္ေတာ့ဘူး..”

       “ေမာင္ရွင္းျပမယ္..ေသခ်ာနားေထာင္ေနာ္..”

        “ဟုတ္..”

ေမာင္က အံ့မခန္းလက္ကို အသာဆုပ္ကိုင္လိုက္ျပီး ေကာင္းကင္က လကို ႀကည့္လိုက္ကာ..

       “ေမာင္..အခ်စ္ေပၚဘယ္လို ခံယူထားတယ္ဆိုတာ ဟန္နီသိလား..”

        “ဟင့္အင္း..မသိဘူး..ေမာင္..”

ေမာင္က တစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္ျပီး...

        “ဟန္နီနဲ ့မေတြ ့ခင္အခ်ိန္ေတြထိ ေမာင္စိတ္ထဲမွာ ေမာင့္မိန္းမကိုပဲ ခ်စ္ခဲ ့တယ္လို ့ထင္ခဲ့တယ္..ဟန္နီနဲ ၀င္တိုက္မိတုန္းကလည္းမေျပ

         ာင္းလဲေသးဘူး...ေမာင့္စိတ္ေတြက ဟိုတယ္ စားေသာက္ဆိုင္မွာထိုင္ျပီးစကားေျပာေတာ့မွ ေျပာင္းလဲသြားခဲ ့တယ္..”

အံ့မခန္း အံႀသစြာ ေမာင့္ကို ေငးႀကည့္လို ့ေနမိပါသည္။ မိမိလည္း ထိုအခ်ိန္က စျပီး ေမာင့္ကို စိတ္၀င္စားမွဳပိုလာတာလို ့ေျပာရင္ ေမာင္ဘယ္

လိုမ်ားေနမလဲ။ ေမာင္က ဆက္ျပီးေတာ့...

       “အဲလို ေျပာင္းလဲမွန္းသိလိုက္ရတဲ ့အခ်ိန္မွာ အခ်စ္ဆိုတဲ ့အရာအေပၚေမာင္ ခံယူထားတဲ ့အခ်က္ေတြက ပိုခိုင္ျမဲလာတယ္လို ့

        ထင္ရတယ္..”

ေမာင္ေရွ ့ဆက္ေျပာမယ့့္ စကားေတြကို အံ့မခန္း စိတ္၀င္စားစြာ နားေထာင္လို ့ေနမိပါသည္။ ဘယ္ေလာက္မ်ားႀကည္ႏူးဖုိ ့ေကာင္းလိုက္တဲ ့

ညေလးပါလဲ။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ ့သူရဲ ့ေဘးမွာ ထိုင္ျပီး သူ ့ရဲ့မ်က္ႏွာေလးကိုႀကည့္ကာ သူေျပာတဲ ့စကားေတြကို နားေထာင္ရတာခ်ိဳျမိန္တဲ ့အရာ

တစ္ခုကို သံုးေဆာင္ခံစားေနရသလိုပါပဲ။ ျပိးေတာ့ ကိုယ္ ့ရင္ထဲကခ်စ္ေနတဲ ့သူတစ္ေယာက္ရဲ ့အခ်စ္ဆိုတဲ ့အရာကိုဖြင့္ဟ၀န္ခံတာကို ႀကား

ရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ရင္ခုန္သံတို ့ျမန္ဆန္လာသလိုပင္။ ေမာင္က..

         “အခ်စ္ဆိုတာအရမ္းလြတ္လပ္တယ္.သူအခ်စ္တစ္ခုျဖစ္ဖို ့ ရင္းႏွီးမွဳ အခ်ိန္ကာလ အတိုအရွည္ဆိုတာမလိုဘူး..ေမာင္တို ့လိုေပါ့..ျပီး

          ေတာ့ ေယာက်္ားေလးရယ္..မိန္းကေလးရယ္မွ ခ်စ္ရမယ္ဆိုတာမရွိဘူး..အခ်စ္က လူသားအားလံုးနဲ ့ဆိုင္တဲ ့အတြက္ ေယာက္်ားခ်င္း

          မိန္းမ ခ်င္းလည္း ခ်စ္ႏိုင္တယ္..မခြဲျခားထားဘူး..လူေတြကသာ သဘာ၀ တရားဆိုျပီး ခြဲျခားလိုက္ႀကတာ..”

ေမာင္ေျပာေတာ့လဲ ဟုတ္သလိုပင္။ အံ့မခန္းက ေမာင့္ကိုႀကည့္လိုက္ျပီး..

          “ဒါဆို..ေမာင္က ဘာလို ့အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္တာလဲ..”

         “အေျဖကေတာ့ ရွင္းရွင္းေလးပဲ..ဟန္နီလိုလူ..ေမာင္မေတြ ့ခဲ့လို ့..ျပီးေတာ့ ေမာင္တို ့ဆယ္တန္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိခဲ ့

          တယ္..သူ ့ကိုလည္း ေမာင္ ခ်စ္ခဲ ့သလိုပဲ..ဒါေပမယ့္ငယ္ေသးေတာ့ ေမာင္ခံယူထားတဲ ့ အခ်စ္စိတ္က အခုေလာက္မရင့္သန္ေသး

          တာလည္းပါတယ္..ျပီးေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္နဲ ့လည္းဆိုင္တယ္..ေမာင္နဲ ့ေမာင့္မိန္းမကို သူငယ္ခ်င္းေတြက အရမ္းေလွာ္တာေလ”

          “ေအာ္..အခုက်ေတာ့ေရာ..ဟန္နီနဲ ့က်ေတာ့ ဘယ္လိုျဖစ္သြားရတာလဲ..”

ေမာင္က ေတြးေတြးဆဆ ေလးလုပ္ျပီးေတာ့..

           “ေမာင္..ျဖတ္သန္းလာခဲ ့တဲ ့အသက္အရြယ္..ျပီေတာ့ တည္ျငိမ္ရင့္က်က္မွဳေတြက မတူေတာ့ဘူးေလ..ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ဟ

            န္နီနဲ ့ ခုန က ခ်စ္တင္းေႏွာလိုက္တဲ ့အခ်ိန္မွာ ေမာင္လိုခ်င္တဲ ့အရာကိုေတြ ့လိုက္ရတယ္..ဘာလဲ ဆိုေတာ့ အခ်စ္ပါတဲ ့ေပ်ာ္ရႊင္

            မွဳခံစားမွဳအထြတ္အထိပ္ကိုေပးႏိုင္တာကိုခံစားမိလိုက္တယ္..ေမာင့္မိန္းမနဲ ့က်ေတာ့ ေသြးသားလိုအင္ဆႏၵုတစ္ခု..ျပီးေတာ့ သူငယ္

           ခ်င္းဆိုတဲ ့သံေယာဇဥ္တစ္ခုပဲရွိတယ္ဆိုတာကို ခံစားသိရွိ လိုက္ရသလိုပဲ..”

ေမာင့္ဆိက ဒီလိုစကားေတြႀကားလိုက္ရေတာ့ အံ့မခန္း ၀မ္းသာျပီး ရင္ထဲမွာ ေမာင့္ကို ပိုခ်စ္လာသလိုခံစားလိုက္ရပါသည္။ အခ်စ္တို ့က ဒီေရ

တက္သလို တရိပ္ရိပ္နဲ ့တက္လို ့လာပါသည္။ အံ့မခန္းက ခ်စ္ရည္ရႊန္းေသာ မ်က္၀န္းမ်ားနဲ ့ေမာင့္ကို ႀကည့္လိုက္ပါသည္။ ေမာင္က အံ့မခန္း

ကိုျပံဳးျပလိုက္ျပီး..အံ့မခန္းရဲ ့လက္ကို ဖြဖြေလးနမ္းလိုက္ကာ...

            “ခ်စ္တယ္..ဟန္နီ..”

            “ဟန္နီလည္း ေမာင့္ကိုခ်စ္တယ္..”

အခုမွ အရာအားလံုးက ျပည့္စံုသြားသလို ခံစားလိုက္ရပါသည္။ ေနာက္ေမာင္က ..

           “အဲဒါေႀကာင့္ ခုန က ေမာင္ေျပာလိုက္တာေပါ့..ရွင္ေမြးႏြန္းနဲ ့မင္းနႏၵာက ေသမွ ေပါင္းစပ္ရတာေလ..ေမာင္တို ့က သူတို ့လိုမဟုတ္

           ဘဲ ..အသက္ရွင္လ်က္နဲ ့ေပါင္းစပ္ဖို ့ပဲလိုပါတယ္..ဟန္နီ..”

ေမာင့္စကားေႀကာင့္ အံ့မခန္း မ်က္လံုးကေလး ျပဴးက်ယ္လို ့သြားရပါသည္။ ျပီးေတာ့..

           “အယ္..ေမာင္က ဘယ္လိုလုပ္မွာလဲ..ဟန္နီေႀကာင့္ ေမာင္တို ့ကြာရွင္းတာမ်ိဳးေတာ့မလိုခ်င္ဘူးေမာင္...”

ခန္ ့ညားက ျပံဳးလိုက္ျပီး..

         “ေမာင့္တို ့ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္..ယံုႀကည္နားလည္မွဳ..သစၥာရွိမွဳပဲလိုတာပါ..ဟန္နီ..ေမာင့္ကို အခ်ိန္တစ္ခုပဲေပးပါ..ေမာင္

           အားလံုးကို ရင္ဆိုင္ျပီး ဟန္နီဘ၀ထဲကို ၀င္လာမွာပါ..ဒီႀကားထဲေတာ့ ဟန္နီ ေမာင့္အေပၚသစၥာေစာင့္ေပးပါေနာ္...”

အံ့မခန္း ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္ပါသည္။ ျပီးေတာ့..

        “စိတ္ခ်ပါေမာင္..ေမာင့္အေပၚသစၥာရွိရွိနဲ ့..ေမာင္ေျပာတဲ ့ အခ်ိန္တစ္ခုကိုေစာင့္ေပးပါ့မယ္...တကယ္လို ့ေမာင္ ကြာရွင္းလို ့မရလည္း

        ဟန္နီ တိတ္တိတ္ပုန္းဘ၀နဲ ့ေမာင့္ေဘးမွာ တစ္သက္လံုးေနေပးႏိုင္ပါတယ္.....အဓိကကေတာ့ အခ်စ္စစ္နဲ ့ ဟန္နီကိုထာ၀ရ.ခ်စ္

        ေပးေနဖို ့ပဲ.ေမာင္..”

ေမာင္က ေခါင္းကိုခါရမ္းလိုက္ျပီးေတာ့..

        “ေမာင္..ခ်စ္တဲ ့ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ကို ဘယ္ေတာ့မွ အဲလိုဘ၀မ်ိဳးေရာက္ေအာင္ေမာင္မလုပ္ဘူး..မလုပ္ရက္ပါဘူး ခ်စ္သူရယ္..ေမာင့္

         ကိုအခ်ိန္တစ္ခုပဲေပးပါ..ေမာင့္ကိုယံုတယ္မဟုတ္လား..ဟန္နီ..”

        “ဟုတ္..ယံုပါတယ္ေမာင္..”

ေျပာျပီး ခ်စ္သူႏွစ္ဦး ႀကင္နာစြာ နမ္းရွိဳက္လိုက္ႀကပါသည္။ ျပီးေတာ့ ေမာင္က ..

          “ကဲ..ေမာင္တို ့ျပန္ႀကရေအာင္ေနာ္..မိုးခ်ဳပ္ေနျပီ...”

အံ့မခန္းက ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္ပါသည္။ အျပန္လမ္းမွာေတာ့ ကိုယ္စီအေတြးနဲ ့တိတ္ဆိတ္လို ့ေနျပီး ေမာင္ကေတာ့ အံ့မခန္းလက္ကိုဆုပ္ကိုင္

ထားလို ့ေပါ့။ အံံမခန္းအိမ္ကို ေမာင္လိုက္ပို ့ေပးပါသည္။ ဒိလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ဒီလိုကားအေကာင္းစားျဖင့္တစ္ခါမွ ျပန္မလာဘူးေသာ အံ့မခန္းကို

အန္တီက စူးစမ္းေသာမ်က္လံုးမ်ားနဲ ့ႀကည့္လို ့ေနပါသည္။ ျပီးေတာ့.........

 

                                                                                                                                                             ဆက္ရန္....

Apr 9th

ေယာက်ာ္းလွကြ်န္း (ဇာတ္သိမ္းပိုင္း)

By Lovealone


“ဒါဆိုရင္ အဲ့ဒီေငြထုတ္က အခင္းျဖစ္တဲ့ေနရာမွာ က်န္ခဲ့တယ္ေပါ့ဟုတ္လား”

“ဟုတ္ပါတယ္ မမမိုးျမင့္ ကြ်န္ေတာ္ကလဲ ရဲဆိုတာနဲ႕ ေၾကာက္အားလန္႕အားနဲ႕ ေျပးလိုက္မိတာ အဲ့ဒီေငြထုတ္ကို ယူဖို႕သတိမရလုိက္ဘူး”

“ေကာင္းျပီး မင္းျပန္ေတာ့ ေနာက္လိုမွငါဖုန္းဆက္မယ္”

“ဟုတ္ကဲ့မမမုိးျမင့္”

ကားသမားထြက္သြားေသာ အခါမိုးျမင့္က ၄င္းလက္ထဲရွိစီးကရက္ကုိ ေဆးလိပ္ခြက္ထဲသို႕ ျပာေျခြလိုက္၏။ ထို႕ေနာက္ ႏႈတ္ခမ္းစပ္သို႕ ျပန္တည့္ကာ တစ္ခ်က္မွ် ရိႈက္လိုက္သည္။ စီးကရက္မီးကေလးသည္ ရဲကနဲျဖစ္သြားေလသည္။  ထို႕ေနာက္ မိုးျမင့္၏ ႏႈတ္ခမ္းမွ မီးခိုးေငႊ႕မ်ား ေလထုထဲသို႕ မႈတ္ထုတ္လုိက္ ေလသည္။ မီးခိုးေငႊ႕ေတြ ထြက္သြားသည္ႏွင့္ တစ္ျပိဳင္နက္ မိုးျမင့္၏ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္ တစ္ေနရာမွာလဲ ေကြးညြတ္သြားေလသည္။

“ဟင္း..... ဟင္း.......ဟင္း.......ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့ ဂီႏိုရယ္”



                                         X           X             X



ေမ်ာလြင့္ေနေသာ မိုးေကာင္းကင္ၾကီးသည္ ၾကည္ျပာေရာင္ယွက္သန္းလ်က္ တိမ္ျဖဴမ်ားက ေလႏွင္ရာသို႕ ေရြ႕လ်ားေနေလသည္။  ထိုေကာင္းကင္ ျပာျပာၾကီး၏ ေအာက္တြင္ အေျမာင္းလုိက္ အေျမာက္လိုက္ ျဖစ္ေနေသာ လယ္ကသင္းရိုးမ်ားက ေျခာက္ကပ္တိတ္ဆိတ္ေနေလ၏။ ထိုလယ္ကသင္းရိုးမ်ားေပၚတြင္ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ထပ်ံတတ္ေသာ ေျခတံရွည္ရွည္ ဗ်ိဳင္းျဖဴမ်ားသည္လည္း ဟိုသည္ က်ီးကန္ေတာင္ေမွာက္ ၾကည့္လ်က္ရွိသည္။ လယ္ေျမမ်ားမူကား ထြက္ယွက္ထားေသာေၾကာင့္ ေျမႏုမ်ား ေျမေပၚတြင္ပြေနျပီး အခ်ိဳ႕ေနရာ မ်ားတြင္ ေရအုိင္ငယ္ေလးမ်ား အုိင္ေနေလသည္။

“ဂီႏို ဒီညေန အလုပ္ဆင္းမွာမိုလား”

“အင္း ဟုတ္တယ္နီယြန္ မင္းလဲငါ့အတြက္နဲ႕ အလုပ္ပ်က္ေနတာၾကာျပီ။ မင္းကို အားနာလွျပီ”

နီယြန္က တစ္ခ်က္ရယ္လိုက္ရင္း သူ႕မ်က္ႏွာမွ ေနကာမ်က္မွန္ၾကီးကို ခြ်တ္ကာ ဂီႏို႕မ်က္ႏွာေပၚသို႕ တပ္ေပးလုိက္ေလသည္။ ဂီႏိုက တစ္ခ်က္ရယ္လိုက္ရင္း မ်က္ႏွာကို မိုးေကာင္းကင္ေပၚသုိ႕ ေမာ့ၾကည့္ လုိက္ေလ၏။ ဂီႏို႕၏ လည္ဇလုတ္မွာ အေရွ႕သို႕အနည္းငယ္ခြ်န္ထြက္ေနျပီး ေတာင့္တင္းေသာ ရင္အံုသားႏွင့္ က်စ္လစ္ေသာ အသားအရည္တို႕က ေန၏ေတာက္ပမႈႏွင့္အတူ ဝင္းလက္ေနေလသည္။ ပင္လယ္ကမ္းေျခတြင္ အပန္းေျဖသည့္အခါ ဝတ္ဆင္ေလ့ရွိသည့္ အုန္းပင္ပံုပါ ေဘာင္းဘီပြပြၾကီးၾကားမွာ ပြေယာင္းေနသျဖင့္ ဂီႏို ေထာင္ထားေသာ ဒူးေခါင္းကို ေသခ်ာၾကည့္လ်င္ အထဲမွ ေပါင္တံအစပ္နားထိ လွမ္းျမင္ေနရသည္။

“ရပါတယ္ ဂီႏိုရာ။ ငါတို႕ျပန္ရင္ေတာ့ မိုးျမင့္နဲ႕စကားနည္းနည္းမ်ားရလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး မုိးျမင့္က ပြစိပြစိလုပ္ျပီးရင္ ျပီးသြားတာပါပဲ”

“ငါကေတာ့ ငါ့ေငြထုတ္ကိစၥ လိပ္ျပာမလံုဘူးကြာ”

ဂီႏိုက မ်က္မွန္ကိုခြ်တ္ရင္း နီယြန္႕ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လုိက္၏။ နီယြန္က ဂီႏိုကို မစိုးရိမ္ေစရန္ ႏွစ္သိမ့္ေသာ အၾကည့္ျဖင့္ ၾကည့္ေလသည္။
“ရပါတယ္ သူေမးရင္သာ မင္းကယုတိၱရွိရွိနဲ႕ မ်က္ႏွာကို ခပ္တည္တည္ေနတတ္ဖို႕လိုတာ။ ျပီးရင္ ဘာေမးေမး မသိဘူးလို႕သာေျပာလိုက္”

ဂီႏိုက နီယြန္႕စကားကိုသေဘာက်ကာ သြားေပၚေအာင္ရယ္ေလသည္။ ထို႕ေနာက္ အေပၚပိုင္းဗလာ ျဖစ္ေနေသာ နီယြန္႕ရင္ဘတ္ရွိ ႏို႕သီးေခါင္းေလးကို လွမ္းဆိတ္လုိက္ေလသည္။

“အား..............”

“ဟား........... ဟား.............”

ဂီႏိုဆိတ္တာခံလိုက္ရ၍ နီယြန္က မေက်မနပ္ျဖစ္ကာ ဂီႏိုေဘာင္းဘီပြပြၾကီးထဲကို လက္ျဖင့္ အတင္းႏိုုက္ေလ၏။ နီယြန္႕လက္မွာ တေျဖးေျဖး အတြင္းထဲသို႕ ေရာက္လုနီးပါးျဖစ္သြားေလရာ ဂီႏိုက မခံႏိုင္ေတာ့ပဲ မတ္တပ္ရပ္ခ်လိုက္၏။ ထို႕ေနာက္ နီယြန္ေပၚသို႕ အုပ္မုိးလိုက္ကာ ႏွစ္ေယာက္သား သဲေသာင္ေျမေပၚတြင္ လူးလိမ့္သြားေလ၏။

“မင္းေတာ္ေတာ္သန္တာပဲ နီယြန္”

“ဟား ဟား ငါကမင္းကိုခ်စ္လို႕ အေလ်ာ့ေပးထားတာ မင္းေလာက္ေတာ့ သနားတယ္ “

“ဘာကြ”

“ဟား ဟား ဟား အမယ္ေလ တကယ္လုပ္တယ္ဗ်”

ဂီႏိုကအေပၚမွ အတင္းဖိထားေလရာ နီယြန္မွ မလႈပ္ႏိုင္ပဲရွိေနေလသည္။ ထိုအခါ နီယြန္မွ အားမထည့္ေတာ့ပဲ ျငိမ္ေနလိုက္၏။ ေပၚမွဖိထားေသာ ဂီႏိုက နီယြန္ေမာသြားျပီဟု ယူဆကာ ဖိထားေသာ လက္ကို ျပန္ရုပ္သိမ္းလိုက္ကာ နေဘးရွိေသာင္ျပင္ေပၚသို႕ ပက္လက္လွန္ခ်လိုက္ေလသည္။

“မင္းေတာ့ေသျပီ ဂီႏိုေရ႕ ဟား.........”

ေျပာေျပာဆိုဆုိျဖင့္ နီယြန္က ေမွာက္ခံုလွဲေနရာမွ ထကာ ဂီႏို႕ငယ္ပါကို အတင္းလွမ္းဆုပ္ထားလိုက္ေလသည္။ ဂီႏိုမွာ ခ်က္ေကာင္းကို အကိုင္ခံလိုက္ရ၍ ေအာင့္တက္သြားကာ ဘာမွမလႈပ္ႏိုင္ေတာ့ပဲ ရွိေလသည္။

“အား............ေသပါျပီဗ်ာ ေဟ့ေကာင္နီယြန္”

“ငါလူျဖစ္ရႈံးသြားဦးမယ္ ......... အား ...........နာတယ္ဆုိ”

“မွတ္ျပီလား “

“မွတ္ပါျပီ”

“ငါ့ကိုအႏိုင္က်င့္ခ်င္ေသးလား”

“မက်င့္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး”

“ဟိုဟာလုပ္ရင္ အျမဲတမ္းအေပၚက ေနခ်င္ေသးလား”

“အား ..........နာ...နာတယ္ မေန......ေနေတာ့ပါဘူး ေအာက္ကလဲေနေပးပါမယ္”

ဂီႏိုက နီယြန္႕ဆီ လက္ကေလးလွမ္းလုိက္ရင္း နီယြန္က ငယ္ပါကို အတင္းညွစ္လုိက္ရင္း လုပ္ေနသျဖင့္ ဂီႏိုမွ မလူးသာမလြန္႕သာျဖစ္ေနျပီး နီယြန္အႏိုင္က်င့္သမွ်ျပန္ခံေနရရွာသည္။ နီယြန္က ဂီႏို႕ငယ္ပါကို မလႊတ္ေသးပဲ ဆက္ကိုင္ထားရာ ငယ္ပါေလးမွ တေျဖးေျဖး ထြားလာျပီး အနည္းငယ္မာေက်ာေတာင့္တင္းလာသည္။

“ၾကည့္စမ္း မင္းကို ဆံုးမေနတုန္းေတာင္မွမင္းက ေတာင္ခ်င္ေနေသးတယ္ ဟုတ္စ....”

“မ....မ......လုပ္ပါနဲ႕ နီယြန္ရာ။ မင္းက ကိုင္ေနတာဆိုေတာ့ အဲ့ဒါက ......သူဟာသူ မာလာတာေပါ့ ငါစိတ္ပါ လို႕မဟုတ္ပါဘူး”

“ဟား ဟား ရပါတယ္ကြာ  စိတ္ပါလဲကိစၥမရွိပါဘူး မင္းေလးကို ငါက ေကာင္းေကာင္းေလး သဲနဲ႕ထုေပးလိုက္မယ္”

“နီယြန္ အဲ့.......အဲ့လို မေနာက္ရဘူးေလ”

ဂီႏိုကား ေျပာရင္းဆိုရင္း ထိတ္လန္႕သည့္ မ်က္ႏွာမွာ အထင္းသားေပၚလြင္လာေလရာ နီယြန္မွာ အူတက္ေအာင္ တစ္ခစ္ခစ္ရယ္ေလေတာ့သည္။ ထို႕ေနာက္ ဆုပ္ကိုင္ထားေသာ လက္ကိုအသာေျဖလုိက္ကာ ဖြဖြေလးသာ ကိုင္ထားေတာ့သည္။ ဂီႏိုမ်က္ႏွာက ယခုမွ အေၾကာက္ေျပသြားသည့္ဟန္ေပၚသည္။ နီယြန္က ဂီႏိုကို လွမ္းဆြဲျပီး သူ႕ရင္ခြင္ထဲသို႕ ထည့္လုိက္၏။ ဂီႏိုကား နီယြန္႕၏ ရင္ခြင္ထဲတြင္ အလိုက္သင့္ေလး မွိန္းေနေလသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ျမစ္အတြင္း၌စက္ေလွတစ္စီး ျဖတ္သြားရာ ေရလိႈ္င္းေလးမ်ားအနည္းငယ္ ၾကြတက္လာျပီး ေသာင္စပ္သုိ႕ လာေရာက္ရိုက္ခတ္ေလသည္။ နီယြန္ႏွင့္ဂီႏိုကား ေအာက္တစ္ပိုင္း ေရမ်ား စိုကုန္ေလသည္။

ဂီႏိုက နီယြန္႕ရင္ခြင္ထဲမွ ပက္လက္လွန္လိုက္ျပီး ျမစ္ျပင္က်ယ္ၾကီးကို ရႈစားလ်က္ရွိသည္။ နီယြန္ကား ဂီႏို႕ကို ေပြ႕ထားလ်က္ ဘာမွမေျပာပဲဆိတ္ျငိမ္ေနသည္။ ထိုအခိုက္ ဂီႏိုက နီယြန္႕လက္ကေလးကို လွမ္းဆြဲလုိက္ျပီး ၄င္း၏ ေဘာင္းဘီေမ်ာ့ၾကိဳးကိုဆြဲကာ ေဘာင္းဘီထဲသို႕ထဲ့လိုက္ေလ၏။ နီယြန္က ဂီႏို႕အျပဳအမူေၾကာင့္ ဂီႏို႕ကို တစ္ခ်မွ် ငံု႕ၾကည့္လုိက္သည္။ ဂီႏိုမွာလဲ ျပန္ေမာ့ၾကည့္သည္ႏွင့္ အၾကည့္ခ်င္းဆံုသြားေလသည္။ ထိုအခါ ဂီႏိုက ေအာက္မွေန၍ နီယြန္ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ပင့္နမ္းလိုက္ေလသည္။ အုန္းပင္ပံုပါသည့္ ေဘာင္းဘီပြပြၾကီးသည္က အတြင္းထဲမွ လက္၏လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ ပိန္လို္က္ေဖာင္းလုိက္ တက္လုိက္ၾကြလိုက္ျဖစ္ေနေလသည္။ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ဂီႏိုဆီမွ ညည္းသံသဲ့သဲ့ေလးထြက္လာေလေတာ့သည္..........


                                             X           X             X



ေယာက်ာ္းလွကြ်န္းသို႕ ေရာက္ေသာအခါ ဂီႏိုႏွင့္နီယြန္ ႏွစ္ေယာက္သား အခန္းထဲသို႕ တုိက္ရိုက္ဝင္လာခဲ့ၾကသည္။ ညေနမိုးခ်ဳပ္ခါနီးေနျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေအာက္ထပ္သို႕ဆင္းကာ သူတို႕အတြက္ လုပ္ေပးထားသည့္ အခန္းငယ္ေလးထဲတြင္ ႏွစ္ေယာက္သား အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးေတြ ကိုယ္စီျဖင့္ သြားထုိင္ၾကေလသည္။ က်န္ရွိေနသည့္ လူမ်ားမွာ သူတို႕နွစ္ဦးကို ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္လုပ္ေနၾကေလသည္။ ညမီးေရာင္စံုမ်ား

“ဂီႏို ငါအိမ္သာသြားတက္လုိက္ဦးမယ္”

“အင္း”

နီယြန္မွာ ဂီႏို႕ကိုေျပာလုိက္ျပီးေနာက္ အခန္းထဲမွထြက္ကာ အိမ္သာရွိသည့္ အိမ္ေနာက္ဖက္ထဲသို႕ ေလ်ာက္သြားေလသည္။ ထို႕ေနာက္ အိမ္သာေရွ႕သို႕ ေရာက္ေသာအခါ အိမ္သာတံခါးကို ဖြင့္ေလ၏။ သို႕ေသာ္ အိမ္သာတံခါးမွာ ရုတ္တရက္ မပြင့္ပဲ ၾကပ္ေနေလ၏။

“ေဒါက္ .........ေဒါက္..........အထဲမွာလူရွိလား”

“အထဲမွာလူရွိလား”

ႏွစ္ခါတိတိေခၚၾကည့္ေသာ္လဲ အထဲမွျပန္ထူးသံမၾကားရသည့္အခါ နီယြန္မွာ ဇေဝဇဝါျဖစ္သြား ျပီးတံခါးကို ဆြဲၾကည့္ေလသည္။ သို႕ေသာ္ တံခါးမွာ အထဲမွပိတ္ထားသည့္ ဟန္ရွိသျဖင့္ ဖြင့္မရျဖစ္ေန၏။ ထို႕ေၾကာင့္ နီယြန္မွာ ဆက္မဆြဲေတာ့ပဲ တံခါးကိုေက်ာခိုင္းကာ ေစာင့္ဆုိင္းေနလိုက္သည္။ ထိုအခိုက္...........

“ဝုန္း.......”

တံခါးမွာရုတ္တရက္ ပြင့္သြားျပီး ေက်ာေပးရပ္ေနေသာ နီယြန္႕ေနာက္ေက်ာကို ခိုက္မိသြားေလသည္။ သူအေနာက္ကို တစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ အထဲမွလူကား မိုးျမင့္ျဖစ္ေနသည္။

“ခင္ဗ်ားတမင္လုပ္တာမိုလား”

“ဟုတ္တယ္”

“ဘာဗ်.......”

နီယြန္႕မ်ားႏွာကလည္းတင္းေနသည္။

“ဟုတ္တယ္ေလ နင္ကမ်ား ငါ့ပစၥည္းေတြကို ဆြဲလားရမ္းလားလာလုပ္ေနတာ ဒီေယာက်ာ္းလွကြ်န္းက ပစၥည္းေတြက နင္တို႕ပေထြးပိုက္စံနဲ႕ ဝယ္ထားတာ တစ္ခုမွမပါဘူး ရွင္းလား”

သူေဒါပြသြား၏။ မိုးျမင့္မွာ တမင္သက္သက္ရန္ရွာေနမွန္းသိသာသည္။

“ေတာက္.... ခင္ဗ်ားဟာေလ ေတာ္ေတာ္ဥစၥာေျခာက္တာပဲ။ ဟင္း......ဥစၥာတင္ဘယ္ကမလဲ လူကလဲေျခာက္ေနတာကိုး”

နီယြန္႕စကားၾကားလုိက္ေသာအခါ မိုးျမင့္မွာ တီေကာင္ကိုဆားျဖင့္တုိ႕လိုက္သလို မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္သြားျပီး ဆတ္ဆတ္ခါနာသြားသည္။ ထို႕ေနာက္ ျပဴးက်ယ္ေသာ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ နီယြန္႕ကို ၾကည့္ျပီး ပါးကို တစ္ခ်က္အားျဖင့္ လႊဲခ်လုိက္သည္။

“ေျဖာင္း..................”

နီယြန္မွာ မိုးျမင့္၏ ရိုက္ခ်က္ေၾကာင့္ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးပူထူသြားေလသည္။ ထို႕ေနာက္ ေဒါသထြက္ကာ မုိးျမင့္ကို ေဆာင့္တြန္းခ်လိုက္၏။ မိုးျမင့္မွာ နီယြန္၏ တြန္းခ်က္ေၾကာင့္ အေနာက္သို႕လန္သြားကာ အိမ္သာ တံခါးႏွင့္ ကပ္သြားေလသည္။ ထိုအခိုက္ အိမ္ထဲမွ မိုးျမင့္လူဘုန္းေမာင္တို႕အုပ္စု ထြက္လာေလသည္။ နီယြန္႕ႏွင့္မိုးျမင့္ကို ျမင္ေသာအခါ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္သြားၾက၏။ မုိုးျမင့္က စစ္ကူရသြားေသာအခါ စိတ္မရွည္ဟန္ျဖင့္.......

“ဘာလုပ္ေနၾကတာလဲေခြးသူေတာင္းစားေတြ ငါေကြ်းတာေတြမ်ိဳစို႕ျပီးေတာ့ ငါ့ကိုဒီေကာင္လုပ္ေနတာကို ဒီအတုိင္းၾကည့္ေနၾကသလား”

မိုးျမင့္က ေအာ္လုိက္ေသာအခါမွ နီယြန္အနားသို႕ သြားကာ ဝိုင္းဖမ္းခ်ဳပ္ထားလိုက္ၾက၏။ မိုးျမင့္က ၄င္း၏ ရႈပ္ပြသြားေသာ ဆံပင္မ်ားကို ျပန္သပ္ကာ လဲေနရာမွ ျပန္ထလိုက္သည္။ ထုိ႕ေနာက္ အိမ္ေရွ႕ဖက္သုိ႕ ေလ်ာက္သြားျပီး ေကာင္တာမွ ဘီယာပုလင္းတစ္လံုးကို ကိုင္ကာ ျပန္ေရာက္လာသည္။ ထို႕ေနာက္ နီယြန္ေရွ႕သို႕ ျပန္ေရာက္လာ၏။ နီယြန္ကား မုိးျမင့္ကို စူးရဲေသာ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ၾကည့္ေနေလသည္။

“စိတ္ခ်ပါနီယြန္ နင့္ကိုငါမသတ္ပါဘူး။ ေလးငါးေျခာက္ခ်က္ေလာက္ ခ်ဳပ္ရရံုေလးတင္ပါ။ နင္ကနင့္ကို ေကြ်းေမြးခဲ့တဲ့ သခင္ကို ျပန္ကိုက္တဲ့ေခြးမ်ိဳးပဲ ေသဖုိ႕သာျပင္”

မုိးျမင့္မွာ ေျပာလို႕ဆံုးသည္ႏွင့္ နီယြန္ေခါင္းကို ဘီယာပုလင္းျဖင့္ရိုက္ရန္ အားျဖင့္ ကိုင္ေျမာက္လုိက္ေလ၏။ ထိုအခိုက္..........

“ခဏေနဦး”

အသံၾကားရာသို႕ ၾကည့္လုိက္ေသာအခါ သူတို႕ဆီေလ်ာက္လာေသာ ဂီႏို၊ အငယ္ေလးႏွင့္ သစၥာတို႕သံုးေယာက္ ကိုေတြ႕ရသည္။ နန္စီကာမူ ဂီႏိိုတို႕ႏွင့္ လုိက္မလာပဲ ေၾကာက္ေနဟန္ျဖင့္ အေဝးကေနပဲ က်န္လူမ်ားျဖင့္ ၾကည့္ေနေလသည္။ ေယာက်ာ္းလွကြ်န္းသည္ ေစာေစာကႏွင့္မတူေတာ့ပဲ လူမ်ားစကားေျပာသံမ်ားတိတ္ဆိတ္သြားျပီး အားလံုးက ျပသနာျဖစ္ေနသည့္ ရန္ပြဲအနားသို႕သာ အာရံုေရာက္ေနၾကသည္။ ဂီႏိုတို႕အုပ္စုကို ေတြ႕ေသာအခါ မုိးျမင့္ မ်က္လံုးမ်ားက ပိုမိုေဒါသ ထြက္သည့္ အရိပ္အေယာင္မ်ားေပၚလာေလ၏။

“နင္တုိ႕ကလည္းအလိုတူအလိုပါေတြကိုး၊ ဟဲ့ေကာင္ေတြ ဂီႏိုကိုခ်ဳပ္ထားလုိက္စမ္း ဒီေကာင့္ကိုငါမသကၤာဘူး ငါ့ပိုက္စံေတြေပ်ာက္ေနတာသူ႕လက္္ခ်က္ပဲျဖစ္ရမယ္ ”
 
မိုးျမင့္စကားဆံုးသည္ႏွင့္ ဘုန္းေမာင္၏တပည့္တစ္ေယာက္က ဂီႏို႕ကိုသြားဆြဲေခၚလာသည္။ မိုးျမင့္ေရွ႕သို႕ေရာက္ေသာအခါ လက္ကိုေနာက္ျပန္ သုိင္းျပီးခ်ဳပ္ထားလုိက္သည္။ ဂီႏိုမွာ ဘာမွရုန္းကန္ျခင္းမရွိပဲ မိုးျမင့္ကိုအသာေလးေမာ့ ၾကည့္သည္။ ထုိ႕ေနာက္


“ခင္ဗ်ားဂီႏို႕ကို အဲ့ပုလင္းနဲ႕ ရိုက္လိုက္ရင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ကလဲ ျငိမ္ေနမွာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ အနည္းဆံုးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ထဲကတစ္ေယာက္ေလာက္က ခင္ဗ်ားကို ပုလင္းတစ္လံုးနဲ႕ျပန္ရိုက္မွာ ေသခ်ာတယ္”

အငယ္ေလးစကားကိုၾကားေသာအခါ မိုးျမင့္က အသံဆိုးၾကီးျဖင့္ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္ေလသည္။

“ဟင္း......ဟင္း.......ဟင္း..........နင္တုိ႕လို မေလာက္ေလးမေလာက္စားေလးေတြကို ဂရုစိုက္ေနရင္ေလမိုးျမင့္ဆိုတာ ဒီေလာကထဲမွာလုပ္စားမေနဘူး။ နင္လိုေကာင္မ်ိဳးေတြ အေကာင္တစ္သန္းေလာက္ငါခုိင္းလာခဲ့ျပီးျပီ ငါဆိုတာဘာေကာင္မလဲဆိုတာ နင္တို႕သိေစရမယ္"

“ဟဲ့သူတို႕ကိုပါရိုက္ျပီး ခ်ဳပ္ထားလိုက္စမ္း”

မိုးျမင့္အမိန္႕ေပးလိုက္ေသာအခါ ဘုန္းေမာင္ႏွင့္က်န္တစ္ေယာက္က အငယ္ေလး တို႕အနားသို႕ ကပ္သြား၏။ ႏွစ္ေယက္မွာမူ နီယြန္ကို ခ်ဳပ္ထားရသျဖင့္ ထိုအနားတြင္ပင္ရပ္ေနေလသည္။ အငယ္တို႕အနားသုိ႕ေရာက္ေသာ အခါလက္ထဲရွိ ေဟာ္ကီတုတ္ေတြျဖင့္ အသားကုန္လွိမ့္ရိုက္ေလသည္။ အငယ္ေလးမွာ လက္ျဖင့္ကာလုိက္သျဖင့္ တံေတာင္ဆစ္ကို ရိုက္မိသြားျပီး လက္ဖ်ံရိုးထိသြားကာ ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႕လဲက်သြားသည္။ သစၥာလဲ ေခါင္းကို အရုိက္ခံလုိက္ရကာ ႏွာေခါင္းမွ ေသြးမ်ားလ်ံတက္လာသည္။ အငယ္ေလးႏွင့္သစၥာကား လ်င္ျမန္လွေသာ ဘုန္းေမာင္တို႕၏လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ ရုတ္တရက္ျပန္မလုပ္ႏုိင္ပဲ အရိုက္ခံလိုက္ရသည္။

ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ေခြေခြေလးလဲသြားေသာ အငယ္ေလးႏွင့္သစၥာကို ဘုန္းေမာင္တုိ႕က လက္ျပန္ၾကိဳးတုပ္လုိက္ကာ ဒူးေထာက္ထားခုိင္းလိုက္သည္။ ထိုအခါ ေၾကာက္ျပီးရပ္ၾကည့္ေနေသာ နန္စီမွမိုးျမင့္အနားသို႕ကပ္သြားျပီး မရဲတရဲေျပာေလသည္။

"မမမိုးျမင့္ မမအခုဘာေတြလုပ္ေနလဲ မမသိေသးရဲ႕လား။ အားလံုးကအလုပ္သမားေတြပါပဲမမရယ္ ျပသနာေလးတစ္ခုျဖစ္တာကို ဒီေလာက္ၾကီးမခ်ဲ႕ပါနဲ႕လား။ နန္စီတို႕ေတြအားလံုးမမကိုမလြန္ဆန္ႏိုင္ၾကပါဘူး။ မမစိတ္ထိန္းပါဦးေနာ္"

“တိတ္စမ္း နန္စီ.....။ နင္ပါပါသြားခ်င္လို႕လား။ ဒီေကာင္ေတြကေလ ငါ့ကိုအာခံခ်င္ေနတာၾကာျပီ အခုလိုအခါအသင့္ၾကံဳလာေတာ့နင္ျမင္တဲ့အတုိင္းပဲေလ ငါ့ကိုဝုိင္းျပီးျဖဲေနၾကတယ္။ ဒီလိုေကာင္မ်ိဳးေတြကို ဒီလိုမွမဆံုးမရင္ငါေနာင္ကို ဘယ္လုိဆက္ျပီးနင္တုိ႕ကိုအုပ္ခ်ဳပ္မလဲ။ ဒီမွာမုိးျမင့္တဲ့ေနာ္ မုိးျမင္တုိ႕က သံပရာသီးမဟုတ္ဘူး ေစာက္ခ်ဥ္မဟုတ္ဘူးသိလား”


မိုးျမင့္ကက်ားဟိန္းသံျဖင့္ေဟာက္လုိက္ေသာေၾကာင့္ နန္စီလည္းဘာမွဆက္မေျပာ ေတာ့ပဲအသာေလးျငိမ္သြားေလသည္။ နန္စီတိတ္သြားေသာအခါ မိုးျမင့္ကဂီႏိုဖက္ကိုလွည့္လာသည္။

"ဂီႏိုနင္ငါ့ကိုအခုခ်ိန္မွာ မွန္မွန္ေျပာရင္နင့္ကိုငါ ခြ်င္းခ်က္အေနနဲ႕ အသက္ညွာဆံုးငါစဥ္းစားေပးမယ္။ ေအး..... အဲ့လိုမွမဟုတ္ပဲ ငါ့ဖာသာငါစစ္လုိ႕ေပၚသြားရင္ေတာ့ နင္ေတာ့မသက္သာဘူးမွတ္"

မိုးျမင့္ကဂီႏိုကိုအေရွ႕တည့္တည့္မွေန၍ မ်က္လံုးေထာင့္ေထာက္ၾကည့္ရင္း ေမးေလသည္။ ဂီႏိုမုိးျမင့္စကားေၾကာင့္ မလံုမလဲျဖစ္သြားသည္။ သူဘယ္လိုေျပာရမလဲစဥ္းစားရၾကပ္ေနသည္။ ထိုေငြထုတ္ကိစၥကို နီယြန္ကတားျမစ္ထား၍သာသူျပန္မေပးျခင္းျဖစ္သည္။ သူ႕အလိုဆိုရင္ေတာ့ နားေအးျပီးေရာျပန္ေပးျပစ္လိုက္မည္ျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ ေငြထုတ္ထဲမွေငြေတြကလည္း မက္ေလာက္စရာမ်ားျပားေနသည္ မဟုတ္ပါလား။


"ဂီႏိုကေထာင္ႏႈတ္ခမ္းပါးကေနလြတ္လာတာေနာ္။ ခင္ဗ်ားေငြထုတ္ကိုသူက ဘယ္လုိလုပ္ယူခ်ိန္ရွိမွာတုန္း။ သူေထာင္က်ေတာ့မယ့္ဆဲဆဲမွာေတာ့ ကူဖုိ႕မစဥ္းစားပဲနဲ႕ လြတ္လာေတာ့မွ ေငြထုတ္ကိုအတင္းအစ္ေမးေနတာ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္လြန္းရာမက်ဘူးလား မုိးျမင့္။ "

နီယြန္ကေျပာလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဂီႏိုေျဖရၾကပ္ေနဆဲဆဲ နီယြန္ကဝင္ေျပာလိုက္ျခင္းေၾကာင့္ မိုးျမင့္မ်က္ႏွာက နီယြန္႕ဖက္သို႕လွည့္သြားျပန္သည္။ ထို႕ေနာက္နီယြန္အနားသို႕ေလ်ာက္သြားျပီး လက္ထဲရွိဘီယာပုလင္ဖင္ျဖင့္ ဝမ္းဗိုက္ကို အသားကုန္ေဆာင့္ထုိးခ်လုိက္သည္။

"ကဲ......... လ်ာရွည္ဦး.......... "

"အု......"

"လူစြမ္းေကာင္းလုပ္ဦး........"

"အု......"

"ကယ္တင္ရွင္ၾကီးျဖစ္ခ်င္ဦး....."

"အု......"

နီယြန္သည္မုိးျမင့္ကထိုးလုိက္ေသာ ဘီယာပုလင္ဒဏ္ေၾကာင့္ အသက္ထြက္လုမတတ္နာက်င္သြားသည္။ မည္သည့္စကားမွမဆိုႏိုင္ေတာ့ပဲ ေအာင့္တက္သြားသည္။  ဂီႏိုနီယြန္ကိုၾကည့္ျပီး မိုးျမင့္ကို ေဒါသေထာင္းကနဲထြက္သြားသည္။ သူဒီအတုိင္းျငိမ္ေန၍ မျဖစ္ေတာ့ပါ။ တစ္ခုခုေတာ့ ၾကံစည္ရမည္ သို႕မဟုတ္ပါက သူတုိ႕ေတြမုိးျမင့္လက္ခ်က္ျဖင့္ အသက္ထြက္သြားႏိုင္သည္။


"နီယြန္ကိုဆက္ျပီး မႏွိပ္စက္နဲ႕ေတာ့မမမိုးျမင့္။ မမမိုးျမင့္ရဲ႕ေငြအိတ္ကိုကြ်န္ေတာ္ဖြက္ထားတယ္"

ဂီႏိုဆီမွစကားသံထြက္လာေသာအခါ မိုးျမင့္၏မ်က္လံုးမ်ားသည္ ဝင္းကနဲေတာက္ပ သြားျပီး လက္ထဲရွိဘီယာပုလင္းကိုလႊတ္ခ်မိသြားသည္။

"တကယ္လားဂီႏို......  ဘယ္.... နားမွာဖြက္ထားတာလဲ။ ငါ့ကိုေျပာစမ္း...... ျမန္ျမန္ေျပာစမ္း"

"ဒီလိုေတာ့မရဘူးေလ။ ကြ်န္ေတာ္ေျပာတဲ့အခ်က္ေတြကို ခင္ဗ်ားသေဘာတူရင္ ကြ်န္ေတာ္ေငြထုတ္ရွိတဲ့ေနရာကိုေျပာျပမယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္းဒီေငြထုတ္ကို အသက္နဲ႕ရင္းျပီးကာကြယ္ထားတာေလ။ ေက်ာက္ခဲသဲလဲေတြလို  ေရာ႕အင့္ဆုိျပီး ဘယ္ျပန္ေပးႏိုင္မလဲ"

မုိးျမင့္တစ္ခ်က္ေတြေဝသြားသည္။ ထို႕ေနာက္ ေခါင္းကိုဟန္ပါပါညွိတ္လိုက္ရင္း အားရပါးရျပံဳးေလသည္။

"ေကာင္းျပီ ဂီႏို ေျပပါဦးဘာအခ်က္ေတြတုန္း"

" နီယြန္နဲ႕ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြကို ဘာမွရန္မလုပ္ပါဘူးလို႕ကတိေပးရမယ္။ အဲ့ဒီေငြထုတ္ထဲက သံုးပံုပံုတစ္ပံုကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ကိုခြဲေပးရယ္။ ျပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အလုပ္ထြက္မယ္ ခင္ဗ်ားၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴနဲ႕ခြင့္ျပဳေပးရမယ္။"

"ဟင္း..... ဟင္း........ဟင္း.......... ဂီႏိုရယ္  နင္ကေလတကယ္ေတာ့ ငါထင္သေလာက္မအပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လဲနင့္ကိုငါဒီအလုပ္ေတြခုိင္းဖုိ႕ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာေပါ့။ ေကာင္းပါျပီနင္ေျပာတဲ့အခ်က္ေတြငါအားလံုးသေဘာတူတယ္။ ကဲ........ ေျပာေငြထုတ္ဘယ္မွာလဲ"

"မေျပာနဲ႕ဂီႏို..... မိုးျမင့္ဆိုတာ ေျမေခြးလိုပဲေကာက္က်စ္စဥ္းလဲတာ။ သူေျပာတဲ့စကားေတြသာ အမွန္ေတြဆိုရင္ငါလည္ျဖတ္ခံျပီးေလာင္းေၾကးထပ္ရဲတယ္။ သူ႕အေၾကာင္းငါအသိဆံုး သူ႕ကိုလံုးဝမယံုနဲ႕ မင္းမွားလိမ့္မယ္ဂီႏို..... မေျပာနဲ႕ လံုးဝမေျပာနဲ႕"

"ေၾသာ္...... ဒီေလာက္လွ်ာရွည္တဲ့ေကာင္ ကဲကြာ...... ကဲ......."

"ဒုတ္........."

"အင့္........."

"ခြပ္......"


နီယြန္႕ကိုခ်ဳပ္ထားသည့္ဘုန္းေမာင္၏တပည့္မ်ားက စိတ္မရွည္ဟန္ျဖင့္ မုိုးျမင့္၏အမိန္႕ ကိုမေစာင့္ေတာ့ပဲ ေျခေထာက္ျဖင့္ကန္ေက်ာက္ကုန္ေလသည္။ ထိုမွ်အားမရေသးပဲ ဘုန္းေမာင္ကပါဝင္ျပီး နီယြန္႕၏မ်က္ႏွာကို လက္သီးျဖင့္ထုိးထည့္လိုက္ျပန္သည္။ နီယြန္တို႕ႏွင့္ ဘုန္းေမာင္တို႕အုပ္စုကား ယခင္ကတည္းကရန္ျငိဳးရွိထားေသာ ေၾကာင့္ဘုန္းေမာင္က ယခုအခါသူ႕အခြင့္အေရးကို အျပည့္အဝအသံုးခ်ျပီး အသားကုန္ရိုက္ႏွက္ေလသည္။ နီယြန္ကား တေျဖးေျဖးမ်က္ႏွာတြင္ ႏွာေခါင္းေသြးမ်ားျဖင့္ နီရဲလာေလ၏။ နီယြန္႕အျဖစ္ကို ျမင္ေနရေသာ ဂီႏိုကႏွလံုးေသြးမ်ားဆူပြက္လာျပီး ဆက္လက္သည္းခံႏိုင္ စြမ္းမရွိေတာ့ပဲ သူ႕အားလက္ျပန္ခ်ဳပ္ထားသည့္ငနဲကို တစ္ခ်က္ထုိးထည့္လုိက္ျပီး နီယြန္အားထိုးေနသည့္ ဘုန္းေမာင္၏ေက်ာကုန္းအား အေနာက္မွ အားျဖင့္ခုန္ကန္ထည့္လိုက္သည္။


"ဘုန္း......."


ဂီႏို႕ကန္ခ်က္ေၾကာင့္  ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႕လဲက်သြားေသာ ဘုန္းေမာင္က အားယူျပီးျပန္ထာလာသည္။ ထုိသို႕ျပန္ထာလာသည္ကို မေစာင့္ပဲဂီႏိုက ေနာက္တစ္ခ်က္ မ်က္ခြက္ကိုကန္ထည့္လုိက္ျပန္သည္။


"ဘုန္း........."

"အြတ္........."

သို႕ေသာ္ ထိုသို႕ကန္ေနစဥ္ အငယ္ေလးႏွင့္သစၥာအားရိုက္ႏွက္ထားသည့္ ေဟာ္ကီတုတ္မ်ားျဖင့္ ဘုန္းေမာင္၏တပည့္ တစ္ေယာက္က ဂီႏိုအားအေနာက္မွရိုက္ခ်လိုက္ေလရာ ဂီႏိုမွာ မထိန္းႏိုင္ေတာ့ပဲ လဲသြားျပန္သည္။ ဦးေခါင္းမွလည္း ေသြးမ်ားယိုစီးက်လာသည္။



ထိုသံုးေယာက္၏ အျဖစ္ကုိၾကည့္ရင္း က်န္ရွိေနသည့္ နန္စီႏွင့္ အလုပ္သမားမ်ားမွာ ေဒါသထြက္ကုန္ၾကသည္။ မုိးျမင့္ကမူ ေအာင္ႏိုင္ေသာ စစ္သူၾကီးလိုအျပံဳးမ်ိဳးျဖင့္ ျပံဳးလုိက္ရင္း နီယြန္ဖက္ကို ျပန္လွည့္သြားသည္။ တေျဖးေျဖး နီယြန္မ်က္ႏွာနားသို႕ေရာက္ေသာ အခါ စုတ္တစ္ကြ်တ္ကြ်တ္သပ္ရင္း ဘီယာပုလင္းကိုျပန္ေကာက္ကာ နီယြန္႕ကိုရိုက္ရန္ ေလထဲသို႕ေျမွာက္ လုိက္၏။ နီယြန္မွာ မိုးျဖင့္ကို ၾကည့္ရင္းမ်က္လံုးမိွတ္ထားလိုက္သည္။


“ကဲဟယ္........”

“စြတ္.............”

နီယြန္သူ႕ေခါင္းေတြ ေၾကမြသြားေလာက္ျပီဟုသူထင္သည္။ သုိ႕ေသာ္ သူ႕ေခါင္းေပၚသို႕ မည္သည့္ ဒဏ္ရာ ဒဏ္ခ်က္မွ် မၾကေရာက္လာေသာ အခါအံ့အားသင့္သြားျပီး မ်က္လံုးကို ျပန္ဖြင့္ၾကည့္လုိက္ေလ၏။ ျမင္လိုက္ရသည့္ ျမင္ကြင္းကား သူ႕ကို အံၾသသြားေစသည္။ မိုးျမင့္ဗိုက္တြင္ ဓားတန္လန္းၾကီးႏွင့္ ျဖစ္ေနျပီး နေဘးတြင္ တဆက္ဆက္တုန္ရီေနေသာ နန္စီ။

“နန္စီ မ.....မသာမ နင္..... နင္.......”

“ဘာလဲ ကိုယ့္အလွည့္က်ေတာ့ နာတတ္သလား။ က်မလဲနာတတ္တာပဲမမရဲ႕ ကြ်န္မအကိုကို ႏွိပ္စက္ခဲ့တဲ့ မမမိုးျမင့္ကို ကြ်န္မလက္စားေခ်ခ်င္ေနတာၾကာလွေပါ့။ အခုလိုအခြင့္ေရးရတုန္းမွာ လက္စားေခ်ခြင့္ရတာ သိပ္ေက်နပ္တာပဲသိလား။ ကြ်န္မအကိုဟာ ရွင္ႏွိပ္စက္တာကို ခံရျပီး လူေတြေရွ႕မ်က္ႏွာမျပရဲေလာက္ေအာင္ သူ႕မ်က္ႏွာဟာ စုတ္ျပက္သက္သြားတယ္ေလ အခုရွင့္အလွည့္ပဲ”

နန္စီမွာေျပာေျပာဆုိဆုိျဖင့္ မုိးျမင့္ဗိုက္မွ တန္းလန္းျဖစ္ေနေသာ ဓားကိုျပန္ဆြဲထုတ္ျပီး ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ရင္ဘတ္ကို ထပ္ထုိးစိုက္လုိက္ေလ၏။ ထို႕ေနာက္ ရင္ဘတ္မွ ဓားကုိျပန္ထုတ္ျပီး မုိးျမင့္ခႏၶာကိုယ္ တစ္ခုလံုးကို ရစရာမရွိေအာင္ ထုိးပစ္ေလသည္။ မိုးျမင့္ ကိုယ္ေပၚမွ ေသြးမ်ားကာ ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႕ အုိင္စီးလာျပီး မိုးျမင့္မွာ ေခြေခြေလး လဲက်သြားေလသည္။ ထိုအခိုက္ က်န္အလုပ္သမားမ်ားမွာ ဝရုန္းသုန္းကား ဝင္ေရာက္လာျပီး ဘုန္းျမင့္ေမာင္တို႕ အုပ္စုကို ဝင္ရုိက္ၾကေလသည္။ ေယာက်ာ္းလွကြ်န္းတစ္ခုလံုး အေျခအေနမွာ ရုတ္ခ်ည္း ဆိုသလို လူသတ္ကြင္းသကဲ့သို႕ျဖစ္သြားျပီး ဆူညံပြက္ကေလာရုိက္သြားသည္။ နန္စီမွာမူ ေသေနေသာ မိုးျမင့္  အေလာင္းၾကီးကို ဓားျဖင့္ဆက္ထုိးေနျပီး သူရူးပမာ တဟားဟားရယ္ေနေလသည္။

  ထိုစဥ္ဘုန္းေမာင္တို႕ အုပ္စုကို မေက်မနပ္ျဖစ္လ်က္ရွိေသာ အလုပ္သမားမ်ားမွာ အလံုးအရင္းျဖင့္ရန္ပြဲအတြင္းသို႕ ဝင္ေရာက္လာျပီး ဘုန္းေမာင္တုိ႕ကိုအတင္းဝင္လံုးျပီး ရုိက္ႏွက္ၾကေလရာ သူတို႕ေလးေယာက္လံုး အလဲလဲအကြဲကြဲျဖစ္ကုန္သည္။ ထိုအခုိက္ ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္လဲေနေသာ ဂီႏို႕ကို နီယြန္ကသြားထူေပးသည္။ ထို႕အတူ ေခါင္းကိုအရိုက္ခံ လုိက္ရေသာ သစၥာကိုလဲ အငယ္ေလးက ထူေပးေလသည္။

“ဂီႏိုရရဲ႕လား......”

“အားကြ်တ္စ္......ကြ်တ္စ္.......ကြ်တ္စ္ နာလိုက္တာ ငါ့ေခါင္းေတြကိုမူးေနတာပဲ”

အငယ္ေလးကလည္း သစၥာကိုထူရင္း

“သစၥာ ငါတုိ႕ဒီကေနေျပးမွျဖစ္ေတာ့မယ္ ဒီမွာလူေတြသတ္ကုန္ၾကျပီ။ မင္းကိုငါပိုးျပီးေခၚမယ္”

“ငါ့ေခါင္းေတြမူးေနတယ္ အငယ္ေလး ဘာမွကိုမျမင္ရဘူး”

“ရတယ္ မင္းကိုငါပိုးေခၚမယ္”

နီယြန္က ဂီႏို႕ကိုတြဲျပီးေခၚကာ မတ္တပ္ရပ္လိုက္၏။ အငယ္ေလးကလဲ သစၥာကို ေက်ာေပၚသို႕ပိုးေခၚလုိုက္သည္။ နန္စီမွာမူ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ေနျပီး အေလာင္းၾကီးေဘးမွ မထေတာ့ေခ်။ ဘုန္းျမင့္ေမာင္တို႕ အုပ္စုမွာလဲ အလုပ္သမားမ်ား၏ လက္ခ်က္ေၾကာင့္ အတံုးအရံုးလဲကုန္ၾကသည္။ နီယြန္ကား ဂီႏို႕ကို တြဲရင္း နန္စီဖက္သို႕ေလ်ာက္သြားေလသည္။ က်န္အလုပ္သမား မ်ားႏွင့္ အငယ္ေလးတို႕ကား အေပါက္မွထြက္ကာ ေျပးကုန္ၾကသည္။

“နန္စီ ေျပးရေအာင္ေလ ဘာလုပ္ေနတာလဲ”

နန္စီက အသံေၾကာင့္နီယြန္႕ကိုေမာ့ၾကည့္သည္။ ထို႕ေနာက္ မ်က္ရည္ေတြ က်ေနေသာ မ်က္ႏွာကို လက္ျဖင့္သုတ္ရင္း ေခါင္းခါျပသည္။

“နီယြန္.....တို႕လူသတ္လိုက္မိျပီ။ ဟင့္.......တို႕......ေၾကာက္တယ္”

“အခ်ိန္ဆြဲမေနနဲ႕ေတာ့ နန္စီရဲေတြမလာခင္ေျပးရေအာင္”

“ဟင့္အင္း မလုိက္ေတာ့ဘူး။ နီယြန္တို႕ပဲ လြတ္ေအာင္ေျပးပါ။ နန္စီဒီမွာပဲေနခဲ့မယ္။ နန္စီတို႕ဘဝေတြကို အညႊန္႕တုန္းေအာင္ လုပ္ခဲ့တဲ့ ဒီေယာက်္ားလွကြ်န္းၾကီးကို နန္စီလက္စားေခ်ရဦးမယ္”

“နန္စီ မင္းဘာေတြေျပာေနတာလဲ။ အခ်ိန္မရွိဘူး ျမန္ျမန္လာသြားရေအာင္”

နီယြန္က ေျပာေျပာဆုိဆုိျဖင့္ နန္စီလက္ကိုဆြဲထူေလသည္။ နန္စီက လာဆြဲထူေသာ နီယြန္႕လက္ကို ခါခ်လုိက္ျပီ အိမ္အေနာက္ဖက္ထဲသို႕ ေျပးဝင္သြားေလသည္။ နီယြန္လဲဆက္မလိုက္ေတာ့ပဲ ဂီႏိုႏွင့္အတူအိမ္အျပင္ဖက္သို႕ ထြက္လာခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္ လမ္းမေပၚသို႕ေရာက္ေသာအခါ တကၠစီတစ္စီးကို တားျပီးကားတံခါးကို ဖြင့္ကာ ဂီႏို႕ကို အရင္တင္လုိက္၏။ ထုိ႕ေနာက္ အျခားျပတင္ေပါက္သို႕ေကြ႕ျပီးတက္လိုက္ကာ ကားသမားကို ေမာင္းခို္င္းလိုက္၏။ တကၠစီကားေလးမွာ တေျဖးေျဖး ေမာင္းရင္းအရွိန္ရလာကာ လမ္းမေပၚတြင္ တရိပ္ရိပ္ေျပးေနေလသည္။

“နီယြန္ ဟိုထမင္းဆုိင္ဖက္ကို ေမာင္းခိုင္းလိုက္”

“အင္းဟုတ္ျပီ ဂီႏို”

ဂီႏို႕ကိုျပန္ေျဖလုိက္ရင္း ကားသမားကို ေမာင္းရမည့္ေနရာအား အေသးစိတ္ေျပာျပလုိက္သည္။ ကားသမားက သူ႕ေျပာသည္ကိုနားေထာင္ရင္း ေခါင္းညိတ္ေလသည္။ ထို႕ေနာက္ ေယာက်ာ္းလွကြ်န္းမွသူတို႕ အလ်င္အျမန္ထြက္ေျပးလာၾကေလသည္။ လမ္းတစ္ဝက္ခန္႕သို႕ေရာက္ေသာအခါ  တကၠစီကားေရွ႕မွ မီးသတ္ကားအခ်ိဳ႕ ျဖတ္သြားေလသည္။ ဂီႏို႕ကိုရင္ခြင္ထဲသို႕ထဲ့ထားရင္း အေနာက္သို႕နီယြန္လွည့္ၾကည့္လိုက္မိ၏။ ေယာက်ာ္းလွကြ်န္းတည္ရွိရာဖက္တြင္ မီးခိုးေငႊ႕ မ်ားတလူလူထြက္ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ နီယြန္ ထုိမီးခိုးေငႊ႕မ်ားကို ၾကည့္ရင္းသက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်မိသည္။


သူတို႕ဘဝေတြကိုကုတ္ေသြးစုတ္ခဲ့ေသာ ေယာက်ာ္းလွကြ်န္းဆိုသည့္ အႏွိပ္ခန္းၾကီးသည္ကား ယခုအခါတြင္ေတာ့ မီးလံုးမ်ား၏ေဒါသေအာက္တြင္ အေငႊ႕တလူလူျဖင့္ တေျမ႕ေျမ႕ေလာင္ကြ်မ္းေနျပီျဖစ္သည္။ ထို႕အတူ သူတို႕၏အိမ္မက္ဆိုးေတြသည္လည္း ထုိ႕မီးလံုးမီလွ်ံမ်ားႏွင့္အတူ ေလာင္ကြ်မ္းေပ်ာက္ကြယ္ကုန္ၾကသည္။



                                                      X                X             X



                 ေဖ်ာ့ေတာ့ေတာ့ေနေရာင္ျခည္ေအာက္တြင္ နီယြန္ႏွင့္ဂီႏိုတို႕ မတ္တပ္ရပ္ေနၾကသည္။ သူတုိ႕ႏွစ္ဦးေရွ႕တြင္ေတာ့ မ်က္ရည္စက္မ်ားျဖင့္ ငိုေၾကြးေနေသာ ဂီႏို႕မိသားစု။ အားလံုးကတိတ္ဆိတ္လ်က္ရွိသည္။


“အေမ သားသြားေတာ့မယ္.......”

ဂီႏိုလက္ထဲရွိ ေငြထုတ္ထဲမွေငြတစ္ခ်ိဳ႕ကို ယူလိုက္ျပီး က်န္ေငြမ်ားကိုသူ႕မိခင္လက္ထဲသို႕ ထဲ့ေပးလိုက္သည္။ ဂီႏို႕မိခင္ကား မ်က္ရည္စေတြျဖင့္ ထိုေငြအိတ္ကိုယူလုိက္သည္။ ဂီႏို႕ညီမေလးႏွင့္ညီေလးက ဂီႏိုႏွင့္နီယြန္ကို ျပဴးျပဴးေလးၾကည့္ေနေလသည္။

“ဒီေငြေတြနဲ႕ တစ္ေနရာကိုသြားျပီး အေမတို႕ေကာင္းေကာင္းေနၾကပါ။ သားနဲ႕အတူေနရင္အေမတို႕ကိုပါ ဥပဒ္ျဖစ္လိမ့္မယ္ ။ သားတို႕ကံမကုန္ေသးရင္ ျပန္ဆံုဦးမွာပါ အေမ”

“အကိုၾကီး ညီမေလးတို႕ကိုထားသြားေတာ့မွာလား”

ဂီႏိုသူ႕ညီမေလးကို စိတ္မေကာင္းစြာၾကည့္လုိက္ရင္း သက္ျပင္းခ်မိသည္။ ထို႕ေနာက္ သူ႕ညီမေလး၏ ေခါင္းေလးကို ပြတ္သပ္လုိက္သည္။

“အခိုက္အတန္႕ေလးပါပဲ ညီမေလးရယ္...... အကိုၾကီးမင္းတုိ႕ကို တစ္သက္လံုး ပစ္မထားပါဘူး။ မင္းတို႕ဆီကို ျပန္လာမယ္လုိ႕ ကတိေပးပါတယ္”

“အကိုၾကီးက ဘယ္သြားမလို႕လဲ ဒီကအကိုၾကီးနဲ႕အတူတူသြားမွာလား”

“ဟုတ္တယ္ အကိုၾကီးတုိ႕က အေဝးၾကီးကိုသြားေတာ့မွာသားရဲ႕။ “

“သားလဲ လိုက္ခ်င္တယ္”

“သားလိုက္လုိ႕မရဘူးသားရဲ အကိုၾကီးတို႕သြားမဲ့ေနရာက ကေလးေတြလုိက္လုိ႕မရဘူး”

သူ႕ရင္ထဲမွဆို႕နင့္လာေသာ ေဝဒနာတို႕သည့္ ရင္ဘတ္မွတစ္ဆင့္ တရိပ္ရိပ္တက္လာေလသည္။ သူမထိန္းႏိုင္ေတာ့ပဲ သူ႕ညီေလးကိုဖက္ထားရင္ ငိုမိသြားသည္။ ရင္ထဲမွ ရိႈက္သံတို႕ကို အျပင္မထြက္လာေအာင္ ဂရုစိုက္ေနရသည္။ သူ႕မိခင္မွာမူ မ်က္လံုးမ်ား နီစပ္ေနသည္ အထိငိုေၾကြးေနျပီ ျဖစ္သည္။ အေနာက္မွ နီယြန္က စိတ္မေကာင္းဟန္ျဖင့္ သူ႕ပုခံုးကို လာကိုင္ရင္း အသာေလးပုတ္ခတ္ေပးသည္။

“ငါတို႕သြားရေအာင္ ဂီႏို ကားထြက္ခ်ိန္နီးေနျပီ။ ျပီးေတာ့ ဘဏ္မွာရွိေသးတဲ့ ငါ့ပိုက္စံေတြ သြားထုတ္ရဦးမယ္”

“အင္း သြားၾကတာေပါ့”



ဂီႏိုသူ႕ညီေလးကို တစ္ခ်က္ ရႊတ္ကနဲနမ္းလုိက္ကာ မတ္တပ္ရပ္လိုက္၏။ ထို႕ေနာက္ သူ႕အေမႏွင့္ ညီမေလးကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ကာ ေက်ာခိုင္းလိုက္ေလသည္။ သူ႕အေနာက္တြင္ မည္သို႕မည္ပံုျဖစ္ျပီး က်န္ခဲ့မည္မသိေသာ သူ႕မိသားစုကို လွည့္ၾကည့္ႏိုင္စြမ္းအားသူ႕တြင္ မရွိေတာ့ေခ်။ သူ႕ရင္ထဲမွ ေၾကကြဲေနေသာ ေဝဒနာတို႕က သူ႕ကို အၾကီးအက်ယ္ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္လ်က္ရွိသည္။ ေျခလွမ္းတစ္လွမ္း လွမ္းလုိက္တုိင္း သူ႕ရင္ထဲ တစ္ဆစ္ဆစ္ နာက်င္ေနမိသည္။ သားျပန္လာခဲ့ပါ့မယ္ .......... အေမတို႕ဆီကိုျပန္လာခဲ့ပါမယ္.......   ဂီႏို႕ရင္ထဲ တုိးတိတ္စြာရြတ္ဆိုေနရင္း အေဝးသို႕ထြက္ခြာလာခဲ့ပါသည္။





ခရီးသည္တင္ကားတစ္စီးသည္ တာလမ္းမၾကီးေပၚတြင္ ပံုမွန္ေလး ေမာင္းလ်က္ရွိသည္။ ကားေပၚရွိ ခရီးသည္မ်ားကား ထံုးစံအတုိင္း ငိုက္ျမည္းလ်က္ လုိက္ပါလာၾကသည္။ ေလတဟူးဟူးတုိက္ေနေသာ ကားမွန္ျပတင္းေပါက္ကို နီယြန္ဆြဲေစ့လုိက္၏။ နေဘးတြင္း သူ႕ပုခံုးေပၚမွီျပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ နီယြန္႕ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ကာ ဂရုနာသက္မိသည္။ ထို႕ေနာက္ နီယြန္႕လက္ကေလးကို ဆုပ္ကိုင္ထားလုိက္၏။ ကားမွာ အေတာ္အတန္ေမာင္းျပီးေသာ အခါအေရွ႕နားတစ္ေနရာတြင္ တားေနေသာ ရဲမ်ားေၾကာင့္ အရွိန္ကိုေလ်ာ့လုိက္ေလ။ နီယြန္အေရွ႕ကို ေခါင္းေထာင္ျပီးၾကည့္လုိက္ေသာ အခါရဲမ်ားက ကားေရွ႕ေခါင္းနားသို႕ ကပ္လာျပီး ကားသမားမ်ားႏွင့္ တစ္စံုတစ္ခု ေျပာေနဟန္ရွိသည္။ ထို႕ေနာက္ ရဲႏွစ္ေယာက္က ကားေပၚသို႕ တက္လာျပီး ခရီးသည္မ်ားကို တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ၾကည့္ကာ ေလ်ာက္လာ၏။

နီယြန္မိမိ၏ မ်က္ႏွာကို အသာငံု႕ထားလိုက္ရင္း ျငိမ္ေနလိုက္မသိသည္။ ရဲႏွစ္ေယာက္မွာ တေျဖးေျဖး သူတို႕အနားသို႕ ေရာက္လာသည္။ သူ႕ေရွ႕ခံုကိုၾကည့္ျပီး သူ႕တို႕အနားသို႕ေရာက္ေသာအခါ ရဲႏွစ္ေယာက္လံုး ရပ္တန္႕သြားသည္။ ထို႕ေနာက္ သူတို႕ႏွစ္ဦးကို ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္သည္။ သူစိတ္ေတြ အလြန္လႈပ္ရွားလ်က္ ရွိသည္။ ဘုရား......ဘုရား သူတို႕အဖမ္းခံရေတာ့မည္လား။

ရဲႏွစ္ေယာက္မွာ ၾကည့္ျပီးသြားေသာအခါ ဘာမွမေျပာေတာ့ပဲ အေနာက္ခံုမ်ားကို ေက်ာ္တက္သြားသည္။ ထိုအခါက်မွ သူသက္ျပင္းခ်ႏုိင္ေတာ့သည္။ ဂီႏိုကမူ ဘာမွမသိပဲ ေအးေအးေဆးေဆးပင္ အိပ္ေပ်ာ္လ်က္ရွိသည္။ ရဲမ်ားက စစ္ေဆးျပီးသြားေသာအခါ ကားေပၚမွ ျပန္ဆင္းသြားၾကျပီး ကားကို ထြက္ခြာ ခြင့္ျပဳလုိက္သည္။ ခရီးသည္တင္ကားၾကီးသည္ ဝူးကနဲေမာင္းထြက္သြားရင္း ေျဖာင့္ျဖဴးေနေသာ လမ္းမၾကီးေပၚသို႕ တရိပ္ရိပ္ ခရီးႏွင္သြားသည္။ ထိုကားၾကီးသည္ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးအား အားလံုးႏွင့္ေဝးသည့္ေနရာသို႕ ေခၚေဆာင္သြားျပီျဖစ္သည္။  တရိပ္ရိပ္ခရီးႏွင္ရင္ မဲညိဳေနေသာ ေတာင္တန္းမ်ားကို ျဖတ္ေက်ာ္သြားကာ  ျမင္ကြင္းအေဝးသို႕ ေရာက္သြားေသာ အခါ မႈံဝါးရင္း တေျဖးေျဖးေပ်ာက္ကြယ္သြားေလေတာ့သည္။




ျပီးပါျပီ..........



ဝန္ခံခ်က္။         ။ ေယာက်ာ္းလွကြ်န္းဇာတ္လမ္းအား ဖိလစ္ပိုင္ေဂးဇာတ္လမ္းတစ္ခု ျဖစ္သည့္ Heavenly Touch ဆိုသည့္ဇာတ္လမ္းအား အေျခခံ၍ေရးသားထားျခင္းျဖစ္ပါေၾကာင္း ဝန္ခံအပ္ပါသည္။ ဇာတ္လမ္းအား အစမွေန၍ တစင္တစိုက္အားေပးဖတ္ရႈၾကပါေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကိုလဲ အထူးေက်းဇူး တင္ရွိပါေၾကာင္းႏွင့္ ေနာက္ေနာင္တြင္ ေရးသားေဖာ္ျပမည့္ ကြ်န္ေတာ္၏ဇာတ္လမ္းမ်ားကို လည္းအားေပးပါလို႕ ေတာင္းဆိုပါရေစ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။


                                                                                   ခ်စ္လွစြာျဖင့္
                                                                                         Lovealone :D



boytheboy.sept@gmail.com
facebook.com/lonelone1992




Dec 29th

ေမာင္...ဟုေခၚသည္ အပိုင္း(၂၃)

By satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ

အပိုင္း(၂၃)

ေဆြးျမည့္ေႀကကြဲေသာ မ်က္၀န္း အံႀသ၀မ္းသာသြားေသာ အႀကည့္ေရာင္စဥ္တန္းမ်ားက ခန္ ့ညားေမာင္ရဲ ့မ်က္၀န္းမွာ တရိပ္ျပီးတရိပ္ျဖတ္သ

န္းလို ့သြားပါသည္။ တုန္ယင္ေသာ ႏႈတ္ခမ္းအစံုျဖင့္ ရင္ထဲမွာ ေဖာ္မျပႏိုင္ေသာ နာက်င္ေႀကကြဲမႈမ်ားေႀကာင့္ ကြဲအက္ေျခာက္ေသြ ့ေသာအ

သံျဖင့္ အံ့မခန္းအား....

       “ေအာ္..ပုန္းေရွာင္ေကာင္းတဲ ့ ခ်စ္သူစိမ္းကားႀကီးက ဒီမွာေရာက္ေနတာကို..ဟန္ေန..မင္း ေမာင့္ကို သိပ္ရက္စက္တယ္ကြာ..”

ေမာင့္ထံမွ နာက်င္ေႀကကြဲမႈ အျပည့္ျဖင့္ေျပာလိုက္သည့္ အသံကို ႀကားလိုက္ရသည့္ အခ်ိန္မွာေတာ့ အံ့မခန္းရဲ ့စိတ္တို ့ထိန္းထားသည့္ႀကား

မွာ မ်က္၀န္းမွ မ်က္ရည္မ်ား အလုိလိုလိမ့္ဆင္းလို ့လာရပါသည္။ ေမာင္ ဟု ႏႈတ္က ေခၚလိုက္ခ်င္ေပမယ့္ မည္သည့္အရာက တားဆီးထားသ

ည္မသိ ႏႈတ္မွာ အာေစးထည့္ထားသကဲ့သို ့ျဖစ္ေနပါသည္။ ရင္မွာလည္း မြန္းက်ပ္တစ္ဆို ့လို ့ေနပါသည္။ ခန္ ့ညားေမာင္က ဆက္ျပီးေတာ့..

       “ဘာလဲ..အႏွစ္ႏွစ္အလလ ရက္ရက္စက္စက္ စြန့့္ခြာသြားတဲ ့ခ်စ္သူကို ေမ ့သြားျပီလား..မင္း သိပ္ခ်စ္ပါတယ္..ဘယ္လိုအခက္အခဲမ်ိဳး

         နဲ ့ပဲရင္ဆိုင္ရ ရင္ဆိုင္ရ ေမာင့္လက္ကိုတြဲျပီး ရင္ဆိုင္ပါ့မယ္ဆိုတဲ ့..မင္းရဲ ့ခ်စ္သူ ေမာင္ပါကြာ..ေမာင္ပါ....”

အံ့မခန္း ႏႈတ္မွ ဘာကိုမွ ျပန္မေျပာႏိုင္ဘဲ သြင္သြင္သာ ငိုေနမိပါသည္။ ေမာင္ရဲ ့စကားသံတို ့က ဘယ္ေလာက္ထိ အံ့မခန္းအေပၚနာက်င္ေ

ႀကကြဲေနတယ္ဆိုတာ အံ့မခန္း ေမာင့္အသံႀကားရံုုျဖင့္ ခံစားလို ့ရပါသည္။ ခန္ ့ညားေမာင္ ကံေကာင္းသည္ဟု ဆိုရမည္။ အကယ္လို ့မ်ား ခန္ ့

ညားေမာင္ တပည့္ေလးကို ေခၚလာပါက အခုလို စကားမ်ားကို ေျပာႏိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။ အခုေတာ့ ခိုင္ျမဲႏွင္ ့ေတြ ့ဆံုပါက အတြင္းေရးကိစၥ

မ်ားကို တစ္ပါးသူမသိေစလို ေသာေႀကာင့္ တပည့္ေလးအား ခိုင္ျမဲကို သြားေခၚမည္ဟု မေျပာဘဲ မိမိဘာသာ ကေလာျမိဳ ့အလွကို လွည့္ပတ္

ႀကည့္မည္ဟု အေႀကာင္းျပကာ တစ္ကိုယ္တည္း ထြက္လာခဲ ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အခုလို မထင္မွတ္ဘဲ အံ့မခန္းကို ျပန္ေတြ ့လိုက္ရသည့္အခ်ိန္မွာ

ရင္ထဲမွာ အံႀသျခင္း၊ ၀မ္းသာျခင္း၊ မိမိအား ႏွစ္ကာလႀကာ စိမ္းကားရက္စက္စြာ ပစ္ထားသျဖင့္ နာက်င္ေႀကကြဲျခင္း၊ မိမိ၏ ခံစားခ်က္ကို တစ္

ခ်က္ေလးေတာင္ျပန္လွည့္မႀကည့္ဘဲ ေနႏိုင္ရက္ေသာ ခ်စ္သူ၊ မိမိခ်စ္မွန္းသိလ်က္နွင့္ ႏွလံုးသားကို အစိမ္းလိုက္ စြန္ ့ပစ္နင္းေခ်ရက္ခဲ ့ေသာ

ခ်စ္သူ၊ အခုေတာ့ မိမိေရွ ့မွာ ေရာက္ရွိလို ့ေနပါျပီ။ ခန္ ့ညားေမာင္၏ မ်က္၀န္းမွ မ်က္ရည္မ်ားမွာလည္း တားဆီးလို ့မရေအာင္ ပါးျပင္ထက္၀

ယ္လိမ့္ဆင္းလို ့ေနပါသည္။ ခန္ ့ညားေမာင္က တုန္ရီလႈိက္ေမာေသာ အသံတို ့ျဖင့္..

        “ညစဥ္ရက္ဆက္..ဟန္ေနလို ့ေယာင္ေယာင္ေခၚျပီး တေရးႏိုးခဲ ့ရတဲ ့ညေပါင္းေတြ..ေမာင္..တစ္ကိုယ္တည္း အိပ္ေဆးေတြ ေသာက္ျပီး

          ႀကိဳးစား အိပ္ခဲ ့ရတဲ ့ညေပါင္းေတြ မ်ားလွပါျပီကြာ..ဒါေတြကို ဟန္ေနသိရဲ ့လား..ေမာင္ကေတာ့ မင္းကို ခ်စ္လိုက္ရတာ..မင္းကိုေတြ ့

         မ်ားေတြ ့ေလမလားဆိုျပီး ရွာခိုင္းလိုက္ရတာေတြ..မင္းကေတာ့ ဘယ္သိမွာလဲကြာ..ေမာင္..မင္းအေပၚဘယ္ေလာက္သစၥာေစာင့္ခဲ့သ

          လဲဆို..ဟန္ေနနဲ ့ေ၀းကြာျပီးေနာက္ပိုင္း ဟန္ေနေျပာတဲ ့အတိုင္း ကိုယ့္မိသားစုကို အိမ္ေထာင္ဦးစီးတာ၀န္ေက်ခဲ ့ပါတယ္ကြာ..”

အံ့မခန္းက ေမာင့္ကို လက္ကာျပလိုက္ျပီး တစ္ဆို ့ဆြ ့အေနေသာ အသံကိုႀကိဳးညွစ္ထုတ္လိုက္ျပီး..

          “ေတာ္...ေတာ္..ေတာ္ပါေတာ့ ..မေျပာပါနဲ ့ေတာ့..အရာအားလံုးက ျပီးဆံုးသြားပါျပီ..ေမာင္လည္း ေမာင့္ဘ၀နဲ ့ေမာင္ျဖစ္ေနပါျပီး.

           ဟန္ေန..အဲ...ကၽြန္ေတာ္လည္း ကိုယ့္ဘ၀နဲ ့ကိုယ္ျဖစ္ေနပါျပီ..”

ခန္ ့ညားေမာင္က မဲ့ျပံဳးျပံဳးလိုက္ျပီး..

        “မေတာ္ႏိုင္ဘူး ...ဟန္ေန..ေမာင္..ဟန္ေန ့ကို ဘယ္ေလာက္ထိ သစၥာရွိစြာ ခ်စ္ျပီး ဟန္ေန ျပန္အလာကို ေစာင့္စားခဲ ့ရတယ္ဆိုတာ..

         ဟန္ေနသိေအာင္ေတာ့ ေျပာျပရမွာပဲ..”

ေျပာရင္း ခန္ ့ညားေမာင္က စိတ္မရွည္စြာျဖင့္ အံ့မခန္း ပံုခံုးကို သူ ့လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ တင္းက်ပ္စြာ ဆုပ္ကိုင္လႈပ္ရမ္းလိုက္ျပီး မ်က္ႏွာခ်င္းကိုထိ

လုမတတ္ကပ္လိုက္ျပီး အံကိုႀကိတ္လိုက္ကာ တိုးညွင္းေသာ အသံျဖင့္...

          “ဟန္ေန နဲ ့ေ၀းျပီးေနာက္ပိုင္း ေမာင္အိမ္မွာ အခန္းခြဲေနျပီး ေမာင့္မိန္းမနဲ ့သားကို အိမ္ေထာင္ဦးစီးတာ၀န္ေက်ခဲ ့တာ..မင္းကို သိပ္

           ခ်စ္လို ့ကြ..သိရဲ ့လား..ျပီးေတာ့ ဟန္ေနနဲ ့ေမာင္က မုန္းလို ့ခြဲခြာရတာမွမဟုတ္တာ..အခုထိ ခ်စ္သူေတြပဲ..”

ေမာင့္ထံမွ အခုထိ ခ်စ္သူေတြပဲ ဆိုတဲ ့စကားက အံ့မခန္းရင္ထဲကို ေႏြေခါင္ေခါင္မွာ မိုးႀကိဳးပစ္လိုက္သလို ဒိန္းကနဲ ျဖစ္လို ့သြားပါျပီ။ အံ့မခန္း

က ေခါင္းကို တြင္တြင္ရမ္းလိုက္ျပီး....

         “ဟင့္အင္း...မဟုတ္ဘူး...ေမာင္ေျပာတာေတြ မဟုတ္ဘူး..ဟန္ေနဘက္က ျပီးသြားျပီ ေမာင့္ကို မခ်စ္ေတာ့ဘူး..ခ်စ္သူေတြအျဖစ္က

          ရပ္စဲသြားတာ ဟိုးလြန္ခဲ ့တဲ ့ သံုးႏွစ္ ရန္ကုန္ေျမက စြန္ ့လာခဲ ့ကတည္းကပါ..”

ေမာင္က တင္းမာေသာ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ အံ့မခန္း ေမးကိုကိုင္ျပီး သူ ့လက္ျဖင့္ ဆြဲေမာ့ကာ အံ့မခန္းရဲ ့မ်က္၀န္းမ်ားကို သူ ့မ်က္၀န္းမ်ားျဖင့္ေသ

ခ်ာစူးစိုက္ႀကည့္လိုက္ျပီး..တည္ႀကည္ျပတ္သားေသာ အသံျဖင့္..

         “ေသခ်ာလား..ဟန္ေန..မင္း..ေမာင့္ကို မခ်စ္ေတာ့ဘူးဆိုတာ ေသခ်ာသလား..”

အံ့မခန္း ေမာင့္မ်က္၀န္းမ်ားကို ရင္မဆိုင္ႏိုင္ပါ။ ေမာင့္ရဲ ့အႀကည့္တို ့ကို လႊဲဖယ္လိုက္ေပမယ့္ ေမာင္ကေတာ့ အံ့မခန္းရဲ ့မ်က္ႏွာကိုသာ သူ ့ဘ

က္ကို ဆြဲလွည္ ့ျပီး သူ ့၏ မ်က္၀န္းမ်ားႏွင့္ ဆံုေအာင္လုပ္ေနပါသည္။ ျပီးေတာ့ ေမာင္က မ်က္ရည္မ်ားႀကားမွ ရယ္လိုက္ကာ..

      “ဟား...ဟား..ဟား.. သိပ္ရယ္ရတယ္..ဟန္ေနရာ..မင္း..ေမာင့္ကိုခ်စ္ေနတယ္ဆိုတာ မင္း မ်က္၀န္းေတြက ၀န္ခံေနပါေသးတယ္ကြာ..

        တစ္ျခားသူကို သာ ညာလို ့ရမယ္..ေမာင့္ကိုမညာပါနဲ ့ကြာ..ဟန္ေန ကိုယ့္ကိုကို မညာပါနဲ ့ကြာ..ေမာင္ေတာင္းပန္ပါတယ္.”

အံ့မခန္း ဘာကိုမွ မေျပာလိုေတာ့ပါ။ ေမာင့္လက္ကို ရုန္းထြက္ႏိုင္ရန္ အတင္းႀကိဳးစားတြန္းကန္ေနမိပါသည္။ ထိုစဥ္ အေနာက္ဘက္က အိတ္

တစ္လံုးက်ကြဲသြားသည့္ အသံေႀကာင့္ ရုန္းရင္ဆန္ခတ္ျဖစ္ေနေသာ အံ့မခန္းကို ရပ္တန္ ့သြားျပီး အသံလာရာကို ႀကည့္လိုက္သည့္အခါအံအ

ားသင့္စြာျဖင့္ႀကည့္ေနေသာ မ်က္၀န္းတစ္စံုကို ေတြ ့လိုက္ရျပီး ေအာက္တြင္ျပန္ ့က်ဲေနေသာ တို ့ဟူးေႏြးမ်ား

       “ကိုခန္  ့..ဘယ္လိုေရာက္လာတာလဲ..”

ခန္ ့ညားေမာင္က အံ့မခန္းပုခံုးကို ကိုင္ဆုပ္ထားေသာ သူ ့လက္မ်ားကိုေျဖေလ်ာ့လိုက္ျပီး..ခိုင္ျမဲကို ႀကည့္လိုက္ကာ..

       “ဟုတ္တယ္..ညီ..လာရွာတာကေတာ့ မင္းကိုလာရွာတာ..အခုေတာ့ အပုန္းအေရွာင္ေကာင္းတဲ ့မင္းတို ့နွစ္ေယာက္ကို ဒီမွာလာေတြ ့လို

          က္ရေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အံအားသင့္သြားတယ္ကြာ..”

ေမာင့္ရဲ ့အသံတို ့က အံ့မခန္းတို ့ႏွစ္ေယာက္ကို ခနဲ ့ေသာအသံ ျပီးေတာ့ အံ့မခန္းတို ့ ႏွစ္ေယာက္ကို သကၤမကင္းေသာ မ်က္၀န္းမ်ားျဖင့္

ႀကည့္လိုက္ပါသည္။ ေမာင့္ဆီက သကၤမကင္းေသာ အႀကည့္ကို အံ့မခန္း ျပန္လည္ေျဖရွင္းျပခ်င္ေပမယ့္ ခိုင္ျမဲကိုႀကည့္လိုက္ေတာ့ ၀မ္းနည္း

ေဆြးျမည့္ေသာ ေတာင္းပန္တိုလွ်ိဳေသာ မ်က္၀န္းမ်ာျဖင့္ အံ့မခန္းကိုႀကည့္လို ့ေနသည့္အတြက္ ေမာင့္ကို ျပန္လည္ရွင္းျပမည့္ စကားလံုးမ်ား

ကလည္ေခ်ာင္း၀မွာ တစ္ဆို ့လို ့သြားရပါသည္။ ျဖစ္ပ်က္သမွ်ေသာ အရာအားလံုး၏ အပစ္တို ့ကို အံ့မခန္းတစ္ဦးတည္းသာလည္စင္းခံရမည္

ဆိုလွ်င္ ကံႀကမၼာရယ္ သိပ္ရက္စက္လြန္းပါတယ္လို ့ေျပာရံုမွ တစ္ပါး အံ့မခန္းမွာ တစ္ျခားေရြးခ်ယ္ စရာ စကားလံုးမရွိေတာ့ပါ။ တကယ္ဆိုေမ

ာင္ သံသယ မထားသင့္လို ့ထင္ပါသည္။ ခိုင္ျမဲက ..

        “ကိုခန္ ့.ကၽြန္ေတာ္ ဒီမွာေနတာကို ဘယ္လိုသိသြားတာလဲ..ျပီးေတာ့ ကိုအံ့မခန္း ကူညီလို ့ကၽြန္ေတာ္ဒီလိုေနရတာပါ..ကိုအံ့မခန္းကို

        ေက်းဇူးတင္ရမွာပါဗ်ာ..”

ခန္ ့ညားေမာင္က ႏႈတ္ခမ္းတြန္ ့ရံုျပံဳးလိုက္ျပီး အံ့မခန္းတို ့ႏွစ္ေယာက္လံုးကိုႀကည့္လိုက္ကာ..

       “ကိုယ့္အသိတစ္ေယာက္ သတင္းလာေပးလို ့..သိသိခ်င္းလိုက္လာခဲ ့တာ..မင္းကိုအားလံုးက စိတ္ပူေနႀကတယ္..ကိုယ္နဲ ့ျပန္လိုက္ခဲ ့ပါ.

         မင္း အစ္မလည္း မင္းကိုေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ပူေနတယ္..သူ မင္းကို ေတာ္ေတာ္ခ်စ္ရွာတာကြ..”

ခန့္ညားေမာင္က ခိုင္ျမဲကို ရန္ကုန္ု ကိုျပန္ေခၚလိုက္သည့္အခါမွာေတာ့ ခိုင္ျမဲမ်က္ႏွာ သိသိသာသာ ပ်က္ယြင္းသြားျပီး..

        “ကၽြန္ေတာ္ျပန္မလိုက္ႏိုင္ဘူး ကိုခန္ ့...ကၽြန္ေတာ္..ကၽြန္ေတာ္..........”

ေျပာမည့္စကားကို ဆက္မေျပာေသးဘဲ ခိုင္ျမဲက အံ့မခန္းကိုႀကည့္လို ့ေနပါသည္။ အံ့မခန္းကေတာ့ ခိုင္ျမဲ ေရွ ့ဆက္ေျပာမည့္စကားမ်ားကိုရင္

ခုန္စြာ ေစာင့္စားလို ့ေနပါသည္။ ခိုင္ျမဲက အံ့မခန္း၏ မ်က္၀န္းမ်ားကို ေသခ်ာႀကည့္လိုက္ျပီး.

         “ကၽြန္ေတာ္..ေဖေဖ ့ပိုက္ဆံေတြကို ျပန္မဆပ္ႏိုင္သ၍ ဒီကေန ဘယ္ကိုမွမသြားဘူး..ျပီးေတာ့..ကၽြန္ေတာ့္ကို လိမ္သြားတဲ ့လူလိမ္ႏွစ္

           ေယာက္ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ရေအာင္ ေဖာ္ထုတ္ျပီးမွ ရန္ကုန္ကို ေျခခ်မယ္..ကိုခန္ ့..”

ခိုင္ျမဲ၏အေျဖစကားေႀကာင့္ အံ့မခန္း မသိမသာေလး သက္ျပင္းခိုးရႈိုက္လိုက္ပါသည္။ ခိုင္ျမဲရင္ထဲမွာ အလိုလို ၀မ္းနည္းျပီး သိမ္ငယ္စိတ္ေတြ

လညး္၀င္လို ့လာပါသည္။ ခုနက ကိုခန္ ့ ရန္ကုန္ကိုျပန္လိုက္ဖို ့ေခၚေတာ့ မရဲ ့မ်က္၀န္းေတြမွာ ခိုင္ျမဲက လြမ္းေဆြးသည့္အရိပ္အေယာင္မေတြ့

ဘဲ ခိုင္ျမဲအေျဖမွားသြားမည္ကို စိုးထိတ္သည့္ မ်က္၀န္းမ်ားကိုသာ ခိုင္ျမဲ နာက်င္စြာေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ ကိုအံ့မခန္းကို မခြဲႏိုင္လိုဒီကေလာက

ေနမခြာႏိုင္ဘူးလို ့ ခိုင္ျမဲရင္ထဲမွာအထပ္ထပ္ေႀကြးေႀကာ္ေနမိပါသည္။ ခန္ ့ညားေမာင္က..

         “အဲလို လုပ္လို ့ေတာ့မရဘူးကြ..မင္းအစ္မက မင္းကို ကိုယ့္ႏွင့္အတူ ျပန္လာေစခ်င္တာ..ျပီးေတာ့ ဟန္ေန...”

ေမာင္က ခိုင္ျမဲေရွ ့မွာ ဟန္ေနလို ့ေခၚလိုက္သည့္အခ်ိန္မွာ အံ့မခန္း အသက္ရႈမ်ားပင္ရပ္သြားမတတ္ခံစားလိုက္ရပါသည္။ ေမာင့္ရဲ ့ေခၚသံေ

ႀကာင့္ ခိုင္ျမဲကလည္း သ၀န္တိုေသာ မ်က္လံံုးမ်ား ရန္လိုေသာ အႀကည့္မ်ားျဖင့္ ခန္ ့ညားေမာင္ကိုႀကည့္လို ့ေနပါသည္။ ခန္ ့ညားေမာင္က

စကားကို ရပ္နားလိုက္ျပီး..အံ့မခန္းတို ့နွစ္ေယာက္ကို အကဲခတ္ႀကည့္လိုက္ကာ..

              “ဟန္ေန ..ေမာင္နဲ ့အတူ လိုက္ခဲ ့ပါ..ေမာင္တို ့ေသခ်ာ ျပန္ျပီး ညွိဳႏႈိုင္းႀကတာေပါ့..”

အံ့မခန္း ေခါင္းကိုသာ တြင္တြင္ရမ္းလိုက္ပါသည္။

            “ဟင့္အင္း...မလိုက္ႏိုင္ပါဘူးေမာင္..ဒိမွာ အားလံုး ေနသားက်ေနပါျပီ...ေနာက္ထပ္ အေဟာင္းေတြကလည္း အသစ္ျပန္မျဖစ္ခ်င္ေ

             တာ့ပါဘူး..”

ေမာင္က ..

         “ဟန္ေန..ဘာလို ့ဒီေလာက္ေတာင္ ေခါင္းမာေနရတာလဲ..ေမာင္နဲ ့ဟန္ေနက ျပတ္စဲေသးတာမဟုတ္ဘူးေနာ္..ျပီးေတာ့ ဟန္ေန ေမာင့္

          ကိုခ်စ္ေနေသးတယ္ဆိုတာေမာင္သိတယ္..ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဒုကၡမေပးခ်င္ပါနဲ ့ဟန္ေန..”

ထိုစဥ္ေဘးနားမွာ ရပ္ေနေသာ ခိုင္ျမဲက ..

       “ကိုခန္ ့..စကားကို ဆင္ျခင္ေျပာပါဗ်ာ..ကၽြန္ေတာ္က ကိုခန္ ့ေယာက္ဖဆိုတာလဲ သိတိထားပါဦး..ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ကိုအံ့မခန္းခ်စ္

         ျခင္းကို မခြဲပါနဲ ့ဗ်ာ..”

ခိုင္ျမဲထံမွ ထိုစကားကို ႀကားလိုက္ရသည့္အခ်ိန္မွာ ခန္ ့ညားေမာင္ ထိတ္လန္ ့တုန္လႈပ္လို ့သြားရပါသည္။ ေနာက္သို ့ယိုင္လဲလုမတတ္ျဖစ္သြ

ားတဲ ့ကိုယ္ကို ထိန္းလိုက္ျပီး အံ့မခန္းကိုႀကည့္လိုက္ကာ..

          “ဟန္ေန ..သူေျပာတာတကယ္ပဲလား...”

အံ့မခန္း ေခါင္းကိုသာ အသာညိတ္ျပလိုက္ပါသည္။ အံ့မခန္း ႏႈမ္းခမ္းကိုကိုက္ျပီး ႀကိတ္ျပီးေတာ့သာ ငိုရႈိုက္ေနမိပါသည္။ဒါေပမယ့္ေမာင္ရယ္

အံ့မခန္းရင္ထဲမွာ ေမာင့္ကိုပဲခ်စ္ပါသည္။ အခုခ်ိန္ အံ့မခန္းရင္ကို၀င္ႀကည့္ရင္ ေမာင့္ကို ခ်စ္တဲ ့စိတ္ လြမ္းတဲ ့စိတ္ေတြ ဆူေ၀ေနတယ္ဆိုတာ

ကို ေမာင္သိမွာမဟုတ္ပါဘူး။ အံ့မခန္းလည္း ဘယ္ေတာ့မွာ ထုတ္ေဖာ္ျပလိ္မ့္မွာမဟုတ္ပါ။ ေမာင္က စိတ္မရွည္စြာျဖင့္ အံ့မခန္းကို ကိုင္လႈပ္

လိုက္ျပီး..

        “ေျပာစမ္းပါကြ...ဟန္ေန ့ရဲ ့ဒီပါးစပ္က မေျပာမခ်င္း ေမာင္မယံုဘူး..ေျပာခဲ ့တယ္ထားဦး..မင္း ေမာင့္ကို ညာေနတယ္လို ့ပဲ မွတ္ယူ

          မယ္..”

         “မျဖစ္ႏိုင္ဘူးေမာင္..ေမာင့္မွာ မိသားစု ရွိတယ္ဆိုတာ ေမာင္မေမ ့ပါနဲ ့..ျပီးေတာ့ အခု ဟန္ေန ့မွာလည္း ခိုင္ျမဲရွိေနပါျပီ..”

ေမာင္ အားေလ်ာ ့စိတ္ပ်က္စြာ အံံမခန္းပုခံုးေပၚ တင္ထားသည့္ သူ ့လက္မ်ားကို အရုပ္ႀကိဳးျပတ္ျဖဳတ္ခ်လိုက္ျပီး သက္ျပင္းကိုရႈိုက္ကာ မ်က္

ႏွာကို တစ္ဘက္သိ ု ့ လႊဲလိုက္ကာ..

         “ရက္စက္လိုက္တာ ဟန္ေနရာ..မင္း သိပ္ရက္စက္တယ္..ေမာင့္မွေတာ့ မင္းကို ခ်စ္လိုက္ရတာ..သစၥာဆိုထားတာေတြကိုယံဳႀကည္ျပီး

          ေစာင့္စားခဲ ့ရတာ..အခုေတာ့ ..မင္းကြာ...ေတာက္!!!”

ခန္ ့ညားေမာင္က အားမလိုအားမရေျပာလိုက္ျပီး မေက်နပ္စြာျဖင့္ ေတာက္ ေခါက္လိုက္ပါသည္။ ခန့္ညားေမာင္ လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအ

ာင္ ဆုပ္ထားပါသည္။ အံ့မခန္း ဘာလုပ္ရမည္နည္း။ အခုခ်ိန္မွာ အံ့မခန္း အလုပ္ခ်င္ဆံုးေသာ အလုပ္က ႏွစ္ရွည္လမ်ား ကဲြကြာခဲ ့ရတဲ ့ေမာင့္

ရင္ခြင္မွာ ခဏတာ ခိုလႈံႀကည့္ခ်င္ပါသည္။ ျပီးေတာ့ လက္ရွိျဖစ္ေသာ အေျခအေနမ်ားကို ေမာင္နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပခ်င္ပါသည္။ ဒါေပမယ့္

အေျခအေနက အံ့မခန္းဘက္မွာ ရွိမေနပါ။ ခန္ ့ညားေမာင္စိတ္ထဲမွာ ေယာက္ယတ္ခတ္လို ့ေနပါသည္။ ခိုင္ျမဲ အိမ္ကေနဆင္းသြားျပီး သိပ္မ

ႀကာေသာ ကာလမွာ အခုလို အံ့မခန္းႏွင့္ တြဲျပီး ေတြ ့ရလိမ့္မည္လို ့လည္း ေမွ်ာ္လင့္မထားပါ။ ဒီအခ်ိန္အေတာအတြင္းမွာလည္း အံ့မခန္း မိမိ

အေပၚ သစၥာ ေဖာက္ဖို ့ဆိုသည္မွ ဘယ္လိုမွပင္ ခန္ ့ညားေမာင္ ယံုႀကည္လို ့မရပါ။ သူတို ့ယခင္ကပင္ ရင္းနွီးကၽြမ္း၀င္သည့္သူမ်ား ျဖစ္ရမည္

      “မင္းတို ့ႏွစ္ေယာက္အရင္ကတည္းက သိေနႀကတာမဟုတ္လား..ျပီးေတာ့ ခိုင္ျမဲ..မင္းက အိမ္ကဆင္းတယ္ဆိုျပီး ဒိကိုလာတာ အံ့မခန္း

        ရွိေနလို ့မဟုတ္လား..မင္းတို ့ ႏွစ္ေယာက္သား ဒီမွာ အခ်စ္ေဂဟာလာတည္ေဆာက္ေနႀကတာေပါ့..ဟုတ္လား..ေကာင္းကြာ..ငါကေ

        တာ့ အရူးႀကီးကိုျဖစ္လို ့ေပါ့ကြာ...မတန္လိုက္တာ..”

ေမာင့္ထံမွ ထိုကဲ ့သို ့စကားလံုးမ်ားကို ႀကားလိုက္ရသည္အခ်ိန္မွာ အံ့မခန္းေသြးျပတ္မတတ္ခံစားရပါသည္။ အံ့မခန္းက..

        “ေမာင္..ထင္သလို တစ္ခုမွ မဟုတ္ဘူးေမာင္...ခိုင္ျမဲ ဒုကၡေရာက္ေနလို ့ ကူညီခဲ ့တာပဲရွိတာပါ..ျပီးေတာ့ ေမာင္တို ့နဲ  ့ပက္သက္ေနတဲ ့

         သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနလို ့ ကူညီေပးခဲ ့တဲ ့ ေစတနာပဲ ရွိတာပါ..”

         “ဟုတ္ပါတယ္..ကိုခန္ ့..ကၽြန္ေတာ္ ကေလာကုိေရာက္လာတာ ကိုအံ့မခန္း ရွိတယ္ဆိုတာသိလို ့မဟုတ္ပါဘူး.ျပီးေတာ့ အလုပ္တစ္ခု

          လုိေနတဲ ့အခ်ိန္ မွ ကိုအံ့မခန္းက သူ ့ နဲ ့ကိုခန္ ့ကိုကြဲေအာင္လုပ္ခဲ ့တဲ ့သူဆိုတာ သိသိႀကီးနဲ ့အလုပ္ေပးခဲ ့တာပါဗ်ာ..”

ေမာင္က ေျခာက္ကပ္စြာ ရယ္လိုက္ျပီးေတာ့..

         “ဟား..ဟား... အခုမွ မင္းတို ့ႏွစ္ေယာက္က သိပ္ျပီး အတိုင္အေဖာက္ညီေနႀကတာကိုကြ..ေအးေပါ့ကြာ မင္းတို ့အရူးလုပ္တာခံလိုက္ရ

          တဲ ့ငါကေတာ့ ေနာက္ဆံုး ရင္ကြဲပက္လက္က်န္ခဲ ့တာေပါ့ကြာ...မင္းတို ့သိပ္ေတာ္တယ္..”

အံ့မခန္း ေမာင့္ရဲ ့သံသယေတြကို ဖယ္ရွားပစ္ခ်င္ပါသည္။ ေမာင္တစ္ေယာက္ အံ့မခန္းအေပၚ အခုလို သံသယ ျဖစ္တာကိုေတာ့ မလိုလားပါ။

ေမာင္ႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ လက္တြဲျဖဳတ္ျခင္းသာ ျဖစ္လို ပါသည္။ အခုလို သံသယေတြ ရင္မွာပိုက္ျပီး ေမာင္ခံစားေနတာကို အံ့မခန္း မႀကည့္ရက္

ႏီုင္ပါ။

       “အခုခ်ိန္မွာ ဟန္ေနေျပာခ်င္တာ က မာင္ထင္ေနတာ တစ္ခုမွ မဟုတ္ဘူး..ေမာင္နဲ ့ေအးေအးေဆးေဆး..စကားေျပာခ်င္တယ္ေမာင္..”

ခိုင္ျမဲက ေတာ့ အံ့မခန္းကို စိုးရိမ္ေသာ မ်က္၀န္းမ်ားျဖင့္ လွမ္းႀကည့္ေနပါသည္။ ျပီးေတာ့ ခိုင္ျမဲက ခန္ ့ညားေမာင္ကို ႀကည့္ကာ..

         “ကိုခန္ ့တို ့ ႏွစ္ေယာက္ကို ကြဲေအာင္ လုပ္မိတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္.. အဲဒီအတြက္လည္း ကိုအံ့မခန္းရဲ ့ဘ၀ကိုလံု

          ျခံဳစိတ္ခ်ေအာင္ ကိုခန္ ့ကိုယ္စားကၽြန္ေတာ္ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ပါတယ္..ျပီးေတာ့ ေယာက်္ားေလးခ်င္း ခ်စ္တဲ ့အခ်စ္ကိုလည္း ကၽြန္ေတ

          ာ္ကိုယ္တိုင္ လက္ေတြ ့ခံစားလိုက္ရေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၀ဋ္လည္မွာ ေႀကာက္တယ္ကိုခန္ ့..ကၽြန္ေတာ္ရင္ထဲက ကိုအံ့မခန္းကို ခြဲမထုတ္

          သြားပါနဲ့ဗ်ာ..”

သနားစဖြယ္ ေတာင္းပန္တိုးလွ်ိဳးေနေသာ ခိုင္ျမဲကို ႀကည့္ျပီး အံ့မခန္း ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါသည္။ ခန္ ့ညားေမာင္ကေတာ့

အံ့ကိုသာ ႀကိတ္ျပီး မ်က္ရည္မ်ား သာအဆီးအတားမဲ ့စြာ လိမ့္က်လို ့ေနပါသည္။

         “အခ်ိန္တစ္ခုေတာ့ ေပးပါေမာင္...အရာရာက ေမာင္ထင္သလိုမဟုတ္ပါဘူး..ေမာင့္ကို ဟန္ေန စကားေတြေျပာခ်င္တယ္..ေဒါသေရွ ့

          ထားျပီး ဘယ္အရာကိုမွ ေမာင္ အလ်င္စလို မဆံုးျဖတ္ပါနဲ ့..”

ခန္ ့ညားေမာင္က သက္ျပင္းကို ခ်လိုက္ျပီး..

           “ဒါဆို ေကာင္းျပီေလ..ဟန္ေန ကဘယ္လိုျဖစ္ခ်င္တာလဲ..ဟန္ေန ေရြးခ်ယ္မႈကိုပဲေမာင္လက္ခံမယ္..တစ္ခုေတာ့ ရွိတာေပါ့ဟန္ေန.

           ေမာင္တို ့ အရင္ သစၥာစကားကိုေတာ့ မေမ ့ပါနဲ ့...ျပီးေတာ့ ေမာင့္ကို တစ္ခ်က္ေတာ့ငဲ ့ႀကည့္ေပးပါကြာ..”

ခိုင္ျမဲကလည္း..

       “ မ ကို ေမာင္ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ မသိပါတယ္ဗ်ာ..ကၽြန္ေတာ္က အခုခ်ိန္မွာ အရာရာ က်ရႈံဳးေနရတဲ ့သူတစ္ေယာက္ပါ..ကၽြန္

         ေတာ္ဆီမွာ ခ်မ္းသာတာဆိုလို မကို ခ်စ္တဲ ့အခ်စ္ေတြပဲရွိပါတယ္ဗ်ာ..ေမာင့္ကို ေမာင့္ကို မရက္စက္လိုက္ပါနဲ ့ဗ်ာ..”

ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ အံ့မခန္း ဒီေနရာမွ လြတ္ရာကိုသာ ထြက္ေျပးသြားခ်င္ပါသည္။ ထိုစဥ္ အန္တီကေရာက္လာျပီး..

          “ဘာ ေျပာလိုက္တယ္ .ေမာင္ခိုင္ျမဲ ..မင္းက ငါ့တူကို ခ်စ္တယ္..ဟုတ္္လား..ေျပာစမ္းး!!!”

အန္တီက အေနာက္က ေရာက္လာျပီး ခန္ ့ညားေမာင္က ေက်ာေပးထားသည့္အတြက္ ခန္ ့ညားေမာင္ကို မေတြ ့ေသးပါ။ အံ့မခန္းနားမွာ အန္

တီက ယွဥ္ရပ္လိုက္ျပီး ေဘးနားက ခန္ ့ညားေမာင္ကို ျမင္လိုက္ေတာ့မွ အန္တီ မ်က္လံုးမ်ားျပဴးက်ယ္၀ိုင္းစက္လို ့သြားရျပီး..

        “မင္း..မင္း..ခန္ ့ညားေမာင္..ဘယ္လိုျဖစ္ျပီး ဒီကိုေရာက္လာတာလဲ ..မင္း ထြက္သြားလိုက္စမ္းပါ..”

အန္တီက လက္ညိဳးကို ဆိုင္ေပါက္၀ ဘက္ထိုးလိုက္ျပီး ခန္ ့ညားကို ေမာင္းထုတ္လိုက္ပါသည္။ ခန္ ့ညားက အန္တီ ့ကို လက္အုပ္ခ်ီလိုက္ျပီး.

         “ေတာင္းပန္ပါတယ္..အန္တီ..ကၽြန္ေတာ္ လာတာက ေဟာဒီက ကၽြန္ေတာ္ ေယာက္ဖ ခိုင္ျမဲကိုလာေခၚတာပါ..မထင္မွတ္ပဲ အန္တီတို ့

          နဲ ့ လာဆံုရတာပါ..”

ကၽြန္ေတာ္ ေယာက္ဖ ခိုင္ျမဲဆိုသည့္ အတြက္ အန္တီက ခိုင္ျမဲကို မီး၀င္း၀င္းေတာက္ေသာ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ႀကည့္လိုက္ျပီး..

       “ေအာ္..ဘယ္အညွိဳးနဲ့မ်ား မင္းတို ့ေတြ ငါတို ့ကို လိုက္ေႏွာင့္ယွက္ေနရတာလဲ..မင္းတို ့စိတ္ေက်နပ္ဖို ့ငါတို ့တူ၀ရီး ၇န္ကုန္ေျမကလည္း

        စြန္ ့ခြာခဲ ့ျပီးပါျပီ..အခုလည္း ငါတို ့မွာ ေျပးစရာ ေရွာင္စရာ ေျမမရွီေတာ့ပါဘူးကြယ္..မင္းတို ့ သြားႀကပါကြယ္..ငါတို ့ကို ဒုကၡထပ္မေပး

        ပါနဲ ့ေတာ့..”

အန္တီက ေျပာလည္းေျပာ ျပီးသည္းထန္စြာ ငိုရႈိုက္လို ့ေနပါသည္။ တကယ္ဆို အန္တီ ရင္ထဲက ခံစားေနရတာေတြ အံ့မခန္းသိပါသည္။ အံ့မ

ခန္းကို သိပ္ခ်စ္ေသာ အံ့မခန္းႏွင့္ပက္သက္ခဲ ့ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလည္း ခ်စ္ခင္တတ္ေသာ အန္တီရင္ထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ထိ မီးေတာ

က္ေနလိုက္မလဲ။ အန္တီ အေျပာကို ခန္ ့ညားေမာင္က ..

        “အန္တီရယ္..ကၽြန္ေတာ္ကို အဲလိုေတာ့ မေျပာပါနဲ ့ဗ်ာ..ကၽြန္ေတာ္ အန္တီ ့ကို ကိုယ့္မိဘလို သေဘာထားျပီး ခ်စ္ခဲ ့တာပါ..ျပီးေတာ့ အ

         န္တီ  စိတ္ဆင္းရဲ ေအာင္လည္း ကၽြန္ေတာ္မလုပ္ရက္ပါဘူး..ကၽြန္ေတာ္တို ့လူငယ္ေတြကိုနားလည္ေပးပါ..”

         “ေအး..မင္းတို ့လူငယ္ေတြကို နားလည္ေပးလို ့ ငါ့တူေလး အခုလို နယ္ျမိဳ့ေလးမွာ ဘ၀ ျမဳပ္ေနရတာ..မင္းသာ မမိုက္မဲခဲ ့ဘူးဆိုရင္ ငါ့

          တူေလး အခုဆို အႏုပညာေလာကမွာ နာမည္တစ္ခုနဲ ့ရပ္တည္ေနေလာက္ျပီ..အားလံုးက မင္းေႀကာင့္..မင္းတရားခံ..”

ခန္ ့ညားေမာင္ မိခင္လို သိပ္ခ်စ္ရေသာ အန္တီ ့ထံမွ ဒိစကားကို ႀကားလိုက္ရေတာ့ ၀မ္းနည္းစြာ ငိုရႈိက္ရင္း..

         “အန္တီရယ္..ကၽြန္ေတာ္ကို အဲလိုေတာ့ မေျပာပါနဲ ့ဗ်ာ..ကၽြန္ေတာ္ သူ ့ကို ခ်စ္တဲ ့အခ်စ္တစ္ခုနဲ ့အရာရာကို ရင္ဆိုင္ႏိုင္ပါတယ္..အန္

          တီတို ့ကိုလည္း စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ထားႏိုင္ပါတယ္..”

ထိုစဥ္ ခိုင္ျမဲက ..

       “ကိုခန္ ့..ခင္ဗ်ား စကားကို ႀကည့္ေျပာပါ..ကၽြန္ေတာ္က ကိုအံ့မခန္းကို ခ်စ္သလို ကၽြန္ေတာ့္အစ္မ ျပီးေတာ့ တူေလးကိုလည္း ခ်စ္တယ္.

        ခင္ဗ်ားက ကၽြန္ေတာ့္အစ္မကိုလည္းယူေသးတယ္.အခု လက္ရွိ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူကိုလည္း ယူဦးမယ္..ခင္ဗ်ားဘယ္လိုလူလဲဗ်.”

အေျခအေနက တင္းမာမႈတစ္ခုကို ဦးတည္လို ့ေနပါသည္။ ခန္ ့ညားေမာင္က ..

       “ကိုယ္အစကတည္းက မင္းတို ့အစ္မအေပၚ ဘယ္လို အိမ္ေထာင္ဦးစီးေက်စြာ ေနခဲ့တယ္ဆိုတာ မင္းသိပါတယ္.သူ ့တို ့ကို ကိုယ့္ေႀကာ

         င့္ သိကၡာမက်ေစရပါဘူး..ျပီးေတာ့ ကိုယ္ခ်စ္ေနတဲ ့ႏွလံုးသားကိုေတာ့ ခ်စ္တဲ ့သူဆီကို ပဲ ေပးခ်င္တာခ်စ္တတ္သူတိုင္းရဲ ့အတၱပါ.”

ခိုင္ျမဲက လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားလိုက္ျပီး..

         “ေကာင္းျပီေလ..ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ကိုအံ့မခန္းကို ကာကြယ္ရမွာ ျဖစ္သလို ကၽြန္ေတာ့္အစ္မကိုလည္း ကာကြယ္ရမွာပဲ.ေနာက္မွ ကၽြ

          န္ေတာ့္ အဆိုးမဆိုပါနဲ ့..ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့သူေတြကို အဆံုးရံႈးမခံႏိုင္ပါဘူး..”

အန္တီက သူတိုေ ျပာေနသည့္ႀကားထဲ၀င္လိုက္ျပီးေတာ့..

       “အို...မင္းတို ့ဘာသာ ဘာေတြပဲေျပာေျပာ ဒီေန ကစျပီး ငါ့တူနဲ ့လံုး၀ မပက္သက္ႀကပါနဲ ့..မင္းတို ့နဲ့လည္း လံုး၀ကိုသေဘာမတူႏိုင္ပါ

        ဘူး..မင္းတို ့အခု ခ်က္ခ်င္း ငါ့အိမ္ထဲကေန ထြက္သြားပါေတာ့ ..မထြက္ရင္ ငါရဲတိုင္မွာေနာ္..”

အံ့မခန္းက အန္တီ ့ကိုဆြဲထားလိုက္ျပီး..

         “အန္တီ..မလုပ္ပါနဲ ့..စိတ္ေအးေအးထား ရွင္းႀကတာေပါ့..အခုလည္း လူေတြ၀ိုင္းႀကည့္ေနႀကျပီ..ရွက္လိုက္တာ အန္တီရာ..”

အံံမခန္း ေျပာလိုက္မွ ဆိုင္ကို လာေသာ ၀ယ္သူအခ်ိဳ ့ရန္ျဖစ္ေနတာကို ကြက္ႀကည့္ကြက္ႀကည့္လုပ္ေနတာကို ေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ သူူ ့တို ့မ်

က္၀န္းမ်ားမွာလည္း စူးစမ္းသည့္အႀကည့္အခ်ိဳ ့ႏွင့္ ႏႈတ္မွာလည္း အသံမႀကားရေသာ္လည္းတီးတိုးေ၀ဖန္ေနႀကသည္ဆိုတာကိုေတာ့ မေျပာ

လည္း သိႏိုင္ပါသည္။ ခိုင္ျမဲက ဆက္ျပီးေတာ့..

        “ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီေနရာကေန မသြားႏိုင္ဘူး..ဘာလို ့လဲ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ဒီဆိုင္က ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနလို ့ပဲ..ျပီးေ

          တာ့ ကိုအံ့မခန္း ထြက္သြားဆိုမွ ကၽြန္ေတာ္သြားမယ္..”

အံ့မခန္း မည္သည့္အရာကိုမွ် မေတြးေတာ့ခ်င္ေတာ့ပါ။ ေနာက္ျပီး စိတ္ထြက္ေပါက္တစ္ခု အေနျဖင့္အံ့မခန္း တစ္စံုတစ္ခုကို လုပ္လိုက္ပါသည္

။ အဲဒါကေတာ့ အံ့မခန္း သူတို ့ႏွင့္ေ၀းရာကုိ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ဖို ့ ဆိုင္ေရွ ့ကို ေျပးထြက္လိုက္ျပီး အသင့္ရပ္ထားေသာ ဆိုင္ကယ္ေပၚကို

တက္လိုက္ျပီး ဦးတည္ရာ မဲ ့ေမာင္းထြက္လာခဲ ့ပါသည္။ အခုခ်ိန္မွာ အံ့မခန္း ဒီလိုထြက္ေျပးရံုမွ တစ္ပါး လုပ္စရာ မရွိေတာ့ပါ။ အံ့မခန္းအ

ေနာက္မွ ဆူညံသံမ်ားကို ထားခဲ ့ျပီး အားလံုးႏွင့္ေ၀းရာဆီသို ့............

 

                                                                                                                                                              ဆက္ရန္....

Sep 4th

ညာေျပာတတ္တဲ့ေကာင္ကေလး-(အပိုင္း-၄၃)

By LU LIN PYO
ေနာက္ကေန အေျပးအလႊားလိုက္ေနတဲ့ လူတစ္စု....
ေအာ္ဟစ္သံေတြကလဲဆူညံပြက္ေလာ၇ိုက္ေနတာ ကမၻာပ်က္ေနသလားပင္.....

...သတ္....သတ္....အဲေကာင္ကို ၇ေအာင္သတ္...မလြတ္ေစနဲ့....

မိုးတိမ္ လမ္းအေမွာင္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးၾကားထဲ....အေျပးတစ္ပိုင္း၀င္လိုက္သည္။
ဟင္...ေ၇ွ့မွာလမ္း က အပိတ္ၾကီးပါလား....သြားျပီ....

ေနာက္ကလိုက္ေနတဲ့ ေျခသံေတြက တစ္ျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာသည္....
မိုးတိမ္...လမ္းၾကားေဒါင့္ဆံုးဘယ္ဘက္ေဘးမွာ ခ်ထားတဲ့ ဗီဒိုစုတ္ၾကီး၇ဲ့ ေဘးကို ေျပး၀င္
ပုန္းလိုက္သည္။

....ဘယ္ေ၇ာက္သြားဒီေကာင္ ...ဒီနားေလးတင္ေပ်ာက္သြားတာ...ေတာက္...

မိုးတိမ္ လူတစ္ကိုယ္လံုးက ေမာလြန္းလို့တုန္၇ီေနသည္...အသက္၇ွဳသံကတစ္အားျပင္းထန္လာ
ျပီး ...တစ္စက္စက္တုန္ေနသည္.....ၾကီးမားစြားေၾကာက္၇ြံ ့ဖြယ္ေကာင္းေသာအ၇ာတစ္ခု
နီးကပ္တစ္ထက္နီးလာသည္။

မိုးတိမ္ မ်က္လံုးကို စံုမွိတ္လိုက္ သည္...................................


....ဟဲ့ ...မိုးတိမ္ ....ထေတာ့ ....၁၀ နာ၇ီထိုးေနျပီ...မနက္စာသြား၀ယ္ေတာ့ေလ...
....အင္း....ဟုတ္ေမေမ...

မိုးတိမ္ အိပ္ယာေပၚမွ ထျပီး ေ၇ခ်ိဳးခန္းထဲ ၀င္ကာ မ်က္နွာသစ္လိုက္သည္။
မ်က္နွာသစ္၇င္ မွန္ကိုၾကည့္လိုက္စဥ္ ညက အိပ္မက္ဆိုးၾကီး ကို ျပန္သတိ၇မိသည္။
ငါ့ကို အိပ္မက္ထဲမွာ သဲၾကီးမဲၾကီး လိုက္သတ္ေနတာဘယ္သူလဲ...

စဥ္းစားလို့က မ၇ပါဘူး....စဥ္းစားေန၇င္းေခါင္းေနာက္လာသည္။
 
မိုးတိမ္ ေခါင္းကို ေ၇ ဆြတ္ျပီး ဂုတ္ကိုလက္နဲ့သံုးေလးခ်က္၇ိုက္ပစ္လိုက္သည္။

...ဟဲ့ မိုးတိမ္ ခုျမန္ျမန္ထြက္စမ္း....ငါ့အခန္းထဲျမန္ျမန္လာ....
...ဟင္...ဘာျဖစ္လို့လဲ ...ေမေမ....

မိုးတိမ္ ....ေမေမ အခန္းထဲကိုေျပး၀င္သြားလိုက္သည္။

အခန္းထဲေ၇ာက္ေတာ့ေမေမ က ဗီဒို ကိုဖြင့္ျပီး ပိုက္ဆံအုပ္ေတြကိုင္ကာေဒါသထြက္ေန
သည္။
...နင္ ...ဒီေျခာက္၇က္ကိုပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္ေတာင္သံုးလိုက္တာလဲ...ေျပာစမ္း...
...ဟိုဟို...အဲထဲက တစ္သိန္းတစ္အုပ္ပဲယူလိုက္တာပါ...
...ဘာ  ...ေျခာက္၇က္ကိုတစ္သိန္းသံုး၇ေအာင္...နင္က သူေ႒းလားး...ေတာ္ေတာ္
     ခ်မ္းသာေနလား...ငါနင့္ကိုေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္တယ္သိလား...

ေမေမ က မိုးတိမ္ကို နား၇ြက္ကဆြဲ ျပီး နား၇င္အုပ္ပစ္လိုက္သည္။
မိုးတိမ္ ၀ဲလာတဲ့မ်က္၇ည္ကိုထိန္းျပီး ...
...နွစ္ေသာင္းနီးပါက်န္ေသးတယ္...
...ဘယ္မွာလဲ...

မိုးတိမ္ သူ့အခန္းထဲ သြားျပီး  ေခါင္းအံုးေအာက္က ပိုက္ဆံတစ္ေသာင္း၇ွစ္ေထာင္ကိုယူျပီးေပးလိုက္သည္။
...ငါ့ကို မွန္မွန္ေျပာစမ္း နင္ပိုက္ဆံေတြ ဘယ္မွာသံုးလိုက္တာလဲ...
...ကလပ္တက္လိုက္တာပါ...
...ေအာ္...ေအာ္ ...ေအးေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ ေမြး၇က်ိဳးနပ္တဲ့သားပဲ...
    နင္ေက်ာင္းျပီးကတည္းက နင့္ကိုဘာအလုပ္မွမလုပ္ခိုင္ဘဲထားတာငါ့အမွားပဲ...
    တစ္ေန့တစ္ေန့ speaking တက္လိုက္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ အခ်ိန္ျဖဳန္းလိုက္နဲ့
   နင့္စိတ္ဓာတ္ေတြေတာ္ေတာ္ပ်က္စီးေနျပီသိ၇့ဲလား...တြဲေတာ့လဲသူငယ္ခ်င္းေတြ
    က ေယာက်ာ္းလိုလို မိန္းမလိုလို နဲ့ ဘာေတြမွန္းမသိဘူး...
...အဲလိုမေျပာပါနဲ့ ..ေမေမ ...သားသူငယ္ခ်င္းေတြက ေယာက္်ားေတြပါ...
...ေတာ္ေတာ့...ဒီေန့ကစျပီးနင့္ဖုန္းပါသိမ္းမယ္...သြားယူ ခု နင့္ဖုန္း....
...ဟာ ေမေမ က လဲ ဖုန္းမ၇ွိ၇င္သားကဘာနဲ့ေျပာ၇မွာလဲ...
...နင့္ကို ငါသြားယူလို့ေျပာေနတယ္ေလ...

မိုးတိမ္ ေခါင္းကိုကုတ္ျပီး အခန္းထဲျပန္လာခဲ့၇သည္။စိတ္ထဲကလဲမေက်မနပ္ျပန္ေျပာေနမိသည္။
...စိတ္ညစ္တာပဲ ခင္မို့မို့ေအး ေသာင္က်န္းေနတယ္....ဟြန္း...

အခန္းထဲေ၇ာက္ ဖုန္းက ထျမည္လာသည္။
မိုးတိမ္ အျမန္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေကာင္ေလးညိဳ ၇ဲ့ ဖုန္းပါ။

....ဟယ္လို ....ေကာင္ေလး ေျပာေလ...

...ကိုကို လား ညီ့ ကို ပိုက္ဆံတစ္ေသာင္းေလာက္ေပးပါလား....ညီ gym ေဆာ့ခ်င္လို့...