Aug 18th

ခရမ္းၿပာတိမ္တိုက္

By zeya maung

ကၽြန္ေတာ္ဒီခရီးကို မလာခဲ့မိရင္ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ဒီလိုတစ္ဆစ္ခ်ိဳးေၿပာင္းလဲ

ပါ့မလားလို႕ကိုယ့္ဟာကိုသုံးသပ္မိပါတယ္၊တကယ္ၿပန္စဥ္းစားႀကည့္ေတာ့လဲ

လူ႕ဘုံမွာက်င္လည္ေနရတဲ့ကၽြန္ေတာ္တို႕လူသားေတြဟာအခ်ိန္နဲ႕အမ်ွ

အေၿပာင္းအလဲေရစီးေႀကာင္းထဲမွာေမ်ွာပါေနမွန္းကိုယ့္ဟာကိုသတိမထား

မိႀကသူေတြကအမ်ားစုပါ၊အရင္ကကၽြန္ေတာ္ဒီလိုလူစားထဲမွာပါတယ္၊

ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ဟာဒီအသက္အရြယ္အထိသိပ္ၿပီးထူးၿခားတယ္ရယ္လို႕

မရွိခဲ့ပါဘူး၊ေန႕တစ္ဓူ၀အိမ္နဲ႕အလုပ္ကူးခပ္ရင္းေန႔ရက္ေတြ ကုန္ဆုံးခဲ့

ရပါတယ္။

အဲဒါကေတာ့သူ႕ကိုကၽြန္ေတာ္မဆုံေတြ႕ခင္ကာလအေၿခအေနေပါ့ဗ်ာ၊

ကၽြန္ေတာ့္နာမည္မင္းလြင္ဦး၊အသက္က(၃၀)စြန္းစြန္း၊ေမာင္ႏွမမ်ားတဲ့

ကၽြန္ေတာ္
တို႕မိသားစုမွာကၽြန္ေတာ္ကအလတ္ေကာင္၊အလတ္ဆိုတဲ့အတိုင္း

ငယ္ငယ္ကတည္းကအခ်စ္ခံ၊ဦးစားေပးခံရၿပီးႀကီးထြားလာခဲ့ရတာမဟုတ္ေတာ့

အသဲကလဲခပ္မာမာ။

မိဘေတြကကိုယ္ပိုင္စီးပြားေလးနဲ႕
ဆိုေတာ့မရွိမရွားထဲကပါဘဲ၊ကၽြန္ေတာ္က

ေအးေအးေဆးေဆးေနတတ္သူ
အေပါင္းအသင္းလဲသိပ္မရွိဘူး၊

လုပ္စရာရွိရင္ဇြဲေကာင္းေကာင္းနဲ႕စိတ္နစ္ၿပီး
လုပ္တတ္တယ္၊ပါတ္၀န္းက်င္

ကိုလဲသိပ္ဂရုမထားတတ္တဲ့ေကာင္ပါ။

ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ကိုၿခဳံႀကည့္မယ္ဆိုရင္လည္းေတာင္ကတုံးေပၚမွာတစ္ပင္တည္း

ထီးထီးေပါက္ေနတဲ့သစ္ကိုင္းက်ိဳးတိုးက်ဲတဲအပင္နဲ႕တူပါတယ္၊အထီးက်န္ၿခင္း

ေၿခာက္ေသြ႕ၿခင္းဆိုတာကၽြန္ေတာ့္နာမ္စားေတြပါဘဲ။

ရန္ကုန္စီးပြားေရးတကသိုလ္မွာစီးပြားေရးစီမံခန္႕ခြဲမႈမဟာဘြဲ႕ရၿပီးေနာက္ပိုင္း

စီမံခ်က္ညိွႏိႈ္င္းေရးမႈးရာထူးနဲ႕INGO တစ္ခုမွာအလုပ္ရေတာ့ရန္ကုန္ရုံးခ်ဳပ္မွာ


ကၽြန္ေတာ္ရုံးထိုင္ရပါတယ္၊ရာထူးတာ၀န္အရ စီမံခ်က္ရွိတဲ့ နယ္ၿမိဳ႕ေတြဆီကို


လုပ္ငန္းကိစ
နဲ႕ မႀကာခဏခရီးထြက္ရတယ္၊ခရီးထြက္တိုင္းလည္းေလယာဥ္


နဲ႕ဘဲသြားေနက်ပါ၊ၿဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီေန႕ညေနပိုင္းက်မွ အေရးေပၚ ကိစ


ေပၚလာလို႕နက္ၿဖန္မနက္(၈)နာရီမႏ
ေလးမွာကၽြန္ေတာ္ရွိေနဘို႕လိုလာတယ္၊


ေလယာဥ္လက္မွတ္ကလဲခုလိုညေနေစာင္းႀကီး၀ယ္လို႕အဆင္မေၿပေတာ့တာ
နဲ႕ ကမန္းကတန္္းကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့လွည္းတန္းအၿမန္ၿပန္ေရခ်ိဳး၊အ၀တ္အစား


ကိုခရီးေဆာင္အိတ္ထဲေကာက္ထည့္ၿပီးတာနဲ႕ေအာင္မဂၤလာအေ၀းေၿပး


ကားဂိတ္ကို taxi နဲ႕ေရာက္သြားခ်ိန္မွာေတာ့ ည(၈)နာရီေက်ာ္ေနၿပီ၊


ဖုံးဆက္ထားလို႕ ည(၉)နာရီခြဲထြက္မယ့္ နယူးမႏလာထြန္း လိုင္းမွာ


ထိုင္ခုံရပါတယ္၊

 (၉)နာရီနဲနဲေက်ာ္တာနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ကားေပၚေရာက္ေနပါၿပီထိုင္ခုံနံပါတ္က

(၃၉)အလယ္လမ္းဘက္အၿခမ္း၊ကၽြန္ေတာ့္ေဘးခုံ(၄၀)ကေတာ့ညာဘက္


အၿခမ္းေပါ့၊ထိုင္မယ့္ခရီးသည္ေတာ့မေရာက္ေသးဘူး၊အဲယားကြန္းကေတာ့


ေအးစိမ့္ေနတာဘဲ၊ဥေရာပကေနတင္သြင္းလာတဲ့Scania အမိ်ုဳးအစား

ခရီးသည္တင္ကားႀကီးၿဖစ္ၿပီးထိုင္ခုံကလညး္ေလယာဥ္ပ်ံထဲကထိုင္ခုံေတြ

အတိုင္းရွယ္ၿဖစ္ပါတယ္၊ၿခဳံဘို႕ေစာင္လဲေပးတယ္၊ကားမထြက္ခင္အေပၚဘက္

မီးဖြင့္ထားလို႕ကၽြန္ေတာ့္အက်င့္အတိုင္းအခိ်န္အားရင္စာဖတ္ေနလိုက္တယ္

 

 “အစ္ကို…အစ္ကို နဲနဲေလာက္ခင္ဗ်…”

 ကၽြန္ေတာ္ေမာ့ႀကည့္လိုက္ေတာ့၊နံေဘးထုိင္ခုံပိုင္ရွင္ခရီးသည္ၿဖစ္မယ္


ကၽြန္ေတာ့္ေၿခေထာက္ေတြကိုေဘးဘက္လွည့္ေပးလိုက္ေတာ့သူေက်ာ္


သြားၿပီးကၽြန္ေတာ့္ေဘးကထိုင္ခုံမွာ၀င္ထိုင္ေနလိုက္တယ္ သူထိုင္ၿပီးတာနဲ႕


ကားကစထြက္ေနပါၿပီ၊

 

“အဟဲ…ေနာက္က်ေတာ့မလို႕…”


“အင္း…”


ကၽြန္ေတာ္အသံထြက္ရုံေလးသူ႕ကိုတုန္႕ၿပန္လိုက္ပါတယ္ၿပီးေတာ့မသိမသာ


သူ႕ကိုအကဲခပ္ေနလိုက္တယ္၊ခုေခတ္လူငယ္အမ်ားစု၀တ္တတ္တဲ့ဂ်င္း


ေဘာင္းဘီအနက္ေရာင္နဲ႕ေအာ္တာလို႕ဘဲေခၚမလား၊စပို႕ရွပ္လက္ရွည္အစင္း


ေလးကိုလက္ေမာင္းအထိေခါက္တင္ထားတဲ့ပုံစံနဲ႕သူ႕ရဲ႕ခ်ပ္ရပ္တဲ့ခႏ
ာကိုယ္


ေပၚမွာႀကည့္ေကာင္းေနတယ္။


အသက္က(၂၅)ႏွစ္ေက်ာ္မယ္မထင္၊အညာသားမို႕လားမသိအသားအေရ


ကေတာ့အနဲငယ္ညိဳတယ္၊ဆံပင္ကေတာ့ခုေခတ္ေကာင္ေလးေတြထားတဲ့


အတိုင္းဘဲ၊မ်က္အိမ္အနဲငယ္က်ယ္ၿပီးေတာ့ထင္ရွားတဲ့မ်က္ရစ္ကအတန္ငယ္


ထူထဲသေယာင္ထင္ရတဲ့မ်က္ခြံေပၚမွာလွလွပပရွိေနတာကသူ႕ရဲ႕ဆြဲေဆာင္မႈ


တစ္ခုၿဖစ္လိမ့္မယ္္၊ေဘးတိုက္ႀကည့္ရင္ေတာ့ႏွာေခါင္းကသိမ္းငွက္ႏႈတ္သီးပုံစံ

ေအာက္ဘက္ကိုအနဲငယ္ငိုက္က်ေနတယ္၊ ၿခဳံႀကည့္ရင္ေတာ့ဗမာေကာင္ေလး
အေတာ္မ်ားမ်ားမွာေတြ႕ရတတ္တဲ့မ်က္ႏွာပုံမ်ိဳးၿဖစ္ၿပီး ဗမာဆန္ဆန္ခ်စ္စရာ

ေကာင္း တယ္လို႕ေၿပာရမယ္၊ႀကည့္ရဆိုးတဲ့လူစားထဲကေတာ့မဟုတ္တာ

ေသခ်ာတယ္၊


“ကၽြန္ေတာ္သကၤန္းကၽြန္းကေနေတာ္ေတာ္ႀကာႀကာကားစီးလာရတယ္….”


“ေအာ္..ဟုတ္လား…”


“အကိုကမႏ
ေလးကိုၿပန္တာလား…”


“ဟုတ္ဘူး ရန္ကုန္ကဘဲ အလုပ္နဲ႕ သြားတာ…”


“ေအာ္..ဟုတ္..ကၽြန္ေတာ္ကအိမ္ၿပန္မွာ..ေအာင္ေၿမသာစံမွာေနပါတယ္…”


“ရန္ကုန္ကိုအလည္လာတာလား…”


“ဟုတ္ဘူးအကိုကၽြန္ေတာ္ရန္ကုန္မွာအလုပ္လုပ္ေနတာႀကာပါၿပီ


အိမ္မွာ၀ါဆိုသကၤန္းလႈဖို႕ရွိတယ္ေလေမေမေခၚလို႕ခြင့္ယူၿပီးထြက္လာတာ…”


“ဟုတ္လား…ေကာင္းတာေပါ့.”


ကားထြက္ၿပီးတာနဲ႕ကၽြန္ေတာ္တို႕စကားေၿပာလာႀကပါတယ္၊တာညဥ့္အေမွာင္


ထဲကေနၿပည္ေတာ္အၿမန္လမ္းမေပၚမွာေတာ့ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုသယ္ေဆာင္


လာတဲ့ကားႀကီးဟာအရွိန္နဲ႕ေၿပးေနလ်က္ပါ၊ နဲနဲႀကာလာေတာ့ကၽြန္ေတာ္


ငိုက္ၿမည္းစၿပဳလာပါတယ္၊သူနဲ႕စကားေႀကာလဲၿပတ္သြားပါတယ္၊ကၽြန္ေတာ္


ကားေပၚမွာၿပတဲ့ ၿမန္မာဗြီဒီယိုကားေတြကိုလဲမႀကည့္ခ်င္တာနဲ႕မ်က္လုံး

ႏွစ္ဘက္
မွိတ္ထားလိုက္ပါတယ္။


ကၽြန္ေတာ္ခရီးသြားရတာကိုအရမ္းႏွစ္သက္တဲ့သူပါ၊ေလယဥ္ေပၚမွာဆိုရင္


ေန႕လည္ခင္းေနေရာင္ေတာက္ေတာက္ေအာက္က၀ါဂြမ္းပုံႀကီးေတြခ်ထား


သည့္အလားတိမ္စိုင္တိမ္လိပ္ေတြကိုေလယာဥ္ၿပတင္းေပါက္ကေနေခ်ာင္း


ႀကည့္ရတဲ့အရသာကိုလဲႏွစ္သက္တယ္၊ ကားနဲ႕ခရီးသြားတဲ့အခါအထူးသၿဖင့္

တိတ္ဆိတ္တဲ့ညမွာခရီးသည္အားလုံး
အိပ္ေမာက်ေနတဲ့အခ်ိန္လေရာင္

ေအာက္ကလမ္းေဘးတစ္ေလ်ွာက္ညရႈခင္း
ေတြကိုတစ္ေယာက္တည္း

ႀကည့္ရတဲ့အရသာ၊ဟိုးအေ၀းကရွမ္းကုန္းၿပင္ၿမင့္
ေတာင္တန္းမို႕မို႕ေတြကို

လေရာင္ေအာက္မွာလွမ္းၿမင္ရတဲ့အရသာေတြကို
ကၽြန္ေတာ္အရမ္းႏွစ္သက္ 

သေဘာက်ပါတယ္၊ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္
ႏွစ္သက္တဲ့ညသဘာ၀ရႈခင္း

ေတြကိုမခံစားႏိုင္ပါဘူး
ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ရႈခင္းေကာင္းေကာင္းၿမင္ရတဲ့

ေဘးခုံမဟုတ္တာရယ္၊၀ါဆို
လဆန္းညကထူထပ္တဲ့တိမ္တိုက္ေတြေႀကာင့္

လေရာင္ဟာကမ
ာေၿမေပၚမထိုးေဖါက္ႏိုင္တဲ့အၿပင္မိုးစက္မိုးေပါက္ေတြရဲ႕

ကားအၿပင္ဘက္မွာ
က်ေနတဲ့အသံေတာင္ႀကားေနရလို႕ပါ။


ကၽြန္ေတာ့္နံေဘးကစကားေၿပာတတ္တဲ့မႏ
ေလးသားရဲ႕အသံကိုမႀကားရေတာ့


ပါဘူး၊သူအိပ္ေနၿပီထင္တယ္သူ႕ေခါင္းလည္းကၽြန္ေတာ့္ဘက္ငိုက္က်ေနၿပီ။


သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္ခ်င္းကပ္ထိုင္ေနရတာပါ၊သူ႕အသက္ရႈသံကို နီးနီး

ကပ္ကပ္
ႀကားရသလိုသူ႕ပါးဟာလည္းကၽြန္ေတာ့္လည္ပင္းနားကပ္ေနေတာ့

ကၽြန္ေတာ့္ရင္ေတြ
ခုန္လာပါတယ္၊သူေကာင္းေကာင္းမွီအိပ္လို႕ရေအာင္

ကၽြန္ေတာ့္ခႏ
ာကိုယ္ကိုအလိုက္သင့္ေရြ႕ေပးလိုက္ပါတယ္၊ရုတ္တရက္

ႀကည့္ရင ္ခ်စ္သူခ်င္းေခါင္းခ်င္းရိုက္ၿပီးအိပ္ေနသလိုမ်ိဳး
ၿဖစ္ေနၿပီထင္ပါတယ္၊

အဲကြန္းေအးတာေႀကာင့္သူ႕ကိုိုအသာေလး ေစာင္ၿခဳံေပးလိုက္
ပါတယ္၊ 

ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ေပၚမွာလဲတစ္ထည္ၿခဳံထားတယ္၊ကၽြန္ေတာ္ေမွးကနဲၿဖစ္


သြားတုန္းဗိုက္ေပၚမွာအေလးတစ္ခုလာတင္သလိုခံစားရလို႕လန္႕ႏိုးၿပီး

မ်က္လုံး
ဖြင့္ႀကည့္လိုက္ေတာ့သူ႕ညာလက္ေမာင္းက ကၽြန္ေတာ့္ကို

ခပ္တင္းတင္း  ဖက္ထားၿပီး
တရႈးရႈးနဲ႕ကိုအိပ္ေနလိုက္တာဗ်ာ။

 

 

 

 


ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့မ်က္လုံးေတြေႀကာင္ေနၿပီၿဖစ္လို႕အိပ္လို႕မရေတာ့ပါဘူး၊


ကားတစ္စီးလုံးလည္းတိတ္ဆိတ္လို႕ေနပါၿပီ၊ပဲခူးရိုးမနံေဘးကၿဖတ္သန္း

သြားေနတဲ့
ကားရဲ႕အၿပင္ဘက္မွာေတာ့မိုးဟာသဲသဲမဲမဲကိုရြာခ်ေနပါတယ္၊


သူ႕ကိုယ္ေငြ႕ေႏြးေႏြးေလးကကၽြန္ေတာ့္အတြက္ဆြဲေဆာင္မႈတစ္ခုၿဖစ္ေနတဲ့

အၿပင္
ကားထဲမွာထြန္းထားတဲ့အၿပာေရာင္မီးေရာင္မွိန္မွိန္ေလးေအာက္က

အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့
မ်က္ႏွာေလးကနမ္းခ်င္စရာေကာင္းလွတယ္။


ကၽြန္ေတာ္စိတ္မထိန္းႏိုင္ဘဲအေမွာင္ထဲမွာသူ႕ပါးကိုရႊတ္ကနဲခိုးနမ္း လိုက္မိ

တယ္၊
ဒါေႀကာင့္ကၽြန္ေတာ့္ရင္ေတြပုိခုန္လာတယ္သူကေတာ့အိပ္ေကာင္းဆဲ၊


ကၽြန္ေတာ့္လက္တစ္ဘက္ကလည္းသူ႔ကိုၿပန္ဖက္ထားလိုက္တယ္၊ေစာင္ထဲမွာ


ၿဖစ္လို႕ကၽြန္ေတာ္ရဲရဲတင္းတင္းလႈပ္ရွားမိတယ္၊ၿပီးေတာ့ခရီးသည္အားလုံး

အိပ္ေပ်ာ္
ေနႀကၿပီေလ၊


တစ္ခါတစ္ေလေတာ့သူအနဲငယ္လႈပ္ရွားလာတတ္ေပမယ့္အအိပ္ေတာ့မပ်က္ပါ၊


 
သူကိုယ္ေႏြးေႏြးနဲ႕ကပ္ေနတဲ့ က်န္တဲ့ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ညာဘက္လက္တစ္ဘက္


ကိုေတာ့ထိုင္ခုံေပၚကအတန္ငယ္ေလွ်ာထားၿပီးပက္လက္အိပ္အေနထားၿဖစ္ေန
တဲ့
သူ႕ေပါင္တံေပၚကိုအသာေလးတင္လိုက္ပါတယ္၊


ေဘာင္းဘီအထဲကႀကြက္သားအၿပည့္ေပါင္တံေလးကကၽြန္ေတာ့္လက္ကို


ေႏြးေထြးမႈေတြနဲ႕စိတ္လႈပ္ရွားေစပါတယ္၊ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခုန္သံေႀကာင့္လားသူ႕


ကိုယ္ေငြ႕ေႀကာင့္လားမသိဘူး၊ေႏြးေထြးတဲ့ခံစားမႈကေတာ့ကၽြန္ေတာ့္


လက္ဖ၀ါးန႕ဲအၿပည့္ပါ။


ဒီလိုနဲ႕ကၽြန္ေတာ့္မွာသူနဲ႕ပူးပူးကပ္ကပ္ထိုင္ၿပီးေတာ့ရင္ခုန္လ်က္မခ်င့္မရဲၿဖစ္


ေနရတာသိပ္မႀကာခင္မွာဘဲ ..ကားမယ္(ေလယာဥ္ပ်ံထဲကေလယာဥ္မယ္


ေတြလိုဘဲ) ေလးရဲ႕(၁၁၅)မိုင္စခန္းမွာနာရီ၀က္ခန္႕နားမယ့္အေႀကာင္း

ေႀကၿငာသံ
ထြက္လာပါတယ္။


လက္ထဲကနာရီႀကည့္လိုက္ေတာ့ညဥ့္သန္းေခါင္ယံကိုေရာက္ဖို႕(၅)မိနစ္ဘဲ


လိုေတာ့တယ္ကၽြန္ေတာ္ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပုံမွန္အေနအထားၿဖစ္ေအာင္ခပ္တည္

တည္ ဘဲၿပန္ေနလိုက္တယ္ကားထဲမွာလဲမီးေတြန႕ဲၿပန္လင္းထိန္ေနၿပီလူေတြ

လဲ
လႈပ္လႈပ္ရွားရွားၿဖစ္လာႀကၿပီေပါ့အဲဒီအခ်ိန္က်မွကၽြန္ေတာ့္နံေဘးက


ကိုယ္ေတာ္ေလးက..လူးလြန္႔လႈပ္ရွားလာေတာ့တယ္


“အင္း…အင္း…. ဘယ္ေရာက္ၿပီလဲအကို..”


“(၁၁၅)မိုင္စခန္းေရာက္ၿပီေလ…”


“အဟဲ…ကၽြန္ေတာ္..ေတာ္ေတာ္အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္….”


“ေအး..မင္းအိပ္ေနတာငါႀကည့္ၿပီး.မနာလိုေတာင္ၿဖစ္တယ္ကြ…”


သူအိပ္ထားတဲ့အတြက္ေႀကာင့္အနဲငယ္ေဖါင္းသေယာင္ထင္ရတဲ့ပါးေလး


ေပၚမွာမ်က္လုံးေတြကအတန္ငယ္မို႕အစ္ေနၿပီးညဥ္႔ဦးပိုင္းဂ်ယ္ေတြနဲ႕ပုံသြင္း


ထားတဲ့ေခါင္းေပၚကဆံပင္ေတြလဲဖရိုဖရဲနဲ႕ မီးေရာင္ေအာက္မွာ ကပိုကရို

ေလး ခ်စ္ခ်င္
စရာေကာင္းေနၿပန္ေရာ..


“တစ္ခုခုသြားစားႀကမယ္ေလ..ညီေလး…”


“ဟုတ္..ကၽြန္ေတာ္လဲဗိုက္ဆာတယ္..”


နာမည္ႀကီးၿပီးေစ်းႀကီးလွတဲ့ Feel ဆိုင္ေရွ႕မွာExpressကားႀကီးကရပ္ေပးပါ

တယ္
ခရီးသည္အမ်ားစုကေတာ့ဆိုင္ထဲကိုအရင္မ၀င္ႀကဘဲေနာက္ဘက္က

အိမ္သာကို
အရင္တန္းသြားႀကပါတယ္၊ကၽြန္ေတာ္သူ႕ေနာက္ကေန အသာ

ေလးလိုက္သြားၿပီးသူ
အေပါ့သြားတဲ့ေနရာနဲ႕ကပ္လ်က္သြားရပ္ၿပီးေဘးခ်င္း

ယွဥ္ သြားလိုက္တယ္၊
အေပါ့သြားေနတဲ့သူ႕ပစည္းကိုမသိမသာေလး ေစြႀကည့္
မိတယ္၊ကၽြန္ေတာ္ကသူ႕ထက္
အနဲငယ္အရပ္ရွည္ေတာ့ေဘာင္းဘီဇစ္ႀကား

ထဲကထြက္လာတဲ့သူ႕ၿပြန္ေခ်ာင္းကို
ေကာင္းေကာင္းၿမင္ရတာေပါ့၊ ေရွ႕အေရ

ၿပားေလးကတ၀က္တပ်က္ဖုံးထားၿပီး
ကြမ္းသီးေခါင္းညိဳညိဳ  လုံးလုံးထိပ္က

ထြက္လာတဲ့ဆီးသြားအားက တဗ်ဥ္းဗ်ဥ္းနဲ႕
ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ့ေကာင္၊


အဲဒါႀကီးၿမင္ရေတာ့ကၽြန္ေတာ္ဆီးသြားေနရင္းကိုယ့္စိတ္ကိုမနဲထိန္းေနရတယ္၊


မဟုတ္ရင္လူႀကားထဲမွာကိုယ့္ဟာေထာင္မတ္လာေနမွာစိုးရတယ္၊
ကိစၿပီး

ေတာ့ကၽြန္ေတာ္တို႕ဆိုင္ေရွ႕ထြက္လာၿပီးစားပြဲတစ္၀ိုင္းထဲမွာ ႏွစ္ေယာက္


တည္းစားစရာမွာစားႀကတယ္၊ကၽြန္ေတာ္ကလက္ဘက္ရည္ႀကိဳက္ တဲ့သူ

ဆိုေတာ့
လက္ဘက္ရည္တစ္ခြက္ဘဲမွာေသာက္လိုက္ပါတယ္၊


“ညေနစာမစားလာခဲ့ရဘူးလား..”


“ဟုတ္..အကို ကၽြန္ေတာ္အလုပ္ကဆင္းၿပီးတာနဲ႕ၿမန္ၿမန္ထြက္လာတာ..”


“ရန္ကုန္မွာဘယ္သူနဲ႕ေနတာလဲ…”


“ကၽြန္ေတာ္လား…အစ္မနဲ႕ပါ၊ကၽြန္ေတာ့္ေယာက္ဖ company


မွာဘဲလုပ္တယ္ေလအကို..”


“ေအာ္…”


ညလယ္စာဆက္စားေနတဲ့သူ႕မ်က္ႏွာကိုကၽြန္ေတာ္ေငးႀကည့္ေနမိတယ္


တစ္ေရးႏိုးထားတဲ့မ်က္ႏွာေလးကေရနဲ႕သစ္ထားလို႕မီးေရာင္ေအာက္မွာ


၀င္းေနၿပီးသူ႕ရဲ႕ဟန္ပန္ကဘာကိုမွဂရုမစိုက္ဘဲစားေနတဲ့ပုံစံ၊


“အကိုဘာလို႕ႀကည့္တာလဲ.ဗ်.”


သူေၿပာမွကၽြန္ေတာ္သတိရၿပီးရွက္ကိုးရွက္ကန္းနဲ႕ ေရွ႕မွာခ်ထားတဲ့


ေရေႏြးႀကမ္းခြက္ကိုယူေသာက္လိုက္တာ..


ခြီး……………ဖူး……….


“အာ….အကိုကေတာ့ၿဖစ္ရေလဗ်ာ…”


ပူစပ္ပူေလာင္အရသာကကၽြန္ေတာ့္အာေခါင္ထဲစီး၀င္သြားခဲ့တယ္၊


“အဟဲ..ရတယ္ ညီ..အကိုကေအးၿပီးထင္လို႕ ဟဲဟဲ..”


ကၽြန္ေတာ္အရွက္ေၿပေၿပာေနတာေတာင္ကိုယ့္ကိုယ္ကိုမလုံဘူး


သူကကၽြန္ေတာ့္ကိုစိုက္ႀကည့္ေနတာမ်ားသူခိုးလူမိသလိုကိုခံစားရတယ္ဗ်ာ..


“ အကို..ေရေႏြးပူေလာင္တဲ့အထိမ္းအမွတ္နဲ႕ကၽြန္ေတာ္ေကၽြးပါ့မယ္


  ဟဲဟဲ…”


“အာ..မဟုတ္တာကြာ..ငါကအႀကီးဘဲ ငါေကၽြးပါ့မယ္..”


“အကို..ကၽြန္ေတာ္က အငယ္ဆိုေတာ့အႀကီးကိုၿပဳစုရမယ့္တာ၀န္ရွိတယ္ေလ”


သူဒီလိုအရႊမး္ေဖါက္လိုက္မွကၽြန္ေတာ္လူႀကီးနဲနဲအရွက္ေၿပသြားပါတယ္


သူတကယ္ဘဲရေအာင္ေငြရွင္းသြားတယ္၊


ကၽြန္ေတာ္တို႕ကားေပၚၿပန္ေရာက္ၿပီးကားဆက္ထြက္လာေတာ့သူလည္း


လြယ္လြယ္နဲ႕ၿပန္မအိပ္တာနဲ႕စကားဆက္ေၿပာရင္းကၽြန္ေတာ္တို႕ပိုၿပီး


ခင္မင္မႈေတြတိုးလာပါတယ္၊


“ အကိုကအိမ္ေထာင္ရွိၿပီလား..”


“ အာ..အိမ္ေထာင္ရွိတဲ့လူနဲ႕တူလို႕လား အကိုက.”


“ အဲလုိမဟုတ္ပါဘူးအကိုက အိမ္ေထာင္ရွိရင္မိန္းမကံေကာင္းမွာဘဲလို႕


  ေတြးေနတာ”


“ ဘာၿဖစ္လို႕လဲညီေလး”


“ အကိုက ရုပ္ေခ်ာတယ္ေလ”


“ဟား…. ငါကအေကာင္းမွတ္လို႕ မင္းေတာ္ေတာ္ေနာက္တတ္တဲ့ေကာင္ဘဲ..”


ကၽြန္ေတာ့္ရုပ္ကအရမ္းတည္မွန္းကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္ေက်ာင္းတုန္းက

မိန္းကေလး
တစ္ေယာက္နဲ႕ရညး္စား (၂)ႏွစ္ခြဲေလာက္ထားၿပီး ေက်ာင္းၿပီးလို႕ 
လူခ်င္းကြဲ
သြားတာနဲ႕ ေနာက္ပိုင္းအဆက္အသြယ္တၿဖည္းၿဖည္းက်ဲပါးသြားၿပီး 
လမ္းခြဲ
ခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းကၽြန္ေတာ္ဘယ္မိန္းခေလးနဲ႕မွမတြဲၿဖစ္ပါဘူး


ၿပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ္ဒီအသက္အရြယ္အထိကိုယ့္ကိုယ္ကိုလဲေ၀ခြဲရခက္ေနလို႕


ဒီတိုင္းဘဲေနလာခဲ့တာပါ ကၽြန္ေတာ္ကအသားၿဖဴတယ္လူႀကီးရုပ္ေပါက္ၿပီး


တည္တည္ခန္႕ခန္႔ေနတတ္တယ္၊


ကၽြန္ေတာ့္အလုပ္သေဘာအရနဲ႕ကၽြန္ေတာ့္စတိုင္ေႀကာင့္မ်က္ႏွာတည္တည္


ၿဖစ္ေနတာရွိရင္းစြဲအသက္ထက္နဲနဲပိုႀကီးသလိုထင္ရမွာပါမ်က္မွန္လဲတပ္ထား


ေသးတယ္ေလ၊


“မင္းကပိုၿပီးခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္ကြ မင္းကေရာ ရီးစားမရွိေသးဘူးလား..”


“ဟဲဟဲ….”


ဒီလိုၿပန္ေမးေတာ့ စပ္ၿဖီးၿဖီးနဲ႕ရယ္ေနတာကိုကၽြန္ေတာ္အဓိပ
ါယ္္ မၿပန္

တတ္ပါဘူး၊ဒီလိုရယ္ေနတဲ့ပုံစံေလးလဲကၽြန္ေတာ့္မ်က္စိထဲမွာခ်စ္စရာေကာင္း

ေနတာဘဲ၊
သူကၽြန္ေတာ့္ကိုဘာမွၿပန္မေၿဖပါဘူး၊ၿပီးေတာ့တၿခား အေႀကာင္း

လမ္းလႊဲသြားပါတယ္


“ အကို ကၽြန္ေတာ္အိပ္ေပ်ာ္သြားလို႕အကိုအတြက္အေႏွာင့္အယွက္   
  
   ၿဖစ္ရင္စိတ္
မရွိနဲ႕ေနာ္..”


“ရပါတယ္ကြာ..ဘာမွမၿဖစ္ပါဘူး..စိတ္ခ်လက္ခ်အိပ္ပါ..”


“ ေစာင္ၿခဳံေပးလို႕ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်..”


“ ငါခ်မ္းသလိုမင္းလညး္ခ်မ္းမယ္ထင္လို႕ၿခဳံေပးလိုက္တာပါ..”


“ ဟုတ္ပါတယ္..တကယ္ေအးတာအကိုရ..”


“ ေအးရင္လည္းငါ့နားကပ္အိပ္လို႕ရတယ္ေလ...”


“ ဟုတ္..အကို”


ေနၿပည္ေတာ္မေရာက္ခင္သူထပ္အိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္၊ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့

လက္
ဘက္ရည္တန္ခိုးေႀကာင့္ခုတစ္ခါလည္းအိပ္မရပါဘူး၊အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့သူ႕

မ်က္ႏွာေလး
ကိုဘဲတစ္လမ္းလုံးႀကည့္လာတာပါ၊ဒီတစ္ခါေတာ့သူမဖက္ရင္

ေတာင္ကၽြန္ေတာ္က
သူ႕ကိုေစာင္ၿခဳံေပးၿပီးေစာင္ထဲကေနတင္းတင္းႀကပ္ႀကပ္

ေလး ဖက္ထားေပးလုိက္ပါ
တယ္သူကအိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ဆုိေပမယ့္ ဖက္ထား

တဲ့ကၽြန္ေတာ့္လက္ကိုၿပန္ဖက္ထား
လိုက္ေသးတယ္ကၽြန္ေတာ္ဖက္ေပး ေနတာ
ကိုသေဘာေတြ႕လို႕လားအိပ္မက္ေယာင္
လို႕လားမသိႏိုင္ပါဘူး၊ခုံႏွစ္လုံး

အလယ္မွာအိပ္ေနတဲ့သူကေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ
လုံးလုံးလ်ားလ်ား

ေရာက္ေနပါၿပီ။


တစ္ခါတစ္ခါကားလႈပ္တဲ့အရွိန္အတိုင္းလုိက္ၿပီးကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းနဲ႕သူ႕

နဖူးသူ႕
ပါးေတြကိုသြားထိေနေတာ့ခုိးနမ္းမိပါတယ္၊ကၽြန္ေတာ့္ကုိသူခိုးလို႕

ေၿပာရင္လဲ
ေနပါေစေတာ့အေၿပာခံလိုက္ေတာ့မယ္ဗ်ာ၊

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++
ေနာက္အပိုင္းဆက္ဖတ္ပါ....

Oct 20th

အခ်စ္သည္မ်က္လွည့္ဆန္ေသာေမွာ္ အတတ္ပညာတစ္ခု....

By Accident


 

 

......မင္းတစ္ကိုယ္လံုးမွာ ဘာေတြနဲ ့ကာရံထားသလဲသိလား..

ဆူးေတြ..။မင္းကဆူးေတြသိပ္မ်ားတဲ့အနက္ေရာင္နစ္ဆီတစ္ပြင့္လို

ပဲ….။မင္းကမာနသိပ္ျကီးတယ္။မင္းကအတၱကိုကိုးကြယ္တယ္။မင္း

ကမေကာင္းျမင္၀ါဒပဲ…။

 

          ထိုစဥ္ကနားစည္ေတြကြဲထြက္မတက္ သူ ့အနားတြင္ေအာ္

ဟစ္ေသာင္းက်န္းခဲ့သူက သူ ့ေျကာင့္အသည္းကြဲသြားေသာသူဟု

ပတ္၀န္းက်င္ကေတာ့ထင္ေျကးေတြေပးျပီးသမုတ္ခဲ့ျကတာျဖစ္၏။

တကယ္ေတာ့ သူခြဲလု ိက္လို ့အသဲကြဲသြားတာမဟုတ္ပါ။သူဘယ္သူ ့

၏အသည္းနလံုးကိုမွအစိမ္းလုိက္မခြဲဖူးပါ…။လူေတြကသာသူ ့ရဲ့နလံုး

သားကို အရွင္လတ္လတ္ျကီးခြဲတာကိုပဲခံခဲ့ရတာသည္။အခ်စ္ကိုသူ

မုန္းေနမိျပီလား..။မဟုတ္ရပါဘူး..။အခ်စ္ကိုသူမမုန္းပါဘူး…နူးညံ့သိမ့္

ေမြ ့လြန္းလို ့မထိ၇က္မကိုင္ရက္ျဖစ္ေနေသာအခ်စ္ကိုသူမမုန္း၀ံ့သလို.

မုန္းလဲမမုန္းရဲပါဘူး။တကယ္ေတာ့..သူက….အခ်စ္ကိုစိတ္ပ်က္..စိတ္

ကုန္ေနမိသူပါ။

 

၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀

 

ကိုယ္ေပးလုိက္တုိင္းျပန္မရတာအခ်စ္ဟုေခၚသလား..? အဲ့တြက္သူေသ

ေသခ်ာခ်ာျကီးအေျဖရွာမေတြ ့ပါ။အခ်စ္ဆိုတာဘာလဲလို ့ပင္သူေအာ္ဟစ္

ျပီးေမးလုိက္ခ်င္ေသးသည္။

 

…….အခ်စ္ဆုိတာ  ငါ့အတြက္ေတာ့ မရွိမျဖစ္အရာပဲ ၀သန္။ငါကအခ်စ္ကို

ကိုးကြယ္တယ္။အခ်စ္မရွိရင္ငါမေနနိုင္ဘူး။ငါအခုတြဲေနတဲ့သူနဲ ့ငါတစ္သက္

လံုးေနသြားခ်င္တယ္ဟာ။ငါသူ ့ကိုအ၇မ္းခ်စ္တယ္။

 

.....သြားေသလိုက္…။ ေဟာ..ဟိုက ဓါတ္တုိင္ကိုေခါင္းနဲ ့ေဆာင့္ျပီးေတာ့

အခုခ်က္ခ်င္းလဲေသလိုက္စည္သူ။

 

……ဘာျဖစ္လို ့လဲဟ..။ငါကဘာလုိ ့ေသရမွာလဲ..။မင္းလို ဇီဇာေျကာင္ျပီးအ

ခ်စ္ကိုမေကာင္းျမင္တဲ့သူပဲ သြားေသ…။

 

……..ေခြးေကာင္..ေတာ္ျပီ…..ငါ့ကိုမေ၀ဖန္နဲ ့..။လူတုိင္းကကိုယ့္လမ္းကိုယ္

သြားေနျကတာ။ကိုယ့္အနာဂတ္ကိုကိုယ္ဖန္တီးေနျကတာ။ေအး..မင္းလို

အခ်စ္ေျကာင့္ ေသမတတ္ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်စ္ဂူးလိုမ်ိဳးေတာ့ေလ..ဟိုကထားခဲ့

ေတာ့မွ ငါ့ေရွ့လာမငိုနဲ ့….။

 

          ပလပ္ေဖာင္းနားတစ္ေလွ်ာက္နစ္ေယာက္သားစကားေတြေျပာရင္းနင့္

ပင္လွမ္းေလွ်ာက္ေနခဲ့၏။သူတို ့နစ္ေယာက္ကစကားေတြေျပာေနတာနင့္ပင္မတူ။

ရန္ျဖစ္ေနျကသည့္အတိုင္းပင္…စကားရည္လုပြဲႏဲြဲေနျကတာျဖစ္သည္။ဟုတ္တယ္

တစ္ေယာက္ကအခ်စ္ကိုကိုးကြယ္ျပီးယံုျကည္သက္၀င္သည့္စည္သူ..။တစ္ေယာက္

ကအခ်စ္ကိုအယံုအျကည္မရွိေတာ့သည့္ ၀သန္။အျမင္ခ်င္းမတူညီသည့္သူငယ္ခ်င္း

နစ္ေယက္ျကားမွာေတာ့ အျမဲတမ္းစကားေျပာျပီဆိုလ်င္ လမ္းဆံုမွာ ဂြတိုက္ျကျမဲ။

အခ်စ္ကိုမုန္းေနသည့္၀သန္ ့ကိုေျဖာင္းဖ်ဖို ့မ်ား စည္သူကိုယ္တုိင္ကေမြးလာသ

လားေအာင့္ေမ့ရပါသည္။

 

…..၀သန္..ဒီေန ့ေတာ့ငါတို ့နစ္ေယာက္တစ္ေနကုန္စကားေတြတစ္၀ျကီးေျပာမွ

ျဖစ္မယ္။မနက္ျဖန္က်ရင္ငါတို ့ကမေတြ ့ရေတာ့ဘူးေလ။ဒီေတာ့ ငါမင္းကိုေမးခ်င္

တာေမးမယ္..ျပီးေတာ့…အခ်စ္နဲ ့ပတ္သက္ျပီး….

 

……ဘာလဲ..။ငါ့အျမင္ေတြကိုမင္းက ေျပာင္းေပးမယ္လို ့ေျပာမွာမလား..။

 

……ဟုတ္ပ..။ေတာ္လုိက္တာ…အဘြားျကီးက..။

 

…….မင္းပဲအဖြားျကီးလုပ္….။ကဲပါ…….မင္းကစလံုးသြားေတာ့မွာဆိုေတာ့လည္း

စကားေတြတစ္၀ျကီးေျပာျပီး ေလွ်ာက္ပတ္ျကတာေပါ့ေနာ။

 

……..အင္း…။၀သန္…

 

…..ဘာလဲ..ေျပာ။

 

……ငါသိခ်င္တာရွိတယ္သိလား။ ဟို……မင္းအခ်စ္ကိုဘယ္လိုနားလည္

လက္ခံထားလဲ

 

စည့္သူေမးခြန္းကုိမေျဖခင္မွာပင္ ၀သန္ကသူ့မ်က္နာကို လွည့္ျကည့္ရင္း

တစ္ခ်က္ျပံဳးျပလိုက္သည္။အခ်စ္ကိုဘယ္လုိနားလည္လက္ခံထားလဲတဲ့။

တကယ္ေတာ့ ၀သန္ ့မွာေကာေျဖဖို ့အေျဖမ်ားရွိပါ့မလား။

 

……ငါ့အတြက္အခ်စ္ကအေရးပါအရာေ၇ာက္တဲ့အရာတစ္ခုမဟုတ္

ေတာ့…ငါဘယ္လိုမွနားလည္မထားဘူးစည္သူ။ေသခ်ာတာတစ္ခုက

ေတာ့ငါအခ်စ္ကိုအယံုမျကည္မရွိဘူး။စိတ္လဲမ၀င္စားဘူး…။လိုလဲမလို

ဘူး။

 

……..ဟင္း…။ဒါဆို …….. ကိုမင္းဇင္နဲ ့မင္းဘာလို ့တြဲခဲ့တာလဲ။

 

၀သန့္ေျခလွမ္းေတြ ေလထဲမွာပင္ရပ္တန္ ့သြားေတာ့မလိုျဖစ္သြားသည္

ကထိုနာမည္ကိုရုတ္တရက္ျကားလိုက္လို ့ျဖစ္သည္။ မင္းဇင္….ကိုမင္း

ဇင္။တစ္ခ်ိန္က ၀သန္နင့္အတူတူအခ်စ္ဆိုသည့္အရာနင့္ပတ္သက္ျပီး

ေတြ ့ဆံုခဲ့သည့္လူတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။

 

……..ဘာလို ့တြဲခဲ့တာလဲဆိုတာကေနမေျပာခ်င္ဘူး..။ဘာလို ့ျပတ္ခဲ့ျက

တာလဲကေနေျပာျပမယ္။ ကိုမင္းဇင္ကအရာရာျပည့္စံုတဲ့လူတစ္ေယာက္

ရုပ္ရွည္ေရာ…မိဘအသိုင္းအ၀ိုင္းေကာပိုက္ဆံရွိတယ္ခ်မ္းသာတယ္။သူ ့

မွာငါ့ကိုနစ္နစ္ကာကာခ်စ္တယ္ဆိုတာကိုလဲငါသိတယ္။ငါ့အေပၚသည္းခံ

တယ္။အနစ္နာခံတယ္။ေပးဆပ္တယ္။ဒါေပမယ့္….ငါ့နဲ ့ပတ္သက္ျပီးသူ ့

မွာတိက်တဲ့အနာဂတ္ဆိုတာမရွိဘူး။သူ ့ရဲ့အေမ..ကိုသူမလြန္ဆန္နို္င္သလို.

ငါ့ကိုယူပါ့မယ္လို ့လဲ သူ ့အေမကိုသူမေျပာရဲဘူး။ေျပာရရင္တစ္ေယာက္ကို

ပဲေရြးခ်ယ္ပါဆိုရင္ သူ ့အေမကိုပဲသူေရြးမယ့္လူစားမ်ိဳးေလ။သူ ့မွာကိုယ့္

ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္၇ပ္တည္နုိင္တဲ့အရည္အခ်င္းလဲမရွိဘူးစည္သူ။သူ ့

အေမရဲ့အရွိန္အ၀ါနဲ ့ပဲသူ အသက္ရွင္ေနရတာ။အဲလိုလူတစ္ေယာက္က

ငါ့ကိုဘယ္လုိသတိၱမ်ိဳးနဲ ့လက္တြဲရဲမွာလဲ။သူ ့အေမဆိုတာကလည္းသူ ့သား

က ေယာက်ားတစ္ေယက္ကိုယူပါမယ္လို ့ေျပာရင္လက္ခံမယ္လို ့ထင္လား။

ကိုယ့္ဘ၀လက္တြဲေဖာ္ဟာ…..အနည္းဆံုးေတာ့ကိုယ့္အတြက္သတိၱဆိုတာ

ရွိဖို ့လိုတယ္စည္သူရ။အဲဒီသတိၱကလည္းသူ ့ကိုယ္သူယံုျကည္မွဳကေနျဖစ္

ေပၚလာတာ….အဲ့ဒီယံုျကည္မွဳကလည္း သူ ့အရည္အခ်င္းေပၚကေနျဖစ္တည္

လာတာ။သူကအရည္အခ်င္းလိုသေလာက္မရွိေတာ့ က်န္တဲ့အ၇ာေတြက

ဆက္လိုက္မလာေတာ့ဘူးေလ။ဒါေျကာင့္…ငါသူ ့နဲ ့လမ္းခြဲခဲ့တယ္။

 

…….ဒါဆို..မင္းဆိုလိုတဲ့သေဘာက…..ခ်စ္သူတစ္ေယာက္မွာ အ၇ည္အခ်င္း..

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယံုျကည္မွဳ….ကိုယ့္အတြက္သတိၱရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ျဖစ္သင့္

တယ္ေပါ့။အဲလိုလား..။

 

…..အင္း…။ဟုတ္တယ္..။ငါယံုျကည္တဲ့ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ကအဲဒါေတြလို

မယ္။

 

စည္သူကနွုတ္ခမ္းေလးရြဲ  ့ျပီး၀သန့္ကိုခနဲ ့လိုက္ပါေသးသည္။

 

……ဒါဆို…အ၇ည္အခ်င္းရွိျပီး..ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယံုျကည္မွဳအျပည့္ရွိဂံုတင္

မကဘူး..။သတိၱပါရွိတဲ့…ကိုေသာ္ဇင့္ကိုေကာ..မင္းဘာလို ့လမ္းခြဲလုိက္

တာလဲ။

 

…..ေသာ္ဇင္…။ဟုတ္တယ္..သူကအရည္အခ်င္းရွိတယ္။ေတာ္တယ္။ဒါ

ေပမယ့္…သူ ့ဘ၀အတြက္ငါကဒုတိယလူတစ္ေယာက္ပဲရွိခဲ့တာစည္သူ။

သူ ့ရဲ့ဦးေနာက္ထဲမွာလည္ပတ္စီးဆင္းေနတဲ့အရာေတြကဘာေတြလဲ

သိလား..။ငါနဲ့ပတ္သက္တဲ့အမွတ္တ၇ေတြ..ငါနဲ ့ပတ္သက္တဲ့ေပ်ာ္ရြင္

မွဳေတြမဟုတ္ပဲ.......သူ ့ရဲ့စီးပြားေရးေတြပဲျဖစ္ေနတယ္။သူ ့ဦးေနာက္ထဲ

မွာအကုန္လံုးကကိန္းဂဏန္းေတြျကီးပဲ…။ငါကဖုနး္ဆက္ျပိးေတြ ့ရေအာင္လို ့

ေျပာရင္ သူ ့မွာအျမဲတမ္းအစည္းအေ၀းကရွိေနတယ္ဆိုျပီးငါ့ကိုေဘးဖယ္

ထားခဲ့တာ။ငါနဲ ့ပတ္သက္ျပီးသူ ့ရဲ့နလံုးသားထဲမွာေတာင္ ရွိတယ္လို ့ငါမ

ထင္ဘူး။ငါနဲ ့ေတြ ့တဲ့အခ်ိန္တိုင္းမွာေတာင္ သူ ့ဘက္ကျကီးပဲထထျပန္ခဲ့

တာေတြျကီးပဲ။ငါအဲလိုလူတစ္ေယာက္ကိုနားလည္ျပီးမခ်စ္နုိင္ဘူးစည္သူ။

သူ ငါ့ကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာက သူ ့အတြက္ေတာ့ စီးပြားေရးတစ္ခုလုပ္ရတာ

ထက္ေတာင္ ပိုအေရးပါမယ္မထင္ဘူး။တကယ္ေတာ့…ခ်စ္သူတစ္

ေယာက္မွာကိုယ့္ကိုအတိုင္းအတာတစ္ခုထိ ဂဂုတစ္စိုက္နဲ ့ေပးဆပ္ခ်စ္

ေနဖို ့လည္းလိုတယ္။

 

…….မင္းဆိုလိုတာက….ခ်စ္သူတစ္ေယာက္မွာ ကိုယ့္ကို ျကင္ျကင္နာနာ

နဲ ့ အခ်ိန္ေပးခ်စ္ဖို ့လိုတယ္လား။

 

……အင္း…။ဟုတ္တယ္…အခ်ိန္ေပးတယ္ဆိုတာလည္း..တစ္ေနကုန္တစ္

ေနခန္းသူ ့ကိုအနားမွာေခၚထားရမွာမွမဟုတ္တာ..။တစ္ေန ့မေတြ ့နုိင္ရင္

ေတာင္..အနည္းဆံုးေလာက္ေတာ့ ဖုန္းေျပာမယ္…ဖုနး္ေျပာဖို ့ေတာင္သူ ့

မွာအခ်ိန္မအားဘူးဆိုရင္ေတာင္ Missed Call ေလးေတာ့ပို ့ေပးသင့္တယ္။

ဒါေပမယ့္..ဘယ္လူသားမွ 24နာရီလံုးအလုပ္မလုပ္ပါဘူးစည္သူရာ..ငါေျပာ

တာမဟုတ္ဘူးလား။အဲလိုမ်ိဳးနီးစပ္ဖို ့ဆိုတာလည္း သူ ့စိတ္ထဲကေန ဆႏၵ

ရွိမွ..။လက္ခုပ္ဆိုတာနစ္ဖက္တီးမွျမည္တာေလ။

 

……ဟုတ္ပါျပီ။မင္းကေတာ့…မင္းယံုျကည္လက္ခံထားတဲ့အခ်စ္နဲ ့ေတာ့အ

ဆင္ကိုေျပလို ့…ကဲပါ..။ဒါဆို..မင္းကိုအခ်ိန္ေပးျပီး ျကင္နာယုယတဲ့ လင္း

ေမာင္ကိုေကာ….ဘာလို ့ထားခဲ့တာလဲ။

 

……လင္းေမာင္က ဆင္းရဲတယ္.။

 

….ေအာ္..မင္းကအခ်စ္ကိုဆင္းရဲတာ..ခ်မ္းသာတာလဲေရြးတယ္လား။

 

…….ဆင္းရဲတာကိုငါအျပစ္မတင္ပါဘူး။ဒါေပမယ့္…...ဆင္းရဲတြင္းကေန

လြတ္ေျမာက္ေအာင္ရုန္းထြက္ဖို ့ေတာ့သူ ့မွာဆႏၵမရွိဘူး။သူကငါ့ကိုခ်စ္

ဖို ့ပဲသိတာ…။အခ်စ္မွာဘာေတြလိုသလဲဆိုတာကိုသူမသိဘူး။ေအာင္ျမင္

ခ်င္တဲ့စိတ္နည္းနည္းေလးေတာင္ သူ ့ဆီမွာမေတြ ့ရဘူး။ငါ့ခ်စ္သူကဆင္း

ရဲတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ငါလက္ခံနုိင္ပါတယ္။ဒါေပမယ့္……..ဆင္းရဲတဲ့သူ ့

ရဲ့စိတ္ကေလးက ျကိုးစားမွဳ…ေအာင္ျမင္ခ်င္တဲ့ဆႏၵ….ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ့

ေလဘ…ဒါေတြသူ ့မွာမရွိဘူး။အဲလိုလူတစ္ေယာက္ကိုငါလက္တြဲေခၚျပိး

ေတာ့လည္းမခ်စ္ခ်င္ဘူးစည္သူ။အဲေလာက္ျကီးေတာ့ငါမစြံစားရဲဘူး။လူ

ဆိုတာေဘးကေနဘယ္ေလာက္ပဲတပ္မတ္ေပးေပးသူကိုယ္တုိင္က ျကိုး

စားရုန္းကန္မွဳကလဲ အေ၇းပါတယ္..ဒါကိုမင္းလဲသိပါတယ္။မဟုတ္ဘူးလား။

 

…..ေအး..မင္းေျပာတာလည္းမွန္သြားျပန္ေရာ…။ကဲပါ….ငါဗိုက္ဆာတယ္ဟ.

ဟိုနားေလးကဆုိင္မွာ ေန့လည္စာစားျကမယ္ေလ။

 

          နစ္ေယာက္သားဆိုင္တစ္ဆိုင္သို ့အတူတူ၀င္သြားျကျပီေန ့လည္စာ

မွာစားျကသည္။စည္သူက ၀က္သားဟင္းမွာသည္။၀သန္ ့ကိုေမးေတာ့..၀သန္

ကသူသိပ္ျကိုက္တဲ့ျကက္အသဲကိုပဲမွာလုိက္တယ္ေလ။ဒါဆို စည္သူကိုယ္တုိင္

ကနွုတ္ခမ္းျကီးေထာ္ျပလုိက္၏။

 

…….မင္းကဘာလို ့ငါ့ကိုနွုတ္ခမ္းေထာ္ျပရတာလဲ။

 

…..မင္းကေလ…ဟင္း။ဟင္းမွာတာကိုပဲျကည့္.စားတဲ့အစားအစာကိုကအသဲ

တဲ့။မင္းအသဲေတာ္ေတာ္ျကိုက္တယ္လား။ပတ္၀န္းက်င္ကမင္းကိုအသဲစား

ဘီလူးလို ့သမုတ္ေနျကျပီဟ။ ျမတ္သူတုိ ့အဖြဲ ့ဆို မင္းကိုသိပ္ျကည္တာမ

ဟုတ္ဘူး။

 

…….အန္..သူကဘာလို ့ငါ့ကိုမျကည္ရမွာလဲ..သူနဲ ့ငါနဲ ့ေဖာင္းထားတာဘာ

တစ္ခုမွမရွိဘူး။

 

…..ဟုတ္လား။ ျမတ္သူက မင္းကိုေဂ် ၀င္ေနတာေလ။ သူတမ္းတမ္းစြဲျဖစ္ေနတဲ့

မေဟာ့္ကို မင္းရလိုက္တုန္းက ေသေလာက္ေအာင္မင္းကိုမုန္းတီးေနတာ။

 

…….ေတာ္စမ္းပါဟာ…မင္းတုန္းမင္းေခတ္က အျဖစ္အပ်က္ေတြျပန္ျကားရတာ

နားခါးလို ့..ဗိုက္ဆာတယ္..ထမင္းပဲစားေတာ့မယ္။

 

          ထမင္းကိုျမိ္န္ရည္ယွက္ရည္နစ္ေယာက္သားစားရင္းစကားေတြတေျပာ

ေျပာျဖစ္ခဲ့ျကေသးသည္။အမွတ္မထင္သူတို ့နစ္ေယာက္၀ိုင္းသို ့တစ္စံုတစ္ေယာက္

က၀င္ထုိင္လုိက္သည္ကိုသတိျပဳမိေတာ့မွ ထိုလူကိုနစ္ေယာက္သားေမာ့ျကည့္

လုိက္ျက၏။

 

…….ဟင္…။သန္ ့ေဇာ္….ကိုသန္ ့ေဇာ္မလား။ဘယ္တုန္းကျမန္မာျပည္ကိုျပန္

ေရာက္လာတာလဲ။

စည္သူကတရင္းတနီးသိနင့္ျပီးသားလူတစ္ေယာက္ျဖစ္သည့္အတြက္၀မ္းသာအား

ရနွဳတ္ဆက္ေနသည္ကိုပင္၀သန္ကမသိသလိုပဲထမင္းကိုပလုတ္ပေလာင္းစားေန

သည္။

 

….ေအး…။ကို္ယ္မေန ့ကမွျပန္ေရာက္တာ။အခု ..ကားေပၚကေနလွမ္းေတြလိုက္လုိ ့

လာနွုတ္ဆက္တာ..ျပိးေတာ့ ၀သန္နဲ ့လဲစကားေတြေျပာခ်င္တယ္။

 

…….၀သန္….ကိုသန္ ့ေဇာ္ကမင္းနဲ ့စကားေျပာခ်င္တယ္တဲ့..။မင္းကဘာလို ့ထမင္း

ပဲစားေနတာလဲ။လူတစ္ေယာက္လံုးေရာက္ေနတာကို မသိသလိုပဲ။ကိုသန္ ့ေဇာ္

အားနာစရာျကီး။

 

……..အခုေတာ့ စကားေျပာခ်င္စိတ္မရွိေသးဘူး။ ေနာက္ေတာ့မွဖုန္းဆက္လုိက္ေလ။

ဖုန္းနံပါတ္ ေတာ့မွတ္မိေသးတယ္မလား။

 

ေအးစက္စက္၀သန္ ့အသံေတြကိုစည္သူကအံ့အားသင့္စြာျဖစ္ေနျပီး ကိုသန္ ့ေဇာ္ရဲ့

နားလည္ေပးမွဳနင့္ရုတ္တရက္ထြက္ခြာသြားပံုကိုျကည့္ရင္းစည္သူဘာမ်ွကိုနားမလည္

နုိင္စြာေျကာင္ေနမိ၏။သူတို ့နစ္ေယာက္ဘာေတြျဖစ္ပ်က္ျကသလဲဆုိတာကိုစည္သူ

နားမလည္ေတာ့ပါ။တကယ္ေတာ့ …နစ္ေယာက္သားကအရင္ကရည္းစားေတြ…ခ်စ္

သူေတြေလ…ခုထိလဲအဆက္အသြယ္ရွိျပီးဇာတ္လမ္းေတြျဖစ္ေနဆဲလုိ ့စည္သူထင္

ခဲ့တာ။ခုေတာ့……၀သန္ ့ကိုေမးဖို ့ပဲ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။

 

…….၀သန္…ကိုသန္ ့ေဇာ္အားနာစရာျကီး..မင္းဘယ္လုိေျပာလုိက္တာတုန္း။

 

……ဘာျဖစ္လို ့လဲ..မင္းကသူ ့ဘက္ကနာေနတာလား။

 

…..မဟုတ္ဘူးေလ…မင္းတို ့ဘာျဖစ္ပ်က္ေနျကလဲဆိုတာငါဘာမ်ွမသိပဲ။အမုန္း

နဲ ့လမ္းခြဲခဲ့ျကတာမဟုတ္ဘူးလို ့မင္းပဲငါ့ကိုေျပာတာေလ..ဒါေျကာင့္…ေခၚေျပာ

တယ္ထင္ေနတာေပါ့။ေနစမ္းပါဦး…မင္းကဘာလုိ ့သူ ့ကို ရန္သူတစ္ေယက္လို

ဆက္ဆံေနတာလဲ။သူ ့ပံုျကည့္ရတာ မင္းဆီျပန္လာခ်င္တဲ့ပံုစံနဲ ့။သူျပန္လာရင္

ေတာ့မင္းျပန္လက္ခံမွာလား။စဥ္းစားမေနပါနဲ ့ဟာ…ကိုသန္ ့ေဇာ္က ရုပ္လဲေခ်ာ

တယ္။ ဥၥစၥာလဲေပါတယ္။ပညာလဲေတာ္တယ္။မင္းကိုလဲခ်စ္မယ့္ပံုပါဟာ..မင္းေျပာ

လိုက္ေတာ့သူ ့မ်က္နာဒိုးစိေလးေလာက္ပဲရွိေတာ့တယ္။သနားလုိက္တာ။

 

…….စည္သူ…။ငါစိတ္ညစ္တဲ့ထဲမွာေလ.အဲဒါလဲပါတယ္သိလား။မင္းကေလ…လူ

ေတြကိုကိုယ့္လိုအကုန္ထင္ေနေတာ့တာပဲ။တကယ္ေတာ့….ကိုယ္ျဖဴစင္သလို

ဘယ္သူမွမျဖဴစင္ဘူး။အဲဒါမွတ္ထား။

 

…….ေနစမ္းပါဦး။ မင္းနဲ ့ကိုသန္ ့ေဇာ္နဲ ့ကေကာဘာလို ့လမ္းခြဲလုိက္ျကတာလဲ။

သူငါ့ကိုေျပာတုန္းကေတာ့ မင္းဘက္ကအရင္လမ္းခြဲလုိက္တာတဲ့။သူ ့ဘက္က

လမ္းခြဲခ်င္တာမဟုတ္ဘူးတဲ့။သူမင္းအေပၚေကာင္းရဲ့သားနဲ ့ မင္းကေကာဘယ္

အခ်က္ကိုမျကိုက္ေတာ ့လို ့ အားမနာပဲ ျဖတ္ခ်လုိက္ရတာလဲ။မင္းေတာ္ေတာ္ကို

တတ္နို္င္တယ္ေနာ။လူတုိင္းကိုမေကာင္းျမင္၀ါဒနဲ ့ပဲျကည့္ေနတာလားမသိဘူး။

 

……စည္သူ….။မင္းဘာျဖစ္ေနတာလဲ။အဲေလာက္ေတာင္ျဖစ္ေနရင္လဲ မင္းပဲျကိုက္

လုိက္ပါလား။

 

…..အိုး…ျကိုက္ခ်င္တာေပါ့..ဟိုကငါ့ကိုမျကိုက္လုိ ့..ျကိုက္လို ့ကေတာ့ေျပာေနစရာ

မလိုဘူး။

 

…….ဟင္း..အရွက္ကလဲမဲ့လုိက္ေသး။

 

…..ကဲပါ..ေျပာပါဦး..ဒီေလာက္ ျပည့္စံုတဲ့လူတစ္ေယာက္ကိုေကာမင္းကဘာလို ့

လမ္းခြဲလိုက္တာလဲ။

 

…..မင္းသိပ္ျကားခ်င္တယ္လား..။ဘာလုိ ့လဲဆုိတာကိုေလ.

 

…..အင္း..။ ဒါေပါ့…။ေျပာ..ဘာလို ့လဲ။

 

……ေျပာမွာပါ။မင္းသိပ္ျကားခ်င္တာကို

 

….ျကည့္….ေျပာမွာသာေျပာဟာ..။ဘာလုိ ့လဲ

 

…..သူကငါ့ကို  မိန္းမဆန္တယ္တဲ့။

……အန္…။

 

ဆြံအသြားေသာစည္သူ နွုတ္ခမ္းကိုျကည့္ရင္း၀သန္တစ္ေယာက္ရယ္

ေတာ့ရယ္ခ်င္မိပါေသးသည္။ခုနက စပ္စလူးနတ္ပူးသလိုပဲသိခ်င္တဲ့

ပံုစံနင့္မတူ…မိုင္ေတြေတြျဖစ္သြားပုံကိုျကည့္ရင္းဟာသျဖစ္မိပါသည္။

 

…….ဘာျဖစ္သြားတာလဲ စည္သူ။

 

….ေအာ..မဟုတ္ပါဘူးဟာ။ မိန္းမဆန္တယ္ေျပာရေအာင္ မင္းက မိန္းမ

အက်ီ ၀တ္လို ့လား။ထမီ၀တ္ျပီးလမ္းတကာ ပတ္လည္ေနတဲ့လူမို ့လို ့လား။

အ၇ွက္မရွိ ေအာ္ေျကာလန္တဲ့လူမို ့လို ့လား။အဆင့္အတန္းမရွိပဲေျခာက္

ေနတဲ့လူလို ့ထင္ေနလား။ေစာက္ဆင့္မရွိတဲ့ေကာင္။

 

……ဘုရား..ဘုရား..။ဘာလုိ ့ဒီေလာက္ေဒါသျဖစ္သြားတာလဲ။

 

……ဟုတ္တယ္ေလ….အစကတည္းက ကိုယ့္ဘာသာေနေနတဲ့ကိစၥကို.

သူ ့ဘာသာ မင္းကိုေသေလာက္ေအာင္ေျကြပါတယ္လိုက္ျပီးမွ အဲလုိ

အေျကာင္းျပခ်က္နဲ ့ မင္းကိုေစာ္ကားရလား။

 

…..အင္း..။အဲလိုပဲစည္သူ…။ဒါေျကာင့္….လူတစ္ေယာက္ကိုယံုျကည္မယ္

လုိ ့ဆံဳးျဖတ္ထားရင္ ေသခ်ာစဥ္းစားဖို ့လုိတယ္။ငါေနတတ္သလုိေနတယ္။

ငါစကားေျပာတတ္သလိုပဲငါေျပာတယ္။ငါ့အလုပ္ငါလုပ္တယ္။ေသခ်ာတာ

တစ္ခုကေတာ့ ငါေနတဲ့ပံုစံကေဘာင္အျပင္ကမဟုတ္ဘူး။ဒါေျကာင့္.ငါ့ကိုယ္

ငါယံုျကည္မွဳရွိတယ္။

 

…..ေအး..အဲလိုဆိုရင္ေတာ့ ကိုသန့္ဇင္ေတာ္ေတာ္မုန္းဖို ့ေကာင္းတာပဲ။ငါ

ေတာင္ နားရင္းပိတ္ရိုက္ပစ္ခ်င္စိတ္ေပါက္သြားတယ္။ထြီ…ရြံတယ္ကြာ။ဒါနဲ ့

အခုေတာ့သူ ့ပံုစံ မင္းကိုျပန္ဆက္သြယ္ခ်င္တဲ့ပံုပဲ..ဒီမွာ၀သန္…မင္းကိုဆက္

သြယ္လာခဲ့ရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မင္းဘက္ကျပန္လက္မခံနဲ ့ေနာ..အဲလိုလူမ်ိဳးကို

မင္းမေျပာနဲ ့..ငါေတာင္ေသေလာက္ေအာင္မုန္းတယ္။

 

…..မင္းမသိေသးတာေတြလဲရွိေသးတယ္။ သူဒီမျပန္လာခင္တစ္လအျကို

ေလာက္ကတည္းက အြန္လုိင္းကေနငါ့ကိုဆက္သြယ္တယ္။စာပို ့တယ္ေလ။

 

……အန္..ဒါေတြမင္းငါ့မေျပာပါလား။

 

…….မင္းကိုငါကအျမီးဖမ္းလို ့ရလုိ ့လား…လူတကာနဲ ့ပလူးေနတာ24နာရီမ

အားပဲနဲ ့။

 

…….ကဲပါ…..အဲ့အဘိုးျကီးကမင္းကိုဘာေတြေျပာလဲ။

 

…..ေအာ..ဘာရွိရမွာလဲဟာ..လြတ္သြားတဲ့ငါးကျကီးေနတဲ့ကိစၥပဲေပါ့။

………ေတာက္…။ လူပါး၀လိုက္တာ…..။ဒါနဲ့…ဒင္းကအခုမွ မိန္းမဆန္

တယ္ဆိုတဲ့အေျကာင္းျပခ်က္ကဘာျဖစ္သြားတာလဲ။

 

…….ဘာျဖစ္ရမွာလဲ…ကမၻာပတ္ျပီး အေျခာက္မေတြနဲ ့ပလူးေနလို ့သတိၱ

ရွိလာတာေနမွာေပါ့။ဟဟဟဟ…ကဲပါ..ထားလိုက္ပါ..ငါသူ ့ကိုစိတ္မ၀င္စား

ဘူး။ျပီးေတာ့ ….သူထားခဲ့လို ့ငါက်န္ခဲ့ရတာမဟုတ္ဘူး..သူ ့အနားကေနငါ

အေ၀းကိုခြာထြက္လာခဲ့တာ။ျပီးေတာ့ ငါ့ကိုအေျကာင္းျပခ်က္ေတြနဲ ့ခ်ဳပ္တည္း

ထားတဲ့ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ကို ငါမခ်စ္နုိင္ဘူး။ငါ့ေျကာင့္ သိကၡာတက္ပါတယ္

ဆိုတဲ့လူတစ္ေယာက္ကိုပဲငါယံုျကည္လက္ခံမယ္။တကယ္ေတာ့..ငါတို ့ေလာက

ဟာသိပ္ရွုပ္ေထြးတယ္.စည္သူ။

 

…….ဟုတ္တယ္..။အကုန္လံုးကဇယားေတြျကီးပဲ..ဒီျကားထဲမွာ စီးပြားျဖစ္ေနျက

တဲ့သူေတြကလည္္းေရတြက္လို ့မကုန္။ခုေခတ္က်မွ စပြန္ဆာေတြဆိုတာလဲနာ

မည္ေတြျကီးလာလို ့..စပြန္ဆာမ်ား မရွိရင္ေတာင္ ေခတ္မမွီေတာ့သလိုလိုဟ။

ငါလဲစပြတ္ဆာ ရွာရင္ေကာင္းမလား။

 

…..မင္းလား…။စပြန္ဆာေပးတဲ့လူေတြကဘယ္သူေတြမ်ားလဲသိလား။ဘီေတြက

ပဲ စပြန္ဆာေပးျကတာမ်ားတာ..စည္သူ။မင္းအရည္အခ်င္းနဲ ့ေတာ့မျဖစ္နုိင္ပါဘူး။

 

…....၀သန္စုတ္။ ငါ့ကိုေျပာတယ္…။

 

….ေနာက္တာပါဟာ..။ကဲကဲ…ထမင္းစားျပီးရင္ ဘယ္သြားျကမလဲ။အေအးေသာက္

မယ္..။ေကာ္ဖီဆိုင္သြားမယ္.အိုေကလား။

 

          ထမင္းဆိုင္ကအထြက္တက္ကစီငွားျပီး ေကာ္ဖီဆိုင္    သို ့ဦးတည္ခဲ့ျက

သည္။ကားေပၚမွာလဲ သာလိကာတုိင္းပဲ နစ္ေယာက္သားစကားေတြေျပာေနခဲ့သည္။

Ice coffee ကိုတစ္ေယာက္တစ္ခြက္မွာေသာက္ျကရင္ ေအးေအးလူလူထိုင္ရင္းစကား

ေဖာင္ဖြဲ ့ေျပာဖို ့စည္သူကစလုိက္ပါသည္။

 

……..၀သန္..ဟိုနားကတစ္ေယာက္က အတြဲေတြျဖစ္မယ္။ျကည့္လုိက္တာနဲ ့ေျမြေျမြ

ခ်ငး္ေျချမင္တယ္ဟ..။မ်က္လံုးက ငါ့ကိုျကည့္တာနဲ ့ကစားလုိက္တယ္။

 

……..ဟုတ္လား..မင္းကအဲ့ဘက္ကြ်မ္းတယ္ဆိုေတာ့ ဟုတ္မွာေပါ့.ငါေတာ့မသိဘူး။

 

…....မင္းကေလ..ငါ့ကို၀ုန္းဖို ့ျကီးပဲ။ ငါကအေကာင္းေျပာေနတာ..ျကည့္ ဟိုးဘက္

နစ္ေယာက္ကလဲ ဒိတ္တင္လာျကတာလားမသိဘူးဟ.။ အန္…ဟိုမွာ..ဟိုမွာ တစ္

ေယာက္ကတစ္ေယက္ကိုခြံေကြ်းေနျကတယ္။ဘုရား..ဘုရား…မူးလုိက္တာ..။

 

……ဟဟဟဟ။ မင္းသြားျကည့္တာကို..မူးမွာေပါ့။ ငါ့လို  ကိုယ့္စတုိင္လ္နဲ ့ကိုယ္ေန

ပါလား။ဘယ္သူ ့မွအေရးမစိုက္ဘူး။

 

…..ဟင္း..။မေနနိုင္ပါဘူး။ ျပည္တြင္းျဖစ္ေတြေငးရမွာ ဒီတစ္ရက္ပဲက်န္ေတာ့တာကို။

၀သန္ာ…အခုဆုိင္ထဲ၀င္လာတဲ့တစ္ေယာက္ေလ…သိလား။အက်ီအနက္ေလးနဲ ့တစ္

ေယာက္..။ေအး….သူနဲ ့ငါ အရင္တုန္းက အြန္လုိင္းမွာ က်ဴခဲ့တယ္သိလား။ ေနာက္

ေတာ့….ငါ့ရည္းစားကအီခဲ့တာေတြေတြ ့လို ့ ငါအေကာက္ ေျပာင္းလုိက္တယ္.သူ ့

ေဖ့ဘြတ္ေတာင္ေမ့ေနျပီ။နေျမာလိုက္တာ….မုိက္တယ္ဟ..စက္စီလဲက်တယ္။ျကည့္

ပါလား..သူ ့ေပါင္တံေတြ..ရင္ဘတ္က မာဆယ္ေတြ…အရပ္ကလဲမက္ေလာက္စရာ။

ဟူး…………။အဲ့တုန္းက ငါသူ ့ကိုဓါတ္ပံုပဲျမင္ဖူးတာေလ။ သူ ့ပံုေတြမ်ားငါအလြတ္ရ

ေနလို ့။ဟဟ.တစ္ခါတစ္ခါ အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္ ထည့္မက္တတ္ေသးတယ္။သူက

နယူးေရာ့ခ္မွာ MBA တက္ေနတာေလ..အခုျပန္ေရာက္လာေတာ့ ေက်ာင္းျပီးျပီထင္

တယ္။သူေျပာေတာ့.သူ ့အေဖကုမဏီကိုသူဦးစီးမယ္တဲ့။

 

…..ဟဟဟ။ မယံုရင္ျကည့္ေန…ငါတို  ့၀ိုင္းမွာ သူလာထိုင္လိမ့္မယ္။

 

…..အန္…မင္းကဘာလို ့အတပ္ေျပာနိင္တာလဲ။

 

          စည္သူကအံအားသင့္စြာေမးျပီးမွာပင္ ထိုလူက ေကာ္ဖီခြက္ေလးကိုင္ျပီး

တကယ္ပဲသူတို ့နစ္ေယာက္ထိုင္ေနသည့္၀ိုင္းကလြတ္ေနေသာထုိင္ခံုမွာ ၀င္ထုိင္

လိုက္၏။စည္သူမွာ မူးေမ့သြားမတတ္ပင္ျဖစ္မိခဲ့ပါေသးသည္။နီးကပ္စြာျမင္လိုက္ရ

သည့္စည္သူ ့မွာ ရင္ေတြတဒိတ္ဒိတ္ခုန္ေနလို ့..ထိုလူကလဲေတာ္ေတာ္ေလးကိုဆြဲ

ေဆာင္မွဳရွိေနသည္ေလ။

 

…၀သန္….။ေစာရီးေနာ..ကိုယ္နည္းနည္းေနာက္က်သြားတယ္။ေဖေဖခိုင္းထားတဲ့

ကိစၥေလးရွိလို ့သြားလုပ္ေပးေနတာနဲ ့။ဒါနဲ ့….သူကစည္သူဆိုတာလား..၀သန္ေျပာ

ေျပာေနတဲ့တစ္ေယာက္ေလ။

 

…..ဟုတ္…ကိုရဲ….။ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းစည္သူပါ။မနက္ျဖန္ဆိုသူနုိင္ငံျခားသြား

ေတာ့မွာေလ။စည္သူ…ဒါကိုရဲေသြးတဲ့။ငါ့ရဲ့ ဘ၀လက္တြဲေဖာ္ေပါ့။

 

….....ဘုရားေရ..။၀သန္….မင္းဘယ္တုန္းကခ်စ္သူရွိတာလဲ.ငါ့လဲမေျပာပါလား။

 

…….အင္း..။ကိုရဲနဲ ့ခ်စ္သူျဖစ္တာမျကာေသးဘူးေလ။ အလြန္ဆံုးရွိ တစ္လေပါ့။

ငါကမင္းအံ့အားသင့္ေအာင္လုိ ့တမင္အျပင္မွာမိတ္ဆက္ေပးခ်င္တာေလ။ဒါ

ေျကာင့္ပါ။ ဒါေပမယ့္..မင္းက ကိုရဲကိုေတာင္ သိေနတယ္မလား။

 

……..ဟုတ္လား။ ကိုယ့္ကိုသိနင့္ေနတာလားညီ။

 

စည္သူမ်က္လံုးျပဴးသြားသည္ကိုျကည့္ရင္း၀သန္က ရယ္ခ်င္စိတ္ေပါက္သြား

ပါသည္။စည္သူ ့မွာေျဖစရာအေျဖကခ်က္ခ်င္းပင္မရွိပဲအခက္ေတြ ့ေနဟန္တူ

ပါသည္။

 

…….ဟို….စည္သူက ကိုရဲကိုဒီလိုပဲ သူမ်ားေျပာလို ့ျကားဖူးတာပါ။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္

စည္သူ …မင္းနဲ ့မိတ္ဆက္ေပးျပီးျပီေနာ။ကိုရဲက နယူးေရာ့ခ္မွာ MBA ျပီးျပီ.အခု

ဒီမွာ သူ ့အေဖကုမဏီကိုဆက္ဦးစီးဖို ့ျပန္လာတာ။ျပီးေတာ့ ငါ့ထက္ကိုရဲက နစ္

နစ္ျကီးတယ္။ငါ့ကိုဂဂုစိုက္တယ္။အဲဒီေတာ့.မင္းမနက္ျဖန္ နိုင္ငံျခားမွာေက်ာင္း

သြားတက္ဖို ့ကိစၥကိုေျဖာင့္ေျဖာင့္သြား..ငါ့အတြက္ဘာမွမစိုးရိမ္နဲ့ေနာ။

 

စည္သူက ၀သန့္ကိုစိတ္ထဲကေနျကိမ္ဆဲလိုက္မိပါသည္။ခုနကအဂူးတစ္ပိုင္းျဖစ္

မိတဲ့ပံုကိုျပန္စဥ္းစားရင္းနင့္ပင္စည္သူကရွက္လို ့။

 

….ေအးပါ…မင္းအတြက္ငါဘယ္တုန္းကစိုး၇ိမ္ခဲ့လို ့လဲ.မင္းကငါ့ထက္ေတာင္မာ

ေသးတာပဲ။ျပီးေတာ့ မင္းကအခ်စ္ကိုငါ့လိုကိုးကြယ္တာလဲမဟုတ္ပဲနဲ ့။ကိုရဲေသြး

သတိထားေနာ..။၀သန္က အသဲမာတယ္။

 

…..ဟဟဟ..။ဟုတ္ကဲ့ပါ။ခုလို ညီေလးစည္သူနဲ ့ခင္မင္ခြင့္ရလို ့၀မ္းသာပါတယ္။

ဒါနဲ ့အခု MBA ပဲတက္မွာမလား..လိုအပ္တာရွိရင္ကိုယ့္ကိုေျပာေနာ..ကိုယ္ကူညီ

ေပးနုိင္ပါတယ္။စာေတြမသိတာရွိရင္လဲေမး…။စလံုးမွာ ကိုယ့္အမ်ဳိးအိမ္ရွိတယ္..

သြားလည္ေပါ့..လိပ္စာေပးလိုက္မယ္ေလ။

 

…..ဟုတ္..ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။  ဒါနဲ ့….၀သန္….မင္းကကိုရဲေသြးကိုေကာ ဘာ

လို ့ေရြးလိုက္တာလဲ။

 

၀သန္ထိုအေျဖကိုမေျဖပဲ နစ္လိုဖြယ္အျပံဳးနင့္ ကိုရဲကိုျကည့္ရင္းျပံဳးျပလိုက္သည္။

နစ္ေယာက္သားကအျပံဳးေတြနင့္တန္ဆာဆင္ထားတဲ့မ်က္နာကိုအလွပဆံုးအသံုး

ျပဳထားျကပါသည္။အခ်စ္နင့္ေတြ ့တဲ့သူေတြ၇ဲ့မ်က္၀နး္မွာ စာေတြရွိတယ္တဲ့။

ဟုတ္သလားဆိုတာ စည္သူပင္သိခ်င္စိတ္ေပါက္လို ့သူတို ့နစ္ေယာက္၏မ်က္၀န္း

ကိုေသခ်ာစြာျကည့္ရင္းဖတ္လိုက္မိသည္။စည္သူေတြ ့လိုက္ရသည္က ခ်စ္ျခင္းဆို

တာ….နားလည္မွဳေတြစီတန္းထားတဲ့အုတ္ခံုေလးတစ္ခုနင့္တူသည္။အဲဒီအုတ္ခံု

ေလးကိုေထာက္ပံ့ေပးတဲ့ေျမျီကီးကအခ်စ္ျဖစ္မည္။အေပၚကျဖတ္တိုက္သြားသည္

အရာေတြကေလာကဓံျဖစ္မည္။

 

……၀သန္…။ငါေမးတာလဲေျဖေလဟာ…။

 

………ကိုရဲအရင္ေျဖလိမ့္မယ္။

 

စည္သူက၀သန္စကားေျကာင့္ ကို၇ဲဘက္လွည့္ျပီးျကည့္လုိက္၏။

 

……..၀သန့္နဲ ့ကိုယ္စေတြ ့တယ္။ရင္ခုန္ျခင္းကေနစတင္ျပီးစိတ္၀င္စား

လာတယ္။အဲ့ေနာက္မွာအခ်စ္ဆိုတဲ့အ၇ာကိုျမင္လိုက္တယ္။အဲဒီအခ်စ္ရဲ့

ခိုင္ျမဲျခင္းကိုျကည့္လုိက္ေတာ့ တစ္သက္လံုးဆိုတာကိုသြားေတြ ့တယ္။

အဲဒီေတာ့ ၀သန္ ့ကိုကိုယ္ Propose လုပ္တယ္။နားလည္မွဳေတြတည္

ေဆာက္တယ္။ခုေတာ့ နစ္ေယာက္တစ္ဘ၀ျဖစ္ဖို ့အတြက္ျကိုးစားေနတယ္။

 

…….အင္း..ငါကေတာ့ ကိုရဲကို ရင္ခုန္ခဲ့တာကိုစေတြ ့ကတည္းက၀န္ခံရမွာ

ပဲ။ဒါေပမယ့္..ငါ နလံုးသားနဲ ့ခံစားျပီး ဦးေနာက္ကိုဆံုးျဖတ္ခုိင္းလိုက္တယ္။

သူကေျပာတယ္….ေရြးခ်ယ္လိုက္ပါတဲ့။ဒါေျကာင့္..ငါ ကိုရဲကို ခ်စ္သူတစ္

ေယာက္အေနနဲ ့ေရြးခ်ယ္လုိက္တယ္။ခုေတာ့……ငါတို ့နစ္ေယာက္ကဘ၀

တစ္ခုကို ေလာကဓံျကားမွာထူေထာင္ျကေတာ့မလို ့။

 

....အင္း..ေကာင္းပါတယ္။မဟုတ္ရင္ေတာင္ ငါက ဟိုကိုထြက္သြားရင္ မင္း

တစ္ေယာက္ထဲက်န္ရစ္မွာကိုစိုးရိမ္ေနတာ။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..မင္းအဆင္ေျပ

သြားတာျမင္လုိက္ရလို ့၀မ္းသာပါတယ္။ကုိရဲလဲ ကြ်န္တာ့္ကိုသူငယ္ခင်း္ကို

တစ္သက္လံုးသစၥာရွိရမယ္ေနာ။

 

…..ဟုတ္ကဲ့ပါဗ်။

 

ခ်ိဳျမိန္လြန္းလွေသာထိုအသံေလးက၀သန္ ့အတြက္ေတာ့တန္ဖိုးရွိလွ၏။

 

……အင္း။တကယ့္ဘ၀ျကီးကိုျဖတ္သန္းဖို ့ဆံုးျဖတ္လိုက္ျပီဆိုေတာ့ဘ၀

ေဖာ္ဆိုတာကို ကိုရဲေသြး ဘယ္လိုနားလည္လက္ခံထားလဲ။

 

…...အင္း…ဘ၀ေဖာ္ဆိုတာကိုယ္ကလြဲရင္ဘယ္သူ ့ကိုမွမယူဘူးဆိုတဲ့လူ

တစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္အားနည္းခ်က္ကိုသိသည့္တုိင္ကိုယ့္ကိုေရြး

ခ်ယ္သူျဖစ္တယ္တဲ့။ ကိုယ္လဲ အဲလိုပဲ၀သန္ ့ကိုေရြးခ်ယ္ခဲ့တာ။အားသာ

ခ်က္ေတြထက္အားနည္းခ်က္ကိုပိုျပီးအေလးထား သိေအာင္လုပ္ခဲ့တယ္။

 

…..ဟုတ္လား..အဲ့ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း၀သန္ မွာဘာမ်ားအျကီးမား

ဆံုးအားနည္းခ်က္ေတြေတြ ့လဲ ေျပာပါဦး။

 

……ဘာေတြ ့လဲဆိုေတာ့……….။ဦးေနာက္အ၇မ္းအသံုးျပဳလြန္းအားျကီးတယ္။

အဲလိုဦးေနာက္ကိုအဆမတန္အသံုးျပဳတဲ့အခါက်ရင္ အမွန္တ၇ားေတြနဲ ့လြဲလြဲ

တတ္တယ္တဲ့။

 

……ဒါဆို..အားသာခ်က္ကေကာ..။

 

…....အားသာခ်က္က..သူကေယာက်ားတစ္ေယာက္ရဲ့အေသြးအသားနဲ ့မိန္းမ

တစ္ေယာက္၇ဲ့ထက္ျမက္မွဳမ်ိဳးကိုပိုင္ဆိုင္ထားတယ္။အဲဒီေတာ့ အရာရာမွာ ကိုယ့္

ကိုထိန္းခ်ဳပ္ပဲ့ကိုင္ေပးနုိင္တာေပါ့။မဟုတ္ဘူးလား။

 

…..အင္း..မဆိုးပါဘူး..။အေျဖေတြအားလံုးကိုေတာ့ သေဘာက်ပါတယ္။ဒါဆို

ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းကိုယံုျကည္စြာအပ္ခဲ့မယ္ေနာ။တစ္ဘ၀လံုးေပါ့။

 

….စိတ္ခ်……..တစ္ဘ၀လံုးအတြက္ျဖစ္ေစရမယ္။

 

သူကတည္ျကည္ေလးနက္စြာေျဖလိုက္သည္။

ေက်နပ္စြာနွုတ္ဆိတ္ေနမိသည့္၀သန့္ ကိုျကည့္ရင္းစည္သူကပီတိျဖစ္မိပါသည္။

 

 

          ၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀

 

ရန္ကုန္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္။

 

…..စည္သူ….ဟုိေရာက္ရင္ငါနဲ ့အဆက္အသြယ္အျမဲလုပ္ေနာ။ျကားလား

 

….ေအးပါ..။

 

…..ညီေလး..က်န္းမာေရးကိုလဲဂဂုစိုက္ေနာ။

 

…..ဟုတ္..ကိုရဲေသြး.ေက်းဇူးပဲေနာ။

 

……ဒါဆိုလဲ..တာ့တာ…..၀င္သြားေတာ့ေလ။

 

 ….ဟို..၀သန္ လာခဲ့ဦးဒီနားကို တိုးတိုးေလးေျပာစရာရွိတယ္။

 

၀သန္ကအံ့အားသင့္စြာ ကိုရဲဘက္လွည့္ျပီးမ်က္လံုးျပဴးျပသည္။

 

……ကိုရဲေကာျကားလို ့မျဖစ္တဲ့စကားလား။

 

 ခပ္ဆတ္ဆတ္ေမးလိုက္ေတာ့ စည္သူကေခါင္းျငိမ့္ျပလိုက္၏။

ေျခလွမ္းေတြကိုက်ဲက်ဲေလးလွမ္းျပီးစည္သူ ့နွဳတ္ခမ္းတြင္ နားကိုခပ္

ဖြဖြေလးကပ္လုိက္၏။

 

……..မင္း လင္ရ ကံေကာင္းတယ္၀သန္..

 

……အန္….။

 

လွည့္ထြက္သြားေသာစည္သူ ့ေက်ာျပင္ကိုျကည့္ရင္း၀သန္ေက်နပ္စြာ

ျပံုးမိပါေသးသည္။လက္ျပနွုတ္ဆက္သြားေသာ စည္သူ ့ကိုမ်က္ရည္က်မတတ္

လမ္းခြဲလိုက္ရတာ ၀သန္တကယ္ေတာ့စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ကိုရဲေသြးက ၀သန္

လွည့္လာေတာ့ေမးလိုက္တယ္။စည္သူကဘာေျပာလုိက္လဲတဲ့……………..။

 

အေျဖကိုေကာင္းေကာင္းရွာမေတြ ့လုိက္ခင္မွာပဲ ၀သန္က ကိုရဲ၏နွဳတ္ခမ္းဖ်ား

ေလးကိုဖြဖြေလးနမ္းျပီး အေျကာင္းအရာလြဲခ်လိုက္သည္။

 

သတိ၀င္လာစဥ္မွာေတာ့ ေထာင္ေပါငး္ေျမာက္မ်ားစြာေသာ မ်က္လံုးေတြကိုရင္

ဆိုင္ေနရသည္။

ဟုတ္သားပဲ…ဘုရားသခင္.။

ေယာက်ားတစ္ေယာက္နင့္ေယာက်ားတစ္ေယာက္အနမ္းေတြ ေ၀မ်ွခဲ့ျကသည့္

ေနရာက ျမန္မာျပည္ျဖစ္ေနသည္ကိုေလ။

 

ရွက္ယမ္းယမ္းနင့္လူတကာ၏အျကည့္တို ့ကိုရင္မဆိုင္ရဲသည့္၀သန္ ့ကိုသူက

လက္ေမာင္းနစ္ဖက္ကိုထိန္းခ်ဳပ္ရပ္တန္ ့ေစလုိက္ျပီးေျပာလုိက္သည္။

 

……တစ္ခါတစ္ေလေတာ့   စိတ္ထဲကျဖစ္ခ်င္တာေတြကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္းျပဳမူ

တာဟာအမွားျကီးတစ္ခုျဖစ္မသြားဘူး။လူေတြကိုအမွန္တရားေတြျပလုိက္တာပဲ။

ဒါကအခုမွ ဘ၀ရဲ့လမ္းအစပဲရွိေသးတယ္။ ၀သန္ ဒီလိုရွက္ေျကာက္ေနလို ့မျဖစ္

ေသးဘူးေလ။ေရွ့ဆက္ရမယ့္ ခရီးကအရွည္ျကီးက်န္ေသးတယ္။ သတိၱရွိရမယ္.

သတၱိရွိမွာလား…။

 

ထိုအေမးကိုေျဖဖို ့တြန္ ့ဆုတ္ေနမိမွန္း၀သန္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္သိသည္။ဒါေပမယ့္.

ဒီခ်ိန္မွာ ၀သန္ျမင္ေနရသည္က သူတစ္ေယာက္ထဲ။က်န္တာဘာမ်ွမျမင္…

ထူးဆန္းတယ္အခ်စ္ကပတ္၀န္းက်င္ကိုေမ့ပစ္နုိင္စြမ္းတဲ့မ်က္လွည့္တစ္ခုပဲျဖစ္

မည္။

 

သူလွမး္လုိက္ေသာ လက္ကို ျကင္နာစြာ ဆုပ္ကိုင္လိုက္မိသည့္ခ်ိန္တြင္နလံုး

သားတစ္ခုလံုး သည္ေအးျမျခင္းသံစဥ္ေတြအဆက္မျပတ္ခုန္၀င္စီးဆင္းသြား

သလို..။

 

လည္ပတ္ေနေသာေသြးေတြကပင္အလိုလိုေနရင္း အဓိပယ္ရွိလာသလိုလို..

မ်က္လွည့္တစ္ခုျဖစ္သြားသလား။

 

အခ်စ္က လူတစ္ေယာက္ကိုညိွ ့ငင္ဆြဲေဆာင္ျခင္းဆီကိုဆင္းသက္ေစခဲ့မွန္း

၀သန္သိလုိက္ပါျပီ။

 

၀သန့္ကိုအခ်စ္ က မ်က္လွည့္ျပလိုက္သလုိပဲ။

ဟုတ္တယ္…။

 

အခ်စ္ကမ်က္လွည့္ဆန္ေသာေမွာ္အတတ္ပညာတစ္ခုပဲျဖစ္မည္ေလ။

 

                               ေလးစားစြာျဖင့္.

                                   Accident

Aug 7th

ဟိုးေတာင္ျပဳံးေခၚပြဲေတာ္ၾကီးနီးလာျပွွီ အပိုင္း ၄

By ခ်ိဳကို
မႏၱေလး- ေတာင္ျပဳံး အထူးရထား

အထူးရထား အထူးရထားဆိုေတာ့ဘာထူးလဲ... ထူးတာကေတာ့ ခုံေတြမပါ။ တြဲလြတ္ေတြမ်ားသည္။ ဒီေန႔က ၀ါေခါင္လဆန္း ၉ ရက္ေန႔ ။ ပြဲကေတာ့ ေတာ္ေတာ္စည္ေနျပီဟု ရြက္၀ါေတြးမိသည္။ အခုရထားေပၚမွာေတာင္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားေနျပီ။ အင္းေလ မႏၱေလးကေန ေတာင္ျပဳံးကို ၁၀၀ ေလာက္နဲံ ေရာက္ႏိုင္ေတာ့လဲ လူေတြ တိုးစီးၾကတာေပါ့။

ရြက္၀ါ၁ ႏွစ္လုံး က်စ္က်စ္ပါေအာင္ စုထားတဲ့ ပိုက္ဆံေလးကို ကိုင္လို႔ ေတာင္ျပဳံးပြဲကို အေရာက္လာခဲ့သည္။
ရြက္၀ါ ရြက္၀ါ.... ရြက္၀ါဆိုတာ ရန္ကုန္မွာ ေရွာက္သီးေဆးျပားေရာင္းတာေလ။
အခုေတာ့ ဒီအလုပ္က တိမ္ေကာပါျပီ။ ရြက္၀ါ အပါ၀င္ ၂ ေယာက္ပဲရိွေတာ့တယ္။ ေနပူစပ္ခါးသြားရတာရယ္၊ လူေတြက စိတ္မ၀င္စားတာရယ္ ျပီးေတာ့ အေျခာက္အခ်င္းခ်င္းကေတာင္မွ ေရွာက္သီးေဆးျပားသည္ကို အဆင့္အနိမ့္ဆုံးရယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားၾကတာေလ။ ျပီးေတာ့ အရင္ေခတ္ကေတာ့ ဒီအလုပ္က စားေလာက္ေသာက္ေလာက္ရိွခဲ့တာေပါ့။ အေျခာက္ဆိုတာလဲ ရွားတဲ့ေခတ္ေလ။
ကိုေတြလိုေပၚတင္ မိန္းမပုံ၀တ္ဖို႔မေျပာနဲ႔ ။ တကယ္ေျခာက္ေနရင္ေတာင္ အိမ္မွာ ပုန္ရိႈးကြယ္ရိႈးေနရတာ။ အဲေတာ့လဲ ေရွာက္သီးေဆးျပား ၁၀ ဖိုးေလာက္၀ယ္ျပီး ရြက္၀ါတို႔ကို ၾကည္႔ရတာေပါ့။

အခုေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္ေပါင္။ ဟုိေနရာၾကည္႔လဲ အေျခာက္၊ ဒီေနရာၾကည္႔လဲ အေျခာက္နဲ႔ ေတြ႔ေနရမွေတာ့ ရြက္၀ါတို႔ကို ဘယ္သူက ပိုက္ဆံေပးၾကည္႔ေတာ့မွာလဲ။ အဂၤလန္မေတြကလဲ ေပါပါ့။ အဂၤလန္မဆိုတာ အခုအေခၚေတာ့ အပုန္းေပါ့။ ရြက္၀ါတို႔ကေတာ့ အဂၤလန္မဆို သိပ္မုန္း ။ သိပ္၀ုန္းခ်င္တာပဲ။ သူတို႔ သတၱိရိွရင္ ရြက္၀ါတို႔လို ေပၚတင္ပြင့္ေလ။ အခုေတာ့ အတူတူပဲကို သူတို႔က အပြင့္ေတြေတြ႔ရင္ ေၾကာက္သလိုလို မတူမတန္သလိုနဲ႔။ သူတို႔ကို အေျခာက္ေခၚရင္လဲမၾကိဳက္ဘူး။ သူတို႔ကိုသူတို႔ ဘာတဲ့ ... ဟိုမိုဆိုလား။
ရြက္၀ါကေတာ့ ဟိုမိုေတြ အိုဆိုေတြလာလုပ္မေနနဲ႔ ဖင္ထဲ လီး၀င္ရင္ အေျခာက္ပဲ။ လီးစုပ္လဲ အေျခာက္ပဲ။ အဲလို ပါးစပ္ၾကမ္းလို႔လဲ ရြက္၀ါကို ေၾကာက္ၾကတာ။

ရြက္၀ါက အခုေတာ့ အရင္လို ေရွာက္သီးေဆးျပားလိုက္မေရာင္းေတာ့ဘူး။ ပြဲေတြမွာ အခြီေတြလိုက္ကတယ္ေလ။ ပြဲေတြဘာေတြမရိွေတာ့လဲ နတ္ဆရာ ဒဂုံေအာင္လင္းဆီမွာ ေနလိုက္တယ္။ ဒဂုံေအာင္လင္းက ေကာင္းရွာပါတယ္။ အေျခာက္အခ်င္းခ်င္းစာနာတတ္တယ္။ ဟို မိတ္ကပ္လိမ္းတဲ႔ ေအးေအးေက်ာ္လို အဆင့္အတန္းမခြဲတတ္ဘူး။ အခုေတာင္ျပဳံးေရာက္ရင္လဲ ဒဂုံေအာင္လင္းနန္းမွာပဲ ေနလိုက္မယ္ေလ။ သူ႔အလုပ္ေတြကူလုပ္ေပးရင္းေပါ့။

ရြက္၀ါတို႔က ပါးနပ္တယ္ ။ ဖင္ေပါ့တယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္လဲ ဒဂုံေအာင္လင္းက ၀က္မေရ ၀က္မေရနဲ႔ ေနတာပဲ။ ရြက္၀ါဆိုတဲ့ နာမည္ကို ဒဂုံေအာင္လင္းပဲ ေပးတာေလ။ ပုံစံက မည္းမည္း၀၀ဆိုေတာ့ ရြာ၀က္ဆိုတာကို ေျပာင္းျပန္ေခၚလိုက္ေတာ့ ရြက္၀ါျဖစ္သြားတာေပါ့။

ဒဂုံေအာင္လင္းဆီမွာေနျပီး နတ္ကေတာ္မလုပ္ဖူးလားလို႔ ရြက္၀ါကို ေမးၾကတယ္။ ဘယ္ေနမလဲ နတ္ကေတာ္ပညာကို သင္တာေပါ့။ နဂိုပါရမီကပဲ နည္းလို႔လားမသိ။ ဆုေတာင္းေလး တစ္ပုဒ္ေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမရဘူး ။ ဒါေတာင္ ကိုယ္ပိုင္နန္းဖြင့္လိုက္ေသးတာေနာ္။ သူမ်ားေတြလာျပီး ပိုက္ဆံဆက္ရင္ေတာင္ ဆုေတာင္းေပးမယ္ဆိုျပီး ပိုက္ဆံကိုကိုင္ နတ္ပုံေတာ္ဘက္ကို လွည္႔ျပီး တတြတ္တြတ္နဲ႔ ရြတ္လိုက္တယ္။ ဆုေတာင္းေနတယ္မထင္နဲ႔ ။ ဆုေတာင္းကမရေတာ့ “ျမနႏၵာ ေရညိဳညိဳ ရစ္ကာသန္ေတာ့ ေရႊမန္းေတာင္ရိပ္ တူတူခိုမယ္ ပ်ိဳျဖဴေမရယ္။ ေပ်ာ္ခင္းေလး သာပါဘိတယ္ နိမိတ္ေကာင္းယူမယ္။ ႏွစ္ဦးသၾကၤန္ေတာ္၀ယ္။ ” အဲဒီသီခ်င္းကို တိုးတိုးေလးဆိုလိုက္တာေလ။ နတ္ပင့္လဲ အဲဒီသီခ်င္းကို တိုးတိုးေလးဆိုျပီး ပင့္တာပဲ။

ကိုက တကယ္မတတ္ဘဲလုပ္လို႔လားမသိ။ ကို႔ဆီကို မယားငယ္ယူလို႔ဆိုျပီး လာလုပ္ခုိင္း။
ဒီေန႔ပြဲတင္ေပး ေနာက္ေန႔ မယားငယ္အိမ္ကိုဆင္း။ ရာထူးတိုးခ်င္လို႔ လာပြဲတင္ မနက္ျဖန္က်ေတာ့ အလုပ္ကျပဳတ္နဲ႔... ရြက္၀ါလဲ နတ္ကေတာ္ဘ၀ကို စြန္႔လႊတ္လိုက္တယ္။

မိတ္ကပ္ျပင္စားရေအာင္လဲ ကို႔မ်က္ခြက္ၾကီးက ဘယ္လိုျပင္ျပင္လွလာမွာမွ မဟုတ္တာ။ မိန္းမနဲ႔ တူလာမွာလဲ မဟုတ္။ ကိုရုပ္ၾကည္႔ျပီးေတာ့ ဘယ္သူက လာျပင္ရဲမွာတုံး။ အဲေတာ့ ဒုံရင္း ဒုံရင္း... ေရွာက္သီးေဆးျပားပဲ ေရာင္းစားလိုက္ေတာ့တယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကို႔တ၀မ္းတခါးေတာ့ စားႏိုင္ပါတယ္။ ရြက္၀ါတုိ႔ အေျခာက္ေတြက ကို႔ဘာသာကိုေတာ့ ရုန္းကန္ျပီး ကို႔အားကို ကိုးေနတဲ့ သူေတြပဲ။ ေတာင္းစားတဲ့ အေျခာက္ဘယ္မွာေတြ႔ဖူးလို႔လဲ။

ရြက္၀ါကေတာ့ သိန္းတရာမကတဲ့ မိန္းမလ်ာဘ၀ကို တန္ဖိုးထားတယ္။

ရြက္၀ါကို႔အေတြးနဲ႔ကို စဥ္းစားေနရင္းက ရထားက ေတာင္ျပဳံးဘူတာကို ဆိုက္လာခဲ့တယ္။
Mar 28th

ကၽြန္ေတာ့ ေဆာင္းရာသီ

By PRINCE TAKASHI SARKO
BDU0elOY49yErdXrp9bdpA.gif
  ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တုန္းကေပါ့။။ ကၽြန္ေတာ့ဆီမွာ ေဆာင္းရာသီေလး တစ္ခု ရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ေဆာင္းရာသီကေလးဆီမွာလဲ ကၽြန္ေတာ္ရွိခဲ့တယ္။ စကားလည္း အမ်ားႀကီးမေျပာတတ္ၾကေသးသလို၊ အသည္းလဲမကြဲ တတ္ၾကေသးတဲ့ အ႐ြယ္ေတြပါ။ တစ္ေယာက္ အေပၚမွာ တစ္ေယာက္က ဘာအေရာင္မွမပါခဲ့ၾကလို႔ အရမ္းကို ၾကည္စင္ရွင္းသန္႔လြန္းခဲ့တဲ့ ဘဝေတြပါ။ အရမ္းလြမ္းစရာေကာင္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ ေဆာင္းရာသီေလးပါ။ တစ္ခါတစ္ေလ သူက ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အေဝးႀကီးမွာ၊ တစ္ခါတစ္ေလ ကၽြန္ေတာ္က သူနဲ႔ ေဝးႀကီးမွာ။ ခ်ိဳအီစူးရွတဲ့ အလင္းေတြ ထံုထိုင္းခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ထားတဲ့ ဖ်တ္လတ္လည္ဝယ္မႈေတြ ကိုလည္း သူက ပိုင္ဆိုင္ထားေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ ေဆာင္းရာသီေလးပါ။ ဆယ္ႀကိဳသက္ ဘဝေတြမွာ ကစားေဖာ္ဆိုလည္းဟုတ္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းဆိုလည္းဟုတ္တယ္။ ေမာင္ႏွမဆိုလည္း ဟုတ္တယ္။ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ဆိုလည္း ဟုတ္ခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ့ ေဆာင္းရာသီေလးပါ။ အဲဒီတုန္းက အမက္ေမာဆံုး မက္ေမာခဲ့ၾကတဲ့ ေဆာ့ျမဴးေပ်ာ္ရႊင္ခ်ိန္ ေတြဟာ ကေလးဘဝရဲ႕ အဖိုးတန္ကာလမ်ားပဲေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ ကလည္း ေပ်ာ္၊ ေဆာင္းရာသီကေလး ကလည္း ေပ်ာ္၊ ဘဝဆိုတာ ကလည္း ေမာ္ႁကြားစရာလို႔ကို ထင္ခ်င္စရာေကာင္းခဲ့တာ။ ကၽြန္ေတာ့ ေဆာင္းရာသီေလးပါ။ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ဘဝေတြကို သူေရာကိုယ္ပါ ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အေပါင္းအသင္း အသစ္ေတြ မ်ားလာခဲ့သလို သူကလည္း သူငယ္ခ်င္း အသစ္ေတြ ရလာခဲ့တယ္။ အဲဒီ ေဆာင္းတြင္းေကာင္မေလးဟာလည္း ေက်ာင္းေတာ္မွာ တစ္ျဖည္းျဖည္း ေတာက္ပ လာ ခဲ့တယ္။ တျဖည္းျဖည္း အသက္ႀကီးလာ တာနဲ႔ အမွ် အေၾကာင္းအရာ မယ္မယ္ရရ မရွိပါပဲနဲ႔ သူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္က အေနေဝးလာခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ့ ေဆာင္းရာသီေလးပါ။ သူက ရည္းစားေတြ တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ထားလာခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ စာအုပ္ေတြတစ္အုပ္ၿပီး တစ္အုပ္ ဖတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ေတြ႔ျဖစ္ၾကရင္ နည္းနည္းပါးပါး ႏႈတ္ဆက္ရံု ထက္မပိုေတာ့တဲ့ ေႏြးေထြးမႈ မွာ ကၽြန္ေတာ္ကဘယ္သူ႕ကို တရားခံ ရွာရမွန္းမသိေတာ့ဘူး။ အမွားနဲ႔ မကင္းႏိုင္ၾကတဲ့ ေလာကႀကီးမွာ အနာဂတ္ကို ႀကိဳျပင္ႏိုင္ဖို႔ ကိုယ္မျမင္ရတဲ့အရာေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္က ေဘးမွာပဲ ထြက္ေနျဖစ္ခဲ့တာ မ်ားပါတယ္။ အဲဒါဟာ အမွားတစ္ခုဆို ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေနေဝးခဲ့ ရျခင္းမွာ အဓိက တရားခံဟာ ကၽြန္ေတာ္ပဲျဖစ္လိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ့ ေဆာင္းရာသီေလးပါ။ ဒီလိုနဲ႔ သူက မီးေရာင္ေအာက္ကိုေရာက္ခဲ့တယ္။ ေအာင္ျမင္မႈေတြေရာ က်ဆံုးမႈေတြနဲ႔ပါ ရင္ဆိုင္ရႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က နားစြင့္ေနရံုထက္ ဘာမွေတာ့မပိုေတာ့ပါဘူး။ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ရယ္စရာေတာ့ ေကာင္းပါေသးတယ္။ ဟိုးတခ်ိန္က သူ႕အေၾကာင္းသိခ်င္သူေတြက ကၽြန္ေတာ့ကို ခ်ဥ္းကပ္ၾကတယ္။ အခု ကၽြန္ေတာ္က သူမ်ားေတြဆီကေန သူ႕အေၾကာင္းေတြသိခဲ့ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ ေဆာင္းရာသီေလးပါ။ သူတျဖည္းျဖည္း အျမင့္ႀကီးကို ေရာက္ခဲ့တယ္။ ေလေတြလည္းအမ်ားႀကီး အတိုက္ခံရလိမ့္မယ္။ ႏွင္းေဝေနတဲ့ ညေနခင္း အတင္းစကားေတြလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖံုဖံု ၾကားရလာခဲ့တယ္။တစ္ခ်ိန္တုန္းက သံေယာဇဥ္နဲ႔ သူ႕အတြက္ ကၽြန္ေတာ္က ဘမွလုပ္မေပးႏိုင္တဲ့အခါ တစ္ခါတုန္းက ဆယ္ႀကိဳသက္ဘဝေတြကိုပဲ နာနာၾကည္းၾကည္း လြမ္းဆြတ္က်ိန္ဆဲေနမိေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ့ ေဆာင္းရာသီေလးပါ။ အခုေတာ့ေလ . . .ႏွင္းေတြ မ က် ေတာ့ ဘူး။
                                                        tarkarshi.sarko@gmail.com
Aug 18th

ခရမ္းၿပာတိမ္တိုက္ (အပိုင္း- ၂)

By zeya maung

ဒါနဲ႕ဘဲကၽြန္ေတာ္ဒီတစ္ညေလးကိုေတာ့ႏွေၿမာတဲ့စိတ္ေတြၿဖစ္ေပၚလာမိတယ္၊


မိတ
ီလာလမ္းခြဲစခန္းမွာေတာ့ခဏဘဲနားၿပီးေနာက္မုိးလင္းကာနီးမွာကၽြန္ေတာ္


ေမွးကနဲၿဖစ္သြားပါတယ္၊ ကားတစ္ခ်က္ေဆာင့္လိုက္တဲ့အခါမွကၽြန္ေတာ္လန္႕

ႏိုး
လာပါတယ္၊ကၽြန္ေတာ္သူ႕ေခါင္းကိုမွီထားတဲ့အၿပင္သူ႕လက္ကိုကိုင္ၿပီး အိပ္

ေပ်ာ္
လ်က္သားၿဖစ္ေနတာကိုသူကဘယ္အခ်ိန္တည္းကႏိုးေနလဲမသိဘူး၊


လန္႕ႏိုးလာတာကိုၿပဳံးၿဖီးၿဖီးနဲ႕စိုက္ႀကည့္ေနလို္က္တာမ်ားကၽြန္ေတာ္ဒုတိယ


အႀကိမ္ရွက္ကိုးရွက္ကန္းၿဖစ္ရၿပန္တယ္.


“ အဟဲ…အကိုအိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္ကြာ..”


“ ရပါတယ္အကိုရ…ကၽြန္ေတာ္အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့အကိုႀကည့္ေပးတယ္


 
အခုအကိုအိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့ကၽြန္ေတာ္ႀကည့္ေပးရမွာေပါ့ဗ်ာ…”


“ အာ…ေက်းဇူးပါဘဲကြာ”


ကၽြန္ေတာ္အေယာင္ေယာင္အမွားမွားသူ႕ကိုဘာၿပန္ေၿပာမိမွန္းမသိသူက


ေတာ့သေဘာေတြက်ၿပီးတဟဲဟဲနဲ႕ရယ္ေနလိုက္ေသး။


“ မႏ
ေလးေရာက္ေတာ့မယ္အကို….”


“ ဟုတ္ပါရဲ႕”


ကၽြန္ေတာ္ကားအၿပင္ဘက္ကိုလွမ္းေမွ်ာ္ႀကည့္လိုက္တဲ့အခါ
အေရွ႕ဘက္အရပ္

မွာေတာ့ေရာင္နီသမ္းၿပီး ပတ္၀န္းက်င္ကလည္း
လင္းေနပါၿပီ၊ေအာက္ၿပည္ 

ေအာက္ရြာကရႈခင္းေတြနဲ႕ကြာၿခားတဲ့
အညာေဒသမွာေတာ့သစ္ပင္ၿခဳံပင္

က်ိဳးတိုးက်ဲတဲနဲ႕ေက်ာက္စရစ္ခဲမာမာ
ေတြၿပည့္ႏွက္ေနတဲ့ေတာင္ကုန္းကမူ

ေလး ေတြကကားလမ္းေဘးကေနရိပ္ကနဲ
ရိပ္ကနဲၿဖတ္သြားေနႀကတယ္၊

မႀကာခင္မႏ
ေလးေရာက္ေတာ့မွာေပါ့၊


“ ဘယ္မွာတည္းမွာလဲအကို…”


“ နဒီၿမန္မာဟိုတယ္မွာပါ…”


“ ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္နဲ႕ နဲနဲေတာ့လွမ္းတယ္အကို..”


  ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ေက်ာ္သူရိန္စိုးပါအကို..ေနတာက ၁၉ လမ္းေပၚမွာ..”


 
တစ္ညလုံးအတူအိပ္လာခဲ့ၿပီးမွကၽြန္ေတာ္လည္းခုမွသူ႕ကိုကၽြန္ေတာ့္ လိပ္စာ
ကဒ္
ေလးေပးၿပီးမိတ္ဆက္ရပါတယ္


“ အကို..ကၽြန္ေတာ့္အိမ္မွာနက္ဖန္ အာရုံဆြမ္းကပ္ၿပီးရင္လာစားဖို႕  

  ဖိတ္ပါတယ္…”


“ လူမ်ားလားညီ..”


“ မ်ားမယ္မထင္ဘူးအကို..ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕ေတာ့ 

   ဖိတ္ထားတယ္
အကိုေအးေဆးမွလာပါအခ်ိန္မေရြးေပါ့..”


“ အင္း…”


ခုမွသိတဲ့လူတစ္ေယာက္ဖိတ္ေခၚခ်က္ကိုလက္ခံလိုက္တာနဲနဲလြန္သြားမလား


ဆိုၿပီးကၽြန္ေတာ္ေတြေ၀ေနပါတယ္၊


  အကို႕ကိုခင္လို႕ဖိတ္တာပါဗ်ာ့….အကိုဆက္ဆက္လာရမယ္ေနာ္…”


 
ဒါေပမယ့္ဟန္ကိုယ့္ဖို႕ဆိုတဲ့အတိုင္း


“ အကိုႀကည့္လိုက္ပါ့မယ္ကြာ..အလုပ္ကဘယ္အခ်ိန္ၿပီးမလဲ 

  မသိေသးဘူး
ေစာရင္လာခဲ့မယ္ေလ…”


“ အကိုမလာမခ်င္းေတာ့ကၽြန္ေတာ္ေစာင့္ေနမွာဗ်.. 

   အကိုလဲကုသိုလ္ရေအာင္လို႕ပါ”


ဒီလိုဆိုၿပန္ေတာ့လဲကၽြန္ေတာ္ၿငင္းဖို႕အင္အားေတာ့မရွိခ်င္ပါဘူး၊သူ႕ပုံစံက


ကၽြန္ေတာ့္ကိုတကယ္လာေစခ်င္မွန္းသိသာပါတယ္္၊ကၽြန္ေတာ္တို႕စကားေၿပာ


ဆိုေနစဥ္မွာဘဲ Express ကားႀကီးဟာကၽြဲဆည္ကန္
ကားႀကီး၀င္းထဲကို၀င္လာ

ေနပါၿပီ၊
သူ႕ကိုလာႀကိဳတဲ့အိမ္ကဆိုင္ကယ္နဲ႕လိုက္ပါမသြားခင္ကၽြန္ေတာ့္ကို

လာၿဖစ္ေအာင္
လာဖို႕ထပ္ေၿပာသြားပါေသးတယ္၊ကၽြန္ေတာ္လည္း တည္းခိုရာ
ဟိုတယ္ကိုဆိုင္ကယ္
တက္စီနဲ႕လိုက္သြားၿပီးအခန္းယူကမန္းကတန္းေရမိုးခ်ိဳး

အ၀တ္အစားလဲၿပီး
မႏေလးရုံးကကားလာႀကိဳေနၿပီမို႕အလုပ္တန္းသြား လိုက္

ရပါ တယ္၊


ညေနက်မွအလုပ္ကိုလက္စသိမ္းၿပီးကၽြန္ေတာ္ဟိုတယ္ၿပန္ပါတယ္၊ကၽြန္ေတာ္


အလုပ္လုပ္ေနရင္းနဲ႕တစ္ေန႕လုံးသူ႕ကိုသတိရေနမိတာကိုယ့္ကိုယ္ကိုအသိ


ဆုံးပါ၊သူေပးထားတဲ့ဖုံးနံပါတ္ကိုဆက္လိုက္ရင္ေကာင္းေလမလား၊
ငါကလူႀကီး

ဘဲေလသိက
ာရွိရွိေနရမွာေပါ့လို႕ကိုယ္ဟာကိုၿပန္အားတင္းရင္းန႕ဲတစ္ညေန

လုံးလြန္ဆြဲေနရတယ္၊


ညေနစာစားေနတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့သူကၽြန္ေတာ့္ဆီဖုံးဆက္လာပါတယ္၊


နက္ဖန္အတြက္အိမ္မွာကူလုပ္ေနရလို႕သူဒီေန႔ကၽြန္ေတာ့္ဆီမလာအားလို႕

ေတာင္းပန္
တဲ့အေႀကာင္း၊နက္ၿဖန္ကၽြန္ေတာ္အားမဲ့အခ်ိန္ကိုေမးၿပီး သူလာ

ေခၚမယ္ဆိုတဲ့
အေႀကာင္းေၿပာသြားပါတယ္၊


သူဖုံးခ်သြားၿပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ရင္မွာေႏြးေထြးမႈနဲ႕အတူပီတိေတြၿဖာေ၀ရပါ

တယ္၊
မႏေလးသားေတြရဲ႕နဂိုေဖၚေရြမႈဟာကၽြန္ေတာ့္ႏွလုံးသားကိုႏိုးဆြလိုက္

ၿပီလား၊
သူ႕ရဲ႕ဧည့္၀တ္ေက်ၿပြန္မႈသက္သက္ေႀကာင့္ဘဲကၽြန္ေတာ့္ကိုဖိတ္

လိုက္ တယ္
ဘဲေၿပာေၿပာကၽြန္ေတာ္သူ႕အိမ္ကိုနက္ၿဖန္လာမဲ့ အေႀကာင္းကတိ

ေပးလိုက္မိပါၿပီ
စားၿပီးတာနဲ႕ကၽြန္ေတာ့္အခန္းၿပန္ၿပီးယူလာတဲ့အလုပ္ေတြကို

ခနဆက္လုပ္ၿပီး
ဒီတစ္ညေတာ့ေစာေစာအိပ္ယာ၀င္လိုက္တယ္၊မေန႕က

တစ္ညလုံးသူ႕ကိုဖက္ထား
သလိုဘဲဟုိတယ္အခန္းထဲကေခါင္းအုံးတစ္လုံးကို

သူ႕အမွတ္နဲ႕တင္းတင္းႀကပ္ႀကပ္
ဖက္ၿပီးအိပ္ေပ်ာ္ေအာင္မနဲႀကိဳးစားခဲ့ရတဲ့

ညေလးတစ္ညေပါ့၊


ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕အထီးက်န္ေၿခာက္ေသြ႔တဲ့ႏွလုံးသားထဲကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မိုးေရ

ေတြသူ
ယူေဆာင္လာေပးၿပီလား၊ကၽြန္ေတာ္အရူးတစ္ေယာက္လိုဘဲအခန္းထဲ

မွာတစ္ေယာက္
တည္းၿဖစ္ပ်က္ေနတာကိုဘယ္သူသိမွာလဲ၊ နက္ၿဖန္

ဘဲၿမန္ၿမန္ေရာက္ခ်င္လွပါၿပီ၊က
ားေပၚမွာတစ္ညလုံးအိပ္ေရးပ်က္ထားလို႕

ဒီညေတာ့ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္
အိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္၊ အိမ္မက္ထဲလဲသူ
ေရာက္လာပါေသးတယ္မိုးလင္းေတာ့
ကၽြန္ေတာ္တစ္ညလုံးဖက္ထားတဲ့ ပုံစံ

ပ်က္ေနတဲ့ေခါင္းအုံးေလးကိုႀကည့္ၿပီး
တစ္ေယာက္တည္းၿပဳံးေနမိပါေသးတယ္၊


မနက္ပိုင္းကၽြန္ေတာ္အလုပ္ကိုတတ္ႏိုင္သမွ်အၿမန္ဆုံးၿပီးေအာင္လုပ္တယ္၊

ကၽြန္ေတာ့္
စိတ္ကေန႕လည္(၁၂)နာရီကိုေရာက္ခ်င္လွပါၿပီ၊အလုပ္လုပ္ ေနရင္း
ရုံးနံရံေပၚမွာ
ခ်ိတ္ထားတဲ့တိုင္ကပ္နာရီကိုခဏခဏေမာ့ႀကည့္ရတာအေမာဘဲ၊


“ ဆရာ..ဒီေန႕ဘာၿဖစ္ေနတာလဲ..”


“ ဗ်ာ…ကၽြန္ေတာ္ဘာၿဖစ္ေနလို႕လဲဗ်…”


“ ဟို..ဟို..ဆရာဒီေန႔အရမ္းေလာေနသလိုဘဲ..”


“ ေႀသာ္..ေဆာရီးပါခင္ဗ်..ကၽြန္ေတာ္ဒါေလးအခ်ိန္မွီမၿပီးမွာစိတ္ပူေနလို႕ပါ…”


“ စိတ္ခ်ပါဆရာ..ကၽြန္ေတာ္နားလည္ပါတယ္…”


မႏ
ေလးရုံးကကၽြန္ေတာ့္တပည့္ေတာင္ေၿပာယူရတဲ့အထိအိေၿႏပ်က္ေနၿပီလား..


ေန႕လည္ေရာက္တာနဲ႕ရုံးေအာက္ထပ္ဧည့္ခန္းမွာကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုေစာင့္ဘို႕


ဆင္းလာေတာ့သူက ဧည့္ခန္းဆက္တီေပၚမွာေအးေအးေဆးေဆး ကၽြန္ေတာ္

ဆင္း
လာတာကိုၿပဳံးၿပဳံးေလးႀကည့္ေနပါတယ္.


“ ဟာ…ညီေလးေရာက္ေနတာႀကာၿပီလား..အေပၚတက္ခဲ့ေရာေပါ့ကြာ..”


“ ရပါတယ္အကို…အလုပ္ပ်က္မွာစိုးလို႕အကို႔ကိုေတာင္သြားမေၿပာခိုင္းဘဲ


 
ေစာင့္ေနတာပါ…”


သူတကယ္ကိုသိတတ္တဲ့ေကာင္ေလးပါ၊ကၽြန္ေတာ့္ကိုသူစိတ္ရွည္လက္ရွည္


ထိုင္ေစာင့္ေနတဲ့ပုံပါဘဲ၊ ပိုးတြဲပုဆိုးအညိဳေရာင္ရင့္ရင့္အကြက္ေသးနဲ႔လည္

ကတုံး
အကၤ်ီ ႏို႕ႏွစ္ေရာင္လက္ရွည္ေလး၀တ္ထားၿပီးဆံပင္ကို လည္း ေသေသ


သပ္သပ္ၿဖီးသင္  ထားတဲ့သူ႔ပုံစံေလးကတကယ့္ကိုခန္႕ညားတဲ့လူႀကီး

လူေကာင္းေလးေပါ့ဗ်ာ၊


“ အႀကာႀကီးေစာင့္ေနရတာေပါ့၊အားနာစရာေကာင္းလိုက္တာကြာ.”


“ ႀကာပါဘူးအကိုရာကၽြန္ေတာ္ကအိမ္ရွင္ဆိုေတာ့ဧည့္၀တ္ေက်ရမွာေပါ့…”


“ ဟာ..ဒီလိုလဲဟုတ္ေသးပါဘူးဟ..”


“ ဟားဟား အကိုကလည္းစတာပါဗ်၊ကၽြန္ေတာ္အကို႕ 

   ကိုမခင္ရင္ဘယ္လာေခၚပါ့မလဲ”


 
ဒီလိုနဲ႕သူ႔ဆိုင္ကယ္ေနာက္ကိုလိုက္တက္စီးၿပီးစကားေၿပာလာခဲ့ႀကပါတယ္


ကၽြန္ေတာ့္လက္ႏွစ္ဘက္လုံးနဲ႕သူ႕ခါးကိုမထိတထိေလးၿပဳတ္က်မွာစိုးတဲ့ပုံစံနဲ႕


ကိုင္ထားလိုက္ပါတယ္၊မႏ
ေလးၿမိဳ႕ရ႕ဲရႈပ္ေထြးတဲ့လမ္းမေပၚမွာ ေနပူေအာက္ 

မွာ
ၿဖစ္ေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္အရမ္းကုိႀကည္ႏူးေက်နပ္ရပါတယ္၊  ကၽဳံးအေနာက္

ဘက္က
(၁၉)လမ္းမေပၚမွာသူ႕အိမ္၊အိမ္ဆိုတာထက္သုံးထပ္တိုက္ ကိုခဏေန


ေတာ့ေရာက္သြားပါတယ္၊အိမ္ပုံစံကိုႀကည့္လိုက္တာနဲ႕ စီးပြားေရးေၿပလည္

တယ္ဆိုတာခန္႕မွန္း
လို႕ရတယ္၊


“ လာ..အကိုအားမနာနဲ႕ေနာ္..”


အိမ္ေအာက္ထပ္မွာေတာ့ဖ်ာအေကာင္းစားအႀကီးေတြကိုအၿပည့္ခင္းထားၿပီး

ထမင္းစားပြဲ
ပုပု၀ိုင္း၀ိုင္းကိုၿပတင္းေပါက္နားမွာက်က်နနေလးခင္းက်င္း

ၿပင္ဆင္ထားပါတယ္


ကၽြန္ေတာ့္ကိုစားပြဲဦးပိုင္းမွာေနရာခ်ေပးၿပီးသူကေတာ့သြက္လက္စြာအိမ္ေနာက္
ဘက္
ထြက္သြားၿပီးစီစဥ္ညႊန္ႀကားေနတာကိုႀကားေနရပါတယ္၊ကၽြန္ေတာ္ေရာက္
လာတဲ့ အခ်ိန္က
မြန္းလြဲတစ္နာရီေလာက္ရွိၿပီဆိုေတာ့ဧည့္သည္ေတြကို

မေတြ႕ရေတာ့ပါဘူး၊


ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးတဲ့လူအနဲငယ္ဘဲ၀င္လုိက္ထြက္လိုက္လုပ္ေနႀကတာကို

ေတြ႕ရပါတယ္၊
ခနေနေတာ့သူနဲ႕အသက္(၆၀)ေက်ာ္အရြယ္ခန္႕ခန္႕ညားညား

အမ်ိဳးသမီးႀကီးတစ္ဦးထြက္
လာၿပီးမိတ္ဆက္ပါတယ္


“ ေမႀကီး ဒါသားနဲ႕ခင္တဲ့ ကိုမင္းလြင္ဦး တဲ့ ရန္ကုန္မွာေနတယ္ အခုINGO

……ရုံးမွာ
အလုပ္လုပ္တယ္ေလ…”


“ ေတြ႕ရတာ၀မ္းသာပါတယ္ကြယ္…သူကအငယ္ဆိုေတာ့  

   မလိမ
ာတာရွိရင္သား လို အပ္သလို္ဆိုဆုံးမေပးပါကြယ့္…”


“  ဟုတ္ကဲ့ အန္တီ့သားကအရမ္းလိမ
ာၿပီးသိတတ္တဲ့သားေလးပါဗ်ာ..


  
ကၽြန္ေတာ့္ကိုေတာင္သူကၿပန္ဆုံးမေနတာအန္တီရဲ႕…”


“ ဟားဟား မင္းတို႕ကေတာ့ေနာက္တတ္တယ္..ကဲကဲ သားတုိ႕  

  စားလုိက္ႀကပါအုံး 
ဆာေနေရာေပါ့”


“ ဟဲ့ မ၀င္းဒီမွာလာလုပ္ေပးလိုက္စမ္းမင္းအကိုေတြကို..”


“ ဟုတ္ႀကီးႀကီး….”


အိမ္ေဖၚမေလးလာၿပင္ဆင္ေပးတဲ့စားစရာေတြနဲ႕ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ဦးတည္း

အတူ
ေန႕လယ္စာ စားၿဖစ္ႀကပါတယ္


“ အကို အား မနာနဲ႕ေနာ္..မ်ားမ်ားစားပါဗ်….”


“ ဟဲ..စားမွာပါစိတ္ခ်..”


ကၽြန္ေတာ့္ပန္းကန္ထဲကိုဟင္းေတြအမ်ိဳးစုံေအာင္သူခပ္ထည့္ေပးေနတဲ့ပုံကို


ႀကည့္ရင္းကၽြန္ေတာ္အရမ္းေပ်ာ္ရတယ္၊ဟင္းအၿပင္အခ်ိဳပြဲလက္ဘက္ပြဲေတြ


ကလည္းနံေဘးမွာအဆင္သင့္
ခဏေနေတာ့သူ႕အေမကၽြန္ေတာ္တို႕ စားေန

တဲ့စားပြဲအနားမွာလာထိုင္ၿပီး
စကားစၿမည္ေၿပာပါတယ္၊


“ သားေလးကဘယ္မွာတည္းတာလဲကြဲ႕..”


“ ကၽြန္ေတာ္အခုနဒီၿမန္မာမွာတည္းပါတယ္..အန္တီ”


“ အဆင္မေၿပရင္လည္းဒီမွာလာတည္းလို႕ရတယ္ကြဲ႕  မင္းညီတစ္ေယာက္ 

  တည္း
ဘဲရွိတယ္ေလ..သူ႕အမႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္ႏွစ္ေယာက္လုံးအိမ္   

  ေထာင္နဲ႕အိမ္
ခြဲေနကုန္ႀကၿပီေလ၊တစ္ေယာက္ကေတာ့ ရန္ကုန္မွာ 

   ေပါ့အခုသားသူရိန္ေနတဲ့
အိမ္ေပါ့ကြယ္….”


“ ဟုတ္..အန္တီ..ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..”


အရမ္းကိုေဖၚေရြၿပီးခင္မင္ဖို႕ေကာင္းတဲ့မိသားစုေလးပါဘဲ၊သူ႕အေဖကေတာ့


ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားေနလို႕မေတြ႕ရပါဘူး၊စားေသာက္ၿပီးလို႕ကၽြန္ေတာ္


သူ႕အေမကိုႏႈတ္ဆက္ၿပီးၿပန္ထြက္လာပါတယ္၊


သူကေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ကိုေကၽြးရလုိ႕လားမသိပါဘူးေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ပုံပါဘဲ


ကၽြန္ေတာ္သူ႕ဆိုင္ကယ္ေနာက္လိုက္စီးရင္းစကားေၿပာလာပါတယ္


“ ညီေလး..”


“ ဗ်ာ…အကို..”


“ ဘာမွမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး..ဆိုင္ကယ္ကိုဘဲအာရုံစိုက္ေမာင္းပါ..”


“ ဗ်ာ………”


ကၽြန္ေတာ္စကားကိုတန္းလန္းထားခဲ့တာကိုသူအံ့ႀသၿပီးသိခ်င္တဲ့ပုံကအေနာက္


ကေနထိုင္လိုက္လာတဲ့ကၽြန္ေတာ္ခန္႕မွန္းသိႏိုင္တယ္၊
ရုတ္တရက္ဆိုင္ကယ္

ကို ဘယ္ဘက္ေကြ႕လိုက္ၿပီးလူရွင္းတဲ့အေအးဆိုင္
တစ္ဆိုင္ေရွ႕မွာရပ္လိုက္

တယ္


“ ညီေလးဘာ၀ယ္မွာလဲ….”


“ ဟုတ္…ခဏေလးပါအကို..လာ..”


ကၽြန္ေတာ္လဲေယာင္နနနဲ႕သူ၀င္သြားရာေနာက္လိုက္ခဲ့တယ္
သူကခပ္တည္္

တည္တည္နဲ႕ ဆိုင္ေထာင့္စြန္းက ႏွစ္ေယာက္ထိုင္စားပြဲမွာ၀င္ထိုင္လိုက္ေတာ့


ကၽြန္ေတာ္လဲလိုက္ထိုင္ရတယ္ၿပီးေတာ့


“ အကိုဘာေသာက္မလဲ..ရာသီဥတုကပူလို႕အကို႕ကိုေအးေဆးတဲ့ဆိုင္မွာ


  အေအးတိုက္ခ်င္တာပါဗ်..”


“ ခုနဘဲစားလာတာမနဲဘူးညီရာ…ဗိုက္လဲမေခ်ာင္ေသးဘူးေလ…”


“ ရပါတယ္အကို…အေအးတစ္ခြက္ေတာ့ေသာက္ပါ..”


“ ဒါဆုိ အသီးတစ္ခုခုရဲ႕ေဖ်ာ္ရည္ေသာက္မယ္..”


စားပြဲထိုးကိုသူသေဘၤာသီးေဖ်ာ္ရည္ႏွစ္ခြက္မွာလိုက္ပါတယ္၊ၿပီးေတာ့ကၽြန္

ေတာ့္ကိုေသေသခ်ာခ်ာႀကည့္ၿပီး


“ အကိုခုနဘာေၿပာမလို႕လဲ…ေၿပာစရာရွိရင္ေအးေအးေဆးေဆးေၿပာလို႕


 
ရေအာင္ကၽြန္ေတာ္ဒီဆိုင္ကိုလာလိုက္တာပါ..”


ကၽြန္ေတာ္ရုတ္တရက္ဘာၿပန္ေၿပာရမွန္းမသိ၊ေနာက္ေတာ့မွ


“ ဘာမွေထြေထြထူးထူးမဟုတ္ပါဘူးကြာ.အကိုကနက္ဖန္ေလာက္ဆို
အလုပ္   

  ၿပီးၿပီေလ..အဲဒါညီေလးေရာ ဘယ္ေတာ့ရန္ကုန္ၿပန္မလဲလို႕သိခ်င္လို႕ပါ”


“ ကၽြန္ေတာ္က ဒီေန႕သကၤန္းကပ္ၿပီးေတာ့ဘာမွမရွိေတာ့ပါဘူးအကို

  ေမႀကီးတို႕
နဲ႕ ခဏေလာက္ေနခ်င္ေသးလို႕..”


“ နက္ၿဖန္ေသာႀကာေန႕ေနာ္..အကိုလာမဲ့စေန၊  တနဂၤေႏြဒီမွာ 

  ဆက္ေနလိုက္ပါ့လား


“ ညီေလးတကယ္လိုက္ပို႕ေပးမယ္ဆိုရင္အကိုေနခ်င္ပါတယ္ကြ..”


“ ဟာ..ကၽြန္ေတာ္က စေၿပာတာပါအကိုရယ္.အကိုအားမွပါ..”


“ အားတယ္ဗ်ာ..မအားလဲအားေအာင္လုပ္မယ္..လိုက္မယ္ကြာ..”


    “ ဟားဟား….”


   “   ဟဲဟဲ….”


ကၽြန္ေတာ္သူန႕ဲစကားေၿပာရတဲ့အဲဒီအခ်ိန္အခိုက္အတံ့ေလးဟာကၽြန္ေတာ့္


အတြက္တကယ္တန္ဖိုးရွိခဲ့ပါတယ္၊


ေနာက္တစ္ေန႕လည္းကၽြန္ေတာ္သိက
ာေတြငဲ့မေနေတာ့၊ေန႕လယ္စာစားဖို႕


သူ႕ကိုဖုံးဆက္ေခၚလိုက္မိတယ္၊သူကလညး္လိုလိုလ ားလားကၽြန္ေတာ့္ဆီ


လာေပး၇ွာပါတယ္၊


ကၽြန္ေတာ္သူ႕ေနာက္ဆိုင္ကယ္လိုက္စီးရင္းသူ႕ကိုယ္သင္းနံ႕ေလးကိုအနီးကပ္


ခိုးရႈရတာကိုေက်နပ္တယ္၊သူနဲ႕တစ္စားပြဲမွာမ်က္ႏွခ်င္းဆိုင္ထိုင္ရင္းအတူ


လက္ဆုံစားၿပီးစကားေၿပာဆိုရတာကိုႀကည္ႏူးတယ္၊


ကၽြန္ေတာ္သတိမထားလိုက္မိတဲ့အခ်ိန္မွာဘဲအခ်စ္ကကၽြန္ေတာ့္ႏွလုံးသားထဲ


တိတ္တဆိတ္၀င္ေရာက္ေနရာယူခဲ့ၿပီးၿပီ၊ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုခ်စ္ေနၿပီေကာ၊


ဒီတစ္ေခါက္မႏ
ၲေလးခရီးဟာကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ကိုအသစ္တစ္ဖန္ၿပန္လည္


ႏုပ်ိဳလာေစခဲ့တယ္၊


ေသာႀကေန႕ညေနပိုင္းကၽြန္ေတာ္တည္းခိုတဲ့နဒီၿမန္မာဟိုတယ္အနားကယူနန္

(၃)
အကင္ဆိုင္မွာဘ ီယာအတူေသာက္ဖို႕ကၽြန္ေတာ္ခ်ိန္းလိုက္တာကိုသူ   

လက္ခံ
ခဲ့ပါတယ္၊ကၽြန္ေတာ္ည(၇)နာရီကစၿပီးသူ႕ကိုဆိုင္မွာေစာင့္ေနပါတယ္၊

မႀကာပါဘူး
ကိုယ္ေတာ္ေလးကသူ႕လက္စြဲေတာ္ဟြန္ဒါဆိုင္ကယ္ေလးနဲ႕

ေရာက္လာပါေတာ့တယ္၊


ဆံပင္ကိုလဲေကာ္နဲ႕ေကာ့ေနေအာင္ေထာင္ထားၿပီးေတာ့လြတ္လြတ္ လပ္လပ္
လူငယ္
စတိုင္တီရွပ္အနက္ေရာင္နဲ႕ကာကီေရာင္ဒူးဖုံးေဘာင္းဘီတိုေလး 

၀တ္လာပါတယ္၊


ဆုိင္ကယ္နဲ႕၀င္လာကတည္းကအရမ္းကိုလန္းေနတဲ့သူ႕ပုံစံ၊
သူ႕လႈပ္ရွားဟန္

ေတြကိုမ်က္ေတာင္မခတ္စတမ္းကၽြန္ေတာ္ေငးႀကည့္ေနမိပါတယ္၊


ထူထဲတဲ့မ်က္ခုံးေအာက္ကေတာက္ပတဲ့မ်က္၀န္းႏွစ္စုံပိုင္ရွင္ဟာကၽြန္ေတာ့္

ေရွ႕
ေရာက္လာပါၿပီ၊ ၿပီးေတာ့ၿပဳံးၿပဳံးေလးႏႈတ္ဆက္လာပါတယ္၊


အကိုေရာက္တာႀကာၿပီလား..”


မႀကာေသးပါဘူးညီ..ညီေလးသာလာမယ္ဆိုရင္.ဘယ္ေလာက္ႀကာႀကာ  

   အကိုေစာင့္ႏိုင္ပါတယ္..”


“ တကယ္လား...အကိုကမထင္ရဘူး စကားေၿပာတတ္လိုက္တာမ်ားဗ်ာ...”


“ စိတ္ထဲရွိတာကိုေၿပာလိုက္တာပါကြ..ဟဲဟဲ...”


ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘီယာခြက္ခ်င္း ခ်ီးယား(စ)လုပ္ၿပီးအကင္စားလိုက္ေမာ့လိုက္


နဲ႕ၿဖည္းၿဖည္းအာရႊင္လာတယ္၊


ဒီေန႕မွခင္မင္မႈအထိမ္းအမွတ္လုပ္ေပးရေတာ့တယ္..


 
ေနာက္က်မွလုပ္ေပးရလို႕စိတ္မဆိုးနဲ႕ေနာ္..ဟဲဟဲ..”


  အာ..အကိုကလဲဒါေတြမလိုပါဘူးဗ်..ကၽြန္ေတာ္ကအကို႕ကိုခင္ရတာ


  
ဘဲေတာ္ပါၿပီဗ်..”


စကားလဲအရြယ္နဲ႕မလိုက္ေအာင္ေၿပာတတ္တယ္၊

" ဒီေန႕၀တ္လာတဲ့
ဒီပုံစံေလးကလဲတကယ္ခ်စ္စရာေကာင္းတာဘဲကြာ

  ေယာကၤ်ားခ်င္းေတာင္
အားက်ရတယ္....”


  အာ..အဲေလာက္လဲဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ..အကိုသေဘာက်တယ္လား


   
စတိုင္ကိုေၿပာတာေနာ္..ဟဲဟဲ..”


  အင္း..အရမ္းသေဘာက်တယ္ကြာ စတိုင္ကို..ဟားဟား..”


ဘီယာနဲနဲ၀င္သြားေတာ့ကၽြန္ေတာ္အာေတြနဲနဲေခ်ာင္လာၿပီးစကား


ေတြကလဲမထိတထိေၿပာတတ္လာပါတယ္၊


“ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕မေတြ႕ဘူးလားညီ...”


“ ေတြ႕ပါတယ္..သူတို႕နဲ႕ေန႕ခင္းကလည္းေတြ႕တယ္.ဒီညေတာ့အကိုနဲ႕ခ်ိန္း


 
ထားလို႕..အားလုံးကိုမအားဘူးကိစၥရွိတယ္လို႕ေၿပာထားခဲ့တယ္..”


“ ဟား..အကိုလဲတူတူဘဲ ရုံးကလူေတြေနာက္ဆုံးရက္ဆိုရင္အကို႕ကိုသူတို႕


  တစ္ေနရာရာေခၚသြားေနက်..ခုေတာ့မအားဘူးၿငင္းလိုက္လို႕သူတို႕ေတာင္


  အူေႀကာင္ေႀကာင္ၿဖစ္တယ္ကြ..ဟားဟား..”


“ ဟားဟားဟား....”


“ အကိုကဘာၿဖစ္လုိ႕ၿငင္းရတာလဲ အားနာစရာႀကီး
ဗ်ာ...”


“ အကိုလား..ညီေလးနဲ႕ခ်ိန္းတာကအကို႔အတြက္ပိုအေရးႀကီးသြားၿပီေလ..”


ကၽြန္ေတာ္ဒီလိုေၿပာလိုက္ေတာ့သူ႕မ်က္၀န္းအေရာင္တစ္မ်ိဳးၿဖစ္သြားတာကို


ကၽြန္ေတာ္သတိထားမိလိုက္ပါတယ္၊


ညီေလးေရာ္...ဘာၿဖစ္လို႕လဲဟင္..”


“ ကၽြန္ေတာ္လား...ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ဧည့္သည္ကပိုအေရးႀကီးတယ္ေလ


   အကို...”


“ ဗ်ာ....."


“ ဧည့္သည္တဲ့လား....ညီေလးေစတနာမပါရင္အကို႕ကိုဧည့္မခံပါနဲ႕ေလ..”


“ ညီေလးသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ေတြ႕ပါ....”


“ အာ....လူႀကီး...စိတ္ေကာက္တတ္တာလြန္ပါေရာ..ကၽြန္ေတာ္အကို႕ကို


 
မခင္လို႕ရွိရင္အခ်ိန္ေပးၿပီးလာပါ့မလားဗ်...ဟားဟား ႀကည့္စမ္းပါအုံးဗ်ာ


 
မ်က္ႏွာႀကီးကလဲခ်က္ခ်င္းတည္သြားလိုက္တာ...”


ကၽြန္ေတာ္လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာသူမ်ားကိုဆရာလုပ္ခဲ့ရသေလာက္သူ႕ေရွ႕မွာ


ေတာ့တကယ့္ကိုယုန္သူငယ္ၿဖစ္ခဲ့ရပါတယ္၊


ကၽြန္ေတာ္တို႕အဲဒီဆိုင္မွာညဥ္႔နက္တဲ့အထိထိုင္ေသာက္လာလိုက္တာဘီယာ


လဲဘယ္ႏွစ္ jar ေတာင္ကုန္သြားမွန္းမသိေတာ့ဘူး၊သူလဲအေတာ့္ကိုမူးေနၿပီ


“ ညီေလး..မင္းဒီတိုင္းဆိုင္ကယ္ေမာင္းၿပန္လို႕ၿဖစ္ပါ့မလားကြ…”


“ ရတယ္..အကိုကၽြန္ေတာ္မႏေလးသားပါဗ်..”


“ ႀကည့္လုပ္အုံးကြာ..စိတ္မခ်ဘူးေနာ္….”


“ ေအးေဆးပါဗ်ာ..အကိုရ စိတ္ခ်..စိတ္ခ်”


စိတ္ခ်ဟုေၿပာေနေပမယ့္သူ႕အာေလးလွ်ာေလးအသံနဲ႕ေတာ့တစ္ေယာက္

တည္း
လြတ္လိုက္ဘို႕ကၽြန္ေတာ္လုံး၀စိတ္မခ်၊ေငြရွင္းၿပီးေတာ့သူထလိုက္တယ္


ဒါေပမယ့္ယိုင္တိုင္တိုင္ၿဖစ္ေနၿပီ၊


“ ညီေလး….မင္းအိမ္ဖုံးနံပါတ္ေပးပါ အကိုဆက္ၿပီးေၿပာထားေပးလိုက္မယ္..


  မင္းအိမ္ကစိတ္ပူေနလိမ့္မယ္…”


  “ဟုတ္…”


သူေၿပာလဲေၿပာသူ႕ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲကဖုံးေလးကိုႏိႈက္ထုတ္ေနတာေတာင္


လက္ကမမွန္ခ်င္ေတာ့၊ဖုံးလက္ထဲေရာက္ေတာ့သူ႕အိမ္ဖုံးနံပါတ္ကိုမ်က္လံးု

ၿပဴး ၿပီး
လိုက္ရွာေနလိုက္တာမ်ားတကယ့္အမူးသမားအတိုင္း၊နံပါတ္ လဲေတြ႕

ေရာသူ႕ဖုံးကို
ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲထိုးေပးလိုက္ပါေတာ့တယ္၊ဒီလိုအသံနဲ႕ေတာ့

သူ႕အေမကို
စကားေၿပာလို႕မၿဖစ္ဘူးဆိုတာလဲသိလို႕ထင္ပါရ႕ဲ၊


“ ဟုတ္ကဲ့..အန္တီလားခင္ဗ်..ကၽြန္ေတာ္မေန႕က အိမ္မွာထမင္းလာစားတဲ့


 
သူရိန္မိတ္ေဆြပါ….”


“ ေအာ္ေအး..သား ေၿပာ…”


“ ဟိုေလ..အန္တီ..သူရိန္ နဲနဲမူးေနလို႕ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုခဏေခၚထား  

  လိုက္မယ္ေနာ္
 သူအမူးေၿပေတာ့မွကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လိုက္ပို႕ေပးပါ့ 

   မယ္ခင္ဗ်..အန္တီတို႕စိတ္မပူ
 ဖုိ႕ပါခင္ဗ်..ကၽြန္ေတာ္ 

   ေတာင္းပန္ပါတယ္ခင္ဗ်…”


“ ဟုတ္လား..သား..ညေနကမင္းနဲ႕သြားေတြ႕မယ္..ညအိပ္ခ်င္လဲအိပ္မယ္   

   လို႕ေတာ့
ေၿပာသြားပါတယ္ကြယ့္..သား သူ႕ကိုသိပ္ထားလိုက္ေတာ့ေလ…

   အန္တီတို႕
 ကရပါတယ္ ၿပီးေတာ့..ခဏေနအိပ္ေတာ့မယ္..

   မနက္က်မွလာႀကေတာ့ကြယ္..”


“ ဟုတ္..ဟုတ္..အန္တီ..ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်…”


“ ကဲ..ေကာင္ေလး..မင္းကိုခြင့္ေတာင္းေပးလုိက္ၿပီ..စိတ္ခ်လက္ခ်ေနေပေတာ့


 
မင္းကဒီမွာအိပ္မယ္လို႕ေၿပာထားခဲ့တယ္ဆို..ဟုတ္လား…”


“ ဟဲဟဲ..အကို..ကၽြန္ေတာ္ကမူးရင္ကိုယ့္အေၿခအေနကိုသိလို႕ႀကိဳေၿပာ


 
ထားလိုက္တာ  ဗ်…ဟဲဟဲ…”


“ ဟာကြာ..အဲဒါနဲ႕မ်ားၿပန္မယ္ေလးဘာေလးလုပ္ေနေသးတယ္တစ္ခါတည္း


 
အကို႕ကိုေၿပာလိုက္ၿပီးေရာေပါ့ကြာ.. ခုေတာ့ငါ့မွာလူႀကီးေတြကို 

  အားနာရတယ္..”


“ အကို.ကၽြန္ေတာ္အကို႕ကိုသိက
ာက်ေအာင္လုပ္မိတာခြင့္လႊတ္ပါခင္ဗ်..


  
ေနာ္အကိုေနာ္.အကိုကၽြန္ေတာ့္ကိုတကယ္ဒီတိုင္းၿပန္လႊတ္လိုက္မလား


   
ဆိုတာလဲသိခ်င္လို႕ပါဗ်ာ.”


သူ႕အာေလးလွ်ာေလး ေလသံနဲ႕ကၽြန္ေတာ့္ကိုလက္အုပ္ခ်ီေတာင္းပန္

ေနတယ္၊


“ ေအာ္..ေတာ္ေတာ္တတ္တယ္ကြာမင္းကေတာ့ေလ


  
ငါစိတ္ပူတာေပါ့..ပူတာေပါ့ကြ..”


(မင္းကိုငါခ်စ္ေနမိၿပီမင္းတစ္ခုခုၿဖစ္မွာကိုငါစိတ္မပူဘဲေနပါ့မလားကြာ..)

ဒါကေတာ့
ကၽြန္ေတာ့ပါးစပ္ကေနထြက္မလာတဲ့အသံပါ၊လည္ေခ်ာင္း၀

မွာဘဲေပ်ာက္ကြယ္သြား
တဲ့စကားလုံးေတြေပါ့၊


ကၽြန္ေတာ္ကလည္းမူးပါတယ္ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္လူႀကီးၿဖစ္တဲ့အတြက္ကိုယ့္

ကိုယ္ကို
ထိန္းႏိုင္တယ္၊ကိုယ့္limit ကိုလညး္သိတယ္ေလ၊

ဒါေႀကာင့္ဘာမွသိပ္မၿဖစ္တာပါ


“ ကဲကဲ..ညီေလးေရ..သြားမယ္လာ..အကိုဘဲေမာင္းလိုက္မယ္ေသာ့ေပး:”


ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုေနာက္ကေနစီးခိုင္းလိုက္ၿပီးအနီးမွာရွိတဲ့ဟိုတယ္ကို

ကိုယ္တိုင္
ဘဲေမာင္းသြားလိုက္ပါတယ္၊သူကေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ခါးကိုတင္းတင္း

ႀကပ္ႀကပ္ဖက္ၿပီး
ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္ေက်ာကိုမွီအိပ္လိုက္လာပါတယ္၊


“ ညီေလးေကာင္းေကာင္းေနစမ္း..ဟိုတယ္ေရာက္ၿပီေလ..”


ကၽြန္ေတာ္အၿမဲတမ္းဒီဟုိတယ္မွာတည္းေနက်၊၀န္ထမ္းေတြလဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို

သိႀက
ပါတယ္၊ဒါေႀကာင့္လူေတြေရွ႕မွာပုံပ်က္ပန္းပ်က္ၿဖစ္ေနတဲ့သူ႕

ကိုကၽြန္ေတာ္မာန္လိုက္
မိတာနဲနဲေတာ့စိတ္မေကာင္းပါဘူး၊

 

 

 

 

 

 

 


+++++++++++++++++++++++
အပိုင္း(၃) ဆက္လက္ရႈစားပါ...

Sep 18th

ဂြတ္(ဒ္)ဘိုင္

By davidmgmg

ဂြတ္(ဒ္)ဘိုင္

ေဒးဗစ္

ေဒးဗစ္ထံုးစံအတိုင္း ဆိုင္ကယ္ကို လက္ဖက္ရည္ဆိုင္သို႔ ခ်ိဳးေကြ႔၀င္လိုက္သည္။ စက္ရံုအျပင္ဘက္တြင္ရွိသည့္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေလးမွာ ေဒးဗစ္ေန႔စဥ္ ရံုးမတက္ခင္ ၀င္ေသာက္ေနက်။ ေဒးဗစ္က လက္ဖက္ရည္ ၊ေကာ္ဖီ၊ ေဆးလိပ္၊ ကြမ္း၊ အရက္၊ဘီယာ မေသာက္မစား။ သေရစာ မစား။ လက္ဖက္ရည္ ေကာ္ဖိအစား အားလည္းရွိ ဥာဏ္လည္းေကာင္း ခႏၵာကိုယ္လည္းဖြံ႔ၿဖိဳး အသားအေရလည္းလွေစေသာ ပဲႏို႔၊ ႏို႔မႈန္႔၊ အိုဗာတင္း၊ ေဟာလစ္တို႔ကိုသာေသာက္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၀န္ထမ္းေတြမ်ားၾကားမွာ ေဒးဗစ္သည္သာ အရပ္အရွည္ဆံုး ခႏၵာကိုယ္ ၾကြက္သား အတုတ္ခိုင္ဆံုး၊ ညိဳေနေသာ အသားအေရမွာ ၾကည္လင္ၿပီး အသန္႔ျပန္႔ဆံုးျဖစ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ေကာ္ဖီကို ေဒးဗစ္နည္းနည္းမွမၾကိဳက္။ ေကာ္ဖီက ေဒးဗစ္ကို ၇င္တုန္ေစသည္။ အားျပတ္သလိုခံစားရေစသည္။ စိတ္ကိုလည္း လန္းဆန္းမလာေစခဲ့။ သေရစာက စိတ္ကို အလိုလိုက္ေစသည္။ ဗိုက္နာေစသည္။ ေငြကိုျဖဳန္းတီးရာက်ေစသည္။ သို႔ေပမဲ့ ေနၾကာေစ့ကိုကားေဒးဗစ္ အရမ္းၾကိဳက္သည္။ ေနၾကာေစ့က ဆီးက်ိတ္ကင္ဆာ ႏွလံုးေရာဂါကို ကာကြယ္ေစသည္။ ၾကြက္သားတည္ေဆာက္မႈကို အားေပးသည္ဟု ေဒးဗစ္ဖတ္ဖူးသည္။

ေဒးဗစ္တို႔စက္ရံုမွာ စက္ရံုတိုးခ်ဲ႔တည္ေဆာက္မွာမို႔ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္သားမ်ိဳးစံု တဖြဲဖြဲ ေရာက္လာၾကသည္။ ထိုအထဲမွ ေျမတိုင္းစားေရးေလးတစ္ေယာက္ကို ေဒးဗစ္ အရူးအမူးစြဲလန္းခဲ့မိသည္။ သူတစ္ေယာက္သာ ေဒးဗစ္ႏွလံုးသားကို ကလိထိုးပုတ္ခတ္ခဲ့သည္။ သူနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သူတစ္ေယာက္သာ ေဒးဗစ္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစခဲ့သည္။ ေဒးဗစ္ဘ၀ကိုရွင္သန္လာေစခဲ့သည္။ အနာဂတ္ကို ေမွ်ာ္ေတြးၿပီး စိတ္ကူးယဥ္တတ္လာခဲ့သည္။ သူသာလွ်င္ ေဒးဗစ္ရဲ့ အခ်စ္ဦး။

ရွပ္အကၤ ်ီအနက္ကြက္လက္ရွည္ စကင္းနီအနက္ေလးနဲ႔ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ လက္ဖက္ရည္လာေသာက္တဲ့ သူ႔ဟန္ပန္က ေဒးဗစ္မ်က္လံုးေတြကို ျပဴးက်ယ္သြားေစသည္။ သူ႔ကို ေဒးဗစ္ မ်က္ေတာင္မခတ္တမ္း စိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။ ေဒးဗစ္ႏွင့္အေတာ္လွမ္းလွမ္းမွာ သူထိုင္သည္။ ေဒးဗစ္ကို သူမျမင္။ အေ၀းကေပမဲ့ သူရုပ္ေခ်ာ စတိုင္မိ ေခ်ာေမာလွပ ေယာက်္ားပီသတယ္ဆိုတာ ေဒးဗစ္ရဲရဲၾကီးေျပာရဲသည္။ တကယ္ေတာ့လည္း သူ ေဒးဗစ္ေလာက္မေခ်ာပါ။ ခႏၵာကိုယ္ အရပ္အေမာင္း တည္ေဆာက္ပံုက ေဒးဗစ္ေလာက္ မေျပျပစ္ မသြယ္လ်။ ေဒးဗစ္ကလည္း တနလၤာ၊ ေသာၾကာေန႔ကလြဲလို႔ က်န္တဲ့ေန႔ေတြမွာ ယူနီေဖာင္းမ၀တ္ပဲ စကင္းနီေလးနဲ႔ လူငယ္ဆန္ဆန္ သြက္သြက္လက္လက္ေလး ၀တ္စားတတ္ေတာ့ လူတကာထက္ကို ေဒးဗစ္က ေခတ္မီလွပ စတိုင္က်သူပါ။ ေဒးဗစ္ကိုရႈံးတဲ့ သူ႔ကိုမွ ေဒးဗစ္က ေယာက်္ားတကာေတြထဲမွာ ေခတ္မီလွပစတိုင္က် ေယာက်္ားပီသ ဆြဲေဆာင္မႈရွိဆံုးဟု မွတ္ခ်က္ခ်ခဲ့သည္။ သူ႔ကို ေဒးဗစ္ မိုး မျမင္ေလမျမင္ေငးခဲ့သလားကြယ္။ သူ႔ကို ျမင္ျမင္ခ်င္းခ်စ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ေဒးဗစ္ကိုယ္တိုင္ ရဲရဲၾကီး၀န္ခံရဲပါသည္။

အၾကည့္တစ္ခ်က္နဲ႔

သတိလက္လြတ္ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး

ျမင္ရံုနဲ႔ ရင္ခုန္ေစခဲ့တာ

မင္းေလးတစ္ေယာက္ပါပဲ

သူ႔ကို ျမင္စက ၾကားဖူးေနက် ကဗ်ာေလးကို ေဒးဗစ္ရြတ္ဆိုျဖစ္ခဲ့သည္ထင္သည္။

ေဒးဗစ္ မ်က္လံုးေတြက ေန႔တိုင္းသူ႔ကိုရွာေဖြေနခဲ့သည္။ မေတြ႔ရတဲ့ေန႔မရွိရေလေအာင္ကို ေဒးဗစ္ရွာေဖြျဖစ္ခဲ့သည္။ ရွာေဖြေနတုန္း သူျမင္သြားလွ်င္ဆိုၿပီး စိုးရိမ္ရွက္ရံြ႔စိတ္ေတြလည္း ျဖစ္ေသးသည္။ သူ႔ကို ေန႔တိုင္းေတြ႔ျဖစ္ပါငသည္။ နံနက္ေစာေစာလက္ဖက္ရည္ဆိုင္တြင္ ေန႔စဥ္သူ႔ကိုေစာင့္ျဖစ္သည္။ သူလည္းေန႔တိုင္းလာသည္။ သူ႔မ်က္ႏွာျမင္ေတြ႔လိုက္ရတိုင္းလည္း ေဒးဗစ္ စိတ္ေတြၾကည္ႏူးရႊင္ပ်ေနခဲ့ရသည္။ ပိုၿပီးၾကည္ႏူးရသည္က သူဟာေဒးဗစ္နဲ႔ စကင္းနီဆင္တူေလး တိုက္ဆိုင္စြာ ၀တ္လာသည့္အခါမ်ိဳးတြင္ျဖစ္သည္။ ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ ေဒးဗစ္ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္တယ္ဆိုတာ ေဒးဗစ္သာအသိဆံုး။

သူ႔ကို နီးကပ္ျမင္ေတြ႔ခြင့္မရေပမဲ့ သူ႔မ်က္ႏွာဘယ္ပံုေပါက္တယ္ ေဒးဗစ္သိသည္။ သူ႔အသားက ညိဳတာထက္ပိုၿပီး အမည္းဘက္သို႔ေျပးသည္။ အသားအေရလည္း ၾကမ္းသည္။ ေဒးဗစ္က ၾကမ္းတမ္းေသာ အသားအေရပိုင္ရွင္မ်ိဳးကိုမွ ေယာက်္ားပီသသည္ဟု သတ္မွတ္သည္။ သူႏႈတ္ခမ္းေမႊးထူေပမဲ့ တိုႏွံ႔ႏွံ႔ ထားေလ့မရွိ။ သူသာ တိုႏွံ႔ႏွ႔ံထားလွ်င္ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေတြကို ေဒးဗစ္ တရႈိက္မက္မက္ စြဲလမ္းေပဦးမည္။ သူကြမ္းစားသည္။ ကြမ္းစားျခင္းကို ေဒးဗစ္ နည္းနည္းမွမၾကိဳက္။ ဒါေပမဲ့ သူကြမ္းစားလိုက္လွ်င္ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြနီရဲလာတတ္သည္။ နီရဲေနတဲ့သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ေဒးဗစ္ တရႈိက္မက္မက္ စုပ္နမ္းလိုက္ခ်င္သည္။ မတိုမရွည္ သူ႔ဆံပင္ကပါးသည္။ ေဘးခြဲထားတတ္သည္။ ေဒးဗစ္ အတြက္ေတာ့ ၾကည့္ေကာင္းတာခ်ည္းပင္။

သူဟာလူေတာ္တစ္ေယာက္ဟု ေဒးဗစ္ မွတ္ခ်က္ျပဳသည္။ သူ႔ပညာေရးဘယ္ေရာက္တယ္ မသိေပမဲ့ သူအင္ဂ်င္နီယာတစ္ေယာက္ ျဖစ္လိမ့္မည္ထင္သည္။ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းခြင္ၾကီးကို သူၾကီးၾကပ္သည္။ေျမတိုင္းရန္ မွန္ေျပာင္းၾကီးနဲ႔ သူၾကည့္သည္။ ေပၾကိဳးေတြသူတိုင္းသည္။ အလုပ္သမား အေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို သူခိုင္းေစသည္။ စက္ရံုၾကီးကို ေဆာက္လုပ္ရသည္မွာ သိပ္ခက္သည္ဟု ေဒးဗစ္ ထင္မိသည္။ ဒါေပသိ သူက အလုပ္ကို အပတ္တကုတ္လုပ္၊ စိတ္ပ်က္ညစ္ညဴးတာမေတြ႔ရ၊ ေခၽြးဒီဒီးၾကားမွာ ရႊင္ပ်ေနတဲ့ သူ႔မ်က္ႏွာကို ျမင္ရေတာ့ သူ႔အလုပ္ဟာ သူ႔အတြက္ေတာ့ ခက္လိမ့္မည္မထင္။ သည္ေတာ့ သူဟာ လူေတာ္တစ္ေယာက္ပဲ ။ ႏိူင္ငံ့သားေကာင္းတစ္ေယာက္ပဲ။ အင္ဂ်င္နီယာ စြမ္းအားျဖင့္တိုင္းျပည္ျမွင့္မည္ ဆိုတာ ဒါမ်ိဳး။ ေဒးဗစ္ထက္ နည္းနည္းသာၾကီးမဲ့ သူေတာ္တာကိုၾကည့္ၿပီး အားငယ္မိသည္။ ေဒးဗစ္က သာမန္ဘြဲ႔ရ ေအာက္ေျခ၀န္ထမ္းေလး။ စားရင္းဇယားူေတြ တေပြ႔တပိုက္နဲ႔ ေကာ္ဦးထုပ္ အ၀ါေရာင္ေဆာင္းထားတဲ့ သူ႔လုပ္အားဟန္ပန္က ေလာကကို အလွဆင္သလို ေဒးဗစ္ မ်က္လံုးထဲလည္း အလွဆင္ပါသည္။

သူလည္းေဒးဗစ္ကိုၾကည့္သည္။ ေဒးဗစ္ကို သူၾကည့္ေနတယ္ဆိုတာ လွည့္မၾကည့္ေပမဲ့ မ်က္လံုးေတြကျမင္ေနရသည္။ စိတ္ကလည္းသိေနသည္။ ထားပါေလ။ သူေဒးဗစ္ကို ၾကည့္တာမဆန္း။ စက္ရံုထဲမွာ ေဒးဗစ္က ရုပ္ေခ်ာ အရပ္အေမာင္းေျပျပစ္ ဖက္ရွင္က်က် ၀တ္စားတတ္သူပဲဟာ။ သူလည္း ေဒးဗစ္ကိုၾကည့္ၿပီး အားက်ေနမွာေပါ့။ ေဒးဗစ္က မိန္းကေလးေတြႏွစ္ခါၾကည့္ရတဲ့ရုပ္ရည္။ ေယာက်္ားေလးေတြအားက် မနာလို စိတ္ဓာတ္က်ရတဲ့ရုပ္ရည္။ တခ်ိဳ႔ေတြ ေဒးဗစ္ကိုၾကည့္လွ်င္ စိတ္ခ်မ္းသာေပမဲ့ သူၾကည့္ေနတဲ့ အခါမ်ိဳးက်ေတာ့ စိတ္ထဲက မသိုးမသန္႔။ ေက်ာလည္းမလံုခ်င္။ လမ္းေလွ်ာက္ပံုေတြလည္း မမွန္ေတာ့။  စကားေတြလည္း မပီသေတာ့။ သူ႔အၾကည့္ေတြက ဘယ္လိုအဓိပါယ္မ်ိဳးေတြလဲ။ သူ႔ကို ေဒးဗစ္ၾကည့္တယ္ဆိုတာ သူသိသလား။ ျမင္သလား။ ေဒးဗစ္ကိုရုပ္ေခ်ာလို႔ၾကည့္တာေကာ ဟုတ္ရဲ့လား။ ေဒးဗစ္ အမူအယာေတြ မိန္းမပံုေပါက္ေနလို႔မ်ား ေဒးဗစ္ ေဂးတစ္ေယာက္ဆိုတာ သူသိသြားလို႔မ်ား သူၾကည့္ေနတာလား။ သူ႔ေရွ႔ဆိုရင္ ေဒးဗစ္ လမ္းမေလွ်ာက္ရဲေတာ့ဘူး။ စကားလည္းမေျပာရဲ အမူအယာလည္း အလုပ္ရဲေတာ့ဘူး။ ေဒးဗစ္ေနာက္ သူေရာက္ေနတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ ေဒးဗစ္ၾကက္သီးေတြထေနမိသည္။ သူေဒးဗစ္ကို စိုက္ၾကည့္ေနသလား။ ေက်ာကိုၾကည့္ေနသလား။ ၾကြက္ဲမီးေလးကိုၾကည့္ေနသလား။ စကင္းနီေၾကာင့္ခ်ပ္ရပ္ေနတဲ့ တင္ကေလးကိုၾကည့္ေနသလား။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဒးဗစ္ေဂးဆိုတာ သူသိသြားမွာကိုေတာ့ ေဒးဗစ္ အစိုးေၾကာက္ဆံုး။

ေဒးဗစ္ သည္ေန႔ ခါတိုင္းထက္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္သို႔ ေစာေစာ ေရာက္ျဖစ္သည္။ သူ႔အၾကည့္ေတြကို ရင္မဆိုင္ရဲလို႔။ နံနက္စာအတြက္ အိုဗာတင္းတစ္ခြက္ ကို ျမန္ျမန္မွာေသာက္ၿပီး အလုပ္ထဲတန္းသြားမွာ။ ေက်ာခ်မ္းဖြယ္ေကာင္းတဲ့ သူ႔အၾကည့္ေတြကို ရင္မဆိုင္ရမွာေပါ့။ ခုခ်ိန္မွာ သူ႔ကို ေရွာင္ခ်င္မိသည္။ ဒါေပမဲ့ သူထိုင္ေနက်ေနရာေလးကိုေတာ့ လွည့္မၾကည့္ပဲ မေနႏိူင္ခဲ့။ ဘုရား။ သူေဒးဗစ္ကို ၾကည့္ေနတာပါလား။  သူ ေဒးဗစ္ထက္ အ၇င္ေစာေစာရာက္ႏွင့္ေနတာပါလား။ သူနဲ႔အၾကည့္ခ်င္းဆံုသြားသည္။ ေဒးဗစ္ ခ်က္ခ်င္းပဲ မ်က္ႏွာကိုလႊဲလိုက္သည္။ သူ ဘာေၾကာင့္ ၾကည့္ေနရတာလဲ။ ေဒးဗစ္အၾကည့္ေတြကို သူျမင္သြားတာလား။ ေဂးဆိုတာ သူသိသြားၿပီလား။ ေဒးဗစ္က ေဂးတစ္ေယာက္ပဲဆိုတဲ့ အၾကည့္မ်ိဳးနဲ႔သူၾကည့္ေနတာလား။ ေဒးဗစ္မ်က္ႏွာ ထူပူသြားသည္။ ၾကက္သီးေတြလည္းျဖန္းကနဲ႔။ ရွက္ရြ႔ံစိတ္ေတြလည္း ဖံုးလို႔။ ေဒးဗစ္ ဘာလုပ္ရမယ္ မသိေတာ့။ ေဖ်ာ္ထားလက္စ အိုဗာတင္းကို ေမာ့ေသာက္လိုက္သည္။ အာပါး ပူလိုက္သည့္ျဖစ္ျခင္း။ လွ်ာကိုကၽြမ္းသြားတာပဲ။ စားပြဲေပၚမွာလည္း အိုဗာတင္းေတြဖိတ္စင္လို ့။ သူ႔ကို ေဒးဗစ္ၾကည့္လိုက္ျပန္သည္။ သူက ေဒးဗစ္ အျဖစ္ေၾကာင့္ အရမ္းရယ္ေနသည္။ သူရယ္ေနကာမွ ေဒးဗစ္ မေနတတ္ေအာင္ရွက္သြားမိသည္။ တစ္၀က္ တပ်က္ အိုဗာတင္းကို ဆက္မေသာက္ေတာ့ပဲ ခ်က္ခ်င္းေငြရွင္း ဆိုင္ကယ္နဲ႔ေျပးထြက္သြားခဲ့သည္။ ေဒးဗစ္အရမ္းရွက္တာပဲကြယ္။

အလုပ္ထဲလည္းစိတ္မပါ။ သူ႔ေရွ႔မွာျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကိုေတြးရင္း ရွက္ၿပီးရင္းရွက္ေနမိသည္။ ေဒးဗစ္ ေဂးဆိုတာ သူသိခဲ့ရင္ သူေဒးဗစ္ကို ဘယ္လိုသေဘာထားမွာလဲ။ အထင္ေသးရႈတ္ခ်ေနမအလား။ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြကိ္ုလည္း ေဒးဗစ္အေၾကာင္းေျပာေနမလား။ လူတခ်ိဳ႔ကို ေဒးဗစ္ဟာေဂးလားလို႔ေမးေနမလား။ ေတြးရင္းနဲ႔ ေဒးဗစ္ရွက္ၿပီးရင္းရွက္ ရင္ေတြလည္းခုန္ၿပီးရင္းခုန္ေနမိသည္။ ေဒးဗစ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ၿပီ။ သူ႔ကိုမေတြ႔ျဖစ္ေအာင္ အတတ္ႏိူင္ဆံုးေရွာင္မည္။ မၾကည့္မိေအာင္လည္း အတတ္ႏိူင္ဆံုးထိန္းမည္း။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္လည္းမသြားေတာ့ဘူး။ လမ္းမွေတြ႔ရင္လည္း မသိခ်င္ မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာေနလိုက္ေတာ့မည္။

ဒါေပမဲ့လည္း သူ႔ကို ေဒးဗစ္ တိတ္တိတ္ခ်စ္ခ်စ္ေနခဲ့ၿပီမို႔ သူမျမင္ႏိူင္တဲ့ အေ၀းတစ္ေန၇ာရာကေန ၾကည့္ၾကည့္ေနခဲ့မိသည္။ မၾကည့္မိေအာင္ထိန္းလည္းမရ။ ၾကည့္ၾကည့္ေနခဲ့တိုင္းလည္း သူ႔ကို ပိုပိုၿပီးခ်စ္ခ်စ္ေနခဲ့ရသည္။ ခ်စ္ခ်စ္ေနခဲ့တိုင္းလည္း ေဒးဗစ္ဆႏၵအတိုင္း သူ႔ကိုဖြင့္ေျပာပစ္လိုက္ခ်င္သည္။ ဒါေပမဲ့ ဖြင့္ေျပာဖို႔ အတြက္ဆိုတာက ေဒးဗစ္မွာ သတိၱနည္းနည္းမွမရွိခဲ့။ ဖြင့္ေျပာတဲ့ ေဒးဗစ္လုပ္ရပ္က ဥပေဒနဲ႔ၿငိစြန္းေနမလား။ သူကလည္း သက္ဆိုင္ရာကိုတိုင္လိုက္မလား။ ေဒးဗစ္ အလုပ္ျပဳတ္မွာလား။ ေဒးဗစ္အေၾကာင္းလူေတြသိသြားၿပီး အထင္ေသးေနၾကမလား။ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြကို သူဟာ အေျခာက္ဆိုၿပီး တီးတိုးတီးတိုး ေျပာေနမလား။ ေဒးဗစ္ေတြးေနမိသည္။ ေဒးဗစ္အေတြးက ကေလးဆန္ေနမလား။ အိုးးး ဒါေတြ ေတြးေနလည္းအပိုပါပဲ။ သူ႔ကို ေဒးဗစ္ေျပာျဖစ္မွာမဟုတ္ပါ။ ေသခ်ာတယ္ လံုး၀ေျပာျဖစ္မွာမဟုတ္ပါ။ ေဒးဗစ္လိုဘ၀မ်ိဳးက အခ်စ္ေတြ ျမိဳသိပ္ သိမ္းဆည္းထားရတဲ့၊ တဖက္သတ္အခ်စ္မ်ိဳးနဲ႔ခ်စ္ရတဲ့ဘ၀လားကြယ္။

သည္ေန႔ ေဒးဗစ္ ဘာေၾကာင့္ကံေကာင္းေနရတာလဲ။

သည္ေန႔ စေနေန႔ ရံုးပိတ္ရက္မို႔ ၀ယ္ျခမ္းစရာသိပ္မရွိေပမဲ့ အပ်င္းေျပ အေနနဲ့ ေစ်းသြားျဖစ္သည္။ ေစ်းထဲ ဟိုဟို ေလွ်ာက္ပတ္ၾကည့္၇င္း ၾကိဳက္တာေလးေတြေတြ႔ရင္ ၀ယ္ျဖစ္သည္။ ၿပီးမွစာအုပ္ဆိုင္သြားမည္။ စာအုပ္ေတြက ေဒးဗစ္ ဘ၀၊ အေဖာ္မြန္၊ သူငယ္ခ်င္း၊။ အထီးက်န္ဆန္လြန္းသည့္ ေဒးဗစ္ဘ၀မွာ စာအုပ္ေတြနဲ႔ အခ်ိန္ျဖဳန္း၊ သူငယ္ခ်င္းလုပ္ခဲ့၊ အေဖာ္ျပဳခဲ့ရသည္။ ေဒးဗစ္ အၾကိဳက္ဆံုး အခ်စ္၀တၳဳတိုေပါင္းူခ်ဳပ္ေလးေတြေရြးေနတုန္း ေဒးဗစ္ေဘးမွာ လူတစ္ေယာက္ စာအုပ္ေရြးေနတာ ေတြ႔လို႔ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူျဖစ္ေနသည္။ ေဒးဗစ္ရင္ေတြ ဒိန္းကနဲ႔ခုန္သြားသည္။ သည္လိုေနရာမ်ိဳးမွာ သူနဲ႔ဘာေၾကာင့္တိုက္ဆိုင္စြာေတြ႔ရပါလိမ့္။ ေဒးဗစ္လွည့္ၾကည့္ေတာ့ သူကပါျပန္ၾကည့္သည္။ သူကျပံဳးျပသည္။ သူ႔အျပံဳးက ခင္မင္ရင္းႏွီးသူတို႔ရဲ့အျပံဳး။ ေဒးဗစ္ဘယ္လိုတုန္႔ျပန္လိုက္သင့္သလဲ။ ေခါင္းညိတ္ျပံဳးျပလိုက္ရမလား။ ဒါမွမဟုုတ္ေရွာင္ထြက္သြားရမွာလား။ ေတြေ၀ေနတုန္း သူက အျပံဳးနဲ႔ေမးလိုက္သည္။

“စာအုပ္လာ၀ယ္တာလား”

သူနဲ႔ျဖင့္ သိေတာင္မသိေသးဘူး သူလာေမးသည္။

“ဟုတ္ ဟုတ္ တယ္ေလ”

သူအထင္မေသးေအာင္ စကားေတြ မထစ္ေအာင္ေျပာသင့္တာ။

“ဘာစာေတြဖတ္ျဖစ္လဲ”

“ေၾသာ္ အင္း အခ်စ္၀တၱဳတိုေလးေတြ”

“မင္းက စာဖတ္ရတာ၀ါသနာပါတယ္ေပါ့”

“အင္း မင္းေကာ”

“ ငါလား မပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္အတြက္ စာအုပ္လာ၀ယ္တာ”

“ေၾသာ္”

သူ႔ကို ေဒးဗစ္မၾကည့္ရဲပါဘူး။

“မင္းစာဖတ္၀ါသနာပါတာငါသိသားပဲ။ မင္းက သူငယ္ခ်င္းလည္းမထား။ ညညဆို တီဗီလည္းမၾကည့္ပဲ မယ္ဇလီပင္ေလးေအာက္မွာ တစ္ေယာက္တည္း မႈိုင္၊ ေတြ၊ ေငးရင္း စာဖတ္ေနတာ ငါျမင္သားပဲ”

သူေျပာတာေတြကအမွန္။

“ဟင္ ငါညည မယ္ဇလီပင္ေအာက္မွာရွိေနတာ မင္းဘယ္လိုလုပ္သိလဲ”

“သိတာေပါ့။ ငါက ညဆို မင္းတို႔အေဆာင္လာၿပီးတီဗီၾကည့္တယ္ေလ။ ညဥ့္နက္လို႔ ျပန္တာေတာင္ မင္းကမယ္ဇလီပင္ေအာက္မွာရွိေနတုန္းပဲေလ။ ဒါေၾကာင့္ မင္းငါ့ကိုမေတြ႔ရတာ။ ”

“ေၾသာ္”

“ဒါနဲ႔ မင္းတစ္ေယာက္တည္း ဘာေတြေတြးေနလဲ ေမးလို႔ရမလား။”

“ဟင္ ဘာေတြးရမွာလဲ ဟိုအေၾကာင္းဒီအေၾကာင္းေပါ့”

တကယ္ေတာ့ လည္း မယ္ဇလီပင္ေအာက္မွာ သူ႔အေၾကာင္းေတြေတြးရင္း စိတ္ကူးေတြယဥ္ေနခဲ့တာ။

“မင္းက သူငယ္ခ်င္းလည္းမထားဘူးေနာ္။ ခုလည္းတစ္ေယာက္တည္းပဲ။ မင့္ကိုသူတို႔က မခင္ၾကလို႔လား”

“မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔ကခင္ၾကပါတယ္ ငါကသာ…”

ငါဟာေဂးတစ္ေယာက္မို႔ ဘယ္ေယာက်္ားေလးနဲ႔မွ အေရာတ၀င္မေနခ်င္ဘူးလို႔ ေျပာလိုက္သင့္သလား။ အိုး ဘာဆိုင္လို႔ေျပာရမွာလဲ။

သူကေတာ့့ ေဒးဗစ္ အေျပာကိုေစာင့္ေနသည္။ ဒါေပမဲ့ ေဒးဗစ္မေျပာျဖစ္ခဲ့။

“ထားပါေတာ့ကြာ မင္းမေျပာခ်င္လဲ။ ငါကခင္ခြင့္ေတာင္းရင္ေကာ ခင္ခြင့္ေပးမွာလား။”

“ဟင္ မင္းက ဘာေၾကာင့္ ငါ့ကို ခင္ခ်င္ရတာလဲ”

“ဒီလိုပဲေပါ့ကြာ။ မင့္ကိုျမင္ေတာ့ ခင္ခ်င္မိတယ္ ။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္အလုပ္ထဲမွာေတြ႔ေနမရေပမဲ့ စိမ္းကားသလိုျဖစ္ေနတာ မေကာင္းဘူးထင္လို ့ပါ။ ငါ့နာမည္သိလား”

“မသိဘူး”

“စိုင္းေခးတဲ့ ရန္ကုန္က ။မင့္နာမည္ေကာ”

“ေဒးဗစ္ေမာင္ေမာင္ပါ။ ေဒးဗစ္လို႔ေခၚၾကတယ္”

“ဟုတ္လား နာမည္က မိုက္သားပဲ။ အခုမင္းနဲ႔ငါ ခင္မင္တဲ့ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ မင္းကို ငါစာအုပ္လက္ေဆာင္ေပးခ်င္တယ္”

“ဟာ ေနပါေစရပါတယ္”

“မရဘူး ငါေပးခ်င္တာ မင္းလက္ခံရမယ္။ မင္းကလည္း ငါ့ကို တစ္ခုခုျပန္ေပးေပါ့”

“ေၾသာ္ အင္းရပါတယ္ ။မင္းက ဘာလိုခ်င္လဲ”

“မလိုေတာ့ဘူး။ မင့္ဆီက ငါယူလိုက္ၿပီးၿပီ”

“ဟင္ ဘာမ်ားလဲ”

“ခင္မင္ခြင့္ေပါ့”

သူကေျပာရင္းရယ္ခ်ေတာ့ ေဒးဗစ္မရယ္ခ်င္ပဲနဲ႔ ရယ္ျပလိုက္ရသည္။ သူ႔အရယ္ေလးက အနီးကပ္ျမင္ေတြ႔လိုက္ရေတာ့ပိုၿပီး ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းေနပါလား။

“ဒါဆိုမင္းနဲ႔ငါ တကယ္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ၿပီေနာ္”

ေဒးဗစ္ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။

“ဒီညလည္း မယ္ဇလီပင္ေအာက္ ထိုင္ဦးမွာပဲလား”

“အင္း ငါညတိုင္းထိုင္တယ္။ စာဖတ္တယ္”

“ငါလာလို႔ရမလား”

ေဒးဗစ္ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္သည္။

“မင္းကို ငါသိပ္ခင္သြားၿပီေဒးဗစ္”

သည္ေန႔ ေဒးဗစ္ ဘာေၾကာင့္ကံေကာင္းေနခဲ့တာလဲ။ ေဒးဗစ္ဘက္က ဘာမွမစတင္ရပါပဲႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းႀကီး သူ႔မ်က္ႏွာ၊ သူ႔အျပံဳး၊ ခင္မင္မႈ၊ လံုး၀မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ စာအုပ္လက္ေဆာင္ ဘာေၾကာင့္ရခဲ့တာလဲ။ အိပ္မက္မက္ေနတာလည္း မဟုတ္ပါပဲႏွင့္ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ေဒးဗစ္ မယံုၾကည္ႏိူင္ျဖစ္ေနသည္။ အံ႔ၾသၿပီးရင္းလည္း အ႔ံၾသေနခဲ့ရသည္။

ယေန႔ညမွာ မယ္ဇလီပင္ေအာက္ကို သူလာမယ္ဆိုလို႔ ေဒးဗစ္ရင္ခုန္စိုးထိတ္ ၀မ္းသာျဖစ္ေနခဲ့ရသည္။ သူေပးထားသည့္ ၀တၳဳတိုေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္ေလးကို စိတ္မပါတပါဖတ္ရင္း သူအလာကိုေစာင့္ေနမိသည္။ ခဏအၾကာ စကင္းနီအနက္ ၊ အနက္ရွက္လည္ဟိုက္ေလးနဲ႔ သူေရာက္လာၿပီး ေဒးဗစ္ေဘးမွာ ၀င္ထိုင္သည္။ သူ႔စတိုင္က အရမ္းမိုက္တာပဲ။ ေဒးဗစ္ျပံဳးျပရင္း ေျပာစရာစကားစ ရွာေနရသည္။ စားၿပီးၿပီလား သူေမးလာေတာ့ အင္း လို႔ေျဖလိုက္ရသည္။ ေနာက္ထပ္သူေျပာမဲ့ စကားအလာကိုေစာင့္ရင္း ၀တၳဳကို စိတ္မပါပဲဖတ္ေနသည္။ ခံုတန္းေနာက္မွီကို မွီထားတဲ့ ေဒးဗစ္ပုခံဳးေလးကို သူလာထိသည္။ သူေဒးဗစ္ကို ဖက္မလို႔လုပ္ေနတာလား။ ေဒးဗစ္ရင္ေတြတဒိန္းဒိန္းခုန္၊ ၾကက္သီးေတြလည္း တျဖန္းျဖန္းထသြားရသည္။ သူက ဘာအၾကံနဲ႔မ်ား ေဒးဗစ္ကိုခင္မင္ခြင့္ေတာင္းသလဲ။ ဒီလိုညအခ်ိန္ လူေနတိတ္ဆိတ္တဲ့ေနရာကို လာပါရေစလို႔ခြင့္ေတာင္းသလဲ။ သူ ေဒးဗစ္ကို စိုက္စိုက္ၾကည့္ရင္း ေခၚသည္။

“ေဒးဗစ္”

“ဟင္ ဘာလဲ”

“မင္း ငါ့ကိုေျပာစရာရွိလား”

“ဟင္ ဘာ ဘာ မ မရွိပါဘူး။ မင္းကလည္းကြာ ငါ့ကိုခင္မင္ခြင့္လာေတာင္းတဲ့ မင္းကပဲေျပာစရာရွိရမွာေပါ့”

သူ႔ဆီက သက္ျပင္းခ်သံၾကားလိုက္ရသည္။

“မင္းက ေဂးလားေဒးဗစ္”

မထင္မွတ္တဲ့  သူ႔ဆီက ေမးခြန္းထြက္လာေတာ့ ေဒးဗစ္ ေခါင္းေထာင္သြားရသည္။ သူတကယ္သိသြားခဲ့ၿပီပဲ။ သူသိလို႔ပဲ ေဒးဗစ္ကို ခင္မင္ခြင့္ေတာင္းတာေပါ့။ ဘာအၾကံနဲ႔မ်ား။ သူေဒးဗစ္ကို အခြင့္အေရးယူမလို႔မ်ားလား။ေဂးဆိုၿပီးသူ အခြင့္အေရးယူမလို႔မ်ားလား။ ဒါေၾကာင့္မ်ား ေဂးလားဟုေမးတာလား။ ဒါေပမဲ့ ေဒးဗစ္၀န္မခံပါဘူး။

“ဘာ ဘာ ဘာေျပာတယ္”

“မင္းကေဂးလားလို႔ေမးတာပါ။ ရိုင္းသြားရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ”

မ်က္ႏွာထားကိုတင္းမာ တဖက္သို႔လွည့္ရင္း ေဒးဗစ္ေျဖလိုက္သည္။

“မဟုတ္ဘူး”

ေဒးဗစ္ အလိမ္အညာက ပီျပင္မႈရွိရဲ့လား။

“မလိမ္နဲ႔ေဒးဗစ္။ မင္းေဂးမဟုတ္ရင္ ဘာေၾကာင့္သူငယ္ခ်င္းမထားတာလဲ။ ေယာက်္ားေလးေတြနဲ႔ မေပါင္းတာလဲ။ ဘာေၾကာင့္ တစ္ေယာက္တည္းေနတာလဲ။ ၿပီးေတာ့ မင္းငါ့ကိုၾကည့္ၾကည့္ေနတယ္။ ေဂးမဟုတ္ပဲနဲ႔ ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္က ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္ကို ဒီေလာက္ၾကည့္မလား ဟင္”

သူရိပ္မိေနၿပီဆိုမွေတာ့ ေဒးဗစ္လိမ္ညာေနေတာ့လည္း ဘာတတ္ႏိူင္မွာလဲ။ ရွက္ဖို႔ေကာင္းလည္း ခံလိုက္မည္။ သိၿပီးသားကို ျငင္းဆန္ေနတာကမွ ပိုၿပီးရွက္ဖို႔ေကာင္းမည္။ ၀န္ခံလိုက္စမ္းေဒးဗစ္။ ကိုယ့္ဘ၀ အစစ္အမွန္ကို ရဲရဲၾကီး၀န္ခံလိုက္စမ္း။

“ဟုတ္တယ္ ။ငါေဂးတစ္ေယာက္ပဲ။ ဘာျဖစ္လဲေျပာ။ ငါေဂးတစ္ေယာက္ျဖစ္လို႔ မင္းတို႔အထင္ေသးခ်င္လည္းေသး။ ငါဂရုမစိုက္ဘူး။ ငါေဂးမွန္းသိရဲ့သားနဲ႔ တစ္ေယာက္တည္းေအးေအးေနတဲ့ ငါ့ကို ဘာေၾကာင့္လာပတ္သက္လဲ”

“ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သိခ်င္လားေဒးဗစ္”

သူ႔အေမးကို မေျဖပဲ သူ႔ကို ရဲရဲ၀႔ံ၀႔ံ စိုက္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။

“ဘာေၾကာင့္ လာပတ္သက္တာလဲလို႔ မင္းမေမးသင့္ပါဘူးကြာ။ တကယ္ဆိုရင္ မင့္ဘက္က ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာသင့္တာေဒးဗစ္”

“ဘာ ငါက ဘာကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရမွာလဲ။ မင္းအခု ငါေဂးဆိုတာသိသြားၿပီပဲ။ ဘာကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာေနရဦးမွာလဲ”

“မေမးနဲ႔။ ငါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မင့္စိတ္ထဲရွိတဲ့အတိုင္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာ”

သူနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းသာေဒးဗစ္ေျပာရမည္ဆိုလွ်င္ သူ႔ကို ေဒးဗစ္ခ်စ္ေနတယ္ဆိုတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ ေျပာဖို႔အခြင့္အေရးေပးေနတဲ့  ခုခ်ိန္မွာက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာသင့္ပါရဲ့လား။ သူက ေဒးဗစ္အထင္ ေဂးဆိုၿပီး တစ္ခုခုၾကံေနတယ္ဆိုေတာ့။

“မင္းေျပာတာေတြ ငါတစ္ခုမွနားမလည္ဘူး”

“မေျပာဘူးေပါ့။ ဒါဆိုလည္း ငါကပဲစၿပီးေျပာရတာေပါ့။ ေဒးဗစ္ ငါမင္းကို ခ်စ္တယ္”

ေဒးဗစ္ခ်စ္ေနတဲ့ သူက ေဒးဗစ္ကိုခ်စ္တယ္တဲ့။ ေဒးဗစ္ ၀မ္းသာသင့္လား။

“ဘာ မင္းက ငါ့ကို ခ်စ္တယ္ဟုတ္လား။ ဒါဆို မင္းလည္းေဂးတစ္ေယာက္ေပါ့ ဟုတ္လား။”

“မဟုတ္ဘူး။ ငါကေယာက်္ားစစ္တစ္ေယာက္။ မင့္ကို ေဂးတစ္ေယာက္လိုျမင္ၿပီးခ်စ္မိသြားတာ။ မင္းကခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ မင့္မ်က္ႏွာေလးက ေအးခ်မ္းတယ္။ ငါ့ကိုေပ်ာ္ရႊင္ေစတယ္။ ငါ့ကိုေႏြးေထြးမႈေပးႏိူင္တယ္လို႔ ငါျမင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါမင္းကိုခ်စ္မိသြားတာေဒးဗစ္။”

“ငါေဂးမွန္းသိလို႔ခ်စ္တယ္ဟုတ္လား။ ငါက မင့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစတယ္၊ ေႏြးေထြးမႈေပးႏိူင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါ့ကိုခ်စ္တယ္တဲ့ ဟုတ္လား။ရယ္ရတယ္။ မင့္ရဲ့အခၽြဲအႏြဲ႔ မာယာေတြထဲ ေက်ာ့႕ကြင္းေတြထဲမွာ ငါလမ္းမွားၿပီး၀င္မယ္လို႔မ်ား ထင္ေနသလား ။ေဟ့ေကာင္ ရန္ကုန္သား မရဘူးမွတ္။ ငါ့ကိုေဂးဆိုၿပီး ေပါ့ေသးေသး မထင္လိုက္နဲ႔။ မရဘူးမွတ္။ ငါ့အသားကိုလာ ထိဖို႔မၾကိဳးစားနဲ႔ မရဘူးမွတ္။”

ေဒးဗစ္ တင္းမာျပတ္သားစြာ ေျပာရင္းလွည့္ထြက္သြားမယ္လုပ္ေတာ့ သူက လက္ကို ဆြဲထားသည္။

“ငါျမင္တယ္။ မင့္အၾကည့္ မင့္ မ်က္လံုး မင့္စိတ္ထဲမွာ ငါ့ကိုခ်စ္ေနတယ္ဆိုတာ ငါေကာင္းေကာင္းသိတယ္ ေဒးဗစ္”

“မင့္အထင္မွားေနတယ္ဆိုရင္ေကာ”

“မမွားဘူး။ လံုး၀မမွားဘူး။ မင္းငါ့ကို မခ်စ္ပဲနဲ႔ ဘာေၾကာင့္ ၾကည့္ၾကည့္ေနမွာလဲ။ ငါ့ေနာက္ကြယ္မွာ ငါမသိေအာင္ ၾကည့္ၾကည့္ေနမွာလဲ။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာလဲ ငါ့ကိုၾကည့္ၾကည့္ေနတာ ဘာ အဓိပါယ္လဲ။ မင့္အၾကည့္ေတြကို ငါျမင္သြားတဲ့ အခ်ိန္က ဘာေၾကာင့္အမူအယာပ်က္သြားသလဲ။ ၿပီးေတာ့ မင္းငါ့ကိုၾကည့္တယ္ဆိုတာ ငါသိသြားလို႔ ေရွာင္ေရွာင္ေနတာက ငါ့ကိုခ်စ္ေနတယ္ ဆိုတဲ့ အဓိပါယ္ပဲမဟုတ္လား၊”

သူေျပာတာေတြ ဟုတ္ေနေတာ့လည္း ေဒးဗစ္ဘာ ျပန္ေျပာရမလဲ။

“ဖြင့္ေျပာလိုက္စမ္းပါေဒးဗစ္။ တဖတ္သက္အခ်စ္ေတြ၊ ျမိဳသိပ္ သိမ္းဆည္းထားရတဲ့ အခ်စ္ေတြဟာ ခံစားရခက္တယ္ဆိုတာ ငါသိတယ္ ။ မင့္ခံစားခ်က္ကို ငါစာနာတတ္လိ္ု႔ပါ”

“ငါ ငါ ငါက ခ်စ္ေနတယ္ ဆိုရင္ေကာ မင္းက ဘယ္လိုတုန္႔ျပန္မွာလဲ”

သူ ေဒးဗစ္ကို ေႏြးေထြးတဲ့ အျပံဳးနဲ႔ၾကည့္ရင္းေျပာသည္။

“မင့္ကိုခ်စ္တယ္လို႔ငါေျပာၿပီးၿပီေလ”

“ဒါ ဒါ ဆို မင့္အခ်စ္ကို ငါရရွိခဲ့ၿပီဆိုတဲ့ အဓိပါယ္ေပါ့ေနာ္”

“ဟုတ္တယ္ ေဒးဗစ္။ ငါကလည္း မင့္ကိုခ်စ္ေနၿပီ။ မင္းကလည္း ငါ့ကိုခ်စ္ေနခဲ့ၿပီ”

“ဟုတ္တယ္ ။ ငါ ငါ မင့္ကို ခ်စ္ေနခဲ့တာ။ မင့္ကို ငါ သိပ္ခ်စ္ေနခဲ့တာ။ မျဖစ္ႏိူင္မွန္းသိရဲ့နဲ႔ ငါမင္းကိုခ်စ္ေနခဲ့တာ။ ငါ မင္းမင္း ကို ျမင္ျမင္ခ်င္းခ်စ္ခဲ့တာပါ။ ဟုတ္တယ္ ငါ မင့္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္”

“ဟုတ္လား ငါက မင့္ကို အဲေလာက္ျပဳစားရေအာင္ ကေ၀လည္းမဟုတ္ဘူး။ မင္း မင္း ငါ့ကို ခ်စ္ရင္နမ္းေလ။ ငါခြင့္ျပဳတယ္”

“တကယ္လား”

“တကယ္ေပါ့”

“ဒါဆို ငါနမ္းမယ္ေနာ္”

“အင္း”

ေဒးဗစ္အရမ္းေပ်ာ္သည္။ သူ ေဒးဗစ္ကို ဒီေလာက္ လိုက္ေလ်ာေပးလိမ့္မည္ဟု နည္းနည္းေလးမွမထင္မိခဲ့။ သူ႔အေပၚသိပ္ခ်စ္လြန္းေတာ့လည္း တြန္႔ဆုတ္မေနပဲ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ရႊတ္ကနဲ႔နမ္းလိုက္မိသည္။ ၿပီးေတာ့ သူက  အားရပါးရ နမ္းဆိုလို႔ သူ႔ကိုယ္အႏွ႔ံနမ္းလိုက္သည္။ ၾကမ္းတမ္းလြန္းသည့္ ေဒးဗစ္အနမ္းေတြကို သူမရြံရွာခဲ့။ မတြန္႔ဆုတ္ခဲ့။ သူ႔ရင္ခြင္ထဲ ေဒးဗစ္ ခို၀င္ေနတုန္း သူက စကားစသည္။

“ေဒးဗစ္”

သူေခၚလို႔ ဟင္ လို႔ ထူးလိုက္သည္။

“တကယ္ေတာ့ ငါမင့္ေရွ႔အေရာက္လာခဲ့တာက မင့္ကိုေျပာစရာရွိလို႔လာခဲ့တာ။ ငါေျပာလိုက္ရင္ မင္းခံႏိူင္ရည္ရွိပါ့မလားပဲ။ ေျပာသင့္မေျပာသင့္ ငါစဥ္းစားခဲ့ပါေသးတယ္။ ငါ့လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ တဖက္လူသား နည္းနည္းေတာ့ စိတ္သက္သာရာရတာေပါ့ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ မင့္ေရွ႔အေရာက္လာခဲ့တာပါ”

ခံႏိူင္ရည္ရွိပါ့မလားဆိုလို႔ ေဒးဗစ္နည္းနည္းေတာ့ စိုးထိတ္ေနမိသည္။

“ဘာေျပာမလို႔လဲဟင္”

ေဒးဗစ္ေမးလို႔ ၾကည့္လိုက္တဲ့ သူ႔အၾကည့္ေတြက ေဒးဗစ္ကို သနားေနသလိုလိုနဲ႔။

“ငါလည္းမင္းကိုခ်စ္ပါတယ္ေဒးဗစ္”

“အင္း အင္း အဲဒီေတာ့”

“ငါမနက္ျဖန္ျပန္မယ္။ ငါ့တာ၀န္က ၿပီးဆံုးသြားၿပီ။ ဒီေနရာကို ေနာက္တစ္ၾကိမ္ျပန္လာဖို ့ဆိုတာက မေသခ်ာဘူး။ ေနာက္ မင္းနဲ႔ဘယ္ေတာ့မွ ေတြ႔ခြင့္ရေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။”

သူ႔ စကားလံုးတစ္လံုးထြက္လာတိုင္း ေဒးဗစ္နားထဲ မိုးျခိမ္းသံ ၾကားလိုက္ရသလို။ သူျပန္ေတာ့မယ္တဲ့ ။ေနာက္ေဒးဗစ္နဲ႔ေတြ႔ခြင့္ရမွာမဟုတ္ဘူးတဲ့။ ဒီေနရာကိုျပန္မလာေတာ့ဘူးတဲ့။ ေဒးဗစ္တို႔ရဲ့ခ်စ္သူသက္တမ္းက တစ္စကၠန္႔ေလာက္ေလးပဲလား။ ခုပဲခ်စ္သူေတြျဖစ္ၿပီး ခုပဲလမ္းခြဲရမတဲ့လား။ ေဒးဗစ္ရဲ့ အခ်စ္ကံက ဒီေလာက္ေတာင္ပဲ ဆိုးေနၿပီလား။ သူ႔မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရင္း ေဒးဗစ္ ႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ား ဆြ႔ံအ ပြင့္အာ တုန္ယင္ေနခဲ့။

“ငါမင္းကို ခ်စ္ပါတယ္ ေဒးဗစ္။ ဒါေပမဲ့ မင္းနဲ႔ငါ့ရဲ့ အခ်စ္က ဒီမွာတင္ ၿပီးဆံုးပါၿပီေဒးဗစ္။ မင္းဟာေဂးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနခဲ့လို႔ ငါဟာ ေယာက်္ားစစ္စစ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနခဲ့လို႔ မင္းနဲ႔ငါဟာ ေပါင္းဖက္ဖို ့ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိူင္ပါဘူး။ ေဂးတစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္ဖို႔ အတြက္ ငါ့မွာ သတၱိမရွိဘူးေဒးဗစ္။ ငါ့ကိုခြင့္လႊတ္ႏိူင္ပါ့မလား။ ”

ေဒးဗစ္မေျဖတတ္ပါ။

“ငါဟာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ပဲလက္ထပ္မယ္။ ဒါနဲ႔မ်ား ဘာေၾကာင့္ မင့္ကိုခ်စ္တယ္လို႔လာေျပာေသးလဲလို႔ မင္းေမးမလား။ ဘာေၾကာင့္ဆိုရင္ ငါကလည္း မင္းကိုခ်စ္မိေနခဲ့လို႔။ မင္းကို ငါမျပန္ခင္ခ်စ္တယ္လို႔ ဖြင့္ေျပာသြားခ်င္ခဲ့လို႔။ ၿပီးေတာ့ ငါ့ကိုခ်စ္ေနတဲ့ မင့္ကိုလည္း ငါ့ကိုခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့စကားေလး ဖြင့္ေျပာခြင့္ေပးခ်င္ခဲ့လို႔ပဲ။ ငါလည္း မင့္ကို ဖြင့္ေျပာခြင့္မရခဲ့၊ မင္းလည္းငါ့ကိုဖြင့္ေျပာခြင့္မရခဲ့ပဲ ငါထြက္သြားခဲ့မယ္ဆိုရင္ ငါမိုက္မဲရာက်ေနမလားပဲ။ မင္းလည္း ဖြင့္ေျပာခြင့္မရရင္ မင္းအရမ္းခံစားေနရမလားလို႔ပါ။ ငါ့ေစတနာက ေ၀ဒနာ ျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ေဒးဗစ္။ တကယ္ဆိုရင္ မင့္ကို ငါ အေစာႀကီးကတည္းက ခ်စ္ေနခဲ့တာ။ ဒါေပမဲ့ မင္းနဲ႔ငါဟာ မျဖစ္ႏိူင္ဘူးဆိုတာ သိၿပီးသားမို႔ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အခ်စ္ေတြမလြန္ခင္၊ ခြဲခြာခ်ိန္မွာ အရမ္းမခံစားရေအာင္ ငါ ၿမိဳသိပ္ထားခဲ့ရတာပါ။ ဒါေပမဲ့ မနက္က မင့္ကိုမေမွ်ာ္လင့္ပဲ ေတြ႔လိုက္ရလို႔ ငါ့ႏွလံုးသားက မေနႏိူင္ခဲ့ဘူး။ ေဒးဗစ္ ငါ့ကိုခြင့္လႊတ္မယ္မဟုတ္လား။ ”

“တစ္ခုေမးမယ္။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကိုလက္ထပ္ဆိုပါရက္နဲ႔ ဘာေၾကာင့္ငါ့ကိုခ်စ္တယ္လို႔ လြယ္လြယ္နဲ႔လာေျပာရတာလဲ။ ခ်စ္တယ္လို႔ဖြင့္ေျပာခဲ့ၿပီးမွ ခုလိုလမ္းခြဲစကားလာေျပာေတာ့ ငါအရမ္းခံစားသြားရမွာကို မင္း ထည့္မတြက္ဘူးလား။”

“ဘာေၾကာင့္ဆိုရင္ ေဂးေတြက စိတ္ထားႏူးညံ႔ၾကတယ္။ အရမ္းလည္းေႏြးေထြးတယ္။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔ မျဖစ္ႏိူင္မွန္းသိလို႔ ကိုယ္ခ်စ္သူအေပၚ အခ်စ္ေတြပံုေအာၿပီးေပးတတ္ၾကတယ္။ ေပးဆပ္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ေပးဆပ္တတ္ၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ မိန္းကေလးေတြထက္ ေႏြးေထြးမႈေမတၱာေတြ ပိုၿပီးေပးႏိူင္စြမ္းရွိတယ္လို႔ ငါျမင္တယ္ေလ။ အဲဒါမ်ိဳးေတြ ငါတကိုယ္ေကာင္းဆန္စြာနဲ႔ အလိုရွိေနခဲ့မိတယ္။ ဟုတ္တယ္ ေဒးဗစ္ ငါ တကိုယ္ေကာင္းဆန္ခဲ့တယ္။ ငါေတာင္းပန္ပါတယ္။”

“ဒီစကားၾကားရတာနဲ႔တင္ ငါ့အတြက္လံုေလာက္ေနပါၿပီ။ မင္းကိုခ်စ္လို႔ေပးဆပ္တဲ့အေနနဲ႔ ငါခြင့္လႊတ္ပါတယ္။ မင့္ကိုခ်စ္တယ္လို႔ ဖြင့္ေျပာခြင့္၊ နမ္းခြင့္ေပးတဲ့အတြက္လည္း ငါေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ မင္းေျပာသလို တို႔ႏွစ္ေယာက္ မျဖစ္ႏိူင္ပါဘူး။ ဒါကိုငါလည္းသိလို႔ ငါ့အခ်စ္ေတြ တစ္သက္လံုး ၿမိဳသိပ္ထားဖို႔ စိတ္ကူးေနခဲ့တာပါ။ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ခ်စ္တယ္လို႔ ဖြင့္ေျပာခြင့္ နမ္းခြင့္ရတာက ငါ့အတြက္ ဆုလာဘ္တစ္ပါးပါပဲ။ ေက်းဇူးပါခ်စ္သူ။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔လက္ထပ္ပါ။ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့တဲ့ အိမ္ေထာင္တစ္ခုကိုထူေထာင္ပါ။ ငါ့ကိုလည္းေမ့လိုက္ပါ။ ငါမေသခင္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ မင္းကိုတစ္ခါေလာက္ျမင္ေတြ႔ခြင့္ရရင္ေတာ့ သိပ္ေကာင္းမွာပဲေနာ္။ ”

သူျပံဳးျပရင္း.

“ေက်းဇူးပါေဒးဗစ္။ ငါလည္းမင့္ကိုနမ္းပါရေစ”

ေဒးဗစ္ မ်က္ရည္ေတြမ်ားၾကားမွ ျပံဳးျပေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး တစ္ညလံုးနမ္းၾကလိမ့္မည္ထင္သည္။

ေဒးဗစ္။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

 

Feb 9th

The pig and the horse

By Moses

There was a farmer who collected horses; he only needed one more breed to complete his collection.
One day, he found out that his neighbor had the particular horse breed he needed. So, he constantly bothered his neighbor until he sold it to him.


A month later, the horse became ill and he called the veterinarian, who said:

Well, your horse has a virus.
He must take this medicine for three days.
I'll come back on the 3rd day and if he's not better,
we're going to have to put him down.

Nearby, the pig listened closely to their conversation.


The next day, they gave him the medicine and left.
The pig approached the horse and said:

Be strong, my friend.
Get up or else they're going to put you to sleep!


On the second day, they gave him the medicine and left. The pig came back and said:

Come on buddy, get up or else you're going to die!
Come on, I'll help you get up.
Let's go! One, two, three...


On the third day, they came to give him the medicine and the vet said:

Unfortunately, we're going to have to put him down tomorrow. Otherwise, the virus might spread and infect the other horses.”


After they left, the pig approached the horse and said:

Listen pal, it's now or never!
Get up, come on! Have courage!
Come on! Get up! Get up!

That's it, slowly! Great!
Come on, one, two, three... Good, good.
Now faster, come on.... Fantastic! Run, run more!
Yes! Yay! Yes! You did it, you're a champion!!!


All of a sudden, the owner came back, saw the horse running in the field and began shouting:


It's a miracle! My horse is cured.
This deserves a party. Let's kill the pig!!!

***********************************************


Points for reflection:
this often happens in the workplace. Nobody truly knows which employee actually deserves the merit of success, or who's actually contributing the necessary support to make things happened.

Feb 17th

၀မ္းနည္းမိုးတိမ္

By သိုးငယ္








အရင္လုိ ရင္ေတြမခုန္ေတာ့။ သြားမယ္ မသြားဘူးဆိုတာကို ဒီႏွစ္သစ္အစကတည္းက ေတြးထားေပမယ့္ တကယ္တမ္း ဒီေန႕မွ သြားျဖစ္တယ္။ သြားမယ္သြားေတာ့လဲ အရင္လုိ ျပင္ဆင္မႈေတြဘာဆို ဘာမွ မလုပ္ျဖစ္ဘူး။ Foam Party ဆိုတာကို ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္ဖူးခဲ့တယ္။ ျဖဴေဖြးၿပီး မြမြေလးျဖစ္ေနတဲ့ ဆပ္ျပာျမွဳပ္ေတြၾကားမွာ ကိုယ္လံုးတီး ေလ်ာက္သြားရတဲ့အရသာကုိ ခံစားၾကည့္ခ်င္မိတယ္။ ဂ်ပန္နာမည္(ဘာသာျပန္လုိက္ရင္ `အစ္ကိုႀကီး´ဟု) တပ္ထားတဲ့  အဲ့ဒီ့ CLUB နာမည္ေလးရဲ႕ တည္ေနရာက car parking တစ္ခုရဲ႕ ေဘးမွာပါ။ MRT ကေန ၇မိနစ္ေလာက္လမ္းေလ်ာက္ရင္ ေရာက္တယ္။ ေရာက္ခါနီးမွ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ခုန္သံေတြ ဆူညံလာတယ္။ သူတုိ႔ website ရဲ႕လမ္းညႊန္ထားတဲ့အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ ေလ်ာက္လာခဲ့တယ္။ လမ္းထိပ္နားမွာ လူေတြစည္ကားေနတယ္။  သူတုိ႔ေျပာတဲ့ ေနရာနားေလာက္ေရာက္ေတာ့ ဘာဆို ဘာ club မွ မရွိ။ နာရီကိုၾကည့္လုိက္ေတာ့ ည ၇ နာရီေက်ာ္ေနၿပီ။ foam party က ၆နာရီက ေန ၉နာရီအထိရယ္။ အခ်ိန္က ၂နာရီပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ အနီးနားပတ္၀န္းက်င္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေလ်ာက္ၾကည့္မိတယ္။ ေလး ထပ္တိုက္ ေဟာင္းရဲ႕ေအာက္မွာ ေရေႏြးေငြ႕ေတြ ထြက္ေနတဲ့ စက္ႀကီးႀကီး တစ္ခု run ေနတာကို ေတြ႕မိတယ္။ ေဟာ...ေတြ႔ပါၿပီ။ သံတံခါးတစ္ခ်ပ္၊ တိုက္ေဟာင္းႀကီးနဲ႕ ဘယ္လိုမွ အပ္စပ္မႈမရွိ။ BELL လိုခလုပ္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ႏွိပ္လုိက္ေတာ့ LED မီးသီးေလး လင္းသြားတယ္။ camera နဲ႕ ဟိုဖက္က ျမင္ပံုရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေယာင္ၿပီး ျပံဳးျပမိလိုက္တယ္။ အဲ့ဒီ့ ခလုပ္ေလးေဘးမွာ password ႏွိပ္တဲ့ သုညကေန ၉ ထိ ခလုပ္ေတြ။ ဘုရားေရ.. member ပဲသီးသန္႔၀င္တဲ့ ေနရာလား။ ကၽြန္ေတာ္ တံခါးမွာ ကပ္ထားတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ကို ခပ္သြက္သြက္ႏွိပ္မိသြားတယ္။ ရင္ခုန္သံေတြထက္ စိတ္ထဲက ဘာမွန္းမသိတဲ့ စိုးရိမ္မႈေလးတစ္ခု။ ဖုန္းလိုင္းက မအားပါတဲ့။ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လမ္းထိပ္ကိုျပန္ေလ်ာက္သြားမိတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ website ကို ျပန္ဖြင့္ၿပီး တျခားဖုန္းနံပါတ္တစ္ခုကို အပူတျပင္းလိုက္ရွာမိတယ္။ ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း ပဲ ထပ္ၿပီး ဆက္လုိက္တယ္။ စီးပြားေရးမေကာင္းလုိ႔ ပိတ္မ်ားပိတ္သြားၿပီလား။ မျဖစ္ႏို္င္တာ။ ဖုန္းလိုင္းက ထပ္ၿပီးမအားျပန္ဘူး။ စိတ္ေတြကုိျပန္ၿငိမ္ေအာင္ထားလုိက္တယ္။ မေတြ႕ေတာ့လဲ အိမ္ျပန္ရံုေပါ့။ ေနာက္တစ္ခါ သူတို႔website မွာေရးထားတဲ့ car parking နားကို ထပ္ၿပီးေလ်ာက္လုိက္တယ္။ သြားဖု္ိ႔ပဲ ကံပါလာသလားေတာ့ မသိ။ ကၽြန္ေတာ့္ ေရွ႕မွာ လမ္းေလ်ာက္ေနတဲ့ သူတေယာက္ရဲ႕ လမ္းေလ်ာက္ဟန္ကို သိရံုနဲ႕ သူဟာ … ကၽြန္ေတာ့္လို လူစားမ်ိဳးဆိုတာသိလိုက္တယ္။ သူေေနာက္ကေန ခပ္ခြာခြာလိုက္ေလ်ာက္သြားမိတယ္။ ဆုိင္းဘုတ္ကိုျမင္လိုက္ရတဲ့အခါ ရွက္စိတ္တစ္ခုက ခ်က္ခ်င္း၀င္လာတယ္။ တျခားေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ခုနက မွားၿပီး တံခါးေခါက္မိတဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ရွက္မိတယ္။

xxxxxxxxxxxxx

ကတၱရာ လမ္းမေပၚကေန ဂံုးဆင္းေလး လုပ္ထားတယ္။ က်ိဳးတိုးက်ဲတဲ ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းေလး ေပၚက ျဖဴလြလြ ေက်ာက္တံုးေတြေပၚကေန ဆင္းသြားလိုက္တယ္။ တကယ့္ကို romatic ဆန္ဆန္ေလးပါ။ မိုး တစ္စက္ႏွစ္စက္ ရြာလာသလိုပဲ။ အ၀င္ သစ္သားတံခါးက automatic slide တံခါးေတြလို ပြင့္သြားတယ္။ underground ဆုိၿပီး website မွာေရးထားတာကို သြားသတိရမိတယ္။ ေလွခါး ထစ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ဆင္းလုိက္ရတယ္။ ေလွကား ေကြ႕တစ္ခုေရာက္တုိင္း club နာမည္ကို underwear မွာေရးထားတဲ့ စကၠဴနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ ဂ်ပန္ porn video ေတြထဲက porn star ဆန္ဆန္ အရုပ္တရုပ္ေထာင္ထားတယ္။ အဲ့ဒီ့ အရုပ္ရဲ႕ အျပံဳးက ခ်ိဳေနလိုက္တာ။ ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕က လူရဲ႕ ေရွ႕မွာ လူတစ္ေယာက္ရွိေနေသးတယ္။ ထံုးစံအတုိင္း Q (တန္းစီေနလိုက္တယ္) ေပါ့။ weekend က သာမန္ရက္ေတြထက္ US 7 က်ပ္ကြာတယ္။ US27 က်ပ္က ဒီႏုိင္ငံအေနနဲ႕ အနည္းငယ္မ်ားေနသလိုပဲ။ အထဲမွာ ၁၆နာရီထက္ ပိုေနခြင့္မရွိပါဘူး။ ပိုခဲ့ရင္ extra အေနနဲ႕ တစ္နာရီ US 3 က်ပ္ေတာငး္ပါလိမ့္မယ္။ ဖိနပ္ေတြကို ထုပ္ဖို႔ အိတ္ေတြခ်ထားေပးတယ္။ အထဲမွာ ဖိနပ္၀တ္ခြင့္မေပးပါဘူး။ အေရွ႕ကလူအေနာက္ကေနပဲ လုိက္သြားမိလိုက္တယ္။ မီးေတြက လင္းထိန္ေနတာပဲ။ ၀င္၀င္ျခင္း တျခားႏိုင္ငံတစ္ခုခုကိုေရာက္သြားသလိုမ်ိဳးခံစားလိုက္ရတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး သန္႔ရွင္းေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။ locker ေတြရဲ႕ အဆံုးမွာ ၾကမ္းျပင္နဲ႕ တဆက္တည္း မွန္အႀကီးႀကီးေတြ။ မွန္ေတြေၾကာင့္ locker room ကအႀကီးႀကီးလို႔ထင္ရတယ္။ Locker ေတြက အနည္းေလးေတာ့ တစ္ရာေက်ာ္ေလာက္ရွိမယ္။ ဒီလို ေနရာမ်ိဳးကို မလာတာ ၁ႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ရွက္စိတ္တစ္ခု၀င္လာတယ္။ Locker နားမွာ အ၀တ္လာလဲတဲ့သူေတြကို ၾကည့္ေနတဲ့ အသက္၄၀နီးပါး သူေတြရဲ႕ မ်က္လံုးေတြကို ရွိန္ေနမိတယ္။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးေတာ့ အရင္မခၽြတ္ေသးဘဲ မွန္ထဲမွာ ကိုယ့္ကိုကုိယ္ၾကည့္မိတယ္။ ငါ...ပိန္သြားလုိက္တာ။ ေဘးနားမွာ တစ္ခုတည္းေသာ underwear ကိုလာၿပီးခၽြတ္တဲ့ ေကာင္ေလးကိုၾကည့္ၿပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အားငယ္သြားတယ္။ ၅ေပ၁၀ ေလာက္ရွိတ့ဲအရပ္အေမာင္း ထက္ က်စ္လ်စ္ေနတဲ့ ခႏၶာကိုယ္မွာ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ မ်က္ႏွာေလး။ ဟူး...။
သက္ျပင္းတစ္ခု မသိမသာ ခ်လုိက္မိတယ္။ underwear ကိုခၽြတ္ရင္ေကာင္းမလား မေကာင္းဘူးလား။ အ၀ါေရာင္ေတာက္ေတာက္ underwear က ကၽြန္ေတာ့္အသားအေရာင္နဲ႕ သိပ္ၿပီး မလိုက္ဖက္သလိုပဲ။ underwear ကို မခၽြတ္ဘဲ အရင္ဆံုး လွည့္ပတ္ၾကည့္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လုိက္တယ္။ ပထမဆံုး သီခ်င္းသံေတြညံေနတဲ့ ေနရာဆီ ကၽြန္ေတာ္ ေလ်ာက္လာမိတယ္။ လမ္းတေလ်ာက္မွာ underwear ေတာင္မပါဘဲ ဘယ္သူ႔ကို မွ ဂရုမစိုက္တဲ့ ပံုစံနဲ႕ တခ်ိဳ႕ လမ္းေလ်ာက္ေနတယ္။ အလင္းေရာင္ပ်ပ်သာျမင္ရတဲ့ အရင္က sauna ေတြမွာေတာင္ underwear မပါဘဲ ကၽြန္ေတာ္ လမ္းမေလ်ာက္ရဲပါဘူး။ သူတုိ႔ရဲ႕ အဓိက ေနရာကို မၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ ေနလိုက္တယ္။ WOW လို႔ပဲေအာ္လိုက္ခ်င္မိတယ္။ ေရစိမ္တဲ့ ကန္ႀကီးရယ္။ ေရကန္ႀကီးထဲမွာေရာ အျပင္လူသြားလမ္းမွာပါ လည္ပင္းေလာက္ေရာက္ေနတဲ့ ဆပ္ျပာျမွဳပ္ေတြ။ ဆူညံေနတဲ့ သီခ်င္းရယ္။ အျပာေရာင္ရင့္ရင့္ နံရံက ေက်ာက္ျပားေတြ။ အေရာင္စံု မီးေတြ က foam ေတြေပၚမွာ ရွက္ကာရွက္ကာ ေျပးေနတယ္။ အို... အကုန္လံုးက nude ခ်ည္းပါလား။ underwear အပိုပါေပမယ့္ ေရစိုေနတဲ့ underwear ကို လြယ္အိတ္ထဲထည့္ဖုိ႔မျဖစ္တာနဲ႕ LOCKER ဆီကို ခပ္သုတ္သုတ္ေလ်ာက္သြားလိုက္တယ္။ no.125ဆိုတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ locker က ၅ဆင့္ေလာက္ရွိတဲ့ Locker ေတြရဲ႕ ေအာက္ဆံုးမွာ။ ဒီလိုပါပဲ ဟိုတစ္ခါ(ေဂးတုိ႔၏ဘံု ) ကလည္း ေအာက္ဆံုး locker ပဲရတာပါပဲ။ VIP ေတြကို ဦးစားေပးတာ ေနရာတကာမွာပဲလားဆိုၿပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ စိတ္ေတြက လႈပ္ရွားေနလို႕လားေတာ့မသိ။ ေသာ့ေပါက္ ေတာင္ မွန္ေအာင္ မဖြင့္ႏုိင္ဘူး။ ထိန္လင္းေနတဲ့ မီးေရာင္ေအာက္မွာ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးတဲ့ ေယာက်ာ္းေတြ၊ အထူးသျဖင့္ ေဂး ေတြေရွ႕မွာ အ၀တ္မပါဘဲ လမ္းေလွ်ာက္ရေတာ့ စိတ္ထဲမွာ တုန္ရီလုိ႔။ ရွက္တတ္လိုက္တာ လို႔ အေျပာခံရရင္ ခံရပါေစ မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါ အပိုင္းေလးနဲ႕ မသိမသာ အုပ္ထားလိုက္တယ္။ ဒီ sauna က မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါ အသစ္ ႀကိဳက္သေလာက္သြားယူလုိ႔ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာရဲ႕ ့ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးမွာ စိုထုိင္းထုိင္း ေရစိုတဲ့ မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါ အနံ႕ေတြသိပ္မရတာေနမွာ။


ခုနက foam ေတြျပည့္ေနတဲ့ ေနရာကိုေရာက္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ ၀င္သြားလိုက္မိတယ္။ ေရကန္ေဘာင္ေပၚမွာ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး underwear က်ပ္က်ပ္ေလး၀တ္ထားတဲ့ muscle အျပည့္နဲ႕ သူက သီခ်င္းသံနဲ႕အတူ က ေနတယ္။ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာ ျမင္ဖူးတဲ့အတုိင္း ပါပဲ။ သူ႔ေအာက္မွာ ေတာ့ အားလံုးက nude ေတြခ်ည္းပဲ။ လည္ပင္းေလာက္ေရာက္ေအာင္ ျမင့္တဲ့ foam ေတြထဲ လမ္းေလ်ာက္ရတာ တကိုယ္လံုး ေခ်ာက်ိကိ်ရယ္။ ရာသီဥတုက ဒီည နည္းနည္းေအးေတာ့ တခါတေလ ၾကက္သီးေတာင္ ထတယ္။ foam ေတြကို ထုတ္လြတ္တဲ့ စက္ကလည္း အဆက္မျပတ္။ သီခ်င္းသံေၾကာင့္ `က´ေနတဲ့သူက ကေနၾကေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ပြဲေစ်းေတြမွာ တိုးေနသလို ဘာကိုမွန္းမသိတုိးေနၾကတယ္။ တစ္ေယာက္အသား ေတြနဲ႕ တစ္ေယာက္ ပူးကပ္လုိ႔။ ဆပ္ျပာျမွဳပ္ေတြက အနံ႕ သိပ္မရွိတဲ့ ဆပ္ျပာေတြျဖစ္ေနလို႔ ။ မဟုတ္တုိ႔ကေတာ့ ဆပ္ျပာနံ႕ နဲ႕တင္ ေသေလာက္တယ္။ တခါတခါ လည္ပင္းကို ေက်ာ္လာတဲ့အခါ မနည္းသပ္ခ်ပစ္ရတယ္။  foam ေတြက အရမ္းမ်ားလာတဲ့အခါ ဟိုးအ၀င္၀က stuff တစ္ေယာက္က ေရပိုက္ျပင္းျပင္းနဲ႕ foam ေတြကို ဖယ္ရွားေပးတယ္။ ေဘးဖက္ေတြမွာ ေရပန္းေတြရွိတယ္။ ေရပန္းက ေရေတြက ေရေႏြးျဖစ္ေနလုိ႔ေတာ္ေသးတယ္။ မ်က္ႏွာေပၚက အျမဳပ္ေတြကို ဖယ္လုိက္ေတာ့ အသက္ရွဴရတာ ပိုၿပီး အဆင္ေျပသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ေဘးနားမွာ ဂ်ပန္တစ္ေယာက္နဲ႕ ဂ်ပန္လိုမိတ္ဆက္ေနတာၾကားတယ္။ သူဂ်ပန္လို ေျပာတတ္တဲ့အေၾကာင္း ကိုၾကြားခ်င္လုိ႔လားမသိ အသံက ခပ္က်ယ္က်ယ္။ ဂ်ပန္စာသင္ခါစက ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ မိတ္ဆက္ေပးတဲ့ သင္ခန္းစာကို ေတာင္ သူ႔ေၾကာင့္ျပန္သတိရမိေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သတိထားမိတာက ဒီ foam ထဲမွာ ေရာက္ေနတဲ့ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အသက္ ၂၀ေအာက္ ေတြ တေယာက္မွမရွိသလုိပဲ။ ၂၅ ကေန ၄၅ ၾကားေတြခ်ည္း။ လူလတ္ပိုင္းေတြက ပိုမ်ားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လည္း လူလတ္ပိုင္းထဲ ၀င္ေနၿပီပဲ။ ၀င္ေၾကးေၾကာင့္ လူငယ္ေလးေတြမလာႏိုင္တာမ်ားလား။ foam party က ကၽြန္ေတာ္ ထင္သေလာက္ ေပ်ာ္ဖုိ႔မေကာင္းပါဘူး။ ဆပ္ျပာျမဳပ္ေတြေၾကာင့္ ေခ်ာက်ိက်ိ နဲ႕ တေယာက္ကို တေယာက္ ပြတ္သပ္တာ ႀကိဳက္တဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ အဆင္ေျပမွာပါ။ foam ေတြထုတ္ေပးတဲ့ စက္ရဲ႕ ေဘးမွာရွိတဲ့ ေရစိမ္ကန္ႀကီးေတြထဲမွာ လူတခ်ိဳ႕ (ေဂး တခ်ိဳ႕) စိမ္ေနၾကျပန္တယ္။ sexy ျဖစ္တဲ့ ရုပ္ရယ္၊ muscle ေတြရယ္၊ tattoo ေတြရယ္ ပိုင္ဆုိင္ထားတဲ့သူေတြကေတာ့ ေဂး စကားနဲ႕ေျပာရင္... ေခ် တယ္ေပါ့။
သူတုိ႔ကို သေဘာက်လို႔ သြားၾကည့္မိရင္ေတာင္ မတူမတန္သလို ျပန္ၾကည့္ေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္မွာ အသက္ ၃၅ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ tattoo၊ muscle & sexy သံုးခုလံုးပိုင္ဆိုင္တဲ့ porn star ဆန္ဆန္ လူကို သေဘာက်မိတယ္။ သူ႔ေဘးနားက အသက္ႀကီးႀကီး လူရဲ႕ နားနား ကပ္ၿပီး ဘာေတြေျပာေနလည္းမသိ။ ကၽြန္ေတာ္ သိခ်င္တာနဲ႕ မသိမသာ အနားကပ္သြားေတာ့ ...ဟိုက္... သူဟာ ဂ်ပန္ စစ္စစ္တစ္ေယာက္ဆုိတာကို သူ႔ေလသံၾကားရံုနဲ႕သိလိုက္ရတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကည့္ေနတဲ့ ေနရာကို လုိက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခပ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ အရပ္ျမင့္ျမင့္ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္။ ဒီည ေတြ႕တဲ့ ေဂးေတြဟာ ဘာလို႔မ်ားအဲ့ေလာက္ေတာင္ ဆြဲေဆာင္မႈရွိေနရပါလိ့မ့္။ စိတ္ထဲက ခ်မ္းလာတယ္။ အျပာေရာင္ ေရစိမ္ကန္ ဆီကိုသြားလိုက္ၿပီး ေရအပူခ်ိန္ကိုစမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ထင္ထားတာထက္ ပိုၿပီး ေႏြးေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ၀င္ၿပီး စိမ္္ေနလုိက္မိတယ္။ လူတကိုယ္လံုး ေႏြးသြားေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာ ဟာခနဲ ေအးစက္သြားတယ္။ ဒီလို ေရစိမ္တဲ့ ကန္ႀကီးထဲမွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူနဲ႕ တူတူ ဖက္ထားခ်င္လိုက္တာ။



xxxxxxxxxxxxx

အရင္တုန္းက ေရကူးကန္ေတြရဲ႕ ေရစိမ္ကန္ေတြမွာ စိမ္တဲ့အခါ အနည္းဆံုးေတာ့ ေရကူးေဘာင္းဘီေလးနဲ႕။
အခုေတာ့ nude နဲ႕။ ဘာကိုမွန္းမသိ လြတ္လပ္မႈ ကို ရေနသလိုပဲ။ စိတ္ထဲမွာ ဘာကိုလိုအပ္ေနမွန္းမသိ။
ကစားကြင္းအသစ္ကုိ တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္လို ဂဏာမၿငိမ္။
အခန္းေထာင့္နားမွာရွိတဲ့ ေရခ်ိဳးတဲ့ေနရာကို ကၽြန္ေတာ္ သြားလိုက္တယ္။ ဟိုက္... ေရခ်ိဳးတဲ့ေနရာမွာ လူေတြ အမ်ားႀကီး။ ကိုယ္တံုးလံုးနဲ႕ ပထမဆံုး တန္းစီဖူးတယ္။ ဒီလို ေနရာမ်ိဳးမွာေတာင္ တန္းစီ တယ္ေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံလည္း တန္းစီတဲ့ အက်င့္ ရွိဖုိ႔တကယ့္ကို လိုအပ္ေနၿပီ။ တခ်ိဳ႕ေတြက မ်က္စိကို အစာအ၀ ေကၽြးေနေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေရ သာ အျမန္ခ်ိဳးခ်င္မိတယ္။
ဆပ္ျပာျမွဳပ္တစီစီက်ေနတဲ့ အခန္းက်ယ္ႀကီးထဲကေန ထြက္တဲ့အေပါက္၀မွာ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္က ေရပိုက္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ အျခားအခန္းထဲ၀င္မယ့္သူေတြအတြက္ ေျခေထာက္ေတြကို ျဖန္းေပးတယ္။
အခန္းထဲက ထြက္တာနဲ႕ ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာ မွန္အျပည့္ကပ္ထားတဲ့ လူသြားလမ္း။ စိတ္ထဲမွာ cat walk ေလ်ာက္ေနသလိုလိုေတာင္ထင္ေနမိေသးတယ္။ ခုေတာ့ ကိုယ္တံုးလံုး နဲ႕ လမ္းေလ်ာက္ေပမယ့္ ခုနက လို ဂြတီးဂြတ မႏုိင္ေတာ့ဘူး။ တကယ္ေတာ့ က်င့္သားရဖုိ႔ဆိုတာ အခ်ိန္ ဆိုတဲ့ အရာပဲ လိုတယ္။
ေရကို ခပ္ျမန္ျမန္ သုတ္လိုက္ၿပီး hair dryer ကိုလိုက္ရွာေနမိတယ္။ air con ရဲ႕ ေအးစိမ့္မႈက ေက်ာထဲကေတာင္ ခ်မ္းလာသလိုလို။ Air Dryer နဲ႕ မွန္တင္ခုန္ေလးက ကစာဖတ္ခန္းေလးနဲ႕ ကပ္ရက္။ Air Dryer ကို ခလုတ္ရွာမရျဖစ္ေသးတယ္။ စိတ္နဲ႕ လူနဲ႕ မကပ္တာလား ။ မဂၢဇင္းေတြရယ္၊ ရုပ္ျပစာအုပ္ေတြရယ္၊ စာဖတ္မီးအိမ္ေလးရယ္၊ တစ္ေယာက္ထုိင္ ဆိုဖာေလးတစ္လံုးရယ္၊ မီးေရာင္ ေႏြးေႏြးေလးရယ္။ ဒီ club ေလးကို ဖန္တီးထားတဲ့ သူရဲ႕ စိတ္ကူးေလးကို အားက်မိတယ္။ ေျပာလို႔ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။ ေဂး ေတြရဲ႕ စိတ္ကူးေတြက သာမန္တူေတြနဲ႕ ပိုၿပီး သာတယ္။ (ႀကိဳက္ရင္ LIKE လုပ္ႏုိင္ပါတယ္)။ ေခါင္းကို ေျခာက္ေအာင္မႈတ္လုိက္တယ္။ ငယ္ငယ္ကဆုိ dryer နဲ႕ မႈတ္ၾကည့္ပါလား၊ ျခေသၤ့လည္ဆံေမြးေတြလို ဆံပင္က စုတ္ဖြား။ ခုေတာ့ ေရမရွိမွ ဆံပင္က မ်ားသေယာင္ေယာင္၊။
မေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာတစ္ခုမွာ လမ္းေပ်ာက္မွာ ဆိုတဲ့ ေၾကာက္စိတ္ေတြ ဟိုးအရင္ကလို မရွိခဲ့တာၾကာၿပီ။

အခန္းေထာင့္တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ အနီေရာင္ေတာက္ေတာက္ မီးေရာင္ေတြက ေမွာင္မည္းေနတဲ့ အခန္းကို ေမွာင္ပ်ပ်ပဲ လင္းေစတယ္။ အနီေရာင္မီးေရာင္ေၾကာင့္လား၊ သီခ်င္းေတြေၾကာင့္လား၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘာအနံ႕မွန္းေျပာလို႔မရတဲ့ ရနံ႕တစ္ခုေၾကာင့္လား၊ တကိုယ္လံုးရွိ ေသြးေၾကာေတြ တဒိတ္ဒိတ္ခုန္လာသလိုပဲ။ ရင္ဘတ္ႀကီးတခုလံုး ေလဟာနယ္ တစ္ခုပစ္ထည့္ထားသည့္ႏွယ္။ စိတ္ေတြ...ဟာ.. ေနလုိက္တာ။
sauna ေတြရဲ႕ ထံုစံအတုိင္း ၀ကၤပါ ပတ္လမ္းေတြပါပဲ။  နံရံ တခ်ိဳ႕မွာ ေမွာင္လြန္းတဲ့ ေနရာမွာ ျမင္သာေအာင္ တခ်ိဳ႕ စားေသာက္ဆုိင္ေတြမွာ သံုးတဲ့ မီးေခ်ာင္းေကြးေကြးေလးေတြနဲ႕ condom ကိုသံုးဖုိ႔ ေရးထားတယ္။
အခန္းတံခါး ကို တျခမး္ဖြင့္ထားၿပီး တံခါးေပါက္ရဲ႕ ေရွ႕မွာ ရပ္ေနတဲ့ သူေတြကို ၾကည့္ၿပီး တံေတြးေတြမ်ိဳခ်မိတယ္။ တျခားစီပါပဲ။ (ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ေျပာတာပါ)။
လိင္စိတ္ေတြပဲထၾကြေသာင္းက်န္းေနလို႕လားမသိ၊ သူတုိ႔ေတြ ဘာလုိ႔မ်ား အဲ့ေလာက္ေတာင္ စြဲေဆာင္မႈရွိေနရပါလိမ့္။ အခန္းငယ္ေတြရဲ႕ ေထာင့္ တစ္ခုမွာ တံခါးမပါတဲ့ အခန္းတစ္ခုရွိတယ္။ အခန္းရဲ႕ ေပၚမွာ ေရးထားတဲ့ စာကို အခု စာျပန္ေရးေတာ့ ျပန္စဥ္းစားတာ ဘယ္လိုမွ စဥ္းစားလုိ႔မရေတာ့ဘူး။
ခုနက ၀ကၤပါေလ်ာက္လမ္းေတြထက္ ပိုၿပီး ေမွာင္တယ္။ အခန္းထဲ ၀င္သြားေတာ့ night club ေတြမွာသံုးတဲ့ laser မီးေလးက ေျပးေနတယ္။ အခန္းထဲမွာ တခ်ိဳ႕ ေရကူးကန္ေတြမွာ ရွိတဲ့ sunbath လုပ္ရင္ အိပ္ဖို႔ ေနရာလုိ  အရွည္ႀကီးလုပ္ေပးထားတယ္။ ေနာက္ ထိုင္ခံုတန္းေလးေတြ။ WOW လုိ႔ စိတ္ထဲက ထပ္ၿပီးေအာ္မိတယ္။ gay fetish porn ထဲက လို leather နဲ႕ခ်ဳပ္ထားတဲ့ Leather Slings ေတြ၊ Swings ေတြ၊  chain ႀကိဳးေတြ၊ ကို အခန္းေထာင့္က မီးေရာင္နီနီေၾကာင့္ ျမင္ေနရတယ္။ အုိ... လူတေယာက္ အဲ့ဒီ့ leather sling ေပၚမွာတက္ၿပီး အိပ္လုိက္တယ္။ သူ႔ေျခေထာက္ေတြက မိုးေပၚကို ေထာင္လုိ႔၊ အခ်ိဳတခုခု က်သြားလို႔ ပုရြက္ဆိတ္ေတြ အံုလာသလုိ...လူေတြ အံုလာတယ္။ သူ႔ တကိုယ္လံုးကို ပြတ္သက္။ အို...။ ဒါေတြအားလံုးကို porn video ေတြထဲမွာပဲ ရွိတယ္ ထင္ေနတာ။ စိတ္ထဲမွာ ေၾကာက္စိတ္တစ္ခု ၀င္လာတယ္။ AIDS ။ ဟူးးးးးးးးးးးးးးးး။ သက္ျပင္းကို မသိမသာ ခ်လိုက္ေပမယ့္ အနားကို ကပ္ၿပီး ခဏေလာက္သြားၾကည့္ေနလိုက္တယ္။ အေပၚကို ေမာ့ၾကည့္လုိက္ေတာ့ အနီေရာင္မီးေရာင္ေတြက ရွပ္ကာ ရွပ္ကာ ေျပးလို႔။ သီခ်င္းသံက ပုိၿပီး က်ယ္လာသလိုလို၊ တခ်ိဳ႕သူေတြရဲ႕ ရမၼက္အျပည့္နဲ႕ ေအာ္သံေတြပိုပိုၿပီး ျပင္းထန္လာသလုိလုိ၊ ကၽြန္ေတာ္ အသက္ရွဴပဲ က်ပ္လာသလိုလုိ၊ အခန္းထဲက ျပန္ထြက္ဖုိ႔ အလုပ္မွာ
ရုတ္တရက္ ကၽြန္ေတာ့္လက္ကို လာဆြဲတယ္။ အေမွာင္ထဲမွာ မ်က္လံုးက ေနသားက်ေနေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ သူ႔ရုပ္ကို ေကာင္းေကာင္းမျမင္ရဘူး။ အတင္းလာဖက္တယ္။ လည္ပင္းေတြကို လာနမ္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔လက္ေတြကို ပုတ္ခ်လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ပါးေတြကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ ကိုင္ၿပီး ေသခ်ာၾကည့္တယ္။ အေမွာင္ထဲမွာ သူ႔မ်က္လံုးက ေတာက္ပေနသလိုပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ခါးကို ဖက္ၿပီး နံရံတစ္ခုနားကို အတင္းကပ္လိုက္တယ္။ အနမ္းေတြ၊ အနမ္းေတြ၊ အစာငတ္ေနတဲ့ တိရစာၧန္တစ္ေကာင္လုိ ။
အလိုက္သင့္ ပြတ္သက္ေပးလိုက္ေပမယ့္ ခုနက ထၾကြေနတဲ့ လိင္စိတ္ေတြ ကၽြန္ေတာ့္မွာ မရွိေတာ့သလိုပဲ။
သူ႔ရဲ႕ ရင္ဘတ္ေပၚက muscle ေတြက စြဲမေဆာင္ႏုိင္ပါဘူး။ ေဘးနားမွာ လာၾကည့္တဲ့ ပိန္ပိန္ပါးပါး ေကာင္ေလးဆီ ကို ကၽြန္ေတာ့္ လက္ေတြ ေရာက္သြားမိတယ္။ အဲ့ဒီ့ ေကာင္ေလးရဲ႕ လက္ကို ကိုင္ၿပီး သူ႔ ကိုယ္ေပၚကို တင္ေပးလိုက္တယ္။ အို...ငါလည္း လိင္ရဲ႕ ေက်းကၽြန္ျဖစ္ေနၿပီလား။ သံုးေယာက္စလံုးရဲ႕
ပြတ္သတ္မႈေတြ၊ နမ္းရွဳပ္မႈေတြ၊ မင္းက ဘာ...ငါက ဘာ ဆိုတာကို ေမးဖို႔ အခ်ိန္ေတာင္ မရွိေတာ့ပါဘူး။ လက္တြဲၿပီး အခန္းလြတ္ေတြရွိရာကို ေျခတက္မိသားျဖစ္သြားတယ္။ အခန္းရွိရာဖက္က အလင္းေရာင္ ပိုတယ္။ အဲ့ဒီ့ လူရဲ႕ မ်က္ႏွာက မိန္းမ အနည္းငယ္ဆန္ေနတယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္နားကပ္ေျပာတယ္။ သူက top တဲ့။ ငါ မင္းကို သေဘာက်တယ္တဲ့။ ေတာ္ေသးတာေပါ့...တျခားသူေတြလို ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း `ခ်စ္တယ္´ ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို အသံုးခ်ၿပီး sex ကိစၥမလုပ္လုိ႔။ ကၽြန္ေတာ္ပဲ အခန္းလြတ္ကို ရွာေတြ႔တယ္။ အခန္းထဲမွာ မီးဖြင့္လုိက္ေတာ့ အဲ့ဒီ့ ေကာင္ေလးကို ေသခ်ာျမင္လိုက္ရတယ္။ ငယ္ငယ္ေလး ရွိေသးတာပဲ။ အလြန္ဆံုးရွိ ၂၀ ေပါ့။ ေခ်ာေခ်ာေလး။ ပိန္ပိန္ပါးပါးေလး။ သူ..ေၾကာက္ေနသလုိလိုပဲ။ ဟိုလူက ကၽြန္ေတာ့္ကို အလယ္မွာေနခိုင္းေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္က ဟိုေကာင္ေလးကို အလယ္မွာေနခိုင္းလိုက္တယ္။ ကိုယ္တုိင္ကပဲ အသက္ႀကီးလာလုိ႔လားမသိဘူး၊ စကားလံုးေတြျပင္ၿပီးေျပာရရင္... လူငယ္အသားက ခ်ိဳသကြယ္။
straight porn ေတြကအတုိင္း ကၽြန္ေတာ္ အဲ့ဒီ့ ကေလးရဲ႕ ရင္ဘတ္ကို (ခ်ိဳခ်ိဳစို႔) ေနမိတယ္။
ကေလးနားကို ကပ္ၿပီး
`မင္း...ငါ့ကို ေပးလို႔ရမလား´
`အင္း... ရတယ္...´
ဟိုလူက ကၽြန္ေတာ့္ကို အရင္လုပ္ဆုိၿပီး ေျပာသလုိ ေခါင္းညိတ္ျပတယ္။ အခုမွ ေသြးေတြတပြက္ပြက္ဆူလာသလိုပါပဲ။ အို... ကေလးေလးရဲ႕ ေအာ္သံေတြကို သနားသြားမိတယ္။ ဟိုလူက
ဟက္ခနဲ တခ်က္ရယ္လိုက္ၿပီး
`မင္း...ၾကမ္းလွခ်ည္လား´
ကေလးရဲ႕ လည္ပင္းေတြကို ႏႈတ္ခမ္းေတြနဲ႕ စုပ္သပ္မိတယ္။ အားလံုးက စည္းခ်က္ကိုညီလို႔။ ဟိုလူက ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုးေတြကို စုိက္ၾကည့္ေနျပန္တယ္။ အဲ့လို အၾကည့္မ်ိဳးကို မုန္းလိုက္တာ။ ကေလး နားကို ကပ္ေျပာလိုက္တယ္။ ေအာ္သံေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးနဲ႕ အတူ ကေလးက ေခါင္းေလးကို ညိတ္ျပတယ္။ ရင္ဘတ္ထဲ ရထားတစ္စင္း ခပ္ျပင္းျပင္းခုတ္ေမာင္းသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုးေတြ ၾကယ္ေတြ လေတြ ကိုျမင္လုိက္ရတယ္။ တုိက္ပြဲတစ္ခုမွာ အႏုိင္ရလိုက္တဲ့ စစ္သူႀကီးလုိ အားရပါရျပံဳးမိတယ္။ သူ႔ကို ၾကည့္ၿပီး `ေရာ့ … မင္းအလွည့္´ လုိ႔ေျပာရေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ က စစ္တုရင္ ထိုးေနတာမဟုတ္။ ကေလး ရဲ႕ ဆံပင္ေတြကို လက္နဲ႕ ပြတ္သပ္ေပးမိတယ္။ သူ႔ပံုစံက တစ္ခုခုကို အလိုမက်သလို။ ကေလးနဲ႕ သူနဲ႕ တစ္သားတည္းျဖစ္သြားေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္မွ မၾကာလိုက္ပါဘူး၊ သူ႕ရဲ႕ ျမွားဦးက ကၽြန္ေတာ့္ဖက္လွည့္လာတယ္။
`ႏိုး...ငါ...မလိုခ်င္ဘူး´
ကေလးက အသားညွပ္ေပါင္မုန္႔ထဲက ထြက္က်လုနီးနီး အသားတစ္ဖဲ့ လုိျဖစ္လုိ႔။ ကၽြန္ေတာ္ အားနာသြားမိတယ္။
`ကၽြန္ေတာ္ ေရသြားခ်ိဳးေတာ့မယ္´ ဆိုတဲ့ စကားက `ငါ မင္းတို႔ကို စိတ္ကုန္တယ္...ငါ ဒိုးေတာ့မယ္´ ဆိုတာကို ၀ကၤ၀ုတ္တိသံုးၿပီး ေျပာသြားတယ္။ ကေလး ရဲ႕ ပါးကို တခ်က္နမ္းလိုက္တယ္။
တကယ္ေတာ့... ေက်းဇးူပဲ ကေလး ဆုိတာကို ပါးစပ္က ေျပာမထြက္ပါဘူး။
`ငါ လည္း ေရသြားခ်ိဳးေတာ့မယ္´
`ခဏေလး ေနပါအံုး... စကားေလးဘာေလး ေျပာတာေပါ့´ ကေလး အခန္းျပင္ကိုထြက္သြားေတာ့ သူနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ႏွစ္ေယာက္ထဲ က်န္ခဲ့တယ္။ ခုနက ဆူညံေနတဲ့ သီခ်င္းသံေတြတိတ္ဆိတ္သြားသလိုပါပဲ၊
သူေမးသမွ် ကို ကၽြန္ေတာ္ ေျဖေနမိတယ္။
`အင္း...ငါ ျမန္မာျပည္က လာတာ´
`ငါက မင္းကို ဖိလစ္ပိုင္ထင္လို႔´ သူထင္လည္း ထင္စရာပါ။ gay dating site ေတြမွာ ဖိလစ္ပိုင္က အမ်ားဆံုးပဲေလ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဖက္ထားေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ ထၿပီးထိုင္လိုက္တယ္။ ရာသီဥတုရယ္၊ အခန္းအပူခ်ိန္ရယ္က ေအးစက္ေနေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ သူ႔အားေတြနဲ႕ မပူးကပ္ခ်င္တာ အမွန္။
`မင္း...ငါ နဲ႕ ဟုိေကာင္ေလး ကို ဘယ္သူ႔ကို ပိုႀကိဳက္လဲ´ ခဏတာေလး ေတြ႕တဲ့ သူတစ္ေယာက္ကို
အမွန္အတိုင္းေျဖလိုက္လုိ႔ ဘာမွမွမထူးတာ။ သူစိတ္ထဲ တခုခုျဖစ္သြားတာပဲ အဖတ္တင္မယ္မဟုတ္လား။
`၂ေယာက္စလံုးကို သေဘာက်တယ္´ ဟူ အခု faceboook မွာ ရီေနက်တဲ့ အသံအတုိင္း ‘Hak..hak” လို႔ မရီေပမယ့္ သူ႔ရီသံေတြက ေျခာက္ကပ္ေနတယ္။ မင္းငါ့ကို လိမ္ေနျပန္ၿပီ ဆိုတဲ့ အၾကည့္မ်ိဳးေတြ။
ပါးစပ္နဲ႕ ဖြင့္မေျပာဘဲ အၾကည့္ေတြနဲ႕ စကားေတြေျပာတဲ့ သူကို မုန္းလုိက္တာ။
`ေရသြားခ်ိဳးရေအာင္´
`မင္း ဒီည ဒီမွာ ည အိပ္မွာလား´ ဒီမွာည အိပ္လုိ႔ရလို႔လား ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ မေမးျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။
`ဘယ္ႏွစ္နာရီထိုးၿပီလဲ´ ကၽြန္ေတာ္ နာရီပတ္တဲ့အက်င့္တစ္ခုကို ျပန္လုပ္သင့္ၿပီ။ ေရစိုခံနာရီတစ္ခုခုေပါ့။
`၁၁ ခြဲေက်ာ္သြားၿပီ´
`mrt မမီေလာက္ေတာ့ဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ ဒီမွာပဲ ေနလိုက္ေတာ့မယ္´ taxi စီးျပန္ေပါ့ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို သူမေျပာပါဘူး။ သူေနတဲ့ ေနရာ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ထက္ အမ်ားႀကီးေ၀းေနပါေသးတယ္။
`အကိုေကာ...ဆက္ေနအံုးမွာလား´
`ႏိုး...ငါျပန္ေတာ့မွာ´ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို အားနာသြားတယ္။ သူဘာဆိုဘာမွ ၿပီးေျမာက္မႈ မရွိခဲ့ဘူးေလ။
`ထပ္ၿပီးမရွာေတာ့ဘူးလား´
`ႏိုး... မရွာေတာ့ပါဘူး´ ကၽြန္ေတာ္ သူနဲ႕ ေရခ်ိဳးတဲ့ေနရာကို ထြက္သြားတယ္။ ခုနက foam ေတြနဲ႕ ျပည့္ေနတဲ့ အခနး္ထဲမွာ လူ တစ္ေယာက္မွ မရွိေတာ့ဘူး။ ေရပန္းေအာက္မွာ ကိုယ္တံုးလံုးနဲ႕ ေရခ်ိဳးေနတဲ့ သူ တစ္ေယာက္ကိုပဲေတြ႕လိုက္ရတယ္။
`ထပ္မေနေတာ့ဘူးေပါ့´ ေရခ်ိဳးၿပီး မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါေလးနဲ႕ သုတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို ထပ္ေမးမိလုိက္ျပန္တယ္။
`ဘာလဲ...ငါက မင္းကို အေဖာ္လုပ္ၿပီး မိုးလင္းတဲ့အထိ ေနေပးရမွာလား´
အေျပာင္းအလဲ ျမန္လွခ်ည္လား။ သူ တစ္ခုခုကို စိတ္ဆိုးသြားပံုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ ဆက္ေျပာခ်င္စိတ္မရွိေတာ့။ မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါ အသစ္တစ္ထည္ ကို ထပ္ယူဖုိ႔ ေကာင္တာ ရွိရာကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ ထြက္သြားလိုက္တယ္။ BYE BYE လုိ႔ တခြန္းေတာင္ သူ ႏႈတ္ဆက္မသြားပါဘူး။
ကိုယ့္ကိုကုိယ္ ရြံရွာမိတယ္။
ေယာက်ာ္းကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တာျခင္းအတူတူ မိန္းမလို စိတ္ေကာက္တတ္တဲ့ ေဂး နဲ႕ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္လို သေဘာထာျပည့္၀တဲ့ ေဂး ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စားရွိတယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ယူဆမိတယ္။


xxxxxxxxxxxxx

ဆံပင္က ေရစိုစိုေတြကို ေျခာက္ေနေအာင္ သုတ္ၿပီးေတာ့ သီခ်င္းသံေတြနဲ႕ ဆူညံေနတဲ့အေမွာင္ခန္းဘက္ကို ျပန္မသြားေတာ့ဘူး။ ေရာက္ေရာက္ျခင္းတုန္းက ျဖတ္ေလ်ာက္ဖူးတဲ့ အခန္းေတြဖက္ကိုသြားၾကည့္မိတယ္။ mini cinema ပံုစံေလး လုပ္ထားတဲ့ အခန္းထဲမွာ ပက္လက္လွန္အိပ္လုိ႔ရတဲ့ ကုတင္ပံုစံေလးေတြ အမ်ားႀကီး တခ်ိဳ႕သူေတြက ေစာင္ပါးပါးေလးျခံဳၿပီး အိပ္ေနက်တယ္။ ေရာက္ေရာက္ျခင္းတုန္းက အဲ့ဒီ့ ပိတ္ကားေပၚမွာ ဘာမွ မျပထားေပမယ့္ အခု လည္း ဘာဆိုဘာမွ မျပထားဘူး။ သူ႔ အခ်ိန္ နဲ႕ သူ ျပတယ္ ထင္တာပဲ။ သူနဲ႕ ကပ္ရက္ အခန္းက်ယ္ႀကီးကို ၾကည့္မိတယ္။ အခန္းက ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို က်ယ္ပါတယ္။ လက္မ ၅၀ ေက်ာ္ ေလာက္ရွိမယ့္ SONY TV ႀကီးကို အခန္းရဲ႕ အလည္တည့္တည့္မွာ ခ်ိတ္ထားတယ္၊ အခန္းရဲ႕ ေဒါင့္နားေလာက္မွာ GYM ေတြမွာေတြ႕ရတဲ့ စက္တခ်ိဳ႕ကို ထားထားတယ္။ ထုိင္ၾကည့္ဖို႔ရယ္ လွဲၿပီးၾကည့္လို႔ရေအာင္ရယ္ ဆိုဖာ အတန္းရွည္ႀကီး၊ ခုနက ဆူညံေနတဲ့ အသံေတြ ဘာဆိုဘာမွ မၾကားရေတာ့ဘူး၊ အထဲမွာ TV ၾကည့္ေနတဲ့ သူေတြကို မသိမသာ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ အသက္ ၃၀ ေက်ာ္ေလာက္နီးပါးခ်ည္း။ ကၽြန္ေတာ္ ၀င္လာတာကို တခ်ိဳ႕က လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။ ၁၅ ေယာက္ေလာက္ ထုိင္ဖုိ႔ ေနရာ ရွိတဲ့ ေနရာမွာ ၅ ေယာက္ေလာက္ပဲရွိတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္က အစြန္ဆံုးက ေျခေထာက္ပါ ဆင္းလုိ႔ရတဲ့ ေနရာမွာ သြားထုိင္လိုက္တယ္၊ အနားမွာ ခ်ထားတဲ့ အျပာရင့္ရင့္ ဂြမ္းေစာင္ပါးပါး ကို ယူၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေျခေထာက္ေတြကို ျခံဳထားလိုက္တယ္။ TV ကဖြင့္ထားတာက HBO ရုပ္သံလုိင္းပါ။ Daniel Craige သရုပ္ေဆာင္ထားတဲ့ Dream House ရုပ္ရွင္ကို ျပေနတယ္။ TV ႀကီးႀကီးနဲ႕ ရုပ္ရွင္ ခုမွ ၾကည့္ဖူးလို႔လား မသိဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ အၿပီးထိ ၾကည့္ဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ အခန္းေထာင့္ေတြမွာပါ Home theater system ေၾကာင့္လားမသိဘူး။ တကယ့္ရုပ္ရွင္ရံုထဲမွာ ၾကည့္ေနတာနဲ႕ တူတယ္။ အသံ က ၾကည္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ထုိင္ေနတဲ့ ေနာက္ဖက္ကေနထြက္ထြက္လာတယ္။ TV နဲ႕ ထုိင္ေနတဲ့ ေနရာက ၁၅ေပ ေလာက္ေ၀းပါတယ္၊ အခန္းရဲ႕ မ်က္ႏွာက်က္ေပၚမွာ LED စူးစူးရွရွ မီးလံုးေလးကို တန္းစီပီး ထားထားတယ္၊ အဲ့ဒီ့ မီးေတြက အေရာင္တမ်ိဳးၿပီး တမ်ိဳး ေျပာင္းတယ္။ ရုတ္တရက္ ေျပာင္းတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ တျဖည္းျဖည္းျခင္းေျပာင္းသြားတာ။ အခန္းထဲ မွာ ရနံ႕တစ္ခုရွိတယ္။ စိတ္ေတြကို ၿငိမ္သြားေစတဲ့ တည္ၿငိမ္တဲ့ ရနံ႕တစ္ခု။ ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ဖူးတဲ့ ရနံ႕ဖေယာင္းတုိင္ တခုခုကို ထြန္းထားပံုပါပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္ ရုပ္ရွင္ ထဲမွာ စိတ္ကို ႏွစ္ထားလုိက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ေထာင့္မွာ အခန္းတံခါးတစ္ခု ရွိေနေသးတာကို အဲ့ဒီ့ ထဲက လူတစ္ေယာက္ ထြက္လာမွ သတိထားမိတယ္။ အခန္းတံခါးမွာ လည္း ဘာစာမွ မကပ္ထားပါဘူး။ ဒီလူမ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါနဲ႕ သုတ္ေနပံုရေတာ့ Steam Room ပဲျဖစ္မွာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ ထုိင္ရာက မထခ်င္တာနဲ႕ မစပ္စုေတာ့ပါဘူး။ Daniel Craig ကို SKYFALL မွာ သရုပ္ေဆာင္ထားတာကို ပိုၿပီးသေဘာက်တယ္။ အထူးသျဖင့္ ေရခ်ိဳးတဲ့အခန္းေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္ေဘးနားက လူက အခန္းအ၀င္၀နားကို လွည့္ၾကည့္ေနတာ ကိုသတိထားမိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ပါ လွည့္ၾကည့္လုိက္တယ္။ အို... ။ Asia ေတြမွာ အခုလို size မ်ိဳး ပိုင္ဆုိင္တဲ့ သူကို ကၽြန္ေတာ္ တခါမွ မေတြ႕ဖူးပါဘူး။ အရပ္က အနည္းဆံုး ၆ေပေက်ာ္တယ္။ မ်က္ႏွာရယ္၊ ပိန္ပိန္းပါးပါး နဲ႕ muscle ေလးေတြရွိေနတာရယ္၊ မာန္မဖီေနေပမယ့္ ၃မိနစ္ေလာက္စိုက္ၾကည့္ခ်င္စရာေကာင္းတဲ့ ခပ္ႀကီးႀကီး ခပ္ရွည္ရွည္ ပစၥည္းကို ပိုင္ဆုိင္ထားတာရယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အရွက္မရွိ သူ႔ကို ၾကည့္ေနမိတယ္။ ဟိုက္... သူ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေနတဲ့ ေနရာ ကို လမ္းေလ်ာက္လာတယ္။ underwear မပါဘဲ လူေတြေရွ႕မွာ အထူးသျဖင့္ ေဂးေတြခ်ည္းထုိင္ေနတဲ့ ေရွ႕မွာ လမ္းေလ်ာက္ရဲတဲ့ သတိၱမ်ိဳးကို အားက်မိတယ္။ သူ႔ ပစၥည္းဘယ္ေလာက္ႀကီးေၾကာင္းကို ၾကြားေနသလိုမ်ိဳး။ ေျခဆင္းထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေျခရင္က ထုိင္ခုန္အစြန္းေလးမွာ လာထုိင္တယ္။ မဆီမဆုိင္ ရင္ခုန္သံေတြ ပိုျမန္လာသလုိပဲ။ ဘာလို႔မ်ား ေဂး ျဖစ္တာေတာင္ ဒီေလာက္ထိ ၿပီးျပည့္စံုေနရတာလဲ။ ထုိင္တာ ၅ မိနစ္ မၾကာပါဘူး သူထသြားတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြေနာက္ကို TV ၾကည့္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြအားလံုးက လိုက္ပါသြားတယ္။ အလယ္နားမွာ ထိုင္ေနတဲ့ အသက္ ၄၅ ေက်ာ္ သံုးေယာက္က တိုးတိုးတိုးတိုးနဲ႕။ သူတို႔ ၃ေယာက္ စလံုးက သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ပံုရတယ္။ သာမန္လူေတြလို အိမ္ေထာင္တစ္ခု မိသားစု တစ္ခုကို ပို္င္ဆုိင္ခြင့္ မရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဂးေတြမွာ အသက္ႀကီးတဲ့ အထိ တေယာက္ကို တေယာက္ ကူညီေဖးမ ေပးဖုိ႔ သူငယ္ခ်င္း ေတြ တကယ့္ကို လိုအပ္ေနပါတယ္။ သူတုိ႔ ၃ေယာက္ကိုၾကည့္ၿပီး အဲ့ဒီလုိ အသက္ႀကီးတဲ့ အထိ ေဘးနားမွာ တူတူေနမယ့္ သူငယ္ခ်င္း ေတြကို လုိခ်င္မိတယ္။ သူ အျပင္ကို ထြက္သြားေတာ့မွ အားလံုး TV ကိုျပန္ၾကည့္ၾကတယ္။ ဇာတ္လမ္းၿပီးတဲ့ အထိ ကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္ျဖစ္သြားတယ္။ ဇာတ္လမ္း၃ပံု ၂ ပံုေလာက္ကေန စၾကည့္လုိ႔လားမသိဘူး။ ဇာတ္လမ္းတခုလံုးကို အစက ေနျပန္ၾကည့္ခ်င္မိတယ္။ ရုပ္ရွင္ ၿပီးရင္ ရုပ္ရွင္ ရံုထဲက ထြက္သြားသလို အကုန္ထၿပီးထြက္သြားၾကတယ္။

TV ၾကည့္တဲ့အခန္းရဲ႕ ေဘးနားမွာ ကြန္ပ်ဴတာခန္းေလးရွိတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာက ၂၇ လက္မ iMac  ၂ လံုးတည္းပါ။ iMac ဆိုတာနဲ႕တင္ကို ၂လံုးတည္းက လံုေလာက္ေနပါၿပီ။ အျပင္က computer ေတြမွာ log in ကို အေရးႀကီးကိစၥမရွိဘဲ မ၀င္ခ်င္တာေၾကာင့္ သြားၿပီးမသံုးေတာ့ပါဘူး။ ေရေသာက္ခ်င္လာတာနဲ႕ ေရေသာက္ရမယ့္ ေနရာကိုရွာမိတယ္။ ေရပူေရေႏြး စက္ရဲ႕ ေဘးမွာ အသင့္ေဖ်ာ္တဲ့ tea bag ေလးေတြကို ႀကိမ္ျခင္း ေလးနဲ႕ စီစီရီရီထည့္ေပးထားတယ္။ ေပးထားတဲ့ ၀င္ေဆာင္မႈေလးက တကယ့္ကို ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ တခ်ိဳ႕သူ ေတြ အ၀တ္အစားလဲၿပီး အျပင္ထြက္သြားတာကို ေတြ႕လုိက္ရတယ္။

xxxxxxxxxxxxx

ေရေသာက္ၿပီး ေတာ့ ပါးစပ္ကို ေဆးခ်င္တာနဲ႕ Hand Wash Basin ရွိရာကိုသြားလိုက္တယ္။ တခ်ိဳ႕ အခ်ိဳးအေကြ႕ေလးေတြမွား ရွိတတ္တယ္။ Basin ေပၚမွာ တင္ထားတာက အျပည့္အစံုပါပဲ၊ Hotel ေတြမွာ ေပးထားတဲ့ တစ္ခါသံုး သြားတိုက္တံ ေတြ၊ mouthwash အတြက္ ပုလင္းႀကီးႀကီး တစ္ပုလင္း၊နဲ႕ ပါးလုပ္က်င္း ဖုိ႔ တစ္ခါသံုး ခြက္ေလးေတြ၊ ေနာက္... တစ္ခါသံုး မုတ္ဆိတ္ရိတ္ဓားေတြ။ mouthwash နဲ႕ ပါးလုပ္က်င္း လိုက္ေပမယ့္ စိတ္ထဲ က သြားတုိက္ခ်င္လာတယ္။ သြားတုိက္ဖုိ႔ သြားတိုက္ေဆး ေတာင့္ေလးကို ယူၿပီး တိုက္လုိက္တယ္။ ပါးစပ္ထဲက ဆပ္ျပာနံ႕ လို ေမႊးတဲ့ အနံ႕တစ္ခု ရလိုက္တယ္။ ေဘးမွာ လာၿပီး မ်က္ႏွာသစ္တဲ့ ေကာင္ေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကို လွည့္ၾကည့္တယ္။ စိတ္ထဲမွာ တစ္ခုခုေတာ့ မွားေနၿပီဆုိတာ သိတာနဲ႕ ေဖာက္ထားတဲ့ တစ္ခါသံုး  သြားတုိက္ေဆး ဘူးေလးေပၚက စာကို ဖတ္ၾကည့္လုိက္တယ္။ စားထားတဲ့ ညေနစာေတြကို ျပန္အန္ၿပီး မထုတ္ရံုတမယ္ ပါးစပ္ကို အေခါက္ေပါင္းမ်ားစြာ ေဆးလုိက္ရတယ္။ ရွက္တာရယ္၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ရီခ်င္တာရယ္၊ ဟူး...။ တကယ္ေတာ့ ခုနက ကၽြန္ေတာ္ သံုးလုိက္တာက သြားတုိက္ေဆး ဗူးေလးမဟုတ္ဘဲ shaving cream ဗူးေလးပါ။ သြားတိုက္ေဆး tube ေလးလို တပံုစံထဲ ထုတ္ထားတဲ့ အဲ့ဒီ့ တံဆိပ္ကို စိတ္ထဲကေန ဆဲပစ္လုိက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လုိ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္မ်ား မွားၿပီးၾကၿပီလဲ။ မ်က္ႏွာေတြ ဘာေတြသစ္လိုက္ေတာ့ လူက လန္းဆန္းသြားတယ္။ သီခ်င္းသံေတြ ဆူညံ ေနတဲ့ အခန္းထဲ ကို ေနာက္တေခါက္ သြားမိတယ္။ အိပ္ခ်င္စိတ္ဆိုတာ နတၱိ။


1990 ေလာက္တုန္းက သီခ်င္းေတြကို remix ျပန္လုပ္ထားတယ္။ မ်က္လံုးမွိတ္ၿပီး နားေထာင္ခ်င္တာနဲ႕ ပက္လက္လွန္ ၿပီး လွဲအိပ္ေနၾကတဲ့ သူေတြၾကားမွာ သြားအိပ္လိုက္တယ္။ မ်က္ႏွာက်က္ေပၚက အနီေရာင္ မီးေရာင္ေတြရယ္၊ ေအးစက္စက္ အခန္းအပူခ်ိန္ရယ္၊ gay ေတြရယ္၊ အရင္တုန္းက အခါခါနားေထာင္ ခဲ့ဖူးတဲ့ သီခ်င္သံရယ္၊  အခ်စ္ ဆိုတာမရွိ၊ အလြမ္း ဆိုတာမရွိ၊ ဘာဆိုဘာမွ သတိမရဘဲ လက္ရွိ ပစၥဳပၸန္တစ္ခုပဲ ရွိေနတယ္။ တခါမွ မခံစားဖူးတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈတစ္ခု ။ ေဘးနားက လူက လက္ေတြကို လာကိုင္တယ္။ ေအးစက္ေနတဲ့ လက္ေတြေၾကာင့္ ရုတ္တရက္လန္႔သြားမိတယ္။ အခန္းက တေယာက္မ်က္ႏွာတေယာက္ ျမင္ဖုိ႔ဆုိတာ မလြယ္ေရးခ်မလြယ္၊ ခပ္ေရးေရးသာ ျမင္ရတဲ့ သူ႔မ်က္ႏွာကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အသက္အမ်ားႀကီးႀကီး တာ ေသခ်ာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ လက္ေမာင္းေတြကို လာၿပီး ဖြဖြေလးနမ္းတယ္။ သူ႔ နားက စေတာ္ဘရီလို berry သီး မ်ိဳးရဲ႕ အနံ႕တစ္ခုကို ရလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာဆိုဘာမွျပန္လုပ္ခ်င္စိတ္မရွိဘူး။ သူ႔လက္ေတြက သာ လႈပ္ရွားလို႔။
အို... ကၽြန္ေတာ့္ညာဖက္မွာ အရပ္ ၆ေပေလာက္ရွိတဲ့ ခပ္ထြားထြားလူတစ္ေယာက္လာအိပ္ျပန္တယ္။ လူႏွစ္ေယာက္စလံုးရဲ႕ လက္ေတြက …. ဟူးးးးးးးးးး။ ထလိုက္ရင္ေကာင္းမလား၊ ဆပ္ၿပီးအိပ္ရင္ေကာင္းမလား။ ကၽြန္ေတာ့္ ညီေလး က တုပ္တုပ္မွ မလႈပ္။ စေတာ္ဘယ္ရီ နံ႕ေတြနဲ႕ လူက ကၽြန္ေတာ့္တုန္႔ျပန္မႈ မရလုိ႔လားမသိ၊ ကၽြန္ေတာ့္ လက္ေတြကိုပဲ ကိုင္ထားေတာ့တယ္။ ညာဖက္က လူထြားႀကီးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဖက္ထားတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ပုခုံးကို မွီၿပီး အိပ္တယ္။ ဘာလုိ႔လည္း မသိဘူး၊ သူ႔ကိုၾကည့္ရတာ ၀မ္းနည္းေနသလိုပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တေယာက္နဲ႕ တေယာက္စကားတခြန္းမွ မေျပာပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ ဆံပင္ေတြကုိ ပြတ္သပ္ေပးမိတယ္။ စေတာ္ဘယ္ရီနံ႕နဲ႕ လူက ကၽြန္ေတာ့္ လည္ပင္းေတြကို တခ်က္ နမ္းၿပီး အနားက ထသြားတယ္။ သူ႔ေနရာလြတ္သြားေတာ့ body တုတ္တုတ္၊ လူတစ္ေယာက္ ၀င္အိပ္တယ္။ အို... တခ်ိဳ႕လူေတြ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အိပ္ေနတဲ့ သူေတြရဲ႕ အဓိက ေနရာကိုလက္နဲ႕ လိုက္စမ္းတယ္။ ဟာာာာာာာ...။ ကၽြန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီေလးကို ခၽြတ္လိုက္ၿပီး...အို။ ဘယ္ကမွန္းမသိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ေခါင္းကို ခ်က္ခ်င္းပဲပုတ္ထုတ္ျပစ္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီေလာက္ေတာင္ ပဲလား။ gay ေတြရဲ႕ လိင္စိတ္က အဲ့ဒီ့ေလာက္ေတာင္ေၾကာက္ဖို႕ေကာင္းေနတာလား။ ကၽြန္ေတာ္ေကာ ဘာထူးလုိ႔လဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ပုတ္ထုတ္လိုက္တဲ့ သူကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၀တုတ္ႀကီးမဟုတ္ေပမယ့္ သာမန္လူထက္ေတာ့ ၀ ေနတယ္။ ခုနက လူေနရာမွာ ၀င္လာတဲ့ ဘယ္ဘက္က လူ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ဘတ္ေတြကို လာၿပီး ပြတ္ျပန္တယ္။ ဟိုက္။

ဘာေတြလဲကြာ....။ လုိ႔ အက်ယ္ႀကီးေအာ္ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ နဲ႕ အသက္သိပ္ကြာမယ့္ပံုမေပၚဘူး။ ႏွာတံစင္းစင္းေလးကိုေတာ့ အေမွာင္ထဲမွာ ေကာင္းေကာင္းျမင္ရတယ္။ ပုခံုးေပၚမီထားတဲ့ ညာဖက္ကလူထြားႀကီးရဲ႕ ေခါင္းကို ေျဖးေျဖးေလး ဖယ္လိုက္တယ္။ သူလည္း အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီလားေတာင္ ထင္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ဘတ္ေတြေပၚက လက္ကို ကိုင္လုိက္ၿပီး သူ႔ ကို ျပန္ၿပီး ပြတ္သပ္ေနလုိက္တယ္။ သူ႔ရဲ႕ကုိယ္ရနံ႕ေၾကာင့္လား။ ဆပ္ျပာနံ႕သင္းသင္းေလးနဲ႕ ရနံ႕ေၾကာင့္လား။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ ရဲ႕ အဓိက ေနရာဆီကို လက္ေရာက္သြားတယ္။ ဟိုက္...။ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာ္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို သိုင္းဖက္လုိက္တယ္။ ဘယ္ကေန ဘယ္လုိ ၀င္လာမွန္းမသိတဲ့ လက္ေတြက သူ႔ ညီေလးကို လာကိုင္ၾကတယ္။ သူက ခပ္မာမာပဲ၊ (စိတ္ဓာတ္ကို ေျပာတာပါ) ။ အဲ့ဒီ့လက္ေတြကို ဖယ္လိုက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ႔ အေပၚကို ေမွာက္အိပ္ဖုိ႔ ဆြဲတင္လို္က္တယ္။ သူတို႔ရင္ဘတ္က muscle ေတြနဲ႕ ယွဥ္လိုက္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အသားေတြက ေပ်ာ့လို႔။ သူ႔ လည္ပင္းေတြကို နမ္းလိုက္မိတယ္။ သူ ယားလို႔ ခပ္တိုးတိုးရီၿပီး သူ႔ ကၽြန္ေတာ့္လည္ပင္းကို သိုင္းဖက္တယ္။ အားရပါးရနမ္းတယ္။ ဟိုး...ကေလးဘ၀တုန္းက လူႀကီးေတြ လည္ပင္းကိုနမ္းၿပီး ယားေအာင္လုပ္တဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ျပန္သတိရမိသြားတယ္။ အို... မေနႏုိင္ေအာင္ကိုပါပဲ။ တဟားဟားနဲ႕ေရာ..အား.....လုိ႔ေရာ အသံေပါင္းစံုနဲ႕...။ Oh my god ဆုိၿပီး မထြက္စဖူး စကားလံုးေတြကိုေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ ေအာ္မိရက္သား။ သူ႔နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္သူ ေတြျဖစ္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ။ သူ႔ ရင္ဘက္ေပၚက ႏုိ႔သီးေခါင္းေလးကို...စုပ္မိလ်က္သား။
ဒီလိုနဲ႕...ဒီလိုနဲ႕... ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းခ်စ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္နဲ႕ sex လုပ္သလိုမ်ိဳး ခံစားမႈမ်ိဳး ခံစားလိုက္ရတယ္။ တဟားဟား နဲ႕ အသံအက်ယ္ႀကီး ရီလိုက္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ ပုခံုးကို ပုတ္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္မိတယ္။ အို... လူ ၃ ေယာက္ေလာက္ လာၿပီးၾကည့္ေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ နဲ႕ သူ အတူတူ ရီလိုက္မိျပန္တယ္။  အခ်ိန္ေတြကို ရပ္တန္႕ထားခ်င္ေလာက္ေအာင္ပါပဲ။ ပါးစပ္ေတြ ေညာင္းတဲ့ အထိကို သူ႕ကို ….။ အသက္ရွဳသံေတြ ျမန္သထက္ ျမန္လာတယ္။ သူ႔ရဲ႕ လက္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဆံပင္ေတြကို ခပ္ဖြဖြ ဆုပ္ထားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ခဏအနားယူလုိက္ၿပီး သူ႔လည္ပင္းေတြကို သြားနမ္းလိုက္တယ္။ သူ...ကၽြန္ေတာ့္ကို တိုးတိုးေလးကပ္ေျပာတယ္။ အဂၤလိပ္လို ေျပာတယ္။ သူ႔ရဲ႕ အသံထြက္က US ကိုသြားၿပီးျပန္လာေနတဲ့ အသံမ်ိဳး၊ `ႏိုး´ ဆိုတဲ့ တခြန္းပဲ ကၽြန္ေတာ္ေျပာမိတယ္။ AIDS ဆိုတာကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လန္႔ေနတာအမွန္ပါ။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ၾကာသြားလည္းမသိပါဘူး၊ သူ အသံက်ယ္က်ယ္ ေအာ္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ပါးေတြကို သူ႔လက္ေတြနဲ႕ သုတ္ေပးတယ္။ သူ႔ကို ခဏေလး ဖက္ထားၿပီး ေရသြားခ်ိဳးဖုိ႔ေခၚတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မလိုက္သြားရဲဘူး။ သူနဲ႕ မွ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ရွက္ေနမိတယ္။ တခါမွ အဲ့ဒီေလာက္ မေပ်ာ္ဖူးဘူးရယ္။ သူ အတင္းလက္ဆြဲေခၚလုိ႕ အေနာက္ကေနလုိက္သြားမိတယ္။ မွန္ေတြခ်ည္း ကာထားတဲ့ လူသြားလမ္းေပၚကို ေရာက္ေတာ့ သူ႔မ်က္ႏွာကို ေကာင္းေကာင္းႀကီးျမင္လုိက္ရတယ္။ ႏွလံုးေရာဂါရွိရင္ တခါတည္း ေသသြားမလားပဲ။ ႏွာတံစင္းစင္း မ်က္လံုးျပဴးျပဴး၊ ေမးရိုးစပ္စပ္၊ အို...။ ကၽြန္ေတာ္ သူ ေျပာတာကို ဘာလို႔ မလိုက္ေလ်ာမိတာပါလိမ့္။ သူ အဲ့ေလာက္ထိ ရုပ္ေျဖာင့္လိမ့္မယ္လုိ႔ အေမွာင္ထဲ မွာ မထင္မိတာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ခုန္သံေတြ ပိုၿပီး ဆူညံသြားတယ္။ ေရပန္းေအာက္နားေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေရအပူခ်ိန္ကို သူက စမ္းေပးတယ္။
`ရၿပီ.... ခ်ိဳးေတာ့´
သူက ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အမ်ားႀကီး အသက္ငယ္ပံုပါပဲ။ ေဘးခ်င္းကပ္မို႕ သူေရခ်ိဳးတာကို ၾကည့္ေနမိတယ္။
ဒီလူ gay ေရာဟုတ္ရဲ႕လား။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔နားသြားၿပီး ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ နမ္းခ်င္ေပမယ့္ မနမး္ရဲပါဘူး။
သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျမင္သြားၿပီး စိတ္ညစ္သြားၿပီလား။ ေရခ်ိဳးၿပီးေတာ့ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို ခဏေစာင့္တဲ့။
သူ မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါ အသစ္ႏွစ္ထည္သြားယူလာတယ္။ ေရစိုတာေတြကို သုတ္ေနရင္း
`ငါက မင္းကို ႏုိင္ငံျခားကေနလာတယ္ထင္တာ... မင္းက အဂၤလိပ္လုိေျပာေနေတာ့´ သူ႔ ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးေလးကို နမ္းခ်င္စိတ္ေတြ။ ဟူးးးးးးးးး။
`ႏိုး...ငါက ဒီႏုိင္ငံကေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ျမန္မာျပည္ကလာတာပါ၊ ငါဘာလို႔ အဂၤလိပ္လို ေျပာမိမွန္းမသိပါဘူး၊ မင္းလည္း အဂၤလိပ္လို ေျပာတာပဲေလ´ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေအာ္မိယံု၊ ေယာင္တာေတြ၊ တခ်ိဳ႕ ဟိုဟိုဒီဒီ စကားေလးေလာက္ပဲ ေျပာမိတာပါ။
`မင္း ဒီမွာ ေနအံုးမွာလား´
`အင္း...မင္းေရာ´
သူ႔ ေခါင္းက ဆံပင္တိုတုိေလးကို မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါနဲ႕ အားရပါရ သုတ္ေနတဲ့ ပံုေလးက တကယ့္ကို ခ်စ္စရာေကာင္းတာ အမွန္ပါ။
`ငါ...ျပန္ေတာ့မယ္၊ ´ တဒဂၤေတြ႕လုိက္တဲ့ သူတေယာက္ကို တစ္သက္လံုးအနားမွာ ရွိေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြျဖစ္ေနတာ ကိုက ကၽြန္ေတာ္ရူးေနတာလား။ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ၀မ္းနည္းသြားတယ္။ အနည္းဆံုးေတာ့ သူနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခ်င္မိတယ္။
`အင္း... bye bye´
`bye..´ သူ႔ အျပံဳးေလးေတြ။ အို။
ကၽြန္ေတာ့္ဆံပင္ေတြကို ေျခာက္ေအာင္ သုတ္လိုက္ၿပီး Locker ရွိရာကို ေလ်ာက္သြားလိုက္တယ္။ ဘယ္အခ်ိန္ရွိၿပီလဲ ဆိုတာကို သိခ်င္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ locker ေလးကို ဖြင့္ၿပီး ဖုနး္ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၃နာရီေတာင္ ထိုးေတာ့မယ္။ Facebook မွာ တခ်ိဳ႕ေပးထားတဲ့ comment ေတြကို ၾကည့္ခ်င္ေတာ့ ဖြင့္လိုက္ေပမယ့္ လိုင္းက လံုး၀မမိ။ underground မွာ ျဖစ္လုိ႔လည္းေနမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ locker ကို ျပန္ပိတ္လိုက္ၿပီး အျပင္ထြက္လိုက္ေတာ့ အ၀တ္အစားေတြကို ၀တ္ၿပီးသားသူ႔ကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ေက်ာပိုးအိပ္ေလတစ္လံုးရယ္၊ သူ႔ပံုစံက ေက်ာင္းတတ္ေနတုန္း ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္နဲ႕ပိုၿပီးတူတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ကို ေတြ႕ေတာ့ ေခါင္းေလး တခ်က္ညိတ္ျပတယ္။
တခုခု ဆံုးရွံဳးလိုက္ရသလုိ ခံစားလိုက္ရတယ္။
ရင္ဘတ္ထဲ... ေလဟာနယ္ တစ္ခု ၀င္ေရာက္လာတယ္။
Locker ေတြေဘးက နံရံကပ္မွန္ အႀကီးႀကီးကို ၾကည့္ၿပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ရြံမိတယ္။



ခ်စ္တဲ့
သိုးငယ္။


(အေၾကာင္းအရာ အားလံုးသည္ စာေရးသူ ကၽြန္ေတာ္ သိုးငယ္ ၏ စိတ္ကူးသက္သက္သာ ျဖစ္ပါသည္)

PS. ေခါင္းစဥ္ကို ဘာေပးရမွန္း ကိုေတာ္ေတာ္ေလးစဥ္းစားယူလုိက္ရတယ္။ ဒီစာကိုေရးတိုင္း နားေထာင္ျဖစ္တဲ့ မဒီ ရဲ႕ ၀မ္းနည္းမိုးတိမ္ ဆိုတဲ့ သီခ်င္း ေခါင္းစဥ္ေလးကိုပဲ ေပးမိသြားတယ္။












Apr 28th

ခ်စ္သူေျပာေသာ သၾကၤန္ေႏြ ဇာတ္သိမ္း

By Stephan

၁၇.၄.၂၀၁၄ ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႕

          မနက္မိုးလင္း မားမားႏွင့္ က်ေတာ္ ေစာေစာထ ျပီး အိမ္က ဘုရားကို သစ္သီးဆြမ္းကပ္ ရိွခိုးျပီး ေရႊဘုန္းပြင့္ ႏွင့္ ဆူးေလ သို႕သြားျပီး ေကာင္းမႈကုသိုလ္လုပ္ၾကသည္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ဘိုတေထာင္ဘုရား တြင္ ငါးမ်ားလိပ္မ်ားေတာ့ မလႊတ္ျဖစ္ခဲ့။ ဒါေၾကာင့္လား ေတာ့ မသိ က်ေတာ္ ေထာင္ေလးတခုထဲ ေရာက္သြားခဲ့သည္။ ဒါေပမယ့္ က်ေတာ္ ကိုယ္တုိင္ ေက်ေက်နပ္နပ္ ျပံဳးျပံဳးၾကီး ၀င္သြားခဲ့သည့္ ေထာင္ကေလးပါ။ ဘယ္သူ႕ကိုမွ အျပစ္မတင္ ရက္ပါ။

“ခေလး ႏိုးျပီလား”

“Good morning ကိုကို ႏွစ္သစ္မဂၤလာပါ ကိုယ့္ခ်စ္သူ တႏွစ္လံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႕ ျဖတ္သန္းႏိုင္ပါေစ”

ခ်စ္သူေလး၏ ဆုေတာင္း ေလးက ေတာ့ က်ေတာ့္ တႏွစ္တာလံုး အတြက္ ၾကီးမားတဲ့ အားအင္ၾကီးတခုပါဘဲ။ ကိုယ္လာခဲ့ေတာ့မယ္ေနာ္ ကေလး အိမ္မွာဘဲ မလား ”

“ဟုတ္ကဲ့ ကိုကို ခေလး အိမ္မွာဘဲ ၊ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္ ဒီေန႕ ဘတ္စ္ေကာ ရိွပါ့မလား ကိုရ”

“မရိွလည္း Taxi ငွားျပီးလာခဲ့မယ္ေလ ေရာက္ရင္ျပီးေရာမလား ခေလး ရ လိပ္စာ ေသခ်ာ ျပန္ေပးဦး။”

“ကို bus နဲ႕ဆို ********* ***** ရျပီလား လမ္းထဲေရာက္ရင္ ဖုန္းေခၚလိုက္ေနာ္ ခေလး လာၾကိဳမယ္”

က်ေတာ္လည္း တနာရီေလာက္ ေနေတာ့ ခေလး အိမ္ကို ဆုိက္ဆိုက္ၾကီးေရာက္သြားပါသည္။

“ခေလး ကိုယ္ ေအာက္မွာေရာက္ျပီ ”

“ဟုတ္ ဆင္းလာခဲ့မယ္ေနာ္ ခနေစာင့္ ”

T-shirt အျဖဴေလးႏွင့္ အိမ္ေန ပုဆိုးေလးကို ကပိုကယိုေလး ၀တ္ထား ပံုက ကေလး ေလး တေယာက္ ပု ဆိုးစ ၀တ္ ခါစ ႏွင့္ တူသည္။ အရမ္း အရမ္း ခ်စ္စရာေကာင္းသည္။ က်ေတာ့္ကို တံခါးဖြင့္ေပးျပီး အေပၚကို လက္ဆြဲေခၚသြားသည္။ အခန္းထဲ ေရာက္ေတာ့ တံခါး ေလာ့ခ္ ခ် လုိက္သည္။

“ကို ေခြ်းေတြ နဲ႕ Air con ေအာက္မွာ ခနထိုင္ေနေနာ္ တားတား ဒီမွာ ကိစၥေလး ျဖတ္လိုက္အုန္းမယ္”

“အင္း”

က်ေတာ္ ခေလးကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ထင္သည့္အတိုင္း ဖုန္းတလံုးႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္ေနသည္။ က်ေတာ္လည္း က်ေတာ့္ဖုန္းကို ထုတ္လိုက္သည္။ သူ႕အိမ္ က Wifi ရသည္ဘဲ။

“ခေလး Wifi password ကဘာလဲ”

“ကိုကို ******* ”

facebookေပၚတက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူကေလး က မီးစိမ္းေနသည္။

“ခ်စ္ ျပီးေသးဘူး လား ရညး္စားၾကီးေရွ႕ထားျပီ ဘယ္သူ႕နဲ႕ က်ဴေနတာလဲ”

“ ကိုခန ကို႕ကို မေန႕က ေျပာထားတဲ့ဟာ ဒီေန႕ စာရင္းရွင္းေနရလို႕”

“အဲ့ဒီေကာင္ ခုထိ မျပီးေသးဘူးလား ကိုယ့္နဲ႕ စာရင္းရွင္းမယ္လို႕ေျပာလုိက္”

“ကိုကလည္း မေကာင္းဘူးေလ မိုးနဲ႕သူနဲ႕ က သူငယ္ခ်င္းအရင္းေခါက္ေခါက္ၾကီးေလ တားတားဘဲ ရွင္းလိုက္မယ္ေနာ္”

ခေလးထလာျပီး ေတာ့ ကိုကို ဟိုတခါ အလုပ္ေလ်ာက္ဖို႕ ေျပာတဲ့ website ျပန္ ေျပာ ျပ ပါလား ဆိုေတာ့

“ခေလး ကြန္ပ်ဴတာဖြင့္လိုက္ပါလား ကိုတခါတည္း CV form တင္ေပးမယ္ မင္းေလးကို လႊတ္ထားရင္ေတာ့ တသက္လံုးေလ်ာက္မွာမဟုတ္ဘူး online ေပၚေရာက္တာနဲ႕ facebook က လြဲရင္ မ်က္စိထဲ ဘာမွမရိွေတာ့ဘူး ”

“ဟုတ္ ကို ကို ” ဆိုျပီး က်ေတာ္ ကို လွ်ာကေလး ျပဴတစ္ျပဴ တစ္လုပ္ျပီး ကြန္ပ်ဴတာ ဖြင့္ေပးသည္။

Mozilla လည္း ဖြင့္လုိက္ေရာ Myanmar Homo ေလးမ်ား web site က အခန္႕သင့္

“ဟဟ ဒါလာ း ခေလး ဟဟ ဒါဘာၾကီးေတြလည္း ကိုကိုရွက္တယ္ ”

“ကိုိကိုေနာ္ ခေလးကို မစနဲ႕ ”

က်ေတာ္ က video ေလးတခု ကို clickလုပ္ျပီးဖြင့္လုိက္သည္။ English gay sex video ေလးပါဘဲ။ ခေလးကို က်ေတာ့္ကို မီွျပီး ပြတ္တီးပြတ္သပ္ လာလုပ္ေနသည္။ video ၾကည့္ရင္း ရည္းစားေလးကို ဖက္ထားရေတာ့ တေယာက္ထဲ ၾကည့္ရတဲ့ ခံစားခ်က္ထက္ အမ်ားၾကီး သာပါတယ္ ဗ်ာ။ က်ေတာ္တို႕ တေယာက္ ကို တေယာက္ မွီရင္း video တစ္ခုျပီး တစ္ခုၾကည့္ ေနၾကသည္။ က်ေတာ္ လည္း ေတာ္ ေတာ္ ထ ေနသည္ေပါ့။ က်ေတာ္ ကေလးကို ငဲ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့

“အာ ခေလးက video ကိုေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမၾကည့္ဘဲ facebook ကိုလက္ထဲက မခ် မွန္မွန္ေျပာေနာ္ ဘယ္အေကာ င္နဲ႕ က်ဴေနတာလဲ ”

“ဟီးဟီး ေရာ့ ၾကည့္ ဘယ္သူနဲ႕မွ မက်ဴပါဘူးကိုရာ ဒါေပမယ့္ facebook ကို ရည္းစားထက္ပိုခ်စ္တယ္ ”

သူျပတာက ေတာ့ Korea က ဂ်ယ္ဂ်ဴက်ြန္းက ို အသြားမွာ ျမႈပ္သြားတဲ့ သေဘာၤ သတင္း

က်ေတာ္တို႕ ဒီသေဘၤာေလး အေၾကာင္း စိတ္မေကာင္းစြာ ေျပာေနမိၾကခ်ိန္ ဖုန္းက ၀င္လာသည္။ စိုင္းသူ တဲ့။

က်ေတာ္ ကေလးကို လွည့္ၾကည့္ျပီး “ဒီတခါ အျပတ္ရွင္းေတာ့ ေနာ္ သူငယ္ ခ်င္းေတြ ဘာေတြ လာလုပ္မေနနဲ႕ မၾကားခ်င္ဘူး”

“ဟုတ္ ကိုကို”

ခေလးႏွင့္ စိုင္းသူ ေတာ္ေတာ္ ေလး ၾကာေအာင္ ဖုန္းေျပာ ေနက်သည္။ က်ေတာ့္ ေရွ႕မွာ ျဖစ္လို႕သာ ယံု ရသည္။ ေတာ္ေတာ္ ရစ္ႏိုင္သည့္ အေကာင္ပါ။ သူလိုခ်င္သည့္ အေျဖ မရ မခ်င္း ဖုန္းက မခ်။ က်ေတာ္ မ်က္ရိပ္ မ်က္ကဲ ျပေတာ့ ခေလးက ေခါင္းညိတ္ ျပသည္။ က်ေတာ္ လည္း သည္းမခံ ႏိုင္ေတာ့ ေပါက္ကြဲ ေတာ့ မည့္ အခ်ိန္ ခေလး က ေနာက္ဆံုးအေျဖ ေပးရန္ ၾကိဳးစား သည္။

“ကဲပါ ခ်စ္တယ္ ခ်စ္တယ္ ဟုတ္ျပီလား ဖုန္းခ် လိုက္ေတာ့ေနာ္”

က်ေတာ္ ဖုန္းကို ဆတ္ခနဲ လွမ္းယူလိုက္ျပီး

“စိုင္းသူလား ကိုယ္က မိုးေလး ခ်စ္သူ ပါ ကိုယ္လည္း မင္းကို အရမ္းခ်စ္ တာဘဲ ကြာ အဲ့ေတာ့ ကိုယ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ၾကားထဲ လာ မေႏွာင့္ယွက္ေတာ့ နဲ႕ေနာ္ အိုေက ???”

ဖုန္းခ်လိုက္ျပီး ခေလး ကို မ်က္ေထာင့္နီၾကီးႏွင့္ ၾကည့္လိုက္သည္။ ခေလး အေၾကာက္ဆံုးက ဒီ အၾကည့္ဘဲ မလား တုန္ေနေအာင္ ေၾကာက္ျပီး

“ခေလး ဘာလုပ္မိလုိ႕လဲ ကိုရ”

“ဘာလုပ္မိလုိ႕လဲ ဟုတ္လား ရညး္စားၾကီး ငုတ္တုတ္ ထား ျပီး အေျဖ ေပးတာ ဒီ တခါ ဘဲ ၾကံဳးဖူးေတာ့တယ္ ကြာ ဘာလဲ မင္းကို အလိုလုိက္တယ္ ဆိုျပီး ေစာ္ကား တာ လား ခ်စ္တယ္ဆိုတာ မင္းအတြက္ ထမင္းစား ေရေသာက္ ဘဲလား ”

“ကိုက လည္း က်ေတာ္ ခ်စ္ တာ ကို တေယာက္ထဲ ပါ ကို ရာ ကို လည္း ျမင္ ေနတာဘဲကို ခေလးလည္း စိတ္ ညစ္တာ ဘဲ ကို ရာ ”

“ဒါေပမယ့္ မင္းဒီ လို မလုပ္ သင့္ဘူးကြာ” *********

က်ေတာ္တုိ႕ စကား ေတြလြန္လာကာ စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ ခေလး မ်က္ႏွာ ကို က်ေတာ့္ လက္တီး ခြပ္ခနဲ ၀င္ သြားသည္။ က်ေတာ္ လြန္သြားေတာ့ မွ အသိ ၀င္လာသည္။ ခေလး ဒူးတုတ္ျပီး မ်က္ႏွာအပ္ ကာ ငိုေနေလ သည္။ က်ေတာ္ တံခါး၀ ကို သြားက တံခါးဘုေလးကို လည့္ ရန္ ျပင္လိုက္ျပီး မွ ျပန္လွည့္ ကာ ဆိုဖာေပၚတြင္ ထုိ္္င္လုိက္သည္။ ႏွစ္ေယာက္သား စကား မေျပာဘဲ ေသြးေအးသည္ အထိ ေစာင့္ေနမိသည္။

ေနမင္းသည္ အေနာက္အရပ္ က်ဆင္း တိမ္ျမႈပ္သြားျပီး ညအေမွာင္ က တေလာကလံုးကို လႊမ္းျခံဳလိုက္သည္။ ခေလးကို ၾကည့္ေတာ့ ငိုျမဲ ငိုဆဲ ။ ေခ်ာင္မွာ ကပ္လ်က္ က်ေတာ္႕ကို ၾကည့္ေနသည္။ က်ေတာ္လည္း ေလပူေလး တစ္ခ်က္ မႈတ္ထုတ္လိုက္ျပီး ခေလး အနားကို တိုးကပ္သြားသည္။ ခေလးက က်ေတာ့္ ကို ပုခံုးတြန္႕ လ်က္ ေရွာင္ဖယ္ ေရွာင္ဖယ္ လုပ္ေလသည္။

“ကို မင္းကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ကေလးသိပါတယ္ကြာ မင္းကို အဲ့ေလာက္ခ်စ္လို႕လဲ ဒီလိုေတြ လုပ္မိတာပါကြာ ဘယ္သူ႕ကို မွ မက်ဴ ေတာ့ဘူူး လို႕ ကိုယ့္ကို ကတိ ေပးတယ္ မလား ”

“ခေလး ကတိ ေပးပါတယ္ ကိုရယ္ ခုက ခေလး က စတာ မဟုတ္ဘူးေလ ခေလးကို အတင္းေႏွာင့္ယွက္ေနတာေလ ကို မယံု ရင္ ေရာ႕ gmail နဲ႕ facebook password ကို အျမဲတမ္း ခေလးကို check လုိ႕ ရတယ္”

“မလိုေတာ့ပါဘူး ခေလးရာ ခ်စ္သူကို အျမဲ တမ္း သ၀န္တုိျပီး သံသယ ၀င္ေနရတာ အရမ္းပင္ပန္းပါတယ္ကြာ ကို အရင္ ရည္းစား နဲ႕ ဘာလို႕ ျပတ္တယ္ ဆိုတာ မင္း သိတာဘဲ ကြာ ကို အမုန္း ဆံုး အရာ ကို ကို မလုပ္ခ်င္ဘူး ”

ခေလးကို ဆြဲခ်ီျပီး က်ေတာ့္ ေပါင္ေပၚမွာ လဲေစလိုက္ျပီး သူ႕ပါးေလးကို ေရခဲ က်ပ္ထုပ္ေလး ထုိး ေပးခဲ့သည္။ က်ေတာ္ ခေလးကို အနမ္းေလး ငံု႕ေပးလိုက္သည္။ ျပီး ခေလး ေပၚမွ ခြကာ ပါး ႏွင့္ လည္ပင္း တို႕ကို နမ္းရႈပ္ လုိက္သည္။ ဒီ တခါ ေတာ့ ခေလး မျငင္းေတာ့ က်ေတာ့္ကို သိုင္းဖက္ျပီး ပြတ္သပ္ ေနသည္။ ခေလးရဲ႕ တီရွပ္ေလးကို လွန္ျပီး ႏို႕သီးေခါင္းေလး ေတြကို လွ်ာႏွင့္ ယွက္လိုက္ေတာ့ တြန္႕ခနဲ ျဖစ္သြားသည္။ လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႕ ရင္ဘတ္ ဗိုက္ တခု လံုးကို ကစား လိုက္ေတာ့ ထြန္႕ထြန္႕လူး ျပီး ခါးေလးက ေကာ့တက္လာသည္။ ပုဆိုးေလးကို ေျဖ ေလ်ာ့ လိုက္ျပီး ဒစ္ေၾကာင္းေလး တေလွ်ာက္ လ်က္လုိက္ ရာ  ညည္းသံေလး ေတြ ထြက္လာသည္။

ခုေတာ့ ခေလး တကိုယ္လံုး ေသခ်ာ ၾကည့္ခြင့္ရေပ ျပီ။ တကိုယ္လံုးကို ႏွလံုးသားေလးထဲ စြဲျမဲေအာင္ တစိမ့္စိမ့္ ၾကည့္ေနမိသည္။ ခေလးက က်ေတာ့္ အကီ် ၾကယ္သီးေလးေတြ တလံုးခ်င္းျဖဳတ္ေပးရင္း အနမ္းေလးကို ယုယ စြာ ေပးသည္။ လွ်ာခေလးႏွင့္ ေမႊ႕ ေတာ့ အလိုက္သင့္ေလး စုပ္ယူ ေပးေလ သည္။ ခါးပတ္ ေခါင္းေလးကို ျဖဳတ္ ေဘာင္းဘီကို ခ်ြတ္ခ်လိုက္ေတာ့ က်ေတာ့္ ပစၥည္းေလးက ခေလး မ်က္ႏွာ တည့္တည့္ေလးမွာ ေခါင္းညိတ္ ျပေနသည္။ ခေလးက အခြင့္အေရးကို လက္လႊတ္မခံ ေရႊပန္းထိပ္ေလးကို အားရပါးရ စုပ္လိုက္ေတာ့ ေျပာမျပ ေအာင္ အရသာ ရိွလွသည္။ ခါးကို ေကာ့ျပီး ခေလးပါးစပ္ကို အလိုက္သင့္ေလး လိဳးေပးလုိက္သည္။ ေတာ္ေတာ္ အစုပ္ေကာင္းတဲ့ ခ်စ္သူေလးေပါ့။ တကုိယ္လံုးကို ရိွန္းတက္လာျပီး ႏွလံုးခုန္ႏႈန္းေတြပင္ ျမန္လာသည္။

ခေလး ကို မခ်ီလိုက္ကာ က်ေတာ္ တို႕ ခုတင္ ေပၚ သို႕ လွဲခ် လုိက္ျပီး 69 လုပ္ၾကသည္။ က်ေတာ့္ က သူ႕ စအိုေလးကို လ်က္လိုက္ေတာ့ သူကေလး မေနႏို္င္ေတာ့။ လုပ္ပါေတာ့ ကိုရယ္တဲ့

က်ေတာ္ လည္း ခေလး ေပါင္ ႏွခုလံုးကို မလိုက္ျပီး စအုိ၀ ကို လွ်ာဖ်ားႏွင့္ လ်က္ ကာ ရသေလာက္ ထိုးသြင္း ကစားေပးလိုက္သည္။ သူေလး ညည္းသံေတြ က ဗေလာင္ဆူေအာင္ ထြက္လာသည္။ က်ေတာ္ လည္း ေပါင္ေအာက္ လက္ခေလး လွ်ိဳသြင္းျပီး ႏွေယာက္သား ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း အနမ္းေလးေတြ ေပး ကာ က်ေတာ့္ ေရႊပန္းထိပ္ႏွင့္ သူေလးရဲ႕ ခေရပြင့္ေလးကို မိတ္ဆက္ေပးလိုက္သည္။ သူေလး မ်က္လံုးေလး ေမွးစင္းလာျပီး ညညး္တြား ေနေလသည္။ အထုတ္အသြင္း ေလးငါးခါ ေလွ်ာ႕သြင္းရင္း အနမ္း ၾကမ္းၾကမ္းေလး စုပ္ေပးေတာ့ အငမ္းမရ က်ေတာ့္လွ်ာကို စုပ္ ကစား ေလသည္။ သူေလး အနာေျပေတာ့ လူခ်င္းခြာလိုက္ျပီး အရိွန္ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း တက္လိုက္သည္။ တခ်က္ တခ်က္ ေစာင့္ ေပးေတာ့ ေကာင္းလိုက္တာ ကိုရယ္ တဲ့။

ခေလး ေျခတေခ်ာင္းေလးကို ဆန္႕ခိုင္းျပီး ေဘးတေစာင္းေလး လုိးေပးလုိက္ သည္။ ေဘးေစာင္းေတာ့ ပိုသြက္ လာသလို သူ႕ေရႊပန္း ေလးကို လည္း ကစားေပးရတာ ပိုလြယ္သြားသည္။

“ခေလး ေကာင္းရဲ႕လား”

“ေကာင္းတယ္ကို အထဲထိ ကို ေရာက္တယ္ အာ နာနာ ေဆာင့္ ကို အား ”

က်ေတာ့္ ေရႊပန္းေလးကို ထုတ္ျပီး ေလးဖက္ေထာက္ခိုင္းလုိ္က္သည္။ က်ေတာ္ အၾကိဳက္ဆံုး ေလးေပ့ါ ခါးေလးကို ကိုင္ျပီး အား ရပါးရ ေဆာင့္ ေတာ့

“ကိုယ္ ခေလး ျပီး ခ်င္ လာ ျပီ”

“ခနေလး ပါ ခေလးရယ္ ခုမွ စေကာင္းတာ မလား ”

ခေလး ပုခံုးေလးကို ကိုင္လိုက္ေတာ့ ေနာက္လွည့္ျပီး အနမ္းေလးေတြ ေပးသည္။ က်ေတာ္ သူ႕ရင္ဘတ္ ေလးက ခ်ီမကာ မတ္တတ္ရပ္ေစလိုက္သည္။ အေနာက္ မွ ေရွ႕တိုးေနာက္ငင္လုပ္ျပီး သူ႕ေက်ာေလးကို အနမ္း ဖြဖြေလး ေတြ ရြာခ် လိုက္ သည္။ ခေလး က ခါးကို ပိုပို ျပီး ေကာ့ ေပးျပီး အရိွန္ေတြ တက္လာသည္။ သူ႕ ႏို႕သီး ေလးေတြ ဆြလိုက္ hand play လုပ္ေပးလိုက္ဆိုေတာ့ သူကေလး မိန္းေမာ ေနေလသည္။ ေတာ္ေတာ္ေလး လုိ္းျပီး ေတာ့ က်ေတာ္ လည္း ျပီး ခ်င္လာသည္။

“ခေလး ျပီး ၾကေတာ့မလား“

“အင္း ကို ျပီး လို္က္ေတာ့”

“ဒါဆို ခေလး ပက္လက္ ေလး လွဲလိုက္”

က်ေတာ္ လည္း ေလးငါးဆယ္ခ်က္ေလာက္ ေဆာ့ရင္း hand play လုပ္ေပးေတာ့ သူကေလး သုတ္ေတြ ပန္း ထြက္ လာသ ည္။ သူကေလး စအို က ညွစ္အား ေကာင္းလာေတာ့ က်ေတာ္ လည္း မခံႏိုင္ေတာ့ စအိုထဲ မွာ ပင္ ျပီး လိုက္သည္။ က်ေတာ္ စအိုထဲ မွ ထုတ္ရန္ ျပင္ေတာ့

“ကို ခန စိမ္ထားအုန္းေလ”

“ဟဟ ေတာ္ၾကာ ကြိဳင္ အထဲမွာ က်န္ေနမွာ ထုတ္မရဘဲ ေနအုန္းမယ္ ခေလး ရ ”

“ရပါတယ္ ကိုရ ပူပါနဲ႕ ဟီဟီး”

ခေလး သေဘာက် ခေနေလာက္ စိမ္ေပးထားလိုက္သည္။

“ခေလး လာ ေရခ်ိဳးၾကရေအာင္ကြာ”

က်ေတာ္တို႕ ေရေႏြးေလး စိမ္ ခ်ိဳးေတာ့ ႏြမ္းသမွ်ေတာ့ ေျပေပ်ာက္သြားသည္။ အဲ့ေတာ့ ေရပန္းေလးေအာက္မွာ ႏွစ္ေယာက္သား ေနာက္တခ်ီ ထပ္ဆြဲ ၾကျပီး  အိပ္ရာ၀င္လိုက္ၾကသည္။

ႏွစ္ဆန္းတရက္ ေလး ကုန္ဆံုးကာ ေနမင္းရဲ႕ အလင္း ေရာင္ က ေန႕ သစ္ ကို ၾကိဳဆိုလိုက္ပါသည္။

“ခေလး ထေတာ့ မိုးလင္းေနျပီ“

“အာ ကို က လည္း မထ ခ်င္ေသးဘူး ”

“မထခ်င္ေသးဘူးဆိုေတာ့ အႏိႈးခံခ်င္တယ္ေပ့ါ ဟုတ္လား ” က်ေတာ္သူ႕ စအို၀ေလး ကို ေထာက္လိုက္ျပီး ခလိေလး ထိုးလိုက္ေတာ့

“ဒီလူ ၾကီး ညကလည္း ဒီေလာက္လုပ္ျပီး ျပီကို ၾကိမ္းေနျပီ ကို ရ ”

“ကဲ ဒါဆို ထ ကိုျပစရာ ရိွတယ္ မ်က္စိေလးမွိတ္ ”

“ဟုတ္ ကို ကို ”

“ေရာ႕ ဒီမွာ ၾကည့္ ”

“ဟာ ကိုကို ….” ပါးစပ္ေဟာင္း သား ႏွင့္ မ်က္လံုးျပဴးၾကီး ႏွင့္ ခေလးေလးေပ့ါ

“ကို႕ကို လက္ထပ္ႏိုင္မလား ဟင္”

“Yes I do ” တဲ့ ဘယ္လုိ ေပ်ာ္မွန္း မသိေအာင္ ေပ်ာ္မိသည္ေပါ့

လက္စြပ္ေလးကို အျပန္ အလွန္ေလး စြပ္ ျပီး အနမ္းေလး ေတြ ေျခြခဲ့ ၾကျပန္ေသးသည္ေပ့ါ။

“ကို ခန ”

သူေလး ဖုန္းကို ထုတ္ျပီး  facebook ကိုဖြင့္ relationship status ေလးကို ျပင္လုိက္သည္။

Married to “လင္းလက္”

က်ေတာ့္ facebook ေလးကို သူေလးဘဲ ျပင္ေပးလိုက္သည္။

ယေန႕မွစကာ အၾကင္ အမ်ိဳးသားႏွစ္ဦးသည္ facebook သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို သက္ေသျပဳ ျပီး အၾကင္ လင္ေယာက်္ား အျဖစ္ သို႕ ေရာက္ရိွသြားျပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ။       

Jun 30th

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ လိင္တူခ်စ္သူ (အမ်ိဳးသား)မ်ား ရဟန္းျပဳခြင့္ရ မရ ?

By CicerNyinyi
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ လိင္တူခ်စ္သူ (အမ်ိဳးသား)မ်ား ရဟန္းျပဳခြင့္ရ မရ ? ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အမ်ိဳးသားတို့အတြက္ ေခတၱခဏမ်ွျဖစ္ေစ ရဟန္းေဘာင္တက္ခြင့္ရျခင္းသည္ ဘ၀အတြက္အလြန္ပင္မြန္ျမတ္၍ အေရးၾကီးေသာအခြင့္ျဖစ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း ? ခိုင္လံု ေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ားစြာ ရွိသည့္အနက္မွ ယခုဘုရား ၅ဆူ ပြင့္ရာ ဤဘဒၵကမၻာတြင္ ေနာက္ဆံုး ပြင့္ေတာ္ မူခဲ့ေသာ ေဂါတဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားသည္ ဘုရားျဖစ္ရန္ ဆည္းပူးျဖည့္က်င့္ခဲ့ရေသာ ပါရမီျဖည့္ရာဘ၀ ေလးသေခၤ်နွင့္ ကမာၻတစ္သိန္းတိုင္ရွိခဲ့ ေသာ္လည္းရဟန္းဘ၀ကို (၉) ဘ၀သာရရွိခဲ့ေပသည္။ ဤ အခ်က္တစ္ခု တည္းကပင္ရဟန္းဘ၀သို့ရာက္ရွိရျခင္း၏ အဖိုးတန္မွဳကို ေကာင္းစြာသိနိုင္ေပသည္။ ထိုျပင္ ျမတ္စြာဘုရားသက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္ကပင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ဆြမ္းခံျပန္၍ သီတင္းသံုးရာေက်ာင္းေတာ္သို့ေရာက္စဥ္ ေျခေတာ္ေဆးရာခံု၌ ေျခေတာ္ေဆးရင္း ေနာက္ပါ သံဃာေတာ္ တို့အား နုတ္ေတာ္ကပင္ဖြင့္၍ ‘ခ်စ္သားတို့ လူ့ဘ၀သည္ရခဲ့၏၊ဘုရားပြင့္ရာအခါသည္ၾကံုခဲ၏၊ ရဟန္းဘ၀သို့ေရာက္ရွိရန္ခက္ခဲ၏၊ ျမတ္ေသာတရားကိုက်င့္ၾကံ အားထုတ္ဖို့ရန္အတြက္ခက္ခဲ၏။ ျမတ္ေသာတရားကို ယံုၾကည္ေသာသဒၶါတရားနွင့္ျပည့္စံု ျခင္းသည္ခက္ခဲ၏။’’ ဟု ၾကံဳၾကဳိုက္ခက္ခဲလွေသာ ဒုလႅဗၻတရား ၅ပါးကို ေန့စဥ္ မိန့္ျမြတ္ ဆုံးမ ေတာ္မူခဲ့သည္။ ဤ အခ်က္သည္လည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ိဳးသားတို့အဖို့ မြန္ျမတ္ေသာ ရဟန္း ဘ၀သို့ေရာက္ ရွိရန္အတြက္ မည္မ်ွခက္ခဲသည္ကိုသိနိုင္ေပသည္။ ရဟန္းဘ၀ေရာက္ရွိျခင္းသည္မည္သို့ေသာ အက်ိဳးထူးကိုရသနည္းဟူသည္ကိုမူ ေရႊပါရမီ ေတာရ ဆရာေတာ္ အ၇ွင္ဆႏၵာဓိက၏ေလအတိုင္းေျဖရလ်ွင္’ကုသိုလ္အမ်ားၾကီးရခ်င္လို့” ဟုသာေျပာရေပမည္။ အက်ယ္သိလိုလ်ွင္မူ ဆရာေတာ္ေရးသားေတာ္မူေသာ‘ရဟန္းဘာေၾကာင့္ ၀တ္ရလည္း” စာအုပ္ကိုသာရွာဖတ္ေစလိုေၾကာင္း လက္တို့လိုက္ရေပသည္။( ဤစာမူေရသားရန္ ေရႊပါရမီေတာရ မွအင္တာနက္အသံုးျပဳခ စပြန္ဆာမေပးပါေၾကာင္းသိေစအပ္ပါသည္ း) ဤေနရာတြင္မူ သက္ဆိုင္သည့္အေၾကာင္းအရာကိုသာ ေဖာ္ျပေပးမည္ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ိဳးသားမ်ား ရဟန္းေဘာင္သို့တက္လွမ္းရန္ သိကၡာတင္ရန္အတြက္ သိမ္ေတာ္အတြင္းရွိေနစဥ္ ရဟန္းေလာင္းဘ၀၌ အစဥ္ေမးျမန္းေလ့ရွိေသာ ေမးခြန္းမ်ားအနက္ “ သင္ေယာက်္ားစင္စစ္ျဖစ္ပါရဲ့လား’ ဟူေသာေမးခြန္းသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ လိင္တူခ်စ္သူ(အမ်ိဳးသား)မ်ား အတြက္ ၾကီးစြာေသာအခက္အခဲျဖစ္မည္ဟုယံ့ုၾကည္ပါသည္။ ယခုအခါ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ လိင္တူခ်စ္သူ(အမ်ိဳးသား)မ်ားအတြက္ရဟန္းျပဳ၍ရနိုင္မရနိုင္ဟူေသာကိစၥသည္ဒိြဟျဖစ္ျခင္းအမွဳသို့ ေရာက္ရွိေနရပါသည္။ ယခုစာေရးသူေလ့လာေတြ့ရွိေသာ အခ်က္အခ်ဳိ့သည္ ယင္းဒြိဟျဖစ္ရေသာ ကိစၥအားေျဖရွင္းနိုင္ရန္အတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္မည္ဟုယံုၾကည္ပါသည္။ ပထမဦးစြာ သတိျပဳေစလိုသည္မွာ ျမတ္ဗုဒၶကဲံ့သို့ေသာ အတုမဲ့ပုဂိၢဳလ္သည္ လူတန္းစားခြဲျခားလိုေသာ ပုဂိၢဳလ္မဟုတ္္သည္ကို ျမတ္ဗုဒၶပြင့္ေတာ္မူရာေခတ္အေျခအေန ကိုဆင္ျခင္၍လည္းေကာင္း ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ တရားေတာ္မ်ားအားေလ့လာျခင္းျဖင့္လည္း ျမတ္ဗုဒၶသည္ ပထမဆံုး လူတန္းစားခြဲျခားမွဳ၊ေယာက်္ား မိန္းမလိင္ခြဲျခားမွဳ တို့ကို ပထမဆံုး တိုက္ဖ်က္ခဲ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္ ဟုသိရွိနိုင္ေပသည္။ ပါဠိ ဘာသာျဖင့္ ပ႑ဳက္ဟုေခၚဆိုေသာ လိင္တူခ်စ္သူ အမ်ဳိးသားတို့သည္ ဗုဒၶပြင့္ရာ ကာလတြင္အထင္အရွား ရွိၾကေလသည္။ ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားေသာ၀ိနည္းဥပေဒေတာ္ၾကီးတြင္ တိအလင္းပါ၀င္ထား၏။ သံဃာေတာ္မ်ား ဆြမ္းခံ့ရန္မသင့္ေတာ္ေသာ ေနရာမ်ားဟူ၍ တားျမစ္ေတာ္မူထားေသာ ေနရာမ်ားတြင္ ပ႑ဳက္တို့အိမ္ပါ၏။ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ သံဃာရတနာအလြန္စည္းပြားတိုးတက္ခ်ိန္တြင္ ပ႑ဳက္တို့သည္လည္းသံဃာ အျဖစ္သို့၀င္ေရာက္၍ အျခားေသာသံဃာတို့ႏွင့္ မေလ်ွာေသာေနထိုင္မွဳကိုျပဳၾကေလရာ အျခားေသာတိတၳိဂိုဏ္း၀င္မ်ားက သံဃာရတနာအား ပုတ္ခပ္ေျပာဆိုျခင္းအမွဳကိုျပဳၾကသျဖင့္ ဘုရား၇ွင္၏ ဥပသိကာ ဥပါသိကာမတို့လည္း ျမတ္ဘုရားအားေလ်ွာက္ထားေသာေၾကာင့္ ဘုရား၇ွင္သည္ရဟန္းျပဳရာ၌ သိမ္အတြင္းကံေဆာင္စဥ္ “သင္ေယာက္်ားစင္စစ္ဟုတ္ပါရဲ့လား” ဟူေသာ ေမးခြန္းေပၚေပါက္လာခဲ့ရသည္။ သို့ေသာ္ျမတ္စြာဘုရား၇ွင္သည္ လူသားတို့အေပၚၾကီးေသာ ကရုဏာထားသည့္အျပင္ ျခားျခင္းမ၇ွိေသာ အနွိဳင္းမဲံ့ကရုဏာ၇ွင္ျဖစ္ရကား ပ႑ဳက္မ်ားအေပၚတြင္ လည္းမ်ားစြာ ကရုဏာထားေတာ္မူ ေၾကာင္းကို အဌကာထာဆရာေတာ္မ်ား၏ ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ားတြင္ေတြ့၇ွိနိုင္သည္။ ကခၤါ၀ိတရဏီအဌကထာ နွာ-၁၀၄ ၊ပါရာဇိက က႑ ပထမပါရာဇိက၀ဏၰနာ ဒုပုဒ္ ေၾကာင္းေရ ၄တြင္ ‘ပ႑ကာဒေယာ ၀ဇၨနီွယပုဂၢလ ကထာယံ ၀ုတၱာ၊ ေတသု အာသိတၱပ႑ကဥၥ ဥသူယပ႑ကဥၥ ဌပတြာ ဩပကၠမိကပ႑ေကာ နပံုသကပ႑ေကာ ပ႑ကဘာ၀ပေကၡဌိေတာ ပကၡပ႑ေကာ စ ဣဓ အဓိေပၸေတာ။ ဆိီေလ်ွာ္စြာျပန္ဆိုရလ်ွင္မူ “ပ႑ဳက္အစ၇ွိေသာ အျပစ္နွင္တကြျဖစ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္မရ၇ွိထိုက္ေသာ အဘဗၺပုဂၢဳိလ္ (၁၁) ေယာက္တို့အေၾကာင္းအားဆိုဦးအံ့၊ ထိုပ႑ဳက္အစ၇ွိေသာ အျပစ္နွင္တကြျဖစ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္မရ၇ွိထိုက္ေသာ အဘဗၺပုဂၢဳိလ္ (၁၁) ေယာက္တို့တြင္မွအာသိတၱကပ႑ဳက္၊ ဥသူယပ႑ဳက္ တို့ကို ၾကဥ္ထား၍ ဩပကၠမိကပ႑ဳက္ ၊ နပံုသကပ႑ဳက္တို့သည္ကား အလ်ွင္းရဟန္းမျပဳေကာင္း၊ ပကၡပ႑ဳက္သည္ကား ရံခါရဟန္းျပဳေကာင္း၏ ဟု ဤ၌ အဓိပၸယ္ရ၏။” ျမန္မာလိုေတာ့ “ပ႑ဳက္အစ၇ွိေသာ အျပစ္နွင္တကြျဖစ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္မရ၇ွိထိုက္ေသာ အဘဗၺပုဂၢဳိလ္ (၁၁) ေယာက္တို့အေၾကာင္းအားဆိုဦးအံ့၊ ထိုပ႑ဳက္အစ၇ွိေသာ အျပစ္နွင္တကြျဖစ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္မရ၇ွိထိုက္ေသာ အဘဗၺပုဂၢဳိလ္ (၁၁) ေယာက္တို့တြင္ပါ၀င္ေသာပ႑ဳက္တို့ထဲတြင္မွ အာသိတၱကပ႑ဳက္၊ ဥသူယပ႑ဳက္ တို့သည္ရဟန္းျပဳေကာင္း၏၊ ဩပကၠမိကပ႑ဳက္ ၊ နပံုသကပ႑ဳက္ တို့သည္ကား လံုး၀ရဟန္းမျပဳေကာင္း ၊ပကၡပ႑ဳက္သည္ကား ပ႑ဳက္ပကၡလြန္ရာအခါ၌ ရဟန္းျပဳေကာင္း၍ ပ႑ဳက္ပကၡ၌တည္ရာ၌ရဟန္းမျပဳေကာင္း” ဟုအဓိပၸယ္ရေလ၏။ ဒီေနရာမွာ ပ႑ဳက္ရဲ့ အဓိပၸယ္ကိုေသခ်ာသိဖို့လိုပါသည္။ ပ႑ဳက္အားအနက္ျပန္ဆိုရာတြင္မူ လိင္အဂါၤခ်ိဳ့တဲ့သူ့ဟူ၍ ျပန္ဆိုထားပါသည္။ သို့ေသာလိင္တူခ်င္းခ်စ္သူမ်ားကိုလည္း ေႏွာင္း ေခတ္ ပညာ ရွင္မ်ားမွ ထည့္တြင္း၍အဓိပၸယ္ယူ သည္ကိုေတြ့ရသည္။ပါဠိဘာသာ၏ စည္းမ်ဥ္းအရပင္ ျဖစ္သည္။ ဘုရား၇ွင္မွ ပ႑ဳက္အား(၆) မ်ိဳးခြဲျခားထားသည္။ ယင္းတို့မွာ ................. (၁)အာသိတၱကပ႑ဳတ္= သူတစ္ပါး၏အဂါၤဇာတ္ကိုစုပ္၍သုတ္သြန္းမွရာဂျငိမ္းသူ ( အင္း ရွင္းရွင္းေျပာ ရရင္ကန္ေတာ့ေနာ္ သူမ်ားပစၥည္းကိ္ု္စုပ္ျပီး သူမ်ားက သုတ္လႊတ္ေပးလို့က္မွ ရာဂျငိမ္းတဲ့သူလို့ေျပာတာ...။ “ကီးသမား၊ပေလြသမားေတြေပါ့ကြယ္”... း) (၂) ဥသူယပ႑ဳတ္ = သူတစ္ပါးေမထုန္္ျပဳသည္ ကိုၾကည့္၍ျငဴစူမွရာဂျငိမ္းသူ (အဲ့ဒါကေတာ့ သူမ်ားေတြလိင္ဆက္ဆံတာကိုၾကည့္ျပီး အာသာေျပတဲ့လူေတြ ဥပမာ အတြဲေခ်ာင္းတဲ့လူေတြ အျပာကားၾကည့္တဲ့လူေတြ၊ အလြန္အက်ဴး စိတ္၀င္စားတဲ့ သူမ်ားကို ဆိုလို သည္၊ (ကာဗာ လုပ္ျခင္းမဟုတ္ပါ း) စိတ္ပညာအရလည္း ယင္းကိုေရာဂါတစ္ခုအျဖစ္သတ္မွတ္ထားပါသည္။) (၃) ၾသပကၠမိကပ႑ဳတ္= ေ၀ွးေစ့ထုတ္အပ္သူကိုေခၚသည္။ (နတ္ကြပ္ဟု အျပင္တြင္လူေျပာမ်ားေသာ ေမြးရာပါမ်ားသာမက အေၾကာင္းေၾကာင့္ ထုတ္ရသူ့မ်ား လဲပါပါသည္၊ ေရွးတရုတ္မင္းဆက္မ်ားထဲမွ ကုန္းကုန္းေတြလိုေပါ့ း) (၄)ပကၡပ႑ဳတ္= လဆုတ္ပကၡ၌ ရာဂပူပန္ ၍လဆန္းပကၡ၌ရာဂျငိမ္းသူ (ယင္းပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ သာမန္ခ်ိန္၌ ေယာက်္ားစင္စစ္ျဖစ္ေသာ္လည္း ပ႑ဳက္ ပကၡတည္ရာ တြင္ ပ႑ဳက္စိတ္၀င္၏၊မိန္းမပံုသို့လံုးလံုးေျပာင္းသြား၏။ တစ္ပကၡတြင္ ၁၅ ရက္ရွိ၏၊လျပည့္လကြယ္ ျမန္မာလနွင့္တြက္၏) (၅)နပံုးပ႑ဳတ္(နပံုသကပ႑ဳက္)= ေယာက်ာ္းဘာ၀ရုပ္ မိန္းမဘာ၀ရုပ္ကင္းသူ (ယင္းပုဂၢိဳလ္ မ်ားသည္ ေမြးကတည္းကပင္ မည္သည္အဂၤါမ်ွ မပါသူမ်ားျဖစ္သည္။ ယင္းအျဖစ္မ်ိဳး ျဖစ္နိုင္ သည္ ကို သီဟိုလ္ျပည္(ယခုသီရိလကၤာ) မူလေသာမေက်ာင္းတြင္သီတင္းသံုးခဲ့၍ သျဂိဳဟ္လက္သန္းက်မ္းကို ျပဳစုေတာ္မူေသာ အရွင္အနုရုဒၶါမထရ္၏သျဂိဳဟ္လက္သန္းက်မ္း အဘိဓမၼာသဂၤဟ ပါဠိေတာ္( ယခု အစိုးရ ပထမျပန္ ငယ္၊ လတ္၊ၾကီးစားေမးပြဲမ်ားတြင္သာမက ရန္ကုန္၊မႏၱေလး အသင္းစာေမးပြဲ(အဘိ၀ံသ၊လကာၤရ စာေမးပြဲ) မ်ားတြင္ပင္ျပဌန္းစာအုပ္အျဖစ္သင္ၾကားရေသာ စာအုပ္ျဖစ္ပါသည္) ရုပ္ပိုင္း စာပုဒ္ (၅၄)တြင္ “ တတၳာပိ ဘာ၀ဒသကံ ကဒါစိ နလဗၻတိ ” ျမန္မာျပန္-ထိုသံုးပါးေသာ ဒသကတို့တြင္လည္း ဘာ၀ဒသက (ေယာက်္ားအျဖစ္၊မိန္းမအျဖစ္) ကိုရံခါမရ အပ္ ဟု ထင္ရွားစြာျပထား၏။) (၆) ဥဘေတာဗ်ဥ္း= ေယာက်ား၊မိန္းမလိင္အဂၤါနွစ္ခုပါသူ၊ (ယင္းတို့မွာအေပၚမွနပံုးပ႑ဳက္နဲ့ေျပာင္းျပန္ပင္ျဖစ္၏၊ ယခုေခတ္၌ ၎တို့အား Intersexဟုေခၚဆိုေလ၏၊ ေယာက်္ားအဂၤါစပ္၊မိန္းမအဂၤါစပ္၂မ်ိဳးလံုး ထင္ရွားစြာ၇ွိေလ၏) အထက္တြင္ေဖၚျပထားေသာအဌကထာ၏ အဆိုအတိုင္းပင္ျဖစ္သည္။ အာသိတၱက ပ႑ဳတ္၊ ဥသူယပ႑ဳတ္ တို့သည္သာရဟန္းျပဳ၍ ရေလ၏၊ ၾသပကၠမိကပ႑ဳတ္တို့မွာမူ ေယာက်္ား ဟု၍ အသိအမွတ္ျပဳ ရာျဖစ္ေသာ အထိန္းအမွတ္ကြယ္ေပ်ာက္ေနေသာၾကာင့္ ေယာက်္ားစင္စစ္ဟုမဆိုနိုင္ေပ၊။ နပံုးပ႑ဳတ္(နပံုသကပ႑ဳက္)တို့မွာမူ လိင္အဂါၤသတ္မွတ္နိုင္မွုမရွိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ ဥဘေတာဗ်ဥ္းမွာမူ လိင္အဂါၤ၂ခုလံုးပါ၀င္ေသာေၾကာင့္ မည္သို့မ်ွသတ္မွတ္၍မရနိုင္ေပ။ အကယ္ရဟန္းျပဳပါက မည္သ့ို သတ္ မွတ ္မည္နည္း၊ ရဟန္းမေလာ့ ရဟန္းေလာ.၊ ထို့သို့တြက္ဆၾကည့္လ်ွင္မူ ေကာင္းစြာသိရွိေပလိမ္မည္။ ပကၡပ႑ဳက္မ်ားမွာမူ မိမိေယာက်္ားအသြင္၇ွိေနစဥ္အတြင္း ရဟန္းျပဳ၍ ရနိုင္ေပ၏၊ ရေတာင့္ ရခဲ့ရဟန္းအျဖစ္သို့ေရာက္စဥ္ခဏပင္ျဖစ္ေစကာမူေကာင္းစြာက်ိဳးစာအား ထုတ္လ်ွင္ မိမိ္ ဥာဏ္ ၇ွိသ ေလာက္ အက်ိဳးရွိမည္ပင္ျဖစ္သည္။ ယခုေခတ္အေခၚ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားနွင့္ ပတ္သတ္၍ ရွင္းလင္းပါဦးမည္။ Lesbian (လပ္ဘိီယံ) မ်ားတြင္ပါ၀င္ေသာ ေယာက်္ားစိတ္ေပါက္ေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာလည္း ရဟန္း ျပဳ၍ မရပါ။ Gay (ေဂး) ဟုေခၚဆိုေသ လိင္တူခ်စ္သ ူအမ်ိဳးသားမ်ားတြင္မူ အထက္တြင္ေဖာ္ျပေသာ အခ်က္ အလက္မ်ား နွင့္ ညီလ်ွင္မူ၀တ္၍ရပါသည္။ Bisexual မ်ားမွာမူလည္းေဂးနွင့္ထပ္တူပင္ျဖစ္၏။ အထူးျပႆနာ မ်ားနိုင္ေသာ Transgender(လိင္ေျပာင္းသူ) မ်ားမွာ ရဟန္းျပဳ၍ မရနိုင္ေပ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဟူမူူကား အရွင္အနုရုဒၶါမထရ္၏သျဂိဳဟ္လက္သန္းက်မ္း အဘိဓမၼာသဂၤဟ ပါဠိေတာ္ရုပ္ပိုင္း ၅၄ တြင္ လိင္ေျပာင္းရံု ျဖင့္ အမွန္တကယ္ မေျပာင္းလဲနိုင္ေၾကာင္းကို “ဂဗၻေသယ်က သတၱနံ ပန ကာယ ဘာ၀ ၀တၳဳဒသကသခါၤနိ တီဏိ ဒသကာနိ ပါတုဘ၀ႏၱိ။” သံေသဒဇၾသပပါတိက ပဋိသေႏၶမွတပါး ဂဗၻေသယ်ပဋိသေႏၶကို ဆိုဦးအံ့၊ အမိ၀မ္းတြင္းမွ ကိန္းကုန္ေသာ သတၱ၀ါတို့အား ကာယဒသက၊ ဘာ၀ဒသက (ဣတၳိဘာ၀ဒသက(မိန္းမအျဖစ္)၊ ပု မၻာ၀ဒသက (ေယာက်္ားအျဖစ္)) ၊ ၀တၳဳဒသကဟုဆိုအပ္ကုန္ေသာ ၃ပါးေသာ ဒသကတို့သည္ ထင္ရွားျဖစ္ကုန္၏။ ဟူ၍ ထင္ရွားေတြနိုင္၏၊ ထိုျပင္ ယင္းလိင္ေျပာင္းလဲထားသူမ်ားသည္ ေန့စဥ္ မိမိတို့ေျပာင္းလဲထားသည္ လိင္နွင့္သက္ဆိုင္သည့္ ေဟာ္မုန္းအားတိုးေဆးမ်ား အားေသာက္သံုးေနရျခင္းသည္ ယင္းအဆိုမွန္ကန္ေၾကာင္း တနည္းတဖံု ေထာက္ခံေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ သို့ေသာ္ ယင္းစာပုဒ္ကိုေထာက္ျခင္းျဖင့္ အမ်ိဳးသားမွ အမ်ိဳးသမီးအျဖင့္ လိင္ေျပာင္းထားေသာ Transgender (လိင္ေျပာင္းသူ) မ်ားရဟန္းျပဳ ၍ ရပါသလားဟူေသာေမးခြန္းမွာမူ အတန္ေျဖ၇ွင္း ရခက္ခဲနိုင္ေပ၏၊ အမ်ိဳးသမီးေယာဂီအျဖင့္ကား ၄င္းတို့အတြက္သာ၍ အဆင္ေျပနိုင္ေပသည္။ ထိုျပင္ ဓမၼာအဘိသမပဥၥပါဠိေတာ္.တြင္ပါ၀င္ေသာ မဂ္ဖိုလ္ မရနိုင္သူ ေတြထဲမွာပါေသာ ပ႑ဳက္ဆိုသည္မွာ ရဟန္းလံုး၀ျပဳမရေသာ ဩပကၠမိကပ႑ဳက္ ၊ နပံုသကပ႑ဳက္၊ ဥဘေတာဗ်ဥ္း= ေယာက်ား၊မိန္းမလိင္အဂၤါနွစ္ခုပါသူ၊တို့ကိုသာေခၚ ဆိုျခင္းျဖစ္၏ ။ ယင္းတို့သည္ ေမြးရာပါ(၀မ္းတြင္းပါ) ခ်ိဳ့တဲ့ သူမ်ားျဖစ္ေလသည္။ အဘိဓမၼာပါဠိေတာ္တြင္ ယင္း အျဖစ္နွင့္လူ့ဘ၀သို့ ေရာက္၇ွိလာသူမ်ားသည္ သုဂတိအဟိတ္ ၊ဒြိဟိတ္မ်ားဟုေခၚ၏။ ယင္းတို့သည္ ပ႑ဳက္ျဖစ္ မွသာမဟုတ္ အျခား ေမြးရာပါ မ်က္မျမင္ မ်ားဆြံ့အနားမၾကားမ်ား၊ အျခားေမြးရာပါခ်ိဳိ့တဲ့သူ အား ္လံုးအားေခၚ၏၊ ယင္းတို့တြင္ ယခုဘ၀၌ မဂၢ္၊ဖိုလ္ နိဗၺာန္ရနိုင္ရန္ ဥာဏ္စြမ္းရည္ခ်ိဳတဲံ့ေနေၾကာင္းကို အရွင္အနုရုဒၶါမထရ္၏သျဂိဳဟ္လက္သန္းက်မ္း အဘိဓမၼာသဂၤဟ ပါဠိေတာ္ ၀ီထိပိုင္း ပုဂၢလေဘဒ ၄၁ ၌ “တထာ ဥာဏသမၼယုတၱ ၀ိပါကနိစ သုဂတိယံ နလ ဗၻ ႏၱိ” “ထို့အတူ ဒိြဟိတ္ပုဂၢုိုဳလ္၊ သုဂတိအဟိတ္ပုဂၢိဳလ္တို့သည္ ဥာဏသမၸယုတ္ မဟာ၀ိပါကစိတ္(စ်ာန္မဂၢ္ဖိုလ္ရနိုင္ေသာဥာဏ္) တိုကိုလည္းမရအပ္ကုန္” ဟူ၍ ေဖာ္ျပထား၏။ ယင္းသို့မရနိုင္ေသာေၾကာင္ ့စိတ္ပ်က္္အားငယ္ရန္မရွိ သင့္ေပ။ ယခုၾကိဳစားအားထုတ္ျခင္းသည္ ေနာင္ဘဝ၌ မဂ္ ၢဖိုလ္ရရန္ ၾကီးစြာေသာ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ေလ၏။ သံသရာနွင့္ကံနွင့္ ကံ၏အက်ိဳးကို ယံုၾကည္ၾကသူ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို့အတြက္မူ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအား နားလည္ျခင္းစာနာျခင္းသာျဖစ္သင့္၏၊။ ျမတ္ဘုရား၏အလိုအရမူ ေယာက်ၤား၊မိန္းမ၊ ေယာက္ကရွာ မိန္းမရွာ မရွိ၊ အားလံုးေသာအရိုး၊အညွိ၊ အညစ္ေၾကးမ်ားအား အပ္တဖ်ားမ်ွေသာ အေရ ျဖင့္သာဖံုးလႊမ္းထားေသာ သတၱ၀ါမ်ားသာျဖစ္၏။ မိမိလူဘ၀သို့ေရာက္၇ွိစဥ္ခဏ မိမိ၏ အငွားခႏၶာအားမက္ေမာတြယ္ျငိ တပ္မက္ျခင္းမရွိပဲ အက်ိဳးရွိေအာင္အသံုးခ်သင့္ေပ၏။ ညအုပ္စိုး(ဗုဒၶတကၠသိုလ္-မန္းေလး) arroneciecer@gmail.com က်မ္းကိုးစာရင္း ၁။ ကခၤါ၀ိတရဏီအဌကထာ(ဆဌမူ) ၂။ အရွင္အနုရုဒၶါမထရ္၏သျဂိဳဟ္လက္သန္းက်မ္း အဘိဓမၼာသဂၤဟ ပါဠိေတာ္ ၃။ဦးဥာဏသာမိ(ျမစ္သား) ၀ိနယေအာင္ပန္း ပထမတြဲ အထူးေက်းဇူးတင္ျခင္း (ဤစာမူေရးျဖစ္ေအာင္အထူးတိုက္တြန္းၾကပါေသာလုလင္လန္းပတ္(စင္ကာပူ)၊ ၀ိုင္၀ိုင္း(ေခတၱ ေတာင္သမုဒၵရာ) ewinewin@gmail.com အခ်က္အလက္မ်ားအား အေသးစိပ္ရွင္းျပကူညီေသာ ကိုမ်ိဳး komyo@gmail.com ၊ နွင့္ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားနွင့္ ဆိုင္ေသာအခ်က္အလက္မ်ားအား ကိုးကားခြင့္ျပဳေသာ www.myanmarhomosexual society.com မွWeb site owner စည္သူနွင့္ ေမာ္ဒေရတာ ကပီခ်ီနို(ရဲကို) www.mymgedu.com မွ MgEdu Administration မွ အဖြဲ့၀င္ (၈)ဦးလံုးနွင့္ ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူအားလံုးအားေက်းဇူးတင္ပါသည္) အထူးသတိေပးခ်က္ (ဤစာမူပါအခ်က္အလက္မ်ားအား တစိတ္တပိုင္းျဖစ္ေစ စာမူတခုလံုးအားျဖစ္ေစ ကူးယူေဖာ္ျပလိုပါက မိမိကူးယူေဖာ္ျပေသာ ၀ဘ္ဆိုဒ္ လင့္ အားေဖာ္ျပျခင္းျဖင့္ ကူးယူေဖာ္ျပကုသိုလ္ယူနိုင္ပါသည္။)