Oct 29th

ေျပာရအံုးမယ္ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေယာင္းမတို႕ေရ (5)

By PRINCE TAKASHI SARKO
  တာကာ့ရဲ့ေပးစာေတြဟာ တိုတယ္လို႕ညည္းညည္းေနတတ္တဲ့ ေယာင္းမအတြက္ဒီတခါအရွည္ၾကီးလာျပီ မေအာ္ရဘူးေနာ္လို႕။ဒီတခါ အင္တာနက္ထိုင္ျပီး အေညာင္းမိတယ္လို႕အေၾကာင္းျပျပီး အမ်ိဳးသားအႏွိတ္ခန္းေတြကိုသြားသြား တတ္တဲ့ေယာင္းမေလးအတြက္ပါကြယ္။ ေအး ေယာင္းမေရ သြားတာက အဓိကမဟုတ္ပါဘူး ေယာင္းမရဲ့အကိုနဲ႕တာကာနဲ႕တည္းခိုခန္းသြားမဲ့ မရွိမဲ့ရွိမဲ့ ပိုက္ဆံေလးကိုပါ ေယာင္းမကမ်က္ေစာင္းထိုးလာတာမေကာင္းဘူးကြယ္။ခ်က္တင္တက္ေနျပီဆိုရင္ပဲ.. . အားလံုးအေညာင္းမိၾကမွာပါ ေယာင္းမရယ္ ခ်က္ေနတုန္းသတိမထားမိရင္ေတာင္.. .ထလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အသက္ ၈၀ အဖိုးအဖြားတို႔လို ဟိုနားကိုက္တိုက္တိုက္၊ ဒီနားကိုက္တိုက္တိုက္ႏွင့္ ၾကံဳဖူးၾကမွာပါ။ ေအးေလ အဲဒီေတာ့... ၾကာရွည္ထိုင္ႏိုင္ရန္ႏွင့္ အေညာင္းမမိေစရန္ ေအာက္ပါနည္းလမ္း(၁၀)ခ်က္အတိုင္း လိုက္နာၾကည့္ေပါ့။
 ၁။ Type ေနတုန္း ေခါင္းလႈပ္ရန္။ ဘယ္၊ညာ (သို႔) ေရွ႕၊ေနာက္

၂။ တစ္ဖက္ကလူ ျပန္စာ Type ေနတုန္း လက္ႏွစ္ဖက္ကို ပခံုးေပၚျပန္တင္ ေရွ႕ေနာက္ ေတာင္ပံခတ္သလုိ ခတ္ရန္။  ဒါက ကိုယ္က ၾကက္မၾကီးပါလို႕ ေၾကျငာသလိုလည္းျဖစ္ေတာ့ အျပန္ေအာ္ဒါရရင္လည္း အျမတ္ေပါ့ကြယ္။ဒါေပမဲ့ ေယာင္းမလည္း သိတဲ့အတိုင္းပဲ ၾကက္ငွက္တုက္ေကြးကိုလည္း အားလုံးကသိထားေတာ့ သိပ္မေမွ်ာ္လင့္ပါနဲ႕ကြယ္။ ေယာင္းမအကိုဆိုေၾကာက္လြန္းလို႕ တာကာ့ရင္ခြင္ထဲကကို ထြက္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။(ဟယ္ ကိုကို လူဆိုး)

၃။ တစ္ခ်ား Chatterမ်ား ကိုၾကည့္ေနခ်ိန္ခိုက္ ထိုင္ထ လုပ္ေနရန္။(ဒါက ဖင္လည္းလွေစတယ္ ေယာင္းမရဲ့ ဟြန္းေနာ္ ေနာက္မွ လုံးၾကီးေပါက္လွ ၾကီးျဖစ္မွ လာျပီး ေက်းဇူးတင္မေနနဲ႕။)

၄။ ရယ္စရာမ်ား ရွိရင္ ထိုင္ခံုကို လက္တစ္ဖက္ေထာက္ကာ နန္႕တန္႕တန္႕အမူအရာျဖင့္ ပတ္ေျပးရန္။ (ဒါကေတာ့ ကိုယ္ဘယ္လို ပြင့္ေၾကာင္းျပတာေနာ္)

၅။ ဝမ္းနည္းစရာမ်ား ရွိရင္ ေလ့က်င့္ခန္းကို ခဏနားတဲ့အေနနဲ႔ ထိုင္ငိုေနရန္။ ၃မိနစ္နားပါ။ေဘးမွာအဆင္ေလးေတြရွိရင္လည္း သူတို႕ရဲ့ပခုံးေပၚကို ေခါင္းေလးမွီျပီး ငိုလိုက္ပါ။

၆။ သီခ်င္းမ်ားလိုက္ညည္းေနခိုက္ ပခံုးႏွစ္ဖက္ကို ဘယ္ညာ တင္ခ် လုပ္ေနရန္။

၇။ က်င္ၾကီး/က်င္ငယ္ သြားပါက ေျခဖ်ားေထာက္၍ ေျခစံုခုန္သြားရန္။

၈။ ေရအိမ္မအားေသးပါက ေျခကိုဆန္႔တန္း၍ ဘယ္ညာ ခတ္ေနရန္။ (ေရထိုင္ကူးနည္း)

၉။ Signout မလုပ္ခင္ လက္ႏွစ္ဖက္ အေပၚေထာင္၍ တာ့တာျပရန္။(ေဘးမွာ သူငယ္ရွိရင္လည္း တလက္စတည္း ေထာင္လိုက္ဖို႕လည္း မေမ့နဲ႕ေနာ္)

၁၀။ ကြန္ပ်ဴတာ ပိတ္ခါနီး ဘယ္ညာ အေလးျပဳပါ။
         ဒီနည္းေလးေတြက ဘဝနဲ႕ရင္းျပီးသင္ယူထားရတာမို႕ ေယာင္းမေလးအတြက္ အက်ိဳးရွိမွာပါကြယ္။မွန္မမွန္ သိခ်င္ရင္ ေယာင္းမအကိုကိုသာ ေမးၾကည့္လိုက္ပါ။ သူကေတာ့ အားလုံးသိၾကီး( ဟီး ဟီး ဟီး ရွက္တယ္ေတာ္ ရွက္မိပါရဲ့)........................
                                                                                                         အခ်စ္မ်ားစြာျဖင့္ ..................tarkarshi.sarko@gmail.com
May 26th

“ How To Solve The Problem ”

By Dezin
သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ...

ဘ၀မွာ ကိုယ္နဲ႔ အပ္စပ္တဲ႔ အမွန္တရားကို ထိေတြ႕မိဖို႔ မလြယ္လွပါ..။
ဒီလို ထိေတြ႕မိရင္လဲ ..လူဆိုတာ ရိုက္ႏွက္ဆံုးမစရာ မလိုေတာ႔ပါ..။

အဂၤလိပ္လို ဘာသာျပန္ေပးထားတဲ႔ ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ပါ..။
ေခါင္းစဥ္က “ How To Solve The Problem ” တဲ႔..။
ပံုျပင္ေပးမဖတ္ခင္မွာ စကားတစ္ခြန္းေျပာထားတယ္..။ ဘယ္ေတာ႔မွ ေမ႕မရေစမဲ႔ စကားေပါ႔..။
“ ပညာတတ္နဲ႔ ပညာမဲ႔ ဘာကြာမယ္ထင္လဲ ၊ဘာမွ မကြာဘူး ။ ေျခ လက္ ေခါင္း အတူတူပဲ..
တစ္ခုပဲကြာတယ္.... ျပႆနာတစ္ခုကို ဘယ္လိုကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းတယ္..ဆိ
ုတာပဲ..။”

တစ္ခါက မုဆိုးၾကီးတစ္ေယာက္ဟာ သူ႕သားကို အသိပညာတစ္ခုေပးခ်င္လို႔
သူေတာလိုက္သြားရာကို ေခၚသြားသတဲ႔..။ တစ္ေနရာလဲေရာက္ေရာ
ေတာင္ကမူေလးတစ္ခုမွာ ေခြးတစ္ေကာင္က ေနပူစာလႈံေနသတဲ႔..။ဖခင္မုဆိုးၾကီးက
သူ႕သားကိုေသေသခ်ာခ်ာၾကည္႔ခိုင္းျပီးေနပူစာလႈံေနတဲ႔ ေခြးကိုမထိေစပဲေခြးရဲ႕
ေဘးသို႕ေရာက္ေအာင္
ခဲလံုးတစ္လံုးနဲ႔ပစ္ေပါက္လိုက္တယ္..။
ေခြးဟာ သူ႕ေဘးနားက်လာတဲ႔ ခဲလံုးေၾကာင္႔ လန္႕ျပီး ေငါက္ကနဲ႔ထရပ္လိုက္တယ္.။
ျပီးေတာ႔ ဘာရယ္ညာရယ္မွန္းမသိေပမဲ႔ ခဲလံုးမွန္းေတာ႔ သူသိတယ္..။ သူ႕ကိုလာလန္႔ေစတဲ႔
ခဲလံုးကို လိုက္ကိုက္ေနေတာ႔တယ္.။ ေခြးဟာ ခဲလံုးက သူ႕ကို လာလဲ မထိဘူး ၊စားစရာလဲ
မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိသိၾကီးနဲ႔ ခဲလံုးကို ကိုက္ေနတယ္..။ဒီျမင္ကြင္းကိုၾကည္႔ျပီး သားအဖ
ႏွစ္ေယာက္ ျပန္လာခဲ႔ၾကတယ္..။
ေနာက္တစ္ပတ္ေလာက္ေနေတာ႔ ဖခင္မုဆိုးၾကီးဟာ သူ႕သားကိုေခၚျပီး
ေတာထဲကို ထြက္လာခဲ႔ျပန္တယ္..။ ဒီတစ္ခါမွာေတာ႔သူတို႕ဟာေနရာအခ်က္အခ်ာေကာင္းတဲ႔ သစ္ပင္
ေပၚမွာေနရာယူၾကတယ္.။သူတို႔ေနရာယူေနတဲ႔ သစ္ပင္ရဲ႕ အေရွ႕ဘက္မွာ ေက်ာက္ဂူ
တစ္ခုရွိတယ္..။ေက်ာက္ဂူ၀မွာ ျခေသၤ႕တစ္ေကာင္ဟာ ေနပူစာလႈံေနတယ္.။
ဖခင္မုဆိုးၾကီးက သူ႕သားကို ျငိမ္ျငိမ္ေနဖို႔ ေျပာျပီး ျခေသၤ႕ရဲ႕လက္နဲ႔
လည္ပင္းၾကားထဲကို ျခေသၤ႔ကို မထိေစပဲျမားတစ္စင္း ပစ္လိုက္တယ္.။
ျမားကလဲ လိုရာေနရာကို ကြက္တိပါပဲ..။ျခေသၤ႔ရဲ႕ လည္ပင္းနဲ႔ လက္ၾကားထဲသြား
စိုက္တယ္..။ စြပ္ခနဲ႔ လာစိုက္တဲ႔ ျမားကို ျခေသၤ႕က ျဖက္ခနဲ႔ၾကည္႔ပါတယ္..။
ဒါေပမဲ႔ ျခေသၤ႔က ျမားကို ဘာမွမလုပ္ပဲ လက္ၾကားထဲလာစိုက္တဲ႔ ျမားိကုေသေသခ်ာခ်ာ
ၾကည္႔ျပီး ျငိမ္ေနတယ္..။ခဏၾကာေတာ႔ ျမားလာရာလမ္းေၾကာင္းကို ေမွ်ာ္ၾကည္႔တယ္..။
ျပီးေတာ႕ ျမားကိုတလွည္႔ ၊ျမားလာရာလမ္းေၾကာင္းကို တလွည္႕ေသခ်ာၾကည္႔တယ္..။
ျမားတဲကို ျခေသၤ႕က ဘာမွ မလုပ္ပဲျမားလာရာလမ္းေၾကာင္း၇ဲ႕ အစြန္းရွိ
ရန္သူကို တိုက္ခိုက္ဖို႔ရာထျပီး တလွမ္းခ်င္း လွမ္းျပီး ေလွ်ာက္လာတယ္.။


ဒါေၾကာင္႔..........

ကုိယ္႕ကိုေျခာက္လွန္႔ခံရတဲ႔ ခဲလံုးကို လိုက္ကိုက္ေနတဲ႔ ေခြး..........။
ကိုယ္႔ကို ရန္ျပဳလာတဲ႔ျမားကို လ်စ္လ်ဴရႈျပီး ျမားလာရာလမ္းေၾကာင္းရဲ႕
ဟိုဘက္မွာရွိတဲ႔
အဓိက ရန္သူကို တိုက္ခိုက္တတ္တဲ႔ ျခေသၤ႔...............။

ေခြးကေတာ႔ ေခြးပါပဲ.....ဒီလိုပဲ
ျခေသၤ႕ကလဲ ျခေသၤ႔ပါပဲ........။.
ဒါေၾကာင္႔မို႔လဲ ျခေသၤ႔ဆိုတာ ေတာဘုရင္ျဖစ္ေနတာေပါ႔...။
ေလာကၾကီးမွာလဲ ဒီလိုပါပဲ...
ကုိယ္႕ဆီေရာက္လာတဲ႔ ျပႆနာေတြကို အတင္တြန္းထိုး တိုက္ခိုက္တတ္လား...။
ျပႆနာရဲ႕အစကို ၇ွာျပီး ေျပလည္ေအာင္ရွင္းတတ္လား...........ဆိုတဲ႔
လူနစ္မ်ိဳးကြဲ သြားပါတယ္..။
ဒါေၾကာင္႔ ျပႆနာနဲ႕ေတြ႕တိုင္း သင္႔ကိုသင္ ေမးၾကည္႔ပါ......။

ငါဟာ...........ျခေသၤ႔..........လား ေခြး...........လား...။ ။
Jul 21st

ခ်စ္စိတ္ကူးေလး တ၀ဲလည္လည္ အပုိင္း (၉)

By smile

ကၽြန္ေတာ့္ခံယူ ခ်က္က အခ်စ္တစ္ခုကုိ လက္ခံဖုိ႔အတြက္ ဦးေႏွာက္ေရာ ႏွလုံးသားကုိပါသုံးၿပီးစဥ္းစားရမည္။ အခ်စ္ခ်ည္းသက္သက္တည္ေဆာက္ထား ေသာ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရဲ႕ ဆက္ဆံေရးသည္ မတည္ၿမဲႏိုင္သကဲ့သုိ႔ ဦးေႏွာက္ခ်ည္းသက္သက္ျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားေသာ အခ်စ္သည္ လည္း မခုိင္ၿမဲႏုိင္ေပ။ လင္းေရာင္ထိန္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ဆုိအသက္အရြယ္အားျဖင့္ ေျခာက္ႏွစ္ေက်ာ္ ခုနစ္ႏွစ္နီးပါးကြာသည္။ ႏုပ်ိဳမႈ၊ အားအင္ျပည့္၀မႈေတြမ်ားစြာရွိေသာ လင္းေရာင္ထိန္ကုိ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ဆြဲေဆာင္ထားႏုိင္မွာလဲ။ လူေတြသည္ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ အုိလာသည္သာျဖစ္သည္။ ခ်စ္စတြင္ အခ်စ္ျဖင့္ထုံမႊမ္းထားေသာေၾကာင့္ အသက္အရြယ္ကြာျခားမႈေတြ အျပစ္ေတြ ကုိမျမင္ႏုိင္ေသာ္လည္း ၾကာေတာ့ဒါေတြက ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ၾကားတြင္ အတားအဆီးျဖစ္လာႏုိင္သည္။

+ + + +  +

ဒီမနက္ ေတာ္ေတာ္ေနာက္က်မွအိပ္ရာက ထႏုိင္သည္။ ညတုန္းက ေမေမ႐ုိက္ထားသည့္ဒဏ္ေၾကာင့္ ေျခေထာက္ေတြနာက်င္ေန သည္။ ေျခသလုံးသားျဖဴျဖဴေပၚတြင္ အ႐ႈိးရာငါးခ်က္က ကအထင္းသား။ ေလာကတြင္ဘယ္မိဘကမွ သားသမီးကုိ မ႐ုိက္ခ်င္ၾကေပ။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔သားသမီးကုိ ေကာင္းေစခ်င္ေသာ ေစတနာျဖင့္သာ ဆုံးမကာ႐ုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ ဘ၀ကုိတစ္ေယာက္ တည္း႐ုန္းကန္ကာသားတစ္ေယာက္ကုိ လူတစ္လုံးသူတစ္လုံးျဖစ္ေအာင္ အဆင့္အတန္းျမင့္ျမင့္ထားႏုိင္ေအာင္ႀကိဳးစားခဲ့ေသာ ေမေမက သူမ်ားမိဘေတြထက္ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ စည္းကမ္းပုိတင္းက်ပ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ေမေမ့ကုိ အျပစ္မျမင္ပါ။ သူ႕ဘ၀တြင္ ကၽြန္ေတာ့္တစ္ ေယာက္တည္းကုိသာ တြယ္တာစရာရွိသည္။

``ေသာ္ေသာ္ ထေတာ့ အလုပ္သြားရမယ္မဟုတ္လား´´

လင္းေရာင္ထိန္က  ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲ၀င္လာကာ ေမးသည္။

``ေအး´´

ကၽြန္ေတာ္ေျပာေျပာဆုိဆုိ ကုတင္ထက္မွထလုိက္သည္။

``အ´´

႐ုတ္တရက္ထလုိက္ေသာေၾကာင့္ ေျခေထာက္ကနာၿပီးျပန္ေခြက်သြားသည္။

``ေသာ္ေသာ္ ရလား´´

ေျပာေျပာဆုိဆုိ လင္းေရာင္ထိန္က ကၽြန္ေတာ့္ကုိေစြ႕ခနဲေကာက္ခ်ီၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းကုိေခၚသြားသည္။

``ဟာ ရတယ္ လင္းေရာင္ထိန္ ငါ့ဖာသာေလွ်ာက္ႏုိင္တယ္´´

ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀တြင္ အခုလုိ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏူးည့ံညင္သာစြာ ေစာင့္ေရွာက္မႈကုိ အခုလုိမခံဖူးပါ။ လင္းေရာင္ထိန္ရဲ႕ ယုယမႈေတြက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ရင္ခုန္ယစ္မူးစရာျဖစ္သည္။ ဒါေပမယ့္ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္က အသက္အရြယ္ေတာ္ေတာ္ကြာသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ခံယူ ခ်က္က အခ်စ္တစ္ခုကုိ လက္ခံဖုိ႔အတြက္ ဦးေႏွာက္ေရာ ႏွလုံးသားကုိပါသုံးၿပီးစဥ္းစားရမည္။ အခ်စ္ခ်ည္းသက္သက္တည္ေဆာက္ထား ေသာ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရဲ႕ ဆက္ဆံေရးသည္ မတည္ၿမဲႏိုင္သကဲ့သုိ႔ ဦးေႏွာက္ခ်ည္းသက္သက္ျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားေသာ အခ်စ္သည္ လည္း မခုိင္ၿမဲႏုိင္ေပ။ လင္းေရာင္ထိန္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ဆုိအသက္အရြယ္အားျဖင့္ ေျခာက္ႏွစ္ေက်ာ္ ခုနစ္ႏွစ္နီးပါးကြာသည္။ ႏုပ်ိဳမႈ၊ အားအင္ျပည့္၀မႈေတြမ်ားစြာရွိေသာ လင္းေရာင္ထိန္ကုိ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ဆြဲေဆာင္ထားႏုိင္မွာလဲ။ လူေတြသည္ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ အုိလာသည္သာျဖစ္သည္။ ခ်စ္စတြင္ အခ်စ္ျဖင့္ထုံမႊမ္းထားေသာေၾကာင့္ အသက္အရြယ္ကြာျခားမႈေတြ အျပစ္ေတြ ကုိမျမင္ႏုိင္ေသာ္လည္း ၾကာေတာ့ဒါေတြက ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ၾကားတြင္ အတားအဆီးျဖစ္လာႏုိင္သည္။

``ငါ ဘာေတြ အေတြးလြန္ေနပါလိမ့္´´

ေရခ်ိဳးခန္းထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း အေတြးမ်ားေနသည္။

ေရခ်ိဳးၿပီး ျပန္ထြက္လာေတာ့ ထမင္းစားစားပြဲေပၚတြင္ မနက္စာကအဆင္သင့္ျပင္ထားသည္။ ၿပီးေတာ့လင္းေရာင္ထိန္က အ၀တ္အစား လဲကာစားပြဲတြင္ထုိင္ၿပီးေစာင့္ေနသည္။

``လာ ေသာ္ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္မနက္စာျပင္ထားတယ္၊ ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ္ ေသာ္ေသာ့္ကုိ ႐ုံးလုိက္ပုိ႔ေပးမယ္´´

ကၽြန္ေတာ္လည္း သူျပင္ေပးထားေသာ မနက္စာကုိစားၿပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ႐ုံးကုိ တက္စီငွားၿပီးထြက္ခဲ့သည္။

လင္းေရာင္ထိန္က ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ႐ုံးေရွ႕ထိလုိက္ပုိ႔ေပးသည္။

``ေသာ္ေသာ္ ညေနေစာေစာျပန္လာခဲ့ေနာ္´´

``အင္း အလုပ္ေတာ့မ႐ႈပ္ေလာက္ပါဘူး၊ ျပန္လာခဲ့မယ္´´

ကၽြန္ေတာ္ ေျခေထာက္ေထာ့က်ိဳးေထာ့က်ိဳးျဖင့္ ႐ုံးထဲ၀င္လာခဲ့သည္။

အလုပ္ေတြကုိနားနားေနေနလုပ္ေနရသည္။

``ကုိေသာ္က ဖုန္းလာေနတယ္´´

Reception က ေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ့္ဆီကုိဖုန္းလႊဲေပးသည္။

``ေသာ္က ငါ သတုိး၊ ညေနက်ရင္ ငါ့ဆီကုိ ဟုိတစ္ခါလုပ္တဲ့အစီအစဥ္အေခြေလး လာပုိ႔ေပးဦး´´

``ေၾသာ္ ေအး သတုိး ငါလည္း အလုပ္႐ႈပ္ေနလုိ႔ မင္းဆီကုိမပုိ႔ျဖစ္ဘူး´´

``ေအး ညေနလာခဲ့ ၊ ငါ့ ႐ုံးခန္းထဲမွာ မင္းကုိေစာင့္ေနမယ္´´

ညေနေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သတုိးေအာင္တုိ႔႐ုံးခန္းကုိအရင္သြားလုိက္သည္။ ႐ုံးဆင္းခ်ိန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ႐ုံးတြင္လူတစ္ေယာက္မွ မရွိေတာ့။ အေပါက္၀တြင္ေစာင့္ေနေသာ လုံၿခဳံေရး၀န္ထမ္းက

``ကိုေသာ္က ဆုိတာလား၊ ဆရာက ကုိေသာ္ကလာရင္ သူ႔႐ုံးခန္းထဲကုိတန္းလာခဲ့လုိ႔မွာထားတယ္´´

``ေၾသာ္ ဟုတ္ကဲ့ပါ´´

ကၽြန္ေတာ္သူ႔႐ုံးခန္းကုိသြားၿပီး အခန္းတံခါးကုိေခါက္မည္အလုပ္…

``ကုိကုိ ႏြယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္၊ ဒါေတြကုိ ႏြယ္တမင္သက္သက္လုပ္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး´´

``ေတာ္ေတာ့ ႏြယ္၊ မင္းဘယ္လုိပဲေျပာေျပာ ငါမယုံဘူး၊ အခု ငါ အရမ္းေဒါသထြက္ေနတယ္၊ မင္းငါ့ေရွ႕ကထြက္သြားရင္ေကာင္းမယ္´´

သတုိးေအာင္ႏွင့္ မိန္းကေလးတစ္ဦးတုိ႔၏ အခ်ီအခ်စကားသံမ်ားကုိ အတုိင္းသားၾကားေနရသည္။ ၿပီးေတာ့ ႐ုတ္တရက္အခန္းတံခါးပြင့္ လာကာ ေခတ္မီေခ်ာေမာလွပေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးထြက္လာသည္။ ထုိအမ်ိဳးသမီးက ကၽြန္ေတာ့္ကုိတစ္ခ်က္သာၾကည့္ၿ႔ပီး ခပ္သုပ္သုပ္ေျပးထြက္သြားသည္။

ကၽြန္ေတာ္ သတုိးေအာင္အခန္းကုိဒီတုိင္း၀င္သြားလုိက္သည္။ သူက ထုိင္ခုံေပၚတြင္ ငူငူႀကီးထုိင္ေနသည္။ မ်က္ႏွာေပၚတြင္ေတာ့ ၀မ္းနည္းျခင္း ေဒါသထြက္ျခင္းမ်ားေရာျပြမ္းလ်က္။

``သတုိး´´

ကၽြန္ေတာ္ သူ႔နာမည္ကုိေခၚလုိက္သည္။

``ဟာ ေသာ္က မင္းဘယ္တုန္းကတည္းက ေရာက္ေနတာလဲ´´

``ေၾသာ္ ေအး ခုနေလးကတင္ပဲေရာက္ေတာ၊ ဒါ မင္းလုိခ်င္တဲ့ အေခြ´´

ကၽြန္ေတာ္က သူ႔ကုိ စီဒီေခြေပးလုိက္သည္။

``ေက်းဇူးပဲ ေသာ္က´´

``သတုိး ငါ့ကုိ ေရႊတိဂုံဘုရားကုိလုိက္ပုိ႔ေပးပါလား၊ မင္းလည္းေရာက္ကတည္းက ဘုရားမတက္ရေသးဘူး မဟုတ္ဘူးလား´´

``ေအး သြားမယ္ေလ´´

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ဘုရားေပၚကုိေရာက္ေတာ့ 8နာရီထုိးခါနီးၿပီ။ ညဘက္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ထင္သည္ ဘုရားတြင္လူရွင္းေနသည္။ ဘ၀အေမာေတြဘယ္ေလာက္ေမာေမာ ဘုရားေပၚကုိေရာက္ရင္ေတာ့ ဘ၀အေမာေတြေျပေပ်ာက္ကာ တဒဂၤေတာ့ ၿငိမ္းေအးသြား သည္။ ေရႊတိဂုံဘုရားႀကီးသည္ မီးဆလုိက္မ်ားထုိးထားေသာေၾကာင့္သပၸာယ္လွသည္။ ကမၻာ့အံ့ခ်ီးဖြယ္ရာမ်ားတြင္ တစ္ခုအပါအ၀င္ျဖစ္ေသာ ေရႊတိဂုံဘုရားႀကီးက အခ်ိဳးက်က်တည္ေဆာက္ထားေသာ ဗိသုကာလက္ရာတစ္ခုျဖစ္သည္။ ၿပီးေတာ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕အသည္းႏွလုံး၊ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ သဒၶါတရားထက္သန္မႈေတြကုိ ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ေသာ ျပယုဂ္တစ္ခုျဖစ္သည္။

``သတုိးေအာင္ ငါတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ 10တန္းတုန္းက က်ဴရွင္လစ္ၿပီး ေရႊေမာေဓါဘုရားကုိသြားတာ မွတ္မိလား´´

``မွတ္မိတယ္ အဲဒီညတုန္းက ျပန္ေတာ့ စက္ဘီးေမွာက္တာေလ´´

``ဟုတ္တယ္ မင္းေလ ေခ်ာက္ကုိမျမင္ဘဲ စက္ဘီးက အဲဒီေခ်ာက္ထဲက်သြားတာေလ၊ ငါ့ေျခေထာက္မွာ အခုထိအမာရြတ္ႀကီးရွိတုန္းပဲ၊ ေသရာပါပဲ´´

``ဟား ဟား ဟုတ္တယ္၊ မင္းအဲဒီတုန္းက အန္တီဆူမွာစုိးလုိ႔ဆုိၿပီး ငါလုိက္ေျပာေပးရတာေလ´´

ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကုိ မ်က္ေစာင္းထုိးလုိက္သည္။

``ေသာ္က မင္း အခုမွ 10တန္းေက်ာင္းသားေလးျပန္ျဖစ္သြားၿပီ၊ မင္းငယ္ငယ္တုန္းက ငါ့ကုိစိတ္ဆုိးရင္ အဲဒီလုိမ်က္ေစာင္းထုိးတတ္ တယ္ေလ´´

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ကာ မတုိင္ပင္ထားဘဲ ၿပိဳင္တူရယ္မိသည္။

``ေသာ္က မင္းနဲ႔အတူရွိေနတဲ့အခ်ိန္ဆုိရင္ ငါ့ရင္ထဲက ေ၀ဒနာေတြတစ္၀က္သက္သာတယ္ သိလား´´

သတုိးေအာင္ ကၽြန္ေတာ့္ကုိဘာအဓိပၸာယ္ႏွင့္ေျပာမွန္းေတာ့မသိ။ ဒါေပမယ့္ သူစိတ္ဆင္းရဲေနတာျမင္ေတာ့လည္း သူငယ္ခ်င္းခ်င္းပီပီ သူ႕စိတ္ဆင္းရဲမႈေတြေပ်ာက္သြားေအာင္ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ေပးခ်င္မိသည္။ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္က ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြမဟုတ္လား။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ကတည္းက တိတ္တခုိးစြဲလန္းခဲ့ရေသာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အိမ္မက္မင္းသားျဖစ္သည္။

ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ည (10)နာရီပင္ေက်ာ္ေနၿပီ။

``ေသာ္ေသာ္ ေစာေစာျပန္လာမယ္ေျပာၿပီးေတာ့ အခုေနာက္က်တယ္´´

လင္းေရာင္ထိန္က ကၽြန္ေတာ့္ကုိမေက်မနပ္စကားဆုိသည္။

``ေၾသာ္ အလုပ္ကိစၥေလးတစ္ခုေၾကာင့္ပါ၊ ငါ ပင္ပန္းလာလုိ႔ အိပ္ေတာ့မယ္ေနာ္´´

လင္းေရာင္ထိန္ ငူငူႀကီးထုိင္ကာ က်န္ရစ္ခဲ့သည္။

+ + + + +

``ေသာ္က ငါတုိ႔အခုအစီအစဥ္အသစ္တစ္ခုလုပ္မလုိ႔၊ အဲဒီအစီအစဥ္က အရင္ကနာမည္ႀကီးခဲ့တဲ့ အႏုပညာရွင္ေတြရဲ႕ အရင္ကေက်ာ္ၾကားခဲ့တဲ့ ဘ၀အေျခအေနနဲ႔ အခု သူတုိ႔ဘ၀ရဲ႕လက္ရွိလုပ္ေဆာင္မႈေတြကုိ ယွဥ္ၿပီးျပခ်င္တာ၊ အဲဒါ မင္းတာ၀န္ယူေပးဦး၊ အခုအစီအစဥ္မွာ ဦးခန္႔ထည္ ဆုိတဲ့အရင္က နာမည္ႀကီးမင္းသားတစ္ဦးရဲ႕ အေၾကာင္းကုိ ျပမယ္၊ သူက အခု လွည္းကူးနားကရြာတစ္ရြာ မွာ မိဘမဲ့ကေလးမ်ားေက်ာင္းတစ္ခုကုိတည္ေထာင္ထားတယ္၊ဒီတစ္ပတ္ စေနက်ရင္ မင္း အဲဒီမွာ လုိအပ္တဲ့ data ေလးေတြကုိ သြားယူ၊ ငါတုိ႔ဖုန္းဆက္ထားေပးၿပီးၿပီ၊ ၿပီးေတာ့ ႐ုံးကကားကုိ ယူသုံး၊ တနလၤာေန႔မွ ျပန္ယူလာ´´

``ဟုတ္´´

မန္ေနဂ်ာက မရပ္မနားေျပာၿပီးတာ၀န္ေပးလာသည္။ သူတာ၀န္ေပးလာေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က တာ၀န္ေက်ေအာင္လုပ္ေပး ရမည္ျဖစ္သည္။ ဒီေန႔ ပင္ ေသာေၾကာေန႔ျဖစ္ေနၿပီဆုိေတာ့မနက္ျဖန္ပဲ သြားရေတာ့မည္။ ကၽြန္ေတာ္အစီအစဥ္အတြက္ စဥ္းစားခန္းဖြင့္ ေနတုန္း ကၽြန္ေတာ့္ဟန္းဖုန္းထျမည္လာသည္။

``ေသာ္က ေမေမ ဒီတစ္ပတ္မလာႏုိင္ဘူး၊ ဒီတစ္ပတ္တနဂၤေႏြ မင္းပဲခူးလာခဲ့´´

``ေၾသာ္ ဟုတ္ကဲ့၊ ေမေမ´´

``ၿပီးေတာ့ ဟုိေကာင္ေလး လင္းေရာင္ထိန္ကုိပါေခၚခဲ့´´

``ဘာလုပ္မလုိ႔လဲ ေမေမရ´´

``လွ်ာမရွည္နဲ႔ ေခၚခဲ့ဆုိ ေခၚခဲ့´´

ေမေမ ေျပာၿပီးဖုန္းခ်သြားသည္။ ဘာကိစၥပါလိမ့္။

+ + + + +

စေနေန႔မနက္ေရာက္ေတာ့ လင္းေရာင္ထိန္ကကၽြန္ေတာ့္ထက္ပင္ တက္ၾကြကာ အေစာႀကီးထကာျပင္ဆင္ထားၿပီးၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဒီမနက္ လွည္းကူးကုိ၀င္မည္။ ၿပီးေတာ့ ဦးခန္႔ထည္ဆီမွာ လုိအပ္တဲ့ အခ်က္အလက္မ်ားကုိေတာင္းမည္။ ညေနေရာက္ေတာ့ ေမေမတုိ႔ဆီ သြားၿပီး ညအိပ္မည္။ ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ ပဲခူးမွျပန္ထြက္မည္ စသည္ျဖင့္အစီအစဥ္ဆြဲထားၿပီးျဖစ္သည္။

``ေယာကၡမႀကီးက ေခၚတယ္ဆုိေတာ့ ေသခ်ာျပင္ဆင္သြားမွ´´

``႐ုပ္ကအပုိးကုိ မက်ိဳးဘူး´´

ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကုိၾကည့္ၿပီး ေျပာလုိက္သည္။ မ်က္ႏွာက ေျပာင္စပ္စပ္ျဖင့္ အပုိးမက်ိဳး။

သူပဲကားေမာင္းၿပီး လွည္းကူးကုိထြက္ခဲ့သည္။

လွည္းကူးကုိေရာက္ေတာ့ ဦးခန္႔ထည္ရဲ႕ တည္ေထာင္ထားသည့္ မိဘမဲ့ကေလးေက်ာင္းရဲ႕လိပ္စာကုိ မနည္းရွာရသည္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဆုိက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ေရာက္သြားသည္။ ေက်ာင္းက လွည္းကူးၿမိဳ႕ေပၚမွာမဟုတ္။ လွည္းကူးနဲ႔ငါးမုိင္ကြာေသာ ရြာေလးတစ္ရြာတြင္ျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းတြင္ စာျပေပးေနေသာ ဆရာမက လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲႀကိဳဆုိသည္။

``လာၾက လာၾက ဆရာႀကီးကေတာ့ ေျပာထားတယ္´´

``ဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္က ေသာ္ကပါ ၊ သူကေတာ့ လင္းေရာင္ထိန္´´

``လင္းေရာင္ထိန္ဆုိတာ ေမာ္ဒယ္မဟုတ္လား၊ အျပင္မွာ ပုိေခ်ာတယ္ေနာ္´´

ဆရာမက သူ႕ကုိရႊန္းရႊန္းစားစားၾကည့္ၿပီးေျပာသည္။

``အဲဒီေလာက္လဲ မဟုတ္ပါဘူး´´

``ေၾသာ္ ေက်ာင္းက ဆရာဆရာမက နည္းတာလား၊ ဆရာႀကီးေရာ´´

``ကုိေသာ္က ဆရာႀကီးက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ေက်ာင္းထုိင္ကရန္ကုန္မွာ ပစၥည္းသြား၀ယ္ခုိင္းလုိ႔ ဘုန္းဘုန္းနဲ႔ ရန္ကုန္ကုိခဏ သြားတယ္။ ေန႔လယ္ေလာက္ဆုိျပန္ေရာက္မွာပါ။ ဒီေန႔ စေနေန႔ဆုိေတာ့ တခ်ိဳ႕ဆရာဆရာမေတြက နားတယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ပါ´´

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မိဘမဲ့ကေလးေတြဘက္ကုိၾကည့္လုိက္ေတာ့ ကေလးေတြေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေဆာ့ကစားေနၾကသည္။ သူတုိ႔မ်က္ႏွာတြင္ အပူအပင္ေတြ မရွိၾက။ ႐ုိးသားျဖဴစင္သည့္မ်က္လုံးမ်ားျဖင့္ ေလာကႀကီးရဲ႕ အေရာင္ေတြမစြန္းထင္းေသးေသာ အျဖဴထည္ကေလးဘ၀။ သူတုိ႔မိဘေတြဘာေၾကာင့္ သူတုိ႔ကုိစြန္႔ပစ္ခဲ့သည္ကုိသူတုိ႔မသိ။ သူတုိ႔သိသည္မွာ ဗုိက္ဆာလွ်င္စားမည္၊  ပ်င္းလွ်င္ကစားမည္။ ေမာလာ လွ်င္အိပ္မည္။ဒါေလာက္သာသိသည္။ တကယ့္ကုိ အ႐ုိးခံအျဖဴစင္ဆုံးကေလးဘ၀ေလးျဖစ္သည္။ ဘာလုိ႔မ်ား သူတုိ႔ေတြကုိ သူတုိ႔ မိဘ ေတြကစြန္႔ပစ္ခဲ့ၾကပါလိမ့္။ ဒါကလည္း သူတုိ႔မိဘေတြတြင္ သူတုိ႔ကုိစြန္႔ပစ္ဖုိ႔အတြက္ လုံေလာက္ေသာအေၾကာင္းတရားေတြရွိလုိ႔သာ အခုလုိ ရင္နာနာႏွင့္ပစ္ထားခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ႏုိင္သည္။

ကစားသည့္ေနရာတြင္ TV, DVD စက္ကေလးတြဲကာ Shakira ရဲ႕ Waka Waka သီခ်င္းဖြင့္ထားသည္။ သည္အခ်ိန္တြင္ ကေလးေတြ ေရာ လူႀကီးေတြရဲ႕ ပါးစပ္ဖ်ားတြင္ ေရပန္းစားေနေသာသီခ်င္းျဖစ္သည္။ Shakira ရဲ႕ ခ်စ္စဖြယ္ဟန္ပန္ႏွင့္ ျမဴးၾကြၿမိဳင္ဆုိင္ေသာ အက ေတြေၾကာင့္ ကေလးေတြက သီခ်င္းကုိၾကည့္ၿပီးလုိက္ကေနၾကသည္။

ကၽြန္ေတာ္ေရာ လင္းေရာင္ထိန္ပါႏွစ္ေယာက္စလုံး ကေလးေတြဘက္ကုိဦးတည္လုိက္မိသည္။

``ကေလး ေရာ့ မုန္႔စား´´

``ဟုတ္ ဦးေလးႀကီး´´

ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ထဲမွ ပါလာေသာမုန္႔ကုိထုတ္ကာ ကေလးတစ္ေယာက္ကုိေကၽြးလုိက္သည္။ ကေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ဦးေလးႀကီးတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြဲၿမီးတုိသြားသည္။ ဦးေလးႀကီးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္အရမ္းမုန္းတဲ့အေခၚအေ၀ၚျဖစ္သည္။

``ဟာ ကေလးကလဲ အကုိဆုိ အကုိလုိ႔ေခၚပါ ဦးေလးႀကီးမဟုတ္ပါဘူး´´

``မရဘူး ဦးေလးႀကီးက ဦးေလးႀကီးပဲ´´

``ဒါဆုိ မုန္႔မေကၽြးေတာ့ဘူး´´

ကၽြန္ေတာ္ကေလးကုိစကာ သူ႔လက္ထဲမုန္႔ကုိျပန္ယူလုိက္သည္။

``အီး ၀ါး ၀ါး ဦးေလးႀကီး မုန္႔ယူသြားၿပီး´´

ကေလးက သူ႔လက္ထဲကမုန္႔ကုိယူသြားေသာေၾကာင့္ ေအာ္ငုိသည္။

``ေသာ္ေသာ္ ကေလးကုိဘယ္လုိလုပ္လုိက္တာလဲ´´

``အာ ငါ ဘာမွမလုပ္ရပါဘူး´´

``ဘာမွ မလုပ္ရင္ ကေလးကဘာလုိ႔ငုိတာလဲ´´

``ေတာ္ စကားမရွည္နဲ႔ ဒီမွာ ငုိေနလုိ႔စိတ္ညစ္ေနရတဲ့အထဲ´´

ကၽြန္ေတာ္စိတ္တုိတုိနဲ႔ လင္းေရာင္ထိန္ကုိပါ ေဟာက္ပစ္လုိက္သည္။ ေတာ္ေတာ္ ငုိေၾကာရွည္တဲ့ကေလးပဲ အခုထိမတိတ္ေသး။

``ကေလးရယ္ တိတ္တိတ္ ဦးဘာလုပ္ေပးရမလဲ´´

``ဒါဆုိ သားတုိ႔နဲ႔၀ါကာ၀ါကာ လုိက္က´´

ဘုရား ဘုရား ကေလးေလးက အာဂပဲ။

``ဟုိ ကေလးရယ္ ဦးက မကတတ္ဘူးေလ´´

``မရဘူး ဦးမကရင္ ဆက္ငုိမယ္ အီး ၀ါး ၀ါး´´

ေတာ္ေတာ္ရွည္တဲ့ မိေက်ာင္းသားကေလးေလး။

``ေအး တိတ္ တိတ္ ဦးကေပးမယ္´´

``ေဟး´´

ကေလးေတြအားလုံးထေအာ္သည္။ Waka Wakaကုိ အစမွျပန္ဖြင့္ကာ သူတုိ႔နဲ႔ကဖုိ႔ျပင္ရသည္။ ရွကီယာဖင္ကေလးလႈပ္ကာ လႈပ္ကာ ကသည့္အတုိင္းလုိက္ကရသည္။ ကေလးေတြကလည္း လုိက္ကေနသည္။ ရွက္လုိက္တာ ။ လူေတြအမ်ားႀကီးေရွ႕မွာ မကခုိင္းလုိ႔ေတာ္ ေသးသည္။ လင္းေရာင္ထိန္ဖက္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ လက္ခုပ္လုိက္တီးကာ ကၽြန္ေတာ့္ကုိၾကည့္ၿပီး ၿပဳံးၿဖဲၿဖဲလုပ္ေနသည္။

``အျမင္ကတ္စရာေကာင္းလုိက္တာ´´

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကေလးေတြလဲေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္လုိက္က ကာေပ်ာ္ရႊင္ေနေသာေၾကာင့္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အရွက္ကြဲရက်ိဳးေတာ့နပ္ပါသည္။ ဘ၀အစကတည္းက ကံမေကာင္းခဲ့တဲ့ကေလးေတြ ေက်နပ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္းေပ်ာ္ရႊင္ေနပါသည္။ လင္းေရာင္ထိန္မ်က္ႏွာတြင္ လည္း ၾကည္ႏူးမႈ၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ားျဖင့္ ………………

ဆက္ပါဦးမည္။

Smile :)

Apr 9th

“ အၿဖည့္ခံ ... ”

By Phone Thin Gar

အၾကီးၾကီးခ်စ္ခဲ့လို႕..

အၾကီးၾကီးၿပိဳလဲခဲ့ရသူပါ

တိတ္တဆိတ္ ငါ့မ်က္ရည္ေတြကုိ

ေအာ္ဟစ္ေဖာက္သြန္ခ်ပစ္လိုက္ခ်င္ေပမယ့္

ပါးစပ္ကိုလက္နွင့္ပိတ္

အသံမထြက္ေအာင္ၾကိတ္ငိုေနခဲ့တာ

မငး္သိမွာစိုးလို႕ပါခ်စ္သူ....

မၿမင္ေစခ်င္ပါဘူး....

မၾကားလည္းမၾကားေစခ်င္္ပါဘူး...

ဒီအသံ

ဒီၿမင္ကြင္းေတြက

မင္းေလွ်ာက္မယ့္လမ္းမွာ

ဆူးေၿငာင့္ခလုပ္ေတြေလ...

လမ္းၿဖဴးၿဖဴးမွာ

သက္သက္သာသာေလွ်ာက္ပါခ်စ္သူ....

ေၿမာင္းကိုေတြ႕ရင္ ေက်ာခင္းေပးပါ့မယ္

ဆူးေတာေတြ႕ရင္

နွလံုးသားကိုခင္းေပးပါ့မယ္

ဖြဖြရြရြနင္းမသြားပါနဲ႕

ကေလးေလးတစ္ေယာက္လို

အပူပင္မရွိ ခုန္ေပါက္ၿပီးမင္း...

နင္းေၿခသြားလိုက္စမ္းပါ

မင္းအတြက္ငါ...

တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာေလး

အၿဖည့္ခံေပးလိုက္ရတယ္ဆိုရင္ပဲ

ငါေက်နပ္ပါၿပီ...

မင္း...နင္းေၿခသြားလိုက္စမ္းပါ...

မင္း...ဖဲ့ေၿခြသြားလိုက္စမ္းပါ...

လမ္းၿဖဴးၿဖဴးကေလွ်ာက္သြားခဲ့တဲ့မင္း...

အေ၀းေရာက္ေတာ့မွ

နာလာတဲ့ငါ့ရင္ဘတ္ေၾကာင့္

ေယာင္ယမ္းၿပီးငါငံု႕ၾကည့္လိုက္တယ္...

ေၾသာ္...ေသြးေတြတစ္စက္စက္ထြက္လို႕ပါလား....။။

                                                                                        နွလံုးသားထဲက လက္တစ္ဖက္ၿဖင့္

                                                                                                      ဘုန္းသဂၤါ

May 26th

မိုးေ၇စက္မ်ား(သို ့)မာနမ်က္ရည္ေျခြတဲ့အခ်စ္

By boy
.....မုိက္ရိုင္းလိုက္တာ.....
နေမာ့္နွဳတ္ခမ္းထက္မွေရရြတ္ထြက္ေပၚလာေသာမာနစကားလံုးျဖစ္သည္။
 နေမာ္ထိုင္ေနေသာခံုေရွ့တစ္ခံုေက်ာ္မွဆန္းသစ္ဆိုေသာလူတစ္ေယက္ကိုရည္ညြန္းေျပာ
ဆိုျခင္းျဖစ္သည္။
ဆန္းသစ္ကနေမာ့္ကိုထိုင္ျပီးတည့္တည့္ျကည့္ေနသည္မွာနာရီ၀က္ေလာက္ရွိေလျပီ
 
ေသာက္လက္စေကာ္ဖီပူပူေလးတစ္ခြက္ကိုပင္ေဒါသတျကီးျဖင့္တစ္ငံုကုန္စင္သြားေအာင္
ေမာ့ခ်ေသာက္လုိက္ျပီးေကာ္ဖီဆိုင္ကေလးထဲသို ့မေက်မနပ္စိတ္ေတြနင့္ထြက္လာခဲ့ပါ
သည္။

 အခ်ိန္ကားညဘက္10နာရီတိတိ။ ။
ဆိုင္အျပင္ဘက္ကိုေရာက္ေတာ့မွနေမာ္ကံဆိုးေလလားမသိ။
ေကာင္းကင္တစ္ခြင္လံုးသည္မဲေမွာင္ျပီးတခနအတြင္းမိုးေျပးေတြျပင္းထန္စြာရြာသြန္းလိုက္
သည္။

နေမာ့္မွာထီးပါမလာ။ ။။  ။ နေမာ့္မွာပါတာဆိုလို ့လက္ထဲကအိတ္ေလးတစ္လံုးရယ္။
နေမာ္ကမိုးကိုသိပ္ေျကာက္တဲ့သူ။
မိုးရြာလ်ွင္အိမ္အျပင္ဘက္ကိုပင္ေျခလွမ္းမထြက္ခဲ့။

တာေပမယ့္မိုးရြာေနေသာျမင္ကြင္းကိုေတာ့ထိုင္ျကည့္ေနရသည့္ခံစားခ်က္ကိုနေမာ္ခံု

မင္ခဲ့သည္။

......အေရးထဲမိုးကေတာ့လုပ္ျပီ။ျပသနာပဲ......ထီးကလဲပါမလာဘူး...........

အျပင္မွာရြာေနေသာမိုးေရေတြ.......မိုးစက္ေတြ......ျပီးေတာ့လ်ွပ္စီးလ်ပ္ေနေသာျမင္
ကြင္းေတြအားလံုးကိုနေမာ္ရင္မဆိုင္ရဲဘူး။
ဆိုင္အျပင္ဘက္မိုးလံုေသာေနရာတြင္ေဘးလြယ္အိတ္ေလးကိုရင္၀ယ္ပိုက္ထားရင္း
မတ္တပ္ရပ္လ်က္သားေနလိုက္သည္။
ဆန္းသစ္ကိုေတာ့သိ္ပ္ျကည္ပံုမရ။

ဆိုင္ထဲသို ့ခနအျကာအျကည့္တစ္ခ်က္ကိုလြဲလုိက္စဥ္နေမာ္ေဒါသေတြအလိပ္လုိက္
ထြက္လာပါေတာ့သည္။

ဆန္းသစ္ကဆိုင္အျပင္ဘက္တြင္ရပ္ေနေသာနေမာ့္ကိုေသေသခ်ာခ်ာစိုက္ျကည့္ေနျမဲ။

............ေတာက္.................

ေတာက္တစ္ခ်က္ေခါက္လိုက္ျပီးနေမာ္သည္ေအးစိမ့္ေနေသာမိုးေ၇ေတြဘက္သို့
အျကည့္ကိုလြဲလိုက္သည္။

အရင္ကတည္းကပင္မာနကိုအလံထူခဲ့ေသာနေမာ္သည္ခုလိုအျဖစ္အပ်က္ေျကာင့္
စိတ္ထဲတြင္မေက်နပ္မိသည္ကအမွန္ပင္။
ဆန္းသစ္သည္လည္းေဒါသထန္ေနေသာနေမာ့္မ်က္နာေလးကိုလွမ္းျကည့္ျပီးသေဘာ
က်သလိုလိုျပံဳးျပလိုက္၏။

ဆန္းသစ္အျပဳံးကတကယ္ေတာ့နေမာ့္အတြက္မုန္းစရာတစ္ခုျဖစ္ခဲ့ပါသည္။
ေနာက္ဆံုးနေမာ္သည္မိုးေတြသဲသဲမဲမဲရြာသြန္းေနေသာအျပင္ဘက္သို့ေျခစံုလွမ္းလုိက္
သည္။

ခုေတာ့နေမာ္မိုးေရျကားထဲမွာျကြက္စုတ္တစ္ေကာင္အလား။
ဒါကနေမာ္မိုးေရျကားထဲတြင္ပထမဆံုးကိုယ္တိုင္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ျပီးေလ်ာက္တဲ့အျကိမ္
ပါပဲ။
ဒါကဒင္းေျကာင့္ေပါ့................
နေမာ္ကဆန္းသစ္ကိုိစိတ္ထဲတြင္အံျကိတ္ကာေဒါသထြက္ေနမိပါသည္။

ပတ္၀န္းက်င္ကလဲေမွာင္အတိ။
လူသြားလမ္းမွာလဲမိုးေရေတြနဲ့နေမာ္နဲ့ပဲ။
ဘယ္သူမွမရွိ။
ခုေတာ့နေမာ့္တစ္ကိုယ္လံုးသည္လဲစိုရြဲလို ့။။။။။။လက္ဖ်ားေတြလဲေအးစက္ေနျပီ။
နွဳတ္ခမ္းသားေတြလဲေအးခဲမွဳေတြျကားမွာတုန္ယင္လို ့ေနပါသည္။

နေမာ္အ၇မ္းခ်မ္းေနျပီ။သည္တိုင္းဆက္သြားလ်ွင္နေမာ္သည္လဲက်သြားနုိင္တယ္။

လက္ဖ်ားေတြကေအးစက္ျပီးကိုယ္ေတြကပူေနြးလာသလုိလို။။။။။
မိုးေရေတြစိုေနေသာဘစ္ကားမွတ္တိုင္ေအာက္ကခံုတန္းေလးေပၚနေမာ္မိုးခနခိုလုိက္
သည္။
တုန္ယင္ေနေသာလက္ဖ၀ါးနစ္ဖက္ကိုဖမ္းဆုပ္ထားရင္းနေမာ္သည္ေခါင္းကိုအသာ
ငံု ့ထားလုိက္သည္။

................ညီေလး...........
မိုးျခိမ္းသံျကား...မိုးသံျကားမွထြက္ေပၚလာေသာလူတစ္ေယာက္ရဲ့ေခၚသံေျကာင့္နေမာ္
လည့္ျကည့္လုိက္စဥ္....ခနကမွဆိုင္ထဲတြင္စိတ္မတင္မက်ျဖစ္ခဲ့ေသာဆန္းသစ္ကိုေတြ ့
လိုက္ေတာ့စိတ္ထဲတြင္ေဒါသေတြအလိပ္လုိက္တက္လာသည္ကိုပင္မနဲျပန္ရင္ခ်ိဳးလိမ္
ထားရသည္။။

ဆန္းသစ္ကမိုးေရေတြစိုရြဲေနေသာနေမာ့္ကိုထီးကေလးတစ္ေခ်ာင္းမိုးေပးရင္းနေမာ့္
ေဘးသို ့၀င္ထိုင္လုိက္သည္။

.............ညီေလးမိုးေ၇ေတြအ၇မ္းစိုေနျပီ။..ေနမေကာင္းျဖစ္ဦးမယ္.............

.....ရပါတယ္...ျပသနာမရွိပါဘူး................

...........ဒါနဲ့ညီေလးဘယ္ကိုျပန္ရမွာလဲ....အစ္ကိုလုိက္ပို ့ေပးမယ္ေလ.............


...........ရပါတယ္။။ဒီနားတင္ပဲ...........................
နေမာ္ကစကားကိုခပ္ျပတ္ျပတ္ပင္ေျပာလုိက္သည္။

ခုခ်ိန္မွာနေမာ္ေအးေနသည့္ခံစားခ်က္ကိုပင္သိပါသည္။က်န္တာေတြအားလံုးက၇န္သူ။

ဆိုင္ထဲမွသူ ့အျပဳအမူကိုျပန္စဥ္းစားမိတုိင္းနေမာ္သည္သူ ့ကိုသတ္ပစ္ခ်င္ေလာက္
ေအာင္ကိုမုန္းမိပါသည္။

..............တာနဲ ့ညီေလးနာမည္ဘယ္လိုေခၚလဲ.............အသက္ေကာ.........ေက်ာင္း
တက္ေနတံုးလား...................

..................ဘာလို ့အဲေလာက္ေတာင္စပ္စုခ်င္တာလဲ....ေနစမ္းပါဦးခုနကဆိုင္ထဲမွာ
ဘာလို ့ကြ်န္ေတာ့္ကို၇ိသီ၇ိသီလုပ္ေနတာလဲ............

....အစ္ကိုညီေလးကိုျမင္ျမင္ခ်င္းပဲစိတ္၀င္စားမိလို ့ပါ................
နေမာ္သည္ဆန္းသစ္စကားအဆံုးတြင္ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရီလုိက္ရင္းဆန္းသစ္ကိုတစ္
ခ်က္ျကည့္လုိက္ပါသည္။

...............ဒီေလာကမွာက်င္လည္လာတာျကာျပီထင္တယ္ေနာအစ္ကိုက..စကားေျပာ
တာေတြကလံုး၀ဆရာျကီးပဲ။ထားလုိက္ပါေတာ့......အစ္ကိုေတြ့ဖူးတဲ့သူေတြလိုေတာ့
ကြ်န္ေတာ့္ကိုသတ္မွတ္ရင္အစ္ကိုမွားသြားမွာေပါ့.............

နေမာ္သည္ျပင္းထန္ေသာမ်က္နာေျကာျဖင့္ဆန္းသစ္ကိုရင္ဆုိင္ေျပာလုိက္သည္။

..........မဟုတ္ပါဘူးညီေလးရာ.....အစ္ကိုညီ့ကိုစေတြ့ေတြ ့ခ်င္းမွာကတည္းကစိတ္ထဲမွာ
တစ္မ်ိဳးပဲကြာ...ကိုယ္မေျပာတတ္ဘူး...ကိုယ္ေတြ ့ဖူးတဲ့သူေတြလုိမဟုတ္တာေတာ့
ေသခ်ာတယ္.........ညီ့ကိုအစ္ကိုျမတ္နိုးတယ္ ..........

................အပိုေတြထပ္မေျပာပါနဲ့ေတာ့။ယံုတတ္တဲ့စိတ္ကိုစြန္ ့လြတ္လုိက္တာျကာျပီ
အစ္ကိုရ...ပံုေျပာတုိင္းယံုတဲ့အရြယ္လဲလြန္လာျပီပဲ..................

....ညီအစ္တကယ္ေျပာတာပါညီ.....ညိ့ကိုကိုယ္ျမင္ျမင္ခ်င္းကတည္းကစိတ္၀င္စားခဲ့တာ
ညီဘာလို ့အစ္ကို ့ကိုမယံုတာလဲကြာ...................

ဆန္းသစ္စကားေတာင္မဆံုးပါ။
နေမာ္သည္မိုးေရထဲတိုး္၀င္သြားရင္းဆန္းသစ္နွင့္ေ၀းရာသို ့သာဦးတည္ေနသည္။

မိုးေရထဲမွာနေမာ့္ကိုယ္လံုးေလးသည္ျကြက္စုတ္တစ္ေကာင္ပမာ။။။။

စိုရြဲေနေသာနေမာ့္၏ကိုယ္လံုးေလးကိုဆန္းသစ္ကေနာက္ကေနလိုက္ရင္းထီးေလးမိုး
ေပးသည္။

မိုးေတြလဲထန္..........နေမာ္လဲေဒါသေတြထန္ေနခဲ့တဲ့ခုခ်ိန္မွာေတာ့ပတ္၀န္းက်င္ျမင္
ကြင္းေတြက မဲေမွာင္ျပီးမိုးသံေလသံေတြနွင့္သာ...................

ဒီပတ္၀န္းက်င္မွာမိုးေရထဲတိုးေ၀ွ ့ေနတာဆိုလို ့သူတို ့နစ္ေယာက္ထဲ..............

..................ဘာလို ့ေနာက္ကေနလုိက္ေနတာလဲ..ဘာလဲ sex ျဖစ္ခ်င္ေနလို ့လား..
ကြ်န္ေတာ္ေျပာျပီးသား......ကြ်န္ေတာ္ကအစ္ကိုေတြ့ဖူးတဲ့လူေတြလိုမဟုတ္ဘူးဆို
တာကို.......ဘာလို့ေနာက္ကေနတေကာက္ေကာက္လုိက္ေနတာလဲ................

............ညီ..ဘာေျပာလိုက္တယ္......ညီအစ္ကို ့ကိုဘယ္လိုေျပာလုိက္တာလဲ..........
ညီ့ကိုစက္စ္အတြက္နဲ ့ခ်ဥ္းကပ္ေနတာလို ညီထင္ေနတာလား...ညီအစ္ကို ့ကိုအဲလိုမေစာက္ကားနဲ ့ကြာ.....ခုခ်ိန္ထိညီ့ကိုျဖဴျဖဴစင္
စင္နဲ ့ခ်စ္ေနတာ.....ညီ့ကိုကိုယ္လက္ဖ်ားနဲ့ေတာင္မထိပါဘူး....ကို ့ကိုေတာ့အဲလိုမစြပ္
စြဲပါနဲ ့ညီရာ....ကိုယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္........................

နစ္ေယာက္သားမိုးေ၇ထဲမွာမ်က္နာခ်င္းဆိုင္ရင္း မိုးသံေလသံ  ကိုေပါက္ထြက္ေအာင္
စကားေတြေျပာေနျက၇ဲ ့...........

ဆန္းသစ္ကနေမာ့္ကိုထီးေလးမိုးေပးရင္းနေမာ့္စကားေျကာင့္မ်က္ရည္တစ္ပြင့္သူ ့မ်က္
လံုးအိမ္ထဲမွခုန္ဆင္းလာသည္ကုိနေမာ္သတိထားမိပါသည္။။။။။

ျပီးေတာ့..နေမာ့္ကိုနက္နက္ရွီဳင္းရွိဳင္းျကည္ေနရံုမွတစ္ပါးနေမာ့္လက္ဖ်ားကိုမွဆန္းသစ္
သည္မထိမကိုင္ခဲ့ပါ...........

ဒါေပမယ့္နေမာ့္စိ္တ္မေျပာင္းခဲ့။။။။။။။
သူတို ့နစ္ေယက္ကိုအံုဆိုင္းကာကြယ္ေပးေသာထီးတစ္လက္သည္လည္းသူတို ့နစ္
ေယာက္စလံးကိုမလံွဳျခံဳေစခဲ့ေပ...........

ခုေတာ့နစ္ေယာက္သားကရြဲရြဲစိုေနလို ့............
...
....
..........................တာဆိုနေမာ့္ဆီကဘာလို ့ခ်င္လို ့လဲ.....................

.........အခ်စ္.................

...........မျဖစ္နုိင္ဘူး...နေမာ့္မွာခ်စ္တတ္တဲ့နလံုးသားတစ္စံုကိုေျမျမဳပ္ပစ္လုိက္တာ
ျကာျပိ...လံုး၀မျဖစ္နုိင္ဘူး............ဟုတ္ျပီလား..............

ျပတ္သားစြာေျပာလို ့အျပီးမွာနေမာ္သည္သူကိုင္ေဆာင္ထားေသာထီးတစ္လက္ကို
ယူလုိက္ျပီးအေ၀းသို ့လြင့္ပစ္လုိက္ကာ.ဆန္းသစ္အနားမွထြက္ခြာလာခဲ့သည္။

............ညီ........ညီ.............ညီဘယ္ကိုျပန္မွာလဲ...အစ္ကို ့ကားနဲ ့လုိက္ပို ့ေပးမယ္...
ညီတစ္ကိ္ုယ္လံုးလည္းစိုရြဲေနျပီကြာ.......ေတာ္ျကာအေအးမိေနဦးမယ္...............

.ဆန္းသစ္ကလည့္ထြက္သြားေသာနေမာ့္ကိုေရွ့ကပိတ္ရပ္လုိက္ျပီးတားလုိက္သည္။။

မိုးေတြစိုရြဲေနေသာဆန္းသစ္၏ကိုယ္လံုးေလးကတကယ္ေတာ့နေမာ့္အတြက္ရင္ခုန္စရာ
ပါ။။။။

တင္းက်ပ္စြာ၀တ္ဆင္ထားေသာအင္းက်ီနွင့္ကပ္လ်က္ ဆန္းသစ္၏ကိုယ္လံုေလးသည္.
ေတာင္းတင္းသန္မာျပီး  ကိုယ္လံုးေလးကိုအတိုင္းသားျမင္ေနရသည့္အလား...နေမာ့္
စိတ္၀င္စားခဲ့မိသည္ကအမွန္ပါ....

၈်င္းေဘာင္းဘီအနက္ေ၇ာင္အ၇ွည္ကိုေျခတစ္ဖက္ကိုေျခသလံုးထက္သို ့ေခါက္တင္
ထားရင္းျပည့္တင္းေနေသာဆန္းသစ္၏ေပါင္တံနစ္ေခ်ာင္းသည္လည္းမိုးေရစိုစိုျကားမွာ
အတုိင္းသားျမင္ေနရသည့္အလား............

ကားထြက္ေနသာဆန္းသစ္၏လက္ေမာင္းအစံုသည္ဖူးေမာက္ေနေသာရင္အံုနစ္ဖက္နွင့္
မိုးေရျကားထဲမွာသိပ္ကိုဆြဲေဆာင္မွဳအားေကာင္ေလရဲ ့...........

နက္ရွိဳင္းနက္ေမွာင္ေသာမ်က္ခံုးေအာက္ကအျကည့္တစ္ခ်က္နဲ ့တင္နေမာင္သည္ဆန္း
သစ္ကိုတကယ္ေတာ့ခ်စ္ေနမိျပီထင္ပါရဲ ့

ဒါေပမယ့္ နေမာ္ကမာနကိုအလံအလူလူလြင့္တင္ခဲ့တဲ့လူသားတစ္ေယာက္ပင္........

နေမာ္သာနွင္းဆီပန္းတစ္ပြင့္ျဖစ္ခဲ့ရင္ ဆူးေတြကနေမာ့္အတြက္ မာနေပါ့.............


...........လာညီေလး..အစ္ကို ့ကားနဲ ့လုိက္ပို ့ေပးမယ္ေနာ...............

........ရပါတယ္...ခုနကစကားအကုန္ေျပာျပီးျပီပဲ..ကြ်န္ေတာ့္ေနာက္ဆက္မလိုက္နဲ့
ေတာ့.........................ေနာက္ဆုတ္လုိက္ပါ..............


.......ေနာက္မဆုတ္ဘူးညီ.ကိုယ္ေနာက္မဆုတ္နုိင္ဘူး......ညီ့ကိုကိုယ္ျမတ္နိုးတယ္.....
ညီနဲ့အတူတူေနခ်င္တယ္...ညီ့ကိုကုိယ္မစြန္ ့လြတ္နုိင္ဘူး.ကြာ.........


..............သိသားပဲ..........ေနာက္ဆံုေတာ့ဒီဘူတာ၇ံုျကီးပဲဆိုက္ေတာ့တာပဲ.အစ္ကို ့တို ့
အသက္ရွင္ေနတာကအတူတူေနျပီး စက္စ္အတြက္ပဲလား.....ေလကျကိးကိုဘာလို ့
အက်ဥ္းတန္ဆန္ေအာင္လုပ္ေနျကတာလဲ..တကယ္ေတာ့ ေလာကျကီးကိုေတာင္အား
နာသင့္ေနျပီ....................
..............
...........
..............ညီအစ္ကို ့ကိုအထင္မလြဲနဲ့ကြာ...ကဲ မိုးေတြလဲျပင္းထန္လာျပီ ညီခ်မ္းေနျပီမလား...ေတာ္ျကာေနမေကာင္းျဖစ္ဦးမယ္ကြာ...လာ ကိုယ္လုိက္ပို ့ေပးမယ္

...................
................
.................ရပါတယ္............ကုိယ့္လမ္းကိုယ္သြားျကတာေပါ့.................


.............အရင္ဆံုးကိုယ့္ကားေပၚတက္ပါကြာ...ညီအ၇မ္းခ်မ္းေနျပီဆိုတာကိုသိတယ္...
ျကည့္စမ္းညီ့လက္ေတြဆတ္ဆတ္ကိုတုန္ေနတာပဲ.......ညီေခါင္းမမာပါနဲ ့ကြာ................


ဆန္းသစ္ကနေမာ့္လက္ေမာင္းနစ္ဖက္ကိုသူ ့၏ဗလေတာင္းတင္ေသာလက္နစ္ဖက္ျဖင့္
တင္းျကပ္စြာညစ္ထားရင္းစိုး၇ိမ္တျကီးေျပာလိုက္သည္။

လ်ွပ္စီးလက္သထက္ျမန္ေသာနေမာ့္အသိသည္...ခ်က္ခ်င္းဆန္းသစ္၏လက္နစ္ဖက္ကို
ဖယ္ရွားလုိက္ရင္း..လက္ဖ၀ါးတစ္ဖက္ကိုဆန္းသစ္ပါးျပင္တစ္ဖက္သို ့အပ္လုိက္၏.........

..............ညီကုိယ့္ကိုအဲေလာက္ေတာင္မုနး္ေနတာလား.....................ရိုက္ေနာက္
တစ္ဖက္ကို၇ိုက္လိုက္ဦးကြာ ညီေက်နပ္သေလာက္၇ိဳက္................

ူသူကမိုးသည္းထန္စြာရြာသြန္းေသာလမ္းတြင္  ေနာက္က်န္ရွိေနေသာပါးတစ္ဖက္ကို
နမာ့္အတြက္ေပးအပ္လုိက္ရင္းမ်က္ရည္က်မိေနရဲ ့  ................
နေမာ္ေတြ့ပါသည္။

ဆန္းသစ္ပါးျပင္ထက္ကစီးက်လာေသာမ်က္ရည္..........

ဒါေတြကခံစားခ်က္ကေနေမြးဖြားလာတဲ့မ်က္ရည္မဟုတ္ဘူး...........

သင္တို့ကြ်မ္းက်င္ရာသံုးစြဲေနျကတဲ့ မ်က္ရည္လက္နက္ပဲ...........

.ဆန္းသစ္ေပးအပ္ေသာပါးတစ္ဖက္ကို.....နေမာ္ဘာတစ္ခုမွမတံု ့ျပန္ခဲ့ေပ...။။


......................ကေလးလိုမ်က္ရည္လက္နက္မသံုးစမ္းပါနဲ ့.......ကားေပၚေခၚတိုင္း
လုိက္စရာလား...............


............ညီဘာလို ့မာနေတြကိုအလံတလူလူထူေနရတာလဲ။အစ္ကိုသိတယ္...ညီေသ
ေလာက္ေအာင္ခ်မ္းေနျပီဆိုတာ.........မာနဆိုတာေနရာတိုင္းမွာ၇ွီတာမေကာင္းဘူး
ညီ...။တစ္ခါတစ္ေလညီကိုင္ေဆာင္ထားတဲ့မာနေတြဟာ အတ္တ ေတြပဲျဖစ္တတ္တယ္။
..............................



နေမာ့္လက္ေမာင္းနစ္ဖက္ကိုေနာက္တစ္ဖန္ဆုပ္က်စ္ထားရင္းဆန္းသစ္သည္မိုးျခိမ္းသံ
ကိုအံတုရင္းေျပာလုိက္သည္။...

နေမာ္လဲတကယ္ခ်မ္းေနပါျပိ

စကားေျပာဖို ့ေတာင္အားမရွီ

အားအင္ေတြအားလံုးမိုးေရေတြကစုပ္ယူသြားခဲ့ေျချပီ..........

ေနာက္ဆံုး....နေမာ္သည္ဆန္းသစ္ဆြဲေခၚရာသူ ့ရင္ခြင္ထဲသို ့မိုးနွင့္အတူတိုး၀င္ခဲ့လုိက္
သည္။

ဆန္းသစ္၏ဘယ္ဘက္ရင္အံုနားတြင္ေမွးရင္းနေမာ္သည္မိုးေရျကားထဲမွာအသိပင္မရွီ
ခဲ့ေတာ့ေခ်.................

............ညီ...ညီ့ကိုကိုယ္လုိက္ပို ့မယ္ေနာ.........ညီ့အိမ္ကဘယ္နားမွာလဲ..............

နေမာ့္ဘက္ကဘာသံမ်ွမျကားရ

.............ညီ...............ညီ........................

................ညီ.............ညီ................
ဆန္းသစ္ရင္ခြင္ထဲတြင္ကြယ္ေပ်ာက္သြားေသာနေမာ့္ေခါင္းေလးကို.. မထူျကည့္လိုက္ေတာ့မွ နေမာ္သည္သတိေမ့ေမ်ာေနသည္ကို သိခဲ့ရသည္။

ဆန္းသစ္ရင္ေတြဗေလာင္ဆူေနပါျပိ..............

ညီ ညီ...................ညီ...................

ဆန္းသစ္ေခၚသံကိုပင္နေမာ္မျကားရ.........

မိုးေတြလဲရြာေနသည္။။။။။ဆန္းသစ္လဲျပာယာခတ္ေနျပီ

၀င္သက္ထြက္သက္မရွိေတာ့ျပီဟုယူဆေသာနေမာ့္ကိုယ္လံုးေလးကိုေပြ ့ခ်ီထားရင္း
မ်က္ရည္ေပါင္းမ်ားစြာနွင့္နီးစပ္ရာေဆးရံုသို ့ကသုတ္ကယက္ကားကိုေမာင္းနင္လုိက္၏

မိုးေတြကေတာ့မစဲေသး............

ဆန္းသစ္ရင္ထဲတြင္လဲမိုးေတြရြာေနရံုမက.....မုန္တုိင္းပါထန္ခဲ့ပါသည္.........

.........ညီ.....ညီသတိရပါကြာ.............ကိုယ္ေဆးရံုကိုေမာင္းေနပါတယ္ညီခနေလး
သည္းခံေပးပါ........ညီ...........ညီ ညီ.................

ဆနး္သစ္ေမာင္းနွင္ေသာလမ္းမတစ္ေလ်ာက္တြင္လဲမိုးစက္မိုးေပါက္ေတြကရြာသြန္းလို ့
.......................
ဆန္းသစ္နွင့္အတူနေမာ္သည္လိုမိုးညမ်ားမွာေတြ့ဆံုနုိင္ပါဦးမလား..............

................ညီမရွိရင္အစ္ကိုမေနနိုင္ဘူးညီ...........ကိုယ့္ကိုမထားခဲ့ပါနဲ ့ကြာ..ညီ.....ညီ

ဆန္းသစ္၏ေခၚသံကိုမိုးစက္မ်ားသာျကားနုိင္ပါေတာ့သည္။

ခုခ်ိန္တြင္မိုးစက္မ်ားကပင္ ဆန္းသစ္၏ခ်စ္သူလား.....................





အပိုင္း  2   ဆက္လက္ဖတ္ရွဳပါရန္................ေလးစားစြာျဖင့္
                                                                              နေမာ္




















 
May 10th

က်ေနာ္သာ.....ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ဆုိလွ်င္...

By wanted
                               က်ေနာ္သာ.....ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ဆုိလွ်င္...


က်ေနာ္သာ  ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ဆုိရင္..က်ေနာ့္ကုိလာဖတ္ရွူတဲ့လူေတြကုိ    ေတာင္းပန္စကားေျပာခ်င္မိတယ္


က်ေနာ့္ကုိရင္ဘတ္နဲ  ့ပဲဖတ္ရွုရွု.....ရင္ဘတ္မပါတဲ့   ဗလာသက္သက္နဲ့ပဲဖတ္ရွုရွု   ဖတ္ရွုသူရဲ့  အခ်ိန္  တပုိင္းတစကုိ  က်ေနာ္စားသုံးမိလုိ့ပါပဲ....


ဒီေနရာမွာ  တစ္ခုေလာက္ေတာ့  သတိျပဳမိေစရန္ေျပာခ်င္ပါတယ္....


ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ျဖစ္လာဖုိ့ဆုိတာ  လြယ္ကူတယ္လုိ့   လူၾကီးမင္းတုိ့ထင္ပါသလား???


ဟုတ္ပါတယ္....မလြယ္ကူပါဘူး
ဒီလုိေျပာမိရင္   လူၾကီးမင္း  ရယ္ခ်င္သြားမလားမသိပါဘူး..

က်ေနာ္ဟာ  ကဗ်ာဆရာအၾကီးစားမဟုတ္ရပါဘူး....အေပ်ာ္တမ္းသာေရးသားျခင္းျဖစ္ပါတယ္....ဒါေပ
မယ့္ ကဗ်ာေလးေတြကုိ  က်ေနာ္ခ်စ္တယ္


စာတစ္လုံး  စာတစ္ေၾကာင္းျဖစ္ဖု့ိ   ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ့ ညနက္ခဲ့ဖူးတယ္ဆုိရင္ လူၾကီးမင္းယုံႏုိင္ပါ့မလား????


ကဗ်ာထဲကအလြမ္းေတြ နင့္စူးေစဖုိ့    ဘ၀ပ်က္ေလာက္လည္း  အခ်စ္မွာ  ရူးခဲ့ဖူးပါတယ္..


လက္ေတြ.ေရးႏုိင္ဖုိ့   အသည္းကြဲခဲ့တာမဟုတ္ေပမယ့္
ပုိးစုိးပက္စက္ အသည္းကြဲခဲ့ျခင္းေတြက    လက္ေတြ.ေရးသားႏုိင္ခဲ့ပါတယ္


ကဗ်ာေတြရဲ့   စာေၾကာင္းေတြမွာ  ငုိရွုိက္သံေတြပါတာကုိ   ၾကားခဲ့ဖူးပါသလား..???
သူတုိ့ေတြက    က်ေနာ္တုိ့ရဲ့ခံစားခ်က္ကုိသယ္ေဆာင္ေပးတဲ့   ယာဥ္ငယ္ေလးမ်ား.....


သူတုိ့ရဲ့  ဂီတကေန   က်ေနာ့္ဘ၀ရဲ့ သံစဥ္ေတြကုိ  လူၾကီးမင္း နားဆင္ခံစားႏုိင္ပါတယ္....


ဒါေပမယ့္

 ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကုိေတာ့ေလးစားေပးေစခ်င္တယ္....
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္တည္လာဖု့ိ .........မလြယ္ကူပါဘူး
လူတစ္ေယာက္ကုိ  စကားလုံးတစ္ခ်ဳိ့ ထိမွန္ခံစားေစဖု့ိ
ပုိျပီးေတာ့ေတာင္  မလြယ္ကူလွပါဘူး


လူၾကီးမင္းရဲ့  စိတ္ကုိ  တစ္စုံတစ္ခုလက္ေဆာင္ေပးခဲ့ႏုိင္ေအာင္   ၾကဳိးစားရတာ   တကယ့္ကုိ   နက္နဲျခင္းပါပဲ...


က်ေနာ္သာ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ဆုိရင္     က်ေနာ့္ဆီမွာ  ပါ၀င္တဲ့  စကားလုံးတစ္ခ်ဳိ့နဲ့  လူၾကီးမင္းကုိညွုိဳ.ေနမိမွာ...............အမွန္ပါပဲ.

ေနာင္လည္း....ညွဳိ.ေနမိအုန္းမွာပဲ..

လူၾကီးမင္းသာ...........က်ေနာ္ဆုိတဲ့  ကဗ်ာေလးမွာ    မေပ်ာ္၀င္မိပါေစနဲ့...
Nov 4th

ေလႏွင့္အတူ ( 1 )

By Trouble Makerrr
လမင္းသာ .... ပာိုေလ
                     ....ေျပာ
လမင္းသာ .... က်ေနာ္ Senior ကိုခ်စ္တယ္
                     .... ျပီးေတာ့
လမင္းသာ .... ဗ်ာ

ပာိုတစ္ခ်ိန္က ေျပာခဲ့တဲ့စကားစပ္သာျဖစ္သည္ ။ ျကက္ေသေသသြားတဲ့အျဖစ္ကို အခုထိ လမင္းသာ မွတ္မိေသးသည္ ။ သူအခ်စ္ကို ရင္ဖြင့္ခဲ ့သည္ သို ့ေသာ္ တစ္ဖက္သား၏တံု ့ျပန္မွုက သူအခ်စ္ကို ပာာသာသာ ျဖစ္ေစခဲ ့သည္ ။မပာုတ္ေပေလာ ။ သို ့ေသာ္ တစ္ဖက္ကေတြးရင္လဲ ေယာက်ၤားအခ်င္းခ်င္းကို ခ်စ္တယ္လာေျပာတာ ထိုးမလြတ္တာဘဲကံေကာင္း ။
 
လမင္းသာ ေကာလိပ္တက္စဥ္က  သူအရမ္းခ်စ္ေသာ Senior တစ္ေယာက္ရွိသည္ ။ ထို Senior ကိုခိုးခိုးျပီးလိုက္ေခ်ာင္းလိုက္ ၊ သူ စားတဲ ့မုန့္ဆိုင္ ကိုလိုက္စားျကည္ ့လိုက္ ၊ သူစာျကည့္တိုက္မွာ ငွားတဲ့စာအုပ္ကို လိုက္ငွားလိုက္ နဲ ့လမင္းေကာလိပ္ ေက်ာင္းသားဘ၀ ကုန္လို မွန္းမသိကုန္ခဲ ့သည္ ။ စာျကည္ ့တိုက္ဆိုလို ေျပာရအုန္းမည္ သူ Senior ျကိုက္ေျကာင္း၀န္ခံ ခဲ ့တာလည္း စာျကည့္တိုက္မွာဘဲျဖစ္သည္ ။  သို ့ေသာ္ Senior ၏တံု ့ျပန္မွုစကား ေျကာင္ ့သူ ေရွးဆက္ရမလို ေနာက္ဆုတ္ခဲ ့သည္ ။ Senior  ေက်ာင္းျပီးသြားသည္။သူက်န္ခဲ့သည္ ။ ခုေတာ ့လည္းအားလံုးျပီးဆံုးသြားျပီ ။
လမင္းသည္ ခု Public သင္တန္းေက်ာင္းတစ္ခုတြင္ Engllish ဆရာအျဖစ္ အလုပ္၀င္ေနျပီျဖစ္သည္ ။ သို ့ေသာ္ သူသည္ Gay တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္ ကို ေတာ့လက္ခံေနဆဲ ။သူေန့စဥ္ဘ၀သည္ အပူအျပင္မရွိ လြတ္လပ္သည္ ။ စားသင္လိုက္ နားလိုက္ နင့္သာ ။
Jan 1st

က်ိန္စာသင့္ငွက္ (part 3)

By သိုးငယ္
ဒီေန႕မနက္က ထူးထူးျခားျခားေအးစိမ့္ေနတယ္။ ေဆာင္းဦး၀င္လာခါနီးၿပီနဲ႕တူတယ္။ တခါတရံ အခုလိုေဆာင္းဦးမွာ မိုးေတြရြာတတ္တယ္။ ေအးစိမ့္ေနတဲ့ရာသီဥတုက အိပ္ရာထဲမွာ ေကြးေကြးေလးေနခ်င္တယ္။ ဒီလိုေနဖို႕ ကၽြန္ေတာ္ အခြင့္မသာခဲ့ပါဘူး။ ဖုန္းကျမည္တဲ့ alarm ကိုထပိတ္ရင္းနဲ ႏိုးထခဲ့ရတယ္။ ရန္ကုန္မွာလို သံပတ္ပိတ္ၿပီး ျပန္အိပ္လို႕မရဘူးေလ။ ေအးစက္ေနတဲ့ေရက လက္ ေတြကုိက်င္ခနဲျဖစ္သြားတယ္။ ` ေဒါက္..ေဒါက္....´ ဒီလိုအခ်ိန္မွာ တံခါးေခါက္တာ..၊ ဖူးဖူး ေတာ့မျဖစ္ႏိုင္၊ ဖူးဖူးက မနက္ဆိုရင္ သူမ ဘာသာသြားေနက်။ ပုဆိုးတထည္ကိုေကာက္၀တ္လိုက္ၿပီး တံခါးသြားဖြင့္လိုက္တယ္။ ` က်ားေမာင္...´ အျဖဴေရာင္တီရွပ္ ေပၚတြင္ အျမင့္ကိုျပန္သန္းေနေသာ အနီေရာင္ ငွက္ရုပ္ပါေသာ အက်ၤ ီကို ၀တ္ ထားတယ္။ က်ားေမာင္နဲ႕ ငွက္ရုပ္ေတြဟာ ဘယ္လိုပတ္သတ္မႈရွိလို႕လဲ။ ကၽြန္ေတာ္ကသာ အံ့ၾသမႈေတြနဲ႕..၊ ` အခုမွအိပ္ရာထသာလား´ ` မဟုတ္ဘူး...မ်က္ႏွာသစ္မလို႕လုပ္ေနတုန္း´ ` ဘာစားၿပီးၿပီလဲ´ ` မစားရေသးဘူး...လမ္းေရာက္မွစားမယ္...ခ်စ္ ေကာစားၿပီးၿပီလား´ ခ်စ္ လို႕ေခၚခြင့္ရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ့္ကိုဂုဏ္ယူ ေနမိတယ္။ စကားလံုးႏွင့္ေဖာ္ျပလို႕မရတဲ့ေပ်ာ္ရြင္မႈမ်ိဳး ဟာ ခ်စ္ လို႕ေခၚလိုက္တုိင္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲကို စီးေမ်ာလာတယ္။ ` မစားရေသးဘူး၊ အျမန္လုပ္...မုန္႕ဟင္းခါးသြားစားမယ္..´ ဒီလို ေအးစိမ့္တဲ့ ရာသီဥတုမွာ မုန္႕ဟင္းခါးပူပူတစ္ပြဲေလာက္ ေတာ့စားခ်င္မိတာအမွန္။ မုန္႕ဟင္းခါးသြားစားလို႕ကေတာ့အလုပ္ေနာက္က်ရင္ ဒီလ လခထုတ္ရင္ ေလ်ာ့ေနမွာေပါ့။ ` စားဖို႕အခ်ိန္မရွိဘူး။ ေနာက္ အေ၀းႀကီးလမ္းေလ်ာက္ရအံုးမွာ´ ` ငါ့မွာ ဆိုင္ကယ္ပါတယ္´ က်ားေမာင္ ဆိုင္ကယ္စီးတာ ကၽြန္ေတာ္ တခါမွ မေတြ႕ဖူးဘူး။ အင္းေလ...ဒီႏုိင္ငံကို ေရာက္ မွေတာ့ ဒီႏုိင္ငံမွာ အမ်ားဆံုးစီးၾကတဲ့ ဆိုင္ကယ္ကို စီးမွာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ က စက္ဘီးစီးရဲေပမယ့္ ဆိုင္ကယ္ကို မစီးရဲေသး။ ေနာက္ႏွစ္ဆို ရင္ စီးဖို႕ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္။ ` က်ားေမာင္ ဆိုင္ကယ္စီးတယ္´ က်ားေမာင္ က ကုတင္ေပၚ၀င္ၿပီး လွဲခ်လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ေမးခြန္းေမးၿပီးတာနဲ႕ ေရခ်ိဳးခန္းထဲေျပး၀င္တယ္။ အခ်ိန္ဆိုတာ ေရႊပဲမဟုတ္လား။ ` အင္း...စီးတယ္..ဟိုေန႕ေတြက အေရာင္ေျပာင္းဖို႕ ဆိုင္ပို႕ထားတာ..´ ကၽြန္ေတာ္ သြားတိုက္မ်က္ႏွာသစ္ေတာ့စကား မေျပာျဖစ္ေတာ့ဘူး။ က်ားေမာင္ နဲ႕တူေအာင္ အက်ၤ ီအျဖဴကိုရွာ၀တ္လိုက္တယ္။ ကုိယ္တုိင္ အ၀တ္ေလွ်ာ္တဲ့အခါက်မွ အျဖဴႀကိဳက္တဲ့ကၽြန္ေတာ္ အျဖဴေရာင္ေတြ မ၀တ္ေတာ့ဘူး။ အိမ္မွာ ဆိုရင္ အေမက ျဖဴေဖြးေနေအာင္ေလွ်ာ္ေပးတယ္။ အေမ့ကို သတိရလုိက္တာ။ ` ကဲ...ခ်စ္...ထေတာ့...သြားမယ္..´ ကၽြန္ေတာ္ တံခါး၀ေရာက္ေတာ့ သူ က ကၽြန္ေတာ့္ခါးေတြကိုလာဖက္တယ္။ ` ခ်စ္.... အရမ္းခ်စ္တယ္´ ခ်စ္ လို႕ေခၚခံရတဲ့ အခါ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ေတြခုန္ခဲ့တယ္။ က်ားေမာင္ ရဲ႕ ပထမဆံုး ခ်စ္ လို႕ ေခၚသံေပါ့။ ေအာက္ေရာက္ေတာ့ ေလွခါးနားမွာ ရပ္ထားတဲ့ က်ားေမာင္ ဆိုင္ကယ္က လင္းလက္ေနသည္။ ေငြေရာင္မက် မီးခိုးေရာင္မက် ေပၚမွာ ပန္းေရာင္ႏုႏုေလးက အစင္းေလးႏွစ္စင္းေျပးထားသည္။ အစင္းႏွစ္စင္းၾကားတြင္ အနီေရာင္ ငွက္ရုပ္ေလး။ က်ားေမာင္နဲ႕ ငွက္ရုပ္ေတြ ဟာ ဘာလို႕အၿမဲအတူတူရွိေနတာလဲ။ ` ေရာ့...၀တ္ထားလိုက္´ ဆုိင္ကယ္ဦးထုပ္အျဖဴေရာင္ဆြတ္ဆြတ္ကိုကၽြန္ေတာ့္ကို လွမ္းေပးတယ္။ က်ားေမာင္ရဲ႕ ဦးထုပ္ကေတာ့ ေငြေရာင္သက္သက္။ က်ားေမာင္ ဆိုင္ကယ္ေပၚတက္ၿပီးမွ အေနာက္ကေန ခြထိုင္လိုက္တယ္။ က်ားေမာင္ကို ပထမေတာ့ ဖက္ၿပီးစီးမယ္လို႕စိတ္ကူးေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္လြပ္လပ္တဲ့ႏုိင္ငံျဖစ္ပါေစ...ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ဆိုင္ကယ္စီးတာ ခါးကို ဖက္ထားရင္ လူေတြ၀ုိင္းၾကည့္ၾကမွာအမွန္ပဲ။ ဒါနဲ႕ ဆိုင္ကယ္ရဲ႕ ေနာက္ဖက္မွရွိတဲ့ကြင္းေလးကိုကိုင္ထားလုိက္တယ္။ က်ားေမာင္ ဆိုင္ကယ္ စီးတာ တကယ့္ကို ျမန္တယ္။ ျမန္မာတန္းကို ခဏေလးနဲ႕ေရာက္သြားတယ္။ မုန္႕ဟင္းခါးႏွစ္ပြဲကို မွာလိုက္တယ္။ မုန္႕ဟင္းခါးစားတဲ့အခါ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္စကားေတာင္မေျပာျဖစ္ဘူး။ ရတဲ့အခ်ိန္ေလးကို အျမန္စားရတယ္။ ေျမေအာက္ရထားစီးတာထက္စာရင္ ဆိုင္ကယ္ ကပိုျမန္တယ္။ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ေတာ့အခ်ိန္ပိုထြက္တယ္။ မုန္႕ဟင္းခါးဖိုးကို ကၽြန္ေတာ္ပဲမရရေအာင္ရွင္းလိုက္တယ္။ က်ားေမာင္ ဆိုင္ကယ္ ေမာင္းတာ ေတာ္ေတာ္ကၽြမ္းက်င္တယ္။ အေကြ႕ေတြမွာဆို အသာအယာပဲ။ ေလကတျဖဴးျဖဴးနဲ႕။ ရင္ဘတ္အတြင္းထဲကထိေအာင္ခ်မ္းလာတယ္။ ` ခ်မ္းလား...´ ` ခ်မ္းတယ္..´ ` ငါ့ကိုဖက္ထားေလ...´ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ဒီေလာက္ခ်မ္းေနတာ။ ေလက က်ားေမာင္ရဲ႕ ရင္ဘတ္တည့္တည့္ကို တိုက္ ေနတာ။ ပိုခ်မ္းမွာေပါ့။ ` အင္း..´ က်ားေမာင္ ခါးကို သိုင္းဖက္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိယ္ေငြ႕နဲ႕ေတာ့သူ႕ကို နည္းနည္းေတာ့ ေႏြးေထြးေစ ခ်င္တယ္။ က်ားေမာင္ရဲ႕ ပုခံုးေပၚမွာေမးတင္ၿပီး ` ခ်စ္....ခ်စ္ေကာ မခ်မ္းဘူးလား´ ` ဒီလုိပါပဲ...ရိုးသြားၿပီ။ ခါတုိင္းဆို အေႏြးထည္၀တ္ေနက်..ဒီေန႕..ေမ့သြားတာ´ ေလတ၀ူး၀ူးၾကားမွာ သူ႕ရဲ႕စကားသံ ကို မနည္းနားေထာင္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ေရာက္ေတာ့ ဖူးဖူးကေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ႏွစ္ေယာက္ဆိုင္ထဲ၀င္သြားေတာ့ ` စည္သူ...နင္တို႕ႏွစ္ေယာက္တူတူလာတယ္..´ ` ေအး...က်ားေမာင္ ငါ့ကို...´ ေျပာလို႕ေတာင္မၿပီးေသးဘူး..က်ားေမာင္က စကားျဖတ္ေျပာတယ္။ ` လမ္းမွာေတြ႕လို႕ေခၚလာတာ´ ဖူးဖူးက သိပ္အံ့ၾသသြားဟန္မျပဘူး။ ` ေၾသာ္´ လို႕တခြန္းထဲပဲေျပာတယ္။ ` အင္း...ႏို႕ဆိုရင္...ငါေနာက္က်ၿပီ..´ ဖူးဖူးက ဒီေန႕မွတုိက္တုိက္ဆိုင္ဆုိင္ အျဖဴေရာင္ တီရွပ္တုိတုိေလး၀တ္ထားတယ္။ တီရွပ္ေပၚမွာ ဂ်ပန္စာလံုးေလးေတြကို ေရာင္စံုနဲ႕ေရးထားတယ္။ ဖူးဖူး၀တ္ထားေတာ့ ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္။ဖူးဖူးက ` ဒီေန႕ထူးျခားတယ္သိလား´ ` ဟုတ္လား...ဘာလို႕လဲ..´ ` ငါတို႕အားလံုးအျဖဴေရာင္၀တ္ထားတယ္´ ` ေအးဟ..´ အျဖဴေရာင္၀တ္တာျခင္းတိုက္ဆိုင္တဲ့အထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္က မပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဖူးဖူးစကားကို ေထာက္ခံေပးလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြဒီႏုိင္ငံမွာ အခုလိုအလုပ္တတ္လိုက္ အိမ္ျပန္လိုက္နဲ႕ အခ်ိန္ေတြကုန္ခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံမွာ အလုပ္လုပ္ရင္လည္း ဒီလိုပဲျဖစ္ေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ သိမ္ငယ္ေနတယ္။ ဘာျဖစ္မွန္းေတာ့မသိဘူး။ ခ်စ္တဲ့သူေတြနဲ႕ေ၀းရာမွာေနရတာ ဟာ အထီးက်န္ဆန္လြန္းတယ္။ အခ်ိန္ေတြဟာ ကုန္ျမန္လြန္းတယ္။ ဒီေန႕ အခ်ိန္ပို မဆင္းရဘူး။ ဖူးဖူး ကဒီတခါပဲ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ျပန္လို႕မရဘူး ဖူးဖူး မ်က္ႏွာမေကာင္းဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာပါေသးတယ္။ သူမ တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ ည ေတာင္မေရာက္ေသးဘူး။ ရာသီဥတု ကေအးစိမ့္ေနတာပဲ။ ဒီေန႕မွ အေႏြးထည္မ၀တ္ခဲ့မိတာကို ေနာင္တရမိတယ္။ က်ားေမာင္က ဆုိင္အျပင္ဖက္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေစာင့္ေနတယ္။ လက္ကို ပိုက္ထားတယ္။ ` ေဆာရီး...´ ` ရတယ္...´ ` ခ်မ္းေနၿပီလား...ဘာသြားစားၾကမလဲ´ ` အင္း...ေဟာ့ေပါ့ နဲ႕ ဘီယာေသာက္ခ်င္တယ္´ ` ဒီတခါ ငါေကၽြးမယ္´ ` ၿပီးေရာ...´ က်ားေမာင္ ဒီေန႕ပင္ပန္းေနပံုေပါက္ေနတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဒီေန႕မွ ဆိုင္က ၀န္ထမ္းတေယာက္ကမလာဘူး။ တစ္ေယာက္မလာသာ ေတာ္ေတာ္သိတာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တခါမွ မေရာက္ဖူးတဲ့ ဆုိင္ကို က်ားေမာင္ေခၚသြားတယ္။ ဒီႏုိင္ငံမွာ ထူးျခားတာတစ္ ခုရွိတယ္။ အဲ့ဒါက ညေစ်း ဆိုတာၿမိဳ႕နယ္ ႏွစ္ခုေလာက္မွာ တစ္ေစ်းရွိတယ္။ မီးေရာင္စံုေတာက္ပေနတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ႀကီးေတြက ထိန္ညီးေနတာပဲ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေအးေနပါေစ။ စကတ္ တုိနံ႕နံ႕ေလးေတြနဲ႕ အစြမ္းကုန္အလွျပင္ထားတဲ့ေကာင္မေလးေတြ ဟိုဟိုဒီဒီ လမ္းေလွ်ာက္ေနၾကတယ္။ အ၀တ္အစားဆိုင္ေတြရယ္။ လမ္းေဘးဆိုင္ေလးေတြရယ္။ အိမ္ဆိုင္ေလးေတြရယ္နဲ႕ တကယ့္ကို ျပည့္က်ပ္စည္ကားေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေန တဲ့ၿမိဳ႕နယ္က ညေစ်းက လဲ အင္မတန္ကို စည္ကားတယ္။ အၿမဲတမ္းသြားေနေတာ့ ရိုးသလိုလိုေတာင္ျဖစ္သြားၿပီ။ က်ားေမာင္ ေခၚလာတာက ကၽြန္ ေတာ္တို႕ေနတဲ့ၿမိဳ႕နယ္နဲ႕ သိပ္မေ၀းတဲ့ညေစ်း။ က်ားေမာင္ေခၚလာတဲ့ဆိုင္ေလးက ညေစ်းထဲက လမ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ။ ဆိုင္ေလးက ေသးေသး ေလးပါ။ ဆုိင္နာမည္က ထူးျခားတယ္။ hummingbird (ငွက္ပိတုန္း) တနည္းအားျဖင့္ ၀တ္ရည္စုပ္ငွက္။ အျပာေရာင္နဲ႕ဖက္ဖူးေရာင္ႏွစ္ေရာင္ ေျပးေနတဲ့ အေတာင္ပံခတ္ေနတဲ့ ငွက္ရုပ္ေလး။ ေဟာ့ေပါ့ ဆိုင္နဲ႕ဆိုရင္ လိုက္ဖက္မႈေတာ့မရွိဘူး။ အေအးဆိုင္လိုမ်ိဳးဆိုရင္ ဟုတ္ေသးတယ္။ ` ဆိုင္နာမည္ကလည္း ... ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႕´ က်ားေမာင္က ဆိုင္ကယ္ဦးထုပ္ကို ခၽြတ္လိုက္ၿပီး ကပ္ေနတဲ့ဆံပင္ ေတြကို ဖြလိုက္တယ္။ ဆိုင္ထဲကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ လူေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ ထုိင္ခံုအလြတ္ရယ္လို႕ နည္းနည္းပဲရွိေတာ့တယ္။ ` ဘာေၾကာင္လို႕လဲ..´ ` ငွက္ နာမည္နဲ႕... မဆိုင္သလိုပဲ´ က်ားေမာင္ မ်က္ႏွာတခ်က္တင္းသြားတယ္။ ` နာမည္ဆိုတာ ကိုယ္ႀကိဳက္တာကိုေပးတာပဲမဟုတ္လား... ဘယ္သူ႕ခြင့္ျပဳခ်က္ကိုယူရအံုးမွာလဲ... ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ကို ေတာင္ ခ်ယ္ရီပန္းတို႕... ေနာက္... Phone Company ေတာင္ Orange လို႕ေပးထားေသးတာမဟုတ္လား။ သူ႕ဟာနဲ႕သူေတာ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ ေပးတာေနမွာေပါ့´ က်ားေမာင္က တကယ့္ကို စိတ္ဆိုးသြားပံုပဲ။ ` ထားလိုက္ပါ ခ်စ္ရာ...ငါမသိလို႕ေျပာမိတာပါ..´ ` အခုသိရင္ျပင္လိုက္..´ က်ားေမာင္က ေရွ႕ကေန၀င္သြားတယ္။ ` မဂၤလာပါ...၀တ္ရည္စုပ္ငွက္ဆိုင္က ႀကိဳဆိုပါတယ္´ ဆိုတဲ့ အၿပံဳးလွလွေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏႈတ္ဆက္သံ ႏွင့္အတူ ဆုိင္ထဲကို ၀င္၀င္ခ်င္း ခ်ိဳၿပီး ေမြးပ်ံ႕ေနတဲ့ သံပုရာအနံ႕လိုလိုရနံ႕တစ္ခုရလိုက္တယ္။ အျပင္မွာေအးေနေပမယ့္ ဆုိင္ထဲမွာ ေႏြးေႏြး ေလး။ ရနံ႕ႏွင့္အတူ ကၽြန္ေတာ္ အံ့ၾသသြားတယ္။ ဆုိင္တခုလံုးရဲ႕ နံရံေတြမွာ ငွက္မ်ိဳးစံု...အိုး...တကယ့္ကို ငွက္မ်ိဳးစံုပံုေတြကို တေကာင္ခ်င္း မွန္ေဘာင္ အျဖဴေရာင္ဆြတ္ဆြတ္နဲ႕ ထည့္ၿပီးခ်ိတ္ထားတယ္။ ဒီငွက္ေတြေၾကာင့္ က်ားေမာင္က ဒီဆိုင္ကိုလာတာလား။ ခုနက ေကာင္မေလး က ႏွစ္ေယာက္ထိုင္ခံုရွိရာေနရာကို လုိက္ပို႕ေပးတယ္။ က်ားေမာင္ကို တခုခုေခၚလိုက္သလိုပဲ။ ေသခ်ာမၾကားလိုက္ဘူး။ ဒီႏုိင္ငံက က်ားေမာင္ နာမည္ပဲျဖစ္မွာေပါ့။ ႏွစ္ေယာက္စားပြဲေပၚမွာ စတီးအိုးေလးေတြတခုစီ.။ ထုိင္ခံုရဲ႕ ေဘးမွာ မီးအရွန္အတိုးအေလ်ာ့လုပ္ဖို႕ထားေပးထားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ထိုင္ခံုက ဆိုင္ရဲ႕ ေဒါင့္စြန္းမွာ။ အခုလိုဆိုေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္လဲရွိတယ္။ စားပြဲထိုးေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ့္ ကိုဘာစားမွာလဲလို႕ေမးတယ္။ ပင္လယ္စာပဲမွာလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမးၿပီး က်ားေမာင္ကို ေမးေတာ့ ထံုးစံအတိုင္းတဲ့။ က်ားေမာင္က ဒီ ဆိုင္က ေဖာက္သည္ေနမွာေပါ့။ ` ခ်စ္...ဘာစားတာလဲ..´ ` စပ္စု...´ ေျပာၿပီးေတာ့ေနာက္မွီကို ေခါင္းတင္ထားၿပီး မ်က္လံုးကို ပိတ္ထားတယ္။ က်ားေမာင္ ေနမေကာင္းဘူးလား။ ` ခ်စ္...ေနမေကာင္းဘူးလား´ ` ေကာင္းပါတယ္...ခဏနားတာ´ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို မေႏွာင့္ယွက္ေတာ့ပါဘူး။ piano သီးသန္႕တီးထားတဲ့ သံစဥ္သက္ သက္ေလးကို ဖြင့္ထားတယ္။ တိုးတုိးနဲ႕ညင္ညင္သာသာ။ စားပြဲထိုးေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႕ေသာက္ဖို႕ ေရေႏြးၾကမ္း အခ်ိဳ အေအးေတြ လာခ်ေပးတယ္။ တကယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ဖာသာ သြားယူရမွာ။ ဒီႏုိင္ငံက ေရေႏြးၾကမ္းထဲမွာ သၾကားထည့္ေသာက္ၾကတယ္။ ေရေႏြးၾကမ္းရဲ႕အရ သာေတြက ပန္းအနံ႕ေတြပါေတာ့ ေအးေအးေလးေသာက္ရင္ ေရငတ္ေျပတယ္။ ေသာက္လို႕လည္းေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္။ ေဟာ့ေပါ့ထဲက အသားေတြအတြက္ အခ်ဥ္ကိုေတာ့ကိုယ္တိုင္သြားစပ္ရတယ္။ က်ားေမာင္ အတြက္ကၽြန္ေတာ္လုပ္ေပးမလို႕လုပ္တုန္း ခုနကေကာင္မေလးက သူ လုပ္ေပးမယ္တဲ့။ သူေဌးက အခ်ဥ္ထဲမွာထည့္စားတဲ့ၾကက္သြန္ၿမိတ္မစားဘူးတဲ့။ သူမ ေျပာတဲ့စကားထဲမွာ သူေဌးဆိုတာပါသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ နားၾကားလြဲတယ္ထင္လို႕ ျပန္ေမးလိုက္တယ္။ ပထမေတာ့ အဲ့ဒီေကာင္မေလး နားမလည္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာတဲ့စာေၾကာင္းက ေရွ႕ေနာက္မညီလုိ႕ေနမွာ။ ေသေသခ်ာခ်ာျပန္ေျပာမွ... ` ဟုတ္တယ္...ဒါကၽြန္မတို႕ဆိုင္က သူေဌးေလ...တခါတေလမွလာတာ´ ` သူေဌး´ ကၽြန္ေတာ္ ယံုေတာင္မယံုဘူး။ က်ားေမာင္ကို အထင္ေသးလို႕မယံုတာမဟုတ္ဘူး။ က်ားေမာင္အခုလို ဆိုင္ မ်ိဳးပိုင္တာေတာင္ ဘာလို႕သူတို႕ဆိုင္မွာ စားပြဲထိုးလာလုပ္ေနရတာလဲ။ ` ဟုတ္တယ္ေလ။ ဒီဆိုင္ရဲ႕သူေဌးပဲ... လာခဲတယ္။ ´ ေကာင္မေလးက ေျပာၿပီးတာနဲ႕က်ားေမာင္ထုိင္ေနတဲ့ေနရာမွာ အခ်ဥ္သြားခ်ေပးတယ္။ က်ားေမာင္ဟာ တကယ့္ကို စဥ္းစားစရာလူသားတစ္ေယာက္ပဲ။ ဘာလို႕ သူကၽြန္ေတာ့္ကို ဖံုးကြယ္ထားရတာလဲ။ ပိုက္ဆံေခ်းမွာေၾကာက္လို႕ေတာ့ ဟုတ္မယ္မထင္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ထုိင္ခံုဆီျပန္ေရာက္သြားေတာ့ သူက `ဘယ္ေတြေလ်ာက္သြားေနတာလဲ´ ` အခ်ဥ္သြားစပ္တာ´ ထုိင္တုန္းပဲရွိေသးတယ္။ ဟင္းပြဲေတြလာခ်တယ္။ က်ားေမာင္ ေဟာ့ေပါ့ထဲမွာ ထည့္တဲ့ဟင္း ရည္က ငါးျပဳတ္ဟင္းရည္။ ကၽြန္ေတာ္စားဖူးတယ္။နည္းနည္းညီွတယ္။ ဂ်ပန္အရက္ ဆာေကးကို ဟင္းရည္ထဲထည့္ေပမယ့္ အညီွနံ႕ကေတာ့ ရွိေသးတာပဲ။ ` ခ်စ္...စားၿပီးသြားရင္..ငါေမးစရာရွိတယ္´ ` အခုေမးေလ´ ` မေမးဘူး... အစားအေသာက္ပ်က္သြားအံုးမယ္´ သူ႕ရဲ႕စိတ္ဓာတ္က ဒီေလာက္မွန္းရခက္တာ။ ေတာ္ၾကာ ပထမဆံုး ႏွစ္ေယာက္တူတူစားတဲ့ ညစာမွာ စိတ္ဆိုးၿပီးထသြားမွျဖင့္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ထဲကို ငါးထည့္ေပးမယ္လုပ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ငါးမႀကိဳက္ဖူးလို႕ ေျပာလိုက္ရတယ္။ ငါးေခါင္းေတြခ်ည္း ထည့္ျပဳတ္ထားတယ္။ ျမန္မာပါးစပ္နဲ႕ေတာ့ ဘယ္လိုမွ စားလို႕မရဘူး။ က်ားေမာင္က ဒီမွာေနတာ ၾကာလို႕ေနမွာ။ တူကို ကၽြမ္းက်င္စြာကိုင္ၿပီး က်ားေမာင္ စားေနတဲ့ပံုစံက တကယ့္ကို ပိရိေသသပ္လြန္းတယ္။ အဆင့္ျမင့္ျမင့္စားေသာက္တယ္ ဆိုတာဒါမ်ိဳးေနမွာ။ တေအာင့္ေလာက္ၾကာေတာ့ စားပြဲထိုးေကာင္မေလးက ဘီယာ လာခ်ေပးတယ္။ က်ားေမာင္ ေသာက္ေနၾကဘီယာပဲေပ့ါ။ လူေတြဟာ အစြဲကိုယ္စီရွိတယ္ ဆိုတာ အခုမွ ကၽြန္ေတာ္ေသခ်ာေတြ႕ဖူးေတာ့တယ္။ ` မစားဘူးလား..´ က်ားေမာင္ စားေနတဲ့ပံုကို ၾကည့္ေနမိတာ စားဖို႕ေတာင္ ေမ့သြားတယ္။ ` ခ်စ္...အစား စားတာ ၾကည့္လို႕ေကာင္းတယ္´ သူ ခပ္တည္တည္နဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္မွာေတာ့ အျပံဳးေလးတခု ခို၀င္သြားတယ္။ ` ငါ့ကို ၾကည့္လုိ႕ဗိုက္မ၀ဘူး...´ ` အင္းပါ...´ သူက ဘီယာကို တႀကိဳက္ေမာ့ေသာက္လိုက္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္သတိရသြားတယ္။ ဆိုင္ကယ္ေမာင္းရင္ ဘီယာတို႕အရက္တို႕ေသာက္လို႕မရဘူး။ စစ္ေဆးတဲ့ ေမာ္ေတာ္ပီကယ္( ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ ဆိုတာ ေမြးစားစကားလံုးပါ..တကယ့္အမွန္က motor vehicle ေခတ္ကာလၾကာလို႕အသံေတြေျပာင္းသြားတာ) စစ္လို႕မိသြားရင္မလြယ္။ ဒဏ္ေငြကနည္းတာမွတ္လို႕။ ` ခ်စ္...ေလ်ာ့ေသာက္ေနာ္...ဆိုင္ကယ္ေမာင္းရအံုးမယ္´ သူ တခ်က္ရယ္လိုက္တယ္။ ဘီယာ အရွိန္ေၾကာင့္လား ေတာ့မသိဘူး။ ခ်စ္ ရဲ႕ရယ္တဲ့ပံုစံေလးဟာ ရင္ဘတ္တခုလံုး ေျဗာင္းဆန္ေစတယ္။ ခ်စ္ရယ္...ဒီေလာက္ေခ်ာတဲ့ ခ်စ္လိုလူက ဘာလို႕မ်ား...အခုလို။ ` အဘြားႀကီးက်ေနတာပဲ...´ ` စိတ္ပူလို႕ေျပာတာ..´ ` ငါမူးရင္ ...မင္းေမာင္းေပါ့´ ` ငါ မေမာင္းတတ္ဘူးေလ´ ` ငါ သင္ေပးမယ္´ ` ေနာက္မွသင္ေပး...အခုမေမာင္းခ်င္ေသးဘူး။´ သူ႕ရဲ႕မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ညိႈးသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ပဲ အကဲခတ္ လြန္ေနတာလား။ ` ေနာက္မွ ဆိုတာ မေသခ်ာဘူးကြ..။ငါတို႕က အခုလက္ရွိ...အသက္ရႈေနတဲ့ အခ်ိန္ကိုပဲပိုင္တာ...အတိတ္ကိုလည္း မပိုင္ဘူး။ လာမယ့္ေန႕ေတြကိုလည္း မပိုင္ဘူး...ဥပမာကြာ...ငါ...မနက္ျဖန္...ေသသြားရင္..´ ` ေတာ္...ေပါက္ကရေတြမေျပာနဲ႕ စကားေနာက္တရားပါတတ္တယ္´ ` ဒါေတြငါမသိဘူး..၊ ငါက မင္းတို႕လို စာမတတ္ဘူး..´ သူေျပာတာက ကၽြန္ေတာ္တို႕လို ျမန္မာလိုေကာင္းေကာင္းမတတ္ တာကိုေျပာတာေနမွာ။ သူသာ စာမတတ္ရင္ အခုလိုဆိုင္မ်ိဳးဖြင့္ႏိုင္ပါ့မလား။ ` တူတူပါပဲကြာ...အခုက ငါတုိ႕စကားေျပာလို႕ရရင္ၿပီးတာပဲမလား´ သူဘာမွကို ဆက္မေျပာေတာ့ဘူး။ ငါးေခါင္းမွာကပ္ ေနတဲ့အသားေတြကို တူေလးနဲ႕ခြာေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သာဆိုရင္ လက္နဲ႕ကိုင္ၿပီး စားလိုက္ၿပီ။ ကိုယ္ ခ်စ္တဲ့သူနဲ႕အတူတူညစာစားရလို႕လား မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ဗိုက္မဆန္႕ေတာ့ဘူး။ အိုးေလး ထဲမွာ အသားေတြမရွိေတာ့ေပမယ့္ အရြက္နဲ႕ ေဟာ့ေပ့ါ အစာေတြ နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ က်န္ေသးတယ္။ က်ားေမာင္က တခ်က္ၾကည့္လိုက္ၿပီး ` မစားေတာ့ဘူးလား´ ` ဗိုက္တင္းသြားၿပီ။´ ` ကုန္ေအာင္ စားလိုက္တာမဟုတ္ဘူး၊ ကမၻာေပၚမွာ လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာ အစာေရစာငတ္ျပတ္ေနတဲ့ေခတ္မွာ မင္းက အစားအစာေတြကို ခ်န္ထားတယ္..´ သူ႕ေနရာမွာ တျခားတေယာက္သာဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ဆဲမိမွာ။ ကိုယ့္စိတ္နဲ႕ကိုယ့္ကုိယ္ မဟုတ္လား။ ` ငါ တကယ္မစားႏုိင္ေတာ့လို႕ပါကြာ...ခ်စ္ကလည္း´ ` ဒါဆိုေပး...ငါစားမယ္´ သူ႕ရဲ႕ စိတ္ေတြဟာ ဘယ္လိုမွ မွန္းဆလို႕မရတဲ့ ရာသီဥတုနဲ႕တူတယ္။ သူ႕အေတြးေတြကို ကၽြန္ေတာ္ လိုက္လို႕မမီဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ စားၿပီး က်န္တဲ့အိုးထဲက အစာေတြကို အကုန္ခပ္ၿပီးစားတယ္။ သူ႕ရဲ႕ အိုးေလးထဲမွာ ဘာဆိုဘာမွ မက်န္ေတာ့ဘူး။ သူဟာ စည္းနဲ႕ကမ္းနဲ႕ေနတာလား။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ စားေသာက္ၿပီးျပန္ေတာ့ ၈နာရီခြဲေတာင္ေနၿပီ။ ဆုိင္ကယ္နားေရာက္ေတာ့ သူကေျပာတယ္။ ` အိမ္ မျပန္ခ်င္ေသးဘူး။ တေနရာသြားရေအာင္´ ` ငါေတာ့ မသြားခ်င္ေတာ့ဘူး...နားခ်င္ၿပီ´ ` မင္းမသြားရင္ေနခဲ့ေလ...ငါသြားမယ္´ ေလက ၀ွီးခနဲ ျပင္းျပင္းတိုက္သြားတယ္။ ေအးစိမ့္ေနတာပဲ။ ဒီအခ်ိန္အိမ္မွာ အိပ္ယာထဲမွာ ေကြးလို႕ေကာင္းတယ္။ ဒီည မိုးရြာမလားေတာင္မသိဘူး။ ` ဘယ္သြားမွာလဲ´ ` အေ၀းႀကီးမသြားပါဘူး...၊ xxxxx (ျမန္မာလိုဆိုရင္ တံတားျဖဴလို႕အဓိပၸာယ္ရတယ္) သြားမွာ´ အဲ့ဒီ့ေနရာက သိပ္မေ၀းဘူး။ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ဆိုင္ကယ္ေမာင္းရင္ရတယ္။ အဲ့ဒီ့တံတားက အျဖဴေရာင္မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာလုိ႕ဒီနာမည္ျဖစ္ေနလဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္းမသိဘူး။ တံတားက ဆုိင္ကယ္ေတြသြားဖို႕လမ္းရွိတယ္။ ဆိုင္ကယ္သြားတဲ့လမ္းေဘးနားမွာ ပလတ္ေဖာင္းက်ယ္က်ယ္တစ္ခုရွိတယ္။ တံတားက ျမစ္လက္တက္ ေလးတစ္ခုေပၚမွာေဆာက္ထားေတာ့ အရွည္ႀကီးေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ပလတ္ေဖာင္းေပၚမွာ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး ၿမိဳ႕ျပရဲ႕ ေရာင္စံုမီးေရာင္ေတြကို ၾကည့္ရတာ လည္း ဖီးလ္တမ်ိဳးပဲမလား။ ` ဒါဆိုသြားေလ...အၾကာႀကီးေတာ့မေနနဲ႕´ ` ဦးထုပ္၀တ္ေလ...´ ` အင္းပါ...´ ကၽြန္ေတာ္ ဒီတခါေတာ့ ညဖက္မို႕ ခ်စ္ရဲ႕ခါးကို ဖက္ၿပီး စီးတယ္။ ခ်စ္ရဲ႕ကိုယ္နံ႕က မနက္ကထက္စာရင္ မလတ္ ဆတ္ေတာ့ေပမယ့္ ခ်စ္ရဲ႕ လည္ပင္းနားမွာ ပုခံုးကို တင္ထားလိုက္တယ္။ ခ်စ္ အခုေတာ့ ဆုိင္ကယ္ေမာင္းတာ နည္းနည္း ေႏွးသြားသလိုပဲ။ ဘီယာေသာက္ထားလို႕လား။ ဒါမွမဟုတ္... ညေရာက္လို႕လား။ မီးပိြဳင့္တစ္ခုမွာ ရပ္ေနတုန္း သူ က ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြကို လာကိုင္တယ္။ ` လက္ေတြက ေအးေနတာပဲ´ ` အင္း´ ` ငါ့ ေဘာင္းဘီ အိတ္ကပ္ထဲ ထည့္ထားလိုက္´ ကၽြန္ေတာ္ မလုပ္ခ်င္ပါဘူး။ ခ်စ္ကို ဒီလိုပဲဖက္ထားခ်င္တာ။ ေဘာင္းဘီ အိပ္ထဲလက္ထည့္ၿပီး ဆုိင္ကယ္စီးတဲ့ ေကာင္ေလးနဲ႕ေကာင္မေလး စံုတြဲေလးေတြအမ်ားႀကီးပါ။ ` မထည့္ေတာ့ဘူး။ အခုလို ဖက္ထားတာပိုေကာင္းတယ္´ ` သေဘာ..´ ဆုိင္ကယ္ရပ္ထားတုန္း သူ႕ရဲ႕ လည္ပင္းေတြကို ေနာက္ကေန ကၽြန္ေတာ္ မသိမသာနမ္းလိုက္တယ္။ သူတစ္ခ်က္ လႈပ္သြားေပမယ့္ ဘာမွမေျပာဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေဘးနားမွာ ရပ္ထားတဲ့ စံုတြဲတစ္တြဲက ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို ၾကည့္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူနဲ႕ အခုလို အၿမဲတမ္းေနခြင့္ရွိခဲ့လွ်င္.....။...။
Dec 2nd

တရုတ္ျပည္မွ ေနာက္ေျခႏွစ္ဖက္မပါေသာ ၀က္ကေလးတစ္ေကာင္

By HeartlessAngel

တရုတ္ႏိုင္ငံ Anhui ျပည္နယ္စု Mengcheng တြင္ထူးျခားေသာ ၀က္ေလး တစ္ေကာင္ကိုေတြ ့ရပါသည္ ။ ထို၀က္ကေလးသည္ ေမြးကတည္းကပင္ ေနာက္ေျခႏွစ္ဖက္ မပါရွိပဲ ႏွင့္ ေရွ ့ေျခႏွစ္ဖက္ႏွင့္သာ သြားလာလႈပ္ရွားေနႏိုင္ျပီးေနာက္ အျမဲ တမ္းဖင္ေထာင္ေနတတ္ပါသည္ အေရွ ့ေျခႏွစ္ဖက္ကိုသာ အသံုးျပဳႏိုင္သည္ကုိေတြ ့၇ပါသည္ ။ အံ့ၾသသင့္စရာတစ္ခုက ေရွ ့ေျခႏွစ္ဖက္သာ ပါရွိေနေပမယ့္လဲ အျခား၀က္မ်ားကဲ့သို ့အျငိမ္မေနတတ္ပဲ အျမဲ လမ္းေလွ်ာက္ေနတတ္ပါသည္္။ ဟိုသြားလိုက္ ဒီသြားလိုက္ႏွင့္ ျဖစ္ေနတတ္ပါသည္ ။ ပိုင္ရွင္၏ေျပာျပ ခ်က္အရ ထို၀က္ေပါက္ေလးကို ယခုႏွစ္ ဂ်ဴလိုင္လက ၀က္မၾကီးတစ္ေကာင္မွ ေမြးဖြားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟုသိရပါသည္ ။ ေမြးဖြားလာခါစကပင္ အခုလို ပါရွိမလာခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္ ။အေရွ ့ေျချဖင့္သာ အျမဲေလွ်ာက္ေနရေတာ့မည္ျဖစ္ပါသည္ ။ ၀က္ပိုင္ရွင္မွ ထို၀က္ေပါက္ကေလးကို အထူးေသခ်ာ ဂရုတစ္စိုက္ေမြးျမဴထားပါသည္ ၄င္း၏ မိဘမ်ားႏွင့္ ခြဲထားကာ ယခုဆိုလွ်င္ ထို၀က္ကေလးသည္ 30 kg ေတာင္ရွိျပီဟုသိရပါသည္။ ထို၀က္ကေလး၏ ပံုမ်ားကို ေအာက္တြင္ တင္ထားပါသည္ ။

အေနာက္ ေျခေထာက္ ႏွစ္ဖက္မပါေပမယ့္ အျမဲ အျငိမ္မေနတတ္တဲ့၀က္ကေလး

၀က္ကေလး၏ ျခံကေလးထဲတြင္ေတြ ့ရစဥ္ျဖစ္ပါသည္ ျခံကေလးထဲတြင္လည္း အျငိမ္မေန

၀က္ကေလး တို ့ေနထိုင္ရာ ျခံကေလးအနားတြင္ေတြ ့ရစဥ္ လမ္းေပၚထြက္လ်က္ေပါ့


၀က္ကေလးကို တကယ့္ အထူးအဆန္းအျဖစ္ အနီးအနားကလူေတြ အျမဲ လာေရာက္ၾကည့္ရႈတတ္ပါသည္။


ယခုဆိုလွ်င္ေတာ့ ထို၀က္ကေလးကို လာၾကည့္တဲ့သူမ်ားႏွင့္ မ်ားျပားလွပါသည္ သနားစရာထို၀က္ကေလးသည္ အျခား၀က္မ်ားလို အရမ္းမေအာ္ေနတတ္ပဲ အျမဲ သာ ဟိုဒိေလွ်ာက္သြားတတ္ကာ ျခံေလးကို ေတာ့ ျပန္လာတတ္ပါသည္ဟုသိရပါသည္ ။



http://mcwaiyan.blogspot.com

Jun 7th

မႏၱေလးျမိဳ႕က Lights အဖြဲ႔၏ နိဂုံးခ်ဳပ္ဇာတ္သိမ္းခန္း (သုိ႔မဟုတ္) အမွန္တရား၏ေအာင္ပြဲ

By လုံးထြားထြား(ေဂြးတကၠသုိလ္)

လုံးထြားထြားတင္ျပသည္။

မႏၱေလးျမိဳ႕က Lights အဖြဲ႔၏ နိဂုံးခ်ဳပ္ဇာတ္သိမ္းခန္း (သုိ႔မဟုတ္)

အမွန္တရား၏ေအာင္ပြဲ (ေနာက္ဆုံးေဆာင္းပါး)

 

စိတ္ညစ္တယ္…. စိတ္ညစ္တယ္။ လုံးထြား သိပ္စိတ္ညစ္တယ္။

မတရားမွဳတစ္ခုကုိ မွန္တဲ့ဖက္က ရပ္တည္ျပီး ကူညီေဖာ္ထုတ္ လုိက္ရလုိ႔ ေႀကနပ္ေနမိတဲ့ လုံးထြား စိတ္ေတြဟာ ညစ္တဲ့ဖက္ ကုိ ေျပာင္းသြားရပါျပီရွင္။

ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့….

မ်ိဳးမ်ိဳးဖက္က ရပ္တည္ျပီး ေရးေပးခဲ့သမွ် လုံးထြားတုိ႔ဖက္က အရွံဳးနဲ႔ခ်ည္း ရင္ဆုိင္ ခဲ့ရလုိ႔ပါပဲ။

ဟုတ္ပါတယ္။ ဒီပြဲမွာ လုံးထြားနဲ႔မ်ိဳးမ်ိဳး ရွံဳးသြားရပါျပီရွင္။

ခုေျပာေနတာေတြကုိ ဒီေဆာင္းပါးကုိ ခုမွဖတ္ရသူေတြကေတာ့ နားလည္မယ္မဟုတ္ပါ။ဒီအေႀကာင္းနဲ႔ပတ္သက္ ျပီး  ေရွ႕မွာ ေဆာင္းပါး(၂)ပုဒ္ေရးထားခဲ့ျပီးပါျပီ။ ေဟာဒီ… MLGBT ဆုိက္ထဲမွာပါပဲ။

ပထမေဆာင္းပါးက… `အတြင္းလွိဳက္ျခစားေနတဲ့ မႏၱေလးျမိဳ႕က Lightsအဖြဲ႕´တဲ့။ ေအာက္ပါ လင့္အတုိင္း ဖတ္ရွဳႏုိင္ပါတယ္။

  http://www.mlgbts.com/magazine/read/---lights-_5515.html

ဒုတိယေဆာင္းပါးက… `မႏၱေလးျမိဳ႕က Lightsအဖြဲ႔၏ အပုပ္နံ႔ မ်ား (ေနာက္ဆက္တြဲေဆာင္းပါး)´ ျဖစ္ပါတယ္။ ဓာတ္ပုံအေထာက္ အထား ပါ၀င္တဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေအာက္ပါလင့္အတုိင္း ဖတ္ရွဳ ႀကည့္ပါ။

  http://www.mlgbts.com/magazine/read/-lights--_5687.html

ယခင္ေဆာင္းပါး ၂ပုဒ္ကုိဖတ္ရွဳျပီးမွ ယခုေဆာင္းပါးကုိဆက္ဖတ္ တာ အဆင္ေျပ နားလည္ ေခ်ာေမြ႕ပါ လိမ့္မယ္။

x x x x x

 

ဟုတ္ကဲ့ရွင္….

မ်ိဴးမ်ိဳးကုိယ္စား လုံးထြားက ေဆာင္းပါးမ်ားေရးတင္ျပီး မႏၱေလး လုိက္အဖြဲ႕ရဲ႕ မူမမွန္ေသာလုပ္ရပ္မ်ား၊ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ကုိမ်ိဳးသန္းရဲ႕ ေဖာက္ျပန္ေသာလုပ္ရပ္မ်ား ကုိ(ဓာတ္ပုံႏွင့္တကြ)ေရးတင္ေသာ္လည္း၊ ယူရီဆုိသူက အကူအညီေပး ကာ ေဖ့စ္ဘုတ္ ေပၚအထိ တင္ေပးေသာ္လည္း သက္ဆုိင္ရာက မည္သုိ႔မွ် အေရးမယူပါ။ သက္ေသအထားခုိင္လုံစြာတင္ျပပါေသာ္လည္း မ်ိဳးသန္း ေရာ လုိက္အဖြဲ႕ေရာ ဘာဆုိ ဘာမွ်ျဖစ္မသြားပါ။

အဲဒီေတာ့- မ်ိဳးသန္းတုိ႔ဖက္က တစ္ဆင့္တက္ျပီး မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ေစာ္ကားေမာ္ကားေတြ လုပ္လာပါေလေရာ။

ငါတုိ႔က အလုိင္းယင့္တစ္ခုလုံးကုိ အိတ္ထဲထည့္ထားတာ၊ ရစ္ခ်ပ္ကုိ ပုိင္ျပီးသား၊ မႏၱေလး NAP က ဆရာ၀န္ႀကီး ေဒါက္တာKS ကုိလည္း ပုိင္တယ္ေဟ့- ဆုိျပီး လုိက္အဖြဲ႔၀န္ထမ္းေတြ မ်ိဳးမ်ိဳးဆုိင္ေရာက္လာျပီး သေရာ္ေတာ္ေတာ္ေျပာတာကုိ ခံေနရပါတယ္။ မ်ိဳးမ်ိဳးတြင္မဟုတ္ပါဘူး- လုံးထြားကုိလည္း လုံးထြားထြားဆုိတဲ့ေကာင္မကုိေျပာလုိက္စမ္း၊ ဘာေကာင္မမုိ႔လဲ၊ မတူ ရင္ မတုနဲ႔-ဆုိျပီး လုံးထြားအစစ္ ဘယ္သူမွန္းမသိပဲ စိန္ေခၚစကားေတြေျပာလုိက္ပါေသးတယ္တဲ့။

အဲဒီလုိလာျပီး သေရာ္တဲ့လူေတြ ေျပာတဲ့စကားအရပဲ သိရတာက-

လုံးထြားေရးတင္တဲ့ေဆာင္းပါးေႀကာင့္ ရစ္ခ်ပ္ စာရင္းေတြလာစစ္တဲ့ အခါ မွာ- ေငြတစ္ေသာင္းငါးေထာင္ ကြာေနတာ ေတြ႕ ရပါတယ္တဲ့။ ရစ္ခ်ပ္က ကြာတဲ့ေငြ 15000/ကုိ စုိက္ေလ်ာ္ရုံပဲ ေလ်ာ္ခုိင္းပါတယ္တဲ့။ ဘာမွ အေရးမယူပါဘူးတဲ့။ သူတုိ႔က ရစ္ခ်ပ္ကုိ အဲဒီေလာက္ေတာင္ ပုိင္တာပါတဲ့။

(မ်ိဳးမ်ိဳးက ေျပာပါတယ္၊ မ်ိဳးသန္းအရင္ ပေရာဂ်က္မန္ေနဂ်ာလုပ္သြားတဲ့ ကုိမုိးေဇာ္ဆုိသူဟာ ေငြ၈၀၀၀/က်ပ္ စာရင္း ကြာရုံနဲ႔ အလုပ္က ထုတ္ပစ္ခံခဲ့ရတယ္တဲ့။ အဲဒီ တုန္းက စစ္ေဆးသူက ဦးေက်ာ္ျမင့္ဆုိသူ အရာရွိပါ။ လုံးထြားလည္း မ်ိဳးမ်ိဳး ကုိ ျပန္ ေျပာလုိက္ပါတယ္။ စစ္ေဆးသူခ်င္း သမာဓိမတူလုိ႔ေပါ့လုိ႔။ ကုိမုိးေဇာ္ဆုိသူကေတာ့ တိက်ျပတ္သားျပီး မ်က္ႏွာမလုိက္တဲ့ အရာရွိရဲ႕အစစ္ေဆးခံရလုိ႔ အလုပ္ျပဳတ္တဲ့အ ထိျဖစ္ခဲ့ရရွာတယ္။ ကုိမုိးေဇာ္ေရ- ဒီေဆာင္းပါးကုိဖတ္မိရင္ ရွင့္ဖက္က ဘယ္လုိခံစား ရတယ္ဆုိတာ ကြန္မန္႔ေလး ေရးျပပါဦး။)

ေနာက္ျပီး- မ်ိဳးသန္း ရုံးခန္းထဲမွာ ရုံးခ်ိန္ႀကီး ဖင္ခံတဲ့အေႀကာင္းကုိ ဓာတ္ပုံအေထာက္အထားနဲ႔တင္ျပထားတာေတာင္ ရစ္ခ်ပ္က အေရးမယူဘူးလား လုိ႔ ေမးႀကည့္ေတာ့- ရစ္ခ်ပ္က ေျပာတယ္တဲ့။ ဒါမ်ိဳးက အေရးယူစရာ မလုိဘူး- တဲ့။ အံ့ဖြယ္ မွတ္သားစရာ စကားပါပဲ။

(ရစ္ခ်ပ္တစ္ေယာက္ မ်ိဳးသန္းလုပ္သမွ် ဘာကုိမွအေရးမယူတာ ဘာေႀကာင့္ဆုိတာ ေနာက္ပုိင္းမွာ အက်ယ္တ၀င့္ေရး သားတင္ျပပါမယ္။)

ေနာက္ျပီး… NAPက ဆရာ၀န္ႀကီး ေဒါက္တာKSကလည္း Lights အဖြဲ႕နဲ႔ပတ္သက္ျပီး အေရးယူမယ္ဆုိရင္ တျခားအဖြဲ႕ ေတြမွာလည္း ဒီလိုျပႆနာမ်ိဳးေတြ ရွိေႀကာင္း၊ တျခားအဖြဲ႕ေတြရဲ႕ အျပစ္ေတြကုိလည္း ေဖာ္ထုတ္ျပီး အေရးယူပါ။ ဒီလိုမွမဟုတ္ပဲ Lightsအဖြဲ႔ တစ္ခုတည္းကုိ အေရးယူမယ္ဆုိရင္ေတာ့ သူက ရံပုံေငြရေအာင္ ေထာက္ခံခ်က္မေပးႏုိင္ဘူးလုိ႔ ခ်ိန္းေခ်ာက္ပါတယ္တဲ့။ (မိန္းမလ်ာNGOအဖြဲ႔မ်ား ရံပုံေငြရရွိေရးအတြက္ NAP – National AIDS Program က တာ၀န္ခံဆရာ၀န္ႀကီးက ေထာက္ခံေပးရ ပါတယ္။) ေဒါက္တာKSက အဲဒီလုပ္ပုိင္ခြင့္ကုိ အပုိင္ကုိင္ျပီး ခ်ိန္းေခ်ာက္ထားတာပါ။

(ေဒါက္တာKS မ်ိဳးသန္းဖက္က ပင္းျပီး ဘာေႀကာင့္ ကာကြယ္ေပးေန တယ္ဆုိတာ ေနာက္ပုိင္းမွာ အက်ယ္တ၀င့္ေရး သားတင္ျပပါမယ္။)

အဲဒီလို အျဖစ္ေတြေႀကာင့္ …. လုံးထြားလည္း - စိတ္ဓာတ္မူမမွန္သူေတြ လူႀကီးေနရာရေနတဲ့ ဒီေခတ္ထဲမွာ အမွန္ တရားဟာ ေခါင္းငုံ႔ေနရမွာပဲလုိ႔ စိတ္ဓာတ္က်ျပီး ဒီအမွဳကိစၥကုိ ေပလ်ာယ်ကံ ထားလုိက္ပါျပီ။ ဆက္မပါေတာ့ဘူးလုိ႔ ဆုံးျဖတ္ျပီးပါျပီ။

သုိ႔ေသာ္ ….. သုိ႔ေသာ္လည္းေပါ့ေလ……

x x x x x

 

ေႏြဦးရာသီရဲ႕အစ မတ္လရဲ႕ ပူျပင္းေသာတစ္ရက္မွာ… လုံးထြားအိမ္ကုိ တပည့္မေဟာင္းေလးတစ္ေယာက္ေရာက္လာပါတယ္။ အဲဒီတပည့္မေလးက လုံးထြားထြား ဆုိတဲ့ နာမည္နဲ႔ လုံးထြား ဘေလာ့ေတြေရးေနတာကုိ သိေနတဲ့ အတြင္းလူ တပည့္မေလး တစ္ေယာက္ပါ။

တပည့္မေလးက ဘာေျပာသလဲဆုိေတာ့- သူနဲ႔ က်ဳံးေဘးမွာ လွ်မ္းႀကရင္း ခင္ေနတဲ့ ျမတ္ႏုိး ဆုိတဲ့ မိန္းမလ်ာတစ္ ေယာက္က လုံးထြားကုိ ေတြ႕ခ်င္လုိ႔ပါတဲ့။ ရင္ဖြင့္စရာရွိ လုိ႔ပါတဲ့၊ ေခၚလာပါရေစလုိ႔ တပည့္မက ဆုိပါတယ္။ လုံးထြားလည္း လုံးထြားဘယ္သူဆုိတာကုိ အျပင္လူေတြကုိ ေဖာ္ထုတ္ မေျပာဘူးလုိ႔ ျမတ္ႏုိးက ကတိေပးရင္ ေခၚခဲ့ပါလုိ႔ ခြင့္ျပဳလုိက္ ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ေန႔မွာ- တပည့္မေလးက ျမတ္ႏုိးဆုိသူကုိ ေခၚလာပါတယ္။

ျမတ္ႏုိး ရင္ဖြင့္တဲ့အေႀကာင္းကေတာ့- သူဟာ ညဖက္ဆုိရင္ က်ဳံးရဲ႕ အေရွ႕ေျမာက္ေဒါင့္မွာ က်င္လည္က်က္စားေနက် မိန္းမလ်ာတစ္ေယာက္ပါတဲ့။ လုံးထြား ရဲ႕တပည့္မေလးနဲ႔လည္း အဲဒီေနရာမွာ ခင္ခဲ့တာပါတဲ့။ အဲဒီေနရာမွာပဲ Lights အဖြဲ႕က PE တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ တင္စန္းလြင္ ဆုိသူကုိ သိကၽြမ္းခဲ့ပါတယ္တဲ့။

ျပီးခဲ့တဲ့အပတ္က တင္စန္းလြင္က သူတု႔ိရဲ႕ လုိက္အဖြဲ႔မွာ ေဆးလာစစ္ဖုိ႔ တုိက္ တြန္းပါတယ္တဲ့။ ေဆးစစ္မယ္ဆုိရင္ လမ္း စရိတ္ 3000/က်ပ္ေပးတယ္လုိ႔ လည္း ေျပာပါတယ္တဲ့။ ဒါနဲ႔ပဲ- ျမတ္ႏုိးဟာ သူအလုပ္အားတဲ့ ဥပုသ္ေန႔တစ္ေန႔မွာ သူ႔ရဲ႕ ခ်စ္သူကုိပါ ေခၚျပီး လုိက္အဖြဲ႔ရုံးခန္းကုိ သြားခဲ့ပါတယ္တဲ့။ အဲဒီေန႔ဟာ မွတ္မွတ္ရရ 2012ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ(၂၉)ရက္ေန႔ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ လုိ တေပါင္းလဆန္း(၈)ရက္ ဥပုသ္ေန႔က်ပါတယ္။ ဗုဒၶဟူးေန႔ပါ။ ျမတ္ႏုိးက တုိက္ေဆးသုတ္လုပ္ငန္း ကန္ထရုိက္တာ တစ္ေယာက္ မုိ႔ သူအလုပ္အားတဲ့ ဥပုသ္ေန႔မွာ သူ႔ခ်စ္သူကုိပါ ေခၚျပီး ေဆးသြားစစ္လုိက္တာပါ။

ေဆးစစ္ျပီးေတာ့- တင္စန္းလြင္က ေျပာပါတယ္တဲ့။

``ျမတ္ႏုိးေရ.. ငါတုိ႔အဖြဲ႕မွာ ရံပုံေငြကုန္သြားလုိ႔ လမ္းစရိတ္ေတာ့ မေပးႏုိင္ေတာ့ဘူးေနာ္´´

တင္စန္းလြင္က အဲဒီအတုိင္း ေျပာလိုက္ျပီး လမ္းစရိတ္ တစ္ေယာက္ သုံးေထာင္စီ။ ႏွစ္ေယာက္စာ ေျခာက္ေထာင္က်ပ္ ကုိ ထုတ္မေပးလုိက္ပါဘူးတဲ့။ မရႏုိင္ေတာ့ဘူးလုိ႔ အျပတ္ေျပာလုိက္တာျဖစ္ျပီး ေနာက္မွေပးမယ္ လုိ႔ ေျပာတာမ်ိဳးလည္း မဟုတ္ပါ ဘူးတဲ့။ ရကုိ မရခဲ့တာပါတဲ့။

ျမတ္ႏုိးလည္း လမ္းစရိတ္ေပးမယ္လုိ႔ ကတိေပး ေခၚျပီးမွ မရေတာ့ စိတ္ဆုိးတာေပါ့။ တင္စန္းလြင္လုပ္ရပ္က လိမ္ေခၚ သလုိျဖစ္ေနတာကုိး။ (တကယ္ေတာ့- လိမ္ေခၚတာ ပါပဲ။ ျမတ္ႏုိးတု႔ိစုံတြဲအတြက္ ရသင့္တဲ့ လမ္းစရိတ္ တစ္ေယာက္3000/ ႏွစ္ေယာက္စာ 6000/ကုိ တင္စန္းလြင္က ထုတ္မေပးပဲ သုံးပစ္လုိက္တာ ရွင္းေနတာပါပဲ)

ဒါကို အ-အ မဟုတ္တဲ့ ျမတ္ႏုိးကလည္း သိပါတယ္။ ျမတ္ႏုိးက ေငြ6000ကုိ မမက္ေမာပါဘူးတဲ့။ သူဟာ ၀င္ေငြေကာင္း တဲ့ ကန္ထရုိက္တစ္ေယာက္ပါတဲ့။ အလိမ္ခံရတာကုိ ခံျပင္းလြန္းလုိ႕ လုံးထြားဆီမွာ ရင္ဖြင့္တာပါတဲ့။ လုိက္အဖြဲ႕အေႀကာင္းေတြကုိ လုံးထြားေရးေန တာကုိလည္း သိထားလုိ႔ပါတဲ့။ အဲဒီေလာက္ လုံးထြားက အင္တာနက္ေပၚ မွာ ေရးတင္ထားပါရက္နဲ႔ အမွတ္မရွိ ဆက္လုပ္ေနေသးတဲ့ တင္စန္းလြင္ရဲ႕လုပ္ရပ္ ကုိ ေဖာ္ထုတ္ေစခ်င္လုိ႔ လုံးထြားဆီမွာ လာျပီး ရင္ဖြင့္တာပါလုိ႔ ဆုိပါတယ္။

ကဲ- အရပ္ကတုိ႕ေရ။ အဲဒါသာ ႀကည့္ႀကပါေတာ့။

လုိက္အဖြဲ႔ရဲ႕ မူမမွန္တဲ့ ေဖာက္ျပန္တဲ့လုပ္ရပ္ေတြကုိ လုံးထြားေဖာ္ထုတ္ေနတာ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ႀကီးပဲ ရွိပါေသး တယ္။ ႏွစ္မကူးေသးပါဘူး။ NGOေလာကမွာ ဒီအေႀကာင္းကုိ ေျပာႀကဆုိႀကတုန္းပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဒါကုိေတာင္ အမွဳမထားပဲ ခပ္တည္တည္နဲ႔ဲ လုပ္ျမဲအတုိင္းဆက္လုပ္ေနတယ္ဆုိေတာ့ စဥ္းစားႀကည့္ႀကပါေတာ့။

သူတုိ႔ေျပာသလုိ သူတုိ႔အထက္လူႀကီးေတြျဖစ္တဲ့ အလုိင္းယင့္က ရစ္ခ်ပ္တုိ႔၊ NAPက ေဒါက္တာKS တုိ႔ကုိ ပုိင္လုိ႔ လုပ္ရဲ တယ္ဆုိတာ ထင္ရွားေနတာေပါ့ေနာ္။

တင္စန္းလြင္ဆုိသူကုိ လုံးထြားသိပါတယ္။ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးမသိေပမယ့္- ေတြ႔ဖူးေျပာဖူး ဆက္ဆံဖူးပါတယ္။ လုံးထြားသိထားသေလာက္ေတာ့ တင္စန္းလြင္ဆုိတာ စစ္တပ္ထဲ ကထြက္လာတဲ့ စစ္ထြက္တစ္ေယာက္ပါ။ HIV Positive ျဖစ္လုိ႔ စစ္တပ္ထဲက ထြက္လာ ရတာလုိ႔ သိထားပါတယ္။

တင္စန္းလြင္အေႀကာင္း ဂဃနဏ သိႏုိင္ေအာင္ သူ႔အေႀကာင္းစုံစမ္းေပးဖုိ႔ တပည့္မေလးကုိပဲ တာ၀န္ေပးရပါေတာ့တယ္။

x x x x x

 တပည့္မေလး ေမးျမန္းစုံစမ္းခဲ့တဲ့အခ်က္ေတြအရ တင္စန္းလြင္အေႀကာင္းကုိ သိရပါျပီ။ တင္စန္းလြင္အေႀကာင္းကုိ ေကာင္းေကာင္းသိသူ၊ တင္စန္းလြင္နဲ႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေပါင္း ဖူးတဲ့ MSMတစ္ေယာက္ကုိ ေခၚလာလုိ႔ တင္စန္းလြင္အက်င့္ေတြကုိ သိ လုိက္ရပါျပီ။

အမေလး…ေလးးးးး……. ေႀကာက္စရာပါလား ကရပ္ကတုိ႔…………

လုံးထြားႀကားဖူးထားတဲ့အတုိင္း တင္စန္းလြင္ဟာ စစ္တပ္ကထြက္လာတဲ့ ၀န္ထမ္းေဟာင္းတစ္ေယာက္ဆုိတာ မွန္ပါ တယ္တဲ့။

အိပ္ခ်္အုိင္ဗီ ေပါ့စတစ္ျဖစ္လုိ႔ ထြက္ခဲ့ရတာလည္း မွန္ပါတယ္တဲ့။

ဒါေပမယ့္- တင္စန္းလြင္ဟာ စစ္သားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။

CMAဆုိတဲ့ တပ္မေတာ္စာရင္းရုံးမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ အရပ္သား၀န္ထမ္း တစ္ေယာက္ပါ။ စာေရးႀကီးအဆင့္အထိ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ျပီး လုပ္သက္ဆယ္ႏွစ္ေ က်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ ဘီပုိးစီပုိးစစ္ေဆးေတာ့ HIV Positive ျဖစ္ေနတာေတြ႕ရျပီး တပ္မေတာ္စာရင္းရုံးက ထုတ္ပစ္ျခင္းခံရတဲ့ ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ပါတဲ့။

ဒါေပမယ့္.. တင္စန္းလြင္က သူ ေပါ့စတစ္ျဖစ္လုိ႔ အလုပ္ထုတ္ခံရတာကုိ လွ်ိဳ႕၀ွက္ ထားပါတယ္တဲ့။ ရာထူးတုိးျမွင့္ေရးမွာ သူနဲ႔ျပိဳင္ဖက္ တပ္ႀကပ္ႀကီးတစ္ေယာက္ကုိ သူ႔ေလာက္အရည္အခ်င္းမရွိပဲ ရာထူးတုိးေပးလုိက္တာနဲ႔… မေႀကနပ္လုိ႔ အလုပ္က ထြက္လာတာပါဆုိျပီး- အသံေကာင္းဟစ္ထားပါတယ္တဲ့။ တကယ္ေတာ့- ေပါ့စတစ္ျဖစ္လုိ႔ မျဖစ္စေလာက္ ပင္စင္လစာေလး ေပးျပီး စစ္တပ္က ကန္ထုတ္လုိက္တာပါ။

ပင္စင္လစာ ၇၀၀၀က်ပ္(ခုနစ္ေထာင္)နဲ႔ စားလုိ႔မေလာက္ ငတ္ျပတ္ေနတုန္း လုိက္အဖြဲ႕နဲ႔ဆက္မိျပီး ပီအီး၀င္လုပ္ေနတာ ပါ။

လုိက္အဖြဲ႔ကုိေရာက္ေတာ့လည္း- ရာထူးကသာ ေအာက္ဆုံးအဆင့္ ပီအီး၊ သူ႔အထက္ အရာရွိ စီမံခ်က္မန္ေနဂ်ာ မ်ိဳးသန္းကုိ သူက ဟိန္းလားေဟာက္လားနဲ႔ အမိန္႔ျပန္ေပးျပီး ရုိက္စားလုပ္ေနတာပါတဲ့။ မ်ိဳးသန္းကုိ ႏိုင္တဲ့အကြက္ကလည္း ရွိေနတယ္ ေလ။ မ်ဳိးသန္းက ဘြဲ႕ရဖုိ႔ေနေနသာသာ ၁၀တန္းေတာင္ မေအာင္ရွာဘူး။ မိန္းမလ်ာေတြစုျပီး အဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႕ဖြဲ႔မယ္ ဆုိေတာ့ ေခါင္း ေဆာင္လုပ္မယ့္သူမရွိလုိ႔ အသက္အႀကီးဆုံးျဖစ္တဲ့ မ်ိဳးသန္းကုိပဲ ေခါင္းေဆာင္ လုပ္ခုိင္းထားတာပါ။ အဲဒီနည္းနဲ႔ မ်ိဳးသန္းက ပေရာ ဂ်က္မန္ေနဂ်ာျဖစ္ေနတာ။     

ဆယ္တန္းမေအာင္ပဲ စီမံခ်က္မန္ေနဂ်ာျဖစ္ေနတဲ့ အားနည္းခ်က္ကုိ သိထားတဲ့တင္စန္းလြင္က ၀န္ထမ္းပါး၀ေနသူပီပီ… မ်ိဳးသန္းအားနည္းခ်က္ေတြကုိ နင္းေတာ့တာပါပဲ။ ရွင္ ဘာသိလုိ႔လဲ၊ ေတာ္ ဘာ နားလည္လုိ႔လဲ၊ ဆယ္တန္းေတာင္ မေအာင္ပဲနဲ႔မ်ား၊ အသာေနစမ္း မိန္းမလ်ာႀကီး… လုိ႔ လူေတာသူေတာမေရွာင္ ေျပာဆုိျပီး သူကခ်ည္း ဆရာႀကီးလုပ္ေနေတာ့တာပါပဲ။

မ်ိဳးသန္းကလည္း တကယ္ကုိ ပညာလည္း မတတ္၊ အလုပ္လည္း နားမလည္ဆုိေတာ့- ရုံးပုိင္းဆုိင္ရာမွာလုပ္ဖူးလုိ႔ ရုံးလုပ္ငန္းေလး နည္းနည္းပါးပါး နားလည္ေနတဲ့ တင္စန္းလြင္ကုိ မလွန္ရဲဘူး၊ ျပန္မေျပာရဲဘူး။

တင္စန္းလြင္ နားလည္တဲ့ ရုံးလုပ္ငန္းဆုိတာကလည္း တျခားမဟုတ္ပါဘူး။ အထက္လူႀကီးဆုိရင္ ဖား၊ လက္ေအာက္ငယ္ သားဆုိရင္ ဖိ-ဆုိတဲ့ စစ္တပ္ထဲက တတ္လာတဲ့ အထက္ဖား ေအာက္ဖိ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းပါ။

တင္စန္းလြင္ကုိယ္တုိင္က သူ႔အေႀကာင္းသူ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာေလ့ ရွိပါတယ္တဲ့။ ငါက အလုပ္ထဲတုန္းက ရုံးအလုပ္ကုိဘာမွ ဟုတ္တိပတ္တိလုပ္တာမဟုတ္ဘူး၊ ငါက ထိေရာက္တဲ့အလုပ္ပဲ လုပ္တယ္။ တပ္ရင္းမွဴးေတြကုိေတာင္ ငါက အပုိင္ကုိင္ထားတာ။ ငါက အညွာကုိ ပုိင္ပုိင္ႏုိင္ႏုိင္ကုိင္တဲ့အလုပ္ပဲ လုပ္တယ္။ တပ္ရင္းမွဴးကုိေတာင္ ဂရုမစုိက္ဘူး၊ တပ္ရင္းမွဴး အိမ္ကုိ ေနာက္ေဖးေပါက္ကေန၀င္ျပီး တပ္ရင္းမွဴးကေတာ္ကုိ ‘ယက္’ ေပး လုိက္တာပဲ… တဲ့။

ဟုတ္လည္းဟုတ္ပါတယ္။ စစ္တပ္ထဲမွာတုန္းက တင္စန္းလြင္ဟာ တပ္ရင္းမွဴးကုိ တုိက္ရုိက္ ၀င္မဖားပါဘူး၊ တပ္ရင္းမွဴး ထက္ပုိျပီးေသခ်ာတဲ့ တပ္ရင္းမွဴးကေတာ္နဲ႔ ရင္းႏွီးေအာင္အရင္လုပ္ပါတယ္။ ျပီးမွ- သူျဖစ္ခ်င္တာ ေျပာခ်င္တာကုိ ကေတာ္က တစ္ဆင့္ ေျပာခုိင္းတာပါ။ မိန္းမစကားဆုိေတာ့ တစ္ခ်က္တည္းနဲ႔ နား၀င္တယ္ေလ။ အဲဒီအခ်က္ကုိသိထားတဲ့တင္စန္းလြင္က ကေတာ္ေတြကုိအပုိင္ကုိင္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားျပီး သူျဖစ္ခ်င္တာ လုပ္ခဲ့တာပါ။ ကေတာ္တစ္ပါးအိမ္သြားလုိ႔ အ၀တ္ေတြေရစိမ္ထား တာေတြ႕ရင္ ဘရာစီယာပဲျဖစ္ျဖစ္ “ေလွ်ာ္လုိက္မယ္”ဆုိျပီး ဇြတ္ေလွ်ာ္ေပးတဲ့လူပါ။ ဟုိက အားနာလုိ႔တားရင္ေတာင္ “အုိ.. ကုိယ့္ မမဟာ ကုိယ္ေလွ်ာ္တာပဲ၊ ဘာျဖစ္ေသးလဲ”လို႔ေျပာျပီး ဇြတ္ေလွ်ာ္ေပးလုိက္တာပဲတဲ့။ လူကလည္း မိန္းမလ်ာဆုိေတာ့ ကေတာ္ေတြ အႀကိဳက္ အတင္းအဖ်င္း မဟုတ္မဟတ္ေတြလည္း လွ်ာအရုိးမရွိတုိင္း ေျပာတတ္တယ္ေလ။ ကေတာ္တစ္ေယာက္ကုိ ကုိယ့္ထက္ အသက္ငယ္ေပမယ့္ “မမ”ေခၚဖုိ႔ ၀န္မေလးတဲ့သူပါ။ အဲဒီနည္းနဲ႔ ကေတာ္ေတြရဲ႕ ရင္းႏွီးမွဳကုိ အရယူျပီး အေနေခ်ာင္ေအာင္ လုပ္လာတဲ့လူပါ။ အဲဒီနည္းကုိ- ကေတာ္ေတြကုိ “ယက္”ေပးတဲ့နည္းလုိ႔ သူကုိယ္တုိင္က ေျပာပါတယ္။

ဖင္အခံႀကမ္းျပီး ေပါ့စတစ္ျဖစ္လုိ႔သာေပါ့။ ေပါ့စတစ္သာမျဖစ္ခဲ့ရင္ တင္စန္းလြင္ တစ္ေယာက္ အခုေလာက္ဆုိရင္ CMAရုံး မွာ အရာရွိျဖစ္ေနေလာက္ပါျပီ။

လုိက္အဖြဲ႔မွာ ပီအီးလုပ္ေတာ့လည္း ၀န္ထမ္းဘ၀က အက်င့္အတုိင္း မလုပ္၊ မရွဳပ္၊ မျပဳတ္.. အထက္ဖား ေအာက္ဖိ … ေရသာခုိ အေခ်ာင္လုိက္ ဇာတ္လမ္းကုိ ဆက္က ေနတာပါပဲ။

x x x x x

 ဆယ္တန္းမေအာင္၊ ပညာမတတ္တဲ့ မ်ိဳးသန္းဟာ အဂၤလိပ္စာကၽြမ္းက်င္ ဖုိ႔ဆုိတာ ေ၀လာေ၀းပါပဲ။ NGOမွာက အဖြဲ႔ရံပုံေငြ ရဖုိ႔အတြက္ Proposal ေရးတင္ရတယ္ေလ။ Proposalကုိလည္း အဂၤလိပ္လုိေရးရတာပါ။ ရံပုံေငြထုတ္ေပးခြင့္ရွိတဲ့ ဆုံးျဖတ္ ပုိင္ခြင့္ရွိတဲ့ အထက္အရာရွိမ်ားက ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားကုိး။

အဂၤလိပ္စာ ထမင္းစားေရေသာက္ေလာက္ေတာင္ မတတ္ရွာတဲ့ မ်ိဳးသန္းဟာ Proposalေရးဖုိ႔ NAPက ဆရာ၀န္ႀကီး Dr.KS ကုိ ေအာက္က်ိဳ႕ရပါတယ္။ ဒါလည္း… တင္စန္းလြင္ရဲ႕ သင္ဉာဏ္ပါပဲ။ (မ်ိဳးသန္းကုိ ဆယ္တန္းမေအာင္ဘူး၊ ပညာမတတ္ ဘူး။ သူကေတာ့ ဘြဲ႕ရပညာတတ္ပါဆုိျပီး တင္စန္းလြင္က ဂုဏ္ယူေပမယ့္… အဂၤလိပ္လုိ စာေရးတဲ့အဆင့္အထိေတာ့ သူလည္း မတတ္ကၽြမ္းပါဘူး)

ဆုိပါေတာ့… Lightsအဖြဲ႔ ရံပုံေငြရရွိေရးအတြက္ ေဒါက္တာKSက အဆုိျပဳလႊာ ကုိ ေရးေပးရပါတယ္။ ရံပုံေငြေပးသင့္ ေႀကာင္းကုိလည္း NAPဆရာ၀န္ႀကီး က ေထာက္ခံရတာမုိ႔ ေဒါက္တာKSကပဲ သူေရးတဲ့Proposal ကုိ သူကုိယ္တုိင္ေထာက္ခံပါ တယ္။ ရံပုံေငြက်လာတဲ့အခါ.. ေဒါက္တာKSကုိ က်တဲ့ရံပုံေငြထဲက ေလးပုံတစ္ပုံ ကုိ ေပးရပါတယ္။ သိန္း၁၀၀က်ရင္ ၂၅သိန္း ေပးရတာပါ။ တင္စန္းလြင္ ကေတာ့… ေဒါက္တာKSကုိ တစ္မတ္စားႀကီး လုိ႔ေခၚပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ.. တစ္က်ပ္ရရင္ သူ႔ကုိ တစ္မတ္ ေပးရတဲ့သေဘာကုိး။ (တကယ္ေတာ့ ဒါေတြအားလုံးကုိ တင္စန္းလြင္က အႀကံေပးျပီး ဦးေဆာင္လုပ္ေနတာပါ)

ဒါဆုိရင္…. ေဒါက္တာKSက လုိက္အဖြဲ႕အေပၚ တုိင္ခ်က္ေတြကုိ အေရးမယူ ဖုိ႔ ေရွ႕ကရပ္တည္ ကာကြယ္ေပးေနတာ ဘာေႀကာင့္ဆုိတာ ရွင္းေလာက္ပါျပီေနာ္။ (ေဒါက္တာKSေရ… တစ္မတ္ဆုိတာ ကူးတုိ႔ခေနာ္။ သတိထားဦး)

ေနာက္ျပီး… တင္စန္းလြင္ဟာ ေဒါက္တာKSကုိသာမက ရစ္ခ်ပ္အေပၚမွာလည္း တာ၀န္ေက်ေစခဲ့ပါတယ္။ ရစ္ခ်ပ္ကလည္း ရန္ကုန္ရုံးခ်ဳပ္မွာေနျပီး လုိက္အဖြဲ႕ကုိ တာ၀န္ယူ ထားတဲ့ အရာရွိတစ္ေယာက္ကုိး။ အေရးႀကီးတာေပါ့။

ရစ္ခ်ပ္အေပၚမွာ ဧည့္၀န္ေက်ပုံက ဒီလုိပါ။ ရစ္ခ်ပ္က လုပ္ငန္းကိစၥအတြက္ မႏၱေလးကုိ မႀကာမႀကာ လာရပါတယ္။ ရစ္ခ်ပ္မႏၱေလးေရာက္တုိင္း… ရစ္ခ်ပ္အႀကိဳက္ သူငယ္အကိတ္(အသက္ငယ္ျပီး ဟုိဟာႀကီးတဲ့ ေကာင္ေလးေတြ)ကုိ ရစ္ခ်ပ္တည္းတဲ့ တည္းခုိ ခန္းကုိ ရစ္ခ်ပ္နဲ႔အတူအိပ္ဖုိ႔ ပုိ႔ေပးရပါတယ္။ အဲဒါလည္း… တင္စန္းလြင္ရဲ႕အႀကံဉာဏ္ပါပဲ။ ရစ္ခ်ပ္နဲ႔အိပ္ဖုိ႔ ပုိ႔ေပးရတဲ့ သူငယ္အကိတ္ေတြကုိလည္း တင္စန္းလြင္ကုိယ္တုိင္ ရွာေပးပါတယ္။ အဲဒီလုိ လုပ္တတ္ကုိင္တတ္မွဳေတြရွိေနေတာ့ ပေရာဂ်က္မန္ေနဂ်ာျဖစ္ေသာ္ျငား… မ်ိဳးသန္းဟာ လုပ္တတ္ကုိင္တတ္တဲ့ တင္စန္းလြင္ကုိ ေႀကာက္ေနရပါတယ္။ တင္စန္းလြင္က လည္း ေႀကာက္မွန္းသိေလ ျဖဲေခ်ာက္ေလပါပဲ။

ဒါေလာက္ဆုိရင္… ဘယ္လုိအျပစ္ေတြကုိပဲ သက္ေသနဲ႔ေဖာ္ျပေဖာ္ျပ… ရစ္ခ်ပ္က “ဒါမ်ိဳးက အေရးယူလုိ႔ မရဘူး၊ ဒါက အေရးယူရမယ့္ကိစၥမဟုတ္ဘူး၊ ဒါ ဘာဆန္းလုိ႔လဲ။ အေရးယူစရာမလုိပါဘူး” ရယ္လုိ႔ ေတာက္ေလွ်ာက္ေျပာျပီး မ်ိဳးသန္းအျပစ္မွန္ သမွ်ကုိ ေရွ႕က ကာဆီးကာဆီးလုပ္ျပီး ကာကြယ္ေပးေနတာကုိ သေဘာေပါက္ေလာက္ပါျပီေနာ္။ သူ႔ကုိ မႏၱေလးလာတုိင္း သူငယ္အကိတ္ရွာေကၽြးျပီး ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ထားတဲ့ ေက်းဇူးေတြက ရွိေန တာကုိး။

ကဲ- LGBTပရိသတ္ႀကီးေရ…

အထက္မွာေဖာ္ျပခဲ့တဲ့အတုိင္းပါပဲ။

ေလာကႀကီးမွာ အမွန္တရားဆုိတာ မရွိေတာ့ပါ ဘူး။ ေလာကပါလတရားေတြေပ်ာက္ဆုံး ကုန္ပါျပီ။ ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ေကာင္းတာျဖစ္မယ္၊ မေကာင္းတာလုပ္ရင္ မေကာင္းတဲ့ ဒဏ္ကုိခံ ရမယ္ဆုိတဲ့… ေလာကပါလတရားေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္ျပီလဲ။ မေကာင္းမွဳ ဟူသည္ ဆိတ္ကြယ္ရာမရွိ.. ဆုိတဲ့ စကားလုံးေရာ ဘယ္ေရာက္သြားျပီလဲ။ မေကာင္းမွဳ လုပ္တဲ့ ဒုစရုိက္သမားေတြက အေျခမပ်က္ “ပန္းပန္ လ်က္ပါ”ျဖစ္ေနျပီး… အမွန္တရားကုိေဖာ္ ထုတ္တင္ျပသူေတြက အဟားခံေနရပါေရာ လား။ အရူးေတြျဖစ္ေနပါေရာလား။

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

အထက္ပါေဆာင္းပါးကုိ လုံးထြားေရးျပီးခဲ့တာ ႀကာပါျပီ။ သႀကၤန္မတုိင္ခင္ ကတည္းကပါ။

ေရးျပီးေပမယ့္ ကုိယ္ေရးသမွ်ဟာ ဘာမွလည္း မထူးျခား၊ ဘယ္သူကမွလည္း အေရးမယူလုိ႔… ၀က္ဆုိက္ေပၚတင္ခ်င္ စိတ္ကုန္ျပီး မတင္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။

သႀကၤန္အျပီးမွာ လုံးထြားလည္း ကုိယ္ေရးကုိယ္တာ စား၀တ္ေနေရးကိစၥေတြအတြက္ ခရီးရွည္ထြက္ျဖစ္ေနလုိ႔ ဒီကိစၥကုိ လည္း ျပန္လွည့္မႀကည့္ျဖစ္ပါဘူး။ စိတ္လည္း ကုန္ေနပါျပီ။

မ်ိဳးမ်ိဳးကေတာ့ ဖုန္းတဂြမ္ဂြမ္ဆက္ျပီး ထူးျခားေအာင္လုပ္ပါဦး။ ၀က္ဆုိက္ေပၚေရး တင္ေပးပါဦးနဲ႔ အကူအညီေတာင္းရွာပါတယ္။ မ်ိဳးမ်ိဳးေရ… ေနာက္ဆုံးတစ္နည္းပဲ ငါ စဥ္းစားမိေတာ့တယ္ေဟ့၊ အဲဒါကေတာ့… ဒီကိစၥႀကီးကုိ လႊတ္ေတာ္အေရာက္တင္ျပဖုိ႔ပဲ။ လႊတ္ေတာ္ကုိ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔တင္ရမယ္ဆုိတာ ငါစုံစမ္းပါဦးမယ္ဆုိျပီး.. ေခ်ာ့ထားရပါတယ္။ NGOတစ္ခုက အရာရွိတစ္ေယာက္ကေတာ့ အႀကံတစ္ခုေပးပါ တယ္။ ေဒါက္တာKSလုပ္ရပ္ေတြ ပါေအာင္ေရးျပီး က်န္းမာေရး၀န္ႀကီးဆီ တုိင္စာပုိ႔လုိက္ပါတဲ့။ အင္း- အဲဒါလည္း လုပ္သင့္ လုပ္ရမွာပဲေလ။

++++++

စိတ္ကုန္လုိ႔ ဒီျပႆနာကုိ လုံးထြား ပစ္ထားခဲ့တာႀကာပါျပီ။

လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ရက္က(တိတိက်က် ဇြန္လ-၃ရက္ေန႔က)ေတာ့ လုံးထြားဆီကုိ ဖုန္းတစ္ခု၀င္လာပါတယ္။ ဖုန္းဆက္သူက ၀က္ဆုိက္ေပၚက လုိက္အဖြဲ႔အပုပ္သတင္းေတြ ကိုဖတ္ျပီး စိတ္၀င္စားေနတဲ့ မိန္းမလ်ာတစ္ေယာက္ပါပဲ။

သူက… လုိက္အဖြဲ႔ကုိ ရံပုံေငြဆက္မေပးေတာ့ဘူးတဲ့။ ရံပုံေငြေပးတဲ့သူမရွိလုိ႔ လုိက္အဖြဲ႕ႀကီးပ်က္သြားျပီ။ ၀န္ထမ္းေတြ အကုန္လုံး အလုပ္ျပဳတ္ကုန္ႀကျပီတဲ့။

ဟင္- လုံးထြားလည္း ေခါင္းနားပန္းႀကီးျပီး စုံစမ္းရပါေတာ့တယ္။

မ်ိဳးမ်ိဳးဆီ ဖုန္းဆက္ေမးေတာ့… ဟုတ္တယ္၊ သူလည္း ႀကားတယ္တဲ့။

အုိ… လုံးထြားစိတ္မေကာင္းလုိက္တာ။ လုံးထြားက မဟုတ္မဟတ္လုပ္တဲ့ မ်ိဳးသန္းတုိ႔၊ တင္စန္းလြင္တုိ႔ကုိသာ ထိေစခ်င္တာပါ။ အေရးယူခံရေစခ်င္တာပါ။ ခုလုိ- တစ္ဖြဲ႔လုံးျပဳတ္ သြားတယ္ဆုိေတာ့… ရုိးရုိးသားသားလုပ္ျပီး ဒီ၀င္ေငြေလးေပၚမွီခုိေနတဲ့ တျခား ပီအီး မိန္းမလ်ာေလးေတြ အခက္ေတြ႕ျပီေပါ့။ သနားပါတယ္။ သူတုိ႔အတြက္ေတာ့… ဆရာ အတင္မွားလုိ႔ ဒုကၡေရာက္ရ တယ္ပဲ ဆုိရမွာေပါ့။

တစ္ဖက္က ျပန္စဥ္းစားႀကည့္ေတာ့လည္း… လုံးထြားေရးတင္ တဲ့ ေဆာင္းပါး  ေတြေႀကာင့္ လုိက္အဖြဲ႕ကုိ အေရးယူလုိက္တာမုိ႔ ေႀကနပ္မိရျပန္ပါတယ္။

မ်ိဳးမ်ိဳးလည္း ခုေတာ့.. ေႀကနပ္သြားပါျပီ။

အဂၤလိပ္စကားပုံတစ္ခုကုိ သတိရမိပါတယ္။ “ဘုရားသခင္သည္ အမွန္တရားအတုိင္း ဆုံးျဖတ္ေပး၏။ သုိ႔ေသာ္… အခ်ိန္ ကုိ ေစာင့္ဆုိင္းရသည္”..ဆုိတဲ့စကားပုံေလ။ လုံးထြားတုိ႔က အမွန္တရားေတြ ေရးတင္တုိင္ႀကားပါရက္နဲ႔ အေရးမယူေလျခင္းဆုိျပီး မခ်င့္မရဲျဖစ္ေနခဲ့တာ… ခုလုိဆုိေတာ့လည္း လုံးထြားတုိ႔ စိတ္ေလာႀကီးေနမိတာပါလား။ အမွန္တရား ဟာ ေနာက္ဆုံးတစ္ေန႔ေတာ့ အမွန္အတုိင္းျဖစ္လာတာပါပဲလားဆုိတာ သိလုိက္ရပါျပီရွင္။

ဒါေႀကာင့္….. ေဆာင္းပါးေခါင္းစဥ္မွာ “အမွန္တရား၏ေအာင္ပြဲ”လုိ႔ ထပ္ျဖည့္လုိက္ ပါတယ္။

အမွန္တရား၏ေအာင္ပြဲႀကီးအတြက္ လုံးထြားရဲ႕ေဆာင္းပါးမ်ားမွာ ကြန္မင့္ေရးေပးခဲ့ သူမ်ား အားလုံးကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အထူသျဖင့္… လူခ်င္းလည္း မသိပဲနဲ႔ တာ၀န္သိစြာ ဒီျပသနာကုိ လူအမ်ားပုိသိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့ ယူရီ၊ ေဖ့စ္ဘုတ္ ေပၚတင္ေပးျပီး လူပုိစိတ္၀င္စားေအာင္။ သက္ဆုိင္ရာလူႀကီးေတြ သတိထားမိေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ ယူရီ.. ကုိ အထူးေက်းဇူးတင္ရွိ ေႀကာင္း မွတ္တမ္းတင္ပါရေစ။

ေလာကမွာ အမွန္တရားအားလုံး ေအာင္ႏုိင္ပါေစ။

ေဖာက္ျပန္သူ၊ မတရားသူအားလုံး က်ဆုံးပါေစ။

ေလာကပါလတရားမ်ား ထြန္းကားပါေစ။

ဒီျပသနာ ဒီေဆာင္းပါးကုိ ဒီေနရာမွာပဲ နိဂုံးခ်ဳပ္ရင္း အားလုံးကုိ ႏွဳတ္ဆက္လုိက္ ပါတယ္။

                                                                                                            ေမတၱာစစ္ျဖင့္…..

                                                                                                     လုံးထြားထြား