Apr 18th

မမွားခဲ့ပါ.....သို႕ေသာ္ အပိုင္း(၆)

By မာရ္နတ္

မမွားခဲ့ပါ..သို႕ေသာ္ အပိုင္း(၆)

 

 

“အိပ္ပုပ္ၾကီး....ထေတာ့ေလ ေနဖင္ထိုးေနျပီ ........”

“ေနပါဦးခ်စ္ရာ.....လာကိုယ့္ရငိခြင္ထဲကို....”

မိုးသူ အိပ္ေနရင္းမွ လာနိွဳးေသာ လြႊမ္းသူကို ေျပာလည္းေျပာ လႊမ္းသူလက္ကို ဆြဲလိုက္ျပီး မိမိရင္ခြင္ထဲကို ထည့္ကာ ဖတ္လိုက္ေလသည္....

“ေဒါက္..ေဒါက္....ေဒါက္......”

“ကိုယ္လႊတ္ကြာ....တံခါးေခါက္ေနတယ္...ဘယ္သူလည္းမသိဘူး ေတာ္ၾကာျမင္ကုန္ရင္ခက္မယ္...”

“မခက္ပါဘူးကြာ ျမင္ကုန္ေတာ့လည္း ဖြင့္ေျပာျပီး ကိုယ္လာေတာင္းယူမွာေပါ့...”

“ပိုျပီ ညေနပဲ သြားရေတာ့မွာကို....ကဲထ....”

လႊမ္းသူေျပာေျပာဆိုဆိုနွင့္ တံခါးသြားဖြင့္ေလသည္.....

“မိုးမိုး....ဘာကိစၥရွိလို႕လည္းဟင္....”

“ဖိုးခြား ... မိုးသူ အိမ္ကလာေခၚေနတယ္......အဲ့ဒါလာေျပာတာ....”

“ဟုတ္ မိုးမိုး....ဖိုးခြားေျပာလိုက္မယ္.....”

“ေအး..ေအး...ဒါဆို မိုးမိုး ေအာက္မွာ မနက္စာ ျပင္ထားလိုက္မယ္ေနာ္...”

“ဟုတ္ မိုးမိုး......”

လႊမ္းသူ အမိုး ထြက္သြားျပီးသည္နွင့္

“ခ်စ္....ကိုယ္ေတာ့ခ်စ္ကို အရမ္းခ်စ္သြားျပီကြာ.....မေန ့ညကအျဖစ္ေလးကို ကိုယ္တစ္ခ်ိန္လံုးသတိရေနေတာ့မွာပဲ ”

တံခါးပိတ္ရန္ျပင္ေနေသာ လႊမ္းသူကို မိုးသူကအေနာက္မွသိုင္းဖတ္လို္က္ရင္းျဖင့္ေျပာလိုက္ေလသည္...

“အင္းပါကိုယ္..ခ်စ္လည္းေမ့နိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး.....ဟိဟိ”

“ကိုယ္စကားေကာင္းေျပာေနတာေလခ်စ္ ဘယ္လိုျဖစ္လို႕ဟိဟိ ၾကီးကပါလာတာတုန္း...”

“ေအာ္ဟုတ္ပါဘူး...ညကအျဖစ္ကို ျပန္ျမင္ေရာင္မိလို႕ပါ....”

“ဘာေတြမ်ားျပန္ျမင္ေရာင္တာလည္းေျပာပါဦးခ်စ္ရ”

“ဟိုေလ ကိုယ္ ခ်စ္နဲ႕မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ေနေတာ့ေလ ခ်စ္အရမ္းေလးတာပဲသိလား....ေလးတယ္လို႕ေျပာတာကိုယ္ကဘာေတြၾကားေနလည္းမသိဘူး...အေနအထားေလးဘာေလးေတာင္မေျပာင္းဘူးေနာ္....”

“ဟုတ္လား....ကိုယ္ကမသိပါဘူး....ေကာင္းတယ္ၾကားလို႕...”

“အာ..ဘာေတြေျပာေနတာလည္းမသိဘူး ရွက္လာျပီ..သြားမ်က္နွာသစ္ လူလည္ၾကီး”

“ဘာလူလည္ၾကီးလည္း ဘာမွလူမလည္ပါဘူးေနာ္.....”

“ဘာလို႕မလည္ကမွာလည္း ကိုယ့္အိမ္ကို ညကဒီမွာအိပ္မယ္လို႕ေျပာခဲ့တယ္မွတ္လား....ျပီးေတာ့ ပါးပါးကိုလည္းေျပာထားတယ္မွတ္လား....”

“အင္းေလ..ဟုတ္တယ္ေလ....ခ်စ္ ပါးပါးကို သားဒီည ဒီမွာအိပ္မယ္ အဲခိနဲ ့စကားေျပာစရာေတြရွိတယ္လို႕ခြင့္ေတာင္းထားျပီးသားေလ....”

“ဟြန္း...တတ္ပဲတတ္နိုင္လြန္းတယ္....ကဲကိုယ္ ေအာက္မွာမ်က္နွာျမန္ျမန္သစ္ ကိုယ့္အတြက္ သြားတိုက္ေဆးထဲ့ေပးထားျပီးသားမ်က္နွာသုတ္လည္းထားထားတယ္... ခ်စ္ ထမင္းစားခန္းကေစာင့္ေနမယ္.....”

“ဟုတ္....အဲ ့ဒါေတြေၾကာင့္ခ်စ္ကိုခ်စ္ေနကတာ....အာဘြား.”

“သြားပါ..အာပုတ္ေစာ္နံတယ္.....”

 

 

“ေ၀ါ.........”

ေလယာဥ္တစ္စီးေကာင္းကင္ေပၚမွ ပ်ံသန္းသြားေသာအသံၾကားလိုက္သည္နွင့္ လႊမ္းသူေကာင္းကင္ေပၚကိုေမာ့္ၾကည့္လုိက္ျပီး မ်က္၀န္းမွမ်က္ရည္စအခ်ိဳ႕ ပါးျပင္ေပၚကို တစက္ခ်င္း ခုန္ဆင္းသြားေလသည္........

....................................................................................................................................

 “လႊမ္းသူ..........ကိုသူ ကလႊမ္းသူအတြက္စာခ်န္ထားခဲ့တယ္...သူမရွိေတာ့မွဒီစာကိုေပးေပးပါဆိုလို႕ေလ....”

“ေအာ္...ဟုတ္ကဲ့.....လႊမ္းသူစားပြဲေပၚတင္ထားခဲ့ေပးပါေနာ္.....”

ျမတ္သူ စာကိုစားပြဲေပၚထားခဲ့ျပီး ထြက္သြားေတာ့ လႊမ္းသူတံခါးကို သြားပိတ္လိုက္သည္၊

ျပီးေနာက္မိမိကုတင္ေပၚကိုထိုင္လိုက္ျပီး ျမတ္သူထားခဲ့ေသာ မိုးသူ၏စာကိုဖတ္ရန္ျပင္လိုက္ေတာ့သည္.........

 

လႊမ္းသူ

ဒီစာကိုဖတ္ေနရခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ္က အဲခိနဲ႕ေရျခားေျမျခားကိုေရာက္ေနေလာက္ပါျပီ...... ကိုယ္အဲခိကိုအရမ္းခ်စ္တယ္ ကိုယ္မခြဲနိုင္ဘူး.....ဒါေပမယ့္ ကံၾကမၼာက ေတာ့ကိုယ္တို႕ကိုကြဲေစနိုင္တယ္ေလ......ကိုယ္အခုလိုထြက္လာတယ္ဆိုတာက အေၾကာင္းရွိတယ္ အဲခိ......အဲခိနဲ႔ကိုယ္နီးစပ္နိုင္ဖို႕အတြက္ပဲ........ကိုယ္တို႕နွစ္ေယာက္နီးစပ္ဖို႕အတြက္ ေပါက္းဖက္နိုင္ဖို႕႔အတြက္ဆိုတာ ေငြ ၊ လူမွဳေရး ၊ စီးပြားေရး ၊ နားလည္မွဳ စတဲ့အရာေတြနဲ႕ျပညိ့္စံုမွရမွာေလ.....အေရးၾကီးဆံုးကေတာ့ေငြေပါ့ အဲခိရယ္.......ကိုယ္တို႕ေတြေပါင္းဖက္လိုက္ျပီဆိုတာနဲ႕ အရင္ဆံုးရင္ဆိုင္ရမွာက ပတ္၀န္းက်င္လို႕ေခၚတဲ႕ လူမွဳေရးအသိုင္းအ၀ိုင္းပဲ.....ကိုယ္တို႕မွာသာ စီးပြားေရးကေျပာစရာမလိုပဲ စားနိုင္ေသာက္နိုင္သံုးနိုင္ရင္ ပတ္၀န္းက်င္ကိုဂရုစိုက္စရာမလိုဘူး....အဲ့ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာ ကို ေငြနဲ႕ဖုံးထားလို႕ရတယ္.....ဒါေၾကာင့္ကို ဒီကိုထြက္လာျပီး ပညာသင္တယ္ဆိုတာက ကိုယ္ေငြရွာနိုင္ဖို႕အတြက္ပဲ ဒီအခ်ိန္မွာကိုယ္တို႕ နားလည္မွဳေတြရွိဖို႕အေရးၾကီးတယ္.....နားလည္မွဳေတြမရွီတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးဟာ အလြယ္တကူပ်က္စီးနိုင္တယ္.....ကိုယ္ကေတာ့ အဲခိကိုအရာရာနားလည္ေပးနိုင္တယ္လို႕ေတာ့မေျပာပါဘူး......ကိုယ္အတတ္နိုင္ဆံုူးေတာ့နားလည္ေပးပါ့မယ္......ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ ကိုယ္အဲခိကိုအရမ္းခ်စ္လို႕ပဲ ကုိယ္သာအဲခိကိုဆံုး
ရွံဳးရမယ္ဆ္ိုရင္ ကိုယ္ရူးသြားေလာက္မယ္ထင္တယ္......ကိုယ္တစ္ခုေျပာခ်င္တယ္အဲခိ....ေမာ္ကြန္းသစ္ဆိုတဲ့လူၾကီးနဲ႕ေက်းဇူးျပဳျပီးေတာ့မပတ္သတ္ပါနဲ႕လား....ကိုယ္သူနဲ့ပတ္သတ္ျပီးစိတ္မခ်ဘူးကြာ.......ေတာင္းဆိုတာပါ  မလုပ္နိုင္လည္းရပါတယ္......အဲခိတစ္ခုမွတ္ထားေပးပါ...ေငြကအေရးၾကီးတယ္ဆိုေပမယ့္ ေငြထက္ခ်စ္ခ်င္းေမတၱာကပိုအေရးၾကီးတယ္ဆိုတာပါပဲ.........အဲခိကိုယ့္ကိုယ္ကိုဂရုစိုက္ပါ...ျမတ္သူကို ကိုယ္ေျပာထားပါတယ္ကိုယ္မရွိတုန္း အဲခိကိုဂရုစိုက္ေပးဖို႕.........ကိုယ္အရမ္းခ်စ္တယ္ အဲခိရယ္.....

 

သတ္မွတ္ခ်က္ဆိုတာ

ပညတ္ခ်က္တစ္ခုပါ

ဇာတ္တူသားမို႕

ခြန္အားမရွိေပမယ့္

ခ်စ္ခ်င္းတရားမွာ

ခြဲျခားခ်င္းမရွ္ိ

တို႕လူသားအားလံုး

တူတူေပမို႕

နွလံုးသားနွင့္ခံစားလိုက္ပါ

အရာရာကို

အေကာင္းျမင္လာပါ့လိမ့္မယ္......

 

ခ်စ္တဲ့ 

မိုးသူ

စာဖတ္ျပီးသည္နွင့္ လႊမ္းသူ ျမတ္သူဆီ အေျပးသြားေတာ့သည္.....

“ကိုျမတ္..ကိုျမတ္....ကိုျမတ္...တံခါးဖြင့္ပါဦး......တံးဖြင့္ပါဦး.....”

“ဘာျဖစ္လာတာလည္း လႊမ္းသူ...ပါးပါးတို႕မရွိလို႕ေပါ့ ရွိလို႕ကေတာ့အဆူခံကေတာ့မွာပဲ....”

ျမတ္သူေျပာသည္ကိုအေရးမထား......လႊမ္းသူကေတာ့.....

“ကိုျမတ္......လႊမ္းသူ တားလိုက္သင့္တာ....... မသြားပါနဲ႕လို႕တားလိုက္သင့္တာ.....အခု..အခု ရွင္လ်က္နဲ႕ ခြဲေနကတာ.......လႊမ္းသူအျပစ္ေတြပါ......”

“အားလံုးကျပီးျပီးေနျပီေလ လႊမ္းသူ.....အရာအားလံုးဟာ လြန္သြားျပီ အခုလက္ရွိအေနအထားကိုသာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ေနေပါ့....ကိုျမတ္အခုေက်ာင္းဖြင့္ရင္ ေက်ာင္းမတတ္ေတာ့ဘူး ကိုယ္ျမတ္လည္းအေ၀းသင္ေျပာင္းေတာ့မယ္.....လႊမ္းသူ အခုလုပ္မဲ့အလုပ္ေတြကို ကိုယ္လိုက္လုပ္ေပးပါ့မယ္.......ဒါဟာ ကိုဟာ ကိုသူျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အရာပါပဲ....”

“မဟုတ္ေသးဘူး..ကိုျမတ္ ဒါဆို ကိုျမတ္ရဲ ့အခြင့္အေရးေတြအားလံုးဆံုးရွံဳးသြားရမွာေပါ့.......လႊမ္းသူပါရင္လႊမ္းသူ လုပ္ပါ့မယ္....ကိုျမတ္ကေတာ့ ေက်ာင္းဆက္တတ္ပါေနာ္.....”

“လႊမ္းသူ....စာထဲမွာ ကိုသူေရးထားတယ္ေလ ကိူျမတ္က လႊမ္းသူကိုေစာင့္ေရွာက္ပါမယ္ဆိ္ုေတာေလ......”

“အဲ. အဲ့ဒါက...”

“ဟုတ္တယ္....ကိုသူမရွိတုန္းကိုသူ႕အစားကိုျမတ္က အရာရာ ျဖည့္ဆည္းေပးပါ့မယ္......”

“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..ကိုျမတ္ရယ္....အခုေလ လႊမ္းသူ ကိုသူ႕ကိုလႊမ္းတဲ့စိတ္ေတြကို  ေမ့ေဖ်ာက္ျပီး ကိုသူနဲ႕ျပန္ဆံုနိုင္မဲ့ေန႕ကို ေရတြက္ျပီးေစာင့္ေနေတာ့မယ္......ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ ကိုျမတ္က လႊမ္းသူ ေဘးကေန အားေပးေနလို႕ပါပဲ.....”

ေအာ္ လႊမ္းသူရယ္ ကိုျမတ္က ခ်စ္တဲ့စိတ္ေတြကိုမ်ိဳသိပ္ျပီး ေဘးကေန ေစာင့္ေရွာက္ေပးကတာနဲ႕တင္ေက်နပ္ေနပါျပီ......ကိုျမတ္ရဲ့အခ်စ္က ရယူခ်င္းမဟုတ္ပါဘူး...ေပးဆပ္ခ်င္းပါပဲ......လႊမ္းသူေပ်ာ္ေနရင္ကိုျမတ္ေပ်ာ္ပါတယ္.....လႊမ္းသူ၀မ္းနည္းရင္လည္း ကိုျမတ္၀မ္းနည္းရပါတယ္.......လႊမ္းသူေပ်ာ္ေနတာေလးပဲကိုျမတ္ျမင္ခ်င္တယ္.......ကိုျမတ္ရဲ့အခ်စ္ေတြကို လႊမ္းသူ တေန ့နားလည္ပါေစလို႕ပဲေမွ်ာ္လင္ပါတယ္.........

“ကိုျမတ္..ဘာေတြစဥ္းစားေနတာလည္း......လႊမ္းသူျပန္ေတာ့မယ္ေနာ္.....”

“ေအာ္...ေအးေအး....”

ျပန္သြားေသာ လႊမ္းသူ၏ေနာက္ေက်ာ္ျပင္ကိုေငးၾကည့္ရင္း ျမတ္သူ သက္ျပင္းရွည္တစ္ခု ခ်လိုက္မိသည္........

 

 

“ခြန္းဆက္ ငါနင့္ကိုေျပာပါတယ္ ကိုလင္းယံက နင့္ကို နဂိုကတည္းက သေဘာက်ေနတာပါဆို....အခုနင္အဆင္ေျပတယ္မွတ္လား.....”

“ေျပတာေတာ့ေျပပါတယ္ဟာ.....ဒါေပမယ့္”

“ဘာဒါေပမယ့္လည္း.......အဆင္ေျပရင္ျပီးတာပဲဟာ........ျပပါဦး နင့္ဇာတ္ညႊန္းေလးကို....”

“ေရာ့ဒီမွာ ေသာ္စင္ေရ....ငါေတာ့ဖတ္ျပီးျပီ  ခြန္းဆက္ အခန္းက ဗီလိန္နည္းနည္းပါတယ္ဟ ဒီ‘မခ်စ္ခဲ့ဖူးေသာခ်စ္သူ’ ဇာတ္လမ္းက hmဇာတ္လမ္းေလးနည္းနည္းဆန္တယ္ဟ ”

“ဟုတ္လား ......စိုင္းေနာင္ ”

“ေအးဟုတ္တယ္ .....ဒါေပမယ့္ ဇာတ္လမ္းထဲက ဇာတ္ေကာင္ေလးေတြက ရုပ္ကေလးေတြဗန္းျပျပီးလုပ္စားတဲ့ ဇာတ္ရုပ္ေလးေတြေလ ခြန္းဆက္နဲ႕လႊမ္းသူက အဲ့ထဲမွာသူငယ္ခ်င္းေတြေပါ့.....အဓိကဇာတ္ေကာင္ကေတာ့ လႊမ္းသူေပါ့ဟာ.....”

“ဟဲ့ဒါနဲ႕ ခြန္းဆက္ နင္ အဲ့တစ္ေယာကို lesson မေပးကေသးဘူးေနာ္......”

“ေပးမွာေပါ့ ဟာ ေျဖးေျဖးေပါ့.....ငါတို႕ကိုပြဲထုတ္မိတ္ဆက္ေပးမဲ့အခမ္းအနားေန ့မွာ သူေဆး၇ံုမွာ၇ွိေနကမွာေပါ့”

“နင္ဘယ္လိုလုပ္မွာလည္း ခြန္းဆက္ သတိထားေနာ္....”

“အစီအစဥ္ကလြယ္ပါတယ္ဟာ.....အဲ့ေန ့က်မွၾကည့္လုိက္ေပါ့......ကဲအခုေတာ့ ငါကိုလင္းယံ ဆီသြားလုိက္ဦးမယ္......နင္တို႕ေနာက္ေလးရက္ေနရင္ပြဲေကာင္းေကာင္းၾကည့္ကမွာေပါ့......”

 

 

“ကိုေမာ္ကြန္း ေျပာလို႕႔သာ ဒီတစ္ေယာက္ကို အဓိကဇာတ္ေကာင္အေနနဲ့ထည့္လိုက္ကတာ အဆင္ေျပပါ့မလား မသိဘူး....သူက အေတြ႕အၾကံနည္းတယ္ေလ....ခြန္းဆက္ကမွ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားမယ္ထင္တယ္”

“ခြန္းဆက္က အေတြ႕အၾကံဳမ်ားတာေတာ့ဟုတ္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ အခု ရိုက္မဲ့ကားမွာ ကမ်က္နွာသစ္ေလးေတြပဲထည့္မယ္လို႕လုပ္ထားတာမဟုတ္လား.......”

“ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္ပါတယ္........ဒါေပမယ့္”

“ဒါေပမယ့္ေတြမၾကားခ်င္ဘူး......က်ဳပ္လုပ္ခဲ့တဲ့အလုပ္မွာ ဘယ္နွစ္ခါမ်ားအမွားပါတာရွိဘူးလည္း........ဒီေလာက္ေတာင္ခြန္းဆက္အတြက္ေျပာေနရေအာင္ ခင္ဗ်ား ခြန္းဆက္နဲ႕ဘာေတြ.ကတ္သတ္ထားတာရွိေနလို႕လည္း....”

“အဲ့လိုမရွိပါဘူး..ကိုေမာ္ကြန္း..ကြ်န္ေတာ္က ျဖစ္နိုင္ေခ်ကိုေျပာျပတာပါ အဲ့လိုဆိုလည္း ကိုေမာ္ကြန္းေျပာတဲ့အတိုင္းပဲလုပ္တာေပါ့.......ေနာက္ေလးရက္ေနရင္ ဒီဇာတ္ကားမွာပါတဲ့လူေတြကိုပြဲထုတ္မိတ္ဆက္ေပးဖို႕ရွိပါတယ္ လႊမ္းသူကိုအဓိကဇာတ္ေကာင္အျဖစ္တရား၀င္သတ္မွတ္လိုက္ပါ့မယ္.....”

“ဒါဆို ဒီအစည္းအေ၀းကိုဒီမွာပဲသိမ္းလိုက္ပါ့မယ္.....”

အစည္းအေ၀းျပီးသြားသည္နွင့္

“ကိုလင္းယံ ကိုေမာ္ကြန္းစိတ္ကိုလည္းသိရဲ့သားနဲ႕ ဘယ္လိုျဖစ္လို႕ အတိုက္အခံလုပ္ျပီးေျပာေနတာလည္း.....”

“ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး........ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ခြန္းဆက္က ကိုျပီးသင့္ေတာ္မလားလို႕ပါ....”

“ကိုလင္းယံ ခြန္းဆက္က ဟိုတစ္ေခါက္ျပိဳင္ပြဲသတင္းနဲ႕ နာမည္ၾကီးေနတာကို ဘယ္လိုျဖစ္လို႕ သူ႕ကိုေခါင္းေဆာင္ေနရာလုပ္ေပးလို႕ရမလည္း......ကိုလင္းယံလည္း ၾကည့္က်ပ္လုပ္ေနာ္ ကြ်န္ေတာ္သတင္းေတြၾကားေနကတယ္...ခြန္းဆက္ဆိုတဲ့တစ္ေယာက္က သူေအာင္ျမင္ဖို႕အတြက္သူရဖို႕အတြက္ဆိုရင္ဘာပဲလုပ္ရလုပ္ရေနာ္....သတိလည္းထားဦး”

“ဟုတ္ပါျပီကြာ.....ကဲငါသြားေတာ့မယ္......”

“ေကာင္းပါျပီကိုလင္းယံ......”

 

 

“ကို၀ဏၰရွိလားဗ်.......”

“ဟုတ္ကဲ့ အေနာက္ထဲ၀င္သြားလိုက္ပါ......”

“ကို၀ဏၰ .... ကို၀ဏၰ ”

“ဘယ္သူမ်ားလည္းလို႕  ခြန္းဆက္ပဲ လာေလ...ဘာကိစၥရွိလို႕လည္း....”

“ကိစၥကေတာ့ရွိတယ္ဗ်.....ကို၀ဏၰက မီးအျပင္အဆင္မွာတာ၀န္က်တယ္ဆိုဟုတ္လား”

“ဟုတ္တယ္ေလ....ဘာလုပ္မလို႕လည္း ခြန္းဆက္...”

“ဒီလုိ ကို၀ဏၰ ရ ေနာက္ေလးရက္ေနရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကို မိတ္ဆက္ေပးမဲ့ပြဲလုပ္လိမ့္မယ္ အဲ့ေန ့က်ရင္ လႊမ္းသူဆိုတဲ့ နာမည္ေခၚသံၾကားတဲ့အခ်ိန္က်ရင္မီးကို ခဏေလာက္ဖ်က္ေပးပါလားလို႕”

“ဘာလို႕လည္း ခြန္းဆက္ရ...ေတာ္ၾကာ......”

“မလုပ္ေပးခ်င္ဘူးလား.....ဒါဆိုလည္းရတယ္ေလ.......မီးစက္အတြက္၀ယ္ထားတဲ့ ဆီေတြကိုခိုးေရာင္းတဲ့ကိစၥ ေျပာလုိက္ရံုေပါ့.....”

“ဒါေတာ့မလုပ္ပါနဲ႕ ကြာ...ငါ..ငါလုပ္ေပးပါ့မယ္......ဒါပဲမွတ္လား....”

“က်န္ေသးတယ္ ကို၀င္းထြန္းတို႕အဖြဲ႕အကူအညီလိုေသးတယ္......သူတို႕ကို စင္ေပၚမွာျပင္ဆင္ရင္ခိုင္ေအာင္မလုပ္ခိုင္းထားနဲ႕....ကြ်န္ေတာ္ေျပာတဲ့ လႊမ္းသူဆိုတဲ႕ တစ္ေယာက္အေပၚကမီးဆိုင္းကိုေပါ့ ေရာ့ ဒါ အဲ့ေန ့ စင္ေပၚမ်ာထိုင္ကမဲ့လူစာရင္းနဲ႕ ေနရာျပပံုေတြပဲ ဒီတစ္ခုအေပၚမွာ ခိုင္ေအာင္မလုပ္ခိုင္းထားနဲ႕”

လႊမ္းသူထိုင္ရမည့္ ေနရာကိုျပလိုက္ေလသည္.....

“ခြန္းဆက္ သူနဲ႕က ဘာေတြမ်ားရန္ညွိဳးရွိေနလို႕လည္း........ျပသနာေတြျဖစ္ကုန္ရင္ဘယ္လိုလုပ္မလည္း”

“ျဖစ္လာတဲ့ျပသနာေတြကိုကြ်န္ေတာ္ရွင္းေပးမယ္....ဘာလည္းအခုမွမလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူးလား ကြ်န္ေတာ္ကူညီေပးထားတဲ့ မ်က္နွာကိုမွမေထာက္ခ်င္ေတာ့တာလား....”

“အဲ့လိုလည္းမဟုတ္ပါဘူးကြာ....ငါဒီလိုကူညီေပးလိုက္ရင္ ငါအလုပ္ျပဳတ္သြားနိုင္တယ္ေလ......”

“ဒီမွာ ကို၀ဏၰ ဒီဟာေတြလုပ္ျပီးသြားတာနဲ႕ ထြက္စာတင္လိုက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အလုပ္သစ္ရွာထားေပးထားတယ္ အားလံုးအဆင္သင့္ျဖစ္ပါေစေနာ္.......”

“ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးပါ့မယ္......ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ဒီလိုလုပ္တယ္ဆိုတာေတာ့ေျပာျပေပးပါလားကြာ....”

“ဘာလို႕ဒီလိုုလုပ္လည္းဆိုေတာ့ ဒီဇတ္လမ္းမွာ သူတစ္ခုခုျဖစ္မွ ကြ်န္ေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ေနရာရမွာမို႕ပဲ.......ဒါေၾကာင့္ ဒီအစီအစဥ္ေတြကို မလြဲေခ်ာ္ပါေစနဲ႕ တစ္ခုခုျဖစ္သြားရင္ေတာ့ ေဆး၇ံုေပၚက ခင္ဗ်ားသမီးေလးအေျခအေနအတြက္ကြ်န္ေတာ္တာ၀န္ယူမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူးေနာ္.......”

“ေအး...ေအးပါကြာ....ငါအေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးပါ့မယ္...ငါ့သမီးေလးေဆးရံုစရိတ္အတြက္ေတာ့ မင္းတာ၀န္ေက်ပါေစေနာ္”

“ေကာင္းျပီ ...ဒါဆို ခင္ဗ်ား ကို၀င္းထြန္းတို႕ဘက္ကို တာ၀န္ယူျပီးေျပာလုိက္ေနာ္...ကြ်န္ေတာ္ျပန္ျပီ.....”

ေနာက္ေလးရက္ေနရင္ေတာ့ မင္းရဲ့ေနရာဟာ ငါ့အတြက္ပဲလႊမ္းသူေရ.......အခုကတည္းက မင္းကိုယ့္အေခါင္းကိုယ္၀ယ္ထားလုိက္ေတာ့........အစကတည္းက မင္းမေပၚလာသင့္ဘူး.......ကိုေမာ္ကြန္းဟာငါ့အတြက္ပဲျဖစ္ကမယ္......

မင္းဆီကိုေမာ္ကြန္းစိတ္ေရာက္ေနတာကိုကမင္းအတြက္အမွားေတြပဲ..........

ငါဘာေကာင္လည္းဆိုတာေနာက္ေလးရက္ေနရင္မင္းသိလာလိမ့္မယ္......ဟားဟားဟားဟား...........

 

ဆက္ရန္

(မာရ္နတ္)

 
Sep 22nd

ေသာ့အိမ္နဲ႔ေသာ့လို အခ်စ္

By Eros
အခ်စ္တိုင္းက ေသာ့အိမ္နဲ႔ေသာ့ အခ်င္းခ်င္းရွာေဖြတဲ့ ျဖစ္စဥ္ျဖစ္တယ္။
လူတိုင္းမွာ ၁၀၀% သင့္ေလွ်ာ္လိုက္ဖက္တဲ့ ဖူးစာရွင္တစ္ဦးရွိသလို ေသာ့တိုင္းမွာလည္း ေသာ့ကိုဖြင့္ႏိုင္တဲ့ မွန္ကန္တဲ့ေသာ့တစ္ေခ်ာင္းရွိတယ္ဆိုတဲ့ အဆိုကို လူေတြ ဘယ္ရာစုကတည္း ယံုၾကည္ၾကခဲ့သလဲ မသိပါဘူး။

"ဒီလို ရာဇ၀င္ကိုေရာ နားေထာင္ဖူးလား? လူတိုင္းရဲ႕လက္မွာ မ်က္စိနဲ႔မျမင္ႏိုင္တဲ့ အနီေရာင္ႀကိဳးစနဲ႔ ခ်ည္ထားၾကတယ္။ က်န္ႀကိဳးစကိုေတာ့ တျခားလက္တစ္ဘက္မွာ ခ်ည္ထားတယ္။ အခ်စ္ဆိုတာ ကိုယ္နဲ႕အနီေရာင္ႀကိဳးစခ်င္း ခ်ည္ထားတဲ့လူကို ရွာတာျဖစ္တယ္"

ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဒီလိုအခ်စ္ အယူအဆကို ပိုေထာက္ခံၾကတယ္။ တကယ္လို႔ တစ္ဘက္လူက ကိုယ္နဲ႔အျမင္ခ်င္း မတူတဲ့အခါ၊ အက်င့္စရိုက္ ျခားနားတဲ့အခါ၊ မၾကာခဏ ျငင္းခုန္ၾကတဲ့အခါ တစ္ဘက္လူကို Mr. Wrongလို႔သတ္မွတ္ၿပီး ေသာ့တံအရွာမွားတယ္လို႔ သူတို႔ထင္ၾကတယ္။

ခုတစ္ေလာ ေကသီနဲ႔သူ႔ခ်စ္သူ မၾကာခဏ ျပႆနာတက္တယ္။ အားေပးတဲ့ ေဘာလံုးသင္းကအစ စားတဲ့အစားအစာအထိ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အႀကိဳက္က ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေနတယ္။

"သူက ငါ့အတြက္ ဘုရားသခင္ေပးတဲ့ ေသာ့မဟုတ္ဘူး။ ငါ ေသာ့တစ္ေခ်ာင္း လဲၾကည့္သင့္ၿပီထင္တယ္"လို႔ ေကသီက သူ႔စိတ္ကူးကို သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ ရင္ဖြင့္တယ္။ က်န္သူငယ္ခ်င္းေတြက သေဘာတူေပမယ့္ ကၽြန္မ ေခါင္းခါခဲ့တယ္။

"ေကသီ... ဒီလို ခဏခဏခ်စ္သူေျပာင္းတိုင္း နင္နဲ႔ အသင့္ေလွ်ာ္ဆံုးခ်စ္သူ တကယ္ေတြ႔ႏိုင္မလား?" သံသယအေမးနဲ႔ ကၽြန္မေမးတယ္။

"တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ နားမလည္ႏိုင္မွေတာ့ လမ္းခဲြတာ အေကာင္းဆံုးပဲ၊ ဒီတိုင္းဆက္သြားရင္လည္း ဘာမွထူးမလာဘူး" ေကသီက ခိုင္ခိုင္မာမာ ျပန္ေျဖတယ္။
Feb 23rd

'လုပ္ေတာ့ လုပ္ခ်င္တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့........'

By DARE2DO
 'လုပ္ေတာ့ လုပ္ခ်င္တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့........' နားအခါးဆံုး ဒီစကားလံုးကို စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ထပ္ခါတလဲလဲ ၾကားေနရပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ အဂၤလိပ္စကားေျပာသင္ဆရာ လုပ္စဥ္က လူငယ္ေတြ၊ လူႀကီးကေလးေတြနဲ႔ ေန႔စဥ္ ထိေတြ႔ေနရေတာ့ ဒီစကားကို အျမဲလိုလို ၾကားခဲ့ရပါတယ္။ က်န္းမာေရးေၾကာင့္ ေက်ာင္းဆရာဘ၀က နားၿပီး မူရင္းဇာတိဘ၀ျဖစ္တဲ့ စာနယ္ဇင္းသမားဘ၀ကို အခ်ိန္ျပည့္သမားအျဖစ္ ျပန္လည္ေရာက္ေတာ့လည္း အထိအေတြ႔မ်ားတာက စာနယ္ဇင္းသမား လူငယ္ေတြ ျဖစ္ျပန္ေတာ့ ဒီစကားကို ေန႔စဥ္လိုလို ၾကားရျပန္တာပါပဲ။ 'ျဖစ္ေတာ့ျဖစ္ခ်င္တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့.......' လူငယ္လူ႐ြယ္ေတြ ျဖစ္ေနပါလ်က္နဲ႔ လုပ္ခ်င္တာကို လုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္၊ ျဖစ္ခ်င္တာကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္လို႔ ျပတ္ျပတ္သားသား ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ မေျပာၾကဘဲ ေနာက္ဆက္တြဲ 'ဒါေပမဲ့...' ဆိုတာႀကီးက ကပ္ၿပီး ပါလာတာခ်ည္းပါပဲ။ လူငယ္ဆိုတာ ရဲရင့္တယ္၊ ျပတ္သားတယ္၊ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ႏိုင္တယ္၊ တံုးတိုက္တိုက္ က်ားကိုက္ကိုက္ ဘာကိုမွ မမႈဘူးလို႔ စာေတြထဲမွာ အျမဲတမ္း ဖတ္ခဲ့ရတယ္။ လူငယ္ဆိုတာ စိတ္ကူးယဥ္ အိပ္မက္ေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေမြ႔တတ္တယ္လို႔လည္း စာေတြထဲမွာ ဖတ္ခဲ့ဖူးတာပါပဲ။ အခုေတာ့ စာအုပ္ေတြနဲ႔ စာအုပ္ေတြထဲက အဆိုအမိန္႔ေတြကို ေျပာခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ေ႐ွးပညာ႐ွင္ေတြကို ေတာင္ သံသယျဖစ္စရာ ေကာင္းေနေတာ့တယ္။ လူငယ္ျဖစ္ၿပီး လူငယ္နဲ႔ကို မတူေတာ့ဘူး။ ဖ်တ္လတ္ သြက္လက္မႈနဲ႔ ေပ်ာ္႐ႊင္လန္းဆန္းမႈကို မျမင္ေတြ႔ရဘူး။ တံုးတိုက္တိုက္ က်ားကိုက္ကိုက္ဆိုတာ မေတြ႔ရဘူး။ သံေ၀ဂတရားကိုသာ တတြတ္တြတ္ ၾကားရတယ္။ ဒါေပမဲ့..... ဒါေပမဲ့.... ဆိုတာသာ အျမဲ ႐ြတ္ေနၾကတယ္။ လူငယ္ျဖစ္ၿပီး စိတ္ကူး မယဥ္တတ္ဘူး။ အိပ္မက္ မမက္တတ္ဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြကို စာသင္ေနစဥ္က ဧ၀ရက္ေတာင္ထိပ္ကို ေရာက္ေအာင္ တက္ခဲ့တဲ့ မ်က္မျမင္ ေတာင္တက္သမား တေယာက္အေၾကာင္း မၾကာခဏ သင္ေပးခဲ့ဖူးတယ္။ 'မသန္ေပမယ့္ စြမ္းတဲ့သူေတြ အေၾကာင္း' ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ကိုယ္လက္အဂၤါခ်ိဳ႔တဲ့ေပမယ့္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မမွီခိုဘဲ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ရပ္ၿပီး ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ ေက်ာင္းေနတဲ့ သူေတြအေၾကာင္း ဒါဇင္မက သင္ေပးခဲ့ဖူးတယ္။ သင္လည္း သင္သင္ပါပဲ။ ေျပာလည္း ေျပာေျပာပါပဲ။ နားကေလာလွတဲ့ 'ဒါေပမဲ့... ဒါေပမဲ့' ဆိုတဲ့ စကားသံကို ၾကားရျမဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းနံရံမွာ 'Fly, Fly up to the sky' (ပ်ံ ပ်ံ မိုးစြန္ထိပ္ဖ်ား ေရာက္ေအာင္ပ်ံ) ဆိုတဲ့ အဂၤလိပ္စာတန္းနဲ႔ 'Nothing is impossible under the Sun' (ေနမင္ႀကီးေအာက္မွာ မျဖစ္ႏိုင္တာ ဘာမွမ႐ွိ) ဆိုတဲ့ အဂၤလိပ္စာတန္းနွစ္ခုကို စာလံုး အႀကီးႀကီးေတြနဲ႔ ကပ္ထား႐ံုမက စာသင္တဲ့အခါတိုင္းလည္း ဒီသေဘာတရားေတြကိုသာ အဓိကထား သင္ေပးခဲ့ေပမယ့္ လူငယ္ေတြရဲ႔ ႏႈတ္က 'သံေ၀ဂလကၤာ' ႐ြတ္သံေတြသာ ၾကားရျမဲပါပဲ။ လူငယ္ဆိုတာ စိတ္ကူးယဥ္ရဲရမွာေပါ့။ အိပ္မက္ေတြ မက္ရဲ ရမွာေပါ့။ ဘာျဖစ္လို႔ တံု႔ဆိုင္းေနရမွာလဲ။ ေ႐ွးေ႐ွးပေ၀သဏီက လူသားေတြရဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္မႈေတြနဲ႔ အိပ္မက္ေတြေၾကာင့္သာ လူသားေတြ ဒီေန႔ ဒီအေျခအေနမ်ိဳး ေရာက္႐ွိေနၾကရတာလို႔ ေျပာတဲ့အခါမ်ားမွာ ေျပာေနတုန္းေတာ့ နား၀င္သလိုလို ႐ွိၾကပါရဲ႔။ ဒါေပမဲ့ ေျပာၿပီးသြားေတာ့လည္း သူတို႔နဲ႔ မဆိုင္သလို ခပ္ေအးေအး ပါပဲ။ အရယ္အေမာ မပ်က္၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ အသြားမပ်က္၊ စေကာ့ေစ်း အပတ္မပ်က္ပါဘဲ။ ပါးစပ္က အျမႇဳပ္တစီစီ ထြက္ေအာင္ ေဟာေျပာသင္ေပးေနသူသာ အေမာဆို႔ၿပီး 'ေဟာရင္းသာ ပ်ံေတာ္မူတဲ့' ကိန္းဆိုက္လိမ့္မယ္ သူတို႔ကေတာ့ ထူးမျခားနားပါပဲ။ ထူးမျခားနာမွန္း သိေပမယ့္လည္း ေျပာေတာ့ ေျပာရဦးမွာပါဘဲ။ ေက်ာင္းသားေတြကို ထပ္ခါ တလဲလဲ သင္ေပးခဲ့ဖူးတဲ့ အျဖစ္မွန္ဇာတ္လမ္းတခု အေၾကာင္းပါ။ ရီးဒါးစ္ဒိုင္ဂ်က္ စာအုပ္ထဲမွာ ပါခဲ့တာပါ။ ဂ်ာနယ္ေဆာင္းပါးနဲ႔ လိုက္ေအာင္ တိုတိုပဲ ခ်ဳပ္ၿပီး ေျပာပါမယ္။ ဇာတ္ေၾကာင္းကေတာ့ မေန႔တေန႔က 'ကတ္ထရီးနာ' ေၾကာင့္ ကမၻာေက်ာ္သြားတဲ့ နယူးေအာ္လင္းၿမိဳ႔ကေလးမွာ အေျခခံခဲ့တဲ့ ဇာတ္ေၾကာင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေမရီဆိုတဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ လူမည္းမေလးဟာ မူလတန္းေက်ာင္းေတာင္ ဆံုးေအာင္မေနရဘဲ ေက်ာင္းထြက္ခဲ့ ရသူပါ။ ပညာမတတ္တဲ့ လူမည္းဆင္းရဲသား ကေလးသူငယ္မ်ား သြားရာလမ္းအတိုင္း ေမရီလည္း လမ္းေပၚေရာက္သြားၿပီး ဆိုးသြမ္းလူငယ္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ အလစ္သုတ္တယ္၊ ခိုးတယ္၊ လုတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း လူငယ္ထိန္းသိမ္းေရးစခန္းကို ေရာက္သြားတယ္။ စခန္းကထြက္ေတာ့ အိမ္ေထာင္မျပဳပဲ ကေလးႏွစ္ေယာက္ ေမြးတယ္။ ေနာက္ စခန္းျပန္ေရာက္တယ္။ အဲဒီလိုသာ ျဖစ္တာ။ ေမရီ ငယ္ငယ္ကတည္းက 'ႀကီးရင္ ဆရာ၀န္လုပ္မယ္' လို႔ ေျပာျမဲျဖစ္တယ္။ စခန္းမွာ စာသင္ရတယ္။ ေမရီမွာက ဖတ္ၿပီးရင္ ေမ့သြားတတ္တဲ့ ဥာဏ္ရည္ခ်ိဳ႔တဲ့ေရာဂါ (ဒစ္စလီးယား) ႐ွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆရာေကာင္းမ်ားေၾကာင့္ စခန္းမွာ ထူးခၽြန္ဆု ရတယ္။ သမၼတအိမ္ျဖဴေတာ္ေတာင္သြားၿပီး ထူးခၽြန္ဆု ယူရတယ္။ စခန္းက လြတ္လာေတာ့ ကေလးနွစ္ေယာက္နဲ႔ ႐ုန္းကန္ရင္း အလုပ္လုပ္တယ္။ အိမ္ေထာင္က်တယ္။ အိမ္ေထာင္ဘက္ရဲ႔ အားေပးကူညီမႈနဲ႔ စာေတြ ဆက္သင္တယ္။ သင္လိုက္ ေမ့လိုက္နဲ႔ သင္ေနဆဲမွာပဲ ေလျဖတ္ၿပီး ကိုယ္တျခမ္း ေသသြားတယ္။ အ႐ႈံးမေပးခ်င္စိတ္နဲ႔ ကိုယ္တျခမ္းေသရာက ျပန္ၿပီး ေကာင္းလာေအာင္ ေလ့က်င့္ခန္းေတြ လုပ္တယ္။ ဖခင္ျဖစ္သူက အားေပးတယ္။ ခင္ပြန္းနဲ႔ ကေလးနွစ္ေယာက္က ကူညီတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ဆံုးမွာ ေမရီဟာ ဆရာ၀န္ ျဖစ္သြားတယ္။ ဆရာ၀န္ေတာင္မွ 'သာမေညာင္ည' ဆရာ၀န္ မဟုတ္ဘူး။ လူတိုင္းႏႈတ္ဖ်ားမွာ တဖြဖြေျပာေနရတဲ့ 'က႐ုဏာ႐ွင္' ဆရာ၀န္မေလးအျဖစ္ နာမည္ေက်ာ္ၾကားခဲ့တဲ့ ဆရာ၀န္ ျဖစ္သြားတာ။ အဲဒီဇာတ္လမ္းဟာ ပံုျပင္ ဒ႑ာရီ မဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္ကူးယဥ္ ၀တၳဳမဟုတ္ပါဘူး။ တကယ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးပါ။ လူငယ္ေတြ စိတ္ခြန္အား ႐ွိပါေစေတာ့ဆိုတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ဒီဇာတ္လမ္းေလးကို တႏွစ္ သံုးေလးႀကိမ္ေလာက္ ေက်ာင္းသားသစ္တိုင္းကို သင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ၁၀ ႏွစ္ ၁၂ ႏွစ္ၾကာေအာင္ တက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြဆို ေက်ာင္းသားသစ္ေတြနဲ႔ ေရာေရာၿပီး နားေထာင္ရတာဆိုေတာ့ အႀကိမ္ေပါင္း ေလးငါးဆယ္ေလာက္ နားေထာင္ခဲ့ၾကရတာေပါ့။ စာပိုဒ္အခ်ိဳ႔ကိုေတာင္ အလြတ္ရေနၾကပါၿပီ။ စိတ္ခြန္အားေတြ ႐ွိသြားလား။ အားက်သလား ေမးၾကည့္။ သူတို႔ အေျဖၾကားရင္ ပက္လက္လန္သြားလိမ့္မယ္။ လူထုစိန္၀င္း ၁၉-၁၀-၂၀၀၅ ဖတ္စရာ ၄၂ [ပင္၀ါး႐ံုစာေပမွ ထုတ္ေ၀တဲ့ လူထုစိန္၀င္း ရဲ႔ 'ဖတ္စရာ' စာအုပ္၊ ပထမအႀကိမ္၊ ၂၀၀၇ မွ ကူးယူေဖာ္ျပ တာ ျဖစ္ပါတယ္]
Oct 2nd

ရွန္တီေမွာ္ေက်ာင္း (၂၅)

By Ram

ရွန္တီေမွာ္ေက်ာင္း (၂၅)

မဂၤလာပါ

ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ အရင္အပတ္ အပိုင္း (၂၄) တုန္းက မၿပီးေသးတာေလးကို ဆက္ေျပာပါ့မယ္။

စၾကာ၀ဠာ၏ စြမ္းအင္

အစီအရင္တစ္ခု လုပ္တာ အစြမ္းျပဖို႕ ဘယ္ေလာက္ၾကာသလဲတဲ့ ? ဒါဟာ စၾကာ၀ဠာ စြမ္းအင္နဲ႕ ဆိုင္သြားၿပီ။ ရက္အနည္းငယ္၊ ရက္သတၱပတ္အနည္းငယ္ ဒါမွမဟုတ္ လအနည္းငယ္အထိ ၾကာႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေျပာတယ္။ ေမွာ္ေက်ာင္း ေမွာ္ေက်ာင္းနဲ႕.. ေမွာ္ပညာေတြ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာ ဒါေတြသာ တကယ္ရွိရင္ ဘုရားေဟာထားတာေတြ ဘယ္သြားထားမလဲတဲ့ေပါ့။ ဘုရားေဟာထားတာကလည္း ေဟာထားတာပဲ။ ဒီပညာေတြကလည္း ဒီပညာေတြပါပဲ။ တီခ်ယ္အခု ေမွာ္နက္ပညာကိုလည္း သင္မေပးဘူး။ တီခ်ယ္လည္း မသံုးဘူး။ ဆက္ပါဦးမယ္။ တီခ်ယ္ ကိုယ္တိုင္လုပ္ၾကည့္ၿပီး အစြမ္းျပဖို႕ ၾကာတဲ့ ဂါထာေတြ ရွိပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ျဖစ္ေလာက္ေအာင္ ၾကာတတ္တယ။္ ဒ့ါေၾကာင့္ စိတ္ရွည္ပါ။

Positive thinking = positive outcome.

 

ျပဳလုပ္သူ၏ ကၽြမ္းက်င္မႈ၊ အေတြ႕အႀကံဳ

ဂါထာကို စီရင္မယ့္သူဟာ ထိုက္သင့္တဲ့ အေတြ႕အႀကဳံ (ဒါမွမဟုတ္) ေကာင္းေကာင္း ေလ့လာထားမႈ ရွိရပါမယ္။ ကေလးတို႕ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ထင္ၾကမယ္။ တီခ်ယ္ အခု သင္ေပးလိုက္တာ ခ်က္ျခင္းစမ္းသပ္ ခ်က္ျခင္းေအာင္ျမင္လိမ့္မယ္လို႕ေလ။ မရပါဘူးကြယ္။ အဲ့ေလာက္မလြယ္ပါဘူး။ ေလ့က်င့္ပါ ေလ့က်င့္ပါ ေလ့က်င္ပါ့…။ မွတ္ထားပါ။ မ်ားမ်ား ေလ့က်င့္ပါ။ မင္းရဲ႕ စြမ္းရည္ ပိုထက္လာမယ္။ မင္းဟာ ပိုစြမ္းလာမယ္။

 

သင္လုပ္ေနေသာ ေမွာ္ပညာအေပၚတြင္ ယံုၾကည္ခ်က္ သဒၶါတရား

မင္းဟာ မင္းရဲ႕ ေမွာ္ပညာ လုပ္ေဆာင္မႈေတြေပၚမွာ ယံုၾကည္မႈ ရွိရမယ္။ မယံုရင္ လုပ္ကို လုပ္မေနနဲ႕ေတာ့။ မင္းဟာ ယံုၾကည္မႈရွိရမယ္။ စိတ္ရွည္ရမယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေမွာ္ ဂါထာေတြကို စမ္းမယ္ ဆိုရင္ မင္းအေနနဲ႕ လြယ္ကူၿပီး တကယ္ျဖစ္လာတာကို အရင္စမ္းၾကည့္ရမယ္။ ဒါမွ.. ေၾသာ္.. တကယ္ျဖစ္လာပါလားဟ ဆိုၿပီး ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ႏိုင္မွာ ျဖစ္တယ္။ တကယ္လို႕ မင္းဟာ ေမွာ္ပညာမွာ မယံုၾကည္ဘူးဆိုရင္ ခပ္ေ၀းေ၀းမွာပဲ ေနလိုက္ပါေတာ့။ မပတ္သက္ပါနဲ႕။ Magic is not a game or something to just Dabble in or play with. Magic is a way of life.

 

မွန္ကန္ေသာ အစီအရင္ မွန္ကန္ေသာ ဂါထာ

ဟုတ္ၿပီ။ ရင္ဆိုင္ၾကစို႕။ မင္းမွာ ဂါထာေကာင္းရွိမွာပါ။ တီခ်ယ္သင္ေပးေသာ အဂၤလိပ္ဂါထာမ်ား + အျခားက တတ္ထားတဲ့ ပါဠိဂါထာမ်ားေပါ့။ အခ်ိဳ႕က မင္းနဲ႕ အဆင္ေျပတယ္ သင့္ေတာ္တယ္။ အလုပ္ျဖစ္တယ္။ အခ်ိဳ႕က်ေတာ့ အလုပ္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါ ဘယ္လိုသိႏိုင္မွာလဲ။ စမ္းၾကည့္မွ သိမွာေပါ့။ ၿပီးရင္ ဘာဂါထာက မင္းအတြက္ သင့္ေတာ္မယ္ ဆိုတာကို မွတ္ထား။ ဂါထာတစ္ခုက မင္းအတြက္အလုပ္မျဖစ္ဘူးဆိုတာ အဲဒီဂါထာ မစြမ္းဘူးလို႕ မယူဆ လိုက္ပါနဲ႕။ မင္းမွာ အျခားေသာ လိုအပ္ခ်က္ေတြရွိေနေသးလို႕ပါ။ ဥပမာ စိတ္ေနစိတ္ထား အသံုးျပဳဖို႕ လုိအပ္တဲ့ပစၥည္း ကိရိယာ တန္ဆာ ပလာ ဘာညာသာရကာ ေနၾကာကြာေစ့ ေတာင္ႀကီးပဲေလွာ္ေပါ့။

ေကာင္းၿပီ။ အပိုင္း (၂၄) နဲ႕ အပိုင္း (၂၅) အခု ေျပာသြားတာေတြဟာ ဂါထာတစ္ခု အစီအရင္တစ္ခု ဘယ္လို အလုပ္လုပ္သလဲ? ဘာေၾကာင့္ အက်ိဳးမရွိျဖစ္တတ္သလဲ? ဘာေတြ လုပ္သင့္သလဲ ဆိုတာေတြပဲျဖစ္တယ္။ နားလည္လိမ့္မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ ( နားမလည္လည္း  မတတ္ႏိုင္ဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဒီလိုပညာေတြဆိုတာ အရိပ္ျပ အေကာင္ျမင္၊ ဉာဏ္တူမွ ေဖာ္စား၊ မသိသူ ေက်ာ္သြား သိသူေဖာ္စားေတြ။ ျမန္မာ့ ဂမၻီရပညာေတြဆိုတာလည္း ဒီလိုပဲ ဘယ္ဆရာကမွ အေသးစိတ္ ခေရေစ့တြင္းက် ႏႈိက္ႏႈိက္ခၽြတ္ခၽြတ္ သင္မေပးဘူး။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ႀကံဆၿပီး ခန္႕မွန္းရတာေတြခ်ညး္ပဲ တီခ်ယ္သာ ေစတနာ ဗရပြနဲ႕ ဒီပညာေတြကို အႏုစိတ္အဆင့္ထိ ေျပာျပေပးေနတာ )

 

ဆက္လက္ၿပီး အေျခခံ အစီအရင္ေတြကို သင္ၾကားေပးဦးမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေစာင့္ေမွ်ာ္ အားေပးၾကပါဦး….လို႕

ေ၀ယံေက်ာ္

 

Apr 29th

နားလည္ပါျပီေနာက္ဒီလိုဘယ္ေတာ့မွမျဖစ္ေစရပါပူး-၁၁

By Khant
အေနာ္ ကိုနားေထာင္ခိုင္းလို ့နားေထာင္ထားတဲ ့သီခ်င္းေလးျပန္ေရးျပလိုက္တယ္ဗ်စာမေရးအားေသးလို ့ဗ် ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္ေရးေပးပါ့မယ္ခုေတာ့သီခ်င္းစာသားေလးပဲတင္ျပလိုက္တယ္ေနာ္ ခ်စ္ခ်စ္တို ့ ေက်းဇူးဗ်

 သူေလး အရင္ကတည္းကမျဖစ္နိုင္ပါျကိ ုသိ့ခဲ ့ျကေပမဲ ့ တစ္ဒင္ကမလြန္ဆန္နိုင္ခဲ ့ေသာအခ်စ္စိတ္ရိွေလေတာ့ 
သူေလးဘယ္ဘဝကအျငိုးေျကာင့္လဲကိုယ္တို ့နစ္ဦးရဲ ့ခ်စ္ခြင့္ေလး မ်က္ရည္ေတြနဲ ့လမ္းခြဲေလျပီ 
Cho:(လြန္ဆန္မရနိုင္တဲ အေျကာင္းတရားကဘာလဲဘာသာခ်င္းမတူတဲ ့ စည္းေလးကျခားေနေတာ့ ေရွာင္ခြာေနရံုေပါ့ 
ဘယ္လိုအခ်ိန္မွာပတ္သတ္ဖူးတဲ ့ တို ့နစ္ေယာက္အခ်စ္ကအေတြးထဲထြက္ခြာမလဲ အလိုလိုေနရင္း တမ္းတစိတ္ကအခ်ိန္မွန္နိုးနိုးတယ္ တစ္ျဖည္းျဖည္းခ်င္းတို ့ျကိုးစားျပီးေတာ့ေမ ့လိုက္ရရင္ေတာ့ အခ်စ္ထက္အေရးျကီးတဲ ့အရာေတြရိွေတာ့ 
အလြမ္းနဲ ့ျပီးတာေကာင္းတယ္)
သူေလးတစ္သက္လံုးေဝးရမွာပဲ ခံစားခ်က္ရိွေပမဲ ့ မဆံုစည္းနိုင္ကဘာေျမျပင္ရဲ ့အျခားေသာအရပ္မွာေလ
သူေလးေရ-- အနာဂတ္လမ္းခရီး တြင္လဲ အေနာင္အတြယ္အတားအစီးမ်ားစြာရိွတယ္ တို ့ရဲ ့လိုအင္ေတြပ်က္ျကမယ္ေလ
Cho:(လြန္ဆန္မရနိုင္တဲ ဘာသာခ်င္းမတူတဲ ့ စည္းေလးကျခားေနေတာ့ ေရွာင္ခြာေနရံုေပါ့ 
ဘယ္လိုအခ်ိန္မွာပတ္သတ္ဖူးတဲ ့ တို ့နစ္ေယာက္အခ်စ္ကအေတြးထဲထြက္ခြာမလဲ အလိုလိုေနရင္း တမ္းတစိတ္ကအခ်ိန္မွန္နိုးနိုးတယ္ တစ္ျဖည္းျဖည္းခ်င္းတို ့ျကိုးစားျပီးေတာ့ေမ ့လိုက္ရရင္ေတာ့ အခ်စ္ထက္အေရးျကီးတဲ ့အရာေတြရိွေတာ့ 
အလြမ္းနဲ ့ျပီးတာေကာင္းတယ္)
ဘယ္လိုအခ်ိန္မွာပတ္သတ္ဖူးတဲ ့ တို ့နစ္ေယာက္အခ်စ္ကအေတြးထဲထြက္ခြာမလဲ အလိုလိုေနရင္း တမ္းတစိတ္ကအခ်ိန္မွန္နိုးနိုးတယ္ တစ္ျဖည္းျဖည္းခ်င္းတို ့ျကိုးစားျပီးေတာ့ေမ ့လိုက္ရရင္ေတာ့ အခ်စ္ထက္အေရးျကီးတဲ ့အရာေတြရိွေတာ့ 
အလြမ္းနဲ ့ျပီးတာေကာင္းတယ္)
:'(.  <3 သတိ့ရ ့ရင္ ငိုလိုက္မယ္ငါရတယ္ 
 http://db.tt/S96rhjCB နားေထာင့္လို ့ရတယ္ဒီလင့္မွာ

 
Sep 3rd

အမည္မသိ ေသြးစစ္ျခင္း

By nga-choot

စင္ကာပူမွာ ေသြးစစ္တာ တို႔လုပ္ဖို႔ အတြက္ဆုိ ကိုယ္ရဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြကို သူတို႔က အကုန္ယူထားပါတယ္။ တစ္ခုခု လြဲေခ်ာ္သြားရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔လို႔ ႏိုင္ငံျခားက အလုပ္လာလုပ္တဲ့သူေတြကို ခ်က္ခ်င္း ျပည္ေတာ္ျပန္ပုိ႔ေလ့ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စလုံးမွာေတာ္ရုံလူ ေဆးမစစ္ ခ်င္ၾကပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္လည္း အ၇င္က ေျခာက္လတစ္ခါ မေလးဘက္ကူးပီး ေဆးစစ္ေနၾကပါ။ ကြ်န္ေတာ့သယ္၇င္းတစ္ေယာက္က ေျပာတာနဲ႔ စလုံးမွာ ကိုယ့္ရဲ႕ ကိုယ္ေရးအခ်က္အလက္ ဘာမွ မေပးရပဲ အမည္ မသိ ေသြးစစ္လုိ႔ ရတယ္ဆိုလို႔ သြားစစ္ခဲ့ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ အဲသည္ကို ေရာက္သြားတဲ့ အခ်ိန္ အခန္းထဲမွာ လူဆယ္ေယာက္ေက်ာ္ ေလာက္ေတာ့ ရွိေနမယ္ထင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မေရွးမေႏွာင္းေရာက္တာဆိုလုိ႔ သယ္ရင္းႏွစ္ေယာက္လို႔ ရုတ္တရတ္ၾကည္႔ရင္ထင္ရမဲ့ အတြဲတစ္တြဲရယ္။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ရြယ္တူေလာက္ရွိမဲ့ စလုံး တရုတ္ တစ္ေယာက္ရယ္ေပါ့။ ေရွ႕ကလူေတြကို reception က လက္ခံေဆာင္ရြက္ေပးေနတာမို႔ ကြ်န္ေတာ့္ အလည္႔ေရာက္ဖုိ႔ ၃ မိနစ္ေလာက္ ေစာင့္လုိက္ရတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ အလွည္႔ေရာက္ေတာ့ reception ကဘဲက blood test or oral test စစ္မွာလားလုိ႔ေမးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က blood test ဆိုေတာ့ သူက ေဖာင္တစ္ေစာင္ရယ္ စစ္ေဆးခ ေငြ၃၀က်တယ္ဆိုေတာ့ က်ေတာ္ပိုက္ဆံေပး. ေဖာင္ျဖည္႔ဖို႔အတြက္ ခဲတံေလးယူကာ ျဖည္႔ဖုိ႔ေနရာေလးဆီသြားလိုက္ပါတယ္

ေဖာင္ထဲမွာေတာ့ ဘာမွေထြေထြထူးထူးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္ဆုး ံ လိင္ဆက္ဆံခဲ့တဲ့ေနရက္၊ ေယာကၤ်ားနဲ႔လား မိန္းမနဲ႔လား။ စတဲ့ အေျခခံအခ်က္ေလးေတြကို ျဖည္႔၇ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ မလိမ္ခ်င္တာမို႔ ေနာက္ဆံုးဆက္ခံတာ ေယာက်ၤားေလး လို႔ျဖည္႔လုိက္ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးဆက္ဆံခဲ့တာ တစ္လေက်ာ္ဆိုၿပီး ျဖည္႔ခဲ့လုိက္ပါတယ္။

ေဖာင္ေလးကိုျဖည္႔ပီး ေကာင္တာက ဗန္းေလးထဲျပန္ထည္႔လိုက္.. ကိုယ္အလွည္႔ေရာက္ဖို႔ ခနေစာင့္ေနပါတယ္။ အခန္းေလးထဲမွာ ေဆးစစ္ဖို႔ စကားေျပာဖို႔ အခန္း စုစုေပါင္း ၁၀ ခန္းေလာက္ရွိမလားပဲ။ ကြ်န္ေတာ္အလွည္႔ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကို serve လုပ္မဲ့ သူနာျပဳက ခပ္ငယ္ငယ္ပဲ။ ေခ်ာလဲေခ်ာသဗ်။ ေဆးစစ္ဖို႔လာတာေတာင္ ငန္းေက်ာကထေနေသးသဗ်။

အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ သူကေမးပါတယ္။ အကာအကြယ္မဲ့ လိင္ဆံဆက္တာ ေနာက္ဆုံးဘယ္အခ်ိန္ေလာက္ကလဲလို႔ ေမးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ငါအျမဲတမ္း ကြန္းဒုံးသုံတယ္လို႔ျပန္ေျဖလုိက္ပါတယ္။ ေနာက္ပီး သူက ဘာေၾကာင့္ေဆးစစ္ျခင္တာလဲဆိုေတာ့ ငါစိတ္ထဲမွာတစ္မ်ိဳးပဲ တစ္ခုခုဆုိ ငါမွာ ေအစ့္ ရွိေနပီလား ဘာလား သံသယအျမဲျဖစ္တက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါမၾကာမၾကာ ေဆးစစ္ေလ့ရွိတယ္။ ဟုိတစ္ေလာက ရူးရူးေပါက္တာ အနည္းငယ္က်င္တယ္လို႔ ဒါေၾကာင့္ ငါေဆးစစ္ခ်င္တာပါလို႔ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီေနာက္သူက လိင္ဆံဆက္တိုိင္း ကြန္းဒုံးသုံးတာ ေကာင္းပါတယ္။ anal sex အတြက္ဆုိ အျမဲသုံးပါတဲ့။ oral sex ဆိုရင္ေကာ မင္းသုံးသလားဆိုေတာ့ ဟင့္အင္းမသုံးဘူးလို႔ အမွန္အတိုင္းေျဖလိုက္တယ္။ သူက အကာအကြယ္မဲ့ oral sex ဟာ hiv ကူးစက္ႏိုင္ေျခ ၁၀%ေလာက္ရွိေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ hiv ကူးစက္ႏုိင္ေျခ နည္းေပမဲ့ STD ကူးစက္ႏိုင္ေျခ အလြန္ျမင့္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ std ဆိုတာကေတာ့ sexually transmitted diseases (STD) ေခၚ  sexually transmitted infections (STI)ပါ။ ဗမာလုိေတာ့ ကာလသားေရာ၈ါလို႔ ေခၚမယ္ထင္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ အဲဒီ ကာလသားေရာဂါေတြအေၾကာင္း ဗမာလိုေရးထားတာေကာ ဘိုလိုေရးထားတာေကာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဖတ္ပီးသားပါ။ ဒါေပမဲ့ သူနာျပဳေလးကို ရစ္ခ်င္တာနဲ႔ နည္းမ်ိဳးစုံ လွည္႔ပတ္ေမးေနပါတယ္။ သူကေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ ေျဖပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေဆြးေႏြးပီးေတာ့ ေသြးစစ္ဖို႔ အတြက္ တျခားတစ္ခန္းကို ေခၚသြားပါတယ္။

အဲဒီ ေသြးစစ္တဲ့ အခန္းေရာက္ေတာ့ အျဖဴေကာင္က ေဖာ္ေရြစြာပဲ ႏွဳတ္ဆက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အခုသုံးတဲ့ ပစၥည္းေတြဟာ တစ္ခါသုံးေတြပဲ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ။ ေသြး ႏွစ္စက္ခန္ လက္ညွဳိးထပ္ကေန ေဖာက္မွာျဖစ္တဲ့အေၾကာ္င္းေတြ အာေပါင္အာရင္းသန္သန္နဲ႔ ေျပာရင္း ကြ်န္ေတာ့္ေသြးႏွစ္စက္ကို ထုတ္ယူသြားပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ခုန က်ေတာ္ အင္တာဗ်ဴးလုပ္တဲ့ အခန္းေရွ႕ကေန အေျဖကို ေစာင့္ဖုိ႔ ေျပာပါတယ္။

 

ကိုယ္ကိုယ္ကို ဘာမွမျဖစ္ဘူးဆုိတာ ယုံၾကည္ေပမဲ့ အေျဖမထြက္မခ်င္း ရင္ခုန္ေနပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အလွည္႔ေရာက္ဖို႔ ေနာက္ထပ္ ၁၅မိနစ္ေလာက္ေစာင့္ရတဲ့အခ်ိန္ တကယ္ကို ရင္ေမာဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္နံပါတ္ကို ျပန္ေခၚေတာ့ ခုနက အခနး္ထဲျပန္ဝင္သြားပါတယ္။ သူနာျပဳေလးက negative လို႔ေျပာလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ၇င္ဘတ္ထဲက အလုံးၾကီး က်သြားပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူနာျပဳေလးက ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေနာက္သုံးေနရင္ တစ္ခါလာစစ္ဖို႔၊ လိင္ဆက္ဆံတိုင္ ကြန္ဒုံးသုံးဖုိ႔ ေျပာရင္ ကြန္းဒုံးေတြလက္ေဆာင္ေပးပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္လည္း သူေပးတဲ့ ကြန္ဒုးေတြကို အိပ္ထဲထည္႔ရင္း ေပ်ာ္ရႊင္းစြာနဲ႔ အိမ္ျပန္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။

ေဆးစစ္ခ်င္တဲ့ လူေတြ ေအာက္ကလိပ္စာအတိုင္းသြားႏိုင္ပါတယ္။ သူက ညေန ၆ ခြဲ အထိပဲ ဖြင့္ပါတယ္။ သူ႔ website address ကေတာ့ http://www.dsc-sexualhealth.com.sg/showpage.asp?id=3

 

လိပ္စာကေတာ့ .. 31 kelantan lane # 01-16 singapore 200031

အနီးဆုံး mrt ကေတာ့ အစိမ္းလိုင္းမွာဆုိ bugis နဲ႔ lavender ပါ။  ခရမ္းလုိင္းဆိုရင္ေတာ့

Farrer park mrt station ပါ။

သူက bugis mrt ကေန လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္လည္း ေရာက္ပါတယ္.

Jun 24th

ကိုေအာင္ဆန္းဦး၊ေဒၚလဲ့လဲ့ႏြယ္သိန္းသို႔ေပးစာ

By CicerNyinyi



အေမရိကားက ခမ္းနားၾကီးက်ယ္တဲ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဇနီးေမာင္ႏွံရဲ႕ အိမ္ၾကီးထဲမွာ ခင္ဗ်ား ရွန္ပိန္ေသာက္ရင္း အလုပ္ကိစၥေတြအျပင္ ခင္ဗ်ား အေမြလုေနတဲ့ ျမန္မာျပည္က တကၠသုိလ္ရိပ္သာလမ္းအိမ္အေၾကာင္း စဥ္းစားေနမလား မေျပာတတ္ဘူး။ က်ေနာ္တခါမွ မျမင္ဖူးတဲ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အိမ္ကုိ ခမ္းနားၾကီးက်ယ္တယ္လုိ႔ ရဲရဲၾကီး သံုးလုိက္တာက ျမန္မာျပည္က မဂၢဇင္းေတြမွာ ခင္ဗ်ားဇနီး ေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးေတြထဲက တပုဒ္ေၾကာင့္ပါ။ က်မအမ်ိဳးသားက အိမ္တလံုး ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း အဲဒီလမ္းဒီလမ္းထဲမွာ ရပ္ထားတဲ့ ကားေတြဟ ာ ကားစုတ္ေတြဆိုရင္ အဲဒီအိမ္ကုိမ၀ယ္ဘူးတဲ့။ ေဒၚလဲ့လဲ့ႏြယ္သိန္း ေခၚ ကေလာင္ရွင္ ေမတၱာဦးက သူ႔အမ်ိဳးသားရဲ႕ အဆင့္အတန္း ခြဲျခားတတ္ပံုကုိ ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားစြာ ေရးထား ပါတယ္။ အေမရိကားက `ကားစုတ္´ဆိုတာ က်ေနာ္တုိ႕ ျမန္မာျပည္က ခ်ံဳးခ်ံဳးက် ကားအုိၾကီးေတြလုိေတာ့ ဟုတ္မယ္ မထင္ဘူး။ ဒီလုိကားမ်ိဳးဆုိ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ႏုိင္ငံမွာ လမ္းေပၚေတာင္ ရဲက အေရာက္မခံဘူး ထင္တာပ။ဲ အလုပ္ၾကမ္းသမားေတြ၊ ေက်ာင္းသားေလး ေတြေတာင္ အရစ္က် ေငြေခ်စနစ္နဲ႔ ကားသစ္တစီး ၀ယ္ႏုိင္တဲ့ ခင္ဗ်ားႏိုင္ငံမွာ ခင္ဗ်ားမၾကိဳက္တဲ့ ကားစုတ္ဆုိတာ ဘယ္လုိကားမ်ိဳးလဲ က်ေနာ္တုိ႔ မွတ္သားရေအာင္ ခင္ဗ်ားဇနီးကုိ ေနာက္ဆုိ ဓာတ္ပံုပါ ႐ုိက္ျပီး ေဖာ္ျပေပးဖုိ႔ ေျပာေပးပါဦးဗ်ာ။ အေမရိကားမွာ ကားစုတ္ပဲ ၀ယ္ႏုိင္တဲ့ လူေတြကုိ အိမ္နီးခ်င္း ေတာ္ရမွာ စုိးလုိ႔ ဒီလုိလူမ်ိဳးေတြ ရွိတဲ့ လမ္းထဲက အိမ္ဆုိရင္ေတာင္ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းေကာင္း မ၀ယ္ဘူးဆုိတဲ့ ခင္ဗ်ားက ျမန္မာျပည္က အိမ္စုတ္တလံုးကုိ ဘာလုိ႔မ်ား အေမြလုေနရတာလဲ ကုိေအာင္ဆန္းဦးေရ။ က်ေနာ္တုိ႔ အဘြားၾကီးေနတဲ့ အဲဒီ တုိက္အုိၾကီးကုိ ခင္ဗ်ား မက္မယ္ မထင္ဘူး။ ခုေန တအိမ္လံုး ခင္ဗ်ား ယူလုိက္ပါေတာ့လုိ႔ ကာယကံရွင္က ဆင္းေပးလဲ ခင္ဗ်ား လာေနႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ျမန္မာျပည္က ဗြက္ထူ ျခင္ထူတယ္ဗ်။ ဒီတုိင္းျပည္မွာ ေမြးျပီး ဒီတုိင္းျပည္မွာ ၾကီးသြားေပမယ့္ ခုေလာက္ဆုိ ဖုံနံ႔ မခံႏုိင္၊ ျခင္ျမင္မခံႏုိင္ ခင္ဗ်ား ျဖစ္ေနေရာေပါ့။ ခင္ဗ်ားဇနီးကေတာ့ ျမန္မာျပည္ ျပန္လာလည္တုန္းက ေျပာရွာပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ ကုိယ္လာမေနႏုိင္တဲ့ အိမ္တလံုးကုိ အေမြလွမ္းလုေနတဲ့ကိစၥကုိ။ ဒီအိမ္ကုိ ရရင္ ေဒၚခင္ၾကည္ျပတုိက္ ဖြင့္မလုိ႔ပါတဲ့။ က်ေနာ္တုိ႔ အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးကေတာ္ အသည္းအသန္ ျဖစ္ေနတုန္းက ခင္ဗ်ားတုိ႔ လင္မယား တေခါက္ကေလးမွ လာၾကည့္ေဖာ္ မရပါလားဗ်ာ။ ေဒၚခင္ၾကည္ဟာ မမာမက်န္းဘ၀နဲ႔ လေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာျပီးမွ ဆံုးသြားတာပါ။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အေမ၊ ေယာကၡမကုိ လာၾကည့္ခ်င္သပဆုိ လာဖုိ႔ အခ်ိန္ေတြအမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ ေဒၚစုလုိ အနီးကပ္ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေပးဖုိ႔ေလာက္ထိ မေျပာေသးဘူးေနာ္။ ဧည့္သည္ေတြ႔ လာေတြ႔ခ်င္ရင္ေတာင္ လာေတြ႔ဖုိ႔ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ အလုပ္မ်ားလုိ႔ အခ်ိန္မရွိဘူးလုိ႔ေတာ့ ခင္ဗ်ား မေျပာနဲ႔ေလ။ အေမြလုဖုိ႔ အမႈဖြင့္ျပီးမွ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ ျမန္မာျပည္ကုိ အလည္အပတ္ဆုိျပီး အေတာမသတ္ လာေနတာက်ေတာ့ အခိ်န္ေတြ ဘယ္က ျပန္ထြက္လာလဲ။ တခ်ိန္တုန္းက အေ၀းကေန ႏွစ္တုိင္း ပန္းျခင္းေလး တျခင္းပဲ မသဒၶါေရစာ လွမ္းပုိ႔ေနက် ခင္ဗ်ားအေဖရဲ႕ အာဇာနည္ေန႔မွာ ခုမွ ဘာလုိ႔ လင္မယားတြဲျပီး ပန္းေခြေတြခ်ျပ၊ ဓာတ္ပုံအ႐ိုက္ခံျပီး အစိုးရ သတင္းစာေတြမွာ ထည့္ၾက လုပ္ေနတာလ။ဲ ေဒၚခင္ၾကည္ လရွည္ မမာတုန္းက မလာခဲ့တဲ့ ခင္ဗ်ားတုိ႕ လင္မယား ေဒၚခင္ၾကည္ဆံုးျပီဆုိမွ ေရာက္ခ်လာတယ္။ ရက္လည္တဲ့အထိပဲ ေနျပီး ခ်က္ခ်င္း ျပန္သြားတယ္။ ေဒၚခင္ၾကည္ ဆံုးတာ ၈၈ ဒီဇင္ဘာလကုန္ပုိင္းကပါ။ ၈၈ အေရးအခင္းျပီးလုိ႔ လူေတြ ေထာင္ခ်ီ ေသရတာ လပုိင္းေလး ရွိေသးတယ္။ မဂၤလာဒံု ေလဆိပ္ကုိ ခင္ဗ်ားေရာက္ေတာ့ ခင္ဗ်ား ပထမဆံုး ျပန္ရွဴရတဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ ႏုိင္ငံေလထဲမွာ ေသြးၫွီနံ႔ေတြ ပါတယ္လုိ႔ မထင္မိဘူးလားဗ်ာ။ အဲဒီအခ်ိန္က ခင္ဗ်ားအေမအိမ္ကမွ မသာအိမ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ျမန္မာတျပည္လံုးကုိယ္ႏႈိက္က ကုိယ့္လူမ်ိဳးေတြ ေသာက္ေသာက္လဲ ေသထားရတဲ့ မသာအိမ္ၾကီးပါ။ ဒီမသာအိမ္ၾကီးကုိ ျပန္လာျပီး မသာရွင္ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြကုိ ၀မ္းနည္းစကားေလး တခ်က္ေတာင္ အားေပးႏွစ္သိမ့္ေဖာ္ မရဘဲ ခင္ဗ်ား ခ်က္ခ်င္း ျပန္ထြက္သြားတယ္ေနာ္။ ခင္ဗ်ားဟာ က်ေနာ္တုိ႔အတြက္ အိမ္ေရွ႕မင္းသားတပါး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ကုိေအာင္ဆန္းဦး။ ၈၈ အေရးအခင္းျဖစ္ခါနီးမွာ က်ေနာ္တုိ႔ မင္းေလာင္းလုိ ေမွ်ာ္ခဲ့ၾကတာ ခင္ဗ်ားကုိပါ။ ေဒၚစု မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ အဂၤလန္ဟာ က်ေနာ္တုိ႔ကုိ က်ဴးေက်ာ္ခဲ့တဲ့ ကုိလုိနီလုပ္ခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံဆုိတဲ့ အျငိွဳးနဲ႔ အဂၤလိပ္ကုိ လက္ထပ္ထားတဲ့ ေဒၚစုအေပၚ က်ေနာ္တုိ႔ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ သားၾကီးၾသရႆ ခင္ဗ်ားဟာ ေခါင္းေဆာင္ငတ္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ကုိ ျပန္လာျပီး ကယ္တင္မွာပါဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ခင္ဗ်ားကုိ က်ေနာ္တုိ႔ မင္းေလာင္းေမွ်ာ္ ေမွ်ာ္ခဲ့ၾကတယ္။ ခုခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ားတုိ႕ ဇနီးေမာင္ႏွံ အိပ္မက္မက္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ ေနရာဟာ လုိခ်င္ခဲ့ရင္ တခ်ိန္တုန္းက ခင္ဗ်ားအတြက္ အဆင္သင့္ပါ။ ခင္ဗ်ားဇနီးက ဒီအိမ္မွာ လက္ရွိေနေနတဲ့ ေဒၚစုကုိ ဖယ္ျပီး ေဒၚခင္ၾကည္ ျပတုိက္ ဖြင့္ခ်င္လုိ႔ပါ ဆုိတာကုိ အလုိလုိက္ရေအာင္ ခင္ဗ်ားဇနီးက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ေရာ၊ ေဒၚခင္ၾကည္နဲ႔ေရာ ဘာမ်ား ဆုိင္လုိ႔လဲ တဆိတ္ ရွင္းျပပါလားဗ်ာ။ သရဖူ မဂၢဇင္းနဲ႔ လုပ္တဲ့ အင္တာဗ်ဴးမွာ ေဒၚလဲ့လဲ့ႏြယ္သိန္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကုိ ေဖေဖဗိုလ္ခ်ဳပ္လုိ႕ သံုးသြားတာေတာ့ သတိထားလုိက္မိပါရဲ႕။ ခင္ဗ်ားဇနီးဟာ သူ တခါမွ မျမင္ဖူးလုိက္တဲ့ ေယာကၡမကုိ ေဖေဖဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေခၚတာေတာ့ ဘယ္လုိ ခံစားေပးရမွန္း က်ဳပ္ နားမလည္ ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ေဒၚစုေတာင္ သူ႔အေဖကုိ ေဖေဖလုိ႔ သံုးတာပဲ သိတယ္။ ေဖေဖဗိုလ္ခ်ဳပ္လုိ႔ ေခၚတာ မၾကားမိဘူးဗ်။ ေဒၚစု ဖေအကုိ ေခၽြးမေလာက္ မခ်စ္ဘူး ေျပာရင္ေတာ့ ခမ်ာ ခံရရွာမွာပဲ။ ေယာကၡမ မမာတုန္းက ဘယ္နား ေရာက္ေနမွန္း မသိတဲ့ ေခၽြးမက ေယာကၡမ ေသမွ ဒီအိမ္ကုိ ျပတုိက္ဖြင့္ဖုိ႔ အေၾကာင္းျပျပီး သမီးဆီက အေမြလုခုိင္းတာေတာ့ ခင္ဗ်ား မ,ဘက္လုိက္လုိ႔ မိုက္ဘက္ ပါျပီထင္တယ္ ကုိေအာင္ဆန္းဦး။ ထင္တာ မဟုတ္ပါဘူးေလ။ ေသကုိ ေသခ်ာတာပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြမွာ ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ အက်င့္တခုက မိသားစုကိစၥ အားလံုးကုိ သူတုိ႔ ဦးေဆာင္ ကုိင္တြယ္ေနရင္ ေတာင္ အိမ္ေထာင္ဦးစီးေနရာမွာေတာ့ ေယာက်္ားကုိပဲ စာရင္းေပးတတ္တဲ့ အက်င့္ပါ။ ဦးေဆာင္သလားေတာ့ မေမးနဲ႔၊ သူတုိ႔ေယာက္်ားေတြ သားသမီးေတြ ဘယ္လုိလူေတြနဲ႔ ေပါင္းရမယ္ မေပါင္းရဘူးကအစ ေယာက်္ားရဲ႕ လက္ဖက္ရည္ဖုိး ေဆးလိပ္ဖုိး ကိစၥပါ သူတုိ႔ အကုန္ ဆံုးျဖတ္တယ္။ စိတ္မထင္ရင္ ညမထြက္ရ လုိ႔ ေယာက္်ားကုိ သူတုိ႔ မာရွယ္ေလာ ထုတ္ရင္လဲ ခင္ဗ်ားမိတ္ေဆြ နအဖ၊န၀တေတြရဲ႕ ဘာပုဒ္မ ညာပုဒ္မ အမိန္႔ေတြထက္ေတာင္ ဆုိးေသး။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ ေယာက္်ားေတြကုိ မယားေၾကာက္ ေျပာရင္ေတာ့ သူတုိ႔ မခံႏုိင္ဘူးဗ်။ ေယာက်္ားက သိပ္ညံ့ျပီး က်မက သိပ္သိပ္ေတာ္ေနပါတယ္ဆုိတဲ့ အခ်ိဳးမ်ိဳးလဲ သေဘာထားျပည့္တဲ့ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးေတြ မခ်ိဳးတတ္ဘူး။ ခင္ဗ်ား သေဘာထားၾကီးျပီး မိန္းမအေပၚ မာနမထားတတ္ေၾကာင္း ျပခ်င္ရင္ တျခားနည္းနဲ႔ ျပလုိ႔ ရပါတယ္။ မိန္းမက တုိင္းျပည္ကုိ ျပႆနာရွာေနတာကုိေတာင္ ၾကံရာပါျပီး ပါရမီ ျဖည့္ေပးတဲ့ နည္းနဲ႔ေတာ့ ျမန္မာေယာက္်ားေတြရဲ႕ သိကၡာကုိ မခ်ပါနဲ႔ဗ်ာ။ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာျပည္မွာ ယဥ္ေက်းမႈတခု ရွိပါတယ္ ကုိေအာင္ဆန္းဦး။ ျမန္မာျပည္ကုိ အ႐ုိင္းအစုိင္းတုိင္းျပည္လုိ႔ ခင္ဗ်ား ျမင္ေနရင္ေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈဆုိတဲ့ စကားလံုး သံုးလုိက္တာ က်ေနာ္တုိ႔ အ႐ုိင္းအစုိင္းေတြနဲ႔ မတန္ဘူးလုိ႔ ခင္ဗ်ား ေျပာခ်င္မလားပ။ဲ က်ေနာ္ဆို ကားစုတ္မေျပာနဲ႔၊ စက္ဘီးစုတ္ေတာင္ မ၀ယ္ႏိုင္တဲ့လူဆုိေတာ့ က်ေနာ္လို ျမန္မာျပည္သား ငမြဲက ခင္ဗ်ားကုိ သခင္ၾကီးလုိ႔ မေခၚပဲ ခင္ဗ်ားေတြ က်ေနာ္ေတြနဲ႔ ေျပာေနတာကုိ ခင္ဗ်ား နာမလားလဲ မေျပာတတ္ဘူးဗ်။ က်ေနာ္တုိ႔ ယဥ္ေက်းမႈ ဆုိတာက အားနည္းသူေတြ၊ ကူညီဖုိ႔ လုိအပ္ေနသူေတြကုိ သက္ၫွာရတဲ့၊ အလုိက္သိ ေဖးမ,ေပးရတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈပါ။ ျမန္မာျပည္မွာ ကက္ဆက္ အသံက်ယ္က်ယ္ ဖြင့္ေနက် လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေတြေတာင္ ကေလးေတြ စာေမးပြဲရက္ဆုိရင္ ကက္ဆက္သံ ေလွ်ာ့ေပးရပါတယ္။ ရပ္ကြက္ ဘံုကထိန္အတြက္ အလွဴေငြ ေကာက္ဖုိ႔လာတဲ့ အရပ္လူၾကီးေတြလဲ မသာအိမ္ဆုိ မေကာက္ဘဲ ခ်န္ခဲ့ရပါတယ္။ သူ႔အပူနဲ႔သူမုိ႔ ေဖးမတဲ့ အေနနဲ႔ပါ။ ေျမနိမ့္လွံစုိက္ မလုပ္ရတာ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈပါ။ ခင္ဗ်ားႏွမကုိ ေသေအာင္ မနာလုိ၀န္တုိျဖစ္ျပီး မုန္းေနဦးေတာ့၊ သူ ဒီေလာက္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ေတြ ဆက္တုိက္ခံေနရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေနစရာ အိမ္ေပ်ာက္ေအာင္ အေမြလုစရာလားဗ်ာ။ ဒီအိမ္က ဆင္းေပးရရင္ ေဒၚစုမွာ သာြ းေနစရာ အင္းစိန္ေထာင္ပဲ ရိွေတာ့တာ ခင္ဗ်ားလဲ အသိပါ။ ျမင့္ဆန္းေအာင္နဲ႔ ေမာင္ထိန္လင္းက သူတုိ႔အေမအတြက္ အိမ္တလံုးေတာ့ ၀ယ္ေပးႏုိင္မွာပါလုိ႔ ခင္ဗ်ား ေျပာမလုိ႔လား။ အရွင္လတ္လတ္ သြားေလသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ၫြန္႔ အာဏာရွိတုန္းက သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ေဒါက္တာမုိက္ကယ္အဲရစ္ သူ႔ဇနီးဆီ ပုိ႕တဲ့ အစားအေသာက္ ပါဆယ္စာရင္းကုိ ဖတ္ျပလုိ႔ ဆတ္ဆတ္ထိ မခံႏုိင္တဲ့ ေဒၚစုက မိသားစုဆီကေတာင္ ဘာမွ လက္မခံေတာ့လုိ႔ ေဒါက္တာမုိက္ကယ္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ခဲ့ရတာ ခင္ဗ်ား မွတ္မိမွာပါ။ (ႏႈတ္ခမ္းတလန္ ပန္းတလန္ ဒီလုိ ရန္ေထာင္ရ၊ ေစာင္းရ ေျမာင္းရမွာ မရွက္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ၫြန္႔ရဲ႕ မနာလုိရင္ မနာလုိသလုိ ျပႆနာရွာတတ္တဲ့ အက်င့္ေတြကုိေတာ့ ဗိုလ္ေတဇရဲ႕ သားၾကီးၾသရႆ အတုမရေစခ်င္ဘူးဗ်ာ။) ဒီေတာ့ သားႏွစ္ေယာက္ေပးတဲ့ အေထာက္အပံ့ကုိလဲ ႏုိင္ငံျခားအကူအညီယူတယ္ အစြပ္စြဲ မခံႏုိင္လုိ႔ လက္မခံဘူးဆုိရင္ ေဒၚစု ဘယ္သြားေနရမလဲ။ ေနစရာ အိမ္မရွိရင္ သူ႔ကုိ ေထာင္ထဲ ထည့္ထားပါလုိ႔ စစ္အစုိးရကုိ ခင္ဗ်ား တဖက္လွည့္နဲ႔ ခုိင္းေနတာလား။ ခင္ဗ်ားဇနီးဟာ အင္ဒီရာဂႏၵီရဲ႕ ေခၽြးမေတြ ေယာကၡမမ်က္ႏွာ လင္သားမ်က္ႏွာနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးနယ္ထဲ ေရာက္လာသလုိ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး နယ္ထဲ ၀င္ခ်င္၊ ေနရာယူခ်င္တဲ့ စိတ္ကေလး ရွိေနမွန္း က်ေနာ္ သတိထားမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အနာခံမွ အသာစံရ ဆုိတဲ့ ျမန္မာ႐ုိးရာ စကားပံုေလးကုိေတာ့ ခင္ဗ်ားဇနီးကုိ ေျပာျပျပီး အၾကံေပးပါဦးဗ်ာ။ တုိင္းျပည္ ဒုကၡေရာက္ေနတုန္းေတာ့ ျမန္မာျပည္ကုိ တုိးရစ္လာ လာလည္၊ ျပန္သြား လုပ္ေနျပီး စစ္အစုိးရ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ကန္႔သတ္ ပါလီမန္ ေပၚလာျပီးတဲ့ တခ်ိန္က်မွ အမတ္ေလာင္းအျဖစ္ အဆင္သင့္ လာအေရြးခံမယ္ စိတ္ကူးယဥ္ေနရင္ေတာ့ က်ေနာ္ ေဗဒင္ေဟာလုိက္မယ္။ မယံုမရွိနဲ႔၊ ႐ႈံးမွာ ေသခ်ာေပါက္ဗ်။ ခင္ဗ်ားဇနီးက အင္တာဗ်ဴးမွာ သရဖူ မဂၢဇင္းကို ေျဖရွာတယ္။ အလွအပ ပစၥည္းဆုိ အယ္လစ္ဇဘက္ကာတန္ပဲ သံုးတယ္တဲ့။ အယ္လစ္ဇဘက္ ကာတန္ဆုိတာ ခင္ဗ်ားဇနီး ေျပာလုိ႔ ကမၻာေက်ာ္ အလွကုန္ပစၥည္းထုတ္တဲ့ ကုမၸဏီၾကီးတခု ျဖစ္မယ္လုိ႔ မွတ္သားရပါရဲ႕။ အပ်ိဳေပါက္ ကတည္းက ႏုိင္ငံျခားမွာ ေနခဲ့တဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ အဘြားၾကီး ေဒၚစုဆီကေတာ့ အယ္လစ္ဇဘက္ကာတန္ေတြ ဘာေတြအေၾကာင္း ေျပာသံ တခါမွ မၾကားမိဘူးဗ်။ အဘြားၾကီးက ပန္းေတာ့ ၾကိဳက္တယ္။ သနပ္ခါးလဲ ၾကိဳက္မယ္ထင္တယ္။ ေရႊဘုိသနပ္ခါးေခါက္နဲ႔ ရွင္မေတာင္ အေပြးတံုးနဲ႔ ဘယ္ဟာပုိေကာင္းလဲ ေမးရင္ေတာ့ အဘြားၾကီး ေျဖႏုိင္မွာပါ။ အယ္လစ္ဇဘက္ ကာတန္တုိ႔ ရယ္ဗလြန္တုိ႔အေၾကာင္း ေဆြးေႏြးရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားဇနီးလုိ သြက္သြက္လက္လက္ မေျပာႏုိင္ရွာဘဲ မ်က္စိေပကလပ္ ေပကလပ္ ျဖစ္ေနရွာမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ အဘြားၾကီးကုိ ျမင္ေယာင္တယ္။ သနပ္ခါးအေၾကာင္း ေမးရင္ေတာင္ အဘြားၾကီးက ခုေန သိပ္ေျပာခ်င္မွ ေျပာေတာ့မယ္။ ၅၀ ေက်ာ္ကတည္းက ေဒၚစုဟာ ႏုိင္ငံေရး တဖက္၊ ဘုရားတရားတဖက္ ဘ၀ခရီး ဆက္ေနျပီလုိ႔ သိရလုိ႔။ က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္မွာ အသက္ ၅၀ ေက်ာ္ေတြ ဘုရားတရားလုပ္တာ ရွက္စရာ မဟုတ္ဘူးဗ်။ ၅၀ ေက်ာ္တဲ့အထိ ဘာသာေရးကုိ ပစ္ပယ္ျပီး ကာလသားသမီးလုိ ကဲေနရင္သာ ခ်ာတိတ္ေတြကအစ မၾကည္ၫိုတာ။ ခင္ဗ်ားလဲ ရင့္က်က္ပါေတာ့ ကုိေအာင္ဆန္းဦးေရ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သားေလးဆုိျပီး အေဖ့မ်က္ႏွာနဲ႔ ခြင့္လႊတ္ရေအာင္ကလဲ ခင္ဗ်ား က်ေနာ္တုိ႔ထက္ အသက္ၾကီးပါတယ္။ ကုိေအာင္ဆန္းဦးေရ... ခင္ဗ်ားဇနီးက ေဆာင္းပါးထဲမွာ ေရးတယ္။ က်မဟာ အျဖဴေတြၾကားမွာ အ၀တ္အစား ၀တ္တတ္သူလုိ႔ ခ်ီးမြမ္းတာ ခံရတယ္တဲ့။ ခင္ဗ်ားဇနီးက အေနာက္တုိင္းသားေတြကုိ အျဖဴေတြလုိ႔ သိပ္အထင္ၾကီးပံု ရတယ္။ ျမန္မာျပည္က ေနပူထဲ ၾကီးခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔အသားကေတာ့ ၫုိသဗ်။ အ၀တ္အစား ၀တ္တတ္သူအျဖစ္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ ဂုဏ္ယူေဖာ္ျပတဲ့ မစၥက္ ေအာင္ဆန္းဦးဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ႐ႈိးေကာင္းခ်င္ ေကာင္းပါေစ၊ က်ေနာ္တုိ႔ေတာ့ ငါးပိေတာ ဖုန္ေတာထဲမွာ တသားတည္း ေနတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ အဘြားၾကီး ပဲ ခ်စ္တယ္ဗ်ာ။ သူက က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔ အတူ ရွိတာကုိး။ ကားမရွိတဲ့ ဆင္းရဲသားရပ္ကြက္ေတြကုိလဲ သူ လာတတ္တယ္။ ကားစုတ္ရွိတဲ့ လမ္းဆုိ မေနဘူးဆုိတဲ့ ခင္ဗ်ားလုိမ်ား အဆင့္အတန္း ျမင့္ရရင္ေတာ့ ေဒၚစုခမ်ာ စစ္အစုိးရလုပ္မွ အက်ယ္ခ်ဳပ္က်မွာ မဟုတ္ဘဲ သူ႔ဟာသူ အိမ္ထဲကအိမ္ျပင္ မထြက္ဘဲ အက်ယ္ခ်ဳပ္ လုပ္ေနဖုိ႔ပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ အေမရိကန္ေပတံနဲ႔ တုိင္းရင္ ကားစုတ္ မရွိတဲ့ လမ္းဆုိတာ ေရႊေတာင္ၾကားေတာင္ ပါခ်င္မွ ပါမွာဗ်။ အဘြားၾကီးေနတဲ့ လမ္းကေတာ့ ေ၀းေရာ့ပဲ။ ဒီက ကားသစ္ေတြေတာင္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အျမင္မွာ ေမာ္ဒယ္ေအာက္ေနျပီကုိး။ ခင္ဗ်ား ဘာလုိ႔မ်ား ကားစုတ္ေတြ ရွိတဲ့လမ္းက အိမ္စုတ္ၾကီးကုိ အေမြလာလုပါလိမ့္ဗ်ာ။ ကုိေအာင္ဆန္းဦးေရ။ တခ်ိန္က ျမန္မာေတြ မင္းေလာင္းေမွ်ာ္ ေမွ်ာ္တာ ခံခဲ့ရတဲ့ ခင္ဗ်ား... အေမွ်ာ္ၾကီး ေမွ်ာ္ေနတုန္းကေတာ့ မလာခဲ့ဘဲ၊ ေဒၚခင္ၾကည္ေသလုိ႔ လာတာေတာင္ ဧည့္သည္လာ လာျပီး ဧည့္သည္ျပန္ ျပန္သြားခဲ့တဲ့ ခင္ဗ်ား... ခုခ်ိန္က်မွ ခင္ဗ်ားဇနီးအတြက္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးပလႅင္ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ သိပ္ေနာက္က်သြားပါျပီဗ်ာ။ တုိင္းျပည္ က တခ်ိန္တုန္းက ခင္ဗ်ားကုိ သိပ္ေပးခ်င္ခဲ့တဲ့ ေနရာကုိ ခုမွ ခင္ဗ်ားဇနီး ယူေစခ်င္တယ္ ဆုိရင္လဲ ခင္ဗ်ားရဲ႕ မယားရွိခုိး သြားမက်ိဳး သေဘာထားကုိ မေ၀ဖန္ခ်င္ေပမယ့္ ခင္ဗ်ားမိန္းမအတြက္ မေျပာနဲ႔၊ ခင္ဗ်ားအတြက္ဆုိရင္ေတာင္ ခုမွေတာ့ မရႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ သိပ္ေနာက္က်သာြ းျပီလို႔ ေျပာပါရေစ။ က်ေနာ္တုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္တုန္းမွာ ေပၚမလာခဲ့တဲ့ အိမ္ေရွ႕မင္းသား ခင္ဗ်ားဟာ ခုေတာ့ နန္းမရခင္က နန္းက်သြားခဲ့ပါျပီ။
Credit...http://nldlajb1.blogspot.com/2008/07/bb.html
Nov 2nd

၇ူး၇ူးမူးမူး၇င္ဘတ္ထဲကအခ်စ္ဦး...(အပိုင္း-၃)

By LU LIN PYO

၇ဲ၇ဲ  နွင့္ ေအးခ်မ္း  စိတ္မ၇ွည္ေတာ့ မိထက္ဖုန္းကို ယူျပီးပိတ္လိုက္သည္။

မိထက္က
`ဘာလုပ္တာတုန္း ျပန္ေပး ငါ့ဖုန္း´

`ေစာက္ျမင္ကတ္လို့လုပ္တာ ဘာျဖစ္လဲ´

` ေသနာမေတြ.....ဟြန္း သူမ်ားဖုန္းေျပာေနတဲ့ဟာကို´

မိထက္ကမ်က္ေစာင္းထိုးျပီးပြစိပြစိလုပ္ေနသည္။

၇ဲ၇ဲ က

`ငါတို့နဲ့နင္ pioneer လိုက္မွာလား`

`၇ဲ၇ဲ ၇ာ နီးနီးနားနား channel v ပဲသြားပါေနာ္`

` ညစ္လာျပီဟာ ကဲကဲ သေဘာပဲ နင္တို့ကလဲ ဒီလူမသန့္တဲ့ကလပ္ေတြပဲသြားခ်င္ၾကတယ္ နင္တို့သေဘာပဲ ကဲျမန္ျမန္ျမိဳ သြားၾကမယ္။

 သူတို့ ၃ ေယာက္ ျမန္ျမန္စားျပီး တကၠစီ ငွားကာ channel v သို့လာခဲ့ၾကသည္။

 

        ................................................................................

                သီခ်င္းသံေတြက ၀ုန္းဒိုင္းၾကဲ ဆူညံေနသည္။ကေနတဲ့သူေတြက က ေထာင္တဲ့သူေတြက ေထာင္နွင့္ စည္ကားေနသည္။
သူတို့ ၃ ေယာက္ dancing floor ထဲ၀င္ျပီး အျပိဳင္ အေသကၾကသည္ ...၇ဲ၇ဲ ေ၇ာက္ေ၇ာက္ခ်င္းပင္ dancing floor ထဲ ၀င္ကလိုက္သည္။ျပည့္ျပည့္ကေတာ့ ဘီယာ မွာေသာက္ေနသည္။
သီခ်င္းေတြက လဲ ဆက္တိုက္ သူ့အၾကိဳက္သီခ်င္းေတြမို့ မနားပဲဆက္တိုက္ကေနမိသည္။

မိထက္မ နွင့္ ေအးခ်မ္း က ခနေနေတာ့ ၇ွာလို့ေတာင္မေတြ ့ေတာ့.....

ထိုအခ်ိန္မွာပင္ သူနွင့္မ်က္ေစာင္းထိုးမွ ေကာင္ေလး ၂ ေကာင္နွင့္အၾကည့္ခ်င္းဆံုမိသည္။တစ္ေယာက္က ေခါင္းစြပ္အင္က်ီ အ၀ါ နွင္ ေနာက္တစ္ေယာက္က တီ၇ွပ္ ၀တ္ထားသည္။
က၇င္းက၇င္းနွင့္ သူတို့ ၂ ေယာက္ ၇ဲ၇ဲ နားတျဖည္းျဖည္းကပ္ လာသည္။ေနာက္ အ၀ါေ၇ာင္ေခါင္းစြပ္နွင့္ အသားျဖဴသည့္တစ္ေယာက္က သူ့ေရ့ွ့ကိုလာကာ တူတူလာကသည္။

      ထို့ေနာက္ဘာမေျပာညာမေျပာနွင့္ ၇ဲ၇ဲ လက္ကိုဆြဲကာ အိမ္သာထဲေခၚသြားသည္။
အိမ္သာထဲေ၇ာက္ေတာ့ တစ္ျခားလူေတြက တစ္ခန္းထဲ ၂ ေယာက္တူတူ၀င္သြားတာကို လိုက္ၾကည့္ေနၾကသည္။

အိမ္သာအခန္းထဲေ၇ာက္ေတာ့ သူက....၇ဲ၇ဲ ကို နံ၇ံ ဘက္ကပ္ျပီး ၇ဲ၇ဲ ၇ဲ့ ေပါင္ကိုလက္နွင္ ့စမ္းလိုက္သည္။ထိုေနာက္ ေဘာင္းဘီအိပ္ကပ္ထဲကို လက္နွုိက္ျပီး ၇ဲ၇ဲ ဖုန္း ကို ယူလိုက္သည္။ ထို့ေနာက္ သူ့ဖုန္းကို ၇ဲ၇ဲ ဖုန္းျဖင့္လွမ္းေခၚလိုက္သည္။ျပီးေတာ့ သူကျပံဳးျပီး...............

`ကို့ နာမည္ က ေကာင္းထက္ေမာင္ လို့ေခၚတယ္ မင္းကေကာ´

၇ဲ၇ဲ ၇င္တဒိတ္ဒိတ္ ခုန္ေနသည့္ၾကားမွ အသံတို့တုန္၇ီစြာ ထြက္ေပၚလာသည္။

`၇ဲ၇ဲ   ပါ´

 `မင္း ကိုယ္နဲ့ ဒီည လိုက္ခဲ့ပါလား´

  `ဟင္ ဘာလို့လဲ`

  `မင္း ကို ခင္လို့ေလ.....
      ဒါနဲ့မင္းတစ္ေယာက္ထဲလား။သူငယ္ခ်င္းေတြေကာမပါဘူးလား။´

  `ပါပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပါတယ္´

ထို့ေနာက္ သူက ဘာမွမေျပာပဲ ၇ဲ၇ဲ မ်က္နွာ နားကို နီးကပ္စြာ ကပ္ျပီး နွုတ္ခမ္းတို့နွင့္ အၾကင္နာ ခပ္ေႏြးေႏြးေပးလိုက္သည္။၇ဲ၇ဲ ခတၱ၇ုန္းထြက္လိုက္ျပီး မ်က္နွာကို လႊဲထားလိုက္သည္။

  သူက    
`ေဟ့ ဘာလို့လဲ မင္း ဘာေတြစဥ္းစားေနတာလဲကြာ ဘာလဲ ကိုယ့္ကိုမယံုလို့လား´

  သူက ၇ဲ၇ဲ ကို ေျပာ၇င္း တင္းၾကပ္စြာဖက္လုိက္သည္။

ထိုအခ်ိန္မွာပင္ အိမ္သာတံခါးကို၇ုတ္တစ္၇က္  လူတစ္ေယာက္ကဆြဲဖြင့္လိုက္သည္။သူတို့ နွစ္ေယာက္လံုးေမ့ျပီး တံခါး ဂ်က္ မထိုးထားမိ ဘူးေလ။ သူအျမန္ဆြဲပိတ္လိုက္မိသည္။ထိုသူက သူတို့ နွစ္ေယာက္ အျဖစ္ကိုျမင္သြားဟန္တူပါသည္။ေနာက္ သူက

      

“ေမးေနတယ္ေလကြာ ကိုယ္နဲ့လိုက္ခဲ့ပါလားလို့ ေျပာေလကြာ“

၇ဲ၇ဲ ဘာမွမေျပာပဲ ေခါင္းစိုက္ကာ စဥ္းစားေနမိသည္။စိတ္တို့က လြန္ဆြဲေနသည္။ လိုက္လည္းလိုက္ခ်င္သည္။ ကိုယ့္ကိုအထင္ေသးမွာလဲေၾကာက္သည္။

၇ဲ၇ဲ က

“ငါလိုက္၇င္ မင္းက ဘာလုပ္မလို့လဲ”

ဟု သိသိ ၾကီးနွင့္ပင္တဲ့ တိုး ေမးလိုက္သည္။ သူက ျပံဳးျပီး

        “စကားေတြအမ်ားၾကီးေျပာခ်င္တာ ကိုယ္ကေလ မင္းကို ခင္လို့ပါကြာ။လိုက္ခဲ့ေနာ္ ..ေနာ္လို့”

၇ဲ၇ဲ ဘယ္လိုျဖစ္သြာလဲမသိ ေခါင္းျငိမ့္မိသည္။

အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက သူ့အမိန့္ေတြကိုမလြန္ဆန္ခ်င္ခဲ့ေလ သလား။

သူက အ၇မ္းေပ်ာ္သြားသည့္ပံုနွင့္ ၇ယ္ျပသည္။
သူ ၇ယ္ တာကိုဘာလို့ မ်က္စိထဲမွာၾကည့္ေကာင္းေနမိတာပါလိမ့္။

 

ေနာက္ေတာ့ သူ့တို့ နွစ္ေယာက္ အိမ္သာထဲကထြက္ျပီး dancing floor ကိုျပန္လာခဲ့ၾကသည္။ျပီးေတာ့ျပန္ကၾကသည္။

 ည ၂ နာ၇ီေလာက္ေ၇ာက္ေတာ့ သူကျပန္မယ္ဆိုျပီးလာေျပာသည္။ျပီးေတာ့ သူ ့ သူငယ္ခ်င္း ကို ထားခဲ့ျပီး မဂၤလာေစ်း ေအာက္ထပ္ကို ဆင္းခဲ့ၾကသည္။

 ေစ်း ေ၇ွ့ထြက္ေပါက္ေ၇ာက္ေတာ့ တကၠစီ ငွားခါနီး ကားတစ္စီးက ေဘးကျဖတ္ေအာ္သြားသည္။
အထဲမွ  အေျခာက္မ တစ္သိုက္  က..

 “ေဟး  ေကာင္းေကာင္း .. ျပန္ျပီလား က်ဳပ္တို့ကို ေတာ္က စိမ္းကားေနတယ္ေနာ္”

ေကာင္း ၇ဲ့ မ်က္နွာခ်က္ခ်င္ပ်က္သြားျပီး....
Feb 27th

မုန္းတယ္

By davidmgmg
တင္ၿပီးသားကို ျပင္ဆင္သင့္တာေလးယွိလာေသာေၾကာင့္ ျပန္တင္ျခင္းသာ

မုန္းတယ္

ေဒးဗစ္

 ေနမေကာင္းလို ့ နွစ္ရက္ေလာက္နားဦးမယ္လို ့ေျပာတံဲ့ေကာင္ေလးက ႏွစ္ရက္ျပည့္တဲ့ေန ့မွာလူခ်င္းေတြ ့ၾကမယ္တဲ့။ အိေဒါသထြက္လိုက္တာ။ အိတစ္ေယာက္တည္း အရမ္းပ်င္ေနမွာစိုးလို ့မနားရဘူးလို ့ အတန္တန္တားေနတဲ ့ၾကားက တစ္ရက္ေလာက္ေပ်ာက္ေနတဲ့ စိုး ဆိုတဲ့ ေကာင္ေလးကို အိေဒါသထြက္လိုက္တာ။ တကယ္လည္းေကာင္ေလးေပ်ာက္ေနတဲ့ ေန ့မွာ အိတစ္ေယာက္တည္း ေဖ့ဘုတ္ေပၚမွာ အရမ္းပ်င္းေနခဲ့တာ။ အခုေတာ့ေနမေကာင္းဘူးလို ့ေျပာတဲ့ သူက လူခ်င္းေတြ ့ၾကရေအာင္လို ့ေျပာလာေတာ့ အိ ေဒါသထြက္တာေပါ့။ ဒါဟာ လိမ္ညာမႈသက္သက္ပဲ။ လိမ္ညာတာကို အိ မၾကိဳက္မွန္း သိရဲ ့နဲ ့ အိ စိတ္ေကာက္တတ္မွန္းသိရဲ့နဲ ့ အိမၾကိဳက္တာကို လုပ္မိမွာ အိ စိတ္ေကာက္မွာကိုေၾကာက္တဲ့ ေကာင္ေလးက အိ စိတ္ေကာက္ေအာင္လုပ္ေတာ့ စိတ္ေကာက္စြာနဲ ့ အခၽြဲအႏြဲ ့ၾကီးခၽြဲႏြဲ ့ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။ ေကာင္ေလးမတတ္ႏိူင္တာကိုိ မရမကေတာင္းဆိုပစ္လိုက္ခ်င္သည္။

ဒါေပမဲ့လည္း အိ ၀မ္းသာရေပဦးမည္။ လူျမင္ဖူးခ်င္လို ့ဓာတ္ပံုတင္လိုက္ပါလို ့အိေတာင္းဆိုေတာ့

 “ရုပ္ကဆိုးလို႔ ဓာတ္ပံုရိုက္မထားမိဘူး၊ ရိုက္ထားလည္း မတင္လိုက္ခ်င္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ့ရုပ္ကိုၾကည့္ၿပီး အိ မခင္ခ်င္ေတာ့မွာစိုးလို ့ေပါ့၊ လူခ်င္းေတြ ့ၿပီးျမင္ဖူးတာကမွ ပိုမေကာင္းဘူးလား”

လို ့ ေကာင္ေလးေျပာေပမဲ့ ရုပ္ဆိုးတဲ့လူဆို သိပ္မုန္းတဲ့ အိ ကရုပ္ဆိုးပါတယ္ဆိုတဲ ့ ေကာင္ေလးမ်က္ႏွာကိုေတာ့ ျမင္ဖူးခ်င္ေနတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အိ က

 “ဆိုးဆိုး မဆိုးဆိုး အရမ္းျမင္ခ်င္လို ့ျမန္ျမန္တင္လိုက္၊ မတင္ရင္  စိတ္ဆိုးမွာ”

လို ့အက်ပ္ကိုင္လိုက္ေတာ့ ေကာင္ေလးေနမထိထိုင္မသာျဖစ္သြားတယ္ထင္ပါရဲ့။

 “အာ စိတ္ေတာ့မဆိုးလိုက္ပါနဲ ့ တင္လိုက္ပါ့မယ္ အနည္းဆံုးတစ္ရက္ႏွစ္ရက္ေလာက္ေတာ့ေစာင့္ပါဗ်ာ”

“ျမန္ေလေကာင္းေလေနာ္”

 “အိုေက”

ေကာင္ေလးကတိေပးထားတာေတာင္မွ ဘာျဖစ္လို ့ ညာျဖစ္လို ့ ဆိုၿပီး အေၾကာင္းျပ အခ်ိန္ဆြဲ ေနတဲ့ေကာင္ေလးကို အိ အရမ္းေဒ့ါသထြက္တာပဲ။

ဒါေပမဲ့ အိ ဆႏၵေတြျပည့္၀ေတာ့မယ္။ အိ ခၽႊဲႏြဲ ့ခ်င္တိုင္းခၽႊဲႏြဲ ့လို ့ရတဲ့ေကာင္ေလး၊ အိကို အြန္လိုင္းေပၚမွာ အခ်ိန္ျပည့္ အေဖာ္ျပဳေနတဲ့ေကာင္ေလး၊ အိ စိတ္ေကာက္မွာက ိုသိပ္ေၾကာက္တဲ့ ေကာင္ေလးရဲ့ မ်က္ႏွာကို မနက္ျဖန္ ျမင္ေတြ ့ခြင့္ရေတာ့မယ္။ ေကာင္ေလးေရာ  အိ ပါ သိတဲ့ စားေသာက္ဆုိင္ေလးဆီ  ဘယ္အခ်ိန္မွာေတြ႔မယ္  ဘာအသုံးအေဆာင္ေတြ ေဆာင္ထားမယ္လုိ ့ေကာင္ေလးက ခုနတင္ပဲ ဖုန္းနဲ ့ေစ့ေစ့စပ္စပ္ေျပာသြားေတာ့ အိ အရမ္းေပ်ာ္ၿပီး ရင္ခုန္လိုက္တာ။ တကယ္ဆိုရင္ အခုလိုလူခ်င္းေတြ ့ရေအာင္လို ့ေကာင္ေလး ေစာေစာကတည္းက ေျပာထားသင့္တာ။ ဒါမွ အိ လည္းအလွဆံုး ျဖစ္ေအာင္ ေစ်းအၾကီးဆံုးဆိုင္မွာ မ်က္ႏွာေပါင္းတင္မယ္ ဆံပင္ေပါင္းတင္မယ္ေပါ့။ ဒါေၾကာင့္အိ က

“တစ္ရက္ေလာက္ ေနာက္ဆုတ္ေပးလို ့မရဘူးလား အိ လည္းဘာမွျပင္ဆင္မထားရေသးလို ့”

လို ့ေျပာေတာ့ ေကာင္ေလးက

“မျဖစ္လို ့ပါ အိ ဒီတစ္ရက္ေလးပဲ အခ်ိန္ရတာမို ့ပါ”

လို ့ ေျပာၿပီး အတင္းဖုန္းခ်သြားေတာ့ ဘာတတ္ႏိူင္မွာလဲ။ ရက္ေရႊ ့ခ်င္တဲ့ အိ ဆႏၵကို မလိုက္ေလ်ာတဲ့ ေကာင္ေလးကို အိ ေဒါသထြက္ေသာ္လည္း ေကာင္ေလးမ်က္ႏွာကိုျမင္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတာ့ ျမန္ျမန္ျပည့္တာေပါ့လို ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ႏွစ္သိမ့္ၿပီး ေဒါသကို ေျဖေလွ်ာ့ထားလိုက္ရတယ္။

မနက္ျဖန္မွာေတြ ့ရမဲ ့ ရင္ခုန္ဖြယ္အျဖစ္အပ်က္ေလးကို အိ တစ္ညလံုးစိတ္ကူးေတြယဥ္ၿပီးအိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ဘူး။ ရုပ္ဆိုးပါတယ္ဆိုတဲ့ ေကာင္ေလးရဲ့စကား မမွန္ပါေစနဲ႔လို ့လဲ ဆုေတာင္းေနရပါေသးတယ္။

အိ ဆုေတာင္းေတြ ျပည့္ခဲ့တယ္။ အိပ္ေရးပ်က္ရက်ိဳးနပ္ခဲ့တယ္။ ခ်ိန္းထားရာေနရာေလးဆီ အိ ေစာင့္ေနရင္း ဆိုင္ကယ္သံၾကားလို ့လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေကာင္ေလးကေျပာထားတဲ့အတိုင္း အနက္ရွပ္ အနက္ေဘာင္းဘီ အနက္ေရာင္ေနကာမ်က္မွန္ေလးနဲ ့အရမ္းကို ေခတ္မီလွပေနတယ္။ အိကိုေတာ့ ေဖ့ဘုတ္ေပၚမွာျမင္ထားတာမို ့ ေကာင္ေလးက အိ ကို ျမင္ျမင္ခ်င္းမွတ္မိၿပီး အိ ဆီကိုအၿပံဳးေလးနဲ ့တည့္တည့္ေလွ်ာက္လာေနတယ္။ အိ လည္းနည္းနည္းေတာ့ရွက္သလိုျဖစ္မိတာမို ့ေခါင္းေလးကိုငုံ႔ထားမိတယ္။

 “ကၽြန္ေတာ္ စိုးပါ အိ ”

 ေကာင္ေလးက မိတ္ဆက္လာေတာ့

 “ေၾသာ္ ဟုတ္ကဲ့ထိုင္ပါေကာင္ေလး”

အိ လည္းျပန္ေျပာရင္း ေကာင္ေလးကို စိုက္ၾကည့္ေနမိပါတယ္။ ရုပ္ဆိုးပါတယ္ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးက အိ ထင္ထားတာထက္ပင္ ပိုေခ်ာေနပါတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေရးေရးေလးဟာ မျဖဴမမည္းအသားအေရေလးနဲ ့သိပ္ကိုလိုက္ဖက္ၿပီး ေယာက်္ားပီသေနတယ္။ သည္ေတာ့ အိ ေဒါသထြက္ရျပန္တယ္။

သည္ေလာက္ေခ်ာတာေတာင္ ဘာေၾကာင့္ ရုပ္ဆိုးပါတယ္လို ့ လိမ္ေျပာၿပီး ေဖ့ဘုတ္ေပၚတင္ခိုင္းတဲ့ အိ ဆႏၵကို ဘာေၾကာင့္ မလိုက္ေလ်ာရသလဲ။ ေကာင္ေလးကို အိ ေငးေနတုန္းေကာင္ေလးက အိကို ဖ်တ္ကနဲ႔ေမာ့ၾကည့္ၿပီး

“အိ က အျပင္မွာပိုေခ်ာတယ္ေနာ္”

လို ့ အိ အလွကိုအမႊန္းတင္လိုက္ေတာ့ အိ လည္းရွက္ေဒါသနဲ႔

 “ေကာင္ေလးကို အိ စိတ္ဆိုးတယ္သိလား”

 ေၾသာ္ အိ ကလွတယ္ေျပာရင္စိတ္ဆိုးတယ္ကိုး”

 “အို မဟုတ္ဘူး အိ ကိုလွတယ္ေျပာလို ့ေကာင္ေလးကိုအရမ္းေက်းဇူးတင္တယ္၊ ေကာင္ေလးကို အိ စိတ္ဆိုးတာက စိတ္ဆိုးစရာအေၾကာင္းရွိလို ့ေပါ့”

 “အိ က ဘာေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ့္ကိုစိတ္ဆိုးျပန္ၿပီလဲ”

“ဆိုးတာေပါ့ မင္းသားရႈံးတဲ့ ရုပ္ကိုကိုင္ဆိုင္ထားတာေတာင္ ဘာေၾကာင့္ အိ တင္ခိုင္းတဲ့ဓာတ္ပံုကိုေဖ့ဘုတ္မေတင္ရတာလဲ”

အိ စကားေၾကာင့္ ေကာင္ေလးက၀ါးကနဲ႔ ရယ္ခ်လိုက္တယ္။

 “ကၽြန္ေတာ္က ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ရုပ္ေခ်ာတယ္လို ့ မထင္ပါဘူးဗ်ာ၊ ဓာတ္ပံုကေတာ့ရွိပါတယ္အိ ရဲ့၊ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ပံုက အိ အျမင္မွာရုပ္ဆိုးေနရင္ အခုလိုလူခ်င္းေတြ႔ခြင့္မရမွာစိုးလို ့ေပါ့၊ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အပူလံုးက်သြားၿပီေျပာရမွာေပါ့ဗ်ာ အဲဒီအတြက္ အိ စိတ္ဆိုးရင္ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္”

အိ က မ်က္ေစာင္းလွလွေလးထိုးရင္း

“အိ စိတ္ဆိုးေျပတယ္ပဲထားပါေတာ့ ေကာင္ေလးအေပၚ အိ စိတ္ဆိုးစရာ တစ္ခုက်န္ေသးတယ္ ”

လို ့ေျပာလိုက္တယ္။

 “ေျပာေလ အိ ကၽြန္ေတာ္ အိ စိတ္ဆိုးေျပတဲ့အထိေတာင္းပန္မယ္”

 “ေကာင္ေလးေျပာေတာ့ ေနမေကာင္းလို ့ႏွစ္ရက္ေလာက္နားမယ္ဆို အခုပံုစံက ေနမေကာင္းျဖစ္ထားတဲ့ရုပ္တဲ့လား”

ေကာင္ေလးကရယ္ျပန္တယ္။

 “အိ စိတ္ဆိုးမယ္ဆိုလည္းဆိုးစရာပဲ၊ စိတ္ဆိုးလို ့တစ္ခုခုလုပ္မယ္ဆိုလည္းခံလိုက္မယ္၊ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က အိ ကိုအားနာလို ့မေျပာတာ၊ ကၽြန္ေတာ္က မ်က္စိအားနည္းတယ္ေလ၊ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႔ကို တစ္နာရီထက္ပိုထိုင္ရင္ အားေတြျပတ္ၿပီး မူးခ်င္သလိုလို ေနမေကာင္းခ်င္သလိုလို ျဖစ္သြားတတ္တာ၊ သည္အေၾကာင္းေတြ အိ ကိုေျပာရင္ ယံုမွာမဟုတ္ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္လူကိုယ္တိုင္ေျပာခ်င္လို ့မေန ့က အားျပန္ျပည့္သြားေအာင္ တေနကုန္အိပ္ၿပီး သည္ေန ့အိ ဆီလန္းလန္းဆန္းဆန္းနဲ႔ေရာက္လာခဲ့တာ။”

 ေကာင္ေလးစကားေၾကာင့္ေကာင္ေလးအေပၚ အိ အားနာသြားတယ္။

 “အစကေတာ့အဲလိုေျပာပါလား အိ ေလွ်ာ့ေပးမွာေပါ့”

 “ကၽြန္ေတာ္လည္းေျပာခ်င္ပါတယ္ ဒါေပမဲ့ အိ ကတဇြတ္ထိုးႏိူင္တယ္ ထင္ရာေလွ်ာက္ေတြးၿပီး စိတ္ဆိုးသြားမွာလည္းေၾကာက္တယ္”

“ေကာင္ေလးေနာ္ အိ မေကာင္းေၾကာင္းေျပာခ်င္ရင္ အခုခ်က္ခ်င္းထြက္သြား”

“ဟာ မဟုတ္ပါဘူး အိ မေကာင္းေၾကာင္းေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး အိ ေမးလို ့ေျဖရတာပါ၊ အိ ကလည္းစိတ္ခ်ည္းပဲ”

ေကာင္ေလးကို အိ မ်က္ေစာင္းထိုးေနမိတယ္။ ဒါနဲ႔ အိ ကို အားနာနာနဲ႔ ေတာင္းဆိုရဦးမယ္၊ ေနာက္ဆိုကၽြန္ေတာ္ အိ ကို ေဖုဘုတ္ေပၚမွာအေဖာ္မျပဳႏိူင္ေတာ့ဘူး၊ ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္လံုးက်န္းမာေရားေၾကာင့္ပါ”

  “ဘာလဲ ေကာင္ေလးက အ ိကို မခင္ခ်င္ေတာ့လို ့အဆက္ျဖတ္တာလား”

 “မဟုတ္ပါဘူး  အိ ရာ ကၽြန္ေတာ့မ်က္လံုးက တကယ္မေကာင္းလို ့ပါ ”

“ေကာင္ေလးရဲ႔ မ်က္လံုးေလး အတြက္နဲ႔  အိ တစ္ေယာက္တည္းပ်င္းေနမွာကိုေတာ့ ထည့္မေတြးေတာ့ဘူးလား။”

 “စိတ္ခ်ပါ အိ ၊ အိ မပ်င္းေစရဘူး ၊ ဒီမယ္ ကၽြန္ေတာ့ဖုန္းနံပါတ္၊ ကၽြန္ေတာ့ကိုလိုရင္အခ်ိန္မေရြးေခၚလိုက္ ကၽြန္ေတာ္အေျပးေရာက္လာမယ္”

“တကယ္လား”

 “တကယ္ေပါ့”

 “အိ ေလ ေကာင္ေလးကိုသိပ္ခင္သြားၿပီသိလား၊ ေရာ့ ဒါ ေကာင္ေလးအတြက္ အိရဲ႔လက္ေဆာင္”

အိကမ္းေပးေတာ့ ေကာင္ေလးကလက္ခံတယ္။

  “ကၽြန္ေတာ္လည္း ဗလာခ်ည္းသက္သက္ဆိုရင္ အိ စိတ္ဆိုးမွာစိုးလို ့ အိ အတြက္ ပါတိတ္၀မ္းဆက္၀ယ္လာတယ္”

 “အို ေကာင္ေလးက သိပ္အလိုက္သိတတ္သားပဲ”

စကားေျပာအၿပီးမွာ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကိုမွာၾကတယ္။ အိ မွာတဲ့ ေစ်းအၾကီးဆံုးစားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကို ေကာင္ေလးရွင္းႏိူင္ပါ့မလား ေကာင္ေလးကေတာ့ျပံဳးေနပါတယ္။

တကယ္လည္းေကာင္ေလးက အိ ကို အခ်ိန္မေရြးအေဖာ္ျပႏိူင္ခဲ့တယ္။ အိ ဘယ္အခ်ိန္ပဲဖုန္းဆက္ဆက္ ဘယ္အခ်ိန္ပဲပ်င္းလို ့အေဖာ္ျပဳလွည့္ပါေျပာေျပာ ေကာင္ေလးဆီက မအားဘူးဆိုတဲ့စကားတစ္ခြန္းမွမၾကားရပဲ အခ်ိန္မေရြးေရာက္ေရာက္လာခဲ့တယ္ ။ အိ ဘာပဲပူဆာပူဆာ အိ ဘာပဲစားခ်င္စားခ်င္ ေကာင္ေလးကၿငိဳျငင္မႈမရွိပဲ အိ အတြက္လစ္ဟာမႈမရွိေအာင္ ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့တာခ်ည္း။ အိ အေပၚေကာင္ေလးေတာ္ေတာ္ သည္းခံႏိူင္ေၾကာင္း အလိုလိုက္ေၾကာင္း အိ သတိထားမိတယ္။ အိ အေပၚေကာင္ေလးဘယ္ေလာက္သည္းခံႏိူင္မလဲဆိုတာ  အ္ိ အကဲစမ္းခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ေကာင္ေလးမတတ္နိူင္တာကို အိ ပူဆာလိုက္တယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ေကာင္ေလးက အိ ဆႏၵမို ့တစ္ရက္နဲ႔မရလွ်င္ ႏွစ္ရက္အတြင္းရေအာင ္ၾကိဳးစားၿပီးျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့တာခ်ည္း။ ေကာင္ေလးအေပၚ အိ အားနာလွတယ္။အိ အေပၚ ဘာေၾကာင့္ဒီေလာက္ေကာင္းရတယ္ဆိုတာ အိ သိခ်င္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းလို ေနေနတာေတာင္ ဘာေၾကာင့္ အိ ဆႏၵကိုသည္ေလာက္ မၿငိဳမျငင္ျဖည့္ဆည္းေပးေနရတာလဲ။ ေကာင္ေလးအျဖစ္က လြန္တယ္လို ့ အိ ထင္မိ တယ္။ အိ ကို ေကာင္ေလးတိတ္တိတ္ခ်စ္ေနသလားလို႔  အထင္ရက္ေပမဲ့  သိခ်င္တယ္။ ေမးခ်င္တယ္။

“ကၽြန္ေတာ္ေလ အိ ကို ေျပာစရာရွိတယ္၊ ဒါေပမဲ ့အိ ကို အရမ္းအားနာတာပဲ။ အားနာေပမဲ့လည္း မေျပာမျဖစ္စကားမို ့ပါ အိ”

အိ ေတြေ၀ေနတုန္း ေကာင္ေလးက ေတာင္းဆိုလာေတာ့ ေကာင္ေလးဘာေတာင္းဆိုမလဲဆိုတာ သိခ်င္လြန္းေနပါတယ္။

“ေျပာေလေကာင္ေလး”

“ရန္ကုန္ကေဆြမ်ိဳးတစ္ေယာက္ ေနမေကာင္းလို ့ အဲဒီကိုသြားရမယ္၊ တစ္ပါတ္ၾကာမယ္ အဲဒီတစ္ပါတ္အတြင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ အိ ကိုအေဖာ္မျပဳႏိူင္ဘူး၊ အိ ကို ကၽြန္ေတာ္သိပ္အားနာတယ္၊  ခြင့္ျပဳပါ့မလား”

 ေကာင္ေလးဆႏၵဆိုရင္ အလြယ္တကူ လိုက္ေလ်ာေလ့မရွိတဲ့အိ ဟာ အခုက်မွ ဘာေၾကာင့္ ေလွ်ာေလွ်ာလွ်ဴလွ်ဴလိုက္ေလ်ာလိုက္မိပါလိမ့္။

“ေၾသာ္ ေအး သြားေလေကာင္ေလး”

“ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ အိ ရာ ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္ အိ ကန္႔ကြက္မယ္ထင္ထာူးတာ၊ အဲဒီတစ္ပါတ္အတြင္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္ဖုန္းက အၿမဲဖြင့္ထားပါတယ္၊ အိ ဆက္ခ်င္ရင္ အခ်ိန္မေရြးဆက္လို ့ရတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ျပန္လာရင္ အိ အတြက္ လက္ေဆာင္ေကာင္းေကာင္း၀ယ္ခဲ့ဦးမယ္။”

 အိေခါင္းညိတ္ရံုသာညိတ္လိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ ေနကာမ်က္မွန္ကိုတပ္လွ်က္ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ေမာင္းထြက္သြားတဲ့ ေကာင္ေလးကို အိ ေငးလ်က္က်န္ခဲ့တယ္။

တစ္ပတ္တ၊ဲ့ တစ္ရက္ေတာင္မကုန္ေသးဘူး ေကာင္ေလးကိုိ ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္သတိရ၊ ေတြ ့ခ်င္ေနရတာပါလိ္မ့္။ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ဘယ္လိုပဲေနေန အိ ရဲ႔ မ်က္၀န္းထဲ ေကာင္ေလးရဲ့ မ်က္ႏွာက ဘာေၾကာင့္ ေပၚေပၚလာရတာပါလိမ့္။ အိ ဘယ္လိုမွေ၀ခြဲလို ့မရ။  ဖုန္းဆက္ေတာ့ ေကာင္ေလးရဲ႔ အသံကိုၾကားလိုက္ရလွ်င္ ဘာလိုလိုနဲ႔ အိ အရမ္းစိတ္ခ်မ္းသာေနမိတယ္။ ေကာင္ေလးက အိ ပ်င္းေနမွာစိုးလို႔ဆိုၿပီး ရယ္စရာေတြ သီခ်င္းေတြ ေျပာျပ ဆိုျပတယ္။ ညညဆိုလွ်င္ ေကာင္ေလးက အိ ကို “ရင္ခုန္ဖက္သို႔ တမ္းခ်င္း” သီခ်င္းေလးနဲ႔ ဆိုျပရင္း ႏွစ္သိမ့္တတ္တယ္။ အဲဒီသီခ်င္းေလးကို ေကာင္ေလးဘာအဓိပ္ပါယ္နဲ႔ဆိုျပတယ္ မသိေပမဲ့ အိ အရမ္းစိတ္ခ်မ္းသာေနမိတယ္။ ေနာက္ေန႔ေတြမွာလည္း အိ က အဲဒီသီခ်င္းေလးကိုပဲ ဆိုျပပါလို ့ပူဆာတတ္ေနမိတယ္။ ေကာင္ေလးကလည္း အိ ေက်နပ္တဲ့အထိ ဆိုျပတယ္။ 

 “ကၽြန္ေတာ့္စကားေၾကာင့္ စိတ္ဆိုးမယ္ဆိုလည္းဆိုးပါ၊ အိ စိတ္ဆိုးလို ့ကၽြန္ေတာ့ကို သတ္ပစ္မယ္ဆိုလည္း ကၽြန္ေတာ္လည္စင္းခံလိုက္မယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္ၿပီးသားမို ့အိ ကိုေျပာကိုေျပာရမယ္၊ အဲဒါက ကၽြန္ေတာ္ အိ ကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာပဲ”

 ေကာင္ေလးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အိ စိတ္ေတြ ဘာေၾကာင့္ေတြေ၀ေနရတယ္ဆိုတာ အခုမွပဲရွင္းသြားေတာ့တယ္။ ဟုတ္တယ္။ အိ လည္း ေကာင္ေလးကို ခ်စ္ေနခဲ့တာပဲ။ အိ စိတ္ထဲမွာေကာင္ေလးကို တိတ္တိတ္ခ်စ္ေနခဲ့တာပဲ။ အိ ေခါင္းညိတ ္အေျဖေပးေတာ့ ေကာင္ေလးက

“ကမၻာေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္ေလာက္ေပ်ာ္ရႊင္သူ မရွိေတာ့ဘူးအိ၊  ကၽြန္ေတာ္ လိမ္ညာထားမိတာ ေတာင္းပန္တယ္၊ တကယ္ေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ေဆြမ်ိဳးတစ္ေယာက္ ေနမေကာင္းလို ့ ရန္ကုန္သြားတယ္ဆိုတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ့္ကို အိ ဘယ္ေလာက္ လြမ္းေနမလဲဆိုတာ အကဲစမ္းခ်င္လို ့ပါ၊ အဲဒီအတြက္ အိ စိတ္ဆိုးမယ္ဆိုရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါဦးမယ္၊ မနက္ျဖန္ ကၽြန္ေတာ္ အိ ဆီ လာမယ္ အိ လက္ေဆာင္ေပးထားတဲ့ အကၤ ်ီေလးကို၀တ္ထားရင္းေပါ့”

အခုေတာ့ လိမ္ညာတာကိုမၾကိဳက္တဲ့ အိ ဟာေကာင္ေလးအေပၚ စိတ္ဆိုးရမဲ့အစား က်ိတ္၀မ္းသာေနမိတယ္။

လူခ်င္း စေတြ႔တဲ့ဆိုင္ေလးမွာ အိ အလွဆံုးျပင္ၿပီးေစာင့္ေနမိတယ္။ ေကာင္ေလး ေရာက္လာလွ်င္ အဆင္သင့္ျဖစ္ဖို႔ရာအတြက္ ေျပာစရာစကားစ အိ ရွာေနရတယ္။ အိ နဲ႔ ခ်ိန္းထားခ်ိန္ကြက္တိမွာ ေကာင္ေလးနဲ႔ ရြယ္တူလူတစ္ေယာက္က အိ ေရွ႔ကိုလာရပ္တယ္။ သူ ့ရုပ္က ေကာင္ေလးရုပ္နဲ႔စာလ်င္ လြန္စြာမွဆိုးလွတယ္။

 “အိ ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္”

ရုပ္ဆိုးတဲ့လူဆို သိပ္မုန္းတဲ့ အိ က

 “အိ နာမည္ကို ဘယ္လိုလုပ္သိလဲ”

 ျပန္ေျပာေတာ့ေကာင္ေလးက

 “ ကၽြန္ေတာ္တို႔ခ်ိန္းထားၾကတယ္ေလ ”

တဲ့။ သူဟာ လူမ်ားမွားေနသလား။ ေလာကမွာ အိ နဲ႔ နာမည္တူလူေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူက ကၽြန္ေတာ္တို ့ခ်ိန္းထားတယ္တဲ့။ ေကာင္ေလးနဲ႔ အိ ခ်ိန္းထားတာလည္း ဒီအခ်ိန၊္ ဒီေနရာ တစ္ခုခုေတာ့မွားေနၿပီ။

 “ အို ရွင့္ လို ပါ၀ါထူ မ်က္မွန္ၾကီး တကားကား၊ ငါးေဖာင္ရိုးရုပ္ကို အိ က ခ်ိန္းရမွာတဲ့လား”

အိ စကားေၾကာင့္သူ ့မ်က္ႏွာမွာ ၀မ္းနည္းရိပ္ေလး ျဖတ္ေျပးသြားတယ္။

“ကၽြန္ေတာ့္ကိုေတြ႔ရင္ ဒီလိုေျပာလိမ့္မယ္လို ့ကၽြန္ေတာ္ထင္ေတာ့ထင္သား၊ ဟုတ္ပါတယ္၊  ကၽြန္ေတာ့္ရုပ္က ဆိုးပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ရုပ္ဆိုးလို ့ အိ မခင္ခ်င္ေတာ့လည္း ရပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ေရွာင္ထြက္သြားပါ့မယ္၊ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့ရုပ္ကိုၾကည့္ၿပီးကာမွ ခ်ိန္းထားရက္နဲ႔ မခ်ိန္းထားပါဘူးလို ့မေျပာပါနဲ႔ အိ“

“ဟုတ္ပါတယ၊္ အိ ခ်ိန္းထားတာမွန္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ အိ နဲ႔ ခ်ိန္းထားတဲ့သူက စိုးရွင၊့္ ရွင္မဟုတ္ဘူး၊ ရွင္လူမွားေနတာ”

 “ကၽြန္ေတာ္က စိုးေလ အိ ”

“ဘာ ဘာ ဘာ”

 “ဒီမယ္ေလ ကၽြန္ေတာ္၀တ္ထားတဲ့ အကၤ ်ီ၊ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္  စာတိုက္ကေနပို ့ထားတဲ့အကၤ်ီေလ၊  မမွတ္မိေတာ့ဘူးလား”

သူေျပာမွပ ဲသူ၀တ္ထားတဲ့ အကၤ ်ီကိုိ သတိထားမိတယ္။ ဟုတ္တယ္။ ဒါေကာင္ေလးကို အိ ကိုယ္တိုင္ေပးထားတဲ့အကၤ ်ီ ။ အခုဟာက လက္ခံသူတျခား။ ၀တ္သူတျခား။ ၿပီးေတာ့ အိ လက္နဲ႔ ေကာင္ေလးကိုေပးတာ။ စာတိုက္ကေနမဟုတ္။ေ လာကၾကီးဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ။ အိ အိပ္မက္မ်ား မက္ေနသလား။ အိပ္မက္ဆိုရင္လည္း အိပ္မက္ကေန ျမန္ျမန္ႏိုးထလိုက္ပါေတာ့။ အို မဟုတ္ဘူး ။ ဒါအိပ္မက္မဟုတ္ဘူး။ ဒါတကယ္ျဖစ္ေနတာ။ အိ ကိုေကာင္ေလးလွည့္စားသြားၿပီ။ လုပ္ရက္တယ္ ေကာင္ေလးလုပ္ရက္တယ္ ။ေ ကာင္ေလးကို ခ်စ္မိၿပီဆိုကာမွ လုပ္ရက္ေလျခင္း။ လိမ္ညာလွည့္စားသြားရက္ေလျခင္း။

“ကၽြန္ေတာ္ေဖ့ဘုတ္ေပၚမွာ အိ ကို ေစာင့္ေနပါေသးတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ လူခ်င္းေတြ႔ရေအာင္လို ့ဆိုတဲ့ အိ ဆီကစာေရာက္လာေတာ့ အိ ေဖ့ဘုတ္မသံုးေတာ့မွန္းသိလိုက္ရတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ အိ အတြက္လက္ေဆာင္၀ယ္လာခဲ့တယ္၊ ေရာ့ပါ  လက္ခံပါေနာ္။”

မၾကားခ်င္ေတာ့ဘူး။ အိ ရွက္လြန္းလို ့ဘာမွာမၾကားခ်င္ေတာ့ဘူး။

“အိ အိ အိ ”

 လံုး၀လွည့္မၾကည့္ေတာ့ပဲ ကားရွိရာဆီ အေျပးသြားလိုက္တယ္။ ကားေပၚေရာက္ေတာ့ စတီယာရင္ေပၚမွာ စာေလးတစ္ေစာင္က ေနရာယူေနတယ္။  အငမ္းမရဖတ္လိုက္တယ္။

“မယံုမရွိလိုက္ပါနဲ႔၊ အဲဒါကမွ တကယ့္စိုးအစစ္ပါ အိ၊ အိ ေမွ်ာ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က စိုးကို တဖက္သတ္ခ်စ္ေနသူပါ၊ အိသိပ္အံ႔ၾသေနမလား၊ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေဂးတစ္ေယာက္ပါအိ၊ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေဂးတစ္ေယာက္မို႔ အိကို ဘယ္ေတာ့မွ ခ်စ္ႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး၊ အိ သိေအာင္ေျပာျပရဦးမယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တဖက္သတ္ခ်စ္ေနရသူက အရမ္းအားနာတတ္တာ၊ အယံုလည္းလြယ္တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ တကိုယ္ေကာင္းဆန္လြန္း အတၱႀကီးလြန္းတဲ့ အိ က ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူကို ေဖ့ဘုတ္ေပၚကေန အႏိုင္က်င့္ခ်င္တိုင္းက်င့္ ခၽြဲႏြဲ႔ခ်င္တိုင္း ခၽြဲႏြဲ႔လို ့ရေနတာေပါ့၊ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူကို အိက အဲ့လိုအႏိုင္က်င့္ေနတာကို ကၽြန္ေတာ္ဒီအတိုင္း ၾကည့္မေနႏိုင္ဘူး၊ အိသာ စိတ္ထားေကာင္းမယ္ဆိုရင္ သူ႔ကို အိ လက္ထဲ ထည့္လိုက္မလို႔ပါပဲ၊ ခုလို အိနဲ႔ လူခ်င္း အေယာင္ေယာင္အမွားမွား ျဖစ္ေအာင္လည္း ကၽြန္ေတာ္ ဖန္တီးမိမွာလည္း မဟုတ္ပါဘူး၊ အိဟာ စိတ္ထားမေကာင္းဘူးလို ့ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္ရလို႔ သူ႔ကို အိလက္ထဲ မထည့္ေတာပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္အလ်င္ဦးလိုက္လို ့ေတာ္ေသးတယ္၊ ႏို႔မို ့ဆို ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူဟာ အိ ရဲ႔ ကၽြန္ယံုေတာ္တစ္ေယာက္ေတာင ္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနဦးမွာ၊ တာ့တာေနာ္ အိ”

အိ ေဒါသထြက္စြာ စာရြက္ကို ဆုတ္ၿဖဲပစ္လိုက္တယ္။ မုန္းတယ္။ အိ ကိုလွည့္စားသြားတဲ့ေကာင္ေလးကို အိတအားမုန္းတယ္။ အိ အံကိုတင္းတင္းႀကိတ္ လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုတ္ထားစဥ္ ဆိုင္ကယ္ တစ္စီးက အိ ကားေဘးကို လာရပ္ၿပီး အခ်င္းခ်င္းေျပာေနတဲ့စကားကို အိ ပီပီသသၾကီးၾကားလိုက္ရတယ္။

“ငါေျပာသားပဲ ခ်ိန္းထားရာဆီမသြားပါနဲ႔လို ၊ မင္းရုပ္ကိုျမင္ရင္ ေခ်ာတဲ့ေယာက်္ားေတြကိုျမင္တိုင္း ငမ္းငမ္းတက္သြားရည္က်တတ္တဲ့ မင့္ေကာင္မေလးက မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္မွာပါလို ့၊ အခုေတာ့မင္းခံစားရၿပီးမဟုတ္လား”

 “ေတာ္ပါေတာ့ကြာ မင္းကလည္း၊ ဒီမွာျဖင့္၀မ္းနည္းေနရတဲ့ၾကားက”

ဒါပဲေျပာၿပီး ဆိုင္ကယ္ သံတထုပ္ထုပ္ေပးၿပီး မီးခိုးတအူအူထြက္ရင္း ၾကမ္းတမ္းစြာေမာင္းထြက္သြားတယ၊္ ဒါရြဲ႔သြားတာ၊ အိ ကို တမင္ရြဲ႔ေစာင္းၿပီးေျပာသြားတာ။ အိ ေဒါသမွာ မိုးထိေအာင္ေရာက္သြားတာမို ့ဟိန္းထြက္သြားေအာင္ကို အိ ေအာ္ခ်ပစ္လိုက္တယ္။

                              “မုန္းတယ္”

ေဒးဗစ္။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

ေနာင္လံုးခ်င္းတင္ဖို ့ယွိပါေၾကာင္း က်ေနာ့္အား အားေပးေသာသူငယ္ခ်င္း ခစေတာ့ ငံ႔လင့္က်ပါဦး

 



Apr 19th

အခ်စ္ကိုေပးဆပ္ျကသူမ်ား...

By boy

…..ပ်ိဳးခင္း…။

 

….ဘာလဲ…။ကြ်န္ေတာ့္ကိုေခၚတာဘာေျပာမလို ့လဲ

မသိဘူး..။

 

…..မင္း..ငါ့သူငယ္ခ်င္းကိုဘာလို ့လက္မခံတာလဲ။

မင္းသူ ့အရွက္ကိုခြဲလုိက္တာလား..ဘာလဲ..မင္းက

ေအာင္နိုင္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ ့သူ ့မာနကိုရိုက္

ခ်ိဳးျပီးနာမည္ျကီးခ်င္တာလား…။

 

ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ….။

သူ့သူငယ္ခ်င္းကိုကိုယ္ကမခ်စ္နုိင္ဘူးလို ့ျငင္းလိုက္

တာနဲ ့ဒီေလာက္ေတာင္အေျခအေနေတြျဖစ္သြား

ေရာလား..။

 

……မင္းေျပာတာေတြတစ္ခုမွမဟုတ္ဘူးစည္သူ..

ငါေ၀ယံကိုမခ်စ္လို ့မခ်စ္ဘူးလို ့ေျပာတာ..အဲဒါဘာ

ျဖစ္လဲ..။ေ၀ယံကဘယ္ေလာက္ပဲလူျကိုက္မ်ားမ်ား

ငါမျကိုက္ဘူးဆိုတာမျဖစ္နိုင္ေတာ့ဘူးလား..။

 

….မျဖစ္နိုင္ဘူး…။မင္းေ၀ယံ့ကိုဘာလို ့မျကိုက္တာ

လဲ…သူကဒီေဆးေက်ာင္းမွာနာမည္ျကီးမိန္းက

ေလးေတြေကာေယာက်ားေလးေတြေကာသူ ့ကို

လိုခ်င္တာျကတာသဲသဲလွဳပ္ပဲ..ဒါမင္းတမင္သက္

သက္သူ့ကိုအနိုင္လို ခ်င္လို ့မလား..။

 

…..စည္သူ…မင္းေျပာတာေတြတစ္ခုမွမဟုတ္ဘူး။

ငါတကယ္ေ၀ယံ့ကိုမခ်စ္လို ့..။ကဲပါ…လိုက္မလာ

နဲ ့ေတာ့ငါလက္ခ်ာရွိေသးတယ္..။

 

ေ၀ယံကိတ္စကိုဘာလုိ ့မ်ားစည္သူကစြက္ဖက္ေန

တာလဲ..။လူျကိုက္မ်ားတဲ့လူတစ္ေယာက္ကိုကိုယ္

မျကိုက္ဘူးလို ့ေျပာလို ့ေတာင္မရဘူးလား..။လူ

ေတြမ်ားကိုယ့္ကိုကိုယ္သိပ္အထင္ျကီးျကတာပဲ..။

ေ၀ယံဆိုတဲ့လူကစာေတာ္ျပီး ဒီေက်ာင္းမွာအျမဲ

ဂုဏ္ထူးထြက္ေနျက…။ျပီးေတာ့ကိုယ့္ကိုကိုယ္လဲ

အထင္ျကီးပံုရပါတယ္..။ကိုယ္ပိုင္ကားနဲ ့…၀တ္နုိင္

စားနိုင္ေသာက္နိုင္တဲ့အဆင့္ဆိုေတာ့လဲ…အထင္

ျကီးတာမဆန္းပါဘူး..။သူ ့ကို၀ိုင္း၀ိုင္းလည္ေနျက

တာလဲအမွန္ပါ…ဒါေပမယ့္ကိုယ္မပါဘူး….။လူတ

ကာအသဲလုိက္ခြဲတဲ့သူ ့လိုလူကိုလဲကိုယ္စိတ္မ၀င္

စားဘူး…။ကိုယ္မုန္းတယ္..။

 

…...ပ်ိဳးခင္း…မင္းမေန ့ကကိတ္စကေတာ္ေတာ္ကို

ေပါက္သြားတာေနာ…။ေ၀ယံဘက္ကမင္းကိုေက်န

ပ္တာမဟုတ္ဘူး..။သူတို ့တစ္ဖြဲ ့လံုးကမင္းသိသား

ပဲ…အကုန္ကသူေငွးေတြ..ျပီးေတာ့စာေတာ္တဲ့လူ

ေတြ…ပိုဆိုးတာကမာနကိုရွိခိုးေနျကတဲ့လူေတြ..

 

….ကဲပါ…အဲ့ကိတ္စကိုငါေခါင္းထဲကကိုမထည့္ဘူး။

စာမရတဲ့အေရးမင္းကေတာ့လုပ္ျပီ…လာ..စာပဲက်

က္မယ္..။

 

ဒီေန ့က်ဴတိုရီယယ္ရွိတယ္..။စာေတြလဲကိုယ္ေသ

ေသခ်ာခ်ာမ၇ေသးပါ…။ေဆးေက်င္းဆိုေတာ့သိတဲ့

တိုင္းပဲစာေတြကနည္းနည္းေနာေနာမဟုတ္ဘူးေလ

ဒီျကားထဲဟိုလူဆိုးေတြကတစ္မ်ိဳး..။

 

ကံေကာင္းတာတစ္ခုကေတာ့သူတို ့ကကိုယ့္ထက္

တစ္နစ္ျကီးျကေတာ့အခန္းခ်င္းကမတူျကဘူးေလ။

တစ္ခန္းထဲသာဆိုရင္ေတာ့ျပသနာပဲ…။

 

…..ပ်ိဳးခင္း..။

…..ေအာ….ကိုေ၀ယံ..။

 

ေက်ာင္းဆင္းဆင္းခ်င္းကိုယ္တို ့အခန္းထိပ္ကေန

ကိုလာေစာင့္ေနတာျဖစ္သည္။ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္း

တိုးတိုးကအံ့ေအာေနတယ္ထင္ပါရဲ့…။ျပီးေတာ့

အံ့ေအာတာထက္ေျကာက္ေနတာျဖစ္မယ္..။ဟုတ္

ပါတယ္….ေ၀ယံတို ့ကိုတစ္ေက်ာင္းလံုးကနာမည္

ျကီးျပီးေျကာက္ျကတယ္ေလ…။စာလဲေတာ္...ပိုက္

ဆံကလဲရွိဆုိေတာ့လဲ..ပိုဆိုေးပါ့..။

 

…….ကိုယ္မင္းနဲ ့စကားေျပာခ်င္တယ္ပ်ိဳးခင္း..။အဲ

ဒါအခ်ိန္ေပးနိုင္မလား…။

 

…..ကြ်န္ေတာ္နဲ ့ေျပာစရာစကားရွိေသးလို ့လား..။

ျပီးေတာ့အဆင္မေျပတာတစ္ခုခုျဖစ္လာရင္ေနာက္

ဆိုသူငယ္ခ်င္းေတြကိုကြ်န္ေတာ့္ဆီမလြတ္ပါနဲ ့…။

 

…..စိတ္ခ်ပါ..မင္းကိုကိုယ္ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲေမး

ခ်င္တယ္..။ကိုယ့္အခ်စ္ကိုလက္ခံမွာလား..။

 

….ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာဘာလို ့ဒီလုိစကားေတြေျပာေ

ေနတာလဲကိုေ၀ယံ..။ဒါဒီမိုကေရစီနိုင္ငံမဟုတ္ဘူး။

ျပီးေတာ့ကြ်န္ေတာ္ကိုေ၀ယံ့ကိုမခ်စ္ဘူး..။

 

…..ေကာင္းျပီေလ.ကိုယ့္ဘက္ကေတာ့မင္းအခ်စ္

ကိုရေအာင္ယူျပမယ္..။

 

လက္ညိုးေငါက္ေငါက္ထိုးေျပာသြားျပီးလွည့္ထြက္

သြားတဲ့သူ ့ေက်ာျပင္ကိုကိုယ္မေက်မနပ္ျကည့္ေန

မိသည္..။ေတာက္တစ္ခ်က္ကိုက်ယ္ေလွာင္စြာ

ေခါက္ျပီးကိုယ့္လမ္းအတိုင္းျပန္လာလိုက္တယ္..။

ဒါကိုယ့္ကိုျခိမ္းေျခာက္သြားတာ…။ကိုယ့္အခ်စ္ကို

ရေအာင္ယူျပမယ္တဲ့..။အခ်စ္ဆိုတာပစည္းတစ္

ခုမွမဟုတ္ပဲဘယ္လိုသူျကိုးစားယူမွာလဲ………

မျဖစ္နုိင္တာေတြ…။

 

….ပ်ိဳးခင္း…ဒီမနက္လဲေ၀ယံဘာေတြလာလုပ္ဦးမ

လဲမသိဘူးဟာ…ငါေလစဥ္းစားရင္းနဲ ့တင္ေက်ာင္း

တက္ရတာေတာင္ေျကာက္လာျပီ…။

 

…..တိုးတိုး..မင္းကလဲ…။အျဖစ္သည္းေနလိုက္တာ

ကိုယ္တိုင္ျကံုရတာမဟုတ္ေသးဘူး..ကိုယ္တိုင္သာ

ဆိုရင္ဘယ္ေလာက္ထိေခါင္းငံု ့ခံေနမလဲမသိဘူး

ေနာ..။

 

…..ဟင္း…ငါသာဆိုရင္ခ်စ္ပစ္လုိက္မွာေပါ့….။

စဥ္းစားျကည့္ေလ…ေ၀ယံကပိုက္ဆံရွိ..စာေတာ္

လိမ္မာတယ္..။ေခ်ာလဲေခ်ာတယ္..။သူတစ္ခါတစ္

ခါေက်ာင္းမွာအေပၚအက်ီျကယ္သီးေလးကိုဖြင့္ထား

ရင္ခိုးျကည့္ခ်င္တာမ်ားစိတ္ကုိထိန္းခ်ဳပ္လို့မရ…။

သူဆိုးတာတစ္ခုထဲပါပဲ..သူကအခ်စ္နဲ ့ပတ္သက္

လာရင္ေတာ့ မာနေကာ မေက်နပ္ခ်က္ေကာ..ရွိ

တယ္ဟ..။ဘာလို့လဲဆိုေတာ့သူကနာမည္ျကီးတဲ့

အသဲခြဲဘုရင္ျဖစ္ေနလို ့ေပါ့..။

 

….သြားေသလိုက္ပါလား..။ဒါဆုိမင္းပဲယူလိုက္..

 

….အမယ္..ငါ့လာေျပာလုိ ့ကေတာ့ယူျပီးသားေနာ

တစ္ညတာအတြက္ဆိုရင္ေတာင္ငါ့ဘက္ကလိုက္

ေလ်ာဖို ့အဆင္သင့္…ခက္တာကသူမွငါ့မျကိုက္

တာ..သူျကိုက္တာမင္းေလ..။

 

…..ေတာ္စမ္းပါဟာ…။

 

ခါတိုင္းတိုးတိုးပါးစပ္ကေနေ၀ယံ့အေျကာင္းပဲျကား

ရတာပင္..။တစ္ေက်ာင္းလံုးကေ၀ယံဆိုလ်င္သဲသဲ

ကိုလွဳပ္ျကလို ့…ေ၀ယံကမိန္းကေလးေကာေယာ

က်ားေလးေကာစိတ္၀င္စားတဲ့သူမွန္းသိရဲ့သားနဲ့

မ်ားျကိုက္တဲ့မိန္းမေတြလဲ၇ွိေသးတယ္..အံ့ပါရဲ့ဗ်ာ။

 

ဒီေန ့အခန္းတြင္ေက်ာင္းသားသစ္တစ္ေယာက္

ေျပာင္းလာတယ္..။တစ္ျခားေက်ာင္းကေျပာင္းလာ

တာျဖစ္သည္။ပံုစံျကည့္ရတာေတာ့ရုပ္ကေလးက

သနားကမားေလး..၀တ္တာစားတာကိုလဲျကည့္ဦး

ျကည့္တာနဲ ့ဆင္းရဲတဲ့အသိုင္းအ၀ိုင္းကမွန္းသိသာ

တယ္..။ဒီေတာ့တစ္ခန္းလံုးကသူ ့ကိုသိပ္ျကည္ျက

တာမဟုတ္ဘူး..ေခၚလဲသိပ္မေခၚျကဘူးေလ..။

သူ့ပံုျကည့္ရတာလဲကိုယ္တို ့ထက္အသက္ျကီးမည္

ကိုယ္ေမးျကည့္လုိက္ေတာ့…။

 

……25နစ္ပါ…။

 

ဘုရား..ဘုရား..။အသက္ကေတာ္ေတာ္ကိုျကီးေနျပီ

ပဲ..ဒီလိုအသက္အရြယ္ကခုဆုိဘြဲ ့ရျပီးဆရာ၀တ္

တစ္ေယာက္ေတာင္ျဖစ္သင့္ေနျပီေလ…။

 

…….ကြ်န္ေတာ့္နာမည္ပ်ိဳးခင္းပါ…။ဒါကြ်န္ေတာ့္သူ

ငယ္ခ်င္းတိုးတိုးတဲ့…။ေနာက္လဲတစ္ခန္းထဲစာသင္

ရမယ့္လူပဲ…တူတူထိုင္ျကတာေပါ့…။

 

…..ဟုတ္ကဲ့….။အစ္ကို ့နာမည္ကခ်မ္းေျမ့ပါ…။

 

ဒီလိုနင့္ပဲကိုယ္တို ့သံုးေယာက္စလံုးအတူတူထိုင္

ျဖစ္ရင္းစာသစ္ျဖစ္ခဲ့ျကသည္။ကိုခ်မ္းေျမ့ကသူ့

ကိုယ္သူအားငယ္တယ္ထင္ပါရဲ့…။ဟုတ္ပါတယ္.

ဒီလိုအားလံုးကေခါင္းေမာ့နုိင္တဲ့အခန္းမွာကိုခ်မ္း

ေျမ ့တစ္ေယာက္ထဲအားငယ္ေနေတာ့ျကာာလာ

ရင္ေတာင္စိတ္ဖိစီးမွဳရနုိင္ေလာက္တယ္..။

 

…..အစ္ကို ့ဘ၀ကသနားစရာေကာင္းတယ္ဗ်..။

ငယ္ငယ္ကမိဘေတြဆံုးျပီးအေဒၚနဲ ့ေနရတာ

ေလ..။ဆယ္တန္းမွာလဲမေျဖလိုက္ရတာနစ္နစ္

ဆိုေတာ့အသက္ကလဲျကီးလာတာေပါ့…။အခု

ကြ်န္ေတာ့္ကိုေတာင္အန္ကယ္တစ္ေယာက္္က

ေက်င္းထားေပးတာ…ေဖေဖ့မိတ္ေဆြလို ့ေတာ့

ေျပာတာပဲ…။အစ္ကိုကအင္းစိန္မွာအေဒၚနဲ့

ေနတာေလ..အေဒၚကေစ်းေရာင္းတယ္…။

 

…..အင္း..။ကိုခ်မ္းေ ျမ့ကစာေတာ္မယ္ထင္တယ္

ေနာ…။

 

…..ဒီလိုပါပဲ…။ဘ၀မွာလဲနာက်င္စရာမ်ားေတာ့ျဖစ္

ခ်င္တဲ့စိတ္ေတြကပိုမ်ားလာတာေပါ့…။

 

….ေကာင္းတာေပါ့..ေနာက္ဆုိကြ်န္ေတာ္တို့စာမရ

ရင္အစ္ကို ့ကိုေမးမယ္..ေနာ..။

 

….ဟုတ္တယ္..ဟုတ္တယ္..။တိုးနဲ ့ပ်ိဳးခင္းနဲ ့ကစာ

သိပ္မရဘူး..ဟဲဟဲဟဲ….

 

…..အင္းပါ..အစ္ကိုလိုအပ္တာရွိတာလဲကူညီေပးမွာ

ေပါ့….။ဟုတ္ျပီလား..။

 

ကိုခ်မ္းေျမ ့ကိုျကည့္ရတာစိတ္ထဲမွာေအးခ်မ္းသြား

သလိုပဲ…အပူအပင္မရွိ…ဘ၀ကိုေက်နပ္ေရာင့္ရဲေန

လိုက္တာ..။ျပီးေတာ့ကံျကမာကိုလဲအျပစ္တင္ပံုမရ

ကိုယ္သာသူ ့ေနရာမွာဆိုလ်င္ေတာ့ကိုယ့္ဘ၀ကို

အားငယ္ျပီးေလလြင့္ေနမ်ာေသခ်ာသည္။

 

…..ဟင္..ပ်ိဳးခင္း..ဟိုမွာေ၀ယံ

 

တိုးတိုးလွမ္းေျပာေနတာကိုပင္ကိုယ္ဂဂုမစိုက္ပဲစား

လက္စထမင္းကိုပဲစားေနတယ္။ကန္တင္းမွာဒီေလာ

က္လူမ်ားတာသူေပါက္ကရလာမေျပာရဲပါဘူး….။

ျပီးေတာ့ကိုယ္တို ့ကနစ္ေယာက္ထဲမွမဟုတ္ေတာ့

တာပဲ..။ကိုခ်မ္းေျမ ့လဲရွိေနတာပဲကို…။

 

….ေရာ့..အစ္ကိုထည့္စားေနာ..။

 

….ဟုတ္ကဲ့…ရပါတယ္..။

 

အျမဲေျပာလုိက္ရင္အဲလိုျကီးပဲ..တစ္ခါမွမျငင္းဖူးတာ

မရွိပါ..။သူတစ္ပါးဆီကအလကားမယူတတ္ဘူးထ

င္ပါရဲ့…။တိုးတိုးကေတာ့ကိုယ္တို ့ေဘး၀ိုင္းတြင္ထုိင္

ေနေသာေ၀ယံ့တို ့အဖြဲ ့ကိုသာျကည့္ရင္းဘုရားတ

ေနတယ္ေလ…။ေျကာက္တတ္လိုက္တာေရာလြန္

ေရာ..ဟိုကသတ္စားမွာက်ေနတာပဲ…။

 

……ပ်ိဳးခင္း…။ေရာ့….မင္းစားဖို ့အတြက္မွာထားေပး

တာ..။

 

ေ၀ယံကဆိုင္ကေနထမင္းေျကာ္တစ္ပြဲယူျပီးကိုယ့္

ကိုလာေကြ်းေနတယ္…။လူျကားသူျကားထဲမွာသူမ

ရွက္ေပမယ့္ကိုယ္ေတာ့ရွက္တယ္..။မိန္းကေလးနဲ ့

ေယာက်ားေလးမဟုတ္ပဲ…ဒီလိုျဖစ္ေနတာကိုကပ

တ္၀မ္းက်င္အျမင္မွာလဲမေကာင္းသလို..အေျပာခံ

ေနရမွာေသခ်ာသည္ေလ။

 

….မင္းမစားဘူးလား…မင္းမစားရင္ငါဒီပန္းကန္ကို

ရိုက္ခြဲပစ္လိုက္မွာေနာ…။

 

ဘုရား..ဘုရား..သူ ့အျကည့္ေတြကတစ္မ်ိဳးပဲ..

ေျကာက္စရာျကီး…။ဘာလို ့မ်ားကိုယ့္ကိုဒီေလာက္

ေတာင္ျခိမ္းေျခာက္၇တာလဲ..ဒါအခ်စ္မွမဟုတ္

ေတာ့တာ…ဒါအနိုင္လိုခ်င္ေနတာပဲ….။

 

ေက်ာင္းကန္တင္းမွာကိုယ္မ်က္နာပူပူနင့္ပင္ထမင္း

ကိုဆက္စားေနလုိက္တယ္..။

 

…..ခြ်မ္း…

 

အား….ဘုရား..သခင္..။

တကယ္ျကီးကိုပင္ထမင္းေျကာ္ပန္းကန္ကိုရိုက္ခြဲ

ပစ္လုိက္တာျဖစ္သည္။ဘယ္လိုလူလဲ..ဂူးေနတာ

လား..။ေ၀ယံဘာေတြေလ်ာက္လုပ္ေနတာလဲ…။

 

……ပ်ိဳးခင္း..မင္းငါ့ကိုျငင္းေပါင္းေတြမ်ားေနျပီေနာ

ငါမင္းကိုခ်စ္တယ္..အဲဒါမင္းမသိဘူးလား..။

 

ေတာ္ျပီ…ေတာ္ျပိ..။ကိုယ္တစ္ခါမွဒီလိုမ်ိဳးျဖစ္မယ္

လို ့မစဥ္းစားဖူးပါ..။လူျကားမွာ…ေက်ာင္းမွာ….

ေယာက်ားခ်င္းခ်င္းခ်စ္တယ္လို ့ေျပာရေအာင္ေ၀

ယံ့မွာအရွက္ဆိုတာမရွိေတာ့ဘူးလား…။ကိုယ္မေ

က်မနပ္ျဖစ္တဲ့စိတ္ထက္…ဒီလိုျဖစ္ရလားဆိုတဲ့

စိတ္ကပိုျပင္းထန္ေနသည္..။

 

ေယာက်ားခ်င္းခ်င္းေကာဒီေလာက္ေတာင္ပဲပြင့္

ပြင့္လင္းလင္းခ်စ္လို ့ရလားဒီျမန္မာျပည္မွာ..။

ေ၀ယံဒါကိုနည္းနည္းမွမစဥ္းစားမိဘူးလား.လုပ္

သင့္မလုပ္သင့္ကုိ…။ဘုရား..ဘုရား..။

 

ကိုယ္ဘာမွပင္ဆက္မေျပာေတာ့ပဲေျပးထြက္လာ

ခဲ့တယ္..။တိုးတိုးနင့္ကိုခ်မ္းေျမ့လဲကိုယ့္ေနာက္

ကိုလုိက္လာခဲ့တယ္……။

 

…..တိုးတိုး..။ငါရွက္တယ္ဟာ…။ငါရွက္တယ္..။

 

…..ပ်ိဳးခင္း…..ေတာ္ျပီ..ေတာ္ျပီ..စိတ္ေရွာ့ေနာ..

 

…..မင္းပဲစဥ္းစားျကည့္ေလ….။လူျကားမွာငါ့ကို

အရွက္ခြဲတာ…သူျဖစ္ခ်င္တာတစ္ခုကိုပဲသူလုပ္ျပိး

ငါ့ကိုအနိုင္ယူသြားတာ..။ေျပာသင့္လားဟာ….

ခ်စ္တယ္လို ့ေျပာသင့္လား..ေယာက်ားခ်င္းခ်င္း

အဲလုိအက်ယ္ျကီးခ်စ္တယ္လို ့ေျပာသင့္လား….။

ျပီးေတာ့ေက်ာင္းမွာဟ..အျပင္မွာမဟုတ္ဘူး…။

 

…..ညီ…စိတ္ကိုေလ်ာ့ေလ…။ျပီးခဲ့ျပီပဲ….။မနက္ျဖန္

ဆိုေက်ာင္းပိတ္ျပီေလ…။ေက်ာင္းကဆယ္ရက္

ေတာင္ပိတ္မွာဆိုေတာ့အဆင္ေျပပါတယ္..။

 

ကိုယ္ကိုေတာ့အတတ္နုိင္ဆံုးသူတို ့ေဖ်ာင္းဖ်ရ

တာေပါ့….။

 

ဒါေပမယ့္..ကိုယ့္စိတ္ကဘယ္လိုျဖစ္သြးမွန္းမသိပါ

ေခါင္းေတြလဲထူပူခဲ့တာျဖစ္သည္။

 

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေတာ္ပါေသးတယ္..မနက္ျဖန္ေက်ာင္း

ပိတ္ရက္..။ေမေမ့ကိုကိုယ္မန္းတေလးကိုသြားလည္

မယ္လုိ ့ပူဆာခဲ့တယ္..။မန္းတေလးမွာေမေမ့ညီမရွိ

တယ္ေလ..။အန္တီခ်ိဳေပါ့…။

 

အန္တီခ်ိဳကကိုယ့္ကိုသိပ္ခ်စ္တာ…။သားအရင္းတ

စ္ေယာက္လုိပဲခ်စ္တာ..ျပီးေတာ့ကိုယ့္ကိုလိင္တူ

ခ်စ္တဲ့သူမွန္းလဲသိတယ္..။ဒါကိုေတာင္ေမေမ့ကိုမ

ေျပာျပဘူးေလ…ကိုယ့္ကိုခ်စ္လို ့ဖံုးကြယ္ေပးထား

တာျဖစ္သည္။ဒါေျကင့္ကိုယ္လဲဒီလိုေက်ာင္းပိတ္

ရက္ေတြဆိုအန္တီခ်ိဳ ့ဆီလာျပီးကဲေနျက…ဟဲဟဲဟဲ။

 

အန္တီခ်ိဳ အိမ္မွာကိုယ္ေရာက္ခဲ့တာခုဆိုဆယ္ျကိမ္

ေျမာက္ျဖစ္မည္။ခနခနပဲေက်ာင္းပိတ္ရက္ဆိုအန္

တီခ်ိဳတို ့မန္းတေလးကိုအလည္လာတတ္တာ…။

အန္တီခ်ိဳ ့မွာသားသမီးမထြန္းကားေတာ့ပိုဆိုးတာ

ေပါ့..ကိုယ့္ကိုပဲပံုျပီးခ်စ္ျကတယ္..။

 

…..ကဲ..လာလာ….ထိုင္ပါဦး..။သားအေမေကာေန

ေကင္းလား..။သားျကီးေကာ..ဘယ္လိုလဲ..။အဖြား

ေကာေနေကာင္းရဲ့လား..။

 

….ေကင္းပါ့ဗ်ာအန္တီခ်ိဳရ…။ေမေမလဲေကင္းတယ္

ေဖေဖလဲေကာင္းတယ္..။ကိုျကီးကေတာ့သူ ့မိန္းမ

နဲ ့ကေလးေတာင္ေမြးေတာ့မယ္..။ဖြားဖြားကေတာ့

မွာလုိက္တယ္…အန္တီခ်ိဳ ့ကိုေကာင္းေကာင္းနိပ္စ

က္ခဲ့တဲ့…။

 

…..ဟဟဟဟ…။အင္း..အန္တီခ်ဳိလဲေမေမ့ဆီ

မေရာက္ျဖစ္တာျကာျပီ…။တစ္ေခါက္ေလာက္

သြားဦးမွ..။

 

…..ဦးေလးေကာ..ဘယ္သြးလဲ..။

 

….ဆိုင္မွာေလ..။သားလာမယ္ဆိုတာကိုေတာ့ျကို

ေျပာထားတယ္..။ျပီးေတာ့သားမသိေသးတဲ့ကိတ္စ

တစ္ခုေျပာျပရဦးမယ္..။

 

….ဟင္း..ဘာမ်ားလဲ..။

 

…..ညေနက်ရင္ သားညီေလးကိုသြားျကိုရမယ္ေနာ

 

….ညီေလး..ဟုတ္လား..အန္တီခ်ိဳ..။

 

ကိုယ္ကအံ့ေအာပါရဲ့..ကိုယ့္မွာဘယ္ကညီေလးရွိလုိ

လို ့လဲလုိ ့…။ေနာက္ေတာ့မွအန္တီခ်ိဳကကေလး

ေမြးစားထားတဲ့အေျကာင္းေျပာျပေတာ့တယ္..။

ကေလးကနစ္နစ္တဲ့…။ကေလးထိန္းေက်ာင္းမွာပို ့

ထားတယ္တဲ့…။အန္တီခ်ိုဳလဲခုမွေပ်ာ္ပံုရေတာ့တယ္။

 

မနက္မိုးလင္းေတာ့အန္တီခ်ိဳရယ္..ရဲရဲတို ့နင့္အတူ

မနက္ေစ်းထြက္၀ယ္တယ္ေလ။ရဲရဲကိုေတာ့ကိုယ္

ကခ်ီရတာေပါ့….။ရုတ္တရက္ျမင္လုိက္ရတဲ့လူတစ္

ေယာက္ေျကာင့္ကိုယ္မ်က္လံုးျပဴးသြားပါသည္။

 

ဟိုနားကဓါတ္ဆီဆိုင္မွာအလုပ္လုပ္ေနတာ….။

 

…….အစ္ကို….ကိုခ်မ္းေျမ့…

 

…..ဟင္…ညီ..။ပ်ိဳးခင္း….ဘယ္လုိလုပ္ဒီေရာက္

ေနတာလဲ…။

 

…..မန္းေလးကအေဒၚဆီလာလည္တာေလ..။

ဒါနဲ ့အစ္ကိုကေကာ..ဒီမွာဘာလာလုပ္တာလဲ..

အလုပ္လုပ္ေနသလိုပဲေနာ..ေက်ာင္းဆက္မ

တက္ေတာ့ဘူးလား..။

 

….မဟုတ္ပါဘူး..ေက်ာင္းတက္မွာပါ။အခုက

အခ်ိန္ရတုန္းဆိုေတာ့ကိုယ့္ကိုေက်ာင္းထားေပး

တဲ့အန္ကယ့္ဆိုင္ကိုလာကူေပးတာေလ…ေက်ာင္း

စရင္ေတာ့ျပန္မွာပါ…။

 

…..ကြ်န္ေတာ္လဲတူတူပဲ…။ဒါနဲ့….ကြ်န္ေတာ့္ဖုန္းနံ

ပါတ္ယူထားေနာ…။ျပီးရင္လာလည္ေပါ့..။ဟိုဘက္

ရပ္ကြက္မွာပဲေနတာေလ..။

 

…..ဟုတ္ကဲ့..ဟုတ္ကဲ့..။

 

…..ဒါဆိုကြ်န္ေတာ္သြားျပီေနာ..။တာ့တာ..

 

တစ္ျခားျမိဳ ့မွာေတြ ့လုိက္လို ့လားမသိဘူး..ကိုယ့္

စိတ္ေတြတစ္မ်ိဳးေတာ့ျဖစ္မိပါရဲ့…။ကိုခ်မ္းေျမ ့က

မခ်မ္းသာေပမယ့္ သေဘာေကာင္းတယ္…။သူ ့မွာ

အခ်မ္းသာဆံုးကဘာလဲလို ့ေမးလိုက္ရင္ သူေျဖ

မွာပါ….။ေအးျမတဲ့ေျမ့တာ..လို ့…။

 

ညေနေရာက္ေတာ့ကိုယ္တို ့အိမ္ကိုအေရာက္လာ

တယ္ေလ။အတူတူအိမ္မွာပဲစကားေတြေျပာရင္း

အခ်ိန္ကုန္ခဲ့တယ္..။

 

…..ကိုခ်မ္းေျမ့…။လမ္းေလ်ာက္လာတာမေ၀း

ဘူးလား..။

 

…..မေ၀းပါဘူး..ေလ်ာက္ေနျကပါ..။သူမ်ားရဲ့.

ပစည္းမကိုင္ခ်င္ဘူးေလ…။ကိုယ့္ေက်းဇူးရွင္ေတြ

ပဲဟာ…။

 

…..အင္း..ေတာ္ေတာ္လဲသစ္စာရွိတာပဲေနာ..။ဒါဆို

အိမ္ကဆိုင္ကယ္နဲ ့ကြ်န္ေတာ့္ကိုတစ္ျမိဳ ့လံုးပတ္

ေပး….။ဘယ္လိုလဲ…။

 

…..ညီစီးခ်င္ရင္ ရတာေပါ့..။

 

အန္တီခ်ိဳ ့ဆီကခြင့္ေတာင္းျပီး ဂိုေထာင္ထဲကဆိုင္

ကယ္ထုတ္ျပီးကိုယ္ကအေနာက္ကေနထုိင္ျပီးလိုက္

ေတာ့အစ္ကိုကေမာင္းေပးရေတာ့တာေပါ့..။

 

ေပ်ာ္လုိက္တာ….ကိုယ္တုိင္ေမာင္းရတာထက္..

ေနာက္ကလိုက္စီးရတာကိုပိုခံုမင္နစ္သက္ခဲ့တယ္

ေလ။ဒီလိုဆိုင္ကယ္မစီးရတာလဲျကာပါ့….။အန္တီ

ခ်ိဳကကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲဆိုမလြတ္ဘူး…။အဲလို

ဆိုင္ကယ္စီးခ်င္တယ္ဆိုအိမ္ကတစ္ေယာက္

ေယာက္ပါမွ…။ခုေတာ့အဆင္ေျပသြးျပီေပါ့…….။

 

…..၀ါး…..ေပ်ာ္လုိက္တာ..။

 

…..အင္း….အစ္ကိုလဲေပ်ာ္တယ္..။

 

…..ဟင္…အစ္ကိုကဘာလုိ ့ေပ်ာ္တာလဲ..။

 

….ေအာ…ညီ့ကိုတင္ခြင့္ရလို ့ေပါ့..။

 

…..ဒါနဲ ့အစ္ကိုဆုိင္ကယ္ေမာင္းတာလဲမျကမ္းဘူး

ေနာ…။ကြ်န္ေတာ္ကျမန္ျမန္ေမာင္းတာကိုပဲျကိုက္

တာ..စီးခ်င္တာ..။

 

ကိုယ္ေျပာလို ့ပင္မျပီးေသး..ဂီယာ ကိုေျပာင္းျပီး

အသားကုန္ေမာင္းထြက္သြားေတာ့မနည္းျပဳတ္

မက်ေအာင္ထိန္းယူရတာေပါ့…။မေျပာမဆိုနဲ ့

အစ္ကို ့ခါးကိုသိုင္းဖက္ထားလိုက္မိတယ္….။

ျပီးေတာ့အတင္းပဲကပ္ကာမ်က္စိစံုမွိတ္လိုက္

သည္..။

 

….ေတာ္..ျပီ…ျဖည္းျဖည္းေမာင္း…။ေျကာက္

တယ္..။

 

….ဟင္း..ခုနေျပာေတာ့ျကမ္းမွျကိုက္တယ္ဆို..။

 

….ဟင့္အင္း…ခုေျပာင္းသြားျပီ…။ရပ္..ရပ္အစ္ကို..

ဟိုနားကအေျကာ္ဆိုင္မွာအေျကာ္စားမယ္..။

 

……အစ္ကို ့မွာပိုက္ဆံမပါဘူး..ညီ..။

 

…အာ..ရပ္ပါဆို…ညီ့မွာပါတယ္..။

 

အစ္ကိုကကိုယ္ေကြ်းတာကုိစားခ်င္ပံုမရ..မဟုတ္

ပါဘူးသူတစ္ပါးဟာကိုအလကားမစားခ်င္တာေန

မွာပါ..။ပလုတ္ပေလာင္းစားတဲ့ကိုယ့္ပံုကိုျကည့္ျပီး

ရယ္လိုက္ေသးတယ္..ျပီးေတာ့ကိုယ့္နွုတ္ခမ္း

ေထာင့္မွ အခ်ဥ္ရည္ကိုသုတ္ေပးတယ္…။ေျပာ

လိုက္ေသးတယ္..ကိုယ့္ကိုအစားျကီးတယ္တဲ့….။

 

က်ံုးတစ္ပတ္ပတ္စီးျပီးညေနက်ေတာ့အစ္ကို ့ကို

ကိုယ္ျပန္လုိက္ပို ့ေပးတယ္ေလ..။

 

….ညီ..မနက္ျဖန္က်ရင္ေကာလာလို ့ရေသးလား.

 

….ဟင္း..ဘာလုိ ့မရရမွာလဲ..။လာခဲ့..ဒါေပမယ့္ဒီ

တစ္ခါဆိုင္ကယ္နဲ ့မဟုတ္ေတာ့ဘူး…။

 

….ဒါဆို..။

 

…..စက္ဘီးနဲ ့..ဒါမွအစ္ကိုေျခေထာက္ေညာင္းမွာေ

ေပါ့..

 

……ဟဟဟ…ဟုတ္ပါျပီ..။မနက္ျဖန္ ငါးနာရီေစာင့္

ေနေနာ…လာခဲ့မယ္..။

 

ကိုယ္နွုတ္ဆက္ျပီးဆိုင္ကယ္ကိုေမာင္းထြက္လာခဲ့

တယ္..။ေနာက္တစ္ေန ့က်ေတာ့လဲ ကိုခ်မ္းေျမ့

ညေနငါးနာရီေလာက္မွာအိမ္ကိုေရာက္ေအာင္လာ

ခဲ့တယ္..။မန္းတေလးျမိဳ ့ကိုစက္ဘီးပတ္ျကတယ္။

ေမာရင္ေရေသာက္နင့္စကားေတြတေျပာေျပာျဖစ္

ခဲ့ျကတာေပါ့..။

 

…..ေရကုန္ျပီ…ခနေလးေနာညီ..အစ္ကိုသြား၀ယ္

လိုက္မယ္..။

ေျပာေျပာဆိုဆိုေရသန္ ့ဗူးတစ္လံုး၀ယ္လာခဲ့တယ္။

ဒီတစ္ခါေတာ့ကိုခ်မ္းေျမ့ပိုက္ဆံပါလာတယ္ထင္

တယ္..။

 

….ညီ..ဘာစားခ်င္လဲ..။ေျကးအိုးေသာက္မလား.။

 

…..အစ္ကိုက၀ယ္တိုက္မွာလား..။

 

….အင္းေပါ့..။

 

…..ပိုက္ဆံပါလာတယ္ေပါ့…ဟုတ္လား..။

 

….အင္း…ပါတာေပါ့…။လာ…လာ..ေျကးအိုးသြား

ေသာက္ျကမယ္..။

 

ကိုခ်မ္းေျမ့ဆြဲေခၚရာေနာက္ကိုလုိက္လာခဲ့တယ္..။

ဗိုက္၀ေအာင္အသားကုန္စားေသာက္ပစ္ရင္းနင့္ပင္

ညေနခနစ္နာရီက်ေတာ့က်ံဳးတစ္ပတ္ပတ္ျဖစ္ခဲ့

ေသးသည္။အတြဲေတြလဲေပါလိုက္တာလြန္ေရာ..။

 

……ကိုခ်မ္းေျမ့…။ဟိုမွာအတြဲေတြျကီးပဲေနာ…။ဟို

နားမွာကေယာက်ားခ်င္းခ်င္းတစ္တြဲရွိတယ္သိ

လား..ခုနေတြ ့လိုက္တယ္..။

 

….ဟုတ္လား..။တစ္တြဲမကပါဘူး..အမ်ားျကီးမွ

အမ်ားျကီး..။

 

…..အင္း..ဟုတ္ပ…။ဟင္…ဒါဆိုအစ္ကိုနဲ့ကြ်န္ေတာ့္

ကိုလဲထင္ျကမွာပဲေနာ…။

 

…...ဘာျဖစ္လဲထင္ျကပါေစေပါ့…။ဘာလုိ ့လဲအထ

င္မခံရဲဘူးလား..။

 

…..ဘာလို ့မရဲရမွာလဲ…ရဲပါ့.တကယ္ထင္ေအာင္ကို

လုပ္ပစ္လုိက္မွာ..။

 

ကိုယ္ေျပာေျပာဆိုဆိုကိုခ်မ္းေျမ့ရဲ့ခါးကိုဖက္ထား

လုိက္ေတာ့ေဘးဘီကအတြဲေတြေတာင္ကိုယ္တုိ ့

ကိုျကည့္ေနျကလို ့…။

ကိုယ့္လက္ဖ်ားကိုလဲလက္တစ္ဖက္နင့္ဆုပ္ကိုင္

ထားလုိက္ေတာ့ကိုယ္ပင္မ်က္လံုးျပဴးထြက္သြား

မတတ္ပင္..။ဘုရား..ဘုရား..ေအးစက္သြားေသာ

ကိုယ္လက္ေခ်ာင္းေလးေတြရုတ္တရက္ပူေနြး

သြားသည္ေလ..။

 

ကိုခ်မ္းေျမ့ဘာလုိ ့ကိုယ့္လက္ကိုကိုင္ထားတာလဲ.

ကိုယ္စိတ္ထဲတြင္ေတြေ၀စြာျဖစ္ေနတုန္းမွာပဲ..။

စက္ဘီးကိုအိမ္ေရွ ့မွာရပ္လုိက္တယ္..။အိုး….

အိမ္ထိေတာင္ျပန္ေရာက္လာျပီပဲ..ကိုယ္ပင္မသိ..

ဘယ္သိပါ့မလဲ..ကိုယ္အေတြးေတြလြန္ခဲ့တာျဖစ္

မယ္..။

 

….အစ္ကိုျပန္ေတာ့မယ္ေနာ..။ေနေကာင္းေအာင္

ေနေနာ…။

 

ထူးဆန္းလုိက္တာ..ကိုခ်မ္းေျမ့ရဲ့မ်က္လံုးေတြပံု

မွန္ထက္ပိုလင္းလက္ေနတယ္ေလ..ျပီးေတာ့

တက္ျကြလန္းဆန္းတဲ့ပံုစံျဖစ္ေနတယ္..။ခါတိုင္း

လိုမဟုတ္ခဲ့ေပ…။

 

….ညီ…အစ္ကိုေျပာတာမေမ့နဲ ့ေနာ..ေစာေစာအိပ္

ျပီးရင္..မနက္ျဖန္….

 

ဆက္မေျပာပဲဘာလို ့အစ္ကိုစကားကိုရပ္ပစ္လုိက္

တာလဲ..။ဆက္မေျပာရဲတာလား..ဒါမွမဟုတ္မေျပာ

ခ်င္တာလား..။

 

…..ဆက္ေျပာေလ..အစ္ကို..။

 

…..ေအာ..မနက္ျဖန္က်ရင္ေကာဘယ္လိုအစီအစဥ္

ရွိလဲလို ့…လာလို ့ရေသးလား..။

 

….အာ..ခြင့္ေတာင္းစရာမလိုပါဘူး..အစ္ကို ့အ

တြက္တံခါးမရွိဘူး..။ေအာ…မနက္ျဖန္က်ရင္ေတာ့

စက္ဘီးနဲ့မဟုတ္ဘူး..။

 

….ဒါဆို..။

 

….ေျခေထာက္နဲ ့…။ဒါမွကြ်န္ေတာ္ေညာင္းရင္ကုန္း

ပိုးခုိင္းလို ့ရမွာေပါ့..။

 

….ဟဟဟဟ…ဟုတ္ပါျပီ..။ဒါဆိုမနက္ျဖန္မွေတြ ့

မယ္ေနာ…။

 

ကိုယ္ျပံဳးျပီးလွည့္ထြက္သြားတဲ့ကိုခ်မ္းေျမ့ရဲ့ေက်ာ

ျပင္ကိုရပ္ျကည့္ေနခဲ့တယ္။ညဘက္ေရာက္ေတာ့

ကိုယ့္ဆီကိုဖုန္း၀င္လာတယ္ေလ…။ဘယ္သူျဖစ္

ပါ့မလဲ…။ကိုခ်မ္းေျမ့ေပါ့…။

 

….ဆိုင္ကဆက္ေနတာညီ..။မအိပ္ေသးဘူးလား..။

 

…..အင္း..အစ္ကိုဖုန္းလာမယ္ဆိုတာသိလို ့ထုိင္

ေစာင့္ေနတာ..

 

…..ဟဟဟ….ဟုတ္ပါျပီ..။စကားေတြအမ်ားျကီး

ေျပာခ်င္တယ္ညီ..။

 

….အင္းေျပာေလ..။

 

…..ဖုန္းေပတက္မွာစိုးလို ့ေလ..ဒါကိုယ့္အပိုင္ဖုန္း

မွမဟုတ္ပဲ…အစ္ကိုကညီတို ့လိုမခ်မ္းသာဘူး

ေလ..။

 

…..ဘာလို ့အဲလိုစကားေတြေျပာတာလဲ..။ကဲပါ..

ဒါဆိုရင္လဲညီျပန္ေခၚလုိက္မယ္ေလ။

 

….မေခၚနဲ့..ရတယ္.။ညီအိပ္မအိပ္သိခ်င္လုိ ့ဖုန္း

ဆက္လိုက္တာ…မနက္ျဖန္မွစကားေတြအမ်ားျကီး

ေျပာမယ္…ဟုတ္ျပီလား..။အခုအိပ္ေတာ့ေနာ..။

 

…အင္းအင္း..ဒါဆိုလဲ တာ့တာေနာ..။

 

…ဂြတ္နိုက္.ကေလး..

 

ဘုရား..ဘုရား…ကိုယ့္ကိုကေလးတဲ့ေလ..။ရုတ္တ

ရက္ေတာ့ရယ္ခ်င္မိသြားသည္။တစ္ခါမွကိုယ့္ကို

ဘယ္သူကမွလဲကေလးလို ့မေခၚခဲ့ပါ.။စိတ္ထဲတြင္

ေတာ့ေက်နပ္သား..ကိုယ္တိုင္ကပင္ကေလးတစ္

ေယာက္ျပန္ျဖစ္ခ်င္ေနခဲ့တာေလ…။

 

…..ညီ…။

 

….ေျပာေလ..အစ္ကို..။

 

……ညီ့ကိုကိုယ္ေျပာစရာရွိတယ္..။အဲဒါေျပာသင့္

မေျပာသင့္စဥ္းစားေနတာ။

 

….ဟင္း..အထူးဆန္းလုပ္လုိ ့..။ေျပာစရာရွိတာေျပာ

ပါ..။

 

…ေအာ…ညီကခ်မ္းသာတယ္ေလ..။အစ္ကိုကညီ

တို ့လိုမဟုတ္ဘူး..။မိဘေတြလဲမရွိေတာ့ဘူး..။ျပီး

ေတာ့အစ္ကို ့မွာပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့အရာဆိုလို ့ေလ

ဟာနယ္လိုပဲဘာမွမရွိဘူး…။

 

…..ဟင္း..အဲဒါနဲ ့ခုေျပာမယ့္စကားနဲ ့ဘာဆိုင္လဲ..။

 

…..ထားလုိက္ပါေတာ့..မေျပာေတာ့ဘူး…ေနာက္မွ

ေျပာေတာ့မယ္..။

 

…..ေနာက္မွဆိုတာဘယ္ေတာ့လဲ..။

 

…..ေက်ာင္းစရင္ေပါ့..။

 

ကိုယ္ကမေက်မနပ္ျဖင့္အစ္ကို ့ကိုျကည့္လုိက္တယ္

ကိုခ်မ္းေျမ့ကေတာ့ကိုယ့္ေခါင္းကိုကေလးလိုပဲပြတ္

သပ္ေပးရင္းရယ္ျပတယ္ေလ..။ဒီလိုနင့္ပဲကိုယ္တို ့

မန္းတေလးကေနျပန္ဆင္း၇ေတာ့မည္..။သန္ဘက္

ခါဆိုေက်ာင္းကစေတာ့မွာေလ..။ကိုခ်မ္းေျမ့က

ေတာ့အိမ္ကကားကိုေမာင္းေပးရမွာမို ့မျပန္ေသး..။

ဒီေတာ့ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲျပန္လာရတာေပါ့..။

 

အျမဲတမ္းလွပတဲ့ကိုယ္တို ့ေက်ာင္း၀င္းထဲကိုျပန္

ေရာက္ေတာ့လဲမေတြ့ရမျမင္၇တဲ့တိုးတိုးကိုလိုက္

ရွာမိသည္..။ဆယ္ရက္အတြင္းမွာမေတြ့ရေပမယ့္

ဖုန္းေတာ့တစ္ခါတစ္ေလေျပာျဖစ္ခဲ့သား…။

 

……ဟိတ္…။ပ်ိဳးခင္း…..ဘယ္မွာလဲကိုခ်မ္းေျမ့.

 

……ဟင္…ငါဘယ္သိပါ့မလဲ..ဘာျဖစ္လို ့လဲတိုးတိုး

မင္းကငါလိုသူငယ္ခ်င္းကိုေရွ ့မွာထားျပီးနွဳတ္ေတာ

င္မဆက္ဘူး..ဟင္း…။

 

….အမယ္..။သိပါတယ္ေနာ..။မန္းတေလးမွာမင္း

တို ့ေတြ့ျကတယ္မလား..။

 

….ဟင္..ဘယ္လုိသိတာလဲ..။

 

…သိပါတယ္…။ဟင္း..ငါက ဘီဘီစီေလ..မသိဘူး

လား..။

 

ကိုယ့္ကိုမ်က္ေစာင္းထိုးသြားလုိက္ေသးသည္…။

ကိုယ့္ကိုေတာ့ေက်နပ္ပံုမရ…။လက္ခ်ာခန္းထဲတြင္

ေျပး၀င္သြားေတာ့ကိုခ်မ္းေျမ့ကေရာက္နင့္ေနျပီ

ေလ။ခါတိုင္းတိုးတိုးကျကားတြင္ထိုင္ေနက်..ခု

ေတာ့တိုးတိုးကကိုယ့္ကိုျကးမွာထုိင္တဲ့ေလ…။

ဒါ..ဒါဆိုတိုးတိုးလဲကိုယ္တုိ ့နစ္ေယာက္ကိုတစ္မ်ိဳး

ထင္ေနမွာေပါ့..။

 

တစ္ေန ့လံုးစာသင္ရတာေညာင္းလိုက္တာ..။ညေန

ေက်ာင္းဆင္းေတာ့အတူတူျပန္ေလ်ာက္လာခဲ့တယ္။

 

……ပ်ိဳးခင္း..။

 

ေခၚသံ..။ကိုယ့္နာမည္ကိုတစ္စံုတစ္ေယာက္ေခၚသံ

ေျကာင့္လွည့္ျကည့္လုိက္တယ္..။

 

ဘယ္သူျဖစ္ပါ့မလဲ…ရန္သူေတာ္ျကီးေ၀ယံေပါ့..။

 

…..ဘာေျပာမလို ့လဲကိုေ၀ယံ

 

….ကြ်န္ေတာ္ပ်ိဳးခင္းနဲ ့စကားနည္းနည္းေျပာခ်င္တ

ယ္..အခ်ိန္ေပးနုိင္မလား..။

 

…..ဒီမွာပဲေျပာပါလား..။

 

….ရပါတယ္..။ပ်ိဳးခင္းကိုေတာင္းပန္ခ်င္လို ့ပါ။

ေက်ာင္းမပိတ္ခင္ကကြ်န္ေတာ့္ေျကာင့္စိတ္အေနာ

င့္အယွက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္းပန္ပါတယ္..။အဲ့ဒီအ

တြက္ကြ်န္ေတာ့္ကိုတစ္ခုခုျပန္လုပ္ပါလား…။ကြ်န္

ေတာ္ပ်ိဳးခင္းေက်နပ္တဲ့ထိေတာင္းပန္ခ်င္လုိ ့ပါ။

 

ဘုရား..ဘုရား.။

တစ္ခါမွမျကားဖူးတဲ့စကားမ်ိဳးေတြေျပာလာတာပဲ။

ကိုေ၀ယံပံုျကည့္၇တာတစ္ခုခုထူးျခားလာတာ

မွမဟုတ္ပဲ..အကုန္ကိုထူးျခားလာတာ..။မ်က္လံုး

ေတြကလံုး၀မာနေတြ အနုိင္ယူလိုမွဳေတြကိုမရွိ

ေတာ့တဲ့ပံုစံမ်ိဳးနင့္ပါ..။

 

ျပီးေတာ့စကားကိုလဲယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေျပာ

လာတယ္..။ကိုေ၀ယံဘာျဖစ္လာခဲ့တာလဲ…။

တိုးတိုးကေတာ့ျပံဳးစိစိနင့္ကိုယ့္ကိုျကည့္ေနတာ

ေပါ့…။

…..အင္း..ရပါတယ္..ကြ်န္ေတာ္ကအဲလိုမမွတ္

ထားပါဘူး..။ေက်နပ္ပါတယ္..။

 

….ပ်ိဳးခင္းတကယ္ေျပာတာေနာ..။၀မ္းသာလုိက္

တာ….။ဒါဆိုကြ်န္ေတာ့္ကိုခြင့္လြတ္တယ္ေပါ့..

 

ကိုယ္ေက်နပ္စြာျပံဳးျပီးကိုေ၀ယံကိုျကည့္လိုက္

တယ္.။ခြင့္လြတ္ရမွာေပါ့…လူတစ္ေယက္ရဲ့အမွား

ကိုခ်ည္ေနာင္တယ္ဆိုတာေကာင္းမွမေကာင္းတာ

ေလ..။အမုန္တရားလဲကိုယ္မလိုခ်င္ဘူး..ကိုယ္လို

ခ်င္တာခ်စ္ျခင္းေျမ့တာတစ္ခုထဲရယ္..။

 

ဒီလိုနဲ့ကိုေ၀ယံကကိုယ္နင့္တရင္းတနီးစကားေတြ

ေျပာျပီးကန္တင္းမွာလဲတူတူလိုက္ထုိင္တယ္ေလ။

ခုေတာ့ကိုယ္တုိ့ကေလးေယာက္ေပါ့…။ထမင္းစား

ခါနီးက်ရင္အိမ္ကေနယူလာတဲ့ဟင္းေတြကိုကိုယ့္

ကိုထည့္ေပးတာကတစ္မ်ိဳး…ေရေသာက္ဖို ့ျပင္ေပး

တာကတစ္မ်ိဳးနင့္..တိုးတိုးနဲ ့ကိုခ်မ္းေျမ့ေရွ ့မွာလုပ္

ျပေနတာေလ..။ဒါေပမယ့္ဒါတကယ္ေစတနာပါလို ့

ပဲျဖစ္မွာပါ…။

 

ျပီးေတာ့ကိုေ၀ယံခုလိုမာနေတြကိုစြန္ ့လြတ္လိုက္

တာကိုလဲကိုယ္အရမး္သေဘာက်တယ္..။တစ္ခါ

တစ္ေလဆိုေက်ာင္းမွာကိုယ့္ကိုတစ္ခ်ိဳ ့ကမုန္းတယ္

လို ့ေျပာေနသံကိုျကား၇တယ္ေလ..။ကိုေ၀ယံလို

နာမည္ျကီးတဲ့လူတစ္ေယာက္နဲ ့ခုလိုရင္းရင္းနီးနီး

ေနတာကိုလဲျကည္ျဖဴျကပံုမရပါ…။စာမရတုိင္းလဲ

ကိုေ၀ယံကကိုယ္မေမးခင္မွာလာလာရွင္းျပတယ္။

ကိုယ္မရတာရွိရင္အိမ္မွာသီးသန္ ့သင္ေပးမယ္တဲ့

ေလ..။ဒါကိုေတာ့ကိုယ္လက္မခံခဲ့ပါ…။

 

…..ကုိခ်မ္းေျမ့..။

 

….ေျပာေလညီ…။

 

….ဟိုတစ္ခါေက်ာင္းဖြင့္ရင္ေျပာမယ့္ကိတ္စကိုေျပာ

ျပေလ..အခုေက်ာင္းဖြင့္တာေတာင္တစ္လျပည့္

ေတာ့မယ္..။

 

….ေအာ…ေအာ…အဲဒါလား..။ဟို…ဟို…ဘာမွမ

ဟုတ္ပါဘူး..ထားလုိက္ပါ..။

 

ဘာလုိ ့ကိုယ္ေမးတာကိုမေျဖပဲေခါင္းေရွာင္လုိက္

တာလဲ…။ခုလိုတိုးတိုးနဲ ့ကိုေ၀ယံေရွ ့မွာမေျဖခ်င္

တာမ်ားလား…။ဒါဆိုရင္ေတာ့ကိုယ္သူတို ့ေနာက္

ကြယ္မွာေမးျကည့္ဖို ့ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္..။ညေန

ေက်ာင္းဆင္းေတာ့ကိုခ်မ္းေျမ့နင့္အတူတူျပန္တဲ့

လမ္းမွာေမးျကည့္ေတာ့လဲဒီတုိင္းပဲ…။မေျပာခ်င္

တဲ့ပံုစံနင့္ဘာမွမဟုတ္ဘူးဆိုျပီးလြဲခ်လုိက္ေရာ..

 

……ကြ်န္ေတာ္တကယ္သိခ်င္တယ္အစ္ကို..။

 

…..ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးညီရာ..။ကဲ…..ဒဂံုစင္တာ

ခန၀င္မယ္ေလ..။ညီ့အတြက္ဆြဲျကိုးတစ္ကံုး၀ယ္

ေပးမယ္..။ေရြေတာ့မဟုတ္ဘူးေပါ့…ဖန္စီဆြဲျကိုး

ေလးပါ..။ဒါေပမယ့္ေစတနာအျပည့္ပါတယ္..။

 

ဒဂံုစင္တာတြင္ကိုယ္တုိင္ဖန္စီဆြဲျကိုးေလး၀ယ္

ျပီးေကာ္ဖီဆိုင္တြင္ခနေလးထုိင္ေနျဖစ္ေသးတယ္။

စကားေတြေျပာဖို့ေပါ့…။ဒါေပမယ့္ကိုယ္ထင္သလို

မဟုတ္ခဲ့ဘူး..။ကိုခ်မ္းေျမ့ကိုယ့္ကိုေျပာဖို ့စကား

ေတြမရွိဘူးနဲ့တူတယ္..။ကိုယ့္ဘက္ကပဲေျပာေနရ

တာ…။

ဘာျဖစ္တာလဲ..။ကိုခ်မ္းေျမ့ကိုယ့္ေပၚမွာလဲေအးတိ

ေအးစက္နင့္..အရင္မန္းတေလးမွာေတြ ့ခဲ့တဲ့ပံုစံ

မ်ိဳးမဟုတ္ပါ..။ကိုယ္စဥ္းစားရင္းနင့္ပင္မနက္မိုးစင္

စင္လင္းလို ့ေရမိုးခ်ိဳးေက်ာင္းသြားဖို ့ျပင္ဆင္၇ေတာ့

သည္။

 

…..ေ၀ယံ…ညီေလး။ေရာ့…..စား…။

 

ကိုခ်မ္းေျမ့ကကန္တင္းတြင္ကိုေ၀ယံ့ကိုဟင္းခပ္ေပး

တာကိုျမင္ေတာ့ကိုယ္တင္မကပါ..တိုးတိုးပါပိုအံ့

ေအာသြားရသည္..။ခါတိုင္းစကားပင္မေျပာျဖစ္ျက

ေလ..။ကိုေ၀ယံ့လုိသူေငွးသားနင့္စကားမေျပာရဲ

လို ့ဆိုျပီးကိုယ္တို ့ထမင္းစားတဲ့အခါက်ရင္ကိုခ်မ္း

ေျမ့ကပါးစပ္ကိုပိတ္ေနျက…ခုေတာ့ဘယ္လိုျဖစ္

သြားတာလဲ..။ဘာလုိ ့တရင္းတနီးျဖစ္ေနတာလဲ..။

 

ေမးျကည့္လိုက္ေတာ့လဲ ဒီလိုပါပဲတဲ့…ခင္လုိ ့ပါတဲ့.

သူငယ္ခင်္းဆိုေတာ့လဲရင္းရင္းနီးနီးေနသင့္တယ္

တဲ့ေလ…။ျပီးေတာ့ကိုယ္ညေနတိုင္းကိုခ်မ္းေျမ့နဲ ့

အတူတူဘတ္စ္ကားျပန္လုိက္စီးေနျကပါ…ဒီေန ့

မွကိုယ္မေမ်ာ္လင့္ထားတဲ့စကားတစ္ခြန္းကိုျကား

လိုက္၇ေတာ့တယ္..။

 

…..ညီ..အစ္ကိုဒီေန ့တျခားကားေျပာင္းစီးမလို ့..

အဲဒါ..ေ၀ယံကညီနဲ့အတူတူျပန္ိလိုက္ေပးမယ္

တဲ့..။

 

ဘာလို ့ဒီလုိစကားေျပာထြက္ရတာလဲ..။ကိုခ်မ္း

ေျမ့ကကိုယ္နင့္အတူတူမျပန္ခင်္တာလား..။

ကိုယ့္စိတ္ထဲတြင္သံသယထက္ေဒါသေတြအနည္း

ငယ္ဖံုးလြမ္းေနမိခဲ့သည္…။

 

ဒီေန ့ကစျပီးေတာ့ကိုယ့္ရဲ့အျပန္လမ္းခရီးတြင္

ရယ္ေမာျခင္း….ေပ်ာ္ရြင္ျခင္းေတြမရွိပဲ..သက္

ေသာင့္သက္သာနင့္ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ေ၀ယံ့ရဲ့ကား

ကိုမစီးခ်င္ေပမယ့္လည္း သူ ့ေစတနာကိုကိုယ္

လက္ခံခဲ့ရတယ္ေလ။

 

ျပီးေတာ့တစ္ခုခုျပန္ေမ်ာ္လင့္တာမဟုတ္ပဲတကယ့္

ေစတနာအျပည့္နဲ ့လိုက္ပို ့ေပးတာပါဆိုတဲ့စကား

နင့္ကိုယ့္ကိုေျပာေတာ့လဲလက္ခံလိုက္ရ့ံုမွတစ္ပါး

ကိုယ္ဘယ္ျငင္းနိုင္ေတာ့မွာလဲ…။

 

ကိုယ္ကားေပၚတြင္ေအးေဆးထိုင္စီးေနတုန္းမွာ

ကိုခ်မ္းေျမ့တစ္ေယာက္အရင္လိုပဲကားတိုးစီးေန

တုန္းလား…ဒါမွမဟုတ္ကားေပၚမွာေနရာရလို ့ထိုင္

စီးေနတာလား..။

 

ခါတိုင္းဆိုလ်င္အတူတူကားေပၚကိုေျပးတက္ေနက်

တစ္ခါတစ္ေလကိုယ့္အတြက္ေနရာလုေပးတတ္

တာလဲကိုခ်မ္းေျမ့ပဲေလ..။လက္ကိုင္တန္းကိုမမွီလို ့

သူ ့လက္ကိုကိုင္ထားခဲ့ဖူးတယ္…။ဒီလိုနင့္အျမဲကို

ယ္တို ့အျပန္ခရီးကပင္ပန္းေပမယ့္ဒါေတြကိုပဲကိုယ္

ခုန္မင္နစ္သက္ခဲ့သည္..။

 

တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လဲသာမာန္လူသားတစ္

ေယာက္လုိမ်ိဳးကိုယ္က်င္လည္ခ်င္ခဲ့တာေလ..။

ဒါေျကာင့္ေမေမ့ကားကိုကိုယ္မယူပဲေက်ာင္း

တက္ခဲ့တာေပါ့..။လူဆိုတဲ့အတိုင္းပင္ပန္းမွဳေတြ

လဲလုိခ်င္ခဲ့တာသဘာ၀ပါပဲ…။

 

မနက္ျဖန္ဆိုစေနေက်ာင္းပိတ္မွာဆုိေတာ့ဒီေန ့

ကိုယ္ကိုခ်မ္းေျမ့အိမ္ကိုသြားမယ္လို ့ဆံုးျဖတ္

လိုက္တယ္။အိမ္ကိုေတာ့ေတာ္ေတာ္ေလးရွာလုိက္

၇တယ္..။ဘာလုိ ့လဲဆိုေတာ့သူေနတဲ့ေနရာကသိပ္

ကိုေဂ်ာင္က်တဲ့ေနရာေလးတစ္ေနရာေလ…။

 

အိမ္ကေတာ္ေတာ္စုတ္တယ္လုိ့ ေျပာလို ့မရေပ

မယ့္ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ေနဖို ့အဆင္မေျပလွ

ဘူးလို ့ကိုယ္ထင္တယ္…။ကိုယ့္ကိုျမင္သြားတဲ့သူ ့

မွာရုတ္တရက္အံ့ေအာသြားသည္ေလ။

 

…..ညီ…ဘာလို ့လာတာလဲ..။ကိတ္စရွိတယ္ဆိုရင္

တစ္ေနရာမွာခ်ိန္းလုိက္တာမဟုတ္ဘူး..။

 

…..ဘာလို ့လဲ…အစ္ကို့အိမ္ကိုကြ်န္ေတာ္လာလို ့မ

ရဘူးလား..။

 

….မဟုတ္ပါဘူး..အားနာလို ့ပါ.။အစ္ကို ့အိမ္ကညီ

တို ့အိမ္လိုမဟုတ္ဘူးေလ..။ျမင္တဲ့အတိုင္းပဲ….

ဘယ္လိုလဲ..စိတ္ပ်က္သြားျပီမလား…။

 

…..မပ်က္ပါဘူး..။ဒါနဲ့ေဒၚေလးေကာ…။

 

…..ေစ်းေရာင္းတယ္ေလ…။ဒီလမ္းထိပ္ကေစ်းတန္း

မွာ..ေဒၚေလးကညဘက္မွျပန္လာေနက်ညဲီရ…ဒါနဲ ့

အခုဘယ္သူနဲ့လာတာလဲ…

 

…..ကိုယ္တုိင္ကားေမာင္းလာခဲ့တာေလ..။ကားကို

ေတာ့လမ္းထိပ္မွာရပ္ထားခဲ့တယ္..။ေအာ….အစ္ကို

ကားေမာင္းတတ္တယ္မလား..။

 

…အင္း..ဘာျဖစ္လို ့လဲ..

 

….ဒါဆိုအိမ္တံခါးပိတ္ျပီးကြ်န္ေတာ့္ကိုရန္ကုန္ျမိဳ ့

တစ္ပတ္ေမာင္းေပး….။

 

…..ဟင္း…တကယ္ျကီးလား..

 

…..အင္းေပါ့..။ဒါမွမန္းတေလးမွာလိုေနြးေထြးမွဳမ်ိဳး

ျပန္ရနိုင္မွာေပါ့…မဟုတ္ဘူးလား..။

 

ကိုယ္ေမးတာကိုမေျဖပဲ..ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္အိမ္တ့ခါး

ပိတ္ျပီးကိုယ့္ကိုကားေမာင္းကာရန္ကုန္ျမိဳ့ျကီးကို

တစ္ပတ္တိတိပတ္ခဲ့ျကသည္..။အင္းလ်ားကန္တြင္

ညခုနစ္နာရီထိုးေတာ့ခန၀င္လုိက္ေသးသည္..။

လမ္းေလ်ာက္ရင္းစကားေတြအတူတူေျပာျဖစ္ျက

သည္..။ကိုယ္သိခ်င္တဲ့သူ ့ရင္ထဲကစကားလံုးေတြ

ကိုကိုယ္လုိက္ရွာခဲ့သလို….သိေအာင္လဲကိုယ္ေမး

ခဲ့တယ္ေလ..။

 

…..ကိုခ်မ္းေျမ့….ခုခ်ိန္မွာသာအစ္ကို ့ရဲ့လက္ကို

တြဲထားရင္ပတ္၀န္းက်င္ကအတြဲေတြလို ့ေျပာမ

ယ္ထင္တယ္ေနာ..။ဘယ္လိုလဲသတ္တိရွိလား

 

…..ဟင္း…စိန္ေခၚမွေတာ့တိမ္ေပၚထိမကဘူး….

ေနာက္ဘ၀ထိကိုလုိက္ျပီးသားေနာညီ…။

 

ကိုယ္ကသေဘာက်စြာျပံဳးလိုက္ျပီးသူ ့လက္ကို

တြဲလုိက္တယ္…။ရုတ္တရက္ကိုယ့္လက္ကိုသူ ့ရဲ့

ေနြးေထြးတဲ့လက္ဖ၀ါးေလးေတြနဲ့ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း

လမ္းေးလ်ာက္လာမိခဲ့သည္..။ဒီခ်ိန္မွာေတာ့တက

ယ္ပဲကိုခ်မ္းေျမ့ဆီကစစ္မွန္တဲ့အရာတစ္ခုကိုကိုယ္

ထိေတြ ့ခံစားလုိက္ရပါတယ္..။ဒါ..ဘာျဖစ္မလဲ..

အခ်စ္ေပါ့…ဟုတ္တယ္..။

 

ကြ်န္ေတာ့္ကိုခြင့္မေတာင္းပဲသူကိုယ့္နွဳတ္ခမ္းကို

အနမ္းေပးခဲ့သည္…။ကိုယ္သိလုိက္တာေပါ့...သူ ့

ဆီကကိုယ့္ကိုခ်စ္တဲ့အခ်စ္..။ျပီးေတာ့ကိုယ္သူ ့ရဲ့

အနမ္းေတြေအာက္မွာရုန္းထြက္ဖို ့မျကိုးစားလုိက္

ျခင္းကလဲသူ ့ကိုကိုယ္တကယ္ျမတ္နိုးလို ့ပဲေလ..။

တစ္ေယာက္ရင္ကိုတစ္ေယာက္သိေနေပမယ့္ခ်စ္

တယ္လို ့ဖြင့္မေျပာခဲ့ျခင္းကိုကဘယ္လုိအေျကာင္း

မို ့လဲ..။

 

သူ ့ဆီကခ်စ္တယ္လို ့ကိုယ္ျကားခ်င္ခဲ့တယ္..။

ကိုယ့္ဆီကေတာ့သူသာေမးလ်င္ခ်စ္တယ္လို ့ေျပာ

ဖို ့အဆင္သင့္ျဖစ္ေနတဲ့ခ်ိန္မွာပဲသူ ့စိတ္ကိုသူထိန္း

ခ်ုဳပ္လိုက္ျပီးကားေပၚသို ့တက္လိုက္တယ္ေလ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ဒီညေတာ့ကိုယ္တို ့နစ္ေယာက္အ

တြက္မေမ့နိုင္တဲ့ညပါပဲ…။

 

၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉

 

….ပ်ိဳးခင္း..။မင္းဟာျကီးကဒီလိုပဲဆက္သြားေတာ့

မွာလား..။ေ၀ယံကေတာ့မင္းေျကာင့္ေျပာင္းလဲလာ

ခဲ့ျပီ…ဟိုကိုခ်မ္းေျမ့တစ္ေယာက္ကဘာလို ့ေအးတိ

ေအးစက္ျဖစ္သြားတာလဲ…။

 

…..ဟုတ္တယ္…တိုးတိုး။ငါလဲအဲဒါကိုသိပ္သိခ်င္တ

ာ..။ျပိးေတာ့ဒီညေနေ၀ယံကငါ့ကိုေတြ ့ဖို ့ေျပာထား

တယ္..။ေသခ်ာတယ္..သူငါ့ကိုေတြ ့ရင္ခ်စ္တယ္

လို ့ေျပာမယ္ဆိုတာကိုေလ…။ဒါေပမယ့္ကိုခ်မ္းေျမ့

ဘက္ကဘာလုိ ့ခုထိေအးတိေအးစက္နုိင္တာလဲ

မသိဘူး..။

 

…..ကဲပါ….စဥ္းစားမေနနဲ ့ေတာ့..။အခုေတာင္ည

ေနေရာက္ေနျပီ…ဒီခ်ိန္ဆိုမင္းကိုေ၀ယံေစာင့္ေန

ေလာက္ျပီ..။သြား..သြားေတာ့..။ဟင္…ဟိုမွာ

ကိုခ်မ္းေျမ့လာေနတယ္..။ခနေလးပ်ိဳးခင္း..

 

သူကကိုယ္တို ့ကိုလွမ္းျမင္လုိက္လုိ ့လာေနတယ္။

 

…..ဘယ္ေတြသြားမလို ့လဲ…ညီ.။

 

…..ေ၀ယံကနစ္ေယာက္ထဲေတြ ့ခ်င္တယ္ဆိုလို ့

အဲဒါသြားမလို ့ေလ..။

 

သူမ်က္နာပ်က္သြားသည္..။ဟုတ္ပါတယ္..တိုးတိုး

ကေတာင္ကိုယ့္ကိုျကည့္ရင္းအခ်က္ျပလိုက္ေသး

တယ္။သူလဲသိမွာေပါ့…ေ၀ယံကိုယ့္ကိုနစ္ေယာက္

ထဲေတြ ့ခ်င္ေနျပီဆိုကတည္းကဘာအေျကာင္း

ေျကာင့္လဲဆိုတာကို..။

 

….ေအာ…ဟုတ္လား..။

 

….အင္း..ေ၀ယံကကြ်န္ေတာ့္ကိုခ်စ္သူအျဖစ္တြဲ

ခ်င္တယ္လို ့ေျပာလာရင္ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲကို

ခ်မ္းေျမ့…။

 

ဒီတစ္ခါေတာ့သူ ့မ်က္၀န္းေတြစိုစြတ္လာတယ္..။

ဒါေပမယ့္သူမ်က္ရည္မက်ေအာင္ထိန္းထားတယ္

ဒါကလဲ ဘာအေျကာင္းျပခ်က္နဲ ့လဲ။ကိုယ္ျကည့္

ရင္းနင့္ပင္စိတ္ေတြတဆတ္ဆတ္နာက်င္သြားရ

ပါသည္..။

 

ခ်စ္ရင္ခ်စ္တယ္ေပါ့..ဘာျဖစ္လဲ..။ဒါကိုေျပာဖုိ ့သ

တ္တိမရွီဘူးလား..။

 

……မသိဘူးေလညီ..။ညီဘာလုိ ့ကိုယ့္ကိုလာေမး

ေနတာလဲ…။ညီ့သေဘာအတိုင္းဆံုးျဖတ္လိုက္ပါ.

ျပီးေတာ့ေ၀ယံကလဲလူေကာင္းတစ္ေယာက္…..

စာလဲေတာ္တယ္…မိဘေတြကလဲခ်မ္းသာတယ္

ေလ…။

 

……ကိုခ်မ္းေျမ့ကအဲဒဲီခ်မ္းသာတဲ့စကားကိုသိပ္သံုး

တာပဲေနာ…။ထားလုိက္ပါ…ကြ်န္ေတာ္သြးေတာ့

မယ္..။ေအာ….ကိုခ်မ္းေျမ့ကိုတစ္ခုေတာ့ေမးခ်င္

တယ္…။

 

….ဘာမ်ားလဲ..ညီ…။

 

…...ကြ်န္ေတာ္နဲ ့ေ၀ယံခ်စ္သူျဖစ္သြားရင္တကယ္

ေနာင္တမရဘူးဆိုတာေသခ်ာလား..။

 

သူနွုတ္ဆိတ္ေနတယ္…။ဘာမွမေျပာပဲေခါင္းကို

ငံု ့ထားတယ္ေလ…။ခုေတာ့ဘာလို ့သတ္တိမရွိ

ေတာ့တာလဲ…။

 

……ခ်မ္းေျမ့…။သား…ဘာလုပ္ေနတာလဲဒီမွာ.

ေအာ..သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့စကားေျပာေနတာ

လား..။

 

…….ဟုတ္ကဲ့..အန္ကယ္…။ေအာ…ကြ်န္ေတာ့္သူ

ငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ေတြ ့လုိ ့ခနစကားလာေျပာတာ…

 

…..အင္း..ဟုတ္ျပီ..ဒါဆိုလဲအန္ကယ္တစ္ေယာက္

ထဲျပန္နင့္လုိက္မယ္..။ေ၀ယံ့အတြက္လဲလုိအပ္တာ

၀ယ္ျပီးျပီဆိုေတာ့ေလ..။ဒါဆိုအိမ္ကိုေကာင္းေကာ

င္းျပန္ေနာ…သား.။

 

…..အန္ကယ္ကားေမာင္းလုိ ့အဆင္ေျပပါ့မလား.

 

…..ေျပပါတယ္ကြာ..။သြားျပီ..

 

အန္ကယ္လုိ ့သူေခၚလိုက္တယ္..ျပီးေတာ့ေ၀ယံအ

တြက္လိုအပ္တာ၀ယ္ေပးတယ္တဲ့…။ဒါဘာေတြလဲ

သူနဲ့ေ၀ယနဲ ့..ျပီးေတာ့သူနဲ ့အဲ့ဒီအန္ကယ္နဲ့က

ဘယ္လိုပတ္သက္ေနတာလဲ…။

 

……အဲဒါေ၀ယံ့ေဖေဖေလ..။ကိုယ့္ကိုေက်ာင္းထား

ေပးတဲ့အန္ကယ္ေပါ့…။ကိုယ္ေျပာဖူးတယ္..ညီသိ

တယ္မလား..။

 

…..ေအာ…။အင္း..ကြ်န္ေတာ္သေဘာေပါက္ျပီ..။

အစ္ကိုကဒါေျကင့္ေ၀ယ့ံေကာင္းေျကာင္းေတြေျပာ

ေနတာကို…။ဘာလဲ..ေက်းဇူဆပ္ခ်င္လို ့လား..။

 

……ညီ..အထင္မလြဲပါနဲ့ကြာ…။အစ္ကို့ကိုအဲလို

မထင္ပါနဲ ့…။

 

….ဒါဆိုကြ်န္ေတာ္ဘယ္လိုထင္ေပးရမွာလဲ….။

ေက်းဇူးရွင္ရဲ့သားဆိုျပီးအစ္ကိုကေနာက္ဆုတ္ေပး

တာကိုကြ်န္ေတာ္ကဘယ္လိုနားလည္ရမွာလဲ..။

တစ္ခုပဲေသေသခ်ာခ်ာေျဖေပးပါ….ကြ်န္ေတာ့္မ်က္

လံုးကိုျကည့္ျပီးေတာ့ေျဖေပး..။အစ္ကိုကြ်န္ေတာ့္

ကိုခ်စ္လား..မခ်စ္ဘူးလား..။

 

သူေတြေ၀စြာျငိမ္က်သြားသည္..။ျပီးေတာ့တစ္

ဆတ္ဆတ္တုန္ယင္ေနတဲ့နွုတ္ခမ္းသားေတြကို

ကိုက္ထားတယ္..။ဒါ..သတ္တိမရွိတာပဲ….ခ်စ္

ရင္ခစ်္တယ္..မခ်စ္ရင္မခ်စ္ဘူးေပါ့….။

ကိုယ့္ကိုစိုက္ျကည့္ေနတဲ့သူ ့မ်က္၀န္းေတြမွာစို

စြတ္ေနျပီးတစ္ခုခုေျပာဖို့ျကိုးစားေနတယ္..။

 

သူ ့နွုတ္ခမ္းသားေလးလွဳပ္ခပ္သြားလိုက္ရင္ထြက္

လာမယ့္အေျဖတစ္ခုကိုကိုယ္ေျကာက္ေနမိခဲ့

သည္..။

 

….ခ်စ္တယ္..ညီ..။အရမ္းခ်စ္တယ္…။

 

ခ်က္ခ်င္းပင္သူ ့မ်က္၀န္းအိမ္ထဲမွာမ်က္ရည္စီး

ေခ်ာင္းက်ဆင္းလာသည္…။

 

…...ကြ်န္ေတာ့္ကိုခ်စ္တယ္ဆိုရင္ဘာလို ့အစ္ကို

ကေ၀ယံဆီသြားခုိင္းတာလဲ..။

 

…..ညီ..တကယ့္လက္ေတြ့ဘ၀မွာကိုယ္တို ့ျဖစ္ခ်င္

သလိုမျဖစ္ဘူး..။ေပါင္းစပ္လို ့မရတဲ့ဘ၀ေတြရွိသ

လို..မျဖစ္သင့္တဲ့အရာေတြလဲရွိတယ္..။ျပီးေတာ့..

ေ၀ယံကကိုယ့္ေက်းဇူးရွင္ရဲ့သား…။သူလဲတကယ္

ညီ့ကိုခ်စ္တယ္လို ့ကိုယ့္ကိုေျပာခဲ့ဖူးတယ္………။

ကိုယ့္ထက္စာရင္ေ၀ယံကပိုျပည့္စံုတယ္…။ခ်မ္းသာ

တယ္…ရုပ္ေခ်ာတယ္..။ညီ့ကိုလဲဘာမဆိုျဖည့္

ဆည္းေပးနိုင္မွာပါညီ..။

 

……ကြ်န္ေတာ္လိုခ်င္တာေတြကအဲဒါေတြမွ

မဟုတ္ပဲ..။ကြ်န္ေတာ္လိုခ်င္တာအခ်စ္စစ္…

လူေပါင္းမ်ားစြာထဲမွာမွတကယ့္ကိုယ္နင့္အတူတူ

တစ္သက္လံုးလက္တြဲနိုင္မယ့္အခ်စ္စစ္စစ္ကိုလို

ခ်င္တာ…။ကြ်န္ေတာ္လိုခ်င္တာစည္းစိမ္ခ်မ္းသာ

တာေတြမဟုတ္သလို……ခနတာအတြက္လဲမ

ဟုတ္ဘူး..။ကြ်န္ေတာ္တန္ဖိုးထားတဲ့အရာက

ရိုးသားမွဳပဲ..ခ်စ္သူဆီကရိုးသားမွဳနဲ ့သစ္စာရွိမွဳ

ပဲကိုခ်မ္းေျမ့…။

 

ဘာလို ့မ်ားကိုယ့္မ်က္ရည္ေတြက်ေနပါလိမ့္…

ခ်က္ခ်င္းသုတ္ဖို ့ျပင္လိုက္တုိင္းတစ္သြင္သြင္

သာစီးဆင္းေနတာေရတံခြန္ေတြလိုပဲ….။

 

လူတိုင္းလူတိုင္းမွာကိုယ္ခ်စ္တဲ့လူနဲ ့ကိုယ့္ကိုခ်စ္

တဲ့လူတစ္ထပ္တည္းက်ေစခ်င္တာေပါ့…။ျပီးေတာ့

အဓိကကစည္းစိမ္ေတြ..ဂုဏ္ပကာသနေတြ…

ပိုက္ဆံေတြ…ရုပ္ေခ်ာတာေတြကိုကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ခ်င္

တာမွမဟုတ္တာ..။

 

လူတိုင္းလဲကိုယ့္လိုပဲေနမွာပါ…တကယ္ေတာ့ကိုယ္

ခ်စ္တဲ့သူကကိုယ့္ကိုရိုးရိုးသားသားနဲ ့ကတယ္သစ္

စာရွိျပီးနားလည္ခြင့္လြတ္တဲ့လူကိုပဲလိုခ်င္ျကတာပါ

ေလာကျကီးမွာခ်မ္းသာတဲ့လူေပါင္းမ်ားစြာရွိပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ရိုးသားတဲ့လူဆိုတာသိပ္ရွားသြားျပီ။သစ္

စာရွိတဲ့လူဆိုပိုဆိုးေသးတာေပါ့…။ဒီလိုျကားထဲမွာ

သူကကိုယ့္အတြက္ရိုးသားျပီးျကိုးစားတဲ့သူတစ္

ေယာက္ျဖစ္နုိင္ပါလ်က္ဘာေျကာင့္မ်ားအဆံုးစြန္

ထိသတ္တိမရွိတာလဲ…။

 

ဘယ္လိုပဲကိုယ္ဆက္ေျပာေနပါေစ..အေျခအေနက

ထူးလာမွာမဟုတ္ဘူး..။ကိုယ့္ဆီမွာရွိတဲ့မာနေတြ

အတ္တေတြကိုဖ်က္စီးျပီးခုေလာက္ထိဘာလုိ ့မ်ား

သူ ့အေပၚခ်စ္မိသြားတာပါလိမ့္…။

 

သူ ့မွာကိုယ္မက္ေမာစရာ  ပိုက္ဆံေတြမရွိဘူး.။

ကိုယ္စိတ္ကူးယဥ္စရာတိုက္ေတြကားေတြမရွိ

ဘူး..။

ကိုယ္ျကည့္ရွဳခုန္မင္စရာရုပ္ကလဲထင္သေလာ

က္ေခ်ာတဲ့လူတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး..။

ဒါေပမယ့္သူ ့မွာရိုးသားတဲ့နလံုးသားတစ္စံုရွိ

ေနတယ္။

ျပီးေတာ့ကိုယ္အားကိုးနုိင္စရာျကိုးစားခ်င္တဲ့စိတ္

ေတြလဲရွိတယ္..။

ကိုယ့္ကိုကာကြယ္စရာသတ္တိေတြလဲရွိတယ္..။

ကိုယ့္ကိုတစ္သက္တာအတြက္ခ်စ္နုိင္တဲ့အသည္း

နလံုးလဲရွိတယ္..။

 

ဒီအရာေတြကပိုက္ဆံနင့္ေပး၀ယ္လို ့ရတဲ့အရာမွ

မဟုတ္တာ…။လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ျပလို ့ရတဲ့အရာ

ေတြလဲမဟုတ္ဘူး…။တကယ့္နလံုးသားစစ္စစ္နဲ ့ခံ

စားျပီးတူတူေပါင္းစပ္မွသာသိလာမွာ…။

 

 ထိုေန ့ကကိုယ္ဒီတုိင္းပဲလွည့္ထြက္လာခဲ့တာျဖစ္

သည္..။သူဘယ္လိုမ်ားက်န္ရစ္ခဲ့သလဲကိုပင္ကိုယ္

မေတြးေတာ့…။နာက်င္ေနတဲ့နလံုးသားအစံုကလဲ

အလိုမက်မွဳေတြနင့္ေပါ့…။

 

ရာသီေတြ..အခ်ိန္ေတြသာေျပာင္းလာခဲ့တယ္..သူ

ကေတာ့ခုထိမေျပာင္းမလဲ…။

ဘာလို ့မ်ားနလံုးသားတစ္စံုကိုသူနာက်င္ေစနုိင္ခဲ့

တာလဲ..။လူတစ္ေယာက္ရဲ့ေက်းဇူးကိုဆပ္ခ်င္တာ

နဲ့ပဲကိုယ့္နလံုးသားတစ္ခုလံုးကိုေလာင္ကြ်မ္းေစ

နုိင္ခဲ့သလား…။

 

…..တိုးတိုး..။ငါမနက္ျဖန္ေဖေဖရွိတဲ့အေမ၇ိကားကို

သြားရမယ္။အဲ့မွာေဆးေက်ာင္းတက္ဖို ့အတြက္ျပင္

ဆင္ျပီးျပီ…။ေက်ာင္းမစခင္ကငါ၀င္ခြင့္သြားေျဖတာ

ေအာင္တယ္ေလ..။ငါ့ဘက္ကျငင္းေနလို ့သာေဖ

ေဖကဘာမွမတတ္နုိင္တာ..။အခုငါသြားတက္ဖို ့ဆံုး

ျဖတ္လုိက္ျပီ..။

 

…..ဟင္…ပ်ိဳးခင္း…မင္းဘာေျပာတယ္..။မင္းေျပာ

တာေတြတကယ္ျကီးလား..။မင္း၀င္ခြင့္ေျဖတာျကာ

ေနျပီေလ..။အခုသြးတက္လို ့မွမရပဲ..။

 

….ရတယ္..ေက်ာင္းကတစ္နစ္ကိုနစ္ခါဖြင့္တယ္

ေလ။

 

…..ပ်ိဳးခင္း..မင္းတကယ္သြားဖို ့ဆံုးျဖတ္လုိက္ျပီ

လား..။ဒါ..ဒါဆိုေ၀ယံေကာသိျပီလား..သူဘာေျပာ

လဲဟင္…။

 

….အင္း..ေ၀ယံ့ကိုေျပာျပထားတယ္ေလ။

 

…..ဒါကိုေတာင္ေ၀ယံကမင္းကိုမတားဘူးလား..

 

…..သူတားလို ့ရေအာင္ငါတို ့နစ္ေယာက္ကခ်စ္သူ

ေတြမွမဟုတ္တာတိုးတိုး၇..။

 

…..ဟင္…။မင္းတို ့နစ္ေယာက္ကခ်စ္သူေတြမဟုတ္

ဘူးလား..။တစ္ေက်ာင္းလံုးသိတာကေတာ့မင္းတို ့

နစ္ေယာက္ခ်စ္သူေတြေလ…။ပ်ိဳးခင္း…ေျပာပါဦး..

 

ကိုယ္အနည္းငယ္ေတာ့ျပံဳးမိလိုက္ေသးသည္…။

ဟုတ္ပါတယ္..တစ္ေက်ာင္းလံုးကလဲကိုယ္နင့္

ေ၀ယံ့ကိုခ်စ္သူေတြလို ့ထင္ခဲ့ျကတာေလ..။တ

ကယ္ေတာ့ကိုယ္နင့္ေ၀ယံကသူငယ္ခ်င္းအေန

နဲ ့..ေကာ..မိတ္ေဆြေကာင္းအေနနဲ ့ေကာေန

သြးဖို ့ပဲဆံုးျဖတ္ခဲ့တာ….။

 

…….ဟုတ္တယ္တိုးတိုး..။ကြ်န္ေတာ္နဲ ့ပ်ိဳးခင္းနဲ ့

ကခ်စ္သူေတြမဟုတ္ပါဘူး..။

 

ရုတ္တရက္ကိုေ၀ယံေရာက္လာတယ္..။

 

……မိ္တ္ေဆြေကာင္းေတြပါ..။ပ်ိဳးခငး္ကကြ်န္ေတာ့္

အခ်စ္ကိုလက္မခံခဲ့ဘူးေလ..။ဒါကိုလဲကြ်န္ေတာ္

နားလည္ေပးရမွာေပါ့…။အခ်စ္ဆိုတာနားလည္ခြင့္

လြတ္ျခင္းသက္သက္ပါပဲ…။

 

….ဟင္း..ဘုရား..ဘုရား..။ဒါဆိုမင္းတို ့နစ္ေယာက္

ကခ်စ္သူေတြမဟုတ္ဘူးေပါ့…။ဟင္း…..ဒါနဲ ့ပ်ိဳးခင္း

ကိုခ်မ္းေျမ့ေကာသိျပီလား..မင္းမနက္ျဖန္သြးမယ္

ဆိုတာကို…။

 

ဒီေမးခြန္းကိုကိုယ္မေျဖပါ..။

ေျဖဖို ့လဲမလိုအပ္ေတာ့ပါဘူး…။ခ်မ္းေျမ့တစ္

ေယာက္ဘယ္ေရာက္လို ့ဘယ္ေပ်ာက္မွန္းေတာင္

သိျကတာမဟုတ္ဘူးေလ..။

ဟုတ္တယ္…သူေက်ာင္းမလာတာေလးရက္ရွိသြား

ျပီ..။ျပီးေတာ့…

ရယူလိုမွဳမရွိတဲ့အခ်စ္တစ္ခုကိုလဲကိုယ္ဆက္ျပီးကိုး

ကြယ္ေနလို ့မျဖစ္ဘူး..။

သတ္တိေျကာင္တဲ့လူတစ္ေယာက္ကိုလဲကိုယ္မခ်စ္

နုိင္ေတာ့ပါဘူး..။

 

အရာရာကိုေနာက္ဆုတ္ျပီးဘ၀အတြက္ျကိုးစားခ်င္း

ကသာလ်င္ဘ၀စစ္ျဖစ္ပါတယ္..။ဒါေပမယ့္အခ်စ္မ

ရွိတဲ့ဘ၀ကလဲအထီးက်န္စရာေတာ့ျဖစ္သား……။

 

ေမေမကေလဆိပ္ထိလုိက္ပို ့ေပးခဲ့တယ္..။ျပီးေတာ့

အန္တီခ်ိဳတို့ေကာ..အန္ကယ္တို ့ေကာအစံုပါပဲ..။

ေလဆိပ္ကထိုင္ခံုတန္းလ်ားေလးတစ္ေနရာမွာကို

ယ္ထိုင္ရင္းသီခ်င္းေတြနားေထာင္ေနမိတယ္..။

ေနာက္နာရီ၀က္ဆိုလ်င္ကိုယ္၀င္၇ေတာ့မည္…။

 

……ပ်ိဳးခင္း…။

 

….ပ်ိဳးခင္း..။

 

ဟဟဟ..ကိုယ့္ဆီေျပးလာတဲ့တိုးတိုးနဲ ့ကိုေ၀ယံ့

ကိုျကည့္ရင္းလွည့္ျပလိုက္တယ္..။

 

…..ေစာရီးပ်ိဳးခင္း..ကြ်န္ေတာ္တို ့ေနာက္က်သြားတ

ယ္..။

 

….ေနာက္မက်ပါဘူးဟာ..။ငါတမင္သက္သက္မင္း

တို နစ္ေယာက္ကိုေစာေခၚလုိက္တာ..။ဟဟဟ..

ကဲ…ငါဟိုေရာက္ရင္ေန ့တိုင္းဖုန္းဆက္မွာေနာ..။

ျပီးေတာ့ vzo လဲေန ့တိုင္းခ်က္မွာ…။

 

…..အင္းပါ…ေျပာတာပဲ..။

 

…..ပ်ိဳးခင္း..။ေရာ့..ဒါကြ်န္ေတာ့္ရဲ့လက္ေဆာင္ပါ..။

 

ကိုေ၀ယံကပါဆယ္ထုပ္ထားျပီးသားအထုပ္ကိုကို

ယ့္ကိုလွမ္းေပးလိုက္တယ္ေလ။ဒါကေနာက္ဆံုး

ခြဲခြာျခင္းမွမဟုတ္ပဲ…ဘာလို ့မ်က္နာေတြမေကာင္း

ျကတာလဲ..။

 

ျကည့္..တိုးတုိးကခုနကပဲစကားေတြေျပာျပီးရယ္ေန

တာခုငိုမဲ့မဲ့နဲ ့..။သြားရမယ့္လူကေျဖာင့္ေျဖာင့္မသြား

ရဘူး…။

 

……ကိုေ၀ယံ…ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..။

 

….ရပါတယ္။ဟိုေရာက္ရင္သာအဆက္အသြယ္

မျဖတ္ခဲ့နဲ့ ေနာ..။ပ်ိဳးခင္းကိုအျမဲေစာင့္ေနပါ့မယ္။

ဟုတ္ျပီလား..။

 

……ဟုတ္ကဲ့…။

 

အန္တီခ်ိဳလွမ္းေခၚလို ့ကိုယ္သြားေတာ့ခနေန၇င္

၀င္၇ေတာ့မွာတဲ့..။

 

ဒီခရီးမွာကိုယ္ဘယ္ေလာက္ျကာမွာလဲ..ဘယ္ေတာ့

ေလာက္ျပန္ေရာက္မွာလဲကိုယ္မသိပါ..။ကံျကမာ

ကသာလ်င္ကိုယ့္ဘ၀ကိုပံုေဖာ္ေတာ့မည္..။

 

ကိုယ့္မ်က္လံုးေတြတစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုရွာေန

တာလား..။သတိေတြထားရင္းကပင္ဘာလို ့မ်ား

တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုရွာေနသလိုျဖစ္ေနပါ

လိမ့္…။

 

ဒီတစ္ခါကိုယ္ထြက္သြားတာနင့္သူနင့္ဆံုဖို ့

ဆိုတာမျဖစ္နုိင္ေတာ့ဘူးေလ..။ေနာက္ဆံုး

အျကိမ္အေနနဲ ့ေတာ့ကိုယ္သြားမယ္ဆိုတာ

သူသိရင္သူလာသင့္ပါတယ္..။

 

ကိုယ့္မွာေတာ့ေမ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ ့သူ ့ကိုနွဳတ္

ဆက္သြားခ်င္ခဲ့တာ…။

 

ဘယ္ေပ်ာက္လို ့ဘယ္ေရာက္မွန္းေတာင္ကိုယ္

မသိတဲ့လူတစ္ေယာက္ကိုကိုယ့္ရဲ့မသိစိတ္က

ေမ်ာ္လင့္ေနမိတယ္…။

 

တကယ္လို ့မ်ားကိုယ့္ကိုမသြားပါနဲ့လို ့ေျပး

ဖက္ျပီးတားျမစ္ရင္ေကာကိုယ္သူနဲ ့အတူက်န္

ေနရစ္ခဲ့မွာလား…။

 

အိုး..ဒါကစိတ္ကူးယဥ္ခ်င္းသက္သက္ပဲ။ကိုယ္၀င္

သြားတဲ့ထိမွန္ခ်ပ္ကေနေက်ာ္ျပီးကိုယ္လိုက္ရွာ

ပါေသးသည္..။သူမွမရွိပဲ…။

 

တြဲလဲခိုေနတဲ့မ်က္ရည္စက္မ်ားကိုကိုယ္ေအာက္

သို ့မက်ေအာင္ထိန္းထားနုိင္စြမ္းမရွိေတာ့ျပီ..။

 

သူမလာဘူး..။ကိုယ့္ကိုနွုတ္ဆက္ဖို ့ေတာင္သူေရာ

က္ေအာင္မလာဘူး..။စက္ေလွကားစီးရင္းကိုယ္

အေ၀းကေနလွမ္းျကည့္ပါတယ္..။

 

အမွန္တရားတစ္ခုပါပဲ..သူတကယ္ကိုေရာက္မလာ

တာပါ..။

 

သူ ့ဘက္ကေတာင္ဒီေလာက္ေနနုိင္ေသးရင္ကိုယ့္

ဘက္ကဘာျဖစ္လို ့မသြားနိုင္ရမွာလဲ..မသြားရက္

ရမွာလဲ..မျဖစ္သင့္ပါဘူး..။နာက်င္ေနတဲ့ရင္ဘတ္

ကိုဆုပ္ကိုင္ထားရင္းကိုယ္အလြမ္းကိုနာတာေတြနဲ ့

ဖံုးလြမ္းလုိက္သည္။

 

သြားစမ္းပါ..ဒီမ်က္ရည္…။

ကိုယ့္ထက္သတ္တိမရွိတဲ့လူတစ္ေယာက္ကိုေမ်ာ္

လင့္စရာမလိုေတာ့ပါဘူး။

ဘ၀အတြက္တက္လွမ္းဖို ့ဒီေလွကားထစ္ေတြထဲ

မွာနာက်င္စရာေတြကိုယ္ထားခဲ့မွျဖစ္မည္..။

ကိုယ့္အတြက္လွပတဲ့အနာဂတ္တစ္ခုေစာင့္ျကိုေန

တယ္ေလ..။

 

ဒါေပမယ့္…ဘယ္ဘက္ရင္အံုကေတာ့ဟာတာတာ

နင့္….။

 

ကိုယ္ထိုင္ရမယ့္ေနရာတြင္ေအးေအးေဆးေဆးထုိင္

ရင္မ်က္စိစံုမွိတ္ထားလုိက္မိတယ္..။ကိုယ့္စိတ္ေတြ

ကိုစုစည္းနုိင္ျခင္းရယ္ပါ..။အခ်စ္ရဲ့စက္ကြင္းမွာကို

ယ္ရုန္းထြက္နုိင္ဖို ့လိုအပ္သည္ေလ။

 

ေကာင္းကင္တစ္ခြင္ကတိတ္တိုက္မ်ားစြာကိုေက်ာ္

ျဖတ္ေမာင္းနင္လာတဲ့ကိုယ္စီးလာတဲ့ေလယဥ္ျကီး

လဲခုဆိုျမန္မာျပည္နင့္ေ၀းရာကိုေရာက္လာခဲ့ျပီ။

ခုေတာ့လက္ေတြ ့ကိုယံုျကည္ရေတာ့မည္…။စိတ္

ကူးယဥ္ျပီးကိုယ္အသက္ရွင္လုိ ့မရေတာ့..။

 

ကိုယ္နလံုးခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ျကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္

ေအာင္ျကိုးစားမယ္။လူသားတိုင္းရဲ့နလံုးသားေတြ

ကိုကိုယ္ကယ္တင္မယ္..။စကန့္တုိင္းရဲ့ခုန္ေနတဲ့

နလံုးသားေတြကိုကိုယ္စည္းခ်က္က်က်ျဖစ္ေနဖို ့

ကုသေပးမယ့္ဆရာ၀န္ျကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေစရ

မယ္..။

 

ကိုယ့္လိုနာက်င္တဲ့နလံုးသားအစံုကိုကုသဖို ့အ

တြက္ကိုယ္နလံုးခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ျဖစ္မွျဖစ္မည္..။

ကိုယ့္နားထဲမွာအျမဲတမ္းနလံုးသားေတြစည္း

ခ်က္က်က်ခုန္သံကိုျကားရမည္..။

 

ဘယ္သူ ့နလံုးသားကိုမွကိုယ္အခုန္မရပ္ေစခဲ့

ပါ..။ဟုတ္တယ္…ကိုယ္နလံုးခြဲစိတ္ဆရာ၀န္

ျကီးျဖစ္ေအာင္ျကိုးစားမယ္..ဒါဘ၀ရဲ့ဆံုးျဖတ္

ခ်က္ရည္မွန္းခ်က္ေတြပဲ..။

 

……..ညီ…။

 

အေတြးေတြပင္ရပ္တန္ ့သြားမတတ္ေလာက္

ေအာင္ကိုယ့္ကိုတစ္စံုတစ္ေယာက္ကေခၚေန

သံကိုျကားလုိက္ရတယ္..။

 

မျဖစ္နုိင္ပါဘူး…ဘာလို ့မ်ားကိုယ့္စိတ္ေတြခုထိ

ထိန္းခ်ဳပ္လို့ရပါလိမ့္..။ျမန္မာျပည္ျကီးနင့္ကိုယ္

ေ၀းကြာခဲ့ျပီပဲ..။ကိုယ့္နားထဲမွာပဲ့တင္ထပ္ေနတဲ့

ဒီေခၚသံေတြကိုဦးေနာက္ကေနဆြဲထုတ္မွျဖစ္

မည္..။

 

…..ညီ…။

 

ဘုရား..ဘုရား..။

ေနာက္တစ္ျကိမ္ေခၚေနျခင္းျဖစ္သည္..။

ဒီတစ္ခါေတာ့စိတ္ကူးယဥ္ျပီးပဲ့တင္ထပ္လာတဲ့

အသံမဟုတ္ေတာ့..။ေဘးဘီကိုလွည့္ျကည့္ဖို ့

အားတင္းလုိက္တဲ့အခါမွာေတာ့..။

 

ဟင္….။

ကိုခ်မ္းေျမ့..။

ကိုယ့္ေဘးမွာအေနြးထည္ထူထူ၀တ္ျပီးေခါင္းစြပ္ပါ

စြပ္ထားတဲ့တစ္ေယာက္ကကိုခ်မ္းေျမ့ျဖစ္ေနတယ္။

မယံုျကည္နုိင္တဲ့ဒီျမင္ကြင္းကိုကိုယ္ထပ္တလဲလဲ

ေသေသခ်ာခ်ာျကည့္မိသည္..။

 

……ညီ…။

 

….ကိုခ်မ္းေျမ့..ဘယ္လို..ဘယ္လုိလုပ္ျပီးဒီေပၚ

ေရာက္ေနတာလဲ..။

 

ကိုယ့္စိတ္ေတြခ်က္ခ်င္းလွဳပ္ရွားသြားသည္..။

ထိန္းခ်ဳပ္လုိ ့မရေတာ့ေလာက္ေအာင္နလံုးခုန္

သံကဘာလို ့မ်ားျမန္ဆန္ေနပါလိမ့္..။

 

……အဲေလာက္လဲအံ့ေအာမေနနဲ့ေလ..။ညီနဲ ့အတူ

အေမရိကားကိုသြားမလို ့လုိက္လာတာေလ..။

 

……ဟင္…တကယ္ေျပာေနတာလား..။

 

…..အင္းတကယ္ေပါ့..။ဘာလုို ့လဲမယံုလို ့လား..

ညီနဲ ့မခြဲနုိင္လို ့..ျပီးေတာ့ညီ့ကိုသိပ္ခ်စ္လို ့လိုက္

လာတာ…။

 

……ဘယ္လိုကေနဘယ္လုိသိျပီးေရာက္ေနတာလဲ

 

……ေအာ…။ျပီးခဲ့တဲ့ေက်ာင္းပ်က္ခဲ့တုန္းကကိုယ္

နယ္ကိုျပန္သြားတာေလ…။ေမေမထားခဲ့တဲ့အေမြ

အျဖစ္လယ္ေတြရွိတယ္။အဲဒါေတြအကုန္လံုးကို

ေရာင္းခဲ့တယ္..။အဲဒီထဲကရတဲ့ပိုက္ဆံနဲ ့ညီ့ေနာက္

ကိုကိုယ္လိုက္လာခဲ့တာ…။ျပီးေတာ့ရိုးသားတဲ့နလံုး

သားတစ္စံုကိုလဲေပးခ်င္လို ့….သစ္စာရွိတဲ့အခ်စ္

ေတြကိုလဲသိေစခ်င္လို ့…။နားလည္တတ္တဲ့စိတ္

ရွိတယ္ဆိုတာကိုလဲ သက္ေသျပခ်င္လို ့…။

ဟုတ္ျပီလား..။

 

…….အစ္ကိုတကယ္ေျပာေနတာလား..။

 

…..တကယ္ေပါ့…။ဘာလဲဒီထိေတာင္လိုက္လာမွ

ေတာ့မယံုဘူးလား..။

 

….ယံုပါတယ္..။တစ္သက္လံုးအတူတူေနနုိင္လို ့

လား…။ျပီးေတာ့အစ္ကိုေပးခဲ့တဲ့ဒဏ္ရာေတြကို

ကလဲ့စားေခ်ဖို ့က်န္ေသးတယ္..။ဒါေျကာင့္

ဆယ္နစ္အတြင္းမွာကြ်န္ေတာ့္ကိုအလိုလိုက္နုိင္

ရဲ့လား..။

 

…..ဆယ္နစ္ကနဲတာေပါ့..တစ္ဘ၀လံုးကိုအလို

လိုက္မွာ…။

 

……..ေျပာတာပဲ..။

 

….ဘာလဲ..သက္ေသျပရမွာလား..။ဒါျမန္မာျပည္

မဟုတ္ဘူးေနာ…။ျမန္မာျပည္ရဲ့အျပင္ဘက္ကို

ေရာက္ေနျပီ…။ကိုယ္မလုပ္ရဲတာမရွိဘူး…။

 

….အမယ္..အသံေကာင္းဟစ္လုိ ့သတ္တိမရွိတဲ့

လူကမ်ား..။

 

ကိုယ္ကရြဲ ့ေျပာလုိက္တာပါ..။အစ္ကုိကတကယ္

ျကီးကိုယ့္နွဳတ္ခမ္းကိုစုပ္သပ္လုိက္တာ…ဘုရား

ဘုရား…မရွက္ေပမယ့္နည္းနည္းေတာ့ထူးဆန္း

သား..။

 

အရင္ကေအးစက္ေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ကဘာလုိ ့

မ်ားဒီေလာက္ပူေနြးသြားတာလဲ..။

 

….အခ်စ္ေျကာင့္ေပါ့…အခ်စ္ေျကာင့္ပူေနြးသြားတာ

ဟုတ္ျပီလား..။လာ..ေနာက္တစ္ခ်က္..

 

 

….အား..ေတာ္ျပီ…။ဟိုမွာျကည့္ေနျကျပိ..။

 

အစ္ကို ့ရဲ့စူထြက္လာတဲ့နွဳတ္ခမ္းအစံုကိုကိုယ္လက္

နင့္ကာထားလုိက္ရသည္..။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ေက်နပ္မွဳတစ္ခု

ထက္ေပ်ာ္ရြင္ရပါသည္..။

 

ကိုယ္လံုး၀မေမ်ာ္လင့္ထားတဲ့သတ္တိေတြသူ ့မွာ

ေတြ ့ေနရတယ္..။ကိုယ့္ေလာက္ျပည့္စံုေပ်ာ္ရြင္ရ

တဲ့လူေကာရွိနုိင္ပါဦးမလား..။

 

ဟုတ္တယ္..ဒီေလာကမွာကိုယ္အေပ်ာ္ရြင္ဆံုးလူ

သားတစ္ေယာက္ပဲ…။

 

……ညီ..။တစ္ခုေတာ့ကိုယ့္မွာခ်ိဳ ့ယြင္းခ်က္ရွိေန

တာကိုခြင့္လြတ္ေပးေနာ..။

 

….ဘာမ်ားလဲ..။

 

….စည္းစိမ္ခ်မ္းသာျခင္းေပါ့..။

 

ကိုယ္ေက်နပ္စြာျပံဳးရင္းအစ္ကို ့ဆံပင္ကိုပြတ္သပ္

လိုက္တယ္..။

 

…..စည္းစိမ္ဆိုတာအခ်ိန္မေရြးျကိုးစားရွာေဖြလို ့

ရတယ္အစ္ကို.။စည္းစိမ္နဲ ့လဲလို ့မရတဲ့အခ်စ္.

နလံုးသား.ရိုးသားမွဳ…နားလည္မွဳ..သစ္စာရွိမွု

ေတြကြ်န္ေတာ္ရေနျပီပဲ..က်န္တာဘာလိုေသး

လဲ..။

 

….ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ညီရယ္..။

 

ျကည့္….ေက်းဇူးတင္တာနဲ့ပဲနွုတ္ခမ္းကစူထြက္

ခ်င္လာျပီ….။မနည္းတားထား၇တယ္..။

စိတ္ကူေတြကိုဖလွယ္ရင္းကိုယ္တို ့နစ္ေယာက္

ခုေတာ့နလံုးသားခ်င္းထပ္တူညီခဲ့ျကျပီ။

 

ဒီလုိတိမ္တိုက္ျကားမွာပ်ံသန္းေနရသည္ကိုက

ရင္ခုန္ျကည္နူးစရာထက္..ဆံုးစည္းရာအမွတ္

တရေလးေပါ့..။

 

ေလယဥ္ကေခၚေဆာင္ရာဆီကိုစိတ္သစ္အား

သစ္နဲ့ သူ ့လက္ကိုဆုပ္ကိုင္ထားရင္းလုိက္

ခဲ့မွာ…။

 

ဘ၀ရဲ့ခက္ခဲျကမ္းတမ္းမွဳေတြကိုရင္ဆုိင္ဖို ့ကိုယ္

မေျကာက္ဘူး…။

ကိုယ္ေမာပန္းရင္ကိုယ့္လက္ကိုဆုပ္ကိုင္ေပးမယ့္

သူရွိေနျပီပဲ…။

 

ေနြးေထြးတဲ့လက္တစ္စံုကကိုယ့္အတြက္ေတာ့

အားမာန္သစ္ေပါ့..။

တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ျမန္မာျပည္ကိုယ္တို ့နစ္ေယာက္ျပန္

လာမွာပါ…။အခ်ိန္အတိအက်တစ္ခုကိုေတာ့

ကိုယ္မသိသလို…သူလဲမသိဘူးေပါ့..။

 

ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ကိုယ္တို ့နစ္ေယာက္ထဲ

ေတာ့ျပန္မလာေတာ့ဘူး..။ကိုယ္တို ့လက္အစံုက

တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ့လက္ကိုဆုပ္ကိုင္ထားရင္းျပန္

လာမွာျဖစ္သည္..။

 

တစ္စံုတစ္ေယာက္ဆိုတာကကိုယ္တို ့ရဲ့ျကိုးစား

မွဳနင့္နစ္ဦးသေဘာတူေမြးစားယူမယ့္ကေလးတစ္

ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္..ဒါမွမဟုတ္တစ္စံုတစ္

ေယာက္ရဲ့ဖန္ျပြန္သေနြသားျဖစ္ခ်င္လဲျဖစ္မည္..။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကိုယ္တို ့နစ္ေယာက္ကိုခ်ည္ေနာင္

ထားနုိင္ဖို ့ကအေရးျကီးဆံုးပင္..။

 

ဒါဆိုကိုယ့္ဘ၀မွာျပီးျပည့္စံုျခင္းေတြသာလြမ္းမိုး

ထားမွာေသခ်ာေနျပီေလ..။