Jun 21st

ေပက်င္း အခ်စ္ဇာတ္လမ္း (၂၈)

By ဇာနည္

က်ေနာ္တို့ လန္ယီြရဲ့ တိုက္ခန္းကိုေရာက္ျပီးတဲ့ေနာက္ က်ေနာ္ လန္ယီြရဲ့ ရင္ခြင္ထဲ တိုးဝင္ျပီး လဲွေနတဲ့အခိုက္ သူက က်ေနာ့ကို ျကည့္ရင္း မျကာမျကာ နမ္းတယ္။

‘ငါ အခုတေခါက္ တအားျကီး ေျပာင္းလဲသြားလား။’ က်ေနာ္ အခု်ပ္က လြတ္လာတဲ့ေနာက္ အသြင္အျပင္ကို ေျပာတာပါ။

‘သိပ္မေျပာင္းပါဘူး။ နည္းနည္း ပိန္သြားတာပဲရိွတယ္။’

‘ငါက မင္း ငါ့ကို ေမ့သြားျပီ ေအာင့္ေမ့ေနတာ။’

‘က်ေနာ္က အကို့ကို အရမ္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနမွာ စိုးတာ။ ဖက္စ္ကိစ0x081စတုန္းက က်ေနာ္ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတာေတြကို ေတြးမိျပီး အကို့အတြက္ စိတ္ေတြပူေနတာ။’

က်ေနာ္လဲွရာက ထျပီး သူ့ကို သိုင္းဖက္လိုက္တယ္။ သူ့ကို အေသအခ်ာျကည့္မိမွ လန္ယီြဟာ က်ေနာ္ ေတြ့စကနဲ့ မတူေတာ့ဘူး အေတာ္ေလး ရင့္က်က္ေနျပီ။ အရင္က သူက်ေနာ့ကို ျကည့္တဲ့အျကည့္မွာ ပူပန္မႈေတြ သံသယေတြ ရိွခဲ့ေပမဲ့ အခုေတာ့ ယံုျကည္မႈ အျပည့္ရိွေနပါျပီ။ ကေနာတို့ ျပန္ေတြ့ျပီးေနာက္ သူနည္းနည္းပိန္သြားတယ္။ က်ေနာ္နဲ့ အတူေနတာ သူ့ကို စိတ္ဒုက0x081ချဖစ္ေစလို့လား။

က်ေနာ္ ေခါင္းငံု့ျပီး သူ့ရဲ့ မ်က္ခံုး၊ မ်က္လံုးနဲ့ နွာတံကို နမ္းလိုက္ျပီး နႈတ္ခမ္းဆီကို တျဖည္းျဖည္း ေရြ့လ်ားသြားတယ္။ သူကလဲ လ်ာနဲ့ တုန့္ျပန္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို့ အရူးအမူး အျပန္အလွန္နမ္းျကတယ္။ က်ေနာ္သူ့ကို ေမာ့ျကည့္ျပီး သူ့ဆံပင္ကို အသာေလး ဖြကစား လိုက္တယ္။

‘မင္းငါ့ကို ေရးေပးတဲ့ စာမွာ ဘာလို့ ‘ယီြ’ လို့ ဆိုင္းထိုးတာလဲ။’ က်ေနာ္ေမးလိုက္တယ္။

သူရယ္သာေနျပီး ျပန္မေျဖဘူး။

‘မင္းက ငါ့ကို အေျကြးဆပ္ရမယ္ဆို ကဲေျပာ ဘယ္လို ဆပ္ရမလဲ။’

‘အကို့ဘာသာ ျကည့္က်က္လုပ္ေပါ့။’ သူရယ္ရင္းေျဖတယ္။

က်ေနာသူ့ကို ျကည့္ေနရင္း သူဘာလို့ က်ေနာ့ကို ခ်စ္တယ္လို့ မေျပာတာလဲ။ က်ေနာ့ နွလံုးသားနဲ့သာ သူ့ရဲ့ အခ်စ္ကို ခံစားရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါနဲ့တင္ လံုေလာက္ပါျပီ။ ခို်ျမိန္တဲ့ စကား အခြန္း တေထာင္ထက္ က်ေနာ့ကို ခံစားမႈ ျဖစ္ေစတယ္။

‘ငါမင္းကို လိုခ်င္တယ္။ တို့ ဒီလိုပဲ တစ္သက္လံုး ေနသြားရေအာင္။ မေကာင္းဘူးလား။’ က်ေနာ္ သူ့မ်က္လံုးကို စိုက္ျကည့္ျပီး ေမးလိုက္တယ္။

သူက အဲလိုပဲ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးရယ္ရင္း ‘က်ေနာ္တို့ အိုစာသြားရင္ေကာ။’ လို့ ေမးတယ္။

‘မင္းငါ့ကို အိုလို့ မလိုခ်င္ေတာ့ဘူး ဆိုတဲ့အထိေပါ့။’

သူရယ္ျမဲရယ္လ်က္ပါ။ က်ေနာ္ နည္းနည္းေတာ့ စိတ္ပ်က္သြားမိတယ္။

က်ေနာ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတာကို သူရိပ္မိသြားတယ္နဲ့ တူတယ္။ သူက်ေနာ့ကို ခ်ည္းကပ္လာျပီး ထပ္နမ္းတယ္။

‘အကိုက မူးယစ္ေဆးလိုပဲ ထိလိုက္ရင္ တစ္သက္ ပ်က္စီးမယ္လို့ သိရက္နဲ့ က်ေနာ္ထိေတြ့ခဲ့တယ္။’ သူရယ္ျပီး ေျပာတယ္။

ဘုရားေရ။ က်ေနာ္တို့ ၂ ေယာက္လံုး တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ တဘက္သားကို မူးယစ္ေဆးလို့ ယူဆျကတယ္။

‘ဒါဆို မင္းေဆးစဲြသြားျပီဆိုေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။’ က်ေနာ္ကလဲ တမင္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးလုပ္ျပီး ေမးလိုက္တယ္။

‘ေနာက္တေခါက္မွ ျဖတ္တာေပါ့။’ သူေျပာတယ္။ သူဘာကို ဆိုလိုတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ နားမလည္ဘူး။

‘ဆိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့ ျဖတ္မယ္လို့ စဉ္းစားထားလဲ။’

‘အကို အိမ္ေထာင္ ထပ္ျပုတဲ့အခါ ဒါမွမဟုတ္ တျခားလူနဲ့ ခ်စ္သြားတဲ့အခါေပါ့။’ သူရယ္ျမဲရယ္လ်က္ အေရးမထားသလိုနဲ့ ေျပာတယ္။

သူရယ္ေနတာကို ျကည့္ရတာ သူေျပာေနတာကို နားေထာင္ရတာ ဘယ္လို ခံစားရမွန္းမသိဘူး။ သူ က်ေနာ့ကို လံုးဝ အယံုျကည္ျကီးမဟုတ္ေပမဲ့ ဘာကိုမွ မမႈဘဲ က်ေနာ့နဲ့ အတူေနျဖစ္တယ္။

‘မင္းဒီနွစ္ ထြက္လို့ ရဦးမွာလား။’ က်ေနာ္ စကားလမ္းေျကာင္း ေျပာင္းလိုက္ျပီး နိုင္ငံျခားထြက္မဲ့ ကိစ0x081စကို ေမးလိုက္တယ္။

‘အေစာကတည္းက မျဖစ္နိုင္ေတာ့ဘူး။’

‘သူေရာ ထြက္သြားျပီလား။’

‘အင္း’

‘ဒါဆို မင္းတို့ ျပတ္သြားျပီေပါ့။’

‘……………’

‘သူ ငါတို့အေျကာင္းကို သိလား။’

‘သူ တစက္ေလးမွ မသိဘူး။ က်ေနာ္ သူ့ကို တခါမွ မေျပာဘူး။’ က်ေနာ္ အံ့အားသင့္သြားတယ္။ နားမလည္ နိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။

‘ဘာလို့လဲ။’

‘က်ေနာ္တို့အေျကာင္း သူမ်ားကို မေျပာခ်င္ဘူး။’

………….

က်ေနာ္ ေနရာမွာပဲ ထိုင္ျပီး ငူငူငိုင္ငိုင္နဲ့ တိတ္ဆိတ္သြားတယ္။

က်ေနာ္တို့ ေတြ့တာ ၇ နွစ္ေက်ာ္သြားျပီ။ သူ က်ေနာ္တို့ရဲ့ သံေယာဇာဉ္ကို အေလးထားတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္သိေပမဲ့ ဒီေလာက္အထိ တန္းတန္းစဲြ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို့ မထင္ထားဘူး။

အဲဒီညက က်ေနာ္တို့ အသားကုန္ ကဲျကတယ္။ လန္ယီြက ဖီးလ္ေတြ အရမ္းတက္ေနျပီး လိင္ေပ်ာ္ရွြင္မႈမွာ မိန္းေမာေနတယ္။ က်ေနာ္လဲ စိတ္အရမ္းလာေပမဲ့ က်ေနာ့ရင္ခြင္ထဲ သူအရည္ေပ်ာ္သြားမွာ စိုးရိမ္လို့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိနဲ့ လုပ္ျဖစ္တယ္။ ျပီးေတာ့ တစ္ညလံုး က်ေနာ္ အိပ္လို့ မေပ်ာ္ဘူး။ သူကေတာ့ က်ေနာ့ေဘးမွာ ကေလးေလးတစ္ေယာက္လို နွစ္နွစ္ခို်က္ခို်က္ အိပ္ေမာက်လို့ ေနတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ က်ေနာ့ဘဝ၊ အလုပ္၊ အေမနဲ့ အခု်ပ္ထဲက အခိ်န္ကာလေတြကို ျပန္ေျပာင္း စဉ္းစားေနမိတယ္။ လန္ယီြသာ ဒီလိုဘဝကို မျငီးေငြ့ဘူးဆိုရင္ က်ေနာက သူ့ကို တစ္သက္လံုး ေစာင့္ေရွာက္သြားမယ္လို့ စိတ္ပိုင္းျဖတ္လိုက္တယ္။

မနက္က်ေတာ့ က်ေနာ္တို့ ကိုယ့္ကိစ0x081စနဲ့ကိုယ္ အလုပ္ရႈပ္လို့ ေနတယ္။ က်ေနာ္ လန္ယီြကို အလုပ္ပို့ျပီးေနာက္ ကုမ0x081ပဏီသြားျပီး စာရင္းေတြ အျပတ္ရွင္းရတယ္။ က်ေနာ္က အလုပ္စေထာင္တဲ့ အေျခအေနကို ျပန္ေရာက္သြားတယ္။ ပင္ပန္းေပမဲ့ အခိ်န္ေတြ အဓိပ0x081ပာယ္ ရိွရိွ အသံုးခ်ျဖစ္တယ္။ လုပ္ငန္းအတြက္ ေငြလွည့္ဖို့လိုတာနဲ့ ဟိုတယ္က ေရရည္ငွားထားတဲ့ အခန္းကိုျပန္အပ္လိုက္ျပီး ယာယီအိမ္ယာနဲ့ အားကစားရြာက တိုက္ေတြကိုလဲ ေရာင္းလိုက္တယ္။ အေမ့ဆီ တခါတေလ ျပန္ျဖစ္တာကလဲြျပီး လန္ယီြရဲ့ တိုက္ခန္းမွာပဲ အေနမ်ားတယ္။ က်ေနာ္က စီးပြားပ်က္လို့ သူ့ဆီလာခိုလံႈတာလို့ ေနာက္ေျပာေလ့ရိွတယ္။

သူကလဲ အလုပ္အမ်ားသား။ သူကလဲ အလုပ္ျကိုးစားတာမို့ အလုပ္ရွင္က သူ့ကိုလခတိုးေပးတဲ့ေန့ က်ေနာ္တို့ စားေသာက္ဆိုင္သြားျပီး စားေသာက္ျဖစ္တယ္။ လန္ယီြက အတိတ္အေျကာင္း မေျပာသလို အနာဂတ္အေရးကိုလဲ မေျပာတတ္ဘူး။ သူက အနာဂတ္ကို မယံုဘူးတဲ့။ က်ေနာ္တို့ ဒီလို ဘဝကို ျကည္နူးတယ္ ေက်နပ္တယ္။

တစ္ေန့ က်ေနာ္ သူ့ရံုးနဲ့ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ေစာင့္ေနတုန္း သူနဲ့ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေျပာဆိုျပီး အတူထြက္လာတာကို ေတြ့ရတယ္။ လန္ယီြ က်ေနာ့ကားေပၚ တက္လာေတာ့ က်ေနာ္သူ့ကို ေနာက္လိုက္တယ္။

‘မင္းကေတာ့ အပိုင္ပဲ။ ဒီေလာက္ေခ်ာတဲ့ ေကာင္မေလးနဲ့ တတဲြတဲြပဲေပါ့။’

‘သူကပဲ က်ေနာ့ကို လာကပ္ေနတာ။’

‘သူမ်ားကေတာင္ ေရလာေျမာင္းေပး လုပ္ေနျပီ မင္းကဘာ အိုက္တင္ခံေနတာလဲ။’

သူ က်ေနာ့ကို မ်က္ေမွာင္ကုတ္ျကည့္ရင္း ‘သူမ်ားကို ဒုက0x081ခေပးရာ ေရာက္သြားမွာေပါ့။’

က်ေနာ္ စကားမွား သြားတယ္ဆိုတာ သိလိုက္ျပီး ‘ေနာက္တာပါကြာ။ ငါက မင္းအဲဒီေကာင္မေလးကို ျကိုက္ေနတယ္ ေအာင့္ေမ့ေနတာ။’ လို့ေျပာျပီး စကားေလွ်ာလိုက္တယ္။

‘က်ေနာ္ မိန္းကေလးေတြကို ျကိုက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီတသက္ အိမ္ေထာင္ျပုမွာလဲ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တို့အျကား တခို့်က အိမ္ေထာင္ျပုတာကို က်ေနာ္ နားမလည္နိုင္ဘူး။ အဓိပ0x081ပာယ္မွ မရိွတာ။ လူ့က်င့္ဝတ္နဲ့လဲ မညီဘူး။’

‘ဟဲ ဟဲ ’ က်ေနာ္ စိတ္မလံုဘဲ ရယ္လိုက္မိတယ္။
Oct 22nd

အမိႈက္ေတြအမ်ားႀကီးပါတဲ့ အမိႈက္ပံုးတစ္ပံုး

By Eros

တစ္ေန႔မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔ထဲကေန အင္းစိန္ကို တကၠစီကားေလး တစ္စီးငွားၿပီး ျပန္လာခဲ့ ပါတယ္။ တကၠစီကားသမားက စိတ္မရွည္တဲ့အတြက္ လမ္းခုလတ္မွာ ကားတိုက္ဖို႔ သံုးခါႀကံဳခဲ့ရပါတယ္။ သံုးခါစလံုး တစ္ဘက္ကားသမားေတြက မွားတာမဟုတ္ဘဲ ကြ်န္ေတာ္စီးလာတဲ့ ကားသမားကဘဲ ဒိုင္ခံ မွားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပထမတစ္ခါကေတာ့ မီးပိြဳင့္ မီးနီခါနီးကို အတင္းလုျဖတ္ၿပီး ေမာင္းတဲ့အတြက္ တစ္ဖက္ကလာတဲ့ ကားနဲ႔ ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ တိုက္မလို ျဖစ္သြားတာပါ။ ဒုတိယတစ္ခါကေတာ့ ကားလမ္း ျပင္ေနတဲ့ လမ္းေဘးက ျမဴနီစီပယ္ အလုပ္သမားေတြကို တိုက္မိမလို ျဖစ္သြားတာပါ။

 တတိယနဲ႔ေနာက္ဆံုးတစ္ခါကေတာ့ ေရွ႔ကသြားေနတဲ့ ဆိုကၠားကို တိုက္မိမလို ျဖစ္သြားတာပါ။ လီဗာကို တအားဖိနင္းလိုက္၊ ဘရိတ္ကို ေဆာင့္နင္းလိုက္နဲ႔ စိတ္မရွည္စြာ ဆဲဆိုႀကိမ္းေမာင္း ျမည္တြန္ေတာက္တီးၿပီး ေမာင္းေနတဲ့ ကားသမားရဲ့ကားကို စီးၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ရင္တမမနဲ႔ လုိက္ခဲ့ရပါတယ္။

 ေနာက္တစ္ေန႔မွာလဲ ႏိုင္ငံျခားက ျပန္လာမဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို သြားႀကိဳဖို႔ ေလဆိပ္ကို အျခားတကၠစီကားေလး တစ္စီးငွားၿပီး ကြ်န္ေတာ္ သြားခဲ့ပါတယ္။ ေလဆိပ္ထဲအ၀င္ လမ္းေၾကာင္းေလး အတိုင္း ကားေမာင္း၀င္လာေနတံုးမွာ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ကားပါကင္မွာ ရပ္ထားတဲ့ ကားတစ္စီးက စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကားေရွ႔ကို ျဖတ္ထြက္လိုက္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ တကၠစီဒရိုင္ဘာက ကားဘရိတ္ကို ေဆာင့္နင္းၿပီး ကားကို ဘယ္ဘက္ေကြ႔ခ်လိုက္တာမို႔ ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ ၀င္လာတဲ့ ကားနဲ႔ မတိုက္မိဘဲ ပြတ္ကာ သီကာေလး လြတ္ထြက္သြားပါတယ္။

 လမ္းေၾကာင္းမွားၿပီး စည္းကမ္းမဲ့ ေမာင္းတဲ့ တစ္ဘက္ကားသမားက ကားထဲကေန ေခါင္းအျပင္ထြက္ၿပီး ကြ်န္ေတာ့္ကား ဒရိုင္ဘာကို နင္ဘဲငဆ ေအာ္ဆဲပါတယ္။ လက္ဟန္အမူအယာေတြနဲ႔လဲ ႏိုင္ငံျခားရုပ္ရွင္ကား ထဲက လမ္းသရဲေတြစတိုင္နဲ႔ မိုက္မိုက္ရိုင္းရိုင္းလုပ္ျပပါ

တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ေဒါသျဖစ္သြားေပမဲ့ ကြ်နေတာ့္တကၠစီ ဒရိုင္ဘာက သူမမွားဘဲနဲ႔ (သူမွန္ေနရဲ့သားနဲ႔) ၿပံဳးၿပီး တစ္ဘက္ကားသမားကို ေတာင္းပန္တဲ့အေနနဲ႔ လက္ျပန္ျပေနပါတယ္။

 သူၿပံဳးတာက သေရာ္ၿပံဳး၊ ေလွာင္ၿပံဳး၊ မထိတထိၿပံဳး၊ မခ်ိၿပံဳး၊ အေပၚယံအၿပံဳး မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ့္ကို စိတ္ထဲက ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ေတာင္းပန္တိုးလွ်ိဳးျခင္း၊ ခင္မင္ရင္းႏီွးျခင္း၊ ခြင့္လႊတ္အသနားခံျခင္း ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေတြ ပါေနပါတယ္။

 ကြ်န္ေတာ္ နားမလည္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ မေန႔က စီးလာတဲ့ တကၠစီသမားနဲ႔ တျခားစီပါဘဲ။ ခင္ဗ်ား သူ႔ကို ဘာျဖစ္လို႔ ၿပံဳးျပၿပီး ေတာင္းပန္ေနရတာလဲ။ ခင္ဗ်ား မွားတာမဟုတ္ဘူး။ သူမွားတာေလ။ ဘုရားမလို႔ က်ဳပ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ေဆးရံုမေရာက္တာ။ ဒီလူ ေတာ္ေတာ္ မိုက္ရိုင္းတဲ့လူဘဲ - လို႔ ကြ်န္ေတာ္ ေမးလိုက္မိတဲ့ အထိပါဘဲ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ တကၠစီဒရိုင္ဘာ ျပန္ေျပာတဲ့ စကားက ကြ်န္ေတာ့္ကို သင္ခန္းစာ ေတြ အမ်ားႀကီး ေပးသြားပါတယ္။ သူက -

 ဟုတ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လံုး၀ မမွားပါဘူး။ သူမွားတာပါ။ ဘာျဖစ္လို႔ သူမွားရသလဲ ဆိုေတာ့ သူ႔ဆီမွာ အမိႈက္ေတြအမ်ားႀကီးပါတဲ့ အမိႈက္ပံုးတစ္ပံုး ရိွပါတယ္။ အဲဒီအမိႈက္ကို သူက ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီ သြန္ပစ္ခ်င္ ေနတယ္။ လူတစ္ေယာက္ေယာက္က သူ႔အေပၚ အမိႈက္သြန္ပစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူ႔အေပၚက အမိႈက္ကို သူ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔အေပၚ ျပန္သြန္ပစ္ခ်င္ေနတာဗ်။

 ဒီေန႔ ေလာကႀကီးထဲမွာ သူ႔လို အမိႈက္ေတြအမ်ားႀကီး သယ္ပိုးထားတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးရိွပါတယ္။ အမိႈက္ပံုး လူသားေတြ ေပါ့ဗ်ာ။

 အခ်ည္းႏွီးေသာ အရာေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ့ အမိႈက္ပံုး၊ ေဒါသအမိႈက္ပံုး၊ ေလာဘ အမိႈက္ပံုး၊ စိတ္ဓါတ္က်တဲ့ အမိႈက္ပံုး၊ ရန္လိုတဲ့ အမိႈက္ပံုး၊ အျပစ္တင္လိုတဲ့ အမိႈက္ပံုး စတဲ့ စတဲ့ အမိႈက္ေတြေပါ့ဗ်ာ။ ဒီေတာ့ ဒီလူေတြက အဲဒီ အမိႈက္ေတြကို လႊင့္ပစ္ခ်င္ေနၾကတယ္။ လႊင့္ပစ္ဖို႔ေနရာ လိုက္ရွာေနၾကတယ္။

 ခုနကလူကလဲ သူ႔ရဲ့ ေဒါသအမိႈက္ႀကီးကိုပစ္ဖို႔ ေနရာရွာတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ေတြ႔သြားလို႔ လိုက္ပစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႔ရဲ့ အမိႈက္ကို ကြ်န္ေတာ္မယူပါဘူး။ ၿပံဳးၿပံဳးေလး တံု႔ျပန္လိုက္ပါတယ္။ သူ႔အမိႈက္က သူ႔ေခါင္းေပၚ ျပန္က်သြားပါတယ္။ သူဆဲသလိုသာ ကြ်န္ေတာ္ျပန္ဆဲလိုက္ရင္၊ သူမိုက္ရိုင္းသလိုသာ ကြ်န္ေတာ္ ျပန္မိုက္ရိုင္းလုိက္ရင္ သူ႔အမိႈက္က ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းေပၚ ေရာက္လာမွာ။

 အဲဒီအခါက်ရင္ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း ေခါင္းေပၚေရာက္လာတဲ့ အဲဒီအမိႈက္ကို တစ္ေနရာရာမွာ ပစ္ဖို႔ေနရာ လိုက္ရွာမိလိမ့္မယ္။ ကားသမား အခ်င္းခ်င္းအေပၚ။ ခရီးသည္အေပၚ၊ ကားပိုင္ရွင္အေပၚ အမိႈက္ျပန္ပစ္ခ်င္ ပစ္မိလိမ့္မယ္။

 ေနာက္ဆံုး ဘယ္သူ႔အေပၚမွာမွ ပစ္စရာေနရာရွာမေတြ႔ရင္ အဲဒီအမိႈက္က အိမ္အထိပါလာၿပီး အိမ္က ဇနီး၊ သားသမီး၊ ညီအစ္ကို၊ ေမာင္ႏွမေတြ အေပၚ ပစ္ပံုခ်မိလိမ့္မယ္။

 အခုေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဘာအမိႈက္မွ မယူမိခဲ့လို႔ ဘာအမိႈက္မွာ ပစ္စရာမရိွဘူးဗ် တဲ့။ ဘ၀ဆိုတာ တိုတုိေလးပါ။ ခင္ဗ်ားအေပၚ ေကာင္းတဲ့သူေတြကို ခ်စ္ပါ။ မေကာင္းတဲ့သူေတြ အတြက္ ေကာင္းလာေအာင္ ဆုေတာင္းေပးပါ။

 (၀န္ခံခ်က္။ ။ ကိုယ္ေတြ႔ျဖစ္ရပ္မွန္ သက္ေသခံခ်က္ႏွင့္ The Law of the Garbage Truck အားဆီးေလ်ာ္ေအာင္ ျမန္မာဘာသာသို႔ ျပန္ဆုိကာ ေရာစပ္ေရးသားထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။)

ကြ်န္ေတာ္၏ ျဖည့္စြက္ခ်က္ -

 အခါတစ္ပါးတြင္ ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ ဆြမ္းခံထြက္ရာ ပုဏၰားတစ္ဦး၏ အိမ္ေရွ႔အေရာက္ ပုဏၰားက ဆြမ္းေလာင္းရမည့္အစား ျမတ္စြာဘုရားကို ဆဲဆိုလႊတ္ပါသည္။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားက ၿပံဳးလွ်က္ ခံယူေတာ္မူပါသည္။ ထိုအခါ ပုဏၰားက ျမတ္စြာဘုရားကို ရွင္ႀကီးေဂါတမ၊ ငါ သည္ေလာက္ ဆဲဆိုေနတာေတာင္ နင္ဘယ္လိုမွ မေနဘူးလား။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ ဟု ေမးပါသည္။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားက သင္ပုဏၰားႀကီး၊ သင္ဆြမ္းေလာင္းတဲ့အခါ ငါမခံယူရင္ သင့္ဆြမ္းေတြ ဘယ္ေရာက္သြားမလဲ။

 အို၊ ရဟန္းႀကီး။ ဘယ္မွမေရာက္၊ ငါ့ဆီမွာဘဲ က်န္ေနမွာေပါ့။

ေအး၊ ပုဏၰားႀကီး။ ခုလဲ သင္ေပးတဲ့ ဆဲဆိုမႈေတြကို ငါမခံယူသျဖင့္ အဲသည္ဆဲဆိုမႈေတြဟာ ငါ့ဆီမေရာက္၊ သင့္ဆီမွာဘဲ က်န္ေနရစ္တယ္ - ဟု မိန္႔ၾကားပါသည္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ သူတစ္ပါးတို႔ အမိႈက္ေလာင္းရာ အမိႈက္ပံုးႀကီးမ်ား ျဖစ္မေနေစရန္ ႀကိဳးစားၾကပါစို႔။

 

ေရးသားသူ Myo Zin Tun

Feb 17th

ဆက္သြယ္ေရး ၀န္ႀကီးဌာန၏ မရိုးသားမႈ

By vampire reader (စာဖတ္သရဲ)
ဒီကိစၥ ေတာ္ေတာ္ မျဖစ္သင့္တဲ့ကိစၥ...။

မေန႔က သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ေျပာျပမွ သိရတာ။ အရင္က ၾကားေတာ့ၾကားမိသား။
ေသခ်ာမသိဘူး။ မေန႔ကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ေျပာရုံတင္မဟုတ္ဘဲ လက္ေတြ႔
လုပ္ျပလိုက္တာဆိုေတာ့ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိလိုက္ရတယ္။ ဟုတ္တယ္။ ဒီကိစၥ
ေတာ္ေတာ္ မျဖစ္သင့္တဲ့ကိစၥ။ ဘယ့္ႏွယ္....သံုးလာတာ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၾကာမွ
သိရတယ္လို႔။ ကြ်န္ေတာ္တင္လားဆိုေတာ့...ဘယ္ဟု
တ္မလဲ လူေပါင္း
ေလးသိန္း၀န္းက်င္ေလာက္ ခံေနရတာ။

ဖုန္း Miss Call ေပးတာ (သို႔) ျဖစ္သြားတာကို ဖုန္းထဲက
ေငြျဖတ္သြားတယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ ဘယ္မွာမွ မၾကားဖူးပါဘူးဗ်ာ။
လူႀကီးမင္းတို႔ေရာ ၾကားဖူးၾကပါသလား။ ေအာ္.. ေျပာရဦးမယ္။ Miss Call အတြက္
ဖုန္းထဲက ေလ်ာ့သြားတဲ့ေငြ (တနည္းအားျဖင့္) ျပည္သူကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း
ေၾကာျငာေပးမထားပါဘဲနဲ႔ မရိုးမသား အျဖတ္ခံလိုက္ရတဲ့ ပမာဏကလည္း Miss Call
တခါျဖစ္ရင္ က်ပ္ေငြ ၃၀၀ တဲ့ဗ်ာ။

ကဲ... ၾကားလို႔မွ ေကာင္းၾကေသးရဲ႔လား အရပ္ကတို႔ေရ....။

ျဖစ္ပံုက ဒီလိုဗ်....

CDMA 73.......... ဖုန္း ကိုင္ေနတဲ့သူေတြ ခံေနၾကရတာေလ။ ဆိုပါစို႔...။
ခင္ဗ်ားရဲ႕ 73...ဖုန္းကေန ေနာက္ 73..... ဖုန္းကို ေခၚလိုက္တယ္။
ဟိုဖုန္းမွာ Miss Call ျဖစ္သြားတယ္(သို႕) တဖက္က ဖုန္းကိုင္တဲ့သူက End
Call ကို ႏွိပ္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားဖုန္းရဲ႕ Balance မွာ ၃၀၀
ေလ်ာ့သြားပါၿပီ။ ခုမွ ထပ္သိရတာက တဖက္က Miss Call ေတြ႕လို႔
ျပန္ေခၚလိုက္ေတာ့ ေလ်ာ့သြားတဲ့ ၃၀၀ ျပန္ေပါင္းေပးတယ္ဗ်။ 73... ဖုန္း
အခ်င္းခ်င္းဘဲ စမ္းၾကည့္ရပါေသးတယ္။ ဖုန္းခကုန္မွာစိုးလို႔ Miss Call ဘဲ
ေပးတဲ့လူေတြက အမ်ားသားကလားဗ်။ စဥ္းစားသာ ၾကည့္ၾကေပေတာ့။

ဆက္သြယ္ေရးက တာ၀န္ရွိ လူႀကီးမင္းမ်ား မသိတာလား။ တမင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ
နဲ႕ ျပည္သူကို ႏွိပ္စက္တာလား။ အဲဒီေလာက္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္
မိုက္ရိုင္းတယ္ဗ်ာ။ ဆန္ေကာေလာက္မွ ေစာက္မနက္တဲ့ သူေတြဘဲ။
ဖုန္းကိုင္ေနတဲ့သူ အမ်ားစုဟာ ကိုယ့္ဖုန္းထဲက ေငြလက္က်န္ကို ခဏခဏ
မစစ္ျဖစ္ၾကဘူးေလ။ စစ္ၾကတဲ့အခါလည္း ေငြလက္က်န္ကိုဘဲ ၾကည့္တာ။ အရင္တႀကိမ္က
လက္က်န္ဘယ္ေလာက္က်န္လို႔ ခုတႀကိမ္ေျပာအၿပီးမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ
ရွိေတာ့တယ္ဆိုတာ သိတဲ့လူက မရွိသေလာက္ပါ။ အဲဒီအခ်က္ကို အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး
ျပည္သူ( ဖုန္းသံုးစြဲသူ)ဆီက အခုလို မရိုးမသားလုပ္တာကိုေတာ့ အေလးအနက္
ရႈံ႕ခ်ပါတယ္။

သက္ဆိုင္ရာ တာ၀န္ရွိလူႀကီးမင္းမ်ားခင္ဗ်ား.
...

ခုေတာ့ သံုးစြဲသူ ျပည္သူမ်ားဘက္ကလည္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္း
သိသြားၿပီဆိုေတာ့ လူႀကီးမင္းမ်ားဖက္မွ တာ၀န္သိစြာျဖင့္ အျမန္ဆံုး
ျပင္ဆင္ေဆာင္ရြက္ေပးေစလိုပါတယ္။ ခုလိုပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ေတာ့ သမၼတႀကီးရဲ႕ Good
Governance, Clean Government ကို အေထာက္အကူ မေပးၾကပါနဲ႕။
တိုင္းျပည္အတြက္ လုပ္ေပးခြင့္ၾကံဳေနတုန္းမွာ ရိကၡာအတြက္
သိကၡာနဲ႕မလဲၾကပါနဲ႕။ မိမိတို႔သမိုင္း အရိုင္းမခံၾကပါနဲ႕။

ျပည္သူက ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳခံရတဲ့ သမိုင္းမွတ္တိုင္မ်ား ကိုယ္စီ
စိုက္ႏိုင္ၾကပါေစ....။

လူအခင္းခ်င္း လွည့္ပတ္ျခင္း ကင္းေ၀းၾကပါေစ...။

ေရႊျပည္စိုး

၁၄.၂.၂၀၁၂

http://www.facebook.com/notes/shwepyisoe-gold/%E1%80%86%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%9E%E1%80%BC%E1%80%9A%E1%80%B9%E1%80%B1%E1%80%9B%E1%80%B8-%E1%81%80%E1%80%94%E1%80%B9%E1%82%80%E1%80%80%E1%80%AE%E1%80%B8%E1%80%8C%E1%80%AC%E1%80%94-%E1%80%99%E1%80%9B%E1%80%AD%E1%80%AF%E1%80%B8%E1%80%9E%E1%80%AC%E1%80%B8%E1%80%99%E1%82%88/361351680555462

facebook မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

Mar 11th

အတူျဖတ္သန္းခဲ့ၾကတဲ့ ႏွင္းပတ္လည္ေန႔မ်ား (ဇာတ္သိမ္းပုိင္း)

By Practitioner Lay

“ေခါင္းေလာင္းေလးေတြ ျမည္ေနျပီ ငွက္ကေလးေတြလဲ ေတးဆုိသည္ နာရီစင္က

သုံးခ်က္တီးသံျမည္ ႏွင္းေတြလဲက်ေနသည္”

ဖုန္းျမည္သည္နွင့္ က်ေတာ္ကုိင္လုိက္သည္။

“ဟဲလုိ က်ေတာ္ျပည့္ျဖဳိးေအာင္ပါ”

“ညီေလးလား အကုိပါ”

“ေအာ္ အကုိေျပာေလ ဘာေျပာခ်င္လုိ့လဲ”

“မနက္ျဖန္အားလား ကြ”

“အင္း အားတယ္ေလ ဘာလုပ္မလုိ့လဲ”

“ဟဲ ဟဲ ခ်စ္မလုိ့ေလ”

“ဘာေတြေျပာေနတာလဲ ရွက္စရာၾကီး”

“ကဲပါ အကုိက အလကားစတာပါ ေလွ်ာက္လည္မယ္ မုန့္အတူတူသြားစားမယ္ေလ”

“အင္း ရပါတယ္ မနက္ျဖန္ မနက္ ရွစ္နာရီေလာက္ေတြ႔ၾကတာေပါ့”

 

တီတီတီ

ႏွဳိးစက္သံက လွဳံံ႔ေဆာ္ေနျပီ။ အခ်ိန္ကား မနက္ ၇ နာရီ။

ေႏြးေထြးေနေသာ ေစာင္ထဲမွ ထလုိက္ျပီး ေရခ်ဳိးခန္းဆီသုိ႔သြားကာ

မ်က္ႏွာသစ္ သြားတုိက္ကာ အ၀တ္လဲ ျပင္ဆင္ျပီး ထြက္လာခဲ့သည္။

Café Blue ရွိ ထုိင္ေနက်ေနရာေလးမွာထုိင္ေနတုန္းမၾကာမီ သူေရာက္လာသည္။

“ညီေလး ေစာင့္ေနတာၾကာသြားျပီလား”

“မၾကာေသးပါဘူး ရပါတယ္ သြားၾကရေအာင္ေလ”

“အင္း အင္း”

ထြက္လာျပီး ကားနားအေရာက္မွာ ကိုသက္တ့ံ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္နဲ့တုိက္မိ

သည္။

“ဟာ သြားပါျပီ ခင္ဗ်ားဘယ္လုိလုပ္လုိက္တာလဲ ေရွ႔မၾကည့္ ေနာက္မၾကည့္နဲ့ဗ်ာ

အခု ေရခဲမုန့္ေတြ အကုန္ျပဳတ္က်ကုန္ျပီ”

“ကုိယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ညီေလးရာ ေနာ္ အသစ္ျပန္၀ယ္လုိက္ပါ ကုိယ္ပုိက္ဆံေပး

လုိက္ပါ့မယ္ ေနာ္”

“ရပါတယ္  ကိစၥမရွိပါဘူး က်ဳပ္ဖာသာက်ဳပ္ ၀ယ္လုိက္ပါ့မယ္”

က်ေတာ္လဲ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ အၾကည္စုိက္ေနတာ ၾကည့္မေနႏုိင္ေတာ့

“ကဲ ကဲ သြားရေအာင္ေလ ရျပီပဲ သူက ရပါတယ္လုိ့ေျပာေနတယ္ေလ”

က်ေတာ္တုိ႔ေလွ်ာက္လည္ မုန္႔စားျပီး သူက စကားစသည္။

“ျပည့္ျဖဳိး ေအးေအးေဆးေဆးရွိတဲ့ ေနရာသြားရေအာင္ဘယ္ေနရာရွိလဲ

ေျပာျပပါလား”

“အင္း ဒီအေနာက္ဖက္မွာ လူသြားလမ္းေလး ရွိတယ္ ရွဳခင္းလဲေကာင္းတယ္

ေအးေအးေဆးေဆးလဲ ရွိတယ္ေလ လမ္းေလွ်ာက္ၾကတာေပါ့”

က်ေတာ္တုိ့လမ္းေလွ်ာက္လာရင္း သစ္ပင္ေနာက္နားေလးက ခုံတန္းေလးတစ္

ခုံမွာ၀င္ထုိင္လုိက္တယ္

အဲ့ေနာက္မွာ သူ ဂနာ မျငိမ္ေတာ့ပါ ။ ဇာတ္လမ္းကစ လာပါျပီ။ က်ေတာ့္လက္ကေလး

ကုိ သူစကုိင္တယ္ ျပီးေတာ့ နမ္းတယ္ဗ်။ ျပီးေတာ့မွ ပါး ဆီကုိ ႏွဳတ္ခမ္းက ေရြ႔လာတယ္

အဲ ျပီးေတာ့ mouth to mouth ေပါ့ တစ္ခါခံစားဖူးတဲ့ feeling ကုိ ေနာက္ထပ္ခံစားရ

ေတာ့ က်ေတာ္ပဲ အၾကိဳက္ေတြ့ေနမိလား မေျပာတတ္ေတာ့ပါဘူး။

 

“ျပည့္ျဖဳိး ကုိသက္တံ့ Singapore သြားရမယ္ကြ”

“အမ္ ဘယ္လုိျဖစ္တာလဲ အကုိ ဒီမွာ အေျခခ်မလုိ့ဆုိ”

“အင္း ဒါေပမဲ့ တစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာမယ္ ဟုိမွာ နည္းပညာပုိင္း

ဆုိင္ရာေတြ သြားေလ့လာမလုိ့ေလ”

“အင္းေလ ေလ့လာေတာ့လဲ ေလ့လာေပါ့ ဘယ္တက္ႏုိင္မွာလဲ”

“တစ္ႏွစ္ဆုိတာ ဘာမွ မၾကာပါဘူး ခဏပါပဲေနာ္ ျပည့္ျဖဳိး ကုိ့ကုိယုံေနာ္”

“ယုံပါတယ္ဗ်ာ သြားပါ ရပါတယ္ gtalk ကပဲ စကားေျပာရုံေပါ့”

 

ကုိသက္တံ့ သြားတာ 1ႏွစ္တင္းတင္း ရွိပါျပီ ။ ဒီေန့ ေဖေဖာ္၀ါရီ 14။

က်ေတာ့္နဲ့သူ ဒီေန့မွာပဲ စေတြ႔ခဲ့တယ္ေလ။ႏွင္းေတြေ၀ေနတဲ့ ေလွ်ာက္လည္ခဲ့တဲ့ရက္

ေတြကုိ ျပန္ေတြးေနမိတယ္။

ေအာ္ က်ေတာ့္မွာသူနဲ့ ထုိင္ခဲ့တဲ့ ခုံတန္းမွာပဲ ထုိင္ျပီး လြမ္းေနရတာပါ။

ဘာေတြလုပ္ေနလဲ အသစ္ေတြမ်ားေတြ႔ေနျပီလား

ႏုိင္ငံျခားမွာၾကာေနျပီဆုိေတာ့ င့ါကုိမ်ားေမ့သြားျပီလား

က်ေတာ္အေတြးကမၻာထဲမွာ ခ်ာခ်ာလည္ေနစဥ္။……………………………

“ျပည့္ျဖဳိး”

“ဟင္ အကုိ ဘယ္တုန္းက ျပန္ေ၇ာက္လဲ”

“မေန့က ျပန္ေရာက္တယ္ Valentine အမွီျပန္လာတာ”

“မသိပါဘူး ညီ့ကုိမ်ားေမ့သြားျပီလားလုိ့ထင္ေနတာ”

“ေမ့စရာလား ကုိယ္ခ်စ္တဲ့ ညီေလးကုိ”

“ေရာ့ ဒါက ညီေလးအတြက္ Valentine လက္ေဆာင္”

“ဘာၾကီးလဲ”

က်ေတာ္ေဖာက္ၾကည့္မိသည္။ “ipad”

“ဟာ ဒီေလာက္တန္ဖုိးၾကီးတာ ကုိေပးရလား”

“မၾကီးပါဘူး ကုိယ့္ဆုိင္တင္မယ့္ထဲက ညီ့အတြက္သတ္သတ္ဖယ္ထားတာ”

“အကုိရယ္ ညီ့ကုိအဲ့ေလာက္ေတာင္ခ်စ္လား”

“ေအာ္ညီ့ကုိေျပာျပီးသားေလ တစ္သက္လုံးအတူေနသြားမွာပါလုိ့”

“ယုံပါတယ္ အကုိရယ္ ညီလဲ အကုိနဲ့ တစ္သက္လုံး အတူေနသြားမွာပါဗ်ာ”

က်ေတာ္တုိ့ခ်စ္ျခင္းက ထာ၀ရ ခုိင္ျမဲမယ္လုိ့ ပရိသတ္ၾကီးထင္ပါလား?????

က်ေတာ္ တုိ့ကေတာ့ ခုိင္ျမဲတဲ့ ေမတၱာေတြနဲ့ ဘယ္သူျဖတ္ျဖတ္ မျပတ္ပါလုိ့

ေျပာၾကားရင္း…………Valentine မွစျပီး ႏွင္းေတြေ၀ေနတဲ့ ႏွင္းပတ္လည္ေန့

မ်ားကုိ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျဖတ္သန္းသြားၾကမယ္ေလဗ်ာ။

 

ဖတ္ရွဳသူမ်ားကုိ ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါသည္။

 

ေ၀ဖန္အၾကံျပဳခ်က္မ်ား ေပးၾကပါ။

boysexyemo@gmail.com                                             Boyemosexy

 

Oct 31st

ေၾကးတုိက္ခံရတဲ့အတၱ(၂)

By S@lai Leo

ပထမအပိုင္းတင္ထားတာကိုျပန္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ စာဖတ္သူေတြကို မ်က္ရည္၀ဲ ေလာက္ေအာင္ အားနာမိပါတယ္။ အပိုင္း(၁)ေၾကာင့္ေတာ္ေတာ္ေလးေမွ်ာ္လင့္ထားတယ္ ဆုိတာ သိသာေပမယ့္ အပိုင္း(၂)ဟာ ေမွ်ာင္လင့္သေလာက္မေကာင္းတဲ့အတြက္ စိတ္မေကာင္းလဲျဖစ္မိပါတယ္။ အပိုင္း(၃)ကို အျမန္ဆုံးတင္ႏုိင္ေအာင္ၾကိဳးစားပါ့မယ္။ ၈.၁၀.၂၀၁၃ ရက္ေန႔ကိုေနျပည္ေတာ္သြားရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ အခ်ိန္အဟန္႕အတား မရွိေအာင္ၾကိဳးစားပါ့မယ္။ စာဖတ္သူအားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ေသာစြပ္စြဲ ခ်က္ေတြရွိေနေပမယ့္ ဒီဆုိဒ္ေပၚမွာဆက္ေရးနုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ့မယ္။စာဖတ္သူအားလုံး လကုန္ရက္မွာရႊင္ႏုိင္ၾကပါေစ။ေနာ က္ျပီး ေဟာ္လုိး၀င္းညမွာလည္းၾကည္ႏူးႏုိင္ၾကပါေစ။ အားလုံးမဂၤလာပါ။

 

အခန္း(၄)

 

“ဦးေကာင္း”

ကားတံခါးပိတ္ခ်ိန္တြင္ၾကားရေသာ ေခၚသံေၾကာင့္အသံရွင္းကိုလွည့္ၾကည့္ လုိက္သည္။

“ဟာ..ဂ်ဳံလုံး.. ဘယ္ကိုလာတာလဲ”

“ဦးေကာင္းေနာက္ကို ေနာက္ေယာင္ခံလုိက္လာတာ။”

“အြန္ဘာျဖစ္လို႔လဲကြ.ျပန္ေပးဆြဲဖုိ႔ေတာ့မဟုတ္ေလာက္ပါဘူးေနာ္။”

မ်က္ခုံးပင့္ျပီး လန္႔သလိုပုံစံမ်ဳိးျဖင့္ေမးလိုက္သည္။

“ဒါေပါ့ ကဲအခုေတာ့ဘယ္ေျပးမလဲ၊ ပါတာအကုန္ထုတ္”

ဂ်ဳံလုံးက လက္မကိုေထာင္ လက္ညိႈးႏွင့္လက္ခလယ္ကိုေျဖာင့္ျပီး လက္သူၾကြယ္၊ လက္သန္းကိုေကြးကာ ေသနတ္ပုံစံလုပ္၍သူ႕ကိုခ်ိန္ထားသည္။

“လူကိုယူခ်င္ယူပါ ပစၥည္းကိုေတာ့ခ်မ္းသာေပးပါဗ်ာ..”

လက္ႏွစ္ဖက္ေျမာက္ျပီး ေၾကာက္ရြံေသာေလသံျဖင့္ ျပန္ေနာက္လုိက္သည္။ ျပီးမွာ ႏွစ္ေယာက္သား လြတ္လပ္က်ယ္ေလာင္စြာရယ္ပစ္လုိက္သည္။

“ဦးေကာင္းကဒီမွာေနတာလား။”

“အင္းဟုတ္တယ္ ၅လႊာမွာေနတာ၊ ဒါနဲ႔ဂ်ဳံလုံးက ဘာလာလုပ္တာလဲ။”

“သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီလာတာ။ သူမရွိဘူးဆုိလို႔ ခုျပန္ျပန္ဆင္းလာတာ၊”

“ဟုတ္လား ဒါဆုိအကို႔ဆီလုိက္လည္ပါလား။”

“တကယ္၊ တကယ္လုိက္လာမွာေနာ္။”

“ေအာ္တကယ္ပါဗ်ာ။ လိုက္လာခဲ့ပါ၊ တကယ္ဖိတ္တာပါ။”

“ဒါဆုိလုိက္ခဲ့မယ္။”

ႏွစ္ေယာက္သားဓါတ္ေလွကားထဲ၀င္လိုက္သည္။

“သူငယ္ခ်င္းဆုိတာ ဟုိတစ္ေလာကတစ္ေယာက္လား..”

“ဘယ္သူ.. ေၾသာ္ မဟုတ္ဘူး၊ အဲဒီတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး၊ ဒါကအျခားတစ္ေယာက္”

“ေၾသာ္..”

“ကဲလာ ဒါဖက္က ကို႔အခန္းပဲ၊ တစ္ေယာက္တည္းဆုိေတာ့နည္းနည္းေတာ့ရႈပ္တယ္။”

“ရတယ္ေအးေဆး။ မကိစၥဘူး”

“ဘာရယ္..”

“ေၾသာ္ကိစၥမရွိဘူးလို႔ေျပာတာ၊ Wow အဲသန္႔ျပန္႔ေနတာပဲ။ ဒါမ်ားရႈပ္တယ္တဲ့။”

ဧည့္ခန္းအျပင္အဆင္ကိုၾကည့္ျပီး ဂ်ဳံလုံးကမွတ္ခ်က္ခ်လိုက္သည္။

“ဒီေန႕က သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တဲ့ေကာင္ေလးလာလို႔၊ တစ္ပတ္ကို ၃ ရက္လာတယ္ေလ။ ကဲထုိင္ပါဦး ဘာစားမလဲဘာေသာက္မလဲ၊”

“ေတာ္ပါျပီ၊ ဘာမွမေသာက္ဘူး၊ အိမ္၀င္ခြင့္ေပးတာကိုပဲေက်းဇူးတင္လွပါျပီ။”

“ေအာင္မေလး၊ ရပါတယ္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္အပန္းမၾကီးပါဘူး။ ဒီေလာက္ေလးနဲ႔ေက်းဇူးတင္စရာမလိုပါဘူး။ ထုိင္ဦးေနာ္ အ၀တ္အစားလဲလုိက္ဦးမယ္။”

“ဟုတ္ကဲ့ ေအးေဆးလုပ္ပါ ”

အိပ္ခန္းထဲ၀င္ျပီး အေနာက္တုိင္း၀တ္စုံကိုခၽြတ္ျပီး ပုဆုိးတစ္ထည္ကိုေကာက္၀တ္ လိုက္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ မီးဖုိေခ်ာင္သြားျပီး သံပုရာရည္ႏွင့္ကိတ္မုန္႔ကို လင္ဗန္းထဲထည့္ကာ ဧည့္ခန္းထဲယူလာလုိက္သည္။

“ဘာေတြစိတ္၀င္စားေနတာလဲ သံပုရာရည္ေသာက္ပါဦး၊ မုန္႔လဲစားရင္းေပါ့။”

“အားနာစရာၾကီးဗ်ာ၊ ေက်းဇူးပဲတအားဗိုက္ဆာေနတာ။”

“ဟင္ ဟုတ္လား ဘာလို႔လဲ..”

“ေဖေဖကဆူျပန္ျပီ၊ အဲဒါစိတ္ေကာက္ျပီးထမင္းမစားပဲထြက္လာတာ။ ပိုက္ဆံအိတ္ကလဲ ေမ့ေနခဲ့တယ္၊ ဖုန္းတစ္လုံးနဲ႔ထြက္လာတာေလ။”

“ေၾသာ္ ဂ်ဳံးလုံးရယ္ ကိုယ့္အေဖပဲ ညိွညွိႏႈိင္းႏႈိင္းေလးေပါ့၊ ဘာေတြျဖစ္ၾကတာလဲ။”

ဂ်ဳံလုံးေဘးမွာထုိင္ရင္း ေမးခြန္းထုတ္လုိက္သည္။

“ဒီလိုပါပဲ၊ ေန႕လည္ ေဖေဖျပန္လာတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ကအခန္းထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ ေယာက္ရဲ႕ handset ျပင္ေပးေနတာ၊ အဲဒါ ျခံတံခါးသြားမဖြင့္လိုက္မိဘူး၊ ဟြန္းသံေတာ့ၾကား လုိက္တာေပါ့ေနာ္၊ဒါေပမယ့္သြားမဖြင့္ေပးျဖစ္ဘူး၊ အဲဒါနဲ႔ပဲေျပာေတာ့တာပဲ၊ အသုံးမက်ဘူးတဲ့၊ အလုပ္မရွိအကိုင္မရွိနဲ႔တဲ့၊ အာ…အမ်ားၾကီးပဲ. နားေတြကိုျငီးေနတာပဲ။”

“ဂ်ဳံလုံးက ဘာလုိ႔သူ႔ကုမၸဏီမွာ ၀င္မလုပ္တာလဲ..”

“ကၽြန္ေတာမွ ၀ါသနာမပါတာ၊ ကၽြန္ေတာ္က ကြန္ပ်ဴတာ၊ ဟန္းဆက္ျပင္တာေတြပဲ သေဘာက်တယ္၊ ဦးေကာင္းကၽြန္ေတာ့္ကိုအလုပ္ခန္႔ပါလား၊ လခနည္းနည္းပဲယူမယ္။”

“ေဟာဗ်ာ ခ်က္ခ်င္းၾကီး။”

ဆက္တီေနာက္ကိုမီထားေသာ ခါးမတ္ခနဲ႔ျဖစ္သြားသည္။

“ဟုတ္တယ္၊ အိမ္မွာေနရင္ ေဖေဖက ဆန္ကုန္ေျမေလးလို သေဘာထားတာ။ မုန္႔ဖုိးေလးနည္းနည္းေတာင္းရင္လဲ ပိုက္ဆံတန္ဖိုးနားမလည္ေတာ့သလုိမ်ဳိးေျပာတာ။ ကၽြန္ေတာ္အလုပ္လုပ္ခ်င္တယ္၊ ကိုယ့္လခနဲ႔ကိုယ္ဆုိရင္ အနည္းဆုံးမုန္႔ဖိုးေလာက္ေတာ့ ရတာေပါ့။”

“ဂ်ဳံလုံးရဲ႕ေဖေဖကသေဘာတူပါ့မလား။”

“တူပါတယ္၊ တူမွာပါ၊ အဲဒါေတာ့စိတ္ခ်၊ ေဖေဖက ဘာအလုပ္ပဲလုပ္လုပ္အားေပးတယ္၊ ဆုိက္ကားနင္းမယ္ဆုိရင္ေတာင္ တားမယ့္လူမ်ဳိးမဟုတ္ဘူး၊ ခု ကၽြန္ေတာ္ က မုိဘုိင္းဖုန္းျပင္ တာေတြ တတ္တယ္၊ သင္တန္းဆင္းလက္မွတ္လဲရွိတယ္၊ ဦးေကာင္းကၽြန္ေတာ့္ကို အလုပ္ခန႔္ ပါလားဟင္..။”

“ေအးပါ အဲဒါဆုိလည္း ကိုၾကည့္ထားလုိက္မယ္။ ဒါနဲ႔ဂ်ဳံလုံးကအသက္ဘယ္ ေလာက္ရွိျပီတုန္း။”

“ကၽြန္ေတာ္လား ၂၂ ျပည့္ေတာ့မယ္၊ အသက္ျပည့္ပါျပီ၊ ကေလးလုပ္အား အလြဲသုံးစားမႈကိုေၾကာက္လို႔လား။”

“အဲလိုမ်ဳိးေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ၂၂ ဆုိငယ္ငယ္ေလးပဲရွိေသးတယ္၊ ဂ်ဳံးလုံးေဖေဖ ကနည္းနည္ဆႏၵေစာေနတယ္နဲ႔တူတယ္။ ဂ်ဳံလုံးလုပ္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ ကို႔ဆီကို CV Form လာေပးထားလုိက္ေလ၊ ကုိကအခုဆုိင္ခြဲအသစ္ဖြင့္မွာ လူေခၚရဦးမွာပဲ။ form လာတင္ထား လုိက္ေပါ့”

“တကယ္.. ေက်းဇူးတင္လုိက္တာဗ်ာ၊ thank you so much sir”

“ဒါနဲ႔ဂ်ဳံလုံးေဖေဖတုိ႔ ကုမၸဏီက ဘာကုမၸဏီလဲ။”

“ဟင့္အင္းမေျပာဘူး၊ ၾကြားေျပာတာေတာ့မဟုတ္ဘူး အခုခ်ိန္မွာ ေဖေဖ့ကိုလုပ္ငန္းရွင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကသိၾကတယ္၊ ဒီစီးပြားေရးေလာကမွာေအာင္ျမင္ေနတယ္ဆုိပါေတာ့ဗ်ာ၊ အဲလိုျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ၊ လူေတြကကၽြန္ေတာ့ကို၀ိုင္းၾကည့္ၾကတယ္၊ ေနရာတကာမွာ လြတ္လပ္မႈ နည္းပါးတယ္၊ ျပိဳင္ဆုိင္မႈေတြနဲ႔ မြန္းက်ပ္တယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ေဖေဖကို မသိခ်င္ပါနဲ႔။ ေနာ္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာမျပခ်င္ဘူး၊”

“ဟုတ္ပါျပီကြာ။ မေျပာဘူးဆုိလဲမေျပာေတာ့ပါဘူး။”

လူငယ္တုိင္းမက္ေမာေသာလြတ္လပ္မႈကိုအျပည့္အ၀မရေသာ ဂ်ဳံလုံးအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသည္။

“ဆယ္တန္းတုန္းကဆုိ စာျပီးရင္စာ စာျပီးရင္စာပဲ ဟုိလူ႔သားက ဘယ္ေလာက္ ေတာ္လို႔၊ ဒီေကာင့္သမီးက ဘယ္ႏွစ္ဘာသာမွန္းလို႔နဲ႔ အာ.. မင္းကဘယ္ႏွစ္ဘာသာမွမပါရင္၊ အဲလိုၾကီးကိုဖိတာ။”

“ဟုတ္လား ဆယ္တန္းတုန္းကဂုဏ္ထူးဘယ္ႏွစ္ဘာသာပါေသးလဲ။”

“မပါဘူး ေအာင္မွတ္ရေအာင္ပဲေျဖလုိက္တာ၊ ေဖေဖနဲ႔အၾကီးအက်ယ္ cross ျဖစ္တာေလ။”

“ဂ်ဳံလုံးရယ္ ကိုယ့္တစ္ဘ၀လုံးအတြက္ကိုမ်ား..”

“ေဖေဖက ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀အတြက္ၾကိဳးစားခိုင္းတာမဟုတ္ဘူး၊ သူ႔ျပိဳင္ဖက္ရဲ႕သား၊ သမီးေတြကို ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ၾကိဳးစားခုိင္းတာ၊ အဲဒီတုန္းကေဖေဖနဲ႔အၾကီးအက်ယ္စကားမ်ား ၾကတာေလ၊ ေမေမလဲဘယ္သူ႔ဖက္မွမပါဘူး၊ကၽြန္ေတာ္လဲ ငိုတယ္၊ ေဖေဖလဲမ်က္ရည္က်် တယ္၊ အမွတ္စာရင္ထြက္ေတာ့မွ ေဖေဖနားလည္သြားတယ္။”

“ဟင္ ဘယ္လုိနားလည္သြားတာလဲ။”

“အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္က စာေတာ္တယ္၊ ကိုးတန္းအထိကို ပထမပဲ၊ ဒုတိယေတာင္ သိပ္မရွိဘူး၊ တတိယဆုိတစ္ခါမွကိုမရဖူးတာ၊ အဲဒါကသူငယ္တန္းကတည္းက ေနာ္၊ အဲ ဆယ္တန္းအမွတ္စာရင္းက်ေတာ့ ၅၀ေက်ာ္တဲ့ဘာသာေတာင္မရွိဘူး၊ ေအးေရာ၊ ဂုဏ္ထူးမပါလို႔ ေအာင္စာရင္းထြက္ခါစက ေဖေဖနဲ႔စကားမ်ားတဲ့အထဲမွာ ေဖေဖက ေျပာတာပါတယ္ေလ။ မိဘက အေကာင္းဆုံးက်ဴရွင္ေတြထားတယ္၊ အတတ္ႏုိင္ဆုံးျဖည့္ ဆည္းေပးတယ္၊ ဒါေတာင္ ဂုဏ္ထူးက တစ္ဘာသာေလးေတာင္မပါဘူးေပါ့ေနာ္၊ အဲလုိမ်ဳိးေျပာတာ၊ ဆရာမေတြလဲအံ့ၾသၾကတယ္၊ သခ်ၤာဆရာမဆုိ အေျဖလႊာျပန္ယူၾကည့္မယ္ လို႔ေတာင္ေျပာတာ၊ ေျဖႏုိင္လားလို႔ေမးရင္ေျဖႏုိင္တယ္လုိ႔ပဲေျဖခဲ့တာေလ၊ အေျဖတုိက္ရင္လဲ အေျဖမွန္ေတြကို ကိုကသိေနတာကိုး၊ တမင္ကိုမေျဖခဲ့တာဆုိေတာ့ ဘယ္လုိဂုဏ္ထူးရႏုိင္မွာ လဲ ဟုတ္တယ္မလား၊ အဲဒီမွာ ေဖေဖကသူ႔ကိုပညာျပမွန္းသိသြားတာ၊ အဲဒီမွာေဖေဖ့ကိုေျပာ လုိက္တယ္၊ ေျပာလုိက္မိတာေပါ့ေနာ္၊ ေဖေဖက ကၽြန္ေတာ္ဂုဏ္ထူးမပါလုိ႔၀မ္းနည္းတာလား၊ ေမလႈိင္ all D ရလို႔စိတ္တုိတာလားလို႔ေမးလုိက္တယ္၊ ေမးျပီးမွ ေနာင္တရမိပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ေပါ့…”

“ဂ်ဳံလုံးရယ္…”

ဂ်ဳံလုံးက စကားကိုဆက္မေျပာေတာ့ပဲ ရပ္ထားလုိက္သည္။ သူကလဲ ဆက္မေမး ေတာ့ပဲ ဂ်ဳံလုံးကို ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲေပြ႔လုိက္မိသည္။ ဂ်ဴံလုံးရယ္ မင္းနဲ႔ကိုယ္ရဲ႕ သံေယာဇဥ္ေလး တင္းလာျပီလားကြာ…။

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

အခန္း(၅)

 

“တီ……တီ…..တီ…”

“တီ……တီ…..တီ…”

ဆက္တုိက္ျမည္ေနေသာ ဖုန္းသံေၾကာင့္အိပ္ရာမွကုန္းရုန္းထကိုင္လုိက္သည္။ ဖုန္းမွနာရီက မနက္၁နာရီေက်ာ္အခ်ိန္ကိုေဖာ္ျပေနသည္။

“ဟလို အမိန္႔ရွိပါခင္ဗ်”

“အလဲ့ ဒီဖုန္းနံပါတ္ကိုမွတ္မထားဘူးနဲ႔တူတယ္။”

ေလလိႈင္းကိုျဖတ္လာေသာအသံၾသၾသေၾကာင့္အိပ္ခ်င္စိတ္မ်ားေပ်ာက္ကြယ္သြား သည္။

“ကို.. အဲ အကၡရာ”

“ေၾသာ္အခုခ်ိန္မွာ ကိုလို႔ေခၚဖုိ႔ေတာင္ခက္ခဲေနျပီလား..”

“ခက္ခဲေနလို႔မဟုတ္ပါဘူး မေခၚသင့္ဘူးလို႔ထင္လို႔ပါ။”

“ဟုတ္လားမေခၚသင့္ဘူးလား၊ ဘာေၾကာင့္မ်ားပါလိမ့္”

“မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္တာလား၊မသိသလိုေနေနတာလား။”

“ႏွစ္ခုစလုံးမဟုတ္ဘူး တကယ္ကိုမသိတာ။”

“ဟုတ္လားဒါေပမယ့္ခက္တာကကၽြန္ေတာ္ကလဲမေျပာခ်င္ဘူး ဆုိေတာ့ဘယ္လို လုပ္မလဲ”

“မေျပာခ်င္လို႔မရဘူးေလ၊ မေျပာရင္ကိုကဘယ္လိုသိႏိုင္မလဲ။”

“မသိနုိင္မလဲ။”

“မသိနုိင္ရင္လဲမတတ္ႏုိင္ဘူး၊”

“ဟာကြာ ေကာင္းကလဲ၊ မဆုိးပါနဲ႔။”

“မဆုိးပါဘူး ကၽြန္ေတာ္ကဆုိးရေအာင္..”

ခင္ဗ်ားမိန္းမမွမဟုတ္တာ ဆုိသည့္စကားကိုမေျပာမိေအာင္ ကမန္းကတမ္း ရပ္တန္႔ပစ္ရသည္။

“ဆုိးရေအာင္ ဘာျဖစ္လဲ ဆက္ေျပာေလ..”

“မေျပာပါဘူး ေျပာသင့္တဲ့စကားမဟုတ္ဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ဖုန္းခ်လုိက္ေတာ့မယ္၊ အိပ္ခ်င္ျပီ။”

“ေဟ့ေဟ့ ဖုန္းမခ်လိုက္နဲ႔ေနာ္ ဖုန္းခ်လိုက္ရင္ မင္းအခန္းေရွ႕ကိုလာခဲ့မွာ..”

“လာေပါ့့ သူ႔ဘာသာလာတာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ဘာဆုိင္လို႔လဲ”

“တကယ္လား ကိုလာျပီးမင္းအခန္းေရွ႔မွာ လာေအာ္မွာေနာ္။”

“ကၽြတ္.. ခင္ဗ်ားေတာ္ေတာ္ဆုိးတဲ့လူပဲဗ်ာ..”

သူ႔ေခါင္းကို ဗ်င္းဗ်င္းျမည္ေအာင္ကုတ္ရင္းညီးညဴလုိက္သည္။

“ကိုဆုိးတာ ေကာင္းအေစာၾကီးကတည္းကသိေနတာပဲ။”

“ကဲပါအရည္မရအဖက္မရစကားေတြေျပာမေနနဲ႔၊ဘာေျပာခ်င္လို႔ဖုန္းဆက္တာလဲ၊ ေျပာ”

“ဘာလို႔ကို႔ကိုဒီေလာက္ခါးသီးေနရတာလဲကြာ.. ကိုသိခ်င္တယ္။”

“ခုခ်ိန္မွာဒါေတြေျပာေနလို႔ထူးျခားသြားမွာတဲ့လား၊”

“ထူးျခားမသြားတာကိုေတာ့သိပါတယ္ ဒါေပမယ့္…ကိုထင္တယ္၊ ကို႔မွာ အနည္းဆုံး ေတာ့ရွင္းျပခြင့္ေလးေတာ့ရွိသင့္တယ္လို႔။”

“ရွင္းျပခြင့္….”

“ေကာင္းက သံေယာင္လိုက္ျပီး ေရရြတ္လုိက္သည္။

“ဟုတ္တယ္ေလ၊ အဲဒီအခြင့္အေရးေလာက္ေတာ့ကိုရသင့္တယ္။”

“ေနစမ္းပါဦး ရွင္းျပခြင့္လုိ႔ေျပာရအာင္ ဘယ္သူက ဘယ္သူ႔ကို အထင္လြဲေနလို႔ ဘယ္လိုရွင္းျပရမွာလဲ”

ေင့ါေတာ့ေတာ့ေလသံျဖင့္ ေမးခြန္းမ်ားကိုဆက္တုိက္ထုတ္ျပန္လုိက္သည္။

“ေကာင္း မင္းကို႔ကိုအထင္လြဲေနတယ္ ဆုိတာကိုသိတယ္။”

“ေဟာဗ်ာ စြပ္စြပ္စြဲစြဲ ကၽြန္ေတာ္ကပဲအထင္လြဲရတယ္ရွိေသးတယ္။”

“ဒါဆုိ ဘာလို႔ ဟုိတစ္ေန႔ အဲဒီေလာက္ေတာင္ ဆုိးဝါးေနရတာလဲ”

“… အဲဒါကရုတ္တရက္မို႔လို႔ပါ ေနာက္ျပီးေတြ႔ခ်င္စိတ္မရွိလို႔”

“ ဘာေၾကာင့္ေတြ႔ခ်င္စိတ္မရွိရတာလဲ..”

“…………………….”

“အဲဒါပဲ ကိုေျပာတာ အဲဒါကိုေျပာတာ။ ေကာင္းကို႔ကို မုန္းေနတယ္၊ အထင္လြဲေနတယ္၊ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။”

“သိေနလဲျပီးတာပဲ ဘာလို႔ထပ္ေမးေနရတာလဲ”

အိပ္ရာကေန လူးလွိမ့္ထျပီး ေရထေသာက္ရင္းေမးလုိက္သည္။ ေရပုလင္းေဘးနားမွ လူရုိင္းပုံေၾကြရုပ္ေလးကို လွမ္းယူလုိက္သည္။

“အခုခ်ိန္မွာ ကိုမင္းကိုျပန္ေတြ႔တာအရမ္းဝမ္းသာတာပဲ၊ ေကာင္းထြက္သြားကတည္းက ကိုေတာက္ေလွ်ာက္လုိက္စုံစမ္းတာ ဘယ္လုိမွစုံစမ္းလို႔မရဘူး၊ ေကာင္းကို ကိုတကယ္သတိ ရပါတယ္၊”

“အဲဒါေတြကိုေျပာလို႔ဘာထူးမွာလဲ။ အခုခ်ိန္မွာအဲဒါေတြအားလုံးကအတိတ္ျဖစ္သြားျပီ မဟုတ္လား။”

“ေကာင္း….”

“ဗ်ာ”

“ေကာင္းႏုိင္ငံျခားကိုထြက္သြားတဲ့ေနက ကိုေရာက္မလာႏုိင္တာဘာေၾကာင့္လဲ သိလား။”

“ဘယ္သိနုိင္ပါ့မလဲ။”

အုိ ငါသူ႔ကိုစကားအေကာင္းေတြေျပာေနမိပါလား။ မျဖစ္ဘူး။ ငါသူ႔ဆီျပန္လွည့္လုိ႔ မရဘူး။

“ဟင္.. ဒါဆုိ..အဲဒီေန႔က လမ္းမွာကုိကားအက္ဆီဒင့္ျဖစ္တာမသိဘူးေပ့ါ”

“ဘာ…”

ေယာင္ယမ္းျပီးလက္ထဲက အရုပ္ေလးကို လြတ္ခ်လုိက္မိသည္။

“ဟင္ တကယ္မသိဘူးလား။”

“ဟင့္အင္းမသိဘူး။ ဘယ္လုိျဖစ္တာလဲ”

ပ်ာယာခတ္သြားသည့္သူ႔အသံကို အကၡရာရိပ္မိႏုိင္လိမ့္မည္။

“အေသးစိတ္ေတာ့ေနာက္မွေျပာျပေတာ့မယ္၊ အဲဒါကိုလုိခ်င္တဲ့ရွင္းျပခ်က္ပဲ။ ညီေရာ ကိုပါ လုိခ်င္လြန္းမက လုိခ်င္ခဲ့တဲ့ ဘဝတစ္ခုကို တည္ေဆာက္ဖုိ႔ ကိုအေရာက္လာခဲ့တယ္၊ ဆုိတာ ညီသိဖုိ႔ပါပဲ”

“ဒါေပမယ့္အကိုရယ္..”

ေနာက္က်လုိက္ေလျခင္း ဆိုသည့္အသိက ရုိက္ႏွပ္ေနသလိုခံစားရသည္။ အိပ္ရာေပၚမွာတင္ေပ်ာ့ေခြသြားမိသည္။

“ဒါေပမယ့္ ဘာျဖစ္တာလဲ…”

“ဘာမွမျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူးေလ…”

“အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ဘယ္လုိျဖစ္ႏုိင္ေတာ့မွာလဲ..”

“အခုဆုိတာ ဘယ္ေတာ့မွေနာက္မက်ဘူးေလ။”

“ဟင္း…”

ေကာင္းကသက္ျပင္းေမာၾကီးတစ္ခ်က္ခ်လုိက္မိသည္။

“ဒါေပမယ့္ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ အဲဒီစကားအသက္မဝင္ႏုိင္ေတာ့ဘူးေလ။ အကိုကအခုအခ်ိန္မွာ သားနဲ႔မယားနဲ႔ျဖစ္ေနျပီေလ..။”

အို ငါေတာ္ေတာ္ေပ်ာ့ညံ့တာပဲ။ သူေျပာတဲ့အေၾကာင္းကို အေၾကာင္းျပခ်က္ေကာင္း ေကာင္းမရွိဘဲနဲ႔ယုံေနမိတယ္။

“အြန္ ဘယ္ကသားနဲ႔မယားနဲ႔လဲ..”

အံ့ၾသဟန္ျဖင့္ ေမးလုိက္ေသာ အကၡရာ၏ ေမးခြန္းေၾကာင့္ လန္႔သြားသည္။

“ဟင္ အခုခ်ိန္မွာ အကိုက အိမ္ေထာင္က်ျပီမဟုတ္လား..”

“အာ.. မဟုတ္ပါဘူး.. ဘယ္ကဘာသတင္းေတြၾကားတာတုန္း၊ ကိုဘာအိမ္ေထာင္မွမက်ေသးပါဘူး။”

“ဟင္ ဘဲၾကီးေျပာေတာ့.. ဒါဆုိဟုိတစ္ေန႔က မိန္းမနဲ႔အဆင္ေျပလားလုိ႔ေမးတုန္းက ဘာလို႔ေျပတယ္လို႔ေျဖတာလဲ။”

“ေကာင္းကိုၾကည့္ျပီးေနာက္ခ်င္လို႔။ ေနစမ္းပါဦး ဘဲၾကီး၊ ဘယ္ကဘဲၾကီးလဲ.. ကိုယ္တို႔အခန္းထဲက တစ္ေယာက္ကိုေျပာတာလား။ သူကဘာေတြေျပာလုိ႔လဲ..”

“ခုက်ေတာ့ေမးခြန္းေတြမ်ားေနလုိက္တာ။”

သ႑ာန္ေကာင္း ႏွာေခါင္းရႈံ႕ျပီးေျပာလုိက္မိသည္။

“လုပ္စမ္းပါ သူကဘာေတြေျပာတာလဲ၊ မဟုတ္တာေတြေျပာလုိ႔ကေတာ့ ကိုနဲ႔ေတြ႔မယ္။”

“ေလဆိပ္မွာ သူေျပာသြားတာ ကိုမိန္းမယူေတာ့မွာတဲ့ အဲဒါေၾကာင့္ကို႔ကို စိတ္နာေနတာ။”

“အာ.. ေပါက္တတ္ကရေတြ။ ေဟာ ၾကည့္ အခုမွအမွန္ေပၚလာတယ္၊”

“ဟင္ ဘာအမွန္လဲ”

“ေကာင္းကို႔ကိုစိတ္နာေနတယ္ဆုိတဲ့အမွန္တရားေလ၊ ဟုတ္တယ္မလား။”

“ဟုတ္တယ္ အခုထိစိတ္နာေနတုန္းပဲ။”

ရယ္ခ်င္သံကိုထိန္းလုိက္ရင္းေျပာလုိက္သည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုအႏွစ္ႏွစ္ ဆယ္ခန္႔ငယ္သြားသလို ျပန္ခံစားရသည္။

ကိုရယ္… မေန႔တစ္ေန႔ကလိုပဲေနာ္..။

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

အခန္း(၆)

ေန႕လည္စာစားျပီး ရုံးခန္းထဲျပန္၀င္လာသည္ႏွင့္တစ္ျပိဳင္နက္ ေတြ႔ရေသာ အလုပ္စား ပြဲေပၚမွပန္းစည္းၾကီး ေၾကာင့္ မ်က္ေမွာင္ကုတ္လိုက္သည္။

“ေက်ာ္ေက်ာ္ေရ…”

“ခင္ဗ်ာဆရာ..”

“စားပြဲေပၚက ပန္းစည္းက ဘယ္လို…”

“ေၾသာ္အဲဒါက ဆရာ၊ အကိုၾကီးတစ္ေယာက္လာေပးတာ၊ ဆရာ့သူငယ္ခ်င္းပါတဲ့ ႏုိင္ငံျခားကျပန္လာတာမၾကာေသးဘူးတဲ့၊”

“ဟုတ္လား ဘယ္သူတဲ့လဲ..”

“နာမည္ကိုမေျပာဘူးဆရာ၊ ဆရာသိမယ္လို႔ေျပာျပသြားတယ္။”

“ေၾသာ္ ရျပီ သြားေတာ့။ ”

“ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်၊”

“ေနဦး ဒီေန႔လခ်ဳပ္စာရင္းတင္ပါ၊ ေနာ္၊”

“ဟုတ္ကဲ့ဆရာ.. ”

“ေအးေအး ဒါပဲရျပီ။”

ကုလားထုိင္ေပၚပစၥလက္ခက္ထုိင္ခ်လုိက္ရင္း စဥ္းစားမိသည္။ ႏုိင္ငံျခားက.. ျပန္လာတာ၊ ဘယ္သူမ်ားပါလိမ့္..။ အင္း.. Johnny မ်ားျဖစ္ေနမလား၊ ဟင့္အင္း Johnny ဆုိရင္ သူလာမယ္လို႔ငါ့ကိုအေၾကာင္းၾကားမွာပဲ၊ ျမန္မာလူမ်ဳိးလား၊ ေအး အဲဒါကိုမေမးလုိက္ မိဘူး။

စားပြဲေပၚက ပန္းစည္းၾကီးက သူ႔ကိုေလွာင္ေနသလိုခံစားရသည္။

ထားလုိက္ပါေတာ့..။

စိတ္ကိုေလွ်ာခ်ရင္းအလုပ္မ်ားကိုစတင္လုပ္ေဆာင္လုိက္သည္။ အလုပ္ထဲႏွစ္ျမဳပ္သြားေသာစိတ္မ်ားေၾကာင့္အခ်ိန္ကုန္လို႔ကုန္သြားမွန္းပင္မသိလုိက္၊

“ေဒါက္ေဒါက္”

“ဆရာ ကၽြန္ေတာ္ပါ”

တံခါးေခါက္သံႏွင့္တစ္ဆက္တည္းၾကားရေသာ ေက်ာ္ေက်ာ့္အသံကိုၾကားမွ ပတ္၀န္းက်င္ကိုသတိထားမိသည္။

“ေအး ဝင္လာခဲ့ေလ”

“ဆရာ ဂ်ဳံလုံးလာတယ္။ ဆရာနဲ႔ေတြ႔ထားလုိ႔တဲ့”

“ဟင္ ဟုတ္လား”

“ဟုတ္..”

“ေအးေအးလႊတ္လုိက္လႊတ္လုိက္”

ေက်ာ္ေက်ာ္ထြက္သြားသည္ႏွင့္တျပိဳင္နက္ ဂ်ဳံလုံး၀င္လာသည္။ အခုတေလာ ဂ်ဳံလုံးႏွင့္ေတြ႔ျဖစ္တာမ်ားသည္။ တမင္တကာျဖစ္ျဖစ္ လမ္းၾကဳံလုိ႔ျဖစ္ျဖစ္ ေတြ႔ျဖစ္သည္။ စိတ္ညစ္တုိင္းအိမ္ကိုလာလည္သည္။

“ဦးေကာင္း..”

“ေဟ့ ဂ်ဳံလုံး ဘယ္ကေနဘယ္လိုလွည့္လာတာလဲ..”

“ဒီကိုတမင္သက္သက္လာတာ၊ ျပန္ခါနီးျပီလား..”

“အင္း ဒီေန႔ေတာ့ေစာျပန္မလို႔၊ ဒါေပမယ့္ေစာေသးတယ္ကြ၊ ဘာျဖစ္လာျပန္တာတုန္း ဘုိးေတာ္နဲ႔ ေနာင္ဂ်ိန္ခ်လာျပန္ျပီလား”

“မဟုတ္ပါဘူး ဦးေကာင္းဆီတမင္လာခဲ့တာ၊ ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္ျပန္မွာလဲ..”

ေနာက္ထပ္နာရီ၀က္ေလာက္ေနရင္ျပန္မယ္။ ခဏေစာင့္ ေကာ္ဖီေသာက္မလား၊ ေဖ်ာ္ခိုင္းလိုက္မယ္။

“ေတာ္ျပီ မေသာက္ခ်င္ဘူး၊ ဒီအတုိင္းတုိင္းပဲေစာင့္ေနေတာ့မယ္၊”

“ေအးဒါဆုိခနေလးေနာ္ ဒီအလုပ္ကိုလက္စသတ္လုိက္ဦးမယ္၊”

ဂ်ဳံလုံးက ဖုန္းကိုထုတ္ကာ ဂိမ္းကစားရင္းေစာင့္ေနလုိက္သည္။

“ပန္းစည္းေတြဘာေတြနဲ႔ပါလား..”

“ဟင္..ဘာေျပာလုိက္တယ္”

အလုပ္လုပ္ရင္း ဂ်ဳံလုံးကိုငဲ့ၾကည့္လုိက္သည္။

“ေၾသာ္ ပန္းၾကီးကလွလွခ်ည္လားလို႔”

“ေၾသာ္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ႏုိင္ငံျခားကျပန္လာလို႔ဆုိျပီး လာေပးတဲ့၊ ဘယ္သူလဲဆုိတာအကိုေတာင္မသိဘူး”

“အလဲ့ ဦးေကာင္းတုိ႔စန္းပြင့္ခ်က္ေတာ့..”

“စန္းပြင့္တာမဟုတ္ပါဘူး ငါ့ညီရာ ဒီလုိပဲ..”

ဟုိက္ ပန္းစည္းလာထားသြားတာ အကၡရာမ်ားလား၊ ျဖစ္ႏုိင္တယ္၊ သူငါ့ဆီျပန္ခ်ည္း ကပ္ဖုိ႔မ်ားလား၊ ဟာ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး သူ႔မွာလဲ သားနဲ႔မယားနဲ႔ပဲ၊ ဒါေပမယ့္ေျပာလို႔မရဘူး။

“ဒီလုိပဲက ဘာလုိ႕ရပ္သြားတာလဲ.”

“ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး၊ ကဲသြားမယ္၊ အကိုျပီးသြားျပီ၊ ေက်ာ္ေက်ာ္ေရ..”

“ဟုတ္ဆရာ”

ေက်ာ္ေက်ာ္က ခ်က္ခ်င္းအခန္းထဲေရာက္လာသည္။

“ငါျပန္ေတာ့မယ္၊ ဒီလအတြက္လခ်ဳပ္စာရင္း ျပီးသြားျပီ၊ မနက္ျဖန္က်ရင္ ဦးဆန္းေခါင္ တုိ႔ကိုဆက္သြယ္ၾကည့္လုိက္ေနာ္၊ ေအးေနာက္ျပီးေတာ့ မနက္ျဖန္ပစၥည္းေရာက္ဖုိ႔ရွိမယ္၊ ကားအဆင္သင့္လုပ္ထားလုိက္၊ ဟုတ္ျပီလား။”

“ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်။”

ေက်ာ္ေက်ာ္က ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ် ေတြ မုိးမႊန္ေနေအာင္ေျပာျပီး က်န္ခဲ့သည္။

“ဂ်ဳံလုံးက ကားပါလား၊”

ကားပတ္ကင္ေရာက္ေတာ့ ဂ်ဳံလုံးကိုေမးလုိက္သည္။

“ဟင့္အင္း ကားပ်က္ေနတာ ဆုိင္ပို႔ထားရတယ္။”

“ေၾသာ္.ကဲတက္၊ အဲဘယ္သြားမွာလဲ”

“ဦးေကာင္းကဘယ္သြားစရာရွိေသးလဲ။”

“Ocean သြားမယ္၊ ဟင္း၀ယ္စရာရွိတယ္၊”

“ဟာ့ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ခ်က္စားတာလား။”

“ဟ ကိုယ့္ဘာသာကိုခ်က္မစားလို႔ ခ်က္ေကၽြးမယ့္သူမွမရွိတာ။”

“မဟုတ္ဘူးေလ၊ ကၽြန္ေတာ္ ဆုိင္မွာလေပးမစားဘူးလား လုိ႔ေမးတာ။”

“မစားျဖစ္ပါဘူးကြာ၊ ေတာ္ရုံဆုိ အိမ္မွာပဲကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ခ်က္စားတယ္။”

“ေကာင္းပါတယ္၊ အဲဒါလဲ။”

“ကဲ ေျပာေလ ဘယ္သြားမွာလဲလို႔။”

ကားက လမ္းမေပၚေရာက္ေနျပီ၊ အရွိန္ျဖည္းျဖည္းျဖင့္ ေမာင္းေနရင္းေမးလုိက္သည္။

“ကန္ေတာ္သြားရေအာင္ေလ”

“သြားေလ၊”

ကားေလးက ကန္ေတာ္ၾကီးဆီကို ဦးတည္ေျပးလႊားေနသည္။ FM မွလာေသာ သီခ်င္းကို ဂ်ဳံလုံးက တီးတုိးလုိက္ဆိုညည္းေနသည္။ ႏုနယ္၊ၾကည္လင္ေသာ ဂ်ဳံလုံး၏ မ်က္ႏွာေလးကို ေနာက္ၾကည့္မွန္မွခိုးခုိးၾကည့္မိသည္။

ဂ်ဳံလုံးရယ္ မင္းမွာ ပေဟဠိေတြမ်ားေနလုိက္တာ၊ မင္းကိုငါ့ရင္ထဲမွာေႏြးေထြးရင္းႏွီး ေနေပမယ့္ ငါ့ေသြးသားထဲမွာက မရဲ၀င့္လုိက္တာ။ မင္းဘယ္သူလဲ။ ဘယ္သူမ်ားလဲ။

“ဦးေကာင္း ကၽြန္ေတာ့္ကိုထမင္းေကၽြးမလား။”

“ဟမ္ အာ ဟင္ ဟင္ ဘာေျပာလိုက္တယ္။”

“ေဟာဗ်ာ ထမင္းေကၽြးမလားဆုိတာနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးလန္႔သြားတယ္၊ ေတာ္ျပီဗ်ာ မစားေတာ့ဘူး။”

ေမးခြန္ကိုနားလည္လိုက္ေသာ္လည္း ေကာက္သြားေသာေကာင္ေလးကို ေခ်ာ့လုိ႕ရခ်င္ မွရမည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ပရိယာယ္ အနည္းငယ္သုံးလုိက္သည္။

“ဟင္ ဘာရယ္..”

ေရဒီယုိအသံကို ေလွ်ာ့လုိက္ရင္း ေနာက္ထပ္မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္လိုက္သည္။

“ဟာ မၾကားဘူးလား၊ ကၽြန္ေတာ့္ကိုထမင္းေကၽြးလုိ႔ေျပာတာ၊ မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတယ္၊”

“ဟာ ေကၽြးမွာေပါ့၊ မင္းကလဲ၊ မဟုတ္ဘူးခုနေလးက တကယ္မၾကားတာ၊ အေတြးလြန္သြားတာရယ္၊ သီခ်င္းသံက်ယ္လြန္းတာရယ္ေၾကာင့္ပါ။”

“ေအးပါ ဆင္ေျခဆင္လက္ေတြခ်ည္းပဲ။”

ႏွာေခါင္းရႈံျပီးေျပာေသာ ဂ်ဳံလုံးကို လွည့္ၾကည့္ရင္းစာကားတစ္ခြန္ကၽြံသြားမိသည္။

“ခ်စ္စရာေလး..”

“ေဗ့”

ဂ်ဳံလုံးက လွ်ာထုတ္ျပသည္။

ကန္ေတာ္ၾကီးေရာက္ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္အတူ စိတ္လြတ္လပ္စြာေပ်ာ္ရႊင္မိသည္။ ထုိညေနခင္းသည္သာယာစိုေျပလွပေသာ ညေနခင္းတစ္ခုအျဖစ္ အမွတ္တရထင္ က်န္ခဲ့ သည္။

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

အခန္း(၇)

 

“တီ………… တီ………….တီ…………..”

“တီ………… တီ………….တီ…………..”

အဆက္မျပက္ျမည္ေနေသာ မ်က္ႏွာျပင္ေပၚမွ နံပါတ္ကိုၾကည့္ရင္း တစ္ခ်က္ျပဳံးလုိက္ သည္။

“ဟလို ေျပာကို”

စာရင္းတစ္ခ်ဳိ႕ကို သိမ္းဆည္းရင္ ဖုန္းေျဖလုိက္သည္။

“ဒီညေန ဘယ္သြားစရာရွိလဲ။”

“အမ္ ဘာလို႔လဲ။ မရွိပါဘူး အိမ္တန္းျပန္မွာ။”

“ဟုတ္လား ဒါဆုိ အခုဘယ္မွာလဲ ျပန္ေနျပီလား။”

“ဟင့္အင္းျပန္ေတာ့မလို႔ပါပဲ။ ပစၥည္းေတြသိမ္းေနတာ။”

“ေတာ္ေသးတာေပါ့။”

“အမ္ ဘာကိုေတာ္ေသးတာလဲ။”

“ေကာင္း…”

“ဟင္ ေျပာေလ အကို ဘာေျပာမလို႔လဲ။”

တစ္ဖက္ကဖုန္းကို နားနားကပ္ရင္းလက္ဆြဲအိတ္ကို လက္တစ္ဖက္တည္းျဖင့္ ဇစ္ပိတ္လုိက္သည္။

“ကိုတုိ႔ေလွ်ာက္သြားရေအာင္ေလ။”

“ဘယ္ကိုလဲ”

“အာ… ဗႏၵဳလတံတားဖက္ကိုေပါ့”

“ဟာ ဘာလို႔လဲ နည္းနည္းေဝးတယ္ေနာ္.”

ဟိုတစ္ေန႔က ဂ်ဳံလုံးႏွင့္ေလွ်ာက္လည္သည္ကိုသတိရမိသည္။

“လိုက္ခဲ့ပါကြာ၊ ကိုမင္းကိုေျပာစရာေတြလဲရွိတယ္။ထမင္းေကၽြးပါ့မယ္၊ အိမ္ျပန္ ျပန္လိုက္ပို႔ေပးပါ့မယ္။”

“အင္းပါ လုိက္ခဲ့ပါမယ္။အဲေလာက္ၾကီးမက္လုံးေပးေနစရာမလိုပါဘူး”

“ဒါဆုိ ကိုလာေခၚမယ္ေနာ္။”

“ဟုတ္။”

ဖုန္းခ်ျပီး ကိုလာအေခၚကိုေစာင့္ေနမိသည္။

ဦးေကာင္း ဒီေန႔ေပ်ာ္လားဟင္ ဟုေမးေသာ ဂ်ဳံလုံး၏ အသံမ်ားကို ျပန္လည္ၾကား ေယာင္မိသည္။ အဲဒီေန႔က အကိုတကယ္ေျပာခဲ့တယ္ဂ်ဳံလုံးေလးရယ္..။ ကိုတကယ္ၾကည္ ႏူးပါတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့အမွတ္တရေတြအမ်ားၾကီးရခဲ့တယ္။

“တီ………… တီ………….တီ…………..”

“တီ………… တီ………….တီ…………..”

“ဟလို ေရာက္ေနျပီလား..။”

“အင္း ေရာက္ေနျပီ၊ ထြက္ခဲ့ေတာ့..”

ရုံးခန္းတံခါးကို ပိတ္ျပီး ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာမွာ ထားခဲ့ျပီမုိ႔ ေနာက္ဆံတင္းမေနေတာ့ပဲ ကိုကို႔ရဲ႕ကားထဲေပါ့ပါးစြာ၀င္ထုိင္လုိက္သည္။

“You ready???”

“Yes, I’m ready”

ကားေလးက လမ္းမၾကီးေပၚတြင္ ေပါ့ပါးစြာေရႊ႕လွ်ားသြားသည္။ FM radio မွ ကုိင္ဇာ၏တစ္သက္လုံးပဲသတိရေနမယ္ရင္ထဲမွာ သီခ်င္းေၾကာင့္ ရွက္စိတ္တစ္ခ်က္ထ သြားသည္။

“မုိက္တယ္ေနာ္။”

“ဗ်ာ။”

“ေၾသာ္ သီခ်င္းကမုိက္တယ္လို႔။”

“ခုထိၾကိဳက္ေနတုန္းပဲလား။ ဒီသီခ်င္းေတြ။”

“အင္း ဟုတ္တယ္၊ ျပန္ေတြးၾကည့္လုိက္ရင္မေန႔တစ္ေန႕ကလိုပဲေနာ္၊ ဘာမွမၾကာလိုက္သလုိပဲ။”

ကိုကိုရယ္..။ ကၽြန္ေတာ္မွာ ကိုကိုမရွိပဲ၊ တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ဆန္ဆန္ ေနခဲ့ရတာ သိပ္ၾကာေနတယ္လို႔ခံစားရတယ္။ ခက္ခဲလြန္းတယ္။ ပင္ပန္းလြန္းတယ္။ တုိင္းတစ္ပါးမွာ လြမ္းလိုက္ရတဲ့ ရင္ခြင္၊ တမ္းတလိုက္ရတဲ့ႏွလုံးသား၊ ငတ္မြတ္ေနတဲ့ ၾကင္နာမႈ.. အုိ ေျပာရရင္ ျပီးေတာင္ျပီးႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။

“ဘာေတြေတြးေနတာလဲ..”

“ခင္ဗ်ာ။”

“ဘာေတြေတြးေနလို႔”

“အဲ ေၾသာ္ ေတြးေနတာ၊ အရင္ကအေၾကာင္းေတြကို..”

ဂ်ဳံလုံးႏွင့္ ေလွ်ာက္လည္တုနး္ကလို ေပ့ါပါးမႈမ်ဳိးမရွိတာကို ခံစားမိသည္။

ဟင္ ငါကဘာလို႔ ဒီေကာင္ေလးကိုသတိရေနရတာလဲ။ ကိုကိုနဲ႔ဒီေကာင္ေလးကို ႏႈိင္းယွဥ္ေနရတာလဲ။

“ေဟ့..”

“ခင္ဗ်ာ..”

“ဟ ဘာေတြျဖစ္ေနတာတုန္း၊ ဘာေတြဒီေလာက္ေတြးေနတာလဲ။ ဗိုက္ဆာေနျပီလား၊ တစ္ခုုခုစားမလားလို႔ေမးတာ။”

“ဟင့္အင္းမစားခ်င္ေသးဘူး။”

“ေနာက္ရက္ေတြအားရင္ တကၠသိုလ္ဖက္တစ္ရက္ေလာက္သြားရေအာင္ေလ။”

“ဟုတ္ကဲ့၊ အင္းေျပာသာေျပာတာ အားတယ္ဆုိတာသိပ္မရွိပါဘူးဗ်ာ။ အခုဆုိ ဆုိင္သစ္ထပ္ဖြင့္ဖုိ႔လုပ္ေနတာဆုိေတာ့ပိုေတာင္အလုပ္ရႈပ္တယ္။”

ဆုိင္သစ္ေျပာမွ ဂ်ဳံလုံးကိုလဲ အလုပ္ခန္႔ေပးရဦးမယ္။ ဒီေကာင္ေလးက အစြယ္ေလးနဲ႔။ အထိန္းအသိမ္းမတတ္ရင္ ပ်က္စီးႏုိင္တယ္။

“ဟုတ္လား အကူအညီလိုတယ္ဆုိရင္ကို႔ကိုေျပာေလ၊ ကိုတတ္ႏုိင္တာဆုိရင္ ကူညီေပးမယ္။”

“ဟုတ္။”

ငယ္မူငယ္ေသြးေတြနဲ႔ ကေလးဆန္ဆန္ေျပာေနသလိုခံစားရေပမယ့္ ရင္ခုန္သံက မလတ္ဆတ္ေတာ့သလုိပါပဲ၊ ဂ်ဳံလုံးနဲ႔ တုန္းကမွ ပိုျပီး ေပါ့ပါးေနေသးတယ္။

“ဆရာကေတာ့ပြဲေတြဘာေတြေရာ တက္ျဖစ္လား။”

“အင္း ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္တုန္းကေတာ့သြားတယ္။ မိတ္ဆုံစားပြဲကိုေရာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဒီႏွစ္ေတာ့ မသြားျဖစ္ဘူး”

“ဟုတ္လား ဘာလုိ႔လဲ။ အကိုက ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္တုန္းက မသြားျဖစ္ဘူး၊ ဒီႏွစ္ေတာ့တက္ျဖစ္တယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္လြဲသြားတာေနာ္။”

“ဟုတ္လား၊ ႏွေမွ်ာစရာၾကီး၊ ဒီႏွစ္က်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က အေမရိကားသြားတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ တုိက္ေနလို႔ မတက္ျဖစ္တာ၊ ႏို႕မုိ႔ဆုိ မပ်က္ကြက္ပါဘူး။”

“ဟုတ္လား ဟိုမွာဘယ္သူရွိလို႔လဲ။”

“ေဖေဖေရာ ေမေမပါ ရွိတယ္ေလ။ သူတို႔ဆီျပန္သြားတာ။”

“ဟူးေတာ္ေသးတာေပါ့ ခ်စ္သူေတြဘာေတြမက်န္ခဲ့ဘူးလား။”

“ခ်စ္သူ..။ မက်န္ခဲ့ပါဘူးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္က သူတို႔အခ်စ္ကိုသိပ္မယုံၾကည္ခ်င္ဘူး၊ အေရွ႕တုိင္းနဲ႔ အေနာက္တုိင္းမွာ အခ်စ္အေပၚထားတဲ့အယူအဆနဲ႔ ရႈေထာင့္တစ္ခ်ဳိ႕က ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေနတယ္၊ သိပ္မဆင္မေျပဘူး။”

Johnny မ်က္ႏွာကို ဖ်က္ကနဲ႔ျမင္ေယာင္မိသည္။ Johnny ရယ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ကိုယ္က ခဲမွန္ဖူးတဲ့စာသူငယ္မုိ႔လို႔ပါ။ မင္းလဲအခ်စ္အသစ္နဲ႔ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစ..။

“ထမင္းစားရေအာင္ေလ၊ ဒီနားက ‘ေႏြထေနာင္း’ ျမန္မာထမင္းဆုိင္က မုိက္တယ္။”

“အင္းေလ စားေလ၊ ကိုစာေနျပီနဲ႔တူတယ္။”

“မဆာပါဘူးဗ်ာ။ ခ်စ္သူနားမွာ ေနရရင္ အဟာရသိဒၵိရတယ္ဆုိတာ တကယ္၊”

“ေနာက္တယ္။ ရုပ္တည္ၾကီးနဲ႔။”

ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးမိေသာ္လည္း ေပါ့ပါးလြတ္လပ္မႈကို မခံစားမိ၊ ဂ်ဳံလုံးနဲ႔ေလွ်ာက္လည္ ုန္းက လြတ္လပ္သာယာလြန္းသည္။ အသက္အရြယ္ကို ေမ့ထားျပီး ေျပးလႊားေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရသည္။ သိကၡာအိေျႏၵကို လြင့္ပစ္ျပီး ရူးသြပ္ေပ်ာ္ပါးခဲ့သည္။ အင္း အဲဒီလုိညေနမ်ဳိးရွိဦးမွာလား။

အုိဘုရားေရ ငါက ကို႔နားမွာေနရင္းနဲ႔ေတာင္ ဂ်ဳံလုံးကို တမ္းတမိေနပါလား။ ငါဘာျဖစ္ေနတာပါလိမ့္။ ငါ့အနားမွာ ကိုရွိေနတာက ျပီးျပည့္စုံမႈမဟုတ္ေတာ့ဘူးလား။ ဘာလို႔ငါ့ရင္ခုန္သံေတြက မမွန္ေတာ့တာလဲ၊ ငါဂ်ဳံလုံးကိုညိွတြယ္ေနျပီလား၊ ဒါဆုိ ကို႔ကိုေရာ၊ မဟုတ္ေသးပါဘူး ငါကို႔ကိုခ်စ္ေနတုန္းပါပဲ၊ ဒါဆုိ ဂ်ဳံလုံးက ဘာလဲ………….။

အမွ်င္ရွည္လွ်ားေသာ ၀ိေရာဓိမ်ားက ရင္ဘတ္ထဲ ကိန္းေအာင္းစျပဳလာသည္ကိုသာ သိႏုိင္ေတာ့သည္။

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@



Jul 3rd

ညာေျပာတတ္တဲ့...ေကာင္ကေလး(အပိုင္း-၈)

By LU LIN PYO
...ေျမနီကုန္းေ၇ာက္ျပီ...ဒဂံုစင္တာေတြပါမယ္...ဆ၇ာေ၇့...ေ၇ွ့ကကားကိုမစားေစနဲ့ေလ..
   
မိုးတိမ္ျမဴ ကားေပၚကေနဆင္းျပီး ဒဂံုစင္တာဘက္ကို ေလွ်ာက္ခဲ့လိုက္သည္။
ဒဂံုစင္တာ ေ၇ွ့ေ၇ာက္ေတာ့ ၆ နာ၇ီကြက္တိ...
..........ဘယ္မွာလဲ ေကာင္ေလးညိဳ မေ၇ာက္ေသးပါလား....
စိတ္ေတာ့ေတာ္ေတာ္တို သြားသည္။ဖုန္းဆက္ဖို့ ေဘာင္းဘီအိတ္ကိုကိုင္လိုက္ေတာ့..
...ဟာ သြားျပီ...ငါ့ဖုန္းဘယ္ေ၇ာက္သြားတာတုန္း...ဟားးးးးေသစမ္း ဖိနပ္ခံုေပၚဒီအတိုင္းတင္ခဲ့မိတာပါလား....

မတတ္နိုင္ဘူး လမ္းေဘးဖုန္းကေနပဲ ဒင္းကိုေခၚ၇ေတာ့မယ္...
မိုးတိမ္  လမ္းေဘးဖုန္းဆိုင္ေလးကို သြားျပီး ေကာင္ေလးညိဳ ၇ဲ့ဖုန္းကိုေခၚ၇သည္။
...ဟယ္လို...ေကာင္ေလးညိဳလား...
...ဟုတ္...ဟုတ္ပါတယ္...
...ေအး ..မလာနဲ့ သိလား ငါက အေ၀းၾကီးကလာ၇တာ..ခုဘယ္မွာလဲ...
...အာ လာေနျပီ...၁၀ မိနစ္ေလာက္ပဲေစာင့္သိလား..ခုလာေနျပီ..
...ေအး...ျပီးတာပဲ...

မိုးတိမ္  ဖုန္းကိုခ်ျပီး
...အမ ဘယ္ေလာက္လဲ...
...၁၀၀ ေမာင္ေလး...

မိုးတိမ္ ...ပိုက္ဆံေပးခဲ့ျပီး...စင္၀င္ေအာက္မွာျပန္ေစာင့္ေနလိုက္သည္။
လူေတြကလဲ လာလာပဲၾကည့္ေနသည္....စိတ္ေလတယ္...offer မွတ္ေနလားမသိဘူး...
ေပါင္တို၀တ္လာတာေတာင္မွားတယ္...လာပါေတာ့ေကာင္ေလးညိဳ ၇ယ္...
.............................................................
နာ၇ီ၀က္ေတာင္ၾကာျပီ...ေတာ္ျပီ ဆက္မေစာင့္နိုင္ေတာ့ဘူး...ဖုန္းဆိုင္ကိုျပန္သြားျပီးဒင္းကိုေကာင္းေကာင္းေျပာပစ္မယ္..
ဟြန္း...

...ဟယ္လို...
...ဟာ...ခ်စ္...ေဆာ၇ီးပါ...ညီ ခုလာေနတယ္...ဒီမွာ ဓာတ္ပံုဆ၇ာနဲ့ညိွေနလို့နဲနဲၾကာ
     သြားတယ္...
...ေအး ၾကာ၇င္ငါလဲဖာျဖစ္ေတာ့မယ္...
...အကို...
...ေျပာ...
...ေျမနီကုန္း city mart ေ၇ွ့ကိုလာခဲ့ပါလား...
...ဘာလို့လဲ...
...ညီ က အဲနားေ၇ာက္ေနလို့ေလ...
...ေအး ျပီးတာပဲ ငါလဲဒီနားမွာမ၇ပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး...

မိုးတိမ္ ဖုန္းကိုခ်လိုက္ျပီး city mart ဘက္ကိုလမ္းေလွ်ာက္ခဲ့လိုက္သည္။
city mart ေ၇ွ့ေ၇ာက္ေတာ့လဲ ေကာင္ေလးညိဳ ကို မေတြ ့ ပါဘူး...

ေတာ္ပါျပီ ေကာင္ေလးညိဳ ၇ယ္ မင္း၇ဲ့ အလိမ္အညာေတြနဲ့ ငါ့ကိုခ်ိဳးတာေပါ့ေလ....

မိုးတိမ္ စိတ္ညစ္ညစ္နဲ့ ျပန္လွည့္တဲ့ အခ်ိန္မွာပင္  ခပ္လွမ္းလွမ္းကေန အေျပးတစ္ပိုင္း လာေနတဲ့ အ၇ပ္၇ွည္၇ွည္ခပ္ေခ်ာေခ်ာေကာင္ေလးကိုေတြ ့လိုက္၇သည္။

၇င္ထဲမွာေတာ့ သူေျပးလာတဲ့ ပံုေလးကိုၾကည့္ျပီး တဒိတ္ဒိတ္နဲ ့ ခံုလာသလိုလို....

...ကိုကို ေဆာ၇ီးပါ ညီေနာက္က်သြားတယ္...
...ေအာ္...ေအး ေတာ္ေသးတာေပါ့...ေ၇ာက္လာေပလို့ပဲ...
...ကိုကို့ ကို ညီ ျပစ၇ာတစ္ခု၇ွိတယ္...
...ဘာတုန္းးးးး...
...မ်က္စိမွိတ္...
...အင္း မွိတ္လိုက္ျပီ...
...ညာဘက္ကိုလွည့္...လမ္းတည့္တည့္ေလွ်ာက္...
...အင္း...မ်က္လံုးကို သိပ္မဖိနဲ ့ေလ...နာတယ္...
...ေဆာ၇ီး ကိုကို ...ေ၇ာက္ေတာ့မယ္ ခနေစာင့္...
...ဟဲ့ ...လမ္းျဖတ္ကူးေနတာလား..ငါ မင္းျပတာမျမင္ခင္ကားတုိက္ျပီးအ၇င္ေသသြား
    အံုးမယ္...
...ကဲပါ ေ၇ာက္ပါျပီဗ်ာ...
ေကာင္ေလးညိဳ က မိုးတိမ္ ကို မ်က္လံုးမွိတ္ေပးထားကို ျဖဳတ္ေပးလိုက္သည္။

....ဟင္....




Jan 10th

ၾကယ္ပြင့္ေလးမ်ားရဲ႕ ဒိုင္ယာရီ ... Episode 8/30

By မင္းစိုင္းသန္႕ေက်ာ္

အခန္းထဲတြင္ ေလးေယာက္သား ထိုင္မိၾကေတာ့ စကားသံေတြက တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ဆူဆူညံညံ ထြက္လာၾကသည္ ။ အဓိကကေတာ့ အာယုပီတာကို ဦးတည္ျပီး ေျပာၾကေသာ စကားမ်ားသာျဖစ္သည္ ။

 

ဒါရိုက္တာနဲ႕ သြားေတြ႕ပါလို႕ ထုတ္လုပ္သူက ေျပာလိုက္တာပါ … ဒါ ကၽြန္ေတာ့္ ဇာတ္ညႊန္းပါ … ( ေအာင္ျမင့္ျမတ္ ၏ အသံျဖစ္သည္ )

 

ဒါ ကၽြန္ေတာ့္ေလွ်ာက္လႊာပါ ဆရာ … ကၽြန္ေတာ့္ရုပ္က ဘယ္လိုေနလဲဟင္ … မင္းသားျဖစ္ေလာက္တယ္ မဟုတ္လား … သူငယ္ခ်င္းေတြကဆိုရင္ေလ … ( ၾကယ္နီ၏ အသံျဖစ္သည္ ။ သို႕ေသာ္ စကားဆုံးေအာင္ ေျပာခြင့္မရ … စိုင္းမြန္က ျဖတ္ေျပာလုိက္သည္ )

 

ေဟ့ေကာင္ … အာယုပီတာ … အဲ့လူဆီက ဇာတ္ညႊန္းကို လုံး၀ မသုံးနဲ႕ေနာ္ … ငါ သရုပ္ေဆာင္တာကို ႏွစ္ျပားမတန္ေအာင္ ေ၀ဖန္တဲ့လူ … ( ဒါကေတာ့ စိုင္းမြန္အသံျဖစ္သည္ )

 

ကၽြန္ေတာ့္ ဇာတ္ညႊန္းေလး ဖတ္ၾကည့္ပါဗ် … တစ္ႏွစ္ေလာက္ကို အခ်ိန္ယူျပီး ေရးထားတာပါ … ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ေအာင္ျမင့္ျမတ္ပါ … ကၽြန္ေတာ့္၀တၳဳတစ္ခ်ဳိ႕ဆို ဗီဒီယိုကားေတြ ရိုက္ေနၾကပါတယ္ …

 

ဆရာ … ကၽြန္ေတာ့္နာမည္က ၾကယ္နီပါဗ် … သြားေဆး တက္ေနတာပါ … ဆရာရိုက္တဲ့ ကားေတြ အမ်ားၾကီး ၾကည့္ဖူးပါတယ္ … အရမ္းေကာင္းတယ္ဗ် … ကၽြန္ေတာ္က ဆရာနဲ႕ လက္တြဲျပီး အလုပ္လုပ္ခ်င္တာပါ …

 

ၾကယ္နီက အာယုပီတာ၏ လက္ကို အတင္းသြားဆြဲသည္ ။ ဒါကို စိုင္းမြန္က ျမင္ေတာ့ ၾကယ္နီ၏ လက္ကို ပုတ္ခ်ပစ္သည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … အဲ့သည္ ေအာင္ျမင့္ျမတ္ဆိုတဲ့လူရဲ႕ ၀တၳဳဆိုရင္ ငါ မရိုက္ဘူးေနာ္ … အာယုပီတာ … ျပီးေတာ့ သည္ ၾကယ္နီဆိုတဲ့ ေကာင္ေလးကလည္း လူလိမ္ေလး … ကားတိုက္ခံခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ေငြညွစ္ယူေနတာ …

 

ကိုစိုင္းမြန္ … ကၽြန္ေတာ္ ခုနက ေျပာတာက တကယ္ ေ၀ဖန္ေပးတာပါ … ကိုစိုင္းမြန္ရဲ႕ ကားေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ေသခ်ာ ေလ့လာျပီးမွ ေျပာတာပါ … မေကာင္းတဲ့ သေဘာနဲ႕ ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ … က်ိန္ဆို က်ိန္ရဲပါတယ္ …

 

ေအာင္ျမင့္ျမတ္က ၀င္ေျပာေတာ့ ၾကယ္နီကလည္း အားက်မခံ ေျဖရွင္းခ်က္ ျပန္ထုတ္သည္ ။

 

ဟိုတစ္ခါက ကၽြန္ေတာ္ ကားတိုက္ခံခ်င္ေယာင္ေဆာင္တာ အိုက္တင္လုပ္တာပါ … ကိုစိုင္းမြန္ေတာင္ တကယ္ ယုံသြားတယ္ မဟုတ္လား … ဆရာ … ေတြ႕တယ္ မဟုတ္လား … ကိုစိုင္းမြန္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ့္ အရည္အခ်င္းကို အသိအမွတ္ ျပဳတယ္ …

 

စိုင္းမြန္ကို ေျပာရင္း အာယုပီတာဘက္ကိုပါ လွမ္းျပီး ရွင္းျပလိုက္ေသးသည္ ။ တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ႏွင့္ အသံေတြက ပိုဆူညံလာသည္ ။ အာယုပီတာ စိတ္တိုတိုႏွင့္ အက်ယ္ၾကီး ၾကဳံး၀ါး ေအာ္ပစ္လုိက္သည္ ။

 

အားလုံး တိတ္ၾကပါေတာ့ …

 

အသံျပဲၾကီးႏွင့္ ေအာ္လိုက္ေတာ့ အားလုံး အသံတိတ္သြားၾကသည္ ။ ျပီးေတာ့ အာယုပီတာကို ရူးမ်ား ရူးသြားျပီလားဟူေသာ အၾကည့္ျဖင့္ ၀ိုင္းၾကည့္ၾကသည္ ။

 

ကဲ … ေလွ်ာက္လႊာတင္မယ့္ တစ္ေယာက္ကလည္း ေလွ်ာက္လႊာ ထားျပီး သြားေတာ့ … ဇာတ္ညႊန္းဆရာကလည္း ဇာတ္ညႊန္း ထားခဲ့ျပီး သြားေတာ့ … ျပန္ၾကေတာ့ …

 

ျပန္ၾကဆိုေတာ့လည္း တစ္ေယာက္မွ စကား တစ္လုံးမွ မထြက္ဘဲ တစ္ေယာက္က ေလွ်ာက္လႊာေလး ခ်ျပီး ၊ တစ္ေယာက္က ဇာတ္ညႊန္းေလး ခ်ျပီး ၊ အဲ … ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ခပ္တည္တည္ႏွင့္ ထြက္သြားသည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … စိုင္းမြန္ … ငါ ျပန္ခိုင္းတာ မင္းမပါဘူးေလ …

 

သည္ေတာ့မွ စိုင္းမြန္က ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ျပန္ၾကည့္သည္ ။ ျပီးေတာ့မွ ျပန္လာျပီး ထုိင္သည္ ။ ၾကယ္နီႏွင့္ ေအာင္ျမင့္ျမတ္ကေတာ့ တူတူ ထြက္သြားၾကျပီ ျဖစ္သည္ ။

 

အျပင္ေရာက္ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သား ျပိဳင္တူ သက္ျပင္းခ်ၾကသည္ ။ ျပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ပုခုံးတြန္႕ျပီး ၾကည့္ၾကသည္ ။

 

ဘယ္လို ထင္လဲ … ၾကယ္နီ …

 

မထင္ပါဘူးဗ်ာ … စိတ္ညစ္ပါတယ္ ကိုေအာင္ျမင့္ျမတ္ရယ္ …

 

ေအးေလ … ငါတို႕လည္း ၾကိဳးစားခဲ့တာပဲ … ငါတို႕ ၾကိဳးစားခဲ့တာ မွန္ရင္ အသိအမွတ္ျပဳခံရမွာပါ …

 

ႏွစ္ေယာက္သား ေလးေလးပင္ပင္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ သက္ျပင္း ထပ္ခ်လိုက္ရသည္ ။

 

ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀က သည္လိုပါပဲကြာ … အျမဲတမ္း ကံမေကာင္းဘူး … ဟိုတစ္ေလာကလည္း ေရကူးကန္မွာ မန္ဘာအျဖစ္က ရပ္စဲခံလိုက္ရတယ္ေလ …

 

ၾကယ္နီက သက္ျပင္းခ်ျပီး ညည္းေတာ့ ေအာင္ျမင့္ျမတ္က စိတ္၀င္စားသြားသည္ ။ ျပီးေတာ့ ေမးၾကည့္မိသည္ ။

 

မင္းက ဘာလို႕ အရပ္စဲခံလိုက္ရတာလဲ …

 

ေရကူးကန္ထဲ ရွဴးေပါက္ခ်မိလို႕ပါဗ်ာ …

 

ဟာ … သူမ်ားေတြလဲ ေပါက္ခ်ၾကတာပဲ … မင္းက်မွ ဘယ္လိုလုပ္ လူမိသြားတာလဲ …

 

အင္းေလ … ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ … ကၽြန္ေတာ္လည္း လူလစ္တယ္ထင္လို႕ ေပါက္ခ်လိုက္တာပါ …

 

ဟင္ … သူတို႕က မင္းေရကူးတာကအစ လုိက္ၾကည့္ေနလို႕လား …

 

မၾကည့္ပါဘူး … ကၽြန္ေတာ္က ဒိုင္ဗင္စင္ေပၚကေန ေပါက္ခ်လိုက္မိတာေလ … ဟီးဟီး … အဲ့အေပၚေရာက္မွ မေအာင့္ႏိုင္ေတာ့တာနဲ႕ …

 

ေအာင္ျမင့္ျမတ္ ေတြးၾကည့္လိုက္မိျပီး စိတ္ေလသြားပါတယ္ ။ ဟုတ္တယ္ေလ ။ အိမ္သာထဲမွာ သူမ်ား ဖုန္းေျပာတာကို လိုက္ေျပာမိလို႕ သူ႕ကိုယ္သူ ေပါလွျပီ ထင္ေနတာ … အခုေတာ့ သူ႕ထက္ ေပါတဲ့လူ ရွိေနေသးပါလား ဆိုျပီး ေတြးမိသြားလို႕ပါ ။

 

 

 

 

အခန္းထဲမွာေတာ့ အာယုပီတာနဲ႕ စိုင္းမြန္တို႕ အလုပ္ရွုပ္ေနၾကတုန္းပါပဲ ။ ေလွ်ာက္လႊာေတြ ေရြးလိုက္ ပယ္လိုက္နဲ႕ေပါ့ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … ပီတာ … ခုနက ဟို မင္းသားရူးေကာင္ကို မထည့္နဲ႕ေနာ္ … သူ႕ေလွ်ာက္လႊာကို ပယ္ပစ္ …

 

ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႕ စိုင္းမြန္က ၾကယ္နီ႕ေလွ်ာက္လႊာကို ပယ္တဲ့ ေလွ်ာက္လႊာေတြထဲ ေရြးထည့္လိုက္ပါတယ္ ။

 

ျပီးေတာ့ ဇာတ္ညႊန္းၾကီးကိုလည္း ပယ္ေနာ္ … ငါ မရိုက္ဘူး …

 

အာယုပီတာက ဇာတ္ညႊန္းစာအုပ္ကို ကိုင္မလို႕လုပ္ေတာ့ စိုင္းမြန္က ဇာတ္ညႊန္း စာအုပ္ၾကီးကို အတင္းဆြဲျပီး ဖယ္လိုက္ပါတယ္ ။ ျပီးေတာ့ ေအာက္က မဂၢဇင္းအေဟာင္းေတြ ထားတဲ့  အပုံထဲကို ထိုးထည့္လိုက္ပါတယ္ ။

 

ေအးပါကြာ … ငါလည္း အဲ့လို တက္သစ္စေတြရဲ႕ ၀တၳဳေတြကို ဖတ္ၾကည့္ဖူးပါတယ္ … မစြံပါဘူး … ပယ္လိုက္ပါ့မယ္ …

 

ကဲ … ဒါဆို ေရြးတာလည္း ျပီးသြားျပီ … ငါတို႕ ဘီယာေသာက္ရေအာင္ …

 

ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ ဘီယာေသာက္ဖို႕ ေနာက္ေဖးခန္းကို ထြက္သြားၾကပါတယ္ ။ အဲ … အဲ့အခ်ိန္မွာေပါ့ ။ ရုပ္ရွင္ဆန္ဆန္ အျဖစ္အပ်က္ ႏွစ္ခု ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္ ။

 

တကယ့္ကို ရုပ္ရွင္ဆန္ဆန္ပါ ။ ဆန္းၾကယ္မွုမ်ား ေျပာပါတယ္ ။ ၾကယ္နီ႕ရဲ႕ ေလွ်ာက္လႊာ … ပယ္တဲ့အပုံထဲက ေလွ်ာက္လႊာေပါ့ … ။ အဲ့ေလွ်ာက္လႊာေပၚကို ေၾကာင္တစ္ေကာင္က တက္ပါတယ္ … ။ ျပီးေတာ့ ပယ္တဲ့ အပုံအျမင့္ေပၚမွာ ထားတဲ့ အဲ့ေလွ်ာက္လႊာက ပမာဏ ေရြးခ်ယ္ စာရင္းပါတဲ့ ေလွ်ာက္လႊာ အနိမ့္ပုံထဲကို တုိက္ရိုက္ကို က်သြားတာပါ ။

 

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ မဂၢဇင္းပုံထဲမွာ ထားထားတဲ့ ေအာင္ျမင့္ျမတ္ရဲ႕ ၀တၳဳဇာတ္ညႊန္းကို အာယုပီတာရဲ႕ အေဖ ဦးအာယုဒန္းနစ္ က မဂၢဇင္းေတြယူရင္း ေရာပါလာျပီး ဖတ္မိလိုက္တာပါပဲ … ။ LOL …

 

Episode 9 ဆက္ပါဦးမည္ …

Feb 14th

ခ်စ္သူမ်ားေန႔အတြက္ အမွတ္တရ...(၁၄.၂.၂၀၁၁)

By ina

ခ်စ္သူ၏ ရုပ္ေသး

 

 ခ်စ္သူကိုခ်စ္  .. ရုပ္ေသးအျဇစ္

 ႏွစ္ႏွစ္ခံယူ

 က်ြန္ေတာ္ ရုပ္သးခ်စ္သူ..

 

 ဟို သည္မ်ား   မသြားနဲ႔တား

 တဖဝါး မွမလွဳပ္ ရွား 

 မွဲ႔ယား ကိုက္ေတာင္  

 လွမ္းလို႔ မရိုက္ေပါင္...

 

ပင္ပန္းလို႔ တေရး  ..  မ်က္ေတာင္ေမွးလည္း

အမိန္႔ေပးလာ  

မအိပ္ပါ နဲ႔ ကို  ..  ခ်စ္သူ႕အလို

သမ္းညိုလို႕ မေယာင္

မ်က္ေတာင္မခပ္ .. ရပ္လ်က္ ေနပါ့မယ္...

 

ေသာကပူ ေလာင္  .. မ်က္ေမွာင္ၾကဳပ္ရာ

ေျပာၾကားလာ  .. ခ်စ္သူ.အမွာ ..   ျပံဳးေနပါ

လေကြးႏွုံး လို  ..  ႏွုတ္ခမ္းတဆံုး

ျပံုးျပံဳးေလးနဲ႔  .. ခ်စ္သူမ်က္ႏွာ ကို ေငး ေနမယ္....

 

ခ်စ္သူ ရဲ့မုန္းသူ  .. ကမၻာ ခြင္လံုးမဟူ

သိမ္းယူလို႔ ရငိဆိုင္မယ္

ခိုင္ခိုင္ ခ်စ္သူ႕ေရွ႕က ရပ္မဲ့လူ...

 

ဟီဟိ..တကယ္ထိ စာသား

ေပ်ာ္ဝင္ ျငိသြား

မုသား မဟုတ္ေသာ မုသား

ခ်စ္ျခင္း တရားနဲ႔

ကိုယ့္အခ်စ္နဲ႔

ခ်စ္သူကို အေကာင္းဆံုး ျဇစ္ေစခ်င္ ။။

ခ်စ္သူမ်ားေပ်ာ္ရႊင္နိဳင္ၾကပါေစ......

                                                       အေ၀းက ညီေလးေမာင္..

Dec 1st

ကိုၾကီးေျပာမယ္ ညီေလးနားေထာင္ (အပိုင္း ႏွစ္)

By Alex aung

ကၽြန္ေတာ္တို႕လိုလိင္တူအခ်င္းခ်င္း ၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူအမ်ိဳးသားမ်ားအေနနဲ႕ မိန္းကေလးေတြနဲ႕မတူတဲ့အခ်က္က တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ အခ်စ္နယ္ကၽြံမိရင္ ကိုယ္၀န္ရမယ့္ဒုကၡမ်ိဳး မၾကံဳေတြ႕ရႏိုင္တာအမွန္ပဲ။ ဒါေပမဲ့ လိင္ကိစၥဆိုတာမ်ိဳးက ပတ္သက္ ဆက္ဆံ ေနတုန္းတာ သာယာတာ တစ္ေယာက္ေယာက္မွာ ကာလသားေရာဂါတစ္ခုခုမ်ားရွိေနရင္ ေနာက္တစ္ေယာက္မွာ ဘယ္ ေလာက္ခ်စ္ေန တယ္ေျပာေျပာ ေရာဂါကိုလက္ေ၀ခံရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ လိင္တူခ်စ္သူညီငယ္တို႕ကို နည္းနည္းေလး ေျပာလိုက္ခ်င္တာက ကိုယ့္ခ်စ္သူ နဲ႕သာ လိင္ဆက္ဆံမယ္ ျပီးေတာ့ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္သစၥာကိုတန္ဖိုးထားႏိုင္မယ္ဆိုရင္အေကာင္းဆံုးျဖစ္ျပီး အကာ အကြယ္မဲ့ လိင္ဆက္ဆံ ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ႏွစ္ဦးသားအရင္ ေသြးစစ္ၾကည့္တာအေကာင္းဆံုးပါပဲေနာ္။ ဒီလိုမွမဟုတ္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးပဲ ေနတတ္ပါ တယ္ဆိုတဲ့ ညီငယ္မ်ားကေတာ့ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕ပဲ လိင္ကိစၥပတ္သက္တယ္ဆိုဦး ကြန္ဒံုးကိုတြင္တြင္သာ အသံုးျပဳၾကပါလို႕ေျပာ ပါရေစဗ်ာ။

ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးညွိဳႏႈိင္းၾကမယ္ (SEX!! Negotiating sex)

လိင္ကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးမႈျပဳတယ္ဆိုတာ တျခားကိစၥေတြမွာ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးတဲ့အဓိပၸာယ္နဲ႕အတူတူပါပဲ။ ယံုၾကည္မႈ၊ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ ႏွင့္ အၾကင္နာေမတၱာေတြဟာ အဓိကက်တဲ့ ေသာ့ခ်က္ပါ။ လူတိုင္းက သူတို႕ရဲ႕ ပါတနာ သို႕မဟုတ္ ပါတနာေတြကို လိင္ကိစၥအတြက္ ေမးျမန္းေတာင္းဆိုမႈျပဳႏိုင္ျခင္းဟာ မွန္ကန္သလို သူတို႕က ေတာင္းဆိုခ်က္ကို သေဘာမတူဘူးဆိုရင္ ျငင္းဆိုခြင့္ ရွိျခင္းဟာလည္း အမွန္တရားပါပဲ။ (ဆိုလိုတာက ကိုယ္နဲ႕ပါတနာျဖစ္ေနသူကို လိင္ကိစၥကိုယ္ႏွင့္ပတ္သက္ဖို႕ျဖစ္ႏိုင္မျဖစ္ႏိုင္ ေမးခြင့္ရွိသလို အေမးခံရတဲ့ပါတနာက သေဘာမက်ဘူးဆိုရင္ ကိုယ့္ေတာင္းဆိုခ်က္ကို သူ႕အေနႏွင့္ျငင္းဆိုခြင့္ရွိပါတယ္)

 

သူ႕ကိုကိုယ္ပိုင္တယ္ဆိုတဲ႕ ခံစားခ်က္မ်ိဳးကို မထားတာက ကိုယ္ေတာင္းဆိုမိတဲ့သူရဲ႕ ျငင္းပယ္ခ်င္းကိုခံရတယ္ဆိုရင္ အရမ္းမခံစားရ ေတာ့ပါဘူး။ သူႏွင့္ကိုယ္ လိင္ဆက္ဆံမႈအတြက္ အသားမက်ေသးဘူးေလ။ အဲဒါကိုၾကည့္ျပီး တစ္ပါးသူရဲ႕ ကိုယ္ေရကိုယ္ေသြးကို ထင္ျမင္ခ်က္လည္းမေပးသင့္ဘူးဗ်။ ဘာေၾကာင့္ဆို လူတစ္ေယာက္ခ်င္းဆီမွာက ျခားနားတဲ့ လိင္ခံစားခ်က္ မ်ား၊ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တက္မက္မႈမ်ား လိုအပ္မႈမ်ားရွိေနႏိုင္ေသးတာကိုး။ စိုးရိမ္ေၾကာင့္က်စိတ္၊အလုပ္အကိုင္၊ဖ်ားနာမႈေတြအျပင္ တျခား အေၾကာင္းအရာ ေလးေတြကလည္း လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာရမၼက္ခံစားခ်က္ေတြအေပၚသက္ေရာက္မႈရွိႏိုင္ေသးတယ္။

 

သင္နဲ႕တစ္ခါမွာ မအိပ္ဖူး လိင္မဆက္ဆံဖူးေသးသူတစ္ေယာက္နဲ႕ လိင္ကိစၥအတြက္ ေစ့ေစေဆြးေႏြးမႈျပဳတယ္ဆိုရင္ အရင္ဆံုးသိရမွာက ကိုယ္ဘာကိုၾကိဳက္တယ္ လက္ခံလို႕ရတယ္ ဘာကိုေတာ့မၾကိဳက္ဘူး လက္မခံဘူးဆိုတာကို အရိုးသားဆံုးေျပာျပပါ။ ေဆးမူးေနတာတို႕ သို႕မဟုတ္ အရက္ေသာက္ထားတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ အဲဒါကိုဖြင့္ေျပာဖို႕ဆိုရင္ေတာ့ အခက္ေတြ႕ႏိုင္ေသးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ကိုယ့္ေပ်ာ္ရႊင္ မႈအတြက္ ေသခ်ာဖို႕ လံုျခံဳစိတ္ခ်ဖို႕ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းပါပဲ။ ေနာက္မွ လိမ္လည္လွည့္စားခဲ့မိတယ္ သို႕မဟုတ္ အသံုးခ်ခံခဲ့ရတယ္ စတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ ေပးမိ ရရွိမႈေတြျဖစ္တည္လာႏိုင္တာေၾကာင့္ေျပာရျခင္းပါ။ တကယ္လို႕ သူ႕ကိုျငင္းဆိုတဲ့စကားေျပာဖို႕ ခပ္အမ္းအမ္း ျဖစ္ေနတယ္ဆိုရင္ နံနက္ခင္းမေရာက္ခင္အထိ ေစာင့္ဆိုင္းလိုက္ပါဦး။ တစ္ၾကိမ္အိပ္ေမာက်ျပီးတာနဲ႕  လိင္ကိစၥ အတြက္ ေစ့စပ္ေဆြး ေႏြးမႈမွာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ပိုပိုသာသာ သင္ေျပာဆိုဆံုးျဖတ္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

 

တစ္စံုတစ္ေယာက္နဲ႕ေတြ႕ဖို႕ သင္အစီအစဥ္ဆြဲထားတယ္ဆိုျပီးမွ ငါသိငါတတ္ဆိုတဲ့ျပႆနာနဲ႕ကိုယ့္ဖာသာရင္ဆိုင္ေနရတယ္ဆိုရင္ ဘာမွ မေတြ၀ဲပဲ လက္ေတြ႕က်တာကိုလုပ္ေဆာင္ေနလိုက္ပါ သို႕မဟုတ္ ကိုယ္ေျပာဆိုခ်င္ေနတဲ့အရာ ကိုယ္ေျပာမယ့္အရာေတြကို စာရြက္ေပၚခ်ေရးေနလိုက္ရင္ အဲဒါေလးေတြက ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ လတ္ဆတ္ေနမွာေပါ့။ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြနဲ႕ သူတို႕၏ အေတြ႕အၾကံဳေတြအေၾကာင္း စကားလက္ဆံုက်ျခင္းျဖင့္လည္း သူတို႕လိုပဲ ကိုယ္သည္လည္းေကာင္းမြန္စြာ ရင္ဆိုင္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

 

လံုျခံဳစိတ္ခ် လိင္မႈကိစၥ (Safe Sex)

လုံျခံဳတဲ့ လိင္မႈကိစၥပတ္သက္မႈတစ္ခုအျဖစ္ anal sex ျပဳလုပ္တဲ့ေနရာမွာ ကြန္ဒံုးသံုးျခင္းႏွင့္ ေရအေျခခံေခ်ာဆီ (water base lube) ကိုသံုးျခင္းဟာ အေျခခံအက်ဆံုး နည္းလမ္းျဖစ္ပါတယ္။ HIV/AIDS ႏွင့္ အျခားေသာ ကာလသားေရာဂါမ်ား (Sexually Transmitted Infections) ကိုကူးစက္ခံရမယ့္အႏၱရာယ္ႏွင့္ နီးစပ္ေနလို႕ေျပာရျခင္းပါ။ နည္းပညာသစ္ ေဆးသစ္ေတြေၾကာင့္ HIV/AIDS ေရာဂါကို တစ္နည္းတစ္ဖံု ဆြဲဆန္႕ထားလို႕ရတယ္ဆိုေပမဲ့ ဒီအဓိပၸာယ္က လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနဖို႕ အပ်င္းထူဖို႕ မဆိုလိုပါဘူး။ HIV ဟာ ဘ၀သက္တမ္းကို ပိုတိုေတာင္းေစတယ္၊ အမည္းစက္တစ္ခုႏွင့္အတူ တျခားသူမ်ားႏွင့္ျခားနားသူအျဖစ္ ေဖာ္ထုတ္ျပျပီး ရာသက္ပန္ ေဆးကုသမႈျပဳေနရျခင္းဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ကိုလည္းျဖည့္စြက္ပါတယ္။

 

 ကာလသားေရာဂါမ်ား (Sexually Transmitted Infections) ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး  ေနာက္အပိုင္းတစ္ခုမွာ ထပ္မံျဖည့္စြက္ေရးမွာေၾကာင့္ ေစာင့္ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္ေနာ္။

 

နမ္းျခင္း (Kissing)

အနမ္းတစ္ခု အနမ္းျပဳျခင္းဟာ ခ်စ္ျခင္း၊ခင္တြယ္မႈ၊လိုအင္ဆႏၵႏွင့္ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈကို အားေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ရင္းႏွီးေႏြးေထြးစြာ ျပသႏိုင္ တဲ့နည္းလမ္းတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ဦးသားရဲ႕ ရင္းႏွီးေႏြးေထြးမႈကို ျဖစ္တည္ေစတဲ့ ပထမဦးဆံုးေသာ ျပဳမူဆက္ဆံမႈလည္း မည္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အနမ္းတစ္ခုျပဳျပီးေနာက္ ဘယ္လိုေရွ႕ဆက္မယ္ ဘယ္လိုပတ္သက္မယ္ဆိုတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အေပၚကိုလည္း သက္ေရာက္မႈရွိေစႏိုင္ပါရဲ႕။ အနမ္းေကာင္းတစ္ခု ရရွိမိျခင္းဟာ တစ္စံုတစ္ေယာက္အေပၚ ဆယ္ၾကိမ္မက အနမ္းေပးခ်င္စိတ္ ျဖစ္ ေပၚေစႏိုင္ျပီး အထူးတလည္ျဖစ္တည္မႈတစ္ခုစီကိုေတာင္ ဦးေဆာင္သြားေစႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ အနမ္းဆိုးတစ္ခုကို ရရွိခဲ့မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ သင့္စိတ္ေတြေျပာင္းလဲသြားႏိုင္ျပီး တံခါးမၾကီးဆီ အခုပဲေျပးသြားခ်င္စိတ္ ေပၚေပါက္ေစႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ခါတရံ အနမ္း တစ္ခုဟာ သင့္စိတ္ထဲမွာ ရက္သတၱပတ္အေတာ္ၾကာ ရွိေနတတ္ျပီး သူနဲ႕ဆက္သြယ္လို႕ရမယ့္ အရာကို အခုပဲ ရယူပိုင္ဆိုင္ခ်င္ စိတ္ေတြ တဖြားဖြား ျဖစ္တည္ေနတတ္ပါတယ္ေနာ္။

 

အနမ္းေပးျခင္းဟာ အနမ္းေကာင္းတစ္ခု သို႕မဟုတ္ အနမ္းဆိုးတစ္ခုကဲ့သို႕ ကြဲျပားျခားနားတဲ့စတိုင္လ္ ေထာင္ခ်ီစြာရွိျပီး အလြန္ပုဂၢလိက သေဘာတရားဆန္တဲ့အရာျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာလူေတြကေတာ့ အနမ္းကိစၥျပဳမူရျခင္းကို သိပ္မၾကိဳက္ၾကေပမဲ့ တခ်ိဳ႕ေသာလူေတြ ကေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းလႊာေတြထဲထိ လွ်ာမုန္တိုင္းေမႊတာမ်ိဳးလို ခပ္ျပင္းျပင္းအနမ္းကို ေတာင့္တၾကျပီး တခ်ိဳ႕ေသာလူေတြကေတာ့ အနမ္းဖြဖြ ေပးရျခင္း၊ ရယူျခင္း လွ်ာကိုသိပ္မကစားပဲထိေတြ႕ရတာမ်ိဳးေတြကို ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ေၾကာင္းေတြ႕ေနရပါတယ္။

 

လွ်ာမုန္တိုင္းေမႊျခင္း (Licking, touching, rimming)

အေရျပားဆိုတာ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ထိေတြ႕မႈအာရံုကို အခံစားႏိုင္ဆံုးေသာ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းတစ္ခုပဲျဖစ္ပါတယ္။ လွ်ာေလးနဲ႕လ်က္ျပဳတာ၊ ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႕စုပ္ၾကည့္တာ၊ ခပ္ဖြဖြသြားနဲ႕ကိုက္ၾကည့္တာ၊ပြတ္သပ္ေပးေနတာ၊ထိေတြ႕ကိုင္တြယ္တာ၊ျပီးေတာ့ ကလိထိုးတာေလးေတြ ကအစ သိရွိျပီး အဆံုးစြန္ေသာ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္မႈကိုျဖစ္ေပၚလာေစႏိုင္တယ္ဆိုတာ သိသာပါတယ္ေလ။ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြက မၾကာခဏဆိုသလို ဆတ္ဆတ္ထိမခံ ထိကိုင္မႈကို တုန္႕ျပန္မႈေပးေလ့ရွိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႕ထိကပ္ျပီး မွ်ဥ္းစုပ္တာ၊ ခပ္ဖြဖြ သြားႏွင့္ကိုက္တာ (နည္းနည္းမာလာတဲ့ ႏို႕သီးေခါင္းကို သြားႏွင့္ နာက်င္ေအာင္အရမ္းကိုက္ပစ္လိုက္တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕ အသာညွပ္ကိုင္တဲ့သေဘာမ်ိဳးသာ)၊ လွ်ာေလးနဲ႕လ်က္ျပဳတာ၊ ေနာက္ျပီး ႏႈတ္ခမ္းလႊာေတြနဲ႕မွ်ဥ္းစုပ္တာမ်ား လုပ္လိုက္ရင္ တစ္ၾကိမ္နဲ႕ကို ႏို႕သီးေခါင္းေတြမာေတာင့္လာႏိုင္ေစပါရဲ႕။

လွ်ာေလးနဲ႕လ်က္ျပဳတာ၊ ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႕စုပ္ၾကည့္တာ၊ခပ္ဖြဖြသြားနဲ႕ကိုက္ၾကည့္တာ၊ပြတ္သပ္ေပးေနတာ၊ထိေတြ႕ကိုင္တြယ္တာ စတာ ေတြကို အထိအခိုက္မခံႏိုင္ ေကာင္းေကာင္းတုန္႕ျပန္မႈျမန္တဲ့ တျခားဧရိယာေတြကေတာ့ နားရြက္မ်ား၊ နားအ၀က ဖုသီးေလးမ်ား၊ ေပါင္ မ်ား၊ ဗိုက္သားမ်ား၊ခ်ိဳင္းေမႊးမ်ား၊ လည္ပင္း၊ ေျခေထာက္ေတြရဲ႕ေနာက္ဖက္ပိုင္းေတြ၊ ျပီးေတာ့ ကပၸယ္အိတ္ နဲ႕ ခေရ၀ (စအို၀) ၾကားမွာ ရွိေသာ အေရျပားေနရာတစ္၀ိုက္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားကေတာ့ ကလိထိုးတာမ်ိဳးလို သို႕မဟုတ္ လက္နဲ႕မနာေအာင္ ရိုက္ ခတ္ခံရတာမ်ိဳးေတြ၊ သူတို႕မ်က္ေတာင္ေတြကို လွ်ာနဲ႕လ်က္ျပဳတာမ်ိဳးလို တျခားေသာ စိတ္လႈပ္ရွားဖို႕ေကာင္းတဲ့ ျပဳမူမႈေတြကို ျပဳလုပ္ ခံစားတတ္ ခံယူၾကိဳက္ႏွစ္သက္တတ္ၾကပါေသးတယ္။ ေယာက္်ားအမ်ားစုလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ကိုယ္ခႏၶာတစ္ခုလံုးဟာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ကစားလို႕ေကာင္းတဲ့စြဲမက္ဖြယ္ဧရိယာၾကီးပါပဲ။ စိတ္ရွင္းရွင္းထားျပီး ဘယ္ေနရာက ဘယ္လိုျပဳမူရင္ ပိုျပီးစိတ္လႈပ္ရွားမႈကို ခံစားရတယ္ ခံစားမႈကိုေပးႏိုင္တယ္ဆိုတာ ရွာေဖြၾကည့္ၾကပါဦးေနာ္။

Rimming ဆိုတာက တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕ စအိုဧရိယာတစ္၀ိုက္ကို လွ်ာႏွင့္လ်က္ျပဳျခင္း၊ လွ်ာေကၽြးျခင္းစတာကို နာမည္ေပးထားျခင္းျဖစ္ ပါတယ္။ စအိုဧရိယာတစ္၀ိုက္ဟာ အလြန္အမင္းဆတ္ဆတ္ထိမခံပါဘူး။ ပူေႏြးစိုစြတ္တဲ့ လွ်ာနဲ႕ထိေတြ႕ေနတာကိုခံစားရတာ အသက္ရႈ ေငြ႕ေႏြးေႏြးကို ရရွိခံစားေနရတာစတဲ့ ဖီလင္မ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္တို႕တစ္ကိုယ္လံုး တဆတ္ဆတ္ခါတဲ့အထိ စူးစမ္းခံစားႏိုင္တဲ့ျပဳမူမ်ိဳးျဖစ္ ပါတယ္။          Rimming ဘယ္လိုျပဳမူရတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကို စာေတြအမ်ားၾကီးဖတ္ျပီး ေလ့လာသင္ယူေနစရာသိပ္မလိုပါဘူး။ အေကာင္းမြန္ဆံုး ေလ့လာသင္ယူမႈက စာဖတ္သူ သင္ကိုယ္တိုင္ျပဳလုပ္ၾကည့္ဖို႕ပါ။ အသားတက်ျဖစ္ဖို႕ကေတာ့ အခ်ိန္အနည္းငယ္ယူ ရပါမယ္။ အဲလိုျပဳမူရတာ ကိုယ့္အတြက္ သက္ေသာင့္သက္သာမျဖစ္ေသးဘူးလို႕ခံစားရရင္လည္း အတင္းအက်ပ္ဖိအားတစ္ခုအျဖစ္ မခံယူမိဖို႕လိုပါတယ္။

(ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ေျပာေနက်စကားတစ္ခြန္းရွိပါတယ္ လိင္ဆက္ဆံတယ္ဆိုတာမွာလည္း ေမတၱာသာမပါရင္ ရြံ႕စရာၾကီးပါလို႕ေလ။ ေမတၱာပါေအာင္လည္း တစ္ကိုယ္ေရသန္႕ရွင္းမႈနဲ႕ အေမႊးရနံ႕ကအေရးပါျပန္ပါတယ္ေနာ္ ဟဲဟဲ။)

Alex Aung (14 October 2012)

ဆက္ရန္ရွိေသးသည္………

Jun 5th

A Rubdown

By Alex aung
ကြၽန္ေတာ္ ဒီေန႕အလုပ္မွာ ဇြဲသန္လိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ဖားသြားတယ္။ အခန္းအသစ္ကလည္း ဒီေန႕မွ ငွားလို႕ရတာဆိုေတာ့ ေနရာခ် တာဘာညာႏွင့္ စဥ္းစားသာၾကည့္ေပေတာ့။ ေန႕ပိုင္းအလုပ္လုပ္လည္းျပီးေရာ OT ဆင္းဖို႕မေတြးေတာ့ဘူး အိမ္ကိုျပန္ ေရေႏြးပူပူႏွင့္ အေညာင္းအညာေျပစိမ္ဦးမွပါလို႕ပဲ စီစဥ္မိတယ္။ ေတာင့္တင္းေညာင္းညာေနတဲ့ ၾကြက္သားဆိုင္ေတြ နာက်င္ကိုက္ခဲမႈေလ်ာ့ေအာင္ေလ။

ေရေႏြးေႏြးေတြႏွင့္ ျပည့္ေနတဲ့ ေရစိမ္ကန္ထဲ ထိုင္ေနရင္းကြၽန္ေတာ္ေတြးႏိုင္တာက လႈိင္းဂယက္ထသလို လႈပ္ရွားေနတဲ့ ေရေႏြးေႏြးေတြ ရဲ႕ အာနိသင္ေတြမွာ တစ္ကိုယ္လံုးနာက်င္ကိုက္ခဲေနတာကို သက္သာေျပေလ်ာ့ေစတဲ့အက်ိဳးအာနိသင္ကိုရေနသလိုပဲဆိုတာပါ။ ဒါေပမဲ့ အပိုဆုအေနနဲ႕ လႈပ္လႈပ္ရွားရွားေရျမႇဳပ္ေတြက ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကို ပြတ္သပ္တြန္းတိုက္ေနသလိုဆိုေတာ့ မၾကာပါဘူး ကြၽန္ေတာ့္ငပဲဟာ လန္းလန္းနဲ႕ ေခါင္းေထာင္ထလာရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ္ေရစိမ္ကန္ထဲ ဆင္းထိုင္ေနရံုႏွင့္ ေရျမႇဳပ္ေရပူေဖာင္းေတြဟာ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ လက္ေခ်ာင္းေတြႏွင့္ ပြတ္သပ္လွည့္လည္ေနရင္း၊ နာက်င္ကိုက္ခဲေနတဲ့အရာေတြကို ေျပေလ်ာ့ေစတယ္ေပါ့။

တစ္နာရီေလာက္ထိုင္ေနမိတယ္လို႕ သတိျပဳမိခ်ိန္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ေရစိမ္ကန္ထဲကေနထထြက္လိုက္ပါတယ္။ စိုစြတ္ေနတဲ့ ကိုယ္ခႏၶာ ကို တဘက္အေမႊးပြၾကီးႏွင့္ ေျခာက္ေသြ႕ေအာင္ကိုယ့္ဖာသာပဲျပဳလုပ္ကာ ေဘာင္းဘီတိုတစ္ထည္ႏွင့္ တီရွပ္၀တ္ဆင္လိုက္ပါတယ္။ ဟို သည္လွည့္ျပဳရင္း ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ခႏၶာၾကြက္သားေတြက ေအာ္ဟစ္ၾကတယ္ ဒီထက္ပိုျပီး နာက်င္ကိုက္ခဲေနတာေတြကို ေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ဦးလို႕။

ဒီေတာ့လည္း စားပြဲေပၚက ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ကိုထိုင္ ကြၽန္ေတာ္ေနတဲ့ေနရာ ပတ္၀န္းက်င္က massage service တစ္ခုေလာက္ကိုရွာေဖြမိ ပါတယ္။ အံ့ၾသစရာ, ကြၽန္ေတာ့္အိမ္ႏွင့္ တစ္မိုင္ပတ္လည္၀န္းက်င္မွာ (၃)ခုေလာက္ရွိမယ္။ ကြၽန္ေတာ္ဖုန္းေကာက္ကိုင္လိုက္ကာ ပထမ ဆံုးတစ္ခုကို ဖုန္းေခၚလိုက္တယ္။ ခ်ိဳသာတဲ့ႏႈတ္ခြန္းဆက္သံႏွင့္အတူ ျမိဳ႕ရဲ႕ျပင္ပကိုေရာက္ေနေၾကာင္း ေနာက္ ရက္သတၲပတ္ (၂)ပါတ္ ေလာက္ၾကာမွ ျပန္ေရာက္မယ့္အေၾကာင္း voice message ကိုၾကားရေသးတာေပါ့။

ဒုတိယတစ္ခုကို ထပ္ေခၚလိုက္ေတာ့ သူ႕ customer ဆီသြားေနျပီျဖစ္ေၾကာင္းေျဖတယ္ေလ။ သူက ဖုန္းနံပါတ္တစ္ခုကိုေပးခဲ့ေသးတာ ေၾကာင့္ အဲဒီနံပါတ္ကိုေခၚလိုက္ပါတယ္။

ဖုန္းနံပါတ္ကို အသာႏွိပ္ တုန္႕ျပန္သံကိုနားဆင္လိုက္ေတာ့ ခ်ိဳသာတဲ့အေျဖစကားက 'ဟုတ္ကဲ့ Andy ပါ' တဲ့။ ကြၽန္ေတာ္က အိမ္နဲ႕သိပ္ မေ၀းတဲ့ေနရာက တစ္ေယာက္ေယာက္ကို အႏွိပ္ခံဖို႕အတြက္ ရွာေနေၾကာင္းသူ႕ကိုေျပာလိုက္တယ္။ သူက ကြၽန္ေတာ္ေနတဲ့ေနရာကိုေမး တာေၾကာင့္ အတိအက်လိပ္စာကို ေျပာလိုက္တာ သူေနတာႏွင့္ ေလးဘေလာက္ပဲေ၀းသတဲ့။ ကြၽန္ေတာ္က အႏွိပ္ခန္းကို ဘယ္အခ်ိန္ဖြင့္ လဲေမးေတာ့ သူက လက္စသတ္ေနျပီး ကြၽန္ေတာ္က ေနာက္ဆံုး ျဖစ္မွာလို႕ေျဖတယ္။ ငါးမိနစ္ေလာက္ပဲ လမ္းေလွ်ာက္ရမယ္ထင္တာ ေၾကာင့္ ဖိနပ္ေကာက္စြပ္၊ ပိုက္ဆံအိပ္ယူကာ အိမ္မွထြက္လာခဲ့ပါရဲ႕။

ဒီေနရာမွာ ေျပာရဦးမယ္ ကြၽန္ေတာ့္အေၾကာင္းကိုနည္းနည္းေလာက္ေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္က လူပ်ိဳတစ္ေယာက္ပါ။ straight တစ္ေယာက္ျဖစ္ ျပီး အရပ္ ၆ေပ၊ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ၁၄၅ေပါင္၊ ေကြးေကြးေကာက္ေကာက္ ဆံႏြယ္ပိုင္ရွင္မ်က္၀န္းမ်က္ဆံခပ္ညိဳညိဳႏွင့္ေပါ့ေနာ္။ ကြၽန္ေတာ့္ ကိုယ္ခႏၶာၾကြက္သားေတြဖြဲ႕စည္းထားပံုက ကာယဗလေမာင္တစ္ေယာက္လိုပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္အလုပ္သဘာ၀ေၾကာင့္ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ေကာင္မေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား date ႏွင့္ ျပီး ေကာင္းေကာင္း-ိုးဖူးပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ရုပ္ရည္ကၾကည့္ရဆိုးတဲ့ဟန္ေတာ့ မေပါက္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္ဆို bar မွာေတြ႕တဲ့အေတာ္မ်ားမ်ားေသာလူေတြက သေဘာက်တတ္ၾကလို႕ပါ။ သူတို႕ေတြက ကြၽန္ေတာ့္ဆို ပြတ္သီးပြတ္သပ္ လုပ္ခ်င္၊ျပီးေတာ့မွ ထြက္ခြာသြားေလ့ရွိတာပါ။

ကဲဲပါ...အႏွိပ္ခံဖို႕ခ်ိန္းဆိုတဲ့ကိစၥဘက္ျပန္လွည့္ရရင္ ကြၽန္ေတာ္ညေလေအးေအးမွာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ့တိုက္ခန္းတစ္ခုရဲ႕ ေရွ႕တံခါးမ ဆီကို ေလွ်ာက္လွမ္းသြားလိုက္ပါတယ္။ အင္တာကြန္းစနစ္တပ္ဆင္ထားတာကိုေတြ႕ေတာ့ ၁၀၄ ကိုႏွိပ္ေရာ။ ရင္းႏွီးတဲ့အသံတစ္ခုက စပီကာမွထြက္လာျပီး ခန္းမထဲကိုအဆံုးထိ၀င္လာကာ သူေစာင့္ေနမယ့္ေနရာကိုလာဖို႕ေျပာတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ ဖြင့္လာတဲ့ တံခါးရြက္ကိုဆြဲကိုင္ကာ အတြင္းထဲလွမ္းလိုက္ေတာ့ မၾကာခင္မွာပဲ Andy ေရာက္လာတယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကည့္လို႕ ေကာင္းတဲ့ငနဲပဲဗ်။ ကြၽန္ေတာ္ ၀တ္ထားတဲ့စတိုင္လ္အတိုင္း သူလည္း၀တ္ထားတာပါ။ အခန္းရွိရာကိုေရာက္ေတာ့ သူကေရခ်ိဳးဖို႕လိုအပ္ ရင္ ကြၽန္ေတာ္ေရခ်ိဳးဖို႕ေနရာရွိေၾကာင္းေျပာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က အခုပဲေရေႏြးစိမ္ခ်ိဳးျပီးထြက္လာေၾကာင္းေျပာရတာေပါ့။ 'ေကာင္းတာ ေပါ့ဗ်၊ ၾကြက္သားေတြေျပေလ်ာ့ေနေတာ့ စႏွိပ္ဖို႕ရာအဆင္ေျပတယ္ေလ'

သူ႕အခန္းထဲ၀င္သြားသြားျခင္း တျခားဘဲတစ္ေပြ ထမင္းစားခန္းထဲထိုင္ေနတာကို သတိျပဳမိတယ္။ ေက်ာင္းစာလုပ္ေနတာလား အလုပ္ လုပ္ေနတာလားမသိ စာရြက္ေတြႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္ေနတယ္ဆိုပါေတာ့။ Andy က မိတ္ဆက္ေပးတယ္ သူ႕အခန္းေဖာ္ Ben ျဖစ္ေၾကာင္းေပါ့။ Andy က အိပ္ခန္းရွိရာဆီကို ဦးေဆာင္သြားတယ္။ အဲဒီမွာ အႏွိပ္ခံုတစ္ခုံျပင္ဆင္ထားတာေလ။ အလင္းေရာင္ ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့၊ ႏုညံ့တဲ့ ဂီတသံေလးေတြဖြင့္ထားတယ္။ျပီးေတာ့ အခန္းနံရံနားမွာ ေရေတြစီးက်ေနတဲ့ ေရတံခြန္တုတစ္ခု။ ကြၽန္ေတာ္တို႕၀င္ကတည္းက ေတာ္ ေတာ့္ကို သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္ေနျပီ ျမင္လိုက္ရတဲ့အျပင္အဆင္ေၾကာင့္...။

Andy က အ၀တ္ေတြကိုခြၽတ္ျပီး အႏွိပ္ခံုေပၚကိုမ်က္ႏွာအပ္ျပီးေမွာက္လိုက္ပါ၊ တစ္ခ်ိဳ႕အစိတ္အပိုင္းေတြကို ဖံုးခ်င္တယ္ဆိုရင္ စားပြဲ အစြန္းမွာ တံဘက္ရွိတယ္တယ္တဲ့။ အပူေပးထားတဲ့ ဆီေႏြးအခ်ိဳ႕ယူဖို႕ မီးဖိုထဲသြားျပီး မၾကာခင္မွာပဲ သူျပန္ေရာက္လာပါတယ္ ျမန္ျမန္။

ကြၽန္ေတာ္ ခုံေပၚေမွာက္အိပ္လိုက္ျပီး တင္ပါးတစ္၀ိုက္ကိုေတာ့ တဘက္ႏွင့္ လႊမ္းထားလိုက္ပါတယ္။ ၾကားရတဲ့အသံ၊ ရတဲ့အခန္းထဲက ရနံ႕ေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္ကို တျခားကမၻာေခၚေဆာင္သြားသလိုပါပဲ။ Andy အခန္းထဲ ျပန္ေရာက္လာတာကို ကြၽန္ေတာ္ၾကားေတာင္ မၾကားမိ။ ဒါေပမဲ့ စားပြဲေပၚတခုခုတင္ျပီး သူ႕လက္အစံုကို ဆီေႏြးေတြႏွင့္ သုတ္လိမ္းတာကိုေတာ့ ခံစားမိရပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္ေနရာမွာ ပိုမိုကိုက္ခဲေနလဲဆိုတာကို အလြန္တရာ ႏုညံ့တဲ့ေလသံႏွင့္ သူေမးတယ္။ ေနာက္ေက်ာေအာက္ပိုင္း တည့္ တည့္ႏွင့္ ေပါင္ေနာက္သားတစ္၀ိုက္မွာျဖစ္ေၾကာင္း ကြၽန္ေတာ္သတိျပဳမိသမွ်ေျဖရတာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ့္လည္တိုင္ႏွင့္ ပခံုးတစ္၀ိုက္ကို သူဆီေႏြးေတြစတင္သုတ္လိမ္းျပီး ေက်ာျပင္ၾကြက္သားေျမႇာင္းေတြထဲ လက္ေခ်ာင္းေတြကို ထိုးသြင္းႏွိပ္နယ္လိုက္တယ္။

အစေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေနရတာအဆင္မေျပတာ။ ဒါေပမဲ့ သူဘယ္ေလာက္ႏွိပ္ရမယ္ ဘယ္လိုဖိရမယ္ဆိုတာ သူသိေနႏိုင္ေတာ့ စိတ္ခ်ေနလိုက္ ပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားက ခပ္တိုးတိုး ညည္းညဴသံထြက္လာရပါတယ္။ သူ႕လက္သန္သန္မာမာေတြက ေက်ာေအာက္ပိုင္းေတြဆီေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္မ်ားေတာ့တာကိုး။ သူက 'ဒီဧရိယာ၀န္းက်င္ကို ပိုႏွိပ္ရမယ္၊ ဒါေပမဲ့ လႊမ္းထားတဲ့တဘက္ကို ပိုေလ်ာခ်လိုက္မွျဖစ္မယ္ဗ်' တဲ့။ ကြၽန္ေတာ္သူ႕ကိုျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္ 'အဆင္ေျပပါတယ္ လုပ္ပါ' လို႕။

ကြၽန္ေတာ့္ေက်ာေအာက္ပိုင္းဆီ တျဖည္းျဖည္းပိုမိုႏွိပ္ျပဳလာလိုက္တာမွာ တင္ပါးတ၀ိုက္ဖံုးလႊမ္းထားတဲ့ တဘက္ကို ေလ်ာတိုက္ဆြဲခ်လိုက္ တာကို ခံစားမိပါတယ္။ တင္သားဆိုင္ရဲ႕အခ်ိဳ႕ေသာ အစိတ္အပိုင္းေတြကို ပြတ္တိုက္သြားရင္းေပါ့။သူ႕လက္အစံုဟာ မ်က္လွည့္လိုပါပဲ ကြၽန္ေတာ့္ေက်ာရိုးႏွင့္ခါးတစ္၀ိုက္ကို အလုပ္လုပ္သြားတာမ်ား အံ့ေအာက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ၀မ္းသာၾကည္ႏူးေနတဲ့သေဘာထဲ ေမ်ာေနသလိုျဖစ္ေတာ့ သူ႕လက္အစံု ေပါင္တံအရင္းဘက္ေရာက္ရွိေနတာ၊ တဘက္ကို မျပီးအလုပ္လုပ္ေနတာ၊ တင္သားတစ္၀ိုက္ကို ႏွိပ္နယ္ေနတာေတြကို သတိမျပဳမိေတာ့။

ဒါေပမဲ့....ကြၽန္ေတာ့္ေနာက္ေက်ာျပင္ႏွင့္ ေပါင္တံေတြကို တစ္ျပိဳင္နက္တည္း သူဘယ္လိုႏွိပ္လဲ ဒီေတာ့...ေၾသာ္ ေနာက္လက္တစ္စံုဟာ ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ၾကြက္သားေတြကို ႏွိပ္နယ္ေနတာကိုသတိျပဳမိရတယ္။ကြၽန္ေတာ္ ေမွာက္အိပ္ေနရင္းမွ ေခါင္းကိုငဲ႕ေစာင္းၾကည့္မိေတာ့ အႏွိပ္စားပြဲခံုေျခရင္းပိုင္းမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႕ ေျခအစံုကိုျမင္မိရတာပါပဲ။ ကိုက္ခဲတင္းမာေနတဲ့ကိုယ္ခႏၶာၾကြက္သားမ်ားကို လက္ အစံုႏွစ္ခုက ႏွိပ္နယ္ေနတဲ့ဖီလင္ကို ကြၽန္ေတာ္ခံစားရတာအေတာ္မိုက္ပါတယ္။ ေက်နပ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳပါပဲ။

Ben တစ္ ေယာက္ စကားတစ္လုံးမဆိုဘဲ ရုတ္တရက္ဆိုသလို အလုပ္လုပ္တာဆိုေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္က အခန္းထဲ၀င္လာမွန္း ကြၽန္ေတာ္မသိ။
ကြၽန္ေတာ့္ တစ္ကိုယ္လံုးေျဖေလ်ာ့ျပီး လွဲေလ်ာင္းေနတာမွာ ငနဲႏွစ္ေပြရဲ႕ တစ္ျပိဳင္တည္းလိုလို အလုပ္လုပ္မႈေၾကာင့္ နာက်င္ကိုက္ခဲေန တာေတြ အေ၀းသို႕ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။ အခုျပီးေတာ့ မၾကာခင္မွာပဲ ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္သားေတြႏွင့္ တင္သားဆိုင္ေတြမွာ အလုပ္ မ်ားေတာ့မယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ေရႊဥေတြကို သူ႕လက္ေနာက္ပိုင္းႏွင့္ အမွတ္မထင္ပြတ္တိုက္သြားတာ ႏွစ္ၾကိမ္ေလာက္ထိခံစားမိရပါရဲ႕။

ဘာေၾကာင့္လဲေတာ့မသိ သူထိထိသြားတဲ့ ဧရိယာေတြက ညင္ညင္သာသာႏွင့္ ေမႊျပဳသလိုခံစားရတာမ်ား ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေနတဲ့ ညီဘြားက ေခါင္းေထာင္စျပဳလာတာကို ကြၽန္ေတာ္သတိျပဳမိရပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာမ်ား ပက္လက္လွန္ခိုင္းရင္ အရွက္ကြဲမယ့္ကိန္းပါ။ သူတို႕ ႏွစ္ ေယာက္ကေတာ့ စကားဘာမွမဆုိဘဲကြၽန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ေပၚဆက္အလုပ္ရႈပ္ေနၾကပါတယ္။ သူတို႕ၾကည့္ရတာ ဘယ္ဧရိယာကိုႏွိပ္ျပဳရ မယ္ဆိုတာအာရံုစိုက္ေနၾကပံုပါပဲ။

သူတို႕ ကြၽန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္မွာ ၁၅မိနစ္ခန္႕ ဆက္အလုပ္လုပ္ျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ Andy က 'ပက္လက္လွန္ဖို႕အခ်ိန္ေရာက္ပါျပီ' တဲ့။ ေက်းဇူး တင္ပါရဲ႕ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲက နည္းနည္းျပန္ျငိမ္သြားလို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္စြာပက္လက္လွန္အိပ္လိုက္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ျမင္လိုက္ ရတာက Ben တစ္ေယာက္ brief ေဘာင္းဘီေလးႏွင့္သာရပ္ေနတာကို ျမင္ရသလို Andy မွာေတာ့ တီရွပ္ကိုခြၽတ္ျပီး ခပ္ပါးပါးေဘာင္းဘီ တိုတစ္ထည့္ျဖင့္သာေတြ႕ရရဲ႕။
 Ben ကြၽန္ေတာ့္ေျခတံေတြကို ဆီေႏြးေတြလိမ္းစဥ္မွာ Andy က ကြၽန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္းေတြမွာ ဆီေႏြးေတြကိုစိုစြတ္ေစပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ ဆီးစပ္ဧရိယာတစ္၀ိုက္ တဘက္ပါးပါးကို ျပန္ျပီးဖံုးလႊမ္းလို႕ရမလားေမးခ်င္မိတယ္ဗ်ာ။ ပြတ္သပ္ႏွိပ္နယ္မႈေတြက ႏႈိးဆြသလို မ်ား ျဖစ္လာခဲ့ရင္ဆိုတာကို ေၾကာက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္အဲဒါကို ေမးျမန္းဖို႕ ၾကိဳးပမ္းစဥ္မွာပဲ Andy က 'မင္းကိုမင္း ႏႈိးဆြခံရတယ္လို႕ ခံစားရရင္ စိုးရိမ္မေနပါနဲ႕ကြာ၊ အဲဒါတစ္ခ်ိန္လံုး ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ကိစၥပဲ၊ ျပီးေတာ့ သဘာ၀ပဲေလ' ။ ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ ကြၽန္ေတာ္ ဘာမွ မေျပာဘဲ ဆက္ျပီးလွဲေလ်ာင္းေနလိုက္တယ္ သူတို႕ႏွစ္ဦးဆက္အလုပ္မ်ားေနတာကိုၾကည့္ရင္းေပါ့။

Andy ရဲ႕ ပူေႏြးႏုညံ့ေသာလက္ေတြ ကြၽန္ေတာ့္ပခံုး၊ ရင္အုပ္ၾကြက္သားမ်ားႏွင့္ တစ္ခါ တစ္ခါ ႏို႕သီးေခါင္းေလးမ်ားကို ခလုပ္တိုက္တာ ေတြကို ခံစားေနရပါတယ္။ ႏုညံ့ လက္ကေလးေတြက ဘယ္လိုမ်ားပြတ္သပ္ပါလိမ့္။ Ben ကေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ေျခအစံု၊ ေပါင္ၾကြက္သား ေတြဆီ ႏွိပ္နယ္ တာကို ဆက္လက္ျပဳလုပ္ေနတာမွာ ကြၽန္ေတာ့္ေရႊဥေတြကို မထိထိေအာင္လုပ္ေနတယ္။ ေရႊဥေတြက နည္းနည္းေပ်ာ့တြဲ ေနတာကို မထိ မိဖို႕ဆိုတာမ်ိဳး ေရွာင္ရွားတာမရွိပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္ေျခေအာက္ပိုင္းဆီ ဆက္မႏွိပ္ခင္ထိ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကိုပြတ္တိုက္သြား တာႏွစ္ခါ။

ဟုတ္တယ္၊ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲေတာင့္တင္းဖုိ႕ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ျဖစ္ရျပန္ေပါ့။ ဒီတစ္ခါ ေျပေလ်ာ့မေနဘဲ စကၠန္႕အနည္းငယ္အတြင္း ေခါင္း ေထာင္ထလာတာျမန္လွပါတယ္။ ၇လက္မနီးပါးရွိတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲဟာ ကြၽန္ေတာ့္ဆီးစပ္ဆီကို တည့္တည့္ညႊန္ျပေနျပီေလ။ Andy က ကြၽန္ေတာ့္ေတြဆီ လႈပ္ရွားေနျပီး ကြၽန္ေတာ့္ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို မထိခလုပ္ထိခလုပ္...အ..အ။ တျပိဳင္နက္တည္းလိုလိုမွာေတာ့ Ben က ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္အထက္ပိုင္းၾကြက္သားေတြကို ႏွိပ္နယ္ေနသလို မာေတာင့္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကို ပြတ္သပ္ဆြဲညႇစ္ေသးတယ္။ အစ ကေတာ့ ကာကြယ္ဦးမလို႕ပါ။ ဒါေပမဲ့ ခံစားရတဲ့ဖီလင္က ေကာင္းေနတာေၾကာင့္ ဒီအတိုင္းဆက္လွဲေနျပီး သူ႕အလုပ္သူဆက္လုပ္တာကို ခြင့္ျပဳဖို႕ပဲေနလိုက္တယ္။ ဘာေတြဘယ္လိုလုပ္ ဘယ္လိုထင္ထင္ ဂရုမစိုက္မိေတာ့။

ေနာက္ေတာ့ Andy က အႏွိပ္စားပြဲရဲ႕ နံေဘးကိုေရႊ႕လာတယ္။ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အသားေခ်ာင္းက ကြၽန္ေတာ့္လက္ေမာင္းေတြကို ထိ ေနသလို ခံစားရတယ္ဗ်။ ဦးေခါင္းကို Andy ဘက္ေစာင္းငဲ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ Andy သူ႕ေဘာင္းဘီကိုခြၽတ္ထားျပီး ရွည္လ်ားထြားၾကိဳင္း တဲ့ သူ႕ငပဲဟာ ရွင္းရွင္းၾကီးျဖစ္ေနတာကိုျမင္ရပါတယ္။ကြၽန္ေတာ့္ ဦးေခါင္းနဲ႕ ႏွစ္လက္မေလာက္ပဲ ကြာတယ္ဗ်။

Whoa! အဲဒါ ဘာအထာလဲ? ဘာေၾကာင့္ သူ႕ေဘာင္းဘီတိုကို ေလ်ာခြၽတ္ျပီး ငပဲကမတ္ေနရတာပါလိမ့္မလဲ။ ကြၽန္ေတာ္က gay လို႕ သူထင္ျမင္ေၾကာင္းဆိုလိုတာ သို႕မဟုတ္ သူ႕ငပဲကို အလကား စုပ္မႈတ္ေပးရမွာလားဗ်ာ။ လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္တာ! အာ.....ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကို Ben သူ႕ပါးစပ္ထဲ ထည့္လိုက္တာကို ကာကြယ္ဖို႕ကြၽန္ေတာ္ေအာ္ဟစ္လိုက္ခ်ိန္ ဟသြားတဲ့ပါးစပ္ထဲ Andy က သူ႕ငပဲၾကီးကို ေလ်ာကနဲ ထိုးထည့္လိုက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲ အသာထည့္ျပီးမွ ပိုပိုျပီး အာခံတြင္းထဲထိ အတုတ္အသြင္းလုပ္တယ္ေလ။

Ben ရဲ႕လည္မ်ိဳထဲထိ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲၾကီး ၀င္၀င္သြားရတဲ့ ဖီလင္က ကြၽန္ေတာ္ျပဳလုပ္မဲ့ ျငင္းဆန္မႈေတြကို ေမ့သြားေစပါတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ေန တာကေန ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ ကြၽန္ေတာ္လြတ္ေျမာက္ေစခ်င္ပါရဲ႕။ Ben ကသူ႕လည္ေခ်ာင္းထဲ သုတ္ရည္ေတြပန္းထည့္တာကို ၾကိဳက္ပါ့ မလား။ ကြၽန္ေတာ္...ကြၽန္ေတာ္ Ben ပါးစပ္ထဲက ငပဲကို ကိုယ့္ဖာသာအသာေလးဆြဲထုတ္လိုက္ပါတယ္။ ဇာတ္လမ္းက ဆံုးကာနီးျပီမို႕ ေပါ့။

ဒါေပမဲ့ Ben က သူ႕လည္မ်ိဳထဲထိေရာက္ေအာင္ ပိုပိုျပီးစုပ္မ်ိဳပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္တစ္ခုလံုးလည္း Andy ရဲ႕ငပဲၾကီးႏွင့္ျပည့္ေနတာဆို ေတာ့ ညည္းသံေလးပဲျပဳႏိုင္တယ္ေနာ္။ 'အာ..အ..ရွီး' ပါးစပ္ႏွင့္အျပည့္ ကြၽန္ေတာ့္သုတ္ရည္ေတြကို ျဖည့္ေပးလိုက္ေတာ့ ေနာက္ဆံုး တစ္စက္က်န္တဲ့အထိ သူစုပ္မ်ိဳေနတာမွာ ေနာက္ဆံုးေပ်ာ့ေပ်ာင္းသြားေတာ့မွပဲ လႊတ္ေတာ့တယ္။
Andy သူ႕ငပဲကို ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားေတြ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြထဲ အသြင္းအထုတ္လုပ္ေနစဥ္အေတာအတြင္း ခံစားမိရတာက Andy ငပဲ ေခါင္းဟာ ေဖာင္းကားလာျပီးသကာလ သုတ္ရည္အမ်ားအျပား ပါးစပ္ႏွင့္အျပည့္ျဖည့္ေပးတာကို ခံစားရသည္ေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ေထြးထုတ္ ပစ္လိုက္ခ်င္ေပ မယ့္ Andy က သူ႕ငပဲကိုဆက္ျပီးထည့္ထားတာေၾကာင့္ မ်ိဳခ်တာကိုပဲလုပ္ႏိုင္ပါေတာ့တယ္။ တကယ္ဆို ဒီလိုအရသာမ်ိဳး ကို ျမည္းစမ္းဖို႕ ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ မခံစားႏိုင္ပါ။ ဒါေပမဲ့ နည္းနည္းငံသလိုလို ႏွင့္ တျပိဳင္တည္းလိုလို ခ်ိဳျမသလား ခံစားရပါ တယ္။

အခု ႏုညံ့ခ်ိဳသာတဲ့ Ben ရဲ႕ အသံကိုၾကားလိုက္ရတာ 'က်ဳပ္အလွည့္ေနာ္' ဆိုပဲ။ Ben က Andy ရဲ႕ေနရာကိုအစားထိုးဖို႕ေရႊ႕သြားေတာ့ Andy က သူ႕ငပဲကို ဆြဲထုတ္ Ben က သူ႕ငပဲကိုျဖည့္ေပးေတာ့တယ္။ ေတာ္ေတာ္တုတ္တဲ့ အမ်ိဳးသားပစၥည္းၾကီးပဲဗ်ာ။ ပါးစပ္ႏွင့္ကိုျပည့္ ေရာပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ေမးရိုးေတြဟာ ပြင့္ဟရလြန္းလို႕ နည္းနည္းေတာင္ ေညာင္းလာတယ္။ သူက ပိုပိုျပီးဖိသြင္းတယ္။ Andy စားပြဲေပၚတက္ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကို အမ်ိဳးမ်ိဳးဆြျပန္ေတာ့ ျပန္ျပီးမာေတာင့္လာရေရာ။ ခဏေနေတာ့ Andy သူ႕တင္ပါးအစံုကိုျဖဲျပီး ထိုင္ခ်လိုက္တာ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲ တစ္ခုလံုး ေလ်ာကနဲ၀င္သြားတယ္ ေရႊဥေတြႏွင့္ တင္သားဆိုင္ေတြဖိကပ္တဲ့အထိ။ Andy တစ္ေယာက္အေပၚက ဖိထိုင္ လိုက္ၾကြလိုက္ လုပ္ေနခ်ိန္မွာပဲ Ben က သူ႕ငပဲကို ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲ အထုတ္အသြင္းလုပ္တယ္။

ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးရွိ အေၾကာအခ်ဥ္ေတြ တဖ်င္းဖ်င္းျဖစ္ျပီး ဒုတိယအၾကိမ္ေပါက္ကြဲခ်င္လာခ်ိန္မွာပဲ Ben က ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲ သူ႕ရဲ႕မလိုင္ပ်စ္ေတြ ပန္းထည့္ပါတယ္။ ခပ္ျပင္းျပင္း Andy ရဲ႕ေဆာင့္ခ်ထိုင္သြင္းမႈ တစ္ခ်က္မွာပဲ ကြၽန္ေတာ့္ သုတ္ရည္ေတြကို အားရ ပါးရသူ႕ခႏၶာကိုယ္ထဲ ပန္းထည့္လိုက္ရဲ႕။ ဘဲႏွစ္ေပြႏွင့္ လိင္ကိစၥျဖစ္ပ်က္ခဲ့ရျခင္းကို ကြၽန္ေတာ္ ယံုေတာင္မယံုႏိုင္ေတာ့။ အရင္က gay sex ျဖစ္ဖို႕ဆိုတာ ၾကံစည္ေတြးေတာမႈကို မရွိခဲ့တာ။ ဒါကေတာ့ သဘာ၀က်တဲ့ျငင္းဆန္မႈျဖစ္မွာပါ။ ဒါေပမဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္အခ်ိဳ႕အရ အမွတ္မထင္ျဖစ္ပ်က္ခံစားရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးကို ကြၽန္ေတာ္ သာယာမိပါတယ္။

အားလံုးျပီးဆံုးခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕ငပဲကို ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ကဆြဲႏႈတ္၊ သူ႕ကိုယ္ခႏၶာကို ငံု႕ကိုင္းကာ ႏႈတ္ခမ္းကို ျငင္ျငင္သာသာ အနမ္း တစ္ခ်က္ေပးပါတယ္။ Andy ကလည္း စားပြဲေပၚကဆင္း ကြၽန္ေတာ္ထထိုင္ႏိုင္ေအာင္ သူ႕လက္တစ္ဖက္ကိုကမ္းေပးပါတယ္။ သူက ေရခ်ိဳးခ်င္ရင္ ခ်ိဳးဖို႕ေျပာေသးတယ္ဗ်။

ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားဆီ Andy ကလည္း မက္မက္ေမာေမာ အနမ္းေပးျပီး တဘက္တစ္ထည္ကို ကမ္းေပးတယ္။ 'ရပါတယ္ ကြၽန္ေတာ့္ အိမ္မွာပဲ ေရခ်ိဳးေတာ့မယ္'ဆိုျပီး ေဘာင္းဘီတို၊ တီရွပ္ႏွင့္ ဖိနပ္ေတြေကာက္စြပ္လိုက္ပါရဲ႕။

ကြၽန္ေတာ္ တံခါးမၾကီးဆီျပန္ဖို႕ ေျခစလွမ္းေတာ့ Andy က Ben လည္တိုင္မွာ သူ႕လက္တစ္ဖက္ကို သိုင္းဖက္ထားရင္း 'ကိုယ္တို႕ဆီ မင္းအႏွိပ္ခံခ်င္တဲ့အခါ ျပန္လာဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ကြာ'တဲ့ေျပာပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ေခါင္းျငိမ့္ျပသေဘာတူျပီး ျပန္လာခဲ့ေရာ။

ေနာက္ဆို ေညာင္းညာကိုက္ခဲမႈျဖစ္ခ်ိန္တိုင္း သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ အႏွိပ္ခံဖို႕ ျဖစ္ႏိုင္သြားျပီ...Woo Yeah!.. ။  ။

Alex Aung (5 June 2012)
Note: အသက္ (၁၈)ႏွစ္ႏွင့္ အထက္အရြယ္ေရာက္ျပီးသူမ်ားအတြက္ရည္ရြယ္ေရးသားသည္။