Sep 7th

အမုန္းတုိက္ပြဲ

By smile

 

``အား´´

ကၽြန္ေတာ္႐ုတ္တရက္ ေအာ္လုိက္မိသည္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္ကုိ ဆူးႏွင့္ျခစ္မိသြားၿပီထင္သည္။ ေသြးမ်ားကရဲခနဲ။

ကၽြန္ေတာ္ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကုိၾကည့္လုိက္ေတာ့ ပိန္းပိတ္ေအာင္ ေမွာင္ေနသည္။ ဒီအေမွာင္ေတာႀကီးထဲကုိ ကၽြန္ေတာ္ဘာလုိ႔ ေရာက္ေနပါလိမ့္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြတစ္ခုခုကုိ ေၾကာက္ရြံ႕ေနသည္။ ထုိေၾကာက္ရြံ႕မႈမွ လြတ္ေျမာက္လုိ လြတ္ေျမာက္ျငား ကၽြန္ေတာ္ အေမွာင္ထဲမွ ေျပးထြက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။

``နင္ ဘယ္ေလာက္ေျပးေျပး မလြတ္ပါဘူး´´

႐ုတ္တရက္ ကၽြန္ေတာ့္အေနာက္မွ အသံထြက္လာသည္။

``ဒါ ဒါ ေႏြဦးေမရဲ႕ အသံပဲ´´

ကၽြန္ေတာ္ ထိတ္လန္႔ေျခာက္ျခားစြာအေနာက္ဖက္သုိ႔ ၾကည့္လုိက္မိသည္။

အမုန္းမ်ားျဖင့္ ေလာင္ၿမိဳက္ကာ မီး၀င္း၀င္းေတာက္ေနေသာ မ်က္လုံးတစ္စုံ။ ေခ်ာေမာလွပေသာ သူမရဲ႕မ်က္ႏွာက အမုန္းေတြေၾကာင့္ ေၾကာက္စရာေကာင္းေနသည္။ ၿပီးေတာ့ သူမရဲ႕မ်က္ႏွာက ေသြးမရွိေတာ့သလုိ ျဖဴေဖြးေနကာ အေမွာင္ထဲတြင္ ထင္းခနဲ။

``နင့္ကုိ ငါ တစ္သက္မေက်ဘူး ပုိင္စုိးသူ၊ ၿပီးေတာ့ နင့္ကုိ ငါ ဘယ္ေတာ့မွ ခြင့္လႊတ္ဘူး´´

သူမက ပါးစပ္မွေရရြတ္လွ်က္ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာဆီသုိ႔ တျဖည္းျဖည္းလွမ္းလာသည္။ ျဖစ္ႏုိင္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ဒီေနရာမွ အျမန္ေျပးထြက္ခ်င္ ေနသည္။ ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္ ေရႊ႕လုိ႔မရ။ ပါးစပ္ကလည္း ဘာအသံမွထြက္မလာ။ စပါးႀကီးေျမြတစ္ေကာင္ အညွိဳ႕ခံရထားသည့္ သားေကာင္ပမာျဖစ္သည္ေနသည္။

``နင္ ငါ့ဆီက ငါ့အသည္းႏွလုံးကို လုယူခဲ့တယ္။ အဲဒီေတာ့ အခု နင့္ဆီကေန နင့္အသည္းႏွလုံးကုိျပန္ယူရမယ္´´

ေႏြဦးေမက ေျပာေျပာဆုိဆုိ သူ႔လက္ေတြကုိဆန္႔ထုတ္လုိက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ဆီကုိလက္လွမ္းလုိက္သည္။ သူမ၏ လက္သည္းမ်ားက ေသြးေတြျဖင့္ေပၾကံကာ ခၽြန္ျမေနသည္။ သူမရဲ႕လက္သည္းေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ကုိထုိးစုိက္လုိက္သည္။

``အား´´

အသည္းခုိက္ေအာင္ နာက်င္မႈဒဏ္ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ပါးစပ္မွ ေယာင္ယမ္းေအာ္မိသည္။

``သား သား ပုိင္စုိးဘာျဖစ္တာလဲ´´

ကၽြန္ေတာ့္နားထဲတြင္ ေမေမ့အသံကုိၾကားေနရသည္။ ကၽြန္ေတာ္မ်က္လုံးကုိ အားယူၿပီးဖြင့္ၾကည့္လုိက္သည္။

စုိးရိမ္ပူပန္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ လႈပ္ႏႈိးေနေသာေမေမ့မ်က္ႏွာ……..။ ဒါ ဒါဆုိ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္မက္မက္ေနတာေပါ့။ ဒီလုိအိပ္မက္မ်ိဳး မက္ေနတာ တစ္လနီးပါးရွိေနၿပီ။ တိတိက်က်ေျပာရရင္ ေႏြဦးေမဆုံးကတည္းက ဒီလုိအိပ္မက္မ်ိဳးမက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ တစ္ကုိယ္လုံးလည္း ေခၽြးေစးမ်ားျဖင့္ ရႊဲနစ္ေနသည္။

``သား ေရေသာက္လုိက္ဦး´´

ေမေမကမ္းေပးလာေသာ ေရခြက္ကုိလွမ္းယူၿပီးေသာက္လုိက္သည္။ လည္ေခ်ာင္းတေလွ်ာက္ ေအးျမသြားသည္။

``ေဆးပါ ေသာက္လုိက္ဦး´´

ကၽြန္ေတာ္ ဒီလုိအိပ္မက္မ်ိဳးမက္တုိင္း ျပန္အိပ္လုိ႔မရေတာ့။ ဒါေၾကာင့္ ကုိကုိက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ဒုိင္ယာဇီပန္ေပးထားသည္။ ညဦးပုိင္း တြင္ အိပ္ေပ်ာ္ၿပီး အိပ္မက္မက္ကာ ျပန္လန္႔ႏုိးခ်ိန္တြင္ေတာ့ ေဆးအကူအညီပါမွ အိပ္ေပ်ာ္ႏုိင္သည္။ ေမေမက ကၽြန္ေတာ့္ေဘးနားမွာထုိင္ၿပီး ေမတၱာသုတ္ကုိ ရြတ္ေပးေနသည္။ ေမေမ့အသံက ေမတၱာသံျဖင့္ ၾကည္လင္ေအးျမေနသည္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕စိတ္ေတြက အမုန္းေတြ၊ ေၾကာက္ရြံ႕မႈေတြျဖင့္ပူေလာင္ေနသည္။

ဒီလုိ အမုန္းတုိက္ပြဲတစ္ခုျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ အစပ်ိဳးေပးခဲ့ေသာ အဓိကတရားခံမွာ ကိုကုိရဲ႕ မျပတ္သားေသာစိတ္၊ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အၿငိဳးအမ်က္ႀကီးမႈတုိ႔ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။

+ + + + + + +

အမုန္း၏ နိဒါန္း

``ေစ်းေကြ႕ မွတ္တုိင္ပါလား ´´

ကားစပယ္ယာအသံက စူးရွစြာထြက္ေပၚလာသည္။

``ပါတယ္´´

ကၽြန္ေတာ္ပါးစပ္ကေျပာလည္း ေျပာ လူၾကားထဲက အတင္းတုိးထြက္လုိက္သည္။ ဘတ္စ္ကားက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ ႐ုံးဆင္းခ်ိန္ပီသစြာ ၾကပ္ညွပ္ေနသည္။ ကားမွတ္တုိင္ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အလ်င္အျမန္ကားေပၚမွဆင္းလုိက္သည္။

``အခုမွပဲ အသက္၀၀႐ႈႏုိင္ေတာ့တယ္´´

ေစ်းေကြ႕မွတ္တုိင္တြင္ ႐ုံးဆင္းခ်ိန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူေတြကမ်ားျပားေနသည္။ အားလုံးရဲ႕ မ်က္၀န္းေတြက ကၽြန္ေတာ့္အေပၚတြင္ ရွိေနသည္။ ဒါက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အားသာခ်က္ပဲျဖစ္သည္။ ျမင္သူတုိင္း ခ်စ္ခ်င္ၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ႐ုပ္ရည္က လူၾကားထဲတြင္ ထင္းေန သည္။  ကၽြန္ေတာ္ကားလမ္းျဖတ္ကူးၿပီး MK Fashion Shop ထဲသုိ႔ ၀င္လုိက္သည္။ မနက္ျဖန္ ကုိကုိ႔ရဲ႕ေမြးေန႔ျဖစ္သည္။ သူ႔ေမြးေန႔တြင္ လက္ေဆာင္ေပးႏုိင္ဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဒီဆုိင္ကုိလာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ အက်ီၤေတြကုိ ေလွ်ာက္ၾကည့္ၿပီး တစ္ေနရာအေရာက္တြင္ နက္ခ္တုိင္ေလးေတြထားေသာေနရာအေရာက္တြင္ တန္႔သြားရသည္။ အနက္ေရာင္ေပၚတြင္ အျဖဴေရာင္အစင္းေလးေတြျဖင့္ နက္ခ္တုိင္ ေလးက သန္႔ေနသည္။

``သားေလး အန္ကယ့္ကုိတစ္ခုေလာက္ကူညီပါလား၊ အန္ကယ္ ဒီအက်ီအျဖဴေလးနဲ႔ လုိက္မယ့္ နက္ခ္တုိင္ေလး တစ္ခုေရြးေပးပါလား၊ အန္ကယ့္ အမ်ိဳးသမီးမပါလာေတာ့ မေရြးတတ္ဘူးျဖစ္ေနလုိ႔´´

``ေၾသာ္ ဟုတ္ကဲ့ အန္ကယ္ဒါေလးကုိယူလုိက္´´

ကၽြန္ေတာ္ ေငြေရာင္နဲ႔ မီးခုိးေရာင္အစင္းေလးေတြပါေသာ နက္ခ္တုိင္ေလးကုိ ေရြးေပးလုိက္သည္။

``ေက်းဇူးတင္လုိက္တာ သားရယ္၊ အန္ကယ္ မနက္ျဖန္ အစည္းအေ၀းတစ္ခုတက္ရမွာ အဲဒီမွာ၀တ္ဖုိ႔အတြက္ ေရြးရခက္ေနလုိ႔´´

အန္ကယ္ႀကီးက ၿပဳံးရႊင္ေသာ မ်က္ႏွာထားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကုိေက်းဇူးတင္စကားဆုိသည္။

``ရပါတယ္ အန္ကယ္ရဲ႕´´

ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကုိေျပာၿပီး ကၽြန္ေတာ္ေရြးထားတဲ့ နက္ခ္တိုင္ေလးကုိယူမည္လုပ္ေတာ့ နက္ခ္တုိင္ေလးက ထားသည့္ေနရာတြင္ မရွိေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္ ေဘးဘီ၀ဲယာကုိလွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ္ေရြးထားသည့္ နက္ခ္တုိင္ေလးကုိယူသြား သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ထုိအမ်ိဳးသမီးေနာက္သုိ႔ ေျပးလုိက္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကုိကုိ႔အတြက္ ေရြးထားသည့္ နက္ခ္တုိင္ေလးကုိေတာ့ သူမ်ားေနာက္ကုိေတာ့ အပါမခံႏုိင္ပါ။

``မမ ကၽြန္ေတာ္ ဒီနက္ခ္တုိင္ေလးကုိ ကၽြန္ေတာ့္အကုိရဲ႕ ေမြးေန႔အတြက္ ေရြးထားလုိ႕ပါ ခင္ဗ်ာ။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ တျခားဟာေလးနဲ႔လဲေပး ႏုိင္မလားဗ်``

ကၽြန္ေတာ္ ထုိအမ်ိဳးသမီးကုိ ယဥ္ေက်းစြာေတာင္းဆုိမိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ထုိအမ်ိဳးသမီးကုိ အခုမွေသခ်ာၾကည့္မိသည္။ အနက္ေရာင္ဂါ၀န္ တုိေလးက ေပါင္လယ္နားကုိကပ္ေနသည္။ လည္ပင္းတြင္ ဆြဲထားေသာ ပလက္တီနမ္ဆြဲႀကီးမွ စိန္ေလာ့ကတ္သီးကလည္း တန္ဖုိးနည္း မည္မထင္။ ၿပီးေတာ့ စိန္နားကပ္ဒါေတြက ကာလတန္ဖုိးႏွင့္ တြက္ၾကည့္လွ်င္သိန္းခ်ီကာ တန္ႏုိင္သည္။ ေယာက်္ားတကာတုိ႔ကုိ ဆြဲေဆာင္ႏုိင္ေသာ မ်က္ႏွာ၊ခႏၶာကုိယ္မွ အမ်ိဳးသမီးတုိ႔ရွိအပ္သည့္ အလွတရားမ်ားကလည္း တင္းရင္းလွပစြာျဖင့္ ၾကည့္ေကာင္းေန သည္။

``တုိ႔ေရြးၿပီးၿပီကြယ့္ ေကာင္ေလးရဲ႕၊ လုိခ်င္ရင္ မင္းတျခားဟာယူလုိက္´´

သူမက အထက္စီးဆန္ဆန္ၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကုိေျပာလာသည္။ စကားေတြကလည္း တင္တင္စီးစီးျဖင့္။ သူမလက္ထဲတြင္ေတာ့ နက္ခ္တုိင္ေလးက သန္႔ျပန္႔စြာရွိေနသည္။

``မမ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အေရးႀကီးလုိ႔ပါ ခင္ဗ်ာ´´

ကၽြန္ေတာ္ထပ္ၿပီး ေစာဒကတက္မိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္သည့္ ပစၥည္းေလး၊ ၿပီးေတာ့ ကုိကုိႏွင့္လည္း လုိက္ဖက္မည့္  ပစၥည္းေလးကုိ ေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူႏွင့္ လက္လြတ္ဆုံး႐ႈံးမခံႏုိင္ပါ။

``ေၾသာ္ ေကာင္ေလးရဲ႕ ခက္ေနၿပီ၊ ေရာ့ ဒီမွာ ပုိက္ဆံယူသြား ဒီပုိက္ဆံနဲ႔ဆုိရင္ ဒီလုိနက္ခ္တုိင္မ်ိဳး ဆယ္ခုေလာက္၀ယ္လုိ႔ရတယ္´´

သူမက ကၽြန္ေတာ့္ကုိႏွိမ္ခ်င္ေသာ မ်က္ႏွာေပးျဖင့္ ၾကည့္ၿပီး ပုိက္ဆံတစ္ထပ္ကုိ ထုတ္ေပးသည္။ သူမက ေလာကႀကီးမွာ သူမတစ္ ေယာက္တည္း အရာရာကုိ စိတ္တုိင္းက်ခ်ဳပ္ကုိင္ႏုိင္ေသာ မ်က္ႏွာေပးမ်ိဳးျဖင့္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္လုိ စြန္႕ႀကဲသည့္ပုံစံမ်ိဳးျဖင့္ ပုိက္ဆံေတြကုိ ေပးေနသည္။ ဒါေတာ့ ဒီမိန္းမ ေတာ္ေတာ္လြန္ေနၿပီထင္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ျမင္ခ်င္း ထုိမိန္းမကုိ စိတ္ထဲမွ ခါးသီးစြာမုန္းမိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ထုိမိန္းမေပးသည့္ ပုိက္ဆံကုိလွမ္းယူလုိက္သည္။

``ပုိက္ဆံေတြ ဒီေလာက္ေပါေနရင္ ဒီလုိမ်ိဳးလုပ္ရတယ္´´

ကၽြန္ေတာ္ပုိက္ဆံေတြကုိ ႀကဲပစ္လုိက္သည္။ MK Fashion Shop ထဲတြင္ ပုိက္ဆံေတြျပန္႔က်ဲလ်က္…………။

ဆက္ပါဦးမည္။

Smile :)

(ကၽြန္ေတာ္ ခုတေလာ အလုပ္ေတြအရမ္းမ်ားေနလုိ႔ စာေတြသိပ္မေရးႏုိင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္ဗ်။ ၿပီးေတာ့ ေရးေနတဲ့ ခ်စ္စိတ္ကူးေလးတ၀ဲ လည္လည္ကုိလည္း ဇာတ္မသိမ္းႏုိင္ေသးဘူး။ ေရွ႕အပတ္က်ရင္ ခ်စ္စိတ္ကူးေလးတ၀ဲ လည္လည္ ဇာတ္သိမ္းပုိင္းကုိတင္ေပးမယ္ေနာ္)

Jun 18th

ေသလြဲရွင္လြဲ တနလၤာ

By vampire

ေသလြဲရွင္လြဲ တနလၤာ

ေကာင္းကင္ကို မလိုခ်င္လို႔

ထီးကိုျခံဳတယ္။

ငါက .....ထီးရြက္ေတြမစံုေတာ့တဲ့

ထီးတစ္လက္

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ လံုေအာင္မမိုးႏိုင္ေတာ့ဘူး။

ငါကေႏြမကုန္ခင္

မိုးဦးက်ခ်င္ေနတဲ့ေကာင္။

မိုးစက္ေတြတျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြက်သံၾကားေနရတယ္

တစ္ေယာက္မ်က္ရည္စေတြ တစ္ေယာက္ကို စင္လို႔

မ်က္ရည္ထူလပ်စ္နဲ႔ ေခ်ာ္လဲေရာငို။

တစ္စစီခ်ခင္းထားတဲ့ ေန႔အေသ (တနလၤာ) မွာ

အသက္ကယ္ေဆး ႏွစ္ၾကိမ္ထိုးလိုက္ရတဲ့

မိုးေရစက္လက္ အိပ္မက္ေတြ

ခုထိေရာဂါ အကင္းမေသေသးဘူး။

မိုးဟာလည္း မိုးမဟုတ္ေတာ့သလို

ေန႔ဟာလည္း ေန႔မဟုတ္ေတာ့။

ေသလြဲရွင္လြဲေန႔ေတြမွာ

အစိမ္းရွင္ ရွင္ေနတဲ့ လမ္းကို

ငါတစ္ေယာက္တည္းေလွ်ာက္မယ္။

ထြက္သက္တိုင္းမွာ

လြတ္က်သြားတဲ့ ရယ္ေမာသံေတြ

ဒီေန႔ကစျပီး မေန႔မွာဆံုးခဲ့။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ အဆံုးသတ္လိုက္ရတယ္။

 

kingvampire.mdy@gmail.com

ေ၀ဒနာစာစုျဖစ္ပါသည္။

 

Jul 13th

A Game of Poker

By Alex aung

စည္သူႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္က ေက်ာင္းသားေတြျဖစ္ပါတယ္။ တကၠသိုလ္ပရ၀ဏ္တစ္ခုတည္းမွာ အတူတူတက္ျဖစ္ၾကတယ္လို႕ဆိုရမွာေပါ့။ တုိက္ခန္းတစ္ခန္းထဲ အတူတူငွားေနျဖစ္တာလည္း (၆)လေလာက္ရွိပါျပီ။ အရင္တုန္းကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕ မသိၾကပါဘူး။ အခန္းငွား ေနတာ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ မထူးတဲ့ကိစၥလို႕ ေျပာရင္ရေပမယ့္ ေနရာအကြက္အကြင္းေကာင္းတဲ့ေနရာမွာ ငွားေနဖို႕က်ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းဆို မတတ္ႏိုင္တာေၾကာင့္ အတူငွားေနဖို႕ အခန္းေဖာ္လိုခ်င္ေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေျပာျပျပီးတဲ့ေနာက္မွာ စည္သူႏွင့္ ေတြ႕ျဖစ္ခဲ့ၾကတာပါ။ အိမ္ကခြဲခြာျပီး ေက်ာင္းလာတက္ရတဲ့ ပထမႏွစ္ကာလဟာ ေယာက္်ားေလးေတြအတြက္ အေတာ္ သာယာတဲ့ အခ်ိန္ေတြပါပဲ။ ခြၽင္းခ်က္အေနနဲ႕ေျပာရရင္ ေငြေၾကးျပႆနာပဲရွိတတ္တယ္။ တျခားကိစၥေတြကေတာ့ တက္ၾကြတဲ့ လူငယ္ ေတြဆိုေတာ့လည္း သတိမမူမိပါဘူးေလ။ တိုက္ခန္းမွာ အခန္းဖြဲ႕ထားတာက မ်ားေတာ့ မဆိုးပါဘူး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနလို႕ရတယ္။ မသကာ ကိုယ့္ရည္းစားေကာင္မေလးေတြ ေခၚလာလည္း အဆင္ေျပမွာ။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕ေတြဟာ ကိုယ့္အဆင့္အတန္းႏွင့္ကိုယ္ မေသာင္းၾကမ္းၾကပါဘူး။ (၁၉)ႏွစ္အရြယ္ ကြၽန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သားရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ေတြဟာ အားကစားသမားေတြလို က်စ္လစ္သြယ္ လ်ပါတယ္။ အားကစား လႈပ္ရွားရတဲ့အခ်ိန္တိုင္း ေက်ာင္းမွာအျမဲလိုတက္ၾကြေနၾကသူမ်ားဆိုေတာ့ ေကာင္းသင္ခန္းစာေတြေလ့လာရာမွာ ထံုထိုင္းမႈန္မႈိုင္းေနတာမ်ိဳး မျဖစ္ၾကပါဘူး။

ေငြၾကပ္တဲ့ တစ္ခုေသာ ညေနခင္းမွာ စာလည္းမလုပ္ခ်င္၊ TV လည္းမၾကည့္၊ ျပီးေတာ့ ေယာက္်ားေလးေတြ စိတ္၀င္စားတဲ့ဟာေတြလည္း မဖန္တီးခ်င္ၾကဘူး ျဖစ္ေနေရာ။ ဟိုသည္ေလွ်ာက္ေျပာ၊ ဘာလုပ္ၾကရင္ေကာင္းမလဲ ေျပာၾကရင္း စည္သူက အၾကံျပဳတယ္ ပိုကာ ကစားရ ေအာင္တဲ့။ ပိုက္ဆံမရွိ ခမ္းေနတဲ့အခ်ိန္ ပိုကာ ကစားတာ ပိုပ်င္းဖို႕ေကာင္းတယ္လို႕ ကြၽန္ေတာ္ကေျပာလိုက္ေတာ့ စည္သူက သံုးေလး မိနစ္ေလာက္ ျငိမ္သက္ကာ စဥ္းစားျပီး 'အင္း....ေဂါက္တဲ့အေတြးေတာ့မဟုတ္ဘူးကြ....နည္းနည္းဆန္းတဲ့ ကစားနည္းေတာ့ရွိတယ္' တဲ့ ေျပာတယ္။

'အို...ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကြာ ငါတို႕ ဘယ္လိုကစားမလဲ ဒါဆို' ကြၽန္ေတာ္က အေလာတၾကီးေျပာလိုက္မိပါရဲ႕။

'ငါတို႕ အ၀တ္ခြၽတ္ေၾကးေလ...အေပ်ာ္ေပါ့' စည္သူ အဲဒီစကားကိုေျပာျပီး ကြၽန္ေတာ့္တုန္႕ျပန္မႈကို ေစာင့္တယ္။

'မင္းဆိုလိုတာက Strip-poker ။ ဒါေပမဲ့ ဒီမွာေကာင္မေလးေတြမွ မရွိတာပဲ'

'ဘယ္မွာလဲ ေပ်ာ္စရာ အဲလိုကစားရင္'

'ဟာကြာ အၾကံဥာဏ္တစ္ခုအျဖစ္ေပးၾကည့္တာပါ' စည္သူက ခပ္ဆတ္ဆတ္ျပန္ေျပာေရာ။

'မင္း မလုပ္ခ်င္လဲ မကစားႏွင့္ေပါ့ကြာ။ ဒါဆို ငါေတာ့ေက်ာင္းစာေတြ Revision သြားလုပ္ေတာ့မယ္'

'အာ....အိုေက၊ ရႈံးရင္ အ၀တ္အကုန္ခြၽတ္ရမွာေနာ္ ျပီးမွ မျငင္းနဲကဗ်' ကြၽန္ေတာ္ တုန္႕ဆိုင္းဆိုင္းနဲ႕ေျပာလိုက္တယ္။ ေနာက္မို႕ဆို ပ်င္းစရာပိုေကာင္းေနေတာ့မွာေလ။

ကစားပြဲက စတင္ျပီး ကစားေတာ့ မၾကာခင္မွာပဲ ကြၽန္ေတာ့္ထက္ စည္သူက ရံႈးပြဲမ်ားေနေရာ။ အ၀တ္ေတြလည္း ခြၽတ္ရင္း သူ႕ကိုယ္ေပၚ မွာ အနက္ေရာင္အတြင္းခံေဘာင္းဘီပါးေလးပဲရွိေတာ့တာ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီႏွင့္ တီရွပ္၀တ္ထားဆဲ ခပ္မိန္႕မိန္႕ၾကီးေပါ့ အခုထိ။ ေနာက္တစ္ပြဲ ဆက္ကစားေတာ့ ရံႈးျပန္ျပီ...သူ။

'ခြၽတ္ပါ....ခြၽတ္...ခြၽတ္' ကြၽန္ေတာ္ႏိုင္တာဆိုေတာ့ ၀မ္းသာအားရေအာ္မိ ေတာင္းဆိုမိပါတယ္။

စည္သူ မတ္တပ္ရပ္လိုက္ျပီး ကြၽန္ေတာ့္ကို ေက်ာေပးလိုက္တယ္ဗ်။ ျပီးေတာ့မွ သူ႕အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို ျဖည္းျဖည္းေလးဆြဲခြာတယ္။ တင္းကားျပီး ျပည့္ေဖာင္းေနတဲ့ သူ႕တင္သားဆိုင္ေတြက အိကနဲေပၚလာေရာ။ ေဘာင္းဘီကို ကုန္းျပီးေလ်ာခြၽတ္ကာ ေျခခ်င္း၀တ္ကေန ဖယ္ေနတာဆိုေတာ့ အ၀တ္မကပ္တဲ့ သူ႕တင္သားဆိုင္ႏွစ္ခုၾကားက လမ္းသြယ္ေလးရယ္ ကုန္းလိုက္တဲ့အခါေပၚလာတဲ့ ခေရ၀ ပန္းေသြး ေရာင္ေလးရယ္ကို ျမင္လိုက္ရပါေသးတယ္။ စည္သူက ကြၽန္ေတာ့္ဘက္ကို ခပ္ေျဖးေျဖးလွည့္ ကာမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေတာ့ ၇လက္မနီးပါး ရွည္တဲ့ မာေတာင့္ေနေသာ သူ႕ငပဲကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕အုပ္ကိုင္ထားတာက မလံုမျခံဳ။

'မလုံပါဘူးကြာ...' ကြၽန္ေတာ့္ အသံတုန္တုန္ျဖင့္ေျပာမိတယ္။

'မင္းပစၥည္းကို ငါအကုန္ျမင္ႏိုင္ေနတာပဲ။ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ မင္းလက္ေတြကို ဖယ္ျပီး ငါေကာင္းေကာင္းၾကည့္ရေအာင္ ျပစမ္းပါကြာ'

'Wow! လွတယ္ကြ။ မင္းေဘာ္ဒီကလည္းမဆိုဘူး ပစၥည္းကလည္း ရွယ္ပဲ' ဟုတ္တယ္ဗ် ေယာက္်ားခ်င္းအားက်စရာ ပစၥည္းပိုင္ရွင္ပဲေလ သူ႕ ဟာက။

စည္သူက ရွက္ရွက္ႏွင့္ ထိုင္ခ်လိုက္ျပီးေနာက္ 'ေပ်ာ္ေတာ့ေပ်ာ္စရာလုပ္တာပဲ ဒါေပမဲ့ ငါတို႕ဘာဆက္လုပ္မွာလဲ အခု' 'ဒီမွာ ေစာ္ ခပ္ကဲကဲေတြမရွိတာ နာတာပဲေနာ္။ မင္းျမင္တဲ့အတိုင္းပဲ ငါ့စိတ္ေတြ အရမ္းလာေနျပီ။ အခန္းထဲသြားျပီး ထုရင္ထု ဒါမွမဟုတ္ ဒီမွာထိုင္ေနလို႕ကေတာ့ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ဗ်'

ကြၽန္ေတာ့္ ပါးစပ္က ရုတ္တရက္ထြက္သြားတယ္။ 'ငါ အၾကံတစ္ခုရျပီ' ေလထဲမွာ အနံ႕တစ္ခုခုရသလို ရွဴရႈိက္ရင္းေျပာလိုက္မိတာပါ။ 'မင္းက တုတ္ျပ ခဲျပႏွင့္ဆိုေတာ့ကာ.......အား..ေနာက္တစ္ၾကိမ္ မင္းရႈံးရင္ ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာ ငါေျပာမယ္ကြာ။ အဲဒါက ငါတို႕ ဘာဆက္လုပ္ျဖစ္မယ္ဆိုတာ ျဖစ္မယ္ထင္ပါရဲ႕'

'အဲဒါ...အဲဒါက ဒုကၡေရာက္ေအာင္ေတာ့ မလုပ္ပါဘူးေနာ္ ငါ့ကို' စည္သူက ေၾကာက္ရြံ႕ဟန္ေဆာင္ေနရင္း ေျပာပါတယ္။ 'ဒါေပမဲ့ အဲဒါက ပိုရယ္ရမယ္လို႕ ငါထင္တာပဲ'

ကြၽန္ေတာ္တို႕ ပိုကာကို ဆက္ကစားေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က ႏွစ္ပြဲေလာက္ရႈံးလိုက္ စသည္သူက ရံႈးလိုက္နဲ႕။ ေနာက္ဆံုး စည္သူက တတိယအၾကိမ္ရႈံးေတာ့ ကစားပြဲကို ရပ္လိုက္ပါတယ္။ 'ေကာင္းျပီ...ေကာင္းသြားျပီ' ကြၽန္ေတာ္ရယ္ေမာမိပါရဲ႕။ 'ငါေတာ့ ဘာလုပ္ ခိုင္းရင္ေကာင္းမလဲ...အင္း...'

ကြၽန္ေတာ္ ခဏေတာ့ ေတြးေတာၾကံဆရင္း မတ္တပ္ရပ္ကာ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေခါင္းေပၚတင္ထားလိုက္ဖို႕ စည္သူ႕ကိုေျပာလိုက္တယ္။ စည္သူ ခဏေတာ့ ျငိမ္ေနျပီးမွ သေဘာတူလိုက္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ျဖည္းျဖည္းေလး ထရပ္မိကာ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုစီ၊ ေဖာင္းကား ျပည့္တင္းေနတဲ့ တင္သားဆုိင္ေတြ၊ မာေတာင့္ျပီး ပန္းေသြးေရာင္ထေနတဲ့ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို အမဲေစ်းက အသားတန္းမွာ လတ္ မလတ္စစ္ေဆးၾကည့္ေနသလိုမ်ိဳးၾကည့္မိရတာပါပဲ။ စည္သူ႕ငပဲက မိုးေပၚေထာင္ေနတာမ်ား တစ္မိနစ္ထက္တစ္မိနစ္ ပိုပိုၾကီးလာသလို ထင္ရတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အၾကည့္ေတြက တစ္ဆင့္ တစ္ကိုယ္လံုးရွိ ေသြးေတြ ဆူပြက္လာသလို ခံစားရျပီးေနာက္မွာေတာ့ ခပ္ပါးပါး အျဖဴ ေရာင္ brief ေဘာင္းဘီတိုထဲက ကြၽန္ေတာ့္ညီဘြားသည္လည္းမထိန္းႏိုင္ မသိမ္းႏိုင္ထၾကြလာရပါေရာ။ ကြၽန္ေတာ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မထိန္း ႏိုင္လိုက္ေသးခင္မွာပဲ မာတင္းျပီး အစြမ္းကုန္ေထာင္ေနတဲ့ စည္သူ႕ငပဲကို အရင္းကေနဆုပ္ကိုင္လိုက္မိပါတယ္။ ပူေႏြးျပီး ႏုညံ့တဲ့အထိ ေတြ႕ကိုလည္း လက္ဖ်ားေတြကတစ္ဆင့္ ခံစားရပါရဲ႕။ စည္သူ႕ မ်က္လံုးေတြဟာ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္သြားျပီး ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကိုစိုက္ၾကည့္ ေနေပမဲ့ အမိန္႕အတိုင္း ခပ္မတ္မတ္ရပ္ကာ သူ႕ပါးစပ္ေတြကို တင္းတင္းေစ့ထားပါတယ္။ သူ႕အသက္ရွဴသံေတြကေတာ့ က်ယ္ေလာင္ လာသလိုပဲဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ဒူးေထာင္ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး သံခေမာက္ေလးလို ေျပာင္တင္းေနတဲ့ စည္သူ႕ရဲ႕ငပဲေခါင္းကို သံုးေလးခ်က္ေလာက္ပါးစပ္ထဲ အသြင္းအထုတ္လုပ္လိုက္ပါတယ္။ စည္သူ႕ အသက္ရွဴႏႈန္း ျမန္လာျပီး climax ျဖစ္လာတယ္ ထင္မိတဲ့ ခဏမွာ ေတာ့ သူ႕ငပဲကို ပါးစပ္ထဲကထုတ္ကာ ခဏေနကထိုင္ေနတဲ့ ဆိုဖာေပၚျပန္သြားထိုင္လိုက္ပါတယ္ ကြၽန္ေတာ္။ ပါးခ်ိဳင့္ေပၚေအာင္ ကြၽန္ေတာ္ျပဳံးလိုက္ကာ ႏႈတ္ခမ္းေတြကို လွ်ာနဲ႕တစ္ခ်က္သပ္လိုက္ရင္း 'ေနာက္တစ္ပြဲေလာက္ ကစားရေအာင္၊ ငါတို႕ဘာဆက္လုပ္ႏိုင္ မလဲ ၾကည့္ၾကတာေပါ'့ လို႕ေျပာလိုက္တယ္။

စည္သူလည္း ခဏေနက သူထိုင္ေနတဲ့ေနရာမွာျပန္ထိုင္ျပီး ကစားပြဲသစ္ကို စတင္လိုက္ၾကပါတယ္။ 'ဟား...ဟား' စည္သူတစ္ေယာက္ ထရယ္လိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္းလိုက္ရယ္မိတာေပါ့ေနာ္။ မာေတာင္ေနတဲ့ ငပဲပိုင္ရွင္ အ၀တ္မပါတဲ့ စည္သူဟာ ကြၽန္ေတာ့္ဆီလွမ္း ေလွ်ာက္လာျပီး လက္ကမ္းေပးပါတယ္ မတ္တပ္ရပ္ဖို႕ေလ။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အလိုက္သင့္ ထရပ္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ စည္သူက သူ႕လက္ ေမာင္းၾကီးေတြႏွင့္ ဆြဲဖက္ေရာ။ ကြၽန္ေတာ္သည္လည္း ျပန္လည္ဖက္တြယ္မိခ်ိန္မွာေတာ့ ႏွစ္ဦးသားရဲ႕ ကိုယ္ပူေငြ႕ေလးေတြဟာ ပိုမို ပူေႏြးလာၾကျပီးသကာလ စကားေျပာဖို႕ ေမ့ေနၾကပါတယ္။

စည္သူရဲ႕လက္ေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္ပခံုးေပၚကေန ေလ်ာက်ျပီး ကြၽန္ေတာ့္ေနာက္ေက်ာျပင္ကတစ္ဆင့္ ေခ်ာေမြ႕ျပီးတင္းေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ တင္သားဆိုင္ေတြေပၚက ေဘာင္းဘီပါးကို ၾကမ္းျပင္ေရာက္ေအာင္ ေလ်ာခြၽတ္ေစပါေတာ့တယ္။ ႏွစ္ဦးသားရဲ႕ လက္ေတြ၊ ႏႈတ္ခမ္းသား ေတြဟာ ေနရာအႏွံ႕ မုန္တိုင္းထန္မိၾကပါျပီ။ မာေတာင့္ျပီး မတ္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ငပဲေတြဟာလည္း ဟိုတိုးသည္ထိုး လွ်ိဳ႕၀ွက္အပ္တဲ့ အစိတ္အပိုင္းေတြကို ပြတ္သပ္မိေရာ။

ရပ္လိုက္တယ္။ ဟုတ္တယ္.....ႏွစ္ဦးသား မုန္တိုင္းထန္ေနတာကို ရပ္လိုက္ျပီး အသက္၀ေအာင္ အငမ္းမရရႈမိၾကပါတယ္။ တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္စိုက္ၾကည့္ၾကျပီး ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲဆိုတဲ့သေဘာစိုက္ၾကည့္မိၾကတယ္ဆိုရမယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕အေနႏွင့္ နာက်င္မႈကိုေတာ့ ဘယ္သူမွ မခံစားလိုၾကပါဘူး။ တစ္ေယာက္ေဘး တစ္ေယာက္ ထိုင္ခ်မိတာ ခဏေတာ့ၾကာပါတယ္။ ျပီးေတာ့မွ တစ္ေယာက္ငပဲ တစ္ေယာက္ကိုင္ကာ ကစားတယ္၊ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြ၊ ဗိုက္ၾကြက္သားေတြကို ပြတ္သပ္တယ္။ လက္ႏွင့္ထိေတြ႕ ကိုင္တြယ္လို႕ မီွသမွ် ညင္သာစြာလုပ္ေဆာင္ၾကတာ ကန္႕သတ္ခ်က္ေတြ ေဘးဖယ္ျပီးေနာက္။

'အင္း...ငါတို႕အခုဘာလုပ္ၾကမလဲ' ကြၽန္ေတာ္ တုန္ယင္တဲ့အသံႏွင့္ ေမးမိပါတယ္။ 'ငါမရပ္ခ်င္ေတာ့ဘူးေနာ္ အခု'

'ငါလည္းမရပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး၊ ျပီးေတာ့ အိုင္ဒီယာ တစ္ခုရျပီ'

ေတာက္ပတဲ့ မ်က္၀န္းအစံုႏွင့္ စည္သူကဆိုတယ္။ 'ငါတို႕ နပန္းလံုးၾကမယ္ေလ၊ တစ္ေယာက္ ခ်ဳပ္တာကို ႏိုင္ေအာင္ေျဖႏိုင္ ရုန္းႏိုင္ရံုပါ။ ကစားပြဲရဲ႕ အေျဖကေတာ့ ႏိုင္တဲ့သူကိုျပီးေအာင္ -ြင္းထုေပးရမယ္။ ျပီးေတာ့ ရႈံးတဲ့သူရဲ႕ -င္ထဲကို ႏိုင္တဲ့သူက -ိုးခြင့္ကို ထပ္ဆင့္ဆုအျဖစ္ ရမယ္။ ဘယ္လိုလဲ အသင့္ျဖစ္ျပီလား?'

ကြၽန္ေတာ္ နည္းနည္းေတာ့ စဥ္းစားရျပီေပါ့ေနာ္။ ေနာက္မွ အျပံဳးတစ္ခ်က္ႏွင့္အတူ သူ႕ေဆာင္းဆိုခ်က္ကို သေဘာတူလိုက္ပါတယ္။

'ခပ္ျပင္းျပင္း ဆႏၵတစ္ခု အခုထိမင္းမွာမရွိေသးဘူးလား' ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ကိုမသိမသာေမးလိုက္တယ္။ 'ဟဲဟဲ....မင္း-င္၀ေသးေသးေလးကို ေခ်ာဆီေကာင္းေကာင္းဆြတ္ထားဖို႕လိုက္ျပီေနာ္' ကစားပြဲရဲ႕ရလဒ္အရျဖစ္ေပၚလာမည့္အေၾကာင္းအရာကို ကြၽန္ေတာ္ ၾကိဳတင္မေမွ်ာ္လင့္ ခဲ့ပါ။ ဒါေပမဲ့ စည္သူ႕မ်က္ႏွာကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဒီလိုညေနခင္းရဲ႕ ေဖ်ာ္ေျဖမႈေလးျဖစ္လာဖို႕ လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္သတၲပတ္မ်ားစြာကပင္ လွ်ိဳ႕ ၀ွက္စြာေမွ်ာ္လင့္စီမံထားဟန္ပါ။ ျပီးေတာ့ သူဘာလိုခ်င္ေနတယ္ဆိုတာကို သိသလို မၾကာခင္ရဖို႕ေမွ်ာ္လင့္ဟန္လည္းပါမယ္ထင္တယ္။

အား...မွတ္မိျပီ။ ကြၽန္ေတာ္ ဒီအခန္းကိုေျပာင္းလာျပီး တစ္လေလာက္အၾကာ သူ အျပာကားတစ္ေခြယူလာခဲ့ဖူးတယ္။ အဲဒီဗီဒီယိုက ဆင္ဆာမပါသလုိ ေယာက္်ားမိန္းမဆက္ဆံတဲ့အခန္းေတြပဲပါတာပါ။ anal sex ကိုအသားေပးျပေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္မွာ လုပ္ၾကည့္ခ်င္စိတ္ ေတြ ျပင္းျပျပီး ငပဲကမိုးေပၚေထာင္မိေသးတာမွတ္မိတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ေကာင္မေလးနဲ႕ ဂ်ိမ္းျဖစ္ေတာ့ anal sex ကိုၾကိဳးစားၾကည့္တာ သူမက ဘယ္ေတာ့ မွမေပး ျငင္းဆန္တာ ႏွစ္ကုေဋကဋာပါပဲ။

စည္သူကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ျခားနားစြာ စိတ္ကူးအိပ္မက္ကတစ္မ်ိဳး။ သရုပ္ေဆာင္မင္းသားေတြရဲ႕ ပစၥည္းထြားထြားေတြကို သေဘာ တက်လိုက္ၾကည့္ေနတတ္သလို နာက်င္မႈေၾကာင့္ မ်က္ႏွာရႈံ႕မဲ့ေနေသာ အမ်ိဳးသမီး သရုပ္ေဆာင္ေတြရဲ႕ ခံစားမႈကို လိုက္ပါခံစားေန သေယာင္ မ်က္လံုးေတြက အေရာင္ေတာက္လို႕ပါပဲ။ တစ္ခန္းျပီးလို႕ ေနာက္တစ္ခန္းေျပာင္းေတာ့ ငပဲရွည္ရွည္ မင္းသားရဲ႕ ျပဳစုမႈကို မိန္႕မူးေနတဲ့ ဗီဒီယိုထဲက အမ်ိဳးသမီးသရုပ္ေဆာင္ေနရာမွာ သူ႕ကိုယ္သူ အစားထိုးခံစားေနသလားမသိ ပါးစပ္က တစ္ခါတေလ ေရာင္ရမ္းျပီး ညည္းညဴသံထြက္လာတတ္တယ္။ ကဲပါေလ....ေပးလာတဲ့ အခြင့္အေရးအေပၚ ကြၽန္ေတာ္က ဘာေၾကာင့္ျငင္းဆန္ရမွာလဲ မသိသလို ဆက္ေလွ်ာက္ၾကည့္တာေပါ့။ ဗီဒီယိုအတူၾကည့္တုန္းကလို စည္သူ႕မ်က္၀န္းေတြက ကြၽန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ေနတာ ဗီဒီယိုထဲက မင္းသားကိုၾကည့္ေနတဲ့အတိုင္းဆိုတာ သတိထားမိရဲ႕။ စည္သူ႕စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြ တကယ္ ဖန္ဆင္းႏိုင္တဲ့ ရက္တစ္ရက္ျဖစ္မွာ ေပါ့ ေနာ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သား အခန္းအလယ္က ပစၥည္းေတြကို နည္းနည္းေရႊ႕ျပီး ေနရာလြတ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လိုက္ၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ ျပိဳင္ပြဲကိုစတင္လိုက္ၾကတာေပါ့ ရယ္သံေတြ တလြင္လြင္ထြက္ေစရင္းေလ။ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ဖ်စ္ညႇစ္ေပြ႕ရမ္းရင္း ၾကမ္းျပင္ေပၚလဲက် ေအာင္ အားစမ္းၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း အားရွိသမွ်ဖမ္းခ်ဳပ္ျပီး သူလဲက်ေအာင္ လုပ္သလို သူကလည္းအစြမ္းကုန္ခုခံတယ္။ တစ္ၾကိမ္ေတာ့ သူက ကြၽန္ေတာ့္ကိုေနာက္က ခ်ဳပ္သိုင္းထားတဲ့ အေနအထားျဖစ္သြားေတာ့ သူ႕မ်က္ႏွာက ကြၽန္ေတာ့္ပခံုးေပၚအပ္၊ မာေတာင္ေနတဲ့ငပဲဟာ သူခ်ဳပ္ထားလို႕ ေနာက္ျပန္ျဖစ္ေနတဲ့ လက္အစံုထဲ အံုလိုက္က်င္းလိုက္ေရာက္ကေရာေလ။

 

ကြၽန္ေတာ္ စည္သူ႕ငပဲကိုကိုင္ကာ ခပ္ေျဖးေျဖးကစားေပးလိုက္ ရပါတယ္ ရယ္ရယ္ေမာေမာႏွင့္ပါပဲ။ ႏွစ္ဦးသား တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ခ်ဳပ္ ကိုင္ထားမိေနတဲ့ အေနအထားမွာ သူဟန္ခ်က္ပ်က္ေအာင္ ကြၽန္ေတာ္ၾကိဳးစားလိုက္ျခင္းပါ။ သူ ခဏျငိမ္သြားေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္လက္ကို ခ်ဳပ္ထားတာကို ရုန္း၊ သူ႕ေျခေထာက္ကို ကြၽန္ေတာ္ေျခတံေတြႏွင့္ ကလန္႕လိုက္ျပီး လဲက်ေအာင္ကြၽန္ေတာ္ၾကိဳးစားလိုက္ပါတယ္။ စည္သူက သူ႕ေျခေထာက္ေတြကို ဟန္ေဆာင္ရုန္းရင္း မာထန္ေနတဲ့သူ႕ငပဲကို ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္တံေတြႏွင့္ ပြတ္သပ္ပါသတဲ့။

'ဟား..ရျပီ...မင္းမရုန္းႏိုင္ေတာ့ဘူး' ကြၽန္ေတာ္စည္သူ႕ငပဲကိုဆြဲကိုင္ျပီး ဘာရယ္မဟုတ္ ခက္သြက္သြက္လက္ကစားမိပါတယ္။ လႈပ္ရွားမႈ ေတြက အလိုလိုျဖစ္သြားတာဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ဘာလုပ္မိမွန္း မသိေတာ့ပါဘူး။ စည္သူ ကြၽန္ေတာ္ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတာကို ရုန္းေျဖဖို႕ မၾကိဳး စားေတာ့ဘဲ သူ႕တင္ပါးအစံုကိုအားျပဳ ကြၽန္ေတာ့္လက္သီးဆုပ္ထဲ သူ႕ငပဲကို ပိုပို၀င္ေအာင္ အထုတ္အသြင္းလုပ္ဖို႕စတင္ၾကိဳးစားပါတယ္။ က်စ္လစ္ျပည့္တင္းေနတဲ့ သူ႕တင္ပါးအစံုက ခပ္ျမန္ျမန္လႈပ္ရွားသလို သူ႕ႏႈတ္ခမ္းကေအာ္သံကလည္း က်ယ္က်ယ္လာတယ္။ ရုတ္တရက္ ေအာ္သံတစ္ခ်က္ႏွင့္အတူ ဖိသြင္းမႈတစ္ခ်က္ ကြၽန္ေတာ့္လက္သီးဆုပ္ထဲ ဖိသြင္းတယ္။ ၾကည့္ရတာ ဇာတ္လမ္းအဆံုးသတ္ ခ်င္တာကို က်ိတ္မွိတ္ထိန္းခ်ဳပ္ဟန္ပါပဲ။

'အိုး...Wow!' စည္သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက အသံထြက္လာတယ္။ 'ဖီလင္ကမိုက္တယ္ဗ်ာ။ ဒီလိုမ်ိဳး တစ္ခါမွ မခံစားဖူးဘူးရယ္။ က်ဳပ္ေရႊဥေတြ ေပါက္ကြဲထြက္ေတာ့မလား ထင္မိတာ။ အခု က်ဳပ္ဘာလိုခ်င္တယ္ဆိုတာ သိသြားျပီ ေဘာ္ဒါၾကီးေရ။ ခဏေလးေတာ့ အသက္ရွဴခြင့္ ေပးဦး။ ျပီးရင္ေတာ့ အားလံုးခင္ဗ်ားအတြက္ပါပဲေလ'

'ဒါဆို အမိုက္စားေပါ့ကြာ' ကြၽန္ေတာ္ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ျပန္ေျပာျဖစ္တယ္။ 'ေအးေအးေဆးေဆးလုပ္ပါကြာ၊ ငါက အရင္မလိုပါဘူး။ မင္း ျငိမ္းသြားရင္ေတာ့ ငါတို႕ အိပ္ခန္းထဲသြားၾကရေအာင္။ အ၀တ္ဘီရိုက မွန္ခ်ပ္က အၾကီးၾကီးပဲေလ။ ခုတင္ေဘးမွာဆိုေတာ့ ငါတို႕ႏွစ္ ေယာက္ ခုတင္ေပၚမွာဘာလုပ္လုပ္ ျမင္ရမွာကြ။ အမွန္ေျပာရရင္ ငါ့ငပဲကို မင္းဖင္ၾကြက္သားေတြက ညႇစ္ညႇစ္ေပးတဲ့ခံစားမႈကို က်င္းစိမ္ျပီး ခံစားၾကည့္ခ်င္ေနတာ။ အဲဒါေတြးမိလိုက္ရင္ ငါ့ရင္ထဲ တျဖန္းျဖန္းပဲ ...ဟဲဟဲ'

စည္သူ ထိုင္ခ်ထားရာကေန ကြၽန္ေတာ္ေခၚေဆာင္ရာ အိပ္ခန္းရွိရာကို လိုက္ပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ေတြက ေျပာသာေျပာေနတယ္ သိပ္မေသခ်ာေသးပါဘူး။ စိတ္ထဲဖိန္းတိန္းရွိန္းတိန္းျဖစ္ေနပါေသးတယ္ေလ။ ေျပာသလိုမလုပ္ျဖစ္ရင္ ေယာက္်ားမပီသဘူးေျပာမွာ စိုးရိမ္မိ တာလည္းပါရဲ႕။ စည္သူ႕ၾကည့္ရတာကေတာ့ သူ႕စိတ္ကူးႏွင့္ သူေျမာေနျပီထင္ပါတယ္။ စည္သူ႕ကို အိပ္ယာေပၚ ေမွာက္အိပ္လုိက္ဖို႕ ေျပာလိုက္တာ သူကေျခေထာက္ေတြကို ခပ္ကားကားထားရင္း ကြၽန္ေတာ့္စကားကိုနားေထာင္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ေျခေထာက္ကား ကားေတြထဲ ဒူးေထာက္လိုက္ရင္း ၀ိုင္းစက္ျပည့္ေဖာင္းေနတဲ့ အစံုေပၚလက္တင္လိုက္တာ အိစက္ႏုညံ့ေနတာေၾကာင့္ ရင္ေတြ ေတာ္ေတာ္ ခုန္လာတယ္။

အသာေလး ေဘးႏွစ္ဖက္ကို ဆြဲဟၾကည့္ျပန္ေတာ့ ပန္းေသြးေရာင္ ခေရ၀ေလးက စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ေပၚလာတယ္။ ၾကည့္ရတာ အရသာ ရွိမယ့္ပံုေပၚတာေၾကာင့္ တင္ပါးေတြေပၚမ်က္ႏွာအပ္ လွ်ာကိုထုတ္ကာ တို႕ထိျမည္းစမ္းပါေရာ။ တို႕လိုက္ ကလိလိုက္ ေမႊၾကည့္လိုက္ ကြၽန္ေတာ္ လုပ္တတ္သလို ၾကိဳးစားတာေပါ့ေနာ္။ စည္သူ႕ၾကည့္ရတာ မ်က္၀န္းေတြကိုမွိတ္ကာ ျငိမ္သက္ျပီး တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ တြန္႕ တြန္႕သြားကာ သာယာေနပါတယ္။

အခ်ိန္နည္းနည္းၾကာတဲ့အထိ ဆက္ျပီးျပဳစုေနလိုက္တာ ခဏၾကာေတာ့လဲ မွန္ရွိရာဘက္ကိုဖင္ေပးျပီး ေလးဘက္ေထာက္လိုက္ဖို႕ စည္သူ႕ကိုထပ္အၾကံေပးလိုက္တယ္။ အလိုက္သင့္ေလးေနေပးေတာ့လည္း သူ႕ခေရ၀ကို ကြၽန္ေတာ့္လက္ခလယ္နဲ႕ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဖိထည့္ကာခ်ဲ႕ပါရဲ႕ မနာေအာင္ေပါ့ လုပ္တဲ့အခါ။ ေခ်ာဆီေလးနည္းနည္းညႇစ္ထည့္ေပးလိုက္ကာ လက္ေခ်ာင္းကိုအသြင္းအထုတ္လုပ္ လိုက္ရင္း အဆင္ေျပလာတဲ့ခဏ တစ္ေခ်ာင္း၊ ဒုတိယ ေနာက္တစ္ေခ်ာင္း၊ ျပီးေတာ့ တတိယေျမာက္ ေနာက္လက္တစ္ေခ်ာင္း စုစုေပါင္း သံုးေခ်ာင္းေလာက္ထည့္ကာ ခ်ဲ႕ႏိုင္သမွ် သူ႕ခေရ၀ကို ကြၽန္ေတာ္ခ်ဲ႕ပါတယ္။ စည္သူ႕ေရႊဥေတြ ေပါင္ရင္းကပ္သလို ခေရၾကြက္သားေတြ ကလည္း ရႈံ႕ပြရႈံ႕ပြျဖစ္လာတာျမင္ေတာ့ အသင့္ျဖစ္ျပီဆိုတာ သိတာေၾကာင့္ တရမ္းရမ္းနဲ႕အစာေတာင့္တေနေသာ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကို အေဖာ္ (condom) စြပ္လိုက္ပါတယ္ ေခ်ာဆီကိုအေပၚက နည္းနည္းကဲလိုက္ျပီးေတာ့။ မာေတာင့္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကို စည္သူ႕ခေရ၀ ကို အသာေတ့ျပီး ဖိသြင္းလိုက္ ျပန္ၾကြလိုက္နဲ႕ လမ္းေခ်ာေအာင္ၾကိဳးစားရတယ္ဗ်။ ဟုတ္တယ္ စည္သူ႕ဖင္က ေသာက္ရမ္းၾကပ္တာ။ အရင္ေစာ္ကိုခ်တုန္းကနဲ႕မတူ အေတာ္ၾကိဳးစားရတာပါပဲ။

'စိတ္ကိုေလ်ာ့ထား....ေလ်ာ့ထားေလကြာ...အ' ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ကဖြင့္ေျပာလိုက္ရတယ္။ 'အသက္ကို ပါးစပ္ဟရွဴ၊ စိတ္ ကိုေလ်ာ့ထားျပီး ဖင္ၾကြက္သားကို ညႇစ္မထားနဲ႕ေတာ့။ ဒါမွ ငါတို႕အဆင္ေျပမွာေလ' အဲလိုေျပာလိုက္ေတာ့မွ စည္သူနည္းနည္း သက္ ေသာင့္သက္သာေလ်ာ့လိုက္တဲ့အခါ ကြၽန္ေတာ္ အလိုက္သင့္ ေလ်ာကနဲ ဖိသြင္းလိုက္တယ္ငပဲကို။ စည္သူေက်ာေကာ့သြားတယ္။ နာက်င္မႈက လက္ေခ်ာင္းေတြကို ထည့္ကစားတုန္းကနဲ႕မတူဘူးဆိုပဲ။ စည္သူ႕မ်က္၀န္းေတြကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္ရည္ေတြလွိမ့္ျပီး မက်ေအာင္ ထိန္းထိန္းေနသလားပဲဗ်။ ဘီရိုက မွန္ခ်ပ္ထဲၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲဟာ သူ႕ခေရ၀ထဲမွာ နင့္နင့္နဲနဲၾကီး ၀င္ထြက္ေန တာပါ..ဟီးဟီး။ အျပင္ကို ခဏဆြဲထုတ္လိုက္ အသင့္ၾကိဳဆိုေနတဲ့ အခန္းေဖာ္ရဲ႕ ခေရ၀ထဲ ဖိသြင္းလိုက္နဲ႕ အဆင္ေျပလိုက္တာ။

ႏွစ္ေယာက္သား ခဏျငိမ္လိုက္မိေသးတယ္။ စည္သူက အေနအထားေျပာင္းခ်င္ေသးတာေၾကာင့္ ဇာတ္သိမ္းေတာ့မယ့္ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ ကိုသိမ္းကာ အသာထိန္းလိုက္ရေရာ။ စည္သူက ေဘးတစ္ေစာင္းလွဲခ်လိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း အလိုက္သင့္ အေနာက္ဘက္က ေနရာယူလိုက္တယ္။ နည္းနည္းေခ်ာင္လည္လာတဲ့ စည္သူ႕ခေရ၀ထဲကို အသာဖိသြင္းျပီး ေနရာျပန္ယူလိုက္ေတာ့ မွန္ထဲမွာျမင္ရတဲ့ စည္သူ႕မ်က္ႏွာက ဒီအေတြ႕အၾကံဳသစ္ကို သာယာေနပံုပါ။ ကြၽန္ေတာ္က အသာဆြဲထုတ္လိုက္ ျပန္ေဆာင့္သြင္းလိုက္ေပါ့ အထပ္ထပ္ အခါခါ အရွိန္ကို တျဖည္းျဖည္းျမႇင့္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္လႈပ္ရွားမႈမွာ အိုေကလာတဲ့ စည္သူကလည္း ခပ္ျပင္းျပင္းကို သေဘာက်ျပီ ေပါ့ေနာ္။

'အာ...ခပ္ျပင္းျပင္းေလးေဆာင့္....အ...ထိတယ္...အာ'တဲ့ စည္သူ႕ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားက ထြက္ေပၚလာတာမ်ား က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အစြမ္းကုန္မာေတာင့္ေနတဲ့ ငပဲကို ထုတ္လိုက္သြင္းလိုက္ ခပ္ျမန္ျမန္ ကစားရံုသာမက တင္ပါးေဖာင္းေဖာင္းေတြ ကိုလည္း ရဲရဲနီလာေအာင္ ရိုက္ခတ္မိပါတယ္ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေတြနဲ႕ေပါ့။

ကြၽန္ေတာ္ နည္းနည္းေမာသြားတာေၾကာင့္ အရွိန္ကို ေလ်ာ့လိုက္ရင္း ငပဲကို စည္သူ႕ခေရ၀ထဲက ျဖည္းျဖည္းခ်င္းဆြဲခြၽတ္ကာ အိပ္ယာေပၚ ပစ္လွဲလိုက္ပါရဲ႕။ ငပဲထြားထြားၾကီးကေလထဲကို ေထာင္လို႕ အားရစရာအေျခအေန။

'အေပၚကေန တက္ေဆာင့္ေပးကြာ' စည္သူ ကြၽန္ေတာ္ေမာလ်သံႏွင့္ ေတာင္းဆိုလိုက္ပါတယ္။ စည္သူ ကြၽန္ေတာ့္ေပၚကို တက္ခြထိုင္ကာ သူ႕ခေရ၀ကို ငပဲေခါင္းေပၚေတ့ထိုင္ရင္းျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဖိခ်လိုက္ေရာေပါ့ေနာ္။ အဆံုးထိဖိခ်ထိုင္ျပီးေနာက္ ခဏျငိမ္ေနေသးတာမွာ မာ ေတာင့္ေနတဲ့ သူ႕ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို ကြၽန္ေတာ္ ကလိေပးမိရပါတယ္။ ခဏေနေတာ့ ခပ္ေျဖးေျဖးျခင္း ဖင္ကို ၾကြလိုက္ ဖိလိုက္ ကစားပါရဲ႕။ ျမန္သထက္ ပိုျမန္လာတဲ့ခဏ စည္သူလႈပ္ရွားတာမ်ား ျမင္းကိုဒုန္းစိုင္းစီးႏွင့္တဲ့ အတိုင္းပါပဲ။

ရုတ္တရက္ ဘာမွန္းမသိ ကြၽန္ေတာ္ ေၾကာက္စိတ္တစ္ခု၀င္လာသလိုပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲၾကီး သူ႕ခေရ၀ထဲ ၀င္ထြက္ေနတာကိုၾကည့္ရင္း ေပါ့ေနာ။ ဘယ္လိုစိတ္မ်ားပါလဲေမးရမလိုပါ။

စည္သူ သူ႕တင္ပါးေတြကို ၾကြလိုက္ ဖိလိုက္ ျမင္းစီးေနတာ မၾကာခင္ ႏွစ္ဦးသား အထြဋ္အထိပ္ေရာက္ေတာ့မယ္ဆိုတာ သိၾကပါတယ္။

'ခပ္ျပင္းျပင္းေလး....ျမန္ျမန္....အား....ျမန္ျမန္ေလးေဆာင့္' စည္သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ညည္းညဴသံေတြျမန္လာတာက ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ပင့္ေျမႇာက္ ေဆာင့္ျပဳခ်က္ေတြ ေၾကာင့္လဲပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ကြၽန္ေတာ္ ခပ္ျပင္းျပင္းတစ္ခ်က္ပင့္ေဆာင့္ကာ စည္သူ႕ခေရ၀ထဲျမႇဳပ္ေနတဲ့ condom ထဲကို ေရႊရည္ေတြပန္းထည့္မိပါတယ္။ တုန္႕ဆိုင္းသြားတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ဟန္ကိုၾကည့္ရင္း စည္သူ သူ႕ငပဲကိုဆုပ္ကိုင္လိုက္ကာခပ္သြက္သြက္ ကစား ေတာ့တာပဲ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ပူေႏြးေသာ၊ ပ်စ္ခြၽဲေသာ အျဖဴေရာင္အရည္ေတြဟာ စကၠန္႕မျခား ကြၽန္ေတာ့္ရင္အုပ္ေတြ ဗိုက္ ၾကြက္သား ေတြေပၚ ေဖြးကနဲျဖစ္ေပါေတာ့တယ္။

ကြၽန္ေတာ္ ထထိုင္လိုက္ရင္း စည္သူ႕ကိုက်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဖက္လိုက္တယ္။ သူသည္လည္း ကြၽန္ေတာ့္ကို လိုလိုလားလားေထြးဖက္ပါရဲ႕။ တမ္းတမက္ေမာဖြယ္ အထြဋ္အထိပ္ခံစားမႈကို ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ၾကတာအမွန္ေပါ့ဗ်ာ။

ဟူး....အခုအခ်ိန္မွာကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ စည္သူတို႕ ဆန္႕က်င္ဘက္လိင္ေတြအေပၚ စိတ္၀င္စားခံစားမႈဟာ နည္းနည္းေတာ့ ေျပာင္းလဲသြား တယ္ထင္တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ရည္မွန္းခ်က္ကေတာ့ မေျပာင္းလဲေသးပါဘူး ကြၽန္ေတာ့္ေစာ္ႏွင့္ ဂ်ိမ္းတဲ့အခါ ခေရ၀ကို-ိုးဖို႕ၾကိဳးစားခ်င္ေန တုန္းဆိုပါေတာ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေစာ္ေတြႏွင့္ အဆင္မေျပတဲ့အခ်ိန္မွာ ႏွစ္ဦးသားအတြက္ အထူးတလည္ကိစၥေတြ ျဖစ္မေနေတာ့ဘဲ အခန္းတံခါးကိုပိတ္ ေလာ့ခ်္လုပ္ကာ ေန႕ခင္းေၾကာင္ေတာင္မွာေတာင္ ေႏွာင္ဂ်ိမ္ခ်ၾကပါတယ္။

ဒါေပမဲ့လည္းေလ ထမဦးဆံုးအခ်ိန္ရဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕ မေမ့ေလ်ာ့ၾကေသးပါဘူး။ ျပီးေတာ့ ပိုက္ဆံအတြက္ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ပိုကာ ဘယ္ေတာ့မွ မကစားျဖစ္ေတာ့ပါ။

Alex Aung (13 July 2012)

Sep 30th

ဟိုမို တစ္ေယာက္ ၏ လိုအပ္ခ်က္

By ေနမင္း (Thurein)

     ေအးစက္ၾကမ္းတမ္းတဲ.ေဆာင္းေလျပင္ ကို အံတုရင္း နဲ.ေတာင္ထိပ္သို. တလွမ္းခ်င္း  လွမ္းေနမိသည္။

                               ပတ္၀န္က်င္ တစ္ခုလံုးသစ္ရိပ္၀ါရိပ္တို.ေၾကာင္.

ပိုၿပီး ေအးစက္ ၿငိမ္သက္ေနပါလား။ ဒီေနရာသို. မၾကာမၾကာသူေရာက္ လာၿမဲျဖစ္သည္။

ဒီေနရာကသူ အတြက္ အေဖာ္မြန္၊သူဘ၀ရဲ.စိတ္သက္သာရာ။ ေတာင္ထိပ္တြင္တည္ထားေသာ

ထံုးျဖဴျဖဴေဖြးေဖြး နဲ. ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာလြမ္းေစတီ မွ လြင္.ပ်ံလာ ေသာ ဆည္းလည္သံမ်ားက ႏွငိးမွုန္မ်ားနဲ. အတူပတ္၀န္က်င္ ကိုလႊမ္းၿခံဳထားသည္။ေစတီေလးကို ဦးခိုက္ ရွိခိုးၿပီး
ဆင္ေျခေလွ်ာ အတိုင္း ဆင္းလာခဲ.သည္။

သူထိုင္္ေနၾက ခ်ယ္ရီပင္ အိုႀကီးထံ သို.တေရြ.ေရြ. ခ်ဥ္းကပ္လိုက္သည္။

                               ေတာင္ေျခမွပင္.ရိုက္ခတ္လာတဲ.ေဆာင္းေလျပင္း
ရဲ. အထိအေတြ. ကို မ်က္ကြယ္ျပဳရင္းခ်ယ္ရီပင္အိုႀကီ
း ရဲ. ပင္စည္ ကို
ေက်ာမွိ ၿပီး ေခါင္း ေမာ.လိုက္ရင္ပဲ ရင္ထဲ ကေ၀ဒနာေတြဟာ ေလ်ာ.ပါး
သြားသလိုထင္လိုက္ရသည္။

                                              ျမဴခိုးေ၀တို.က လဲ ေတာင္စဥ္ေတာင္တန္း ႀကီးရဲ.ခါးလယ္မွရစ္သိုင္းထားေသာေၾကာင္. တိမ္ေတာင္တိမ္ တုိက္တို.နဲ.
အတူလြင္.ေမ်ာေနသလို ခံစားရသည္

            "ေအးစက္တဲ. ေဆာင္းေလရဲ. အေတြ.နဲ. အတူ
တိမ္ေတြ လို လြင္.ေမ်ာခ်င္လိုက္တာ"

                               ျပင္းထန္ တဲ. အေအးဓါတ္က ၀န္က်င္
တခြင္လံုး လႊမ္းၿခံဳထားေသာ္လဲ  သူရင္ တြင္းမွာေတာ.     

      "ငါတကယ္ပဲမွားေနသလား"    

                           အႀကိမ္ေမးခဲ.ေပမဲ. အေျဖမရခဲ.ေသာ
ေမးခြန္ေတြ နဲ.မြန္းၾကပ္ေနရသည္။

သူရင္ထဲက ပြင္.အံထြက္လာမဲ. စကားလံုးေတြကိုနားလည္ ခံစားေပမဲ. သက္ရွိ ဆိုတာ အဘယ္ အရပ္ဆီ မွာနည္း။

                            သူ.ပတ္၀န္က်င္ကေပးခဲ.ေသာ အထီးက်န္မွု ကို လက္ခံ ရရွိခဲတဲ. အခ်ိန္က ဟိုး အတိတ္ဆီမွာ............
        

              "ငါလဲ လူသား တစ္ေယာက္ပါပဲ "

               "ငါလဲ  ႏွလံုးသားနဲ.ပါ "

              "လြတ္လပ္စြာ ခ်စ္ခြင္. ရွိရမွာေပါ. "

                 သူ.ရင္ထဲကပဲ.တင္သံ ေတြ ဒါေပမဲ. သူ.ကို မည္သူမွ အေရး
မလုပ္ၾကပါလား။

              "အခ်စ္ဆိုတာ ရင္ထဲက လာတဲ. အရာေလ လုပ္ယူလို.မွ မရတာ "

            "  ငါ  'စိုင္း' ကိုခ်စ္တာ အမွား တစ္ခုလားကြား "

                           နွလံုးသားမွ ရိုက္ခတ္လာတဲ.စကားလံုးမ်ားကသူ၏ႏွုတ္ခမ္းမ်ား ကို တဆတ္ဆတ္ တုန္ခါေစသည္။

               ဒီရွမ္းရိုး မေတာင္စဥ္ေတာင္တန္း ႀကီရဲ. အရိပ္ေအာက္မွာ တခ်ိန္က
ပိုင္ဆိုင္ခဲ.ဖူးေသာေပ်ာ္စရာ ပံုရီပ္မ်ားကို အမွတ္ရမိပါသည္။

           ခုေတာ.   ဒါေတြဟာေဆာင္း အိပ္မက္ ေတြျဖစ္ခဲ. ၿပီေပါ. 'စိုင္း 'ကို ခ်စ္တဲ.အေၾကာင္းေျပာတဲ.ေနက စၿပီး သူ.ကို သူငယ္ခ်င္း အသိုင္း အ၀ိုင္း ထဲကပစ္ပယ္ျခင္းကို          အထီးက်န္စြာ ခံလိုက္ရသည္။

                    ထိုေန.က သူ အျမတ္တႏိုး ခ်စ္ခဲ. ရေသာ'စိုင္း' ထံမွ  အထင္ေသးတဲ. မ်က္၀န္း တစ္စံု နဲ. အတူ ထင္မွတ္ မထားတဲ.
ၾကမ္းတမ္းေသာ စကား လံုးေတြကို  ခုထိ အမွတ္ရေနဆဲပါ။

              ခုေတာ. 'စိုင္း 'အပါအ၀င္ သူက်င္လယ္ ခဲ.ရတဲ. ပတ္၀န္က်င္ က လူေတြ ရဲ. ပစ္ပယ္ ထားမွုကို ခံရတာအေတာ္ၾကာ ခဲ.ပါၿပီေလ ဒါေပမဲ. သူ.ရင္ထဲမွာ ေတာ. မေန.က အျဖစ္မ်ားလိုပါပဲ။

              "ေယာက္်ားခ်င္း ခ်စ္တာ အျပစ္လား"

               "အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္သူကို ခ်စ္ရမယ္ ဘယ္သူကို မခ်စ္ရဘူးဆိုၿပီး သတ္မွတ္ လို ရလားဗ်ာ"

               ဆို.နစ္စြာထြက္ေပၚလာတဲ. ရွိုက္သံ ေျမာက္ေလၾကမ္းရဲ. ျပင္ထန္စြာ ရိုက္ခတ္မွု ေအာက္မွာလူးလိမ္. သြားရသည္။
                                                                     အၿပံဳး မပ်က္တဲ. ခ်ယ္ရီပင္အို
ႀကီး ကေတာ. သူ. အတြက္ ေႏြးေထြးတဲ. ရင္ခြင္ တခုပါ။

              "ကၽြန္ေတာ္ အခ်စ္ဟာ တကယ္ပဲ အျပစ္ ရွိေနတာလားဗ်ာ"

                                        သူ.ရဲ. ခံစားခ်က္ကို လက္ခံ နားလည္ေပးတဲ.
လူသား တဦး တာ ရွိခဲ. ရင္ေတာ..................................

 

                 *********************************************

                            ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မိးေျမပါေစ...................

                                                                 ေက်းဇူးတင္ပါတယ္................

                                                                                                                                              ေနမင္း(thurein)

May 30th

ေဒါက္တာေအာင္စည္ ႏွင့္ ေဒါက္တာေအာင္ေမာင္း ... အပိုင္း(၃၀)

By Dr. Min Khant

(၃၀)

 

လင္းမိုး အိမ္ကို ျပန္လာသည္ကို ေတြ႕ေတာ့ ေဒၚစိန္ေ၀ တစ္ေယာက္ သားျဖစ္သူ ျပန္လာျခင္းေၾကာင့္ ၀မ္းသာမိသလို ၾကားထားခဲ့ေသာ သတင္း တစ္ခုေၾကာင့္လည္း သကၤာမကင္း ျဖစ္မိရေလသည္ ။ မၾကာေသးခင္က ၾကားထားေသာ သတင္းတစ္ခုကို လင္းမိုး၏ အေမျဖစ္သူက မွတ္မိေနဆဲျဖစ္သည္ ။

 

ဟိုမွာ လင္းမိုးက ရဲထိုက္ဆိုတဲ့ ေကာင္ေလးနဲ႕ တူတူ ေနေနတာတဲ့ … ေဒၚစိန္ေ၀ရဲ႕ … ရွင့္သားလတ္ကို ေသေအာင္ လုပ္ခဲ့တဲ့ ေကာင္ေလးေလ … ရွင္မွတ္မိတယ္ မဟုတ္လား …

 

ဟိုရက္ကပင္ ေဘးအိမ္က ေဒၚမိုး ေျပာထားေသာ စကားျဖစ္သည္ ။

 

ကြၽန္မ သမီးက ဂ်ပန္မွာ အလုပ္လုပ္ေနတယ္ဆိုတာ ရွင္သိတယ္ေနာ္ … ကြၽန္မသမီးေျပာတာဆိုေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် အမ်ားၾကီးရွိတယ္ … သည္ေခတ္ေယာက်္ားေလးေတြက ဘာေတြလဲဆိုတာ ေျပာလို႕ရတာ မဟုတ္ဘူးရွင့္ … ေဒၚစိန္ေ၀ … ရွင့္သားကိုလည္း သတိထားဦးေနာ္ …

 

ထိုစကားေတြက တစ္ခြန္းျပီး တစ္ခြန္း ေဒၚစိန္ေ၀ ေခါင္းထဲတြင္ တိုးတိုး ၀င္လာသည္ ။

 

ျပီးေတာ့ အခုလည္း ဟိုေကာင္ေလးနဲ႕ တူတူ ရန္ကုန္ကို ျပန္ၾကမယ္လို႕ ၾကားတယ္ … ရွင့္သား ျပန္လာလို႕ ေလဆိပ္မွာ သြားၾကိဳရင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္ေနာ္ … ဟိုေကာင္ေလးပါ ပါလာႏိုင္တယ္ … အဲ့ေကာင္ေလးက ရွင္တို႕ကို မေက်နပ္လို႕ ရွင့္သားငယ္ကို အသုံးခ်ေနတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္ေနာ္ …

 

ေဒၚစိန္ေ၀ ျပဳံးျပီးသာ သားျဖစ္သူကို ၾကိဳဆိုေနရေသာ္လည္း စိတ္ထဲတြင္ တထင့္ထင့္ၾကီး ခံစားေနမိရသည္ ။ ထိုကိစ္စကို ျမန္ျမန္သိေအာင္ စုံစမ္းျပီး ျမန္ျမန္ ေျဖရွင္းမွ ျဖစ္မည္ဟုလည္း ေတြးထားမိသည္ ။

သား … သည္တစ္ခါ ျပန္လာတာ တစ္ေယာက္ထဲလား … ေကာင္မေလးေတြ ဘာေတြ မပါလာဘူးလား … တူတူေခၚလာဖို႕ေလ …

 

ေဖေဖ့ ေမးခြန္းေၾကာင့္ လင္းမိုး စိတ္ထဲ ဒိတ္ကနဲေတာ့ ျဖစ္သြားမိသည္ ။ ေဖေဖေမေမတို႕ ရိပ္မိကုန္လွ်င္ မခက္ပါလား ။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း စကားလမ္းေၾကာင္းကို ေျပာင္းလိုက္ရသည္ ။

 

မပါပါဘူး ေဖေဖရယ္ … ေၾသာ္ … ဒါနဲ႕ သားေရာက္တုန္း ေရာက္ခိုက္ေလး ေဖေဖနဲ႕ ေမေမတို႕ ေဆးရုံ သြားျပီး Medical Check up လုပ္လိုက္ပါလား … ပင္လုံေဆးရုံသြားစစ္လိုက္မယ္ေလ … မေကာင္းဘူးလား …

 

ေဒၚစိန္ေ၀က သားျဖစ္သူ ေျပာေသာ စကားတိုင္းကို တစ္လုံး မက်န္ နားေထာင္ေနသည္မို႕ သူ႕သား စကား လမ္းေၾကာင္း လႊဲသြားမွန္း ခ်က္ခ်င္း ရိပ္မိလိုက္ေလသည္ ။

 

ေအာင္ေမာင္း တစ္ေယာက္ပင္ ဒုတိယႏွစ္သို႕ ေရာက္လာခဲ့ျပီ ျဖစ္သည္ ။ ေနေသြးလွ်ံႏွင့္ ခ်စ္သူ သက္တမ္း ရင့္လာေလေလ … ေနေသြးလွ်ံ၏ သ၀န္တိုမွုမ်ားကို သည္းခံရလာေလေလ  ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၾကာလာေတာ့ ေအာင္ေမာင္းတစ္ေယာက္ ေတာ္ေတာ္ပင္ စိတ္ပ်က္လာမိသည္ ။

 

ေအာင္ေမာင္း… အဲ့တစ္ေယာက္က မင္းကို ၾကိဳက္ေနတာကြ … သိလား … အဲ့ေကာင္နဲ႕ စကားမေျပာနဲ႕ …

 

ဟာ … မဟုတ္ပါဘူး ေနေသြးရယ္ …

 

ေအာ္ … မင္းကလည္း … အခုေတာ့ ငါ့စကားေတာင္ မယုံေတာ့ဘူးေပါ့ … ဟုတ္လား … ဟိုေကာင္ … ေတြ႕လား … မင္းကို ၾကည့္ေနတာ … အဲ့ေကာင္လည္း မင္းအေပၚ မရိုးသားဘူး … ဟာ … လွည့္မၾကည့္နဲ႕ေလ … ငါ့ဘက္ကိုပဲၾကည့္ …

 

ဘယ္ေနရာသြားသြား ဘယ္သူႏွင့္ စကားေျပာေျပာ လိုက္လိုက္ျပီး ခ်ဳပ္ခ်ယ္လြန္းကာ သ၀န္တိုတတ္လြန္းေနေသာေၾကာင့္ ၾကာလာေတာ့ ေအာင္ေမာင္း စိတ္ပ်က္မိလာသည္ ။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကလည္း ေအာင္ေမာင္းတို႕ ႏွစ္ေယာက္ကို ဆိုလွ်င္ စကားလာမေျပာရဲေတာ့ ။ ေ၀းေ၀းေရွာင္လာၾကျပီ ျဖစ္သည္ ။

 

ထိုသို႕ျဖစ္ေအာင္လည္း ေနေသြးလွ်ံက ကိစ္စတစ္ခုကို ဖန္တီးလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္ ။ ထိုေန႕က ေအာင္ေမာင္းႏွင့္ ေနေသြးလွ်ံတို႕ စာၾကည့္တိုက္တြင္ စာက်က္ေနၾကသည္ ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ေအာင္ေမာင္းဆီက ေပတံခဏလာငွားသည္ ။ ပရက္တီကယ္အတြက္ ပုံဆြဲရန္ျဖစ္သည္ ။

 

ကံဆိုးခ်င္သက ထိုေကာင္ေလးသည္ ေနေသြးလွ်ံက ၾကည့္မရေသာ ေကာင္ေလး ျဖစ္ေနေလသည္ ။ ၾကည့္မရသည္ဆိုသည္မွာလည္း ထိုေကာင္ေလးသည္ ေအာင္ေမာင္းကို ၾကိဳက္ေနပါသည္ဟူေသာ စြပ္စြဲခ်က္ႏွင့္ ျဖစ္သည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … မရွိဘူး … တျခားလူဆီက သြားငွားသြား …

 

ေနေသြးလွ်ံက ေအာ္ထုတ္လိုက္ေတာ့ ထိုေကာင္ေလး စိတ္ဆိုးသြားသည္ ။ ထိုေကာင္ေလးကို ေအာင္ေမာင္း သိပါသည္ ။ ေအာင္ေမာင္းတို႕အခန္းကပင္ျဖစ္သည္ ။ နာမည္က ရွိန္မ်ဳိးသူ ျဖစ္သည္ ။ ထိုေကာင္ေလးက ေအာင္ေမာင္းဘက္ကို လွည့္ျပီး ေျပာသည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … ေအာင္ေမာင္း … ငါက မင္းဆီက ငွားတာကို သူက ၾကားထဲက ဘာလို႕ ၀င္ေျပာရတာလဲ … သူက မင္းနဲ႕ ဘာေတာ္လို႕လဲ … ေအာင္ေမာင္း … မင္းဆီက ငါငွားတာေလ … ငါ့ကို ေပတံ ခဏေလာက္ငွားေနာ္ …

 

ေအးပါ … သည္မွာ … ေပ…

 

ေအာင္ေမာင္း စကားပင္ မဆုံးလိုက္ ။ ေနေသြးက ၀င္ေျပာေတာ့သည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … ေအာင္ေမာင္း … သူ႕ကို ေပတံငွားရင္ မင္းနဲ႕ငါ အျပတ္ပဲေနာ္ …

 

ေနေသြးလွ်ံကို မေၾကာက္ေသာ္လည္း သူ၏ ရစ္ေသာ ဒဏ္ကို သည္းမခံႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ေအာင္ေမာင္း စကားနည္း ရန္စဲဟု ေတြးကာ ေပတံေပးမည္လုပ္ျပီးမွ မေပးဘဲ ေနလိုက္မိသည္ ။

 

တျခားလူဆီကပဲ ငွားလိုက္ပါ ရွိန္မ်ဳိးရယ္ … ေဆာရီးပါေနာ္ …

 

ရွက္သြားေသာေၾကာင့္ ထင္သည္ ။ ရွိန္မ်ဳိးသည္ ေအာင္ေမာင္းတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို တက္ေခါက္ကာ လက္သီးၾကိတ္ျပီး ထြက္သြားသည္ ။ ထိုအရာသည္ ကံဆိုးမွုမ်ား၏ အစဟု သိခဲ့လွ်င္ ေအာင္ေမာင္း ထိုေကာင္ေလးကို ေပတံငွားမိလိုက္မည္သာ ။

 

တစ္ပတ္အတြင္းတြင္ ေအာင္ေမာင္းတို႕ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ၾကားတြင္ သတင္း တစ္ခု ပ်ံ႕သြားခဲ့ေလသည္ ။ ေအာင္ေမာင္းႏွင့္ ေနေသြးလွ်ံတို႕ ၾကိဳက္ေနၾကသည္ဆိုေသာ သတင္းပင္ ျဖစ္သည္ ။

 

ေအာင္ေမာင္း … မင္းတို႕ သတင္း ေက်ာင္းမွာ နာမည္ ၾကီးေနတယ္ …

 

ဟင္ … ဘာသတင္းလဲ …

 

ေအာင္ေမာင္း၏ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ ေက်ာ္မ်ဳိး လာေျပာျပစဥ္က ေအာင္ေမာင္း ၾကီးက်ယ္ေသာ ကိစ္စဟု မထင္ခဲ့မိ ။ ယခုေတာ့ ထိုသတင္းသည္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားၾကားထဲတြင္ ေတာ္ေတာ္ေလး သက္ေရာက္မွု ၾကီးလာေသာ သတင္းတစ္ခု ျဖစ္လာေလသည္ ။

 

မိန္းကေလးမ်ားက ေအာင္ေမာင္းတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို ျမင္လွ်င္ ရြံစရာ သတ္တ၀ါမ်ားကို ေတြ႕ရသလို ရြံရွာစြာ ၾကည့္ၾကျပီး ေယာက်္ားေလးမ်ားကေတာ့ အထင္ေသးေသာအၾကည့္ ၊ ေျပာင္ေလွာင္လိုေသာ အၾကည့္တို႕ျဖင့္ ၾကည့္ၾကေလသည္ ။ ေအာင္ေမာင္းရင္ထဲတြင္ အမွန္ပင္ နာက်င္ ခံစားရေလသည္ ။

 

အဲ့သတင္းက တကယ္အမွန္ပဲလား ေက်ာ္မ်ဳိးရယ္ …

 

ေအး … အခု အားလုံးက အဲ့လို ေျပာနၾကျပီ … မင္းတို႕ႏွစ္ေယာက္ကလည္း လူၾကားထဲမွာ အရမ္းခ်စ္ျပေနၾကေတာ့ သည္သတင္းက ၾကားလိုက္တဲ့ လူတိုင္း စိတ္ထဲမွာ ထင္ေတာ့ ထင္သားပဲ ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ဳိးေတြ ေပါက္သြားေစတယ္ေလ …

 

ငါ … ငါေတာ့ မွားျပီ ထင္တယ္ ေက်ာ္မ်ဳိးရယ္ … ငါ ဘာလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲဟင္ …

 

အေကာင္းဆုံးက မင္း ေနေသြးလွ်ံနဲ႕ တြဲသြားတြဲလာမလုပ္ပဲနဲ႕ ခဏေနလိုက္ … သူတို႕ အတင္းေျပာသြားလို႕ ေမာသြားေလာက္ေတာ့မွ အေျခအေနကို ၾကည့္ျပီး ဆက္လုပ္ေပါ့ကြာ … အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ မင္း ခဏ ျငိမ္ေနေစခ်င္တယ္ …

 

ငါ ... သိပါျပီ သူငယ္ခ်င္းရယ္ … ေနေသြး လာရင္ေတာ့ ငါ မင္းအၾကံအစည္ကို ေျပာျပရမွာပဲ … သည္ေကာင္ကလည္း အခုထိ မလာေသးဘူးကြာ …

 

ေအာင္ေမာင္း ေနေသြးလွ်ံလာမည့္ ေက်ာင္းတံခါးဘက္ကို ေခါင္းေမွ်ာ္ၾကည့္ကာ ဘယ္လို ေျပာရပါ့မလဲဟု ေတြးျပီး စိတ္ညစ္ေနေလေတာ့သည္ ။

 

ေဒၚစိန္ေ၀့ကို အံ့ၾသသြားေစသည္မွာ လင္းမိုး၏ အိတ္ထဲမွ အသည္းပုံေလးလုပ္ကာ ရိုက္ထားေသာ ရဲထိုက္ဆိုေသာ ေကာင္ေလးႏွင့္ သူ႕သား၏ ပုံျဖစ္ေလသည္ ။ ေဒၚစိန္ေ၀ လင္းမိုးကို တစ္ပတ္လွည့္ျဖင့္ သူ႕အေဖႏွင့္ အျပင္သြားခုိင္းလိုက္ျပီး လင္းမိုး၏ အိတ္ကို ေမႊေႏွာက္ေနမိျခင္း ျဖစ္သည္ ။

 

ယခုေတာ့ သူမ မျဖစ္ေစခ်င္သည္မ်ား ျဖစ္လာခဲ့ျပီ ျဖစ္သည္ ။ သားျဖစ္သူ အိတ္ကို ထပ္ကာ ေမႊေႏွာက္လိုက္ေတာ့ ရဲထိုက္၏ အိမ္လိပ္စာႏွင့္ ဖုန္းနံပါတ္တို႕ကို ေတြ႕ရွိသြားေလသည္ ။ ေဒၚစိန္ေ၀ သည္ကိစ္စကို တတ္ႏိုင္လွ်င္ မပါဘဲ ေနလိုက္ခ်င္သည္ ။ ယခုေတာ့ ကံၾကမ္မာက သူမကို ဇာတ္ၾကမ္း ကဖို႕ ေစခိုင္းေနေလျပီ ။ မတတ္ႏိုင္ ။ သားသမီးေၾကာင့္မို႕ သူမ ၾကမ္းသင့္က ၾကမ္းရေတာ့မည္ ။

 

ရဲထိုက္ အေမျဖစ္သူ ခြဲစိတ္သည့္ ကိစ္စေတြႏွင့္ အလုပ္ရွုပ္ေနခ်ိန္တြင္ ဖုန္းတစ္ေကာလ္ ၀င္လာေလသည္ ။ အိမ္ဖုန္းကို ၀င္လာျခင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း အနီးအနားတြင္ သူသာ ရွိေနသည္မို႕ ဖုန္းကို ေကာက္ကိုင္လိုက္သည္။

 

ဟဲလို … ရဲထိုက္နဲ႕ ေျပာခ်င္လို႕ပါ …

 

ဟုတ္ကဲ့ … ကြၽန္ေတာ္ ရဲထိုက္ ေျပာေနပါတယ္ … ဘယ္သူလဲ မသိဘူး …

 

ငါ လင္းမိုးရဲ႕ အေမပါ … ငါ မင္းနဲ႕ ေတြ႕ခ်င္တယ္ … ျပီးေတာ့ အေရးၾကီးတာက မင္းနဲ႕ ငါနဲ႕ ေတြ႕မွာကို ငါ့သား မသိေစခ်င္ဘူး …

 

ေဒၚစိန္ေ၀ ဟိုအရင္က သားလတ္ကို ဆုံးရွုံးခဲ့ရသလို အၾကမ္းနည္းကို မသုံးေတာ့ ။ သည္တစ္ခါ နည္းလမ္းေျပာင္းျပီး သုံးရေပလိမ့္မည္ဟု ေတြးထားလိုက္ေလသည္ ။



Mar 10th

ပီတိ = အေတြး

By Alex aung

ကၽြန္ေတာ္ေနထိုင္ေသာ အိမ္မွာ ရန္ကုန္ - အင္းစိန္လမ္းမၾကီး၏ အတြင္းဘက္ ေခ်ာင္ခပ္က်က် ရပ္ကြက္ကေလးတစ္ခုတြင္ျဖစ္ျပီး ျမိဳ႕ထဲသြားလိုေသာအခါမ်ားတြင္ေတာ့ ေပတစ္ရာလမ္းမၾကီးသို႕ ဘတ္စ္ကားထြက္စီးရန္အတြက္ ေျမနီလမ္းကေလးအတိုင္း ဆယ့္ငါးမိနစ္ မိနစ္ ႏွစ္ဆယ္မွ် လမ္းေလွ်ာက္ရပါေသးတယ္။

အဲ့ဒါေၾကာင့္ ရုပ္ရွင္ အခ်ိန္မီ သြားၾကည့္လိုေသာအခါမ်ားတြင္ အိမ္မွ ေပတစ္ရာ လမ္းမၾကီးအထိ လမ္းေလွ်ာက္ရာတြင္ ကုန္မည့္ မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ခန္႕အျပင္ စည္းကမ္းမ၇ွိ ရပ္ခ်င္တိုင္း ရပ္၊ လူေစာင့္ခ်င္တိုင္း ေစာင့္တတ္သည့္ ဘတ္စ္ကားမ်ားေပၚ၌ ကုန္မည့္ အခ်ိန္ကိုပါ ထည့္သြင့္ ခန္႕မွန္းျခင္းျဖင့္ အနည္းဆံုး တစ္နာရီနီးပါးမွ် ၾကိဳတင္ ထြက္ရေလ့ရွိပါတယ္။

တစ္ေန႕က ၀တၳဳတစ္ပုဒ္ကို စိတ္ပါလက္ပါ ေရးေနမိရာက “ေရွ႕ေဆာင္” ရုပ္ရွင္ရံု၌ ၁၂နာရီခြဲပြဲၾကည့္ရန္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႕ ခ်ိန္းဆိုထားသည္ကို အခ်ိန္ကပ္မွ သတိရမိပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းကပင္ ရုပ္ရွင္လက္မွတ္မ်ား ၀ယ္ျပီး ရံုမွေစာင့္ေနမည္ျဖစ္တာေၾကာင့္ မိမိရဲ႕ ၀တၱရားေပါ့ေလ်ာ့မႈအတြက္ အားနာ၍မဆံုးႏိုင္ေအာင္ ရွိပါေရာ။

ခ်က္ခ်င္းပင္ အ၀တ္အစား ကမန္းကတန္းလဲျပီး အိမ္မွထြက္ခဲ့ရာတြင္ အခ်ိန္မွာ ၁၂နာရီတိတိရွိေနေလျပီ။ ၁၂ နာရီမခြဲမီ ရုပ္ရွင္ရံု အေရာက္ သြားရပါမယ္။ အခါတိုင္း တစ္နာရီနီးပါး ၾကိဳတင္ ထြက္ရေလ့ရွိေသာ လမ္းခရီးကို နာရီ၀က္အတြင္း အလုအယက္ ခရီးႏွင္ ရမည္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေျမနီလမ္းကေလးအတိုင္း ေျခကုန္သုတ္ခဲ့မိပါေတာ့တယ္။

သို႕ အလ်င္အျမန္ေလွ်ာက္လာခဲ့စဥ္ လမ္းေပၚမွာ တုတ္ကေလး တစ္ေခ်ာင္း ေထာက္ကာ ေထာက္ကာ ျဖည္းျဖည္းကေလး ေလွ်ာက္လ်က္ရွိေသာ အဘြားအိုၾကီး တစ္ေယာက္ အဲ….ငယ္စဥ္ကတည္းက ဆန္႕က်င္ဘက္လိင္အသြင္၀တ္ဆင္ခဲ့ျပီး အသက္ၾကီးလာတဲ့ အဘိုးၾကီးတစ္ေယာက္ကို အမွတ္မထင္ ျဖတ္ေက်ာ္လာခဲ့မိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္က အေရးၾကီးသုတ္ပ်ာ ေလွ်ာက္ေနသေလာက္ အဘြားအိုမွာေတာ့ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို အႏိုင္လွမ္းျပီး လုပ္လီလုပ္လဲ့၊ ခေနာ္နီခေနာ္နဲ႕ ေလွ်ာက္ေနရွာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ထို အဘြားအိုအား တစ္ခ်က္မွ်လည္ျပန္ငဲ့ၾကည့္ကာ ကိုယ့္လမ္းခရီးကိုယ္ ဆက္လက္ သုတ္ေျခတင္ခဲ့ပါေတာ့သည္ေလ။

ထိုအခါိုက္ ရန္ကုန္ မိုးသည္ ျဗဳန္းကနဲ ဖြဲဖြဲကေလး ရြာခ်လိုက္ေတာ့ရာ လက္ထဲတြင္ ပါလာေသာ ဖဲထီးကို ဖြင့္ေဆာင္းလိုက္မိပါတယ္။ မိုးေရေတာ့ လံုးသြားျပီ။ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ အေရာက္ဆက္ေလွ်ာက္ရဦးမွာေပါ့။

မိုးကေလးတဖြဲဖြဲတြင္ ခပ္သုတ္သုတ္ေလွ်ာက္ရန္ အားခဲလိုက္မိေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္သည္ ေရွ႕သို႕ ဆက္ျပီး ေျခလွမ္းရမည့္အစား ေနာက္သို႕ လွည့္ၾကည့္လိုက္မိပါတယ္။

အဘြားအိုၾကီးတြင္ ေဆာင္းစရာ၊ မိုးစရာ ထီးမပါသျဖင့္ မိုးေရမွ ခိုလႈံစရာ သစ္ပင္အရိပ္အာ၀ါသ အကာအကြယ္ တစ္စံုတစ္ရာကို ရွာေဖြေနပံုရပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ လမ္းကေလး တေလွ်ာက္လံုးမွာ အဘြားအို မိုးခိုရန္ ေနရာတစ္ခုတေလမွ မေတြ႕ရပါဘူး။ အဘြားအိုခမ်ာ မိုးေရထဲ၌ ခိုကိုးရာမဲ့ ျဖစ္ေနရွာေတာ့သည္ပဲ။

မိုးသည္လည္း တဖြဲဖြဲရြာေနရာက တစ္စတစ္စ သည္းလာေလျပီ။ ၾကာလွ်င္ အဘြားအိုတစ္ကိုယ္လံုး ရႊဲရႊဲစိုလ်က္၊ စုတ္ျပတ္ညစ္ေထးေသာ အ၀တ္အစားမ်ားေအာက္မွ အရိုးျပိဳင္းျပိဳင္း ကိုယ္ခႏၶာကေလး ေရစိုတြင္ေပၚလာရေခ်ေတာ့မည္။ မိုးကစိုစို၊ ခ်မ္းခ်မ္းစီးစီးႏွင့္ အေအးမိျပီး ဖ်ားနာလို႕ရွိရင္ -

ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲတြင္ ရုတ္တရက္ သနားၾကင္နာစိတ္ကေလးမ်ား ယိုဖိတ္လာရာက အဘြားအိုအား ေျပးျပီး ထီးမိုးေပးလိုက္ခ်င္ပါသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ပတ္၀န္းက်င္က ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္လိုျမင္ၾကမလည္း ဘာမ်ားေ၀ဖန္ပစ္တင္ၾကမလဲ အေတြးေလးခို၀င္မိသလို ရုပ္ရွင္ရံုေအာက္မွာ လက္မွတ္ႏွစ္ေစာင္ကို ကိုင္ရင္း ေယာင္လည္လည္ႏွင့္ စိတ္ပ်က္ ေဒါသထြက္ေနရွာမည့္ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ မ်က္ႏွာကို ျမင္ေယာင္လာမိေသာအခါ အဘြားအို အေပၚ၀ယ္ ထားရွိမိေသာ ေစတနာမွာ တြန္႕ဆုတ္သြားျပန္ပါတယ္။

အဘြားၾကီး နံေဘးနားက ထီးမိုး၍ လိုက္ရမည္ဆိုလွ်င္ေတာ့ သူက လုပ္လီလုပ္လဲ့၊ ခေနာ္နီခေနာ္နဲ႕ တစ္လွမ္းခ်င္း ေလွ်ာက္ေနပံုမ်ိဳးနဲ႕ အနည္းဆံုး မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ခန္႕ၾကာမွ လမ္းထိပ္သို႕ေရာက္ေတာ့မည္။ နာရီၾကည့္လိုက္မိေတာ့လည္း ၁၂နာရီထိုးျပီးလို႕ ဆယ္မိနစ္ေက်ာ္ေနျပီ…။

“အို ရႈပ္ပါတယ္ေလ၊ ငါ့ရင္ထဲက ေစတနာပ်က္သြားတာမွ မဟုတ္ဘဲ။ ငါ့သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ အေသအခ်ာ ခ်ိန္းထားတဲ့ကိစၥက ရွိေနေတာ့ ဘယ့္ႏွယ့္ တတ္ႏိုင္ပါ့မလဲ။ ရုပ္ရွင္ရံုကို ၁၂နာရီခြဲ မေရာက္ႏိုင္လို႕ရွိရင္ ငါ့သူငယ္ခ်င္းကို ဒုကၡေပးရာလည္း ေရာက္မယ္၊ ကတိဖ်က္ရာ လည္းေရာက္မယ္။ အခုပဲ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ ေနာက္က်ေနျပီ။ ကိုယ့္ကိစၥနဲ႕ကိုယ္ အခ်ိန္မီဖို႕က အေရးၾကီးပါတယ္ေလ”

ကၽြန္ေတာ္လည္း ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ ဆက္ေလွ်ာက္ပါရဲ႕။ သို႕ေသာ္လည္း ေျခလွမ္း သံုးေလးလွမ္းမွ်တြင္ ေနာက္ဘက္သို႕ လွည့္ၾကည့္မိျပန္ပါတယ္။

အဘြားအိုၾကီးကား တုတ္ကေလး ေထာက္ကာ ေထာက္ကာ၊ ခါးကေလး ကုန္းကုန္း - ကုန္းကုန္းနဲ႕ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေလွ်ာက္ေနျမဲပင္။ တစ္ခါ တစ္ခါတြင္ တုတ္ကေလးေထာက္ျပီး ခဏနားကာ သူ႕နဖူးရႈံ႕ရႈံ႕တြတြၾကီးေပၚမွ မိုးေရ မိုးစက္မ်ားကို အရိုးျပိဳင္းျပိဳင္းထေသာ လက္ေခ်ာင္းကေလးမ်ားျဖင့္ သပ္၍ သပ္၍ ခ်တတ္ျပန္ပါရဲ႕။ မၾကာမၾကာလည္း ‘မိုးမင္းၾကီးရယ္ တိတ္ေတာ္မူပါေတာ့’ဟု ေတာင္းပန္ တိုးလွ်ိဳးေနဘိသကဲ့သို႕ တတြတ္တြတ္ ေရရြတ္ေနသည္ကိုေတြ႕ရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ လ်စ္လ်ဴမရႈႏိုင္ေတာ့ပါ။ မၾကာေသးခင္က ဆံုးျဖတ္ခ်က္အားလံုးသည္ မိုးေရထဲ ေမ်ာပါ လြင့္စဥ္သြားခဲ့ေလျပီ။ ရုပ္ရွင္ရံုေအာက္တြင္ ေယာင္လည္လည္နဲ႕ ေစာင့္ေနမည့္ သူငယ္ခ်င္းႏွင့္တကြ သူနဲ႕ခ်ိန္းဆိုထားသည့္ ကတိကိုလည္း ဂရုမစိုက္အားေတာ့ျပီ။

ကၽြန္ေတာ္လည္း အဘြားအိုၾကီး ရွိရာကို ခ်က္ခ်င္း ျပန္ေျပးမိျပီးေနာက္ သူ၏ပိန္ခ်ဳံးေသးသြယ္လွေသာ ကိုယ္ခႏၶာကေလးကို ထီးျဖင့္ မိုးကာေပးလိုက္ကာ -

‘ဘြားဘြား…….ဘြားဘြား မိုးေတြ သည္းလာျပီ။ ကၽြန္ေတာ့္နားတိုး၊ ကၽြန္ေတာ္ ထီးမိုးေပးပါမယ္’ ဟု လႈိက္လွဲေသာ အသံျဖင့္ ေျပာလိုက္မိပါတယ္။

အဘြားအိုၾကီးလည္း ေစာေစာက ကၽြန္ေတာ္ သူ႕နံေဘးနားမွ ျဖတ္ေက်ာ္ေလွ်ာက္ခဲ့သည္ကိုပင္ သတိျပဳလိုက္မိဟန္ မတူ။ ရုတ္တရက္ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕နံေဘးနား ေရာက္လာျပီး ထီးမိုးေပးလိုက္ေသာ အခါတြင္မွ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ေမာ္ၾကည့္ရင္း -

“အမယ္ေလး ငါ့ေျမးရယ္၊ ဘုန္းၾကီးလို႕ သက္ရွည္ပါေစကြယ္၊ ဘုန္းၾကီးလို႕ သက္ရွည္ပါေစ” ဟု တုန္ယင္ လႈိက္လွဲေသာ အသံၾကီးျဖင့္ ဆုေတာင္းပတၳနာ ျပဳေနရွာေရာ။

ထိုအခိုက္အတန္႕ကေလး၀ယ္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဘာကိုမွ် သတိမရေတာ့ဘဲ အဘြားအိုၾကီးရဲ႕ ဆုေတာင္းသံတြင္သာ နစ္မြန္းၾကည္ႏူး လ်က္ ရွိေတာ့သည္ဟုဆိုရပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္မွာ မိမိ ဆံုးျဖတ္ ျပဳမူလိုက္ေသာေဆာင္ရြက္ခ်က္အတြက္ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္ ပီတိတစိမ့္စိမ့္ ျဖာေ၀ေနမိပါေတာ့တယ္ ခင္ဗ်ာ။

Alex Aung (4 March 2015)

စာၾကြင္း ။   ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္သေဘာက်ေသာ စာေရးဆရာၾကီးတစ္ဦးရဲ႕ ေရးဟန္ကို အတုခိုးေရးဖြဲ႕ထားေၾကာင္း ရိုးရိုးသားသား၀န္ခံပါ တယ္ခင္ဗ်။

Mar 3rd

Mens Supra Shoes of the valley company

By onesmallbears
Mens Supra Shoes of the valley company
overall dimensions from lily of the valley car for wheelbase at 2628.9mm, only length from 4615.2mm, only width from 1651mm, only height from 1290.3mm friendly only curb weight from 2800lbs, where there were subtle variations as lily of the valley years rolled on. The primary year from production from lily of the valley Supra, named lily of the valley Toyota Celica XX, saw lily of the valley car having universe modern conveniences from lily of the valley period from power windows friendly locks, cruise control, sunroof optional, fliptop arm rests, tilt steering wheel, deep zippered pockets, only tonneau cover, AMFMMPX 4 speaker radio, analog clock friendly tachometer. The engine was completely changed due lily of the valley four cylinder from lily of the valley Celica.Supra Society up lily of the valley Inline 6, friendly lily of the valley primary year saw two engines receipt different sides from lily of the valley pond 2.6 litre 2563cc 12 valve SOHC inline 6 engine 4ME, friendly lily of the valley 2.0 litre 1988cc 12 valve SOHC inline 6 engine MEU these both move putted 110hp 82kW friendly 184 Nm 136 ftlbs. They were lily of the valley primary Toyota engines up have electronic fuel injection. They besides had either only four speed automatic conversely only five speed manual transmission for overdrive gear.The solid rear axle configuration was kept due lily of the valley Celica, which had op lily of the valley company friendly told you these there were seven pe.Supra Society Midrsons harvest lily of the valley list friendly he was lily of the valley last. The company had only five vacancies and, therefore, his chances were bleak unless he offered Rs. 2 lakhs up only particular person. He asked lily of the valley company why they selected 7 persons if they had only 5 vacancies. They told you these they kept some persons receipt waiting list as only safeguard up save extra rhythm friendly energy from lily of the valley Company harvest conducting written examination friendly interview once again harvest case somebody failed up join. He agreed up part for lily of the valley required money. The concerned person told you these he would contact you after one wee.Supra TK Societyk up let you comprehend where he should send lily of the valley money. Two weeks had gone, only nobody contacted him. He was deeply frustrated. Then one day he got only yell due lily of the valley same person asking harvest money. He talk as he was move from station, he was not able up contact lily of the valley young man. In case, he could send lily of the valley money immediately, he would get his appointment letter within three days. He would besides deal you another yell closest day up let you comprehend how friendly where up send lily of the valley money. The young boy waited eagerly again harvest tomorrow. But these tomorrow converted itself harvest lily of the valley one mont.Supra Vaiderh without any communication at all.The boy lost his universe hopes. He thought it was futile up wait now. Then suddenly he again got only yell due lily of the valley same person making lily of the valley same demand. The young boy became rather furious. He told you straightway these He am not interested up achieve his aim near such mischievous means. If lily of the valley company prefers bribe more than lily of the valley caliber it am preferable off friendly suffer over his fathers business. His father frightened what his son did. His caring father consoled you these he would try his level best up procure proper recommendation due lily of the valley concerned ministry up let lily of the valley work simple harvest him. The son denied outrightly these he did not want any recommendation at all. He told his father these since 4 years lily of the valley best convenient recommendations friendly money did nothing harvest him. So, now he wanted up obey lily of the valley guiding lines as was given near me. No recommen
Jun 26th

“႐ုိးတိုးရိပ္တိပ္ ျမင္ကြင္း” မယ္ကိုး

By Kaung Noe Yar
အေၾကာက္ေရာဂါမ်ားစာရင္းမွာ လက္ထပ္ရမွာစိုးေၾကာက္ျခင္း (Gamophobia or marriage phobia)ဟာ နာမည္ႀကီးမဟုတ္ေပမယ္႔ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ အိပ္မက္ဆိုးသာျဖစ္ရဲ႕။ စိတ္ေရာဂါအထူးကုဆရာဝန္နဲ႔ မတိုင္ပင္ရေသးေပမယ္႔ ကၽြန္မမွာ ထုိေၾကာက္စိတ္ခံစားေနရတာေတာ့ အမွန္ရယ္။ ေရာဂါကို ေျခရာမခံခ်င္ဘူးဆို မ်က္စိစံုမွိတ္ဆံုးျဖတ္မယ္ဆိုလည္း အမွားမရွိပါ။ ေမာင္က ဆိုးသူမဟုတ္တဲ႔အျပင္ အေကာင္းဆံုးရည္းစားလုိ႔ပင္ သူငယ္ခ်င္းေတြက သတ္မွတ္ထားၾကတာ။ ဗိသုကာအခ်င္းခ်င္းမို႔ မဟုတ္ပါ။ ဂီတမွအစ အသံုးအေဆာင္အဆံုး ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ စိတ္ဝင္စားမႈခ်င္းတူညီလွတာမို႔ အားလံုးက အားက်လွပါသတဲ႔။ ကၽြန္မတို႔မွာ ေရွးရိုးနည္းအတိုင္း သူူငယ္ခ်င္းသံေယာဇဥ္ျဖင့္ စတင္ခဲ႔ကာ တစ္ေယာက္ဘဝ တစ္ေယာက္နားလည္လာေတာ့ သနားရာမွ ခ်စ္မိၾကတယ္လို႔ ေခါင္းစပ္တပ္ရမလား။ ေမာင့္မိဘေတြမွာ ငယ္စဥ္တည္းက ဆံုးပါးသြားၾကၿပီး ကၽြန္မရဲ႕ မိဘေတြက ကြဲကြာသြားၾကတာမို႔ ႏွစ္ဦးစလံုး ဘိုးဘြားေတြလက္မွာ ႀကီးျပင္းခဲ႔ရေလတာ။ နည္းနည္းေလး ျခားနားတာက ေမာင္က ႏွစ္ဖက္ေဆြမ်ိဳးေတြရဲ႕ ဖူးဖူးမႈတ္အေလးေပးမႈခံခဲ႔ရသူၿပီး ကၽြန္မမွာ အဘြားမွအစ ဦးေလးအေဒၚေတြရဲ႕ ႏွိပ္စက္တာ ခံခဲ႔ရသူသာ။ ထိုသို႔ အတိတ္ကံဆိုးခဲ႔သူကၽြန္မမွာ ေမာင္ၾကင္နာမႈကို သာယာလွေပမယ္႔ အခ်စ္ဆိုတာကို စာေတြကဗ်ာေတြထဲကလို ခံစားခ်င္သူ။ သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ အခ်စ္ျဖစ္လာတယ္ဆိုတာ မလွပါဘူးလုိ႔ စိတ္ကူးယဥ္ခ်င္သူ။ ဒါေၾကာင့္ပင္ သူငယ္ခ်င္းေတြက “ကိုယ္႔ဒုကၡကိုယ္႐ွာခ်င္တဲ႔ မိန္းမ။ ဒူးနဲ႔ မ်က္ရည္သုတ္ခ်င္ေနတာ” လုိ႔ သမုတ္ၾကတာ သရုပ္မွန္ျဖစ္ေနမယ္ထင္ရဲ႕။ ေမာင္႔ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးလြန္းလည္း ေမာင္ေစာင့္ေ႐ွာက္တာကို တစ္သက္လံုးခံယူလုိက္ဖို႔ ေတြးမိတဲ႔အခါ ခိုကိုးရာမဲ႔သူလို ေၾကာက္မိတာ။ ၿပိဳကြဲေသာ မိသားစုက ေပါက္ဖြားလာခဲ႔သူမို႔ လက္ထပ္စကားကို မနာဝံ႕ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္မိတာ ဓမၼတာလား။ ဒါေပမယ္႔ စိတ္ေရာဂါဆရာဝန္နဲ႔ မညွိရေသးခင္မွာပင္ ေသဒဏ္ကို မေရွာင္လြဲႏုိင္ေတာ့။ “ကိုယ္ေနာက္လဆို အခန္းေျပာင္းေတာ့မယ္။ ေစ်းသက္သာမယ္႔ ႏွစ္ေယာက္ခန္းမွာ share ေနေတာ့မယ္။ ပိုက္ဆံစုမိတာေပါ့” လို႔ ေမာင္တရားဝင္ဆိုတဲ႔အခါ ကၽြန္မမွာ ေမာင့္မ်က္လံုးေတြကို ရဲရဲမၾကည္႔ရဲဘဲ ေခါင္းငံု႔လိုက္ရာ ေခါင္းၿငိမ္႔သလို ျဖစ္သြားျပန္။ ဒါေပမယ္႔လည္း မျငင္းဝ႔ံ။ မေရွာင္ပုန္းသင့္ေတာ့ဘူး မဟုတ္လား။ “ဒီဇင္ဘာေလာက္ဆို လက္ထပ္ၾကတာေပါ့။ အဘြားေတြကို ေျပာလုိက္ေတာ့မယ္” လို႔ ေမာင္ကဆိုျပန္ရာ အသက္ရႈၾကပ္လာၿပီး ခ်က္ခ်င္းပင္ ထရပ္မိေတာ့တာ။ “သူတုိ႔လည္း သိၿပီးသားပဲ။ နီးမွ ေျပာတာေပါ့။ ေတာ္ၾကာအတင္းေပးစားေနဦးမယ္” လို႔ ရယ္စစေျဖလုိက္ေပမယ္႔ ရင္ထဲမွာေတာ့ ေနၾကတ္္ေနခဲ႔။ ေခါင္းထဲမွာ မူးရီလာၿပီး မျမင္ကြယ္ရာ ထြက္ေျပးခ်င္ေတာ့တာ။ ဒါေပမယ္႔ လက္ထပ္ခြင္႔ေတာင္းတဲ႔ဟန္ကို ဆြတ္ပ်ံ႕ၾကည္ႏူးဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ ေမာင္က လွ်ိဳ႕ဝွက္ဆန္းျပားစြာ စီစဥ္ထားမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ဒီေလာက္အေျခအေနဆိုးမွာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔လည္း ဆင္ေျခေပးခ်င္ေသးတာ။ခက္တာက ဆိုရိုးစကားတစ္ခုအတိုင္း ၾကမၼာဆိုးက အေဖာ္နဲ႔ လာတတ္တာ။ အခုလို လက္ထပ္ရမွာ စိုးေၾကာက္သူကို ခ်က္ခ်င္းမၾကာ လက္ထပ္ခ်င္လာေအာင္ ျပဴစားႏိုင္သူကေတာ့ သူပင္။ သူဆိုတာေမာင့္အခန္းေဖာ္ရယ္။ စကားမစပ္ဆိုရရင္ျဖင္႔ ကၽြန္မရဲ႕ ဝသီဓေလ႔တစ္ခုမွာေယာက္်ားတစ္ေယာက္ကိုျမင္တာနဲ႔ေယာက္်ားခ်င္းစိတ္ဝင္သူမ်ားလားဆိုကာ အကဲခတ္တတ္ျခင္းသာ။ ေမာင္ကလည္း ဒီအက်င္႔ဆိုးအတြက္ အၿမဲဆူပူတတ္ေပမယ္႔ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ထိုသို႔ အသြင္တူခ်င္းသာစိတ္ဝင္စားသူျဖစ္ပါလ်က္ ဟန္ေဆာင္ဖံုးကြယ္သူတစ္ဦးေၾကာင္႔ ႏွလံုးသားကြဲေၾကၿပီးေနာက္ ရင္ထဲကဆူးဟာ မခ်ိဳးႏိုင္ေလာက္ေအာင္ သန္စြမ္းလာခဲ႔တာ။ အခုေတာ့ အရိပ္ျမင္တိုင္း ရန္သူထင္ခ်င္ေနၿပီေလ။ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ေယာက္်ားခ်င္းစိတ္ဝင္စားသူမ်ားလို႔ လူသိရွင္ၾကားေၾကျငာထားသူမ်ားကို ကၽြန္မတကယ္ပင္ေလးစားပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အသြင္တူခ်င္းသာ ခ်စ္ႏုိင္ပါလွ်က္ မိန္းကေလးမ်ားကို ဟန္ေဆာင္ပိုင္ဆိုင္ေနသူမ်ားကိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းမ်က္ရည္မ်ားကို အရင္းတည္ကာ အလြန္ပင္ခါးသီးေနမိတာ။ အေဖာ္ခဲမွန္တာ ျမင္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ စာသူငယ္အျဖစ္မ်ိဳးလားလုိ႔ မခြဲျခားႏုိင္ေပမယ္႔ ရင္ထဲမွာ လိပ္ခဲတည္းတည္းနဲ႔ မရွင္းလင္းႏုိ္င္ေအာင္။ “ေမာင္႔အခန္းေဖာ္က gay လား” ဘာလုိ႔ ဒီရက္စက္တဲ႔ စကားကို ဖြင့္ထုတ္ေျပာျဖစ္မွန္းကို ကိုယ္တိုင္လည္း နားမလည္ခ်င္။“ ဟာကြာ..ေပါက္တတ္ကရ”ေမာင္က သက္ျပင္းသဲ႔သဲ႔ခ်ကာ မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္ပါတယ္။ ရည္းစားသက္တမ္းရွစ္ႏွစ္မွာ ကၽြန္မတို႔ ခြန္းႀကီးခြန္းငယ္စကားမမ်ားဖူးတာ နားလည္မႈ႐ွိလြန္းလို႔ မဟုတ္ပါဘဲ ေမာင္က အၿမဲလိုလို စကားနည္းရန္စဲလုပ္တတ္တာေၾကာင့္သာ။ ကၽြန္မမွာ ေျဖလည္းမေျဖ႐ွင္းႏိုင္ ။ ဖြင့္ဟလည္း မဆိုႏိုင္။ ခံစားရတာကို ႀကိတ္မွိတ္ၿမိဳခ်ရတာ ထာဝစဥ္ထာဝရေလ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ႏႈတ္ဆြံ႕မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ေမာင့္အခန္းေဖာ္ဟာ မ်က္ဝန္းထဲ ဝင္ေရာက္လာတဲ႔ သဲတစ္စ။ ေမာင့္ကို ၾကည္႔တဲ႔အၾကည္႔ေတြက ျမဴဆြယ္ေနသလိုလို။ ဘယ္လိုဘယ္ဝါရယ္လို႔ ခြဲျခားမေျပာႏိုင္ေပမယ္႔ ဗ်ာပါဒပူေလာင္လာေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္တာ အမွန္ရယ္။ “ေမာင့္ကို ႏုိင္ေျပာဖူးတယ္ေနာ္။ gay လို႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာသူေတြကို ႏိုင္ခ်စ္တယ္။ လွည္႔စားသူေတြကိုေတာ့ ႏိုင္သိပ္မုန္းတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီလူက တစ္မ်ိဳးပဲ ။ ေမာင့္ကိုမ်ား ႀကိဳက္ေနသလားမသိ…” “ေတာ္ကြာ” ေမာင္က အသံတိုးတိုးေအာ္ကာ မ်က္ႏွာလႊဲသြားေတာ့တာ။ ေမာင့္ကို အားနာရိုေသေပမယ္႔ ဒီတစ္ခါေတာ့ အေလွ်ာ႔မေပးခ်င္။ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္မွ ေမာင္႔ကို ခၽြတ္ေခ်ာ္မတိမ္းပါးေစခ်င္ပါ။ “ ေမာင္ ခုထိ ႏိုင္႔ကို နားမလည္ေသးပါလား။ ႏိုင္ဟာ တိရစၦာန္တစ္ေကာင္လိုပဲ အႏၱာရယ္ကို အလိုအေလွ်ာက္ အန႔႔႔ံခံႏိုင္စြမ္းရိွိတယ္။” “ေတာ္ေတာ႔ ႏိုင္။ ဒါဆို အခုခ်က္ခ်င္း လက္ထပ္မလား ေျပာ” အရႈိက္ထိုးခံသူလို ကၽြန္မ နာက်င္ၿငိမ္သက္သြားရၿပီေလ။ “ေမာင့္ကို အခန္းေျပာင္းဖုိ႔ပဲ ႏိုင္ေျပာခ်င္တာပါ” “အဓိပၸါယ္ မရွိတာေတြ။ ဒီလို အဆင္ေျပတဲ႔ အခန္းရွာရတာ ဘယ္ေလာက္ခက္တယ္ဆိုတာ ႏိုင္လည္း အသိ” ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကၽြန္မသာ ရႈံးသူ။“ေမာင္ သူနဲ႔ တစ္ခန္းတည္း ေနေနသေရႊ႕ …ႏုိင္ အိပ္လို႔ေပ်ာ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ေမာင္ ယံုေစခ်င္တယ္”လို႔ ဆိုေပမယ္႔ ေမာင္က သက္ျပင္းသာခ်ကာ ဘာမွ မေျပာခဲ႔။ ကၽြန္မလည္း စိတ္မခ်မ္းသာႏိုင္ေတာ့။ အမွန္ပင္ ကၽြန္မအျမင္ဟာ ဘယ္တုန္းကမွ် မမွားခဲ႔ပါဘဲ။ ေမာင္တုိ႔ ကယုကယင္ျဖစ္ေနၾကတာ ျမင္လိုက္ရတဲ႔ခဏ ကၽြန္မေသဆံုးခဲ႔ၿပီေလ။“ေမာင္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ အိပ္ၿပီးၾကၿပီ မဟုတ္လား” ထိုသုိ႔ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားလံုးမ်ား ႏႈတ္က ထြက္က်လာတာ ကိုယ္႔ဘာသာအ႔ံၾသတုန္လႈပ္ရေပမယ္႔ သိပ္ေတာ့ မထူးဆန္းပါေလ။ ဒီမီးထက္ ျပင္းတာ ဘာရွိေသးလဲ။ ကၽြန္မရင္ထဲ ဘေလာင္ဆူကာ လႈိက္ပူေနတာ။ ျငင္းလိုက္ေလ ေမာင္။ မဟုတ္ဘူးလို႔။ လံုးဝ ။ လံုးဝ မဟုတ္ဘူးလို႔။ ဒါေပမယ္႔ ဘယ္တုန္းကမွ် မ်က္ႏွာသာမေပးခဲ႔တဲ႔ ကံတရားရယ္ေလ။ “ ႏိုင္အၿမဲေျပာေျပာေနတဲ႔ ရင္ခုန္ေစတဲ႔ အခ်စ္ဆိုတာ ကိုယ္ အခုရၿပီ ထင္တယ္”တဲ႔။ မိုးႀကိဳးဆယ္စင္းဟာ ကၽြန္မကိုမွ ရည္ရြယ္ပစ္ခ်ခဲ႔တာ။ ႏွလံုးသားနဲ႔တကြ ရုပ္နာမ္အစံုစံု မီေလာက္ေၾကပ်က္သြားလည္း ဘဝက မၿပီးေသးပါဘဲ။ မယံုႏုိင္စိတ္ေလးနဲ႔ ဘဝသစ္ျဖစ္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားမိေသးတာ။ “ ေမာင္ေနာက္ေနတာ မဟုတ္လား”လို႔ အသနားခံဆိုေပမယ္႔ ေမာင္မျငင္းခဲ႔။ ဒီတစ္ခါေတာ့ အရွင္လတ္လတ္ေျမၿမိဳသြားၿပီ ထင္ရဲ႕ေလ။ ေသလုမတတ္အပူဟာ မၿငိမ္းႏုိင္ေလာက္ ပူျပင္းေတာက္ေလာင္…။ ရက္စက္လိုက္တာ။ အၾကင္နာမဲ႔လိုက္တာ ေမာင္ရယ္။ မရွက္ႏုိင္ဘဲ ရႈိက္ႀကီးတငင္ငိုမိေလၿပီ။ဒီလိုအေျခအေနမွာ မူးေမ႔မလဲသြားတဲ႔အတြက္ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ေက်းဇူးတင္မိေသးတာ။ ဘယ္ေသာအခါကမွ် ျမဴမႈန္တစ္စေလာက္ပင္ မၿငိတြယ္္ခဲ႔တဲ႔ အသိတစ္ခု။“ေမာင္က gay ေပ့ါ ဟုတ္လား။ အဘြားေတြကို ဘယ္လုိေျပာမလဲ” လို႔ု ၿခိမ္းေျခာက္စကားဆိုလည္း ေမာင္ မတုန္လႈပ္ခဲ႔။ “ကိုယ္႔ကို ထားခဲ႔ပါေတာ့” တဲ႔ ေမာင္က။ ေမာင့္အေပၚထားတဲ႔ အခ်စ္ေလး နည္းနည္းေလာက္ ေလ်ာ႔သြားမယ္ဆိုရင္ ေမာင္႔ကို ကၽြန္မရိုက္မိေတာ့မွာ။ ဒါေပမယ္႔ တေလာကလံုးမွာ ေမာင္တစ္ေယာက္တည္းပဲ ကၽြန္မခ်စ္ခဲ႔တာပါ။ ေမာင္က အေဖလို အစ္ကိုလို သူငယ္ခ်င္းလို ခ်စ္ခဲ႔သလို ကၽြန္မကလည္း အေမလို အစ္မလို ညီမလို သူငယ္ခ်င္းလို ေမာင့္ကို ခ်စ္ခဲ႔ရသူပါ။ ဒီလို ရွစ္ႏွစ္ၾကာ ရဲေဘာ္ရဲဘက္လိုအခ်စ္ဟာေမာင္ကေယာက်္ားခ်င္းခ်စ္သူအျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားရံုနဲ႔ အေငြ႔ပ်ံမသြားႏိုင္ေပမယ္႔ ေမာင္မလုိခ်င္ေတာ့တဲ႔ ကၽြန္မအခ်စ္ေတြကို အမႈိက္ပံုးထဲထည္႔လုိ႔ ေနာက္ဆုတ္လိုက္ပါၿပီ။ ေမာင္ေပ်ာ္သလို ေနပါေစ။ ေမာင္႔အရိပ္ေတြကို ေျမျမွပ္မပစ္ႏုိင္လည္း ပတ္ဝန္းက်င္က ေမးလာတဲ႔အခါ ကၽြန္မပဲ လူဆိုးလုပ္လုိက္ပါၿပီ။ “လက္ထပ္ရမွာေၾကာက္လို႔ လမ္းခြဲလိုက္တာ” ဒီစကားကို အသံမာမာနဲ႔ ဘာလို႔ေျဖလဲ သိလားေမာင္။ ရႈိက္သံေတြ လြင့္က်လာမွာ စိုးလုိ႔ပါ။ ဒါေပမယ္႔ အမွန္တရားဆိုတာ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် အေရာင္ထြက္လာတာမ်ိဳးရယ္။ ဒီကၽြန္းေလးရဲ႕ အသိုင္းအဝိုင္းက သိပ္က်ဥ္းလြန္းပါတယ္။ ေမာင္တို႔ခ်စ္ေနၾကတာ လွ်ိဳ႕ဝွက္ထားႏိုင္ေပမယ္႔ ေမာင္သူ႔ကို ေက်ာင္းထားေပးေနတာကိုေတာ့ မဖံုးကြယ္ႏိုင္ဘူးေလ။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္သူေတြစကားတင္းဆိုဆို ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္မွ ေမာင္ ေနာက္မဆုတ္ေတာ့။ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ ဂုဏ္ယူပါတယ္ေမာင္။ ေမာင္တစ္ေယာက္ အခ်စ္အတြက္ အဆံုးစြန္ရဲရင္႔ခဲ႔ၿပီပဲ။ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးနဲ႔ အဆက္အသြယ္ျဖတ္ကာ သီျခားကမၻာေလးကို ေမာင္တည္ခဲ႔ေလၿပီ။ ဒါေပမယ္႔ ေမာင္ေရာကၽြန္မပါ အခ်စ္ေရးမွာ ကံနည္းခဲ႔ၾကတာ။ မိုးသည္းသည္းတစ္ညေနမွာ ေမာင္ကၽြန္မကို လာေတြ႕ခဲ႕ပါတယ္။ ေမာင့္ဆံစမွာ မိုးစက္မ်ားခိုတြဲေနေပမယ္႔ လက္ထဲမွာေတာ့ ေဆးလိပ္မီး မၿငိမ္းေသးပါ။ ေမာင္ ေဆးလိပ္ေတာင္ စြဲေနၿပီပဲေနာ္။ “သူ ေနာက္ဆံုး semester ကို ၾသဇီမွာ သြားတက္တာ ႏုိင္သိလား။ ကိုယ္ပဲ ကူညီခဲ႔တာပါ” ေမာင္ေျပာသမွ်ကို ဇေဝဇဝါနဲ႔ ေငးကာနားေထာင္ေနဆဲ ေမာင္က စကားမဆက္ဘဲ ေဆးလိပ္ကိုမီးသတ္ေနၿပီးမွ “ သူ ခ်စ္သူသစ္ရသြားၿပီ ။သူ႔ေကာင္မေလးနဲ႔ လက္ထပ္ေတာ့မယ္ ေျပာတယ္”တဲ႔။ နားေတြအူေနလို႔ အၾကားမ်ား လြဲေလသလား။ ေကာင္မေလး။ ေကာင္မေလးလုိ႔မ်ား ေမာင္မွားေျပာေလသလား။ မ်က္လံုးေၾကာင္ေတာင္နဲ႔ ေမာင့္ကို ၾကည္႔ေနဆဲ ရာသက္ပန္တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားေစမယ္႔စကားကို ေမာင္ဆိုခဲ႔… “သူ႔ကို gay လို႔ ကိုယ္လည္း ထင္ခဲ႔မိတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူက straight ပါ။ ကိုယ္ကသာ gay…ငယ္ငယ္ေလးတည္းက…” ထိုသို႔ ေသေစႏိုင္တဲ႔စကားကို ေျပာအၿပီး မ်က္ႏွာကို လက္ဝါးနဲ႔အုပ္ကာ နင္႔နင့္သီးသီး ေမာင္ငိုေလရာ ညီအစ္မရင္းတစ္ေယာက္လို စာနာစိတ္ျဖင့္ ေမာင့္ကို ေထြးေပြ႔ထားလိုက္မိ။ …။မယ္ကိုး ( From Idea Magazine July 2011 . No.120 )
Sep 18th

ညီ...အစ္ကို....သူငယ္ခ်င္း...ခ်စ္သူ(၁)

By chitag

ဒီေန႕..က ေနမသာဘူး....
အလႊမ္းေတြလည္းမထားခ့ဲဘူး...
ဒါေပမယ့္ဗ်ာ.......
သူ႕ကိုအရမ္းသတိရေနတယ္....................

                           လြန္ခဲံ့တဲံ့....၄ နွစ္ကေပါ့.......

  ကိုေနာင္ေသြး တေယာက္
သိမ္ၾကီးေစ်းအေပၚထပ္...ဘီယာဆိုင္မွာ..........................သူငယ္ခ်င္းတေယာက္နဲ႕  ခိ်န္းထားလို႕   ထိုင္ေနတုန္း...ဘီယာလည္းေသာက္...ခ်ိစ္တပြဲမွာျပီး....................ေဇာ္ေအာင့္ကိုေစာင္ေနတုန္း........................ေဟ့ေရာင္.....ေသြး.........ေရာက္ေနတာၾကာျပီလား...
.မၾကာေသးပါဘူးကြာ...ခုမွေရာက္တာ...မင္းက ဘာလို႕..........ေနာက္က်ေနရတာလည္းကြ...
  လမ္းမွာကြာ   ညီ့သူငယ္ခ်င္း...........................     တေယာက္နဲ႕    ေတြ႕လို႕ကြ....ခဏေနလာလိမ့္မယ္.................မင္းသိမလား...ဟိုတေခါက္က လာလည္တဲ့ေကာင္ကြာ................ေနခေလ...........ေအးသိတယ္.....သူ႕ညီဝမ္းကြဲကြ.....................ေအာ္......................က်ေနာ္တို႕ေရွးေဟာာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေလးေတြေျပာေနတုန္း  ...အဲဒီ.ညီေလးေရာက္လာတယ္......
......ေဇာ္ေအာင္က ...လာညီ.
...ေနာင္ေသြး......................ဒါငါေျပာတဲ့...ျဖိဳးသစ္ေလ.
...ျဖိဳးသစ္...ဒါ..ကို႕သူငယ္ခ်င္း...
ေနာင္ေသြး.....
.ေတြ႕ရတာဝမ္းသာပါတယ္  အစ္ကို......
ကိုလည္းဝမ္းသာပါတယ္..
ထိုင္ေလ..ျဖိဳး.သစ္.
..ဟုတ္အကို
...က်ေနာ္ကိုရင္းရင္းႏီွးႏွီး...ျဖိဳးလို႕ပဲေခၚပါ.
ေနာင္ေသြးကလည္း................ကဲဘာထပ္မွာအံုးမလဲ.
..ကိုက ဘာမွမမွာရေသးဘူး..........
..ေဇာ္ေအာင္မွာေလ......ကြာ....
.ကဲဒါဆို ၾကက္ကုန္းေဘာင္ရယ္...အားလူးမြေၾကာ္ရယ္...ၾကက္ရိုးေဂြးေဒါက္ဟင္းခိ်ဳရယ္...အရင္မွာလိုက္မယ္..
ုျဖိဳးေကာဘာစားအံုးမလဲ..
ရတယ္အကို..ျဖိဳးက စားပါတယ္.
..ေဟ့ေရာင္ေသြး..
.မင္းအျပင္းခ်မွာလား...
မွာလိုက္ေလေကာင္းတာေပါ့.....ျဖိဳးေကာေသာက္လား.
.....မေမးနဲ႕ေဟ့ေရာင္.
.ဒီေကာင္က လူတာငယ္တာေသာက္နိဳင္တယ္ကြ........
ဒီလိုနဲ႕ေသာက္ရင္းျဖိဳးက ..ကိုေသြး...က်ေနာ္မရေတာ့ဘူး......၁၀ နာရီလည္းထိုးေတာ့မယ္....ေနာက္က်ေနျပီ...
ဟ....ညီရ...ကိုတို႕က .......ေသာက္ရင္ ...ဂ်ပန္စတိုင္ေသာက္တာကြ......
ဘယ္လိုလဲအကိုရ.....ျဖိဳးမသိဘူး...

.ေဇာ္ေအာင္ေရ...ေျပာလိုက္ပါအံုးကြာ...

ဒီလိုညီ..ရ..ဒီမွာေသာက္ျပီးရင္...ေနာက္တဆိုင္ေျပာင္းေသာက္အံုးမွာ......ဗ်ာ....ဒီလိုဆို.....က်ေနာ္ျပန္မွနဲ႕တူတယ္.......အေဒၚကိုမေျပာခဲ့လိုက္ရဘူးဗ်....
အိမ္ကိုဖုန္းဆက္လိုက္ေလ.....ျဖိဳး....လို႕..ကိုေသြးကေျပာေတာ့......ေဇာ္ေအာင္က....ကဲေခၚလိုက္မယ္......
ဟယ္လို........အန္တီျပံဳး..
က်ေနာ္...ေဇာ္ေအာင္ပါ..
ေအးေျပာသား....ဒီေန႕
ျဖိဳးနဲ႕ေတြ႕လို႕....က်ေနာ္တို႕.အိမ္လိုက္လည္မွာ....မနက္က်မွျပန္လာလိမ့္မယ္ေနာ္......
ေအးေအးသားျဖိဳးေလးကိုဂရုစိုက္လိုက္အံုးေနာ္...ဟုတ္ကဲ့အန္တီ....
ကဲ...ျဖိဳး..ေျပာျပီးျပီေနာ္...သေဘာဗ်ာ...သေဘာ....
ဒီလိုနဲ႕  တဆိုင္ျပီးတဆိုင္...ေျပာင္းေသာက္ရင္း   ၂နာရီထိုးေတာ့....ေဇာ္ေအာင္က.....ငါျပန္ေတာ့မယ္ေသြး.......အိမ္မွာေယာကၡမၾကီးမနက္လာမွာကြ.......ကားဂိတ္ကိုသြားၾကီိဳရမွာ
ဟာဒါဆို...
ျဖိဳးမလိုက္ဘူးကိုေဇာ္ေအာင္.....က်ေနာ္က မနက္ဆိုအေစာၾကီးမထတတ္တာသိသားနဲ႕.အကိုကားဂိတ္သြားရင္..ဆိုျပီး(အားလံုးဝိုင္းရယ္ၾကတယ္)ေခြးေကာင္
...အိမ္ပဲျပန္ေတာ့မယ္.....ကိုေဇာ္.
ဒါဆိုဒီလိုလုပ္  ကိုေသြးအိမ္လိုက္အိပ္ေလ...ဒီေကာင္က တေယာက္ထဲေနတာ...ေျမနီကုန္းတင္.....ကိုေသြး        မင္း.ျဖိဳးကို မင္းပဲေခၚသြားကြာ....
.ဟာ..ရပါတယ္...ညီအကိုေတြပဲ...လိုက္ခဲ့ညီ...အားနာစရာမဟုတ္ဘူး
ဒီလိုနဲ႕...အိမ္ေရာက္ေတာ့..၃နာရီ.......ကဲညီ...လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနေနာ္....ဘာမွအားမနာနဲ႕..ကိုေရခ်ိဳးလိုက္အံုးမယ္....
ဟုတ္အကို........ဧည့္ခန္းမွာသီခ်င္းနားေထာင္ေနရင္းနဲ႕.....ျဖိဳးတေယာက္အေပါ့သြားခ်င္ေတာ့.....ကိုေသြး.
.က်ေနာ္......အေပါ့သြားခ်င္လို႕.......ဝင္ခဲ့ေလ...ဆိုေတာ့.......
ဟာ................ေဆာရီးကိုေသြး.....ျမင္လိုက္ရတဲ့ျမင္ကြင္းက.....ျဖိဳးတေယာက္အသက္ရွဴမွားေလာက္ေစတယ္........(.ေနာင္ေသြးရဲ႕...ေရခ်ိဳးခန္းက တေယာက္ထဲေနတာဆိုေတာ့...အိမ္သာနဲ႕ေရခ်ိဳးခန္းတဆက္ထဲလုပ္ထားတာ......)သူ႕ပံုစံက အသားညိဳညိဳကိုယ္လံုးေတာင့္ေတာင့္......သူ႕ရဲ႕တိုးတိုးသားေလးကလည္း......မရွည္လြန္းမတိုလြန္း.....ေရဆိုေနတဲ့ေနာင္ေသြးကို..ျဖိဳးတေယာက္မင္သက္သြားတယ္.......ညီအဆင္ေျပတယ္မလားလို႕...ဆပ္ျပာတိုက္ရင္းေမးေတာ့မွ.........
အဲ...ဟုတ္အကို....
ခဏေနာ္ျပီးေတာ့မယ္....မင္းေကာေရခ်ိဳးလိုက္ေလ...ဒါမွ..အိပ္လို႕ေကာင္းတာကြ...
ဟုတ္...ကိုေသြးျပီးေတာ့ခ်ိဳးမယ္
ေရခိ်ိဳးျပီး  ၂ေယာက္သားဧည့္ခန္းမွာထိုင္ရင္းဆက္ေသာက္ေနတုန္း......
ကိုေသြး.........ေဟ.......ဒီလိုပဲေန႕တိုင္းေသာက္တာလား......
မေသာက္ပါဘူးကြာ
ဒါက...မေန႕ကမွဝယ္ထားတာ...တေယာက္ထဲေနေတာ့ .....ပ်င္းရင္နည္းနည္းပါ........ညီ.....အေခြၾကည့္မလား
................ဗ်ာ......
ဟာ..
.
မင္းကလည္း..လန္႕လိုက္တာ........ျဖိဳးတေယာက္..ခုဏကျမင္ျပီးကတည္းက ...ဘယ္လိုျဖစ္ေနလဲမသိဘူး......
ဟုတ္ၾကည့္ေလကိုေသြး.......က်ေနာ္ေတာ္ယံုနဲ႕မအိပ္ခ်င္ေသးါဘူး..ေရခိ်ဳးထားေတာ့လန္းေနလို႕ပါ..
ေန႕လည္ကမွဝယ္လာတာအသစ္တေခြပါလာတယ္......
၂ေယာက္သားၾကည့္ရင္းေသာက္တုနး္.......ျဖိဳးတေယာက္.....
တခါမွ..မလုပ္ဘူးမေတြးဘူးတဲ့အေတြးေလးဝင္လာတယ္.......ကိုေသြး.......ခုဏက..က်ေနာ္...ေျပာေလညီ......ဟိုေလ......ကိုေသြးညီ..ေလးကိုျမင္လိုက္တယ္.......ေဘးက အဖုေလးတခုေတြ႕လိုက္သလားလို႕...
အဲဒါ   ...ဘယ္လိုလုပ္ရတာလဲ....
ေအာ္ဂၚလီကိုေျပာတာလား...........ဟုတ္ကို....
ငယ္တုန္းပါကြာ.......ထည့္ထားတာ......
ကိုေသြး.....
ေဟ.............ျဖိဳးလည္းခ်ီတုန္
ခ်တုန္နဲ႕
က်ေနာ္ၾကည့္လို႕ရမလား........ဆိုေတာ့.........
ေနာင္ေသြးလည္း.........အရက္ကေလးကလည္းေသာက္ထားျပန္......ေအာကားကလည္းၾကည့္ေနျပန္........ဆိုေတာ့...တိုးတိုးသားေလးက    အစြမ္းကုန္ေထာင္မတ္ေန.........
ၾကည့္ေလညိီဆိုျပီး......
ပုဆိုးကို႕ကြင္းလုံးခြ်တ္ခ်လိုက္တယ္.......
ျဖိဳးတေယာက္ေသေသခ်ာခ်ာကိုင္ျပီးၾကည့္တုန္း.....
ညီ....
ဗ်ာ...
ကို႕ကို...
မုတ္ေပးပါ့လား.......ဟာ..က်ေနာ္အေျခာက္မဟုတ္ဘူးအကိုရ..
ကိုသိပါတယ္....ကိုလည္း.....ေတာင့္တလာလို႕ပါ.....ေဆာရီးေနာ္...
က်ေနာ္........ဆိုျပီး.....ျဖိဳးတေယာက္...လက္ထဲက တိုးတိုးသားေလးကိုပြတ္ေပးေနမိတယ္.........တခါမွမခံစားဘူးတဲ့........အထိအေတြ႕ရယ္..ေသာက္ထးတဲ႕အရွိန္ေလးရယ္..ေပါင္းျပီး.......
ကိုေသြး.......က်ေနာ္လုပ္ေတာ့ေပးခ်င္ပါတယ္......တခါမွမလုပ္ဘူး...ဘူးဗ်...
ျဖိဳး......လို႕ေခၚလိုက္ျပီး....ကိုယ္ကိုဆြဲယူကာနုဳတ္ခမ္းက္ိုစုပ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ...

Oct 23rd

ေရႊေတာင္ျပိဳလဲသြားေသာၾကယ္တစ္ပြင့္

By HeartlessAngel
ရက္စက္လွတယ္ တဲ့ ကံၾကမၼာ ရယ္ ။ ၾကယ္ကေလးကို မ်က္ႏွာသာမေပးႏုိင္ပါလား ။ ၾကယ္ကေလး ရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ ကို ဘယ္မွာနားခို ဖို႔ သက္မွတ္ထားတာလည္း။ ၾကယ္ကေလး အရိပ္ခုိဖို႔ေရာ ကမၻာ က ေပးဖို႔ေနရာ ရွိေသးရဲ႕လားဗ်ာ။

      ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလ ၂၀ ရက္ေန႔ ။

    ၾကယ္ကေလး တို႔ တေတြ အလုပ္ ကို ဖိဖိစီးစီး လုပ္ေနခ်ိန္ တြင္ အဘြားအိပ္ေနေသာ ကုတင္ ေပၚမွ  ခြီး.....ခြီး ဟူေသာ အေမာေဖာက္သံကို ၾကားလုိက္ရသည္။ အားလံုးလည္းလန္႔ျဖန္႔ ျပီး အဖြားကို ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ အဖြား မွာ ေသြးေပါင္တက္ ျပီး တက္ေနသည္ ကို ေတြ႔ရသည္။ ထိုေနာက္ ခ်က္ျခင္း အိမ္ဆရာ၀န္ ကို ေျပးေခၚလိုက္ျပီး ျပေသာအခါ အခ်ိန္မွီ ေဆးရံု တင္မွ အရမယ္။ အေျခေနမေကာင္းဘူး ဟု ျပန္ေျဖလိုက္သံၾကားလိုက္ရသည္။

    ထို အခါ အဖြားဧ။္ သမီး ႏွင့္ သမက္ က အဖြားကို အာရွေတာ္၀င္ ေဆးရံု သို ႔ အေရးေပၚပိုက္လိုက္သည္ ... ဆရာ၀န္ ဆရာမ တို႔ ဧ။္ အစြမ္းကုန္ ၾကိဳးပမ္းမႈေၾကာင့္ အဖြား ျပန္သက္သြား သည္။ ဒါေပမယ့္ ေဆးရုံ က ဆင္း ခြင့္မျပဳေသးေခ်။ လူနာရဲ႕ ေဆးစစ္ခ်က္က မေကာင္းဘူး ဟုဆရာ၀န္ ကေျပာျပသည္။ ၾကယ္ကေလးလန္႔ျဖန္႔သြားျပီး အဖြားဆီ ကို အားခ်င္း ေျပးကာ

   " အဖြား သက္သာရဲ႕ ၊ လိုတာရွိရင္ေျပာေနာ္ ၾကယ္ေလး အားလံုးလုပ္ မယ္ ။ ဘာမွမပူနဲ႔ " ဟု ၀မ္းနည္း စိတ္ကို ထိန္းျပီး အဖြားကို အျပံဳးေလး နဲ႔ ေမးလိုက္ရာ။

" ၾကယ္ေလး အဖြား အေျခအေန ကို အဖြားနားလည္ပါတယ္ ။ ၾကယ္ေလး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ဂရုစုိက္ေနာ္ ။ ဖြား မရွိေတာ့ တဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ မင္း ေဒၚေလးနဲ႔ ဦးေလးကို အေဖ အေမလို သေဘာထားသိလား ။ အခ်ိန္ တန္ရင္ေက်းဇူးျပန္ဆပ္ႏုိင္ ေအာင္လုပ္ပါ။ ေျမးေလး။ "

ဟု ေျပာရင္း အဖြားေမာ ရဳ္ ခဏနားေနလုိက္သည္။ ၾကယ္ေလးသည္ လက္မ်ားတုန္ရင္ စြာနဲ႔ တသိမ့္သိမ့္ ငုိရႈိက္ေနမိေတာ့သည္။ ညပိုင္း အိမ္ျပန္ထမင္း စားၾကေသာ အခါ အားလံုးစားျပီးေသာ္လည္း ၾကယ္ေလးမွာ ထမင္း ပြဲကို လက္ျဖင့္ ထိခ်င္းမရွိေသးေပ။ စားခ်င္စိတ္မရွိ ေတာ့ရဳ္ လက္စ သက္ကာ ထမင္း၀ိုင္းမွထ လုိက္ေလသည္။ တစ္ည လံုး အိပ္လို႔မေပ်ာ္ႏုိင္ခဲ့ေပ။အဖြား ဧ။္ေရာဂါကုိလြဲေျပာင္းယူလို႔ရမယ္ဆိုရင္ ၾကယ္ေလး လြဲေျပာင္းယူပါတယ္ ။ ၾကယ္ေလးနားက မခြဲခြာသြားပါနဲ႔ အဖြားရယ္။ ဟု အဖန္ဖန္ ထပ္တလည္းလည္း စဥး္ စားေတြးေခၚမႈမ်ားေနေလ သည္။

  မနက္မိုးလင္းေသာ အခါ  အဖြားအတြက္ အားရွိေအာင္ ၾကက္ေပါင္း ရည္ကို ခ်ိဳင့္ထဲထည့္ျပီး လုိအပ္ေသာ ဓါတ္ဆာ အသီးအႏွံမ်ားကို ၀ယ္ျပီး အဖြားကို ေကၽြးေလသည္။ အဖြားက " ဘာလို႔ ဒီေလာက္အမ်ားၾကီးလည္း ပိုက္ဆံကုန္မွာေပါ့။ "

ပိုက္ဆံက အေရးမၾကီးပါဘူး အဖြားရဲ႕ ၊ အဖြားရဲ႕ က်န္းမာေရးသက္သာဖို႔ က ပိုအေရးၾကီးတယ္ေလ ။ " ေျပာလုိက္ေလသည္။ အဖြားက အျပံဳးေလး တစ္ပြင့္သာ ျပန္လည္း ေျဖၾကားလုိက္သည္။

  သို႔ရာတြင္ အဲ့ဒီအစားအစာ ကၾကယ္ေလးရဲ႕ ေနာက္ဆံုး အဖြားကို ျပဳစုလုိက္ရတဲ့ ေကၽြးလိုက္ရတဲ့ အာဟာရတစ္ခြက္ျဖစ္သြားခဲ့။ အဲ့ဒီညမွာဘဲအဖြား အေမာေဖာက္ေလ သည္။ " လုပ္ၾကပါ ဦး ၊ အဖြားကိုေခၚလို႔မရေတာ့ ဘူး ။ ဆရာမ တုိ႔ ေရျမန္ျမန္လာၾကည့္ပါဦးဗ်။ ဒီမွာ အဖြားဘာျဖစ္တာလည္း မသိဘူး ။ ေခၚလို႔မရေတာ့ ဘူး။ အဖြား ေရ ၾကားလားအဖြား ။ " ဟု အဖြားရဲ႕ လက္ကို ၾကပ္ၾကပ္ ေလးဆြဲကိုင္ေမးေနေလသည္။  အဖြား သတိ တစ္ခ်က္ ရေသာ အခါ ၾကယ္ေလးကို လက္မ ေထာင္ျပ သြားျပီး အေျဖတစ္ခုကို ေပးသြားခဲ့တယ္။ အဲ့ဒီအေျဖ က ေတာ့ ၾကယ္ေလး စိတ္ထဲမွာ အဖြား ဆိုလုိခ်င္တာကို နားလည္လိုက္တယ္။

    "အဖြားသြားေတာ့မယ္ ...ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္... အရာအားလံုးကို လက္မ ေထာင္ႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ" လို႔ အဓိပၸာယ္ေပါင္းမ်ားစြာပါေသာ အေျဖကို ေပးျပီး အဖြား က ၾကယ္ကေလးကို ႏႈတ္ဆက္ထြက္သြားခဲ့ေလသည္။ ၾကယ္ေလး အရမ္းကို ငုိေၾကြးေနမိတယ္.... အဖြားရဲ႕ ႏႈတ္ဆက္စကားက  ၾကယ္ေလးကို ဘယ္လုိေျဖသိမ့္ ရမွာလည္း။ ၾကယ္ေလးရင္ထဲမွာ ေတာ့ ေရႊေတာင္ၾကီး ျပိဳ ၾကသြားသလိုဘဲ အရာအားလံုး ခ်ာခ်ာလည္ သြားခဲ့ေလသည္။

 

ခံစားခ်က္ ကို ရင္မွာသိမ္းဆည္း

အဖြားဧ။္ ေနာက္ဆံုး ဆႏၵ ကို ၾကယ္ေလး ျဖည့္ဆည္းေပးမယ္လို႔

ဆုေတာင္လ်က္

စာကို ရပ္နားခြင့္ျပဳပါဦး။

ဆက္လက္ေရးသားရန္ ခြန္အားမရွိေတာ့လုိ႔ ပါဗ်ာ။