Jul 17th

ညာေျပာတတ္တဲ့ေကာင္ကေလး(အပိုင္း-၁၇)

By LU LIN PYO
ေကာင္ေလးညိဳ က MSM ကား အေခြေတြထဲ က တစ္ေခြကိုယူျပီးထည့္လိုက္သည္။ ..ဟာ ..ေကာင္ေလးညိဳ ကလဲ အဲတ၇ုတ္ကားၾကီးၾကိဳက္ဖူး....အေမ၇ိကန္ပဲၾကိဳက္တယ္... အအက္ေတြဆိုၾကည့္ခ်င္ဘူး....
...ဟုတ္... ေကာင္ေလးညိဳ က အေမ၇ိကန္ ကားတစ္ကားကို ထည့္ကာ ၇ီမု ကို ကိုင္ျပီး ဆိုဖာ ေပၚတက္ထိုင္ လိုက္သည္။

မိေဇာ္မ က ေကာင္ေလးညိဳ ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ျပီး

...မိုက္တယ္ေနာ္ ေကာင္ေလးညိဳ ..အေမ၇ိကန္ကို အဲဒါေတြၾကိဳက္တာ သူတို့ က ၇ွယ္ကိတ္ တယ္ေနာ္...အ၇ပ္လဲ ျမင့္တယ္...ဗလလဲေတာင့္တယ္....ေကာင္ေလးညိဳ လိုေပါ့ ဟဟဟ.. ဟယ္ ၾကည့္စမ္း လူမွဟုတ္၇ဲ့လာမသိဘူး...
 ...အင္းေနာ္ ...အၾကီးၾကီး....

အင္းးးးခြင္ထဲေတာ့၀င္လာျပီ....မိုးတိမ္ အိပ္ယာေပၚ ကေန အသံေတြကို စြင့္ျပီးေသခ်ာနားေထာင္ ေနလိုက္သည္။
မိေဇာ္က
 ...ေကာင္ေလးညိဳ ...ေကာင္ေလးညိဳ ကေအာကားၾကည့္၇င္းေထာ္ကုတတ္လားဟင္... ..ဟုတ္ ...တစ္ခါတစ္ေလ ေပါ့...
...ဟုတ္လား...အကို ကေတာ့ ေအာ္ေကာကား ၾကည့္ျပီးေထာ္ကု ၇တာ ၾကိဳက္တယ္...ဒီလိုပဲ သယ္၇င္းေတြ နဲ့တူတူ ေထာ္ကုေနၾကေလ...ေကာင္ေလးညိဳ လဲ ေထာ္ကု ခ်င္၇င္မ၇ွက္နဲ့ေနာ္..
...ဟုတ္...
...ေကာင္ေလးညိဳ က ေထာ္ကု ၇င္ ၾကာလား... ...ဟင့္အင္း တစ္ခါတစ္ေလ ခုလုပ္ခုျပီးတတ္တယ္...၁ မိနစ္ေတာင္မၾကာဘူး...
...ဟယ္ ...အဲဒါမ်ိဳးတစ္ခါမွ မျမင္ဖူးဘူး....ခု ေထာ္ကုျပပါလားဟင္...ထူးဆန္းလို့ ခစ္ခစ္...
...အာ ..........အကိုကလဲ...

မိေဇာ္မ က ၾကမ္းျပင္ ကေန ဆိုဖာေပၚ၇ွိ ေကာင္ေလးညိဳ ၇ွိ၇ာသို့ တစ္ျဖည္းျဖည္းခ်ည္းကပ္ လိုက္သည္။
 ျပီးေတာ့ အသံတိုးတိုးေလးနွင့္ ...
 ...ေကာင္ေလး နဲ့ မိုးတိမ္ နဲ့ ေလာ္ ၾကတုန္းကေကာ ျမန္လားဟင္...
 ...အဲက်ေတာ့ မျမန္ပါဘူး...ပံုမွန္ပဲ...
 ...ဘယ္နွစ္ခါေလာက္လုပ္ျပီးျပီလဲ သူနဲ့...

 ေကာင္ေလးညိဳ က တိုးတိုးေလး ၇ယ္လိုက္ျပီး...
...သူနဲ့ က ေန့ေကာညေကာ ၂ ၇က္လံုးခ်စ္ျဖစ္တယ္ေလ....မေ၇တြက္နိုင္ေတာ့ဘူး... ...အယ္....ပင္ပန္းမွာေပါ့ေနာ္...
...ဒါ ကေတာ့ခ်စ္တာကိုး...
...ကဲ ေထာ္ကု ျပပါဆိုေကာင္ေလးကလဲ ...
...ဘာလဲဗ်...အကိုကလဲ...
...ေကာင္ေလး က ကိတ္လား...
...ဘာလုပ္ဖို့လဲ ...
...ေအာ္ ...သိခ်င္လို့ေပါ့....ဟယ္ ျပစမ္း လက္မကို ....ဟယ္ လက္မ ကေတာ္ေတာ္ကိတ္တာပဲ.. ေသခ်ာျပီ ေကာင္ေလးက ၀က္၀က္ကြဲကိတ္မွာ...
...နိုးပါ...
...မညာနဲ့...
 ...တကယ္ဗ်... ...မယံုဘူး ျပ ျပ ...

 ေကာင္ေလးညိဳ က မိေဇာ္ မ ကို ေသခ်ာၾကည့္လိုက္သည္။ေခ်ာေမာနူးညံ့ေသာ အသားအေ၇ ကို ပိုင္ဆိုင္ထားျပီး သြယ္တန္းေနေသာ မ်က္ခံုး၇ွည္၇ွည္ေလးက ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ၾကည့္လို့ေကာင္း သည္။

...ကဲ ျပပါဆို ကိတ္မကိတ္သိခ်င္ပါတယ္ ဆိုမွ....
...ကဲ ဒါဆိုလဲ ျပ၇ေသးတာေပါ့...

 မိုးတိမ္ ကမန္း ကတန္း နားေထာင္ေန၇ာမွ ကုတင္ ေခါင္း၇င္းဘက္ နံ၇ံ မွအေပါက္ ကေန ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္သည္။
အငမ္းမ၇ေသာ မိေဇာ္ မ ၇ဲ့ ၇ီေ၀ေ၀ မ်က္လံုးက အျပံဳးေတြနွင့္.........

 ေကာင္ေလးညိဳ က မတ္တပ္ထ၇ပ္လိုက္ျပီး ေဘာင္းဘီဇစ္ကို ကိုင္လိုက္သည္။

သူ သစၥာေဖာက္ေတာ့မွာလား...

မိုးတိမ္ မ်က္လံဳးေတြျပာျပီး မူးေနာက္ခ်င္လာသည္။
Nov 12th

အနက္ေရာင္နလံုးသား ဒုတိယပိုင္း

By Accident

 

……ဟင္…။

 

ရဲရဲတစ္ေယာက္လည္း ခန္ ့ကိုသတိထားျကည့္ရင္းနင့္မွ ထိုလူ ့ကိုေသေသ

ခ်ာခ်ာျကည့္မိလိုက္သည္။ခုနက ခန္ ့တို ့အိမ္အသြားတြင္ကားနင့္မေတာ္တဆ

တုိက္မိေတာ့မည့္လူဆိုတာကိုသိလိုက္သည္။သူ ့မ်က္၀န္းေတြကိုခန္ ့ေသေသ

ခ်ာခ်ာျကည့္မိ၏။ခန့္ထက္ပင္သူကိုယ္တိုင္ကိုက ပိုျပီးထူးဆန္းစြာအံ့ေအာမိေန

သလိုပဲ..နွုတ္ခမ္းသားပင္ ေလထဲမွာ ဟထားလိုက္သည့္အေနအထားျဖစ္သည္။

စားပြဲေပၚတြင္တင္ထားေသာသူ ့လက္ေခ်ာင္းေလးေတြ မသိမသာတုန္ေနသည္

ကိုပင္ခန္ ့တို ့မျမင္ေအာင္ျပန္ျပီးဖံုးကြယ္၀ွက္ထားဖို ့ူျကိုးစားလိုက္သည္။သူ ့ပံု

ျကည့္ရတာ အာရံုေတြ ရွဳပ္ေထြးေနသည့္အတိုင္းပဲ ခန္ ့ကိုမ်က္နာလြဲျပီးခဏ

မွာပင္မ်က္လံုးေတြ နီရဲတက္လာခဲ့သည္။

 

…………ဟဲ့..ဘာေတြတုန္း။သိေနနင့္ျကတာလား။

 

……ဟို….မဟုတ္ပါဘူးဦးသန္ ့။ ခုနက ကားမေတာ္တဆတိုက္မိေတာ့မလိုျဖစ္

တဲ့သူပါ..လမ္းမွာခဏတစ္ျဖဳတ္ျမင္လုိက္ဂံုေလးပါ။

 

          ရဲရဲက လ်င္ျမန္စြာေျဖလုိက္ေတာ့မွ ခန္ ့က ဟုတ္တယ္..ဟုတ္တယ္ဟု

ေနာက္ကေန သံတူလုိက္ေပးသည္။ခန္ ့သူ ့ဆီမွအျကည့္ေတြကိုေရွာင္တိမ္းလုိက္

ပါသည္။မသိသလိုပဲေနသင့္သည္ဟု ခန္ ့ေတြးမိပါသည္။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လူတစ္

ေယာက္၏အက်င့္စာရိတၱကို ခန္ ့ဘယ္လိုမွ၀င္မစြတ္ဖက္ခ်င္ပါဘူး။သူနင့္ေနာက္

တစ္ခါျပန္ဆံုရသည့္အတြက္ေတာင္မွ ခန္ ့ကိုယ္တိုင္ေက်နပ္လွသည္မဟုတ္။

အထုတ္ေတြကို စားပြဲေပၚတြင္သည္တုိင္းတင္ခဲ့ျပီး ဗိုက္မဆာေသးဘူးဟုဦးသန္ ့ကို

အေျကာင္းျပကာ အိမ္ေပၚထပ္သို ့ေျပးတက္သြားသည္။ရဲရဲကလည္းေနာက္ကေန

ထပ္က်ပ္မကြာလုိက္သြားသည္ေလ။

 

…….စတီဗင္..မင္းဘာျဖစ္ေနတာလဲ။မ်က္လံုးေတြလဲနီရဲလို ့……….

 

…….ဟို..ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးအစ္ကို။

 

          တစ္ခုခုေတာ့ထူးျခားပါသည္ဟုဦးသန္ ့တစ္ေယာက္သံသယျဖစ္မိေပမယ့္

အာဂံုကိုတျခားေနရာလြဲပစ္လုိက္၏။ခုခ်ိန္မွာအေရးျကီးသည္က သူနင့္အတူဦးသန္ ့

ကေပ်ာ္ဖို ့ပဲေလ။

 

……...ကဲ..ေရာ့စား..အားမနာနဲ ့ေနာ….။

 

ဦးသန္ ့ကိုယ္တုိင္လွမ္းေပးလုိက္ေသာေျကးအိုးတစ္ပြဲကိုစားဖို ့တူေကာက္ကိုင္လုိက္

သည့္ခ်ိန္မွာပဲ အမွတ္တမဲ့နင့္ တူက လက္ထဲမွေခ်ာ္ထြက္သြားကာေအာက္သို ့ျပဳတ္

ခ်သြားသည္။သူ ့လက္ေတြတုန္ေနသည္ပဲ……..။သူဘာျဖစ္ေနသလဲဆိုတာကိုပင္

သူ ့ကိုယ္သူ မသိေတာ့ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနပါသည္။ခ န့္ကိုရုတ္တရက္ျမင္လိုက္

ရသည့္အခိုက္အတန္ ့မွာသူတစ္ခုခုျဖစ္သြားပါ၏။သူရွက္ေနတာလား..။သည္အလုပ္

ကိုသူလုပ္လာခဲ့တာ နစ္နဲ့ခ်ီေနျပီေလ..အရွက္တရားေကာသူ့ မွာရွိသင့္ရဲ့လား..။ဒါ

မွမဟုတ္ သူေျကာက္ေနတာျဖစ္မည္..။သည္လိုအေျခအေနတစ္ခုကိုခန္ ့ကိုျမင္ေစခဲ့

သည့္အတြက္ ခန့္ကိုရင္ဆိုင္ဖို သ ူ ့တြင္အေျကာက္တရားေတြနင့္ဖံုးလြမ္းထားခဲ့သည္။

အံကိုတင္းတင္းျကိတ္ထားရင္း ဦးသန ့္လွမ္းေပးလိုက္ေသာတူတစ္စံုကို ေဖာက္ကာ

ေျကးအိုးတစ္ပြဲကို  စိတ္မပါသည့္ပံဳစံျဖင့္ စားေသာက္ေနေလရဲ့။တကယ္ေတာ့သူ၏

အေတြးေတြက အိမ္ေပၚထပ္ကို ေျပးတက္သြားေသာခန ့္ေနာက္ကိုလိုက္ပါသြားခဲ့တာ

ျဖစ္သည္။ခုေတာ့ သူဘယ္လိုမ်ားသည္ညကိုအလွပဆံုးဟန္ေဆာင္မွဳေတြနင့္အေသြး

အသားေတြကိုပူေဇာ္ရေတာ့မွာလဲ။သူ ့ကိုယ္သူယံုျကည္မွဳေတြသိပ္ကိုနည္းေနပါသည္။

 

…….အစ္ကို က ဟိုအေပၚတက္သြားတဲ့ညီေလးနစ္ေယာက္နဲ ့ဘာေတာ္လဲ။

         

          သူအရဲစြံ ့ျပီးေမးလိုက္မိပါသည္။သူ ့စိတ္ထဲတြင္မတင္မက်ျဖစ္ေနသည့္အရာ

ေတြကခန္ ့၏အေျကာင္းေတြျဖစ္လို ့ေနျပီ။

 

……ရဲရဲဆိုတဲ့တစ္ေယာက္က အစ္ကို ့တူေလးေလ။သူ ့အေမေတြက နုိင္ငံျခားမွာပဲ။

သူကဒီမွာပဲ ေက်ာင္းတက္ျပီးေတာ့ အစ္ကိုနဲ ့အတူေနတာ။ေနာက္တစ္ေယာက္က

ခန္ ့တဲ့။နာမည္ကတစ္လံုးထဲ။ သူက ရဲရဲသူငယ္ခ်င္းေလ။ရဲရဲမိတ္ဆက္ေပးလို ့အစ္ကို

နဲ ့ခင္တာ။ျကာလာေတာ့လဲ…အရမ္းကိုသံေယာစဥ္ျဖစ္ျပီး အမ်ိဳးေတြလိုေနျဖစ္ျကတာ

ပဲ။အိမ္ကိုလဲ တံခါးမရွိ ဓါးမရွိ ၀င္ထြက္သြားလာ ျကတာေပါ့။

 

……ေအာ..ဟုတ္ကဲ့။တစ္ခုေတာ့ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေမးခ်င္တယ္အစ္ကို။

 

…..ေအးေမးေလ..။မင္းသိခ်င္တာေတြအကုန္ေမး။ဘာမွရွက္စရာမလိုဘူး။

 

……ဟုတ္ကဲ့။ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ သူတို ့လဲ…ေယာက်ားခ်င္းစိတ္၀င္စားတဲ့

သူေတြမလား။

 

          သူပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲသူသိပ္သိခ်င္သည့္အရာတစ္ခုကိုေမးခ်လိုက္၏။

သူလံုး၀စဥ္းစားမရသည့္အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုက…ဦးသန္ ့နင့္အတူခန့္ကဘယ္

လိုမ်ိဳးေနေနတာလဲဆိုတာကိုပါ။

 

.....အင္း..။ဟုတ္တယ္..။ဒါေပမယ့္……....ခန္ ့က အစ္ကိုတို ့နဲ ့မတူဘူး။သူက

အခ်စ္ကိုတန္ဖိုးထားျပီးခ်စ္ေနမယ့္သူမ်ိဳး…..။သူ ့ကိုယ္သူလဲတစ္ခါမွအေရာင္

အစြန္းမခံဘူး။ခုထိသူက အျဖဴထည္ေလးပဲ။ျပီးေတာ့..သူကOffer ေတြဆိုသိပ္

မုန္းတာ။အားလံုးကိုသူနားလည္ေပမယ့္ မင္းလိုလူေတြကိုေတာ့သူသိပ္မုန္းတယ္

စတီဗင္။အစ္ကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာတာေနာ။

 

…..ဟုတ္..ဟုတ္ကဲ့။ဒါ..ဒါဆို..အစ္ကို ့ကိုေကာသူမမုန္းဘူးလား။

 

…..ဟင့္အင္း…..။အစ္ကိုတို ့ကေပးဆပ္ရတာေလ။ ခႏၵာကိုယ္ကိုရင္းရတယ္။

ျပီးေတာ့ ပိုက္ဆံရင္းရတယ္။ အကုန္ျခံဳျကည့္လုိက္ရင္ အစ္ကိုကရွံဳးတယ္လို ့မင္း

မထင္ဘူးလား။သူက အစ္ကု ့ိကိုသိပ္သနားတာ။ ဒါကိုသူမေျပာေပမယ့္..ကိုယ္တုိ ့

ကေတာ့ရိပ္မိပါတယ္။ျပီးေတာ့ …ဦးေလးတစ္ေယာက္လို အ၇မ္းခ်စ္တယ္။

 

          သူေတြေ၀စြာငိုင္ေနမိသည္။ဦးသန္ ့၏အေျဖစကားမ်ားကိုနားနင့္ဆတ္

ဆတ္ျကားလုိက္သည့္အခါတိုင္းေခါင္းကိုတြင္တြင္ခါယမ္းပစ္လုိက္ခ်င္မိပါသည္။

ပံုစံမပ်က္ေနနိုင္ဖို ့အတြက္ ဦးသန ့္ေရွ့မွာပင္သူေတာ္ေတာ္ကေလးကိုထိန္းေနရ

၏။စိတ္ထဲရွိသည့္အတိုင္းဆိုရင္သူ မ်က္ရည္ေတာင္က်လာမလားပဲ။ခုလဲ မ်က္၀နး္

ေတြနီရဲတက္လာခဲ့၏။

          ခုခ်ိန္မွာ ..သူသည္အိမ္ကေလးကေနျပီးေတာ့ ေနာက္ျပန္လွည့္ေျပးခ်င္

စိတ္ေတြေပါက္ေနမိ၏။သည္ည၏ဒိတ္တင္ကိုသူဖ်က္လိုက္ခ်င္ဘယ္လိုမ်ားျဖစ္

သြားမလဲ။တကယ္ေတာ့….သူသည္အလုပ္ကိုမေန ့ညကတည္းကစြန္ ့လြတ္ဖို ့

ဆံုးျဖတ္ထားျပီးသားပါ။သည္ည အတြက္ရင္းနီးသည့္မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က

အတင္းတိုက္တြန္းလို ့သာသူလက္ခံျပီးဦးသန္ ့နင့္လာေတြ ့တာျဖစ္သည္။ေနာက္

ဆံုးဆိုသည့္စကားလံုးကိုဆုပ္ကိုင္ျပီးသူသည္ထိေရာက္လာခဲ့၏။သို ့ေပမယ့္..သူ ့

အတြက္ေတာ့မလွပသည့္ျမင္ကြင္းေတြျဖစ္သြားခဲ့ပါသည္။ေနာက္ဆံုးလို ့ေအာ္

ဟစ္ေျပာမယ္ဆိုလ်င္ ေကာ လူေတြကယံုမွာတဲ့လား..။

          သူအရမး္ျကီးကိုေနာင္တေတြ၇ေနမိတာေတာ့အမွန္ပါ။နံရံမွာကပ္ထား

သည့္နာရီကိုေမာ့ျကည့္လုိက္ေတာ့ ကိုးနာရီထိုးေတာ့မည္။ဦးသန္ ့ကအခန္းထဲ

တြင္သူ ့ကိုေခၚျပီး ေရခ်ိဳးေစလိုက္သည္။သူသတိထားလိုက္မိ၏။အိမ္ေပၚထပ္

သို သူဦးသန္ ့နင့္အတူတက္လာစဥ္တြင္  ခန္ ့တို ့ကေအာက္ကိုဆင္းသြားသည္

ကိုေလ။တစ္ေယာက္ထဲဦးသန္ ့အခန္းထဲတြင္ ေရမိုးခ်ိဳးျပီးညအိပ္အ၀တ္အစား

၀တ္ဆင္ျပီး၀ရံတာမွာဘီယာခြက္ကိုကိုင္ျပီးေစာင့္ေနသည့္ဦးသန္ ့ဆီသို ့သူေလ်ွာက္

လာခဲ့သည္။

 

          ခုေတာ့ တစ္ျခံလံုးကိုအေပၚစီးကေန ျမင္ေနရသည္သာမက..ေကာင္းကင္မွာ

လင္းလက္ေနေသာျကယ္ပြင့္မ်ားကိုပါ လွပစြာေရတြက္လို ့ပင္ရေသး….။ျမက္ခင္းစိမ္း

ေတြေပၚမွာသူျမင္လုိက္သည္က.ခန္ ့နင့္ရဲရဲကိုပင္.။ခန္ ့က ကုလားထုိင္ေလးေပၚတြင္

ထိုင္ရင္းသီခ်င္းအက်ယ္ျကီးဖြင့္ကာ နားေထာင္ေနသည္။ရဲရဲကေတာ့ အစားပုတ္ဆို

သည့္အတိုင္း ၀ယ္လာသည့္ငါးကင္ေတြကုိ ထိုင္ျပီး စားေနေလရဲ့….။အမွတ္မထင္

အျကည့္ခ်င္းဆံုမိလိုက္ေပမယ့္ နစ္ေယာက္သားက အေ၀းမွာျဖစ္ေနသည္။

 

          ခန္ ့ကေတာက္ တစ္ခ်က္ေခါက္ရင္း တစ္ဘက္သို ့လွည့္ကာ ေကာင္းကင္

ျကီးကိုေမာ့ျကည့္ေနေလ၇ဲ့။ဘယ္ေလာက္ပဲေ၀းေ၀း..သူခန္ ့၏အျကည့္ေတြကိုဖတ္

တတ္ပါသည္။အျကည့္ေတြနင့္အမုန္းေတြပစ္လြတ္သည့္ခန္ ့ကိုသူနားလည္ပါ၏။

၀၇ံတာမွတစ္ဆင့္ ဦးသန္ ့နင့္အတူ ေအာက္သို ့ဆင္းလာျပီး ခန့္တို ့ရွိရာသို ့နစ္

ေယာက္သား ေလွ်ာက္လာခဲ့ျကသည္။ခန္ ့၏အနာားတြင္ေရာက္ေတာ့မွ လြတ္ေန

ေသာထုိင္ခံုေပၚသို ့ တစ္ေယာက္တစ္ခံု ယူထုိင္လုိက္သည္။

 

……ခန္ ့…..ဦးသန္ ့.မိတ္ဆက္ေပးမယ္။ခုနေသေသခ်ာခ်ာမိတ္မဆက္လုိက္ရဘူး။

 

          ခန့္ဦးသန္ ့အသံျကားလုိက္လို ့ သီခ်င္း ကိုပိတ္ပစ္လုိက္ျပီးတစ္ဘက္သို ့

လွည့္လုိက္သည္။တစ္ျပိုင္နက္ ျမင္လုိက္ရသည့္မ်က္နာကဦးသန္ ့မ်က္နာမဟုတ္ပဲ

သူ၏မ်က္နာျဖစ္သည့္အတြက္ ရင္ထဲမွာပူေလာင္ကာ ေဒါသမီးေတြထန္ေနမိေသး

၏။ဦးသန္ ့က သူ၏ေဘးဘက္ခံုတြင္ျဖစ္သည္။

 

………စတီဗင္…။သူကရဲရဲ…သူကခန္ ့တဲ့။ခန္ ့…….သူ ့နာမည္က..

 

…….ဦးသန္ ့… ခန္ ့ဒီလိုလူေတြနဲ ့မပတ္ခ်င္ဘူးဆိုတာဦးသန္ ့သိသားနဲ ့။ဒီလိုလူ

ေတြအကုန္လံုးက ခန္ ့နဲ ့လံုး၀မသက္ဆုိင္တဲ့လူေတြပဲ။မိတ္ဆက္ေပးေတာ့လဲ

ဘာမွထူးမွာမဟုတ္ဘူး။ေတာ္ျပီ….ခန္ ့..တက္အိပ္ေတာ့မယ္။ရဲရဲ..မင္းလိုက္မွာ

လား။

 

          ငါးကင္ကိုအားမလိုအားမရခြာစားေနသည့္၇ဲရဲျပဴးျပဴးျပဲျပဲခန္ ့ကိုျပန္ျကည့္

လိုက္ျပီး ေခါင္းျငိမ့္ျပကာ ခန္ ့ေနာက္သို ့ေျပးလိုက္လာခဲ့၏။ခန္ ့၏ဆက္ဆံပံုကို

ျကည့္ရင္းသူခံစားေနသည္ကိုဦးသန ့္ရိပ္မိပါသည္။မိတ္ဆက္ေပးလိုက္လ်င္လဲ

သည္လိုအျဖစ္မ်ိဳးျဖစ္ပ်က္သြားမည္ကိုဦးသန ့္သိပါသည္။သို ့ေပမယ့္….စစ္မွန္တဲ့

ေတာင္းဆိုမွဳတစ္ခုေျကာင့္ ဦးသန္ ့ခန္ ့ဆီမွာ အမွားေတြလုပ္မိသလိုျဖစ္သြားသ

လား…။

 

၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀

 

          သည္ေန ့တစ္ေနကုန္ခန္ ့အခုထိပင္မနားရေသးတာေတာ့အမွန္။ဂံုးအ

လုပ္ေတြက ေတာင္လိုပံုေနသည့္အတြက္ ခန္ ့မွာထမင္းစားခ်ိန္ေတာင္ နစ္နာရီ

ထိုးမွ စားရသည့္အျဖစ္။ခုလဲျကည့္…..အိုတီ ဆင္းရမည့္အေျခအေနကိုဆိုက္ေတာ့

မည္။ညေနငါးနာရီသာထိုးျပီ….ခန္ ့တို ့နစ္ဂံုးလံုးျပန္လို ့မရေသး။အခ်ိန္ပိုကိုတကယ္

ေတာ့ခန္ ့သိပ္မုန္းတာ။တစ္ခါတစ္ေလမ်ားဆို..ခန္ ့တစ္ေယာက္ အိမ္ကိုညဆယ္နာ

ရီထိုးကာနီးမွေရာက္သည္။ခုလဲ..နုိင္ငံျခားအည့္သည့္လာမည္ဆိုသည္နင့္တစ္ဂံုးလံုး

မွာဓါတ္လိုက္ေနသည့္အတုိင္းပဲ..မန္ေနဂ်ာကလဲ စိုးရိမ္ပူပန္ေနလိုက္တာမွအေမာ။

ဦးသန္ ့ကုမဏီမွာ လုပ္ဖို ့ေခၚတုန္းကျငင္းလုိက္မိတာမွ ခန္ ့မွားျပီလားဟုေနာင္တ

ရမိလိုက္ေသးသည္။

 

          ညေနကိုးနာရီမွျပန္ဖုိ ့မန္ေနဂ်ာက အမိန့္ေပးလိုက္သည္ကိုျကားသည့္နင့္

ခန့္မွာေဒါသထြက္မိပါသည္။အဲ့လိုခ်ိန္ဆိုလ်င္ ခန္ ့မွာတစ္ေယာက္ထဲအိမ္ျပန္ရျမဲ။

ဂံုးကလူငါးေယာက္စလံုးက သံုးေယာက္ကအတူတူျပန္ျကသည္။တစ္ေယာက္က

သပ္သပ္…။ခန့္ အိမ္ကတစ္ျခားစီ..။သည္ေတာ့..တကၠစီ စီးျပီးျပန္ရမည့္အေျခအ

ေနပါ။မန္ေနဂ်ာက တကၠစီစီးဖို ့ကားခေပးေတာ့ ခန္ ့မွာခံုေပၚတြင္ထားခဲ့ဟုေျပာ

ျပီးအလုပ္ကိုျမန္ျမန္ျပီးေအာင္လုပ္လိုက္သည္။ေကာ္ဖီေသာ္ကေနက်မဟုတ္သည့္

ခန္ ့မွာေတာင္ ေကာ္ဖီထေဖ်ာ္ျပီး အိပ္ငိုက္ခ်င္သည့္စိတ္ကိုအေ၀းကိုပို ့လြတ္ထား

ရသည္။

 

သည္ညေတာ့ခန့္အတြက္မဟာငရဲတစ္ခုဆိုလ်င္မွားမည္မဟုတ္။ကိုးနာရီထိုးသည့္

အထိပင္ဂံုးကေနမခြာျကေသး။ဆယ္နာရီနားနီးေရာက္ေတာ့မွ ဂံုးဆင္းရသည့္အ

ျဖစ္။

 

………ခန္ ့….ဆယ္နာရီထိုးေနျပီ။နင္ကျပန္ရမွာေ၀းတယ္…အဆင္ေျပရဲ့လား။

 

          ၀န္ထမ္းေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က ဂဂုတစိုက္ေမးေတာ့ ခန္ ့မွာအဆင္

ေျပပါတယ္ဟုပဲျပန္ေျပာခဲ့ရသည္။တကယ္ောတ့..သည္လိုညဘက္ျကီးမွာတကၠစီ

မစီးခ်င္တာေတာ့အမွန္ပဲ။အရင္တစ္ခါအျဖစ္အပ်က္ကလဲ ခန္ ့မွာရွိခဲ့ေသးသည္ေလ။

ျပီးေတာ့..ခန္ ့ကအဲလိုအျဖစ္အပ်က္မ်ိဳးနင့္ဆံုရမည့္ကံမ်ားပါလာသလားပဲ။တစ္ခါ

တစ္ေလ ကံျကမၼာကိုခန္ ့သိပ္မုန္းတယ္။

          ခန္ ့တို ့နားတြင္ပဲ ကားေမာင္းထြက္သြားေသာ မန္ေန၈်ာျကီးကိုျကည့္ရင္း

ကားကို ခဲနင့္ပစ္ေပါက္ခ်င္စိတ္ေတြျဖစ္လာပါသည္။ဒင္းကသူ ့ကားစီးမွာစိုးလို ့အ

တင္းေမာင္းေျပးသြားတာျဖစ္မည္။လက္ျပနွဳတ္ဆက္သြားေသာ ဂံုးက၀န္ထမ္းေတြ

ကိုျကည့္ရင္းခန္ ့မွာခုေတာ့တစ္ေယာက္ထဲ လမ္းမထက္တြင္ေယာင္လည္လည္။

တကၠစီငွားမည္ဟုျကိုးစားလိုက္တိုင္းခန္ ့တို ့ဆီကိုဘယ္သူကမ်ွမလိုက္ပါ။ေ၀းသည္

ဆိုသည့္အေျကာင္းျပခ်က္နင့္ပဲခန္ ့မွာဆံုရေပါင္းလဲမ်ားလွေပါ့။

 

          အရက္နံထြက္ေနသည့္တကၠစီသမားေတြဆုိလည္းခန္ ့မစီးရဲ။သည္ျကားထဲ

လမ္းမီးကလဲခုလိုခ်ိန္ဆိုကံဆိုးမိုးေမွာင္က်ကာ ပ်က္ျမဲ။

 

….ေတာက္….ေဒါသထြက္လာျပီ။

 

ခန္ ့..သူကိုယ္တုိင္တီးတိုးစြာေရရြတ္မိလိုက္သည္။လမ္းမထက္တြင္သည္

လိုပဲတစ္ေယာက္ထဲရပ္ေနလ်င္ အဆင္မေျပသည့္အတြက္ခန့္မွာလမ္း

ဆက္ေလွ်ာက္ရင္းတကၠစီငွားနုိင္ဖို ့ျကိုးစားရသည္။သည္ျကားထဲ ခန္ ့တို ့

၈ံုးက နုိက္ကလပ္တစ္ခုနင့္ တစ္လမ္းထဲျဖစ္သည့္အတြက္ခန္ ့ျပန္လ်င္

ထိုကလပ္ေရွ့ကိုျဖတ္၇ျမဲေလ။ခုလဲ စိတ္ကိုရဲေဆးတင္ထားျပီးသာ ခန္ ့

တစ္ေယာက္ ခပ္ျမန္ျမန္ေလ်ွာက္လာခဲ့ရသည္။နုိက္ကလပ္နားတြင္လဲ

လူေတြကစည္လို ့…….ျဖတ္သြားသည့္လူတကာကို နွဳတ္ခမ္းစုပီး အခ်က္

ေပးေခၚေနျကသည္လဲနားထဲကိုရြံစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ျကားရေသး။

 

……...ညီေလး………။

 

ဘုရားသခင္…..ဘယ္သူ ့ကိုေခၚပါလိမ့္ဟု စဥ္းစားမိရင္း အနားတြင္ျကားရ

ေသာအသံေျကာင့္ခန္ ့လွည့္ျကည့္လုိက္ပါသည္။ပံုစံက ခပ္သန္ ့သန္ ့နင့္

ေကာင္ေလး နစ္ေယာက္။ဗလေတြက အားကစားလုပ္ထားမွန္းျကည့္တာနင့္

သိသည္။ခန္ ့ စိတ္ေတြ စိုး၇ိမ္မွဳေတြျဖစ္ေပၚသြား၏။

 

……ညီေလး။ဘယ္ျပန္မလုိ ့လဲ..ကိုယ္တို ့လုိက္ပို ့ေပးမယ္ေလ။

 

ျပန္ေျဖဖို ့စိတ္ကူးမရွိခဲ့သည့္ေမးခြန္းေတြကို ထိုနစ္ေယာက္က ေဘးနားက

ေနပဲတစ္ခ်ိန္လံးုလိုက္ျပီးေမးေနေလရဲ့။ခန္ ့မွာ…ေယာက်ားတန္မဲ့နင့္အ

ေနာင့္အယွက္ခံေန၇သည့္အျဖစ္ပါလား။ေယာက်ားတစ္ေယာက္ျဖစ္တာ

ေတာင္သည္လိုေခတ္ျကီးထဲမွာ အႏၱရာယ္တစ္ခုျဖစ္သြားသလားဟုပင္

ေမးလုိက္ခ်င္ေသး၇ဲ့။

……..ရတယ္။အစ္ကိုတို ့ေနခဲ့ပါ။ကြ်န္ေတာ့္ေနာက္ဆက္လုိက္မလာပါနဲ ့။

 

ခန္ ့မွာအ၇မ္းျကီး ေအာ္ေငါက္ဖို ့လဲအဆင္မေျပ….လမ္းမတစ္ေလွ်ာက္လံုး

ကလည္း လူဆိုလို ့တစ္ေယာက္မ်ွမရွိ…။သည္ျကားထဲတကၠစီတစ္စီးတား

တုိင္း အဆင္မေျပ…….။

 

….လာခဲ့ပါညီရယ္။ကိုယ္တို ့ကားေပၚတက္လိုက္ပါေနာ။လိုက္ပို ့ေပးပါ၇ေစ။

 

          ဘုရားသခင္…သူတို ့ကနစ္ေယာက္ထဲမွမဟုတ္ပဲ။ကားကိုေမာင္းျပီး

အနားတြင္လာရပ္ထးသည့္ေနာက္တစ္ေယာက္လဲရွိေသးသည္။ကားတံခါး

ကိုအသင့္ဖြင့္ထားေသး၏။

 

……ကြ်န္ေတာ့္ကိုလိုက္ပို ့စရာမလိုဘူးလို ့ေျပာျပီးျပီေလ။အခုမိန္းကေလး

တစ္ေယာက္ကို ျပန္ေျပးဆြဲမယ့္ပံုေပါက္ေနျပီေနာ။ကြ်န္ေတာ္မိန္းကေလး

တစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး။ကြ်န္ေတာ့္ကိုမေနာင့္ယွက္ပါန ့ဲ

 

…..ညီေလးကလဲကြာ။လာပါ.မနစ္နာေစရပါဘူး။ ညီကအရမ္းခ်စ္ဖို ့ေကာင္းလို ့

ေခၚတာ။လိုက္ခဲ့ေနာ..လိမၼာတယ္။

 

          သူတို ့သံုးေယာက္ပံုစံကိုေသေသခ်ာခ်ာျကည့္လိုက္ေတာ့ခန္ ့တစ္ေယာက္

စိတ္ေတြအနည္းငယ္လွဳပ္ရွားသြားပါ၏။ေျကာက္စိတ္ေတြကဘယ္ကေနဘယ္လို

ထြက္ေပၚလာသလဲမသိပါ…။အသင့္ဖြင့္ထားေသာကားတံခါးကိုပိတ္ခ်ပစ္လိုက္ျပီး

ေရွ့မွကာရပ္ေနေသာတစ္ေယာက္ကိုေက်ာ္ကာ ခပ္ျမန္ျမန္ေလးဆက္ေလွ်ာက္လာ

ခဲ့သည္။ခန္ ့ရင္ေတြတုန္ေနပါသည္။ပတ္၀န္းက်င္ကိုအားကိုးမည္ဆိုေတာ့လည္း

လမ္းမထက္မွာဘယ္သူဘယ္၀ါမွမရွိ..။

 

          ဘုရားသခင္….။

ခန္ ့လမ္းျကားတစ္ဖက္ကထြက္လာေသာလူနစ္ေယာက္နင့္အတူ အေဒၚျကီး

တစ္ေယာက္ကိုေတြ ့လို ့သူတို ့အနားေျပးသြားလိုက္ပါသည္။ေနာက္ကိုလွည့္

ျကည့္ဖို ့ခန္ ့စိတ္မကူးပါ။ခုမွခန္ ့မွာထိုသူတို ့နင့္အတူတူ လမ္းဆက္ေလွ်ာက္

၇င္းကားငွားလို ့ရလိုရညား ျကိုးစားျကည့္မိသည္။

 

……ေတာ္ပါေသးရဲ့………။

 

          ခန့္ေနာက္ကိုမသိမသာေလးလွည့္ျကည့္လုိက္၏။ထိုသူတို ့မရွိေတာ့မွန္း

သိလုိက္ေတာ့မွသက္ျပင္းရွည္ျကီးတစ္ခ်က္ကို ရွဳထုတ္လိုက္ပါသည္။ခုေတာ့လမ္း

မတစ္ဘက္သို ့ေရာက္လာေသာေျကာင့္တကၠစီေတြျကိုျကားျကိုျကားေတြ့ေနရေပ

မယ့္ ငွားလိုက္သည့္အခါတိုင္းအဆင္မေျပ..။ေ၀းလို ့ ဆိုသည့္ဆင္ေျခတစ္ခုနင့္ပင္

ဘယ္သူမွမလိုက္….။ခုနကအားကိုးရာ အေဒၚျကီးအုပ္စုကလဲ လမ္းတစ္ဘက္ကိုခ်ိဳး

ေကြ ့သြားနင့္ျပီ။ပလက္ေဖာင္းနားတြင္ခုေတာ့ခန္ ့တစ္ေယာက္ထဲ။

 

          ခန္ ့ဘာလုပ္ရမလဲလို ့စဥ္းစားေနဖို ့အခ်ိန္ပင္မရွိေလာက္ေအာင္ပင္စိတ္ထဲ

တြင္ေျကာက္ေနမိတာေတာ့အမွန္။ခုေလာက္ဆို ဦးသန္ ့ကိုဖုန္းဆက္ျပီးေတာ့လဲအ

ပူမရွာခ်င္ပါ။ရဲရဲဆိုလ်င္သည္ခ်ိန္ အိပ္ေနေလာက္ျပီေပါ့။ခဏျကာေတာ့ ကားစက္သံ

ကိုပင္မျကားရေသးပဲ ဟြန္းတီးသံေတြကိုအဆက္မျပတ္နားအူထြက္မတတ္ျကားေနရ

ေတာ့ တစ္ခုခုျဖစ္ျပီးလားဟုေတြးမိရင္းအသံလာသည့္ဘက္သို ့မ်က္နာမူထားလုိက္ပါ

သည္။အေ၀းမွျမင္ေနရသည္က ျပိဳင္ကားသံုးစီး..။

ဘုရားဘုရား..။ခန္ ့ျမင္လုိက္သည့္မ်က္စိတစ္ဆံုးတြင္ ေလလိုပဲေျပးေနပံုကကားလမ္း

နင့္ပင္ကားဘီးကထိမွထိပါရဲ့လားလို ့…။ညဘက္မွာ လမ္းသရဲဆန္ဆန္ကားေတြျပိဳင္

ေမာင္းေနျကသည္ကိုျကည့္ရင္း ခန္ ့စိတ္ေတြေျခာက္ျခားေနပါသည္။လမ္းမီးရယ္လို ့

အားကိုးစရာကရွိေနလို ့ေတာ္ပါေသး၇ဲ့…။ခန္ ့တစ္ေယာက္ကားငွားလို ့ရမည့္အေရး

ရပ္ေစာင့္ေနရသည့္အခိ်န္ကပိုျကာပါသည္။သတိမထားမိလုိက္သည့္အခ်ိန္မွာပဲ ခုနက

မွေနာက္ကေနလိုက္၇စ္ေနသည့္ လူသံုးေယာက္ရဲ့ကားက ခန့္ဆီသို ့ဦးတည္ေမာင္းလာ

ခဲ့သည္ေလ။ခန္ ့ျမင္လိုက္သည့္ခ်ိန္မွာေတာ့ကားက ခန္ ့နင့္အနီးဆံုးကိုေရာက္လို ့ေနခဲ့

ျပီ။

 

…….ေတာက္…ဒုကၡပဲ။

 

          ေဘးလြယ္အိတ္ကိုတင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားရင္းခန္ ့ပလက္ေဖာင္းတစ္ေလွ်ာက္

လမ္းဆက္ေလ်ွာက္ေနသည္။မဟုတ္ဘူး..ခန္ ့အေျပးတစ္ပိုင္းနင့္လမ္းေလွ်ာက္ေနတာ။

ဟုတ္သည္…ခန္ ့ကိုတစ္စံုတစ္ေယာက္ကျမင္လ်င္ ေျပးေနမွန္းသိနိင္သည္။ခန္ ့ေဘးနား

တြင္ထပ္ျကပ္မကြာထိုကားတစ္စီးက လိုက္ပါလာခဲ့လို ့ခန္ ့ေရွ့နားတင္ကားကိုရပ္လုိက္

၏။ခန့္မ်က္ရည္ေတြ လ်ွံက်လာမတတ္ ေျကာက္ေနတာေတာ့အမွန္ပါ။ဒါေပမယ့္…သူတို ့

ကိုေျကာက္တဲ့ပံုစံနင့္ရင္ဆိုင္လို ့မျဖစ္..။လူအင္အားကမ်ွတမွဳမရွိသည့္အေျခအေနျဖစ္

ေနသည္ပဲ။တစ္ေယာက္ခ်င္းသာဆိုလ်င္ခန္ ့ရင္ဆုိင္ရဲပါသည္။

 

………ညီ…မင္းဘာလို ့ဒီေလာက္ေျပးေနတာလဲ။ကိုယ္တို ့မင္းကိုဘာမွမလုပ္ပါဘူးကြာ.

လာပါ..လိုက္ခဲ့ပါ..။

 

….....ကြ်န္ေတာ္ကဘယ္ကိုလုိက္ရမွာလဲ..။ကြ်န္ေတာ့္ကိုမေနာင့္ယွက္ပါနဲ ့..။

 

…….ေနာင့္ယွက္တာမဟုတ္ပါဘူးကြာ။ကိုယ္ကမင္းကိုခ်စ္လို ့ပါ။လာ..ကားေပၚတက္

ေနာ။

 

          သူ၏လက္ဖ၀ါးကခန ့္၏လက္ေကာက္၀တ္ကိုပိုင္စိုးပိုင္နင္းနင့္ကိုင္လိုက္ခ်ိန္

မွာေတာ့ခန္ ့ထိန္းထားလို ့ပင္မရေတာ့ပဲ မ်က္ရည္က ခုန္ဆင္းလာပါေတာ့သည္။ပတ္

၀န္းက်င္ကအားကိုးေလာက္စရာလဲ ဘယ္သူမွ်မရွိသည့္အေျခအေန…။ခန ့္ေတာ့

ေသြးထြက္သံယိုျဖစ္ေအာင္လုပ္ေတာ့မည္ဟုစဥ္းစားဆံုးျဖတ္လိုက္ပါေတာ့သည္။

ဘယ္နည္းနင့္မွသည္လိုမလွမပ အေနာင့္အယွက္မခံခ်င္………..။

 

…….ခန္ ့………….။

 

          ေခါင္းငံု ့ထားရင္းနင့္သား ခန့္ကိုေခၚလုိက္သည့္နာမည္တစ္ခုေျကာင့္ခန္ ့မွာ

မ်က္လံုးေတြကိုဖြင့္ကာ အသံလာရာဆီကိုလွမ္းျကည့္လိုက္ေတာ့ခန့္နင့္မလွမ္းမကမ္း

တြင္ကားကိုထိုးရပ္ကာ ကားေပၚမွ လူတစ္ေယာက္လွမ္းေခၚေနသည္ကိုေတြ ့လုိက္ရ

၏။ခန့္မွာ ဘာမွွ်ပင္စဥ္းစားဖို ့အခ်ိန္မရွိေတာ့ပဲ…အစ္ကိုဟုေခၚျပီးေျပးသြားကာကားေပၚ

သို ့တက္လုိက္သည္။ခန့္..ဘာလုပ္မိလို ့လုပ္မိမွန္းလဲသူ ့ကိုယ္သူမသိပါ။အခုသူကားေပၚ

သို ့တက္လာသည့္သူကိုေကာျမင္မွျမင္ဖူးပါရဲ့လား..လြတ္ရာကြ်တ္ရာဆိုျပီးခန္ ့မွာေျပး

လာတာ…ပိုမ်ားဆိုးသြားမလားဟုစိတ္ထဲတြင္ေတာ့ေတြးမိပါေသး။

          ေသေသခ်ာခ်ာျကည့္လိုက္ေတာ့မွ ကားေမာင္းေနသည့္သူကိုခန့္သိပါသည္။

ခန့္ျမင္ဖူးပါသည္။ဒါေပမယ့္ရင္းရင္းနီးနီးေတာ့မဟုတ္ပါ။ကားေပၚမွာထုိင္ေနသာတစ္

ျခားသူနစ္ေယာက္လဲရွိေသး၏။ခန္ ့ေဘးနားကတစ္ေယာက္ကို လွည့္ျကည့္လိုက္မိ

ေတာ့မွ အံ့အားသင့္စြာေတြ ့လိုက္ရသည့္သူက မင္းခ…။

 

……..အန္……..။

 

…….ခန္ ့…မင္း..ဘာျဖစ္ေနတာလဲ။ကိုယ့္ကိုေတြ ့တာနဲ ့မ်က္လံုးျပဴးျပီးေျကာင္ျကည့္

ေနရေလာက္ေအာင္ကိုယ္ကမင္းအတြက္သိပ္ထူးဆန္းေနလား။

 

          ခန္ ့ဘာမ်ွမေျပာပဲ တစ္ဖက္သို ့လွည့္လိုက္ပါသည္။ဒီလိုလူေတြနင့္စကား

ေျပာဖို ့အတြက္ခန္ ့ဆႏၵမရွိပါ။

 

……ခန္ ့…..ဘာျဖစ္လာတာလဲ..။သူတို ့နဲ့ ကခန့္သိတာလား..ခုနကကားနဲ ့လူသံးု

ေယက္ကိုေျပာတာ။

 

          ေရွ့ခံုမွာထုိင္ေနေသာ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ကေမးေတာ့ခန္ ့မွာေခ်ာင္းတစ္

ခ်က္ဟန္ ့လိုက္ျပီး လူမွဳေရးအရျပန္ဆက္ဆံလုိက္ပါသည္။

 

……ဟုတ္..။မသိဘူး…။

 

……ဒါဆို ခန ့္ကဘာလို ့သူတို ့ကိုစကားရပ္ေျပာေနတာလဲ။

 

……သူတို ့က ခန ့္ေနာက္ကိုလိုက္လာတာ။ဒီေန ့ အလုပ္ဆင္းတာေနာက္က်

တယ္ေလ။ဆယ္နာရီမွဂံုးကထြက္လာတာ……ျပီးေတာ့ ခန ့္ေနတာကေ၀းလို ့

ဆုိျပီးတကၠစီသမားေတြကမလိုက္ျကဘူး..။လမ္းမွာ ပဲ အဲ့သံုးေယာက္နဲ ့ေတြ ့

တာ…။ေတာ္ေတာ္လည္း နားမလည္နိင္ေတာ့တဲ့ေခတ္ျကီး..ေယာက်ားတစ္

ေယာက္ကိုေယာက်ားေတြက ေနာင့္ယွက္တဲ့ျမင္ကြင္း..။ေတြးျကည့္တာနဲ ့တင္

ခန္ ့ရြံလိုက္တာ..။ဒီလိုေခတ္ျကီးမွာ ေယာက်ားအျဖစ္ေမြးဖြားလာတာ ကံဆိုးျပီ

လို ့ေတာင္ သမုတ္လို ့ရတယ္။ဟူး…………..

 

……ဟုတ္တယ္ခန ့္…။ကိုယ္က  ခန္ ့သူငယ္ခ်င္းရဲ့အစ္ကိုပါ။ကိုယ့္နာမည္က

ထက္ကို..။

 

…..ခန္ ့သူငယ္ခ်င္းရဲ့အစ္ကို…။ခန္ ့သူငယ္ခ်င္းအမ်ားျကီးမရွိပါဘူး..။ဒါနဲ ့ဘယ္

သူရဲ့အစ္ကုိလဲ..။

 

…..၀င္းကိုေလ..။ခန္ ့နဲ ့ရဲရဲနဲ ့အတူတူ ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းတက္ခဲ့တဲ့ ၀င္းကို။

 

……ေအာ…။၀င္းကို..ရဲ့.့အစ္ကိုလား။ ၀င္းကိုရဲ့အသုဘတုန္းက အစ္ကို ့ကိုခန့္

မျမင္လုိက္ပါဘူး..။

 

……ဟုတ္တယ္.ခန္ ့။ကိုယ္အေမရိကားမွာေလ။ ညီေလး ရဲ့အသုဘကိုအစ္ကို

မမီလိုက္ဘူး။ညီေလးက ေျပာေျပာေနလို ့ ခန္ ့နဲ ့ရဲရဲ ကိုရင္းနီးေနျပီးသားေလ။

ညီေလးတို ့သြားျကလာျကတဲ့ပံုေတြဆို အျမဲ ျပတယ္။ပို ့ေပးတယ္။ဒါေျကာင့္

တူလို ့ဆိုျပီး လွမ္းေခၚျကည့္တာခုနက..။

 

……ဟုတ္..ေက်းဇူးတင္ပါတယ္အစ္ကို။ခန ့္လဲ ေတာ္ေတာ္ကိုငိုခ်င္စိတ္ေပါက္

သြားတာ။တစ္ခါမွအဲလိုမျဖစ္ဖူးဘူး။ဘ၀မွာဒီတစ္ခါထဲပဲ….။ရွက္လဲရွက္စရာျကီး

ကြာ။

 

                   ထိုညက  သူတို ့လိုက္ပို ့ေပးခဲ့သည့္အတြက္ေျကာင့္ခန္ ့အိမ္ကို

တည့္တည့္မတ္မတ္ျပန္ေရာက္ခဲ့ရသည္ဆိုလ်င္မမွားပါ။သို ့ေပမယ့္….ခန္ ့ကား

ေပၚတြင္ သူမရွိခဲ့သလိုသာ လိုက္ပါလာခဲ့တာျဖစ္သည္။အျကည့္ဆိုလို ့တစ္ခ်က္

ကေလးမွ်  မဆံုလိုက္ပါ။ခန ့္ဘ၀မွာအဲလိုလူမ်ိဳးေတြကိုအမုန္းဆံုးပဲ။လမ္းထိပ္နား

တင္ဆငး္မည္လုပ္ေတာ့ သူတို ့ကပို ့မည့္ပို ့အိမ္ေရွ့အထိပို ့မည္ဆိုသည့္အတြက္

ခန္ ့မွာ အလိုက္သင့္အိမ္ေရွ့အထိ ေရာက္လာခဲ့ပါသည္။ဘယ္လုိေရစက္မ်ားရွိ

လို ့ မင္းခဆိုသည့္လူနင့္ခန့္တစ္ေယာက္အျမဲတမ္းပင္ဆံုစည္းခဲ့ရတာလဲ။တစ္ည

လံုးထုိင္မစဥ္းစားမိပဲ မနက္မိုးလင္းေတာ့မွခန္ ့မွာ မင္းခကိုေျပးျမင္ေယာင္မိေတာ့

သည္။

          ျမင္ေယာင္ေတြ့လိုက္တုိင္း  ထြက္ေပၚလာေသာ မင္းခ၏အ၇ိပ္ေတြကိုခါး

သီးစြာအေ၀းဆံုးသို ့ပို ့လြတ္လိုက္ပါသည္။ေနာက္ထပ္သည္လိုလူနင့္ဘယ္ေတာ့မွ

လဲမဆံုေစရဟု ဆံုးျဖတ္ထားလိုက္ပါျပီ။

 

၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀

 

          ထိုေန ့ကစလို ့ခန္ ့မွာ လုပ္ေနက်အလုပ္ကေနထြက္ျပီးေတာ့ ဦးသန္ ့ကုမဏီ

မွာပဲ အလုပ္၀င္ခဲ့ပါသည္။အရင္လုပ္ခဲ့သည့္ကုမဏီမွာဆက္လုပ္မည္ဆုိလ်င္မန္ေနဂ်ာ

၏ညစ္ပတ္မွဳေျကာင့္အျမဲတမ္းပင္ခန့္မွာအလုပ္ေနာက္က်မွျပန္လာရမည့္အျဖစ္ကို

ဘယ္လိုမွရင္မဆိုင္နိုင္ပါ။ျပီးေတာ့..ဦးသန္ ့ကလဲ သူ၏ကုမဏီမွာလုပ္ဖို  ့တိုက္တြန္း

သည္လဲပါမည္။ခုေတာ့…ရဲရဲနင့္အတူကုမဏီတစ္ခုထဲဆိုေတာ့ အရင္ကထက္ပိုျပီး

ေတြ ့ျဖစ္ျကတာေပါ့။

 

………ဦးသန္ ့……စကားေျပာလို ့၇လား..။

 

          ခန့္မွာဦးသန္ ့ဂံုးခန္ းသို ့ေခါင္းေလးလ်ွိဳလုိက္ျပီး အလုပ္ကိစၥေျပာဖို ့အ

တြက္ ျကည့္လိုက္ေတာ့ ဦးသန္ ့ကတစ္စံုတစ္ေယာက္နင့္အတူတူစကားေျပာေန

သည့္အတြက္ခြင့္ေတာင္းယူလိုက္ရသည္။ဦးသန္ ့ကအျပင္မွာဘယ္လိုပဲ ခန့္တို ့နင့္

ေ၀းေလး၀ါးလားေနေန...လုပ္ငန္းခြင္မွာဆိုလ်င္ေတာ့ ခပ္တည္တည္နင့္ခပ္ျပတ္

ျပတ္ပဲ။သိပ္ကိုထက္ျမက္တယ္။ ဒါကိုလဲခန္ ့အားက်မိပါရဲ့…။ခုလဲ…ဘယ္သူနင့္စကား

ေျပာေနမွန္းမသိပဲခြင့္ေတာင္းလုိက္ရသည့္အတြက္ဦးသန္ ့ကိုအားနာမိပါသည္။

 

…….ခန္ ့..လာ..၀င္လာခဲ့။ဦးသန ့္ကိုသူေငွးဆိုျပီး တစ္မ်ိဳးမဆက္ဆံပါနဲ ့..အရင္ေန

တဲ့ပံုစံပဲေန..လာ…၀င္ခဲ့ေလ။

          ဦးသန ့္၈ံုးခန္းထဲသို  ့၀င္လိုက္ေတာ့ ဦးသန္ ့ေရွ့ကထိုင္ေနသည့္သူကမင္းခ

မွန္းခန ့္သတိမထားမိပဲ အလုပ္ကိစၥနင့္ပတ္သက္ျပီးေတာ့ပဲတုိင္ပင္ေနသည္။

 

…….ဦးသန္ ့..မနက္ျဖန္ ဆယ္နာရီက်ရင္ နုိင္ငံျခားက ပစၥည္းသစ္တစ္ခုမိတ္ဆက္ခ်င္

လို ့တဲ့။အဲဒါ ဦးသန္ ့အခ်ိန္ရမရ ဘယ္လိုျပန္ေျပာရမလဲ။

 

…….ေအာ…။ဦးသန ့္သိတယ္..။ဘာမွမဟုတ္ဘူး……အားေဆးတစ္မ်ိဳးပဲ။ဦးသန္ ့ေတြ ့

ဖု ိ့မလိုဘူး ခန္ ့။ခန္ ့ပဲ ေတြ ့ျပီးေတာ့ ဦးသန္ ့ကိုျပန္တင္ျပေပါ့။မနက္ျဖန္ ဦးသန္ ့မအား

ဘူးေလ။

 

……ဒါဆို.. ဦးသန္ ့အားတဲ့ခ်ိန္ ညွိလုိက္ရမလား။

 

…..ညည္းကေလ..လ်ွာကုိရွည္တယ္။ မနက္ျဖန္ ခန ့္ပဲေတြ ့လုိက္။ဘာေထြေထြထူးထူးမွ

လုပ္စရာမလိုဘူး။သူတို ့ေဆးကို နမူနာျပလိမ့္မယ္..။သူတို ့ေပးသေလာက္ယူထား။ဟုတ္

ျပီလား.အဲဒါေလးပဲ။

 

          ဘုရားသခင္..ဦးသန္ ့တစ္ေယာက္ နစ္ကိုယ္ျကားမဟုတ္ပဲတဲ့စကားလံုးေတြက

အိမ္မွာေနရင္းပံုစံေတြထြက္လာျပန္ျပီ။ခန ့္အံ့အားသင့္ကာ ဦးသန္ ့ေရွ့ကအည့္သည္ကို

အားနာမိတာေတာ့အမွန္..။ဦးသန ့္ကေတာ့ ခန့္ကိုျကည့္ရင္းျပံဳးျပသည္။ခန္ ့ကထူးဆန္ူး

သည္ဟုစိတ္ထဲတြင္ေတြးမိလိုက္စဥ္ေဘးကတစ္ေယာက္ဘက္သို ့အျကည့္ေတြကိုလြဲပစ္

လိုက္၏။

……ဟင္…..။

 

          ခန္ ့ထင္မွတ္မထားသည့္သူနင့္ရုတ္တရက္ဆံုလိုက္ရသည့္အခိုက္အတန္ ့မွာ

ပင္ေဒါသရိပ္ေတြမ်က္နာမွာေပၚသြားပါ၏။သူ၏မ်က္နာကိုခန္ ့ျမင္လိုက္သည့္အခ်ိန္တိုင္း

မွာခန့္က သက္မြန္ကိုသနားသည့္စိတ္ေတြျဖစ္ေပၚလာတာေတာ့အမွန္။မိန္းမတစ္ေယာက္

ကိုအသံုးခ်ရက္သည့္ေယာက်ားတစ္ေယာက္ကိုခန္ ့အရမ္းမုန္းေနမိပါသည္။ဦးသန ့္ဘက္

သို ့လွည့္လိုက္ျပီး နွုတ္ဆက္ကာအခန္းထဲကေနျပန္ထြက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ခန္ ့မွာ ေမးခြန္း

မ်ားစြာကိုေရရြတ္ေနရျပီေပါ့။မင္းခတစ္ေယာက္ဦးသန္ ့ဂံုးခန္းကိုဘာကိစၥနင့္ေရာက္လာ

သလဲဆိုသည့္အေျဖကိုခန့္သိခ်င္မိခဲ့သည္ေတာ့အမွန္ပါ။

 

……အာ…..ဦးသန္ ့နဲ ့သူနဲ ့ပါဆိုေန….။ဘာကိစၥရွိဦးမွာလဲ…အေသြးအသားေတြကိုတန္ဖိုး

ျဖတ္ျကမယ့္ကိစၥကလြဲလို ့ဦးသန္ ့နဲ ့သူေတြ ့စရာဘာအေျကာင္းမ်ားရွိဦးမွာလဲ။

 

          ခန္ ့သူ ့ဘာသာေကာက္ခ်က္ခ်ရင္းအလုပ္ကိုစိတ္နစ္ျပီးလုပ္ေနလိုက္ပါသည္။

ရဲရဲကိုယ္တိုင္ေဖ်ာ္ထားသည့္ေကာ္ဖီကို တစ္ငံု နင့္ကုန္ေအာင္ခန္ ့ေမာ့ေသာက္လိုက္၏။

ညေနငါးနာရီထိုးခါနီးေတာ့ ဦးသန ့္ကားနင့္ပဲလိုက္လာခဲ့၏။လမ္းတစ္၀က္တြင္ဆင္းျပီးမွ

ခန္ ့ဘတ္စ္ကားစီးျပန္လာခဲ့ပါသည္။ခုေတာ့ အလုပ္ကေနျပန္လာသည့္ေနာက္ဆုံးခ်ိန္က

ငါးနာရီျဖစ္သည့္အတြက္ခန္ ့မွာ အဆင္ကိုေျပလို ့ေနပါသည္။

 

…..ခန္ ့…….ခန္ ့….

 

          ခန္ ့ဆံပင္ဖ်ားေလးေတြလွဳပ္ခတ္သြားေအာင္ျပင္းထန္စြာတုိက္ခတ္လာေသာ

ေလနုေအးေလးေတြေျကာင့္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေခၚေနသံကိုျပတ္သားစြာမျကားလိုက္

ရသည့္အတြက္ခန္ ့မွာ လွည့္မျကည့္ျဖစ္လိုက္ပါ။တစ္ေနကုန္အလုပ္ကိစၥေတြနင့္အျပင္

ကိုပဲထြက္ေနရသည့္အတြက္မို ့ခန္ ့မွာပင္ပန္းေနပါျပီ။သည္ေန ့တစ္ေန ကုန္ဂံုးမွာေအး

ေဆးတစ္ခ်က္ကေလးမွမထိုင္ရ…။ခုတေလာ…အလုပ္ေတြက ထင္မွတ္မထားေလာက္

ေအာင္ကိုမ်ားေနသည့္အတြက္မို ့ခန္ ့မွာ အရာရာတိုင္းကိုအေျပးတစ္ပိုင္းနင့္လုပ္ေဆာင္

ေနရသည္မို ့ စိတ္နင့္လူလဲသိပ္ကပ္လွသည္မဟုတ္။

 

…..ခန္ ့…..

 

          သည္တစ္ခါေတာ့ခန္ ့မွာတိက်ရွင္းလင္းေသာသူ၏နာမည္ကိုျကားလုိက္ရသည္

မို ့လွည့္ျကည့္လိုက္မိသည္။

          ခန့္မ်က္နာေပးသည္နဂိုပံုစံနင့္မတူပဲ အနည္းငယ္မာထန္လာသည္ကိုမင္းခသတိ

ျပဳမည္ထင္ပါ၏။ဒါကိုပင္  နည္းနည္းေလးမွမူမပ်က္သည္မင္းခတစ္ေယာက္ခန့္နားတြင္

ေရာက္ေအာင္လာခဲ့ျပီးျပံဳးျပလုိက္ေသးသည္။ထိုအျပံဳးမ်ိဳးကိုခန္ ့တစ္ေယာက္ေမာ့ျကည္ရ

သည့္အေျခအေနမို ့ မုန္းမိပါသည္။ျပီးေတာ့ သည္လိုလူ၏အျပံဳးကဘယ္ေလာက္မ်ားခ်ိဳ

သာတဲ့အျပံဳးျဖစ္လိမ့္မလဲ……။

 

          သူအနားကိုေရာက္လာသည့္အခ်ိန္မွာေတာ့ခန္ ့မွာရပ္မေနပဲ ေျခလွမ္းေတြတစ္

လွမ္းျပိးတစ္လွမ္းမွန္မွန္ဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့သည္။

 

………ခန္ ့..ကိုယ္ေခၚေနတာမင္းဘာလို ့ဂဂုမစိုက္တာလဲ။

         

          မင္းခက ခန္ ့ေဘးတြင္ရစ္သီရစ္သီနင့္လမ္းေလွ်ာက္ျပီးစကားလိုက္ေျပာေန

ေတာ့ခန္ ့မွာေဒါသထြက္ရပါေသးသည္။

 

….ခန္ ့….၈ံုးကအျပန္ ေစ်း၀ယ္ထြက္တာလား..။တစ္ေယာက္ထဲလား..။

 

…......ကိုမင္းခ…။ခန္ ့ေနာက္ကိုဆက္မလိုက္ပါနဲ ့။ခန္ ့ Offer တစ္ေယာက္နဲ့အေပါင္း

အသင္းမလုပ္ခ်င္ဘူး

 

……ဗ်ာ…….။

 

          အံ့အားသင့္လို ့သည္တုိင္းရပ္ေနမိသည့္မင္းခကိုခန္ ့ကေက်ာခိုင္းထြက္လာခဲ့

ပါသည္။ခန ့္ကခံစားခ်က္ေတြကိုျမိဳသိပ္မထားတတ္သည့္ပြင္းလင္းသည့္လူတစ္မ်ိဳး….။

စိတ္ထဲမွာရွိသည့္အတိုင္းေျပာလုိက္ရမွေက်နပ္သည္။ခုလဲ ခန္ ့ေျပာလိုက္သည့္စကား

လံုး၏အရွည္ကုိမစဥ္းစားပဲ  မင္းခမ်က္နာကိုျကည့္ျပီးေျပာလုိက္တာျဖစ္သည္။

 

          တကယ္ေတာ့.ခုခ်ိန္မွာမင္းခကိုယ္တုိင္က အဲဒီဘ၀ျကီးကိုစြန္ ့လြတ္ပစ္လုိက္

ပါျပီလို ့ေျပာရင္ေကာခန္ ့တစ္ေယာက္ယံုမွာတဲ့လား။ဘယ္သူေတြဘာေတြပဲေျပာေနပါ

ေစ..ခန္ ့နွုတ္ဖ်ားကေနျပဳတ္က်လာသည့္စကားလံုးမို ့ပိုျပီးေတာ့ရင္နာေနမိတာအမွန္ပါ။

ဒါေပမယ့္..ခန့္ကိုမင္းခ စိတ္မဆိုး..ေဒါသမျဖစ္ပါ။ခန ့္ေျပာတာလဲအမွန္ေတြပဲကိုး……။

………ခန္ ့…..ခန ့္ေျပာတာေတြကဟုတ္ပါတယ္။ကိုယ္ခန့္နဲ ့စကားေတြေျပာခ်င္တယ္။

ျပိးေတာ့ ခန္ ့ကိုကိုယ္ေတာင္းပန္ခ်င္တာလဲရွိတယ္။ခန္ ့ကို နာက်င္ေအာင္လုပ္မိတဲ့

အတြက္ကိုယ္တကယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ခန္ ့……။

 

..……ကိုမင္းခ..ဒီေနရာက စူပါစင္တာေနာ..။ရစ္သီရစ္သီနဲ ့ စကားလုိက္မေျပာနဲ  ့။

ခန္ ့Offer တစ္ေယာက္နဲ ့အဆင္ေျပေနတယ္လို ့အထင္ခံရမွာကိုမုန္းတယ္။ခန ့္

ေနာက္ဆက္မလိုက္နဲ ့ေတာ့…။ျပီးေတာ့…အတိတ္ကိုခန္ ့ေမ့ပစ္လုိက္ျပီ။အခုသူစိမ္း

ေတြပဲ..လံုး၀မသိတဲ့လူေတြ..။ခန္ ့ေျပာတာနားလည္တယ္ေနာ။ခန္ ့ရဲ့ဂုဏ္သိကၡာအ

ထိခိုက္မခံနိုင္ဘူး။ျပီးေတာ့..ခန္ ့ကအေပါစားမဟုတ္ဘူး..။သြားေတာ့မယ္။

 

          ျပတ္သားလွသည့္စကားလံုးမ်ားစြာကိုလြန္ဆန္ျပီးမင္းခခန္ ့ေနာက္ကိုဆက္

လို က္ဖို ့သတိၱပင္မရွိေတာ့ပါ။ခန္ ့၏စကားလံုးတိုင္းကတကယ္ေတာ့အမွန္တ၇ားေတြ

ပဲလို ့မင္းခလက္ခံနုိင္ပါသည္။သို ့ေပမယ့္..မင္းခ၏ရင္ဘတ္ထဲမွာျဖစ္ေပၚေနေသာ

အရာေတြကိုတားဆီးလုိ ့မွမ၇နုိင္ခဲ့တာ…။ခံစားခ်က္ကိုျမိဳသိပ္ျပီးေတ့ာမင္းခ အိပ္စက္

ရေပါင္းလဲမ်ားေနပါျပီ။မင္းခေျကာင့္ ခန္ ့ဂုဏ္သိကၡာညိုးနြမ္းပ်က္စီးမွာကိုလဲမလိုလားပါ။

သည္လိုနင့္ပဲ မင္းခ၏ခံစားခ်က္ေတြကိုသျဂိဳလ္ပစ္လုိက္ရမွာလား……။

 

၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀

 

…..ဟာ…..တိုက္ခန္းတစ္ခန္းလံုးကလဲ နံေစာ္ေနတာပဲကြာ..။မင္းခ..မင္းဘာေတြ

လုပ္ေနတာလဲ။

          အိမ္ေရွ  ့တံခါးနားတြင္ထက္ကိုအသံျကားသည္မို ့မင္းခမွာ အိမ္သာထဲက

ေနျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ေျပးထြက္လာခဲ့လိုက္ရပါသည္။ဟုတ္ပါသည္…ထက္ကိုေျပာ

သလိုပဲအည့္ခန္းတစ္ခုလံုးကရွဳပ္ပြျပီး အနံ ့အသက္လဲသိပ္မေကာင္းပါ။

 

…..မင္း..ဘာေတြလုပ္ေနလို ့အိမ္ေလးေတာင္ေသခ်ာမရွင္းနုိင္ရတာလဲမင္းခ။ငါ

မင္းနဲ ့အလုပ္အတူတူေပါင္းလုပ္ရမွာေတာင္ ေျကာက္လာျပီ။

 

…….အာ…မင္းကလဲကြာ..နုိင္ငံျခားျပန္ဆိုတဲ့အတိုင္း ေတာ္ေတာ္ကိုအသန္ ့ျကိုက္

တာပဲ။ငါ ခုတေလာ စိတ္ညစ္စရာေတြရွိေနလို ့ပါကြာ။

 

……အင္းပါ..။မင္းစိတ္ညစ္စရာေတြကို ငါမေမးေတာ့ဘူး…ျကိုသိေနတယ္ေလ။အ

လုပ္ကိစၥပဲေျပာမယ္။မင္းတကယ္..အဆက္ေဟာင္းေတြနဲ ့ျပတ္နုိင္လို ့လား။ျပီးေတာ့

မင္းအရင္အလုပ္ကိုတကယ္စြန္ ့လြတ္လုိက္ျပီဆိုတာေသခ်ာလို ့လား။

 

…….အင္း..ဟုတ္တယ္။ငါဘ၀ကိုငါအသစ္ကေနျပန္စမယ္ကြာ။ ငါ့ရဲ့အေသြးအသား

ေတြက အသစ္မျဖစ္ေတာ့ရင္ေတာင္ ငါ့ရဲ့စိတ္ေတြကိုအသစ္ဖန္တီးျပီးအသက္ရွင္

မယ္။

 

……မင္း…မင္း … မင္းအေဖကိုေကာမဆက္သြယ္ေတာ့ဘူးလား။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္သူ

ကမင္းအေဖပဲေလကြာ။ျပီးေတာ့…….သူ ့မွာလဲ မင္းတစ္ေယာက္ထဲပဲရွိတာကို။သ

တင္းစာထဲမွာဘယ္လိုပဲအေမြျပတ္ေျကျငာ…ေျကျငာ. ေသြးသားသံေယာစဥ္ကို

လြယ္လြယ္နဲ ့ျဖတ္လုိ ့ရမလား။

 

……ေတာ္ျပီကြာ…။ငါ့ဘ၀မွာအေဖမရွိခဲ့တာ ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့သံုးနစ္ကတည္းက။သူ

ကသူ ့မိန္းမအသစ္နဲ ့အေမရိကားမွာေပ်ာ္ေနေလာက္ျပီ။ငါ့ကိုေတာင္ရွိတယ္လို ့

ထင္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။အဲလိုအေဖမ်ိဳးကိုလဲ ငါမလြမ္းဘူးထက္ကုိ။မင္းနဲ ့အတူ

ငါ့ဘ၀ကို ေတာက္ေျပာင္ေအာင္စြမ္းေဆာင္ခ်င္တယ္ကြာ။ျပီးေတာ့……….

 

………ျပီးေတာ့ဘာလဲ…..။

 

…….ငါ….ငါ ကိုယ္တိုင္မသိခဲ့တဲ့အခ်စ္ဆိုတာျကီးကို ေလ့လာရဦးမယ္။

 

          ထက္ကိုေက်နပ္စြာသူ၏မ်က္နာကိုျကည့္ရင္းျပံဳးလုိက္မိပါသည္။အခ်စ္

ဆိုတာဘ၀တစ္ခုလံုးကိုေျပာင္းလည္းေစနုိင္မွန္းခုေတာ့ သိလုိက္ျပီေလ။ထိုေန ့

နစ္ေယာက္သား အိမ္ထဲမွာစကားေတြေျပာရင္းနင့္အလုပ္ကိစၥေတြေဆြးေနြးျဖစ္

ခဲ့ျကသည္ေလ။

          တကယ္ေတာ့…သားအဖနစ္ေယာက္ကမာနခ်င္း..အတၱျခင္းလြန္ကဲစြာ

ယွဥ္ျပိဳင္မွုေျကာင့္ ေ၀းကြာခဲ့ရတာျဖစ္သည္။သူ၏ေမေမဆံုးသြားျပီးတဲ့ေနာက္ပိုငး္

တြင္ အေဖကိုယ္တုိင္က မိန္းမတစ္ေယာက္နင့္လက္ထပ္ဖို ့သူ ့ကိုခြင့္ေတာင္း

ေပမယ့္သူကိုယ္တုိင္သေဘာမတူခဲ့ပါဘူး။သူ၏အေမေနရာမွာဘယ္မိေထြးကိုမွ

အစားမထိုးနုိင္သည့္သူ၏အခ်စ္စိတ္ေတြေျကာင့္အေဖနင့္ျပသနာေတြအျကီးအ

က်ယ္ျဖစ္ျပိးသူသည္အိမ္ေပၚကဆင္းလာခဲ့တာျဖစ္သည္။မာနျခင္းလြန္ဆြဲျက

သည့္သားအဖနစ္ေယာက္၏ေနာက္ဆံုးလမ္းခြဲျခင္းက အေမြျပတ္ေတာင္ျဖစ္ခဲ့

ရသည့္အထိ။ထို ့ေျကာင့္..သူ ့အေမပိုင္ဆုိင္ထားခဲ့သည့္ကြန္ဒုိတိုက္ခန္းတြင္ေန

ရင္းဒီေလာကထဲကိုတရင္းတနီးေရာက္ရွိလာခဲ့တာျဖစ္သည္။သူ ့တြင္အားကိုးစ

ရာ ရုပ္ရည္ရူပါက အံ့မခန္းေလာက္ေအာင္ခမ္းနားထည္၀ါသည့္အတြက္ စိတ္၀င္

စားမွဳကေနစလို ့ဒီအလုပ္တြင္သူေပ်ာ္ခဲ့၏။လြယ္လြယ္နင့္ပိုက္ဆံရွာနုိင္သလို..

သူစိတ္၀င္စားသည့္အလုပ္တစ္ခုလဲျဖစ္ခဲ့သည္ေလ။အေသြးအသားေတာင့္တမွဳ

ကိုေျဖေလွ်ာ့လုိက္သည္နင့္ထင္မွတ္မထားေလာက္ေအာင္ ၀င္လာသည့္ပိုက္ဆံ

ေတြျကားထဲမွာ သူသည္သာယာေပ်ာ္၀င္စီးေမ်ွာခဲ့၏။

          အခ်ိန္ျကာလာသည္နင့္သူ ့အတြက္အလုပ္တစ္ခုျဖစ္သြားသည္။အသက္

ေမြး၀မ္းေက်ာင္းအလုပ္တစ္ခုအျဖစ္သူေရြးခ်ယ္လာသည့္အခ်ိန္ကသံုးနစ္တိတိ.

သို ့ေပမယ့္..ခုေတာ့ ဘ၀သစ္တစ္ခုကိုသူထပ္ေရြးခ်ယ္ဖို ့အတြက္တစ္စံုတစ္ခုက

တြန္းအားေပးလိုက္ပါျပီ။

 

….ခန္ ့……

 

          သူ ့ကိုေျပာင္းလဲေစခဲ့သည့္သူတစ္ေယာက္မွန္းသူေသခ်ာေတာ့မသိေပ

မယ့္ ေနာက္တြင္သူလက္ခံလာမည္ဟုသူယံုျကည္မိပါသည္။

 

          သူငယ္ခ်င္းထက္ကိုနင့္အတူတူသူ ့တြင္စုထားေသာပိုက္ဆံမ်ားကိုထည့္

ျပီးစီးပြားေရးတစ္ခုစတည္ေထာင္ျဖစ္ခဲ့ျကသည္။ခုေတာ့သူသည္အလုပ္တစ္ခုက

ေနမွရလာေသာပိုက္ဆံနင့္အသက္ေမြးဖို ့ျကိုစားခဲ့သူတစ္ဦးျဖစ္လာပါျပီ။အရင္လို

ေတာ့လြယ္လြယ္ကူကူနင့္ပိုက္ဆံေတြကိုမသံုးျဖဳန္းေတာ့ေပမယ့္..လုပ္အားခနင့္

ကိုယ္ပိုင္အလုပ္ေလးကေနရလာေသာပမာဏေပၚတြင္သူပီတိျဖစ္မိပါသည္။အဲ့

တြက္လဲသူ ့လိပ္ျပာသူလွံဳခဲ့၏။

 

၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀

 

……..ခန္ ့……။ဒီနားမွာ Iris ဆိုတဲ့အေခြဆိုင္ရွိတယ္လို ့ဦးသန္ ့ေျပာတယ္။သူက

ေရာက္ရင္အေခြ၀ယ္လာခဲ့ေပးဖို ့မွာလိုက္တယ္ခန္ ့..။သြား၀ယ္ေပးလုိက္မယ္ေလ။

 

…….မင္းပဲသြားေလ.ငါကားေပၚကပဲေစာင့္ေနလိုက္မယ္။

 

…….ခန္ ့….မသာေကာင္။အေခြဆိုင္ကိုငါမသိဘူး….လိုက္ရွာရမွာေလ ဒီလမ္းမွာလို ့

ေတာ့ေျပာတယ္။ကားကိုဒီမွာပဲရပ္ထားလုိက္ျပီး မင္းပါလိုက္ခဲ့။

 

          ရဲရဲက ေဒါသတျကီးေျပာလုိက္ေတာ့မွခန္ ့မွာ ေသာက္လက္စေရသန္ ့ဗူး

ေလးကိုကားေပၚတြင္တင္ထားခဲ့ျပီး ေျပးဆင္းလာခဲ့ပါသည္။သည္နားတြင္အေခြ

ဆိုင္ရွိသည္ဟုခန္ ့တစ္ခါမွမျကားဖူးပါ။ျပီးေတာ့ေတြ ့လဲမေတြ့ဖူးခဲ့။ေသေသခ်ာခ်ာ

ခန္ ့စဥ္းစားမိလိုက္ေတာ့ သည္လမ္းကိုမေရာက္ျဖစ္ခဲ့တာ တစ္လေတာင္ျကာခဲ့ျပီ

ေလ။ခန္ ့မေရာက္ခဲ့သည့္အခ်ိန္တြင္အသစ္ဖြင့္ထားသည့္ဆိုင္ျဖစ္မည္ဟုေတြးရင္း

ရဲရဲေနာက္သို ့တရိပ္ရိပ္လိုက္ပါလာခဲ့၏။

 

          ေရွ့နားတြင္ Iris ဆိုသည့္ဆိုင္းဘုတ္ေလးက လ်ွပ္စစ္မီးေျပးေလးနင့္သူတို ့

နစ္ေယာက္အား လွမ္းျကည့္ေနသည္ေပါ့။ရဲရဲမွာ ထိုဆိုင္ကိုရုတ္တရက္ေတြ့ေတာ့

အေျပးတပိုင္းနင့္ျဖစ္ေနသည္။ခန္ ့ကေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးပဲဆက္ေလွ်ာက္လို ့

လာခဲ့ပါသည္။ဦးသန ့္မွာလိုက္ေသာ ရုပ္ရွင္ကားေတြကိုရဲရဲက၀ယ္လိုက္သည္။ခန္ ့

မွာ ဆိုင္ထဲသို ့၀င္ကာစမွာပဲ အံ့အားသင့္စြာဆုိင္၏အျပင္အဆင္နင့္အတူအေခြေတြ

မ်ားစြာကိုျမင္လုိက္ရသည့္ခဏေတာ့ ေပ်ာ္ရြင္သြားမိတာအမွန္။

 

          ခန့္ကရုပ္ရွင္သိပ္ျကိုက္တာ။ ရုပ္္ရွင္ဆိုလ်ွင္လဲ အမ်ိဳးအစားစံုလင္စြာျကိုက္

နစ္သက္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္၏။ျမန္မာကား..ထိုင္းကားေတြကလြဲလို ့က်န္သည့္ရုပ္

ရွင္ေတြအားလံုးကိုသူသိပ္သေဘာက်ေလသည္။၀ယ္ေနက်ဆိုင္ပံုမွန္ရွိသည္ဆိုေပ

မယ့္ခန္ ့မွာသည္ဆိုင္ေလးကိုျကည့္ရင္း မ်ားစြာေသာအေခြေတြကိုမ၀ယ္ပဲမေနနိုင္

ေလာက္ေအာင္ျဖစ္ေနပါသည္။ရဲရဲကိုခဏေစာင့္ဖို ့ေျပာလိုက္ရင္း ခန့္မွာလိုခ်င္

သည့္အေခြမ်ားကိုလိုက္ျကည့္ျဖစ္ပါသည္။ခန္ ့က Series ေတြျကည့္ရသည္ကိုပိုျပီး

နစ္ျခိဳက္ခံုမင္သူတစ္ေယာက္မို ့ခုလဲ Series နစ္ေခြေလာက္သယ္လာခဲ့၏။

          ေငြရွင္းေကာင္တာနားတြင္မတ္တပ္ရပ္ကာ အေခြဖိုးရွင္းဖို ့ခန္ ့ပိုက္ဆံထုတ္

လိုက္စဥ္မွာပဲ ဆိုင္ထဲသို ့မင္းခတစ္ေယာက္တံခါးဖြင့္လို ့၀င္လာသည္ကိုခန္ ့သတိ

ထားမိလိုက္စဥ္  မနစ္ျမိဳ ့သည့္အထာနင့္ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်လုိက္ျဖစ္ပါရဲ့။ျပီးေတာ့

မ်က္လံုးခ်င္းပင္ဆံုလာမည္ကိုခန္ ့ခြင့္မျပဳခဲ့..တစ္ဖက္သို ့လွည့္ျပီး ပိုက္ဆံငါးေထာင္

ကိုထုတ္ရွင္းလုိက္သည္။

 

………ခန္ ့..အေခြလာ၀ယ္တာလား။

          သူကခန္ ့ကိုတရင္းတနီးစကားေျပာေနသည္ကိုပင္ခန္ ့ကတစ္ခ်က္ကေလးမွ

မတုံ ့ျပန္လိုက္ပါ။ျကားမွမတ္တပ္ရပ္ေနသည့္ရဲရဲမွာေတာ့ မ်က္နာေတြပူလို ့…….။

 

…….ဟုတ္တယ္….ကိုမင္းခ..။ဦးသန္ ့ကအေခြမွာလုိက္လို ့ေလ။အဲဒါလာ၀ယ္တာ။ျပီး

ေတာ့ခန္ ့ကလဲ သူလိုခ်င္တဲ့အေခြေတြေတြ ့လို ့၀ယ္လုိက္တယ္။ကိုမင္းခေကာ.အေခြ

လာ၀ယ္တာပဲလား

 

          ရဲရဲသည္အလိုက္တသိနင့္ျကားထဲမွေျဖေပးသူတစ္ေယာက္ေပါ့ခုခ်ိန္မွာေတာ့။

 

…….ေအာ…ဒါကိုယ့္ဆိုင္ေလရဲရဲ…။အခုလိုဆိုင္ကိုလာအားေပးတဲ့အတြက္ေက်းဇူးပဲ

ေနာ..။ခန္ ့ကိုလဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

 

……….ဘာ……။ရဲရဲ..ငါဒီေခြေတြမယူေတာ့ဘူး..။သြားေတာ့မယ္

 

          ခန္ ့သည္လက္ထဲမွထုတ္ထားျပီးသာအေခြကိုေကာင္တာေပၚတြင္ပစ္ခ်လိုက္

ျပီးဆုိင္ထဲမွထြက္လာခဲ့၏။ရဲရဲမွာခန္ ့ပစ္လိုက္ေသာအေခြေတြကိုသိမ္းယူျပီးမင္းခကိုနွဳတ္

ဆက္ကာခန္ ့ေနာက္သို ့ေျပးလုိက္ရ၏။သူ၏ဆိုင္မွန္းမသိလို ့ခန္ ့၀င္၀ယ္မိတာျဖစ္ပါမည္။

ခုေတာ့..ခန္ ့မွာမျမင္ခ်င္သည့္သူတစ္ေယာက္၏ဆိုင္ထဲကိုမွဆိုက္ဆိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္၀င္

သြားသည့္အျဖစ္ကိုေတြးတိုင္းရင္နာမိလို ့ေနပါသည္။

 

          ရဲရဲ၏ျပစ္ေတာက္ျပစ္ေတာက္  ေဘးကအသံေတြကိုခန္ ့မွာမျကားခ်င္ပဲဟန္

ေဆာင္ျပီးထိုေန ့ကတစ္လွမ္းလံုးစကားမေျပာပဲ အိမ္ကိုျပန္လာခဲ့ျကသည္ေလ။ခန္ ့၏

အျပဳအမူမွာ ခန္ ့အတြက္ေတာ့မွန္သည္ဟုပဲထင္မိပါမည္။သို ့ေပမယ့္..တစ္ဖက္မွခံ

စားရေသာမင္းခ၏ရင္ကိုခဲနင့္ပစ္ေပါက္သလုိပဲနာလိမ့္မည္။

 

…..ဟဲ့..ဟဲ့..ဟဲ့..။ဘာေတြျဖစ္လာတာတုန္း..။အျပင္ကျပန္လာတဲ့ မင္းတုိ ့မ်က္နာ

ေတြက အီးမွန္ထားသလုိပဲ..။ဦးသန္ ့မွာလုိက္တဲ့အေခြေတြေကာရလာလား..။

 

          နစ္ေယာက္သားက တစ္ေယာက္မွဦးသန ့္ကိုျပန္မေျဖပဲသည္တိုင္းဆိုဖာ

ခံုေလးေပၚတြင္တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာ ထိုင္ေနျကသည္။

 

……..အန္..တစ္ေယာက္မွလဲမေျဖျကပါလား။ သရဲမ….ခန္ ့…မင္းတို ့ဘာျဖစ္ေနျကတာ

တုန္း.။ေျပာပါဦး..ဒီအေမျကီးကို..။ဘယ္သူကမ်ားငါ့သမီးနစ္ေယာက္ကိုမေတာ္မတရား

လုပ္လာျကတာလဲ။

 

…..ဦးသန္ ့…။ဘယ္သူကဘာမွမလုပ္ဘူး..။ခန ့္ေလ….ဆိုင္ပိုင္ရွင္ကကိုမင္းချဖစ္ေန

လို ့ ေဒါသထြက္ျပီး အေခြကိုကိုင္ေပါက္လိုက္တာ..။ကိုမင္းခမွာမ်က္နာေလးငယ္လုိ ့

အားနာစရာျကီး..။ရဲရဲေတာ့.သနားလုိက္တာ။

 

……..မင္းသနားရင္  သြားယူလိုက္။

 

…….ခန္ ့….။ဘာျဖစ္တာလဲ…..အေခြပိုင္ရွင္က မင္းချဖစ္ေတာ့ေကာဘာျဖစ္လဲ။သူ ့မွာ

အမွားလုပ္ထားတာရွိလို ့လားခန့္ရယ္…ညည္းကသူ ့ကိုဒီေလာက္ျကမ္းျကမ္းတမ္းတမ္း

ဆက္ဆံလို ့ေတာ့မေကာင္းပါဘူးခန ့္ရယ္.။စိတ္ကေလးကိုနည္းနည္းေလွ်ာ့ပါ။တကယ္

ေတာ့မင္းခက လူေကာင္းတစ္ေယာက္ပါခန္ ့ရယ္..။

 

…….ဦးသန ့္ကလဲ..ေအာ္ဖာပါဆိုေနမွ  လူကေကာင္းေနပါဦးမလား။ရြံ လိုက္တာေျပာမိ

တာနဲ ့တင္..။

 

……..ခန္ ့….။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီအေခြဆိုင္ကိုဦးသန္ ့အကူအညီနဲ ့မင္းခဖြင့္ထားတာ။

ဦးသန္ ့နည္းနည္းကူညီေပးျပီး သူသူငယ္ခ်င္းနဲ ့ေပါင္းလုပ္တာခန္ ့..။

 

          ခန့္မ်က္နာပ်က္သြားပါ၏။ဘယ္လိုျဖစ္လို ့သည္စကားေလးကိုျကားတာနဲ ့တင္

ခန္ ့မွာ မ်က္နာပ်က္သြးရသလဲမသိေတာ့ပါ။သူနင့္ဦးသန္ ့ဆက္ျပီးပတ္သက္ေနတာကို

ခန္ ့ပဲ မျကည္ျဖဴလို ့လား..။မျကည္ျဖဴရေအာင္လဲ ခန္ ့နင့္သူဘာမွမဟုတ္ဘူးေလ။

ဘုရားသခင္….။ရင္ဘတ္ထဲမွာ တစ္စံုတစ္ခုက တုန္ခါသလိုလို….မဟုတ္ဘူး…ေျကာက္

ေနသလိုလိုပါ။

 

…….ေအာ…။အင္း…..သူကလဲဦးသန္ ့အေပၚေတာ္ေတာ္ေလာဘျကီးတာပဲေနာ။ဦးသန္ ့

ကလဲ ရက္ေရာလုိက္တာ..။အာ…..အဲဒါခန ့္နဲ့ဘာမွမွမဆိုင္ပဲ…ဘာေတြေျပာေနမိလဲမ

သိဘူး..။

 

…ခန ့္ အထင္မလြဲပါနဲ ့….မင္းခနဲ ့ဦးသန္ ့နဲ ့က ရိုးရိုးခင္တာပါ။မင္းခကို ဦးသန္ ့၇ဲ့သား

တစ္ေယာက္လိုပဲ..ခန္ ့တို ့လိုပဲသေဘာထားတာ…။

 

……ကဲပါ..အေရးမျကီးပါဘူး။ခန္ ့ဗိုက္ဆာျပီ…ရဲရဲ..သြားမယ္.ထမင္းဟင္းခ်က္ျပီးစား

ျကမယ္။ဒီေန ့ ဦးသန္ ့ကိုလွ်ာလည္သြားေစမယ္…။

 

          ခန္ ့က ၇ဲရဲနင့္အတူမီးဖိုေခ်ာင္ခန္းထဲသို ့ေျပးထြက္သြား၏။ဥိးသန္ ့မွာေတာ့

သက္ျပင္းခ်က္ရင္းဘယ္လိုပဲရွင္းျပရွင္းျပခန္ ့အျမင္ေတြကေျပာင္းလဲမွာမဟုတ္မွန္းသိပါ

သည္။ျပီးေတာ့ ရိုးသးတယ္ဆိုတဲ့စကားကိုလဲခန္ ့တစ္ေယာက္ယံုမည္လို ့ဦးသန္ ့မထင္

ဘူးေလ။ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့..ဦးသန္ ့နင့္ မင္းခ၏စတင္ပတ္သက္မွဳက ၇ိုးသားသည့္

ျမင္ကြင္းတစ္ခုမွခန္ ့အတြက္မျဖစ္ခဲ့။

 

၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀

 

…….ဘာေျပာမွာလဲရဲရဲ…။ငါဒီမွာတုတ္ထိုးစားေနတယ္..ေနာက္မွငါျပန္ဆက္လုိက္

မယ္။

 

          ခန့္သည္၀က္သားတုတ္ထိုးဆုိင္ေလးတြင္ က်က်နန ထိုင္ျပီးအားရပါးရ

တုတ္တိုးကိုတစ္ေခ်ာင္းျပီးတစ္ေခ်ာင္းစားေနေလသည္။ဖုန္းထဲကေနျပီးေတာ့ရဲရဲ

၏ဆဲဆိုသံကိုပင္နားမေထာင္လုိက္ေတာ့ပဲခန္ ့ဖုန္းကိုခ်လုိက္၏။ခန္ ့ကတစ္ခါ

တစ္ေလလဲတစ္ေယာက္ထဲ သည္အင္းလ်ားကန္ေဘာင္တြင္အလုပ္ဆင္းလို ့ေရ

မိုးခ်ိဳးျပီးအခါတိုင္း ၀က္သားတုတ္ထိုးလာလာစားေနက်…တစ္ပတ္ကို တစ္ခါ

ေတာ့အျမဲလာတတ္သည္။လာတုိင္းလဲ ခန့္သည္တစ္ေယာက္ထဲ..ဘယ္ေတာ့မွရဲ

ရဲကိုေခၚမလာ…က်န္ေနခဲ့ရသည့္ရဲရဲတစ္ေယာက္အျမဲတမ္းေဒါသထြက္ေပမယ့္

လဲမတတ္နုိင္ခဲ့ပါ။ခုလဲျကည့္…..ရဲရဲကသူ ့ကိုမေခၚလို ့ဆိုျပီးဖုန္းထဲမွာ ေအာ္ေန

သည္ကိုခန္ ့က ဖုန္းကိုပါတစ္ခါထဲပိတ္ခ်ပစ္လုိက္သည္ေလ။

 

………မုနး္လုိက္တာဦးသန္ ့ရယ္..။ခန္ ့တုတ္ထိုးသြားစားတာ ထံုးစံတိုင္းရဲရဲကိုမ

ေခၚဘူး။

 

…….အမေလး..။ဒါအခုမွမဟုတ္ပဲနဲ ့ အပိုေတြလုပ္မေနနဲ ့…။ခန ့္ကဘာလို ့မေခၚ

လဲသိလား။သူတစ္ခါေခၚလို ့ ညည္းပဲ အရွက္ရေအာင္လုပ္ခဲ့တာေလ။ဘာတဲ့…

အင္းလ်ားကန္ကေနအျပန္ သူမ်ားရည္းစားကိုမ်ားသြားငန္းလို ့ မိန္းမတစ္ေယာက္

နဲ ့အျပိဳင္စကားမ်ားတယ္ဟုတ္။ခန္ ့က ညည္းအေျကင္းသိလို ့မေခၚတာ..ငါေတာ့

၀မ္းသာတယ္..။

 

          ဦးသန္ ့က အားရပါးရ ရဲရဲကိုေျပာလိုက္ရသည့္အတြက္ေတာ့ ၀မ္းသာမိ၏။

တကယ္လဲဟုတ္ပါသည္။ခန္ ့ေခၚလို ့တစ္ခါ ရဲရဲလုိက္သြားခဲ့သည္။ထိုစဥ္က ည 7နာ

ရီမို ့ နည္းနညး္ေမွာင္ေတာ့ ကန္ေဘာင္နားတြင္တစ္ေယာက္ထဲထိုင္ေနေသာေကာင္

ေလးတစ္ေယာက္ကိုရဲရဲက အထာေပးသည္ေလ။ ဟိုက တစ္ေယာက္ကသူ ့မိနး္က

ေလး ျပန္လာေတာ့ ရဲရဲနင့္သူျပိဳင္ငါျပိဳင္စကားနဗန္းသတ္ေတာ့တာပဲ..ထိုေ န ့ကစ

လို ့ခန္ ့မွာ ဘယ္ေတာ့မွအင္းလ်ားကန္ေဘာင္သြားျပီးတုတ္ထိုးစားလ်င္ ရဲရဲကုိအသိ

မေပးပဲတစ္ေယာက္ထဲသြားစားေနျက..ဦးသန္ ့က်ေတာ့ ၀က္သားတုတ္ထိုးဆိုလမ္း

ေဘးအစားအစာမို ့လို ့ရြံသည္တဲ့ေလ။

 

          ခုလဲျကည့္ေပေတာ့.ခန္ ့မွာ ေလးေထာင္ဖို းရွင္းလုိက္ရသည္တဲ့။

တုတ္ထိုးဆိုင္ကေနျပန္ထြက္လာသည့္ခန္ ့မွာေတာ့ အီစိမ့္လို ့ေနခဲ့ျပီေပါ့။

တစ္ေယက္ထဲမို ့ခန္ ့မွာလြတ္လပ္ေနသည္ဟုခံစားမိပါသည္။သည္ညေန

ေလးက်ေတာ့မွ ေလညင္းေလးက ျပင္းထန္စြာတိုက္ခိုက္လို ့လာခဲ့သည္။

အနည္းငယ္ရွည္ေနျပီျဖစ္ေသာဆံပင္ေလးမ်ားကပင္ယိမ္းနြဲ ့ေနလို ့………..။

ဖုန္းကိုဖြင့္ျပီးအခ်ိန္ကိုတစ္ခ်က္ေစာင္းငဲ့ျကည့္ေတာ့ 8နာရီမတင္း…..။

 

ကန္ေဘာင္တစ္ေလွ်ာက္ခန္ ့ ေအးေအးေဆးေဆးတစ္ေယာက္ထဲလမ္းေလွ်ာက္

လာခဲ့သည္။အတြဲေတြနင့္ေပ်ာ္ျမဴးေနျကသည့္သူမ်ားကိုလည္း မနာလို၀န္တိုစြာ

သတိထားျကည့္မိပါရဲ့။တစ္ခ်ိဳ ့မ်ားဆို ျခံဳပုတ္ထဲတြင္ျဖစ္ပ်က္ေနလိုက္ျကတာ..။

ခန္ ့မွာ သူတို ့ကိုယ္စားရွက္စိတ္ေတြပင္ျဖစ္ေပၚမိပါေသးသည္။ခန္ ့အင္းလ်ားကန္

ေဘာင္ေပၚကေန ေလွကားထစ္ေလးအတိုင္းတစ္ထစ္ခ်င္းဆင္းေလွ်ာက္လာသည့္

ခ်ိန္မွာေတာ့ ခန္ ့ဆိုသည့္ေခၚသံတစ္ခုကိုသိသိသာသာျကီးျကားလုိက္၇သည့္ခ်ိန္မွာ

ေတာ့ဘယ္သူဘယ္၀ါမွန္းခန္ ့လွည့္မျကည့္လိုက္ေပမယ့္ အသံပိုင္ရွင္ကိုခန္ ့သိပါ

သည္။သူနင့္ပတ္သက္ခဲ့သည့္အမွတ္တရမ်ားစြာကခန္ ့အတြက္ေတာ့ အဆိပ္ေတြ

ခ်ည္းပဲ။

 

………ခန္ ့….။ကိုယ္ခန္ ့နဲ ့စကားေျပာခ်င္တယ္။

 

……..ခန္ ့ဒီမွာရွိေနတာကိုဘယ္သူေျပာလုိက္တာလဲ။

 

………ဦးသန ့္ကေျပာလုိက္တာ..။ဒါေျကာင့္..ကိုယ္ခန့္ကိုလာေစာင့္ေနတာ

ကိုယ္ခန္ ့နဲ ့ေအးေအးေဆးေဆးစကားေျပာခ်င္တယ္ခန္ ့။ကိုယ့္ကိုအခ်ိန္ေပး

နုိင္မလား။ကိုယ့္ေျကာင့္ခန္ ့သိကၡာမစြန္းေစရပါဘူး..။

 

…….ကိုမင္းခ…။ခန္ ့တို ့ျကားမွာေျပာစရာဘာစကားမွမရွိဘူး..။

 

          ခန္ ့ေလွကားထစ္ေလးအတိုင္း ခပ္ျမန္ျမန္ေလွ်ာက္ေနသည္ကိုပင္သူက

ေနာက္ကေနထပ္ျကပ္မကြာလိုက္လာသည္ေလ။ေအာက္ထပ္ေလွ်ာက္လွမ္းနား

ေရာက္ေတာ့ သူကခန္ ့ေရွ့ကကြယ္ရပ္လိုက္သည္။

 

…….ဒါဘာလုပ္တာလဲကိုမင္းခ……….။

 

……..ခန္ ့ကိုယ့္ကိုဘာလုိ ့ဒီေလာက္ခါးခါးသီးသီးဆက္ဆံတာလဲကြာ.။ကိုယ့္မွာ

ဘာအျပစ္ရွိလို ့လဲ…။ကိုယ့္အျပစ္ေတြကိုခန္ ့ကိုေတာင္းပန္ျပီးျပီေလ။ကိုယ္တ

ကယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ခန္ ့…….။ကိုယ့္ကိုမိတ္ေဆြတစ္ေယာက္အေနနဲ့ေတာင္

အသိအမွတ္မျပဳနုိင္ဘူးလား..။

 

…….ဟင့္အင္း…မျပနုိင္ဘူး။

 

………..ဘာလို ့လဲ…ခန္ ့ဘာလို ့အဲေလာက္ျပတ္သား၇တာလဲ။

 

……..Offer   ျဖစ္ေနလို ့..။ခန္ ့အဲလိုလူတစ္ေယာက္နဲ ့မိတ္ေဆြျဖစ္ဖို ့သတိၱမ

ရွိဘူး။ျပီးေတာ့ ..သက္မြန္နဲ ့ပတ္သက္လို ့ ကိုမင္းခနဲ ့ခန္ ့နဲ ့ရန္သူေတြပဲ။မိန္း

မတစ္ေယာက္ရဲ့အခ်စ္ကိုလွည့္စားတတ္တဲ့ေယာက်ားတစ္ေယာက္ကိုမုန္းတယ္။

ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ sex worker ေတြကိုအရမ္းမုနး္တယ္ကြာ။

 

…….ခန္ ့…ခန္ ့ေျပာတာမွန္ပါတယ္။ကိုယ္က sex worker ပါ။ဒါ..ဒါေပမယ့္ကိုယ္

အဲဒီအလုပ္ကိုအခုစြန္ ့လြတ္လိုက္ပါျပီ။ကိုယ္ဘ၀သစ္မွာ စိတ္သစ္ေတြနဲ ့အသက္

ဆက္ရွင္ေနပါတယ္ခန္ ့..။ျပီးေတာ့ ကိုယ္သက္မြန္အေပၚမွာအျပစ္ျပဳမိတာကိုနား

လည္ပါတယ္။အဲ့တြက္လည္းသက္မြန္ကုိကိုယ္တစ္ေန ့ေန ့က်ရင္ေတာင္းပန္မွာ

ပါ။

 

……ေကာင္းျပီေလ…သက္မြန္ကိုေတာင္းပန္မယ့္ေန ့ကိုေစာင့္ျကည့္ျကေသးတာေပါ့။

 

.........ခန္ ့ ကိုယ့္ကိုဘာလို ့ဒီေလာက္မုန္းတီးရတာလဲကြာ။ကိုယ္ကအမည္းစက္

ေတြရွိတဲ့လူတစ္ေယာက္ဆိုတာ၀န္ခံပါတယ္။ကိုယ့္ဘ၀မွာ ပိုက္ဆံအတြက္အေသြး

အသားေတြကိုေပးလွဴပူေဇာ္တယ္။အဲ့ဘ၀မွာေပ်ာ္ေမြ ့ခဲ့တယ္။လူသးတစ္ေယာက္

အေနနဲ ့ေစာင့္ထိန္းရမယ့္ ကိုယ္က်င့္တရားကိုကိုယ္အလြဲသံုးစားလုပ္ခဲ့တယ္။အဲ့တြက္

ကိုယ္အခုခ်ိန္မွာေနာင္တ၇မိပါတယ္။ကိုယ့္ဘ၀မွာဘယ္ေတာ့မွအဲဒီအမည္းစက္ကို

ဖ်က္လို ့မပ်က္ေတာ့ဘူးဆိုတာကိုယ္သိပါတယ္။ဒါေပမယ့္..ကိုယ္ေရွ့ဆက္မယ့္ဘ၀

ကိုရိုးရိုးသးသးပဲေက်ာ္ျဖတ္မွာပါခန့္..။ကိုယ့္ကိုမိတ္ေဆြတစ္ေယာက္အေနနဲ့ေတာ့

လက္ခံေပးပါေနာ။

 

……..ေအာ..ဦးသန္ ့ကိုဘယ္ေလာက္ပူေဇာ္လုိက္ရလို ့ ဆုိင္တစ္ဆိုင္ကိုေတာင္

ဖြင္နုိင္ခဲ့တာလဲ ကိုမင္းခ။ဒါနဲ ့မ်ား..ကိုမင္းခက အဲဒီဘ၀ျကီးကေန ၇ုန္းထြက္ျပီ

လို ့ေျကြးေျကာ္တယ္ေနာ…။အံ့ေအာစရာေတာ့ေကာင္းျပီ။

 

……ခန္ ့….ကိုယ္နဲ ့ဦးသန ့္နဲ ့က ရိုးရိုးသားသားပါ။အထင္မလြဲပါနဲ ့..။ဦးသန ့္

ဆီကပိုက္ဆံထုတ္ေခ်းတဲ့သေဘာပါ။

 

………ကိုမင္းခကလဲ..ရယ္စရာေတာ့ေျပာတတ္တယ္ေနာ။ဒီေလာကမွာဘာမွအ

လကားမရဘူးဆိုတာ မူျကိုကေလးေတာင္သိတယ္။ေနာက္ဆိုဟာသေျပာခ်င္ရင္

နားေထာင္တဲ့လူတစ္ေယာက္ရဲ့အရည္အခ်င္းကိုျကည့္ျပီးမွေျပာပါ။ေတာ္ျပီ..

ဆက္လုိက္မလာနဲ ့ေတာ့……..။

 

          ခန္ ့အိတ္ထဲမွAlpine ေရသန့္ဗူးေလးကိုထုတ္ျပီး မင္းခကိုေက်ာခုိင္းကာ

ဆက္ေလွ်ာက္လာခဲ့၏။စကားလံုးေတြကုိခရားေရလြတ္သလိုေျပာလုိက္ရလို ့ခန့္

တစ္ေယာက္အာေခါင္ေျခာက္ေနတာျဖစ္မည္…ေရေမာ့ေသာက္လိုက္ရသည့္အထိ။

ခန္ ့၏ေျခလွမ္းတုိင္းကိုမင္းခကေျခရာခံျပိးေနာက္ကေနဆက္လိုက္လာျမဲျဖစ္ေန

သည္ကိုခန ့္သတိထားမိလိုက္ပါသည္။အံကိုတင္းတင္းျကိတ္ထားရင္းခန့္မွာလက္ထဲ

မွကိုင္ထားေသာေ၇သန္ ့ဗူးကိုညစ္ထားလိုက္မိလို ့ေရေတြအျပင္သို ့ဖိတ္စင္ခ့ဲ၏။

……ကိုမင္းခ…။ခန္ ့ ေျပာတာကိုနားမလည္ဘူးလား။ခန္ ့ေနာက္ကိုမလိုက္လာပါနဲ့

လို ့ေျပာေနတာကိုဘာလို ့ဆက္လုိက္လာတာလဲ။

 

……...ခန္ ့..ကိုယ္ခန္ ့ဆီက တရင္းတနီးဆက္ဆံတာကိုလိုခ်င္တယ္။ကိုယ္ခန္ ့ကို

တန္ဖိုးထားျပီးေလးေလးနက္နက္ျဖစ္ေနလို ့ပါ။ျပီးေတာ့..ကိုယ္ခုလိုဘ၀တစ္ခုလံုး

ကိုေျပာင္းလဲနိုင္ဖို ့အတြက္တြန္းအားေပးတဲ့လူက ခန ့္ျဖစ္ေနလို ့ပဲ။

 

……..ဘာျဖစ္လို ့ခန္ ့ျဖစ္ရတာလဲ..ဂူးေနတာလား..။

 

….ဟုတ္တယ္..ခန္ ့ကိုယ္ဂူးေနတာ..ခန္ ့ေျကာင့္ကိုယ္အမွန္တရားေတြသိလာ

တယ္။ခန္ ့ေျကာင့္ကိုယ့္ရဲ့ဘ၀ျကိးကိုအစကေနျပန္စဖို ့ျကိုးစားခဲ့တယ္။ကိုယ္ခန ့္နဲ ့

သင့္သင့္ျမတ္ျမတ္ေနခ်င္တယ္ကြာ။ခန့္ကိုယ့္ကိုမမုန္းပါနဲ့…ကိုယ့္ကိုသူစိမ္းတစ္

ေယာက္လိုမဆက္ဆံပါနဲ့ကြာ..ကုိယ္မခံစားနုိင္ဘူး..။ကိုယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္။

ကိုယ့္ကိုခြင့္လြတ္ပါကြာ..ကိုယ့္မွာအမွားရွိရင္ခြင့္လြတ္ပါ။

 

……ကိုမင္းခ…။ဘာေတြလာေျပာေနတာလဲ..။ဒါနဲ ့…အရင္တစ္ခါကကိစၥဆုိရင္

ေတာ့ ေတာင္းပန္စရာမလိုဘူးလို ့ေျပာထားျပီးျပီေလ။အခုဘာေတြလာေျပာေန

တာလဲ..။စကးလံုးေတြကပံုမွန္မဟုတ္ေတာ့ဘူး..။အဲဒါဘာျဖစ္တာလဲ……

 

…….ခ်စ္လို ့……။

 

……ဘာ….ဘာေျပာလိုက္တာလဲ။

 

…….ခ်စ္တယ္ခန့္..ကိုယ္ခန္ ့ကိုခ်စ္တယ္။

 

……..ထပ္ေျပာပါဦးေနာက္တစ္ေခါက္……

 

………ကိုယ္ခန့္ကိုခ်စ္တယ္……….အား..

 

          ေအးစက္ေနေသာေရခဲေရနင့္သူမ်က္နာသစ္လုိက္ရသလိုပဲခန္ ့

ေဒါသတျကီးေရသန ့္ဗူးထဲကေရနင့္ပိတ္ပစ္လုိက္၏။သူ ့မ်က္နာကိုေစ့ေစ့

ျကည့္ရင္းခန္ ့ေဒါသေတြတ၇ိပ္ရိပ္ထြက္ေပၚလာပါေတာ့သည္။သည္လိုလူ

တစ္ေယာက္ဆီကေနခ်စ္သည္ဆိုသည့္စကားကိုျကားလုိက္ရသည့္အတြက္

ခန့္မွာ ကိုိယ့္နားကိုပင္ျပန္ျဖတ္ပစ္ခ်င္စိတ္ေပါက္လာခဲ့သလိုလို……..။

 

……..ကိုမင္းခ….ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့စကားက Offer တစ္ေယာက္အတြက္ရိုးသား

စြာေျပာခြင့္မရွိဘူး။ သူတို ့ကေလာကျကီးမွာ စစ္မွန္စြာ ခ်စ္ခြင့္မရွိတဲ့လူသား….

ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့သူတို ့ရဲ့နလံုးသားကအျဖဴေရာင္မဟုတ္တဲ့.အနက္ေရာင္

ျဖစ္ေနလို ့ပဲ….အဲဒါကိုျမဲျမဲမွတ္ထား……။

 

                                                ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါဦးမည္။

                                                          ေလးစားစြာျဖင့္.

                                                                   Accident

 

 

 

 

Jun 21st

သက္တန္႔ေပၚက ဟန္ေဆာင္ျခင္းအႏုပညာ….. အပိုင္း-(၂)

By ျဖိဳးငယ္


အပိုင္း-(၂)

အသံေတြထြက္လာရျခင္းမွာကား စစ္မင္းသြင္ က လမ္းသြယ္ေလးထဲမွ အရွိန္နဲ႔ေျပးအထြက္ မိုးသက္တန္႔က လမ္းမၾကီးအတိုင္း အရွိန္နဲ႔ေျပးအလာ ႏွစ္ေယာက္စလံုး လမ္းမ အလယ္မွာ တိုက္မိထိမိျခင္းေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။

“ေအာင္မယ္ေလး ေသပါျပီ”

“ဟယ္ သြားပါျပီ ငါ့ထမင္းခ်ိဳင့္ေလး သြားပါျပီ”

“အား….ကြ်တ္ကြ်တ္” စစ္မင္းသြင္ စုတ္သပ္ရင္း သူနဲ႔တိုက္မိသူကို လွည့္ၾကည့္ျပီး

“ေဟ့ေကာင္ မင္းဘယ္လိုလုပ္လိုက္တာလဲ မင္းမွာမ်က္စိမပါဘူးလားကြ”

ထိုအခါ မိုးသက္တန္႔မွာ နာက်င္မွဳ မိမိအား အျပစ္ေျပာျခင္းတို႔ေၾကာင့္ေဒါေဖာင္းသြားျပီး

“ဘာ…. ဘာေျပာတယ္ ေအာင္မာ နင္ကပဲ ေျပာရတယ္ရွိေသးတယ္ တကယ္ အစိမပါတာက နင္ဟဲ့ နင္ တကတည္းကိုပဲ ဟြန္း”

“ေဟ့ေကာင္ မင္းေယာက္်ားဆိုလဲ ေယာက္်ားစကားေျပာကြ မိန္းမလ်ာစကားမေျပာနဲ႔ မင္းသာ၀င္မတိုက္ရင္ ဘာမွျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး”

“ေအာင္မာ ဟားဟားဟားဟား ဟဲ့အေကာင္ရ ဒီမွာ လက္ခုပ္ဆိုတာ ႏွစ္ဖက္တီးမွ ျမည္တာ ဒီေတာ့နင့္ကိုငါ ခြင့္လႊတ္ေပးလိုက္မယ္ ေလာေလာဆယ္မွာေပါ့ ဟြန္း”

“ကြ်တ္ ကြ်တ္ မင္းကတကယ္မလြယ္ဘူးပဲ ေအး ငါကလဲ အခုေက်ာင္းကား ေနာက္က်ေနလို႔ မင္းကို ခဏခြင့္လႊတ္ထားလိုက္မယ္မွတ္ထား”

ထိုသို႔ သူတို႔တိုက္မိသည္ ေက်ာင္းကားေနာက္သို႔ေျပးလုိက္လာတာကို ေက်ာင္းသားတစ္ဦးက ျမင္မိျပီး- “ဟိုးထား ဟိုး ေနာက္မွာ ေက်ာင္းသားႏွစ္ေယာက္က်န္ေသးတယ္”

ေက်ာင္းမွာတံု႔ခနဲ ရပ္ျပီး သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အားေစာင့္ေနသည္…။

စစ္မင္းသြင္ကေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးေျပာျပီး ေက်ာင္းကားရွိရာသို႔ အိေျႏၵရွင္ ေျခလွမး္ကဲ့သုိ႔ တစ္လွမ္းျခင္း လွမ္းရင္း လွမ္းရင္း…..

မိုးသက္တန္႔တစ္ေယာက္မွာေတာ့ ….

“အီးဟီးဟီး သြားပါျပီ အဟင့္ ဒီေန႔ေတာ့ ထမင္း၀ယ္စားရေတာ့မယ္နဲ႔တူပါတယ္ အဟင့္”

ေျပာရင္း ကပ်ာကယာ လြင့္စင္သြားေသာထမင့္ခ်ိဳင့္ကေလးကို ေကာက္ယူရင္း ကားဆီသို႔အလ်င္အမွန္ေျပးေနေတာ့ကားဆီသို႔အေရာက္ လက္ခနဲ အၾကံတစ္ခုထြက္ေပၚလာ ခဲ့သည္။ ထိုအၾကံမွာကား  ကားေပၚတြင္ထိုင္စရာေနရာ မွာ တစ္ေနပဲက်န္ေတာ့တာပဲ ျဖစ္သည္။ ထိုေနရာကို သူထို္င္လိုက္ပါက ဟိုေကာင္စုတ္ထိုင္လိုက္ရေတာ့မွာမဟုတ္ဘူးဆို

သည့္အၾကံပင္။ထို႔ေၾကာင့္ မိုးသက္ ကျပာကယာ ကားေပၚတက္၍ ထိေနရာအား ထိုင္ပစ္လိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္မွ စစ္မင္းသြင္ ကားဆီသို႔ေရာက္လာျပီး ကားထဲသို႔ ေ၀့ၾကည့္ရင္းထိုင္ရန္ေနရာရွာေနသည္ကို ဆရာတစ္ဦးက ျမင္သြားျပီး “ဟိုက ခုနက တက္လာ တဲ့သားေရ နံေဘးကိုနည္းနည္းေလာက္ေရြ႕ေပးလိုက္ပါ ေနာက္တစ္ေယာက္ထိုင္လို႔ရတာေပါ့”

နံေဘးကိုေရြ႕လွ်င္ေရြ႕လို႔ရေသးသည္ သို႔ေသာ္လည္းစစ္မင္းသြင္အား ပညာေပးခ်င္သျဖင့္

“ဟိုေလ ဆရာသားက ေရြ႕လို႔ေတာ့ရပါတယ္ဒါေပမယ့္ သားေဘးအေနာက္နားမွ သံမူလီတစ္ခု ထြက္ေနတယ္ အဲဒါနဲ႔ထိုးမိေနလို႔ ဒါေၾကာင့္ ဟိုဘက္ကို ေရြ႔လို႔မရေတာ့ဘူး ဆရာရဲ႕ သူမ်ားေတြလဲ တြယ္စီးေနတာပဲ သူလဲ တြယ္စီးႏိုင္မွာပါ ေယာက္်ားရင့္မာ ၾကီးပဲဟာ”

ထို႔သို႔ေျပာျပီး မေရြ႕ေပးေခ်။ ဆရာလဲ မိုးသက္ရဲ႕ စကားကို မဟုတ္မွတ္၍ ဘာမွမေျပာေတာ့ေခ်။ “ကဲကဲ ဒါဆိုလဲကားဆရာေရ ဆြဲဗ်ိဳ႕” စပါယ္ယာဆီမွာ အသံထြက္ေပၚ လာျပီးကားသည္ စတင္ထြက္ခြာေနေပျပီ။

စစ္မင္းသြင္တစ္ေယာက္မွာေတာ့ ျပိဳေတာ့မယ့္မိုးလို႔ မ်က္ႏွာၾကီးမဲ့ရြဲ႕ ရင္း လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ လိုက္ပါလာခဲ့သလို မိုးသက္တန္႔ ကေတာ့ ေပ်ာ္လို႔ျပံဳးလို႔……..။

 

ေက်ာင္းၾကီး၏ ခန္႔ညားလွပမွဳကို အေ၀းမွပဲ ျမင္ေတြ႔ေနျပီး မိုးသက္တန္႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေနမိပါသည္။ ေက်ာင္းေရွ႕ကားပါကင္တြင္ ေက်ာင္းဖယ္ရီကားအခ်ိဳ႕ရပ္နားျပီး ဆင္းေနက်ေသာေက်ာင္းသား မ်ားတြင္ မိုးသက္တန္႔နဲ႔ စစ္မင္းသြင္တို႔လဲ အပါအ၀င္….။ထိုအခ်ိန္ ေကာင္မေလးတစ္အုပ္ရဲ့ စကားသံတခ်ိဳ႕ ….. “မိုးသက္တန္႔က ငါတို႔ေက်ာင္းကဆို” “ေအးဟုတ္တယ္ေလသူ႔ပညာ အရည္အခ်င္းက A.G.T.I (First Year) လို႔ေရးထားတာပဲ အခုမွ ပထမႏွစ္စတက္မယ့္ ကေလး ေပါ့” “ငါေတာ့အျပင္မွာ ျမင္ဖူးခ်င္လိုက္တာဟယ္” “ငါလည္းပဲ ဟာ အခုထိ သူ႔မ်က္ႏွာေလးကို မွတ္မိေနတုန္း ေတြ႔လို႔ကေတာ့ ဖက္နမ္းပစ္လိုက္မွာ ဟိဟိဟိ” “………….”

“……………..”

“……………..|” စသျဖင့္ စကားသံမ်ားကို စစ္မင္းသြင္တစ္ေယာက္ ၾကားေနမိသည္။

ျပီးေတာ့မွ တစ္ကုိယ္တည္းေရရြတ္ရင္း “ေနပါဦး မိုးသက္တန္႔ဆိုတဲ့ေကာင္က ဘာမို႔လို႔လဲ ဒီေလာက္ေတာင္ျဖစ္ေနရတာက သူ့ဟာသူ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ငါ့အလုပ္မဟုတ္ပါဘူး…” ေျပာရင္းေတြးရင္း တစ္ေယာက္တည္း ေက်ာင္းေပၚသို႔တက္လာခဲ့သည္။

“ဟာ ေဟ့ေကာင္ေတြ ဟိုမွာ စစ္မဟုတ္လားကြ”

“ဟာ ဟုတ္တယ္ကြ စစ္မင္းသြင္မွ စစ္မင္းသြင္ အစစ္”

“ေဟ့ေရာင္ စစ္မင္း”

ေခၚသံေၾကာင့္ စစ္မင္း ရုတ္တရက္ရပ္သြားသည္။ဒီအသံၾကားဖူးေန၍ သာ…….။

သူေခၚသံလာရာကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ …. ၁၀တန္းတုန္းက တစ္ခန္းတည္းတူတူထို္င္ခဲ့ဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ေ၀လင္း၊ ေအာင္သူရ၊ မုိးေအာင္ထက္ ႏွင့္ ေက်ာ္ထြဋ္သူ။

“ဟာ ေဟ့ေရာင္ေတြမင္းတို႔လဲ ဒီေက်ာင္းေလွ်ာက္ထားတာလား”

“အာ စစ္မင္း တို႔ကေတာ့ လုပ္ေတာ့မယ္ေဟ့” ဒီေက်ာင္းကိုေရာက္လာမွေတာ့ ဒီေက်ာင္းေလွ်ာက္ထားလို႔ေပါ့ကြ” စစ္မင္းရဲ့ စကားကို ေအာင္သူရက ၀င္ေျဖလိုက္သည္။

“ငါတို႔ေတြ အခု ေက်ာင္းတက္စတစ္ပတ္မွာ Compound တက္ရမယ္လို႔ေျပာတယ္ကြ”

ေ၀လင္းရဲ့စကားကို စစ္မင္းသြင္ နားမလည္။ ထို႔ေၾကာင့္ “ဘာလဲကြ Compound ဆိုတာက”။ “ဟာ မင္းကလဲကြာ Compound ဆိုတာ ေက်ာင္းသားအားလံုး စုေပါင္းျပီးစာသင္ရတာ ကိုေျပာတာကြ ပထမအပတ္မွာ ငါတို႔လိုတဲ့ေမဂ်ာေတြကို မခြဲေသးလို႔ ဒီလိုေပါင္းျပီးတက္ ရတာ ျပီးေတာ့မွပဲ ေမဂ်ာျပန္ခြဲျပီး ကိုယ့္ေမဂ်ာနဲ႔ကို္ယ္ျပန္ထိုင္ရတာေလ” စစ္မင္းရဲ့ အေမးကိုေ၀လင္း က ရွင္းျပရင္း တစ္ေနရာဆီကို အၾကည့္ေတြကေရာက္သြားျပီး….

“ဟာ ေဟ့ေကာင္ေတြ ဟိုမွာ မိုးသက္တန္႔မဟုတ္လား”

ေ၀လင္း ေျပာရင္းေမးေငါ့ျပတဲ့ေနရာသို႔ သူအပါအ၀င္ က်န္သံုးေယာက္စလံုး လွည့္ၾကည့္မိ ၾကသည္။ ရုတ္တရက္ သူျမင္လိုက္ရတာက မနက္ကလမ္းမွာတိုက္မိခဲ့ေသာ ေဘာက္ခတ္ခတ္ နဲ႔ ႏြဲ႔ႏြဲ႔ေႏွာင္းေႏွာင္း ငခြ်တ္ကေလး….

ျပီးေတာ့ ကားေပၚက အဆင္း မိန္းကေလးတစ္စုေျပာေနၾကေသာ မိုးသက္တန့္ဆိုေသာနာမည္

 

“ေနပါဦးကြ မိုးသက္တန္႔ဆိုတာက သူလား”

“ေအးေလကြာ မင္း Fashion Image Magazine မဖတ္ဘူးလား အဲဒီမဂၢဇင္းမွာ ဒီလ Mr.ဆုရထားတာေလ။ ျမိတ္သူမေလးေတြေတာ့ သည္းသည္းလွဳပ္ပဲ…။”

“ျပီးေတာ့သူက ငါတို႔က်ဴရွင္ကပဲ 4D နဲ႔ေအာင္ထားတာ။ စာလဲအရမ္းေတာ္တယ္ေလ”

“သူတို႔မိသားစုေတြက အထက္ကပဲ သူ ခုနစ္တန္းႏွစ္ကတည္းက ဒီကိုေျပာင္းလာၾကတာ”

“………..”

“……..” ထို႔သို႔တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳး၀ိုင္း၀န္းေျပာျပရင္းကင္န္တင္းသို႔လဲေရာက္ေရာ  စစ္မင္းသြင္ တစ္ေယာက္ မိုးသက္တန္႔ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးအေၾကာင္းေတာ္ေတာ္သိထားႏွင့္ျပီ ျဖစ္သည္။

 

 

 

အပိုင္း-(၃) သို့ဆက္ရန္…။

 

ပထမဆံုး စတင္ေရးသားျခင္း ျဖစ္ပါ၍ စာအေရးမသားမေကာင္းျခင္းကို သည္းခံခႊင့္လႊတ္ေပးေစခ်င္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ…။

Oct 17th

Health Tips သင့္သြားမ်ား ျဖဴေဖြး လွပသြားေစရန္ ငွက္ေပ်ာသီးအခြံမွ ကူညီေပးပါလိမ့္မည္။

By SSP
527910_359820347425807_1859103029_n.jpg
ငွက္ေပ်ာသီးအတြင္းခြံကို သြားေပၚသုိ႔ ၂ မိနစ္ၾကာ တုိက္ေပးျခင္း အားျဖင့္ ငွက္ေပ်ာသီးအခြံမွ ပါရွိေသာ ပုိတက္စီယမ္၊ မဂၢနီစီယမ္၊ မက္ဂနီးျဒပ္တုိ႔သည္ သင့္သြားမ်ားအတြင္းသုိ႔ စိမ့္၀င္သားၿပီး ျဖဴေဖြးလွပေစမည္ျဖစ္ပါတယ္..
FB time line သုိ႔ ေရာက္ရွိလာေသာ health tip ကုိ share ေပးျခင္းျဖစ္ပါတယ္..
Apr 22nd

Mdy သႀကၤန္မွာ Nge ေတဇနဲ ႕တူတူ အမုန္းကဲရေအာင္ ဗ်ာ .........( ၃ )

By စိုင္း ငယ္ေတဇ

...."" ငါတို႕ ဆိုင္ကယ္နားကိုသြား ဆိုင္ကယ္ကို ေျပးလမ္းရေအာင္ အရင္ေရႊ႕ထားေပး ပီးရင္ အဲဒီဆိုင္ကယ္နားက အရင္ေစာင့္ေန ေနာက္ဘာဆက္လုပ္ရမယ္ဆိုတာ ငါေျပာမယ္ ....""

 

သုသုလက္ထဲကို က်ေနာ့္ဆိုင္ကယ္ေသာ့ ထည့္ကာ သုသုကို အရင္ လူအုပ္ၾကားမွ အရင္ထြက္ေစလိုက္ပါတယ္

 

က်ေနာ္ကေတာ့ ေနာက္မွ မသိမသာေလးကပ္လိုက္သြားပါတယ္

 

IC ကလဲ မတီးေသးလို႕ ေတာ္ေသးတယ္ဗ် လူေတြကလဲ မ႑ပ္ေပၚကိုပဲ အာရံုေရာက္ေနၾကတယ္ဗ်ာ

 

ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ကေတာ့ လူအုပ္ၾကားထဲမွ ထြက္ခါနီး

ခုနဟိုမိုတစ္ေယာက္နဲ႕ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္နားေရာက္ခါနီးက် က်ေနာ္ရပ္ပီး အေျခအေနၾကည့္ေနလိုက္ပါတယ္

 

ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ မူးေနပီထင္ပါတယ္ မ်က္လံုးေတြက နီေနသလိုပဲဗ်ာ

 

သူတို႕ေတြကေတာ့ က်ေနာ့္ကို မျမင္ၾကဘူးေပါ့ဗ်ာ

 

သုသု သူတို႕နားလဲ ေရာက္ေရာ

ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က လွမ္းေအာ္ကာ ...."" အဲ့ သူတစ္ေယာက္တည္းျပန္လာတာလား ခုနတစ္ေယာက္ေရာ ...."" ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို က်ေနာ္ ၾကားလိုက္ရပါတယ္ အသံကေတာ့ နဲနဲ မွန္ေနတဲ့ အသံပဲဗ်

 

သုသုကေတာ့ အဲဒီေကာင္ေလးကို တစ္ခ်က္ၿပံဳးျပပီး ဘာမွ ျပန္မေျပာဘဲ

ဆိုင္ကယ္ေသာ့ေလးကို ရမ္းတန္းတန္းလုပ္ကာ ဆိုင္ကယ္ဆီသို႕ ဆက္ေလွ်ာက္သြားပါေတာ့တယ္

 

က်ေနာ္လဲ ဘယ္သူေမးလဲ ဆိုတာ သိခ်င္ေဇာနဲ႕ အသာေလးေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္ေတာ့

 

ဆိုင္ကယ္ေနာက္မွာထိုင္ကာ မီးျခစ္နဲ႕ေဆာ့ေနတဲ့ ေကာင္ေလးဗ်

 

အဲဒီအခ်ိန္ ခုနဟိုမိုရဲ႕ လက္၀ါးတစ္ခ်က္

အဲဒီေကာင္ေလးကို ပုတ္ပီး ...."" ဘာလို႕သြားစတာလဲ အရွဳပ္ထုပ္ေတြ ပါဆိုမွ ကို ...."" ဆိုတဲ့ အသံၾကားလိုက္ရပါတယ္

 

အဲဒီဟိုမိုရဲ႕စကားသံက က်ေနာ့္ ေဒါသေတြကို ပိုမိုဆူပြက္သြားေစပါတယ္

က်ေနာ္ ဆက္ပီး သူတို႕ေတြ စကားေျပာသံကို ခိုးနားေထာင္ကာ မသိမသာ ခိုးၾကည့္လိုက္ေတာ့

 

ဆိုင္ကယ္ေရွ႕ကေကာင္ေလးက

 ...."" ဘာလဲကြာ မသြားဘူးလား ငါတို႕ ျပန္ေတာ့မယ္ ဒါဆိုရင္ ....""

...."" သြားမယ္ေလ ခဏ သူငယ္ခ်င္းသြားေခၚလိုက္အံုးမယ္  ....""

 

ဆိုင္ကယ္ေရွ႕က ေကာင္ေလးက နာရီကိုၾကည့္ရင္း

...."" ေခၚမေနနဲ႕ေတာ့ကြာ အခ်ိန္မရွိေတာ့ဘူး two by one ဆြဲမယ္ အိမ္ျပန္ရေတာ့မယ္....""

 

ဆိုင္ကယ္ေနာက္မွာ ထိုင္ကာ

မီးျခစ္နဲ႕ေဆာ့ေနတဲ့ ေကာင္ေလးကေတာ့ ရယ္ရင္း ...."" ဟာ ငါ့အကိုကေတာ့ ႏွစ္ေယာက္တစ္ေယာက္တဲ့ေဟ့ သားေတာ့ေၾကာက္တယ္ေနာ္ ...."" လို႕ ေျပာသံၾကားလိုက္ရပါတယ္

 

...."" ေနပါအံုး ခဏေလး နီးနီးေလး ဟိုတစ္ေယာက္ကို သြားေခၚရံုတင္  ...."" အဲဒီဟိုမိုက ကြမ္းယာဆိုင္နား ရပ္ေနတဲ့ ဟိုမို လက္ညွိဳးထိုးကာျပေနပါတယ္


ပီးေတာ့အဲဒီဟိုမိုကို လက္နဲ႕ အိုေကပီ ဆိုတဲ့ အထာကို ေထာင္ျပကာ ဆိုင္ကယ္ထုတ္ဖို႕ အမူအယာျပလိုက္ပါတယ္

 

အမေလး ေၾကာက္စရာႀကီးပါလား ဆိုင္ကယ္ေရွ႕ကေကာင္ကေတာ္ေတာ္ တဏွာႀကီးတဲ့ေကာင္ပဲ

ႏွစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ေတာင္ ဆြဲမွာတဲ့ ေနာက္က မီးျခစ္ေဆာ့ေနတဲ့ ေကာင္ေလးကေတာ့ အဲလို မဟုတ္ေလာက္ဘူးထင္တယ္

 

သုသုကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့လဲ ဆိုင္ကယ္ကို လမ္းေပၚမွာ အဆင္သင့္ ရပ္ေနပီး အသင့္ေစာင့္စားကာ က်ေနာ္ သူ႕ကို ဘာဆက္လုပ္ခိုင္းမယ္ဆိုတာကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါတယ္

 

သုသုရပ္ထားတဲ့ေနရာက ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ေ၀းတယ္ဗ်

သူ႕ဆီေရာက္ဖို႕ ကြမ္းယာဆိုင္ေဘးမွာ ဆိုင္ကယ္ထုတ္ေနတဲ့ဟိုမိုကို ျဖတ္ရအံုးမွာဗ်

 

ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္က ဆိုင္ကယ္ကို စက္စတင္ ႏွိဳးလိုက္ပါတယ္

ပီးေတာ့  သူတို႕ေဘးနားက ဟိုမိုကို ...."" ဒါဆိုလဲ အဲဒီတစ္ေယာက္နားသြားမယ္   ....""

 

အဲဒီဟိုမိုက ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ေနာက္က ခြစီးမယ္လုပ္ေတာ့ 

ေနာက္က မီးျခစ္ေဆာ့ကာထိုင္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးက

...."" ဟာ မတက္နဲ႕ေလ သံုးေယာက္မႏိုင္ဘူး မင္း ဟာမင္း ေျခက်င္ေလွ်ာက္သြား  ....""

 

အဲဒီဟိုမိုက မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ထိုးလိုက္ပီး

သူတို႕ေဘးနားမွ လမ္းေလွ်ာက္ကာ...."" ေအးပါ ဒါဆိုလဲ ဆိုင္ကယ္ေျဖးေျဖးေမာင္း ငါနဲ႕တူတူသြားမယ္ ....""

 

က်ေနာ္ကေတာ့ စိတ္ထဲက ၿပံဳးေနမိပါတယ္ သူဂြမ္းပီေလ

က်ေနာ္သူဂြမ္းတာကိုၾကည့္ရင္း ေကာင္ေလးေတြ ဆိုင္ကယ္က လီဗာ တစ္ခ်က္ ဟဲလိုက္မွ

လူအုပ္ၾကားထဲမွ ထြက္ဖို႕ သတိရသြားပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ ထြက္လိုက္ေရာ အဲဒီဟိုမိုက က်ေနာ့္ကို ျမင္ျဖစ္ေအာင္ျမင္သြားတယ္ဗ်ာ

 

ဆိုင္ကယ္စီးေနတဲ့ ေကာင္ေလးလက္ကို လွမ္းတားကာ ဆိုင္ကယ္ကို ရပ္တန္႕ေစလိုက္တယ္ဗ်ာ

ပီးေတာ့ ေကာင္ေလးေတြကို က်ေနာ့္ကို မျမင္ေအာင္ အာရံုလႊဲ သူ႕ဘက္ကို လွည့္ေစကာ စကားေတြေျပာေနတယ္ဗ်ာ

 

သူဘာေတြေျပာေနလဲ မသိဘူးဗ် က်ေနာ္လဲ ရသေလာက္ေတာ့ နားေထာင္တာပဲ ဆိုင္ကယ္သံနဲ႕ဆိုေတာ့ မၾကားရဘူးဗ်ာ က်ေနာ္ ရလိုက္တာတစ္ခုကေတာ့ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ဆီက အရက္နံ႕သင္းသင္းေလးေတြပါပဲ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ မူးေန တယ္ဆိုတာ ေသခ်ာပါပီ

 

က်ေနာ္လဲ သူတို႕ေဘးကခပ္သြက္သြက္ေလွ်ာက္လွမ္းလာခဲ့ပါတယ္

အဲဒီဟိုမိုကေတာ့ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ကို က်ေနာ္ျဖတ္သြားတာ မသိေအာင္ စကားေတြနဲ႕ ဆြဲေဆာင္ေနတယ္ထင္ပါတယ္

 

က်ေနာ္ ဆက္ပီး ေလွ်ာက္လွမ္းလာလိုက္တာ

ကြမ္းယာဆိုင္ေဘးက ဆိုင္ကယ္ထုတ္ေနတဲ့ ဟိုမိုနားကို ေရာက္လာပါတယ္ သူကေတာ့ က်ေနာ့္ကို မျမင္ေသးဘူးဗ်

 

သူက ဆိုင္ကယ္ထုတ္ရင္း

ကြမ္းယာဆိုင္ထဲက အဖြားႀကီးကို လွမ္းပီး ...."" အဖြား ဒီနားမွာ ဆိုင္ကယ္ေလ ဘယ္နားျဖည့္လို႕ရလဲ ေလနဲနဲ ေလ်ာ့ေနလို႕ ...."" ဆိုတဲ့ ေမးသံၾကားလိုက္ရပါတယ္

 

က်ေနာ္ အဲဒီအသံလဲ ၾကားလိုက္ရေရာ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ရင္ထဲမွာ အတိုင္းမသိေပ်ာ္သြားပါတယ္

က်ေနာ့္မ်က္ႏွာမွာေတာ့ လုပ္ေနက်အတိုင္း တစ္ခ်က္မဲ့ၿပံဳးေလး ၿပံဳးမိပါတယ္ သူေသေတာ့မယ္ေလ ဟိ ဟိ

 

တစ္ခ်က္ သူ႕ဆိုင္ကယ္ဘီးကို လွမ္းရွိဳးလိုက္ေတာ့ ေနာက္ဘီးက ေလေလ်ာ့ေနတယ္ဗ် နဲနဲ ျပားေနပီ က်ေနာ့္အတြက္ ဂြင္ရပီေလ

 

ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ္လဲ ခပ္သြက္သြက္ေလွ်ာက္ရင္း ဆိုင္ကယ္နဲ႕ရပ္ေစာင့္ေနတဲ့သုသုေဘးကို သြားလိုက္ပါတယ္

 

အနီးနားေရာက္မွ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သုသုမွာ လက္ဖ၀ါးႏွစ္ဖက္ကို ပြတ္ကာ မ်က္ႏွာမွာလဲ ေခြ်းျပန္ေနပါတယ္

 

သုသုက စိတ္လွဳပ္ရွားေနေသာ ေလသံျဖင့္

...."" ငယ္ေတဇ လုပ္ေလ ငါဘာလုပ္ေပးရမွာလဲ ျမန္ျမန္လုပ္ေတာ့ ဟိုမွာ သြားေတာ့မွာ ထင္တယ္ ငါတို႕ ဂြမ္းေတာ့မယ္ ....""

 

သုသုေျပာမွ သူတို႕ဘက္ကို တစ္ခ်က္ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့

ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္က ဆိုင္ကယ္ကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းစီးလာကာ သူတို႕ေဘးမွ ဟိုမိုတစ္ေယာက္က ကပ္လိုက္လာပါတယ္

 

လူတစ္ခ်ိဳ႕လဲ က်ေနာ္တို႕ကို ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္နဲ႕ဗ်

 

ဆိုင္ကယ္ထုတ္ေနတဲ့ ဟိုမိုကေတာ့ ေလးေနတဲ့ဆိုင္ကယ္ကို မရမကဆြဲရင္း လမ္းဘက္ကို လွည့္ေနပီဗ်


ဆိုင္ကယ္က ေလေလ်ာ့ေနေတာ့ သူ႕ခဗ်ာ ေတာ္ေတာ္ ေလးေနရွာမွာ ဒါေပမဲ့ သူ႕အားနဲ႕ဆို ျမန္ေလာက္တယ္ဗ်

 

က်ေနာ့္မွာ အလ်င္အျမန္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ကာ

 

...."" သုသု ငါေျပာတာ ေသခ်ာနားေထာင္ေနာ္ ....""

...."" အင္း ....""

...."" ငါ နဲ႕တူတူလိုက္ခဲ့ လာ ....""

...."" ဘာ ငယ္ေတဇ ငါ လုပ္ရဲဘူး ....""

 

က်ေနာ့္မွာ သုသုလက္ကို ေဆာင့္ဆြဲရင္း သူတို႕ဘက္သို႕ ျပန္လည္ေလွ်ာက္ရင္း သုသုနားကို တိုးတိုးကပ္ကာ

 

...."" သူတို႕ ဆိုင္ကယ္ ေလေလ်ာ့ေနပီ  သူတို႕နားကို ငါ ျပန္သြားမယ္ သူတို႕ကို ငါ အာရံုေျပာင္းေအာင္ လုပ္ေပးမယ္ နင္ သူတို႕ဆိုင္ကယ္ကို ေလေလ်ာ့လိုက္ ၾကားလား ပီးရင္ ငါတို႕ဆိုင္ကယ္နားက ဆိုင္ကယ္ကို စက္ႏွိဳးပီး ျပန္ေစာင့္ေန....""

 

သုသုက က်ေနာ့္ကို သနားေသာ ေလသံျဖင့္ 

...."" ငယ္ေတဇ လုပ္ရဲရဲ႕လား ႏွစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ေနာ္ တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ နင္ခံရမွာေနာ္ ....""

 

က်ေနာ့္မွာေလ သူ႕ကို ေအာ္ေျပာခ်င္တာဗ်ာ ဒါေပမဲ့ ႏွစ္ကိုယ္ၾကားေလသံနဲ႕ပဲ

...."" သုသု လ်ာမရွည္နဲ႕ ငါ ခိုင္းတာသာ ပိုင္ေအာင္လုပ္ ငါ့ဘက္က ငါ ႏိုင္တယ္ ....""

 

...."" အိုေက ငယ္ေတဇ ငါ့ ဘက္က စိတ္ခ်လိုက္ေတာ့ နင္သာ လြတ္ေအာင္ရုန္းပီး အဲဒီႏွစ္ေကာင္ကို ဆြဲခဲ့ ....""

 

သုသု က်ေနာ့္လက္ကို တင္းက်ပ္စြာဆုပ္ကိုင္းရင္း အားေပးလိုက္တဲ့ စကားက ...."" ငယ္ေတဇ နင္ လုပ္ေနက် ကြ်မ္းပါတယ္ ....""

 

က်ေနာ့္မွာေလ သူစတဲ့ စကားကို ေဒါသမျဖစ္ႏိုင္ဘဲ

က်ေနာ့္အပိုင္းကို က်ေနာ္ ကဖို႕ ဦးေႏွာက္ကို အဆက္မျပတ္အလုပ္လုပ္ေနရပါတယ္

 

က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ေျပာေနတဲ့  ေလသံေလးေတြက ပါးပါးေလးပဲဗ် ဒါေပမဲ့ ႏွစ္ေယာက္သား ဘယ္လိုနားေထာင္ျဖစ္လဲေတာ့ မသိဘူးဗ်ာ ကြဲကြဲျပားျပားၾကားရတယ္ဗ်ာ

 

က်ေနာ့္တို႕ႏွစ္ေယာက္လဲ စကားေျပာရင္း လမ္းေလွ်ာက္လာလိုက္တာဆိုင္ကယ္ထုတ္ေနတဲ့ ဟိုမိုက ဆိုင္ကယ္ကို ထုတ္လို႕ ပီးေနပီဗ်ာ

 

ပီးေတာ့ အဲဒီဆိုင္ကယ္ကို သူက ကြမ္းယာဆိုင္ေရွ႕တည့္တည့္ႀကီးမွာ ရပ္လိုက္ကာ လမ္းဘက္ကို ေခါင္းတည္ေနပါတယ္

 

ထူးဆန္းတယ္ဗ်ာ က်ေနာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕ အမူအယာေတြက တည္တည္ညိမ္ညိမ္္နဲ႕သူရပ္ထားတဲ့ ဆိုင္ကယ္ေရွ႕မွာ ရပ္လိုက္မိပါတယ္

 

ဆိုင္ကယ္ထုတ္ပီး အဲဒီဆိုင္ကယ္ေဘးနားရပ္ေနတဲ့ ဟိုမိုက

...."" ဆိုင္ကယ္သြားေတာ့မွာ မေတြ႕ဘူးလား လမ္းဖယ္ေလ ....""

 

က်ေနာ့္လဲ ထူးဆန္းတယ္ဗ် ေဘးဘက္ကို တစ္ခ်က္ ၾကည့္လိုက္ပီး ကြမ္းယာဆိုင္ကို ေတြ႕ေတာ့ ပါးစပ္ကေအာ္တို

...."" ဟုတ္ ကို ညီ ကြမ္းယာဆိုင္ကို ၀ယ္စရာရွိလို႕ပါ အဲဒါ အကို႕ဆိုင္ကယ္နဲနဲေလာက္....""


ဆိုင္ကယ္ေဘးရပ္ေနတဲ့ ဟိုမိုက ေလးေနတဲ့ ဆိုင္ကယ္ကို ဖင္နဲနဲရမ္းကာ က်ေနာ္တို႕ကို လမ္းေပးပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ သုသု လက္ကို ဆြဲကာ ကြမ္းယာဆိုင္ေဘးသို႕ရပ္လိုက္ပါတယ္

ကြမ္းယာဆိုင္ေရွ႕သို႕ ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ္ ၀ယ္စရာမရွိဘူးဗ်

 

က်ေနာ့္ ဦးေႏွာက္ထဲမွာ သူတို႕နားကို ဘယ္လိုျပန္သြားရမလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားေနရင္း စိတ္နဲ႕ လူနဲ႕ လြတ္ေနပါတယ္

 

ကြမ္းယာဆိုင္ေပၚကို တင္မိတင္ရာ လက္တင္လိုက္တာ ေဆးလိပ္ဘူးက ေအာက္ျပဳတ္က်သြားပါတယ္

 

ညီသုတကေတာ့ က်ေနာ္လုပ္သမွ်ကို ေၾကာင္ၾကည့္ေနပါတယ္ ပီးေတာ့ ...."" ျမန္ျမန္လုပ္ေလ ဟိုမွာ သြားေတာ့မွာ သူတို႕နားကို ျမန္ျမန္သြားေတာ့ ...."" က်ေနာ့္ကို တြန္းအားေပးေနျပန္ပါပီဗ်ာ

 

က်ေနာ္လဲ ျပဳတ္က်သြားတဲ့ ေဆးလိပ္ကို ေကာက္ရင္း ဆိုင္ကယ္ေဘးက ရပ္ေနတဲ့ ဟိုမိုကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေတာ္ေသးတယ္ က်ေနာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ကို မရိပ္မိလို႕

 

သူက စားရေတာ့မွာဆိုပီး ေကာင္ေလးေတြဘက္ၾကည့္ေနတယ္ေလ

 

ဒါနဲ႕က်ေနာ္လဲေကာင္ေလးေတြဘက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဒီနားကို ေရာက္လာေတာ့မွာဗ် က်ေနာ္ ျမန္ျမန္လွဳပ္ရွားမွ ရေတာ့မယ္ေလ

 

ဆိုင္ကယ္ေနာက္က ထိုင္လိုက္တဲ့ ေကာင္ေလးက မီးျခစ္ေလးကို ေျမွာက္ပီး ေဆာ့လိုက္ျပန္ပီဗ်ာ အဲဒီအခ်ိန္ က်ေနာ္လက္ထဲမွာ ေကာက္ပီးကိုင္ထားတဲ့ ေဆးလိပ္ဘူးကလဲ က်ေနာ့္မ်က္စိေရွ႕ကို ျပန္ေရာက္လာပီဗ်ာ

 

က်ေနာ္လဲ လက္ထဲက ေဆးလိပ္ဘူးကို ၾကည့္ရင္း ေကာင္ေလးကိုင္ေျမွာက္ေဆာ့ေနတဲ့ မီးျခစ္ေလးကို ၾကည့္ရင္းနဲ႕ က်ေနာ္တို႕အတြက္ အႀကံတစ္ခုရသြားပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ လက္ထဲက ေဆးလိပ္ဘူးကို ကြမ္းယာဆိုင္ေပၚျပန္မတင္ဘဲ  ...."" သုသု ေဆးလိပ္ဖိုးရွင္းလိုက္ေတာ့ ငါ စပီ ....""

ေဆးလိပ္ဘူးကို လက္ေပၚမွာျဖစ္သလို ကိုင္သြားပီး ေကာင္ေလးေတြဆီကို ဦးတည္လိုက္ပါတယ္

 

အဲဒီအခ်ိန္ IC မ႑ပ္ ေပၚမွလဲ ဂစ္တာသံက စတင္ထြက္ေပၚလာေတာ့ လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ အာရံုက မ႑ပ္ဆီသို႕ ဦးတည္ကုန္ပီေလ

 

က်ေနာ္ေရွ႕မွာေတာ့ ဆိုင္ကယ္စီးေနတဲ့ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ သူတို႕ေဘးနားက ဟိုမိုတစ္ေယာက္ က်ေနာ္နဲ႕ မလွမ္းမကမ္းမွာေတာ့ ဆိုင္ကယ္ေဘးမွာ ရပ္ေစာင့္ေနတဲ့ ဟိုမိုတစ္ေယာက္

 

ကြမ္းယာဆိုင္ထဲက အဖြားႀကီးကလဲ မ႑ပ္ဘက္ဆီကို မ်က္စိေရာက္ေနပါပီ

 

ကြမ္းယာဆိုင္ေရွ႕နဲ႕ ေဘးေတြမွာေတာ့ အျပင္လူမရွိဘဲ က်ေနာ္ ခိုင္းတာ လုပ္ဖို႕ မ်က္ႏွာလြဲကာ အသင့္ေစာင့္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ ေဘာ္ေဘာ္ ညီသုတေပါ့ဗ်ာ

 

က်ေနာ္ အရင္ဆံုးဆိုင္ကယ္နဲ႕ရပ္ေစာင့္ေနတဲ့ ဟိုမိုကို အရင္ျဖတ္ရတယ္ဗ် သူက ေကာင္ေလးေတြဘက္ကို ေငးေနတယ္ ထင္တယ္ဗ်

 

သူ႕ေဘးနားက ျဖတ္ရင္း က်ေနာ့္ဆံပင္ကို သပ္ကာ ေဆးလိပ္ဘူးထဲက ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ကို ထုတ္ကာ ေျမွာက္ျပလိုက္ပါေသးတယ္ သူျမင္ပါ့မလား မသိဘူးဗ်ာ

 

အဲဒီထက္ သူက်ေနာ့္ကို ပိုပီးသတိထားမိသြားေအာင္ သူ႕ကို ပြတ္တိုက္လိုက္ေတာ့

...."" ဟဲ့ မျမင္ဘူးလား လူကို ....""

...."" ေအာ္ ဟုတ္ ကို ေဆာရီးေနာ္ ....""

 

က်ေနာ္လဲ သူ႕ကို ျဖစ္သလိုေတာင္းပန္ပီး ဆိုင္ကယ္ေမာင္းရင္း လမ္းေလွ်ာက္လာတဲ့ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႕ ဟိုမိုဆီကို ျမန္ျမန္ဦးတည္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ္ပြတ္တိုက္လိုက္တဲ့ ဟိုမိုရဲ႕ မ်က္လံုးေတြက က်ေနာ့္ကို စပီး အကဲခတ္ေနပါေတာ့တယ္

 

က်ေနာ္လဲ ျမန္ျမန္လမ္းေလွ်ာက္လုိက္ပီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္းစီးလာတဲ့ ေကာင္ေလးေတြရဲ႕ ဆိုင္ကယ္ေရွ႕ကို ဆံပင္တစ္ခ်က္ခါလိုက္ကာ ပိတ္ရပ္လိုက္ပါတယ္

 

အနီးနားေရာက္မွ ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဆိုင္ကယ္ေပၚမွ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ မ်က္လံုးမ်ားဟာ ေတာ္ေတာ္ ရီေ၀ေနပါတယ္ နီရဲေနတယ္ဗ်ာ

 

ဆုိင္ကယ္စီးေနတဲ့ ေကာင္ေလးက ဆိုင္ကယ္ကို ဘရိတ္အုပ္ ရပ္လိုက္ပီး စက္ရပ္လိုက္ပါတယ္ ေနာက္ေတာ့ ...."" ခ်စ္ေလး မေနာက္နဲ႕ေနာ္ တိုက္မိရင္ ေသသြားလိမ့္မယ္ ....""

 

ေနာက္က ထိုင္လိုက္ေနတဲ့ မီးျခစ္နဲ႕ေဆာ့ေနတဲ့ ေကာင္ေလးကလဲ ...."" ေမာင္ ေၾကကြဲရလိမ့္မယ္ေနာ္ အသဲ မလုပ္နဲ႕ေနာ္ တဲ့ ....""

 

အသံကလဲ အရွိန္ေတာ္ေတာ္ တက္ေနတဲ့ အသံပါပဲဗ်ာရာသီဥတုကေတာ့ က်ေနာ့္ဘက္ကို ပါေနပီဗ်ာ

 

သူတို႕ေဘးက ဟိုမိုကအစကေတာ့ ေၾကာင္ၾကည့္ေနပါတယ္ ေနာက္မွ

...."" ဟဲ့ ဘာလုပ္တာလဲ ဖယ္ေလ ဒီမွာ သြားေနတာ မေတြ႕ဘူးလား ....""

 

...."" ဟုတ္ ကို ဖယ္ေပးမွာပါ က်ေနာ္ ေဆးလိပ္ေလး မီးတို႕ခ်င္လို႕ တစ္တို႕ေလာက္ေပးပါလား ဟင္ ...."" က်ေနာ္လဲ လက္ေခ်ာင္းထဲက ေဆးလိပ္ကို သူတို႕ျမင္ေအာင္ ေျမွာက္ျပကာ ဟိုမိုကို ၾကည့္ကာေျပာရင္း ခ်က္ခ်င္း မ်က္စိကို မီးျခစ္နဲ႕ေဆာ့ေနတဲ့ ေကာင္ေလးဆီကို လႊဲကာ မ်က္စိမွိတ္ျပလိုက္ေတာ့

 

...."" အာ အသဲ ညွိခ်င္ရင္ ေပးမွာေပါ့ လာ ေမာင္ မီးတို႕ေပးမယ္ ...."" ဆိုပီး မီးျခစ္နဲ႕ေဆာ့ေနတဲ့ ေကာင္ေလးက ရီေ၀ေ၀အသံနဲ႕ က်ေနာ့္ကိုလွမ္းေခၚပါတယ္

 

သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ေဘးနားက ဟိုမိုက ေရွ႕က ဆိုင္ကယ္စီးေနတဲ့ ေကာင္ေလးလက္ေပၚကို သူ႕လက္ အျမန္လွမ္းတင္လိုက္ပါတယ္ ပီးေတာ့ အဲဒီေကာင္ေလးနဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ကာ စကားေျပာေနပါတယ္ သူက ပိုင္ရွင္လို႕ ေျပာခ်င္တဲ့အဓိပၸါယ္ေနမွာေပါ့

 

က်ေနာ္လဲ အဲဒီဟိုမိုနဲ႕ ဆန္႕က်င္ဘက္အျခမ္းမွ မီးျခစ္နဲ႕ေဆာ့ေနတဲ့ေကာင္ေလးနားကို တိုးသြားလိုက္ကာ ေနာက္ျပန္တစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဆိုင္ကယ္နားမွာ ရပ္ေနတဲ့ ဟိုမိုက အျမန္က်ေနာ္တို႕နားကို လမ္းေလွ်ာက္လာပါတယ္

 

သုသုကေတာ့ က်ေနာ့္ကို စိုးရိမ္ေသာအၾကည့္ေတြနဲ႕ လွမ္းၾကည့္ေနပီး ဆိုင္ကယ္ကို ေလေလ်ာ့ဖို႕ ဆိုင္ကယ္နားကို တျဖည္းျဖည္းခ်ဥ္းကပ္ေနပီေလ

 

က်ေနာ့္ႏွဳတ္ခမ္းမွာ အဆင္သင့္တပ္ထားတဲ့ ေဆးလိပ္ကို မီးျခစ္ကို ခ်က္ကနဲတစ္ခ်က္မီးစထြက္ေအာင္လုပ္လိုက္ေပးေတာ့ က်ေနာ့္ ပါးစပ္မွာရွိတဲ့ ေဆးလိပ္ေလးက အေငြ႕ေလးေတြ ထြက္လာပီေလ

 

အဲဒီအခ်ိန္ မ႑ပ္ေပၚမွ ဒရမ္သမားက တစ္ခ်က္ တီးလိုက္ေတာ့ က်ေနာ္ေတာင္ လန္႕သြားပါတယ္

 

ေဘးကလူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလဲ မ႑ပ္ဆီကို ပုိပီး ဦးတည္သြားပီေလ

 

လန္႕သြားတဲ့ က်ေနာ့္ အမူအယာကိုၾကည့္ရင္း

...."" သဲ လန္႕သြားတာလား ေမာင္ ဖက္ထားေပးရမ လား ...."" တဲ့ လွမ္းေမးပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ သူ႕နားကို အနဲငယ္ေခါင္းေလးျပန္ကပ္ကာ ...."" ေမာင္ ဖက္ထားေပးမယ္ဆိုရင္ ဘာကိုမွ မလန္႕ေတာ့ဘူး ေမာင္ ့နားမွာ ေနခ်င္လို႕ ေမာင့္ကို ခ်စ္လို႕ ....""

 

ေဘးနားမွာ ရပ္ေနတဲ့ ဟိုမိုက ေနာက္ကေကာင္ကို က်ေနာ္ဘာေျပာလိုက္လဲဆိုတာ သိခ်င္လို႕ေနမွာ ဆိုင္ကယ္ကိုပတ္ပီး က်ေနာ့္ဘက္အျခမ္းကို အျမန္ကူးလာပါတယ္

 

လမ္းအျမန္ေလွ်ာက္လာတဲ့ ဟိုမိုကလဲ က်ေနာ္တို႕နားကုိေရာက္ခါနီးပီဗ်ာ

 

က်ေနာ့္မွာ စိတ္လွဳပ္ရွားေနပီဗ်ာ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းပီး က်ေနာ့္ကို ဘာလုပ္မလဲ မသိဘူးေလ

 

သုသုကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူတုိ႕ဆိုင္ကယ္ကို ေလေတြေလ်ာ့ေနပီဗ်ာ အဆင္ေျပလိုက္တာ

 

က်ေနာ့္ဘက္ကို ကူးလာတဲ့ ဟိုမိုက အရင္ က်ေနာ့္နားကို ေရာက္လာပါတယ္

 

...."" ဘာလုပ္တာလဲ ငါတို႕သြားေတာ့မွာ မီးတို႕ပီးရင္ သြားေတာ့ ....""

...."" ဟုတ္ ကို ေဆးလိပ္ေသာက္ပါအံုး ....""

 

က်ေနာ္လဲ သူ႕ကို ေဆးလိပ္ဘူးကမ္းေပးရင္း က်ေနာ့္ကို ေဆးလိပ္မီးတို႕ေပးတဲ့ ေကာင္ေလးကို မ်က္လံုးနဲ႕လိုက္ခဲ့ဖို႕ အခ်က္ျပေနမိပါတယ္

 

အဲဒါကို ေဘးက ဟိုမိုက သိသြားတယ္ဗ်ာ က်ေနာ့္ကို တစ္ခ်က္ တြန္းလိုက္ပီး

...."" သြားေတာ့ မေသာက္ေတာ့ဘူး ...."" သူတြန္းလိုက္ေတာ့ ဟိုဘက္က လမ္းေလွ်ာက္လာတဲ့ ဟိုမိုနဲ႕ ၀င္တိုက္မိပီး လဲမလိုျဖစ္သြားတယ္ဗ်ာ

 

သူကလဲ ...."" ဘာတိုက္တာလဲ လူကို မျမင္ဘူးလား ...."" က်ေနာ့္ကို တစ္ခ်က္ ပုခံုးကို ကိုင္လိုက္ကာ ျပန္တြန္းဖို႕ လုပ္လိုက္ပါတယ္

 

အဲဒီအခ်ိန္ ဆိုင္ကယ္ေနာက္က မီးျခစ္နဲ႕ေဆာ့ေနတဲ့ ေကာင္ေလးက ...."" ဟာ အဲလို မလုပ္နဲ႕ေလ အခ်င္းခ်င္းေတြကို က်ေနာ့္ အသဲကို ...."" လို႕ ေျပာပီး ဆိုင္ကယ္ေပၚကေန က်ေနာ့္နားကို ဆင္းလာပါတယ္

 

အဲဒီက်မွ က်ေနာ့္ပုခံုးကို အဲဒီဟိုမိုက ေစာင့္ပီး လႊတ္ေပးပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ ကို႕ ကုိယ္ကို ဟန္ခ်က္မပ်က္ေအာင္ ျပန္ထိန္းပီး က်ေနာ့္ရဲ႕ အီမိုဆံပင္ေအာက္ကေန ေဘးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မ႑ပ္ေပၚကိုပဲ အာရံုေရာက္ေနၾကတယ္ဗ်

 

ေတာ္ပါေသးရဲ႕ဆိုင္ကယ္ေပၚမွာက်န္ေနရစ္တဲ့ ေကာင္ေလးကေတာ့ မ်က္လံုးျပဴးေနပါတယ္ သူ႕ေဘးနားက ဟိုမိုကေတာ့ က်ေနာ့္ကို အႏိုင္ရပီဆိုတဲ့ အၿပံဳးေတြနဲ႕ေပါ့ဗ်ာ

 

က်ေနာ့္ ပုခံုးကို လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့ ဟိုမိုကေတာ့ ေနာက္တစ္ခါဆို ဒီထက္ နာမယ္ဆိုတဲ့ အၾကည့္နဲ႕ေပါ့ဗ်ာ

 

အေရးႀကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ သုသုကို ခိုးၾကည့္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို စိုးရိမ္တဲ့အၾကည့္ေတြနဲ႕အတူ အိုေက ဆိုတဲ့ signal ျပပီးေတာ့ ေလလ်ာ့ထားတဲ့ ဆိုင္ကယ္ေဘးမွာ ငူငူႀကီးရပ္ေနတယ္ေလ

 

က်ေနာ့္မွာ မ်က္လံုးနဲ႕ သူ႕ကို က်ေနာ္တို႕ဆိုင္ကယ္ဆီကို ျပန္သြားဖို႕ အျမန္အခ်က္ျပရပါတယ္ အဲဒီက်မွ သူ သေဘာေပါက္သြားတယ္ဗ်

 

ေတာ္ေသးတယ္ဗ် ဒီဟိုမိုႏွစ္ေယာက္ သူ႕ကို သတိမထားမိလိုက္လို႕ သူတို႕ေတြရဲ႕ တည္ၾကက္က က်ေနာ္ျဖစ္ေနတာကိုး

 

ဘယ္သတိထားမိပါ့မလဲ ေဒါသေတြ ျဖစ္ေနရင္ အၿမဲတမ္းဟာကြက္ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ သူတို႕ မသိဘူးေလ

 

( စာဖတ္သူေရ သတိထားေနာ္ ေဒါသနဲ႕ လုပ္တဲ့ ကိစၥအားလံုးက အၿမဲတမ္းဟာကြက္ ရွိတယ္ဗ် စိတ္ျမန္ကိုယ္ျမန္ လုပ္တတ္တဲ့သူကို ေနာက္ကေန တြန္းခ်ရတာ အရမ္းလြယ္တယ္ဗ်ာ )

 

က်ေနာ္လဲ တစ္ခ်က္ ဆံပင္ကို ျပန္သပ္လိုက္ပီး ေသခ်ာရပ္လိုက္ေတာ့ ေဘးနားမွာ ေကာင္ေလးက ေရာက္ေနပီေလ အရက္နံ႕ေတြက အရင္ႏွာေခါင္းထဲကို တိုး၀င္လာတယ္ဗ်ာ သူကက်ေနာ့္လက္ကို ကုိင္ကာ ...."" ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ အသဲ ....""

 

အဲဒီက်မွ က်ေနာ္လဲ ေျခေထာက္ကို နဲနဲ ေထာ့နဲ႕နဲ႕ ပံုျပန္လုပ္ကာ ...."" ဘာမွေတာ့ ျဖစ္ပါဘူး ေျခေထာက္နဲနဲနာသြားတယ္ ေမာင္ သြားေတာ့မယ္ ....""က်ေနာ္လဲ သူကိုင္ထားတဲ့ လက္ကို အျမန္ျဖဳတ္ခ်ကာ ၀မ္းနည္းတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႕ သုသုဆီကို ေျခလွမ္းတည္လိုက္ပါေတာ့တယ္

 

သူကိုင္ထားတဲ့ လက္လဲ က်ေနာ့္လက္ကေန ျပဳတ္ေရာ က်ေနာ္ လဲခ်င္ေယာင္ေဆာင္လိုက္ပါတယ္

 

အဲဒီေတာ့ သူက က်ေနာ့္ လက္ေမာင္းကို တစ္ခ်က္ လွမ္းဆြဲလိုက္ပီး...."" ရရဲ႕လား ေမာင္ လိုက္ပို႕ရမလား ....""

 

အဲဒီအခ်ိန္ က်ေနာ္တို႕ ေဘးက ဟိုမိုတစ္ေယာက္က ေကာင္ေလးလက္ကို ဆြဲကာ ....""ဘယ္လိုက္ပို႕မွာလဲ ေနခဲ့ေလ သူ႕သူငယ္ခ်င္း လာေခၚလိမ့္မယ္...."" လို႕ ေျပာေတာ့ က်ေနာ္ေတာ့ သြားပီေပါ့ ဂြမ္းပီေပါ့ေလ စီစဥ္ထားတာနဲ႕ ကြက္တိမက်ေတာ့ဘူးဆိုပီး ႏွလံုးခုန္သံေတြ ျမန္သြားတယ္ဗ်ာ

 

သုသုကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့လဲ က်ေနာ္တုိ႕ဘက္ကို ေက်ာေပးပီး ဆိုင္ကယ္ေပၚမွာ ထိုင္ေနတယ္ဗ် ဆိုင္ကယ္ကို စက္ႏွိဳးထားကာ ဆိုင္ကယ္ေသာ့ေပၚကို လက္က ေအာ္တို တင္ထားတယ္ဗ် ငေၾကာက္မေလ ေျပးခ်င္ေနတာ ေနမွာေပါ့

 

ဒါေပမဲ့ေကာင္ေလးက သူ႕လက္ကို ျပန္ျဖဳတ္ခ်ကာ ...."" ခဏေနပါအံုးဗ်ာ သူ႕သူငယ္ခ်င္းက ဟိုမွာ ျမင္မွ မျမင္တာ ပီးေတာ့ က်ေနာ္ လိုက္ပို႕ခ်င္လို႕ပါ ခင္ဗ်ားကလဲ ဇြတ္ပဲ ...."" က်ေနာ့္ လက္ေမာင္းကို ပိုပီး ဆုပ္ကိုင္လိုက္ပါတယ္ က်ေနာ့္မွာေလ ဆင္ထားတဲ့ ဂြင္အတိုင္း ၀င္လာလို႕ ေပ်ာ္လိုက္ရတာဗ်ာ

 

ေနာက္ ဟိုမိုတစ္ေယာက္ဆီမွ အိုဗာတင္း ဆိုတဲ့ ေအာ္သံၾကားလိုက္ရပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ အဲဒီဟိုမို ႏွစ္ေယာက္ကို ဆံပင္ေအာက္မွ တစ္ခ်က္ၿပံဳးျပကာ လက္ေမာင္းကို ကိုင္ထားတဲ့ ေကာင္ေလးကို

...."" ရရဲ႕လား ေမာင္ ရယ္ ေမာင္ မအားရင္လဲ ေနခဲ့ေလ ျဖစ္သလို ေလွ်ာက္ပါ့မယ္ ....""

...."" ရပါတယ္ ေမာင္ အားတယ္ ဆိုင္ကယ္နားထိ လိုက္ပို႕မယ္ေလ ေနာ္ ....""

 

က်ေနာ့္မွာေလ ေျခလွမ္းေႏွးေႏွးျဖင့္ေလွ်ာက္ရင္း သူ႕ကို ဘယ္လိုႀကိဳက္သြားတဲ့အေၾကာင္း ခ်စ္ေနတဲ့အေၾကာင္း အခုေလာေလာဆယ္ သူ႕နားမွာပဲ ေနခ်င္တဲ့အေၾကာင္း ႏွစ္ကိုယ္ၾကားေျပာရင္း စကားေတြနဲ႕ ဆြဲေဆာင္ရတာေပါ့ဗ်ာ

 

ဆိုင္ကယ္နားကိုေရာက္ေတာ့ သုသုကလဲ ပိုင္တယ္ဗ် က်ေနာ့္ကို ဘာျဖစ္တာလဲ ေပါ့ဗ်ာ သူ႕ခဗ်ာ စိုးရိမ္ေနတဲ့ ပံုစံေပါ့ဗ်ာ

 

က်ေနာ္လဲ က်န္ရစ္တဲ့ ဟိုမိုႏွစ္ေယာက္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႕ က်ေနာ့္ကို ေမတၱာေတြ ပို႕ေနပီေပါ့ဗ်ာ က်ေနာ္ကေတာ့ စိတ္ထဲကေန ေပ်ာ္ေနပီေလဗ်ာ

 

က်ေနာ့္လက္ကို ကိုင္ထားတဲ့ ေကာင္ေလးကပဲ သုသုကို အကုန္ ရွင္းျပပါတယ္ သုသုကလဲ နားမလည္သလိုနဲ႕ နားေထာင္ပါတယ္ဗ်ာ

 

ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ့္လက္ကို သူမလႊတ္ခင္ ရီေ၀ေ၀ မ်က္လံုးေတြနဲ႕

...."" အသဲ ေမာင္ အသဲတို႕ နဲ႕လိုက္ခဲ့မယ္ေလ ရလား....""

 

အဲဒီအခ်ိန္ သုသုက ...."" ရဘူးေလ တစ္ေယာက္တည္း ဆို မရဘူး ....""

ေကာင္ေလးက မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ ပ်က္သြားပီး ...."" ဘာလဲ မလိုက္ေစခ်င္လို႕လား ခင္ဗ်ားက....""

 

က်ေနာ့္မွာေလ သုသုကို ေဒါသျဖစ္လိုက္တာဗ်ာ သုသုေလာေနတယ္ေလ

 

က်ေနာ္လဲ အျမန္ အသံကို ျပန္ထိန္းရင္း

ေကာင္ေလးလက္ေမာင္းကို ျပန္ကိုင္ကာ ..."" သူက မလိုက္ေစခ်င္လို႕မဟုတ္ပါဘူး ေမာင္ရဲ႕ ေမာင့္ အကိုကို ဘယ္လိုလုပ္မွာလဲ ပီးေတာ့ ဟိုႏွစ္ေယာက္ ရွိေသးတယ္ေလ ေမာင္ရဲ႕ ....""

 

...."" အကိုက ရပါတယ္ သူ႕ကို အဲဒီႏွစ္ေယာက္နဲ႕ ထည့္လိုက္မယ္ ေမာင္က အသဲနဲ႕ လိုက္ခဲ့မယ္ေလ ....""

 

က်ေနာ္လဲ သုသုကို လက္ညွိဳးထိုးရင္း ...."" ဒါဆို သူက်ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း အေဖာ္မဲ့ေနမွာေပါ့ ....""

 

က်ေနာ္ ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သုသုက က်ေနာ့္ခါးကို လွမ္းတို႕လိုက္ပါတယ္ က်ေနာ္လဲ ပတ္၀န္းက်င္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဟိုမိုတစ္ေယာက္က က်ေနာ္တို႕ နားကို လမ္းေလွ်ာက္လာေနပီေလ ျမန္ျမန္ျဖတ္မွ ရေတာ့မယ္ဗ်ာ

 

ေကာင္ေလးကေတာ့ သတိမထားမိပါဘူးဗ်ာ သူကေတာ့ဆက္ပီး ...."" ဒါဆို ေမာင့္ အကိုကို ေခၚပီး လိုက္ခဲ့မယ္ကြာ ရလား....""

...."" အင္း ရတယ္ေလ ေမာင္ရဲ႕ ဒါဆို အဆင္ေျပတာေပါ့ ဒါေပမဲ့ ဟိုႏွစ္ေယာက္ကို ဘယ္လိုရွင္းမွာလဲ ေမာင္ရဲ႕ ....""

 

...."" ရပါတယ္ကြာ အဲဒါေတြက ေလ်ာ္လိုက္မယ္ ေမာင့္ကို ေစာင့္ေန ....""

 

က်ေနာ့္မွာ သူ႕လက္ေမာင္းကို ပိုမိုဆုပ္ကိုင္ရင္း ...."" ရရဲ႕လား ေမာင္ရယ္ မရရင္လဲ ေနာက္မွ ေတြ႕တာေပါ့ ....""

...."" ရပါတယ္ဆိုမွကြာ ေမာင့္ကိုသာ ေစာင့္ေန ....""

 

...."" အင္း ဒါဆိုလဲ ဟို ေရွ႕နားက ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္ ဒီနားက်ေတာ့ သူတို႕နဲ႕ အဆင္မေျပဘူး ....""

...."" အိုေက ေမာင္ တို႕ လိုက္ခဲ့မယ္ တက္ေတာ့ ဆိုင္ကယ္ေပၚကို....""

 

သုသုစက္ႏွိဳးထားေသာ ဆိုင္ကယ္ေပၚကို က်ေနာ္လဲ သူ႕လက္ကို ျပန္အားယူပီး  ျပန္တက္လိုက္ပါတယ္

 

ေတာ္ေသးတယ္ဗ် က်ေနာ္တို႕ ဆိုင္ကယ္လဲ ထြက္မယ္လုပ္ေရာ လမ္းေလွ်ာက္လာတဲ့ ဟိုမိုက က်ေနာ္တို႕နားကို ေရာက္လာတယ္ဗ်

 

က်ေနာ္လဲ သူ႕ကို တာ့တာ ျပရင္း ...."" သြားေတာ့မယ္ေနာ္ တာ့တာ ....""

 

သူကေတာ့ ခုနေကာင္ေလးကို လက္ဆြဲကာ ျပန္ေခၚသြားပါတယ္

က်ေနာ္လဲ ေနာက္ကို လည္ျပန္မၾကည့္ေတာ့ဘဲ သူတို႕ေတြနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ ေ၀းေသာေမွာင္ရိပ္တစ္ခုမွာ  သုသုကို ဆိုင္ကယ္ရပ္ဖို႕ ေျပာလိုက္ပါတယ္

 

ဆိုင္ကယ္လဲ ရပ္လိုက္ေရာ

သုသုက က်ေနာ့္ကို...."" ငယ္ေတဇ နင္ ေတာ္ေတာ္ ကြ်မ္းတယ္ ငယ္ေတဇလို႕ မေခၚေတာ့ဘူး နင့္ကို ငတက္ျပားလို႕ပဲ ေခၚေတာ့မယ္ ....""

 

က်ေနာ္လဲ ေနာက္ကေန သုသု ေက်ာကို လက္၀ါးတစ္ခ်က္ ေကြ်းလိုက္ပီး ...."" ၾကက္မ နာေတာ့မယ္ ....""

 

က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္လဲ ခုနဟိုမိုေတြနဲ႕ အေျခအေနေတြကို ဟာသေျပာပီး ေစာင့္ေနလိုက္တာ ငါးမိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့  ခုနေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ က်ေနာ္တို႕ ဆိုင္ကယ္ေဘးကို ထိုးရပ္လာပါတယ္

 

က်ေနာ့္ေကာင္ေလးက ...."" ေမာင္ စီးေပးရမလား ဆိုင္ကယ္ကို လာ မင္းကလဲ ငါ့အကိုေနာက္က တက္လိုက္ေလ....""

 

က်ေနာ္တို႕လဲ သူစီစဥ္တဲ့အတိုင္း ဆိုင္ကယ္ေျပာင္းစီးလိုက္ၾကပါတယ္ သုသုကေတာ့ သူ႕အကိုရဲ႕ ဆိုင္ကယ္ေနာက္မွာေပါ့ က်ေနာ့္ေရွ႕မွာေတာ့ သူေရာက္လာတာေပါ့

 

က်ံုးေဘးမွာ လူနဲနဲ ပဲ ရွိေတာ့တယ္ဗ် ဆိုင္ကယ္ႏွစ္စီး စတင္ထြက္ခြာေတာ့ သုသုနဲ႕ က်ေနာ္လဲ ေနာက္ကေန ႏွစ္ေယာက္သား ဖုန္းေလးေတြကိုင္ပီး လူေပ်ာက္ရင္ ဖုန္းနဲ႕ connect လုပ္ဖို႕ အခ်ိန္းအခ်က္ လုပ္ရပါေသးတယ္

 

အဲဒီက်မွ က်ေနာ္ သတိရတယ္ဗ်ာ က်ေနာ့္ ဖုန္းကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုးနာရီ ခြဲေနပီဗ်ာ က်ေနာ္ သီဟစစ္ႏိုင္တို႕နဲ႕ ခ်ိန္းထားေသးတယ္ေလ လင္းေတဇလဲ အခုခ်ိန္ထိ ဖုန္းမဆက္ခဲ့ေသးဘူး မသိေတာ့ဘူးဗ်ာ က်ေနာ့္ ေခါင္းထဲမွာ ေခါင္းနပမ္းႀကီးသြားပါတယ္ဗ်ာ ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ မသိဘူးဗ်ာ

 

အဲဒီအခ်ိန္သုသုကသူ႕ေရွ႕က အကိုကိုခါးဖက္လိုက္တယ္ဗ်ာ အဲဒီအခ်ိန္ က်ေနာ့္ေကာင္ေလးက က်ေနာ့္လက္ကို ဆြဲပီး သူ႕ခါးကို ဖက္ေစလိုက္ကာ က်ေနာ့္ ပါးကို တစ္ခ်က္ နမ္းလိုက္ေတာ့  က်ေနာ့္ရဲ႕ ထူပူေနတဲ့ ေခါင္းကလဲ ခ်ိဳၿမိန္သြားပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ ဘာကို မွ ဆက္ပီး မစဥ္းစားေတာ့ဘဲ သူ႕ခါးကို အေသဖက္ကာ ပါးခ်င္းကပ္ပီး က်ံဳးေဘးလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ kissing ဆြဲ၇င္း နမ္းရင္းနဲ႕ ဆိုင္ကယ္စီးလာၾကပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ ေနာက္ကေန ခါးဖက္ရင္း အားမရတာနဲ႕

ေနာက္ကေန လက္ကျမင္းပီး သူ႕ေဘာင္းဘီေပၚမွ လီးတံေပၚကို လက္တင္ကာ ပြတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မဆိုးဘူးဗ် ႀကီးတယ္ဗ် လီးကေတာ့ သိပ္မေတာင္ေသးဘူးဗ်ာ

 

ဆိုင္ကယ္စီးလာလိုက္တာ Sedona ေထာင့္ေက်ာ္ကာ alpine မ႑ပ္ေက်ာ္ပီး

 

မ႑ပ္တစ္ခုေရွ႕နားေရာက္ေတာ့ သုသုတို႕ ဆိုင္ကယ္ အရင္ က်ံဳးေဘးပလက္ေဖာင္းနားမွာ ထိုးရပ္လိုက္ပါတယ္


က်ေနာ္တို႕လဲ သူတို႕ဆိုင္ကယ္နားကို ရပ္လိုက္ေတာ့

က်ေနာ့္ေကာင္ေလးရဲ႕ အကိုက သုသု လက္ကို ကိုင္ရင္း....""  ေဟ့ေရာင္ ငါေတာ့ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူးကြာ ဒီမ႑ပ္ထဲ ၀င္ဆြဲေတာ့မယ္ မင္းတို႕ေရာ ဘယ္လိုလဲ လိုက္မလား ....""

က်ေနာ္က သုသုကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သုသုက ေခါင္းညိမ့္ျပပါတယ္

မ႑ပ္ေပၚကို တစ္ခ်က္ လွမ္းရွိဳးလိုက္ေတာ့လဲ တိတ္ဆိတ္ေနတယ္ဗ် လူမရွိေလာက္ဘူးထင္တယ္ဗ်
မ႑ပ္ေစာင့္ေတြေရာ ဘယ္သြားေသေနၾကလဲ မသိဘူးဗ်ာ အသာကုန္ အိပ္ေနၾကပီထင္တယ္ဗ်ာ

က်ေနာ့္ေကာင္ေလးရဲ႕ လီးကို ကိုင္ပီး က်ေနာ္လဲ စိတ္ကနဲနဲေတာ့ ပါေနပီဗ်ာ အဲဒီေတာ့ မ႑ပ္ေပၚမွာလူရွိရွိမရွိရွိ က်ေနာ္လဲ ေၾကာက္မေနႏိုင္ေတာ့ဘူးဗ်ာ

က်ေနာ့္ေကာင္ေလးက က်ေနာ့္ကို ၾကည့္ကာ ....""  အသဲ ဘယ္လိုလဲ ေမာင္တို႕လဲ ၀င္မလား ....""

က်ေနာ္လဲ ေခါင္းညိမ့္ျပပီး ....""  ဟုတ္ ေမာင္ ....""  ဟု ဆိုပီး ဆိုင္ကယ္ႏွစ္စီးလံုးကို ဇက္ေသာ့ အေသအခ်ာ ခတ္ကာ မ႑ပ္ထဲသို႕ က်ံုးေဘးမွ သံတိုင္ေတြကို ေက်ာ္ကာ အသာအယာအသံမၾကားေအာင္ ထိန္းပီး ၀င္ၾကပါတယ္

မ႑ပ္ထဲသို႕ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ္က သုသုတို႕အတြဲကို မ႑ပ္အေပါက္နားမွာ ထားခဲ့ပီး က်ေနာ္တို႕ အတြဲကေတာ့ မ႑ပ္ အတြင္းထဲတိ ၀င္ခဲ့ၾကတယ္ဗ်ာ

က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္လဲ မ႑ပ္အတြင္းထဲမွ တိုင္ေတြၾကားထဲမွာ ႏွစ္ကိုယ္ၾကားစကားေတြေျပာရင္း kisiing ေတြ ဆြဲၾကပါတယ္

က်ေနာ္လဲ သူ႕လီးကို ေဘာင္းဘီေပၚမွ အတင္းပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္မိပါတယ္

လီးတံႀကီးက တျဖည္းျဖည္းမာေတာင့္လာပီဗ်

 ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ္လဲ အားမရတာနဲ႕ သူ႕ကို ေဘာင္းဘီဇစ္ဖြင့္ခိုင္းပီး အတြင္းခံေဘာင္းဘီမွ တစ္ဆင့္ လီးတံႀကီးကို အျပင္သို႕ ဆြဲထုတ္လိုက္ပါတယ္

သူက က်ေနာ့္ကို kissing ဆြဲတာ ရပ္တန္႕လိုက္ကာ က်ေနာ့္ေခါင္းကို အတင္းေအာက္သို႕ ႏွိမ့္ခ်လိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္ မွာ ဒူးတုပ္ထိုင္လ်က္ျဖစ္သြားပီး က်ေနာ့္ ပါးစပ္ေရွ႕သို႕ သူ႕လီးတံႀကီးက စုပ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ၀ဲကားေနပါတယ္

က်ေနာ္လဲ ပါးစပ္ကို အစြမ္းကုန္ဟကာ လီးတံႀကီးကို ပါးစပ္ထဲ စုပ္မလို႕ လုပ္ေနတုန္း

မ႑ပ္ေပၚမွ ဓါတ္မီးတစ္လက္ရဲ႕ အလင္းေရာင္က က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္နားကို ၀ဲလာလိုက္ေတာ့......................


Ngetayza@gmail.com

 

 http://www.facebook.com/thartharsaingetayza

 

 http://www.facebook.com/saingetayza






Oct 10th

PARTY NEXT DOOR GOSSIP

By PRINCE TAKASHI SARKO
       ေျပာရအံုးမယ္ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ေယာင္းမတို႕ေရ မေန႕ညပါတီေလးက တာကာ့ရဲ့ဘဝမွာ အမွတ္တရအရွိဆုံးပါ။ကိုယ္က ကိုယ္နဲ႕လက္ရွိတြဲေနတဲ့ စလုံးေကာင္နဲ႕ စိတ္ေကာက္ေနတာဆိုေတာ့ ဒီညအပ်ိဳရည္မပ်က္ရင္ အိမ္မျပန္ဘူးလို႕ေႂကြးေၾကာ္လိုက္တယ္။ေယာင္းမလည္းသိတဲ့ အတိုင္းပဲ ပါတီေတြတိုင္းမွာ တာကာမပါရင္ မျပီးသေလာက္ျဖစ္ရေအာင္ကို ေမႊခဲ့တာကို ခိခိခိ။ အ႐ႈပ္အေထြးေတြရွိေနတဲ့ ၾကားကပဲ ဒီတစ္ေခါက္ ပါတီက ဝက္ဝက္ကြဲကိုေအာင္ျမင္ခဲ့တာကြယ္ လာသမွ်လူတိုင္း အဲ့ဒီညအတြက္ အိမ္ေထာင္ၾကတယ္ သိလား အဲ့ဒီလိုကို ေအာင္ျမင္တာ။



         ကဲ စုျပီးေသာက္ၾကမယ္ဆိုေတာ့  အရင္ဆုံးေရာက္ျခလာသူက စင္ကာပူရဲ့အလွဂုံေဆာင္ မာမီစိုးပါ။ ဟုတ္ပါတယ္ အဲ့ဒီေန႕က မာမီေရလည။ေခ်ာေနပါတယ္။ မာမီနဲ႕ေတြ႕ေတာ့ ဓတ္ပုံ႐ိုက္မယ္ဆိုေတာ့မာမီက အိမ္သာထဲမွာ ႏွစ္ေယာက္တြဲ သြား႐ိုက္မယ္ တကဲကဲလုပ္ေနလို႕ တာကာ့မွာ မာမီရယ္ အေဖာ္အခြၽတ္ပုံေတြမ႐ိုက္ပါရေစနဲ႕လို႕ ေတာင္းပန္လိုက္ရပါတယ္။ ဒါေတာင္မွ မာမီစိုးက အံတၾကိတ္ၾကိတ္နဲ႕ ျဖစ္ေနေသးပါ။

                                                       လန္းေနေသာ မာမီစိုး
 
    မၾကာခင္မွာပဲ မာမီရဲရဲ ေယာက္လာပါတယ္။ မာမီရဲရဲက ေတြ႕ေတြ႕ျခင္းပဲ "ဟယ္တာကာ ညည္းကိုလိုက္ျပီး ျပိဳင္ေနတဲ့တစ္ေယာက္က  ညည္းအျမဲဝတ္သလိုလို ဂ်င္းေဘာင္းဘီအက်ပ္ရယ္ ႐ႉးအနက္ရယ္ကို လိုက္တုျပီးတြဲဝတ္တာဟယ္ မလွပါဘူးေအသူ႕ဖင္ၾကီးတစ္လုံးတစ္လုံးက စေကာေလာက္ရွိတယ္ ျပီးေတာ့ေအ စင္ကာပူေရာက္လို႕ဆိုျပီး မာန္ေတြတက္ေနတယ္" လို႕ အတင္းတန္းေျပာေရာ။ တာကာက "ထားလိုက္ပါမာမီရယ္ အရည္အခ်င္းကသာအဓိကပါ "လို႕ ေျပရာေျပေၾကာင္းေလးဝင္ေျပာလိုက္တယ္။  မာမီရဲရဲဟာ အင္မတန္ေခ်ာ အင္မတန္လွတဲ့ စင္ကာပူရဲ့ပါတီကြင္းပါ။ အဲ့ဒီေနာက္ တာကာရယ္ မာမီတို႕ရယ္နဲ႕ ဘာဂါသြားစားၾကပါတယ္။ စာေနတုန္းမွ မၾကီးမ်ိဳးက အေျပးကေလးေရာက္ျခလာပါတယ္။ ဟယ္ မၾကီးမ်ိဳးေနာက္ၾကေနပါလားလို႕ေျပာေတာ့ သူက ေအးဟယ္ ဝတ္ေနၾက ဖင္တုကရွာမေတြ႕လို႕ဟု ေမာေမာပန္းပန္းနဲ႕ေျပာလိုက္တယ္။ ျပီးေနာက္ တာကာတို႕ေဘာ္ဒါေတြက သြားေသာက္ညၾက ဘီယာဘားကို သြားၾကပါတယ္။ အဲ့ဒီေနာက္မွာ စပိုင္ဒါ နဲ႕ သူ႕ဘဲဘဲနဲ႕ေရာက္လာပါတယ္။ သူကလည္း ေတြ႕ေတြ႕ျခင္းကို ၾကာျပစ္လိုက္ေတာ့ တာကာ စိတ္ေကာက္သြားတယ္ ဟုတ္တယ္ မိန္းမျခင္း မၾကိဳက္တတ္ပါဘူးဆိုမွ။
                                                                     မာမီရဲ   
http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash2/hs385.ash2/66380_162991670393692_100000485815116_459738_3172127_n.jpg
မာမီရဲ နဲ႕ သာမီးငယ္ေလး တာကာ

        အဲ့ဒီေနာက္မွာ ဘနားနားဆိုတဲ့ ခ်ာတိတ္ ေရာက္ျခလာပါတယ္။ ျပီးေနာက္ တာကာတို႕လည္း တစ္ခြက္ျပီး တစ္ခြက္ေသာက္ၾကပါတယ္။ ဟီလာတိုက္လိုက္ အတင္းေတြေျပာလိုက္ ရယ္လိုက္ေမာလိုက္နဲ႕ ဝိုင္းကပိုစိုေျပလာပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ မူးမွ မွားလို႕ေကာင္းတာ ခိခိခိ။ ျပီးေတာ့ ကလပ္ထဲဝင္ပါတယ္ ။
 http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash2/hs054.ash2/36085_162995107060015_100000485815116_459767_6439243_n.jpg http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc4/hs024.snc4/33561_162991663727026_100000485815116_459737_3160034_n.jpg http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash2/hs391.ash2/66969_162984597061066_100000485815116_459669_3388670_n.jpg
     ကလပ္ထဲေရာက္မွ မင္ဘာတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ကိုခ်စ္ေရာက္လာပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အျခား နာမည္မသိတဲ့ မင္ဘာေတြကိုလည္း ေတြရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလာ ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္။.ကိုယ္ကလည္း ေရလည္မူးေနေတာ့ တစ္ဆယ့္ႏွစ္နာရီေလာက္မွာ အိမ္ျပန္ပါတယ္။

 အတင္းသတင္းပုလင္းမ်ားေၾကာင့္ မူးသြားေသာ တာကာ
            
   အဲ့ဒီေန႕ညက ပိုးစိုးပက္စက္ကိုမူးေတာ့ မာမီတို႕ေတြမွာ တာကာ့ကိုထိန္းေနတာနဲ႕ သိပ္မကဲလိုက္ရပါဘူး။ တာကာ အလြန္ကို ေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္။  သူတို႕အားလုံးကို ကြၽန္ေတာ္ အကိုေတြလိုခ်စ္ပါတယ္။ သူတို႕ကလည္း ကြၽန္ေတာ့ကို ညီေလးတစ္ေယာက္လို ခ်စ္ပါတယ္။ အရမ္းမူးေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့ကို ဝိုင္းေစာင့္ေရွာက္ေပးပါတယ္။ ဝိုင္းေစာင့္ေရွာက္တဲ့ၾကားကကို အဲ့ဒီညက မူးရင္းနဲ႕မွားလိုက္ပါေသးတယ္ ။ ခိခိခိ ။ လုပ္သမွ် ပါတီေတြထဲမွာ ဒီတစ္ေခါက္က အလန္းဆုံး လူအမ်ားဆုံးပါ။ ေပ်ာ္လည္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။

            ပါတီပြဲကို တက္ေရာက္အားေပးေသာသူအားလုံးကို လည္းေကာင္း မတက္ေရာက္ျဖစ္ေသာ သူမ်ားအားလည္းေကာင္း အထူးပင္ေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။
                                                       tarkarshi.sarko@gmail.com     
Dec 9th

ရူးေအာင္ခ်စ္တဲ့သူ ( အခန္း ၂ )

By Alien

အပိုင္း(၄)

“ဟာ….ေဟ့ေကာင္…ဟိုမွာၾကည့္စမ္း….မင္းၿပိဳင္ဘက္ၾကီး ဘဲတစ္ေပြနံဲ႕….ေစာက္ရမ္းေတြ လန္းေနတယ္”

“ဟာ…ေအးကြ…ေဘးနားက ဘဲ က လန္႕လန္ လန္း ကြ”

အာၿဗဲၾကီးနဲ႕ ထေအာ္တဲ့….ၿဖိဳးေငြအသံရယ္…. ေနာက္က  က ေခၚေတာ္ ၁၀၀၀ အားၿဖည္ထားတဲ့…ငတရဲ႕ ၂ ေကာင္ေပါင္း  ႏွာသံစဥ္ေတြက နားထဲကို တိုက္ရိုက္၀င္လာေတာ့သည္။ ဒီ၂ ေကာင္က ဘဲေခ်ာေခ်ာေတာင့္ေတာင့္ေလးေတြ မၿမင္လိုက္နဲ႕… စိတ္ထဲက အလံုးစံုပစ္မွားတဲ့အၿပင္…မေနႏိုူင္မထိုင္ႏိုင္ပါးစပ္ကပါ…ဟီးဟီး..ဟားဟား..ဟီလာတိုက္တံဲ့…ငေပါေတြ။  မယံုတယံုနဲ႕သူတို႕လွမ္းၿပရာ…တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္မိတယ္။ အိုူး…ေၾကြၿပီ…ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ပ်ားရည္ေလး…..

“ေဟ့ေကာာင္ ေ၀ယံ…မင္းၿပိဳင္ဘက္ေကာင္…ေက်ာ္စြာက ေက်ာင္းကို သူ႕ဘဲေခၚလာတယ္ကြ”

“ေအး…ဘဲကလန္းတယ္ေနာ္…Made in ဒီတင္ မဟုတ္ဖူးေနာ္…ေဟာလီး၀ုဒ္ေလာက္ အဆင့္မရွိရင္ေတာင္….ေဘာ္လီး၀ုဒ္ေလာက္ေတာ့ သနားတယ္ေနာ္…ေတာင့္ခ်က္ေၿဖာင့္ခ်က္က…ဟီဟိ”

ဒီ ၂ ေကာင္ရဲ႕ အလိုက္မသိ စကားလံုးေတြရဲ႕ ထိုးႏွက္ခ်က္ေတြကို အလူးအလဲခံရင္း…ခပ္တိုးတိုးေၿဖာင့္ခ်က္တစ္ခုၿပန္ေပးလိုက္တယ္။

“တြဲသြားတိုင္း…ရည္းစားတဲ့လားကြ…မင္းတို႕ကိုဘယ္သူေၿပာလဲ..အဲ့တာေက်ာ္စြာရည္းစားပါဆိုၿပီး.”

“သားၾကီး…မင္းအခုမွ အေ၀းမႈန္လာလုပ္မေနနဲ႕…ေက်ာ္စြာအေၾကာင္းမင္းလည္းသိသားနဲ႕...ဒီေကာင့္သူငယ္ခ်င္းထဲမွာ ဒီလိုအဆင္မ်ိဳးတစ္ေယာက္မွ မရွိဖူး…သူငယ္ခ်င္းအသစ္ဆိုလည္း ေက်ာင္းကိုေခၚလာစရာ ဘာအေၾကာင္းမွ မရွိဖူးကြ။”

ငတရဲ႕ ေတြးေတြးေခၚေခၚအမွန္စကားတစ္ခြန္း..

“ဟုတ္တယ္ကြ….ငတ ေၿပာတာမွန္တယ္…..ကင္တင္းမွာထိုင္ေနတဲ့ ေက်ာ္စြာမ်က္လံုးနဲ႕ အမူအယာေတြၾကည့္လုိက္..ေစာက္ရမ္း smooth ေတြၿဖစ္ေနတယ္….ဒီေလာက္ေသြးဆူၾကမ္းတမ္းတဲ့ေကာင္ဆီမွာ ဒီလို ႏူးညံ့မႈေတြ ဘယ္တုန္းက ေတြ႕ဖူးလို႕လဲ။”

ဘာလို႕ ဒီႏွစ္ေကာင္ ဒီေန႕က်မွ…ေစာက္ၿမင္ကပ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ကို အမွန္တရားေတြေၿပာေနရပါသလဲ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ရက္တုနး္က ေတြ႕ခဲ့တဲ့ ပ်ားရည္ၿမစ္ကေလးကို ကြ်န္ေတာ္ၿပန္ေတြ႕လိုက္ရလို႕ ၀မ္းသာသြားခဲ့ေပမယ့္..တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပဲ....ပ်ားရည္ၿမစ္အဆံုးမွာ တမာေတာ တစ္ခုကိုေတြ႔လိုက္ရသလို ခါးသက္သြားပါတယ္။  ကြ်န္ေတာ့္ ဟန္နီဘြိဳင္းေလးနဲ႕ ေက်ာ္စြာက ခ်စ္သူဆိုတာေသခ်ာေနၿပီလား။ စ ေတြ႕တဲ့ေနတုန္းကေတာ့ နည္းနည္းသံသယ ၀င္ခဲ့ေပမယ့္….ေသြးဆူၾကမ္းတမ္းလြန္းတဲ့ ေက်ာ္စြာဆိုတဲ့ေကာင္ရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ..ဒီလို ပ်ားရည္ၿမစ္ေလးတစ္စင္း စီးဆင္းေလာက္မွာ မဟုတ္ပါဘူးဆိုၿပီး….ကြ်န္ေတာ္ တစ္ထစ္ခ် ယံုၾကည္ခဲ့မိတယ္။ ေရေၾကာင္းတကၠသိုလ္အက်ယ္ၾကီးမွာ..ဒီလို ဟိုမိုေလးေတြ ဟိုတစ္စု ဒီတစ္စု ထိုင္ေနၾကတဲ့ ကင္တင္းေတြ အမ်ားၾကီးရွိေပမယ့္….ေက်ာ္စြာတို႕အဖြဲ႕နဲ႕ကြ်န္ေတာ္တို႕ အဖြဲ႕နဲ႕က ကင္တင္းတစ္ခုထဲမွာ အတူတူထိုင္ၿဖစ္ပါတယ္။ အဖြဲ႕ခ်င္းမတူတဲ့အတြက္ေၾကာင့္သာ တစ္၀ိုင္းထဲမထိုင္မိၾကတာ…။ ေက်ာ္စြာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ဆိုတာလည္း ၿခံခ်င္းကပ္ရပ္…လူၾကီးခ်င္းရင္ႏွီးေပမယ့္..ကြ်န္ေတာ္တို႕လူငယ္ခ်င္းမွာက မိတ္ေဆြၿပိဳင္ဘက္ေတြေလ။ ကလပ္တတ္ရင္းနဲ႕ သူလည္းေဂးလ္…ကြ်န္ေတာ္လည္းေဂးလ္မွန္း အၿပန္အလွန္သိၾကေပမယ့္…တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ပိုရင္ႏွီးသြားရမယ့္အစား…ခပ္စိမ္းစိမ္းေတာင္ၿဖစ္သြားသလိုပဲ။ ဒါကလည္း ေတာ့ပ္ေတာ့ပ္ခ်င္း ရိုးခ်င္းတူလို႕ပဲလား….???????????

“ခြမ္း…အုန္း….ေဖာင္း”

ၾကားလိုက္ရတဲ့အသံက…ကြ်န္ေတာ္အေတြးေတြကို ၿဖတ္ေတာက္ပစ္လိုက္သည္။

“ဟာ…ေက်ာ္စြာေတာ့ ေဆာ္ၿပီေဟ့”…

ေငြၿဖိဳးအသံေၾကာင့္…ေက်ာ္စြာတို႕၀ိုင္းကို ကြ်န္ေတာ္ေက်ာ္ၾကည့္လိုက္မိသည္။  ခဏေလးအတြင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕  အေၿခအေနေတြ အားလံုးကို အၾကမ္းဖ်င္း ရိပ္မိသြားပါသည္။  ေက်ာ္စြာသူငယ္ခ်င္း…ၿဖိဳးေမာ္က မ်က္ႏွာကိုလက္နဲ႕ အုပ္ၿပီး..ေခါင္းမွာလည္း ေသြးေတြစီးက်ေနသည္… ေက်ာ္စြာ့ကုိေတာ့ က်န္တဲ့ မင္းေနာင္နဲ႕ ေဇပိုင္က ၀ိုင္းဆြဲထားရသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ပ်ားရည္ေလးမွာေတာ့….ေက်ာ္စြာကိုတလွည့္ ေခါင္းကြဲသြားတဲ့ၿဖိဳးေမာ္ကိူုတစ္လွည့္ မ်က္လံုး အ၀ိုင္းသားေလးနဲ႕ ေၾကာက္လန္႕တၾကားလိုက္ၾကည့္ေနေလသည္။

“သားၾကီးေက်ာ္စြာ…စိတ္ေလွ်ာ့ေလကြာ….အခ်င္းခ်င္းေတြ..ၿဖိဳးေမာ္ၾကီးႏႈတ္ဖြတတ္မွန္းမင္းလည္းသိသားနဲ႕”

ဟိုဘက္၀ိုင္းကလြင့္လာတဲ့အသံေတြထဲကတစ္ခု….

“ၿဖိဳးေမာ္… ေက်ာ္စြာ့ဘဲကို ….ဘာေတြေလွ်ာက္ဖြလည္းမသိဖူး….ဟီဟီ”
ငတက ခပ္တိုးတိုးေၿပာသည္။ 

“ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္..ေဟ့ေကာင္…ဒီေကာင့္စကားက အရမ္းေဖာင္းတယ္ကြ….မင္းခ်စ္သူကိုဆိုအဲ့လိုအေၿပာခံႏိုင္မလား…စဥ္းစားၾကည့္ေလကြာ…..”..ေက်ာ္စြာရဲ႕ ေဒါသၿမဴေတြ သည္းသည္းမည္းမည္းမႈန္၀ါးေနတဲ့ အသံ၀ါၾကီး….

ဒါဆို ေသခ်ာသြားၿပီေပါ့….ေက်ာ္စြာနဲ႕ ဟန္နီက ခ်စ္သူေတြဆိုတာ…မိုးမအံု႕ေနေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ေကာင္းကင္ၾကီးတစ္ခုလံုးက မႈန္မည္းသြားပါေတာ့သည္။

 

အပိုင္း(၅)

ထက္ၿမက္ေဇာ္တစ္ေယာက္ … ကားေပၚေရာက္တဲ့အထိ… …ရင္တုန္ႏႈန္းက မေၿပေသး…ႏွလံုးေသြးေတြ တဒိတ္ဒိတ္ခုန္ၿပီး..ေၿခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြထံုက်င္ေနတဲ့အထိေအးစက္ေနသည္။ သန္လ်င္တံတားကိုဦးတည္ၿပီး ကားကို အရွိန္ၿပင္းစြာေမာင္းႏွင္ေနတဲ့ ေက်ာ္စြာရဲ႕ တင္းမာခက္ထန္တဲ့ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရတာ ေက်ာထဲထိ စိမ့္ေအးလို႕သြားသည္။ ကိုယ့္မွာအၿပစ္မရွိေပမယ့္…အၿပစ္ေပးခံရေတာ့မယ့္သူတစ္ေယာက္လိုမ်ိဳး ခံစားခ်က္ေတြ စိမ့္၀င္လာၿပီး…နဂိုကမွ လြယ္တဲ့ မ်က္ရည္က စီးဆင္းလာေလေတာ့သည္။  ဒီတစ္ခုက ထက္ၿမက္ရဲ႕ မေကာင္းတဲ့အက်င့္တစ္ခု..လူေကာင္သာၾကီးတာ..စိတ္က အရမ္းေၾကာက္တတ္ၿပီး…မ်က္ရည္လည္းလြယ္သည္။ ငယ္ငယ္ထဲကေဖေဖနဲ႕ေမေမနဲ႕ဆံုးမမႈေၾကာင့္ စကားနဲ႕ေတာင္ရန္မၿဖစ္ဖူးတဲ့ ထက္ၿမက္ေရွ႕မွာ…လူတစ္ေယာက္ကို ေခါင္းရိုက္ခြဲလိုက္တဲ့အထိ ေသြးဆူရမ္းကားလြန္းတဲ့…ရန္ပြဲတစ္ခုဟာ…ထက္ၿမက္ရဲ႕ သိစိတ္ကို လႊတ္ထြက္သြားေစသည္။ ဒါ့အၿပင္ ေပါက္ကြဲလုမတတ္တင္းမာေနတဲ့ခ်စ္သူမ်က္ႏွာေၾကာင့္…ကူကယ္ရာမဲ့…..ငိုမိေတာ့သည္။

တစ္ေယာက္ထဲေဒါသေတြ ေပါက္ကြဲၿပီး ကားေမာင္းေနရာမွ….ေဘးက ခ်စ္သူေလးကို အမွတ္မထင္ ေစာင္းၾကည့္မိလိုက္တဲံတစ္ခဏ…..ေက်ာ္စြာစိတ္ေတြ ဘယ္လုိၿဖစ္လို႕ၿဖစ္သြားမွန္းကိုမသိေတာ့။ ကားမွန္းေလးကိုမွီၿပီး တရွံဳ႕ရွံဳ႕ ငိုေနတဲ့ ထက္ၿမက္ေဇာ္ရဲ႕ သနားဖြယ္ရာမ်က္ႏွာေလး….ကေလးရယ္…..ဟာကြာ….လမ္းေဘးမွာ ကားကိုထိုးရပ္လိုက္ၿပီး…

“ေဇာ္..ခ်စ္…ဘာလို႕ငိုေနရတာလဲကြာ…ကိုယ့္ကို စိတ္ဆိုးလို႕လား” ခ်စ္သူရဲ႔႕ပခံုးေလးကိုဖတ္ၿပီး မ်က္ရည္ေတြ သုတ္ေပးရင္း အေလာတၾကီးေမးလိုက္မိသည္။  ေဇာ့္ခမ်ာ…ဘယ္တူန္းထဲကငိုေနသည္မသိ….ကြ်န္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲေရာက္ေတာ့ ေမာေနလို႕ရွိဳက္သံေလးေတြေတာင္ သိပ္မပီခ်င္ေတာ့…

“ေကာင္ေလးရယ္…ရန္ၿဖစ္တိုင္း ငါက်ခဲ့တဲ့ ေသြးစက္ေပါင္းမ်ားစြာက…မင္းရဲ႕ မ်က္ရည္တစ္စက္ေလာက္ ငါ့ကိုမနာက်င္ေစခဲ့ဖူးကြာ…”

“ေက်ာ္စြာ…ရန္မၿဖစ္ပါနဲ႕ေနာ္….ငါေၾကာက္လို႕ပါ….ၿပီးေတာ့…မ်က္ႏွာၾကီးကိုအဲ့လိုၾကီး ေပါက္ကြဲမတတ္တင္းမထားပါနဲ႕ေနာ္…ငါေၾကာက္လို႕ေသသြားလိမ့္မယ္။” 

ခ်စ္သူရဲ႕ရွိဳက္သံစြက္ေနတဲ့စကားတိုးတိုးေလးက ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အမိန္႔တစ္ခုလိုပါပဲ။

ခ်စ္သူကိုမ်က္ရည္က်ေအာင္လုပ္ခဲ့မိတဲ့…ကြ်န္ေတာ့္ကိုကြ်န္ေတာ္မုန္းလိုက္တာဗ်ာ…ဒီေသြးဆူၾကမ္းတမ္းေပါက္ကြဲတတ္တဲ့ အက်င့္ကိုက..ငယ္စဥ္ကတည္းက ေဖ်ာက္လို႕မရတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အက်င့္ဆိုးတစ္ခု။ ေမေမေၿပာတာကေတာ့….ေဖေဖ့ဆီက အေမြပါလာတာတဲ့။ ေသးေသးဖြဲဖြဲကိစၥေလးေတြကိုကအစ သည္းမခံတတ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အက်င့္က ရန္ပြဲေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ကိုမိတ္ဆက္ေပးခဲ့ဖူးသည္။ အခုဒီေန႕ၿဖစ္တဲ့ကိစၥမွာလည္း…ၾကည့္….. ၿဖိဳးေမာ္ရဲ႕“မင္းခ်စ္သူက စားခ်င္စရာၾကီးေနာ္” ဆိုတဲ့ အစ အေနာက္စကားေလးတစ္ခြန္းေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း ေခါင္းရိုက္ခြဲမိခဲ့သည္…ခ်စ္သူကိုလည္းမ်က္ရည္က်ေစခဲ့သည္။  ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အခုခ်ိန္မွာေတာ့..ကြ်န္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲေရာက္ေနတဲ့ ခ်စ္သူကို  အတတ္ႏိုင္ဆံုးေခ်ာ့ေမာ့ရမယ္..ခ်စ္သူရဲ႕ပါးႏုႏုေလးကို ခပ္ဖြဖြေလးပြတ္သပ္ၿပီးလက္က်န္မ်က္ရည္ေတြကို ဖယ္ရွားေပးလိုက္တယ္။ ထက္ၿမတ္က မ်က္ရည္စိုေနတဲ့မ်က္လံုးလက္လက္ကေလးနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ကိုေမာ့ၾကည့္တယ္….အို..သူ႕မ်က္လံုးေလးေတြက တလဲ့လဲ့နဲ႕လွလိုက္တာ….လမင္းရဲ႕ဆြဲငင္မႈေၾကာင့္ဒီေရတတ္တယ္ဆိုရင္..ကြ်န္ေတာ့ခ်စ္သူရဲ႕ မ်က္လံုးၾကယ္စင္ေလးဆြဲငင္မႈေၾကာင့္….ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕အခ်စ္စိတ္ဒီေရလွိဳင္းေတြက တဟုန္းဟုန္းတတ္လာၿပီး…ေနာက္ဆံုးမွာ ခ်စ္သူရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းကမ္းပါးယံေလးကို တိုက္စားသြားပါေတာ့သည္။

Jun 24th

က်မ ေရြးခ်ယ္လို႔မရခဲ့ပါ… ရွင္ေရာ…

By Phyo Thit Luu
ေဟ့ေကာင္… ေျပာစမ္း။ မင္း မိန္းမလား ေယာက္်ားလား။ ေျပာစမ္း ဟိတ္ေကာင္။ ပါးစပ္ကလည္းေျပာ လက္ကလည္း ထား၀ယ္ႀကိမ္လံုးေသးေသးေလးေတြနဲ႔ တျဖန္းျဖန္းျမည္ေအာင္ ရိုက္ႏွက္ခံေနရေသာ ကေလးငယ္ေလးဟာ အလြန္ဆံုးရွိလွမွ ၆ ႏွစ္ ၇ ႏွစ္ သာသာရွိဦးမယ္လို႔ က်မ ခန္႔မွန္းေနမိပါတယ္။

ကေလးငယ္ေလးဟာ ေယာက္်ား၊ မိန္းမ ခြဲျခားလို႔ရေလာက္ေအာင္ ရုပ္ရည္ပင္ မေပၚေပါက္ေသး။ က်မ ျမင္ေနရတာကေတာ့ ဘိုမရုပ္ကေလးေတြမွာ ၀တ္ေပးေနၾက ဂါ၀န္လွလွေလးေတြလိုပံုစံ ဂါ၀န္ကို ၀တ္ထားၿပီးေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းနီးေတြ မ်က္ႏွာမွာ ေပက်န္ေနတာပါပဲ။

ေဟ့ေကာင္… မင္း မိန္းမလား ေယာက္်ားလား ဆိုၿပီးေတာ့ တခြန္းၿပီးတခြန္းေမးရင္းနဲ႔ တျဖန္းျဖန္းနဲ႔ မရပ္မနား ရိုက္ႏွက္ေနတဲ့ ႀကိမ္ခ်က္ေတြရဲ့ ေအာက္မွာ ဂါ၀န္အစေတြ ကြဲၿပဲထြက္ေနတာကိုလည္း ျမင္ေနရတယ္။

အဲဒါအျပင္ ေက်ာျပင္နဲ႔ လက္ျပင္တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ႀကိမ္ခ်က္ေၾကာင့္ ေသြးစြန္းေနၿပီးေတာ့ ရႈိက္ႀကီးတငင္နဲ႔ ငိုရႈိက္ေနတဲ့ ကေလးငယ္ဟာ တခ်က္တခ်က္မွာ ရႈိက္သံေတြ တိမ္တိမ္သြားၿပီးေတာ့ လူ႔လြန္႔ေနတာဟာ က်မတို႔ ျမင္ဖူးေနၾက ငရဲခန္းပန္းခ်ီကားေတြထဲက ငရဲသားေတြႏွိပ္စက္ခံေနရတဲ့ ႏွိပ္စက္ခံလူသားနဲ႔ပဲ တူလွပါေပတယ္ရွင္။

ကေလးငယ္ဟာ အသက္နဲ႔မမွ်ေအာင္ ရိုက္ႏွက္တာေတြကို မခံႏိုင္ေတာ့လို႔လား၊ နာက်င္မႈေတြက အသိညာဏ္ေတြကို ဆြဲႏႈတ္ယူသြားလုိ႔ပဲလား၊ ဒါမွမဟုတ္ သူ႔ရင္ထဲက ခံစားမႈတစ္ခုခုက အဆံုးစြန္ကို ေရာက္သြားေတာ့ အသိမရွိေတာ့လို႔ပဲလား မသိဘူး မလူးမလြန္႔နဲ႔ ၿငိမ္သက္သြားတာကို က်မ ျမင္ေနရျပန္ပါတယ္။

အဲဒီျမင္ကြင္းကို က်မလုိပဲ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ၀ိုင္းၿပီးေတာ့ အံုၾကည့္ေနၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕က အနီးကပ္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ခပ္လွမ္းလွမ္းကေန ၾကည့္ေနၾကတယ္။ ၾကည့္ေနတဲ့သူေတြထဲမွာလည္း တခ်ိဳ႕က ေအး… ဒီလိုလုပ္ေပးမွပဲ။ နာနာသာ ရိုက္ပစ္။ မွတ္ေလာက္သားေလာက္ၿပီး ေနာက္တခါ ထပ္မလုပ္ေတာ့ေအာင္ ရိုက္ႏွက္ေပးထားမွ ေတာ္ကာက်မယ္ စသျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးပဲ ေျပာဆိုေနၾကျပန္တယ္။

ကေလးငယ္ေလး ၿငိမ္က်သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ မ်က္ရည္စက္လက္နဲ႔ အမ်ိဳးသမီးတေယာက္က ကိုျမထြန္း ရပ္ပါေတာ့ရွင္… က်မ သားေလး ေသသြားေတာ့မယ္။ ရပ္ပါေတာ့… ရပ္ပါေတာ့နဲ႔ ကေလးငယ္ကို အတင္း၀င္ေရာက္ ေပြ႔ဖက္ရင္းကေန သား… သား… သား နဲ႔ ေခၚေနတာကိုလည္း က်မ ျမင္ရ ၾကားေနရျပန္တယ္။

ဒီျမင္ကြင္းေလးကေတာ့ က်မနဲ႔ က်မ သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ ခင္ပြန္းတို႔ အားလပ္ရက္ ခရီးထြက္ရင္းကေန ျမန္မာႏိုင္ငံေတာင္ပိုင္းက ၿမိဳ႕နဲ႔ေတာ္ေတာ္ေလးကို အလွမ္းေ၀းလြန္းတဲ့ ရြာေလးတစ္ရြာမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာကို ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရတာပါ။

အဲဒီျမင္ကြင္းေလးကို က်မ ဒီကေနအထိ ျပန္ျမင္ေယာင္မိရင္း စိတ္ထဲမွာ လံုး၀ကို မေကာင္းႏိုင္သလို က်မ စိတ္ထဲမွာ အခုထိ စိတၱဇတစ္ခုလို ျဖစ္ေနလို႔ စာဖတ္တဲ့သူေတြကို ဒီကေန မွ်ေ၀ရင္းနဲ႔ ရင္ဖြင့္တဲ့ သေဘာပဲ ဆိုပါေတာ့ရွင္။

က်မလည္း ကေလးငယ္တေယာက္ကို ဒီေလာက္အထိ ရိုက္ႏွက္တာကို လက္မခံႏိုင္တာေရာ၊ ၿပီးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက လက္မွတ္ေရးထိုးထားၿပီးျဖစ္တဲ့ ႏိုင္ငံတကာ ကေလးအခြင့္အေရးဆိုင္ရာစာခ်ဳပ္ ေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ နည္းနည္းပါးပါး ေလ့လာထားဖူးတာနဲ႔ ဒါဟာ ကေလးအခြင့္အေရးကို ခ်ိဳးေဖာက္တယ္လုိ႔ ယူဆတာကတေၾကာင္းေၾကာင့္ စပ္စုၾကည့္တယ္ ဆိုပါေတာ့။

ၿပီးေတာ့ ဒီကေလးငယ္တေယာက္ကို မညွာမတာ ရိုက္ႏွက္မႈျမင္ကြင္းမွာ က်မအတြက္ အထူးကို စိတ္၀င္စားေစတဲ့ ခိုင္မာလြန္းလွတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ရပ္ကေတာ့ ဂါ၀န္၀တ္ထားၿပီး မ်က္ႏွာမွာ ႏႈတ္ခမ္းနီေတြ ေပက်ံရင္းနဲ႔ ရိုက္ႏွက္ခံေနရတဲ့ ကေလးငယ္ကို နင္… ေယာက္်ားလား၊ မိန္းမလား ဆိုၿပီးေတာ့ ေမးတာရယ္၊ ဂါ၀န္၀တ္ထားတဲ့ ကေလးကို သား… သား… သား ဆိုၿပီးေတာ့ ၀င္ခ်ီတဲ့ အမ်ိဳးသမီးက ေခၚတဲ့ကိစၥပါပဲလို႔ ဆိုပါေတာ့ရွင္။

က်မလည္း အဲဒီမွာ၀ိုင္းအံုရပ္ၾကည့္ေနတဲ့ လူေတြထဲက နည္းနည္းသေဘာေကာင္းပံုရၿပီး ေဖာ္ေရြမယ္ထင္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးႀကီး တေယာက္ကို ဘာျဖစ္လို႔ ကေလးကို အဲဒီေလာက္ ရိုက္ရတာလဲဟင္ အစ္မႀကီးလို႔ စကားအစ္ၾကည့္မိပါတယ္။

ေအာင္မယ္ေလးရွင္။ က်မေတာင္ စကားအစ္တာ မဆံုးေသး ဘယ္တုန္းကတည္းက ေျပာခ်င္ေနလဲ မသိပါဘူး။ က်မကို မီးသတ္ေရပိုက္နဲ႔ ထိုးေနသလား မွတ္ရတယ္ တရစပ္ကို မနားတမ္း အဲဒီမွာ ခြန္းဆင့္ေခၽြေတာ့တာပါပဲ။

ဘာျဖစ္ရမွာလဲတဲ့။ ေယာက္်ားေလးျဖစ္ၿပီးေတာ့ ေယာက္်ားလို မေနဘူးတဲ့။ သူ႔ညီမေလးရဲ့ ဂါ၀န္ေတြကို လစ္ရင္လစ္သလို ခိုးခိုး၀တ္ရတာနဲ႔၊ ႏႈတ္ခမ္းနီဘူးေတြဆိုရင္လည္း ခိုးခိုးဆိုးၿပီးေတာ့ ကရတာနဲ႔တဲ့။ ေယာက္်ားေလးအ၀တ္အစား ၀ယ္ေပးၿပီး ၀တ္ခိုင္းရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မ၀တ္ခ်င္ဘူးတဲ့။ နာမည္ေမးရင္ေတာင္မွ သူ႔နာမည္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာတတ္ဘူးပါ ဆိုလိုက္ေသးတယ္ေတာ့။

အဲဒါကို သူ႔အေဖျဖစ္တဲ့သူက ေယာက္်ားျဖစ္ၿပီးေတာ့ ေယာက္်ားမဟုတ္ပဲ အေျခာက္ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ သားျဖစ္တဲ့သူကို လံုး၀ကို ၾကည့္လို႔ရတာမဟုတ္ဘူးတဲ့။ အားရင္ အားသလို မာန္ေနတာနဲ႔၊ ရိုက္ႏွက္ေနတာနဲ႔၊ ဆဲဆိုႀကိမ္းေမာင္းေနတာပဲတဲ့။ သူ႔အေဖတင္မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ သူ႔ အစ္ကိုႀကီးေတြဆိုလည္း လစ္ရင္လစ္သလို ၀ိုင္ေဆာ္ေပးၾကတာပဲတဲ့။

အရင္လက သူတို႔အိမ္က ရြာဓေလ့ထံုးစံအတိုင္း ရဟန္းခံ၊ ရွင္ျပဳပြဲ လုပ္တယ္တဲ့။ ရြာဓေလ့မွာက အေျခာက္ျဖစ္ခ်င္ရင္ ကိုရင္ေလး၀တ္ေပးလိုက္ရင္ ျပန္လည္ၿပီးေတာ့ ေယာက္်ားစိတ္ေတြ၀င္လာမယ္။ ေယာက္်ားျပန္ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳး အယူအဆေတြက မိဘေတြဆီမွာ ရွိတယ္တဲ့ေလ။

အဲဒီေတာ့ သူ႔ကို ကိုရင္ေလး ၀တ္ခိုင္းၿပီးရင္ ကိုရင္၀တ္နဲ႔ပဲ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ စာသင္သားအျဖစ္ အပ္ထားမယ္ဆိုတာကို ဒီကေလးက လက္မခံပဲနဲ႔ ျငင္းဆန္တယ္ဆိုပဲ။ အိမ္သားေတြက အတင္းခ်ဳပ္ၿပီးေတာ့ လုပ္ေပးမယ္ လုပ္တာနဲ႔ ေပ်ာက္သြားလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္လိုက္ရွာခဲ့ၾကရေသးတယ္ဆိုပဲ။

အဲဒီေနာက္မွ အခု မိန္းကေလးလို ခိုး၀တ္ရင္းနဲ႔ ကေနတာကို အေဖျဖစ္တဲ့သူက ျမင္သြားၿပီးေတာ့ ေဒါသအိုးေပါက္ကြဲ အိမ္ေရွ႕ထုတ္ၿပီး ရိုက္ႏွက္ဆံုးမေတာ့တာလို႔ ေျပာျပတာပါပဲရွင္။

ၿပီးေတာ့ သူက ဆက္ေျပာေသးတယ္။ ဟုတ္တာပဲတဲ့။ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ေယာက္်ားေလးျဖစ္ ေမြးလာတာေတာင္မွ မိန္းမျဖစ္ခ်င္ေသးတယ္။ ျမင့္ရာကေန နိမ့္ရာကို ခုန္ဆင္းခ်င္ေနေသးတယ္၊ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဆိုးတဲ့ ကေလးေတြပါရွင္ ဆိုၿပီးေတာ့ ဆက္ေျပာေနေသးတာေတာ့။

က်မလည္း ၿပံဳးရင္းသာ အင္း မလုပ္ အဲ မလုပ္နဲ႔ နားေထာက္ျဖစ္ရရင္းက က်မ ေဘးမွာပါလာတဲ့ က်မခင္ပြန္းသည္ကို တခ်က္ေ၀့ၾကည့္လိုက္တယ္။ က်မတို႔ ဆက္သြားၾကစို႔ ဆိုတဲ့သေဘာေပါ့။ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ဦးတည္ခ်က္က အဲဒီရြာမွာရွိတဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို သြားၿပီးေတာ့ ဆရာေတာ္ကို ဦးခိုက္ဖို႔ သြားတာေလ။

ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို သြားတဲ့လမ္းေပၚမွာ ျမင္ခဲ့ရတဲ့ ဒီျမင္ကြင္းေလးကေတာ့ က်မတို႔ရဲ့ ၾကည္ႏူးစရာ နံနက္ခင္းေလးကို ဆိတ္သုန္းေစခဲ့တယ္လို႔ပဲ ေျပာပါရေစေတာ့ရွင္။

လူမ်ိဳးေပါင္းစံု၊ စရိုက္ေပါင္းစံု၊ ဘာသာေပါင္းစံု၊ အဆင့္အတန္းေပါင္းစံုနဲ႔ တည္ရွိေနတဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးကေတာ့ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် အမ်ိဳးစံုလွတဲ့ သြင္ျပင္လကၡဏာေတြနဲ႔ အသက္၀င္လို႔ ေနေလရဲ့။

အဲဒီထဲမွာ ၀တီ ကေလ၊ ၀တီ ကေလနဲ႔ သူ႔ကိုယ္သူ ၀တီလို႔ ထည့္ထည့္ၿပီးေတာ့ ေျပာတတ္တဲ့ ၁၃ ႏွစ္အရြယ္ ကေလးတေယာက္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မႈအျပည့္နဲ႔ ဆိုပါေတာ့။

၀တီတို႔ မိသားစုက အရပ္စကားနဲ႔ေျပာရရင္ ပညာတတ္၊ အလယ္လတ္တန္းစားအဆင့္ရွိတဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ၀တီတို႔မိသားစုနဲ႔ က်မ စတင္ေတြ႔ဆံုပံုေလးကေတာ့ အရမ္းကို ရိုးရွင္းလြန္းလွတယ္ ဆိုပါေတာ့ရွင္။ က်မ ေစ်း၀ယ္ထြက္ရင္းနဲ႔ အ၀တ္အထည္ဆိုင္မွာ အမွတ္မထင္ ေတြ႔ဆံုၾကရင္းနဲ႔ က်မက စိတ္၀င္စားၿပီးေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း စပ္စုတယ္ ဆိုပါေတာ့။

၀တီရဲ့ ေက်ာင္းသားကဒ္မွာ နာမည္ကေတာ့ ေက်ာ္သီဟတဲ့။ ၀တီကေလ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အမ်ိဳးသမီး တေယာက္လိုပဲ ထင္တယ္။ အမ်ိဳးသမီးတေယာက္လိုပဲ ကိုယ့္ဘ၀သက္ရွင္ေနသမွ် ေနထိုင္သြားခ်င္တယ္။ ၿပီးရင္ေလ ၀တီေနတိုင္း ေရခ်ိဳးရတဲ့အခ်ိန္တို႔ အိမ္သာတက္ရတဲ့အခ်ိန္တို႔ေတြဆိုရင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သိပ္မုန္းတာပဲသိလား။ ၀တီကေလ ေမြးလာတုန္းက ေယာက္်ားေလးနဲ႔ မိန္းကေလး မွားၿပီးေတာ့ ေမြးခဲ့တာပဲ ျဖစ္မယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ တတြတ္တြတ္ ေျပာရွာေလရဲ့။ ၀တီရဲ့အေဖနဲ႔အေမကလည္း သူ႔သမီးေလးကိုၾကည့္ရင္းနဲ႔ ၿပံဳးလို႔ ရႊင္လို႔။

ဆိုေတာ့ အင္မတန္မွကို စပ္စုခ်င္တဲ့ က်မအတြက္ အရမ္းကို စိတ္၀င္စားစရာ ျဖစ္လာရတာေပါ့။ ေယာက္်ားေလးအျဖစ္ ေမြးဖြားလာေပမယ့္ မိန္းကေလးတေယာက္လိုပဲ ေနထိုင္ခ်င္တဲ့ ကေလးတေယာက္ကို သူ႔မိဘေတြကလည္း ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴနဲ႔ ခြင့္ျပဳၿပီးေတာ့ ေထာက္ပံ့မႈေတြ လုပ္ေပးထားတယ္ေလ။

က်မ သူ႔မိဘေတြကို ေမးၾကည့္တယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး ေယာက္်ားေလးကေန မိန္းကေလးျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ ကေလးတေယာက္၊ အရပ္စကားနဲ႔ေခၚရရင္ အေျခာက္မေလးတေယာက္ကို ဘယ္လိုမ်ိဳး နားလည္မႈေတြနဲ႔ လက္ခံအသိအမွတ္ျပဳေပးခဲ့တာလဲ ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့။

အဲဒီမွာ ၀တီရဲ့ အေမျဖစ္တဲ့သူက အိုး… က်မတို႔လည္း က်မတို႔ ေမြးထားတာ သားေယာက္်ားေလးဆိုေတာ့ ေယာက္်ားေလးပဲ ျဖစ္ေစခ်င္တာေပါ့။ သူ႔အေဖကဆိုရင္ သားေယာက္်ားေလး ေမြးလာတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္ခဲ့ရတာေလ။

ဒါေပမယ့္ က်မတို႔ ေမြးလာတုန္းကေတာ့ သားေယာက္်ားေလးဆိုေပမယ့္ ႀကီးလာေတာ့ သူ႔ကိုယ္သူ မိန္းကေလးဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာလာတယ္၊ မိန္းကေလးလိုပဲ ၀တ္ခ်င္စားခ်င္တယ္၊ ေဆာ့ခ်င္တယ္ျဖစ္လာေတာ့ က်မတို႔လည္း နည္းလမ္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ျပင္ၾကည့္တာေပါ့ရွင္။ က်မထင္တယ္။ ဘယ္မိဘမဆို ကိုယ္ေမြးလာတဲ့ သားေယာက္်ားေလးကို အေျခာက္မျဖစ္သြားတာမ်ိဳး မလိုခ်င္ေလာက္ပါဘူးလို႔။

က်မတို႔လည္း အဲဒီလိုအေတြးစိတ္နဲ႔ သူ႔အေဖနဲ႔ က်မ ဆရာ၀န္လည္း ျပၾကည့္တယ္။ စိတ္ေရာဂါမ်ားလားဆိုၿပီးေတာ့လည္း စိတ္ဆရာ၀န္ေတြဆီမွာ သြားျပၾကည့္တာ။ ပေရာဂေၾကာင့္မ်ားလား ဆိုၿပီးေတာ့လည္း ေဗဒင္ေတြေမးလိုက္၊ ယၾတာေတြေခ်လိုက္နဲ႔ လုပ္လိုက္ရတာ အမ်ိဳးကို စံုေနတာပါပဲ ညီမရယ္။

အဲဒီလို က်မတို႔ လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာဆိုရင္ ကိုယ္က မိဘေတြဆိုေတာ့ ကိုယ့္သားသမီးကိုလည္း အရမ္းကို သနားလာမိတယ္ေလ။ က်မ သားေလးဆိုရင္ အရမ္းကို စိတ္ေရာ၊ လူေရာ ပင္ပန္းခဲ့ရတာရွင့္။

ကံေကာင္းခ်င္လို႔လားေတာ့ မသိဘူး ညီမရယ္။ က်မရဲ့ အသိမိတ္ေဆြထဲမွာ ဒီလိုမ်ိဳး လိင္စိတ္ခံယူမႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ သိနားလည္တဲ့သူတေယာက္ ရွိေနခဲ့တယ္ေလ။ က်မလည္း က်မ သားအေၾကာင္းကို ရင္ဖြင့္ေျပာျပေတာ့ သူနဲ႔ စကားလက္ဆံု က်မိတာေပါ့။

အဲဒီမွာ သူက က်မကို စကားရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း မေျပာေနဘူး။ သူ႔ဆီမွာရွိတဲ့ Sexual Orientation (လိင္စိတ္ခံယူမႈ) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို ေပးဖတ္ခဲ့တယ္။ စာအုပ္ဖတ္ခ်င္းေတာ့ က်မ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ နားမလည္ခဲ့ဘူး ညီမ။ က်မတို႔ တစ္ခါမွ မဖတ္ဖူး၊ မၾကားခဲ့ဖူး၊ မေတြးေတာ့တတ္တဲ့ မစဥ္းစားတတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို အစိမ္းသက္သက္ႀကီး ဖတ္ေနရတာကိုး။

ဒါေပမယ့္ က်မကို သူက ေနာက္ထပ္ လိင္စိတ္ခံယူမႈနဲ႔ လိင္စိတ္ခံယူမႈအေပၚမွာ အေျခခံၿပီးေတာ့ ၀ိေသသလကၡဏာေတြ ကြဲျပားၾကတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စာအုပ္ေတြကို ေပးဖတ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ က်မေရာ က်မ ခင္ပြန္းသည္ပါ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ သေဘာေပါက္လာခဲ့တယ္။ ေျပာလို႔သာ လြယ္တာပါ ညီမရယ္။ အဲဒီလို သေဘာေပါက္လာေအာင္ က်မတို႔ လင္မယား ေတာ္ေတာ္ေလးကို ညႈိႏႈိင္းရင္းနဲ႔ ႀကိဳးစားလာခဲ့ၾကတာပါ။

အဓိက ကေတာ့ ညီမေလးရယ္။ က်မတို႔ဆီမွာက ဒီလိုမ်ိဳး လိင္စိတ္ခံယူမႈ ကြဲျပားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြေၾကာင့္ လိင္တူခ်စ္သူေတြ၊ လိင္တူလိင္ကြဲႀကိဳက္တာေတြ ျဖစ္ေပၚလာရတယ္ဆိုတာကို ထုတ္ေ၀ထား၊ ေရးသားထားတဲ့ စာအုပ္စာေပေတြလည္းမရွိ၊ အေရးတယူ ေျပာဆိုေနၾကတာလည္းမရွိ၊ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းေတြလည္း မရွိၾကဘူးဆိုေတာ့ လူထုေတြဆီမွာလည္း ဒီဟာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ မစဥ္းစားတတ္ေတာ့ လက္မခံႏိုင္တာေတြ ျဖစ္ေနရတယ္ ဆိုပါေတာ့။

ဆိုေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ထင္တာက အေျခာက္မတေယာက္ျဖစ္လာရင္ ဒါဟာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလို႔ရတယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ၊ ဘာသာတရား သေဘာလိုလိုနဲ႔ပဲ ေရွးဘ၀က သူမ်ားသားမယားကို ဖ်က္ဆီးခဲ့လို႔ ဒီဘ၀မွာ ခံေနရတယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြကို ေျပာဆိုၾကတယ္၊ ကုသမႈေတြ လုပ္ယူေနၾကတယ္၊ အတင္းအက်ပ္ ေျပာင္းလဲေပးမႈေတြ လုပ္ေနၾကတာေလ။

က်မတို႔ကိုယ္တိုင္လည္း က်မသားေလးကို လုပ္ယူခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြဟာ ေျပာင္းလဲလို႔ မရဘူးဆိုတာကို က်မတို႔ စာအုပ္စာေပေတြ၊ စကား၀ိုင္းေတြ၊ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္း ပညာေပးမႈေတြကေနတဆင့္ သိျမင္ခဲ့ရၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ က်မတို႔ စဥ္းစားလာတယ္၊ ေတြးေခၚလာတယ္၊ အဲဒီကေနမွတဆင့္ က်မတို႔ လက္ခံအသိအမွတ္ျပဳႏိုင္လာခဲ့တယ္ ဆိုပါေတာ့ရွင္။

ဆိုေတာ့ ေျပာင္းလဲလို႔ မရတဲ့ အရာတစ္ခုကို က်မတို႔က အတင္းအက်ပ္ ေျပာင္းလဲေစမယ္၊ ဖိႏွိပ္ထားမယ္ဆိုရင္ လုပ္ခံရတဲ့သူေတြရဲ့ ဘ၀ေတြပဲ ပိုပိုၿပီးနစ္မြန္းသြားမယ္၊ ေလွာင္ပိတ္သြားမယ္၊ တခ်ိဳ႕ဆို က်မ ၾကားဖူးသိဖူးတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတ္ေသသြားၾကတဲ့ ဒီလိုမ်ိဳး ကေလးေတြေတာင္ အမ်ားႀကီးဆိုပဲ ညီမရယ္။

အဲဒါေတြကို က်မတို႔က သင္ခန္းစာယူၿပီးေတာ့ ကိုယ့္သားေလးကို သူက မိန္းကေလးျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ဟာ မိန္းကေလးအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳေပးၿပီးေတာ့ သူ႔ဘ၀ရဲ့ တိုးတက္မႈေတြကို သူ႔အတြက္ လိုအပ္မယ္ထင္တဲ့ အရာေတြနဲ႔ ေထာက္ပံ့မႈေတြ ေပးလာၾကေတာ့ အခုခ်ိန္မွာဆိုရင္ က်မတို႔ သားေလးတျဖစ္လဲ သမီးေလးရဲ့ ဘ၀ေလး ေပ်ာ္ရႊင္ေနတာ၊ ေက်ာင္းမွာဆိုလည္းစာေတာ္လိုက္တာမွပဲရွင္။ အဲဒါေတြကိုပဲၾကည့္ရင္း က်မတို႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္လည္း ေက်နပ္ေနရတာေပါ့ ညီမေလးရယ္။

အိုး… ေျပာသြားလိုက္တာမ်ား တရွည္တေ၀းနဲ႔ကို ဒီလိုရွင္းျပသြားခဲ့တာပါရွင္။ က်မလည္း လြန္ခဲ့တဲ့ ခရီးထြက္တုန္းက ျမင္ေတြခဲ့ရတဲ့ ေယာက္်ားလား… မိန္းမလား လို႔ေမးၿပီးေတာ့ ရိုက္ေနတဲ့ ကေလးရိုက္ကြင္းကို မ်က္စိထဲကေနျမင္ေယာင္မိရင္းကေန က်မစိတ္ထဲမွာ ႏႈိင္းယွဥ္ေနမိေတာ့တာပါပဲ။

က်မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေယာက္်ားလား… မိန္းမလား ဆိုၿပီးေတာ့ ရိုက္ႏွက္ခံေနရတဲ့ ကေလးေတြ ဘယ္ေလာက္အထိမ်ား ရွိေနလဲ။ မိသားစုက လက္ခံအသိအမွတ္ျပဳေပးၿပီးေတာ့ ေထာက္ပံ့ျမွင့္တင္မႈလုပ္ေပးခံရတဲ့ ကေလးေတြကေရာ ဘယ္ေလာက္အတိုင္းအတာထိမ်ား ရွိေနမလဲဆိုတာကို ေတြးေတာေနမိခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး အျဖစ္အပ်က္ေတြကေရာ ကေလးေတြအေပၚမွာ ဘယ္လိုမ်ိဳး အႀကိဳးသက္ေရာက္မႈေတြကို ျဖစ္ေစမွာလဲဟင္။


ၿဖိဳးသစ္လူ

 
Aug 4th

ထို႔ေၾကာင့္ ဤအရာကို အခ်စ္ဟုေခၚသည္ (၁၈)

By vampire

ထို႔ေၾကာင့္ ဤအရာကို အခ်စ္ဟုေခၚသည္ (၁၈)

 

ခ်စ္ျခင္းတရားႏွင့္

 ေမတၱာတရားကို

မုန္းေမ့ႏိုင္ေအာင္

 ၾကိဳးစားသူသည္

အရူးပင္ျဖစ္သည္။

 

ကားထဲေရာက္ေတာ့ ေ၀ယံက

``ဒီတစ္ခါေတာ့ မင္းရဲ႕လူက သေဘာေကာင္းသားပဲ´´ လို႔ေျပာပါတယ္။

``နားလည္ေပးတာပါ´´ လို႔ ေျပာတဲ့ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕တုန္႔ျပန္မႈကို

``ထားလိုက္ပါ ငါတို႔ဒီအေၾကာင္းဆက္ေျပာေနရင္ ငါမင္းနဲ႔ စကားမ်ားရေတာ့မယ္´´ လို႔ေျပာျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဆက္မေျပာၾကဘဲ ေနလိုက္ၾကပါတယ္။

လမ္း ၃၀ အတိုင္းေမာင္းလာခဲ့ျပီး ၇၃လမ္းေပၚက လြိဳင္ဆမ္ဆစ္ ဆိုတဲ့ ဆိုင္ေလးမွာ စားျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ေ၀ယံကစျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို

``တကယ္လို႔ကြာ ၀ိုင္ ခုခ်ိန္ေပါ့ေနာ္ မင္းရဲ႕ဟိုလူဒီဆိုင္ကိုေရာက္လာခဲ့ရင္ ငါတို႔ ၃ေယာက္လံုးက တစ္ဆိုင္တည္းျဖစ္သြားျပီေလ အဲလိုအေျခအေနဆိုရင္ မင္းဘယ္သူရိွေနတဲ့ စားပြဲကိုမင္းေရြးခ်ယ္မလဲ´´ လို႔ ေမးပါတယ္။

``တစ္ေယာက္ တစ္စားပြဲပံုစံကေန ငါေရြးခ်ယ္ရမွာလား´´

``အင္း´´

ဒီလိုေမးခြန္းက Interrogative question ေတြလို Yes or No ကို ေသေသခ်ာခ်ာေရြးရမယ့္ ပံုစံနဲ႔တူပါတယ္။

``ရလဒ္က ဘယ္လိုျဖစ္ႏိုင္မလဲ´´

``မင္းေရြးခ်ယ္မႈအေပၚမူတည္တာေပါ့´´

``ေကာင္းျပီေလ ဒီလိုဆို ငါႏွစ္ေယာက္လံုးကို မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္မယ္´´

``မဟုတ္ေသးဘူး မင္းတစ္ခုေတာ့ ေရြးၾကည့္ေလ´´

ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ေသေသခ်ာခ်ာစိုက္ၾကည့္လိုက္ျပီး

``ငါမင္းကိုေရြးလိုက္မယ္ ေ၀ယံ´´

``ဘယ္လို ၀ိုင္ မင္း ငါ့ကိုေရြးတယ္ ဟုတ္လား´´

``ဟုတ္တယ္ ေ၀ယံ ငါမင္းစားပြဲကို ေရြးျပီး မင္းနဲ႔အတူရိွေနလိုက္မယ္´´

ေ၀ယံက ေက်နပ္သြားသလိုနဲ႔

``ဘာေၾကာင့္လဲ ေျပာပါဦး´´ လို႔ ေမးပါတယ္။

``ငါ problem solving method ကို သံုးလိုက္တာပါ။ ဒီ situation က ၃ ေယာက္ဆံုတဲ့ပံုစံဆိုေတာ့ ငါက အစ္ကို႔စားပြဲကို ေရြးလိုက္ရင္ ျပသာနာျဖစ္ဖို႔ေသခ်ာသြားျပီ။ အဲဒီေတာ့ ငါက မင္းကို approach လုပ္လိုက္ေတာ့ မင္းက satisfy ျဖစ္ျပီး အားလံုးအတြက္အဆင္ေျပသြားႏိုင္လို႔ပဲ။´´

``ဒါဆို မင္းက ငါ့ကို problem လို႔ဆိုလိုတာလား´´

``ႏိုး ႏိုး ေ၀ယံ ငါအဲဒီလို မေျပာခဲ့ဘူး။ potential ေလာက္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္တယ္´´

``ေမးမိတာကိုက ငါ့အမွား´´ လို႔ ေ၀ယံေရရြတ္ေနပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ စားျပီးၾကေတာ့

``၀ိုင္ မင္းငါ့ကို အခ်ိန္ခဏထပ္ေပးႏိုင္မလား´´ လို႔ ေမးပါတယ္။

``ရံုးျပန္၀င္ရမယ္ေလ ရံုးဆင္းမွေတြ႕ၾကတာေပါ့´´

``ငါအခုပဲ မင္းနဲ႕တစ္ေနရာမွာ စကားေျပာခ်င္တယ္ ၀ိုင္´´

``ေနာက္ေတာ့ေပါ့ ရုံးဆင္းလည္း ငါတို႔ေတြ ေတြ႕ၾကမွာပဲေလ။ အိမ္မွာပဲ ေျပာၾကတာေပါ့´´

``မရဘူး ၀ိုင္ ငါ့ကို အခ်ိန္ေပးကြာ´´

``မဟုတ္ေသးဘူး ေ၀ယံ မင္းက မင္းလုပ္ငန္းကို ဦးစီးေနတဲ့သူတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ မင္းရဲ႕အလုပ္မွာ မင္းစိတ္ၾကိဳက္လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြရိွတယ္။ ငါက သူမ်ားလုပ္ငန္းမွာလုပ္ေနတဲ့ ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ငါ ရံုးစည္းကမ္းေတာ့ လိုက္နာရမွာေပါ့´´

``ကဲ ငါမလိုက္ပို႔ဘူးဆိုရင္ေရာကြာ´´ လို႔ ဂ်စ္ကန္ကန္ေျပာပါတယ္။

``မင္း ေနခဲ့ရံုေပါ့´´ လို႔ေျပာျပီး ကၽြန္ေတာ္ဆိုင္ထဲက ထြက္လာေတာ့

``ေဟ့ ေဟ့ ၀ိုင္ မင္းကြာ စိတ္ၾကီးပဲ´´ ဆိုျပီး တားပါတယ္။

ကားထဲေရာက္ေတာ့ ေ၀ယံ ကၽြန္ေတာ့္ပါးကို ဆြဲျပီး

``ဟင္း ေနာ္ ၀ိုင္ ငါလုပ္လိုက္ရ သူ႔စိတ္ၾကီးပဲ ငယ္ကအက်င့္ခုထိမေပ်ာက္ဘူး´´ လို႔ေျပာပါတယ္။

``အား နာတယ္ကြ´´ လို႔ ေအာ္ထည့္လိုက္ေတာ့

``ဟာ ၾကည့္စမ္း ဒီေလာက္ေလး ပါးကိုလိမ္လိုက္တာ နီရဲသြားျပီ ေဆာရီး ၀ိုင္ ေဆာရီး´´ တဲ့။

ကၽြန္ေတာ္က

``ဒီေလာက္ေလး မဟုတ္ဘူးဟ ဒီေလာက္ၾကီး ဒီေလာက္ၾကီး´´ ဆိုျပီး ေ၀ယံပါးကို ျပန္ဆြဲပစ္လိုက္ပါတယ္။

သူသေဘာက်ေနျပီး

``ခဏေလး ၀ိုင္ က်ံဳးေဘးခဏသြားရေအာင္ေနာ္´´ လို႔ ေျပာလာပါတယ္။

``အာ ေန႔ခင္းၾကီး´´ လို႔ မသြားခ်င္တဲ့ ပံုစံေျပာေတာ့

``ဘာျဖစ္လဲ ခုမွ ၁၂ ခြဲတာ နာရီ၀က္ေလာက္ လိုေသးတယ္ ၀ိုင္ရံုးတက္ဖို႔ ဘာလဲ မသြားခ်င္ဘူးလား´´

``အင္း´´ လို႔ ဆိုေတာ့

``ငါသိသားပဲ ညမွ အတြဲေခ်ာင္းလို႔ရမွာမဟုတ္လား ၀ိုင္ မင္းအၾကံငါသိတယ္ေနာ္´´ တဲ့။

``ဟင္း သူ႔စိတ္နဲ႔ ႏိႈင္းျပီးေတာ့´´ လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့

``စတာပါကြာ ကိုယ္တို႔ေတြ ခဏေလာက္ေတာ့ သြားၾကတာေပါ့´´ တဲ့။

ေ၀ယံက ထူးထူးျခားျခား ကိုယ္လို႔သံုးႏႈန္းသြားတာက အစ္ကို႔ေလာက္ေတာ့ နားေထာင္မေကာင္းတာ အမွန္ပဲ။  

ေ၀ယံေျပာသလို ရံုးျပန္၀င္ဖို႔ အခ်ိန္နည္းနည္းလိုေနေသးတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လက္ခံလိုက္ပါတယ္။

မန္းျမိဳ႕ရဲ႕ က်ံဳးေဘးေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ၾကရင္း

``၀ိုင္ ငါတို႔ေတြ အခ်စ္အေၾကာင္းမေျပာျဖစ္တာ ၾကာျပီေနာ္´´ လို႔ စေျပာလာပါတယ္။

``ဟုတ္တယ္ ေ၀ယံ´´

``အင္းေလ မင္းက လက္ေတြ႕က်က်ေတြ႕ရိွသြားတဲ့သူဆိုေတာ့ မလိုအပ္ေတာ့ဘူးထင္ပါရဲ႕´´

ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ျပံဳးၾကည့္လိုက္ရင္း

``မင္းက မေတြ႕ရိွေသးဘူးလို႔ ေျပာခ်င္တာေပါ့ ဟုတ္လား ေ၀ယံ´´ လို႔ေျပာလိုက္ပါတယ္။

``ငါကေတြ႕ရိွခဲ့တယ္ ၀ိုင္ ဒါေပမယ့္ ငါေတြ႕ခဲ့တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတြက ငါ့အတြက္မဟုတ္ခဲ့ဘူး´´ လို႔ေျပာရင္း

``ဟိုး တံတိုင္းေတြရဲ႕ေနာက္က နန္းေဆာင္ေတာ္ေတြထဲ သီေပါမင္းစံေနခ်ိန္မွာ သူ႔မွာ ဒီအခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး ထူးထူးျခားျခား သူပိုင္ဆိုင္မႈရလိုက္တာ တစ္ခုရိွတယ္ ၀ိုင္´´

``ငါသိသလိုပဲ ေ၀ယံ မင္း စုဖုရားလတ္နဲ႔ သီေပါမင္းရဲ႕ ပတ္သက္မႈကို ဆိုလိုခ်င္တာလား´´

``ဟုတ္တာေပါ့ တကယ္တမ္းဆို သီေပါမင္းရဲ႕ လက္ထပ္မဂၤလာဘိသိက္ပြဲမွာ စုဖုရားလတ္မပါခဲ့ေပမယ့္  သူလိုခ်င္တာကို ရေအာင္ယူႏိုင္ခဲ့တယ္ေလ´´

``အင္း ဒါေပမယ့္ သူတို႔က ငယ္သံေယာဇဥ္ေတြရိွၾကေတာ့ သူတို႔အတြက္ သိပ္မခက္ခဲပါဘူး။´´

``မင္းနဲ႔ငါ့ၾကားမွာေရာ ၀ိုင္…….´´တဲ့။

``ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာလား သံေယာဇဥ္ေတြရိွၾကတာကမွန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အေျခအေနခ်င္းက မတူဘူးျဖစ္ေနတယ္ေလ´´

``ငါမင္းကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္ ၀ိုင္ရယ္ ငါတစ္ဦးတည္းေပါ့´´

``အခ်စ္ကို ပိုင္ဆိုင္ျခင္းဆိုတာတစ္ခုနဲ႔ ေဘာင္မခတ္ထားနဲ႔ ေ၀ယံ အဲဒါသိပ္သဘာ၀မက်ဘူး။´´

``ဒီလိုဆို ၀ိုင္ မင္းေရာမင္းခ်စ္တဲ့သူကို မပိုင္ဆိုင္ခ်င္ဘူးလား´´

``ငါလား ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္ဆိုတာထက္ ငါသူ႔ကို ခ်စ္ေနခ်င္တာလို႔ပဲ ေျပာရမယ္ထင္တယ္။ ပိုင္ဆိုင္မႈသိပ္မပါဘူး ေ၀ယံ။ ငါကသူ႔အနားမွာရိွျပီး သူကငါ့အနားမွာရိွမယ္။ တျခားဘာေတြနဲ႔မွ မခ်ည္ေႏွာင္ထားဘဲ လြတ္လပ္ေနတဲ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ပိုင္ဆိုင္မႈတစ္ခုေပါ့။ တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆုိတာက ပိုင္ဆိုင္မႈ မပါဘဲခ်စ္ေနလို႔ရတာပဲ။ ငါ့အတြက္ သူ႔အတြက္ဆိုတာမ်ိဳး အစြဲတစ္ခုကေန လြတ္ကင္းေနတာမ်ိဳးေပါ့´´

``နားေထာင္လို႔ေတာ့ အရမ္းေကာင္းေပမယ့္ မင္းမလုပ္ႏိုင္ဘူးထင္တယ္ ၀ိုင္။ ဥပမာကြာ မင္းရဲ႕ခ်စ္သူက မင္းအျပင္ တစ္ျခားတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္မိသြားျပီဆိုရင္…….´´

``ငါသ၀န္တိုျပီး ေပါက္ကြဲမယ္လို႔ ထင္ေနတာလား ေ၀ယံ။ ငါေနာက္ဆုတ္လုိက္မွာေပါ့´´

``အဲဒါ မင္းသူ႔ကိုမခ်စ္လို႔ပဲ ၀ိုင္´´

``လူတစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ႕ ခံယူခ်က္က မတူၾကဘူး ေ၀ယံ။ မင္းလိုခ်င္တဲ့အေျဖကို ငါသိတယ္ ေ၀ယံ။ မင္းရဲ႕ခ်စ္စိတ္က သူ႔ကိုပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့အေပၚမွာတည္ေနတဲ့အတြက္ မင္း သူ႔ကိုလက္လြတ္လိုက္ရျပီဆိုျပီး ေပါက္ကြဲမယ္ ဆက္သြားရင္ မင္းနဲ႔သူ႔ၾကားမွာ ျပသာနာေတြပဲ ျဖစ္လာမွာပဲ။´´

``အနည္းဆံုးေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ သစၥာရိွသင့္တယ္ မဟုတ္လား ၀ိုင္´´

``လူတိုင္းဆီကေတာ့ မင္းေမွ်ာ္လင့္လို႔မရဘူး ေ၀ယံ။ လူသားေတြဆိုတာက အခ်စ္နဲ႔ ပတ္သက္ေနတုန္းေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အစြမ္းကုန္ဂရုစိုက္ၾကမယ္။ ၾကင္နာၾကမယ္။ ဆိုးေဆးေတြလိုေပါ့ အခ်ိန္ၾကာေလ အေရာင္လြင့္ေလပဲ။ အဲဒါက အခ်စ္စစ္မဟုတ္ဘူး။ မင္းေတြ႕မွာပါ celebrity စံုတြဲေတြပဲၾကည့္ အရူးအမူးခ်စ္ၾက ျပီးေတာ့လည္း ကြဲၾကတာပဲ။ ခ်စ္ေနတုန္းေတာ့ ဘာပဲလုပ္လုပ္အျပစ္မျမင္ၾကေပမယ့္ အခ်စ္ေလးေတြေလ်ာ့လာတာနဲ႔ ကြဲၾကတာပဲ မဟုတ္လား။´´

``အဲဒါအခ်စ္စစ္မဟုတ္လို႔ပါ´´

``ဒါေပမယ့္ ခ်စ္ေနတုန္းေတာ့ အခ်စ္စစ္လို႔ထင္ခဲ့ၾကတာပဲ မဟုတ္လား စစ္တယ္ မစစ္ဘူး ဘယ္လိုသရုပ္ခြဲမလဲ´´

``၀ိုင္ မင္းေတာ္ေတာ္တတ္ေနျပီပဲ။ ငါမင္းကိုတစ္ခုေမးရဦးမယ္။ တကယ္လို႔ကြာ မင္းဂ်ာၾကီးနဲ႔သာ မဆံုျဖစ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ ခုခ်ိန္မွာ မင္းခ်စ္ေနမယ့္သူက ဘယ္သူျဖစ္မလဲ´´

``မေျပာႏိုင္ဘူး ေ၀ယံ cupid ကိုယ္တုိင္ငါ့အတြက္ျမားေလးကို ဘယ္သူ႔ကို ပစ္မလဲ ငါမွမသိႏိုင္တာ´´

``ခုခ်ိန္မွာ မင္းရဲ႕လူ မရိွေတာ့ဘူးဆိုရင္ မင္းရဲ႕ေဘးမွာ အတူရိွဖို႔ မင္းလက္တြဲေဖာ္အျဖစ္ ငါေမွ်ာ္လင့္လို႔ရႏိုင္မလား´´ တဲ့။

ေမးခြန္းကေတာ့ တစ္မ်ိဳးၾကီးပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွျပန္မေျပာတာေၾကာင့္ ခဏတိတ္ဆိတ္သြားၾကျပီး

``အဲဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးကို ေမ့လိုက္ပါ။ တစ္ဆက္တည္း ငါ့ကိုခ်စ္မိေနတဲ့ မင္းရဲ႕ အခ်စ္ေတြကို ၾကိဳးစားျပီး ေမ့ၾကည့္ပါ ေ၀ယံ´´ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုက္ေတာ့ ေ၀ယံက

``မင္း မသိလို႔ပါ ၀ိုင္ ခ်စ္ျခင္းတရားနဲ႔ ေမတၱာတရားကို မုန္းေမ့ဖို႔ ၾကိဳးစားတဲ့သူဟာ အရူးပဲ´´ တဲ့။

xxxxxxxxxxxxxxx

ကၽြန္ေတာ္က အရူးတစ္ေယာက္ကို ေတြ႕လို႔ ေမးၾကည့္တယ္။

``အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲ´´ လို႔ေပါ့။

အရူးကျပန္ေျဖတယ္။

``မသိခ်င္ပါနဲ႔တဲ့´´

``ဘာျဖစ္လို႔လဲ´´ ဆိုတဲ့ ဒုတိယေမးခြန္းေနာက္မွာ ရတဲ့အေျဖက

``ငါလည္းသိေအာင္ၾကိဳးစားရင္း ခုလိုရူးသြားတာပဲ´´ တဲ့။

xxxxxxxxxxxxxx

 

တီဗီြဖန္သားျပင္ေပၚက အရုပ္ေတြကို အာရံု၀င္စားေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ပတ္၀န္းက်င္ကို ေမ့ေနခဲ့ပါတယ္။

ရုတ္တရက္ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္ကို အေနာက္ကေန လွမ္းျပီးပိတ္လိုက္တဲ့ လက္တစ္စံုေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လန္႔သြားမိပါတယ္။

``ဘယ္သူလဲ မွန္ေအာင္ေျပာ´´ တဲ့။

အသံၾကားလိုက္တာနဲ႔ ဘယ္သူဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ သိတာေပါ့။

``သူမ်ားအိမ္ထဲ အသံမေပးဘဲ ၀င္လာတာ ဘယ္သူလဲ´´ လို႔ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေမးလိုက္ေတာ့

``မေျပာႏိုင္ရင္ မဖြင့္ေပးဘူးေနာ္´´တဲ့။

``ေအာင္မယ္ ရာရာစစ သူမ်ားအိမ္ထဲလည္း ၀င္လာေသးတယ္။ မရဘူး။ အိမ္ရွင္ေမးတာကို အရင္ေျဖစမ္း´´ လို႔ ခပ္မာမာေလးေဟာက္လိုက္ေတာ့

``ဟာကြာ စိတ္ယားလာျပီ´´ ဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ့္ပါးတစ္ခ်က္ အနမ္းခံလိုက္ရတယ္။

``အာ လြတ္…လြတ္ေတာ့ အစ္ကိုမွန္းကၽြန္ေတာ္သိတယ္´´ လို႔ေျပာမွ လြတ္ေပးပါတယ္။

``ဘယ္လိုသိတာလဲဟင္´´

``အစ္ကို အိမ္ထဲ၀င္လာတည္းက အစ္ကိုသံုးတတ္တဲ့ ေရေမြးန႔ံေလးက ေရွ႕ေတာ္ေျပး အရင္ေရာက္ေနတာပဲ´´

``လည္လိုက္တာ ဘာေတြရႈစားေနသလဲ ၀ိုင္´´

``ပ်င္းလို႔ Jonus brother ရဲ႕ MTV ေတြကိုၾကည့္ေနတာ သူတို႔ သီခ်င္းေတြက မိုက္တယ္ေလ´´

``ေ၀ယံ မေတြ႕ပါလား ၀ိုင္ အရင္လိုဆို ရံုးခ်ိန္မဟုတ္ရင္ သူရိွေနတတ္တယ္ မဟုတ္လား´´

``အင္း သူ သူ႔စက္ရံုမွာ အလုပ္ရိွတယ္ေျပာတာပဲ အဲဒီကျပန္လာမွပဲ ကၽြန္ေတာ့္ဆီလာမယ္ ထင္တယ္´´

``ေအာ္ ဒါနဲ႔ ၀ိုင္ အစ္ကိုတို႔က ခ်စ္သူေတြဆိုေတာ့ ခုဘယ္ေလွ်ာက္သြားၾကမလဲ။ ေလွ်ာက္လည္ရေအာင္ကြာ´´

``အယ္ ဟုတ္သားပဲ မန္းေလးမွာ ဘယ္သြားၾကမလဲ အစ္ကို မရိုးႏိုင္တဲ့ ကန္ေတာ္ၾကီးပဲလား ဟဲဟဲ´´

``အစ္ကိုလည္း မစဥ္းစားတတ္ဘူး ေနာက္မွ သူမ်ားအတြဲေတြကို ေမးၾကည့္ဦးမယ္ ခ်စ္သူေတြျဖစ္ရင္ ဘယ္ေတြသြားသင့္သလဲလို႔ေပါ့´´ လို႔ ေနာက္သလိုလိုေျပာပါတယ္။

``ဘယ္မွ မသြားပါနဲ႔ အစ္ကိုရာ။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခု ၾကားဖူးတာက ခ်စ္သူေတြဘ၀မွာ စိတ္ေကာက္ၾကတာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ဆိုပဲ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ေကာက္ၾကည့္ၾကရေအာင္ေလ မေကာင္းဘူးလား´´

``အာ ကတ္သီးကတ္သတ္ ဘယ့္ႏွယ္ စိတ္ေကာက္ၾကည့္ရေအာင္ဆိုပါလား ဟား ဟား ၀ိုင္က ထူးထူးဆန္းဆန္း´´

``အင္ ဘာျဖစ္တုန္း အစ္ကိုက ကၽြန္ေတာ့္ကို စိတ္ဆိုးၾကည့္ေလ လုပ္ပါ ကၽြန္ေတာ္က စိတ္ေကာက္လိုက္မယ္´´

``ဟ ဒါမ်ိဳးက တမင္လုပ္ယူၾကတာ မဟုတ္ဘူးဟ ဒုကၡပါပဲ ဒီေကာင္ေလးေတာ့´´ လို႔ ေျပာျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဆံပင္ေတြကို လက္နဲ႔ထိုးဖြပါတယ္။

``အဟဲ ခ်စ္လို႔စတာပါ အစ္ကိုရဲ႕´´ (ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားနာမည္)

``ဟင္း လာထားအာဘြား ျဖစ္သြားမယ္´´ တဲ့။ (တတ္လိုက္တာ ျပန္ေခ်လိုက္တာေလ)

အိမ္ေရွ႕က bell ျမည္သံေၾကာင့္

``အစ္ကို ခဏေနာ္ ဘယ္သူလဲ မသိဘူး´´ လို႔ေျပာျပီး ျခံတံခါးဆီထြက္လာပါတယ္။

``၀ိုင္ ဘာလုပ္ေနလဲ´´ တဲ့။

``ေအာ္ ေ၀ယံ ငါက မင္းအလုပ္မျပီးေသးဘူးထင္ေနတာ ဘာမွေတာ့ မလုပ္ပါဘူး သီခ်င္းေခြၾကည့္ေနတာ ဟိုဟာေလ အစ္ကိုေရာက္ေနတယ္ ျပသာနာမျဖစ္ၾကနဲ႔ေနာ္´´ လို႔ ၾကိဳေျပာထားလိုက္ပါတယ္။

ေ၀ယံ မ်က္ႏွာရံႈ႕မဲ့သြားျပီး

``ၾကာျပီလား ဒီလူေရာက္ေနတာ။ ဘာလာလုပ္တာလဲ´´

``ခုေလးတင္ပဲေရာက္တာ အလည္လာတာပါကြာ မင္းရဲ႕ အဲဒီတင္းေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလးကို နည္းနည္းေလွ်ာ့ဦး ေ၀ယံ´´

အလိုမက်တဲ့ ပံုစံနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ျပီး နည္းနည္းေလးေလွ်ာ့ပါတယ္။

အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ အစ္ကိုနဲ႔ေ၀ယံ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ စကားမေျပာၾကဘဲ ေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီခ်ိန္မွာပဲ

``၀ိုင္ ငါ့ကို ေခါက္ဆြဲျပဳတ္လုပ္ေပးကြာ´´ လို႔ ေ၀ယံက လွမ္းေျပာပါတယ္။

``ေအာ္ ေအး ေအး ခဏေစာင့္ေနာ္´´ လို႔ ျပန္ေျပာတုန္းမွာပဲ

``၀ိုင္ အစ္ကို႔ကို ေကာ္ဖီတစ္ခြက္´´ လို႔ အစ္ကိုက ဆက္ေျပာပါတယ္။

``ဟုတ္ကဲ့´´ ဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ္မီးဖိုခန္းထဲ ၀င္လာခါနီးမွာ ေ၀ယံနဲ႔ အစ္ကို တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ရန္ေစာင္ေနတဲ့ အၾကည့္နဲ႔တစ္ခ်က္ၾကည့္ျပီး ဧည့္ခန္းထဲက သတင္းစာေတြကို အသီးသီးဖတ္ေနပါတယ္။

ပထ၀ီ စာအုပ္ထဲမွာေတာ့ ေနရယ္ လရယ္ ကမၻာၾကီးရယ္ တစ္တန္းတည္းျဖစ္သြားရင္ ေနၾကတ္မယ္ ဒါမွမဟုတ္ လၾကတ္မယ္ဆိုတာေတြ သင္ခဲ့သိခဲ့ရဖုူးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၃ ဦး ဆံုလိုက္ျပီဆိုေတာ့ အင္း တစ္ခုခုေတာ့ ၾကတ္ေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕။ (ေနာက္တစ္ပိုင္းမွာပဲ ၾကတ္ပါေတာ့မယ္ ခင္ဗ်ာ)

 

ဆက္ရန္။

ေ၀ဖန္အၾကံေပးခ်က္မ်ားအားၾကိဳဆိုပါသည္။

kingvampire.mdy@gmail.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dec 2nd

မသိျခင္း = အခ်စ္

By SSP
မေမွ်ာ္လင္႔ပဲ  မင္းေရာက္လာတယ္.......
ရုတ္တရက္မုိ႔ ငါမတားဆီးလုိက္ႏိုင္ခဲ႔ဘူးကြယ္......
၀ုန္းဒုိင္းက်ဲျပီး  ၀င္ေမႊသြားတယ္.......
ငါ႔ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးလဲ ဖရိုဖရဲ......
အျပိဳျပိဳ  အလဲလဲနဲ႔........
ထိန္းခ်ဳပ္လုိ႔ မရလုိက္ႏုိင္ခဲ႔ဘူးကြယ္......
ဘယ္လို...ဘယ္လုိ  ခံစားမွဳမ်ိဳးလဲ......?
ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြ ေအးစက္လုိ႔....
ငါ႔ႏွလံုးခုန္သံကိုေတာင္ ငါျပန္ၾကားေနရပါတယ္....
ဆန္းေတာ႔ အဆန္းၾကယ္သားကြယ္.....
ငါကိုယ္တိုင္လဲ.......
ဘာမွန္းမသိ  ညာမွန္းမသိ......
အမ်ိဳးအမည္ မတပ္လုိက္ႏုိင္တဲ႔ .....
ေ၀ဒနာတစ္ရပ္မွာ .....
ႏူးညံ႔စြာ ေပ်ာ္၀င္တတ္ခဲ႔ျပီ.....
ဆန္းၾကယ္ေသာ ထိုအရာသည္...
“အခ်စ္” ဟုေခၚတြင္သတဲ႔ကြယ္........