Oct 7th

ေက်ာင္းသားငယ္ကို လိင္တူ ဆက္ဆံရန္ ဖ်ားေယာင္းသည္ဟု ျပည္ၿမိဳ႔ နယ္မွ ေက်ာင္းဆရာ စြပ္စြဲခံရ

By SSP
ျပည္ၿမိဳ႕၊ ၀က္ထီးကန္တိုက္နယ္ အေျခခံပညာမူလတန္းေက်ာင္းတစ္ေက်ာ
င္းမွ ေက်ာင္းဆရာတစ္ဦးသည္ ကိုးႏွစ္အရြယ္ စတုတ္ၳတန္းေက်ာင္းသားတစ္ဦးကို လိင္တူဆက္ဆံရန္ ဖ်ားေယာင္းသည္ဟု စြပ္စြဲကာ ေက်ာင္းသား မိဘမ်ားက ၿမိဳ႕နယ္ပညာေရးမွဴး႐ံုးသို႔တိုင္ၾကားထားသည္။

“ေက်ာင္းသားမိဘနဲ႔ ေက်ာင္းေကာ္မတီ၀င္ေတြ လာၾကတယ္။ ႐ံုးအေနနဲ႔ ခံ၀န္လက္မွတ္ထိုးေပးထားတဲ့ အစီအစဥ္ ေလာက္နဲ႔ မေက်နပ္ႏိုင္ဘူး။ ဆရာႀကီးကို ဒီေက်ာင္းက ေျပာင္းေပးဖို႔ပါ ႏႈတ္နဲ႔ တိုင္သြားတယ္”ဟု အဆိုပါ အေျခခံ မူလတန္းေက်ာင္း၏ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးက မဇ္ၥ်ိမကို ေျပာသည္။

တိုင္ၾကားခံရသူ ေက်ာင္းဆရာမွာ ၀န္ထမ္းလုပ္သက္၂၂ ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္သည္။

ေက်ာင္းဆရာႏွင့္ ေက်ာင္းသားတို႔ ေက်ာင္း အိမ္သာအတြင္းအတူ ရွိေနသည္ဟု စြပ္စြဲကာ ေက်ာင္းသားမိဘမ်ား က တိုင္ၾကားၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ““ေဘာင္းဘီ ၀တ္ထားရင္ ေဘာင္းဘီေမွ်ာ့ႀကိဳးကုိ ျဖည္ၿပီး ဆရာႀကီးက အတင္းႏႈိက္တဲ့ အေၾကာင္း ကေလးက ေျပာတယ္။ ကေလးက ေမးလို႔ မရဘူး။ ငိုဘဲငိုေနတယ္” ဟု ေက်ာင္းသား မိဘက ေျပာသည္။

ေက်ာင္းသားမိဘမ်ား၏ တိုင္ၾကားမႈႏွင့္ပတ္သက္၍ ျပည္ၿမိဳ႕နယ္ လက္ေထာက္ပညာေရးမွဴး ဦးႏိုင္ေအာင္ထြန္းသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရာတြင္ စြပ္စြဲခံရသူ ေက်ာင္းဆရာႏွင့္ ေဆြးေႏြးရန္ ရွိသည္ဟု ျပန္လည္ေျဖၾကားသည္။ စြပ္စြဲခံရသူ ေက်ာင္းဆရာကမူ အဆိုပါကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ျငင္းဆိုထားသည္။

မဇ္ၥ်ိမ သတင္းကေနေတြ႔လုိ႔ ေဖၚျပေပးတာပါ...
ခုသေလာ ဟုိမုိနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့သတင္းေတြ သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ေဖၚျပလာတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတြ႔ရပါတယ္။။။ Prison break မင္းသားေတာင္မွာ သူ႔ကုိသူ ဟုိမုိပါလုိ႔ အတိအလင္းေၾကျငာၿပီး လိင္တူလႈပ္ရွားမႈမွာ ဦးေဆာင္ပါ၀င္ေနတယ္လုိ႔ သတင္းထဲမွာ ဖတ္ရပါတယ္...
Feb 6th

ေမတၱာႏွင့္ ယွဥ္ေသာ (အပိုင္း -၂)

By Nyo Lynn Khit
ရဲႏိုင္ထြန္း တစ္ေယာက္ ကားေမာင္းရင္းနဲ႔ စဥ္းစားမိတယ္... စိတ္ေတြက ခိုင္ခန္႔ဆီမွာ က်န္ခ့ဲတယ္...။

ခိုင္ခန္႔ နဲ႔ သူ အသက္ ၁၂ ႏွစ္ေလာက္မွာ ေႏြသင္တန္းတစ္ခုမွာ ဆံုၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ခ့ဲၾကတယ္..။ အိမ္ခ်င္းကလည္း သိပ္မေဝးေတာ့ တတြဲတြဲေနရင္ အခင္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း.. အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ခ့ဲၾကတယ္..။ အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ တိုင္ပင္ေဖာ္ေတြလို သေဘာထားခ့ဲၾကတယ္..။ ရည္းစားထားၾကေတာ့လည္း တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ကူညီခ့ဲၾကတယ္...။ ရည္းစားနဲ႔ကြဲတိုင္းလည္း တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အားေပးခ့ဲၾကတယ္..။ ေနာက္ေတာ့ ခိုင္ခန္႔ ႏိုင္ငံျခား မသြားခင္ တစ္ႏွစ္ေလာက္ အလိုမွာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ သူငယ္ခ်င္းထက္ ပိုတ့ဲ သံေယာဇဥ္ရွိေနတယ္ဆိုတာ ဝန္ခံခ့ဲၾကတယ္..။ ငယ္ငယ္ကတည္းက တူတူသြား တူတူစား ေနခ့ဲတ့ဲ သူငယ္ခ်င္းေတြမို႔ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို မိသားစုေတြက အရမ္းခ်စ္ၾကတ့့ဲ သူငယ္ခ်င္း ေတြ အျဖစ္ကလြဲလို႔ ဘာမွ အေထြအထူး သေဘာမထားခ့ဲၾကဘူး..။ ၿပီးေတာ့ မိသားစု ႏွစ္ခုလည္း သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ရင္းႏွီးခ့ဲၾကတယ္..။ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ေက်ာင္းတက္တာက အစ အစစ အရာရာ တူတူ တိုင္ပင္ခ့ဲၾကတယ္..။

ရဲႏိုင္ထြန္း သက္ျပင္းခ်မိတယ္..။ ၃ ႏွစ္လံုးလံုး ခြဲေနခ့ဲရတ့ဲ သူငယ္ခ်င္း ခ်စ္သူ ျပန္ေရာက္လာတာ ဝမ္းသာေပမယ့္ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ အတြက္ အေျပာင္းအလဲ တစ္ခု ရွိေနခ့ဲတယ္ဆိုတာကို သူ ခိုင္ခန္႔ကို ဘယ္လို ေျပာရပါ့မလဲ..။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္လံုး အတြက္ ႏွစ္ဖက္ မိသားစုက အစီအစဥ္ေတြ ရွိေနၿပီးသားဆိုတာကို ခိုင္ခန္႔ တစ္ေယာက္ သိခ့ဲရင္............။

------------------------------------------------

ခိုင္ခန္႔ ႏိုးလာေတာ့ ညေန ေစာင္းေနၿပီ..။ အခန္းထဲက ထြက္လာေတာ့ အေမ့ကို ဧည့္ခန္းထဲမွာ ေတြ႕လိုက္တယ္..။ ညီေလးနဲ႔ ညီမေလးက ျခံထဲမွာ ၾကက္ေတာင္႐ိုက္ေနၾကတယ္..။

“ေဟာ.. သားႀကီးေတာင္ ႏိုးလာၿပီ..။ သား. ေရခ်ိဳးလိုက္ဦး...။ လဘက္ရည္ေသာက္မယ္ မဟုတ္လား..။ အေမ ျပင္လုိုက္မယ္..။ ကိုရဲဲ ညေန ထမင္းစားခ်ိန္ ေရာက္မယ္လို႔ ခုနက ဖုန္းဆက္တယ္..။ သား အေဖလည္း ေတာ္ၾကာေရာက္မယ္..။ သားေရခ်ိဳးၿပီးရင္ သားပစၥည္းေတြ ေနရာခ်တာေပါ့..။ ”

ခိုင္ခန္႔ မိခင္. ေဒၚမိမိခင္ ေျပာေျပာဆိုဆို မီးဖိုခန္းထဲ ဝင္သြားတယ္.. ခိုင္ခန္႔လည္း အခန္းထဲ ျပန္ဝင္ၿပီး ဗီ႐ိုထဲက သဘက္သြားယူလိုက္တယ္..။ ဗီ႐ိုထဲမွာလည္း သူမသြားခင္က အတိုင္း အားလံုးရွိေနတယ္..။ သဘက္ကေတာ့ အေမတို႔ ျပန္လဲထားေပးတာထင္တယ္..။ ခိုင္ခန္႔တို႔ ေမာင္ႏွမေတြ ကံေကာင္းတယ္လို႔ေျပာရမယ္..။ အေဖက အလုပ္ႀကိဳးစားသလို အိမ္အတြက္ လိုေလေသးမရွိေအာင္ ျဖည့္ဆည္းေပးတယ္..။ အေမကလည္း အိမ္ေထာင္ထိန္းေတာ္သလို သားသမီး ေတြအတြက္ သိတတ္တ့ဲ မိခင္တစ္ေယာက္ပါ..။ မိဘႏွစ္ပါးလံုးက သားသမီး ၃ ေယာက္လံုးကို ဆိုဆံုးမတတ္သလို ေနရာတကာ ဝင္မပါပဲ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ခြင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေပးထားတယ္..။ ေျပာရရင္ ဒီမိုကေရစီရွိတ့ဲ မိသားစုေပါ့..။

ခိုင္ခန္႔ ေရပန္းေအာက္ကို ဝင္လိုက္တယ္..။ ရန္ကုန္က ေရေအး ကိုယ္ေပၚက်လာေတာ့ လန္းဆန္းသြားတယ္..။ ေရခ်ိဳးရင္းနဲ႔ ေရခ်ိဳးခန္းထဲကို ေသခ်ာၾကည့္လိုက္မိတယ္..။ အေမ ကၽြန္ေတာ္ သံုးေနၾက ဆပ္ျပာနဲ႔ တျခား အသံုးအေဆာင္ေတြ အားလံုး ျပင္ထားတာပဲ...။ ဒီေရခ်ိဳးခန္းက ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ပဲ သံုးတာေလ..။ ေျပာရရင္ေတာ့ အိမ္ေအာက္ထပ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ပိုင္တယ္..။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ အိပ္ခန္းက အိမ္ေအာက္ထပ္မွာေလ..။ က်န္တ့ဲ အိမ္သားေတြက အိမ္ေပၚထပ္မွာ ေနၾကတာေလ..။ မခ်ိဳနဲ႔ ဦးေမာင္တို႔ လင္မယားက ျခံထဲက သူတို႔ အေဆာင္ေလးမွာ ေနၾကတယ္..။ ဒီေတာ့ အိမ္ေအာက္ထပ္က ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ႀကိဳက္မင္းမူတ့ဲ ေနရာေပါ့..။

ေရခ်ိဳးၿပီးထြက္လာေတာ့ အေမ ႏွပ္ထားတ့ဲ လဘက္ေျခာက္နံ႔ေလးက လူကို ပိုလန္းသြားေအာင္ လုပ္ေပးလိုက္တယ္..။ အဝတ္အစားကိုေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ျဖစ္ေအာင္ တီရွပ္နဲ႔ ေဘာင္းဘီ တိုပဲ ဝတ္လိုက္တယ္.။ ထမင္းစားခန္းခန္းဘက္ကို ဝင္လာေတာ့ အေမက လဘက္ရည္နဲ႔ ကိတ္မုန္႔ေျခာက္ ျပင္ထားေပးတယ္..။ စားပြဲမွာ ထိုင္လိုက္ေတာ့ အငယ္ႏွစ္ေယာက္လည္း ဝင္လာၾကတယ္..။ ဒီအခ်ိန္က ညေန လဘက္ရည္ခ်ိန္ေလ..။ သားအမိေလးေယာက္ေနရာယူလိုက္ေတာ့ မေတြ႕ရတာ ၃ ႏွစ္ရွိေနၿပီျဖစ္တ့ဲ မိသားစု ျမင္ကြင္းေလးကို ျပန္ျမင္လိုက္ရတယ္..။

“ကိုႀကီး.. ညီမေလး အတြက္ ဘာပါလာလဲ လု႔ိ.. မနက္ကလည္း ညီမေလးကို ျပန္မေျဖဘူး.... တခါတည္း သူ႔ ကုိရဲ နဲ႔ပဲ အခန္းထဲမွာ တိုးတိုး လုပ္ေနေတာ့တာပဲ...။”

“ပါလာပါတယ္ ညီမေလးရယ္.. ကိုႀကီး ညီမေလးႀကိဳက္တာေတြ ဝယ္ခ့ဲတယ္ ဟုတ္ၿပီလား.. ၿပီးရင္ ကိုႀကီး အထုတ္ေတြ ျဖည္ရင္ ေပးမယ္ေလ..”

“ ညီေလးဖို႔ေရာ ဘာပါလာလဲ.. ”

“ပါ, ပါတယ္ ငါ့ညီရာ.. ”

“ကဲ ကဲ ေမာင္ႏွမေတြ လဘက္ရည္ေသာက္ၿပီး လုပ္စရာ ရွိတာ လုပ္ရမယ္..”

ကၽြန္ေတာ္တို႔ လဘက္ရည္ေသာက္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ အခန္းဘက္ ထြက္လာခ့ဲၾကတယ္..။ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ အထုတ္ေတြကို ျဖည္ၾကတယ္..။ ကၽြန္ေတာ့္ကပဲ လက္ေဆာင္ေတြ အထုတ္ထဲက ရွာၿပီး ေပးလိုက္တယ္..။

ညီမေလးနဲ႔ ညီေလး အတြက္ ေက်ာင္းမွာ သံုးဖို႔ နားၾကပ္ တစ္ေယာက္ တစ္ေခ်ာင္း.. (ေဆးေက်ာင္းတက္ေနၾကတာေလ..).၊ ၿပီးေတာ့ ညီမေလးအတြက္ ဖန္စီ ၾကိဳးေလးတစ္ကံုး ညီေလးအတြက္ နာရီ တစ္လံုး.. အေမနဲ႔ အေဖအတြက္လည္း နာရီ တစ္စံုဝယ္ခ့ဲတယ္..။ အေမ့အတြက္ သီးသန္႔အျဖစ္.. Lancome ေရေမႊးတစ္ပုလင္း..။ သူတို႔ ၿပီးေတာ့ မခ်ိဳနဲ႔ ဦးေမာင္တို႔ လင္မယားအတြက္ လက္ေဆာင္ေတြကိုလည္း ေပးလိုက္တယ္..။

လက္ေဆာင္ေတြ ေဝျခမ္းၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ပစၥည္းေတြ ေနရာခ်တယ္..။ အငယ္ ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ သူတို႔အတြက္ ရၿပီးၿပီးဆိုေတာ့ ထြက္သြားၾကၿပီ..။ အေမကပဲ ကၽြန္ေတာ့ကို ကူၿပီး ပစၥည္းေတြ သိမ္းေပးတယ္ေလ..။ သိပ္မမ်ားပါဘူး..။ အက်ီ`ၤ ေသတၱာ ႏွစ္လံုးနဲ႔ ဖိနပ္ အိတ္ တစ္လံုးပဲေလ..။ ဖိနပ္က အားလံုးေပါင္း ၈ ရံ..။ ဒါေတာင္ မ်ားေနမွာ စိုးလို႔ ထားခ့ဲတာ...။

ကၽြန္ေတာ့္ ပစၥည္းေတြ ေနရာခ်ၿပီးေတာ့ ညေန ၆ နာရီခြဲေနၿပီ...။ အေမလည္း အေဖျပန္လာခါနီးၿပီမို႔ ညေနစာအတြက္ ျပင္ဆင္ဖို႔ ထြက္သြားတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အခန္းထဲမွာေနခ့ဲၿပီး laptop နဲ႔ သီခ်င္းနားေထာင္ေနလိုက္တယ္..။ ခဏၾကာေတာ့ တံခါးေခါက္သံၾကားလို႔ တံခါးဖြင့္လိုက္ေတာ့ သူ... ကိုရဲ..။

“ဘာေတြ ေတြးၿပီး ျငိမ့္ေနတာလဲ..”

ေျပာေျပာဆိုဆို သူကၽြန္ေတာ့္ အခန္းထဲကို ဝင္လာတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အခန္းတံခါးကို ေလာ့ခ်ၿပီး သူေနာက္လိုက္လာခ့ဲတယ္..။ သူ စာၾကည့္စားပြဲမွာ ဝင္ထိုင္လိုက္တယ္..။ ကၽြန္ေတာ္လည္း စားပြဲေဘးက ကုတင္ေပၚမွာ လွဲအိပ္လိုက္တယ္..။

“ခိုင္ခန္႔... ဒီ ၃ ႏွစ္မွာ ေတာ္ေတာ္ ပင္ပန္းမွာေနာ္.. ေက်ာင္းလည္းတက္.. အလုပ္လည္းလုပ္ဆိုေတာ့..”

“ဒီလိုပါပဲကြာ.. ငါ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ရမယ္ဆို ဘာပဲ လုပ္လုပ္ အဆင္ေျပေအာင္ ငါလုပ္တယ္..။ မင္းသိပါတယ္..”

“ေအးပါကြာ.. မင္းထြက္သြားတ့ဲေန႔က ငါ လိုက္မလို႔ႏိုင္တာကို နားလည္ေပးပါကြာ..။ မင္းထြက္သြားတ့ဲေန႕ကတည္းက ငါ အေဖာ္ဆိုတာလည္း မရွိေတာ့သလို တိုင္ပင္ေဖာ္လည္း မ့ဲသြားခ့ဲတာ.. ခု ငါ အရမ္းေပ်ာ္တယ္သိလား... ငါ့မွာ ေျပာစရာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္...။ မင္း ဖုန္းဆက္တိုင္း ငါ ရင္ေတြ ခုန္ခ့ဲသလို မင္းပိုက္ဆံ ကုန္မွာစိုးလို႔ အမ်ားႀကီး မေျပာႏုိင္ခ့ဲဘူး..။ ဒီေန႔ည မင္းနဲ႔ အတူေနရင္ စကားေတြ အမ်ားႀကီး ေျပာၾကမယ္..။ မနက္ျဖန္ ငါ အလုပ္မသြားဘူး..။ အိမ္ကိုလည္း ေျပာခ့ဲတယ္....”

“မင္း တကယ္ေျပာတာေနာ္.. ၿပီးမွ ကိစၥရွိလို႔ ဆိုၿပီး ထျပန္လို႔ကေတာ့ အေတြ႕ပဲ..”

“ေအးပါကြာ.. ခုခ်ိန္ကစၿပီ ဒီ တလလံုး ငါ့ကို မင္းပိုုင္တယ္.. ေက်နပ္ၿပီလား..”

သူ ကၽြန္ေတာ့္ေဘးက ေနရာမွ ဝင္လွဲလိုက္တယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ခါးကို ဖက္ထားလိုက္တယ္..။ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ၾကင္နာမႈေတြျပည့္ေနတ့ဲ မ်က္ဝန္းေတြနဲ႔ ၾကည့္ေနခ့ဲၾကတယ္..။ သူ႔ရင္ခြင္ထဲကို ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းထည့္ၿပီး ျငိမ္ျငိမ္ေလးေနေနလိုက္တယ္..။ သူရဲ႕ ႏူးည့ံတ့ဲ ႏႈတ္ခမ္း အစံု ကၽြန္ေတာ့္ နဖူးေပၚက်လာတယ္..။

“ခိုင္ခန္႔ရယ္..........”

သူ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ကို တိုးတိုးေလး ညီးလိုက္တယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို တင္းက်ပ္စြာ ဖက္ထားလိုက္တယ္..။

“ကိုႀကီး အေဖ ျပန္ေရာက္ၿပီ.. ”

တံခါးေခါက္သံနဲ႔ အတူ ညီမေလးရဲ႕ အသံၾကားလိုက္ရတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ကုတင္ေပၚကေန ထလိုက္ၾကတယ္..။ အခန္းတံခါးဖြင့္ခါနီး သူ႔ပါးကို ကၽြန္ေတာ့္ ႏႈတ္ခမ္းနားတုိးေပးလိုက္တယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ အလုိက္သိစြာနဲ႔ အနမ္းတပြင့္ ေျခြေပးလိုက္တယ္.။

အခန္းျပင္ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ေပၚထပ္ကို တက္လာခ့ဲတယ္..။ အေဖ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ၾကည့္ၿပီး..

“သားႀကီး... မင္း အဆင္ေျပရဲ႕လားကြ.. ခရီးေဝးက ျပန္ခ့ဲေတာ့ အိမ္ကို ေတာ္ေတာ္ လြမ္းမွာပဲကြာ.. ငါ့သားျပန္လာေတာ့ အေဖ အားရွိၿပီ... အေဖ့ အလုပ္ေတြ မင္း ဝင္လုပ္ေတာ့မယ္ေပါ့..။”

ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မေျပာဘဲ ျပံဳးေနလိုက္တယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ေအာက္ဘက္ ျပန္ဆင္းလာေတာ့ ကိုရဲကို ထမင္းစားခန္းထဲမွာ ကၽြန္ေတာ့္ အငယ္ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ အတူ စကားေကာင္းေနတာကို ေတြ႕လိုက္တယ္..။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ထမင္းစားပြဲမွာ ဝင္ထိုင္လိုက္တယ္.. ခဏေနေတာ့ မခ်ိဳ ထမင္းပြဲျပင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဝုိင္းကူၿပီး ျပင္ဆင္ေျပလိုက္တယ္..။ အေဖနဲ႔ အေမ အိမ္ေပၚထပ္က ဆင္းလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ေနရာယူလိုက္တယ္..။ အေဖက အိမ္ဦးခန္းေနရာဘက္မွာထိုင္တယ္..။ ကၽြန္ေတာ္က ထံုးစံ အတိုင္း အေဖ့ညာဘက္မွာ ထုိင္တယ္..။ အေမက အေဖ့ဘယ္ဘက္မွာ ထိုင္တယ္... ညီေလးက အရင္က ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွ ထိုင္ေပမယ့္ ခု ကိုရဲရွိေနလို႔ စားပြဲထိပ္မွာ ထိုင္တယ္.. ညီမေလးကေတာ့ အေမ့ေဘးမွာပဲ..။

ထမင္းစားေသာက္ရင္းနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ စကားဆက္ေျပာျဖစ္ၾကတယ္..။

“သားႀကီး.. ဟိုမွာ အဆင္ေျပရဲ႕လား...”
“ဟုတ္ ေျပပါတယ္ အေဖ.. ”
“မင္း သင္ခ်င္တ့ဲ ပညာလည္း သင္ခ့ဲၿပီးၿပီဆိုေတာ့ အေဖ့ ကုမၸဏီမွာ မင္း လုပ္ႏိုင္ၿပီထင္တယ္..။”
“အေဖ.. သား ဟိုကိုပဲ ျပန္သြားမွာ.. ဟိုမွာလည္း အစစ အရာရာ အေျခက်ေနၿပီေလ..။ ၿပီးေတာ့ အလုပ္မွာလည္း အရာရွိျဖစ္ေနၿပီဆိုေတာ့ သား ဟိုကိုပဲ ျပန္သြားခ်င္တယ္..”
“သားႀကီး.. အိမ္က အေျခအေနကိုလည္း မင္းသိပါတယ္.. မင္းညီနဲ႔ ညီမက ခုေက်ာင္းတက္ေနတုန္းေလ. အေဖ လူယံုတစ္ေယာက္ လိုတယ္.. အေဖ့ကို ကူူညီၿပီး ကုမၸဏီမွာ ဦးစီးေပးမယ့္သူ လိုတယ္..။ မင္း ျပန္လာမယ္ဆိုလို႔ အေဖ အားတက္သြားတာ.. ေအးေလ.. စဥ္းစားေပါ့ အခ်ိန္ေတြ ရွိပါေသးတယ္..။ ဒါနဲ႔ မင္း ဘယ္ေလာက္ေနမွာလဲ သားၾကီး..”

“တစ္လ အေဖ..”

“ေအာ္ ငါ့သားက ၃ ႏွစ္ခြဲသြားၿပီး ျပန္လာေတာ့လည္း တစ္လပဲ ေနမယ္ဆိုေတာ့ အလည္သက္သက္လာတာပဲေပါ့..”

ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ ျပန္မေျပာမိ..။ အေဖ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတာေတာ့ သိသာပါသည္.။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထမင္းစားပြဲေလး တိတ္ဆိတ္သြားတယ္..။ ထမင္းစားၿပီးေတာ့ အေဖနဲ႔ အေမ အိမ္ေပၚထပ္ ျပန္တက္သြားတယ္..။ ညီေလးနဲ႔ ညီမေလးလည္း စာလုပ္စရာရွိတာမို႔ သူတို႔လည္း သူတို႔ အခန္းေတြဆီ ဝင္သြားၾကတယ္..။ ခဏၾကာေတာ့ အေဖနဲ႔ အေမ ဘုရားရွိခိုးသံၾကားလိုက္ရတယ္...။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကိုရဲလည္း အေညာင္းေျပလမ္းေလွ်ာက္ဖို႔ အျပင္ထြက္ခ့ဲၾကတယ္..။

လမ္းေလးက ညဘက္မို႔ ပိုၿပီးဆိတ္ၿငိမ္ေနတယ္.. လမ္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ပဲ ရွိတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္လက္ကို တစ္ေယာက္ကိုင္းရင္း ေလွ်ာက္လာခ့ဲၾကတယ္..။

“ခိုင္ခန္႔.. မင္း တကယ္ ျပန္သြားမွာလား..”
“ေအးေလ.. ငါ မနက္က ေျပာတယ္ေလ.. ျပန္သြားမွာပါဆို..”

ကိုရဲ ဘာမွ ျပန္မေျပာ.. လမ္းကေလးကလည္း တိတ္ဆိတ္ေနတာ ပိုးေကာင္ေလးေတြ ေအာ္သံကလြဲလို႔ ဘာမွ မၾကားရ..။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း လမ္းထိပ္က ပန္းျခံေထာင့္က ခံုတန္းေလးတစ္ခုမွာ ထိုင္လိုက္ၾကတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ပုခံုးကို ေခါင္းတင္ၿပီး မီွလိုက္တယ္..။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ ပုခံုးကို ျပန္ဖက္ထားလိုက္တယ္..။

“ခိုင္ခန္႔ရယ္..”
“ေျပာေလ ကိုရဲ...”
“....................”
“ကိုရဲ မင္းမွာ ဘာေျပာစရာရွိေနလဲ.. ေျပာစရာ တခုခု ရွိေနတယ္ထင္တယ္..”
“ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူးကြာ..”
“ဘာမွ မဟုတ္ရင္ တိတ္တိတ္ေန..”

ေနာက္ေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္လက္ကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္တယ္..။ ဘာမွ ဆက္မေျပာျဖစ္ၾကဘဲ ထိုင္ေနလိုက္ၾကတယ္..။

-----------------------
Jul 19th

ေၾကြေပမယ့္..ေ၀ေနဆဲပန္းတစ္ပြင့္

By Power

  General Aung San.jpg

  ငယ္စဥ္အခ်ိန္ စကားတီတီတာတာနဲ႔ စပ္စုတတ္ခါစအခ်ိန္က တပ္ထဲကရုပ္ရွင္ရံုရဲ႕ ပိတ္ကားတစ္ဖက္ တစ္ခ်က္က အေဖ့ရဲ႕ပံုကိုျမင္ေတာ့ ေမေမ့ကိုေမးခဲ့ဖူးတယ္…ေမေမ ဒါသားတို႔တပ္က တပ္မွဴးရဲ႕ပံုလား လုိ႔… ေမေမက ျပန္ေျဖခဲ့တယ္… ဒါ တပ္မွဴးရဲ႕ပံုမဟုတ္ဘူးတဲ့ ေမေမတို႔အားလံုးရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္တဲ့… ျပန္ေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္… ေမေမကလည္း သူကသားကို တစ္ခါမွမုန္႔မ၀ယ္ေကြ်းဖူးပါဘူး…ဘာလုိ႔သားရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္ျဖစ္ရမွာလည္းလုိ႔ဆုိေတာ့ ေမေမကျပံဳးျပီး ေမေမတုိ႔အားလံုးရဲ႕ သူရဲေကာင္း.. ထာ၀ရေခါင္း ေဆာင္မလုိ႔ ေက်းဇူးရွင္ေပါ့သားရဲ႕တဲ့…

ေက်ာင္းေနေတာ့ ေမေမေပးတဲ့ မုန္႔ဖိုး ငါးျပားေစ့ ဆယ္ျပားေစ့..တစ္မတ္ေစ့ေလးေတြမွာ အေဖ့ရဲ႕ပံုကို ျမင္ေတာ့…ေမေမ သားကို ဒီလူၾကီးပံုေတြနဲ႔ပို္က္ဆံေတြပဲေပးေနတယ္… တျခားပံုပါတဲ့ပိုက္ဆံေပးဆုိျပီး တျခားပံုပါတဲ့ပိုက္ဆံဆုိရင္ မုန္္႔ဖိုးပိုရမလားဆုိတဲ့အေတြးနဲ႔ ေမးျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္… ေမေမက ဒီလူၾကီးရဲ႕ တန္ဖိုးက ျဖတ္မရေအာင္ၾကီးမားလို႔ သားေလး သူ႔ပံုပါတဲ့ပိုက္ဆံနဲ႔ မုန္႔ေတြ၀ယ္စားလုိ႔ရတာေပါ့တဲ့….

ညေနပိုင္း မိသားစုလမ္းေလွ်ာက္ထြက္ၾကတဲ့ တပ္ထဲကပန္းျခံထဲက ထုိင္ေနတဲ့ အေဖ့ေၾကးရုပ္ထုၾကီး ကိုေတြ႔ေတာ့ ေမးျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္…ေမေမ.. ဒီလူၾကီးပံုက ေနရာတကာမွာပဲေနာ္… သူကဘယ္သူလည္း ေမေမဆုိေတာ့… ေမေမက သားေလးတစ္ေန႔သိလာမွာေပါ့တဲ့… သူ႔ရဲ႕ေက်းဇူး…သူ႔ရဲ႕တန္ဖိုးေတြကို သားေလး နားလည္လာမွာပါတဲ့…. ျပန္ေျပာျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္.. ဘာေတြမွန္းမသိပါဘူးေမေမရယ္ သား ေဆာ့လိုက္ဦးမယ္ဆုိျပီး အေဖ့ေၾကးရုပ္ထုေပၚတက္ျပီး အေဖ့ေပါင္ေပၚမွာတက္ေဆာ့ခဲ့ဖူးတယ္.. ေနာက္ပိုင္း အကိုေတြေဘာလံုးကန္တဲ့အခါ အေဖ့ေပါင္ေပၚကေနထုိင္ျပီး ၾကည့္ခဲ့သလို တခါေလမွာ လည္း အေဖ့ေပါင္ေပၚထုိင္ျပီး အေဖ့ရဲ႕ရင္ခြင္ကိုမွီျပီး ႏွစ္ႏွစ္ျခဳိက္ျခဳိက္အိပ္ေပ်ာ္ခဲ့တယ္ေနာ္… အသိဥာဏ္ဘာမွမဖြံ႕ျဖဳိးေသးတဲ့ အဲအရြယ္ကေလးတစ္ေယာက္ကိုေတာင္ အေဖ့ရဲ႕ရင္ေငြ႕နဲ႔ ေႏြး ေထြးလံုျခံဳေစခဲ့ပါတယ္အေဖ…

အတန္းေတြ တစ္တန္းျပီး တစ္တန္းၾကီးလာေလ…အေဖ့ရဲ႕ေက်းဇူးကိုပိုျပီးသိလာေလပါပဲ

အေဖ… ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္မွာ ဒီေျမၾကီးေပၚမွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနရခြင့္ရေနတာက အေဖ့ရဲ႕ေခြ်းေတြ ေၾကာင့္ပါ… ဒီေရကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေသာက္သံုးေနခြင့္ရေနတာက အေဖ့ရဲ႕ ေသြးေတြေၾကာင့္ပါ … တန္ဖိုးမျဖတ္နုိင္တဲ့ အေဖ့ရဲ႕သားတုိ႔အေပၚထားခဲ့တဲ့ ေစတနာ..ေမတာတာ တရားေတြေၾကာင့္ ဒီလိုေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းခြင့္ရေနတာဆုိတာ သိခဲ့ရပါျပီ..

          ဒီေန႔လမ္းထိမ္၀မွာ ေတာင္းေနတဲ့ကေလးကို ခါတုိင္းေပးေနက်အတုိင္း ၅၀ တန္ထုတ္ေပးေတာ့ ကေလးက အကိုၾကီးကလည္း ျခေသၤ့ပံုပါတဲ့ ပိုက္ဆံေတြခ်ည္ပဲအျမဲ ေပးတယ္တဲ့… တျခားပံုပါတဲ့ဟာ ေျပာင္းေပးပါလားဆုိေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက အျဖစ္ကိုျပန္ျမင္ျပီး ျပံဳး မိတယ္…. ေမေမေရ…သားေမးခဲ့တုန္းက ေမေမက ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားစြာနဲ႔ ေျဖနုိင္ခဲ့ေပမယ့္ ..ခုသား ဘယ္လိုမ်ဳိးျပန္ေျဖရမွာလည္းေမေမ…. အဲအခ်ိန္မွာပဲ ေဘးနားကျဖတ္သြားတဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ကေလးအုပ္စုထဲက တစ္ေယာက္က ဟဲ့ ဟုိမွာဟုိအလံတုိင္က အလံၾကီးက်ေနတယ္…တစ္၀က္ၾကီးျဖစ္ေနတယ္တဲ့ေလ… တျခားသူ႔အေဖာ္ေတြကလည္း ေအးေလေနာ္.. ဟုတ္ပတဲ့..အလံျပဳတ္က်ေနတာ မသိၾကဘူးလားမသိဘူးတဲ့ေလ.. ေ၀့တက္လာတဲ့ မ်က္ရည္ေတြကို ပုတ္ခတ္ရင္း လွည့္ထြက္လာခဲ့လုိက္မိတယ္… ပိုက္ဆံအိတ္ထဲက အျမဲတမ္းေဆာင္ထားတဲ့ ကိုယ္အျမတ္တနုိးသိမ္းထားတာေလးကို ယူလုိက္မိတယ္… လက္ထဲမွာပါ လာတာက အေဖ့ပံုရိုက္ႏွိပ္ထားတဲ့ တစ္က်ပ္ေစ့ေလး…. အေဖက ျပံဳးျပီးၾကည့္ေနတယ္ေနာ္…အေဖ့ရဲ႕ တန္ဖုိးကိုသိခြင့္ရခဲ့တဲ့သူေတြေကာ အေဖ့ရဲ႕တန္ဖိုးကို သိခြင့္မရခဲ့တဲ့သူေတြေကာ အားလံုးကို အေဖက ဒီလုိအျပံဳးမ်ဳိးနဲ႔ပဲ ၾကည့္ျပီး နာလည္ခြင့္လႊတ္ေပးေနမယ္ဆုိတာ သားယံုပါတယ္အေဖ….

 ေဟာ မိုးေတြရြာလာျပီအေဖ… ရြာမွာေပါ့အေဖရယ္…ဒီေန႔က မုိးျဖဳိင္ျဖဳိင္သြန္းခဲ့တဲ့… မ်က္ရည္ေတြသြန္ခဲ့ရတဲ့ ဇူလုိင္ ၁၉ ေလ….. အေဖနဲ႔အတူ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ၾကီးေတြ အားလံုးအတြက္ေပးဆပ္ခဲ့တဲ့ ေသြးေျမက်ခဲ့ရတဲ့ ေန႔ေလးတစ္ေန႔…. အားလံုးရဲ႕ရင္ထဲက အာဇာနည္ေန႔ပါပဲအေဖရယ္….. အေဖဟာ အခ်ိန္မတန္ေသးပဲ ေၾကြခဲ့ေပမယ့္ သားရင္ထဲမွာေတာ့ အျမဲေ၀ေနဆဲပန္းတစ္ပြင့္ပါပဲအေဖ..

 

၆၄ ႏွစ္ေျမာက္အာဇာနည္ေန႔ကို ရင္ထဲမွစကားမ်ားျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳလွ်က္


ပါ၀ါ

၁၉ . ၇ . ၂၀၁၁ ( အာဇာနည္ေန႔  ညေန ၅ နာရီခြဲ )

Jun 20th

သိုင္းေလာကမွ လွည့္ကြက္မ်ား

By Phyo Thit Luu

၀တၳဳစာအုပ္ေတြကို စၿပီးေတာ့ ဖတ္တတ္စအရြယ္တုန္းက လမင္းမိုမို၊ လြန္းထားထား၊ ဂ်ဴး၊ တကၠသိုလ္ဘုန္းႏိုင္စတဲ့ စာေရးဆရာေတြေရးတဲ့ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလေတြကို ဖတ္ရင္းနဲ႔ ဇာတ္ေကာင္ေတြရဲ့ ေနရာေတြမွာ ကိုယ္တိုင္၀င္ခံစားရင္ စိတ္ကူးေတြ ယဥ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ကိုယ္ေတြက အခ်စ္ဇာတ္လမ္းထဲက ဇာတ္ေကာင္ေတြလိုပဲ ခ်စ္လိုက္၊ ႀကိဳက္လိုက္၊ မိသားစုနဲ႔ ျပႆနာျဖစ္ သေဘာမတူလို႔ ခိုးရာလိုက္ေျပးလိုက္၊ လင္မယားေတြျဖစ္ၿပီးေတာ့ ရန္ျဖစ္လိုက္ ျပန္ခ်စ္လုိက္နဲ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ဇာတ္ရုပ္ေတြကေနလည္း ခံစားသရုပ္ေဖာ္ၾကည့္ခဲ့ဖူးတယ္။

ေနာက္ထပ္အဆင့္မွာေတာ့ မင္းသိခၤတို႔ မင္းခိုက္စိုးစံတို႔ေရးတဲ့ စံုေထာက္ဆန္ဆန္၊ ဒ႑ာရီဆန္ဆန္၊ ၀ိဥာဥ္ဆန္ဆန္ ၀တၳဳေတြဖတ္ရင္းလည္း ရူးခဲ့ဖူးပါေသးတယ္။ အမႈေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာကို ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ စံုေထာက္ႀကီး ဦးစံရွားလုိ႔ လူလည္း ျဖစ္ခဲ့တာေပါ့။

ၿပီးေတာ့ တဆင့္တက္ၿပီးေတာ့ သိုင္းေလာက ၀တၳဳဇာတ္လမ္းတြဲ အရွည္ႀကီးေတြကို ဖတ္ရင္းနဲ႔ သိုင္းသမားဘ၀လည္း ေရာက္ခဲ့ဖူးတယ္။ ေရွာင္လင္ဂိုဏ္းေရာက္လိုက္၊ ၀ူတန္ဂိုင္းကျဖစ္လိုက္၊ မဟာနဂါးဂိုဏ္းထဲ၀င္လိုက္၊ မဟူရာနတ္ဂိုဏ္းထဲမွာ က်င္လည္လိုက္နဲ႔ သိုင္းေလာကထဲက အေမွာင္ေလာကသားေရာ အလင္းထဲက သိုင္းသမားအျဖစ္လည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ေရာက္ခဲ့ဖူးတာေပါ့။

ဆိုေတာ့ အခု ဒီမွာ က်မေျပာခ်င္တာကေတာ့ က်မရူးခဲ့ဖူးတဲ့ ၀တၳဳဇာတ္လမ္းေပါင္းစံုထဲကမွ သိုင္းေလာကအေၾကာင္းနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီးဆိုပါေတာ့ေလ။ အဲဒီတုန္းက ၀တၳဳစာအုပ္ေတြဖတ္ရင္းနဲ႔ ေရာက္ခဲ့တဲ့ သိုင္းေလာက ကေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္ ေလာကလို႔ ဆိုပါေတာ့။ အခု က်မ တကယ္ကို ေရာက္ရွိေနတဲ့ သိုင္းေလာက ကေတာ့ တကယ့္လက္ေတြ႔ျပင္ပမွာရွင့္။ သိုင္းေလာက တစ္ခုဟာ တကယ္ကိုပဲ လက္ေတြ႔ျပင္ပေလာကမွာ တည္ရွိေနခဲ့တယ္ ဆိုတာကို က်မကိုယ္တိုင္ သိုင္းေလာကသမားအျဖစ္ တကယ္၀င္ေရာက္လာခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ က်မ သိလိုက္ရတာေပါ့။

သိုင္းေလာကအေၾကာင္းကို မေျပာခင္ က်မအေၾကာင္းကို က်မ အရင္ဆံုး မိတ္ဆက္ေပးပါရေစဦးေနာ္။ က်မလို႔ ေျပာလို႔ က်မကို စာဖတ္သူေတြက မိန္းကေလးတေယာက္ ထင္ၾကမယ္လုိ႔ က်မလံုး၀ ယံုၾကည္ေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မကေလ မိန္းကေလးတေယာက္ မဟုတ္ပါဘူးရွင့္။ က်မက ေယာက္်ားေလး တေယာက္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ က်မကေလ သူမ်ားနဲ႔နည္းနည္းေလးေတာ့ မတူဘူးရွင့္သိလား။

က်မကေလ ေယာက္်ားေလးတေယာက္ျဖစ္ေပမယ့္ ေယာက္်ားေလးျဖစ္ရင္ မိန္းကေလးကို ခ်စ္ႀကိဳက္ရမယ္ဆိုတဲ့ ေဘာင္ထဲမွာ မ၀င္ပဲ ေယာက္်ားေလးကိုပဲ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ စြဲလမ္းတဲ့ ေယာက္်ားေလးတေယာက္ ဆိုတာကို အရင္ဆံုးေျပာျပခ်င္တာပါ။ ၿပီးေတာ့ က်မကေလ က်မ… က်မ ဆိုၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေျပာရတာေလာက္ အရသာရွိတာ၊ ပါးစပ္ေတြ႔တာ၊ စိတ္ေက်နပ္တာ မရွိဘူး သိလား။ ဆိုေတာ့ စာဖတ္ပရိသတ္ႀကီးက ေယာက္်ားခ်င္းႀကိဳက္တာ မိန္းမလ်ာေပါ့လို႔ ေတြးထင္လိုက္မွာပဲေနာ္။ ဒါေပမယ့္ သိပ္ကိုေသခ်ာတာတစ္ခုကေလ က်မစိတ္ထဲမွာ လံုး၀မိန္းကေလးျဖစ္ခ်င္တဲ့စိတ္ မရွိပါဘူးဆိုတာကိုလည္း က်မ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ရွင့္။

ဒါက က်မရဲ့ စိတ္ခံစားမႈနဲ႔ဆိုင္တဲ့ အေၾကာင္းေလး အနည္းအက်ဥ္းေပါ့ေနာ္။ ကဲ… အခု က်မေျပာျပခ်င္တဲ့ က်မတို႔ေလာကမွာ သိုင္းေလာကဆိုတာ တကယ္ရွိေနတာကို သြားရေအာင္ေနာ္။ စာဖတ္ပရိသတ္ေတြက စာအရွည္ႀကီးကို ဖတ္ရမွာ အခ်ိန္မေပးႏိုင္တဲ့သူ ရွိသလို၊ စာဖတ္ရတာ စိတ္မ၀င္စားတဲ့သူေတြလည္း ရွိေလာက္မယ္ဆိုေတာ့ က်မက အားလံုးအတြက္ သံုးသပ္ရင္း တိုတိုေလးနဲ႔ ဇာတ္လမ္းေလးကို ေျပာျပပါမယ္ေနာ္။

က်မ တကယ့္လက္ေတြ႔မွာ ေတြ႔လိုက္ရတဲ့ သိုင္းေလာကထဲမွာလည္းေလ ၀တၳဳစာအုပ္ေတြထဲကလိုပဲ တကယ့္ကို ဂိုဏ္းအသီးသီးရွိေနၾကတယ္သိလား။ သူတို႔မွာလည္းေလ သူတို႔ရဲ့ ဂိုဏ္းနာမည္ေတြ ကိုယ္စီနဲ႔ရွင့္။ တခ်ိဳ႕ဂိုဏ္းေတြက လူဦးေရမ်ားစြာနဲ႔ ခိုင္ခိုင္မာမာ တည္ရွိေနၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ဂိုဏ္းေတြက်ေတာ့ လူဦးေရအနည္းအက်ဥ္းနဲ႔ ရွိတာလည္းရွိသလို၊ တခ်ိဳ႕ဂိုဏ္းေတြမွာ လူသံုးေယာက္ေလာက္နဲ႔ပဲ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ဂိုဏ္းေတြကိုလည္း က်မ ေတြ႔လိုက္ရတယ္သိလား။ တခ်ိဳ႕ဂိုဏ္းေတြက်ျပန္ေတာ့လည္း သူတို႔က်င္လည္ရာ ေနရာေဒသကို ကိုယ္စားျပဳၿပီးေတာ့ နယ္ပိုင္ဂိုဏ္းေတြအျဖစ္လည္း ရွိၾကျပန္ေရာ။

အဲ… ေျပာရဦးမယ္ထူးျခားတာေလးကိုလည္း။ တခ်ိဳ႕ သံုးေယာက္ေလာက္နဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ဂိုဏ္းထဲမွာကိုက ရွိတာမွ သံုးေယာက္တည္းရယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ကြယ္မွာ တေယာက္ခ်င္းစီကေန သူ႔ဖာသာသူ တေယာက္တည္းလည္း ဂိုဏ္းရွိေနတာ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းေနခဲ့တယ္သိလား။ သူတို႔ေတြကဆိုရင္ တျခားဂိုဏ္းေတြေရွ႕မွာေတာ့ ဂိုဏ္းအသင္း၀င္နည္းေပမယ့္လည္း စည္းရံုးၿပီး အင္အားရွိသလိုလိုနဲ႔ ေနာက္ကြယ္မွာ သံုးေယာက္တည္းကေန စည္းလံုးမႈမရွိပဲ အခ်င္းခ်င္းေတြ သတ္ပုတ္ၿပိဳင္ဆိုင္ေနတာကိုလည္း ေတြ႔လိုက္ရတယ္။

တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ခ်မ္းသာတဲ့ဂိုဏ္းလို႔ ေျပာလို႔ရမယ္ထင္တယ္။ အင္ပါယာႀကီးမားလြန္းတယ္၊ ဂိုဏ္းသားဦးေရကို အကန္႔အသတ္နဲ႔ပဲထားတယ္၊ သူတို႔ဂိုဏ္းေတြထဲကို ဂိုဏ္း၀င္တေယာက္ျဖစ္ဖို႔ဆိုရင္ စည္းကမ္းခ်က္ေတြက မ်ားလြန္းလွသလို ဂိုဏ္း၀င္တေယာက္မွာရွိရမယ့္ အရည္အခ်င္းေတြကလည္း မ်ားလြန္းလွတယ္။ ဆိုေတာ့ အဲဒီလို ဂိုဏ္းမ်ိဳးေတြကိုဆိုရင္ ေတာ္ရံုဂိုဏ္းေတြက ေလးစားရတယ္၊ ေၾကာက္ရတယ္၊ ရိုေသျပဳရတယ္ေပါ့ရွင္။

အဲဒီထဲမွာ ၀တၳဳစာအုပ္ေတြထဲကလိုပဲ မိတၦာဂိုဏ္းေတြလည္း ရွိေသးတယ္ရွင့္။ သိုင္းေလာက ဘာသာစကားနဲ႔ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အေမွာင္ေလာကသားေတြေပါ့။ အေမွာင္ေလာကသားေတြျဖစ္တဲ့ မိတၦာဂိုဏ္းက လူေတြကလည္း သူတို႔ရဲ့ အယူအဆသည္သာ မွန္ကန္တယ္၊ သူတို႔အင္ပါယာ ႀကီးမားဖို႔အတြက္၊ သူတို႔ဂိုဏ္းရဲ့ နာမည္ေက်ာ္ေဇာဖို႔အတြက္၊ ဂိုဏ္းထဲမွာရွိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ့ နာမည္ႀကီးမားၿပီးေတာ့ ၾသဇာသက္ေရာက္ဖို႔အတြက္ေတြကို လုပ္ကိုင္ေနၾကတာ တကယ့္ကိုပဲ ၀တၳဳစာအုပ္ေတြထဲက အတိုင္းလိုပါပဲရွင္။

က်မကေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေကာင္းတဲ့ဖက္ကပဲ ေျပာခ်င္တာေပါ့ေနာ္။ လူတိုင္းက ကိုယ္သာေကာင္းတယ္လို႔ ထင္တတ္ၾကသလို ကိုယ္သာထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားခ်င္တယ္၊ ကိုယ္သာအေရွ႕ဆံုးကျဖစ္ခ်င္တယ္၊ ကိုယ့္အေတြးအေခၚ ကိုယ္လုပ္သည္သာ မွန္တယ္၊ ကိုယ္သာ… ကိုယ္သည္သာ ဆိုၿပီးေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လုပ္ခ်င္ၾကတယ္ မဟုတ္လား။

ဆိုေတာ့ က်မလည္း ဒီမွာ ကိုယ္သာ ဆိုၿပီးေတာ့ လုပ္ပါရေစေနာ္။ သိုင္းေလာကထဲကို က်မေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ က်မ စေရာက္ေရာက္တဲ့ ဂိုဏ္းကေတာ့ ၀တၳဳစာအုပ္ေတြထဲကလို ေရွာင္လင္ဂိုဏ္းလုိ ဆိုပါေတာ့။ မိတၦာဂိုဏ္းလိုထဲကို ေရာက္သြားတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ က်မေရာက္သြားတာ ကိုယ္က်ိဳးမၾကည့္ပဲ အမ်ားက်ိဳးကိုလိုလားတဲ့၊ တရားမွ်တမႈ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ ၾကင္နာေဖးမမႈ၊ စာနာတတ္မႈ၊ ေမတၱာထားမႈေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ဂိုဏ္းေပါ့။

အဲဒီဂိုဏ္းက ဂိုဏ္းအုပ္တေယာက္က ဆိုပါေတာ့။ ျပင္ပေလာကမွာ က်င္လည္ေနတဲ့ ရြာသူက်မကို သိုင္းေလာကသား အရည္အခ်င္းေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့အေၾကာင္း၊ သိုင္းေလာကသားေတြမွာသာ ရွိႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြကို ထုတ္မသံုးပဲ ဖုန္းကြယ္သို၀ွက္ထားလို႔ ကိုယ့္ရဲ့အရည္အခ်င္း အရည္အေသြးေတြကို လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ဖို႔နဲ႔ တျခားသိုင္းေလာကသားေတြၾကားမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ေျပာျပၿပီးေတာ့ ေခၚလာခဲ့တာေပါ့။ အဲဒီဂိုဏ္းကို ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ က်မဟာ က်မလို သိုင္းေလာကသားေတြနဲ႔ ေတြ႔ခြင့္ရခဲ့ၿပီးေတာ့ က်မလည္း သိုင္းေလာကသားတေယာက္ျဖစ္တ္ဆိုတာကို တိတိက်က် သိခဲ့ရၿပီး က်မရဲ့ အရည္အခ်င္းေတြကို ထုတ္ေဖာ္ခြင့္ရခဲ့တယ္ ဆိုပါေတာ့။

၀တၳဳေတြထဲမွာဆိုရင္ သိုင္းေလာကသားေတြကို တျခားျပင္ပေလာကသားေတြက ေၾကာက္ရတယ္၊ ရိုေသရတယ္၊ သူတို႔လုပ္သမွ်ကို ခံၾကရတယ္မဟုတ္လား။ အခု က်မေတြ႔ရတဲ့ သိုင္းေလာကမွာေတာ့ အဲဒါနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဖက္ေတြ ျဖစ္ေနတာရွင့္။ တျခားျပင္ပေလာကမွာရွိေနတဲ့ သူေတြကလည္းေလ က်မတို႔လို သိုင္းေလာကသားေတြကိုဆိုရင္ အလိုလိုေနရင္း အေၾကာင္းျပခ်င္မရွိပဲနဲ႔ မုန္းတီးတာေတြ၊ ခြဲျခားဆက္ဆံတာေတြ၊ အၾကမ္းဖက္တာေတြကိုလည္း လုပ္တတ္ၾကေသးတယ္ဆိုေတာ့ က်မတို႔ သိုင္းေလာကသားေတြဟာ ကိုယ့္ခံေနရတာေတြကို ျပန္တိုက္ခိုက္ဖို႔အတြက္ ျဖစ္လာရတာပဲေပါ့။

အဲဒီမွာ က်မတို႔ဂိုဏ္းက တျခားသိုင္းေလာကဂိုဏ္းေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီးေတာ့ ကိုယ္ခံေနရတာေတြကို ရပ္တန္႔ဖို႔အတြက္ တိုင္ပင္ၾကတာေပါ့။ ဂိုဏ္းသားေတြအခ်င္းခ်င္း နားလည္မႈေတြယူၾကတယ္၊ အခ်င္းခ်င္း စည္းလံုးမႈေတြကေနတဆင့္ ယံုၾကည္မႈေတြကို ကိုယ့္ရဲ့ ဂိုင္းအသီးသီးက အားလံုးပူးေပါင္းၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္ၾကတာေပါ့။ အဲဒီမွာ က်မတို႔ သိုင္းေလာကသားေတြအတြက္ လိုအပ္တဲ့ ကိုယ္ခံပညာေတြ၊ အသိပညာေတြ၊ ေတြးေခၚစဥ္းစားမႈေတြ အပါအ၀င္ က်မတို႔ သိုင္းေလာကသားေတြ ဘာေတြကို ဘယ္လိုမ်ိဳး ခံစားေနၾကရလဲ၊ ဒါေတြျဖစ္လာေအာင္ ဘယ္သူေတြက လုပ္ေဆာင္ေနၾကတာလဲ၊ ဘယ္အခ်က္ေတြက အဓိကခံစားေနၾကရတာလဲ စတဲ့ လဲေပါင္းမ်ားစြာကို ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ၾကတယ္။

အဲဒီကေနမွတဆင့္ ဒီလုိမ်ိဳး အၾကမ္းဖက္ခံ၊ ခြဲျခားခံရတာေတြကို ပေပ်ာက္ၿပီးေတာ့ သူတို႔နည္းတူပဲ တန္းတူအေရးေတြကို သိုင္းေလာကသားေတြလည္း ရရွိေအာင္ဆိုၿပီးေတာ့ နည္းလမ္းေတြကို ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ၾကတယ္ေလ။ နည္းလမ္းေတြ ထြက္ေပၚလာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ သိုင္းေလာက ဂိုဏ္းအသီးသီးက ဂိုဏ္းေတြနဲ႔ အဲဒီဂိုဏ္းေတြထဲမွာ ပါ၀င္ေနတဲ့သူေတြက မိမိတို႔လုပ္ေဆာင္ႏိုင္တဲ့ က႑အသီးသီးကို တာ၀န္ကိုယ္စီယူခဲ့ၾကၿပီးေတာ့ တိုက္ခုိက္ဖို႔အတြက္ ျပင္ဆင္ခဲ့ၾကေတာ့တာေပါ့ရွင္။

ကဲ… ဒီမွာပဲ က်မတို႔ သိုင္းေလာကထဲမွာ ျပႆနာေတြ တက္ေတာ့တာပါပဲ။ က်မတို႔ သတိမမူမိလိုက္တာကေတာ့ သိုင္းေလာကထဲက ဂိုဏ္းအသီးသီးမွာ အေမွာင္ေလာက ဂိုဏ္းေတြရွိသလို၊ အလင္းေလာက ဂိုဏ္းေတြလည္း ရွိေနတယ္ဆိုတာပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ တခ်ိဳ႕ဂုိဏ္းေတြကလည္းေလ လမ္းသာယာလိုက္မယ္၊ မိမိတို႔ ဂိုဏ္းရဲ့အက်ိဳး တဦးတေယာက္ခ်င္းစီရဲ့ အက်ိဳးစီးပြားျဖစ္ေစမယ့္ ဂိုဏ္းဖက္ကိုသာ လိုက္မယ္ဆိုတာေတြ ျဖစ္ေပၚလာတာပါပဲ။ ဆိုလိုတာကေတာ့ အေမွာင္ဖက္ကသာရင္ အေမွာင္ဖက္လိုက္မယ္၊ အလင္းဖက္ကသာရင္ အလင္းဖက္ကို ျပန္လိုက္မယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြေပါ့ရွင့္။

အဲဒီမွာ အျပင္ေလာကနဲ႔ သိုင္းေလာက စတင္တိုက္ခိုက္ဖို႔အတြက္ လမ္းစျပင္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ဂိုဏ္းအသီးသီးမွာရွိတဲ့ ဂိုဏ္းအုပ္ေတြကေန စတင္ေတာ့တာပါပဲ။ ဂိုဏ္းအုပ္ေတြအခ်င္းခ်င္းက ဒီတိုက္ပြဲမွာ ဘယ္သို႔ေသာ ဂိုဏ္းအုပ္သည္သာ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သင့္တယ္၊ ဘယ္သူ႔ရဲ့ အမိန္႔ကိုသာ နာခံသင့္တယ္၊ ဘယ္သူသာလွ်င္ ပိုသိတယ္၊ ပိုတတ္တယ္၊ ပိုေတာ္တယ္နဲ႔ ျဖစ္ၾကေတာ့တာပါပဲ။

အဲဒီမွာ ဂိုဏ္းအုပ္ေတြကလည္း ကိုယ့္ေနာက္မွာလိုက္မယ့္ ဂိုဏ္းသားေတြကို အခ်င္းခ်င္းစည္းရံုးၾက၊ အႏုနည္းနဲ႔ ဆြယ္လိုက္ အၾကမ္းနည္းနဲ႔ဆြဲလိုက္၊ ဖာလိုက္ ေထးလိုက္နဲ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးအဖံုဖံု လုပ္ၾကေတာ့တာပါပဲရွင္။ ဆိုေတာ့ ဂိုဏ္းသားေတြအေနနဲ႔ကလည္း ကိုယ့္ကို မ်က္ႏွာသာေပးမယ့္သူ၊ ကိုယ့္ကိုက်ိဳးအတြက္ ပိုရွိမယ္ဆိုတဲ့ ဂိုဏ္းအုပ္ေတြေနာက္ကို အသီးသီး ပါကုန္ေတာ့တာေပါ့။

ဒါေပမယ့္ က်မေတြ႔ရတာကေလ ဂိုဏ္းအုပ္ေတြက လည္တယ္ရွင့္။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္က်ေတာ့ မတိုက္ၾကဘူး။ သူတို႔ဂိုဏ္းသားေတြကို ၀ါဒျဖန္႔နည္းနဲ႔တဖံု၊ ဂိုဏ္းသားအခ်င္းခ်င္းကို ကိုယ္ေတြ႔တိုက္ခိုက္ေစရင္းနဲ႔တမ်ိဳး၊ သိုင္းပညာယွဥ္ၿပိဳင္ေစသလိုလိုနဲ႔ အႏိုင္နဲ႔ပိုင္း အလဲတိုက္ခိုက္ေစတဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြနဲ႔တနည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး တိုက္ၾကေတာ့တာပါပဲရွင္ရယ္။

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ေလ သိုင္းေလာကႀကီးတစ္ခုလံုးက ျပင္ပေလာကလူေတြနဲ႔ မတိုက္ခိုက္ရေသးခင္ကို ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္းေတြ တိုက္ခိုက္ၾကရင္းနဲ႔ ဂိုဏ္းေတြကြဲၾက၊ ဂိုဏ္းသားအခ်င္းခ်င္းလည္း ရန္သူေတြျဖစ္ၾက၊ လစ္ရင္လစ္သလို အင္ပါရာေတြခ်ဲ႕ၾက၊ ဂိုဏ္းေတြရဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြကို ထုတ္ေဖာ္ၾက၊ ဂုဏ္ဆာၾကေပါ့ရွင္ အဲဒီလိုေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတာပါပဲ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျပင္ပေလာကသားေတြကလည္း သိုင္းေလာကသားေတြရဲ့ အႀကံအစည္ကို သိၿပီးသားျဖစ္ေတာ့ ဒီလိုမ်ိဳး သိုင္းေလာကႀကီးတစ္ခုလံုး အုတ္အုတ္ၾကြတ္ၾကြတ္နဲ႔ ကြဲၾကၿပဲၾက ျဖစ္ကုန္တာကို ျမင္ရေတာ့ ေက်နပ္တာေပါ့။ စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့ရွင္။ ကိုယ္ေတြက မတိုက္ရပဲနဲ႔ သူ႔အလိုလို ကြဲၾက ၿပဲၾက ေက်ၾကကုန္ေတာ့ တိုက္ခံရမယ့္သူေတြက သူတို႔ ဘာမွေတာင္ စြမ္းအားေတြ မထုတ္သံုးလိုက္ရပဲနဲ႔ ရပ္တန္႔သြားေတာ့ ၀မ္းသာၾကတာေပါ့။

တစ္ခုထူးျခားတာကိုလည္း က်မ သတိမူမိလိုက္ေသးတယ္သိလား။ ျပင္ပေလာကသားေတြထဲမွာလည္းေလ သိုင္းေလာကသားေတြ အခုလိုမ်ိဳး ခြဲျခားတာ၊ ဖိႏွိပ္တာ၊ အၾကမ္းဖက္တာ၊ တန္းတူအေရးေတြ မရတာေတြကို မလိုခ်င္ပဲနဲ႔ သိုင္းေလာကသားေတြကို စာနာနားလည္တဲ့ သူေတြ၊ အဲဒီကေနမွ အဖြဲ႔ေတြ ပါ၀င္ေနတယ္ ဆိုတာပါပဲရွင္။

အဲဒီမွာ ၀တၳဳထဲကလိုပဲ သိုင္းေလာကႀကီးတစ္ခုလံုးဟာလည္း ပ်က္စီးေတာ့မယ့္ကိန္းေတြ ဆိုဒ္ေရာက္လို႔လာခဲ့ၿပီဆိုပါေတာ့။ ဆိုေတာ့ က်မတို႔ သိုင္းေလာကသားေတြက ကိုယ္ေတြဆံုးရႈံးေနတဲ့ အရာေတြ၊ တန္းတူေရးေတြ၊ ကိုယ့္ေလာကသားေတြအတြက္ မပ်က္မစီးပဲနဲ႔ ဆက္လက္ရပ္တည္ႏိုင္ေအာင္ဆိုရင္ သိုင္းေလာကသားေတြတင္မဟုတ္ပဲ အခုဏကလိုမ်ိဳး ကိုယ့္အေပၚမွာ စာနာနားလည္တဲ့ ျပင္ပေလာကသားေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းတာတို႔၊ သိုင္းေလာကသား အခ်င္းခ်င္းလည္း မိမိတို႔ရဲံ ဂိုဏ္းေတြ၊ မိမိတို႔ရဲ့ ထင္ေပၚေက်ာ္ေဇာလိုမႈ အရည္ေသြးေတြ၊ ငါ ဆိုတဲ့ အတၱေတြကို ခြာခ်ၿပီးေတာ့ကာ မိမိတို႔ရဲ့ သိုင္းေလာကတစ္ခုလံုးအတြက္ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ၾကဖို႔ လုိလာၿပီေပါ့ရွင္။

ဆိုေတာ့ ဒီလိုစည္းရံုးဖို႔ဆိုရင္ က်မတို႔က သိုင္းေလာကသားေတြထဲက ဘယ္သိုင္းေလာကသားကေတာ့ျဖင့္ ဘာျဖစ္တဲ့အတြက္ ခ်န္ခဲ့မယ္လို႔ မရေတာ့ဘူးေပါ့။ က်မတို႔ သိုင္းေလာကသားေတြထဲမွာ အေမွာင္ေလာကထဲကလူပဲျဖစ္ျဖစ္ အလင္းထဲကလူပဲျဖစ္ျဖစ္ တေယာက္ခ်င္းစီရဲ့ စြမ္းရည္ေတြရွိေနတာကို အားလံုးသိၾကတာပဲမဟုတ္လား။ ဆိုေတာ့ က်မတို႔ သိုင္းေလာကသားေတြအခ်င္းခ်င္း ကိုယ့္ေလာကကို ကိုယ္ကာကြယ္ဖို႔အတြက္ တေယာက္ခ်င္းစီရဲ့ အရည္အေသြးေတြကို ထုတ္သံုးဖို႔ အခ်ိန္တန္ၿပီဆိုတာကို က်မလည္း ကိုယ္ခံက်င့္စဥ္ေတြကို က်င့္ရင္းကေနတဆင့္ သံုးသပ္ေနမိခဲ့တာေပါ့။

ကဲ… သိုင္းေလာကထဲမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာကို ေျပာျပလာခဲ့တာ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္လည္း ရွည္ေနခဲ့ၿပီပဲ။ ဆိုေတာ့ က်မလည္း ကိုယ့္ခံက်င့္စဥ္ေတြကို က်င့္ဖို႔အခ်ိန္တန္ၿပီ၊ ကိုယ့္ရဲ့သိုင္းကြက္ေတြကို ထပ္ဆင့္တိုးျမွင့္ဖို႔လည္း ေလ့က်င့္စဥ္ေတြ လုပ္ရဦးမယ္ဆိုေတာ့ ေနာက္တခါအခြင့္ႀကံဳမွပဲ က်မတို႔ သိုင္းေလာကမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြကို ျပန္လည္ေျပာျပပါဦးမယ္ေနာ္။

က်မထင္ပါတယ္။ ေနာက္အခါေတြမွာ က်မေျပာျပမယ့္ သိုင္းေလာကအေၾကာင္းကေတာ့ ထူးျခားမႈေတြ၊ ေျပာင္းလဲလာမႈေတြ၊ သိုင္းေလာကသားေတြ အခ်င္းခ်င္း စည္းစည္းရံုးရံုးနဲ႔ အားလံုးပူးေပါင္းပါ၀င္ တိုက္ခဲ့ၾကလို႔ သိုင္းေလာကသားေတြ လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႔ တန္းတူညီစြာ ရရွိလာတာေတြ ပါ၀င္လာႏိုင္မွာပါလို႔။

ေအာ္… ေနပါဦး။ ကိုယ့္ခံက်င့္စဥ္မက်င့္ခင္ က်မ ေျပာခဲ့ရဦးမယ္။ က်မတို႔ သိုင္းေလာကသားေတြအေနနဲ႔ က်မတို႔ သိုင္းေလာကမေပ်ာက္ကြယ္ခင္ သိုင္းေလာကႀကီးတစ္ခုလံုး ေသြးသံရဲရဲနဲ႔ တိမ္ေကာသြားတာမ်ိဳး မျဖစ္ရခင္ ကိုယ့္ေလာကကို ကိုယ္တိုင္ကာကြယ္ျမွင့္တင္ၾကဖို႔အတြက္ ကိုယ္ေတြ တေယာက္ခ်င္းစီမွာ တာ၀န္ရွိတယ္ဆိုတာပါပဲ။

ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ေလာကဟာ တျခားျပင္ပေလာက ကသူေတြလိုပဲ အမ်ိဳးအစားမတူညီေပမယ့္ တန္းတူတည္ရွိေနတယ္၊ ကမၻာေလာကႀကီးတစ္ခုလံုး သာယာလွပ ၿငိမ္းခ်မ္းဖို႔အတြက္ဆိုရင္ ကိုယ္ေတြရဲ့ သိုင္းေလာကကိုလည္း ခ်န္ထားခဲ့လို႔မရဘူး။ ဆိုေတာ့ကာ သိုင္းေလာကသားေတြအေနနဲ႔ စည္းရံုးၾကပါ၊ ပါ၀င္ၾကပါ၊ မိမိတို႔ တေယာက္ခ်င္းစီရဲ့ အရည္အေသြးေတြကို ထုတ္ေဖာ္ၾကပါဆိုတာရယ္နဲ႔ ျပင္ပေလာကမွာရွိတဲ့ သိုင္းေလာကသားေတြအေပၚမွာ စားနာနားလည္ေပးတဲ့ သူေတြကလည္း သိုင္းေလာကအတြက္ တန္းတူအေရးေတြကို တိုက္ယူတဲ့ေနရာမွာ ပူးေပါင္းပါ၀င္ေပးၾကပါလို႔ က်မ ေမတၱာျပဳလိုတာပါပဲ။

ကဲ… က်မ ကိုယ္ခံက်င့္စဥ္ေတြကို က်င့္ႀကံဖို႔အတြက္ က်မတို႔ဂိုဏ္းရဲ့ ေတာင္ေပၚကို တက္သြားၿပီဆိုေတာ့ က်မ ဒီအေတာအတြင္း က်င့္စဥ္မၿပီးခင္အထိ ဆက္သြယ္မႈဧရိယာျပင္ပမွာ ရွိေနမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ က်မ ျပန္ေရာက္လာရင္ေတာ့ သတင္းေကာင္းမ်ား ၾကားရဖို႔အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ရင္းကေန ဒီတပတ္အတြက္ သိုင္းေလာက ဇာတ္လမ္းေလးကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲလို႔…။

 

ၿဖိဳးသစ္လူ

 

Dec 17th

နတ္ဆိုးႏွင့္ ေတြ႔ဆံုျခင္း ( ၃ )

By Play boy
        ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္ကိုေတာ့    အိပ္ေရးမ၀လို႔  ေၾကာင္စီစီ   ျဖစ္ေနတဲ့  မ်က္၀န္းေတြနဲ႔  ၾကိဳဆို
လိုက္တယ္
..။
မ်က္ႏွာသစ္ေနရင္း  အာရံုထဲမွာ     ဂ်စ္ကန္ကန္  ေဆာင့္ၾကြားၾကြား  မ်က္ႏွာကို ျမင္ေယာင္မိေတာ့
နာမည္ေတာင္  မသိေသးတဲ့  အဲဒီသေကာင့္သားေလးကို  အသံမထြက္ပဲ  က်ိန္ဆဲလိုက္တယ္..၊
ေခြးမသားေလး   ...။

      Breakfast  စားျပီးသြားေတာ့  အလုပ္မရွိတာနဲ႔  Photo  studio  ေရွ႔က  ဒန္းေလးမွာ   ထိုင္ျပီး
လမ္းသြားလမ္းလာေတြကို  ဘာရယ္မဟုတ္  ေငးေနမိတယ္....။

     ေလပန္းရင္း   MDY  ရဲ႔လက္ရာ  သရက္သီးတုတ္ထိုးကိုလည္း  စားရင္း  ဇိမ္က်ေနတာေပါ့ဗ်ာ.။
ေဘးက   ေငြစားရင္း  counter  နားမွာေတာ့  ေရႊမိုက္မိုက္က  ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္  ဓာတ္ပံု
လာေရြးေနတယ္..။
       ဆိုင္နာမည္နဲ႔  လူေတြေတာ့လိုက္တယ္ဗ်....။
၀တ္စားထားတာကလည္း   လန္ျပန္ေနတာပဲ...၊  စကားလံုးရွိေသးရင္ ဒီထက္ညႊန္းခ်င္ေသးရဲ႔..။
Jean  skirt  ကေပါင္ရဲ႔  ၃ ပံုတစ္ပံုကိုပဲ  ဖံုးထားတယ္..၊
အကၤ်ီကလည္း  စြတ္က်ယ္ထက္ေတာင္  လည္က ဟိုက္ခ်င္ေသး ... ဒီၾကားထဲ  ခ်က္ကေပၚခ်င္ခ်င္
ျပီးေတာ့  အေရာင္ကလည္း  ေႏြ၇ာသီနဲ႔မလိုက္  ျပဴးျပဲရဲတြတ္လို႔...။
အမေလး....  ရိုသူမရွက္  ျမင္သူရွက္တယ္ဗ်...။

       ကိုယ့္ေဘးနားမွာ့  MKN  ကအလည္ေရာက္ေနတဲ့  ငယ္သူငယ္ခ်င္း  Shane  ကေတာ့ 
လမ္းေပၚက  တခါတေလ ျဖတ္သြားတတ္တဲ့  ေဆာ္ေခ်ာေခ်ာေလးေတြကို  ငမ္းခ်င္လို႔  လည္ပင္း
တရွည္ရွည္နဲ႔  ေစာင့္ေနရတာ  သနားစရာေတာင္  ေကာင္းေနျပီ...။
အား ...အဲေကာင္က  ပိုးဟပ္ဗ်...၊  သူက  ပိုးမယ္ၾကံလိုက္   ..  သူမ်ားက ဟပ္သြားလိုက္နဲ႔
သံသရာလည္ေနတာေလ..။

      အဲလိုတည္ျငိမ္ေနတဲ့  condition  မွာ   ကိုယ့္အတြက္  ျဂိဳလ္ဆိုး၀င္လာမယ္လို႔  ဘယ္သူက
ထင္မွာလဲ...။
ျပီးေတာ့   အဲဒီ ျဂိဳလ္ဆိုး..   အဲေလ   ျဂိဳလ္သားဟာ မေန႔က  ခ်ာတိတ္ေလးျဖစ္ေနမယ္လို႔
ပိုေတာင္  မေတြးမိေသး..။
ဒါေပမယ့္   တကယ့္ကို  ျဂိဳလ္ဆိုး ၀င္လာခဲ့တယ္...။

      အဲဒီျဂိဳလ္သားေလးဟာ   KAWASAKI  ၾကီးကိုေမာင္းရင္းနဲ႔   72th   street  ေပၚကို
ေရာက္လာတယ္...။  ေျမာက္ဘက္ကို မ်က္ႏွာမူထားတဲ့  ကိုယ္နဲ႔  ျမင္ကြင္းက  တည့္တည့္ပဲ..။

      ဆိုင္ေရွ႔ေရာက္ေတာ့  ကိုယ့္ကိုျမင္ေတာ့  အံ့ၾသသြားပံုပဲ.....။

     အဲဒီခဏေလးမွာ  လံုး၀မထင္မွတ္တဲ့  အျပဳအမူ ကို သူလုပ္လိုက္တယ္...။
မ်က္လံုးတစ္ဖက္က ို   မွိတ္ျပလိုက္ျပီး     သူ႔ရဲ႔  လက္တစ္ဖက္နဲ႔  ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံုဆီကေန 
Fly  kiss    တစ္ပြင့္  ကိုယ္တို႔ဆီကို ပ်ံသန္းလာတယ္....၊ 
ဟင္ ....   ေပါရဲလိုက္တာ...။
ဒါေပမယ့္    သိပ္ကို စြဲမက္စရာေကာင္းတယ္   ဆိုတာကိုေတာ့  ကိုယ္မျငင္းနိုင္ဘူး...။

     အျဖစ္ေလးက  လွ်က္ျပက္သလို  ျမန္ဆန္ေနေပမယ့္  အားလံုးကို  ေၾကာင္အသြားေစတယ္...
စကၠန္႔အနည္းငယ္  အထိေပါ့..။
ကိုယ့္လက္ထဲမွာ  ကိုင္ထားတဲ့  သရက္သီးသီထားတဲ့  တုတ္တံေလးကလည္း  ပါးစပ္ကို
မေရာက္နိုင္ေတာ့ပဲ  ေအာက္ကို ရုတ္တရက္  လြတ္က်သြားတယ္....။

         ရင္ခုန္တာလား  .. ရင္တုန္တာလား...။
        အိပ္မက္လား...   တကယ္လား..။

       ကိုယ့္အျဖစ္ကို  ဘယ္သူမွ သတိမထားမိလို႔  ေတာ္ေသးတာေပါ့ ..။
ဆိုင္ေရွ႔က  သူေပ်ာက္သြားေပမယ့္  ကိုယ့္မ်က္လံုးကို   ကိုယ္မယံုခ်င္ေသးဘူး...။
ဒါ ...  တကယ္   ျဖစ္သြားတာမွ ဟုတ္ရဲ႔လား..။
အိပ္မက္ပဲ   ျဖစ္ပါေစေတာ့...။

      ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့   ေဘးနားက  ေရႊမိုက္မိုက္မေလးက  ဆိုင္ေရွ႔မ်က္ႏွာမူေနတဲ့အခ်ိန္နဲ႔
ၾကံဳေတာ့ သူ႔ကိုလုပ္ျပတယ္ထင္ျပီး   ဘ၀င္တစ္ခြဲသားနဲ႔  ေျပာလိုက္ေသးတယ္...။


"    ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ၾကီးကို   ေနာက္ပိုးရူးလိုက္တာ  ...၊
    ဘယ္လိုေကာင္ေလးလဲ  မသိဘူး    ဟင္း.. ဟင္း  "


   လဲေသလိုက္ပါလား  ...  ျမင္းမရဲ႔ ..။
ငွက္ဖ်ား၀င္ေနတဲ့  အတိုင္း  ဟင္းေနလိုက္တာ...၊  ငါ ဖေနာင့္နဲ႔  ထေပါက္လိုက္ရ...။

     Shane  ကလည္း  ဘုမသိ  ဘမသိနဲ႔ 
 "   ဖြန္ေၾကာင္   "  လို႔  ကဲ့ရဲ႔လိုက္ေသးတယ္...။

     ကိုယ့္မွာေတာ့  ရယ္ရမလို   ငိုရမလို...။

   တကယ္တမ္းက်ေတာ့  အဲဒီလုပ္ရပ္ဟာ  ကိုယ့္ကိုရည္ရြယ္မွန္း  ကိုယ္တစ္ေယာက္ပဲသိတယ္.၊
ေျမၾကီးလက္ခတ္  မလြဲနိုင္ေအာင္  ေသခ်ာလိုက္ေသးတယ္..။
၁၀  ေရး  ၁   ေရး   ေလာင္းမလား ...။

      သူ   ကိုယ့္ေနရာကို  သိသြားျပီ  ..။

   ေက်ာပိုးအိတ္လြယ္ထားျပီး   အလ်င္လိုေနတဲ့  သူ႔ပံုစံကိုၾကည့္ရတာ   သင္တန္းလား...၊
က်ဴရွင္လား   တစ္ခုခုပဲ  ။ ဒါေၾကာင့္မို႔  အေႏွက္အယွက္က  ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ  ျပီးသြားရတာ..။
သူ႔ၾကည့္ရတာ  တတ္နိုင္ရင္   Photo   studio  ထဲ   ၀င္လာခ်င္ေနတဲ့ ပံုမ်ိဳး..။

    သည္လိုဆိုရင္ေတာ့    မျဖစ္ေတာ့ဘူး ..။
သူ႔ေနာက္ပါးကေန  ကပ္လိုက္လာမယ့္   ျပႆနာ  တစ္သီတစ္တန္းၾကီးကို   ေတြးမိေတာ့
ကိုယ္ရင္ေမာလာတယ္...။

ဘုရား...  ဘုရား  ဒီေန႔ကံမေကာင္းပါလား....။
ေရွ႔ဆက္  ဘယ္လို  လုပ္ရမလဲ..။

      လြန္ခဲ့တဲ့  ၅  ႏွစ္ေလာက္က  အျဖစ္အပ်က္ကို  မမွတ္မိတန္ေကာင္းပါရဲ႔လို႔   စိတ္ထဲမွာၾကိတ္
ျပီး   ဆုေတာင္းေနမိတာ  Shane  ရဲ႔စကားေၾကာင့္  ပ်က္စီးသြားေရာ...။


"   Z..  ခဏက  ေကာင္ေလးက  Chris  နဲ႔အရမ္းတူတယ္ေနာ္..၊ ညီအစ္ကိုလား   မသိဘူး .."


        ေအးေလ...     လံုး၀ကို မလွပခဲ့တဲ့  ဇာတ္လမ္းတစ္ပူဒ္မွာ  အလိုမတူပဲ  ပါ၀င္ခဲ့ရတဲ့  ကိုယ့္
အေၾကာင္းကို ကိုယ့္ရဲ႔ အခ်စ္ဆံုး  သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တဲ့  Shane  အမွတ္ရေနတာ   ကိုယ့္အတြက္
စိတ္ပ်က္စရာဆိုေပမယ့္   သဘာ၀က်သားပဲေလ ...။
စိတ္ထဲမွာ  မုန္တိုင္းထန္ေနေပမယ့္   အျပင္မွာေတာ့  ဘာမွ မျဖစ္သလိုနဲ႔..


"   ေအးကြ .... ဟုတ္တယ္ေနာ္ ၊ ငါလည္းမင္းေျပာမွ  သတိထားမိတယ္  "


     Shane   က  ကိုယ့္ကို  မယံုသကၤာတဲ့အၾကည့္နဲ႔   ၾကည့္လိုက္ေသးတယ္ ..။  မင္း ..ဘယ္ေတြ႔
မလဲ   သူငယ္ခ်င္းရာ .....၊  ဒဏ္ရာက  မ်က္၀န္းထဲမွာ   မဟုတ္ဘူး ...။  ရင္ထဲမွာကြ ..။
အခုေတာ့  အကင္းေသေနတဲ့  ဒဏ္ရာကို အဲဒီခ်ာတိတ္ေလးက  လာဆြဖို႔ၾကိဳးစားေနတာဆိုရင္
မင္းဘယ္လို  ဆံုးျဖတ္ေပးမလဲ...။
ငါေတာ့  ဦးေနွာက္ေျခာက္လြန္းလို႔   ရူးခ်င္ေနျပီ..။

   ကိုယ္ဘယ္လို  လုပ္ရမလဲကြာ.....၊  ဘယ္သူမွ မကယ္နိုင္ၾကေတာ့ဘူးလား ...။

     MKN  မွာလည္း   ကိုယ့္အတြက္  world's enemy  ၾကီးကရွိေနေတာ့  အိမ္ကိုလည္း  ျပန္မရ ..၊   ျပန္ရင္  ကမာၻပ်က္မွာ  ေသခ်ာသေလာက္ပဲ  ..။

     MDY  မွာသၾကၤန္ေပ်ာ္ခ်င္ေပမယ့္   အဲဒီ  Saturn  ေလးက  ဘာ၀င္ရႈပ္ဦးမလဲ  မသိ..။

     ေဘးက်ပ္နံက်ပ္နဲ႔  ကိုယ္ဆံုးျဖတ္ရခက္ေနခ်ိန္မွာ  ျပႆာနာကို  Shane  က  အစေဖာ္ဖို႔
ၾကိဳးစားေနျပီေလ....။  အဲဒီအခ်ိန္မွာ   Chris  ရဲ႔ ကိုယ္ပြားေလးက  ကိုယ့္ကိုလာပတ္သက္ေနရင္
သူ  အားလံုးကိုရိပ္မိသြားတာနဲ႔    ရွင္းမရတဲ့   ျပႆနာအရႈပ္ထုပ္ၾကီးက   ကိုယ့္ကို  ထြက္ေပါက္
ပိတ္ေနေစဦးမယ္...။

    ခုေလာက္နဲ႔တင္  ေတာ္ပါျပီ...၊  မွတ္ပါျပီ...၊  ေၾကာက္ပါျပီဗ်..။
   ဟူး......စိတ္ကုန္တယ္  MGY  ကို  ျပန္တာပဲ  ေကာင္းပါတယ္ေလ..။

   ဒါနဲ႔   ရွိစုမဲ့စု  ပိုက္ဆံေလးနဲပဲ  my  cousin  ၾကီးကို   ကားလက္မွတ္ျဖတ္ခိုင္းလိုက္ရေတာ့
တယ္....။အဲဒီေနာက္ေတာ့  လက္က်န္ပိုက္ဆံက   ၂  ပုလင္းေတာင္  မရွိေတာ့ဘူး..။

  ကံမေကာင္းမႈေတြဟာ  အံုလိုက္က်င္းလိုက္  လာတတ္ၾကတယ္ဆိုတာ   သိပ္မွန္တာပဲ...။
ကိုယ္က  ဘာမွ  မလုပ္ပဲနဲ႔  ေနာက္ကလိုက္လာၾကတာ..။
ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း  အထုပ္အပိုးျပင္ျပီး   MDY ကေန   MGY  ကိုျပန္ေစသတည္းေပါ့..။

   ခင္ဗ်ားတို႔ေရာ  အဲလိုၾကံဳဖူးၾကသလားဗ်ာ....။

    ခုေတာ့  ကိုယ့္မွာ ပိုက္ဆံေလး  ၁  ပဲ  ၆  ျပားနဲ႔  MGY  ရဲ႔သၾကၤန္မွာ   ပူျပင္းလွတဲ့  ေနေရာင္
ေအာက္မွာ  ငါးက်ည္းေျခာက္ပဲ  ျဖစ္ေနမလား...။
သၾကၤန္ေရထိလိုက္     ဖုန္လူးလိုက္နဲ႔  မိႈတက္ေနတဲ့  ပဲၾကီးေရခြံလို  ျဖစ္ေနမလား...။
ေနေလာင္လိုက္   ေရျဖန္းလိုက္နဲ႔   Heat  stroke  ရျပီး   မာလကီးယားပဲ  ေဂ်ာင္းရမလား...။

     အမယ္ေလး...   မေတြးရဲစရာပါလားဗ်ာ  ။                    ။



 -------------------------x   ---------   x    ----------------  x   ------------------

  A       few   memories   of    April  ,    unlucky   moments     by    Sai     Moe-Z



စာၾကြင္း။      ။   အူေၾကာင္ေၾကာင္  ဟာသဇာတ္လမ္းေလးပါ ..၊ အားေပးၾကပါဦး...။
Apr 9th

မလြမ္းျခင္းသၾကၤန္

By vampire

မလြမ္းျခင္းသၾကၤန္

 

အိပ္မက္ထဲအထိ စူးစိုက္

ရူးမိုက္မိုက္ April ေလတစ္သိုက္က

ငါ့အရိႈက္ကို လက္ျပန္တစ္ခ်က္ရိုက္ေတာ့

အငိုက္မိခဲ့တဲ့  ငါ့ႏွလံုးသား

ပိေတာက္စိုက္စရာ ဥယ်ာဥ္ရွားပါးခဲ့ရတယ္။


တစ္ႏွစ္ျပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ႏွစ္

တစ္ပြင့္ျပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ပြင့္

ဘယ္လိုပဲ ႏွစ္သစ္ေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ပြင့္ပါေစ

ငါကေတာ့ မ်က္လံုးကို ဇြတ္မွိတ္၊ အံကိုၾကိတ္ျပီး

မဆိုင္သလို ေနပစ္တတ္ခဲ့ေလရဲ႕..။


ျမဴဆြယ္တတ္တဲ့ အတိတ္ရဲ႕ေနာက္

ငါ့ရဲ႕စိတ္ေတြ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္

လိုက္သြားတုန္းက

ႏွစ္ပိုင္းကြဲသြားတဲ့ ငါ့ခႏ ၶာ

 

၀ိညာဥ္ေတြက ေရေတြစိုရႊဲေနခဲ့သေလာက္

ငါ့မွာေတာ့ ေရဓါတ္ခမ္းေျခာက္

အသက္ေပ်ာက္လုမတတ္ေပါ့။

ဂုဏ္သိက ၡာကို ခုတံုးလုပ္

အိပ္မက္အတုတစ္ခု ငါကိုယ္တုိင္ထုလုပ္ခဲ့ျပီးမွေတာ့

မဏ ၰပ္ေပၚက Rock သီခ်င္းတစ္ပုဒ္

ျပီးေတာ့…

ခပ္စုတ္စုတ္ ဂ်စ္ကားတစ္စင္းနဲ႔အတူ

ခပ္ထူထူ ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံုက

ငါ့သည္းေျခကို ႏႈတ္ယူသြားခဲ့တာ ဘယ္လိုၾကည့္ၾကည့္

တရားပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ…

မင္းတိုက္စားခဲ့လို႔..။

ငါလည္း……..။

တစ္ႏွစ္ျပီး တစ္ႏွစ္အိုခဲ့ရျပီ

တစ္ႏွစ္ျပီး တစ္ႏွစ္ျပိဳခဲ့ရျပီ

စိတ္မေကာင္းပါဘူးကြာ..

ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့

ဒီႏွစ္မင္းကို ငါမၾကိဳေတာ့ဘူးဆိုတာ

မင္းသိေစခ်င္တယ္…သၾကၤန္။

 

ေ၀ဖန္အၾကံေပးခ်က္မ်ားအားၾကိဳဆိုပါသည္။

kingvampire.mdy@gmail.com

Jan 25th

သူ႔ကိုခ်စ္မိေသာ....သူ အပိုင္း(၄)

By ေခတ္သစ္ေန
ဒီေန႔ညေနခင္းသည္ ထင္သေလာက္ေတာ့မသာယာပါ။ ထက္ေကာင္းကင္အာကာယံတြင္ တိမ္ညို၊တိမ္မိႈင္း၊ တိမ္စိုင္၊တိမ္လိပ္တို႔ အံု႔ဆိုင္းလ်က္။ ယေန႔က်မွ ေနမင္းသည္လည္း အေနာက္မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းေအာက္သို႔ ေစာလ်င္စြာခိုနားသြားပံုရသည္။ ရုတ္တရက္ လွ်ပ္တုိက္လိုက္ေသာ ေလေျပေလးက သူ႔ႏွလံုးသားကို ဆြဲကိုင္လႈပ္ရမ္းေနသလို။ သူ႔ဘယ္ဘက္ရင္ဘတ္ကို ညာဘက္လက္ျဖင့္ အုပ္မိုးကိုင္လ်က္ သူ႔ေျခလွမ္းေတြက ေကာင္ေလးနဲ႔ခ်ိန္းဆိုထားရာေနရာသို႔ ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ေလွ်ာက္လွမ္းလာခဲ့သည္။ တစ္ခါတစ္ခါ ေျခလွမ္းေတြထက္ကို ပိုေရွ႕ေရာက္ေရာက္သြားတတ္ေသာ သူ႔စိတ္ေတြကို ျပန္ျပန္ဆြဲသိမ္းရတာလည္း သူ႔အတြက္အလုပ္တစ္ခုပင္။

အခုေတာ့ ခ်ိန္းဆိုထားရာေနရာသို႔ သူေရာက္သြားခဲ့ျပီ။ ေကာင္ေလးက သူ႔ကို သမၼတရုံနားက ဘတ္စ္ကားမွတ္တိုင္နားမွာ ေစာင့္ေနမယ္တဲ့။ သူအဲဒီကိုေရာက္သြားေတာ့ (၆)နာရီကို နည္းနည္းစြန္းေနျပီ။ ေကာင္ေလးကို ေတြ႔လိုေတြ႔ျငား သူေဘးဘီ၀ဲယာသို႔ မ်က္လံုးေလးသက္သက္ျဖင့္ ေ၀့၀ဲျကည့္လိုက္သည္။ ေဟာ.... သူ ေတြ႕လိုက္ပါျပီ။ လမ္းဓာတ္မီးတိုင္ေအာက္မွာ ရပ္ေနတဲ့ မ်က္လံုးစိမ္းေတာက္ေတာက္ေလးနဲ႔ေကာင္ေလး။ ေကာင္ေလးက သူ႔က္ိုျပံဳးလ်က္စိုက္ျကည့္ေနသည္။ ျပီးေတာ့ 'ခဏေနာ္' ဆိုတဲ့အမူအရာျဖင့္ လက္ကာျပရင္း နားထဲတြင္ညွပ္ထားေသာေဆးလိပ္ကိုထုတ္လိုက္ရင္း ေဘးနားက ကြမ္းယာဆုိင္ထဲ၀င္မီးညွိလိုက္သည္။ ျပီးေတာ့ သူ႔ဆီကို ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ေကာင္ေလး လွမ္းေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။ ေကာင္ေလးရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြက တည္ျငိမ္ဆဲ၊ရင့္က်က္ဆဲ၊ဟန္ခ်က္ညီဆဲ။ သူ႔မွာေတာ့ ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြေအးျပီး ေျခတုန္လက္တုန္ကိုျဖစ္လို႔။

"ေဆးလိပ္ေသာက္ပါဦးလား"

ေကာင္ေလးက သူ႔အားစူးစူးရဲရဲျကည့္ရင္းေမးလိုက္သည္။ သူ ေျဖးညင္းစြာေခါင္းကိုခါရမ္းလိုက္ရင္း ေကာင္ေလးရဲ႕ အျကည့္ေတြက လြတ္ရာလြတ္ေျကာင္း သူရုန္းထြက္ေနမိသည္။

"ငါ မေသာက္တတ္ဘူး"

"ေအာ္..အင္း..ေကာင္းပါတယ္၊မေသာက္တတ္တာပဲ၊ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘယ္သြားျကမလဲ"

"မသိဘူးေလ၊ မင္းပဲ ငါ့ကိုေခၚျပီးေတာ့"

သူ႔အေျဖေျကာင့္ ေကာင္ေလးတစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္ပါသည္။ သူအဲဒီအျပံဳးေတြကို မေတြ႔လိုက္ပါ။ ဘယ္ေတြ႔မလဲ။ သူ႔အျကည့္ေတြကို သူ႔ေျခလွမ္းေတြဆီပို႔ထားခဲ့တာကိုး။ ဒါေပမယ့္လည္း သူခံစားလို႔ေတာ့ရပါသည္။ ေကာင္ေလးျပံဳးလိုက္တယ္ဆိုတာကိုေပါ့။ ဒါကိုအခ်စ္လို႔ေခၚမလား...

"ဟုတ္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ေခၚလိုက္တာပါ၊ ဒါဆိုျမိဳ႕ထဲပဲသြားျကတာေပါ့"

"မင္းက ငါ့ကိုဘာအတြက္ေခၚတာလဲ"

"ေျသာ္...ေတြ႔ခ်င္လို႔ေပါ့ဗ်။ ခင္ဗ်ားကို သတိရေနလို႔၊ ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ားကေရာ ဘာလို႔လာတာလဲ"

"ငါ...ငါ"

သူ စကားေတြေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္သြားခဲ့သည္။ ဘာလို႔လာတာလဲတဲ့။ ေတာ္ေတာ္ကို စကားအက်ျပန္ေကာက္တတ္တဲ့ ေကာင္ေလးပဲ။ သူဘယ္လိုေျဖရမွန္းေတာင္မသိေတာ့။ သူ႔စိတ္ေတြက ေကာင္ေလးနဲ႔စေတြ႔ကတည္းက အရမ္းကိုလႈပ္ရွားေနခဲ့တာေလ။ေကာင္ေလးက ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္လိုက္ရင္း...

"ဘယ္လိုလဲ၊ခင္ဗ်ား မေျဖႏိုင္ေတာ့ဘူးမလား"

"ဘာလို႔မေျဖႏိုင္ရမွာလဲ...မင္းေတြ႔ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ မင္းေခၚလို႔လာတာေပါ့"

"ေအာ္...ကၽြန္ေတာ္ေခၚလို႔ ၀တၱရားအရလာတာဆိုရုံသက္သက္ပဲလား"

"အင္း၊ဟုတ္တယ္ အဲလိုပဲ"

သူေကာင္ေလးကို ဘုပိတ္ျငင္းလိုက္သည္။ တကယ္ေတာ့ သူလည္းေကာင္ေလးကို အရမ္းသတိရေနခဲ့တာပါ။ အရမ္းလည္းေတြခ်င္ေနခဲ့မိတယ္။ဒါေျကာင့္ သူဘာလို႔လာတာလဲဆိုတာ သူသာအသိဆံုးပါ။

"ဟုတ္ပါျပီဗ်ာ၊ ထားပါေတာ့၊ ဒါနဲ႔ခင္ဗ်ားဒီေန႔၀တ္ထားတာအရမ္းမိုက္တယ္ေနာ္၊ ေမာ္ဒယ္လ္လုပ္ပါလား၊ ခင္ဗ်ားအရပ္အေမာင္းနဲ႔ဆိုျဖစ္မွာသိလား"

"ေတာ္ပါအပိုေတြမေျပာနဲ႔၊ မင္းဘယ္သြားမလဲဆိုတာသာေျပာ"

"ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႔ေလ၊ အဲဒါမနက္ကေမြးေန႔လုပ္တယ္၊ ရုံးကလူေတြကိုမုန္႔ေကၽြးတယ္၊ အခုေတာ့ ခင္ဗ်ားကိုမုန္႔ေကၽြးခ်င္လို႔ေခၚလိုက္တာ၊ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာရွိတဲ့လူေတြကိုပဲ ေမြးေန႔မွာမုန္႔ေကၽြးတာေနာ္"

ရင္ထဲရွိတဲ့လူေတြကိုပဲ ေမြးေန႔မွာမုန္႔ေကၽြးတာတဲ့။ ေကာင္ေလးစကားေျကာင့္ အခုအခ်ိန္ ပန္းဆိုးတန္းတံတားေပၚက ကားတစ္စင္း သူ႔ကိုျဖတ္တိုက္သြားလည္း သူေသေပ်ာ္ပါတယ္။ အျကိမ္ျကိမ္အခါခါ သူဒီတံတားကိုျဖတ္ေလွ်ာက္ခဲ့ေပမယ့္ ဒီတစ္ျကိမ္ျဖတ္ေလွ်ာက္ျခင္းကေတာ့ သူ႔ဘ၀မွာအဓိပၸါယ္အရွိဆံုးပါ။ ေကာင္ေလးက သူ႔ရင္ထဲရွိတဲ့လူေတြကိုပဲ မုန္႔ေကၽြးတာတဲ့။ ဒါဆို သူ႔ကိုေကာင္ေလးက ရင္ထဲထည့္သိမ္းလိုက္ျပီလား။ သူ႔ရင္ေတြ တရဆက္ဆိုသလိုခုန္လာခဲ့သည္။ သူ႔ရင္ခုန္သံေတြကိုလည္း သူအတိုင္းသားျကားေနရသည္။ သူ႔ေဘးနားျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတဲ့ လူေတြကေတာင္သူ႔ကို ကြက္ျကည့္ကြက္ျကည့္ လုပ္သြားျကသလိုပဲ။ဘာေျကာင့္လဲ။ အတိုင္းအဆမဲ့ေနတဲ့ သူ႔ရင္ခုန္သံေတြကို အဲဒီလူေတြျကားသြားလို႔မ်ားလား။ ဒါဆို သူ႔ေဘးနားတြဲေလွ်ာက္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးကေရာ သူ႔ရင္ခုန္သံေတြကိုျကားလို႔ေနမလား။ သူေကာင္ေလးကို ေငးျကည့္လိုက္သည္။ ေကာင္ေလးကေတာ့ တံတားေပၚက အတားအဆီးမဲ့ ျဖတ္သန္းသြားလာေနတဲ့ ကားေတြကိုေငးျကည့္ရင္း လွမ္းေလွ်ာက္ေနဆဲ။ အခုေတာ့ သူရယ္...ေကာင္ေလးရယ္...ပန္းဆိုးတန္းတံတားျကီးရယ္...ျပီးေတာ့ သူ႔အခ်စ္ေတြရယ္...

                                             ။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

သူတို႔ ဆူးေလက PARISIAN  ကိုေရာက္ေတာ့ ေျခာက္နာရီခြဲေက်ာ္ေနျပီေလ။ ဒီေန႔က်မွ PARISIAN က လူရွင္းေနသလိုပင္။ ျကည့္ရတာေကာင္ေလးေမြးေန႔မို႔ ဘုရားသခင္ကလူရွင္းေပးထားသလားပင္။  တစ္ဆိုင္လံုးကိုလႊမ္းျခံဳထားေသာ အေအးဓာတ္က သူ႕ကိုမွကြက္၍ေက်ာ္သြားသလား။ ဘာေျကာင့္မ်ား သူအဲဒီေလာက္ေတာင္ပူအိုက္ေနရပါလိမ့္။ နဖူးထက္စီးက်လာေသာ ေခၽြးစက္ေလးကို တစ္ရွဴးေလးျဖင့္ အသာအယာေလးသုတ္ဖယ္လိုက္ရင္း ေကာင္ေလးအားမသိမသာခိုးျကည့္လိုက္မိသည္။ ထံုးစံအတုိင္းပါပဲ။ သူႏွစ္သက္ခဲ့ရပါတယ္ဆိုေသာ အျပံဳးေလးတစ္ပြင့္ကို ေကာင္ေလးက သူ႔ႏႈတ္ခမ္းထက္တြင္ ေဆာင္ျကဥ္းရင္း...

"ဘာစားမွာလဲ အကို"

"ရပါတယ္..မင္းျကိဳက္တာမွာေလ၊ ေျသာ္ ငါ့အတြက္ carrot juice တစ္ခြက္"

"ok ရေစရမယ္"

ေျပာေျပာဆိုဆို သူလိုခ်င္တာကို ဆိုင္ကေကာင္မေလးအားမွာေနသည္။ အို... ဒီေကာင္မေလးကို ေျပာဆိုဆက္ဆံေနတာလည္း ဒီအျပံဳးေလးနဲ႔ပဲလား။ဒါကိုေတာ့ သူမႏွစ္ျမိဳ႕ပါ။ သူ႔စိတ္ေတြက်ဥ္းက်ပ္လာသလို ခံစားလာရသည္။ ဒါေျကာင့္ သူ
ေကာင္ေလးနားက ထြက္လာျပီး  ၀င္ေပါက္နားက ထိုင္ခံုေလးေတြ၀င္ထိုင္လိုက္သည္။

"ကၽြန္ေတာ့္ကိုေတာင္ မေစာင့္ဘူး၊အေရွ႕က ေကာ့ေကာ့၊ေကာ့ေကာ့ႏွင့္ထြက္သြားတာပဲ"

ေျပာေျပာဆိုဆို ေကာင္ေလးသူနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တြင္၀င္ထုိင္လိုက္ျပီး လက္ႏွစ္ဖက္ကို စားပြဲေပၚတြင္ေထာက္လ်က္ သူ႔အားျပံဳးျပီးျကည့္ေနသည္။ ေကာင္ေလးအျကည့္ေတြကေန သူေရွာင္ဖို႔ အျကိမ္ျကိမ္ျကိုးစားေသာ္လည္း ခဏခဏ ပက္ပင္းတိုးေနမိတာကေတာ့ သူလည္းမည္သို႔မွမတတ္ႏိုင္ပါ။ ျကာေတာ့ သူမခံႏိုင္ေတာ့။

"မင္း ရုပ္ကဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ၊ စပ္ျဖီးျဖီးနဲ႔ ရုပ္ကိုက"

"စပ္ျဖီးျဖီးမလုပ္ရပါဘူးဗ်ာ၊ ဒီအတိုင္းေလးျပံဳးရုံေလးျပံဳးထားတာပါ"

"ဒီအတိုင္းေလးလည္းမျပံဳးနဲ႔၊ ငါမျကိုက္ဘူး အျမင္ကတ္လြန္းလို႔"

သူေျပာမွပဲ ပိုဆိုးသြားသလိုပင္။ ေကာင္ေလး သူ႔အေျပာကို အူလိႈက္သည္းလိႈက္ရယ္ရင္း...

"ဟားဟား၊ဘယ္သူကေရာ ျကိုက္ခိုင္းေနလို႔လဲ"

ဟုတ္ပါရဲ႕။ သူ႔စကားနဲ႔သူျပန္ပတ္မိျပီ။ တကယ္ေတာ့ ေကာင္ေလးရဲ႕ အျပံဳး၊ ေကာင္ေလးရဲ႕ အျကည့္ေတြေျကာင့္ သူ႔ရင္ေတြတဆတ္ဆတ္ခုန္ေနခဲ့တာ သမၼတရုံနားကတည္းကေလ။ သူ႔အမူအရာေတြပ်က္ေနခဲ့တာ သူကိုယ္တိုင္လည္း သတိထားမိပါတယ္။အခုေတာ့ ေကာင္ေလးပါ သတ္ိထားမိသြားျပီလား။ သူရွက္လြန္းလို႔ မ်က္ႏွာေတြေတာင္ရဲတက္လာသလိုပင္။ သူရွက္ရွက္နဲ႔ ေခါင္းကေလးငံု႔လ်က္ ဖုန္းကိုသာ ကလိေနမိသည္။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေတာ့ ေကာင္ေလးကို သူခိုးျကည့္မိသည္။ ေကာင္ေလးကေတာ့ ျပံဳးျမဲ၊ ရယ္ျမဲ၊ေျပာျမဲ၊ဆိုျမဲပဲ။ ဘာေတြေျပာေနလို႔ ေျပာေနမွန္း သူလည္းမသိ။ ေကာင္ေလးေျပာတာေတြကို သူျကားတစ္၀က္၊ မျကားတစ္၀က္။ အခုအခ်ိန္မွာ သူအတိုင္းသားျကားေနရတာကေတာ့ တဒုတ္ဒုတ္ခုန္ေနတဲ့ သူ႔ရင္ခုန္သံေတြကိုပါ။ ဒါကို အခ်စ္လို႔ေခၚမလား....

                                          ။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

မေျပာမဆို ရြာခ်လိုက္ေသာမိုးစက္ေတြေျကာင့္ သူအာရုံေနာက္သြားမိတာေတာ့ အမွန္ပါ။ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ ဒီေန႔က်မွ ထီးယူလာမိလို႔။ သူသတိေတာ့ထားမိပါတယ္။ သူတို႔ PARISIAN ကထြက္လာကတည္းက မိုးရြာေတာ့မယ္ဆိုတာေပါ့။ အခုေတာ့ တကယ္ရြာခ်လိုက္ျပီေလ။ အခုလိုမိုးရြာတဲ့အခ်ိန္ ဖေရဇာမွာ ထီးေဆာင္းျပီး လမ္းေလွ်ာက္ရတာေလာက္ သူမုန္းတာမရွိေပ။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ဖေရဇာ ပလက္ေဖာင္းတစ္ေလွ်ာက္ လမ္းေဘးဆိုင္ေတြ၊ လူေတြနဲ႔ ျပည့္က်ပ္ေနပါဘိ။ ဘယ္လိုလုပ္ ထီးေဆာင္းျပီးလမ္းေလွ်ာက္လို႔ အဆင္ေျပပါ့မလဲ။

"အာရုံေနာက္လိုက္တာ၊ မိုးကလည္းအခုမွရြာခ်ရတယ္လို႔"

ေျပာေျပာဆိုဆို သူထီးကိ္ုဖြင့္လိုက္သည္။ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ေကာင္ေလးကလည္း သူ႔ထီးကို အသာအယာဆြဲယူလိုက္ရင္း သူ႕ကိုပါထီးေအာက္သို႔ဆြဲသြင္းလိုက္သည္။

"ကၽြန္ေတာ္ကိုင္ေပးမယ္ေလ"

"ဟင္..မင္းမွာ ထီးမပါဘူးလား"

"ပါပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာ ထီးတစ္ေယာက္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္လို႔ ဘယ္လိုအဆင္ေျပပါ့မလဲ၊ ႏွစ္ေယာက္တစ္ေခ်ာင္းေဆာင္းေတာ့ ပိုမေကာင္းဘူးလား"

ေကာင္ေလးက ေျပာလည္းေျပာ သူ႔ပုခံုးကိုလည္း ပိုင္စိုးပိုင္နင္းဖက္လိုက္ေသးသည္။ ေတာ္ေတာ္မလြယ္တဲ့ေကာင္ေလးပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူေက်နပ္ပါတယ္။ ေက်နပ္တယ္ဆိုတာထက္ အေက်နပ္ေတြလြန္ေနတယ္ဆိုရင္ပိုုမွန္ေပလိမ့္မည္။ အခုေတာ့ ထီးတစ္လက္ရဲ႕ေအာက္မွာ သူနဲ႔ သူခ်စ္ရတဲ့သူနဲ႔။ အျမဲခပ္ျမန္ျမန္ လမ္းေလၽွာက္တတ္ေသာ သူတစ္ေယာက္ အခုေတာ့ သူ႔ေျခလွမ္းေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုးေႏွးေအာင္ ျကိုးစားေနမိျပီေလ။

"ခင္ဗ်ား အဆင္ေျပရဲ႕လား၊ ေတာ္ျကာအိမ္ျပန္ေနာက္က်ေနဦးမယ္"

"ငါကရပါတယ္၊ မင္းသာအဆင္ေျပပါ့မလား၊ မင္းက ေတာင္ဥကၠလာမွာေနတာမလား"

"ကၽြန္ေတာ္က ကိစၥမရွိပါဘူး"

"ဒါနဲ႔ေနပါဦး၊ မင္းကဘယ္သြားခ်င္ေသးလို႔လဲ"

"ဘယ္မွေတာ့ မယ္မယ္ရရမရွိပါဘူး။ ဒီအတိုင္း 'ယူ' နဲ႔အတူ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္လို႔"

ဟဟ...'ယူ' တဲ့လား။ အေခၚအေ၀ၚအသံုးအႏုန္းေတြက ပိုျပီးေတာ့ႏူးညံ့လာသလိုပဲ။ ျပီးေတာ့ သူနဲ႔အတူ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္လို႔တဲ့။ေကာင္းတယ္... ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္...ငါလည္း မင္းသာေဘးနားမွာရွိမယ္ဆိုရင္ တစ္ညလံုးမေျပာနဲ႔၊ တစ္သက္လံုးေလွ်ာက္ရလည္း ေလွ်ာက္ရပါေစ။ေလွ်ာက္ေပ်ာ္တယ္။

ဒီစကားေတြကေတာ့ သူ႔ရင္ထဲမွာပဲ သူေျပာခဲ့တဲ့ စကားေတြပါ။ တကယ့္ တကယ္ေတာ့ သူမေျပာရဲခဲ့ပါဘူး...

"ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ခင္ဗ်ားကိုေတြ႔ခ်င္လို႔ ခင္လို႔သာဖုန္းဆက္ျပီးေခၚလိုက္ရတာ၊ ခင္ဗ်ားကေရာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခင္ရဲ႕လား"

ျဖစ္ျပန္ျပီ။ အေခၚအေ၀ၚေတြကလည္း ခုတစ္မ်ိဳး၊ေတာ္ျကာတစ္မ်ိဳး။ ခုနကေတာ့ 'ယူ' တဲ့။ အခုေတာ့ ခင္ဗ်ားတဲ့။ ဟုတ္မွာပါေလ။  hm ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ခုတစ္မ်ိဳး ေတာ္ျကာတစ္မ်ိဳးေတြပါ။ မ်ိဳးမင္းသန္႔ဆိုတဲ့ သူအပါအ၀င္ေပါ့။

"ခင္ပါတယ္ဗ်ာ၊ ခင္လို႔ပဲ မင္းကိုလာေတြ႔တာေပါ့"

"ေသခ်ာလို႔လားဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္က ရုပ္ဆိုးပါတယ္ေနာ္"

လုပ္ျပန္ျပီ။ ရုပ္ဆိုးရင္မခင္ရေတာ့ဘူးသတဲ့လား။ ျပီးေတာ့ ေကာင္ေလးက ရုပ္မဆိုးပါဘူး။ သူ႔မ်က္လံုးထဲမွာ ေကာင္ေလးထက္ေခ်ာတဲ့ ေကာင္ေလးက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္တည္းပါ။ ရႈပ္သြားျပီလားေတာင္မသိဘူး။

"မင္းဆိုသည္မွာလည္း၊ ရွမ္းျကိုက္ရင္ ႏြားေခ်ာပါတယ္"

သြားျပန္ပဟ။ သူ႔စကား သူျပန္ႏုတ္ဖို႔ ျကိုးစားေပမယ့္ စကားကေတာ့ ကၽြံသြားခဲ့ျပီ။ ဘယ္လိုမ်ားျဖစ္ေနတာလဲ။သူ႔အမူအရာေတြ သူ႔အေျပာအဆိုေတြက ဒီေန႔တစ္ေန႔လံုး တလြဲေတြကိုျဖစ္လို႔။

"ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္က ႏြား၊ ခင္ဗ်ားက ရွမး္ေပါ့။ အဲလိုလား"  ဟုေျပာျပီး ေကာင္ေလးက ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္လိုက္ပါတယ္။ ေကာင္ေလးရယ္သံေတြေျကာင့္ သူ ရွက္ရမ္းရမ္းရင္း ထီးေအာက္မွထြက္လိုက္မိသည္။ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ မိုးကေတာ္ေတာ္ကို စဲသြားျပီပဲ။ ခုနတုန္းကေတာ့ ရြာလိုက္တာ။ အခုေတာ့ သူမဟုတ္ေတာ့သလိုပဲ။ မိုးနတ္မင္းလည္း သူတို႔လိုပဲ ခုတစ္မ်ိဳးေတာ္ျကာတစ္မ်ိဳးပဲ။ ျကည့္ရတာ hm ျကီးလားမသိဘူး။ဟိဟိ... ေျသာ္ မဆီမဆိုင္ သူဘာေတြေတြးေနမိပါလိမ့္.....

"ထီးထဲ၀င္ေလ၊ ဘာျဖစ္လို႔ထြက္သြားတာလဲ"

"မိုးကျဖင့္ တိတ္သြားျပီေလ၊ မင္းကလဲ"

ေျပာမွပဲ သူ႔ပါးထက္သို႔ မိုးစက္ေလးတစ္ပြင့္က လာမိတ္ဆက္သည္။

"ရြာေနပါတယ္ဗ်ာ၊ တဖြဲဖြဲေလးက်ေနတာ ခင္ဗ်ားမျမင္ဘူးလား"

"ရပါတယ္၊ အဲေလာက္ေလးကေတာ့ ကိစၥမရွိပါဘူး"

"ကိစၥမရွိဘူးလုပ္မေနနဲ႔ ၊ ေတာ္ျကာဖ်ားလိမ့္မယ္ ထီးထဲ၀င္၊ ျပီးေတာ့မွ ထြန္းထြန္းငယ္ေျကာင့္ ဖ်ားတာဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို အျပစ္လာတင္မေနနဲ႔"

ေျပာေျပာဆိုဆို သူ႔လက္ေမာင္းကိုဆြဲကိုင္၍ ထီးေအာက္သို႔ဆြဲသြင္းလိုက္ေသာ ေကာင္ေလးရဲ႕ အျပဳအမူေျကာင့္ သူေက်နပ္မိပါတယ္။ ဘာလိုလိုနဲ႔ သူတို႔လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့တာ သိမ္ျကီးေစ်းနားေတာင္ေက်ာ္လာခဲ့ျပီပဲ။ နာရီျကည့္လိုက္ေတာ့ (ရ) နာရီေတာင္ခြဲေနျပီ။

"မင္း ဘယ္အထိေလွ်ာက္ဦးမွာလဲ၊ေတာ္ျကာ အိမ္ျပန္ေနာက္က်ေနဦးမယ္"

"ဘာလို႔လဲ အဆင္မေျပလို႔လား၊ လသာဘက္အထိေလွ်ာက္ဦးမယ္ေလ"

"ငါကရပါတယ္... မင္းကသာ..."

"ကၽြန္ေတာ္က ကိစၥမရွိပါဘူး၊ ဘယ္အခ်ိန္ျပန္ျပန္ျဖစ္တယ္၊ ခင္ဗ်ားနဲ႔လည္း စကားေတြေျပာခ်င္ေသးလို႔"

ဒီေလာက္ေတာင္ စကားေတြေျပာလာခဲ့ျပီပဲ။ ေနာက္ဘာေတြေျပာခ်င္ေသးလို႔လဲ။ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားေျပာဖို႔ က်န္ေသးလို႔လား။ မဆီမဆိုင္ ကိုယ့္ဘက္ကိုယ္ယက္ျပီး ေတြးေနမိျပန္သည္။ အမွန္ေတာ့ ေကာင္ေလးဆီက ဒီစကားကို ေမွ်ာ္လင့္ေနမိသည္မွာ အေသအခ်ာပင္။

"သေဘာပဲ။ မင္းသေဘာပဲ၊ ေျပာ ဘာေျပာခ်င္ေသးလို႔လဲ။ နားေထာင္ေပးမယ္ေလ"

ေကာင္ေလးမ်ားေျပာလားမလားလို႔ သူလမ္းေျကာင္းေပးလိုက္မိေသာ္လည္း သူေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ စကားလံုးကေတာ့ သူ႔ဆီကိုေရာက္မလာခဲ့ပါ။

"ေျသာ္...ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး၊ ခင္ဗ်ားဘယ္ေတာ့သြားမွာလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိခ်င္လို႔"

"ဘာကိုလဲဟ..ငါကဘယ္ကိုသြားရမွာလဲ"

"ခင္ဗ်ားပဲ သေဘၤာလိုက္မယ္ဆို၊ ဘယ္ေတာ့သြားမွာလဲ"

သူ အံ့ျသသြားမိတာေတာ့ အမွန္ပါ။ သူ သေဘၤာလိုက္မယ္ဆိုတာ ေကာင္ေလးဘယ္လိုလုပ္သိသြားပါလိမ့္။

"မင္းက ဘယ္လိုသိ"

"ဟ...ခင္ဗ်ားပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဟိုရက္ကေျပာခဲ့တယ္ေလ၊ ဘာလဲအဲတုန္းက ေျပာခဲ့တာေတြက အမွန္ေတြမဟုတ္ဘူးလား"

ေကာင္ေလးေျပာမွပဲ သူသတိထားမိေတာ့သည္။ ဟုတ္ပါရဲ႕။ ေမ့ေနလိုက္တာ။ သူ အဲဒီရက္က ရုံထဲမွာ ေကာင္ေလးကို သူ႔အေျကာင္းေတြ အားလံုးေျပာျပခဲ့သားပဲ။

"အမွန္ေတြပါဗ်ာ၊ ဘယ္ေတာ့ဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာမသိေသးဘူး၊ ဒီႏွစ္ကုန္ေတာ့ျဖစ္ဖို႔မ်ားတယ္"

"ေျသာ္၊ ဒါဆို ဘယ္ေ၀းေတာ့မလဲ၊ အခုေတာင္ ေအာက္တိုဘာကုန္ေတာ့မယ္၊ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္တို႔ မေတြ႔ရေတာ့ဘူးေပါ့ေနာ္"

ဘာေျကာင့္မွန္းမသိ ေကာင္ေလးစကားေျကာင့္ သူ႔ရင္ေတြဆို႔နစ္လာခဲ့သည္။  မ်က္၀န္းတစ္၀ိုက္မွာ မ်က္ရည္ေတြ၀ဲသီလာသလိုပဲ။ သူ သက္ျပင္းကို ခပ္တိုးတိုးေလး ခ်လိုက္မိသည္။ တကယ္လို႔မ်ား အခုအခ်ိန္ေတာင္းတဲ့ဆုသာျပည့္ရမယ္ဆို ေကာင္ေလးနဲ႔ အျမဲေတြ႔ခြင့္ရပါေစလို႔ေတာင္းမိမွာအမွန္ပါ။

"ဟိုေရာက္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီလည္းဖုန္းဆက္ဦးေနာ္"

"အင္းပါ...ငါဆက္လိုက္ပါ့မယ္"

ဆို႔နစ္မႈေတြေျကာင့္ သူ႔အသံေတြထိခိုက္ကြဲရွစြာ ထြက္ေပၚလာသည္။ ဒါကို ေကာင္ေလးမ်ား သတိထားမိသြားသလားေတာ့မေျပာတတ္။ သူ႔ကို ေကာင္ေလး လွည့္ျကည့္ပါသည္။ သူကေတာ့ သူ႔အျကည့္ေတြကို သူ႔ေျခလွမ္းေတြကိုသာ ပို႔ထားလိုက္မိသည္။

"ေျပာသာေျပာသာပါ၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေနာက္ႏွစ္(၂)လပိုင္းေလာက္က်ရင္ သြားဖိို႔ိရွိတယ္၊ ဒူဘိုင္းမွာ အလုပ္သြားလုပ္မလားလို႔၊ အခုေတာင္ အဲဒီအတြက္ try ေနတယ္ေလ"

"ေျသာ္..ေကာင္းပါတယ္၊ သြားေပါ့ ဒီမွာဆိုဘာမွထူးမွာမဟုတ္ပါဘူး"

ေျပာသာေျပာလိုက္ရတာပါ။ သူ႔ရင္ေတြနာက်င္ခံခက္လြန္းလွပါတယ္။

"ကၽြန္ေတာ္က (၃) ႏွစ္ေတာင္ျကာမွာဗ်။ သံုးႏွစ္ျကာလို႔ အဆင္ေျပမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဟိုမွာပဲဆက္ေနမယ္ေပါ့၊ အဲလိုေတာ့ plan ခ်ထားတယ္"

"ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ့္ mail ခင္ဗ်ားကိုေပးထားမယ္ေလ၊ ကၽြန္ေတာ့္ကို mail sent လိုက္ေပါ့"

သူ ဘာမွမေျပာပဲ ေကာင္ေလးစကားကို ေခါင္းေလးငံု႔လ်က္ နားေထာင္ေနသည္။ ေကာင္ေလးက စကားလည္းဆံုးေရာ သူ႔ပုခံုးကို ခပ္ဖြဖြေလးလာဖက္သည္။ ဖြဖြေလးမွ တကယ့္ကို ဖြဖြေလးပါ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔စိတ္ေတြအရမ္းကို မြန္းက်ပ္ေနသလိုပင္။ သူ အရမ္းကို ငိုခ်င္လာမိသည္။ ဒါကို မိုးနတ္မင္းကျကိုသိေနသလားပဲ။ ခုန တိတ္လုဆဲ မိုးစက္ေတြ တဖြဲဖြဲနဲ႔ က်ဆင္းလာခဲ့သည္။ ေျသာ္...မိုးရယ္... နင္လည္းခုတစ္မ်ိဳး၊ ေတာ္ျကာတစ္မ်ိဳးပါလား။ အခုေတာ့ တိတ္ဆိတ္ျခင္းေတြ ျကီးစိုးထားတဲ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ျကားမွာ တဖြဲဖြဲက်လာတဲ့ မိုးစက္ေတြရဲ႕ ေျခသံကလႊမ္းမိုးလ်က္....

                                      ။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

ဆက္ရန္.............







Nov 4th

မင္းစိုင္းသန္႕ေက်ာ္ Season II ... အပိုင္း (၃)

By မင္းစိုင္းသန္႕ေက်ာ္

သံေယာဇဥ္ဟူေသာ အရာသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို ေကာင္းစြာ ခ်ည္ေႏွာင္ထားေသာ ၾကိဳးတစ္ၾကိဳးပင္ ျဖစ္သည္ ။ လူဆိုသည္မွာ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ကို မုန္းၾကသည္ ။ ထို႕ေၾကာင့္ ထို သံေယာဇဥ္ဟူေသာ ၾကိဳးမွ ရုန္းထြက္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကသည္ ။ သို႕ေသာ္ ရုန္းထြက္ရန္ ၾကိဳးစားရင္းပင္ သံေယာဇဥ္ဟူေသာ ၾကိဳးက ေနာက္ထပ္ တစ္ပတ္ ရစ္ခ်ည္လိုက္ျပန္သည္ ။ ၄င္းမွာ သံေယာဇဥ္၏ အဓိပၸါယ္ပင္ ျဖစ္ေလသည္ ။ 

 

မင္းစိုင္း စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ မင္းစိုင္းဘ၀တြင္ သံေယာဇဥ္ဟူေသာ ၾကိဳးမ်ားစြာကို ေတြ႕ၾကဳံခဲ့ဖူး ၊ ေတြ႕ၾကဳံေနဆဲပင္ ျဖစ္သည္ ။ ထိုသံေယာဇဥ္ဟူေသာ အရာေၾကာင့္လည္း မင္းစိုင္း ဘ၀တြင္ ေပ်ာ္ရႊင္ ခဲ့ရဖူးသလို နာလည္း နာက်င္ခဲ့ရဖူးသည္ ။

 

သံေယာဇဥ္ဟူေသာ အရာသည္ မင္းစိုင္း ဘ၀၏ အေျပာင္းအလဲမ်ားကို အေရးပါေစခဲ့သည္ ။ ထို႕အတူ လူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား၏ ဘ၀အေျပာင္းအလဲမ်ားကိုလည္း အေရးပါေစခဲ့သည္ ။ ေအာင္ေဇာ္ထြန္းသည္ပင္ သီဟလင္းကို သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ ခ်စ္ခဲ့သည္ဟု မင္းစိုင္းကို ေျပာဖူးသည္ ။

 

သံေယာဇဥ္ … သံေယာဇဥ္ … လူကို အရူးတစ္ပိုင္း ျဖစ္ေစခဲ့ …

 

ေအာင္ေဇာ္ထြန္းက သီခ်င္းေလးကို တိုးတိုးေလး ညည္းလုိက္သည္ ။ မင္းစိုင္း ျပဳံးျပီး ေအာင္ေဇာ္ထြန္းကို ေမးလိုက္မိသည္ ။

 

ဘာတုန္းကြ … အခုေတာ့လည္း အရူးအမူး ျဖစ္ေနၾကျပီလား …

 

ဟဲဟဲ … မင္းစိုင္း … မင္းကိုငါ သိပ္ေက်းဇူးတင္တယ္ သိလား … ငါ့ဘ၀အတြက္ အေဖၚမြန္ တစ္ေယာက္ကို ရေအာင္ တိုက္တြန္းေပးခဲ့လို႕ …

 

ငါ့ကို ေက်းဇူးတင္ရင္ မင္း သူ႕အေပၚမွာ ေကာင္းေကာင္းဆက္ဆံေပးကြာ … ငါ မင္းကို သူနဲ႕ပဲ ခ်စ္ေစခ်င္တယ္ … ငါ ဆိုလိုတာ မင္း သိပါတယ္ …

 

ငါ သိပါတယ္ကြာ … မင္း ဆိုလိုတာ ငါ့ဘ၀မွာ ကိုၾကီး ဘုန္းေနကို ထပ္ျပီး စိတ္ကူးယဥ္ အိပ္မက္ မမက္နဲ႕ေတာ့လို႕ ဆိုလိုခ်င္တာ မဟုတ္လား …

 

မင္းစိုင္း သက္ျပင္းကို ေလးေလးကန္ကန္သာ ခ်လုိက္သည္ ။ ေအာင္ေဇာ္ထြန္းလည္း အေ၀းကို ေငးေမွ်ာ္ၾကည့္ေနသည္ ။ သူ႕မ်က္လုံးတြင္ မ်က္ရည္မ်ားပင္ အနည္းငယ္ စိုေနသလို ။ သို႕ေသာ္ မင္းစိုင္း ေအာင္ဇင္လတ္ ေရြးခ်ယ္မွုအတြက္ ေအာင္ေဇာ္ထြန္းႏွင့္ထပ္တူ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္ပါသည္ ။

 

ဒါနဲ႕ သည္တစ္ေလာ ေအာင္ဇင္လတ္ကို မေတြ႕မိဘူးေနာ္ … သည္ေကာင္ ေက်ာင္းပိတ္ထားတာနဲ႕ ငါတို႕ကိုလည္း မဆက္သြယ္ဘူး … ငါ ဖုန္းဆက္ျပီး ခ်ိန္းရင္လည္း မအားဘူးခ်ည္း ေျပာေနတယ္ … သည္တစ္ေလာ သူ ဘာျဖစ္ေနလဲ သိလား …

 

ဟင့္အင္း … ငါလည္း ကိုယ့္ကိစၥနဲ႕ ကိုယ္ အလုပ္ရွုပ္ေနတာနဲ႕ မေတြ႕ျဖစ္ဘူး …

 

ေအးကြာ … မင္းနဲ႕ အိမ္နီးေတာ့ တစ္ခ်က္ ၀င္ၾကည့္စမ္းပါဦး …. သည္ေကာင္ၾကီး အသည္းမ်ား ကြဲေနလား မသိပါဘူး …

 

သည္ေကာင္လား … အသည္းကြဲမွာ … သူ႕မွာ ေကာင္မေလး ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေျမာက္နဲ႕ တြဲေနလဲဆိုတာေရာ မင္းသိလို႕လား …

 

ဟားဟား … ဟုတ္ပါျပီကြာ … ဒါေပမယ့္ ေျပာလို႕မရဘူးကြ … သည္လို အမ်ားၾကီး ေလွ်ာက္ထားတတ္တဲ့ ေကာင္ေတြက အတည္တက်ေတြ႕သြားရင္ သူမ်ားထက္ ပိုခံစားတတ္ျပီး ပိုခ်စ္တတ္တယ္ … ငါေတာ့ နည္းနည္း စိုးရိမ္တယ္ …

 

ေအးပါကြာ … ငါ ၀င္ၾကည့္လိုက္ပါ့မယ္ …

 

 

 

 

 

 

 

မင္းစိုင္း ေအာင္ဇင္လတ္တို႕ အိမ္ကို ေရာက္လာေတာ့ ကံေကာင္းေထာက္မစြာပင္ ေအာင္ဇင္လတ္ ရွိေနသည္ ။ သူ႕အခန္းထဲတြင္ ရွိေနသည္မို႕ မင္းစိုင္း ေအာင္ဇင္လတ္ အခန္းကို တန္း၀င္သြားလိုက္သည္ ။ ေအာင္ဇင္လတ္အိမ္က မင္းစိုင္း ၀င္ေနထြက္ေနက်မို႕ အထူးအဆန္းေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ ။

 

အခန္းတံခါး ဖြင့္ထားေသာေၾကာင့္ မင္းစိုင္း အခန္းထဲ ၀င္သြားလုိက္သည္ ။ ေအာင္ဇင္လတ္က အခန္းထဲတြင္ တစ္ေယာက္တည္း ထိုင္ေနသည္ ။ ျပီးေတာ့ ျပဴတင္းေပါက္မွေနျပီး တိုက္ေအာက္ကို ေငးၾကည့္ေနသည္ ။ မင္းစိုင္း ေအာင္ဇင္လတ္ အနားကို သြားျပီး ေအာင္ဇင္လတ္ကို ခါးတို႕လိုက္သည္ ။

 

ဟိတ္ … ေဟ့ေကာင္ … ဘာေတြ ေငးေနတာတုန္းကြ …

 

ေအာင္ဇင္လတ္က ရယ္လုိက္ျပီး မင္းစိုင္းကို လွည့္ၾကည့္သည္ ။ မင္းစိုင္း ေအာင္ဇင္လတ္ ေငးရာ ေနရာကို လုိက္ၾကည့္မိသည္ ။ ဘာရယ္မွလည္း ထူးထူးျခားျခားမရွိပါ ။

 

ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူးကြာ … ငါ့ဘာသာ စဥ္းစားေနတာပါ …

 

ဘာစဥ္းစားေနတာလဲ … ဘယ္ေကာင္မေလးကို လုိက္မလဲလို႕ စဥ္းစားေနတာလား …

 

ဟားဟား … မဟုတ္ပါဘူးကြာ … အခု ငါ့မွာ ရတုေမ ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ပဲ ရွိပါတယ္ကြာ …

 

ေအးပါ … ငါကလည္း ပ်င္းလို႕ လာလည္တာပါကြာ … မင္းက ေနႏိုင္တယ္ေနာ္ … သူငယ္ခ်င္းေတြကို အဆက္အသြယ္ေတြ ဖ်က္လိုဖ်က္နဲ႕ … ေနပဲ ေနႏိုင္ရက္တယ္ …

 

မဟုတ္ပါဘူးကြာ … ငါလည္း ကြန္ပ်ဴတာ သင္တန္းနဲ႕ အလုပ္ရွုပ္ေနလို႕ပါ …

 

မင္း ေအာင္ေဇာ္ထြန္းတို႕နဲ႕လည္း တက္တဲ့ အခ်ိန္မတူဘူးဆို … ဘယ္လို ျဖစ္တာလဲ …

 

ေၾသာ္ … အင္း … ဟုတ္တယ္ … သင္တန္းက ငါနဲ႕ ခင္တဲ့ ညီေလး တစ္ေယာက္က ညေနပိုင္းတက္လို႕ … သူ႕မွာလည္း အသိမရွိတာနဲ႕ ငါ သူနဲ႕ လုိက္တက္ေပးေနတာ …

 

ထိုအခ်ိန္တြင္ မင္းစိုင္း ေအာင္ဇင္လတ္ စာအုပ္ေတြကို လွန္ေလွာရင္း ၾကည့္ေနရာမွ ဓါတ္ပုံတစ္ပုံ ထြက္လာသည္ ။ ေအာင္ဇင္လတ္ႏွင့္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္တို႕ တြဲရိုက္ထားေသာ ဓါတ္ပုံတစ္ပုံ ျဖစ္ေနသည္ ။ မင္းစိုင္း ေအာင္ဇင္လတ္ကို ဓါတ္ပုံျပျပီး ေမးလုိက္သည္ ။

 

ဒါက ဘယ္သူ႕ပုံတုန္းကြ … ခ်စ္ေတာ့ ခ်စ္စရာေလး …

 

ေဟ့ေကာင္ … ငါနဲ႕ တူတူ တက္ေနတဲ့ ျဖိဳးညီညီ ဆိုတဲ့ ေကာင္ေလးေလ … ေဟ့ေကာင္ေနာ္ … သူက သည္ႏွစ္မွ ဆယ္တန္းေအာင္တာ … မင္းလိုမ်ဳိး မဟုတ္ဘူးေနာ္ … မင္းတို႕ လုိင္းထဲက မဟုတ္ဘူးေနာ္ … ေလွ်ာက္မၾကံနဲ႕ …

 

အံမေလး … ၾကက္တူေရြးက ေတာ္ေတာ္ မယ္ေတာ္က သည္းသည္း ျဖစ္ေနျပန္ပါျပီ … မယ္ေတာ္ၾကီးရယ္ … ဒါနဲ႕ မင္းတို႕က …

 

မင္းစိုင္းက ေနာက္ခ်င္ေသာေၾကာင့္ ေအာင္ဇင္လတ္ကို စိုက္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေအာင္ဇင္လတ္ မ်က္ႏွာေတြ ရဲသြားျပီး ရွက္ကိုးရွက္ကန္း ျဖစ္သြားသည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … ေလွ်ာက္ မေတြးနဲ႕ေနာ္ … ငါတို႕က ရိုးရိုးသားသားေတြကြ … ျပီးေတာ့ ငါ့မွာ ရတုလည္း ရွိေသးတယ္ …

 

ေအးပါ … ရတုရွိရွိ ရကန္ရွိရွိ … ညီညီ့ကိုေတာ့ ဘယ္ယွဥ္ႏိုင္ပါ့မလဲေနာ္ …

 

ေခြးေကာင္ …

 

ေအာင္ဇင္လတ္က ရယ္ျပီး မင္းစိုင္းကို လက္သီးျဖင့္လိုက္ထိုးသည္ ။ မင္းစိုင္းက ေရွာင္ျပီး ေျပးရင္း ရယ္ေနလုိက္သည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … ငါတို႕က ရိုးရိုးသားသားပါဆိုကြာ … ငါက သူ႕အေပၚ ညီေလး တစ္ေယာက္လို သံေယာဇဥ္ရွိတာကြ …

 

မင္းစိုင္း ခုနက ေအာင္ေဇာ္ထြန္း ဆိုခဲ့ေသာ သီခ်င္းကို ေအာင္ဇင္လတ္ ၾကားေအာင္ ခပ္က်ယ္က်ယ္ ေအာ္ဆိုလိုက္သည္ ။

 

သံေယာဇဥ္ … သံေယာဇဥ္ … လူကို အရူးတစ္ပိုင္း ျဖစ္ေစခဲ့ … ဟားဟား … ေနျမင့္လို႕ အရူးရင့္ခဲ့ …

 

ေအာင္ဇင္လတ္ကေတာ့ မင္းစိုင္းကို လုိက္ရွင္းျပေနဆဲပင္ ။ မင္းစိုင္း ရယ္လည္း ရယ္ခ်င္သလို သံသယေတာင္ ျဖစ္မိသြားသည္ ။ ငါက ေနာက္ယုံပဲ ေနာက္တာကို သည္ေကာင္က ဘာလို႕ သည္ေလာက္ေတာင္ အေၾကာက္အကန္ ျငင္းေနရတာလဲ … ။ မင္းစိုင္း သည္လို ေတြးမိသြားသည္ ။

 

 

 

 

 

 

ခမ္းေအာင္က မင္းစိုင္းကို ေတြ႕ေတာ့ အေနာက္က လိုက္လာသည္ ။ သည္ေန႕ မ်ဳိးရန္ သင္တန္း မလာ ။ သူ႕အဖြါးေနမေကာင္းေသာေၾကာင့္ သူတို႕ မိသားစု သြားျပီး လူနာေစာင့္ လုပ္ေပးေနရသည္ဟု ဆိုသည္ ။

 

မင္းစိုင္း … ေနပါဦးကြ … ခဏေစာင့္ပါဦး …

 

ေအာ္ … ခမ္းေအာင္ … ေျပာ …

 

ငါတို႕ သင္တန္းခ်ိန္ အျပီးေလး မုန္႕သြားစားရေအာင္ေလ …

 

ရတယ္ … ငါ အိမ္ျပန္ေရာက္မွပဲ စားေတာ့မလို႕ …

 

ဒါဆို တူတူ ျပန္မယ္ေလ … ငါ့အိမ္က လာၾကိဳမွာ … လုိက္ခဲ့ပါလား …

 

မလုိက္ေတာ့ဘူး … ရတယ္ … ငါ့ဘာသာ ျပန္မယ္ …

 

မင္းစိုင္း … မလိုက္ခ်င္လည္း ခဏေတာ့ ေစာင့္ကြာ … ငါ မင္းကို ေပးစရာ တစ္ခု ရွိလုိ႕ …

 

ငါ မလိုခ်င္ဘူး … ျပီးေတာ့ မ်ဳိးရန္ကလည္း ၾကိဳက္မွာ မဟုတ္ဘူး …

 

ခဏေလး … ဘာလဲ ဆိုတာ ငါ့အိမ္က ကားလာမွ မင္းကို ျပမယ္ …

 

ထိုအခ်ိန္တြင္ပင္ ကံအားေလွ်ာ္စြာ ခမ္းေအာင္တို႕အိမ္မွ ကားဒရိုင္ဘာ ေရာက္လာသည္ ။ အေနာက္ခန္းတံခါးကို ဖြင့္ျပီး ခမ္းေအာင္ ထုတ္လိုက္ေတာ့ ေခြးေပါက္ေလး တစ္ေကာင္ ။ ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြးေလးႏွင့္ ခ်စ္စရာေကာင္းသည္ ။ တယ္လီယာ ေခြးေလးဟု ခမ္းေအာင္က ေျပာသည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … မင္းစိုင္း … သည္ေခြးေလးကို ငါ့ကိုယ္စား မင္း ေစာင့္ေရွာက္ေပးေနာ္ …

 

ေဟ့ေကာင္ … ခမ္းေအာင္ … မင္းေခြး မင္းျပန္ယူသြား … ငါ့အိမ္မွာ ေခြးမေမြးဘူး …

 

လုပ္ပါကြာ … ငါတို႕ အခု တိုက္ခန္းကို ေျပာင္းမွာမို႕လို႕ ေခြးေမြးလို႕ မရေတာ့လို႕ပါ … အဲ့ဒါ မင္းပဲ ေခြးေလးကို ငါ့ကိုယ္စား ေစာင့္ေရွာက္ေပးပါ … တကယ္လို႕ မင္းမွ မေစာင့္ေရွာက္ေပးရင္ ငါ သည္ေခြးကို သည္အတိုင္း လမ္းေပၚကို ပစ္လုိက္ရမွာ … သည္လို ပုံစံနဲ႕ သူ ဘယ္ေလာက္ ၾကာၾကာ လမ္းေပၚမွာ အသက္ရွင္ႏိုင္မယ္ ထင္သလဲ …

 

ငါနဲ႕ ဘာဆိုင္လို႕လဲ … အဲ့ဒါ မင္းေခြးပဲ … မင္းက ေသေစခ်င္လို႕ လႊတ္လိုက္မွေတာ့ ငါနဲ႕ ဘာဆိုင္လို႕လဲ …

 

ဒါေပမယ့္ ေခြးကို လႊင့္ပစ္ခုိင္းတာ မင္းေနာ္ …

 

ေဟ့ေကာင္ … ခမ္းေအာင္ … မင္းေခြး မင္းပစ္တာ … ငါနဲ႕ မဆိုင္ဘူး …

 

ဒါဆိုလည္း ျပီးေရာေလ … ငါ သည္မွာ ေခြးေလးကို ထားခဲ့မယ္ … ယူတာ မယူတာ မင္းသေဘာပဲ …

 

ေျပာလည္း ေျပာျပီး ခမ္းေအာင္က သူ႕အိမ္က ကားေပၚကို တက္သြားသည္ ။ မင္းစိုင္း ထိုေနရာမွ လွည့္ထြက္သြားဖို႕ ၾကံလုိက္သည္ ။ ေခြးေလးက လမ္းတြင္ ဟိုၾကည့္သည္ၾကည့္လုပ္ေနသည္ ။ ျပီးေတာ့ မင္းစိုင္း ေျခေထာက္ကို ေခါင္းႏွင့္ လာေခြ႕သည္ ။

 

မင္းစိုင္း ေျခေထာက္ႏွင့္ ကန္ထုတ္လိုက္ဖို႕ စဥ္းစားလုိက္ေသးသည္ ။ ျပီးေတာ့ ေတြးၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေခြးေလးမွာ အျပစ္ရွိတာမွ မဟုတ္တာ ။ မင္းစိုင္း စိတ္ကို ေလွ်ာ့ခ်လုိက္ျပီး လမး္ေပၚတြင္ ေဆာင့္ေဆာင့္ ထိုင္ခ်လိုက္သည္ ။ ျပီးေတာ့ ေခြးေလး ေခါင္းကို ပြတ္သတ္ေပးလိုက္သည္ ။

 

 

မင္းဟာေလ … မင္း သခင္အတိုင္းပဲ … မင္းသခင္က ငါ့ဆီ မပါပါေအာင္ လုိက္ခဲ့ရမယ္လို႕မ်ား သင္ထားလား … ဟင္ …

 

မင္းစိုင္း ေခြးေလးကို လည္ပတ္က ဆြဲျပီး ေခၚလာလိုက္သည္ ။ ေတာ္ေတာ္ ဆိုးတဲ့ ခမ္းေအာင္ပါ ။ မင္းစိုင္း ထိုေခြးေလးကို အိမ္ကို ေခၚသြားဖို႕ တကၠစီကို စီးသြားရသည္ ။ ဘာမဆိုင္ ညာမဆိုင္ မင္းစိုင္း ထိုေန႕က တကၠစီခ ႏွစ္ေထာင္ေတာင္ ထြက္သြားေသးသည္ ။

 

 

 

 

 

 

 

 

ထိုေခြးေလးကို ေမြးရုံႏွင့္ ျပႆနာ ရွာလိမ့္မည္ဟု  မင္းစိုင္း ထင္မထားမိပါ ။ သို႕ေသာ္ မ်ဳိးရန္က ထိုကိစၥကို ပုံၾကီးခ်ဲ႕ ေျပာဆိုေနေတာ့သည္ ။ လိမ္မေျပာမိေသာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း မင္းစိုင္း ေဒါသထြက္မိသည္ ။ မ်ဳိးရန္သည္ မင္းစိုင္းကို ျပႆနာ ရွာရန္ အခ်ိန္ျပည့္ စဥ္းစားေနသလားပင္ မင္းစိုင္း ထင္မိသည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … မင္း ဘာလို႕ သည္လိုအေကာင္ ေပးတဲ့ဟာကို ယူလာရတာလဲ …

 

ဟာ … မ်ဳိးရန္ရာ … ငါယူလာတာ ေခြးေလးေလ … သူ႕ကိုမွ မဟုတ္တာ …

 

မသိဘူးကြာ … အဲ့ေခြးကို လမ္းေပၚသာ လႊင့္ပစ္လုိက္ …

 

ေဟ့ေကာင္ … မင္း သည္လို အဓိပၸါယ္မရွိတဲ့ စကား လာမေျပာနဲ႕ … မင္း ေတာ္ေတာ္ အၾကင္နာတရား မရွိပါလား …

 

ေအး … ဟုတ္တယ္ … ငါက အၾကင္နာတရား မရွိဘူး … မင္းကေတာ့ အၾကင္နာ ေမတၱာရွင္ၾကီးေလ … ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား …

 

ေဟ့ေကာင္ … လာမရြဲ႕နဲ႕ကြ … ငါက ေခြးကို သနားလို႕ ေမြးထားတာပဲ ရွိတာ … တျခား ဘာစိတ္မွ မရွိဘူး …

 

ဒါေပမယ့္ မင္း အခုခ်ိန္ကစျပီး သည္ေခြးကို ျမင္တာနဲ႕ သူ႕ကို သတိရေနမွာေလ … ေပးစမ္းပါ … အဲ့ေခြးကို … ငါ ကိုယ္တုိင္ လမ္းေပၚမွာ လႊင့္ပစ္မယ္ …

 

ေဟ့ေကာင္ … မင္း သည္လို အၾကင္နာတရား မဲ့လိမ့္မယ္လို႕ ငါ မထင္မိဘူး … ေတာ္ျပီကြာ … မင္း ငါ့ေခြးကို ၾကည့္လို႕မရရင္ အိမ္ကို မလာနဲ႕ …

 

ေခြးကို လႊင့္ပစ္ဖို႕ အတင္းဆြဲေနေသာ မ်ဳိးရန္ကို မင္းစိုင္း လက္ကို တြန္းဖယ္ျပီး ေခြးလည္ပတ္ၾကိဳးကို ကိုင္ထားလုိက္သည္ ။ မ်ဳိးရန္က မင္းစိုင္းကို ေဒါသထြက္ေနေသာ မ်က္လုံးမ်ားျဖင့္ၾကည့္သည္ ။ လူတို႕သည္ အခ်စ္စိတ္မႊန္လာလွ်င္ အမွန္တရား ၊ နားလည္မွု ၊ ျပီးေတာ့ ေမတၱာတရား … ၊ ထိုအရာ အားလုံးကို လစ္လွ်ဴရွု ေမ့ေလ်ာ့ သြားတတ္ၾကေလသည္ ။

 

ေအး … အဲ့ေခြးနဲ႕ပဲ မင္း ေနခဲ့ေတာ့ … ငါ့ေခြးတဲ့ … ဟုတ္လား … မၾကာခင္မွာ ငါတို႕ ေခြး ဆိုတဲ့ စကားမ်ဳိးကို ၾကားရဦးမယ္ ထင္တာပဲ … မင္းနဲ႕ ခမ္းေအာင္တို႕ရဲ႕ ေခြးေလးေလ … ဟုတ္ျပီလား …

 

ေျပာျပီးေတာ့ မ်ဳိးရန္က အိမ္က ေဆာင့္ေအာင့္ျပီး ထြက္သြားသည္ ။ မင္းစိုင္း စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ထိုင္ခ်လုိက္မိသည္ ။ မင္းစိုင္း မ်ဳိးရန္ႏွင့္ လုံး၀ ျပႆနာ မျဖစ္ခ်င္ပါ ။ သို႕ေသာ္ ခမ္းေအာင္ ေရာက္လာျပီးမွ ျပႆနာက တစ္ခုျပီး တစ္ခု တက္လာရသည္ ။ သို႕ေသာ္ သည္ ေခြး ကိစၥတြင္ေတာ့ မ်ဳိးရန္ လြန္သည္ဟု မင္းစိုင္း ထင္မိသည္ ။

 

 

 

 

Andrew : သည္တစ္ေလာ အြန္လိုင္း မတက္တာ ၾကာျပီေနာ္

 

Minsai : အင္း … ဟုတ္တယ္ … စိတ္ညစ္စရာေတြ ရွိေနလို႕ …

 

Andrew : ခ်စ္သူနဲ႕ အဆင္မေျပလို႕လား …

 

MinSai : ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ … သူက နားလည္မွုကို မရွိဘူး …

 

Andrew : ခ်စ္သူခ်င္းပဲကြာ … အဆင္ေျပသြားမွာပါ … ဒါနဲ႕ သည္တစ္ေလာ ညီ အြန္လိုင္း မတက္လာေတာ့ အစ္ကို ေမွ်ာ္ေနမိတာ … သိလား …

 

MinSai : ေဆာရီးပါဗ်ာ … ဒါနဲ႕ အစ္ကိုက ဘယ္က ခ်က္ေနတာလဲ …

 

Andrew : ေတာင္ၾကီးကပါ … အဲ့မွာ NGO တစ္ခုမွာ လုပ္ေနတာေလ … ညီကေရာ … ဘယ္က ခ်က္ေနတာလဲ …

 

MinSai : အိမ္ကပါ …

 

မင္းစိုင္း ခ်က္ေနရင္း ေျခေထာက္ကို တစ္စုံတစ္ခုက တိုးေ၀ွ႕သလို ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ခမ္းေအာင္ေပးထားေသာ ေခြးေလး ။ မစ္ကီ ။ ႏို႕လို ျဖဴေဖြးေသာ အေရာင္ရွိေသာေၾကာင့္ မင္းစိုင္း ထိုေခြးေလးကို မစ္ကီဟု နာမည္ေပးထားသည္ ။

 

ေခြးေလးက ဗိုက္ဆာေသာေၾကာင့္ အစာ လာေတာင္းသည္ ထင္သည္ ။ မင္းစိုင္း မနက္က မ်ဳိးရန္ႏွင့္ ကိစၥကို ျပန္သတိရေသာေၾကာင့္ ေခြးေလးကို ေျခေထာက္ႏွင့္ ကန္ထုတ္လုိက္သည္ ။ ေခြးေလးက တကိန္ကိန္ ေအာ္ျပီး ထြက္ေျပးသြားသည္ ။ ျပီးေတာ့ အခန္းေထာင့္မွာ ကုပ္ကုပ္ေလး အိပ္ေနသည္ ။

 

မင္းစိုင္း သက္ျပင္းခ်လုိက္သည္ ။ ျပီးေတာ့ အခန္းေထာင့္သြားျပီး ေခြးေလးကို ေကာက္ခ်ီလိုက္မိသည္ ။ ေအာ္ … သံေယာဇဥ္ဆိုသည္မွာ လူႏွင့္ တိရစၦာန္တြင္ပင္ ရွိေနတတ္ပါေသးလား ။ မင္းစိုင္း သည္လို ေတြးလိုက္မိသည္ ။ ေၾသာ္ … သံေယာဇဥ္ … သံေယာဇဥ္ ။ သည္လို ညည္းရင္း မင္းစိုင္း မစ္ကီေလးကို ေပြ႕ခ်ီျပီး ေနာက္ေဖးခန္းကို ေခၚျပီး အစာေကၽြးေနမိေတာ့သည္ ။

 

 

 

 

 

 

 

ေအာင္ဇင္လတ္ႏွင့္ ေနာက္တစ္ခါ ျပန္ေတြ႕သည္က ေအာင္ဇင္လတ္ မင္းစိုင္း အိမ္ကို လာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ ။ မင္းစိုင္း ေအာင္ဇင္လတ္ကို ေတြ႕ေတာ့ အံ့ၾသသြားသည္ ။ သည္တစ္ေလာ ေအာင္ဇင္လတ္ အိမ္ကို မလာျဖစ္ပါ ။ မလာတာ ၾကာျပီး လာေသာေၾကာင့္ အံ့ၾသသြားျခင္းျဖစ္သည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … ဘာလာလုပ္တာလဲ …

 

ဘာလဲကြ … လာမလည္ရဘူးလား …

 

ဟာကြာ … စိတ္ခ်ည္းပဲ … ငါက သည္လိုပဲ ေမးတာပါကြ …

 

မင္းစိုင္းရယ္ … ငါ မြန္းက်ပ္ေနတယ္ကြာ …

 

ဘာလဲ … ျဖိဳးညီညီ ကိစၥလား …

 

ေဟ့ေကာင္ … မင္းစိုင္း … ငါ ေျပာျပီးျပီေနာ္ … ငါက Straight ဆိုတာ …

 

ေအးပါ … ဟုတ္ပါျပီ … အခု ဘာျဖစ္လို႕လဲ …

 

မေန႕ညကကြာ … သူနဲ႕ ငါနဲ႕ ဖုန္းေတြ အၾကာၾကီး ေျပာျဖစ္တယ္ …

 

ေအာ္ … အဲ့ဒါနဲ႕ မင္းက သူ႕ကို ရည္းစား စကားေျပာလိုက္တယ္ေပါ့ … ဟုတ္လား …

 

ေဟ့ေကာင္ … မင္းစိုင္း ျဖတ္မေျပာနဲ႕ကြာ …

 

ေအးပါ … ေအးပါ …

 

မင္းစိုင္း မ်က္ႏွာပိုးကို သတ္လိုက္ျပီး အေလးအနက္ မ်က္ႏွာထားႏွင့္ ေအာင္ဇင္လတ္ ေျပာသည္ကို နားေထာင္ေပးလိုက္သည္ ။

 

အဲ့ဒါကြာ … သူက ငါ့ကို ခ်စ္တယ္လို႕ ေျပာတယ္ …

 

မင္းဘက္ကေရာ … မင္းလည္း သူ႕ကို ခ်စ္ေနတာ မဟုတ္လား …

 

ေဟ့ေကာင္ … မင္းစိုင္း … ငါ တကယ္ေျပာတာပါ … ငါ သူ႕ကို ညီေလး တစ္ေယာက္လိုပဲ သံေယာဇဥ္ရွိတယ္ …

 

မင္း ျဖစ္ေစခ်င္တာက သူ႕ကိုလည္း စိတ္မဆင္းရဲေစခ်င္ဘူး မဟုတ္လား …

 

ဟုတ္တယ္ မင္းစိုင္းရယ္ … ငါ ဘာလုပ္ရမွန္းကို မသိေတာ့ဘူး …

 

မင္းစိုင္း မစ္ကီေလးက ေဘးတြင္ လာျပီး ပြတ္သီးပြတ္သပ္လုပ္ေနေသာေၾကာင့္ ေခြးေလးကို ေကာက္ကိုင္ျပီး ခ်ီလိုက္သည္ ။

 

သည္မွာ မစ္ကီေလး … ေတြ႕လား … ဒါငါ့ေခြးေလး … ငါ သည္ေခြးေလးကို သံေယာဇဥ္ရွိတယ္ … ဘယ္ေလာက္ သံေယာဇဥ္ရွိသလဲဆိုရင္ အခု သည္ေခြးေလးကို အိမ္မွာ ေခၚထားလို႕ မ်ဳိးရန္က ငါ့ကို စကားမေျပာ ၊ မဆက္သြယ္ေတာ့ဘူး … ဒါေတာင္ ငါ သည္ေခြးေလးကို သံေယာဇဥ္ရွိေနတယ္ …

 

မင္းက ငါ့ထက္ ပိုဆိုးေနပါလား မင္းစိုင္းရဲ႕ … ငါကမွ ရတုနဲ႕ ပုံမွန္အတိုင္း ဆက္ဆံေရးရွိေသးတယ္ …

 

သံေယာဇဥ္ဆိုတာ ငါတို႕ဘ၀ရဲ႕ ေရြးခ်ယ္မွဳေတြကို ယိမ္းယိုင္သြားေစတတ္တယ္ … ငါတို႕ဘ၀ရဲ႕ အခ်ဳိးအေကြ႕ေတြကိုလည္း ဖန္တီေပးတတ္တယ္ … ေအာင္ဇင္လတ္ … ငါ မင္းကို တကယ္ပဲ အၾကံမေပးတတ္ဘူး … ဒါေပမယ့္ မင္းရဲ႕ ေရြးခ်ယ္မွဳ မွန္ပါေစလို႕ ငါဆုေတာင္းေပးပါတယ္ကြာ …

 

ေအာင္ဇင္လတ္က အေ၀းကို ေငးၾကည့္ေနရာမွ စကားတစ္ခြန္းကို တိုးတိုးေလး ေျပာလုိက္သည္ ။

 

ငါ … ငါ ရတုကို ခ်စ္တယ္ … ဒါေပမယ့္ ငါ ညီညီ့ကို သံေယာဇဥ္ရွိတယ္ …

 

ေအာင္ဇင္လတ္၏ ဆုံးျဖတ္ ေရြးခ်ယ္မွုကို မင္းစိုင္း တစ္ခုမွ ၀င္ မစြက္ဖက္လိုပါ ။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ကိုယ့္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို ကိုယ္ တာ၀န္ယူျပီး ကိုယ့္ေရြခ်ယ္မွဳကို ေနာင္တမရဖို႕ လိုသည္ ။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း ေအာင္ဇင္လတ္ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ပါေစလို႕ မင္းစိုင္း ဆုေတာင္းေပးရုံမွလြဲျပီး တျခား ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ပါေခ် ။

 

Season II အပိုင္း (၄) ဆက္ပါဦးမည္ …

Jan 18th

Underwear Encounter

By Alex aung

ကြၽန္ေတာ့္အျဖစ္မွန္အေၾကာင္းအရာေတြကို ေျပာျပေနတာ တစ္ခါတေလေတာ့ ရွက္စရာမ်ားေကာင္းေနသလား စဥ္းစား မိပါတယ္။ အခုလည္း ေျပာျပဦးမယ္  ကြၽန္ေတာ့္အစြဲအလမ္း တစ္ခုအေၾကာင္း။

 ကြၽန္ေတာ္အတြင္းခံေဘာင္းဘီေတြကို ဘယ္လိုရူးသြပ္စြာ တပ္မက္မိတယ္ဆိုတာ မမွတ္မိေတာ့ေပမဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္ကေန အခုအရြယ္အထိ အေရာင္၊ဒီဇိုင္း၊အသားမ်ိဳးစံု အတြင္းခံေဘာင္းဘီေတြ ၀ယ္တယ္ ၀တ္တယ္ စုေဆာင္းထားတာအမ်ားၾကီးျဖစ္ေနပါျပီ။ ဒီဇိုင္းၾကိဳက္ရင္၊ အေရာင္ၾကိဳက္ရင္ ဆင္တူႏွစ္ထည္၀ယ္ေလ့ရွိပါတယ္။ တစ္ထည္ က ၀တ္ဖို႕ တစ္ ထည္က ဘီရိုၾကီးထဲ သိမ္းထားဖို႕။ ကြၽန္ေတာ္ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီအမ်ိဳးအစားစံုကို ၾကိဳက္ေပမဲ့ အျဖဴေရာင္ briefs ေဘာင္းဘီကို အထူးႏွစ္သက္ပါရဲ႕။

အျဖဴေရာင္ Cotton အတြင္းခံကို၀တ္ထားတဲ့ ကိုယ့္ပံုရိပ္ကို မွန္ ထဲမွာၾကည့္ရင္း ေဘာင္းဘီထဲလက္လွ်ိဳကာ -ြင္းထုရ တာကို ငယ္ငယ္ ေလးကတည္းက မသိမသာ သေဘာက်ခဲ့တာအခုထိ။ တင္းရင္းျပီး မာေတာင္ေနတဲ့ ငပဲကို ေပ်ာ့ ေျပာင္းတဲ့ cotton အတြင္းခံက တစ္ဆင့္ျမင္ရတာ ဘယ္ေလာက္စိတ္လႈပ္ ရွားဖုိ႕ေကာင္းလဲ? အမ်ိဳးသားအတြင္းခံ လွလွေလးေတြကို ျမင္ရ တိုင္း စိတ္ထဲအလိုလို ႏိုးၾကြေန တတ္တယ္။ ေဘာ္ဒီမိုက္မိုက္ငနဲေတြ အတြင္းခံလွလွေလး ေတြ၀တ္ျပီး ေရကူးေနတာတို႕ ၀တ္ဆင္ျပီး ေၾကာ္ျငာထားတဲ့ မဂၢဇင္း၊ ပိုစတာ ေတြကလည္း ၾကည့္ရင္း turn-on ကို ျဖစ္ေစေရာ။ အျဖဴေရာင္ ခပ္ပါးပါး ေဘာင္းဘီကို တင္းရင္းေနတဲ့ တင္သားမ်ားမွာ ခ်ပ္ခ်ပ္ ရပ္ရပ္၀တ္ထားရင္ ေရွ႕ကလည္း အထုပ္အထည္ႏွင့္ ေနာက္သားမ်ား ကလည္း ေဖာင္းၾကြေနတာေလ စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့။

ဘာလဲ? ကြၽန္ေတာ့္နာမည္က Alex ပါ။ အသက္ ၂၈ႏွစ္၊ sexual က bi ပါဗ်။ အမွန္တကယ္ ေျပာရရင္ေတာ့ တစ္ျခား သူစိမ္း ေယာက္်ား ႏွင့္ လက္ေတြ႕ experience မရွိေသးတာ ေတာ့အမွန္။ ကိုယ္နဲ႕ပတ္သက္မႈရွိမဲ့သူက ကြၽန္ေတာ့္လို underwear သပ္သပ္ရပ္ရပ္ သန္႕ရွင္း စြာ၀တ္ပါ့မလား သံသယျဖစ္ေနမိတာကိုး။

မၾကာခဏ စီးပြားေရးနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ခရီးေတြ ကြၽန္ေတာ္သြားေလ့ရွိတာမွာ အခု ႏိုင္ငံအလယ္ပိုင္းျမိဳ႕ၾကီးတစ္ခုဆီေရာက္ ရွိေနပါတယ္။ ေအးေဆးဆိပ္ျငိမ္တဲ့ ဟိုတယ္တစ္ခုမွာတည္းခိုရင္းေပါ့။ ေရာက္ေနတာ တစ္္ပတ္ေလာက္ရွိျပီဆိုေတာ့ အလုပ္မ်ားလည္းျပီး စိတ္ထဲ မွာလည္း တစ္ခုခု လုပ္ခ်င္လာသလိုပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္လိုပဲ underwear ေတြအေပၚ ရူူးသြပ္ တပ္မက္တဲ့သူ တစ္ဦးႏွင့္ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ ျဖစ္ေပၚခံစားမႈေတြ ဖန္တီးခံစား ၾကည့္ခ်င္လာတယ္။ Craigslist မွာ underwear မ်ိဳးစံု၊ ပို႕စ္မ်ိဳး စံုႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္ ဓာတ္ပံုမ်ားစြာရိုက္ျပီး တင္ျဖစ္တာမွာ Comments ေတြမ်ားစြာေပးတဲ့ 'ေက်ာ္ေက်ာ္'က ဒီျမိဳ႕မွာေနသည္ေလ။ အသက္ အ ရြယ္ကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕ေလာက္ ပါပဲ။ Underwear ၀တ္ျပီးရိုက္ထားတဲ့ သူ႕ဓာတ္ပံုတစ္ပံုပို႕ ေပးဖူးတယ္။ အျဖဴေရာင္ Fruit of The Loom briefs ေဘာင္းဘီ ၀တ္ထားတဲ့ အရမ္းေဟာ့တ္တဲ့ ေဘာ္ဒီပိုင္ရွင္ပါပဲ။ သူလည္းပဲ underwear အေပၚၾကိဳက္ ႏွစ္သက္တပ္မက္ခဲ့တာ ငယ္ငယ္ေလးကတည္း ကတဲ့။ ခင္မင္ တာၾကာေတာ့ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာမွ အံ့ေတာင္ၾသတယ္။ သူက တျခားဘဲေတြရဲ႕ အတြင္းခံကိုယူျပီးအနံ႕ရွဴၾကည့္ရတာ ဖီးလ္ အရမ္းလာတယ္တဲ့။ သူၾကိဳက္မိတဲ့လူရဲ႕ အတြင္းခံကိုခုိုးယူ၊ အိမ္ခန္းထဲမွာ အဲဒါကို၀တ္ဆင္ျပီး -ြင္းထုရတာ အရမ္း ေကာင္း ဆိုပဲ။ သူကေတာ့ တျခားအမ်ိဳးသားႏွင့္ အေတြ႕အ ၾကံဳတစ္ခ်ိဳ႕ရွိပါသတဲ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ နက္ျဖန္ညေန ေတြ႕ဆံုရ ေအာင္ တည္းခိုရာဟိုတယ္ကို သူလာဖို႕စီစဥ္ျဖစ္ ၾကတယ္။

သူမေရာက္ခင္အထိ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲေၾကာက္ေနမိသလိုပါ ဘာကိုမွန္းလည္းမသိ။ ေရမိုးခ်ိဳး ကြၽန္ေတာ့္အၾကိဳက္ Calvin Klein အျဖဴ ေရာင္ briefs ကို၀တ္ဆင္ထားလိုက္တယ္။ အေပၚကေတာ့ ထသြားထလာ တီရွပ္တစ္ထည္ႏွင့္ ဂ်င္း ေဘာင္းဘီေပါ့။ တစ္ဒါဇင္ေက်ာ္ ေလာက္ ရွိတဲ့ ဒီဇိုင္းစံု အေရာင္စံု underwear ေတြ႕ို ခုတင္ေပၚမွာ ဟိုသည္ျဖန္႕ထား လိုက္သလို စားပြဲေပၚက Laptop မွာလည္း underwear ၀တ္ျပီး စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ ပို႔စ္ ေတြေပးထားၾကတဲ့ ေမာ္ဒယ္လ္ ဘြိဳင္းေတြနဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြကို slideshow လုပ္ထားလိုက္ တယ္။ အခန္းထဲမွာ ဟိုသည္ လမ္း ေလွ်ာက္ရင္း ျပတင္းကေန အျပင္ကိုၾကည့္ရင္း သူ႕အလာကို ေမွ်ာ္မိရေပါ့။ ကြၽန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီ ထဲမွာ ညီဘြားက မာစျပဳ ေနသလို ဗိုက္ထဲမွာလည္း လိပ္ျပာေလးေတြ ပ်ံ၀ဲေနသလို ခံစားရပါေရာ။

ေက်ာ္ေက်ာ္ ...သူေနာက္က်တယ္။ အလုပ္ကအရမ္းဆြဲထားလို႕ ၾကာေနတာ၊ အလုပ္ကတန္းလာရင္ အိုေကမလား? အိမ္ျပန္ျပီး ေရခ်ိဳး အ၀တ္လဲဖို႕ အဆင္မေျပလို႕ဆိုတဲ့ ဖုန္းမက္ေဆ့စ္ေလး ပို႕လာတာ။ အိုေကပါသည္လို႕ ျပန္ျပီးအ ေၾကာင္းျပန္လိုက္ရ တယ္။ သူ...သူ ေရာက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အံ့ၾသရသလို ေက်လည္းေက်နပ္သြားမိပါရဲ႕။ သူက တပ္မေတာ္အရာရွိ ၀တ္စံုျပည့္၀တ္ဆင္ထား သည္ေလ။ အစိမ္းရင့္ေရာင္ ယူနီ ေဖာင္းမွာ သားေရခါးပတ္ၾကီး ၾကီးႏွင့္ ေျခေထာက္မွာလည္း boots ခပ္ထူထူစီးလို႕ so hot! သူ႕ဘြတ္ ဖိနပ္ကိုခြၽတ္ကာ underwear ေတြကို မသိ မသာျဖန္႕က်ဲထားေသာ ကုတင္စြန္း ကို တန္းသြားပါေရာ။ ကြၽန္ေတာ့္ underpants ေတြကို သူတစ္ခု ခ်င္းအေသ အခ်ာ ၾကည့္ကာ တပ္မက္စြာ စစ္ေဆးပါရဲ႕။ uniform ေဘာင္းဘီ၀တ္ထားတဲ့ သူ႕ေပါင္ၾကားဟာ တျဖည္း ျဖည္း တင္းျပီး ေဖာင္းလာတာကို သတိထားမိသလို ကြၽန္ေတာ္လည္း ထို႕အတူျဖစ္ေနမိသည္ေလ။ ကြၽန္ေတာ့္ underpants ေတြကို ေကာက္ ယူနမ္းၾကည့္ရင္း ဘယ္ေဘာင္းဘီကေတာ့ သူ အၾကိဳက္ဆံုး ဆိုတာလည္း ေျပာေသးတယ္။

ေနာက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ကြန္ပ်ဴတာမွာ အဆင္သင့္ဖြင့္ထားတဲ့ slide show ကိုအတူတကြၾကည့္ၾက ဓာတ္ပံုတစ္ပံုျခင္း ဆီကို ေ၀ဖန္ ေလကန္ၾကေပါ့။ အဲဒါကိုၾကည့္ေနၾကရင္း သူ႕လက္မ်ားဟာ ကြၽန္ေတာ္၀တ္ထားတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ဂြဆံု ကို ကိုင္တြယ္ ပြတ္သပ္သလို ကြၽန္ေတာ္ကလည္း cotton ယူနီေဖာင္း ေဘာင္းဘီ၀တ္ထားတဲ့ သူ႕ေပါင္ၾကားက ဒံုးပ်ံၾကီးကို စမ္းသပ္ ရင္ခုန္ရတာပ။ ထူအမ္းအမ္း သူ႕ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာက ေမးရိုးခပ္ တင္းတင္း အနားသတ္ထားတဲ့ ပါးျပင္မွာ ပါးခ်ိဳင့္ေတြေပၚလာ ေစရင္း ကြၽန္ေတာ့္အနားကပ္ကာ ႏႈတ္ခမ္းကို ႏုညံ့စြာနမ္းပါ တယ္။ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္က နမ္း တာ ဘယ္တုန္းကမွ မခံယူဖူးတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ေက်ာျပင္ထဲက တဖ်ဥ္း ဖ်ဥ္းျဖစ္သလို ခံစားရမိပါတယ္။ သန္မာတဲ့ သူ႕ လက္ေမာင္းမ်ားက ကိုယ္ခႏၶာ ႏွစ္ခုကို ပူးကပ္ေစေတာ့ သူ႕ကိုယ္ပူေႏြးေႏြး၊ သန္မာထူထဲ တဲ့ ရင္အုပ္ေတြကို ထိေတြ႕ ခံစားမိၾကတယ္ ႏွစ္ဦးသား။ သူ႕လက္ ေတြျဖင့္ ပိုမိုရစ္ေႏွာင္ရင္း ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းကို နည္းနည္းတိုး ျပီးနမ္း တယ္။ မာေတာင္ေနတဲ့ သူ႕ငပဲဟာ ၀တ္ထားတဲ့ ယူနီ ေဖာင္းေဘာင္းဘီကတစ္ဆင့္ ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ျခံဆီ ထိေနေသး တာ။

 

ကြၽန္ေတာ္တို႕လက္မ်ားဟာ တစ္ေယာက္ကိုယ္ခႏၶာတစ္ ေယာက္ စမ္းသပ္ေလ့လာၾကတာ အေပၚ၀တ္အက်ႌမ်ားေပၚမွပါ။ အစိမ္းရင့္ ေရာင္ သူ႕ယူနီေဖာင္းၾကယ္သီးမ်ားကို ကြၽန္ေတာ္က တစ္လံုးျခင္းျဖဳတ္ေတာ့ သူက ကြၽန္ေတာ့္တီရွပ္ကို ဖယ္ရွား တယ္။ ရင္အုပ္ထူထူ ေပၚကို ကြၽန္ေတာ္နမ္းတယ္၊ ႏို႕သီးေခါင္း ေလးေတြကို လွ်ာေလးနဲ႕ကလိျပီး ခပ္မွ်ဥ္းမွ်ဥ္းစုပ္ တယ္ေလ။ သူကလည္း ကြၽန္ေတာ့္ ေဘာင္းဘီက ဇစ္ကိုျဖည္းျဖည္းပြတ္သပ္ရင္း ျဖဳတ္တယ္။ သူ႕လက္ေခ်ာင္းမ်ားကို အတြင္းထဲ အသာထိုး သြင္းလိုက္ရင္း မာေထာင္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ညီဘြားကို under pant ေပၚကေန ပြတ္သပ္တယ္ေပါ့ေနာ္။

 

ပူေႏြးေနတဲ့လွ်ာဟာ ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲတိုး၀င္ေမႊေႏွာက္လာခဲ့ သလို သူ႕လက္ေခ်ာင္းမ်ားဟာ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ခါး အနားသတ္ မ်ားကို ပြတ္သပ္ေဆာ့ကစားတယ္။ ျပီးေတာ့ လက္ေခ်ာင္းမ်ားကို အတြင္းထဲထိုးထည့္ကာ အတြင္းခံ အနားသားမ်ားကို စမ္း သပ္၊ မာေထာင္ျပီး ခပ္ဟဟျဖစ္ေနတဲ့ အေရွ႕ပိုင္းကိုမသိမသာ ပြတ္သပ္ေသးရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ္က လည္း အားက်မခံ ယူနီေဖာင္း ဆီ ေရွ႕ပိုင္းက ေဖာင္းျပီး တင္းေနတဲ့ အထုပ္အထည္ၾကီးကို ဖ်စ္ညႇစ္ပြတ္သပ္ကာ ႏွစ္ဦး သား တပ္မက္မႈအဟုန္ျမႇင့္ၾကပါ သည္။

“မင္းရဲ႕အတြင္းခံေဘာင္းဘီကိုျမင္ရဖို႕ ေစာင့္မေနႏိုင္ေတာ့ဘူးကြာ…”

ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို သူအသာဆြဲခြၽတ္တယ္။ တျဖည္းျဖည္းေပၚလာတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ underpant က သူ႔ရဲ႕စိတ္ကို ပိုမိုႏႈိးဆြမိဟန္တူရဲ႕ ဂ်င္း ေဘာင္းဘီကို ေအာက္ဆြဲခ်လိုက္တာ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ကန္ထုတ္ျပီး အေ၀းကို ေရာက္ေစလိုက္သည္ေပါ့။ သူ႕ေဘးမွာ အသာရပ္ရင္း ျငိမ္ေနေတာ့ သူ႕လက္ ေခ်ာင္းမ်ားဟာ ေဘာင္းဘီကေန အတင္းရုန္းကန္ထြက္ေန တဲ့ ငပဲကို အေပၚကေန အသာပြတ္သပ္တယ္။ ကြမ္းသီးေခါင္းကို ညႇစ္တယ္၊ ေနာက္ေတာ့ အတံတေလွ်ာက္ အထက္ေအာက္ ရွန္တိန္လုပ္တယ္၊ ႏုႏုညံ့ညံ့ေရႊဥေတြကို ဖ်စ္ညႇစ္ တယ္....' အား...အ...ရွီး'။ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကေန အရည္ၾကည္ ေတြထြက္ျပီး ေဘာင္းဘီမွာေတာင္ အစိုကြက္ေလးျဖစ္ေပၚလာသည္အထိ ဖီလင္က ခံစားရပါ့။

ကြၽန္ေတာ့္လက္ေခ်ာင္းမ်ားဟာလည္း ယူနီေဖာင္းေဘာင္းဘီမွ တစ္ဆင့္အတြင္းပိုင္းကိုလွ်ိဳလိုက္ကာ သူ႕အတြင္းခံ အနားသတ္ မ်ားကို ပြတ္သပ္မိပါရဲ႕။ မာေထာင္ေနတဲံ အသားေခ်ာင္းၾကီးက ကြၽန္ေတာ့္ဟာအတိုင္းပါပဲ။ ဒါေပမဲ့သူ႕ ဟာက ပိုရွည္ျပီး တုတ္ တယ္လို႕ ခံစားရ ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြ၊ လည္တိုင္ ေတြကို အနမ္းေခြၽေန တဲ့သူ ခဏရပ္လိုက္ရင္း ေနာက္ျပန္ဆုတ္ အျပံဳးပြင့္ေတြေခြၽကာ ကြၽန္ေတာ့္လက္ကို ဆြဲကိုင္ျပီး အိပ္ယာဆီေခၚေဆာင္ သြားပါေတာ့တယ္။

အိပ္ယာေပၚမွာ ေက်ာခင္းရင္း သူ႕ဆီလာဖို႕ ကြၽန္ေတာ့္ကိုဆြဲယူ ေခၚေဆာင္ပါတယ္။ “ငါ့ကိုယ္ေပၚကိုတက္ေမွာက္ကြာ..အ'

'မင္းကိုယ္လံုးေလငါ့ရင္ခြင္ထဲ လွဲေလ်ာင္းတာ၊ ထိေတြ႕ပြတ္သပ္တာကို ခံစားခ်င္လို႕'

အိပ္ယာေပၚကိုတြားတက္လိုက္ရင္း သူ႕ကိုယ္ေပၚကို အသာ အယာေမွာက္ခ်လွဲေလ်ာင္းလိုက္တာ သူ႕ေပါင္ၾကားေတြထဲ ကြၽန္ေတာ့္ ေပါင္တံေတြကေရာက္ေနေရာ။ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြ ပါးျပင္ေတြကို ျပင္းျပင္းပ်ပ် ကြၽန္ေတာ္နမ္းမိသလို သူ ကလည္း အတြင္းခံထဲ လက္လွ်ိဳ လ်က္ ကြၽန္ေတာ့္တင္ပါးမ်ားကို ပြတ္သပ္ရင္း ဖ်စ္ညႇစ္တာေပါ့။တစ္ေယာက္ငပဲ တစ္ေယာက္ဟာ underwear ေဘာင္းဘီသားေတြကို ၾကားခံလ်က္ ထိ ေတြ႕ရင္း သာယာမိေနၾကတာ ခဏ။ သူ႕ခေရ၀ရွိရာနားမွန္းလ်က္ ေထာက္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ေတြကို အားျပဳရင္း အသာေဆာင့္ဖိ မိပါရဲ႕။စိတ္လႈပ္ရွားဖို႕ေကာင္းလိုက္တာ။ သူ႕လက္မ်ားဟာလည္း ေဘာင္းဘီေမ်ာ့ၾကိဳးၾကားကလ်က္လွ်ိဳထားရင္း ကြၽန္ေတာ့္တင္ပါးေတြ၊ ေတာင္ၾကားလမ္းကေလးေတြ၊ ခေရေပါက္ေလးေတြကို တို႕ထိ ကလိတာဗ်။ ႏွစ္ဦးသားပစၥည္းေတြ အစြမ္းကုန္ မာေတာင္လာ ၾကသလို ပါးစပ္ကလည္း ညည္းတြားသံေလးေတြ ကိုယ္စီ ရွဴး ရွဴးရွားရွားျဖစ္ၾကပါေရာ။

'ကြၽန္ေတာ္မျပီးခ်င္ေသးဘူးဗ်ာ'

'ခင္ဗ်ားအတြင္းခံ ခပ္မိုက္မိုက္ေလး၀တ္ထားတာကို ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္'

သူ႕ကိုယ္ေပၚက အသာလွိမ့္ခ်လိုက္ေတာ့ အသာမတ္တပ္ထရပ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ခါးပတ္ေခါင္းေတြ အသာ ျဖဳတ္၊ ေဘာင္းဘီဇစ္ ကို ညင္သာစြာဖြင့္၊ စစ္စိမ္းေရာင္ ေဘာင္းဘီကို ေအာက္နားေလွ်ာ့ခ်လိုက္စဥ္မွာေတာ့ အျဖဴေရာင္ FTL အတြင္း ခံက အထုပ္အထည္ျဖင့္ ရင္ခုန္ဖြယ္ျမင္ရပါျပီ။ လည္ေခ်ာင္းထဲ 'ဂလု' ျမည္ေအာင္ တံေတြးကိုမ်ိဳခ်ရင္း ခဏ ေတာ့ ေငးမိပါရဲ႕။ 'ေဘာ္ဒါ, you look so hot in your underpants' လႊတ္ကနဲ ညည္းတြားျဖစ္ရတယ္။ ကြမ္းသီးေခါင္းရာထင္းေနေသာ သူ႕ အတြင္းခံေပၚကေန ကြမ္းသီးေခါင္းေလး၊ တုတ္ခိုင္ ေသာ အတံတေလွ်ာက္၊ ၀ိုင္းစက္ေဖာင္းတင္းေနေသာ ေရႊဥေတြကို အသာ အယာ ပြတ္သပ္ဖ်စ္ညႇစ္မိပါေရာ။ သူကြၽန္ေတာ့္ပခံုးေတြကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ကိုင္လိုက္ရင္းမွ မတ္တပ္ရပ္ေစကာ ကြၽန္ေတာ့္ကို သန္မာေသာလက္ေမာင္းမ်ားျဖင့္ ဖက္တြယ္ပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္လည္တိုင္ေတြ ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ႏုညံ့တဲ့ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားျဖင့္ ျပင္းျပင္းပ်ပ် ေနာက္တစ္ၾကိမ္နမ္းပါတယ္။ ႏွစ္ဦး သား လက္ေတြဟာ တစ္ေယာက္ခႏၶာကိုယ္တစ္ေယာက္ စမ္း သပ္ၾကတာ ေနရာအႏွံ႕ေပါ့။ နံရံမွာကပ္ထားတဲ့ မွန္ခ်ပ္ၾကီးေတြမွာ ကြၽန္ေတာ္ တို႕ႏွစ္ေယာက္ ရင္ဘတ္ျခင္းအပ္ အျဖဴေရာင္ အတြင္းခံကိုယ္စီျဖင့္ တစ္ေယာက္ တင္ပါးတစ္ေယာက္ပြတ္သပ္ ေနတာ ျမင္ရပါရဲ႕။

ေက်ာ္ေက်ာ္က ခုတင္ရွိရာကို ေနာက္ျပန္ဆုတ္ေစရင္း ထိုင္ခိုင္းတာေၾကာင့္ ခုတင္ေပၚ အသာထိုင္ရင္း ေျခေထာက္ ေတြကို ၾကမ္းျပင္ ေပၚခ်ထားလိုက္တယ္။ သူ႕အေျပာအတိုင္း ထိုင္ခ်လိုက္တဲ့ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္၀န္းမ်ားကို စိုက္ၾကည့္ရင္း ကားထားတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္တံ မ်ားၾကား သူဒူးေထာက္လိုက္ကာ ဗိုက္သားေလးေတြ ေပါင္တံေတြ ျပီးေတာ့ CKေဘာင္းဘီအနားသက္မ်ား ကို လက္ေခ်ာင္းေလးႏွင့္ တို႕ထိတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းသားထူထူျဖင့္ ကြၽန္ေတာ့္ဆီးစပ္၊ ေနာက္ေတာ့ တင္းျပီးမာေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ ငပဲရဲ႕ ကြမ္းသီးေခါင္းေတြကို ေဘာင္းဘီအေပၚကေန တစ္ခ်က္ျခင္းနမ္းတယ္။ ပူေႏြးေနတဲ့လွ်ာျဖင့္ -ိင္တံတေလွ်ာက္ ျပီးေတာ့ ေရႊဥေတြကို တစ္လံုးျခင္းေ၀့၀ိုက္ေဆာ့ ကစားတာ မိနစ္အနည္းငယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေဘာင္းဘီကို အသာဟကာ ေရႊဥေတြကို ပူေႏြးစိုစြတ္တဲ့ သူ႕ပါးစပ္ထဲ ငံုစုပ္တာမွာ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ေတြ ဟိုးအျမင့္ေရာက္သလို ခံစားရကာ ပါးစပ္ကလည္း ညည္းတြားမိျပီေပါ့။ ရုတ္တရက္ သူျပဳစုေနတာကို ရပ္လိုက္ ရင္း မတ္တပ္ရပ္ကာ အျပံဳးျဖင့္ေျပာတာက 'ငါသိတယ္ မင္းမျပီး ခ်င္ေသးဘူး ဟုတ္တယ္ဟုတ္? အနားယူခ်ိန္ေပးမယ္' တဲ့ေလ။ ျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ေဘးမွာ သူမိနစ္အနည္းငယ္လွဲေလ်ာင္းေနေတာ့ တုန္ခါေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခုန္သံႏွင့္ မာေတာင္ေနတဲ့ ငပဲက ခဏျငိမ္ေပးရ ေတာ့တာပ။

ကြၽန္ေတာ့္ေဘးမွာ တေစာင္းလွဲေနေသာ သူ႕ကိုယ္ခႏၶာဘက္ကို ကြၽန္ေတာ္လွဲ႕လိုက္ရင္း ရင္အုပ္ထြားထြားေတြကို နမ္း လိုက္ တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္တံေတြကို သူ႕ေပါင္တံေတြၾကားယွက္ႏြယ္လိုက္ရင္း ေတာင္ၾကားလမ္းထဲ ညီဘြားကို ဖိျမႇဳပ္ထားလိုက္ တာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ့္ လွ်ာကို အသာထုတ္ရင္း သူ႕ရင္အုပ္ေတြ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို ကလိလိုက္ သြားေလးျဖင့္ ဖိလိုက္လုပ္ ေတာ့ သူၾကက္သီး ေတြထလာတာဗ်။ ခဏေနေတာ့ သူ ကြၽန္ေတာ့္ဘက္ကို မ်က္ႏွာမူလိုက္ ကာ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဖက္ပါေရာ။ ႏွစ္ဦးသားအနမ္းေတြက မြတ္သိပ္တပ္မက္စြာ ရင္ခုန္သံေတြက အနီးကပ္ၾကားရရင္း ဖက္တြယ္ထားၾကရတဲ့ ဖီလင္ကို ကြၽန္ေတာ္တကယ္ၾကိဳက္တယ္။ သန္မာ တဲ့သူ႕လက္ ေခ်ာင္းမ်ားဟာ ကြၽန္ေတာ့္ ေပါင္ၾကားဆီေရာက္လာျပီး ညီဘြား ကို ပြတ္သပ္သလို ကြၽန္ေတာ္ကလည္း တုတ္တုတ္ထြား ထြား သူ႕ပစၥည္း ၾကီးကို တစ္ျပိဳင္တည္း ဆုပ္ကိုင္လိုက္ပါတယ္။

'ေက်ာ္ေက်ာ္ ခင္ဗ်ား ဒစ္အၾကီးၾကီးကို ေဘာင္းဘီအေပၚကေန ကိုင္ရတာ ကြၽန္ေတာ္ၾကိဳက္တယ္ဗ်ာ'

'Fuck yeah! Alex, မင္းလက္နဲ႕ အဲလိုထုေပးတဲ့ဖီလင္က အရမ္းမိုက္တယ္'

ႏွစ္ေယာက္သား အိပ္ယာေပၚလွဲလိုက္ကာ အျပန္အလွန္ထုေပး ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ခဏအၾကာမွာေတာ့ သူထုေပးေနတာကို ရပ္ လိုက္ရင္း လက္မ်ားဟာ ကြၽန္ေတာ့္ရင္အုပ္မ်ားဆီေရႊ႕ေတာ့ တာ။သူ႕လက္မ်ားဟာ ဘာေၾကာင့္ အဲဒီေလာက္ ညင္သာႏူးညံ့ ေနရတာလဲ မသိေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခုန္သံေတြကို တထိတ္ ထိတ္ႏွင့္ တိုး၍ခုန္ေစပါ၏။ ကြၽန္ေတာ့္ရင္အုပ္ မ်ား..... ကြၽန္ေတာ့္၀မ္းဗိုက္သားမ်ား......အဲဒီမွ တစ္ဆင့္ ၀တ္ဆင္ထား တဲ့ CK ေဘာင္းဘီထဲလက္လွ်ိဳလိုက္ကာ ေဖာင္း ကားေနတဲ့ -ိင္ တံႏွင့္ ေရႊဥမ်ားကို ပြတ္သပ္ပါေရာ။ သူ႕လက္မႏွင့္ လက္ခ လယ္တို႕ဟာ ကြၽန္ေတာ့္မႈိပြင့္ ျပီးေတာ့ အတံ တစ္ေလွ်ာက္ႏွင့္ ေရႊဥေတြကို ထိခပ္တာ ဖ်စ္ညႇစ္တာဗ်။

'Fuck man, မင္း-ီးက ကိုင္လို႕အရမ္းေကာင္းတာပဲ'

'တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက အတံရွည္ျပီး တုတ္ရင္ ဥေတြကေသးတတ္ သလို၊ ဥေတြၾကီးရင္ အတံကေသးတတ္ၾကတာ။ မင္းကေတာ့ အညီအမွ် ပဲကြ.....မိုက္တယ္'

ေဘာင္းဘီထဲလက္လွ်ိဳထားတဲ့လက္ကို ဆြဲထုတ္လိုက္ရင္း ကြၽန္ေတာ့္ေမးကိုထိန္းကိုင္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို ၾကမ္းတမ္းစြာ နမ္းပါေတာ့တယ္။ ႏႈတ္ခမ္းပါးမ်ားဟာ သူ႕ ႏႈတ္ခမ္းထူထူေတြထဲ ျမႇဳပ္ကေရာ။

ေက်ာ္ေက်ာ္...သူ ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ေပၚကို ကားယားခြလိုက္ရင္း သူ႕အထုပ္အထည္ကို မ်က္ႏွာနား မထိတထိျဖစ္ ေအာင္လုပ္တာ ေရႊဥ ေတြႏွင့္။ မ်က္လံုးမ်ားကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစ္ခုခု လုပ္ေစခ်င္ဟန္အထာ။ ဒါေၾကာင့္ အနံ႕ တစ္မ်ိဳးရေနတဲ့ သူ႕ ေဘာင္းဘီ ကိုအသာဟ လိုက္ရင္း သူကြၽန္ေတာ့္ကိုစုပ္ေပးခဲ့ သလို ေရႊဥႏွစ္လံုးကို ပါးစပ္ကိုအသာ ဟကာ ငံုစုပ္လိုက္ပါ တယ္။ ေနာက္ေတာ့ တစ္လံုးျခင္းငံုစုပ္ျပီး ကစားတဲ့အခါမွာ ေတာ့ သူ႕ေျခေထာက္ေတြ တဆတ္ ဆတ္တုန္ကာ အိပ္ယာ ေပၚလွဲခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္။ ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း သူ႕ ေပါင္ျခံဆီခပ္ကုန္းကုန္းလုပ္ကာ ေဘာင္းဘီေမ်ာ့ၾကိဳးၾကား ျပဴတစ္ေနတဲ့ -ီးကို ႏႈတ္ခမ္းေတြႏွင့္ တို႕ထိနမ္း၊ လွ်ာဖ်ားေလး ျဖင့္ ကြမ္းသီး ေခါင္းေလးကို ရစ္ကာ ၀ိုက္ကာျဖင့္ 'ရွလြတ္' ျမည္ေအာင္ စုပ္ယူလိုက္ပါေရာ ပါးစပ္ထဲကို။ သံခေမာက္ေလး ေမွာက္ထားသလို လံုး၀န္း ေနတဲ့ ကြမ္းသီးေခါင္းကို အသာငံု ရင္း တျပြတ္ျပြတ္စုပ္မိေတာ့ သူ႕ပစၥည္းက ပိုပိုထြားလာသလား ထင္ရ ပါတယ္။ ခပ္သြက္သြက္ လႈပ္ရွား ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ ဦးေခါင္းကို သူ႕လက္အစံုျဖင့္ ထိန္းကိုင္ရင္း ဆံႏြယ္ေတြကို ပြတ္သပ္လိုက္ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ ဖိတြန္းရင္း သူ႕ငပဲကို အဆံုးထိလည္ေခ်ာင္းထဲေရာက္ေအာင္ သြင္းေစလိုက္နဲ႕ေပါ့ေနာ္။

'Stop! Stop! Alexငါထြက္ေတာ့မယ္။ ငါလည္းမျပီးခင္ေသး ဘူးကြ။ Wow! မင္းအေတာ္ေတာ္တဲ့ Cocksucker ပဲ Alex'

ကြၽန္ေတာ္ရယ္လည္းရယ္ခ်င္မိရတယ္။ သူ႕-ီးကိုပါးစပ္ထဲက အသာထုတ္လိုက္ရင္း ငါးခူျပံဳးျပံဳးမိရေပါ့။

'Ok ငါ့ေကာင္ မင္းေကာင္ေလးကို နည္းနည္းျငိမ္ခြင့္ေပးလိုက္ ပါ့မယ္'

ကြၽန္ေတာ့္မွာ အေနအထားနည္းနည္းေျပာင္းရတာမွာ ရင္ခုန္ ေနမိျပန္ေရာ။ နံေဘးကိုေစာင္းျပီးေကြးထားတဲ့ ေက်ာ္ေက်ာ့္ ေဘာင္းဘီ ေနာက္ပိုင္းက ေတာင္ၾကားလမ္းေလးကို ျမင္ရခ်ိန္ မွာေလ။ အျဖဴေရာင္ေဘာင္းဘီႏွင့္လိုက္ဖက္ စြာ တစ္ရစ္ေနတဲ့ သူ႕တင္သားမ်ားဟာ ျမင္ေနရယံုျဖင့္ အေတာ္စိတ္လႈပ္ရွားဖို႕ ေကာင္းပါရဲ႕။ ေဘာင္းဘီေမ်ာ႕ၾကိဳး ေလးေတြ ေတာင္ၾကား လမ္းေလးေတြ ဖ်စ္ညႇစ္လိုက္ရင္ အိအိ သြားတဲ့ တင္သားေတြ ကို ကြၽန္ေတာ္ ရြရြေလး ပြတ္သပ္ မိပါတယ္ ႏွစ္ျခိဳက္စြာ။ ေဖာင္း ေနတဲ့ တင္သားမ်ားကို လက္ဖ၀ါးေလးႏွင့္ ပြတ္ သပ္ရင္း ခပ္ ဆတ္ဆတ္ ႏွစ္ခ်က္ သံုးခ်က္ရိုက္လိုက္ေတာ့ တုန္ခါသြားသလို ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခုန္ သံေတြဟာ ဗံုတစ္လံုးလို ခုန္တယ္ ျမည္ဟည္း ပါေတာ့ တယ္။ အတန္ၾကာ ပြတ္သပ္ေနမိရင္း သူ႕ကိုအိပ္ယာ ေပၚအသာ လွဲ ေခါင္းအံုးကို ခါး ေအာက္မွာ ခပ္ျမင့္ျမင့္ခုေပး ေစလိုက္ ေတာ့ သူ႕တင္သားေတြက အေပၚေျမႇာက္ကာ ခေရပြင့္ေလး အာသြားဖို႕ အသင့္ ျဖစ္ေရာ။

သူ႕ေျခေထာက္ေတြကို ကြၽန္ေတာ့္ပခုံးမွာတင္ ေဘာင္းဘီကို အသာမတင္လိုက္ရင္း ခပ္ဟဟျဖစ္ေနတဲ့ ခေရ၀ဆီ ကြၽန္ေတာ့္ ငပဲကို ခ်ိန္ရြယ္လိုက္ပါတယ္။ သူက ခဏရပ္ဖို႕ အသာတား လိုက္ကာ condom ကိုယူျပီး စြပ္ေပးျပီးမွ သူ႕ ခေရ၀ဆီျပန္ျပီး ေတ့ကာ သြင္းေစ ပါတယ္။ တင္းျပီးၾကပ္ေနတဲ့ ခေရ၀ထဲ တစ္ ထစ္ျခင္းဖိဖိသြင္းရတာ အေတာ္ေကာင္း ပါ့။ အဆံုးထိေအာင္ ဖိကပ္လိုက္ရင္း ခပ္ေျဖးေျဖး ေဆာင့္တာ ခဏပါပဲ။ အခ်ိန္ေလး ၾကာလာေတာ့ အရွိန္ျမႇင့္ျပီး ေဆာင့္ မိပါရဲ႕။ အရမ္းေကာင္း တာ ပဲဗ်ာ.....'အ...အား....အ...ရွီး'။ အိုး... climax ေရာက္ဖို႕ အဆံုး သတ္ဖို႕ အခ်ိန္မေရာက္ ေသးဘူးလို႕ သတိထားကာ -ီးကိုျပန္ ႏႈတ္ရင္း အိပ္ယာေပၚေမာလ်စြာ ျပန္လွဲလိုက္ ပါတယ္။

ဒီတစ္ခါ သူ႕အလွည့္ေပါ့ေနာ္။ သူ႕လက္မ်ားဟာ ေဘာင္းဘီခါး ေမွ်ာ့ၾကိဳးကို ကြၽန္ေတာ့္ေရႊဥေတြေအာက္ေျခနားအထိ ဆြဲခ် လိုက္ရင္း အစြမ္းကုန္ မာေတာင္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ညီဘြားကို အားရတပ္မက္စြာ ပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ နားရြက္ေလးေတြ လည္တိုင္ေတြ ရင္အုပ္ေတြကို သူနမ္းတယ္။

'You have a beautiful big cock Alex'

ကြၽန္ေတာ္သည္လည္း သူ႕ေဘာင္းဘီေမွ်ာ့ၾကိဳးကို သူ႕ေရႊဥေတြ ေအာက္ေရာက္သည္အထိ ဆြဲခ်လိုက္ရင္း ၾကည့္မိ လိုက္တယ္။ Shit! သူ-ီးဟာ ကြၽန္ေတာ့္ဆီအေျမႇာက္နဲ႕ခ်ိန္ထားသလိုပါပဲ။ တုတ္လည္းတုတ္တယ္၊ ရွည္ကလည္းရွည္၊ ကြမ္းသီးေခါင္းက လည္း ေျပာင္ျပီး တင္းေနေရာ။ ႏွစ္ဦးသား -ီးေတြကို ေခ်ာဆီ မ်ားမ်ား သုတ္လိမ္းလိုက္ၾကရင္း ပူးကပ္ လိုက္ကာ လိင္ဆက္ ဆံသလို တင္ပါးမ်ားကို ျပိဳင္ တူလႈပ္ရွားရင္း သနပ္ခါးေသြး ၾကပါတယ္။

အရွိန္အဟုန္ျမင့္လာတဲ့ ရင္ခုန္သံမ်ားဟာ ဆိတ္ျငိမ္ေနတဲ့ အ ခန္းထဲ က်ယ္ေလာင္လာသေယာင္ခံစားရပါတယ္။ လက္ အစံု ဟာလည္း အျပန္အလွန္ ေပြ႕ဖက္ထားၾကတာ တင္းက်ပ္လို႕ပါ။ ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားဟာလည္း ေသာ့ခတ္သည့္ အလား တပ္မက္ စြာ။ ရုတ္တရက္ သူ႕ ေဘာင္းဘီေမ်ာ႕ၾကိဳးၾကားကေန ငပဲၾကီး ကို ထုတ္လိုက္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ တင္း က်ပ္ေနတဲ့ ေဘာင္းဘီ ေမ်ာ့ၾကိဳးၾကားမွတစ္ဆင့္ အတြင္း ထဲကို ထိုးထည့္လိုက္ပါ တယ္။ ေမွ်ာ့ၾကိဳးေၾကာင့္ေရာ မာေထာင္ေနတဲ့ -ီးမ်ားေၾကာင့္ ေရာ ႏွစ္ဦးသား-ိင္တံမ်ားဟာေဘာင္းဘီတစ္ခုတည္း ပူးကပ္ ခ်ည္ေႏွာင္ထား သလိုျဖစ္ေန ပါျပီ။ ကြၽန္ေတာ့္ေျခေထာက္မ်ား ဟာ သူ႕ခါးကိုခ်ိတ္တြယ္ထားရင္း လက္အစံုကေတာ့ က်ယ္ျပန္႕ တဲ့ ေက်ာျပင္ကို ဖက္တြယ္ထားမိပါတယ္။ သူကလည္း ခါးကို ခပ္ရြရြလႈပ္ရွားရင္း ေဆာင့္-ိုးပါေတာ့တယ္။ ပူေႏြးေနတဲ့ အသား ေခ်ာင္းၾကီး ဟာ ေခ်ာဆီေၾကာင့္ ေခ်ာမြတ္စြာကြၽန္ေတာ့္ ေဘာင္းဘီထဲ တိုးတိုး၀င္လာရင္း ကြၽန္ေတာ့္ညီဘြားကို ပြတ္ သပ္ေနတာ ေၾကာင့္ ဖီးလ္.... .မခံစား ဖူးတဲ့ ဖီးလ္တစ္ခုကို အရွိန္အဟုန္ျမင့္စြာခံစားရပါေရာ။ သူ႕တင္ပါးအစံုကို လက္ျဖင့္ ဖိကိုင္ လိုက္ရင္း ဆြဲဆြဲျပီးး ေဆာင့္ေစေတာ့ သူလည္း အားရစြာ ေဆာင့္ရင္း အသက္ရွဴသံမ်ားဟာ ျပင္းသထက္ျပင္းထန္လာပါ တယ္။

'Ohhhh oooohhhhh fuckkkkk, ohhhh, ohhh fuckkkkk man'

က်ယ္ေလာင္တဲ့ ေအာ္ညည္းသံေတြ အထိန္းအကြပ္မဲ့ ထြက္ေပၚ လာျပီးေနာက္ ကြၽန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီထဲ ေခ်ာကလက္ရည္ ပူပူ ေႏြးေႏြး ေတြ ပန္းထည့္လိုက္ပါတယ္ သူ႕တင္ပါးေတြ တဆတ္ ဆတ္တုန္ရင္းေပါ့။ သူ႕အသံ၊ သူ႕မ်က္ႏွာ၊ ပူေႏြး ေနတဲ့ အထိ အေတြ႕မ်ားေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္သည္လည္း မေရွ႕မေႏွာင္း အဆံုးစြန္ခံစားမႈကို တက္မက္စြာ ရရွိလိုက္ပါ တယ္။ ထိုးသြင္း ဆက္ဆံမႈမရွိဘဲ ျပင္းထန္တဲ့ ပြတ္ သပ္လႈပ္ရွားမႈေတြေၾကာင့္ ခံစားမႈအရသာရွိရွိကို ဒီတစ္ၾကိမ္မွ ခံစား ရမိတာပါပဲ။ ႏွစ္ဦး သားရဲ႕ ပူေႏြးေနတဲ့အရည္ပ်စ္ေတြဟာ ေရာေႏွာ လ်က္ ကြၽန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီကတစ္ဆင့္ ဗိုက္သား ေပၚမွာ အမ်ား အျပား။

မိန္းေမာေနတဲ့အခ်ိန္ခဏအျပီးမွာေတာ့ တစ္ဦးလက္ေမာင္း ေတြထဲ တစ္ေယာက္ခို၀င္ဖက္တြယ္ထားၾကရင္း အနမ္းေတြ ဖလွယ္ျဖစ္ၾက တာ စိုစြတ္ေနတဲ့ underwear မ်ားျဖင့္ေပါ့။

သူျပန္သြားခ်ိန္မွာေတာ့ စိုစြတ္ဆဲ ကြၽန္ေတာ့္ underpant ကို အမွတ္တရ သူယူသြားသလို ကြၽန္ေတာ္ကလည္း သူ႕ ေဘာင္း ဘီကို ယူထား လိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ေန႕ အလုပ္ meeting အ တြက္ business clothes ကို၀တ္ရေတာ့ အဲဒီ ေဘာင္းဘီကို ေအာက္ကခံျပီး ကြၽန္ေတာ္ ၀တ္သြားတယ္။ တစ္ေန႕လံုး ေပါင္ ၾကားက ညီဘြားက မာေနသလို၊ သူ႕ အေၾကာင္း သူနဲ႕အတူ တကြျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြ စိတ္ထဲတမ္းတေနမိပါ၏။ ေနာက္ တစ္ခါ FTL brand အတြင္းခံေတြျမင္ ရတဲ့အခါ၊ ေဘာင္းဘီ ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ၀တ္လို႕ ေနာက္ဖက္က ေတာင္ၾကားလမ္းေလး ေပၚေနတဲ့ အမ်ိဳးသားေတြကို ျမင္ တဲ့အခါေတြမွာ ကြၽန္ေတာ္. ...ကြၽန္ေတာ္ရင္ခုန္ေနေတာ့မွာ.....။

'Have a nice day Friend!'

Alex Aung (19/7/2010)