Oct 15th

ဌက္ကေလးရဲ့ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ.......သနပ္ခါးရနံ့ေတြထင္က်န္ေနဆဲပါ

By wanted
       ဌက္ကေလးရဲ့ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ.......သနပ္ခါးရနံ့ေတြထင္က်န္ေနဆဲပါ


part  one

                    ေလွာင္အိမ္......ဒီနာမ္စားကုိ  က်ေနာ္ၾကားလုိက္ရေတာ့   တူးတူးခါးခါးကုိ မုန္းမိသြားခ်င္တယ္.....ဒါေပမယ့္  မမုန္းႏုိင္ခဲ့ပါဘူး

                     အၾကိမ္ၾကိမ္အခါခါ မုန္းဖုိ့ၾကဳိးစားရင္း   ေနာက္ျပန္လွည့္လွည့္လာခဲ့တယ္။  ဒါေပမယ့္  က်ေနာ္ရဲ့   အခ်စ္ေလွဟာ   သူ့.ဆီမွာ ပဲ  ရုိက်ဳိးစြာ ေသာင္တင္ခ်င္ေနခဲ့တယ္...


                      သူနဲ့ ပတ္သက္သမွ်ကုိ   ေလွာင္အိမ္ဆုိတဲ့   သူပါးစပ္က  အဲ့ဒီနာမ္စား ထြက္က်လာတဲ့အခ်ိန္က အစျပဳျပီး   က်ေနာ္ထာ၀ရ ေမ့ပစ္မလုိ့ပါပဲ


                      ေမာင္းထုတ္ကာမွ  သူအေၾကာင္းေတြက  တုိး၀င္ လာတဲ့အျဖစ္။  က်ေနာ္ခ်စ္ရပါမယ္..
                                                     


                                                   **********************




part  two


                              " hay!!!   little  bird... "  က်ေနာ္သူ.ကုိ စတင္မိတ္ဖြဲ.တုန္းကပါ


စီနီယာနဲ့  ဂ်ဴနီယာမုိ့  က်ေနာ္ကပဲ စတင္မိတ္ဖြဲ.လုိက္မိတယ္...



                            ေဆးေက်ာင္းသားအခ်င္းခ်င္းမုိ့    ေန့စဥ္ေက်ာင္း၀န္းထဲမွာ ျမင္ေတြေနက်
ပါ။ ဒါကေတာ့ မထူးဆန္းဘူး။  ထူးဆန္းသြားတာက

                            သူ့အတြက္ က်ေနာ္ႏွုတ္ဆက္လုိက္မိတဲ့    နာမည္ေလးေၾကာင့္ပါ။

                               " ဘယ္ႏွစ္ကလည္း...."သူ အံ့ၾသတဲ့မ်က္၀န္းေလးနဲ့ တုိးတုိးေလးရြတ္ဆုိေမးတယ္

                                 "final  part one  ကပါ"  က်ေနာ္ လည္း အႏူးညံ့ဆုံးျပဳံးထားလုိက္တယ္။ ဒါမွ သူနဲ့ခင္မင္ႏုိင္မွာကုိး..
 

                                "  ဘာကိတ္စရွိလုိ့လည္းခင္ဗ်"
 

                                 " nothing!!!! မင္းနဲ့ မိတ္ေဆြျဖစ္ခ်င္ရုံေလးပါ"


                                  "wowwww....ဒီေန့ ထူးထူးဆန္းဆန္းၾကဳံရမယ္လုိ့ေတာ့ထင္သား"


သူက  လူသာ ႏူးညံ့ ေထြးအိလြန္းတာပါ။.....အေျပာအဆုိေတာ့  ရဲရင့္သြက္လက္တယ္။ အပ်ံသင္စဌက္ကေလးတစ္ေကာင္ရဲ့ လတ္ဆတ္တဲ့ခြန္အားမ်ဳိး သူ့မ်က္ႏွာမွာ ေပၚလြင္ေနတယ္။ဒါေၾကာင့္  သူ့ကုိစစ ေတြ.ဖူးကတည္းက  ဌက္ကေလးလု့ိ  အမည္ေပးမိခဲ့တာ။  


                                   "ဘာလုိ့လည္းဗ်" 
 

                                  "  လမ္းမွာ ေခြးခ်ီးပုံတက္နင္းမိလုိ့"


ႏွစ္ေယာက္သား  ရယ္ေမာသံက   ေဆးေက်ာင္း ေလထုထဲ မွာ အနည္းငယ္ပ်ံ့ႏွံ့သြားခဲ့တယ္


                                                       ***************

part  three


                                     ဒီေန့   ေဆးရုံမွာအဆင္မေျပဘူး   သူက ညစ္ႏြမ္းႏြမ္းေလး ျပဳံးရင္း

ညည္းေနရွာတယ္.... 

                                    ေနရာက  ေက်ာင္း libery  မွာ...

                                      အတိအက်ေျပာမယ္ဆုိရင္.. သူက က်ေနာ့္ရင္ခြင္ထဲမွာ... က်ေနာ္က  သူ.ရဲ့ ကုိယ္လုံးအိအိေလးေပၚမွာ...


                                       "ဘာလုိ့လည္း ဌက္ကေလးရဲ့"   (  က်ေနာ္နဲ့ခ်စ္သူျဖစ္ေတာ့  ကေလးေလးနဲ့တူတယ္လုိ့ေျပာမိတယ္   ဌက္ေလးတစ္ေကာင္လုိပဲ လြတ္လပ္စြာေနထုိင္တတ္တဲ ့သူ့့ကုိ ဌက္ေလးတစ္ေကာင္လုို့လည္းျမင္မိတယ္လုိ့ေျပာမိတယ္...တစ္ေယာက္နဲ့တစ္ေယာက္  နာမည္ေျပာင္ေခၚမယ္ မွည့္က်ေတာ့...သူက က်ေနာ့္ကုိ stranger လု့ိေခၚတယ္....လူစိ္မ္းတဲ့  ...အသားေရာင္က အစိမ္းေရာင္ျဖစ္ေနလုိ့  မဟုတ္ပါဘူး... သူ.ဆီမထင္မွတ္ပဲ၀င္ေရာက္လာတဲ့လူမုိ့လုိ့တဲ့...

                                    က်ေနာ္လည္း အသည္းအသန္ သူ့ကုိနာမည္ေျပာင္ေပးဖုိ့စဥ္းစားလုိက္ေတာ့   ကေလးေလးလုိ့လည္းေခၚခ်င္မိတယ္   ဌက္ေလးနဲ့လညး္တူတာေၾကာင့္   ဌက္ + ကေလး =  ဌက္ကေလး....လုိ့ေခၚျဖစ္သြားတယ္... သူကဒီနာမည္ကုိအရမ္းသေဘာက်ခဲ့တယ္)



                                       "hydrocele(အူက်ေဘာၾကီးေနေသာ) လူနာကုိ   အသည္းသန္ျဖစ္ညွစ္စမ္းမိလုိ့....လူနာက ထေအာ္ျပီးေျပာဆုိေနလုိ့"


                                      " ဟ ဟ ျဖစ္ရမယ္.... ေသေသခ်ာခ်ာ ညင္ညင္သာသာစမ္းမွေပါ့ကြာ "



                                        "ဟာ ...က်ေနာ္  ေသေသခ်ာခ်ာ စမး္တာပါ  သူကသာ ရွက္ရမ္းရမ္းတာ"


                                    က်ေနာ့္ေရွ့ေရာက္လွ်င္လည္း   တစ္ေန့တာ သူ့ရဲ့အေၾကာင္းေတြ   ေျပာဆုိေနတတ္တယ္... တစ္ခါတစ္ရံ  ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ေနတတ္ျပီး  တစ္ခါတစ္ရံ  စိတ္ေကာက္စူပုတ္တတ္ေသးတယ္...


စိတ္ေကာက္စူပုတ္ထားတဲ့  ႏွုတ္ခမ္းကုိ  ၀က္ဖင္ၾကီးနဲ့တူတယ္ကြာလုိ့   စလုိက္ရင္   ထေအာ္ျပီး  ျပဳံးကာ  က်ေနာ္ေက်ာကုန္းကုိ  မနာေအာင္ထုတတ္ေသးတယ္...



                                  သူဟာက်ေနာ့္အတြက္  ဌက္ကေလးတစ္ေကာင္ပါပဲ။  အပ်ံသင္စ ငွက္ကေလးတစ္ေကာက္ကုိ   က်ေနာ္ရဲ့အခ်စ္ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ စနစ္တက်  ျပဳစုယုယေနခဲ့မိတယ္


                                  သူလည္း ခဏတာေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့တယ္....က်ေနာ္   သူဟာ  အပ်ံသင္စဌက္ကေလးတစ္ေကာင္ဆုိတာ  ဘာလုိ့ေမ့ေလွ်ာ့ေနခဲ့ပါလိမ့္။


                                   သူတစ္ေန့ေန့မွာ  က်ေနာ့္ေလွာင္အိမ္ေလးကုိ  ျငီးေငြ.စိတ္ပ်က္လာမယ္ဆုိတာ   က်ေနာ္မသိခဲ့ရုိးအမွန္ပါ။




ဆက္ပါဦးမည္

                                       
Nov 11th

တစ္ခါကေဆာင္းတစ္ည (၁)

By MyoThu
တစ္ခါကေဆာင္းတစ္ည (၁)   (အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ)

ဒီ၀တၳဳေလးက အလင္းေရာင္ခ်စ္သူေရးထားတာပါ ၂၀၁၁ေလာက္ကတင္ထားတာပါ. ခုမွ ျပန္ေတြ႔လို႔ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းၾကိဳက္လို႔ျပန္တင္ေပးလိုက္တာပါ. စာေရးဆရာစိတ္မဆိုးေလာက္ဘူးထင္ပါတယ္။ဇာတ္လမ္းအစေလးနဲနဲက်န္ခဲ့တယ္။ ျပန္ရွာတာ မေတြ႔ေတာ့လို႔။

သီဟ အရဲစြန္ ့ျပီး တစ္ဖက္ကမ္းကို ကူးလာလိုက္ပါသည္။ ဒီေန ့ စေနေန ့ ဆိုေတာ ့ ေန ့တ၀က္လုပ္ငန္းခြင္နားထား သည္ေလ။ ဗိုလ္ႀကီးကေတာ ့ မနက္ပိုင္း အလုပ္ျပီးတာႏွင့္ သူ ့စခန္းကို ျပန္ျပီး အနားယူေနေလာက္ပါသည္။ သီဟကေတာ ့ တဲထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္း ေနရတာပ်င္းလာတာႏွင့္ ဗိုလ္ႀကီးတို ့ ဘက္ကို ထြက္လာခဲ ့တာျဖစ္ပါသည္။ ျမင္သမွ် အရာရာတိုင္းဟာ စိမ္းလန္းစိုျပည္ေနျပီး ေတာေတာင္သဘာ၀ရဲ ့ ရနံ ့ကို ရွဴရွိဳက္ရတာ ခုနက ပ်င္းရိသလိုျဖစ္ေနတဲ ့ စိတ္ကိုလန္းဆန္းတက္ႀကြေစပါသည္။ ျပီးေတာ ့ေယာက်္ားပီသျပီး ဆြဲမက္စရာေကာင္

းတဲ ့ ဗိုလ္ႀကီးနဲ ့ ေတြ ့ရေတာ့မွာလည္း ျဖစ္လို ့ လန္းဆန္းေနတဲ ့စိတ္က ပိုျပီး ျမဴးပ်ံ ေနတာလဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ သီဟ အေတြးနဲ ့ ေတာတန္းေ

းကို ေလွ်ာက္လွမ္းလာလိုက္ပါသည္။ ေဘးပတ္၀န္းက်င္မွာလည္း ေက်းငွက္တို ့ရဲ ့ အသံမွတစ္ပါး တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္လို ့ ေနပါသည္။ လူသူ

မရွိတဲ ့ ဒီလိုေတာလမ္းေလးကို တစ္ကိုယ္တည္း ေလွ်ာက္ေနရတာ တစ္ေယာက္ေသာသူကို လြမ္းမိသလိုေတာ ့ ရွိသား။ ေဘးနားမွာ ခ်စ္တဲ ့

သူနဲ ့ ယုဥ္တြဲ ေလွ်ာက္လိုက္ရရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ားေကာင္းလိုက္မလဲ။ သီဟ ေလွ်ာက္လာလို ့ အခ်ိန္အေတာ္အႀကာမွာ တသြင္သြင္စီးေန

တဲ ့ စမ္းေခ်ာင္းေလးကို ျဖတ္ျပီး ဟိုဘက္ကမ္းနဲ ့ ဒီဘက္ကမ္းကို ေပါင္းကူးေပးထားတဲ ့ ခ်စ္စရာ သစ္သား တံတားေလး တစ္စင္းကို ေတြ ့လို

က္ရပါသည္။ ဟိုဘက္ကို ႀကည့္လိုက္ေတာ ့အမွတ္( )….တပ္စခန္းဆိုတဲ ့ ဆိုင္းပုဒ္ေလးကို ေတြ ့လိုက္ရေတာ ့ သီဟ ၀မ္းသာသြားျပီး ရင္ထဲ

ထိတ္သြားပါသည္။ တစ္ခါမွ သီဟ ဒီလို တပ္စခန္းထဲကို မလားဘူးပါ။ သီဟ ကိုမ်ားေမာင္းထုတ္ေလမလား..ဒါမွမဟုတ္ ဖမ္းခ်ဳပ္မ်ားထားမလ

ားဆိုတဲ ့ စိုးရိမ္စိတ္တို ့က ႀကီးစိုးလို ့ လာပါသည္။ အို..ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သီဟ ေႀကာက္စိတ္ကို ဖယ္လိုက္ျပီး ရဲစိတ္တင္ကာ တပ္စခန္းထဲသို ့ ေ

ျခခ်လိုက္ပါသည္။ သဲျဖဴျဖဴေလး ခင္းထားေသာ လူသြားလမ္းေလးအတိုင္း သီဟ ေလွ်ာက္လွမ္း လာခဲ ့ပါသည္။ တဲမ်ားကို စနစ္က်စြာ စီတန္း

တည္ေဆာက္ထားျပီး ပထမဆံုးေတြ ့လိုက္တဲ ့ တဲ ေရွ ့မွာေတာ ့ “သက္သာဆိုင္”ဆိုတဲ ့ ဆိုင္းဘုတ္ေလးကို ကိုေတြ ့လိုက္ျပီး ဆိုင္ထဲမွာေတ

ာ ့ရဲေဘာ္တစ္ခ်ိဳ ့လၻက္ရည္ထိုင္ေသာက္ေနတာကို ေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ ဗိုလ္ႀကီးတဲေနရာကို ေမးဖို ့ သီဟ ထိုသူမ်ားဆီသို ့ ေလွ်ာက္လွမ္းလ

ာလိုက္ပါသည္။ ဆိုင္ထဲမွာ ရွိေနတဲ ့ သူမ်ားက သီဟကို အထူးအဆန္းသဖြယ္ ဝိုင္းႀကည့္ေနႀကပါသည္။ သီဟ ေျခလွမ္းတို ့ကို မမွားေအာင္သ

တိထားေလွ်ာက္ေနရပါသည္။ ကိုယ္ကို မႏြဲ ့ေအာင္လည္း ထိန္းေနရပါေသးသည္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ သူတို ့ မ်က္လံုးမ်ားေအာက္မွာ အေငြ ့ပ်ံ ျပီး ေပ်

ာက္သြားလိုက္ခ်င္ပါေတာ့သည္။ တစ္ခါမွ ဒီလို ေယာက်္ားမ်ားရဲ ့ မ်က္လံုးေအာက္မွာ တစ္ေယာက္တည္း လမ္းမေလွ်ာက္ဘူးပါ။ အခုေတာ ့

သီဟ တစ္ေယာက္ထဲ ကြင္းလယ္ႀကီးမွာ ထီးထီးႀကီး။ သီဟ ေႀကာက္ရြံ ့စိတ္ေတြကိုေဘးဖယ္ အားကိုတင္းလိုက္ျပီး ထိုဆိုင္ေလးေရွ ့မွာ ရပ္

လိုက္ကာ…

             “ဗိုလ္ႀကီး သြင္ယုေမာင္ တဲက ဘယ္နားမွာလဲဗ်…”

သီဟ အေမးေႀကာင့္ အဲဒီအထဲက အသက္ႀကီးႀကီးနဲ ့ ဆရာႀကီးက …

           “ဘာကိစၥလဲ ..ဗိုလ္ႀကီးမရွိဘူးကြ….”

သူ့ ့စကားေႀကာင့္ သီဟ စိတ္ပ်က္ အားငယ္သြားပါသည္။ ကိုယ္ ့နဖူးကို ကိုယ္လက္နဲ ့ရိုက္လိုက္ခ်င္ပါေတာ့သည္။ ျပီးေတာ့ သီဟက ဆက္ျပီ

းေမးလိုက္ပါသည္..။

            “ဘယ္သြားတာလဲမသိဘူးဗ်..အလုပ္ကိစၥေလးရွိလို ့ပါ..”

သီဟ မုသား သံုးလိုက္ပါသည္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဗိုလ္ႀကီးရဲ ့ အကူရဲေဘာ္ေလးေရာက္လာျပီး သီဟ ကို အံ့ႀသတဲ ့ မ်က္လံုးနဲ ့ ႀကည့္ေနပါသည္။

ျပီးေတာ ့..

          “ဗိုလ္ႀကီးဆီ လာတာလား..ဗိုလ္ႀကီး ေရသြားခ်ိဳးေနတယ္…ခဏေနျပန္လာလိမ္ ့မယ္..”

သီဟ ၀မ္းသာသြားပါသည္။ ဘယ္သြားတာကို မသိတာထက္စာရင္ အခုလို သိရတာသီဟအတြက္  စိတ္သက္သာရာရသြားပါသည္။ သီဟဒီ

လိုေနရာမွာ အႀကာႀကီး ရပ္ေစာင့္မေနႏိုင္ပါ။ ဗိုလ္ႀကီးေနာက္ကို လိုက္သြားဖို ့ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါသည္။

           “ေရက ဘယ္နားမွာသြားခ်ိဳးတာလဲ..အလုပ္ကိစၥေလး ေျပာစရာရွိလို ့ လိုက္သြားလိုက္ဦးမယ္..”

ဗိုလ္ႀကီးရဲ ့ အကူရဲေဘာ္ေလးက စိမ္ ့ညို ့ညို ့ေတာအုပ္ေလးဘက္ကို လက္ညိွဳးထိုးလိုက္ျပီး …

           “ေတာအုပ္ေလးေတြ ့လား..အဲဒါကို ေက်ာ္သြားလိုက္ ျပီးရင္ အဲဒီမွာ ဝါးေတာေလးတစ္ခုရွိတယ္..ေအာက္ခ်ိဳင့္မွာ ေရခ်ိဳးဆိပ္ရွိတယ္.

            အဲဒီမွာ ဗိုလ္ႀကီး ေရခ်ိဳးေနတယ္…”

သီဟ ရဲေဘာ္ေလးကို တစ္ခ်က္ျပံဳးျပလိုက္ျပီး …..

           “အိုေက ..ေက်းဇူးပဲ ..သြားလိုက္ပါဦးမယ္…”

သီဟ အားလံုးကို ႏွ ုတ္ဆက္လိုက္ျပီး ဗိုလ္ႀကီး ရွိရာေရခ်ိဳးဆိပ္ကို အေျပးတစ္ပိုင္းေလး ထြက္လာလိုက္ပါသည္။ ေတာအုပ္ေလးကို ျဖတ္တဲ ့

အခ်ိန္မွာ ေအးစိမ္ ့သြားသလို ခံစားလိုက္ရပါသည္။ သီဟ ေလ အပ်ိဳျဖန္းေလး တစ္ေယာက္လို ခုန္ေပါက္ ျမဴးတူးျပီး ေျပးလႊားခ်င္စိတ္ကို မ

နည္းခ်ဳပ္ထိန္း ထားလိုက္ရသည္။ ဒီလို လူသူကင္းေ၀းတဲ ့ေနရာမွာ တစ္ေယာက္ထဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မိန္းမပ်ိဳေလး တစ္ေယာက္လို ခုန္

ေပါက္ေဆာ့ကစား လိုက္ခ်င္လိုက္တာ။ ေရွ ့မလွမ္းမကမ္းမွာ ဝါးေတာေလး တစ္ခုကို ေတြ ့လိုက္ရျပီး ေရစီးဆင္းက်သံ ကိုလည္း ဂီတ သံစဥ္

တစ္ခုလို ႀကားလိုက္ရပါသည္။ ႀကည္ႏူးဖို ့ ေကာင္းလိုက္တာ.။ စိမ္ ့စမ္းေရႏွင္ ့ နီးလို တူသည္ သီဟ ျဖတ္သန္းလာတဲ ့ ေတာအုပ္ေလးထက္

ဝါးေတာေလးက ပိုျပီး ခ်မ္းစိမ္ ့လို ့ေနပါသည္။ သီဟ လက္နွစ္ဖက္နဲ ့ ကိုယ္ကို ဖက္လိုက္ျပီး ကုန္းဆင္းေလးအတိုင္း ျဖည္းျဖည္းေလး ဆင္း

လာလိုက္ပါသည္။ ကုန္းဆင္းေလး တစ္၀က္အေရာက္မွာေတာ ့ စိမ္ ့စမ္းေရ ေအာက္မွာ စိမ္ေျပနေျပ ေရခ်ိဳးေနတဲ ့ ဗိုလ္ႀကီးကို ေတြ ့လိုက္ရ

ျပီး့ သီဟ ေျခလွမ္းတို ့ ရပ္တန္ ့လို ့သြားပါသည္။ ေလ ့က်င့္သားျပည့္၀ေနတဲ့ သူ ့ရဲ ့ ခႏၶာကိုယ္ဟာ ေရာမ ေက်ာက္ဆစ္ရုပ္အလား က်စ္လစ္

ျပီး ႀကြက္သား အဖုအထစ္မ်ားက သူ ့ေနရာႏွင့္သူ အခ်ိဳးက်လို ့ေနပါသည္။ စမ္းေရမွ စီးဆင္းလာေသာ ေရမ်ားက သူ ့ကိုယ္ေပၚကုိ အတားအ

ဆီးမဲ ့ ခုန္ေပါက္စီးက်လို ့ေနပါသည္။ ဒီလို လူသူမရွိတဲ ့ ေနရာမွာ သန္မာထြားႀကိဳင္းတဲ ့ ေယာက်္ားပ်ိဳ တစ္ေယာက္လြတ္လပ္စြာ ေရခ်ိဳးေန

တာကို ထိုင္ႀကည့္ရတဲ ့ အရသာဟာ သီဟ ရင္ေတြကို အတိုင္းအဆမရွိ ခုန္ေစပါသည္။ ရုတ္တရက္ အသံေပးလိုက္ခ်င္တဲ ့ စိတ္ကူးတို ့ကိုသီ

ဟ ဖယ္ထုတ္လိုက္ျပီး ဆက္ႀကည့္ဖို ့ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါသည္။ လူသူမရွိတဲ ့ ဆိတ္ကြယ္ရာမွာ သူမ်ားဘာလုပ္မလဲဆိုတဲ ့ အေတြးမ်ိဳးနဲ ့သီဟ ရ

င္ခုန္စြာ ေစာင့္ႀကည့္ေနလိုက္ပါသည္။ ေရခ်ိဳးတာ သိပ္မႀကာေသးဘူးထင္ ဆပ္ျပာတိုက္ရန္ သူဆပ္ျပာကို ယူလိုက္ပါသည္။ သန္မာခိုင္ခံ့တဲ ့

သူ ့ေျခသလံုးႀကြက္သားမ်ားစီမွ အထက္ပိုင္းသို ့ သီဟ အႀကည့္ေရႊ ့လိုက္ပါသည္။ ႀကီးမားခိုင္မာေသာ သူ ့ေပါင္သားမ်ားနဲ ့ လိုက္ဖက္စြာ လံုး

၀န္းက်စ္လစ္ေသာ တင္သားမ်ားကို ပိုင္ဆိုင္ထားတာပါလား။ သီဟ ကို ေက်ာေပးျပီး သူ ဆပ္ျပာတိုက္ေနရာမွ သီဟ ဘက္ကို မ်က္ႏွာမူလိုက္

ပါသည္။ သီဟ ကိုေတြ ့သြားမည္စိုးေသာေႀကာင့္ သီဟ ဝါးပင္အုပ္ေနာက္သို ့ ကိုယ္ကို က်ံဳ ့ျပီး ကြယ္ထားလိုက္ပါသည္။ သူကေတာ့ လြတ္လ

ပ္စြာ ခႏၶာကိုယ္အႏွံ ့ကို ဆပ္ျပာပြတ္တိုက္ေနပါသည္။ သူ ့ရဲ ့ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္ ့တဲ ့ ရင္အံုအစံုကို ပြတ္သပ္ရင္း လက္အစံုက ေအာက္ဘက္သို့

ေလ်ာက်လာပါသည္။ သီဟ အသက္ရွဴဖို ့ပင္ သတိေမ ့ေလ်ာ့ကာ အာရံုစိုက္ျပီး သူ ့လက္သြားရာ လမ္းေႀကာင္းကို သာ လိုက္ႀကည့္ေနမိပါသ

ည္။ သူ ့ရဲ ့ အတြင္းခံေဘာင္းဘီတိုဟာ ေရစိုေနတာေႀကာင့္ ကပ္ရပ္ေနျပီး သူ ့ရဲ ့မို ့ေမာက္ေဖာင္းႀကြေနေသာညီဘြားေကာက္ေႀကာင္း ေလး

ကို ရင္ခုန္စြာေတြ ့ေနရပါသည္ ။ သူ ့ရဲ ့  လက္အစံုဟာ အတြင္းခံေဘာင္းဘီထဲသို ့ တိုး၀င္သြားျပီး ဆပ္ျပာနဲ ့ သူ ့ညီဘြားေလးကိုပြတ္တိုက္

ေနပါသည္။ တစ္ခါတစ္ရံမွာ သူ ့ ညီဘြားေလးက ေခ်ာ္ျပီး ေဘာင္းဘီ အျပင္ဘက္သို ့ ေခါင္းျပဴထြက္လာပါသည္။ ေနာက္သူ ့ရဲ ့သန္စြမ္းနက္

့ ေမွာင္တဲ ့ အေမႊးမ်ားကလည္း ဆ ပ္ျပာျမွဳပ္ နဲ ့ေရာေႏွာက ျမင္ရသူကို အသက္ရွဴမွားေစပါသည္။ သူ ့ညီဘြားကို စိတ္ႀကိဳက္ပြတ္သပ္ျပီး ေရႊ

ဥမ်ားကိုလည္း ပြတ္သပ္လို ့ေနပါသ ည္။ သီဟ ဝါးပင္ကို ခပ္တင္းတင္း ဆုပ္ကုိင္ကာ တံေတြးကို ဂလုကနဲျမည္ေအာင္ ျမိဳခ်လိုက္ရပါသည္။

ေနာက္ သီဟရဲ ့ ညီဘြားကလည္း သူ့အလိုလို ေထာင္မတ္လို ့လာပါသည္။ သီဟ ရန္ကုန္မွာေနစဥ္ကတည္းက ေယာက်္ား တစ္ေယာက္

ကိုယ့္အေရွ ့မွာ ပုဆိုးျဖန္ ့၀တ္လိုက္လို ့အ တြင္းခံမပါဘဲ သူတို ့ အေမႊး မည္းမည္းေတြကို ျမင္ရင္ ရင္ခုန္ျပီး ညီဘြားက သူ ့အလိုလိုေထာင္

မတ္လာတတ္တာပါ။ အခုေတာ ့ သီဟ စိတ္ တို ့ကို မနည္းခ်ဳပ္တည္းထားလိုက္ရပါသည္။ သူ ့စိတ္ေက်နပ္ ဆပ္ျပာတိုက္အျပီး စမ္းေရ

ေအာက္မွာ ေရျပန္ခ်ိဳးေနပါသည္။ သီဟ ဆက္ႀက ည့္ရန္ မသင့္ေတာ့ဟု သီဟ ဦးေႏွာက္က အသိေပးေနပါသည္။ အေနာက္မွလည္း ေရလာ

ခ်ိဳးတဲ ့ လူတစ္စုရဲ ့ စကားသံသဲ ့သဲ ့ကိုလည္းႀကား လိုက္ရပါသည္။ သီဟကို ဗိုလ္ႀကီးေရခ်ိဳးေနတာ ေခ်ာင္းႀကည့္ေနတဲ့ သူအျဖစ္ျမင္သြားမွာ

ကို လည္းမလိုလားပါ။ ေယာက်္ားခ်င္း ႏွာဘူးက်တ ယ္လို ့လဲ အထင္မခံႏိုင္ေသးပါ။ လူမသိသူမသိဘဲ နဲ ့ပဲ ဘူးခ်င္ပါေသးသည္။ေနာက္ထပ္

 ဗိုလ္ႀကီးနဲ ့ ေရွ ့ဆက္ဖို ့ အစီအစဥ္ေတြရွိေသးသည္ ေလ။ အဲဒိအတြက္ အခုအခ်ိန္မွာ အေႏွာင့္အယုက္ အျဖစ္မခံႏိုင္ေသးပါ။ သီဟဆႏၵ

ရမၼက္ကို မ်ိဳသိပ္လိုက္ျပီး သူတို ့ သီဟ အနားကိုမေရာက္ခင္ ဦးေအာင္ ဗိုလ္ႀကီးကို အသံျပဳလိုက္ပါသည္။

            “ ဗိုလ္ႀကီး ေရခ်ိဳးေနတာလား..က်ေနာ္ ပ်င္းလို ့ လာလည္တာ..ဒီမွာ ေရခ်ိဳးေနတယ္ဆိုလို ့ လိုက္လာခဲ ့တာ..”

သီဟ အသံေႀကာင့္ ဗိုလ္ႀကီး က ေမာ ့ႀကည့္လိုက္ျပီး သီဟ ကို ျပံဳးျပကာ ….

             “ခဏေလးညီ..ကိုယ္ေရခ်ိဳးလို ့ ျပီးေတာ ့မွာ ..အဲမွာပဲ ထိုင္ေစာင့္ေန….”

              “ဟုတ္..”

သီဟ ဝါးပင္အုပ္ေဘးနားက ေက်ာက္တံုးေလးမွာ ထိုင္ျပီး သူေရခ်ိဳး အျပီးကို ထိုင္ေစာင့္ေနလိုက္ပါသည္။ သူေရခ်ိဳးျပီး ကိုယ္ေပၚက ေရေတြ

ကို တဘက္နဲ ့ သုတ္လိုက္ျပီး ဝါးတန္းေပၚတင္ထားတဲ ့ ပုဆိုးကို ယူလိုက္ပါသည္။ ေနာက္ပုဆိုးကို ေခါင္းကေနဆြတ္လိုက္ျပီး ပါးစပ္နဲ ့ ကိုက္

ကာ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို ေအာက္သို ့ကုန္းျပီး ဆြဲခၽြတ္လိုက္ပါသည္။ အမွတ္မထင္ သူ ့ရဲ ့ နက္ေမွာင္ေနတဲ ့ အေမႊးမ်ားနဲ ့အတူ သူ ့လိင္တံ

ကိုပါ ကြက္ကနဲ သီဟ ျမင္လိုက္ရပါသည္။ သီဟ ဒီမွာ ဆက္ေနလို ့ကေတာ ့ ႏွလံုးေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္ျပီး ႏွလံုးေရာဂါ ရႏိုင္ေလာက္သည္

။ ကိုယ့္ရဲ ့ ႏွလံုးခုန္သံကို ကိုယ္ျပန္ႀကားရေလာက္ေအာင္ ႏွလံုးေသြးတို ့ ဆူေ၀လို ့ေနပါသည္။ သူ ပုဆိုးကို ျဖန္ ့၀တ္တဲ ့ အခ်ိန္မွာ သီဟ မ

ႀကည့္ေတာ့ပါ..။ သီဟ ႏွလံုးခုန္ ရပ္သြားမွာစိုးလို ့ေလ။ ဗိုလ္ႀကီးက အေပၚကို တက္လာျပီး ..သီဟ နားကို ေရာက္ေတာ့..

              “ လာလည္တာလား…ကိုယ့္တဲကို သြားရေအာင္ေလ..လာ..”

သီဟ တို ့ျပန္ထြက္လာတဲ ့ အခ်ိန္မွာ ေနာက္ထပ္ေရလာခ်ိဳးတဲ ့ အဖြဲ ့ေရာက္လာပါသည္။ သူတို ့က ဗိုလ္ႀကီးကို အရိုအေသေပးလိုက္ျပီး

             “ဗိုလ္ႀကီး ေရခ်ိဳးလို ့ ျပီးျပီလား…ဒါ.ဗိုလ္ႀကီး မိတ္ေဆြလား..ခုနကေတာင္ သက္သာဆိုင္မွာ ေတြ ့လိုက္ေသးတယ္ ့ က်ေတာ္က

              ဗိုလ္ႀကီးေရခ်ိဳးသြားတာမသိလို ့ မရွိဘူးလို ့ေတာင္ ေျပာလိုက္ေသးတယ္..”

အခုမွ သက္သာဆိုင္မွာ ေတြ ့ခဲ့တဲ ့ ဆရာႀကီးဆိုတာကို သီဟ သတိထားမိလိုက္သည္။ ဗိုလ္ႀကီးက နားလည္စြာ ျပံဳးုျပလိုက္ျပီး

             “ဟုတ္..ရပါတယ္ဗ်ာ… သူက က်ေတာ့မိတ္ေဆြ ဟိုေန ့ကမွ ေရာက္လာတာ..ဦးစိုင္းလံုရဲ ့ တူေလ…”

            “ဟုတ္ကဲ ့ ..ဗိုလ္ႀကီး ..ေနာက္ေန ့ေတြလည္း ပ်င္းရင္လာလည္ေပါ့ကြာ ..ဦးတို ့ စခန္းကို ခုနက မသိလို ့ေနာ္ငါ့တူ..”

ဆရာႀကီးက ဗိုလ္ႀကီးကို ေျပာရင္း တလက္စတည္း သီဟကိုပါ ေျပာလိုက္ပါသည္။ သီဟက …

              “ဟုတ္..ရပါတယ္…ေနာက္ေန ့ေတြလည္း လာလည္ပါ့မယ္ဗ်..”

ဗိုလ္ႀကီးကို အေလးျပဳလိုက္ျပီး ေရခ်ိဳးဆိပ္ဘက္ကို ဆင္းသြားႀကပါသည္။ သီဟ က ဗိုလ္ႀကီးကို …ႀကည့္လိုက္ျပီး

             “ဒီမွာပဲ အားလံုးေရခ်ိဳးႀကတာလား..”

             “ အင္း..ဟုတ္တယ္ေလ..အေပၚက ေတာင္က်ေရစီးျပီး စမ္းေခ်ာင္းေလးလို ျဖစ္ေနတာ..ဒီမွာ ေရကာတာလို လုပ္ျပီး ေရခ်ိဳးဆိပ္

              လုပ္လိုက္တာ..ဒီစမ္းေခ်ာင္းေလးက တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး ေရအျမဲရွိတယ္..ကိုယ္တို ့ စခန္းကို ပတ္ျပီး စီးေနတာေလ..”

သီဟအေမးကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ ့ ရွင္းျပလို ့ေနပါသည္။ သီဟ သေဘာက်တာ အဲဒါေတြပဲ ။ လူႀကီးဆန္ျပီး စိတ္ရွည္တယ္ အေႀကာင္းအ

ရာတစ္ခုကို လူတစ္ေယာက္နားလည္ေအာင္ ေသခ်ာရွင္းျပတတ္တဲ ့ သူ ့ရဲ ့ စိတ္ကို သီဟ သေဘာက်ပါသည္.။ စကားေျပာရင္းလာလိုက္တာ

ဗိုလ္ႀကီးေနတဲ ့ တဲကို ေရာက္လာပါသည္..။ဗိုလ္ႀကီးက

             “ လာ..ဒါက ကိုယ္ေနတဲ ့တဲပဲ..ညီတို ့ ျမိဳ့ေပၚမွာလိုေတာ ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ကြာ..ဒီမွာေတာ့ ဒါကအေကာင္းဆံုးပဲကြ..”

              “အာ..ညီေနတဲ ့ တဲထက္ေတာ့ အမ်ားႀကီးေကာင္းပါတယ္.. ဒါနဲ ့ ဗိုလ္ႀကီး တစ္ေယာက္ထဲေနတာလား..”

အခုမွ သီဟတို ့တဲေဂဟာျပိဳင္ေနသလိုပါပဲ ။ဗိုလ္ႀကီးက အ၀တ္လဲေနရာမွ …သီဟကို ႀကည့္လိုက္ျပီး..

              “ေအး..ဟုတ္တယ္ကြ..ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲေနတာ..ဘာလဲ ညီက လာေနမလို ့လား..”

သီဟကို စသလိုေနာက္သလိုနဲ ့ ေမးလိုက္ပါသည္။ တကယ္စိတ္ရင္းနဲ ့ေမးတာဆိုရင္ေတာ ့ေကာင္းတာေပါ့ေနာ္။ သီဟပ်ာပ်ာသလဲနဲ ့..

              “အာ..မေနပါဘူး..ေမးႀကည့္တာပါ..”

တကယ္ေတာ့ သီဟ စိတ္ထဲမွာ အခုကို ေနလိုက္ခ်င္တာပါ။ သိပ္ျပီးရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္မွ ုမရွိေသးတဲ ့ သူရဲ ့ ဖိတ္ေခၚမွ ုကို ခ်က္ခ်င္းႀကီး လက္ခံဖို

့မသင့္ေသးဘူးလို ့ သီဟ ထင္သည္ေလ။ ျပီးေတာ ့ဟန္ကိုယ့္ဖို ့ဆိုတာလဲ ရွိေသးသည္ေလ။ သီဟကိုလည္း ဟိုမိုဆိုတာ ခ်က္ခ်င္းႀကီးမသိေစ

ခ်င္ေသးပါ။ ဗိုလ္ႀကီးက သူ ့အကူရဲေဘာ္ေလးကို ေခၚလိုက္ျပီး သီဟ အတြက္ ေကာ္ဖီမစ္နဲ ့မုန္ ့မွာေပးပါသည္။ သီဟက အားနာစြာျဖင့္..

         “ေနပါေစ ဗိုလ္ႀကီး..ဘာမွ မလုပ္ပါနဲ ့ ..က်ေတာ္က ေနရာသိေအာင္လာလည္ရံု သက္သက္ပါ..။ခဏေနျပန္ေတာ့မွာ..”

        “ ဟာ..မဟုတ္တာပဲကြာ..လာမွေတာ ့ တစ္ခုခုစားျပီးမွ ျပန္ေပါ့..။ကိုယ့္ဆီလာတာ ဘာမွလည္းမေကၽြးဘူးဆိုျပီးေနာက္မလာဘဲ

         ေနေနမွာစိုးလို ့ပါကြာ…”

သီဟ စားခ်င္တာေကၽြးမွာလားလို ့ ေမးလိုက္ခ်င္ေပမယ္ ့ မေမးဘဲ မ်ိဳသိပ္ထားလိုက္ရပါသည္။ သီဟ အတြက္ ေနာက္ထပ္ဒီလို အခြင့္အေရး

ေတာ ့ ေပၚေပါက္လာဦးမယ္လို ့ ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္။ သီဟ ရွက္ရြံစြာေခါင္းကို ငံု ့ထားလိုက္ျပီး ..

         “ေနာက္ …ဘာမွ မေကၽြးလဲ လာလည္မွာပါ..လာလည္လြန္းလို ့ အလုပ္ရွ ုပ္တယ္ဆိုျပီး ေမာင္းမထုတ္ပါနဲ ့..”

         “ေမာင္းမထုတ္ပါဘူးဗ်ာ..ကဲ ေကာ္ဖီေသာက္လိုက္ဦး..မုန့္ပါစားေနာ္...ေတာထဲမွာေတာ ့ ဒါပဲရတယ္ညီေရး..”

သီဟ ေကာ္ဖီေသာက္လိုက္ျပီး ဗိုလ္ႀကီးနဲ ့ ေရာက္တတ္ရာရာ စကားမ်ားေျပာေနလိုက္ပါသည္။ ဗိုလ္ႀကီးကေတာ ့ သူ ့စစ္တကၠသိုလ္က အေတြ ့အႀကံဳေတြကို ဟာသေႏွာျပီး သီဟကို ေျပာျပပါသည္။ ဗိုလ္ႀကီးမွာ ေပ်ာ္တတ္တဲ ့ ဟာသဥာဏ္ေလး ရွိတာကို သီဟ ေလးစားမိပါသည္။

           “စကားေကာင္းေနလိုက္တာ ..မိုးေတာင္ခ်ဳပ္ေတာ့မယ္..က်ေတာ္ျပန္ေတာ့မယ္ ဗိုလ္ႀကီး မနက္ျဖန္မွ ေတြ ့ႀကတာေပါ့..”

           “ေကာင္းပါျပီတဲ ့ဗ်ာ…ေနာက္လဲ လာလည္ေပါ့ကြာ ..ေသာက္တတ္လား..ေသာက္ခ်င္ရင္လာခဲ ့ ကိုယ္ ့ဆီမွာ အာမီရမ္ေတြရွိတယ္..”

အရက္ခ်ိဳးကိုမွ ေသာက္တတ္လား လာေမးေနတဲ ့ ဗိုလ္ႀကီးကို ႀကည့္လိုက္ျပီး သီဟ တစ္ခ်က္ရယ္လိုက္ပါသည္။ေနာက္

          “ဟုတ္..ေသာက္တတ္ပါတယ္..က်ေတာ္ ေတာင္ႀကီးေစ်း၀ယ္တဲ ့ေန ့ ဝီမွာလိုက္မယ္..ျပီးရင္ ဗိုလ္ႀကီးဆီလာေသာက္မယ္ေလ ..”

သီဟ အတြက္ ဂြင္တစ္ခုေတာ ့ ၀င္လာျပန္ျပီေပါ့။ သီဟ ကိုယ္ ့အေတြးနဲ ့ကိုယ္ေပ်ာ္သြားျပီး ရယ္လိုက္ပါသည္။ ဗိုလ္ႀကီးက သီဟကို နားမလ

ည္သလိုႀကည့္လိုက္ျပီး ..

         “ ဘာရယ္ေနတာလဲကြ..”

သီဟ ေခါင္းကို ပုတ္ျပီး ေမးလိုက္ပါသည္။ သီဟက ေခါင္းေလးပုလိုက္ျပီး ..

         “ ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး..သြားေတာ့မယ္ဗ်ာ..”

သီဟ ေျပာျပီး ေျပးထြက္လာခဲ ့ပါသည္။ အျပန္လမ္းမွာေတာ ့ ေတာင္ႀကီးကို အရက္ အျမန္မွာဖို ့ရယ္ ဗိုလ္ႀကီးနဲ ့ အတူေသာက္ျပီး …ဆိုတဲ ့

စိတ္ကူးနဲ ့ ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူးျပီး ျပန္လာခဲ ့ပါသည္။ သီဟကိုေရာ သူက လက္ခံပါ့မလား..။ ေအာ္ထုတ္လိုက္မွ အရွက္ေတြကြဲေနပါဦးမယ္။ သီဟ

စိုးရိမ္စိတ္က ၀င္လာပါသည္။ ဒါေပမယ္ ့ ဘယ္ေယာက်္ားကမွ သူ ့တို ့ ပစၥည္းကို ပါးစပ္နဲ ့ လုပ္ေပးတာ မခံတဲ ့ သူမရွိဘူးဆိုတာ သီဟ အေ

တြ ့အႀကံဳေတြအရ သိျပီးသားပါ။ သူလဲ ဘာမို ့လို ့လဲ..။ သီဟ စိုးရြံစိတ္ေတြကို ေဘးဖယ္လိုက္ျပီး တကယ္လို ့ အဲဒီေန ့ ေရာက္လာရင္ လွပ

တဲ ့ romance ဆန္တဲ ့ ပံုစံေလး တစ္ခုလုပ္ဖို ့ စိတ္ကူးလိုက္ပါသည္။ ျပီးေတာ ့ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားတဲ ့ အတိုင္းမဟုတ္ဘဲ အမွတ္မထင္ ပံု

စံနဲ ့ ျဖစ္သြားတဲ ့ ပံုစံျဖစ္ေအာင္ သီဟ စိတ္ကူးပံုေဖာ္လိုက္ပါသည္။ ကံႀကမၼာက သီဟကို မ်က္ႏွာသာေပးလိုက္ပါသည္။ သီဟ ရဲ ့ စိတ္ကူး

တို ့က ေစာစီးးစြာနဲ ့ သီဟဆီကို ကဆုန္ေပါက္လို ့ ေရာက္လာခဲ ့ပါသည္။ အဲဒီေန ့က ဗိုလ္ႀကီးနဲ ့ အတူ သီဟ ရွိေနတုန္း ဦးစိုင္းလံု ေရာက္

လာခဲ ့ပါသည္။ သီဟကို လွမ္းေခၚလိုက္ျပီး…

          “ ငါ့တူကိုေတာ ့ ခိုင္းရမွာ အားနာပါတယ္ကြာ..ဟိုဘက္ ဗိုလ္ႀကီးတို ့ စခန္းေဘးက ေတာင္ကို ေတြ ့လား..”

ဦးစိုင္း လက္ညိဳးထိုးျပသည့္ ေတာင္ကို သီဟ ႀကည့္လိုက္ပါသည္။ ဦးစိုင္းကဘာမွ် ဆက္မေျပာေသးဘဲ သီဟ ကို အားနာတဲ ့ မ်က္၀န္းနဲ ့ ႀက

ည့္ေန ပါသည္။ သီဟက ..

           “ ေျပာေလ ဦးစိုင္း က်ေတာ္ ဘာလုပ္ေပးရမလဲ ..အားမနာပါနဲ ့ေျပာပါ..”

သီဟက ဦးစိုင္းကို စကားစပ္ရန္ လမ္းေႀကာင္းေပးလိုက္ပါသည္။ ဦးစိုင္းက ဆက္ျပီးေတာ ့….

            “အဲဒီေတာင္ထိပ္မွာ ဗိုလ္ႀကီးတို ့ စခန္းက ဆက္သြယ္ေရးစကားေျပာစက္ အထိုင္ တစ္ခုရွိတယ္..ဦးတို ့ ဘက္ထရီကို ဗိုလ္ႀကီးတို ့

             က ခဏယူသံုးထာတယ္..အရင္ကေတာ ့ အဲဒီမွာ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္အျမဲရွိတယ္..အခုအဲ့ဒီ ေကာင္ေလးက  သူ ့အေမ ေန

             မေကာင္းလို ့ ျပန္သြားတယ္ ..အဲဒါ ငါ့တူက ဘက္ထရီ အားရွိမရွိ တက္စစ္ေပးပါလား..”

အမေလး လို ့ သီဟ စိတ္ထဲ ေရရြတ္လိုက္မိပါသည္။ ဒီေတာင္ေပၚကို သီဟ တက္ရမယ္..။ ေပ ေလးေထာင္ေက်ာ္ေလာက္ရွိတဲ ့ ေတာင္တန္း

ႀကီးေအာက္မွာ ေပေျခာက္ရာေလာက္ရွိတဲ ့ ေတာင္ေလးက ကုန္းေလးလိုျဖစ္ေနပါသည္။ ဒီေတာင္ေပၚ သီဟ တက္ရေတာ့မွာပါလား။ သီဟ

က ဦးစိုင္းကို ႀကည့္လိုက္ျပီး ..ေမးခြန္းတစ္ခ်ိဳ ့ေမးလိုက္ပါသည္။

           “ ဟုတ္..အရင္က ဘယ္ႏွရက္တစ္ခါစစ္လဲ ..ဟိုေရာက္လို ့ ဘက္ထရီက အားမရွိရင္ က်ေတာ္က ဘယ္လို လုပ္ေပးရမွာလဲ..”

            “အင္း..ေကာင္ေလးရွိတုန္းကေတာ ့ ေန ့တိုင္းစစ္တယ္ သူလည္းအဲဒီအေပၚမွာပဲ ေနတာကိုး..သံုးရက္တစ္ခါေတာ့ ေအာက္ကို ဘ

             က္ထရီအိုးဆင္းဆင္း လဲတတ္တယ္..အခုက တစ္ပတ္ေလာက္ရွိေနျပီ..ဘက္ထရီမရွိေတာ့ရင္ ဦးေလး ရဲ ့ ဒီလမ္းေလွ်ာက္စကား

             ေျပာစက္ ငါ့တူယူသြား..အေပၚကေန ဗိုလ္ႀကီး စက္ကို လွမ္းေျပာလိုက္ ..ရဲေဘာ္ေလးေတြ လာပို ့ေပးလိမ့္မယ္..”

ေျပာရင္း ဦးေလးက သူ ့ လမ္ေလွ်ာက္စကားေျပာစက္ (icon) ကို သီဟ လက္သို ့ ထိုးေပးလိုက္ပါသည္။ သီဟက စက္ကို လက္မွာ ကိုင္ျပီး

            “ဒါက ဘယ္လိုေျပာရတာလဲ ..က်ေတာ္ မသံုးတတ္ဘူး..”

ဆတ္ကနဲ ဗိုလ္ႀကီးက သီဟ လက္ထဲက  Icon စက္ကို ယူလိုက္ျပီးေတာ ့..

           “ စကားေျပာခ်င္ရင္ ေဘးနားက ဒီဖုေလးကို ႏွိပ္လိုက္..ေျပာလို ့ ျပီးရင္ ျပန္လႊတ္လိုက္..ဒါပဲ ဘာမွ မခက္ဘူး..ဒီလိုင္းေရႊ ့တဲ ့ ခလုတ္ေလးေတြကိုေတာ ့ သြားမထိနဲ ့ လိုင္းေတြ ေျပာင္းျပီး ဆက္သြယ္လို ့မရဘဲေနလိမ္ ့မယ္..”

သီဟကို ေသခ်ာရွင္းျပေပးလိုက္ျပီး အစမ္းလည္း လုပ္ႀကည့္ခိုင္းပါသည္။ ႀကည့္ရတာ သီဟ တစ္ေယာက္ထဲ ေတာင္ေပၚသြားမွာကို စိတ္မခ်

တဲ ့ပံုေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ သီဟ အားလံုး စမ္းသပ္ျပီးေတာ ့ ေတာင္ေပၚသြားဖို ့ ျပင္လိုက္ပါသည္.။ေနာက္ ဦးစိုင္းကို ..

              “ဦးစိုင္း ဘက္ထရီကုန္မကုန္ဘယ္လိုသိမွာလဲ …”

              “အဲဒီက စကားေျပာအထိုင္စက္ကို ႀကည့္လိုက္ တုံးတစ္တံုးမွ မရွိရင္ အားမရွီေတာ့လို ့ပဲ …”

               “ဟုတ္..”

သီဟ ေတာင္ေပၚကိုတက္ရန္ ဗိုလ္ႀကီးတို ့ စခန္းဘက္ကို ကူးလိုက္ပါသည္။ အေ၀းကေန ႀကည့္ေတာ ့ သီဟ တက္ရမယ္ ့ေတာင္က သီးျခား

လို ျဖစ္ေနေပမယ္ ့ ေတာင္ေျခနားလဲ ေရာက္ေကာ အားလံုးက ဆင္တူရိုးမွာ လိုျဖစ္ေနပါသည္။ သီဟ ဘယ္ေတာင္ကို တက္ရမယ္မွန္း မသိေ

တာ့ပါ။ အေ၀းကေန ျပန္ႀကည့္ အနီးနားေရာက္ေတာ ့ ခြဲလို ့မရနဲ ့ ဒီေန ့ သီဟ ေဇာေခၽြးေတြ ျပန္လာျပီး  ေတာင္ေပၚေရာက္ဖို ့ လမ္းမျမင္ပါ။

ဒါနဲ ့ ဗိုလ္ႀကီးတို ့ စခန္းဘက္ကို ျပန္လွည့္လိုက္ျပီး ရဲေဘာ္ေလးတစ္ေယာက္ကို ေမးဖို ့ စိတ္ကူးလိုက္ပါသည္။ ဗိုလ္ႀကီးဆီကိုလည္း စက္နဲ ့

လွမ္းမေမးခ်င္ပါ။ သီဟ စိတ္မွာ ကိုယ့္ကိုေပးတဲ ့တာ၀န္တစ္ခုကို ျပန္မေမးဘဲ ရေအာင္လုပ္တတ္တဲ ့ အက်င့္ရွိသည္ေလ။ ကံေကာင္းေထာ

က္မစြာ ဝါးခုတ္ျပီးျပန္လာတဲ ့ ရဲေဘာ္ေလးတစ္ေယာက္ကို ေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ ရဲေဘာ္ေလးရဲ ့ညႊန္ျပေပးမွ ုေႀကာင့္ ဆက္သြယ္ေရးစက္ထား

တဲ ့ေတာင္ေျခကို ေရာက္ျပီး သီဟ ေတာင္တက္လမ္းအတိုင္း ေတာင္ေပၚတက္လိုက္ပါသည္။ တစ္ခါမွ သီဟ ဒီလို တစ္ေယာက္ထဲ ေတာင္ေ

ပၚ ေျခလ်င္ မတက္ဘူးပါ.။ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားကို ေတာင္တက္လမ္းက တက္ဖူးပါသည္။ ေတာင္ႀကီးက ျမစိမ္းေတာင္ကို ဆိုင္ကယ္နဲ ့ တက္

ဖူးပါသည္။ စစ္ကိုင္းေတာင္ကို ကားနဲ ့ တက္ဘူးပါသည္။ ေတာထဲမွာ သီဟ တစ္ေယာက္ထဲ ေႀကာက္စိတ္၀င္လာပါသည္။ တစ္ေယာက္ ေ

ယာက္အေဖာ္ေခၚခဲ ့ရင္ ေကာင္းသား။ အခုေတာ ့ ကိုယ္ ့ေဒါသနဲ ့ကိုယ္ခံလိုက္ဦးေပါ့။ ေတာင္တက္လမ္းေတြက လူသူအေရာက္အေပါက္နည္

းလို ့ထင္ ေခ်ာေမြ ့ေျဖာင့္ျဖဴးမေနဘဲ လူသြားလမ္းကိုေတာင္ ေရးေရးေလး ေတြ ့ရပါသည္။ ခ်ိဳင့္ေတြထဲဆင္းလိုက္ ႏြယ္ေတြကို ဆြဲတက္လိုက္နဲ့

ေနာက္ဆံုးေတာ ့ ေတာင္ေပၚကို သီဟ ေျခခ်ႏိုင္ခဲ ့ပါသည္။ ေလ့က်င့္သားမရွိဘဲ ေတာင္ေပၚတက္လာေသာေႀကာင္ ့ ေျခသလံုးႀကြက္သားမ်ား

ေညာင္းကိုက္ေနျပီး အေတာ္ေလးကို ေမာေနျပီး တစ္ကိုယ္လံုးလဲ ေခၽြးတို ့နဲ ့ ရႊဲရႊဲစိုလို ့ေနပါသည္။ ေတာင္ေပၚေရာက္ေတာ ့ ဘက္ထရီကို မ

ႀကည့္အားေသးဘဲ တဲအျပင္ဘက္မွာ ေလညွင္းခံေနလိုက္ပါသည္။ ဆယ္မိနစ္ေလာက္နားျပီးေတာ ့ တဲထဲကို ၀င္လိုက္ျပီး ဘက္ထရီအိုးနဲ ့ စ

က္ကို ႀကည့္လိုက္ပါသည္. ဦးစိုင္းထင္သည့္အတိုင္း စက္ထဲမွာ တံုးတစ္တံုးမွ မရွိေတာ့ပါ.။ သီဟ စကားေျပာစက္ကို ဖြင့္လိုက္ျပိး ဗိုလ္ႀကီးကို

ေခၚလိုက္ပါသည္။

            “ ဗိုလ္ႀကီး ..ဘက္ထရီမရွိေတာ့ဘူး…”

            “ ေအာ္..ကိုယ္ ့ရဲေဘာ္ေလးေတြကို လာပို ့ခိုင္းလိုက္မယ္…ညီအဲဒီမွာ ေစာင့္ေန..သူတို ့ ဘက္ထရီအိုး အသစ္လဲျပီးမွ ညီျပန္ဆင္း

              လာခဲ ့လိုက္..ရလား..”

ဟီဟ စိတ္ညစ္သြားပါသည္။ သူ ့ရဲေဘာ္ေတြလာတဲ ့ အထိေစာင့္ေနရဦးမယ္တဲ ့။ဘယ္အခ်ိန္ထိ ဒီေတာင္ေပၚမွာ တစ္ေယာက္ထဲေစာင့္ေနရမွ

ာလဲ။ ပ်င္းဖို ့ေကာင္းလိုက္တာ။ ဖတ္စရာဘာစာအုပ္မွ မရွိ။ ဘယ္လိုေနရမွာလဲ ေနာ္ ကင္းျမီးေကာက္ေထာင္ျပီးေတာ ့ပဲ ေနရမွာလား။ သီဟ

တဲထဲကို ၀င္လိုက္ ျပန္ထြက္လိုက္နဲ ့ ဂနာမျငိမ္ျဖစ္ေနပါသည္။ တဲထဲကို ႀကည့္လိုက္ေတာ ့ ဝါးကြပ္ပ်စ္တစ္ခု ေပၚမွာ ေခါင္းအံုးနဲ ့ ေစာင္ေလး

က ထပ္လ်က္ ေဘးမွာကေတာ ့ ႀကည့္မွန္တစ္ခ်က္ ကို ေတြ ့လိုက္ပါသည္။ သီဟ မွန္ကို ေကာက္ကိုင္လိုက္ျပီး အမူအရာ အမိ်ဳးမ်ိဳးလုပ္ေနလို

က္ပါသည္။ နာရီ၀က္ေလာက္အႀကာမွာေတာ ့ စကားသံတစ္ခ်ိဳ ့ကို ႀကားလိုက္ရပါသည္။ ဘက္ထရီအိုးလာပို ့တဲ ့ ရဲေဘာ္ေလးေတြ လာျပီထ

င္သည္။  သီဟ ေပ်ာ္သြားပါသည္..။ ဒီပ်င္းဖို ့ေကာင္းတဲ ့ ၀ဋ္က ကၽြတ္ျပီ..။ သီဟ တဲအျပင္ကို အေျပးေလးထြက္လိုက္ေတာ ့ မထင္မွတ္ဘဲ

ဗိုလ္ႀကီးကို ေတြ ့လိုက္ပါသည္။

              “အဲ..ဗိုလ္ႀကီးပါလိုက္လာတယ္..ညီက ရဲေဘာ္ေတြပဲလာမယ္ထင္ေနတာ..”

               “အင္း..ဟုတ္တယ္  ကုိယ္လည္း ဒီေတာင္ေပၚမေရာက္တာ ႀကာေနျပီ..အဲဒါနဲ ့ တစ္ခါတည္း တက္လာလိုက္တာ..နယ္ေျမအေျခ

                အေန ႀကည့္ရင္းေပါ့ ..”

သူ ့ရဲေဘာ္ေလးေတြကေတာ ့ တဲအတြင္းမွာ ဘက္ထရီအိုး အေဟာင္းနဲ ့ အသစ္ လဲေနႀကပါသည္။ သီဟ တို ့ကေတာ ့ အျပင္မွာ ရပ္ျပီး စက

ားေျပာေနႀကပါသည္။ ဗိုလ္ႀကီးကို ႀကည့္လိုက္ေတာ ့ မ်က္ႏွာမွာ ေခၽြးအနည္းငယ္စို ့ေနတာကို ေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ သူလို ေလ ့က်င့္သားရွိ

တဲ ့သူေတာင္ ေခၽြးစို ့ေသးတာပဲ။ သီဟကေတာ ့ ေျပာမေနနဲ ့ေတာ ့..။ ဗိုလ္ႀကီးက သီဟ ကို ႀကည့္လိုက္ျပီး

            “ဘယ္လိုလဲ ..ငါ့ညီ ေတာင္ေပၚတက္သြားတာ ေတာ္ေတာ္ႀကာလို ့ ကိုယ္ေတာင္ စိတ္ပူေနတာ..ဦးစိုင္းကိုေတာင္ေျပာေနေသးတယ္

             အေဖာ္တစ္ေယာက္ေလာက္ထည့္ေပးလိုက္ရမွာလို ့ ..စက္ေခၚေတာ့လဲ ညီက ပိတ္ထားတယ္..”

            “ဟုတ္တယ္..စမ္းတဝါးဝါးနဲ ့ တက္လာရေတာ ့ ေတာ္ေတာ္ႀကာတယ္ လမ္းလဲ မသိဘူးေလ..စက္က တစ္ခုခုနဲ ့ညိွျပီး လိုင္းေတြေျပ

              ာင္းမွာစိုးလို ့ ပိတ္ထားတာ..အေပၚေရာက္မွ ဖြင့္လိုက္တာ..”

သီဟတို ့ စကားေျပာေနစဥ္ တဲအတြင္းက ရဲေဘာ္ေလးႏွစ္ေယာက္ထြက္လာျပီး..

            “ဗိုလ္ႀကီး အားလံုးျပီးသြားပါျပီ..ဘက္ထရီအိုးအဟာင္းကို ယူျပီး ကၽြန္ေတာ္တို ့ ျပန္ဆင္းေတာ့မယ္..”

            “ေအာ္..ေအး..ေအး ေကာင္းျပီ ..ငါေတာ ့ မဆင္းေသးဘူး နယ္ေျမအေျခအေနႀကည့္လိုက္ဦးမယ္ ျပီးမွ ဆင္းခဲ ့ေတာ့မယ္ကြာ..ငါ့ညီ

             ေရာ သူတို ့နဲ ့ လိုက္သြားမလား..သူတို ့ ျဖတ္လမ္းသိတယ္ ဒီကေနေတာင္ေအာက္ကို ၁၅ မိနစ္ ပဲ ဆင္းရမယ္..ျပန္လိုက္ခ်င္ရင္

            လိုက္သြားလိုက္..”

သီဟ လိုက္သြားရင္ ဗိုလ္ႀကီးနဲ ့ ဒီေတာင္ေပၚမွာ နွစ္ေယာက္တည္း ဘယ္ေနရေတာ့မွာလဲေနာ္ ။ ရတဲ ့ အခြင့္အေရးကို လက္လႊတ္မခံေသးပါ။

သီဟက ေခါင္းကို ရမ္းလိုက္ျပီး….

          “ ဟင့္အင္း..မဆင္းေသးဘူး ဗိုလ္ႀကီးနဲ ့မွပဲ လိုက္ဆင္းေတာ့မယ္..”

သီဟ မလိုက္မွန္းသိေတာ ့ သီဟ ကို ေစာင့္ေနတဲ ့ ရဲေဘာ္ေလး ႏွစ္ေယာက္က ဝါးတုတ္နဲ ့ ဘက္ထရီအိုးအေဟာင္းကို လွ်ိဳထမ္းျပီး သီဟတို ့

မ်က္ေစ ့ေအာက္က ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါသည္။ ဗိုလ္ႀကီးက သီဟကို ႀကည့္လိုက္ျပီး ..

           “ဘယ္လိုလဲကြ..ေတာင္ေပၚတက္လာတာ ..မပင္ပန္းဘူးလား..”

           “ဘယ္လို ေျပာလိုက္တာလဲ ဗိုလ္ႀကီးရာ ..ေသခ်င္ေစာ္ေတာင္နံ ့တယ္..”

သီဟ စကားေႀကာင့္ ဗို္လ္ႀကီးက ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္လိုက္ျပီး …

         “ ငါ့ညီက လမ္းမသိလို ့ပါကြာ ျပန္ဆင္းရင္ အလာတုန္းကကိုယ္တို ့ တက္လာခဲ ့တဲ ့ လမ္းအတိုင္း ျပန္ဆင္းျပမယ္ ..ေနာက္တစ္

          ေခါက္ညီ လာရင္ မပင္ပန္းေတာ့ဘူးေပါ့ကြာ..”

ေနာက္တစ္ခါ ထပ္လာရမယ္ ဆိုတဲ့ စကားကို သီဟ မႀကားခ်င္ပါ။ ဒါေပမယ္ ့ ေနာက္ျဖစ္လာတဲ ့ ျဖစ္ရပ္ေတြက သီဟ ေနာက္ထပ္မလာခ်င္

ဘူးဆိုတဲ ့ အေတြးကို ရိုက္ခ်ိဳးလိုက္ပါသည္။

          “ဒါနဲ ့ ဗိုလ္ႀကီးက နယ္ေျမအေျခအေနႀကည့္မယ္ဆိုတယဘာကို ေျပာတာလဲ ..ဒီမွာက ရန္သူေတြ ရွိလို ့လား..”

         “ ရန္သူရယ္လို ့ေတာ ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ကြာ..ဒီမွာက လက္နက္ကိုင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ ့ေတြ ရွိတယ္ေလ ..သူတို ့ကလက္နက္ကိုင္ေဆာ

           င္ခြင့္ ရွိတယ္..အခ်ိန္မေရြး ကို္ယ္တို ့ကို ရန္ျပဳႏိုင္တယ္..ဒါေလာက္ပဲ ညီမွတ္ထားလိုက္ပါကြာ ..က်န္တာေတြက ေျပာလို ့မရဘူး”

သီဟ နားလည္စြာ နဲ ့ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္ပါသည္။ အင္းေလ သူတို ့ရဲ ့ လွ်ိဳ ့၀ွက္ကိစၥေတြကို သီဟ တို ့လို အျပင္လူေတြကို ေပးမသိခ်င္တာသ

ဘာ၀ က်ပါသည္။ သီဟ လည္း စိတ္မ၀င္စားပါ..။သီဟ စိတ္၀င္စားတာကေတာ ့ …

            “ေအာ္..ဒါနဲ ့ ဗိုလ္ႀကီး သြားႀကည့္ေတာ့မွာလား..ခဏ နားလိုက္ပါဦးလား..”

           “ အင္း..ရပါတယ္..ညီလည္း ပင္ပန္းေနမွာေပါ့ ..တဲထဲမွာ ခဏ ၀င္ထိုင္ႀကတာျပီး သြားႀကမယ္ေလ..”

ဗိုလ္ႀကီးက ဦးေဆာင္ျပီး တဲေလးထဲကို ၀င္လိုက္ပါသည္။ တဲထဲမွာ သီဟ နဲ ့ ဗိုလ္ႀကီး ႏွစ္ေယာက္ထဲ ပတ္၀န္းက်င္ကလည္း တိတ္ဆိတ္လို ့

ေလတိုးသံ သဲ ့သဲ ့ကိုႀကားေနရပါသည္။ တဲထဲမွာ ႏွစ္ေယာက္ထဲ သီဟ ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ..ရင္ခုန္လွိဳက္ေမာစြာ ထိုင္ေနမိပါသည္။ ဗိုလ္ႀကီး

ကလည္း ဘာမွ မေျပာဘဲ သီဟ ေဘးမွာ ေက်ာက္ရုပ္ႀကီးလို ထိုင္ေနပါသည္။ စိတ္ညစ္လိုက္တာေနာ္။ သီဟ စိတ္ထဲက ေရရြတ္လိုက္စဥ္ အ

မွတ္မထင္ဘဲ တည္ျငိမ္မွ ုကို ျဖိဳခြင္းလိုက္တာကေတာ ့ ဘက္ထရီအိုးပါပဲ ..။ဘက္ထရီအိုးက ေလွ်ာ့ျဖစ္ျပီး တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ ့ မီးေတြ ထပြင့္လာပါ

သည္။ သီဟ က ေႀကာက္လန္ ့စြာ ဗိုလ္ႀကီး ရဲ ့ ေပါင္ႀကားကို လက္နဲ ့ လွမ္းေထာက္မိလ်က္သားျဖစ္သြားပါသည္။ ျပီးေတာ့ႏွ ုတ္မွလႊတ္ကနဲ..

               “အေမႀကီး ..လန္ ့လိုက္တာ ..”

               “ဟိုေကာင္ေတြ ..တပ္တာ ခလုတ္မျမဲလို ့ ဘာမွမျဖစ္ဘူး ..”

ဟုတ္ပါသည္။ ခနေနေတာ ့ ရပ္သြားပါသည္။သီဟလက္ကို ျပန္ရုတ္သိမ္းရန္ေမ ့ေလ်ာ့ေနပါသည္။ ဗိုလ္ႀကီးက သီဟ လက္ကို ဆတ္ကနဲ

ယူလိုက္ကာ သူ ့ေဘာင္းဘီဂြေပၚသို ့ တင္လိုက္ျပီး သူ ့ရဲ ့ ေဖာင္းႀကြေနတဲ ့ညီဘြားေနရာကို သီဟအား ဆုပ္ကိုင္ေစလိုက္ပါသည္။ အမွတ္မ

ထင္ ဗိုလ္ႀကီးရဲ ့ အျပဳအမူေႀကာင္ ့ သီဟ အ့ံႀသမွင္သက္သြားျပီး သူ ့ကို မ်က္လံုးျပဴးျပီး ႀကည့္လိုက္မိပါသည္….

                                                                  
သီဟ နဖူးေပၚမွ ဆံစ မ်ားကို အသာ သပ္တင္လိုက္ျပီး ႀကင္နာစြာ နမ္းရွိဳက္လိုက္ေသာ ဗိုလ္ႀကီးရဲ ့ အနမ္းတစ္စံုက သီဟ ကိုေႏြးေထြးသြားေ

စပါသည္။ သီဟ ရင္ထဲမွာ ႀကည္ႏူးမွ ု ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္မွ ု အံႀသမွ ုေတြနဲ ့ ထံုမႊန္လို ့ေနပါသည္။ သီဟ လက္အစံုကလည္း ဗိုလ္ႀကီးရဲ ့ေဘာင္း

ဘီတြင္းသို ့ လွ်ိဳသြင္းလိုက္ပါသည္။ ဗိုလ္ႀကီးက အလုိက္တသင့္ သူ ့ခါးမွာ ပတ္ထားေသာ ခါးပတ္ကို ခၽြတ္လိုက္ပါသည္။ ေနာက္သူ ့ေဘာင္း

ဘီဇစ္ကို သီဟ လက္ေပၚမွေနျပီး ဆြဲခ်လိုက္ပါသည္။ ခုနက ေဘာင္းဘီ ဇစ္ကို မျဖဳတ္ရေသးတဲ ့ အတြက္ တင္းက်ပ္ေနသလို ျဖစ္ေနတဲ ့ သီ

ဟ လက္ေတြက အခုေတာ ့ လြတ္လပ္စြာ လွဳပ္ရွားလို ့ ရသြားပါသည္။ သီဟ က ဗိုလ္ႀကီးရဲ ့ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီ အတြင္း တင္းမာျပီး အျပင္

သို ့ ေပါက္ထြက္လုမတတ္ျဖစ္ေနေသာ သူ ့ညီဘြားကို အထက္ေအာက္ ေဆာ ့ကစားေပးလို ့ေနပါသည္။ ဗို္လ္ႀကီးက အားပါလာျပီး သူ ့အတြ

င္းခံေဘာင္းဘီႏွင့္အတူ ေဘာင္းဘီရွည္ကိုပါတြဲျပီး ခၽြတ္ခ်လိုက္ပါသည္။ လြတ္လပ္မွ ုရသြားေသာ ဗိုလ္ႀကီးရဲ ့ ႀကီးမားတုတ္ခိုင္ေသာ လိင္တံ

က သီဟ မ်က္ႏွာေရွ ့မွာ တဆတ္ဆတ္လွဳပ္ရမ္းလို ့ေနပါသည္။ ေျခာက္လက္မ ေလာက္ရွိျပီး လံုးပတ္မွာလည္း အေလာ္ေတာ္ အေနအထား

မွာ ရွိတဲ ့ဒီလိင္တံမ်ိဳးကို အျပင္မွာ ေတြ  ့ရတာ သီဟအတြက္ အံႀသစရာပါပဲ။ ဗိုလ္ႀကီးဆီမွာ ဒီလို လွပဆြဲမက္စရာ ေကာင္းတဲ ့ လီးတစ္ေခ်ာင္

းရွိလိမ္ ့မယ္လို ့ သီဟ ထင္မထားခဲ ့ပါ။ ျပီးေတာ ့ ဗိုလ္ႀကီး ေရခ်ိဳးကတည္းက အေ၀းကေန ရင္ခုန္ခဲ ့ရတဲ ့ သူ ့ရဲ ့ လိင္တံက သီဟ ေရွ ့မွာ ေ

ရာက္လို ့ ေနပါျပီ။ သီဟက ဗိုလ္ႀကီးရဲ ့ သန္စြမ္းနက္ေမွာင္တဲ ့ အေမႊးေတြကို ျဖဴသြယ္တဲ ့ သီဟ လက္တို ့နဲ ့ ထိုးဖြေဆာ ့ကစားလိုက္ပါသည္

။ ေနာက္သူ ့ရဲ ့ ညီဘြားကို သီဟ လက္တို ့နဲ ့ ဆုပ္ကိုင္လိုက္ျပီး ဖြဖြေလး ငံုစုပ္လိုက္ပါသည္။ အခုလို သီဟ ႀကီတ္ျပီး ရင္ခုန္ခဲ ့ရတဲ ့ သူ ့လီး

ကို စိတ္ပါလက္ပါ အာသာျပင္းျပင္း စုပ္ေပးလိုက္ပါသည္။ သီဟ အာေခါင္းထဲ ေရာက္သည္အထိ စုပ္လိုက္ျပီး ႏွ ုတ္ခမ္းနဲ ့ သူ ့ဆီးခံုကို ထိက

ပ္ထားလိုက္ပါသည္။ ႏွ ုတ္ခမ္း အတြင္းမွာ ရွိေနတဲ ့ သူ ့ ညီဘြားကိုေတာ ့ လွ်ာနဲ ့ တို ့ထိကာ ကလိလိုက္ပါသည္။ ဗိုလ္ႀကီးက မေနႏိုင္စြာ သီ

ဟ ေခါင္းက ဆံစ မ်ားကို ပြတ္သပ္လိုက္ရင္း…

             “အား….ရွီးးးးး…….ေကာင္းလိုက္တာ..ညီရာ ..”

ေျပာရင္း သီဟ ေခါင္းကိုလည္း ေရွ ့တို ့ေနာက္ဆုတ္လုပ္ကာ သီဟ ေခါင္းကို ဆြဲေမာ ့လိုက္ပါသည္။ ေနာက္သီဟ ႏွ ုတ္ခမ္းအစံုကို ဗိုလ္ႀကီး

ရဲ ့ ပါးလႊာျပီး တိက်ေသသပ္တဲ ့ႏွ ုတ္ခမ္းအစံုနဲ ့ ဖိကပ္ငံုစုပ္လိုက္ပါသည္။ သီဟ အက်ၤ ီကို အေပၚသို ့ ဆြဲမျပီး ခၽြတ္လိုက္ပါသည္။ ဗိုလ္

ႀကီးကလည္း သူ ့အေပၚ ယူနီေဖာင္း အက်ၤ ီကို ခၽြတ္လိုက္ကာ ဝါးတန္းေလးေပၚတင္လို္က္ပါသည္။ အ၀တ္ဗလာျဖစ္သြားေသာ သူရဲ ့ ႀကံခိုင္

လွတဲ ့ ခႏၶာကိုယ္က သီဟ ရမၼက္ေသြး ကို ပိုမိုဆူေ၀ေစပါသည္။ တဲအတြင္းသို ့ ၀င္ေရာက္ေနေသာ အလင္းေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့က သူ ့ ခႏၶာကို

ယ္ကို မီးေမာင္းထိုးျပေနသလို အလြန္ႀကည့္လို ့ေကာင္းပါသည္။ သူ ့ရဲ ့ က်စ္လစ္တဲ ့ ရင္အုပ္သားေတြ ျပီးေတာ ့ ခ်ပ္ရပ္ေနတဲ ့ ဗယ္ရီသားအ

ေျမွာင္ေတြေအာက္က ရင္ခုန္စရာ အေမႊး နက္နက္ထူထူမ်ားနဲ အတူ ေထာင္မတ္ေနေသာ လိင္တံ။ ေနေရာင္ေႀကာင့္ သူ ့ကိုယ္ေပၚက ေမႊးညွ

င္းေလးေတြက ေငြေရာင္ေတာက္ပလို ့ ေနပါသည္။ ေနာက္ဆြဲညိွဳ ့တဲ ့ မ်က္၀န္းေတြနဲ ့ သီဟ ကို ႀကည့္ျပိးအငမ္းမရ နမ္းရွိဳက္ေနေသာ သူ ့ကို

သီဟ တင္းက်ပ္စြာ ဖက္ထားလိုက္ပါသည္။ ရုတ္တရက္ အိပ္မက္တစ္ခုထဲကို ခုန္ဆင္းသြားသလား ထင္မိပါသည္။ ေတာင္ထိပ္က တဲေလးထဲ

မွာ သီဟ နဲ ့ ဗိုလ္ႀကီးမွတစ္ပါး ဘယ္သူမွ ရွိမေနႀကပါ။ ရုတ္တရက္ ေက်းငွက္တို ့ ထျပန္သြားသံကို ႀကားလိုက္ရပါသည္။ သီဟ တို ့ကို အလုိ

က္သိစြာ ေရွာင္ေပးလိုက္သည္ ့သေဘာမ်ားလား ။ သီဟ သူ ့ခႏၶာကိုယ္တစ္ေလွ်ာက္ကို ကိုင္တြယ္ပြတ္သပ္လိုက္ပါသည္။ သူ ့ကို မတ္တပ္ရ

ပ္ေစလိုက္ျပီး သီဟ မ်က္ႏွာ ေရွ ့မွာ ေရာက္ေနေသာ သူ ့လီးကို အားရပါးရ ဆုပ္ကို္င္လိုက္ကာ ခပ္သြက္သြက္ေလး စုပ္လိုက္ပါသည္။ သူက

ေရွ  ့တိုးေနာက္ငင္ အလိုက္သင့္ လုပ္ေပးရင္း တိုးတိတ္စြာ ညည္းညူေနပါသည္။ သီဟ က သူ ့လီးအေရျပား ထိပ္ကိုဖံုးသြားသည္အထိ စုပ္

လိုက္ ေနာက္ ကြမ္းသီးေခါင္းေပၚသြားသည္အထိ ေအာက္ကို ႏွ ုတ္ခမ္းသားနဲ ့ ျပန္ဆြဲခ်လိုက္နဲ ့ သီဟ စိတ္ႀကိဳက္ ေဆာ ့ကစားကာ စုပ္ေပး

လိုက္ပါသည္။ဆယ္ ့ငါးမိနစ္ခန္ ့ႀကာေတာ ့ သူက သီဟ ေဘာင္းဘီကို ခၽြတ္လိုက္ျပီး ပက္လက္လွန္ေစလိုက္ပါသည္။ ေနာက္သီဟ ရဲ ့ ႏို ့ကို

သူ ့လွ်ာနဲ ့ ထိုးကလိကာ ငံုစုပ္လိုက္ပါသည္။ သီဟ မေနႏိုင္စြာ ခါးကို ေကာ့လိုက္ျပီး သူ ့ေခါင္းက တိုျပီးေထာင္ေနတဲ ့ ဆံစ မ်ားကို

က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆြဲကိုင္လိုက္ပါသည္။ သူက ေကာ့ထားတဲ ့ သီဟ ခါးေအာက္ကို သူ ့လက္လွ်ိဳသြင္းလိုက္ျပီး လည္တိုင္တစ္ေလွ်ာက္ႏွင့္ ႏွ ု

တ္ခမ္းအစံုကို ဆႏၵျပင္းျပစြာ နမ္းရွိဳက္ေနပါသည္။ ေနာက္ သီဟ ေျခေထာက္ကို သူ ့ပုခံုးေပၚတင္လိုက္ကာ သူ ့ညီဘြားနဲ ့ သီဟ ခေရ၀ကို ေ

့တ့လိုက္ကာ မသြင္းေသးဘဲ အထက္ေအာက္ ပြတ္သပ္ေနပါသည္။ ေနာက္သူ ့ ပစၥည္းစံုထည့္တဲ ့ အိတ္အတြင္းမွ ကြန္ဒံုးကို ယူကာ သူ လိင္

တံမွာ စြပ္လိုက္ပါသည္။ နားနားကို ကပ္ကာ သီဟကို တိုးညွင္းစြာ ျဖင့္…

           “ညီ..ကိုထည့္ေတာ့မယ္ေနာ္..နာရင္ေျပာ…”

သီဟ ေခါင္းကို အသာညိတ္ျပလိုက္ျပီး ဝါးကြပ္ပ်စ္ကို လက္နဲ ့ ဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္ပါသည္။ သူက တံေတြး အနည္းငယ္စြတ္လိုက္ျပီး သီဟ ခ

ေရ၀ ကိုလက္နဲ ့ ဦးစြာ အတြင္းပိုင္းသို ့ ထည့္လိုက္ပါသည္။ ေနာက္ သူ ့လက္ကို ျပန္ထုတ္လိုက္ကာ သူ ့လိင္တံနဲ ့ သီဟ ခေရ၀ကို ျဖည္းညွ

င္းစြာ ထိုးထည့္လိုက္ပါသည္။ ကြမ္းသီးေခါင္းျမွုပ္ျပီး သူ ့လိင္တံတစ္၀က္ေလာက္မွာ တစ္ဆို ့ျပီး နာက်င္သလို ခံစားလိုက္ရပါသည္။ သီဟ

က သ ူ ့လက္ကို တင္းက်ပ္စြာ ကိုင္လိုက္ျပီး …

           “အာ..အ…အင္းဟင္း..ဟင္း……”

သီဟ ညည္းလိုက္ပါသည္။ သူက စိုးရြံစြာ သီဟကို ႀကည့္လိုက္ျပီး …

           “ ဘာျဖစ္လို ့လဲ ညီ..နာလို ့လား ကိုယ္ျပန္ထုတ္လိုက္ရမလား….”

သီဟ ေခါင္းကို အသာရမ္းလိုက္ျပီး ခါးကို အလိုက္သင့္ေကာ ့ေပးကာ စိတ္ကို ေလွ်ာ့ထားလိုက္ပါသည္။ ဗိုလ္ႀကီးက သူ ့လီးကို အဆံုးထိ ျဖ

ည္းညွင္းစြာ ထိုးထည့္လိုက္ျပီး ျငင္သာစြာ ေစာင့္လိုက္ပါသည္။

             “အင့္…”

            “နာလို ့လားညီ..ကိုအခုကစျပီး ေစာင့္လိုးေတာ့မွာေနာ္..စိတ္ကို ေလွ်ာ့ထား..ဘာကိုမွ ေတြးမေနနဲ ့ဒီမွာ ကိုနဲ ့မင္းပဲ ရွိတာဘယ္သူမွ

              မရွိဘူး..လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စိတ္ႀကိဳက္ လုိးႀကမယ္ကြာေနာ္..”

သီဟ ရွက္ရြံစြာ ေခါင္းကို တစ္ဖက္သို ့လွည့္လိုက္ျပီး သူ ့ေထာက္ထားတဲ ့ လက္ေမာင္းကို တင္းက်ပ္စြာ ကိုင္ထားလိုက္ပါသည္။ သူက

ေျဖးေျဖးေလးေစာင့္ေနရာက ပိုသြက္လာပါသည္။ ေနာက္ေတာ ့ ႏြားသိုးႀကိဳးျပတ္သည့္အလား သီဟကို အသကုန္ေစာင့္လိုးပါေတာ့သည္။

            “အား..အားးး..ကိုရယ္…”

သီဟ ရဲ ့ ညည္းညူသံ ႏွင့္ သူ ့ရဲ ့ ဥရိုက္သံမ်ားက စည္းခ်က္ညီညီနဲ ့ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးကို စိုးမိုးလို ့ သြားပါသည္။ လူသူမရွိတဲ ့ ေတာထဲ

ေတာင္ထဲလို ေနရာမ်ိဳးမွာ အခုလို ကိုယ္ခ်စ္တဲ ့သူနဲ ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနရတဲ ့ အရသာဟာ ဘာနဲ ့မွမလဲႏိုင္ပါ။ ျပိးေတာ ့ ျမိဳ မွာဆို ဒီလို့

ေနဖို ့ ေနရာလိုက္ရွာရတာက ျပသနာတစ္ခု ျပိးေတာ ့ပတ္၀န္းက်င္ကမ်ားရိပ္မိေလမလားဆိုတဲ ့ စိုးရိမ္စိတ္က ကိုယ္မွာမရွိရင္ေတာင္ကိုယ္နဲ ့

သြားတဲ ့သူက ရွိေနရင္ သူ ့ကို ေျဖာင့္ျဖေျပာဆိုရတာက တစ္မ်ိဳး။ အခုေတာ့ ကဲခ်င္သေလာက္ကဲစမ္း ႀကိဳက္သေလာက္ ေအာ္။ ဘယ္သူ ့ကို

မွ ဂရုစိုက္ေနစရာမလိုဘူးေလ။ ျပိးေတာ ့ သီဟ ရင္ခုန္စိတ္ကူးယဥ္ျပီး ရူးခဲ ့ရတဲ ့သူနဲ ့ ဒီလို လက္ေတြ ့မွာ ကာမ ဆက္ဆံရတာေလာက္ဘ၀

မွာ ျပီးျပည့္စံုတာ ဘယ္သူရွိဦးမလဲေလ။ ဗိုလ္ႀကီးရဲ ့ ေစာင့္ခ်က္မ်ားက ပိုမို သြက္လာျပီး သူ ့လိင္တံကို အျပင္သို ့ ခပ္သြက္သြက္ထုတ္လိုက္

ကာ သီဟ မ်က္ႏွာေပၚသို ့ သူ ့ သုတ္ရည္မ်ား ပန္းထုတ္လိုက္ပါသည္.။ သီဟလည္းေထာင္မတ္ေနတဲ ့ ညီဘြားကို လက္နဲ ့ ေဆာ့ကစားေန

လိုက္ပါသည္။ ဒါကို သူက အလုိက္သိစြာ သီဟ ႏွ ုတ္ခမ္းကိုငံုစုပ္ကာ နမ္းလိုက္ပါသည္။ ေနာက္ သူ ့လက္ေခ်ာင္းမ်ားျဖင့္ သီဟ ႏို ့ကို ပြတ္ေ

ခ်ေဆာ ့ကစားေပးေနပါသည္။ သီဟ လည္း လက္ကို ခပ္သြက္သြက္ေလး ေဆာ့ကစားလိုက္ကာ သုတ္ရည္တို ့ကို ပန္းထုတ္လိုက္ျပီး သူ ့ႏွုဳ

တ္ခမ္းကို အားရပါးရ နမ္းရွ ုပ္လိုက္ပါသည္။ အားလံုးျပီးစီးသြားေတာ ့ ဗိုလ္ႀကီးက သီဟကို ျပံဳးျပလိုက္ျပီး..

           “ဘယ္လိုလဲ ညီ..ပင္ပန္းသြားျပီလား…ေရာ ့ဒီမွာ ေရဗူးပါတယ္..မ်က္ႏွာသစ္လိုက္ဦး ..ျပီးမွ ဟိုဘက္ေတြ သြားႀကည့္ႀကတာေပါ့”

ဗိုလ္ႀကီးက သူ ့ ခါးပတ္မွာ ခ်ိတ္ထားတဲ ့ ေရဗူးကို သီဟ အားထုတ္ေပးလိုက္ပါသည္။ ဗိုလ္ႀကီးေပးလိုက္တဲ ့ ဒန္ေရဗူးေလးကို သီဟ လွမ္း

ယူလိုက္ျပီး တဲအျပင္ဘက္ကို ထြက္ကာ မ်က္ႏွာသစ္လိုက္ပါသည္။ သဘာ၀ ေလေအးက တိုက္ခတ္ေနတာ ေလးေအးေပးစက္တပ္ထားသ

လား ထင္ရပါသည္။ တဲထဲကို သီဟ ျပန္၀င္လာေတာ ့ ဗိုလ္ႀကီးက အ၀တ္အစားလဲျပီး သီဟကို ထိုင္ေစာင့္ေနပါသည္။ သီဟ တစ္ျခားသူစိမး္

ေယာက္်ားေလးေရွ ့မွာ အ၀တ္ဗလာနဲ ့ေနရတာ ရွက္ရြံသလို ခံစားရျပီး အ၀တ္ကို အျမန္လဲလိုက္ပါသည္။ သီဟက ဗိုလ္ႀကီးကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးစြာ

ႀကည့္လိုက္ျပီး ..

             “ ဗိုလ္ႀကီးက ေတာထဲေတာင္ထဲမွာေတာင္ ကြန္ဒံုးေဆာင္ထားတယ္ေနာ္..ဒီလိုပဲ ေတြ ့ေနႀကမို ့လို ့လား..”

သီဟ စကားေႀကာင့္ ဗိုလ္ႀကီးက ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္လိုက္ျပိး …

              “ မဟုတ္ရပါဘူးကြာ ..ကုိယ္တို ့ တပ္ကို HIV နဲ ့ ပက္သက္ျပီး ပညာေပးေဟာေျပာပြဲလုပ္တုန္းက ေ၀ထားတာပါ။ ကို ့အိတ္ထဲ

                ထည့္ထားတာ ခုနက မွသတိရလို ့ပါကြာ ..ေဆာင္ထားတာရယ္လို ့ေတာ ့ မဟုတ္ပါဘူး..”

              “ ဘာပဲ ေျပာေျပာပါ..ဒီလို ေဆာင္ထားေတာ့ေကာင္းတာေပါ့..အႏ ၱရာယ္ကင္းတာေပါ့..”

ဗိုလ္ႀကီးကို ေသခ်ာႀကည့္လိုက္ေတာ ့ ခုနက သူမဟုတ္တဲ ့ အတိုင္းပဲ ပကတိ အပစ္ကင္းစင္တဲ ့ သူလို ပါပဲလား။ နည္းနည္းေလးေတာင္ ရွိဳး

တို ့ ရွန္ ့တန္ ့ အမူအရာမ်ိဳးကိုမေတြ ့ရတာကို သီဟ သံသယ ၀င္မိပါသည္။ တကယ္ဆိုရင္ ေန ့လည္ဘက္မွာ ခ်စ္သူမဟုတ္ေသးဘဲ ျပီးေတာ့

တစ္ေယာက္မအေႀကာင္း တစ္ေယာက္မသိေသးဘဲ ခ်စ္တင္းေႏွာခဲ ့တာကိုေတာ ့ အနည္းငယ္ ရွက္စိတ္၀င္သင့္တယ္လို ့ သီဟ ထင္သည္ေ

လ။ သီဟ ေတာင္ သူ ့မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာ မႀကည့္ရဲေသးပါ။ သီဟ က မေနႏိုင္စြာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ေမးလိုက္ပါသည္။

       “ ဗိုလ္ႀကီးက ေအးေဆးပဲေနာ္ ..ခုနက ဘာမွ မျဖစ္ခဲ ့သလိုပဲ ႀကည့္ရတာ အေတြ ့အႀကံဳေတာ္ေတာ္ရေနျပီနဲ ့တူတယ္..”

        “ အဲလိုေတာ ့ မဟုတ္ရပါဘူး ငါ့ညီရာ ..ငါ့ညီ မေနတတ္ေနမွာစိုးလို ့ပါ..ေနာက္ျပီး ကြန္ဒံုးကုန္သြားရင္ ေတာင္ႀကီးကို ဘယ္လိုမွာရမလဲ

          လို ့ စဥ္းစားေနရလို ့ပါ…ဒီမွာ ဘာမွ မရွိဘဲ ကြန္ဒံုးမွာရင္ ကို ့ကို တစ္မ်ိဳးထင္ႀကမယ္ေလ ..”

ဗိုလ္ႀကီး အေျဖေႀကာင့္ သီဟ ႏွ ုတ္ဆိတ္လို ့သြားပါသည္။ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္ပါသည္။ ဒီလို ေတာထဲေတာင္ထဲ မိန္းမမရွိတဲ ့ ေနရာ ျပိးေ

တာ ့ အေပ်ာ္အပါးမရွိတဲ ့ေနရာမွာ ဘယ္လို ကြန္ဒံုးက ကုန္မွာတဲ ့လည္းေလ။

             “ဗိုလ္ႀကီးကို တစ္ခုေမးရဦးမယ္  စိတ္မဆိုးနဲ ့ေနာ္ ..”

            “ မဆိုးပါဘူးညီရဲ  ့..ေမးပါဗ်ာ…”

သီဟ ေမးဖို ့ စကားလံုးမ်ားကို ေခါင္းထဲမွာ အစီအစဥ္တက်ျဖစ္ေအာင္ စီလို္က္ပါသည္။ ေမးတာမွားသြားရင္ ဗိုလ္ႀကီးညိုျငင္မွာကိုလည္း မလို

လားပါ။ ေခတၱ သီဟ ႏွ ုတ္ဆိတ္လို ့သြားပါသည္။ ဗိုလ္ႀကီးက အေရွ ့ကေနဦးေဆာင္ျပီး လူသြားလမ္းေလးအတိုင္း ဆင္းေနရာက သီဟ ကို ေ

နာက္ျပန္လွည့္ႀကည့္လိုက္ျပီး…

            “ ေမးေလ ညီ..ဘာေမးမလို ့လဲ …သီဟ ကို ဘာလို ့ ခုဏကလို ဆက္ဆံတာလဲ သီဟ ပံုက အရမ္းကို ႏြဲ ့ေနလို ့လား..ျပီးေတာ ့ သီ

              ဟကို ဘယ္လိုသေဘာထားလဲ သိခ်င္တယ္ ..အထူးသျဖင့္ ကို တို ့လို စစ္တပ္က သူေတြက ညီတို ့လို လူေတြဆို သူမ်ားေတြထ

              က္ ပိုမုန္းတတ္ႀကတယ္ေလ”

ဗိုလ္ႀကီးက သီဟ ကို ႀကင္နာစြာ ႀကည့္လိုက္ျပီး…..ပုခံုးကိုလည္း တရင္းတႏွီး ဖက္လိုက္ပါသည္။ ေနာက္..

             “ညီ ေမးမယ္ဆိုလဲ ေမးခ်င္စရာပါပဲ ..ေျပာရရင္ေတာ ့ အျပင္မွာဆိုရင္ေတာ ့ ညီပံုက သာမန္ေကာင္ေလးေတြလိုပါပဲ ဒါေပမယ္ ့ ဒီ

              လို ေတာထဲေတာင္ထဲမွာႀကေတာ ့ ညီ ့လို ျဖဴျဖဴသြယ္သြယ္ပံုေလးက မႏြဲ ့ေနေပမယ့္လည္း ကိုယ္တို ့နဲ ့စာရင္ ႏုေနတယ္ေလ..

              ျပီးေတာ ့ ညီက ခ်စ္ဖို ့ေကာင္းတယ္…ညီ ့ကို ကိုယ္ဘယ္လို ျဖစ္သြားလဲမသိဘူး..ခ်စ္သြားတယ္..ကိုတို ့ တပ္က သူေတြကအ

             ေျခာက္ေတြကို သူမ်ားေတြထက္ပို မမုန္းပါဘူးကြာ..နားလည္တဲ ့သူေတြလည္းရွိႀကပါတယ္”

ညီလည္း ကို ့ကို ေတြ ့စကတည္းက ရင္ခုန္ခဲ ့တာပါလို ့ ရင္ထဲကပဲ ေျပာလိုက္ပါသည္။ သီဟ တို ့ လမ္းဆက္လွ်ာက္လာျပီး သီဟက ခပ္ေတြ

ေတြေလး ေျပာလိုက္ပါသည္..

           “ကို..ခ်စ္တယ္ဆိုလို ့ ၀မ္းသာပါတယ္ကို..ဒါေပမယ္ ့ ညီ ့ကို မိန္းကေလး တစ္ေယာက္လို အစားထိးုျပီး ခ်စ္တာကိုေတာ ့ ညီလက္မ

            ခံခ်င္ဘူး..ျပိးေတာ ့ ညီ ့ကို ကို ့ရဲ ့ အာသာရမၼက္ေျဖေဖ်ာက္ရံုအသံုးခ်တာမ်ိဳးလည္း ညီအျဖစ္မခံႏိုင္ပါဘူးကို..”

သီဟ စကားအဆံုးမွာေတာ ့ ဗိုလ္ႀကီးက လမ္းေလွ်ာက္ေနရာမွ ရပ္လိုက္ျပီး သီဟ လက္ကို ဆြဲကိုင္လိုက္ကာ သူ ့ရင္ခြင္က်ယ္ႀကီးထဲ ဆြဲဖက္

လိုက္ပါသည္။

          “ အဲလိုေတာ ့ မေျပာပါနဲ ့ကေလးရာ ..မင္းကို ကိုယ္အဲလို သေဘာနဲ ့ ခ်စ္ခဲ ့တာမဟုတ္ပါဘူးကြာ မင္းနဲ ့ ႏွစ္ေယာက္ထဲေတြ ့လိုက္

            တဲ ့ အခ်ိန္မွာ ကိုယ္ ့ရင္ခုန္သံေတြ ဘယ္လို ျဖစ္သြားလည္းမသိဘူး..ကို္ ့ေဘးနားမွာ မင္းကို အျမဲေနေစခ်င္ပါတယ္ကြာ..”

ဗိုလ္ႀကီးစကားတို ့ေႀကာင့္ သီဟ ၀မ္းသာလို ့သြားပါသည္။ ေနာက္ဗိုလ္ႀကီးကို တင္းက်ပ္စြာ ျပန္လည္ဖက္ထားလိုက္ပါသည္။ ေနာက္..

           “ ကိုလို ့ပဲ ေခၚမယ္ေနာ္..အလုပ္ထဲမွာေတာ ့ ဗိုလ္ႀကီးပဲေခၚမွာပါ..ကိုဒီလို ဘယ္ႏွေယာက္နဲ ့ျဖစ္ဘူးလဲ..ညီကို ေျပာျပ..”

သီဟ အေမးေႀကာင္ ့ ဗိုလ္ႀကီးက အံအားသင့္စြာ ႀကည့္ျပီး တစ္ခ်က္ရယ္လိုက္ပါသည္.။

            “ဘယ္လိုေမးလိုက္တာလဲ ကေလးရယ္..ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ ေယာက်္ားေလးခ်င္း ဆက္ဆံတာ ဒါပထမဆံုးပဲ..ကိုတို ့ေက်ာင္

             းဆင္းတုန္းကေတာ ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေျမွာက္ေပးလို ့ ဖာေတာ ့ခ်ဘူးတယ္..ဒါေပမယ္ ့အဲဒီတုန္းက မူးေနတာနဲ ့ ဘာမွကို မသိလို

             က္ပါဘူးကြာ ..ျပီးသြားတာပဲ သိလိုက္ရတာ..”

            “ညီနဲ ့က်ေတာ့ေရာ ..”

           “ညီနဲ ့က်ေတာ ့ ဘယ္လိုေကာင္းမွန္းကို မသိဘူး..အဲဒါေႀကာင္ ့ေနာက္ထပ္ အေဖာ္၀ယ္ဖို ့ေတာင္ ကိုစိတ္ကူးထားတာေလကြာ..ကို

           တို ့ အျမဲ လုပ္ႀကမယ္ကြာ..ဘယ္လိုလဲ..”

ျမတ္စြာဘုရား လို ့ သီဟ ေရရြတ္မိလိုက္ပါသည္။ လူနာ အမဲေတာင္းသလို ျဖစ္ေနပါေရာ ့လား။ သီဟက ပိုလို ့ေတာင္ႀကိဳက္ေသး။ ဒါေပမယ္ ့

တစ္ခါတစ္ခါ လုပ္ဖို ့ ဒီလိုေတာင္ကို ေန ့တိုင္း တက္ရရင္ သီဟေသႏိုင္သည္။ ဒါေပမယ့္လည္း ဒီလို ေတာထဲမွာ ဒီလို အေတာင့္ဆင္ ရဖို ့က

အေတာ္ရွားပါတဲ ့ အေျခအေနေလ။ ျပီးေတာ ့ တကယ့္ကို သန္မာတဲ ့ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ကို ပိုင္ဆိုင္လိုက္ရတာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ျမင့္တဲ့

ေတာင္ႀကီး ျဖစ္ေနပါေစ တက္ဖို ့ သီဟ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါသည္။ ဘယ္ေလာက္မ်ား ကဲလိုက္တဲ ့ သီဟ ပါလဲေနာ္။ ကိုယ္ ့အေတြးနဲ ့ကိုယ္ သီ

ဟ ဟက္ကနဲ ရယ္လိုက္ပါသည္။

          “ ဘာေတြမ်ား သေဘာက်ျပီး ရယ္ေနတာလဲ ငါ့ညီရ..”

         “ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး ကိုရ..အခုဘယ္သြားမွာလဲ နယ္ေျမ အေျခအေနႀကည့္မယ္ဆို..”

ဗိုလ္ႀကီးက ဟက္ကနဲ ရယ္လိုက္ျပီး…

         “ ငတံုးေလး…ဘယ္မွမသြားဘူး..နယ္ေျမအေျခအေနႀကည့္ရင္ ဒီထက္ျမင့္တဲ ့ေတာင္ကို တက္ရမွာ ..ညီပင္ပန္းေနမွာေပါ့..ထက္တက္

           ႏိုင္ေသးလို ့လား..”

        “အမေလး …ေတာ္ပါျပီ…ထက္လည္း မတက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး..ျပီးေတာ ့ ဗိုက္လည္းဆာလာသလိုပဲ..ဟီး ဟီး..”

သီဟ တို ့ ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ ့ ေတာင္ေပၚကေန ျပန္ဆင္းလာလိုက္ႀကပါသည္။ ႀကည့္သမွ် ျမင္သမွ် အရာအားလံုုးက သီဟ အတြက္ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္

စရာေတြႀကီးပါပဲ.။ျပိးေတာ ့ ဒီေန ့ ေတာင္ေပၚကို လႊတ္လိုက္တဲ ့ ဦးေလးကိုလည္း သီဟ ႀကိတ္ျပီး ေက်းဇူးတင္လိုက္ပါသည္။ အခုေတာ ့ ဝီေ

တာင္၀ယ္စရာမလိုေတာ့ဘူး။ အခုလို ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ႀကီး အေျခအေနတိုးတက္သြားတာ သီဟ အတြက္ အေကာင္းျဖစ္ဖို ့လား အဆိုးျဖစ္ဖို ့

လားဆိုတာကေတာ ့ သီဟ လည္း မေ၀ခြဲတတ္ေတာ့ပါ။ ေက်ာ္လွိဳင္ျမင့္ ဆိုတဲ ့ လူငယ္တစ္ဦးသာ သီဟ ဘ၀ထဲကို ဇြတ္အတင္း၀င္မလာခဲ ့

ဘူးဆိုရင္ သီဟနဲ ့ ဗိုလ္ႀကီးတို ့ ဇာတ္လမ္းေလးက ႀကည္ႏူးစရာေတြနဲ ့ ျပည့္ေနခဲ ့မွာ အမွန္ပါပဲ။ ကံႀကမၼာကလည္း သီဟ ကို ဒီလိုမ်ားျဖစ္

ေစခ်င္လို ့ ဗိုလ္ႀကီးနဲ ့ ဦးစြာ ခ်စ္ခြင့္ေပးခဲ ့တာပဲလား။ ဗိုလ္ႀကီးလို ေယာက်္ားပီသ ျပီး အခ်စ္ႀကီးတဲ ့သူနဲ ့ ဆံုဆည္းေပးခဲ ့တဲ ့ ကံႀကမၼာကို

ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္သီဟ ေက်းဇူးတင္ခဲ ့ပါသည္။ သီဟ နဲ ့ ဗိုလ္ႀကီးတို ့ ရဲ ့ ဆက္ဆံေရးက ေတာင္ေပၚမွာ ေတြ ့ျပီးေနာက္ပိုင္း ပိုမို ခိုင္ျမဲလို ့လာခဲ ့

ပါသည္။ မနက္တိုင္း ဗိုလ္ႀကီးက သီဟ တဲကို လာေခၚတတ္ျပီး သီဟ ေရာက္ျပီး တစ္ပတ္ေလာက္မွ ဖြင့္တဲ ့ ေစ်းဆိုင္သစ္ေလးမွာ ေကာ္ဖီနဲ ့

တစ္ခုခု အစာေျပ  စားျပီးမွ အလုပ္ကို သြားႀကပါသည္။ ေန ့လည္စာကိုလည္း အရိပ္ေကာင္းတဲ ့ အပင္ႀကီး ေအာက္မွာ စားျပီး ႀကည္ႏူးခဲ ့ႀက

ပါသည္။  သီဟ အတြက္ကေတာ ့ အဲဒီ အပင္ႀကီးဟာ အဆင့္္ျမင့္စားေသာက္ဆိုင္ႀကီး တစ္ခုလိုပါပဲ.။ ျမိဳ ့ျပက လူေတြေတာင္ ဒီလို ေနရာမ်ိဳး

မွာ သဘာ၀ က်က် စားခ်င္လို ့ ေပ်ာ္ပြဲစားကိုိုေတာင္ တကူးတက အခ်ိန္ေပးျပီး ထြက္ႀကရေသးတာေလ။ သီဟ တို ့ကေတာ ့ ေန ့တိုင္း ေပ်ာ္

ပြဲစား ထြက္ေနရသလိုပါပဲ။ တစ္ခါတစ္ရံ ဗိုလ္ႀကီးနဲ ့အတူ  အနီးအနား တစ္ဝိုက္က ရြာေတြကို သြားလည္တတ္ေသးသည္။ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္

တဲ ့ ေနႀကာေတာႀကီးကို ျဖတ္သန္းသြားရတာ သီဟ အတြက္ မေမ ့ႏိုင္စရာပါပဲ ။ျပိးေတာ ့ ဗိုလ္ႀကီးက သီဟကို သံလိုက္အိမ္ေျမွာင္ႀကည့္ျပီး

ခရီးသြားနည္းကိုလည္း သင္ေပးလိုက္ေသးသည္ေလ။ အမွတ္ရစရာေလးကေတာ ့ သီဟတို ့ ေနႀကာပန္းခင္းႀကီးအလယ္မွာ သီဟနဲ ့ ဗိုလ္ႀကီ

းတို ့  အခ်စ္နလန္ထႀကတာပါပဲ။  

 ဆက္ရန္







Nov 11th

အခ်စ္ခါး အပိုင္း(၃)

By Lovealone

အေရွ႕ပိုင္းမဖတ္ရေသးသူမ်ား ေအာက္ပါလင့္ခ္မ်ားတြင္ ဖတ္ရွဴ ႏိုင္သည္
 
အခ်စ္ခါး အပိုင္း(၁)

အခ်စ္ခါး အပိုင္း(၂)

အခ်စ္ခါး အပိုင္း(၃)



ေဖ်ာက္ကနဲဆိုေသာအသံႏွင့္အတူ ရဲကနဲထြက္ေပၚလာေသာ မီးျခစ္ႏႈတ္ခမ္းဝမွ မီးစရဲရဲေလးကို ျဖဴမြမြစီးကရက္္သား ႏွင့္ညွိလိုက္ၿပီး စုပ္ဖြာလိုက္ေသာအခါ ခါးသက္သက္ မီးခိုးေငြ႕တစ္ခ်ိဳ႕ ခံတြင္းထဲသို႔တိုးေဝွ႔ ဝင္ေရာက္လာသည္။ ႏွာေခါင္းအစပ္မွ တစ္စတစ္စ တိုးထြက္လာေသာ မီးခိုးေငြ႕ ႏွင့္အတူ ခံတြင္းထဲမွလက္က်န္ႏွင့္ေပါင္းစပ္ကာ ေရာေထြးၿပီး အထက္မ်က္ႏွာက်က္ဆီသို႔ မႈတ္ထုတ္လိုက္သည္။ ေလထဲတြင္ ပံုသဏၭန္အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းလဲ လြင့္ေမ်ာျပန္တက္ေနသည့္ မီးခိုးေငြ႕ေတြ ကိုကဗ်ာတစ္ပုဒ္လိုပဲ ခပ္စိမ့္စိမ့္ ဂီတေငးၾကည့္ေနမိသည္။

အကယ္၍ အခ်စ္သည္ ခါးသက္သက္အရသာရွိသည့္ ေဆးတစ္လံုးဆိုပါက သူမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ေကာ္ဖီပူပူနဲ႔ေမွ်ာခ် ပစ္လိုက္ခ်င္ပါသည္။ သူ႕ရင္ထဲမွ ဆင္ျခင္တံုတရားသည္ အေတာင္ပံ တဖ်က္ဖ်က္ခတ္လွ်က္ ထြက္သြားသည္ဆိုပါက ပဲ့တင္သံတို႔သည္ ေျမြတြန္သံျဖစ္ကာ ႏိုက္ကလပ္အတြင္းမွ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း music ေတြလို ဝုန္းတိုင္းၾကဲကခုန္ေနပါလိမ့္မည္။ သူ၏ရင္ခြင္ရပ္ကြက္တြင္ တစ္ေတာလံုးကို သဒၵါျဖင့္ဧည့္ခံတတ္သည့္ လမင္းတစ္စင္းရွိေနပါက တီတီတာတာေျပာတတ္္သညၾ့္ကယ္ပြင့္ေလးေတြကိုေတာ့ သူသိမ္းထားခ်င္သည္။



ယခုေတာ့ သူ႕ႏွလံုးသားသည္ အခန္းေထာင့္က ဖ်ားၾကမ္းစုတ္စုတ္တြင္ ေစာင္ျခံဳၿပီးဖ်ားနာလွ်က္ ထမင္းဆာေနသည့္ ကေလးတစ္ေယာက္လို တအီအီျဖင့္ငိုေၾကြးေနရွာ ေလျပီ။ ေသာက္လက္စစီးကရက္တို ကိုျပာေခြ်လိုက္ရင္း ေနာက္ဆံုးတစ္ဖြာထပ္ဆံုးတစ္ဖြာထပ္ဖြာလိုက္ကာ မီးခိုးေငြ႔ေတြကို ထပ္မံေထြးမႈတ္လိုက္သည္။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ေတာ့ ေဆးလိပ္သည္ သူ၏အေဖာ္ျဖစ္ေနတတ္သည္။



"ငါမင္းကို ေဆးလိပ္ေသာက္တတ္ေနလိမ့္မယ္ လို႔ေမွ်ာ္လင့္မထားဘူး ဂီတ"



အသံပိုင္ရွင္ကို သူေမာ့မၾကည့္ပဲ ႏွင့္ဘယ္သူလဲဆိုတာသိပါသည္။ အသံပိုင္ရွင္သည္ ယခုအခ်ိန္၌သူ႔ကို မီးဝင္းဝင္းေတာက္ေနသည့္ ေဒါသမ်က္လံုးျဖင့္ေနမည္။ သို႔မဟုတ္ပါက သနားစရာ သတၱဝါတစ္ေကာင္ကို ၾကည့္သည့္မ်က္လံုးမ်ားလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမည္။ စင္စစ္ထိုအသံပိုင္ရွင္သည္ သူ႕အကိုမင္းျမတ္ေမာင္ ကလြဲ၍မည္သူရွိပါဦးမည္နည္း။


"အဲ့ဒါအကို႔မွာ အျပစ္ရွိတယ္"


"ဘာ မင္းစကားကိုျပင္ေျပာစမ္း ဂီတ။ မင္းကိုငါ ေဖေဖေမေမ တို႔မရွိကတည္းက ထထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္လာတာ ငါ့ကိုဒီလိုျပန္ေျပာဖို႔လား"


"ကြ်တ္စ္ သြားစမ္းပါအကို႔ဦးေႏွာက္ထဲမွာကြ်န္ေတာ္မရွိပါဘူး။ အကို႔စိတ္ထဲမွာ တစ္ခ်ိန္လံုးေငြအေၾကာင္း ပဲစဥ္းစားေနတာမဟုတ္လား"


"ဂီတ မင္းဒါကိုပဲ ခဏခဏမေျပာမေနနဲ႔။ မင္းလဲလုပ္ခ်င္တာလုပ္ ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ေနတာပဲေလ။အိမ္ကိုလဲျပန္ခ်င္မွျပန္တယ္ ။ ။အရက္ဆိုလဲ လူမွန္းသူမွလူမွန္းသူမွန္းမသိေအာင္ ေသာက္တယ္။ အခုလဲေဆးလိပ္ေတြ ေသာက္ေနတယ္။ ။မင္းကိုမင္း ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ဆိုတာေကာသိေသးလား။ ငါ့မွာေတာ့ မင္းကိုငဲ့ျပီး မိန္းမေတာင္မယူဘူး စီးပြားေရးေတြ ကုန္းရုံးျပီးလုပ္ေနရတာ။ မင္းကေနာက္ကေန ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ေနေတာ့ ငါ့ကိုေသေအာင္သတ္ေနတာ နဲ႔အတူတူပဲကြသိလား"


"အဟက္ 。。。。。ဒီလိုဆိုေတာ့အကိုက ကြ်န္ေတာ့္ကိုသိပ္ခ်စ္သလိုပါပဲလား။ ဒါဆိုရင္ကြ်န္ေတာ္ ေျပာမယ္ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္ပူျပီးအဖ်ား တက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အကိုကြ်န္ေတာ့္နားမွာ ရွိေနခဲ့လား။ ကြ်န္ေတာ္အားငယ္ျပီး ငိုခ်င္ခဲ့တာေတာင္ ႏွစ္သိမ့္မယ့္ရင္ခြင္ရွာမေတြ႕ခဲ့ဘူး။အိမ္ေဖာ္ေတြလက္ထဲမွာပဲ ၾကီးခဲ့ရတဲ့ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္တံုးကမ်ားအကိုနဲ႔အတူတူအိပ္ခဲ့ရဖူးလို႔လဲ ။ ကုန္ကုန္ေျပာရင္ အကိုကြ်န္ေတာ့္ကို ညီေလးလို႔ေတာင္ေခၚခဲ့ဖူးလို႔လားေျပာ။"



ဂီတစကားေအာက္တြင္ မင္းျမတ္ေမာင္ျငိမ္သက္စြာ နားေထာင္ရင္း တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ သူ႕မ်က္ဝန္းမ်ားတြင္ အျပစ္ရွိသူတစ္ဦးလို အရိပ္အေငြ႕ေတြရစ္သိုင္းေနသည္။ ဂီတကစကားေျပာရင္း ေၾကကြဲဆို႔နစ္လာသည္။ အသံေတြတံုရီကာ သူပါးျပင္တြင္ ပူေႏြးေနေသာမ်က္ရည္ဥေတြ တြဲလဲခိုကာတျဖည္းျဖည္းလိမ့္ဆင္းလာသည္။


"သိပ္ျပီးေျခာက္ကပ္ကပ္ႏိုင္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ဘဝၾကီးက ဘယ္တံုးကမ်ားေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုတာရခဲ့ဖူးလို႔လဲ။ ကြ်န္ေတာ္အျမဲတမ္း တစ္ကိုယ္တည္းေနခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြမ်ားလာေတာ့ မြန္းက်ပ္ေနတဲ့စိတ္ေတြကို ေျဖေျဖာက္ဖို႔ ထြက္ေပါက္ရွာမိတာေပါ့ဗ်ာ"


"ညီေလး အကို႔ကို ခြင့္လႊတ္ပါကြာ။ ဘာပဲေျပာေျပာ ညီေလးအခုလိုေပေတျပီး ေနတာမ်ိဳးေတာ့ အကိုမျမင္ခ်င္ဘူး။ ညီလဲစဥ္းစားတတ္တဲ့အရြယ္ ေရာက္ေနျပီပဲ။ အကို႔ကိုနားလည္ေပးပါ ျပီးေတာ့ညီ့စိတ္ကိုညီျပဳျပင္ပါ။ မငိုနဲ႔ေတာ့ေနာ္။ ညက်ရင္ကိုတို႔ညီအကိုႏွစ္ေယာက္ ထမင္းလက္ဆံုစားၾကမယ္ ဟုတ္ျပီလား။"



ဂီတယခုလိုသူ႕အကိုႏွင့္ စကားမ်ားတိုင္း ရင္ထဲဝမ္းနည္းကာ ငိုမိတတ္သည္။ သူ႕အကိုက ယခုလိုအေလွ်ာ့ေပးေတာ့ စိတ္၌အနည္းငယ္ ဝမ္းသာမႈတစ္ခ်ိဳ႕တစ္ဝက္ဝင္လာသည္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕အကိုႏွင့္ေတာ့ အၾကာၾကီးအတူရွိမေနခ်င္ပါ။ အကိုကသူ႕ကိုႏွစ္သိမ့္ရံုကလြဲလို႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြဖန္တီးမေပးႏိုင္ပါ။ သူ႕ကိုေပ်ာ္ရႊင္ေစႏိုင္တာဆိုလို႔ မုန္တိုင္း တစ္ေယာက္သာရွိသည္။ဟုတ္သည္ သူမုန္တိုင္နဲ႔ေတြ႕ခ်င္လာသည္။ မုန္တိုင္းဆီသြားမည္။


"ကြ်န္ေတာ္အျပင္သြားေတာ့မယ္"


"ဘယ္ကိုလဲ"


"ကန္ေဘာင္ကို"


"ကားယူသြားေလ。。。 အျပန္မိုးမခ်ဳပ္ေစနဲ႔ အကိုထမင္းစားဖို႔ေစာင့္ေနမယ္"


"အင္း。。。 ကားေမာင္းခ်င္စိတ္မရွိေသးဘူး ဒီအတိုင္းပဲသြားေတာ့မယ္။"



ကန္ေဘာင္ဟုပါးစပ္ထဲေတြ႕ ရာေျပာလိုက္ေပမယ့္ သူတစ္ကယ္သြားမည္က မုန္တိုင္းဆီကိုသာျဖစ္သည္။ မုန္တိုင္းရယ္ ငါမင္းကို အရမ္းသတိရတယ္ ငါမင္းကိုအရမ္းေတြ႕ခ်င္တယ္။ မင္းက ငါ့ကိုေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြနဲ႔ စိတ္ခ်မ္းသာမႈေတြေပးတယ္။ ငါမင္းကို ငါမင္းကို သိပ္..........



သူတကၠစီတစ္စီးကိုလက္ျပျပီးလွမ္းတားလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္မုန္တိုင္း အိမ္လိပ္စာကိုေျပာျပကာကားေပၚတက္ထိုင္ လိုက္သည္။ သူမုန္တိုင္းအိမ္ကို ေရာက္ေတာ့ အိမ္တြင္မုန္တိုင္းရွိမေနပါ တံခါးကိုေသာ့ၾကီးခတ္ထားသည္။ မုန္တိုင္းကိုမေတြ႕လိုက္ရေတာ့ သူ႕ရင္ထဲ ဟာတာတာၾကီးျဖစ္သြားသည္။

စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖင့္ ရင္ထဲတြင္ဗေလာင္ဆူလာသည္။ မင္းဘယ္မွာလဲ မုန္တိုင္းရယ္ ငါမင္းကိုအရမ္းေတြ႕ခ်င္ေနတယ္။


"ကားဆရာ。。。 ကန္ေဘာင္ကိုပဲျပန္ေမာင္းပါ"



                                                      *         *         *         *






ကန္ေဘာင္တြင္လူရွင္းလွ်က္ရွိသည္။ ကန္ေရျပင္ကားေလ၏တိုက္ခတ္မႈေၾကာင့္ ၾကက္ခြပ္လိႈင္းေလးေတြျဖစ္ ေပၚလာျပီး ေနေရာင္ေအာက္တြင္ ေငြျခည္ေရာင္ ဝင္းလက္ေနသည္။ သူတစ္ေယာက္ထဲ ေျခာက္ကပ္ေသာေျခလွမ္းေတြျဖင့္ ေလွ်က္လာခဲ့သည္။ သူရင္ထဲတြင္ေလးေလးပင္ပင္ၾကီးႏွင့္ တစ္ခုခုကိုအလိုမက်သလို ခံစားေနရသည္။ သူအက်င့္အတိုင္း လက္ႏွစ္ဖက္ကိုေဘာင္းဘီအိတ္ထဲသို႔ လွ်ိဳကာ ကာပတ္ဝန္းက်င္ကို ဂရုမစိုက္ဘဲ ေခါင္းငိုက္စိုက္ေလွ်က္လာခဲ့သည္။ထိုအခိုက္ရုတ္တရက္တစ္စံုတစ္ေရာက္က သူ႕နာမည္ကိုေခၚသံၾကားလိုက္သည္။


"ဂီတ ........"


ဟင္.........မုန္တိုင္းပါလား။ ဒီေကာင္ဘယ္လိုလုပ္ ဒီကိုေရာက္ေနတာလဲ မုန္တိုင္းရယ္ ဝမ္းသာလိုက္တာကြာ။


"မင္းဒီကို ဘာလာလုပ္တလဲ ဂီတ။ မင္းမ်က္ႏွာၾကည့္ရတာ ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္နဲ႔ပါလား ေနမေကာင္းဘူးလား"


"ေကာင္းပါတယ္ ငါတစ္ေယာက္ထဲပ်င္းလို႔ထြက္လာတာပါ"


"မင္းဘာျဖစ္လာတာလဲ ဂီတ ငါ့ဆီမလာတာေတာင္ သံုးရက္ရွိေနျပီ။ ငါေတာင္မင္းလာမလားဆိုျပီးေမွ်ာ္ ေနေသးတယ္"


"ငါ့အကို ခရီးကျပန္ေရာက္ေနလို႔ပါကြာ အရင္လိုထြက္ခ်င္တိုင္းထြက္လို႔မလြယ္ေတာ့လို႔။ မင္းကေကာ ဒီမွာဘာလာလုပ္ေနတာလဲ ငါမင္းအိမ္..........."


ဂီတသူ႕စကားကိုေျပာရင္းတန္းလန္း ရပ္ပလိုက္သည္။မုန္တိုင္းကအကင္းပါးသည္။


"ငါ့အိမ္ေရာက္ခဲ့ျပီးျပီဆိုပါေတာ့။ ဒီတစ္ခါေတာ့ငါစာမကပ္ထား ခဲ့မိဘူး ဟဲဟဲ။ ငါဒီကိုငါ့ေကာင္မေလး ေဆာင္းနဲ႔ခ်ိန္းထားလိုု႔ လာေစာင့္ေနတာကြ။"


မင္းမွာေကာင္မေလးရွိတယ္လား ...ငါလဲ.မသိခဲ့ရပါလား.....ငါ့ရင္ထဲမွာတစ္မ်ိဳးၾကီးမုန္တိုင္းရာ....ငါါ....ငါဘာမွမသိခ်င္ေတာ့ဘူး။


"ငါသြားေတာ့မယ္မုန္တိုင္း မင္းေကာင္မေလးကိုဆက္ေစာင့္ေနေလ"



သူမုန္တိုင္းေရွ႕ မွခ်ာကနဲ႔လွည့္လိုက္သည္။ အိမ္ျပန္တာပဲေကာင္းမယ္ ထင္သည္။ ရင္ထဲေလးကန္စြာျဖင့္ ေလပူေတြကိုမႈတ္ထုတ္လိုက္သည္။ ထိုအခိုက္ သူ႔လက္ကို တစ္စံုတစ္ခုက လာဆြဲထားသည္။


"ေနဦး........ငါတို႔တစ္ခုခုသြားစားရေအာင္"


"မင္းေကာင္မေလး ကိုမေစာင့္ေတာ့ဘူးလား"


"ငါေစာင့္ေနတာ တစ္နာရီေလာက္ရွိေတာ့မယ္။ ဆက္မေစာင့္ခ်င္ေတာ့ဘူး ငါနဲ႔ခ်ိန္းထားျပီးေမ့ေနသလားမသိဘူး"


မုန္တိုင္းထံုးစံအတိုင္း သိပ္စိတ္ရွည္ပံုမေပၚ သူ႕လက္ကိုဆြဲၿပီးအေရွ႕ကေနေခၚသြားသည္။ သူကေတာ့ ဘုမသိဘမသိႏွင့္ မုန္တိုင္းေနာက္မွ ယက္ကန္ယက္ကန္ျဖင့္ပါသြားသည္။ စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ နဲနဲေက်နပ္သြားသလိုရွိသည္။ မင္းကေတာ့ လုပ္ခ်င္ျပီဆို ဇြတ္ပဲမုန္တိုင္းရယ္။




လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲသို႔သူတို႔ႏွစ္ဦးေရာက္လာၾကသည္။ ဆိုင္ေကာင္တာတြင္ မိန္းမဝဝၾကီးတစ္ဦးက ထိုင္ေနျပီးစားပြဲထိုးေလးေတြကို ဟုိဟာလုပ္သည္ဟာလုပ္ႏွင့္ အမိန္႔ေပးလွ်က္ရွိသည္။ သူတို႔ႏွစ္ဦးဆိုင္ထဲ ဝင္လာတာျမင္ေတာ့ စားပြဲထိုးေလးတစ္ေယာက္က ေျပးလာပါသည္။ မုန္တိုင္းက လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္ႏွင့္ ၾကာဇံေၾကာ္တစ္ပြဲမွာျပီး အေပၚကေကာ္ျပန္႔ေၾကာ္ေတြ ညွပ္ထဲ့ေပးဖို႔ေျပာသည္။ ထို႔ေနာက္ သူ႕ဖက္ကိုလွည့္ျပီးေမးသည္။


"မင္းဘာစားမလဲ ဘာေသာက္မလဲမွာေလ"


"ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ ေလာက္ဆိုရပါျပီ"


"တစ္ခုခုစားပါဦးလား မင္းကိုၾကည့္ရတာ အားမရလိုက္တာ ဘာျဖစ္ေနတာလဲေနမေကာင္းဘူးလား"


မုန္တိုင္းကသူ႕ကိုေျပာေျပာဆိုဆိုျဖင့္ ထိုင္ရာမွထျပီးနဖူးကို လာစမ္းၾကည့္သည္။ မုန္တိုင္းအျပဳအမူေၾကာင့္ သူ႕ရင္ထဲေႏြးကနဲျဖစ္သြားသည္။ အနားတြင္စားပြဲထိုးေလးက ေၾကာင္ျပီးရပ္ၾကည့္ေနသျဖင့္ သူရွက္အန္းအန္းျဖစ္သြားသည္။ သူစားပြဲထိုးေလးကိုၾကည့္လိုက္ျပီး


"ညီေလးရျပီ..... ဒီေလာက္ပဲ"


ထို႔ေနာက္မုန္တိုင္းဖက္သို႔ျပန္လွည့္လိုက္သည္။ မုန္တိုင္းက ေရေႏြးပန္းကန္လံုးထဲသို႔ ေရေႏြးနည္းနည္း ထည့္ကာေရက်င္းလိုက္ျပီး ေထြးခံထဲသို႔ပက္ထဲ့လိုက္သည္။ ျပီးေတာ့ သူ႔ကိုမ်က္ေမွာင္ကုတ္ျပီး ၾကည့္လာျပန္သည္။


"ဂီတ မင္းစိတ္ညစ္ေနတယ္ထင္တယ္။ ငါ့မွာအစီအစဥ္တစ္ခုရွိတယ္ မင္းကိုစိတ္ေပ်ာ္ေအာင္လုပ္ေပးမယ္"


"ဘယ္လိုအစီအစဥ္လဲ"


"အခုမေျပာေသးဘူး စားျပီးမွေျပာမယ္"



ေစာေစာကစားပြဲထိုးေလးက စားစရာေတြလင္ပန္းထဲထည့္ျပီးျပန္ေရာက္လာသည္။ ေကာင္ဖီခြက္ကိုသူ႔ေရွ႕တြင္ ခ်ေပးျပီးၾကာဇံေၾကာ္ပန္းကန္ႏုင့္ လက္ဖက္ရည္ခြက္ကို မုန္တိုင္းေရွ႕တြင္ခ်ေပးသည္။ မုန္တိုင္းက စားစရာေတြေရာက္သည္ႏွင့္ ေခါင္းမေဖာ္တန္းဆြဲေတာ့သည္။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ဆာေနသည္မသိပါ။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ မင္းကငါ့ကို အတင္းဆြဲေခၚလာတာကိုး။




"ေသာက္ေလ ဂီတ ငါ့ကိုဘာၾကည့္ေနတာလဲ "


"အင္း"


မုန္တုိင္းကသူ႔ကို ေမာ့ၾကည့္လာျပီး ပါးစပ္ထဲတြင္အစားေတြ ပလုပ္ပေလာင္းၾကီး ျဖင့္ေျပာသည္။ သူမုန္တိုင္းကိုၾကည့္ျပီး မခ်င့္မရဲႏွင့္အသည္းယားလာသလိုျဖစ္လာသည္။ သူ႔ေရွ႕ရွိ အေငြ႕တေထာင္းေထာင္းထေနေသာ ေကာ္ဖီခြက္ကို တစ္ငံုေလာက္ေသာက္ၾကည့္ လိုက္သည္။ ခါးသက္သက္ ေကာ္ဖီပူပူအရသာက လည္မ်ိဳမွတစ္ဆင့္ ဝမ္းဗိုက္ထဲသို႔စီးဆင္းသြားသည္။ မုန္တိုင္းကိုၾကည့္ေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းတြင္ ဆီေတြေပက်န္ေနေအာင္စားေနသည္။ကေလးၾကေနတာပဲမုန္တိုင္းရယ္......



"မင္းေျပာတဲ့ အစီအစဥ္ဆိုတာဘာလဲ မုန္တိုင္း"


"မင္းစိတ္ဝင္စားတယ္ေပါ့ "


"အင္း"


"ဒါဆို ဟိုးေကာင္တာမွာထိုင္ေနတဲ့ မိန္းမဝဝၾကီးကိုေတြ႕လား"


"ေတြ႕တယ္ ဘာျဖစ္လို႔လဲ"


"ေအးအဲ့ဒီ့မိန္းမၾကီးက ဆိုင္ပိုင္ရွင္ျဖစ္ပံုရတယ္ကြ စားပြဲထိုးေလးေတြကို ေငါက္ငမ္းေနတာ သားသမီးခ်င္းကိုယ္ခ်င္းမစာဘူး"


"အဲ့ဒီေတာ့"


"အဲ့ဒီေတာ့ အဲ့ဒီ့မိန္းမၾကီးကို နည္းနည္းစိတ္ဒုကၡျဖစ္ေအာင္ လုပ္မလားလို႔ ငါတို႔အတြက္လဲရင္ခုန္စိတ္ လႈပ္ရွားစရာ အစီအစဥ္ေလးေပါ့ကြာ အထူးသျဖင့္မင္းအတြက္ေပါ့"


"မုန္တိုင္းမင္းဘာမဟုတ္ကဟုတ္က လုပ္မလို႔လဲ"


"ဒီလိုကြာ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဒီကေနစားျပီးသားေတြကို မရွင္းဘဲထြက္ေျပးၾကမယ္"


"ပိုက္ဆံမရွင္းဘဲ ထြက္ေျပးမယ္ ဟုတ္လား"


"ရႈး.......တိုးတိုးေျပာစမ္းပါ ၾကားသြားပါဦးမယ္"



မုန္တိုင္းက လက္ညွိးတစ္ေခ်ာင္း ေထာင္ျပီး ပါးစပ္နား ကပ္ျပသည္။ ထို႔ေနာက္ ေကာင္တာဆီ မ်က္စပစ္ျပသည္။ သူမုန္တိုင္းကိုၾကည့္ျပီး ရယ္ခ်င္စိတ္ေပါက္သြားသည္။သူတို႔ စားလို႔ေသာက္လို႔ျပီးဆံုး သြားေသာအခါ။


"ၾကည့္လဲလုပ္ပါဦးကြာ ေတာ္ၾကာႏွစ္ေယာက္လံုး အရိုက္ခံရေနဦးမယ္"


"ျဖစ္ပါတယ္ ငါအရင္က ဘိုင္ျပတ္ရင္ ဒီလိုပဲလုပ္ေနၾက လာေဟ့ေကာင္ ေျပးၾကမယ္"


ေျပာေျပာဆိုဆိုျဖင့္ မုန္တိုင္းက သူ႔လက္ကို ခတ္ျမန္ျမန္လာဆြဲသည္။ ထို႔ေနာက္ အေရွ႕မွေန၍ ေျပးေလေတာ့သည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ျပီးဆိုင္ရွင္ မိန္းမၾကီးက ပထမေတာ့ ေၾကာင္ေနေသးသည္။ ေနာက္မွသတိဝင္ကာ စားပြဲထိုးေတြကိုေအာ္ေလေတာ့သည္။ သူတစ္ေယာက္ထဲ ဆိုင္ေပါက္ဝတြင္ေၾကာင္ရပ္ေနတံုး မုန္တိုင္းက ျပန္ေရာက္လာကျပန္ေရာက္လာကာ လက္ကိုဆြဲသည္။


"လာေဟ့ေကာင္ မင္းလုပ္တာနဲ႔ မိေတာ့မယ္"


"ဟဲ့ ဟဲ့ ဟိုႏွစ္ေယာက္က ပိုက္ဆံမရွင္းေသးပဲ လစ္ကုန္ၾကျပီ ဟဲ့အေကာင္ေတြ လိုက္ၾကေလ ဘာလုပ္ေနၾကတာတံုး နင့္တို႔ပေထြးေတြကေျပးကုန္ၾကျပီ လိုက္ၾကေလ"


"ဂီတ ျမန္ျမန္ေျပးေလကြာ ေျပးႏိုင္မွလြတ္မယ္တဲ့ကြေနာ္"


"ဟဲ့........ လိုက္ၾကပါလား ေစာက္ကေလးေတြရဲ႕"


မုန္တိုင္းက သူ႕လက္ကိုအတင္းဆြဲျပီး အသားကုန္ေျပးသည္။ သူလဲေၾကာင္မေနေတာ့ပဲ မုန္တိုင္းျပိဳင္တူ လိုက္ေျပးေလေတာ့သည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေနာက္တြင္ စားပြဲထိုးေလးႏွစ္ေယာက္က ေျပးလိုက္လာၾကသည္။


"ေဟ့ေကာင္ေမာတယ္ကြ"


"ေမာမေနနဲ႔ မင္းဘိုးေအေလးေတြက အတင္းလိုက္ေနၾကတာ မျမင္ဘူးလား"


"မုန္တိုင္း အေရွ႕က ပလာဇာထဲဝင္ေျပးရေအာင္ ေဟာဟဲေဟာဟဲ"


"လာလာ... ေျပးထားကြ.......... ဟားဟားဟား"


သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ပလာဇာထဲသို႔ ဝရုန္းသံုးကားျဖင့္ေျပးဝင္လာၾကသည္။ စားပြဲထိုးေလးေတြကလဲ အေနာက္ကေန ထပ္ၾကပ္မကြာလိုက္လာၾကသည္။ မုန္တိုင္းက ေတာ္ေတာ္အေျပးသန္သည္။ သူ႕တစ္ေယာက္ထဲ သာဆိုလွ်င္ ေတာ္ေတာ္ေဝးေဝးကိုေရာက္ေနေလာက္ေရာ့မည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေျပးလာတာ ျမင္ေတာ့ ေစ်းဆိုင္ခန္းအတြင္းရွိ လူေတြက အထူးတဆန္းၾကည့္လာၾကသည္။


"လာ ဂီတ ဒီဆိုင္ေတြၾကားထဲ ကပတ္ေျပးမယ္"


"မုန္တိုင္း ငါေမာတယ္ ေဟာဟဲ........ ေဟာဟဲ"


ဆိုင္ခန္းေတြၾကားထဲ ျဖတ္ေျပးရင္း အမ်ိဳးသမီး အတြင္းခံႏွင့္ ဘလာစီယာ ေရာင္းသည့္ဆိုင္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ မုန္တိုင္းက ဆိုင္ထဲသို႔ဆြဲေခၚသျဖင့္ သူပါဆိုင္ထဲေရာက္သြားသည္။ ဆိုင္ထဲေရာကဆိုင္ထဲေရာက္ေတာ့ အဝတ္စားလဲသည့္ အခန္းေလးထဲထိ ဝင္ေျပးေလသည္။ ဆိုင္ထဲရွိ အေရာင္းစာေရးမေလးက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ျမင္ေတာ့ လိုက္ဝင္လာျပီး ေၾကာင္အမ္းအမ္းနဲ႔ လာၾကည့္ေနသည္။ မုန္တိုင္းက ေကာင္မေလးကို ရႈးတိုးတိုး ဟုလုပ္ျပလိုက္သည္။ သူအျပင္ဖက္ကို လွမ္းေခ်င္းၾကည့္လိုက္ေသာ္ စားပြဲထိုးေလးႏွစ္ေယာက္က ဟိုၾကည့္သည္ၾကည့္ျဖင့္ သူတို႔ရွိသည့္ေနရာကို ေက်ာ္သြားၾကေလသည္။


"အကိုတို႔ ဘာလိုလို႔လဲရွင့္ ......ကြ်န္မဘာကူညီေပးရမလဲ"



စာေရးမေလးဆီမွ စကားသံထြက္လာေသာ အခါမုန္တိုင္းက သူ႕ကိုဖက္ထားသည့္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ျပန္ရုပ္လိုက္ျပီး သူ႕ကို ဘယ္လိုလဲ ဟူသည့္အဓိပၸါယ္ျဖင့္ ၾကည့္လာသည္။ မုန္တိုင္းမ်က္ႏွာက မခ်ိဳမခဥ္ျဖင့္ ေျပာင္စပ္စပ္ရုပ္ေပါက္ေနသည္။


"ကြ်န္ေတာ့္ မိန္းမအတြက္ ဘလာစီယာတစ္ထည္ေလာက္ လိုခ်င္လို႔ပါ "


"ဪ ဟုတ္ကဲ့ ရပါတယ္ရွင့္ ရပါတယ္္ အေရွ႕ကိုၾကြပါ"



ဘလာစီယာတစ္ထည္ကိုင္ျပီး သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဆိုင္ထဲမွထြက္လာခဲ့ၾကသည္။ မုန္တိုင္းက လက္တစ္ဘက္တြင္ ဘလာစီယာ ထုတ္ကိုေဝွ႔ရမ္းေနျပီး က်န္လက္တစ္ဘက္က သူ႕ပခံုးေပၚဖက္ထားကာ ေဘးခ်င္းယွဥ္ေလွ်ာက္လာၾကသည္။ မုန္တိုင္းဆီမွ roll-on အနံ႔ေလးက သူ႕ႏွာေခါင္းတစ္ဝိုက္တြင္ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ သင္းလာသည္။


"မုန္တိုင္း ငါတို႔အခုလိုလုပ္တာ ေကာင္းပါ့မလား"


"ေကာင္းပါတယ္"


"မဟုတ္ေသးဘူးေလကြာ အခုဒီလိုလုပ္တာ ငါစိတ္ညစ္ေနတာေတြ ေပ်ာက္သြားတာေတာ့မွန္ေပမယ့္ သူမ်ားေတြအတြက္ မေကာင္းဘူးေလ"


"မင္းတစ္ကယ္ေပ်ာ္သြားျပီေပါ့ စိတ္မညစ္ေတာ့ဘူးေပါ့"


"အင္း ဒါေပမယ့္"


"ဘာမွဒါေပမယ့္ မေနနဲ႔ေတာ့ ငါတို႔စားတဲ့ကုန္က်ေငြကို ခန္႔မွန္းျပီးေတာ့ ပန္းကန္ေအာက္မွာထားခဲ့တယ္ သူတို႔ပန္းကန္သိမ္းရင္ေတြ႕ လိမ့္မယ္ မင္းမပူနဲ႔"


"ဟာ ဟုတ္လား မုန္တိုင္းမင္းကေတာ့ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာေတြ စဥ္းလဲစဥ္းစားတတ္တယ္"


"အဟတ္ မင္းရဲ႕သုန္မႈန္ေနတဲ့ မ်က္ခြက္ၾကီးေျပာင္းသြားတာကိုပဲ ေက်နပ္လွပါျပီ။ ။အခု မင္းေပ်ာ္သြားျပီဆိုေတာ့ ငါတို႔ KTV ကိုသြားရေအာင္ သီခ်င္းဆိုမယ္ ဘယ့္ႏွယ့္လဲ"


"ငါသီခ်င္းမဆိုတတ္ဘူး"


"မင္းမဆိုတတ္ရင္လဲ ငါဆိုမယ္ ငါဆိုတာပဲထိုင္ၾကည့္ေပါ့ကြာ။ ငါမင္းကို ဘရိတ္ဒန္႔စ္ ဆြဲျပမယ္"


"အရူး.........."



သူ႕အတြက္ ဝမ္းနည္မႈေလေျပတို႔သည္ တစ္စတစ္ ေပ်ာက္ကြယ္ပ်က္ပ်ယ္ကာ ရင္ထဲမွထြက္သြားျပီး ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြက တစ္လံုးတစ္ခဲၾကီး အေဖာ္ႏွင့္အေပါင္းႏွင့္ ဝင္ေရာက္လာသည္။ စၾကာဝဠာထဲလက္ပစ္ကူး ခ်င္သည့္ ရင္ခုန္သံ အပိုင္းအစေတြက သူ႕ႏွလံုးသားထဲ နစ္ျမဳပ္စူးဝင္လာသည္။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ျမဴခိုးေတြ သူ႕ရင္ထဲ မိႈင္းလံုးျပည့္ေနခဲ့ပါသည္။ အထီးက်န္ခ်င္း ေဝဒနာအနာတရတို႔ ကုစားလိုက္ေသာအခါ နလန္ထလူမမာတစ္ဦးလို သူ႕ေျခလွမ္းေတြတက္ၾကြခဲ့သည္။



သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ KTV သို႔ေရာက္ျပီး သီခ်င္းဆိုကာ ညေနေစာင္းခါနီးတြင္ သူမုန္တိုင္းကိုႏႈတ္ဆက္ကာ ျပန္လာခဲ့သည္။ KTV တြင္မုန္တိုင္းက သူ႕လည္ပင္းတြင္ဆြဲထားသည့္ နကတိုင္ၾကီးကို

ျဖဳတ္ခိုင္းျပီး သူ႕နဖူးတြင္ပတ္ကာ rocker ေတြလိုဟဲျပသျဖင့္ သူ႕မွာအူတတ္ေအာင္ရယ္ခဲ့ရသည္။ မုန္တိုင္းက အမွန္တစ္ကယ္ပဲ သူ႕ကိုေပ်ာ္ရႊင္ေစခဲ့ပါသည္။ သူ႕ရင္ထဲမွ ေႏြးေထြးတဲ့ အၾကင္နာ ေတြမုန္တိုင္းအေပၚစီးက် ခဲ့သည္။



အဲ့ဒီ့လိုငါ့ကို တစ္သက္လံုးစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္လို႔ မင္းကိုငါ့အနားမွာပဲ ရွိေနေစခ်င္ခဲ့ရင္ ငါသိပ္ေလာဘၾကီးသလိုျဖစ္ သြားမလားမုန္တိုင္း။ ဒါေပမယ့္ ငါမင္းကိုမရွိမျဖစ္လိုအပ္ေနျပီ။ ။ေသခ်ာတယ္ ငါ့ႏွလံုးသားက မင္းကိုေတာင္းတေနျပီ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဆန္းစစ္ဖို႔မလိုေအာင္ေသခ်ာေနခဲ့ပါျပီ ငါေလ......မင္းကို........ သိပ္ခ်စ္တယ္



                                                        *         *           *           *



Canteen တြင္ျဖစ္သည္။ စားေသာက္ေနၾကေသာ ဇြန္းခရင္းသံေတြ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ၏ စကားေျပာသံေတြျဖင့္ စည္ကားလွ်က္ရွိသည္။ မုန္တိုင္းသည္ စားပြဲေပၚရွိ အေအးပုလင္းတြင္ တတ္ထားေသာ ပိုက္အဖ်ားကိုကိုင္ကာ ပုလင္းထဲသို႔အပ်င္းေျပေမႊေနသည္။ ခင္ေမာင္ျငိမ္းက သူ၏ပါဝါထူမ်က္မွန္ၾကီးကို ပင့္လွ်က္မုန္တိုင္း လုပ္သမွ်ကို လိုက္ၾကည့္ေနသည္။ ထက္ေအာင္က ခင္ေမာင္ျငိမ္းကိုၾကည့္ျပီး စိတ္မရွည္ေတာ့ဟန္ျဖင့္ မုန္တိုင္းဘက္သို႔လွည့္ကာ


"မုန္တိုင္း"


"ေျပာ"


"မင္းနဲ႔ေဆာင္းနဲ႔ ရည္းစားျဖစ္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ"


"တစ္လေက်ာ္ေတာ့မယ္"


"မင္းတို႔အဆင္ေရာေျပၾကလား"


"အခုထိေတာ့ျပသနာမရွိပါဘူး  ေနပါဦး ဘာျဖစ္လို႔လဲ"


မုန္တိုင္းမ်က္ႏွာေမာ့ၾကည့္ လာေတာ့ ထက္ေအာင္မ်က္ႏွာက ငံု႔သြားသည္။ သူတို႔ႏွစ္ဦးက မုန္တိုင္းကို တစ္ခုခုေျပာရခက္ေနဟန္ ရွိသည္။ ခင္ေမာင္ႏွင့္ထက္ေအာင္ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ေနၾကသည္။


"ေဟ့ေကာင္ေတြ ငါေမးေနတယ္ေလ ဘာျဖစ္လို႔လဲလို႔"


"ဒီေကာင္ ခင္ေမာင္ျငိမ္း တျပန္ေန႔က orange mart တစ္ခုမွာ မင္းရဲ႕ေဆာင္းနဲ႔ ဘဲၾကီးတစ္ေပြေစ်းဝယ္ေနတာေတြ႕ခဲ့တယ္တဲ့"


"ေနဦး ဘယ္အခ်ိန္လဲ"


မုန္တိုင္းကျပန္ေမးလိုက္ေတာ့ ထက္ေအာင္က ခင္ေမာင္ျငိမ္းကို မင္းေျဖ ဆိုသည့္မ်က္လံုးမ်ိဳးျဖင့္ လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ ခင္ေမာင္ျငိမ္းက ေလ်ာ့တိေလ်ာရဲထိုင္ေနရာမွ ကိုယ္ကိုျပန္မတ္လိုက္ၿပီး သူ႕မ်က္မွန္ကိုင္းေလးကို ျပန္ျပင္တတ္ကာ.....


"စေနေန႔ ေန႔လည္ သံုးနာရီေလာက္က ျဖစ္မယ္ထင္တယ္"


"အဲ့ဒီ့အခ်ိန္က ငါသူနဲ႔ကန္ေဘာင္မွာ ခ်ိန္းထားတဲ့အခ်ိန္ပဲ။ ငါ့ဆီကိုေရာက္မလာပဲ orange  martမွာေတြ႕႔ခဲတယ္ဆိုေတာ့စဥ္းစားစရာပဲ ေဆာင္းတစ္ေယာက္ဘာေတြ မ်ားလုပ္ေနပါလိမ့္  ေနဦးငါေဆာင္းနဲ႔ေတြ႔ၾကည့္ဦးမယ္။"



ထက္ေအာင္က မုန္တိုင္းေျပာသည္မ်ားကို နားေထာင္ၿပီးသြားေသာ အခါေသာက္ေနေသာ ေရေႏြးပန္းကန္လံုးကို စားပြဲေပၚသို႔ ျပန္တင္လိုက္ကာ ကြ်တ္တသပ္သပ္စုတ္ၿပီး မုန္တိုင္းကို စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ဟန္ျဖင့္ၾကည့္သည္။ထက္ေအာင္၏ စတိုင္ကားရုပ္ရွင္ေတြထဲကလို ဇာတ္လိုက္ကိုအားမလိုအားမရျဖစ္ေနသည့္ ဇာတ္ရန္တစ္ေယာက္လို မရိုးမရြျဖစ္ေနရွာသည္။



"ေအးေသြးေအးေနပါ မင္းခံရမယ္ေနာ္မုန္တိုင္း ။ၾကားသံုးၾကားဝင္တာေတာ့မဟုတ္ဘူး ငါေတာ့မင္းရဲ႕ေဆာင္းကို သိပ္မသကၤာခ်င္ဘူး။ "

"ေဆာင္းကမင္းတို႔ ထင္သေလာက္ၾကီးလဲမဟုတ္ပါဘူးကြာ"


"ေအးမေျပာေတာ့ဘူး ကိုယ့္ဇာတ္ကိုႏိုင္ေအာင္က ႏိုင္ရင္ၿပီးတာပဲ"


"ငါမနက္ျဖန္ေဆာင္းနဲ႔ေတြ႔ ၾကည့္ပါဦးမယ္ကြာ.......ဟူး....ရူးခ်င္တယ္...."



                                                           *         *          *          *



နံနက္ခင္းရွစ္နာရီသာသာ သာရွိပါေသးသည္။ ေနေရာင္ကစူးရွေတာက္ပကာ လင္းလက္ေနသည္။ ဘတ္စ္ကားေပၚတြင္ လူမ်ားၾကပ္ျငပ္ေနသျဖင့္ မုန္တိုင္းစိတ္အိုက္ေနသည္။ ျပင္ပမွေနေရာင္က ကားမွန္ကိုေဖာက္ကာ အထဲထိေရာက္ေနသျဖင့္ မုန္တုိင္းမ်က္ႏွာေပၚတြင္ ေနထိုးခံရကာ ေခြ်းစို႔ေနသည္။ မွတ္တိုင္တစ္ခုေရွ႕အေရာက္ တြင္ေတာ့ မုန္တိုင္းဝမ္းသာသြားသည္။ ထိုင္ရာမွထကာ လူအမ်ားၾကားတိုးေဝွ႔ၿပီး ကားေပၚမွဆင္းေနခဲ့လိုက္သည္။ ကားေပၚမွဆင္းလိုက္မွ လူေစာ္နံသည့္ ဒုကၡကကင္းေဝးသြားသည္။ သူသြားခ်င္သည့္ေနရာေရာက္ၿပီေလ ...



ခေရပင္ၾကီးသည္ သူႏွင့္ေဆာင္းႏွင့္ ရည္းစားျဖစ္သည့္ေန႔က ေန႔ကလိုပါပင္ သစ္ရြက္သစ္ခတ္ေတြ ေဝဆာလွ်က္ စိမ္းစိုေနသည္။ အခ်ိဳ႕ေနရာတြင္ ခေရသီးစိမ္းစိမ္းေလးေတြကို ျမင္ေတြ႕ရသည့္။ အခ်ိဳ႕ေနရာတြင္ေတာ့ အနည္းငယ္ဝင္းမွည့္ေနေသာ ခေရသီးေလးေတြကို အျပြတ္လိုက္ေတြ႔ရသည္။


"ေဆာင္း....."


ခံုတန္ယားေပၚတြင္ ထိုင္ေနသည့္ေဆာင္းက သူ႕အသံၾကားေတာ့လွည့္ၾကည့္လာသည္။ သူေဆာင္းႏွင့္အတူ ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ ေဆာင္းကို ဟိုေန႔ကမလာသည့္ ကိစၥဘယ္လိုစကားစရမွန္းမသိျဖစ္ေနသည္။ ေဆာင္းမ်က္ႏွာကေတာ့ ပံုမွန္ပါပင္ ပကတိဆိတ္ျငိမ္လွ်က္ရွိသည္။


"ေမာင္ေဆာင္းကိုေျပာစရာ ရွိတယ္ဆို။ ေဆာင္းလဲေမာင့္ကို ေျပာစရာရွိတယ္ ဒီေတာ့့ေမာင္အရင္ေျပာမလား ေဆာင္းအရင္ေျပာရမလား"


"ေဆာင္းပဲအရင္ေျပာပါ ေမာင္နားေထာင္ေနပါတယ္"


"ေဆာင္းေျပာခ်င္တာက တျခားေတာ့မဟုတ္ဘူး အခုေမာင္ကလည္း သိပ္မၾကာခင္ေက်ာင္းၿပီးေတာ့မွာဆိုေတာ့ ေမာင္နဲ႔ေဆာင္းနဲ႔ဘဝအတြက္ ေရရာတဲ့အာမခံ ခ်က္တစ္ခုေလာက္ေမာင္ေဆာင္းကို ေပးႏိုင္မလား"


"ေမာင့္မွာအခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဘာမွအဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ေဆာင္းရယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမာင့္မွာအစီအစဥ္တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္။ ။ေမာင္ေက်ာင္းၿပီးသြားရင္ ႏိုင္ငံျခားကိုသံုးႏွစ္ေလာက္ သြားၿပီးအလုပ္လုပ္မယ္ ။ ျပန္လာရင္ေဆာင္းနဲ႔ အတူဘဝတစ္ခုကိုတည္ေဆာက္ က်တာေပါ့။ ေဆာင္းကိုေမာင္တင့္ေတာင္း တင့္တယ္ထားမွာပါ။ ေဆာင္းဖက္ကသာ ေမာင့္ကိုသစၥာရွိရွိနဲ႔ အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခု ေလာက္ေစာင့္ေပးပါေနာ္။"


" ကဲထားပါေတာ့ေမာင္ရယ္ ေမာင္ေျပာသလို ေမာင္ႏိုင္ငံျခားမွာသံုးႏွစ္ေလာက္ အလုပ္သြားလုပ္လို႔ ပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္မ်ားရွာ ႏိုင္မွာလဲေမာင္ရယ္။ ဥပမာ ေမာင္သိန္းတစ္ေထာင္ထိ ရွာႏိုင္တယ္ပဲထားဦး အဲ့ဒီေငြေလာက္က အခုေခတ္ဟိုက္စ္ေဘာ့စ္ေတြ စီးတဲ့ကားတစ္စီးဖိုးေတာင္မရွိဘူးေမာင္ရဲ႕။ ေမာင္လဲအဲ့ေလာက္ၾကီး ရွာႏိုင္မယ္မထင္ပါဘူး အဟင္းဟင္း"


"ေဆာင္းရယ္ အဲ့ေလာက္ၾကီးေတာင္ပဲလား ။ ေမာင္ေယာက်ၤားပါ ေမာင္ေဆာင္းကိုလူတန္းေစ့ထားႏိုင္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ေဆာင္းကခ်မ္းသာခ်င္ေနတာ ဆိုရင္ေတာ့ ေမာင္ဘယ္လိုလုပ္ေပးရမွန္းမသိေတာ့ဘူး။ ေဆာင္းရယ္ ဘာျဖစ္လို႔အဲ့ေလာက္ အျမင့္ၾကီးကိုမွန္းထားရတာလဲ"



ေဆာင္းသူ႔ကိုမ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ေတာ့ ပါ။ ေဆာင္းမ်က္ႏွာတစ္ဖက္ သို႔လွည့္သြားသည္။ သူသိပါသည္။ ေဆာင္းသူ႔ကိုမၾကည့္ ခ်င္ေတာ့တာပဲျဖစ္မည္။ ေဆာင္း၏ေက်ာျပင္ကိုသာ သူအဓိပၸာယ္မဲ့ နားလည္ရခက္စြာ ေငးၾကည့္ေနမိသည္။


"ေမာင္ေဆာင္းေျပာျပမယ္ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ သူတို႔ဘဝကို အျမင့္ဆံုးထိေမွ်ာ္မွန္းထားပိုင္ခြင့္ ရွိတယ္။ အဲ့ဒါသူတို႔ရဲ႕ လြတ္လပ္တဲ့အခြင့္အေရး တစ္ခုပဲ။ေဆာင္းကငယ္ငယ္က သိပ္ဆင္းရဲတယ္ ခ်မ္းသာသုခဆိုတာ ေဆာင္းအလိုခ်င္ဆံုး အတပ္မတ္ဆံုး အရာတစ္ခုပဲ။ ေဆာင္းကေတာ့ ေဆာင္းဘဝၾကီးကို အမ်ားၾကီးရည္မွန္းထားတယ္ ေတာ္ရံုတန္ရံုေလာက္နဲ႔ ေဆာင္းမေက်နပ္ႏိုင္ဘူး။ အဲ့ဒီအတြက္ေဆာင္းမွာ အျပစ္မရိွဘူးလို႔ ေဆာင္းထင္တယ္။"


"ေဆာင္းရယ္ ေဆာင္းပဲေမာင့္ကို ႏွလံုးနဲ႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာဆို အစကတည္းက ေမာင့္မွာအဲေလာက္ မျပည့္စံုမွန္းလည္း ေဆာင္းသိတာပဲကိုကြာ။ေဆာင္းရယ္ ေမာင့္အခ်စ္က မင္းအတြက္ မလံုျခံဳမေႏြးေထြး ႏိုင္ေတာ့ဘူးလား"


"အဟင္းဟင္း ေမာင္ရယ္ စိတ္ကူးရင္တာနဲ႔လက္ေတြ႔ဘဝဟာ တစ္ကယ္တန္းေတာ့တစ္ျခားစီပဲေမာင္ရဲ႕ ။ခ်စ္ေနရံုနဲ႔ ဗိုက္မဝဘူးရွင့္ သိလား ။ကဲေနာက္မွ ဆက္ေျပာၾကတာေပါ့ ေဆာင္းအလုပ္ခ်ိန္နီးေနၿပီ သြားေတာ့မယ္ေမာင္။"


"ေဆာင္း ........................................ေဆာင္း....."



ေဆာင္းက သူူေခၚသည္ကိုလွည့္မၾကည့္ေတာ့ပါ။ လက္ဆြဲအိတ္ကို ကိုင္ကာထြက္ခြာသြားသည္။

သူေဆာင္းကို ျမင္ကြင္းမွေပ်ာက္သြားသည္အထိ ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ မင္းကိုခ်စ္ရတာ ရင္ပူလိုက္တာေဆာင္းရယ္။ေမာင္ဘာဆက္လုပ္ရေတာ့ရမွာလဲ ေမာင္လမ္းေလွ်ာက္ရင္း လမ္းေပ်ာက္ေနၿပီေဆာင္းရယ္။



                                                 *          *            *           *



ညေန ေနဝင္ရီတေရာ အခ်ိန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိုးေကာင္းကင္ၾကီးသည္ရံႊ႕ ဗြက္ေရာင္ကဲ့သို႔ျဖစ္ေနသည္။ လမ္းေဘးရွိသစ္ပင္တစ္ခ်ိဳ႕ ကတစ္ခါတစ္ တိုးေဝွ႔လိုက္သည့္ ေလတစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ဘယ္ညာယိမ္းထိုးကာ သစ္ရြက္မ်ားဆီမွ တရွဲရျွဲမည္သံမ်ား ထြက္ေပၚလာသည္။ အေနာက္မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းတြင္ေတာ့ ေနဝင္းနီနီၾကီးသည္ လံုးဝစံုးစံုးျမဳပ္ ေပ်ာက္ကြယ္လုနီးေနျပီး အထက္ကမ္းဘယံေက်ာ တစ္ဝိုက္တြင္ေတာ့ အရစ္လိုက္အရစ္လိုက္ျဖစ္ေနေသာ ငရွဥ့္ေသြးေရာင္ တိမ္လိပ္ေၾကာၾကီးေတြက ညေနခင္းတစ္ခု၏ ေနာက္ဆံုးခ်ိန္ကို အစြမ္းကုန္အလွဆင္လွ်က္ရွိသည္။



လွပစြာခ်ယ္မႈန္းထားသည့္ သဘာဝပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကို ေငးၾကည့္ေနရင္း ဂီတ သက္ျပင္းဖြဖြခ်ကာ ကားျပတင္းေပါက္အျပင္သို႔ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္သည္။ ကားေရွ႕ခန္မွ တကၠစီသမားၾကီးကေတာ့ အေရွ႕ကိုသာ အာရံုစိုက္လွ်က္ေမာင္းေနသည္။ တစ္ျဖည္းျဖည္း ကားေလးသည္ သူလိုခ်င္သည့္ေနရာကို ေရာက္ရွိလာသည္။


"ဦးေလး အေရွ႕နားမွာရပ္လိုက္ေတာ့ ရၿပီ။"



ကားစက္သံရပ္သြားေတာ့ သူကားတံခါးကိုဖြင့္ကာ ကားေပၚမွဆင္းလာခဲ့သည္။ ထံုးစံအတိုင္း လက္ႏွစ္ဘက္ကိုေဘာင္းဘီ အိတ္ထဲထိုးထည့္လိုက္ၿပီး သူေျခလွမ္းေတြကို ခပ္မွန္မွန္ေလးေလွ်က္လာခဲ့သည္။ မုန္တိုင္းအိမ္မွာရွိသည္ ထင္သည္ တံခါးေတြဖြင့္ထားသည္။ သူအိမ္ေရွ႕ေပါက္သို႔ ေရာက္ေသာ္အထဲမွ မုန္းတိုင္းထြက္လာသည္။


"ဂီတပါလား လာေလကြာအိမ္ထဲကို....."


မုန္တိုင္းက အိမ္ထဲကိုဦးေဆာင္ၿပီး ေခၚသြားသည္။ သူမုန္တိုင္းေနာက္မွ လိုက္ဝင္လာခဲ့သည္။ အိမ္ထဲသို႔ေရာက္ေသာ္ အိမ္တြင္းရွိပစၥည္းတစ္ခ်ိဳ႕မွာ ထားသိုေနၾကပံုစံအတိုင္း မဟုတ္ပဲအနည္းငယ္ ဖရိုဖရဲျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ သူထိုင္ခံုေပၚသို႔ထိုင္ခ်လိုက္ ၿပီးအခန္းတြင္းသို႔ တစ္ခ်က္ေဝွ႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ထမင္းစား စားပြဲခံုေအာက္တြင္ ေသာက္ထားသည့္အရက္ပုလင္း အခြံတစ္ခ်ိဳ႕ကို စီထားသည္ကိုေတြ႔ရသည္။ မုန္တိုင္းက မီဖိုထဲမွျပန္ထြက္လာၿပီး လက္ထဲတြင္ အခ်ိဳရည္သံဘူးတစ္ဘူး ပါလာကာ သူ႕ဆီေလွ်ာက္လာသည္။


"ေရာ့ဂီတ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ မင္းကိုဧည့္ခံစရာဒါပဲရွိတယ္"


"ငါမင္းကိုဒီေန႔ တစ္ခုခုလိုက္ေကြ်းခ်င္တယ္မုန္တိုင္း။ ဒီေန႔ငါ့ရဲ႕ ႏွစ္ဆယ့္တစ္ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔အေနနဲ႔ေပါ့ကြာ"


"ဟုတ္လား ငါလဲဒီေန႔မွတိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အလုပ္ကေနခြင့္ယူထားတာ အေတာ္ပဲ ငါ့ကို၁၉လမ္းမွာ အကင္လိုက္ေကြ်း"


"မင္းကလည္း အကင္ပဲလား ငါနဲ႔အတူတူနည္းနည္းပါးပါး ေမာ့ရေအာင္ေလကြာ။ ဘယ့္နဲ႔လဲ။"


"အဟား ........ ရတယ္ ငါလည္းမူးခ်င္ေနတာ အေဖာ္မရွိတာနဲ႔အေတာ္ပဲ ။ မင္းဒီေန႔ငါ့ဆီေရာက္လာတာ ငါအရမ္းဝမ္းသာတယ္ "


"ေအး.... ဒါဆိုသြားၾကမယ္"


"ခဏေလး ငါေရခ်ိဳးၿပီး အဝတ္စားလဲလိုက္ဦးမယ္ ခဏေလးပဲေစာင့္"



မုန္တိုင္းသူ႔ပါးကို တစ္ခ်က္ ဆြဲညွစ္ကာ ပုဆိုးတစ္ထည္ယူၿပီး အိမ္ေနာက္ေဖးသို႔ ကဗ်ာကရာ ေျပးဝင္သြားသည္။ သူရင္ထဲ ဆူလိႈက္တက္လာသည့္ ရင္ခုန္စရာ ပီတိေတြကိုမိ်ဳခ်လိုက္သည္။ မင္းကေတာ့ ငါ့ကိုစိတ္မခိုင္ေအာင္ လုပ္ေနၿပီမုန္တိုင္းရာ။



                                                   *            *           *             *




ည၏ထိန္လင္းေနေသာမီးေရာင္မ်ား ေအာက္တြင္ စကားေျပာသံဆူညံသံေတြျဖင့္ စည္ကားလွ်က္ရွိသည္။ စားေသာက္ဆိုင္အတြင္းမွ စားပြဲခံုမ်ားကို လမ္းမလယ္ေလာက္ထိေနရာယူ ၿပီးခင္းထားသျဖင့္ လမ္းမက်င္းက်င္းေလးတြင္ အေရာင္ေသြးစံုကာလာစံုသည့္ လူမ်ားက တိုးေဝွ႔ကာ ဟိုၾကည့္သည္ၾကည့္ျဖင့္ သြားလာလွ်က္ရွိသည္။ ရံဖန္ရံခါ တြင္အရပ္ရွည္ရွည္ ေဒါင္ေကာင္းေကာင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားကို ပါေတြ႔ရသည္။


သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ထိုင္ေနသည့္စားေသာက္ဆိုင္မွာလည္း လူမ်ားျပည့္လံွ်ကာ ပ်ားပန္းခတ္ေအာင္ေရာင္းေနရသည္။ မုန္တိုင္းကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ လက္ကအျငိမ္မေနပဲ စားပြဲေပၚရွိ တစ္ခါသံုးတူတစ္ေခ်ာင္းကိုယူၿပီး ေက်ာင္းမွကေလးေတြ ေဘာပင္လွည့္သလို လက္ထဲတြင္လွည့္ေနသည္။ မုန္တိုင္းအသားအေရက ေရးခ်ိဳးၿပီးကာစ မိုလို႔လားေတာ့မသိပါ ညမီးေရာင္ေအာက္တြင္ စိုစိုေျပေျပရွိေနသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ မုန္တိုင္းဆီမွထြက္လာသည့္ ဆပ္ျပာနံ႔သင္းသင္းေလး ေၾကာင့္ရင္ထဲလိႈက္ကာ ေအးျမသြားသည္။ ခဏၾကာေတာ့ သူတို႔မွာထားသည္မ်ား စားပြဲေပၚေရာက္လာသည္။



မုန္တိုင္းမွာထားသည္ကလည္း နဲနဲေနာေနာမဟုတ္ပါ။ ။ၾကက္ေျခေထာက္သုပ္၊ ဝက္နံရိုးေၾကာ္၊ ၊ၾကက္စာေတး ၊ရံုးပေဒသီးကင္၊ ပဲျပားႏွင့္မိႈကင္ ၊ၾကက္အူကင္၊ ဝက္လွ်ာကင္၊ ပီရႈးထမင္းေၾကာ္ ႏွင့္ ဆယ့္ႏွစ္မိ်ဳးဟင္ခ်ိဳက ပါေသးသည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေသာက္ဖို႔ ဟိုက္ေကာ္မရွင္နာ အရက္ကတစ္လံုး စားပြဲေပၚတြင္ေထာင္ထားသည္။ သည္ေန႔သူအိမ္မွ ပိုက္ဆံလံုလံုေလာက္ေလာက္ ထည့္လာ၍ေတာ္ေသးသည္။ စားပြဲခံုျပည့္ေအာင္ မုန္တိုင္းမွထားပံုမ်ိဳးႏွင့္ ဆိုလွ်င္ အနည္းဆံုးေတာ့ ခုႏွစ္ေသာင္းရွစ္ေသာင္းေလာက္ ကုန္ႏိုင္သည္။

"မုန္တိုင္း ဒါေတြအားလံုး မင္းတစ္ေယာက္ထဲစားမလို႔လား"


" အဟတ္....... ဘာျဖစ္လို႔လဲ။ မင္းလဲစားမွာပဲကို ကုန္ေလာက္မွာပါကြာ ဟိဟိ"


"မင္းမွာထားတာေတြကိုလဲ ၾကည့္ပါဦးကြာ။ ငါေတာ့အဲေလာက္မစား ႏိုင္ဘူး မင္းပဲကုန္ေအာင္စားရမယ္"


"ရတယ္ ကိစၥမရွိဘူး မကုန္ရင္ က်န္တာေတြကို ပါဆယ္ထုတ္ခိုင္းလိုက္မယ္။ "


"အရူး...."


"ကဲလာ... ကန္ေပး"


"ဘာလဲ.......... ကန္ေပးဆိုတာ"


"တရုတ္ေတြ စားခါနီးေသာက္ခါနီးရင္ေျပာၾကတာ ေလကြာ။ ခ်ီးယားစ္ ေပါ့ကြာ"


"ဟားဟားဟား............. ကဲလာထား ကန္ေပး"



မုန္တိုင္းက အရက္ခြက္ကိုကိုင္ၿပီးေမာ့ခ်လိုက္သည္။ အရက္မေသာက္တတ္မွန္း သိသာသည္ မ်က္ႏွာက ရံႈ႕မဲ့ေနသည္။ သို႔ေပမယ့္ ဖန္ခြက္ထဲတြင္ ေရခဲတံုးသာက်န္သည္အထိ တစ္ခြက္လံုးကိုေမာ့ ပစ္လိုက္သည္။ သူမုန္တိုင္းကိုၾကည့္ၿပီး ရယ္ခ်င္စိတ္ေပါက္သြားသည္။ ဒီေကာင္ဒီည ဘာေတြခံစားေနရသည္ မသိပါ အျပက္မူးမည့္ပံုေပၚသည္။ သူနဲနဲေလွ်ာ့ေသာက္ရမည္ ထင္သည္။


"ေဟ့ေကာင္ဂီတ ေသာက္ေလကြာ။ ငါ့တစ္ေယာက္ထဲကိုေတာ့ ညာတိုက္မယ္မၾကံနဲ႔ ဒီေန႔မင္းေမြးေန႔ မင္းမ်ားမ်ားေသာက္သင့္တယ္"


"အင္းဟုတ္သားပဲ ငါ့ေမြးေန႔ပဲ မင္းေျပာလို႔သတိရသြားၿပီ မင္းငါ့ကိုေမြးေန႔လက္ေဆာင္ ေပးဦးေလကြာ။ "



မုန္တိုင္းက အရက္ႏွစ္ခြက္ေလာက္ သာေသာက္ရေသးသည္။ မ်က္လံုးေတြက ေလးတြဲတြဲႏွင့္ရီေဝေဝ ျဖစ္ေနသည္။ သူ႕စကားေၾကာင့္ သူ႕ကိုမေက်နပ္သလို ဂိ်ဳလ္ၾကည့္ၾကည့္သည္။


"မင္းကၾကိဳမွေျပာမထားပဲ ငါကဘယ္လိုလုပ္ လက္ေဆာင္ေပးရမလဲ"


"ေဟ့ေကာင္ မရဘူးေပးဆိုေပး။ ဘယ္မွာလဲမင္းလက္ေဆာင္"



ရစ္တာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး မုန္တိုင္းရာငါလဲ မင္းလိုဇြတ္လုပ္ၾကည့္တာေပါ့ ဟင္းဟင္း။


"မင္းမရစ္နဲ႔ဂီတ ငါ့မွာဘာမွမပါမွန္း သိရက္သားနဲ႔ မင္းေနာ္"



မုန္တိုင္းအမူယာကို ၾကည့္ၿပီးသူ႔စိတ္ထဲ ပိုျပီးကလိကလိျဖင့္ မရိုးမရြျဖစ္ကာ ပိုစခ်င္သြားသည္။


"မသိဘူးကြာ ေပးဆိုေပး "


သူ႕စကားဆံုးေတာ့ မုန္တိုင္းက ထိုင္ေနရာမွ ဝုန္းကနဲထရပ္သည္။ ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ သူလန္႔သြားသည္။ ဒီေကာင္ဘာျဖစ္သြားပါလိမ့္ စိတ္ဆိုးသြားတာမ်ားလား။ သို႔ေသာ္ သူ႕အထင္မွားသြားသည္ မုန္တိုင္းမ်က္ႏွာက စိတ္မဆိုးသည့္အျပင္ ေျပာင္စပ္စပ္ျဖင့္ သူ႕ကိုငံု႔ၾကည့္ၿပီးမ်က္စိ တစ္ဖက္မိွတ္ျပသည္။ ထို႔ေနာက္ ဆိုင္ထဲသို႔ အာျပဲၾကီးျဖင့္


"ဆိုင္ထဲမွာရွိၾကတဲ့ ညီအကိုမ်ားခင္ဗ်ား။ ဒီေန႔ညဟာဆိုရင္ျဖင့္ ေဟာဒီက ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ဂီတရဲ႕ ေမြးေန႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မိုလို႔ ကြ်န္ေတာ္က သူ႔ကိုေမြးေန႔လက္ေဆာင္အေနနဲ႔ ေမြးေန႔သီခ်င္းေလးဆိုျပခ်င္ပါတယ္"


"မုန္တိုင္း.........................."


" အားလံုးပဲသေဘာတူပါရဲ႕ လားခင္ဗ်ား"


"ေဟ့ေကာင္............ ဟာ ဒီေကာင္ေတာ့"


"ေျဖာင္း.... ေျဖာင္း..... ေျဖာင္း........... ေျဖာင္း"



မုန္တိုင္းစကားဆံုးေတာ့ ဆိုင္အတြင္းရွိ အျခားဝိုင္းမွ လူမ်ားက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ၿပီး ရယ္က်ဲက်ဲလုပ္ကာ လက္ခုပ္ေတြ တစ္ေျဖာင္းေျဖာင္းတီးကုန္ၾကသည္။ လူေတြအမ်ားၾကီးက ဝိုင္းၾကည့္ေနသျဖင့္ သူ႕မ်က္ႏွာမထားတတ္ေအာင္ ထူပူေနသည္။ စိတ္ညစ္ညစ္ျဖင့္ ေခါင္းၾကီးကိုသာ ငံု႔ထားလိုက္ေတာ့သည္။ မုန္တိုင္းမင္းလို ငေျပာင္ကိုစမိတာမွ ငါးပါးကိုေမွာက္ေရာပဲ။ ေကာင္းေရာ။


"ဟတ္ပီးဘတ္ေဒး ဒူးယူ .....ဟတ္ပီးဘတ္ေဒး ဒူးယူ .....ဟတ္ပီးဘတ္ေဒး ဒူးယူ .....ဟတ္ပီးဘတ္ေဒး ဒူးယူ ....."


"ေျဖာင္း.......... ေျဖာင္း....... ေျဖာင္း............ ေျဖာင္း"


"ဟား.......ဟား.........ဟား.................ဟား"



အာျပဲၾကီးျဖင့္တမင္ မုန္တိုင္းကလုပ္ဆိုေနေသာေၾကာင့္ တျခားစားပြဲမွလူေတြက ဝိုင္းရီကုန္ၾကသည္။ မုန္တိုင္းသည္ေလာက္မ်က္ႏွာ ေျပာင္လိမ့္မည္ဟု သူမထင္ထားခဲ့ပါ။ ယခုေတာ့ ရွက္လြန္းလို႔ ကိုယ့္မ်က္ႏွာကိုယ္သာ ဓါးနဲ႔လီွးျပစ္ခ်င္စိတ္ေပါက္ေနသည္။


"ေဟ့ေကာင္ မုန္တိုင္း ထိုင္ေတာ့ရျပီ။ "


"ဟဲဟဲ......... ဘယ္လိုလဲ ငါ့ရဲ႕ေမြးေန႔လက္ေဆာင္က မလန္းဘူးလား"


"မင္းေတာ္ေတာ္ ေတာက္တီးေတာက္တဲ့ႏိုင္တာပဲ မုန္တိုင္း။ ဟိုမွာၾကည့္စမ္းလူေတြ ငါတို႔ဝိုင္းကိုၾကည့္ေနၾကတာ ငါရွက္လို႔ေသေတာ့မယ္"



"မင္းကလည္းကြာ သီခ်င္းဆိုျပတာပဲကို ဘာရွက္စရာရွိလဲ။ မင္းပဲေမြးေန႔လက္ေဆာင္ လိုခ်င္တယ္ေျပာတာေလ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဒါကေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေပါ့ကြာ ေနာက္မွမင္းကိုသက္သက္ ဝယ္ေပးမယ္ ဟုတ္ျပီလား"


"မင္းလက္ေဆာင္ၾကီးကလဲ ....ေအးေလ ငါပဲမွားတာပါ........ေက်နပ္ပါတယ္ကြာ"


"ကဲလာ.... ဆက္ျပီးေမာ့ၾကမယ္"



မုန္တိုင္းကအရက္ခြက္ကို ကိုင္ၿပီးလက္ေပးေနသျဖင့္ သူ႔လက္ထဲရွိ အရက္ခြက္ျဖင့္လွမ္းတိုက္လိုက္သည္။ မုန္တိုင္းက ဖန္ခြက္ထဲရွိအရက္ေတြကို တစ္စက္မွမက်န္ေအာင္ေမာ့ပစ္ လိုက္သည္။ ဒီေကာင္ တစ္ခုခုကိုက်ိတ္ၿပီး ခံစားေနတာမ်ားလား။ မုန္တိုင္းရယ္ မင္းဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲကြာ.....


                             

                                                  *           *           *          *





ညသည္ တိတ္ဆိတ္လွ်က္ ေျခာက္ကပ္ကပ္ျဖင့္ ျငိမ္သက္ေနသည္။ လမ္းေပၚတြင္ တစ္ခါတစ္ခါ ေမာင္းသြားသည့္ ကားတစ္ခ်ိဳ႕မွလြဲ၍ လမ္းသြားလမ္းလာဟူသည္ နတၱိဗလာ ။ သည္လိုေအးခ်မ္းတိတ္ဆိတ္ သည့္ညမ်ိဳးတြင္ ဂီတကေတာ့ ေခြ်းျပိဳက္ျပိဳက္က်ကာ ေျခလွမ္းတစ္ခုကိုမနည္း ၾကိဳးစားေလွ်ာက္လွမ္းေနရသည္။



စားေသာက္ဆိုင္မွအျပန္ မုန္တိုင္းကအမူးလြန္ၿပီးမထႏိုင္ေတာ့။ ထို႔ေၾကာင့္တကၠစီ တစ္စီးငွားလာခဲ့သည္။ သို႔ေပမယ့္ သူပဲကံဆိုးလြန္းသည္ လားေတာ့မသိပါ။ တကၠစီက လမ္းတစ္ဝက္တြင္ စက္ပ်က္ၿပီးထိုးရပ္သြားသည္။ သည္ေတာ့ ရွင္းသည္ မုန္တိုင္းခႏၶာကိုယ္ၾကီးကို ကုန္ပိုးလာရံုမွတပါး အျခားဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ ပါဦးမည္နည္း။



မုန္တိုင္းခႏၶာကိုယ္ ေလးတြဲတြဲၾကီးကိုပိုးလာ ရင္းသူေမာဟိုက္ကာ ေခြ်းေတြစို႔လာသည္။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း သူ႕အသက္ရႈသံေတြကိုပင္ သူျပန္ၾကားေနရသည္။ ေမာလြန္း၍ ႏွလံုးခုန္ျမန္ေနတာ ျဖစ္မည္။ ေခါင္းငိုက္စိုက္ အားယူလမ္းေလွ်ာက္လာရင္း ခဏရပ္ကာ အသက္ဝဝရႈၾကည့္လိုက္သည္။


"ဟူး....................."



မုန္တိုင္းကိုတစ္လမ္းလံုးပိုး လာရသျဖင့္ ခါးေတြလည္းေညာင္းေနသည္။ ေျခသလံုးေတြလဲ ေတာင့္ကာ ကိုက္ခဲလာသည္။ သူခဏနားမွျဖစ္ေတာ့မည္။ အနီးနားတဝိုက္ကို မ်က္စိကစားၾကည့္လိုက္သည္။ ေတြ႔ျပီ။ ဝါက်င့္က်င့္ဓာတ္တိုင္မီးေရာင္ ေအာက္မွ အုတ္ခံုတန္းျဖဴျဖဴေလး ။သူထိုေနရာတြင္မုန္တိုင္းကို ခဏခ်ကာနားႏိုင္သည္။



သူတျဖည္းျဖည္းအုတ္ခံုနားကို ေရာက္လာသည္။ ည၏မီးေရာင္ေအာက္တြင္ သူတို႔၏အရိပ္ေတြကို အထင္းသားျမင္ေနရသည္။ သူမုန္တိုင္းကို သူမုန္တိုင္းကိုအုတ္ခံုေပၚခ်ကာ သူပါဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ ယခုသူ႔ေက်ာကုန္းက ေပါ့သြားေတာ့သည္။ ည၏ေလေျပေအးေလး တစ္ခ်ိဳ႕က သူနဖူးရွိဆံစေတြကို ဝင္ေရာက္တိုးေဝွ႔သြားသည္။ မုန္တိုင္းခႏၶာကိုယ္ ေပ်ာ့တြဲတြဲၾကီးက ေတာ့သူ႔ကိုမီွထားသည္။



ညမီးေရာင္ေအာက္တြင္ မုန္တိုင္းေခါင္းေလးကို သူေမာ့ေစလိုက္သည္။ မုန္တိုင္းကား အမူးလြန္ၿပီးအိပ္ေပ်ာ္သြားသည္ ထင္သည္။ သူမုန္တိုင္း၏မ်က္ႏွာေလးကိုသာ တစ္စိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနမိသည္။ မုန္တိုင္း၏ ပါးျပင္ေလးကိုပြတ္သပ္ရင္း သူ႕စိတ္ထဲအတိုင္းမသိတဲ့ ၾကည္ႏူးမွဳေတြ တစိမ့္စိမ့္ဝင္ေရာက္လာသည္ ထင္သည္။ ေစာေစာက ေမာဟိုက္မွဳေတြ ေလထဲမွာမႈန္ဝါးေပ်ာက္ကြယ္ သြားသည္။



မုန္တိုင္း၏ပါးျပင္ေလးကိုပြတ္သပ္ရင္း စိတ္ထဲမရိုးမရြျဖစ္လာသည္။ မုန္တိုင္း၏ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြက လေရာင္ေအာက္တြင္ စိုစြတ္ေနကာ ရႊန္းလဲ့ေနသည္။ သူတံေတြးတစ္ခ်က္မ်ိဳခ်လိုက္ ျပီးမုန္တိုင္း ႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ယူလိုက္သည္။ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြကို တျဖည္းျဖည္းေရွ႕တိုးလိုက္ၿပီး မုန္တိုင္းႏွင့္ႏွာေခါင္းခ်င္း ထိခါနီးတြင္ရပ္တန္႔လိုက္ကာ....



                                                                                                ဆက္ရန္ရွိေသးသည္

                                                                                                    lovealone:P

boytheboy.sept@gmail.com
www.facebook.com/boylovealone




Nov 14th

ေလေျပရိုင္း.............

By satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ

ျမန္မာျပည္ကေန ခြဲခြာရေတာ ့မယ္ဆိုေတာ ့စိတ္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳး ခံစားရတယ္…၀မ္းနည္းတာလား..၀မ္းသာတာလားေ၀

ခြဲလို ့မရေတာ့ပါဘူး…သုတ စိတ္ထဲမွာ သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ အလုပ္လုပ္ဖို ့ စိတ္ကူး မရွိခဲ ့တာပါ…ဒါေပမယ္ ့အိမ္က အစ္မ

ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္လုပ္ေတာ ့ သုတ ကိုပါ တစ္ခါတည္း လုပ္ခိုင္းခဲ ့တာေလ..လက္ထဲကို ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ေရာက္လ

ာေတာ ့…သုတ ရင္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳးပဲ အေတာင္ပံ တစ္စံုတပ္ေပးလိုက္ သလို ခံစားလိုက္ရတယ္…ဘယ္ႏိုင္ငံ ကိုမဆိုသြ

ားလို ့ရျပီေလ…သုတ တစ္ခုေတြးမိလိုက္တယ္…ျမန္မာျပည္မွာ ႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္သက္တမ္း ကုန္မယ္ ့အစား ျပည္ပ

မွာ အလုပ္လုပ္ရင္း သက္တမ္းကုန္တာက ကိုယ္ ့အတြက္ အက်ိဳးရွိလိမ့္မယ္လို ့ ေတြးမိတယ္…အလုပ္အေတြ ့အႀကံဳ

လဲရမယ္..ပိုက္ဆံလည္းစုမိမယ္..ဆိုေတာ ့ကိုယ္လုပ္ခ်င္တဲ ့ အလုပ္ကို ျမန္မာျပည္မွာ ျပန္အေျခခ်လုပ္ႏိုင္မယ္ေလ….

ဒီလိုအေတြးနဲ ့ သုတ လည္း ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္သြားလုပ္ဖို ့ အိမ္ကို ခြင္ ့ေတာင္းခဲ ့တယ္..အိမ္ကလည္း သုတ ေတာ

င္းဆိုတာကို လက္ခံခဲ ့တယ္…သုတလည္း ေအးဂ်င္ ့တစ္ခုနဲ ့ဆက္သြယ္ျပီး အင္တာဗ်ဴးေတြ၀င္ေျဖတာေပါ့ …ကံေက

ာင္းခ်င္ေတာ ့…အင္တာဗ်ဴး တစ္ခုမွာ သုတ အေရြးခံလိုက္ရတယ္…အသစ္ဖြင္ ့မယ္ ့ hypermarket တစ္ခုမွာပါ…၀န္

ထမ္းေတြလည္း အရမ္းလိုေနတယ္လို ့လည္း အင္တာဗ်ဴး လာတဲ ့သူက ေျပာပါတယ္…ေအာင္တဲ ့သူေတြကို ခ်က္ခ်င္

း..စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ျပီး တစ္လအတြင္း ေခၚမယ္လို ့သိရပါတယ္…ျဖစ္ခ်င္ေတာ ့ သုတ က ပထမဆံုးေခၚတဲ ့ အဖြဲ ့မွာ ပါခဲ ့တ

ယ္ေလ…အခုေတာ ့ ရန္ကုန္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္မွာ သုတ ေရာက္ေနပါျပီ….ေမေမက…..

         သား..ဘုရား တရား မေမ ့နဲ ့ေနာ္…က်န္းမာေရးလည္း ဂရုစိုက္…ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဖုန္းဆက္…ေမေမ စိတ္ပူ

         တယ္…

         ဟုတ္ကဲ ့ပါ…ေမေမ…

သုတ ပတ္၀န္းက်င္ကို ႀကည္ ့လိုက္ေတာ ့့ျပည္ပ ကို သြားမယ့္သူ လိုက္ပို ့တဲ ့သူေတြနဲ ့့ျပည္ ့ႏွက္လို ့ေနပါတယ္…တူ

ညီတာကေတာ ့ အားလံုးရဲ ့ မ်က္၀န္းေတြမွာ အလြမ္းရိပ္ေတြကို ေတြ ့ေနရတယ္ေလ..အေမ ေတြကလည္း ကိုယ္ ့သာ

းသမီးေတြကို မွာတမ္းေခၽြေနတာကို ေတြ ့ရတယ္…သုတ ကေတာ ့စိတ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ေနသလို ခံစားရတယ္..ဒါ သုတ

အတြက္ ပထမဆံုး ႏိုင္ငံျခားခရီးစဥ္ပါ…စိတ္လည္း လွ ုပ္ရွားေနတယ္…ေပ်ာ္တာကေတာ ့ သုတ က အစကတည္းက

အိမ္မွာ ေနခ်င္တဲ ့သူမဟုတ္ဘူးေလ…လြတ္လပ္တာကို ႀကိဳက္တဲ ့သူဆိုေတာ ့အိမ္နဲ ့ ေ၀းေလ ပိုေကာင္းေလေပါ့…ဒါ

ေပမယ္ ့..ေမေမ ကိုေတာ ့ မခြဲခ်င္ပါဘူး…သုတ ေရွ ့မွာ မားမားရပ္တည္ေပးတာ ေမေမ ပဲ ရွိတာေလ…သုတကို လိုက္

ပို ့တာ အေမရယ္ ..သုတ အစ္မရယ္ …၁ႏွစ္ခြဲ အရြယ္ တူေလးရယ္ပါ…အစ္မကေတာ ့ဘာမွမေျပာပါဘူး…သုတ နား

လည္ပါတယ္…ဘာမွ မေျပာေပမယ္ ့ စိတ္ထဲမွာ ၀မ္းနည္းေနတယ္ ဆိုတာကို ခံစားလို ့ရပါတယ္…သုတ တို ့ေမာင္ႏွမ

ေတြက ဒီလိုပဲ ..နီးေနရင္သာ ရန္တက်က္က်က္ျဖစ္ႀကတာ…ေ၀းေနမွ ခ်စ္ႀကတာေလ…ခဏေန့..သုတ check In ..

၀င္ရေတာ ့မယ္ေလ..သုတ လည္းခရီးသည္မ်ားသာဆိုတဲ ့ ၀င္ေပါက္ကေန ၀င္သြားျပီး လုပ္စရာရွိတာလုပ္ျပီး ႀကည္ ့

လိုက္ေတာ ့…မွန္အကာကေန စိုးရိမ္တႀကီး ႀကည္ ့ေနတဲ ့ေမေမ ရယ္…လက္ျပေနတဲ ့ တူေလးရယ္ကို ေတြ ့လိုက္ရ

တယ္…သုတ အေပၚထပ္ကို စက္ေလွကားနဲ ့ တက္သြားေတာ ့ …တူေလး ငိုေနတာကို ေတြ ့လိုက္ရတယ္…တူေလး..

ငယ္ေလးကတည္းက သုတ လက္ေပၚမွာပဲ အိပ္ခဲ ့တာ…သုတ သီခ်င္းဆိုသိပ္မွ အိပ္တာေလ…သူ ့အေဖ ကို လိုက္ပို ့

တုန္းကေတာင္ မငိုတဲ ့ကေလး…အခုေတာ ့..သုတ ၀မ္းနည္းလာျပီး အျမန္ေက်ာခိုင္း ခဲ ့ပါတယ္…မ်က္ရည္မက်ေအာ

င္လည္း အႏိုင္ႏိုင္ထိန္းခဲ ့ရတယ္…..အားလံုးျပီးသြားေတာ ့…သက္ဆိုင္ရာ ဂိတ္ေပါက္မွာ ထိုင္ေနမိတယ္..အခုထိ အ

တူသြားရမယ္ ့သူေတြနဲ ့ မေတြ ့ရေသးဘူး…သုတ တို ့အဖြဲ ့က ၆ ေယာက္ အဖြဲ ့လို ့ ေအးဂ်င္ ့ကေတာ ့ေျပာခဲ ့တယ္..

ဘယ္လိုသူေတြပါလာမွာလည္း…ကိုယ္လို ေဂး တစ္ေယာက္ေလာက္ပါရင္ ေကာင္းမွာပဲလို ့ ေတြးေနမိေသးတယ္…

မေတြ ့ရေသးတဲ ့ သူေတြအေႀကာင္း သုတ စဥ္းစားေနတုန္း……..

           အစ္ကို က ဘာရိန္း(Bahrain)ကို သြားမယ္ ့ တစ္ေယာက္လား…

ဘုရား….လန္ ့လိုက္တာ…ႀကည္ ့လိုက္ေတာ ့..သုတ ထက္အသက္ႀကီးမယ္လို ့ ထင္ရတယ္ အစ္ကိုႀကီး တစ္ေယာက္

သုတကို လာမိတ္ဖြဲ ့တာကို ေတြ ့လိုက္ရတယ္…သုတ ကိုမ်ား..အစ္ကိုတဲ ့…ထားလိုက္ပါ..ေလးစားမွ ုနဲ ့ေခၚတယ္ပဲ ..

သေဘာထားလိုက္ေတာ ့မယ္..လို ့စိတ္ထဲက ပဲ ေတြးလိုက္တယ္…

          ဟုတ္ကဲ ့…ဘယ္လိုလုပ္..သိတာလဲ ..ဘာရိန္း ကိုသြားမယ္ဆိုတာ…ဘယ္ေအးဂ်င္ ့ကလဲ….

          အစ္ကို ့ကို …လ.၀.က က စစ္ေနေတာ ့ ကၽြန္ေတာ္ က တစ္ေယာက္ေက်ာ္မွာပါ…ဘာရိန္း ဆိုတဲ ့ အသံႀကား

          လိုက္လို ့..ဒါနဲ ့က်န္တဲ ့သူေတြကိုေရာ ေတြ ့ျပီးျပီလား….

          ဟင္ ့အင္း ..မေတြ ့ရေသးဘူး..ဘယ္သူေတြလည္း မသိဘူး…ျမင္လည္းမျမင္ဖူးဘူး…..အစ္ကို ့နာမည္က …

သုတ ကပဲ စျပီး နာမည္ေမးလိုက္ပါတယ္….ကိုယ္နဲ ့ အလုပ္အတူလုပ္မဲ့ သူဆိုေတာ ့ေသခ်ာအကဲခတ္လိုက္တယ္…

အရပ္ကေတာ ့ငါးေပ ေျခက္ေလာက္ရွိမယ္…ေဘာ္ဒီကေတာ ့သူ ့အရပ္နဲ ့ဆို ၀ တယ္လို ့ေျပာရမယ့္ ထဲမွာပါတယ္..

အသားျဖဴတယ္…ရုပ္ရည္ကေတာ ့ႀကည္ ့ေကာင္းပါတယ္…သာမန္ပါပဲ..သုတ အကဲခတ္ေနတုန္း..သူက သုတ အေမး

ကို ျပန္ေျဖပါတယ္……..

      ကၽြန္ေတာ ့နာမည္က ေဇာ္လင္းထြန္း ပါ…အစ္ကို ့ နာမည္ကေရာ ….

      သုတ ….လို ့ေခၚပါတယ္..အစ္ကို ့ အသက္က ဘယ္ေလာက္လဲ …

အသက္ေမးမွရေတာ ့မယ္…ႏို ့မို ့ဆို သုတ ကို အစ္ကို အစ္ကိုနဲ ့…ေခၚလိုက္တိုင္း….နားထဲမွာ ခံရခက္တယ္…ကိုယ္ ့

ထက္ငယ္တဲ ့သူေခၚတာဆို ေတာ္ေသးတယ္…သူ့ ကို အကဲခတ္ရသေလာက္ ေဂးေတာ ့မဟုတ္ဘူး…သုတ အနည္းင

ယ္ေတာ ့စိတ္ပ်က္သြားတယ္…သုတ လိုခ်င္တာ…သုတ လို ေဂး မ်ိဳးဆိုဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ…စိတ္ကူးထဲက အ

တိုင္းေတာ ့ အရာရာ ဘယ္ျဖစ္ႏိုင္မွာလဲေလ..

       ကိုယ္က ၃၀ ရွိျပီ….

      ဟုတ္လား…ညီက ၂၄ ႏွစ္ပါ…ရင္းရင္းႏွီးႏွီး မင္း နဲ ့ ငါနဲ ့ေျပာလို ့ရပါတယ္…

၀မ္းသာအားရ သုတ ေျပာလိုက္တယ္…အခုမွ အသက္ရွဴေခ်ာင္ေတာ့တယ္…သူကေတာ ့ေဘးကေန ..အလုပ္အေႀက

ာင္း…ဟိုမွာ ဘာေတြလုပ္ရမလဲ ဆိုတဲ ့ အေႀကာင္း…အင္တာဗ်ဴးကို ဘယ္လို ၀င္ခဲ ့ရတယ္ဆိုတဲ ့အေႀကာင္းေတြ…

တတြတ္တြတ္ေျပာေနတယ္…သုတ ကေတာ ့ေနာက္ကေန လိုက္ပဲ အင္း လိုက္ေနလိုက္တယ္…သူက သုတ ထက္

အသက္ႀကီးေတာ ့ အရာရာကို စိတ္ပူေနတာလည္း ပါတယ္..သုတကေတာ ့ ဘာမွကို မေတြးတာ…ဟိုေရာက္မွ…သိ

ရမွာကို အခုကတည္းက ႀကိဳေတြးေနေတာ ့ဘာလုပ္မွာလဲ….ေရာက္မွပဲ မီးစင္ႀကည္ ့ကမယ္…သုတ ႀကိဳတင္ေတြးျပီး..

စိတ္မပူတတ္ပါ…ခဏေနေတာ ့..ေလယာဥ္ေပၚတက္လို ့ရျပီဆိုတဲ ့…ေခၚသံေႀကာင္ ့..တစ္ျခားခရီးသည္နဲ ့အတူ..သု

တ တို ့…ခရီးစဥ္ကို စခဲ ့ပါတယ္…သုတ တို ့ ခရီးစဥ္က ရွည္တယ္…transist က သံုးခုေတာင္…ေလယာဥ္ေပၚေရာက္

ေတာ ့..ကိုေဇာ္လင္းထြန္း က….

           ငါတို ့ကို ….ဘာလို ့ traning ဆိုျပီး ဘာရိန္း ကိုေခၚတာလဲ မသိဘူး…ႏွစ္ပတ္ပဲ ေနရမယ္လို ့ပါတယ္ေနာ္

            ေခၚစာမွာ…ဗီဇာ ကေတာ ့..ႏွစ္လေတာင္ေပးထားတယ္…

            ေအးဂ်င္ ့ကေျပာတာကေတာ ့…ကူ၀ိတ္ဗီဇာ က ခက္တယ္တဲ ့..ဘာရိန္း က လုပ္မွလြယ္တာတဲ ့…

            ညီတို ့က စာခ်ဳပ္မွာကတည္း က ကူ၀ိတ္ပဲ …training ဆိုတာက ခဏပါ…စိတ္မပူပါနဲ ့..

သုတ တို ့ခရီးစဥက က ဘန္ေကာက္..ကိုတစ္ေထာက္..အဲဒီကေန ကာတာ…အဲဒီကမွ…ဘာရိန္းကိုတစ္ဆင္ ့သြားရမွ

ာပါ….အခု ဘန္ေကာက္ ခရီးကို စတင္ေနပါျပီ….ေလယာဥ္ေပၚမွာ..ဘာမွ မေျပာျဖစ္ေတာ ့ပဲ အေတြးကိုယ္စီနဲ ့လိုက္

လာခဲ ့ျပီး…ထိုင္း ႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ေလဆိပ္ကိုေရာက္ခဲ ့ပါတယ္…အဲဒီကိုေရာက္ေတာ ့မွပဲ က်န္တဲ ့ဘာရိန္းကို သြား

မယ္ ့အဖြဲ ့နဲ ့ေတြ ့ျဖစ္ႀကပါတယ္…မိန္းကေလး သံုးေယာက္..ေယာက္်ားေလးက သုတ အပါအ၀င္ သံုးေယာက္..အား

လံုးေပါင္း ေျခာက္ေယာက္ ျဖစ္သြားပါတယ္…သုတ ကံဆိုးတာကေတာ ့ေယာက္်ားေလးထဲမွာ သုတ လိုခ်င္တဲ ့ပံုတစ္

ေယာက္မွ မပါတာပါပဲ…သုတ တို ့ဘာရိန္းကို ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ေရာက္ခဲ ့ႀကပါတယ္…သုတ တို ့ေရာက္ျပီး တစ္ပတ္

အႀကာမွာ ေနာက္ထပ္ျမန္မာျပည္ကေန ေျခက္ေယာက္တစ္ဖြဲ ့ ေရာက္လာပါတယ္…အဲဒီထဲမွာလည္း ကိုယ္လိုလူမ်ား

ပါမလားလို ့ႀကည္ ့လိုက္ေတာ ့…တစ္ေယာက္ကိုေတာ ့သတိထားမိတယ္…သုတ စိတ္က ထင္တာပါ..မေသခ်ာေသး

ဘူး…သုတ တို ့ကို ေယာက်္ားေလးနဲ ့ မိန္းကေလးခြဲထားတာပါ…သုတ တို ့ပထမေရာက္တဲ ့ ေယာက္်ားေလး သံုးေယ

ာက္အဖြဲ ့ကို လံုးခ်င္း အိမ္ယာ တစ္ခုမွာထားပါတယ္…ေရာက္ျပိး ႏွစ္ပတ္အႀကာမွာ သုတ တို ့..ဒုတိယ မွေရာက္တဲ ့ေ

ယာက်္ားေလး ေလးေယာက္ေနတဲ ့…တိုက္ခန္းကိုေျပာင္းရပါတယ္…အဲဒီမွာ …စိုင္းစိုင္း ဆိုတဲ ့..တစ္ေယာက္က သုတ

ကို သူတို ့အခန္းမွာလာေနဖို ့ ေခၚပါတယ္…သူကေတာ ့သုတ ထင္ထားခဲ ့တဲ ့တစ္ေယာက္ပါ…သုတ လည္းသူတို ့အ

ခန္းမွာ ေနဖို ့ လက္ခံလိုက္ပါတယ္..သုတ တို ့ေနတဲ ့ တိုက္ခန္းက အေတာ္ေလး က်ယ္ပါတယ္…အိပ္ခန္းက ေလးခန္

း..ေရခ်ိဳးခန္း..အိမ္သာတြဲလ်က္က တစ္ခန္း..သုတ ေနတဲ ့အခန္းမွာက ေရခ်ိဳးခန္း ပါတယ္…တြဲလ်က္က အျပင္မွာပါ..

သုတ တို ့ေရခ်ိဳးခန္းက သပ္သပ္သီးသန္ ့ပါတာပါ…သုတ တို ့ျမန္မာေယာက်္ားေလး ခုႏွစ္ေယာက္ က..ႏွစ္ခန္းခြဲေန

တာပါ..က်န္တဲ ့..အိပ္ခန္းႏွစ္ခန္းကေတာ ့…တစ္ျခားႏိုင္ငံက သူေတြေနႀကတာပါ..သူတို ့လည္း သုတ တို ့လိုပဲ ..ကူ

၀ိတ္ ကိုသြားဖို ့ဗီဇာေ စာင္ ့ေနႀကတာပါ…ေတာ္ေသးတယ္..ေရခ်ိဳးခန္းက ကိုယ္ေနတဲ ့အခန္းမွာ ရွိေနလို ့..အျပင္ကို

ထြက္ခ်ိဳးစရာ မလိုေတာ ့ဘူး…သုတ ကိုေနဖို ့ေခၚတဲ ့ စိုင္းစိုင္းကိုလည္း ေက်းဇူးတင္စကားေျပာရဦးမယ္…..ညေန အ

လုပ္က ျပန္လာျပီးေတာ ့ အျပင္ကို လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ျဖစ္တယ္…သုတ နဲ ့အတူစိုင္းစိုင္းလဲ ပါတယ္…..

          ေက်းဇူးပဲ ..ကိုစိုင္း…မင္း အခန္းမွာ ေနဖို ့ေခၚလို ့….

ရုတ္တရက္ သုတ ကေျပာလိုက္ေတာ ့…စိုင္းစိုင္း က သုတ ပုခံုးကို ဖက္ျပီး ..

        ရပါတယ္ကြာ…..အဲဒါေႀကာင္ ့..ငါက မင္းကို ေရြးေခၚလိုက္တာ..ဒီအခန္းရဖို ့ မနည္း ဖိုက္ထားရတာ…

      ေအာ္…ဟုတ္လား…ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္…ကိုယ္ ့အခန္းထဲမွာေရခ်ိဳးခန္းပါေတာ ့ေကာင္းတာေပါ့ မင္းေရာ ..အိမ္နဲ ့

      အဆက္အသြယ္ ရလား…ငါကေတာ ့ေရာက္ျပီး..တစ္ခါပဲ အဆက္အသြယ္ရတယ္…အခုလည္း ဖုန္းေခၚတာ

      လိုင္းမေကာင္းလို ့ေခၚလို ့မရဘူး…

ေနာက္ သုတ စိုင္းစိုင္းကို ေမးခ်င္တာ တစ္ခုရွိပါတယ္…သုတ သူ ့အေႀကာင္းကို တစ္ျခားသူတစ္ေယာက္ေျပာသံႀကား

တာက စိုင္းစိုင္းမွာ အိမ္ေထာင္ရွိတယ္တဲ ့…..

      ဒါနဲ ့..စကားမစပ္..မင္းဆီမွာ အိ္မ္ေထာင္ရွိတယ္ဆို…

သုတ ..မႀကားခ်င္တဲ ့ အေျဖ တစ္ခုရလိုက္တယ္…..

     ဟုတ္တယ္… ့သူကလည္း ႀကိဳက္ေနတာႀကာျပီေလ ဒါနဲ ့အိမ္ ကေပးစားလိုက္တာ…

သုတ က ထပ္ျပီးေတာ ့စပ္စုလိုက္တယ္…

     ဟင္..ဒါဆို မင္းက ဘာလို ့ ျမန္မာျပည္က မိန္းမ နားမေနဘဲ ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္လာလုပ္တာလဲ …

စိုင္းစိုင္း အေ၀းတစ္ေနရာကို ေငးျပီး..သုတ အေမးကို ခပ္ေလးေလးျပန္ေျဖပါတယ္….

    ငါ့ အေဖေႀကာင့္ ပါ..အရင္ က ငါ UNDP မွာ လုပ္တယ္..ျပီးေတာ ့မလုပ္ခ်င္လို ့ထြက္လိုက္တာ ..ငါ့အေဖ က ဆူ

   တာေပါ့ …သူသြင္းေပးထားတဲ ့အလုပ္ေလ…မိန္းမ ရေတာ ့မွ ထြက္လိုက္တာဆိုေတာ ့..ငါ့ကိုေကာတာေပါ့..အေမ

   ကေတာ ့ ငါ့ ဘက္ကပါ…ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္လာလုပ္တာလဲ ငါ့အေဖ ကမႀကိဳက္ဘူး…ေလဆိပ္ေတာင္..ငါ့အေမနဲ ့

   ငါ့ မိန္းမပဲ လိုက္ပို ့တာ…..

   ေအာ္…ဟုတ္လား..ေဆာရီးပဲ ..ေမးမိတာ..မင္းကို စိတ္မေကာင္းစရာေတြ သတိရေအာင္လုပ္ 

   မိသလို္ျဖစ္သြားတယ္..

သုတ …စိတ္ထဲမွာ ရည္မွန္းထားတာေတြသြားျပန္ျပီေပါ့..သုတ က သူ ့ကို စိတ္ကူးယဥ္ထားတာေလ…သူက ျမန္

မာေယာက္်ားေလးေတြထဲမွာ ..ရုပ္ရည္ ့အသန္ ့ဆံုးလို ့ေျပာရမွာပါ…သုတ စိတ္ကူးေတြကို …ေနရာမွာပဲ လႊင္ ့ပစ္လို

က္ေတာ ့တယ္…တစ္္ျခားသူေတြကိုလည္း သုတ မႀကိဳးစားခ်င္ဘူး…ျပိးေတာ ့သုတ ေဂးဆိုတာကိုလည္းအားလံုးကို

အသိေပးျပီးေတာ ့ေနလိုက္ခ်င္တယ္…အခုလို ပုန္းကြယ္ျပီးေနရတာကို..က်ဥ္းက်ပ္တယ္လို ့ခံစားေနရတယ္..တစ္

ျခားသူေတြကို သုတ ရင္မခုန္ပါ…သူငယ္ခ်င္းေတြလိုပဲ ..သူကိုေတာ ့ ရင္ခုန္ရင္ ခုန္လို ့ရေသးလို ့..စိတ္ကူးမိမွပဲ..

ဒါေပမယ္ ့..သုတ ဟန္ေဆာင္ေနတတ္တာ အက်င္ ့တစ္ခုလို ျဖစ္ေနပါျပီ…စိတ္ထဲမွာ ခံစားရတာကို အျပင္မ်က္ႏွာျပင္

ကို မရာက္ေအာင္ ဖံုးကြယ္တတ္တဲ ့ အက်င္ ့…ဘယ္တုန္းကတည္းက ရခဲ ့တာလဲ သုတ မသိေတာ ့ပါ…သုတ စိတ္

ထဲမွာ သူနဲ ့ဘယ္လိုမွ..ေရွ ့ကို ျဖစ္လာစရာမရွိေတာ ့တဲ ့အတြက္ ၀မ္းနည္းေနေပမယ့္ …ျပံဳးျပီးေတာ ့…

      ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေလ..မင္းမိဘကို စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားေပါ့ ..မင္းက မိန္းမ နဲ ့ဆိုေတာ ့လူလြတ္ေတြထက္ပို

     ႀကိဳးစားရမယ္ေလ…ေနာက္ပိုင္း ကေလးေတြ..ရလာဦးမွာမဟုတ္လား…

သုတ ခံစားရေပမယ္ ့..သူ ့ဘ၀ အတြက္ ေစတနာနဲ ့…ေျပာလိုက္တာပါ..စိတ္ထဲကေတာ ့..လြတ္သြားတဲ ့ငါးႀကီးေပါ့..

သုတ တို ့စကားေျပာရင္း..လမ္းေလွ်ာက္လာတာ သုတ တို ့ေနတဲ ့ ေနရာေတာင္ျပန္ေရာက္လာျပီပဲ…..သုတလည္း..

အလုပ္လုပ္ရတာပင္ပန္းတာရယ္…စိတ္ထဲမွာလည္း တစ္ခုခုကို ေမာဟိုက္ေနသလိုခံစားရတာရယ္..မနက္လည္း အ

လုပ္သြားရမွာရယ္ေႀကာင့္ ေစာေစာ အိပ္ရာ၀င္လိုက္တယ္…သုတ တို ့အခန္းမွာက သံုးေယာက္ေနပါတယ္..သုတက

အစြန္မွာ အိပ္တယ္..စိုင္းစိုင္းကေတာ ့ အလယ္မွာ ေပါ့…သုတ အိပ္ရာ၀င္ေတာ ့…စိုင္းစိုင္းက ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ မ်က္ႏွာ

သစ္ေနတယ္..ခဏေနေတာ ့သူ ့အိပ္ရာမွာ လွဲေနတာကိုေတြ ့လိုက္တယ္…သုတ တို ့က ကုတင္မရွိဘူး…ေမြ ့ယာ

ေတြကို …ႀကမ္းေပၚမွာ ခင္းျပီး အိပ္ႀကတာေလ..သူလည္း သူ ့မိန္းမ အေႀကာင္းေတြးေနမွာပဲေနာ္…မဆီမဆိုင္…သူ ့အ

ေႀကာင္းက သုတ ေခါင္းထဲ ေရာက္လာေသးတယ္…သြားစမ္း..မေတြးနဲ ့…သုတ ႀကိတ္မွိတ္ျပီး အိပ္ဖို ့ႀကိဳးစားလိုက္

တယ္..၁၀ မိနစ္ေလာက္ေနေတာ့ အခန္းေဖာ္ အစ္ကိုႀကိးေရာက္လာျပီး…မီးပိတ္လိုက္တယ္…အရာအားလံုးေမွာင္မဲ..

သြားတယ္…သုတ အေမွာင္ထဲမွာ..လမ္းေပ်ာက္ေနသလိုပါပဲလား…သုတ နံရံဘက္ကိုေက်ာေပးျပီး သူ ့ဘက္ကို မ်က္

ႏွာလွည္ ့လိုက္တယ္….တျဖည္းျဖည္း..သူ ကိုယ္ ့ဘက္ကို တိုးလာသလို ခံစားေနရတယ္…သုတ စိတ္ထင္လို ့ေနမွာပါ

သူက မိန္းမနဲ ့ေလ…ဘယ္လိုလုပ္သုတ ကို စိတ္၀င္စားမလဲ ..မရုူးပါနဲ ့ သုတ ရယ္..ကိုယ္ ့ဘာသာ ျပန္သတိေပး

ေနရတယ္..သူ ့မ်က္ႏွာ က သုတ နဲ ့ ပိုပုိနီးကပ္လာတယ္…ေမွာင္ထဲမွာမို ့..သုတ မ်က္လံုးမွားတာလား..ျဖစ္ခ်င္တာေ

တြမ်ားေနလို ့သုတ ရူးသြားတာလား…မႀကာပါ..သူ  ့ရဲ ့ႏွဳတ္ခမ္း အစံုက သုတ ရဲ ့ႏွဳတ္ခမ္း အစံုကို လာထိကပ္ျပီး..ငံု

ထားတာကို သိလိုက္ရတယ္..သုတ မ်က္လံုးျပဴးသြားတယ္…အိပ္မက္မဟုတ္ပါလား…ဒါဆို..သူ.သူ ေယာင္ေနတာလာ

း…သုတ သူ ့ကိုကိုင္လွ ုပ္လိုက္မလို ့လက္ကို ေျမာွက္လိုက္ခ်ိန္မွာ သူက သုတ လက္ကို အတင္းဖမ္းခ်ဳပ္ျပီး..သုတ ကို

ယ္လံုးကို သိမ္းက်ံဴးဖက္လိုက္ပါတယ္…ဘာလုပ္တာလဲ…သူ ့မိန္းမ နဲ ့မွားေနတာလား…ဟိုဘက္ေဘးမွာ

အိပ္ေနတဲ ့ အစ္ကိုႀကီး ကို သုတ ..စိုင္းစိုင္း ပုခံုးေပၚက ေက်ာ္ႀကည္ ့ေတာ ့…သုတ တို ့ကိုေက်ာေပးျပိးအိပ္ေနလို ့ေ

ေတာ္ပါေသးတယ္…သူကေတာ ့ ပိုဆိုးသထက္ကို ဆိုးလာပါတယ္…သုတ ဘာလုပ္ရမလဲ..လက္ခံရမွာလား…တြန္း

ထုတ္ရမွာလား…သူရဲ ့လက္အစံုဟာ သုတ ရဲ ့ေနရာတိုင္းကို ပြတ္သပ္ေနပါတယ္…သုတ လည္းမ်က္စိစံုမွိတ္ျပီး..သူ ့

ကို ခပ္တင္းတင္း ျပန္သိုင္းဖတ္လိုက္ပါတယ္…မွားလား..သုတ ဒီလိုလုပ္တာမွားလား…သူ ့ရဲ ့ႏုညံ့လွတဲ ့ အေတြ ့အထိ

ေတြက သုတ ကို ကမၻာအျပင္ ဆြဲေခၚထုတ္သြားသလိုပါပဲ…သူကေတာ ့အနမ္းမိုးေတြ ဆက္တိုက္ႀကီးေခၽြေနတာ..

သုတ ထိန္းထားတဲ ့စိတ္ကို လႊတ္ေပးခ်င္ေလာက္ေအာင္ကို…ဆိုးပါတယ္…ေနာက္ဆံုးေတာ ့လည္း..သုတ လည္း

ဘာသားနဲ ့မ်ားထုထားတာမို ့လို ့လဲ….စိတ္ရဲ ့အလိုအတိုင္း…သူ ့ရဲ ့ရင္ခြင္မွာေမွးစက္ခဲ ့ရျပီေပါ့…..သုတ စိတ္ထဲမွာ

ေတာ ့..အျပစ္တစ္ခုကိုက်ဴးလြန္လိုက္သလိုခံစားေနရတယ္…

                                                                                                                         ဆက္ရန္………..

 

Aug 29th

မနက္ၿဖန္ ညေန

By ဦးတီေလး (doraemon)

Gtalk အေကာင္.ကို   sign outလုပ္ခါ ခ်က္ခ်င္းပဲ ဆို သလုိ ထြက္လုိက္ သည္။အခုခ်ိန္လုိက္၇င္မွီနုိင္ေသးတယ္ 

 

ဆာ ဗာမွာေငြ၇ွႈင္းတာက ဒီတစ္ခါေတာ္ေတာ္ၾကာ ေနသားပဲလုိ.ေတာင္ ထင္ေနမိတယ္။

ေငြ၇ွင္းၿပီးဆုိင္အၿပင္ဘက္ေ၇ာက္ေတာ.မုိးေလးေတာင္ဖြဲဖြဲက်ေနတယ္


 

မုိး စက္မွုန္ေလးေတြက အ၇က္အ၇ွိန္နဲ.၇ီေ၀ေနတဲ.က်ြန္ေတာ္ကုိ ပုိေ၀၀ါးေစသည္

ဟာ.................. ဆုိင္ကယ္ကလုိက္မယ္ဆုိ မေ၇ွ.မီးမပါ မေန.ညတုန္းကမုိးမိလုိ. ေ၇ွာ.၀င္သြားတာ ေ၇ွ.မီးက်ြန္း သြားတယ္ ထင္တယ္


သစၥာလမ္းကေန ေတာ္ ၀င္ကုိဘယ္လုိသြားမလဲ  နတ္ေမာက္လမ္းဘက္ထြက္၇င္လဲ

ေမွာင္ေနတာမီးကမပါ ၿပည္ေတာ္သာအတုိင္းဆင္၇င္ေတ.အစ္ကိုထြက္လာတာနဲ. လြဲနုိင္ တယ္ ေလ

 

           ဘာလုိ.မ်ားအစ္ကုိ၇ာ ညီကုိေ၇ွာင္ေနတာလဲ ဗ်ာ   ......................

က်ြန္ေတာ္ ဆုိင္ကယ္ကုိ စထြက္ကတည္းက လီ ဗာ ကိုအသားကုန္က်ယ္လုိက္ သည္။

 

“က်ြန္ေတာ္အစ္ကုိကိုေတြ.ခ်င္တယ္ အစ္ကိုရာ ”

 

          အစ္ကိုဆီလာမယ္လုိ.ေၿပာတာကုိမအားဘူးတဲ. မလာနဲ.တဲ. ဘာေၾကာင္.လဲ ဗ်ာ 

ညီစိတ္ကုိနားလည္၇ဲ.သားနဲ.ညီကုိဘာလုိ.မေတြ.ခ်င္၇တာလဲ ဗ်ာ   ...............။

 

ဆုိင္ကယ္ေလးတုိးနုန္းက မ်ားေနတာသိေပမဲ. အစ္ကိုကုိေတြ.ခ်င္တဲ.စိတ္ေၾကာင္. လီဗာ ကိုမေလ်ာ.အား     

 

 

အမွန္ဆုိ  က်ြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ကေလ အစ္ကိုကိုစေတြ.ကတည္းက မသနားသင္.ဘူး 


ဟုတ္ပါတယ္......က်ြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ၾကား ၀င္ခဲ.တာကုိေလ ဗ်ာ  အဒါမွား သြားတယ္

  ဗ်ာ  ........။

 

ေန  မင္း ဒီ တစ္ခါၿပန္လာတာ ငါကုိ ဒုကၡလာေပးတာလား ကြာ   ေနဆုိတာ ကလည္း လြန္ခဲ.တဲ.တစ္နွစ္က က်ြန္ေတာ္နဲ.ၿပတ္စဲထားတဲ.၇ည္းစားေလ  အခု သူက က လူတစ္ေယာက္၇ဲ.အေကာင္.ကိုေပးတယ္ က်ဴေပးပါလားတဲ.သူကုိ  propose  လုပ္ထားတာကုိ ညင္းခ်င္လုိ.ပါတဲ.     ေနအဒီလုိ လုပ္ခုိင္းတာ မေကာင္းမွန္းသိေပးမဲ.

အဒီလူကမေကြးကဆုိတဲ.စိတ္နဲ.လက္ခံလုိက္မိတယ္  ဒါေပ မဲ. အစ္ကုိကိုစကားေၿပာ၇င္ းသနားလုိ.ညီကုိယ္တုိင္  ေၿပာၿပခဲ.ပါတယ္ ေန အစ္ကုိကိုမခ်စ္ဘူးဆုိတာေလ............ .....။

 

 

 

အဒိေန.က က်ြန္ေတာ္အစ္ကိုကိုစေတြ.တဲ.ေနေပါ.  ေနနဲ. ပတ္သတ္တာေတြဖြင္. ေၿပာၿဖစ္ခဲ.တယ္  ေန. ဘက္ကုိစည္းေဖာက္သလုိ  ၿဖစ္ေပမဲ. အဒါအစ္ကုိကို စေတြ.ကတည္းက ခင္ခဲ.လုိ.ပါ ဗ်ာ    ညီေနာက္ပုိင္းမွာ ဖြင္.ေၿပာလုိက္လုိ. ေန  ေၿပာလာတဲ.စကားေတြကုိေတာင္ ခါးဆီးခံခဲံ.တယ္အစ္ကုိါ ။။။။

 

အစ္ကိုက ၇ုပ္ ေခ်ာတယ္ေနာက္ၿပီး စကားေၿပာလဲ တည္ညိမ္္တယ္   အဒါကုိညီေလး အဒီစေတြ.တည္.ညကတည္းကဆုိ၇င္  ပုိ မွန္မယ္ အစ္ကုိသေဘာက်မိတာ အမွန္ပါ  ဒါေပမဲ. အမွားတစ္ခုက်ဴးလြန္လုိက္မွန္းညီမသိဘူးအစ္ကုိ   အဒီည   ၇ုံးမွာ ည၈်ဴတီက်တဲ.ညကေလ    ညီ ကို အေဖာ္ အေနနဲ.အိပ္ဖုိ.ေခၚတာ ညီမလုိက္ သင္.ဘူး...။

 အဒီညက   ခနၶာကုိယ္ခ်င္း မနီး စပ္ၾကေပမဲ.   က်ြန္ေတာ္နွလုံးသားက ေတာ. အစ္ကိုေၿပာတဲ.ေန.ကုိခ်စ္တဲ.အေၾကာင္းေတြထဲမွာေတြ.စလူတစ္ေယာက္ကုိ၇င္းနွးိသြားတယ္ဗ်ာ    အစ္ကုိကုိ သနားမိတယ္ ေလ ......။အ၇င္တုန္းက ေနကုိယ္တုိင္ကလည္းက်ြန္ေတာ္ကုိ ၇က္စက္ခဲ.တာပဲေလ  .....။

 

 

“ေန၇ဲ. စပုိင္”      တဲ.   အစ္ကိုေခၚပုံကဘယ္လုိေလးလဲဗ်ာ      အစ္ကုိ အမူ၇ာေတြၾကားမွာ ညီ နွလုံးသားေလးလမ္းေပ်ာက္ သြားတယ္   ေနကေတာင္ သိကုန္ေတာ.   နင္ဘာ၀င္၇ွဳပ္တာလဲတဲ.ညီကုိစိတ္တုိေနပုံေလ...ဒါေပမဲ. အဒီအခ်ိန္တုန္းက ညီၿဖစ္ေနတဲ.အ၇ာကိုအခ်စ္လုိ.မဆုံးၿဖတ္မိေသးဘူး တက္မက္မွုလုိ.ပဲ    ညီထင္ခဲ.တာေလ    ...........။

 

 

 

က်ြန္ေတာ္အစ္ကိုပါးေလးကိုနမ္းေတာ.အစ္ကိုညိမ္ေနတယ္ဒါဘယ္လုိ သေဘာလဲ အစ္ကုိ၇ာ   အဒီ အခ်ိန္တုန္းက ညီညီ  ကိုပဲ အခ်ိန္ေတြေပးခဲ.တာေလ  အစ္ကုိကို ဖတ္အိပ္၇တဲ.ညကဆုိေပ်ာ္လုိက္တာ ဗ်ာ   အစ္ကိုကေတာ.ဖတ္ထားလုိ. မအိပ္တက္ေပမဲ.ညီ၇င္ခြင္ထဲမွာအစ္ကို၇ွိေနေတာ.    ညီ  အေတြးေတြ   ထဲမွာ ပန္းေပါင္းစုံဖူးပြင္. သြားသလုိပဲ အစ္ကုိ.................။

 

 

  “အစ္ကုိ  စပုိင္ေလးကုိခ်စ္ေနမိၿပီထင္တယ္ ”  တက္မက္စိတ္နဲ.ေၿပာေနတာ သိသိၾကီးနဲ.   က်ြန္ေတာ္၇င္ေတြခုန္ေနတယ္  အစ္ကုိ    အဒီတုန္းကေတာ. ၇င္ခြင္ထဲက  အစ္ကုိကုိ ငုံ.နမ္းၿဖစ္ပါေသးတယ္    ညီကုိယ္တုိင္လဲ ခ်စ္တယ္လုိ. ၿပာခ်င္ေနတယ္အစ္ကိုဒါေပမဲ.ညိ အစ္ကုိကိုတက္မက္ေနမွာဆုိးတယ္ေနာက္ၿပီး အဒီစိတ္ကုိလည္း အခ်စ္လုိ.မဆုံးၿဖတ္ခ်င္ေသးဘူး.....။

 

 

 မေကြးကေန အလုပ္ေၿပာင္းစာတင္ထားတယ္ၾကားေတာ.    ညီအစ္ကုိကိုီ ဆုံး၇ုံး၇ေတာ.မွာ သိေနၿပီေလဒါေပမဲ.  ညီ ညီေဘးနားမ   ၇ွိတဲ.အစ္ကုိကိုေတာ.   ဘယ္ေတာ.မွ စိတ္မဆင္း၇ဲေစခ်င္ဘူး  ညီအစ္ကုိကို  ာနာတက္ပါတယ္   အၿမဲတမ္းညီေမာင္းတဲ. ဆုိင္ကယ္ေနာက္က ထုိင္လုိက္ၿပီး ညီေက်ာၿပင္ကုိ ပုခုံးတင္တက္တဲ.  အစ္ကုိကုိေပ်ာ္ေအာင္ထားမွာပါ   အစ္ကိုၿဖစ္ခ်င္တာ လုပ္ခ်င္တာေၿပာပါအြန္လုိင္းမွာလဲ က်ဴပါ ညီညီေဘးကေန  အားေပးၿပီး

အစ္ကိုလုိပဲလုိက္ေပ်ာ္ေပးမွာေပါ.ဗ်ာ  ......။

 

ညီအစ္ကုိကို  ခ်စ္တာေသခ်ာသြားတဲ.ညက  ညီတုိ.နွစ္ေယာက္စလုံးမူးေနတယ္ေလ  အေဆာင္မၿပန္ေတာ.ပဲ နဲ.တည္းခုိခန္း သြားအိပ္ ၾကတယ္  အဒီညတုန္းက ညီ အစ္ကိုေနာက္က်ာကိုဖတ္ၿပီးအစ္ကိုကိုခ်စ္တယ္လုိ.ဖြင္.ေၿပာခဲ.တယ္  ေလ အဒီေန.ညက ညီ  ကိုအစ္ကုိ ခႏၶာကုိယ္ေပး  ဆပ္ခဲ.တယ္ေနာ္။။။။။။။။။

 

  ညီေလး မေပးနုိင္ခဲ.တာခြင္.လႊတ္ပါ    အမွန္တို္င္းေၿပာ၇င္ အစ္ကိုဆီကေပးဆပ္မွုကို မယူသင္.ဘူးဘာလုိ.လဲဆုိေတာ.တက္မက္စိတ္ေၾကာင္.ဆုိတာ က်ြန္ေတာ္ သိသိၾကီးနဲ.မုိက္ခဲ.တာပါ   းဒါေပမဲ. အစ္ကိုပါစပ္ကေၿပာတယ္ေလ

   

 

“ခ်စ္လုိ.ေပးတာေပါ.တဲ” 

 

 

 အဒီညက ညီ အယုယေတြၾကားမွာ အစ္ကုိ မ်က္နွာေလးကိုညီခ်စ္လုိက္တာ ဗ်ာ    အစ္ကုိ ၇ဲ. ခ်စ္လုိ.ေပးတာပါဆုိတဲ.စကားကိုၾကားေတာ. ညီ  ညီ နဲ.နွလုံးသာခ်င္နီးေနၿပီလုိ.ညီ ထင္ခဲ.တယ္.................။

 

 

ဒါေပမဲ.မုိးလင္းေတာ. ညီ  ထင္တာေတြ တစ္လြဲစီပဲ အစ္ကုိ  အစ္ကိုညီ ကုိသိသိ သာသာ စိမ္း သြားတယ္ခႏၶာတစ္ခုေပးလုိက္၇လုိ.မ်က္နွာပ်က္ေနတဲ.အစ္ကုိကသနားလုိက္ တာဗ်ာ  ုိ............။

  အေစာကတည္းကအဒီလုိၿဖစ္မယ္မွန္းသိ၇ငညီအစ္ကိုဆီကုိ အခ်စ္ကိုမစားသုံးခဲ.ပါဘူး  ကြ ာ..............။

 

“ ငါ ေၿပာင္းေ၇ြ.က်လာၿပီတဲ.မုံ၇ြာကိုေၿပာင္း၇ေတာ.မယ္အ၇မ္းေပ်ာ္တာပဲ    ငါမေကြးက အကုန္လုံးကိုေမ.ပစ္ေတာ.မယ္ညီညီက လြဲ၇င္ ေပါ. ”

 ေပ်ာ္ သတဲ.လားဗ်ာ   အေစာကတည္းက မက်ေစခ်င္တဲ.ေၿပာင္းေ၇ြ.က က်လာတယ္ေလညီနဲ.ေ၀းသြားသလုိေတာင္ခံစားမိတယ္  ပုိပုိၿပီးေတာ.ေပါ.အစ္ကုိ၇ာ  

 က်ြန္ေတာ္ကိုက်ြန္ေတာ္လဲ ၿပန္ စဥ္းစားမိတယ္ အၿဖည္.ခံတစ္ေယာက္မ်ား ၿဖစ္ေနၿပီလား ဗ်ာ ......... အဒီညကအ၇င္လုိဖတ္အိပ္မယ္ဆုိေတာအစ္ကို အဖတ္မခံဘူး     ညင္းလုိက္တဲ.အစ္ကိုကို ညီဘာမွ မေၿပာ၇က္ခဲ.ပါဘူး  ...။

.  

 

 ေနာက္ေန. ညီ တုိ.ခ်ိန္းနဲ. အခ်ိန္ နွစ္ခု စလုံးကိုလည္အစ္ကိုမလာခဲ.ဘူးေလး   ညီသိလုိက္ၿပီ ညီညီ   ကိုေ၇ွာင္ေနတယ္ဆုိတာေလ 

  

 

 

အခုလည္း  အစ္ကိုထုိင္ေနတဲ.အင္တာနက္ဆုိင္ကုိညီလာမယ္ဆုိေတာ.  

 

 

 

“မလာနဲ.  မအားဘူးတဲ.”

 

ဘယ္လုိ သေဘာေတြလဲ ဗ်ာ     က်ြန္ေတာ္၇ဴးေတာ.မယ္....................။

 

 

ဆုိင္ေ၇ွ.မွာအစ္ကို. ဆုိင္ကယ္မ၇ွိေတာ. ဘူးဆုိတာ သိကတည္းကၿပန္ သြားၿပီဆုိတာ သိလုိက္ပါတယ္ဒါေပမဲ.   ေသခ်ာေအာင္ ညီ ၀င္ၾကည္.မိတယ္ အစ္ကုိခပ္ေထြေထြ ၿဖစ္ေနတဲ.ေကာင္ေလး  ဟုိ၇ွာဒီ၇ွာလုပ္ၿပီ   ေတာက္   တစ္ခ်က္ေခါက္  သြားတာကုိဆုိင္ထဲကလူေတြ    ေတာ.နားလည္နုိင္ၾကမွာမဟုတ္ပါဘူး။။။။။။။


ုိ    ေနာက္ၿပီ  ဒီအခ်ိန္ဆိုေမြးေန.ပါတီေပးေနတဲ.  က်ြန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္း ေလး က၇ုတ္တ၇က္ထထြက္ခဲ.တဲ.က်ြန္ေတာ္ကုိ   စိတ္ပူေနေလာက္ၿပီ    ေအာ္  သူတုိ.ကလည္း အစ္ကိုနဲ.ပတ္ သတ္ၿပီ  ညီကုိ  သေဘာမတူၾကဘူးညီကုိ ခ်စ္ၾကလုိ.သာ ညီ ဆႏၵကိုလုိက္ေ၇ာေနၿကတယ္ေလ    အခုဆုိ အြန္လုိင္းတက္ၿပီး  သူတုိ.ကုိ ဥေပကၡာၿပုထားတာအစ္ကုိကို၇ွာေနတာ   သူတုိ.၇ိပ္မိၾကတယ္ အစ္ကိုသူငယ္ခ်င္းေတြကိုေတာင္ ဘက္ကန္ၿပီး ညီညီ ခ်စ္ခဲ.တာပါ ဗ်ာ။။။။။။။

 

 

 

 

ဆုိင္အၿပင္ေ၇ာက္ေတာ. ပုိၿပီး သဲသဲ က်ေနတဲ.မုိး စက္ေတြၾကားမွာ   ညီ ၇ြဲစုိ သြားတယ္အစ္ကုိမုိးေ၇ေအးေအးက  ေဒါသနဲ. အခ်စ္ေပါင္းၿပီးပူေလာင္ေနတဲ.ညီ ၇င္  ကုိ စိန္ေခၚေနသလုိပဲ.....။


 

  ညီ  ဒီည  အစ္ကုိကိုေတြ.ခ်င္တယ္  ေတြ.ကို ေတြ.၇မွ ၿဖစ္မယ္ အစ္ကုိ      ညီ အစ္ကိုေနတဲ.၀န္ ထမ္း အိမ္ယာကိုလုိက္ သြားမယ္ အစ္ကုိ   ညီ အ၇မ္း  ေဒါသထြက္ေနတယ္.......ညီ  အ၇ဴးမဟုတ္ဘူး အစ္ကုိ ..........။

 

    ေတာ္ေသးတယ္   ဘာမွ မၿမင္ေတာ.တဲ.က်ြန္ေတာ္ အတြက္နတ္ေမာက္လမ္း တစ္ခုလုံးေမွာင္ေနေပမဲ.  ယဥ္အသြားလာ ၇ွင္းေနတာ  ညီ ကံေကာင္းခဲ.လုိေပါ. အစ္ကုိ၇ာ......။

 

 

 

ဒါေပမဲ.ညီတကယ္  အခ်စ္မွာကံဆုိးခဲ.ပါတယ္ ဗ်ာ   …………………………………….။။။။

 

22222222222222222222222222222222222222222222222222

 

 

အစ္ကုိေနတဲ. အိမ္ေ၇ွ.ေ၇ာက္ေတာ.ၿခံတစ္ခါးပိတ္ထားတယ္  ဒါေပမဲ.ညီ မ၇၇ေအာင္ေတြ.ခ်င္တယ္ ဗ်ာ၀င္သြားမယ္လုိ စိတ္ကူး၇ွိပါတယ္  ဒါေပမဲ. အစ္ကိုမလာေသးဘူးဆုိ၇င္ညီ တစ္ညလုံးေစာင္.မယ္လုိ.ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ နဲ.ထြက္လာလုိက္မိတယ္ ..........။

  က်ြန္ေတာ္၇ဲ. ပင္ကုိဗီဇကလည္း ခ်က္ခ်င္းထလုပ္၇မွေက်နပ္တာကုိ......

  ဆုိင္ကယ္စက္သံ၇က္လုိက္ေတာ.အိမ္ အ၀င္၀မွာ အစ္ကုိ ကုိေတြ.လုိက္၇တယ္  

 

“ညီေလး  ဟာ ဘာလုိ.ေ၇ာက္လာတာလဲ  

  က်ြန္ေတာ္ကုိအ၇ဳးလုပ္ၿပီးေ၇ွာင္ေၿပးေနေသာ အစ္ကိုမ်က္နွာကုိစုိက္ၾကည္.ေနမိတယ္

 

“လာခဲ.ဦးဗ် 

ၿခံ အၿပင္ကေန က်ြန္ေတာ္လက္ယက္ေခၚလုိက္တယ္    ။က်ြန္ေတာ္ အသံက နဲနဲ အက္ေနတာ အစ္ကိုသိနုိင္မယ္မထင္ပါဘူးဗ်ာ...။

 တံခါး ဖြင္.ၿပီးအၿပင္ကိုေ၇ာက္ေ၇ာက္ခ်င္းပဲ    

 

“အင္. ”

 

ပုခုံးထက္ကိုလွမ္းထုိးလုိက္တဲ.ညီ လက္သီခ်က္ေၾကာင္.အစ္ကိုေနာက္ကုိ  နွစ္လွမ္းေလာက္၇ိုင္ သြားတယ္ ......။အစ္ကုိမ်က္နွာကိုေတာ.မထုိး၇က္ပါဘူး အစ္ကုိ၇ာ   က်ြန္ေတာ္ ၿမတ္နုိး၇တာကုိဗ်

 

နာက်င္သြားေပမဲ.စိတ္ဆုိးပုံမၿပတဲ.အစ္ကုိကို ညီ လက္ဆြဲၿပီး  ၿခံအၿပင္ဘက္ေထာင္.နားေလးက သစ္ပင္ အုပ္အုပ္ေလးဘက္ေခၚလာမိတယ္   ဘာလုိလဲဆုိေတာ. ၀န္ထမ္း အိမ္ယာဆုိေတာ.အစ္ကိုအ၇ွက္၇မွာဆုိးတယ္ ေလ    

 

“ မင္းဘယ္လုိၿဖစ္ေနတာလဲ ”

 

“အစ္ကိုမသိဘူးလား   ညီညီ ဘာၿဖစ္ေနတယ္ဆုိတာေလ   အခု ခဏေလာက္အၿပင္ မွာ စကားေၿပာခ်င္တယ္လုိက္ခဲ.ပါလား ဗ်ာ ”

 

“မလုိက္ေတာ.ဘူး ငါနားေတာ.မယ္ 

တည္ ညိမ္ေသြးေအးေနတဲ.ပုံက  က်ြန္ေတာ္ စိတ္ကုိဆြေနသလုိ 

 

“ အစ္ကိုညီကုိေ၇ွာင္ေနတာလား ဗ်ာ  ဟုိေန.က လဲ ညီကုိပ်က္ကြက္တယ္ေလ  အဒါဘာေတြလဲ ”

 

“ မဟုတ္ဘူးညီ  ငါတကယ္  ပါ နားခ်င္တယ္  မလုိ္က္ေတာ.ဘူး ဗဳိက္နာေနတယ္ ”

 

“အေၾကာင္းၿပခ်က္ေတြလား  ကြာ   မ၇ဘူးလုိက္ခဲ.၇မယ္ ”  

က်ြန္ေတာ္ အစ္ကိုလက္ကုိဆြဲေတာ. ၇ုန္းထြက္လုိ္က္တဲ.  အစ္ကုိကုိ ညီ  ဘယ္လုိအသည္းနဲ.မ်ားစြန္.လြတ္ပစ္လုိက္၇မွာလဲ အစ္ကို၇ာ.....။

 

 

“ မင္း  ငါကုိ အဒီလုိေၿပာပုိင္ခြင္.မရွိဘူး ညီ ညီ    ငါတုိ.က ညီ အစ္ကိုေလ 

 

“ ဗ်ာ  အဒါဆုိ  ဟိုေန.ညက ကိစၥ ကေ၇ာ ညီ အစ္ကိုလား   ေၿပာေလ  ကြာ  ဒါမွမ ဟုတ္၇င္ အ၇ဴးလုပ္တာလား 

 

 

  က်ြန္ေတာ္ အသံကလုိတာထက္ပုိက်ယ္ သြား သည္။     ။

 

  အသံတုိးတုိးေၿပာ  ေဟးေကာင္ မနက္ၿဖန္ညေနၾကမွေတြ.မယ္ ”

 

“ မ၇ဘူး အခုလုိက္ခဲ၇မယ္မလုိက္၇င္မၿပန္ဘူး ဗ်ာ ”

 

“ ညီမင္းငါဘက္ကုိလဲ ထည္.တြက္ေပးေလ  မင္း ကမင္းၿဖစ္ခ်င္တာပဲၾကည္.တယ္  မင္းေတာ္ေတာ္တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္တယ္ 

 

 

“ဗ်ာ   တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္တယ္ ဟုတ္လား    ၿပန္ေၿပာပါအုံး   ညီကုိ ဒီလုိပဲၿဖစ္ေအာင္ ခင္ဗ်ား ဖ်ားေယာင္းခဲ.တာေလ   အေစာကတည္းကထားခဲ.မွာမွန္း သိေပမဲ.  ညီ စိတ္မနုိင္ခဲ.တာပါ   ဒါေပမဲ.အစ္ကိုေပ်ာ္ေအာင္ ထားမယ္လုိ.က်ြန္ေတာ္ စိတ္ကူးခဲ.တာပါ   အခု အစ္ကိုက က်ြန္တာ္ကုုိ၇က္စက္တယ္”

 

“ အဒါသိ၇က္နဲ.မင္းဘာလုိ. မ်ား ငါအေပၚမွာ မုိက္ခဲ.တာလဲ ညီ အဒါေတြအတြက္   လဲငါေတာင္းပန္ပါတယ္အခုမင္းၿပန္ပါေတာ.ကြာ 

 

“ေၿပာ၇က္တယ္  ေတာင္းပန္တယ္ တဲ.  အဒါဆုိ အဒီညက ဘာလုိ.ေပးခဲ.တာလဲ  

 

“ငါေနာက္ထပ္မေနနုိင္ေတာ.ဘူး ညီ   မင္းလုိခ်င္တာလဲ ငါထပ္မေပးနုိင္ေတာ.ဘူး”

 

“ က်ြန္ေတာ္ကုိ လိင္ဘက္မွာ အစြန္းေ၇ာက္ေနတယ္လုိ.မေစာ္ကားပါနဲ.အစ္ကုိ  ညီလုိခ်င္တာလိင္မဟုတ္ဘူး အစ္ကိုအခ်စ္ပါမ၇နုိင္မွန္းလဲသိပါတယ္ဲအခုလဲ ေနာက္ဆုံးေတာင္းဆုိေနတာပါ  ေအးေအးေဆးေဆးစကားေၿပာ ခ်င္လုိ.လုိ္က္ခဲ.ေပးပါ ဗ်ာ  ညီတကယ္အနူးအညြတ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ အစ္ကိုမေကြးၿပန္ေတာ.မယ္ေလ ဗ်ာ လုိက္ခဲ.ပါ ကြာ”

 

က်ြန္ေတာ္  အသံေနာက္ဆုံးမွာတင္   မ်က္၇ည္တစ္စက္က်သြာခ်င္းနဲ.အတူ ဒူးေထာက္လုိက္ သည္။။။။။။။။။

 

ေၿမၿပင္ေပၚက ေက်ာက္ စ၇စ္ခဲေတြေၾကာင္.ဒူးနာသြားေပမဲ.   အစ္ကိုကိုေတာ.ညီ မနာ က်င္၇က္ဘူးညီေတာင္းပန္ေနတဲအၾကည္.ေတြနဲ.  ၾကည္.ေနတာေတာင္လုိက္မလာနုိင္ေတာ.ဘူးလားဗ်ာ

 က်ြန္ေတာ္ဘာလဲ.ဆုိတာသိပါၿပီ အစ္ကုိ မတ္တက္မ၇ပ္ပဲညီေဘးမွာထုိင္ခ်လုိက္တာကုိပဲ ညီေက်နပ္လွပါၿပီ ။။။

 

 

 

 

“ ညီၿပန္ပါေတာ.ကြာ  မင္းငယ္ပါေသးတယ္  မင္း  ကို  ငါနားလည္ၿပန္ေတာ.  ေနာ္ 

 

“ၿပန္မွာ ပါ အစ္ကုိ   အစ္ကုိစိတ္ထဲမွာေနပဲ၇ွိတာ ဆုိတာ ညီသိပါတယ္  ဒါေပမဲ.အစ္ကုိ ေနပဲ အစ္ကုိကိုေပးဆပ္နုိင္တာ  ပါ   ညီကုိမခ်စ္လဲ၇ပါၿပီ ညီ ၾကားခ်င္တာလဲ အစ္ကိုဆီကခ်စ္တယ္ဆုိတဲ.စကားမဟုတ္ပါဘူး ညီကုိ နားလည္ေပးဖုိ.ပါ   ေန. ကုိ  အစ္ကိုခ်စ္တာ ေန.နဲ.လက္ေတြ.ဘ၀ကို အခ်ဳိးခ်ၾကည္.လုိက္ပါ အစ္ကုိ   အစ္ကို ေပ်ာ္မယ္ထင္လား  ဗာ တစ္ေယာက္က  ဘီ  နဲ.ခ်စ္ သူအၿဖစ္တြဲတာ  ေပ်ာ္မွာလားဗ်ာ  ေနာက္ၿပီး သူဒီေလာက္ေပ်ာ.ေနတာ  ကိုေ၇ာ လက္ေတြ.မွာလက္ခံနုိင္မွာလား ”

 “ ေအး  ဒါေပမဲ.မင္းကိုေပးေနဖုိ.လဲ မၿဖစ္နုိင္ဘူး ညီ   အစ္ကိုမင္းလုိ. တီ  ေနဖူးတာပဲ  ၿဖစ္ၿပီး၇င္ေမ.ၿပစ္လုိက္တာပဲမင္းကေ၇ာ မေမ.နုိင္ဘူးလား မင္းမေမ.၇င္ မေကြးကေမ.မဲ.သူေတြစာ၇င္းထဲမွာ မင္းပါမယ္ ေနာ္”

   

 

“ ဟားဟားဟား”

 

၇ယ္ သံထြက္ေနတဲံ.ညီကုိ ၾကည္.ေနတဲ.အစ္ကိုမ်က္လုံးေတြထဲမွာ ညီကိုမခ်စ္ဘူးဆုိတာ သိလုိက္၇ၿပီ။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

 

 

၇င္ ဘတ္ထဲက လွည္.စားခံခဲ.၇တဲ.အတြက္ အ၇မ္းနာေနၿပီ အစ္ကို  ဒီ၇ုံးနိမ္.ၿခင္းကိုၾကုိၿမင္ေနတဲ.ေန.၇ဲ.ေလွာင္၇ယ္မွူုကုိ ညီ  ဘယ္လုိ၇င္ဆုိင္၇မွာလဲ

 

 

 

“ အၿဖည္.ခံေလးေပါ.ဗ်ာ  ဟုတ္လား       အေစာတည္းက ေနဆင္တဲ.ဇတ္ကုိ ၀င္ကခဲ.မိတာ ညီ အမွားပါ        အခု အစ္ကုိကလည္းညီဘ၀ထဲကုိဧည္.သည္ အၿဖစ္ေ၇ာက္လာတာပါ  ၇က္စက္တယ္ အစ္ကုိ ”

 

   

 

 

  ေအး ညီ  ငါသိခ်င္တာက မင္း ကိုေနဘာလုိ.ေ၇ြးခဲ.လဲဆုိတာပဲ ”

 

သက္ၿပင္း ၇ွည္တစ္ခုနဲ. အသံက ဘာသေဘာကိုေဆာင္တာလဲ 

 

  ေန  နဲ.မဆုိင္ပါဘူး   ေနကုိမလုပ္၇ဘူး  ဒီကိစၥေန ကုိ  မေၿပာ၇ဘူး ”

က်ြန္ေတာ္ အစ္ကိုမ်က္နွာကုိ  ၇ီေ၀ေနတဲ.မ်က္လုံးနဲ.စုိက္ၾကည္.လုိက္မိ သည္က်ြန္ေတာ္ ငုိေနတာပါ အစ္ကုိ၇ာ ။။။။။။။။

  “အၿပစ္၇ွိတာ က ညီေလးပါ    ညီ ဒီစိတ္ကုိေမြးခဲ.တာေလ    အေစာကတည္းက   ၿဖစ္ၿပီးၿပီးေ၇ာဆုိမွတ္ခဲ.၇မွာ အဒါနဲ.ပဲ အစ္ကုိတန္တာပါ   ညီ အခု ဘာလုပ္သင္.လဲ  ေတာ္ၿပီ ညီၿပန္ၿပီ ဗ်ာနုတ္ဆက္ခဲ.ပါတယ္  ေနာက္ထပ္လဲေတြ.ဖုိ.မၾကုိးစားေတာ.ပါဘူး 

  

 

“မနက္ၿဖန္ညေနငါလာခဲ.မယ္ေလ  ကြာ ”

 

  မလာပါနဲ.လာစ၇ာမလုိေတာ.ပါဘူး ”

 

“မင္းဆီကုိ ငါလာေတြ.မွာပါ ညီေလး၇ာ      

ပုခုံးေပၚလွမ္းတက္လုိက္တဲ.အစ္ကိုလက္ကုိ က်ြန္ေတာ္ ပုတ္ခ်လုိက္ သည္

 

စိတ္နာတယ္ အစ္ကုိ .......................

 

အစ္ကုိမ်က္လုံးေတြကုိစုိက္ၾကည္.ၿပီး 

 

“ သြားၿပီ .... ဘယ္ေတာ.မွာေနာက္ကုိညီေလးလုိ.မေခၚပါနဲ.  ဒီလုိဖ်ားေယာင္းမွုေတြေၾကာင္.လဲ က်ဆုံးခဲ.တာပါ  

  ကဲခင္ဗ်ား ၀င္ေတာ.  က်ြန္ေတာ္ဆုေတာင္းတယ္  ဘယ္ေတာ.မွာ ၀ဋ္မလည္ပါေစနဲ. 

 

 

အစ္ကိုအိမ္ေပၚတက္သြားတာေတာင္မၾကည္.ပဲက်ြန္ေတာ္ခ်က္ခ်င္းဆုိင္ကယ္ကို ေမာင္းထြက္လာလုိက္ သည္္  

 

 

မ်က္၇ည္ေတြကိုၿမင္တာေတာင္မသနားေတာ.ဘူးလားဗ်ာ    အစ္ကိုက ခႏၶာကိုယ္ပဲေပးခဲ.တာပါ

 

ညီ ကေတာ.နွလုံးသားတစ္ခုစေတးခဲ.တာေလ   အစ္ကိုကုိ ညီညီမမုန္းပါဘူး       အစ္ကုိစကားေတြၾကားမွာက်ြန္ေတာ္ ေစလုိ၇ာေစခဲ.ပါတယ္    စာနာတက္ခဲပါတယ္   အခုေတာ.ဗ်ာ  ၇က္စက္တယ္ 

 

 

ညီဆက္ခ်စ္ သင္.လားေမ.ၿပစ္ သင္.လား    မသိေတာ.ဘူးဗ်ာ    အစ္ကိုမုံ၇ြာကိုၿပန္ သြားတဲ. ညေနၾက၇င္လုိက္ပုိခ်င္တယ္ ဗ်ာ    ဒါေပမဲ.မေတြ.ခ်င္ေတာ.ဘူး

 

 

 

 

ဒါေပမဲ.မနက္ၿဖန္ ညေနတဲ.   ညီမလာနဲ.လုိေၿပာခဲ.တယ္ အစ္ကိုတကယ္လာမွာလား    အဒါဆုိ၇င္ဘာ ေတြဆက္ၿဖစ္ၾကမွာလဲ  က်ြန္ေတာ္နွလုံးသားကို ေ၇ာထိန္းနုိင္မယ္ထင္လုိ.လားက်ြန္ေတာ္ ဟန္မေဆာင္တက္ဘူး   ပြင္.ပြင္.လင္းလင္းပဲေၿပာတက္တယ္ ဇြတ္လုပ္တက္တယ္ဆုိတာအစ္ကိုသိပါတယ္  

  

 

 

    မနက္ၿဖန္ ညေန ေလ 

 

 

 

က်ြန္ေတာ္ အဒီေန.ညက လူမွန္းမသိေအာင္ သူငယ္ခ်င္းဆီမွာ သြားၿပီတစ္ညလုံးေသာက္ေနခဲ.ပါတယ္  

 

 

က်ြန္ေတာ္ပါ းစပ္ကလဲ“  မနက္ၿဖန္ ညေန”

ဘာေတြဆက္ၿဖစ္ၾကမွာလဲ   ဗ်ာ  ဘယ္လုိဆုံးၿဖတ္၇မွာလဲ….ညီတစ္ခုပဲသိတယ္            ………………

  အစ္ကုိကို  သိပ္ခ်စ္သြားၿပီ  ”။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

 

 

 

 

 

 

 

 

မွတ္ခ်က္    ဒီဘေလာ. ကိုတင္လုိက္လုိ.   က်ြန္ေတာ္ကုိ   ေအးတာပဲၾကား ၀င္တာေသေပါ.လုိ.

                   ေၿပာမဲ. သူေတြရွိသလုိ     သနားတဲ.သူေတြလဲ၇ွိၾကမွာပါ   သက္ဆုိင္သူ ကာ ယကံ၇ွင္ဆီ က

                  ခြင္.ၿပဳခ်က္ကိုေတာင္းဆုိခဲ.ပါတယ္   လုိ္က္ေ၇ာခဲ.ပါတယ္       ေနာက္ေန. ညေနမွာ  က်ြန္ေတာ္  သူ

                 ဆီက ခြင္.ေတာင္းခဲ.တာပါ   ဇတ္ လမ္းေလးေတြ လွခဲ.တဲ.အတြက္ သူကိုေက်းဇူးတင္ေနမွာပါ

                 ေန  ဆုိတဲ. သက္ဆုိင္သူကုိေတာ.ေတာင္းပန္ အပ္ပါတယ္    ဗ်ာ

Mar 6th

ေပးဆပ္မဲ႔သူ.....

By ina
လူတကာထက္
ဘာမွေတာ့ပိုမထူးဆန္းခဲ့ပါဘူး
အျဖဴထည္ ျမတ္ႏိုးေနရုံသက္သက္နဲ ့
တစ္ဘဝလံုးရင္းျပီးခ်စ္ခြင့္ရရုံ
ေလး။။

ရွင္သန္ခဲ ့တဲ ့ညီ႔ဘဝတေလွ်ာက္
အကိုဆီက တကယ့္ကိုဘာမွမေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တာပါ
တကယ္လို ့မ်ား
အဆံုးသတ္ခက္ခက္ဇာတ္သိမ္းအတြက္
နာက်င္ရမယ္ဆိုရင္လဲ
အဲ ့ဒီနာက်င္ရမဲ ့သူ
ညီပဲျဖစ္လိုက္ခ်င္ပါတယ္။။


ဒီဘဝၾကီးထဲ ညီဟာအကိုအတြက္
ေပးဆပ္ဖို ့သက္သက္
ေမြးဖြားလာတဲ ့ေကာင္ပါ
အကိုေစလိုရာေစဖို ့
လိုအပ္ရင္
ညီဘဝကိုေတာင္ခင္းေပးထားခဲ ့မယ္
ဒါေပမယ့္
ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ထိျမတ္ႏိုးခြင့္ေလးေတာ့
ညီကိုေပးပါ။။

အကိုနဲ ့ပက္သက္လာရင္
အရာရာတိုင္းကိုအခ်စ္နဲ ့စျပီး
အခ်စ္နဲ႔ပဲ အဆံုးသက္ခ်င္တယ္
လူ တကာကဩခ်ရေလာက္ေအာင္
မေတာက္ပလည္း အကိုအတြက္ဆို
ညီကထာဝရထြန္းလင္းခ်င္တဲ ့
ပိုးစုန္းၾကဴးတစ္ေကာင္ပါ။။


ေၾကြဆင္းခြင့္ရလို ့ကမၻာေျမကို
သက္ဆင္းၾကတာခ်င္းအတူတူ
ညီမိုးစက္ေလးကအကိုအတြက္
ပိုေအးခ်မ္းခ်င္တယ္
အကိုအတြက္ဆိုရင္
ညီကအဲ ့လိုအတၱနဲ ့ေကာင္ပါ။။

ကမၻာေျမနဲ ့မိုင္ေပါင္းမက
လေရာင္အလင္းႏွစ္ေတြထဲ
ဒီတစ္ညေတာ့ငါ ့လမင္းေလးဖတ္ဖို ့
လွလွပပကဗ်ာတပုဒ္
ႏွလံုးသားနဲ ့ထုဆစ္ရဦးမယ္။။

အိုဘယ္...ငါ့အိမ္မက္လမင္းေလးရယ္
ႏွလံုးသားနဲ ့ထုဆစ္ထားတဲ ့ငါ့ကဗ်ာကို
နင္နားလည္ခံစားႏိုင္ပါေစသားကြယ္...
Jun 21st

ေရွးေဟာင္းလိင္တူခ်စ္သူမ်ား၏ ဂႏၱ၀င္ပုံမ်ား

By moekyawlzin
ပုံေဟာင္းကေလးမ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အားအင္အသစ္ကေလးမ်ားကုိ ေပးအပ္ေနသလုိပါပဲ..။ ပုံေလးေတြကုိ ၾကည့္ရႈမည္သည့္အခါ ကၽြႏု္ပ္၏စိတ္ထဲတြင္ အတိတ္သုိ႔ ျပန္ေရာက္သြားသလုိပါပဲ။ တစ္ခုခုကုိ လြမ္းသလုိလုိ ေဆြးသလုိလိုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏လိင္တူခ်စ္သူစုံတြဲေတြကေရာ ေရွးေဟာင္းဂႏၱ၀င္ ဓာတ္ပုံေတြပဲမွာ ပါႏုိင္ပါအုန္းမလား။ ဒီဓာတ္ပုံမ်ားသည္ 19 ရာစု ႏွင့္ 20 ရာစုအစပုိင္းေလာက္တြင္ အမွန္တကယ္တည္ရွိခဲ့ေသာ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား၏ ေရွးေဟာင္းဓာတ္ပုံမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ယေန႔ေခတ္မွာ LGBT ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ လူေတြယုံၾကည္မႈရလာေအာင္ ႏွင့္ ကမၻာႀကီးေနထုိင္တဲ့ သက္ရွိလူသားအခ်င္းခ်င္းေတြအားလုံး ညီတူညီမွ်အခြင့္အေရးရွိေအာင္ အေစာဆုံးကာလတြင္ LGBT လႈပ္ရွားမႈကုိ ဦးေဆာင္ခဲ့သူမ်ား၏ သမုိင္း၀င္ သက္ေသအေထာက္အထားမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ လိင္တူခ်စ္ျခင္းဟူသည္ လူသားမ်ိဳးႏြယ္စု စတင္လာကတည္းက အတူျဖစ္ေပၚလာသည္ဟူေသာ အဆုိျပဳခ်က္တစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္းကုိလည္း လူသားတုိ႔၏စိတ္ကုိ ႏုိးၾကားလာေအာင္ လႈပ္ႏုိးသူေတြပဲ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိသူမ်ား၏လႈပ္ရွားမႈသည္ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအေပၚ ဥပေဒတစ္ခုျဖင့္ ခ်ဳပ္ကုိင္ၿပီး တိတ္တိတ္ေလး အိမ္တြင္းပုန္းေနရသည့္ အျဖစ္မ်ိဳးကုိ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ခဲ့သူေတြလည္း မဟုတ္ၾကပါ။

အဂၤလန္, 1875


 1880′s


New York , 1900


1900 ၀န္းက်င္


ဥေရာပ, 1906


New York, 1907


" ဒီပုံကေတာ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က သူ႕အဖြားအိမ္သုိ႔ သြားေရာက္လွည့္ပတ္ရင္း အဖြား၏ရႈးဖိနပ္အေဟာင္းထဲတြင္ ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့ေသာ ဓာတ္ပုံေဟာင္းတစ္ပုံ ျဖစ္ပါသည္။ ဓာတ္ပုံ၏အေနာက္တြင္ ေရးသားထားသည္က အန္တီမာရီႏွင့္သူမ၏မိန္းကေလးခ်စ္သူ ရုခ်္ (1910) ပဲ ျဖစ္ပါသည္။


1912


1914


Lesbian စုံတြဲႏွစ္ေယာက္, 1915


ပထမကမၻာစစ္တြင္းက စစ္သားလိင္တူခ်စ္သူစုံတြဲတစ္တြဲ

အဂၤလန္,1914-1918 အတြင္းနီးပါး


ကယ္လီဖုိးနီးယား, 1923


1925


ခုႏွစ္မသိရပါ။


ခုႏွစ္မသိရပါ။


ခုႏွစ္မသိရပါ။

မုိးၾကယ္စင္

Dec 21st

ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ အေၿခခံေကာင္းမ်ား

By DARE2DO


ၿမန္မာႏိုင္ငံတြင္ မဖြံ႕ျဖိဳးသည့္က႑ မရွိဟုွဗိုလ္သင္တန္းဆငး္ပြဲ
အခမ္းအနားတစ္ခုတြင္ ခပ္တည္တည္ေျပာျကားသြားခဲ့သည္။ကြ်န္ပ္ အေနနွင့္လည္း တာ၀န္သိအမ်ိဳးခ်စ္ျပည္သူတေယာက္ပီသစြာ ခပ္ေျပာင္ေျပာင္ ေဖာ္လိုလိုက္ရသည္ရွိေသာ္-

စက္မႈလယ္ယာ။ ။ လယ္ယာသံုး စက္ပစၥညး္မ်ားကို မယူမေနရ အိမ္တိုင္ယာေရာက္ လက္ငင္း အေျကြး အဆင္ေျပသလို ေ၀ငွၿပီးသျဖင့္ လယ္ယာသမားတိုင္း အနည္းဆံုး စက္တစ္လံုး ပိုင္ဆိုင္ေနၾကၿပီျဖစ္သည္။

လက္မႈလယ္ယာ။ ။ စာရြက္စာတမ္း နွင့္ စာရင္းဇယားေပၚတြင္ လ်ာထားခ်က္ထက္ ထက္ေက်ာ္လြန္၍ ထြက္ရွိေနလ်က္ရွိသည္။

စိုက္ပ်ိဳးေရး ။ ။ UNODC မွပင္ အသိအမွတ္ျပဳရသည္အထိ ဘိန္းစိုက္ပ်ိဳးေရးတြင္ အထူးဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ ေနသည္။ ေနာင္အနာဂတ္တြင္ ကမၻာ့နံပါတ္တစ္ ဘိန္းစိုက္ပ်ိဳးထုတ္လုပ္ရာေဒသအျဖစ္ေရာက္ရွိေအာင္ အစြမ္းကုန္ေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟုလညး္ သက္ဆိုင္သူမ်ားမွ ကတ္ိျပဳေျပာျကားထားသည္။

စြမ္းအင္ ။ ။ ေနာက္ေခ်း မွ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား ထုတ္ယူသံုးစြဲျခင္း။ ျကက္ဆူဆီမွ ေလာင္စာဆီထုတ္ယူသံုးစြဲျခင္းျဖင့္ ဖြံ႕ျဖိဳးၿပီးႏုိင္ငံမ်ားကပါ လက္ဖ်ားခါသြားရသည္အထိ တိုးတက္လ်က္ရွိသည္။ သို႕ေသာ္ သနားျကင္နာတတ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားသည္ တိရိစၦာန္မ်ားကို မႏွိပ္စက္လိုသျဖင့္ အစိုးရမွ ျဖန္႕ျဖဴးေပးေသာ ဓါတ္အားကိုသာသံုးစြဲျကေသာ္လညး္ ႏိုင္ငံႏွင့္အ၀ွမ္း မီးလာခ်ိန္တြင္ ထိ္န္ထိန္လင္း ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ပတ္၀န္းက်င္ထိနး္သိမ္းေရးကို အေလးထားသျဖင့္လည္း ျကက္ဆူအစားထိုး ဒီဇယ္ ဓါတ္ဆီမ်ားကိုသာ အမ်ားဆံုးသံုးစြဲေနျကလ်က္ရွိသည္။

ကာကြယ္ေရး ။ ။ ဂ်ီသရီး မီးက်ိဳးေမာင္းပ်က္ ေသနတ္မွသည္ အဏုျမဴလက္နက္ တပ္ဆင္ရန္ျကိုးပမ္းသည္အထိ ေျကာက္ခမန္းလိလိ တိုးတက္လ်က္ရွိသည္။ ႏွစ္စဥ္တပ္မေတာ္အရာရွိမ်ား အမ်ားအျပားေမြးထုတ္ႏိုင္ေနသျဖင့္ ေနာင္အနာဂတ္တပ္မေတာ္တြင္ စစ္ဆင္ေရးဆင္ႏြဲရာ ၌ ဗိုလ္ အဆင့္ကို အနိမ့္ဆံုးအျဖစ္ သတ္မွတ္နိုင္လာေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ ျပည္တြင္းေရးတည္ျငိမ္မႈကို ဖ်က္ဆီးႏိုင္ေသာ ေအးခ်မ္းစြာဆႏၷျပမႈမ်ားကို ျဖိဳခြင္းရန္ ဖြင့္လွစ္ေသာ တိတ္တိတ္ပုန္း တုတ္သိုိင္း သင္တန္းမ်ားတြင္လညး္ ေန႕စားလေပး စြမး္အားရွင္မ်ား တက္တက္ျကြျကြ တက္ေရာက္လ်က္ မခံမရပ္ႏိုင္ေသာျပည္သူမ်ား အမည္ကိုခံယူရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနျကလ်က္ရွိသည္။

ပညာေရး ။ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျကီးမ်ားႏွင့္ စူပါ စီးပြါးေရးသမားမ်ား၏ သားသမီးမ်ားအားလံုးနီးပါး ႏိုင္ငံျခားေက်ာင္းမ်ားတြင္ ပညာသင္ယူေနႏိုင္ၾကၿပီျဖစ္သည္။ ျပည္ပတြင္ မတက္ေရာက္ႏိုင္သူမ်ားကိုလည္း ေအးခ်မ္းစြာပညာသင္ျကားႏိုင္ရန္ ရည္ရြယ္၍ တကၠသိုလ္ မ်ားကိုျမိဳ႕ျပင္ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္မ်ားသို႕ ပို႕ေဆာင္ေပးထားၿပီးၿဖစ္သည္။ ျပည္တြင္းတြင္လညး္ ၀ိဇၹာ သိပၸံ ေန႕တက္ / အေ၀းသင္။ အင္ဂ်င္နီယာ ။ ေရွ႕ေန။ဆရာ၀န္ ။ မဟာဘြဲ႕။ ပါရဂဴဘြဲ႕ စသည့္ ပညာတတ္မ်ား စက္ႏွင့္လွည့္ထုတ္သကဲ့သို႕အေရအတြက္မ်ားစြာ ႏွစ္စဥ္ေပၚထြန္းေနေပသည္။ အထူးတိုးတက္သည့္အခ်က္မွာ ဘြဲ႕ရ ပညာတတ္အားလံုးနီးပါး အမိျမန္မာစာကို ေကာင္းစြာ ေရးတတ္ ဖတ္တတ္ ေျပာဆိုတတ္ျကျခင္းျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံတ၀န္းလံုးအတိုင္းအတာ အရဆုိလွ်င္ စာမသင္ႏိုင္သူမ်ားမွလြဲ၍ အားလံးုစာတတ္ေျမာက္ေနၿပီျဖစ္ေျကာင္း ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ေတြ႕၇ွိရေပသည္။

အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္း ။ ။ သိသာထင္ရွားစြာပင္ တုိးတက္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ဘြဲ႕ရလူငယ္မ်ားအေနၿဖင့္ ဆိုက္ကားသမား ။ ကြမ္းယာသည္ ။ ဂ်ာနယ္လက္ေပြ႕ေရာင္းသူ အစရွိသျဖင့္ တပိုင္တနိင္ ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထူေထာင္ႏိုင္သကဲ့သို႕ အေရာင္းစာေရး ။ စားပြဲထုိး ။ စပယ္ရာ
စသည့္ လခစားအလုပ္မ်ားတြင္လည္း ထိုက္ထိုက္တန္တန္ လစာမ်ားျဖင့္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ႏိုင္ျကၿပီျဖစ္သည္။ အစိုးရ၀န္ထမ္း အပိုင္းတြင္လညး္ အသိပညာ အတတ္ပညာမ်ား လြန္စြာျပည့္စံုသည္ဟု ထင္ရေသာ အရပ္၀တ္လဲ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ထိပ္ပိုင္းရာထူးမ်ားတြင္ တာ၀န္ယူေစၿပီးျဖစ္သည္။ ပညာမတတ္သူမ်ားပင္လွ်င္ အႏွိပ္ခန္း။ ကာရာအိုေက။ အလွျပင္ဆိုင္။ ႏို္က္ကလပ္မ်ားတြင္ လြယ္လင့္တကူ လုပ္ကိုင္ႏီုင္ရန္ လမ္းဖြင့္ေပးထားလ်က္ရွိသည္။ ္ ကေလးသူငယ္မ်ားမွအစ လၻက္ရည္ဆိုင္တြင္ စားပြဲထိုးေနၿပီျဖစ္သျဖင့္ မျကာမတင္ကာလတြင္ ကမၻာ့အလယ္ အလုပ္လက္မဲ့အနည္းဆံုးနိုင္ငံအျဖစ္ ၀င့္ထည္ႏိုင္ေတာ့ မည္ျဖစ္သည္။

ပညာေရး ။ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျကီးမ်ားႏွင့္ စူပါ စီးပြါးေရးသမားမ်ား၏ သားသမီးမ်ားအားလံုးနီးပါး ႏိုင္ငံျခားေက်ာင္းမ်ားတြင္ ပညာသင္ယူေနႏိုင္ ၾကၿပီျဖစ္သည္။ ျပည္ပတြင္ မတက္ေရာက္ႏိုင္သူမ်ားကိုလည္း ေအးခ်မ္းစြာပညာသင္ျကားႏိုင္ရန္ ရည္ရြယ္၍ တကၠသိုလ္ မ်ားကို ျမိဳ႕ျပင္ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္မ်ားသို႕ ပို႕ေဆာင္ေပးထားၿပီးၿဖစ္သည္။ ျပည္တြင္းတြင္လညး္ ၀ိဇၹာ သိပၸံ ေန႕တက္ / အေ၀းသင္။ အင္ဂ်င္နီယာ ။ ေရွ႕ေန။ ဆရာ၀န္ ။ မဟာဘြဲ႕။ ပါရဂဴဘြဲ႕ စသည့္ ပညာတတ္မ်ား စက္ႏွင့္လွည့္ထုတ္သကဲ့သို႕အေရအတြက္မ်ားစြာ ႏွစ္စဥ္ေပၚထြန္းေနေပသည္။ အထူးတိုးတက္သည့္အခ်က္မွာ ဘြဲ႕ရ ပညာတတ္အားလံုးနီးပါး အမိျမန္မာစာကို ေကာင္းစြာ ေရးတတ္ ဖတ္တတ္ေျပာဆိုတတ္ျကျခင္းျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံတ၀န္းလံုးအတိုင္းအတာ အရဆုိလွ်င္စာမသင္ႏိုင္သူမ်ားမွလြဲ၍ အားလံးုစာတတ္ေျမာက္ေနၿပီျဖစ္ေျကာင္း ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ေတြ႕၇ွိရေပသည္။

အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္း(၂) ႏွင္႔ စီးပြားေရး ။ ။ သိသာထင္ရွားစြာပင္ တုိးတက္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ဘြဲ႕ရလူငယ္မ်ားအေနၿဖင့္ ဆိုက္ကားသမား ။ ကြမ္းယာသည္ ။ ဂ်ာနယ္လက္ေပြ႕ေရာင္းသူ အစရွိသျဖင့္ တပိုင္တနိင္ ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထူေထာင္ႏိုင္သကဲ့သို႕ အေရာင္းစာေရး ။ စားပြဲထုိး ။ စပယ္ရာ စသည့္ လခစားအလုပ္မ်ားတြင္လည္း ထိုက္ထိုက္တန္တန္ လစာမ်ားျဖင့္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ႏိုင္ျကၿပီျဖစ္သည္။ အစိုးရ၀န္ထမ္း အပိုင္းတြင္လညး္ အသိပညာ အတတ္ပညာမ်ား လြန္စြာျပည့္စံုသည္ဟု ထင္ရေသာ အရပ္၀တ္လဲ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ထိပ္ပိုင္းရာထူးမ်ားတြင္ တာ၀န္ယူေစၿပီးျဖစ္သည္။ ပညာမတတ္သူမ်ားပင္လွ်င္ အႏွိပ္ခန္း။ ကာရာအိုေက။ အလွျပင္ဆိုင္။ ႏို္က္ကလပ္မ်ားတြင္ လြယ္လင့္တကူ လုပ္ကိုင္ႏီုင္ရန္ လမ္းဖြင့္ေပးထားလ်က္ရွိသည္။ ္ ကေလးသူငယ္မ်ားမွအစ လၻက္ရည္ဆိုင္တြင္ စားပြဲထိုးေနၿပီျဖစ္သျဖင့္ မျကာမတင္ကာလတြင္ ကမၻာ့အလယ္ အလုပ္လက္မဲ့အနည္းဆံုးနိုင္ငံအျဖစ္ ၀င့္ထည္ႏိုင္ေတာ့ မည္ျဖစ္သည္။
ဆန္။ ဆီ။ သားငါးေရထြက္ပစၥညး္ ။ ။ အေျခခံစားကုန္မ်ားအားလံုး ေစ်းႏႈန္းခ်ိဳသာစြာ ျဖန္႕ျဖဴးေပးႏိုင္မႈေျကာင့္ ေငြေျကးတတ္ႏိုင္သူအားလံုး  အလြယ္တကူ ၀ယ္ယူစားသံုးႏိုင္ေနၿပီျဖစ္သည္။ စားသံုးရန္ မသင့္ေတာ္ေသာ ပုစြန္ထုပ္ျကီးမ်ား ။ ငါးသေလာက္အေကာင္ျကီးမ်ား ။ စံမီ ငါးရွဥ့္မ်ားကို ႏိုင္ငံေတာ္မွ အနစ္နာခံကာ အျခားတိုင္းျပည္မ်ားသို႕ တင္ပို႕ေရာင္းခ်ေပးလ်က္ရွိသည္။

စီးပြားေရး အေၿခခံေကာင္းမ်ား။ ။ ကုန္ေစ်းႏႈန္းမ်ားလည္း တည္ျငီမ္၍ ေငြေျကးေဖာင္းပြမႈနႈနး္ အလြန္နည္းသျဖင့္ ျပည္သူအမ်ားစုမွာ ကန္စြန္းရြက္ႏွင့္ ငါးပိကဲ့သို႕ေသာ ဗီတာမင္ျပည့္၀သည့္အစာမ်ားကို ေန႕စဥ္ စားသံုးႏိုင္လ်က္ရွိျကသည္။

ဆက္သြယ္ေရး ။ ။ ျပည္သူမ်ား ကြန္ျပဴတာ အင္တာနက္ႏွင့္ ထိေတြ႕ခ်ိန္ပိုမိုမ်ားျပားေစရန္ ရည္ရြယ္၍ အင္တာနက္လုိင္းမ်ား ေနွးေကြးေစသျဖင့္လည္းေကာင္း ။ အေက်ာ္အခြ ဗဟုသုတတိုးပြါးေစရန္ ရည္သန္၍
ႏိုင္ငံေရး ဆိုဒ္မ်ားကို ဘန္းထားျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း အဘက္ဘက္မွ စနစ္တက်ျမွင့္တင္လ်က္ရွိသည္။ အေျခခံဆက္သြယ္ေရးျဖစ္သည့္ တယ္လီဖုန္းဆိုလွ်င္လည္း အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္အတြင္း တေျဖးေျဖး ျကိုးပမ္းလာမႈေျကာင့္ အနိ္မ့္ဆံုးေစ်းမွာ နိုင္ငံတကာႏွင့္ယွဥ္လွ်င္ အဆတစ္ရာေက်ာ္ေက်ာ္ေလးသာ ျမင့္တက္ေနေတာ့သည္။ ယခု နႈန္းအတိုင္းဆိုလွ်င္ ေနာက္ထပ္အႏွစ္ေလးဆယ္မွ ေျခာက္ဆယ္အတြင္း နိင္ငံတကာနွင့္ တန္းတူျပည္သူတိုင္း သံုးစြဲႏိုင္မည္ျဖစ္ေျကာင္း အားတက္စဇြယ္ ေတြ႕ရွိရသည္။ ဖုန္းလိုင္းမ်ား မ်ားျပားလာသကဲ့သို႕ ေခၚမရျခင္း။ စကားသံမျကားရျခင္း။ မတ္ေဆ့ခ်္ မွားယြင္းေရာက္ရွိျခင္း ကဲ့သို႕ေသာ အေသးအဖြဲျပႆနာေလးမ်ားမွလြဲ၍ ျပည္သူအမ်ားစုမွာ စတိုင္က်က် ဖုန္းကို ပါးစပ္နားကပ္ၿပီး ေျပာတတ္ေနၿပီ
ျဖစ္သည္။

လမ္း/ တံတား ။ ။ လမ္းမ်ား တံတားမ်ားကို ေငြအား လူအားေျမာက္မ်ားစြာ အကုန္အက်ခံ၍ တည္ေဆာက္ေပးခဲ့သျဖင့္ ျပည္သူမ်ားမွာ စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာ
ထိုက္ထုိက္တန္တန္ အခြန္အခေပးၿပီး ျဖတ္သန္းသြားလာႏိုင္ၿပီျဖစ္သည္။ တံတားမ်ားမွာလည္း မဟာဗ်ဴဟာက်က် တည္ေဆာက္ထားသျဖင့္ ဆူပူမႈရွိလာပါက
ျဖတ္ေတာက္ပိတ္ဆို႕လိုက္ျခင္းျဖင့္ ျပည္သူမ်ား ေအးခ်မ္းစြာဘာမွ်မသိရွိဘဲ ေနႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။

သတင္းမီဒီယာ ။ ။ မီဒီယာမ်ားအေနၿဖင့္ သတင္းမွန္မ်ားကို ေျကးမံုႏွင့္ျမန္မာ့အလင္းကဲ့သို႕ ေစာင္ေ၇အမ်ားဆံုးရိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀ေသာ သတင္းစာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပခြင့္ရရွိေနျကၿပီၿဖစ္သည္။ အျခားေသာ ဂ်ာနယ္ မ်ားတြင္ ေဖာ္ျပေသာသတင္းမ်ားကိုလညး္ စာေပစိစစ္ေရးႏွင့္  သေဘာမေတြ႕ေသာ စာမူမ်ားမွအပ က်န္သည့္ေျကာ္ျငာကဲ့သို႕ေသာ အရာမ်ားကို လြတ္လပ္စြာ ေဖာ္ျပခြင့္ရွိေနၿပီ ျဖစ္ရာ မျကံုစဖူး ထူးကဲေသာ မီဒီယာလြတ္လပ္ခြင့္ကို ရရွိေနျကၿပီျဖစ္သည္။အနုပညာရွင္မ်ားကိုလည္း မသီဆိုရ။ မရိုက္ကူးရ။ မထုတ္လုပ္ရ ဟု ပိတ္ပင္သည္မွ လြဲ၍ အသက္ကိုရန္မရွာဘဲ လြတ္လပ္စြာ ေဖ်ာ္ေျဖႏုိင္သည္ ျဖစ္ေပသည္။

ႏိုင္ငံျခားေရး ။ ။ ၁၈ နွစ္ျပည့္ၿပီးသူတိုင္း ျပည္ပထြက္ အလုပ္လုပ္နိုင္ေရးအတြက္ ပတ္စ္ပို႕ရံုးတြင္ ႏိုင္ငံသားတိုင္း ထုတ္ယူကိုင္ေဆာင္ႏိုင္ရန္ သိန္းဂဏနး္မွ်ေသာ ေငြေျကးျဖင့္ ေစတနာျကီးမားစြာထုတ္ေပးေနလ်က္ရွိသည္။ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေ၇းတြင္လည္း တရုတ္ႏိုင္ငံႏွင့္ သားအဖ။ ေျမာက္ကိုရီးယားႏွင့္ သမီးေယာက္ဖ သဖြယ္ရင္းႏွီးခင္မင္စြာဆက္ဆံလ်က္၇ွိရာ ကမၻာ့တလြႊားတြင္ ေရာက္ရွိေနျကေသာ ေရႊျမန္မာမ်ားမွာ မိမိတို႕၏ ပတ္စ္ပို႕အနီေရာင္ေလးမ်ားကို ျပသလိုက္သည္ႏွင့္ တေလးတစား အေရးေပး ဆက္ဆံခံေနရလ်က္ရွိေပသည္။

တြင္းထြက္ ႏွင့္ သယံဇာတ ။ ။ ကြ်န္းသစ္။ ေရနံ ။ သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႕။ ပတၱျမား ။ေက်ာက္စိမ္း ။ သစ္ေမႊး။ ရာဘာ ။ ျကိမ္ အစရွိသည့္ ေငြရေပါက္ရလမ္းရွိသည့္ အရာအားလံုးကို စီမံကိနး္လ်ာထားခ်က္ထက္ ေက်ာ္လြန္ေအာင္ တင္ပို႕ေရာင္းခ်လ်က္ရွိသည္။ ရရွိလာေသာ ဘဏၰာေငြမ်ားမွာ လြန္စြာမ်ားျပားေသာ္လည္း တိုင္းတပါးမွ မ်က္ေစ့က်က်ဴးေက်ာ္မည္စိုးေသာေျကာင့္ စာရင္းမျပဘဲ တာ၀န္ရွိသူမ်ားက အနစ္နာခံထိန္းသိမ္းေပးထားလ်က္ရွိသည္။

က်န္းမာေရး ။ ။ မိမိပိုင္ဆိုင္မႈနွင့္ ညီမွ်သည့္ က်န္းမာေရး ၀န္ေဆာင္မႈကို ျပည္သူမ်ား လြယ္ကူစြာ ရရွိႏိုင္ျကေနၿပီျဖစ္သည္။ ခုတင္ ၁၀၀ ဆန္႕ေဆးရံု ။ ခုတင္ ၃၀၀ ဆန္႕ေဆးရံု စသျဖင့္ တိုင္းျပည္အနံ႕ တည္ေဆာက္ေပးၿပီးျဖစ္သျဖင့္ ေဆးႏွင့္ ဆရာ၀န္လံုေလာက္စြာ မရွိေသာ္လည္း ျပည္သူမ်ားမွာ ထိုခုတင္မ်ားေပၚတြင္ ေအးခ်မ္းစြာ ေ၀ဒနာခံစားရင္း ေသရက္ကို ေစာင့္ေမ်ာ္ႏိုင္ေနၿပီျဖစ္သည္။ က်န္းမာေ၇း အတြက္ လြန္စြာ အႏၱရယ္ျကီးေသာ စားအုန္းဆီကို ေရာေနွာေ၇ာင္းခ်ျခငး္ကို စီးပြါးေရး လိုအပ္ခ်က္အရ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရေသာ္လည္း ဓါတုဆိုးေဆးမ်ားသံုးေသာ အစားအေသာက္နွင့္ ေဆး၀ါးမ်ားကို လံုေလာက္ေသာေငြေျကး မရရွိမခ်င္း ထုတ္ေ၀ခြင့္ ပိတ္ပင္ထားျခင္းျဖင့္ ျပည္သူမ်ား၏ က်န္းမာေ၇းကို ကာကြယ္ေပးလ်က္ရွိသည္။

လူမႈေရး ။ ။ ေျမမ်ိဳ၍ လူမ်ိဳးမေပ်ာက္ လူမ်ိဳမွ လူမ်ိဳးေပ်ာက္မည္ ျဖစ္သျဖင့္ လူကုန္ကူးမႈကို တင္းက်ပ္ေသာ ဥပေဒမ်ား ထုတ္ကာ တားဆီးႏွိမ္နင္းခဲ့သျဖင့္ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕အစည္းမွလြဲၿပီး မည္သူမွ် မလုပ္ကိုင္ရဲျကသည္ကို လည္း စိတ္ခ်မ္းေျမ႕ဖြယ္ ေတြ႕ရွိေနရသည္။ နိင္ငံလူဦးေရ တိုးတက္မႈနႈနး္ေနွးေကြး သျဖင့္ တရုတ္နိုင္ငံမွ ေဆြမ်ိဳးေပါက္ေဖာ္မ်ားကို တိုးတိုးတိတ္တိတ္ နိင္ငံသားလက္မွတ္ထုတ္ေပးကာ အေျမာ္အျမင္ရွိရွိ ေဆာင္၇ြက္ေနသျဖင့္လည္း မနၱေလး လားရႈိး ျမိဳ႕မ်ားတြင္ ျမန္မာစစ္စစ္ျပည္သူမ်ားမွာ မ်က္စိရႈပ္နားရႈပ္ေသာ ျမိဳ႕တြင္း ေနရာမ်ားကို စြန္႕ခြါ၍ ျမိဳ႕သစ္မ်ားကို ေျပာင္းေ၇ြ႕ေနထိုင္ကာ မ်က္စိေအး နားေအး ေနထိုင္နိုင္လ်က္ရွိေပသည္။

ကယ္ဆယ္ေရးႏွင့္ ျပန္လည္ေနရာခ်ထားေရး ။ ။ မုန္တိုင္းဒဏ္ခံျပည္သူမ်ားအတြက္ အလႈေငြမ်ားကို တက္တက္ျကြျကြ ထိန္းသိမ္းေပးထားျခင္း။ ေစတနာ၇ွင္မ်ားမွ လႈဒါန္းေသာ ကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္းမ်ားတြင္ နာမည္တပ္၍ လႈဒါန္းျခငး္ စသည္မ်ားေျကာင့္ နိုင္ငံေတာ္၏ ေစတနာကို ေသခ်ာစြာ
နားလည္သေဘာေပါက္လာလ်က္ရွိျကသည္။ အလွည့္က်မီးေလာင္ေသာ ေစ်းမ်ားကိုလည္း အျမန္ဆံုးကန္ထရိုက္ေပး၍ အဆင့္ျမွင့္ေစ်းသစ္တည္ေဆာက္နိင္ျခင္းေျကာင့္လည္း “က်န္းမာပါေစ ခ်မ္းသာပါေစ” ဟူေသာ ေမတၱာပို႕သံမ်ားကိုလည္း ေ၀ေ၀စည္စည္ တိုင္းျပည္အနွ႕ံ ျကားသိႏိုင္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။

အားကစား ။ ။ ဤက႑တြင္လည္း အထူးတလည္ ရွင္းျပစရာမလိုေအာင္ပင္ တိုးတက္ေနသည္မွာ မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔ပင္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာေနရွင္နယ္အာဖရိကန္လိဂ္ ကိုလည္း ျခိမ့္ျခိမ့္သဲသဲ က်င္းပကာ အရည္အေသြးထက္ျမက္ေသာ နိုင္ငံကိုယ္စားျပဳေဘာလံုးသမားမ်ား
ေမြးထုတ္ေပးနိုင္ခဲ့ျခင္းေျကာင့္လည္း ႏိုင္ငံတကာျပိဳင္ပြဲမ်ားတြင္ ေအာင္ပြဲ အလီလီဆင္ႏိုင္လုနီးနီးအေျခအေနသို႕ ေရာက္ရွိေနၿပီၿဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံေတာ္၏ ေထာက္ပံ့အားေပးမႈမ်ားေျကာင့္ အားကစားသမားမ်ားမွာလည္း တက္တက္ျကြျကြ ယွဥ္ျပိဳင္ျကသည္မွာ ျမန္မာ့အားကစား ကမၻာကိုလႊမ္းရန္ လက္တကမ္းအလို သို႕ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္ေျကာင္းထင္ရွားေနေပသည္။

ဘာသာေရး ။ ။ မျကံုစဖူးထူးကဲလွစြာေသာ ခ်ီးေျမွာက္မႈမ်ားေျကာင့္ ေထာင္က် အက်ဥ္းသားမ်ားပင္ သံဃာေတာ္မ်ားကို အားရပါးရ ဖူးေျမာ္ခြင့္ရရွိေနေသာ အခ်ိန္အခါျဖစ္သည္။ “လက္ညိဳးညႊန္ရာ ဘုရားျဖစ္ေစ” ဟုဆိုရမတတ္ တည္ထားေသာ ဘုရားပုထုိးမ်ားေျကာင့္ ျပည္သူျပည္သားတို႕မွာ ဘာသာေရးကို ပိုမိုကိုင္းရႈိင္းလာျကသည္မွာ ညဘက္ တံခါးေခါက္သံျကားသည္နွင့္ ဘုရားတၿပီး ျဖစ္ေနသည္အထိပင္။

စီးပြါးေရး ။ ။ သူေတာင္းစားျကီးမ်ား ပင္ တိုက္ေဆာက္ကားစီးေနႏိုင္သျဖင့္ လြန္စြာ ဂုဏ္ယူဖြယ္ေကာင္းလွေပသည္။ တစ္ဦးခ်င္း ၀င္ေငြတြင္လည္း ျမန္မာက်ပ္ေငြျဖင့္ တြက္ခ်က္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း ။ အစိုးရေငြလဲလွယ္ႏႈန္းျဖင့္ တြက္ခ်က္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း လံုး၀နိမ့္က်ေနျခင္းမရွိေပ။ ျပည္သူမ်ားမွာလည္း စီးပြါးေရး ေခ်ာင္လည္ျကသျဖင့္ အိမ္ေထာင္စုတခုတြင္ အိမ္ဦးနတ္က ေဘာပြဲေလာင္း။

အိမ္ရွင္မက ႏွစ္လံုးထီထိုး။ သားျကိးက က်ဴတံကိုင္ ။ သမီးငယ္က ခ်ိဳင္းဖတ္ ခ်ဲတြက္ စသျဖင့္ ေအးေအးလူလူ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ႏိုင္ျကေပသည္။ ႏိုင္ငံတ၀န္း ေလာင္းကစားလုပ္ငန္းကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ တရား၀င္၊ တရားမ၀င္ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ျခင္းကိုလည္း အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားကပင္ အားက်အတုယူလ်က္ရွိေနေပသည္။

ထိုသို႕ အဖက္ဖက္ က႑စံုမွ လြန္မတန္စြာ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေနေသာ ေရႊျမန္မာႏိုင္ငံျကီးကို မည္သူက “မတိုးတက္ပါ ဖြံ႕ျဖိဳးမႈ အေနွးေကြးဆံုးပါ ဟု သတ္မွတ္ခ်င္ပါသလဲ။

ေကာင္းကင္ကလူ ( ၁၅.၁၂.၁၀ )
ပူးတြဲ ဖတ္ရႈရန္။
http://irrawaddy.org/bur/index.php/news/5219-2010-12-13-11-15-34
Sep 22nd

ထို႔ေၾကာင့္ဤအရာကိုအခ်စ္ဟုေခၚသည္ (၄၄)

By vampire

ထို႔ေၾကာင့္ ဤအရာကို အခ်စ္ဟုေခၚသည္ (၄၄)

 

အခ်စ္ဆိုတာ

စိတ္ၾကိဳက္ဖန္တီးခြင့္မရတဲ့

စိတ္ကူးေတြနဲ႔ တန္ဆာဆင္ထားတဲ့

အိပ္မက္ပဲ....

xxxxxxxxxxxxx

အျဖစ္အပ်က္ေတြကိုေက်ာ္ျပီး မနက္ေရာက္လာေတာ့ ေ၀ယံ အေစာၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ဆီ ထပ္ေရာက္လာပါတယ္။

တစ္ညလံုးလည္း အိပ္ထားပံုမေပၚပါဘူး။ မ်က္လံုးေတြ နီရဲေနျပီး မ်က္ႏွာလည္းေခ်ာင္က်ေနပါတယ္။

``ေ၀ယံ ေနမေကာင္းဘူးလား´´

``ေကာင္းပါတယ္ ငါဒီေန႔မင္းနဲ႔ အတူရိွခ်င္တယ္ ၀ိုင္´´

``အင္း ဒါေပမယ့္ ငါရံုးသြား ဟာ ဒီေန႔ ရံုးပိတ္ရက္ပဲ´´

``အင္း´´

``ငါတို႔ေလွ်ာက္လည္ၾကမလား ေ၀ယံ ဟိုးအရင္လိုေလ´´

``အရင္လို..´´

ကၽြန္ေတာ့္ စကားကို ေလးတြဲ႕စြာ ေရရြတ္ရင္း ေခါင္းခါပါတယ္။

``ငါ ဘယ္မွ မသြားခ်င္ဘူး မင္းအနားကေန ဘယ္မွမသြားခ်င္ဘူး´´

``မင္းကိုၾကည့္ရတာ အရမ္းပင္ပန္းေနပံုပဲ ငါ့အခန္းထဲ သြားအိပ္လိုက္ပါလား လန္းဆန္းသြားေအာင္´´

``ငါအိပ္ေနတုန္း မင္းက ဘယ္သြားမွာလဲ ၀ိုင္´´

``ေ၀ယံရယ္ ကေလးၾကီးက်လို႔ ငါကဘယ္သြားရမွာလဲ ကဲ ငါမင္းအနား ေစာင့္ေနမယ္ကြာ´´

ကၽြန္ေတာ္ ေ၀ယံ့ကို အိပ္ခန္းထဲေခၚလာခဲ့ျပီး အိပ္ေစပါတယ္။ ကုတင္ေပၚမွာ ေ၀ယံ လွဲေလ်ာင္းရင္း ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ႔အေပၚမွီထားေစပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ခြာလိုက္ျပီး

``လြတ္လြတ္လပ္လပ္အိပ္ပါ ေ၀ယံရယ္ ငါကမွီထားေတာ့ ပင္ပန္းေနတဲ့ မင္း ေနရခက္မွာေပါ့´´

``မပင္ပန္းဘူး ၀ိုင္ မင္းသာ ငါ့ကို အားကိုးလိုက္ ငါ ေပ်ာ္တယ္ မင္း ငါ့ကို ဂရုမစိုက္မွ ငါ့ႏွလံုးသားေတြ ပင္ပန္းတာ ခံႏိုင္ရည္ေတာင္မရိွဘူး´´

ကၽြန္ေတာ္ သက္ျပင္းခ်လိုက္မိပါတယ္။

``အခ်စ္ဆိုတာ လူတစ္ေယာက္ကို ေျပာင္းခ်စ္ဖို႔ သိပ္ခက္ခဲလြန္းသလား ၀ိုင္´´

``ခ်စ္တဲ့သူအေပၚမူတည္ပါတယ္ လက္တည့္စမ္းတဲ့သူေတြအတြက္ေတာ့ သိပ္လြယ္တယ္ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္နဲ႔ခ်စ္တဲ့သူေတြအတြက္ေတာ့ သိပ္ကိုခက္ခဲတယ္ ႏွလံုးသားဆိုတာကလဲ လိုသလို ပံုသြင္းယူလို႔မရတဲ့ အရာပဲေလ ငါေတာ့ အဲလိုထင္တယ္´´

``မင္းဘ၀မွာ ငါ့ကို ခ်စ္သူတစ္ေယာက္အျဖစ္ မခ်စ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာကို ေသခ်ာသြားရင္ ငါမင္းကိုေျပာစရာေတြရိွတယ္´´

``ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ဆိုတာကေတာ့ ေ၀ယံရယ္ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ငါမင္းကို သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္ကိုသံေယာဇဥ္မ်ိဳးနဲ႔ပဲ ခ်စ္ႏိုင္ေတာ့မယ္´´

``အင္း....´´

``ငါ့ကိုဘာေျပာမွာလဲ ေျပာေလ´´

``ေတာင္းပန္စကားပါ ၀ိုင္´´

``ဘာအတြက္လဲ´´

``မင္းကိုစိတ္အေႏွာင့္အယွက္ေတြေပးမိတဲ့အတြက္ေပါ့ ၀ိုင္´´

``ငါ စိတ္ထဲ ဘာမွမထားပါဘူး ေ၀ယံ မေတာင္းပန္ပါနဲ႔´´

``မဟုတ္ေသးဘူး ငါလုပ္ခဲ့သမွ်ေတြအားလံုးက ငါမင္းကိုခ်စ္တဲ့အခ်စ္တစ္ခုတည္းနဲ႔ ငါလုပ္ခဲ့မိတာ´´

``ငါသိပါတယ္´´

``ငါဘာပဲလုပ္လုပ္ ငါမင္းကိုသိပ္ခ်စ္လို႔ ျပီးေတာ့ မွားသြားပါေစဦး ငါမင္းကိုခ်စ္လို႔ မွားလိုက္တာဆိုတာကို မင္း လက္ခံေပးႏိုင္လား ၀ိုင္´´

``အင္း ေ၀ယံ အိပ္ေတာ့ကြာ စိတ္ပင္ပန္းေစမယ့္ အေၾကာင္းေတြ မေျပာနဲ႔ေတာ့´´

ကၽြန္ေတာ္ ေျပာလက္စ စကားေတြကို ရပ္ခိုင္းလိုက္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ အိပ္ခန္းေလးထဲ တိတ္ဆိတ္သြားျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အသက္ရႈသံေတြကိုပဲ ျပန္ၾကားေနရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္အထင္ေတာ့ မလိုအပ္ပဲ ပိုက်ယ္လြန္းေနတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ေ၀ယံ အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ့အထိ ကၽြန္ေတာ္ သူဖက္ထားတဲ့ သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွာပဲ ျငိမ္ေနလိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေ၀ယံ့မ်က္ႏွာကို ေမာ့ၾကည့္ရင္း မ်က္ႏွာေပၚက်ေနတဲ့ ဆံပင္ေလးေတြကို လက္နဲ႔ သပ္လိုက္ပါတယ္။  ႏွစ္ျခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ့ သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွာ ျငိမ္သက္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ ေ၀ယံနဲ႔ ပတ္သက္သမွ် ငယ္ကတည္းက အေၾကာင္းအရာေတြ ျပန္ျမင္ေနမိျပီး ၀မ္းနည္းစိတ္ေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ သူျပန္ႏိႈးလာခ်ိန္ထိ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔အနားမွာပဲ ရိွေနပါတယ္။

``ေ၀ယံ ႏိုးလာျပီလား´´

``အင္း´´

``ငါတို႔ ျခံထဲသြားေနရေအာင္ ဘာစားမလဲ´´

``ဘာမွမစားဘူး´´

ေ၀ယံနဲ႔ ျခံထဲဆင္းလာတုန္း အိမ္ထဲဖုန္းက ထျမည္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဖုန္းကိုင္လိုက္ေတာ့ ေ၀ယံ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေငးေနပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ဖုန္းေျပာျပီးေတာ့

``ဘယ္ကလဲ´´ လို႔ေမးပါတယ္။

``အကို႔ဆီက´´

``ဘာတဲ့လဲ ၀ိုင္ ရံုးပိတ္ရက္ေလွ်ာက္လည္ၾကမလို႔တဲ့လား´´

``မဟုတ္ဘူး ေစ်း၀ယ္သြားမလို႔တဲ့´´

``ေၾသာ္ ဒါဆိုလဲ သြားၾကေလ ငါျပန္ေတာ့မယ္´´

``ေနပါဦး´´

လွမ္းတားေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အနားက ထြက္သြားတဲ့ ေ၀ယံ့ေက်ာျပင္ကို ၾကည့္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းစြာက်န္ရစ္ပါတယ္။

xxxxxxxxxxxxxxxxxx

ႏွစ္ေယာက္ တစ္အိမ္တည္းမွာအတူတူေနၾကမယ္ဆိုေတာ့ လိုအပ္တဲ့ အသံုးအေဆာင္ေတြကို ၀ယ္ဖို႔ အကိုက စျပီး စိတ္ကူးရပါတယ္။ City Mart ထဲ ၀ယ္ၾကေတာ့ အကိုက Romance Lover တစ္ေယာက္မွန္း ကၽြန္ေတာ္သိသြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ၀ယ္သမွ်အရာအားလံုးဟာ ဆင္တူေလးေတြျဖစ္ျပီး ၾကိဳစဥ္းစားထားပံုလည္း ရပါတယ္။ ေစ့စပ္တိက်တဲ့ အကို႔အရည္အခ်င္းကို ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားရင္း ပိုခ်စ္ေနမိပါတယ္။ City Mart ထဲမွာ အခ်ိန္ေတြအၾကာၾကီး ကုန္သြားပါတယ္။ ပစ ၥည္းေတြကလဲ ျခင္းေတြထဲ အျပည့္ျဖစ္ေနပါတယ္။

City Mart ထဲလွည့္လည္သြားရင္း စူးစူးစိုက္စိုက္ အၾကည့္ခံေနရတဲ့အခါ စိတ္ထဲ ခံစားရတဲ့ မလံုျခံဳမႈတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ ခံစားလာရတာေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကို မ်က္စိ ကစားလိုက္ပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို စူးစိုက္ၾကည့္ေနရင္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အၾကည့္ဆံုတဲ့အခါ မ်က္ႏွာလႊဲသြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္သူမွန္းေသခ်ာမသိလိုက္ခင္မွာပဲ ေစ်း၀ယ္တဲ့ တျခားသူေတြၾကား ကိုယ္ေဖ်ာက္သြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သတိမထားလိုက္မိဘဲ ပစၥည္းေတြကို ခဏထားျပီး လိုက္ရွာမိပါတယ္။

``၀ိုင္ ဘာျဖစ္တာလဲ ၀ိုင္´´

အကို႔စကားေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ သတိ၀င္သြားပါတယ္။

``အကို ဒီထဲမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ ၀ိုင္တို႔ကို ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္´´

``ဟုတ္ပါ့မလား ၀ိုင္ရဲ႕ ၀ိုင္ စိတ္ထဲ ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္ေနတယ္ထင္တယ္´´

``မဟုတ္ဘူး အကို´´

ကၽြန္ေတာ္ ေနရာအႏွံ႕လိုက္ၾကည့္ရင္း ရွာေနမိပါတယ္။ ရိပ္ကနဲေတြ႕လိုက္ရတဲ့ ခဏ ကၽြန္ေတာ္ ေျပးသြားလိုက္ပါတယ္။ ေက်ာေပးထားတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္ေဘးခ်င္းယွဥ္ရပ္ရင္း ၾကည့္လိုက္ေတာ့

``ဟင္ ေ၀ယံ´´

``ေၾသာ္ ၀ိုင္ ေစ်း၀ယ္ေနတာမဟုတ္လား သြားေလ´´

``ေ၀ယံ မင္းဘယ္ကတည္းကေရာက္ေနတာလဲ´´

``ၾကာပါျပီ ငါလဲပ်င္းတာနဲ႔ ထြက္လာတာ´´

``မင္း ငါတို႔ကို ေတြ႕လ်က္ဘာလို႔ ႏႈတ္မဆက္တာလဲကြာ´´

``အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္မွာစိုးလို႔ပါ မင္းတို႔သိပ္ေပ်ာ္ေနတာပဲေလ ငါေရွာင္လိုက္တာေပါ့´´

``မင္း ငါ့အနားမွာ ရိွခဲ့တယ္ဆိုတာ ငါအလိုလိုသိေနတယ္ ေ၀ယံရယ္ ေရွာင္စရာမလိုပါဘူး ငါတို႔အတြက္လည္း အေႏွာင့္အယွက္မျဖစ္ပါဘူး လာပါ ငါတို႔တစ္ခုခုသြားစားၾကတာေပါ့ေနာ္´´

ကၽြန္ေတာ္ ေ၀ယံ့ကို ေျပာေနတုန္း ပစ ၥည္းေတြနဲ႔ အကိုေရာက္လာပါတယ္။

``၀ိုင္ရယ္ ဘာမ်ားလဲလို႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကိုေတြ႕တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကိုထားေျပးတာပဲဗ်ာ ဘာမ်ားျဖစ္သလဲလို႔ လန္႔သြားတာပဲ´´

အကိုက စရင္းေျပာပါတယ္။

``အကို ေစ်း၀ယ္ျပီးရင္ တစ္ခုခုသြားစားရေအာင္လို႔ ေ၀ယံ့ကိုေျပာေနတာ အကို´´

``အင္း ေကာင္းသားပဲ သြားမယ္ေလ´´

ေ၀ယံ သေဘာမတူသလို ေခါင္းရမ္းပါတယ္။

``ဒီေန႔က ရံုးပိတ္ရက္လဲျဖစ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္မွာပဲ ညစာစားၾကရင္မေကာင္းဘူးလား´´

ေ၀ယံ့အစီအစဥ္ကို အကို သေဘာတူပါတယ္။

``အဲဒါလဲေကာင္းတာပဲ ၀ိုင့္သေဘာကေရာ´´

``အကို႔သေဘာပါပဲ´´

အကို သေဘာက်စြာရယ္ေမာလိုက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပစၥည္းေတြနဲ႔ City Mart ထဲကေန ထြက္လာၾကပါတယ္။ ေ၀ယံလည္း ကားနဲ႔ ျပန္သြားသလို ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အကိုလည္း ပစ ၥည္းေတြကို အကို႔အိမ္မွာထားျပီး ေ၀ယံ့ဆီထြက္လာၾကပါတယ္။

ေ၀ယံ ညေနစာအျဖစ္ခင္းက်င္းထားတဲ့ အစားအစာေတြကို စကားေျပာလိုက္ စားေသာက္လိုက္နဲ႔ မိုးအရမ္းခ်ဳပ္တဲ့အခ်ိန္ေရာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိမ္းဆည္းလိုက္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သိမ္းဆည္းေနတုန္း

``ကိုေန ေသာက္မလား´´ လို႔ အကို႔ကို ေ၀ယံလွမ္းေျပာပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ဖ်တ္ခနဲ လွည့္ၾကည့္ေတာ့ အကိုက

``မေသာက္ေတာ့ဘူး ေ၀ယံ´´ လို႔ ျပန္ေျဖပါတယ္။

``၀ိုင္ မေသာက္ခိုင္းတာလား´´

ေ၀ယံ ကၽြန္ေတာ့္ကို မသကၤာျဖစ္သြားပါတယ္။

``ေသာက္ပါ ရပါတယ္ အရမ္းၾကီးေတာ့ မမ်ားေစနဲ႔ေပါ့´´

ကၽြန္ေတာ္ ၀င္ေျပာလိုက္ပါတယ္။

``မင္းေရာ ေသာက္မလား ၀ိုင္´´

``မေသာက္ေတာ့ဘူး ေ၀ယံ လိေမ ၼာ္ရည္ေတာ့ေသာက္ခ်င္တယ္´´

``ကိုယ္ေတာ့ ႏြားႏို႔ပဲေသာက္ခ်င္တယ္´´

``အိုေကေလ ကၽြန္ေတာ္ စီစဥ္လိုက္မယ္ အားလံုးတစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးေသာက္ၾကတာေပါ့´´

ေ၀ယံ စားပြဲ၀ိုင္းက ထအသြားမွာ ကၽြန္ေတာ္က ပန္းကန္ေတြသိမ္းဆည္းေနတုန္း အကိုက ေ၀ယံေမြးထားတဲ့ ေခြးေလးနဲ႔ ကစားေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ပန္းကန္ေတြကို ေဘစင္မွာထားရင္း

``ေ၀ယံ ငါလာကူရဦးမလား´´ လို႔ လွမ္းေမးလိုက္ပါတယ္။

``ရတယ္ ၀ိုင္´´

ကၽြန္ေတာ္ ပန္းကန္ေတြကို ေဆးေၾကာရင္း ေ၀ယံ့ဆီ လွမ္းၾကည့္ေတာ့ ေ၀ယံ ဖန္ခြက္သံုးခြက္နဲ႔ အလုပ္မ်ားေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေဆးေၾကာလို႔ျပီးသြားေတာ့ ေ၀ယံ့ဆီ ထြက္လာလိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေ၀ယံ့ဆီမေရာက္ခင္မွာပဲ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းတစ္ခုေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေျခလွမ္းေတြ တန္႔သြားပါတယ္။ ႏြားႏို႔ ဖန္ခြက္ထဲကို ေ၀ယံ တစ္ခုခုထည့္လိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အေရာင္ေျပာင္းသြားျခင္းမရိွတဲ့ ႏြားႏို႔ဖန္ခြက္ကို ေ၀ယံ ကိုင္ေျမာက္ရင္း ျပံဳးေနပါတယ္။ ဒီလိုအျပံဳးမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္ ေ၀ယံ့ဆီကေန ျမင္ဖူးေနခဲ့တာ မၾကာေသးပါဘူး။ ေအးစက္စက္နဲ႔ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ အျပံဳးတစ္မ်ိဳးပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲ ထိတ္ခနဲျဖစ္သြားပါတယ္။ ႏြားႏို႔ေသာက္ခ်င္တယ္ေျပာတဲ့ အကို႔ကို ေ၀ယံ ရုပ္ရွင္ေတြထဲကလို ၀မ္းႏႈတ္ေဆးေတြထည့္ျပီး က်ီစယ္မလို႔လားဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ေတြးလိုက္မိပါတယ္။ ေ၀ယံ ထည့္လိုက္တာ သၾကားမဟုတ္ဘူးဆိုတာကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အေသအခ်ာသိေနပါတယ္။ ေ၀ယံ တစ္ခုခုေတာ့ လုပ္လိုက္ျပီဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္တာမို႔ ႏြားႏို႔ကို အကိုမေသာက္မိဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ ၾကိဳးစားျပီး အၾကံထုတ္ေနမိပါတယ္။ ပူပန္စိတ္ေတြပဲမ်ားေနလို႔ထင္ပါတယ္ ဘာအၾကံမွ ထြက္မလာပါဘူး။ ေ၀ယံ့ကို သြားျပသာနာရွာရင္လည္း အေသအခ်ာမသိတဲ့ အရာမို႔ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ညစ္သြားပါတယ္။ ေ၀ယံ အမ်ိဳးအစားမတူတဲ့ ဖန္ခြက္ ခြက္ကို ဗန္းထဲထည့္ေနတုန္း ကၽြန္ေတာ္ေလးလံတဲ့ေျခလွမ္းေတြနဲ႔  စားပြဲ၀ိုင္းဆီ ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ေ၀ယံ ဘာေတြမ်ား လုပ္ျပန္ျပီလဲဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ္ ေတြးေနမိပါတယ္။ မတည္ျငိမ္ ေယာက္ယက္ခတ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အေတြးေတြကို ၾကိဳးစားခ်ဳပ္ထိန္းျပီး ကၽြန္ေတာ္ အၾကံတစ္ခုရသြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အကို႔နားကို ကပ္ထိုင္လိုက္ပါတယ္။

စားပြဲ၀ိုင္းေပၚေရာက္လာတဲ့ မတူညီတဲ့ ခြက္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ လွမ္းယူလိုက္ၾကပါတယ္။

``ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးညတစ္ညအျဖစ္ အမွတ္တရေပါ့ေနာ္´´

ေ၀ယံ့စကားကို အကို ဘ၀င္မက်ျဖစ္သြားပံုေပၚပါတယ္။

``ဘာလို႔ ေနာက္ဆံုးညျဖစ္ရမွာလဲ´´

``ကိုေနနဲ႔ ၀ိုင္နဲ႔က မၾကာခင္အခ်ိန္မွာ ဘ၀တစ္ခုကို ထူေထာင္ၾကေတာ့မယ္ေလ ခုလိုေတြ႕ဆံုရတယ္ဆိုတာ ေနာက္ဆံုးျဖစ္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ေတြးထားလို႔ပါ´´

``ငါတို႔မင္းဆီ လာလည္မွာေပါ့ ေ၀ယံရဲ႕ ဘာလို႔ေနာက္ဆံုးျဖစ္ရမွာလဲ အဲလိုေတြ ေလွ်ာက္မေျပာနဲ႔´´

``ငါ့ဆီ လာလည္မယ္ ဟုတ္လား ၀ိုင္ ေက်းဇူးပါကြာ´´

ေ၀ယံ သံပရာရည္ကို ေမာ့ေသာက္ရင္း

``အိုေကေလ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ေသာက္ရင္းေျပာၾကတာေပါ့ ေသာက္ပါဦး´´ လို႔ အကို႔ကို လွမ္းေျပာပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ အကို႔ကို မသိမသာအကဲခတ္ေတာ့ အကို ႏြားႏို႔ဖန္ခြက္ကို ေျမာက္လိုက္ပါတယ္။ ေ၀ယံကေတာ့ အကို႔ကို ျပံဳးျပီး စိုက္ၾကည့္ေနပါတယ္။ ဒီလိုအျပံဳးမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေယာက္ဆံုခဲ့ဖူးတဲ့ ညမွာ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ဖူးခဲ့ပါတယ္။ အပိုင္း (၃၈)

အကို ေမာ့ေသာက္မယ္ျပင္စဥ္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ ထိုင္ခံုကို မွီထားရင္းက ဟန္ခ်က္ပ်က္သြားတဲ့ပံုစံနဲ႔ အကို႔ဘက္ကို ၀င္တိုက္လိုက္ပါတယ္။ အျဖစ္အပ်က္ေတြက ဆက္တိုက္ဆိုသလိုပဲ အကို႔ဖုန္းက ထျမည္ပါတယ္။ အကို ဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္ကိုၾကည့္ရင္း တစ္ခုခုကိုသတိရသြားပံုနဲ႔

``ဟာ သြားျပီကြာ ေနာက္က်ေနျပီ ခ်ိန္းထားတာ ေမ့ေနတယ္ ေ၀ယံ ေဆာရီးကြာ ကိုယ္ သြားရေတာ့မယ္ ၀ိုင္ ေ၀ယံနဲ႔ေနခဲ့ေနာ္ ကိုယ္ ကိစ ၥေလးရိွလို႔ ေျပးလိုက္ဦးမယ္´´ လို႔ ေျပာပါတယ္။

ႏြားႏို႔ရည္ေတြ အကို႔အေပၚဖိတ္စင္ကုန္သလို ၾကမ္းျပင္ေပၚကိုလဲ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဖိတ္စဥ္ေမွာက္က်ကုန္ပါတယ္။ ေ၀ယံ ရုတ္တရက္ျဖစ္သြားတဲ့ အေျခအေနကို တအံ့တၾသနဲ႔ ေငးေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေက်နပ္ပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္မသကၤာတဲ့ အရာတစ္ခုပါ၀င္ေနတဲ့ ႏြားႏို႔ေတြက ခုဆို ဖိတ္စင္ကုန္ရံုမက အကိုလဲ စားပြဲ၀ိုင္းကေန ေျပာဆို ထြက္ခြာသြားတာမို႔ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္သက္သာရာရသြားပါတယ္။

အကို႔ကို ကားအထိ ေ၀ယံနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ စကားလိုက္ေျပာျပီး ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္။ ေ၀ယံကေတာ့ ေျပာဆိုျခင္းမရိွဘဲ လိုက္ပါလာပါတယ္။ အကို႔ကို ႏႈတ္ဆက္ျပီး အိမ္ထဲ ျပန္၀င္လာေတာ့ ေ၀ယံေမြးထားတဲ့ ေခြးေလး ႏြားႏို႔ေတြကို လ်က္ေနတာေတြ႕ပါတယ္။

``ဟာ ေဟ့ ေဟ့´´

ေ၀ယံ ၾကမ္းျပင္ေပၚကို ဖိတ္စင္ထားတဲ့ ႏြားႏို႔ေတြကို အငမ္းမရလ်က္ေနတဲ့ သူ႔ေခြးေလးကို ေမာင္းပါတယ္။ ေ၀ယံ့ ပံုစံက အထိတ္တလန္႔ျဖစ္ေနတဲ့ ပံုပါ။

``ဟာကြာ ေဟ့ ေဟ့´´

 ေခြးေလးကလည္း ႏြားႏို႔ၾကိဳက္တာမို႔ အငမ္းမရလ်က္ေနတာက ၾကမ္းျပင္ေပၚက ႏြားႏို႔ေတြ အခ်ိန္ခဏေလးမွာ ကုန္သေလာက္ျဖစ္သြားပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ ေ၀ယံ တစ္ခုခုကို သတိရသြားပံုမ်ိဳးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို

``၀ိုင္ မင္း မင္းျပန္ေတာ့ ျပန္ေတာ့´´ လို႔ ႏွင္ပါတယ္။

``ဘာလဲ ဘာျဖစ္တာလဲ ေ၀ယံ´´

``ျပန္ေတာ့ မင္းျပန္ေတာ့´´

ကၽြန္ေတာ့္ကို အတင္းႏွင္လြတ္ပါတယ္။

``ေဟ့ေရာင္ ျပန္ေတာ့ဆိုကြာ´´

ေ၀ယံ ေျပာေနရင္း ေခၽြးေတြျပန္လာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ထူးထူးျခားျခား အမူအယာေတြပ်က္ေနတဲ့ ေ၀ယံ့ကို နားမလည္ႏိုင္စြာေငးေနမိပါတယ္။  ကၽြန္ေတာ္ ေ၀ယံ့တြန္းလြတ္မႈေၾကာင့္ ယိုင္ထြက္သြားရင္း

``ေအးပါကြာ ျပန္မယ္ ျပန္မယ္´´ လို႔ေျပာလိုက္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္လဲ လွည့္အထြက္ အိမ္ထဲက ေခြးေလးဆီက ညည္းညဴေအာ္ဟစ္သံကို ၾကားလိုက္ပါတယ္။

``ဟင္´´

ကၽြန္ေတာ္လွည့္ၾကည့္ေတာ့ ေခြးေလးက ၾကမ္းျပင္ေပၚ လူးလိွမ္႔ေနရင္း အခ်ိန္အနည္းငယ္အတြင္းမွာ ျငိမ္သက္သြားပါတယ္။

ေ၀ယံ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို ၾကည့္လာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီျမင္ကြင္းကိုၾကည့္ျပီး စိတ္ေျခာက္ျခားလာပါတယ္။

``ေ၀ယံ မင္း မင္း´´

ကၽြန္ေတာ္ လံုး၀ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကို   ရင္ဆိုင္လိုက္ရပါတယ္။

 

ဆက္ရန္။

ေ၀ဖန္အၾကံေပးခ်က္မ်ားအားၾကိဳဆိုပါသည္။

kingvampire.mdy@gmail.com

 

 

 

 

 

 

 

Feb 19th

4:00 AM

By Alex aung

'သူရိန္ မင္းေျပာေနတာအမွန္ေတြဆိုရင္ ဘယ္ကေနဘယ္အထိကအလိမ္အညာလဲ ျပီးေတာ့ ဘယ္ကေန ဘယ္အထိက အမွန္လည္း ငါ့ကိုေျပာပါ'

'ဟုတ္ပါတယ္.....ကြၽန္ေတာ္ေျပာခဲ့တာေတြက အမွန္ေတြခ်ည္းပါပဲ'

'ဒါဆိုတေလွ်ာက္လံုး လိမ္ညာခဲ့တာေပါ့ဟုတ္လား'

'မွန္ပါတယ္'

'မင္းလူယုတ္မာပဲ၊ အသံုးခ်ရုံသက္သက္နဲ႔ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့စကားကိုသံုးျပီး ငါ့ကို.....'

အေတာ့္ကိုစိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတဲ့ေလာကၾကီးပါ၊ အခ်စ္ဆိုတဲ့ စကားလႈိင္လႈိင္သံုးျပီး လူတစ္ေယာက္ကိုခ်ဥ္းကပ္တယ္။ ကိုယ့္အတြက္ အရာရာအဆင္ေျပျပီဆိုေတာ့ အမွန္ေတြက ပါလာေတာ့တာပဲ။ ခ်ိဳသာတဲ့စကားမွာနစ္ေမ်ာမိတဲ့ကြၽန္ေတာ္ကသာ အရူးသက္သက္ျဖစ္ ခဲ့ရတာ။

'ေတာက္!' ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္လည္းေဒါသျဖစ္မိတယ္။ ေယာက်္ားျခင္းခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ အေျပာစကားအေပၚ အယံုလြယ္ခဲ့မိတာကို။ သူငယ္ခ်င္းအရင္းၾကီးျဖစ္တဲ့ ေက်ာ္ေခါင္ေျပာတာကိုေတာင္ ဂရုစိုက္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ 'မင္းက အဲဒီေကာင္ကို အမ္းေနတာလားကြ၊ ဒီေကာင္က ခ်ဴဆီဆိုတာ မင္းတကယ္မသိတာလား...ဟင္?'

'အစ္ကို႔ကိုသတိရေနတာ၊ အစ္ကိုနဲ႕ေတြ႔ရတာ ညီ့အတြက္အရမ္းကံေကာင္းတာပဲဗ်ာ၊ အစ္ကို....အစ္ကို႔ကို ခ်စ္တယ္ဗ်ာ.....ေနာ္'

သြားစမ္းကြာ.....အဲဒီလိုအပ်ိဳးေလးေတြနဲ႕ ငါေမ်ာခဲ့ရတာ မင္း flow ေလးေတြၾကားမွာ။ ဘာတဲ့....အခ်စ္ဆိုတာ အစ္ကိုနဲ႕မွသိလာတာဆို လား....ဟား....ဟား။

x          x          x

'မင္းမရွိဘဲနဲ႕...မင္းရွိမေနဘဲနဲ႕ ငါမေနတတ္ဘူးဆိုတာ မသိဘူးလား?'

'မင္းဘာေၾကာင့္ ဒီလိုဆက္လုပ္ေနတာလည္းကြ?'

ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ေတြ ဘယ္လိုမွ မထိန္းႏိုင္စြာ ေအာ္ဟစ္ပစ္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ အနီးမွာရွိတဲ့ ပန္းအိုးနဲ႕ သူ႕ဆီပစ္ေပါက္လိုက္တာ ေခါင္း နားက ကပ္လြဲျပီး နံရံကိုမွန္ကာ အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာျဖစ္သြားေရာ။

'ေဟး...ငါ့ေကာင္ ရူးေနလား ကိုယ့္ကိုမွန္ရင္အကြဲပဲေနာ္၊ စိတ္ကိုထိန္းမွေပါ့ကြ' တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္နားအသာခ်ဥ္းကပ္ျပီး ေဖ်ာင္းျဖပါေလ့။

အျမဲတမ္းပဲကြၽန္ေတာ္တို႔ ဒီလိုဖိုက္တင္ျဖစ္ေနခဲ့ၾကတာ ညတိုင္းလိုလိုကိုျဖစ္ေနျပီ အခုတေလာ။ သူဘယ္ေတာ့မွ ကြၽန္ေတာ့္ခံစားခ်က္ကို နားမလည္ဘူး။ သူအျပင္ထြက္ထြက္ေနတာမုန္းတယ္ဆိုတာကိုေရာ။ အထူးသျဖင့္ ညညဆိုရင္ နာရီအေတာ္မ်ားမ်ား အျပင္ကိုထြက္ေန တာ ကလပ္ေတြ ဘားေတြဆီ။ သူအျမဲတေစ အခိုင္အမာေျပာေနတာကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အေပ်ာ္သြားလာ အပန္းေျဖရုံသက္ သက္ပါတဲ့။ ကြၽန္ေတာ့္အေနနဲ႕ ဘယ္လုိသိႏိုင္မွာလဲ အမွန္လားဆိုတာကို။ ဘာေၾကာင့္ညညဆို အျပင္ထြက္ဖို႔ဒီေလာက္ အားသန္ေနရ တာလည္း? တစ္ေယာက္တည္းအိမ္မွာက်န္ခဲ့တဲ့ ကြၽန္ေတာ္ေစာင့္ေနရတာကိုမေတြးဘူးလား? အျမဲတမ္း သူအိမ္ျပန္အလာကိုေမွ်ာ္ေန ရတာ။

သူကြၽန္ေတာ့္ဆီလွမ္းလာျပီး သူ႕လက္ေမာင္းၾကီးေတြနဲ႕ ဖက္တြယ္ႏွစ္သိမ့္ဖို႔ၾကိဳးစားတာမွာ သူ႕လက္ေတြကို ပုတ္ထုတ္ပစ္လိုက္တာေပါ့။

'မနက္ ၄း၀၀နာရီထိုးေနျပီ...အဲဒါမင္းသိလား?'

ဘယ္ေလာက္ပဲေဒါေဖာင္းေဖာင္း ေနာက္ဆံုးေတာ့ အငိုပြဲဆင္ျပီး ရန္ပြဲကိုအဆံုးသတ္လိုက္ရတာပဲ သူ႔ရင္ခြင္မွာ၊ သူ႔အေပြ႕အဖက္မွာ။ သူ႕မ်က္ႏွာကို ေမာ့ၾကည့္မိတယ္ စိုးရိမ္ပူပန္မႈ၀မ္းနည္းမႈအခ်ိဳ႕နဲ႕ေပါ့။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း မုန္းပါတယ္ စိတ္တိုရင္ လက္ထဲရွိတာတစ္ခု ခုနဲ႕ ပစ္ေပါက္လိုက္ရမွ ေက်နပ္တတ္တာကို။ သူဆိုတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ခ်စ္သူ ဟာ မူးယစ္ေဆးလိုပါပဲ ရီရီေ၀ေ၀နဲ႕ တိမ္းမူးတက္မက္ေစတာ။ သူနဲ႕မခြဲႏိုင္ဘူး......သူ႔ရင္ခြင္ဟာ ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ပိုင္။

ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာေလးကို သူ႕လက္ေလးႏွင့္ ျငင္ျငင္သာသာဆြဲေမာ့ေစကာ ႏႈတ္ခမ္းကို ႏုႏုညံ့ည့ံအနမ္းပြင့္ေျခြ ပါတယ္။ 'ေဘဘီ....ကိုယ္ တကယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ၊ မင္းစိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရတယ္ဆိုတာ ကိုယ္တကယ္မသိခဲ့ဘူး'

စိတ္ထဲေထာင္းကနဲျဖစ္သြားျပီး သူ႔ရင္ခြင္ကိုတြန္းဖယ္လိုက္မိျပန္ေရာ။ ဒီပံုျပင္ေတြၾကားေနရတာအျမဲေလ။ ဒါေပမဲ့ သူ႔ရဲ႕ျပန္လည္ဆြဲဖက္ ျခင္းကိုခံရျပီး ေခ်ာ့ေမာ့မႈေလးေတြၾကားေမ်ာရတာေပါ့။

'Ok, alright!ကိုယ္မွားတာသိပါတယ္ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ကတိေပးတယ္ မင္းစိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေအာင္ ကိုယ္မလုပ္ေတာ့ဘူးဆိုတာ၊ ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုလည္း မင္းကတိေပး ေဒါသထြက္တိုင္း တစ္ခုခုကို ပစ္ေပါက္ခြဲတာ ေအာ္ဟစ္တာေတြ မလုပ္ေတာ့ပါဘူးလို႔။ ကိုယ္တို႔ ခြဲႏိုင္တာလည္းမဟုတ္ဘူး ပစၥည္းေတြပဲ အလကားျဖစ္တယ္'

စကားလံုးေတြၾကား ကြၽန္ေတာ့္ပါးျပင္ေတြ ႏႈတ္ခမ္းေတြကိုနမ္းတယ္။ ပူေႏြးေနတဲ့ သူ႕အနမ္းကို တစ္ခ်က္ေရွာင္လိုက္ရင္း သူ႕ရင္ခြင္မွာ မွီတြယ္ခိုကပ္မိပါရဲ႕။ သူ႕ရင္ခြင္ထဲက ကိုယ္နံ႔ဟာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ေမ့ေဆးမ်ားလား။ ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ေက်ာျပင္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ သိုင္းဖက္မိရေပါ့။

ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို အသာဆြဲေမာ့...သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြဟာ ႏူးည့ံစြာ.....အမွန္တကယ္ႏူးညံ့စြာ ထိခတ္ပါေတာ့တယ္။ ရင္ခြင္ထဲ ရွိန္းတိန္း ဖိန္းတိန္းနဲ႕ အနမ္းဦးကိုရသည့္အလား ရင္ခုန္မိရေပါ့။ ရန္ျဖစ္ျပီးျပန္ခ်စ္ၾကေတာ့ ဒီလိုပဲ ခံစားရသလားမသိ။ အိုး....ကြၽန္ေတာ့္ဗိုက္သား ႏွင့္ထိေနတဲ့ သူ႕ငပဲဟာ တျဖည္းျဖည္းေဖာင္းၾကြလာတယ္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီထဲမွာ ရုန္းကန္စျပဳလာျပီ။ အျပင္ကိုေဖာက္ထြက္ခ်င္လာျပီ ထင္ပါတယ္။ မာေထာင္လာတဲ့ သူ႕ငပဲကို ေဘာင္းဘီအေပၚကေန အသာဖ်စ္ညႇစ္လိုက္မိေတာ့ ကြမ္းသီးေခါင္းက တဆတ္ဆတ္ခုန္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီက ၾကယ္သီးေတြကို တစ္လံုးျခင္းျဖဳတ္ကာ ခြၽတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ သူ႕ငပဲဟာ ကြၽန္ေတာ္ရွိရာဆီတန္းကနဲညႊန္ေနေရာ။ ေကာင္းတယ္ အၾကာၾကီးမေစာင့္ရေတာ့ဘူးေပါ့။

x          x          x

ကြၽန္ေတာ္တို႔အဆင္မေျပဘူး။ အဲဒါအမွန္ဘဲ။ သူကြၽန္ေတာ့္ကိုညာတယ္ မခ်စ္ဘူး ဒါကိုကြၽန္ေတာ္သိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔မေတြ႕ ဘဲလည္းမေနႏိုင္ဘူး။ အေၾကာင္းတစ္ခုခုရွာျပီးေတြ႕ၾကျမဲ။ ရန္ျဖစ္ၾကျမဲ။ ျပီးေတာ့ လိင္ကိစၥကို ရွာေဖြအရသာခံျမဲပါပဲ။

ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုမွေတြးမထားမိတဲ့ ျမကြၽန္းသာရဲ႕ ကားပက္ကင္မွာ ညအခ်ိန္ကားထဲ အရွက္မရွိ အလုပ္ျဖစ္ခဲ့ၾကေသးတယ္။ ျပီးေတာ့ အတြဲေတြသြားတတ္ၾကတဲ့ ေနရာေမွာင္ရိပ္ေတြမွာ ဆက္လက္ျဖစ္ပ်က္ၾကေသးတယ္။

အေတြ႕ကိုမေရွာင္ႏိုင္တာမ်ားလား၊ ဟုတ္မယ္ထင္ပါရဲ႕.....သူေပးတဲ့သာယာမႈမ်ိဳး ကြၽန္ေတာ္ဘယ္တုန္းကမွ မရဖူးဘူး။ အေပြ႕အဖက္၊ အနမ္းအျပဳ....အို ကြၽမ္းက်င္လိုက္တာ။ သူဟာ လိင္နတ္ဘုရားပါပဲ။

သူ႕မိဘေတြမရွိတဲ့ တစ္ပတ္ေသာအခ်ိန္ေလးဟာ ကြၽန္ေတာ္တို႔အတြက္ ေလာကနိဗၺာန္ပါ။ ဘယ္မွမသြားဘူး တစ္ေနကုန္ အိမ္ထဲမွာပဲ။ တစ္သက္မွာ ခ်စ္တဲ့သူနဲ႕ တစ္မိုးေအာက္ေနရျပီဆိုျပီး ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးတာေပါ့။ အစ္ကို႔ကိုခ်စ္တယ္တဲ့....တိမ္းမူးမႈသက္သက္နဲ႕ေျပာခဲ့တဲ့စကား လား အခုခ်ိန္ျပန္စဥ္းစားမိရေပါ့

'သိပ္လွခ်င္ေနတယ္ေပါ့ေလ?'

'ဓာတ္ပံုေတြဖက္ အြန္လိုင္းေပၚတင္တာမၾကိဳက္ဘူး'

'အစ္ကို႔ Passwords ေတြသိခ်င္တယ္'

လူတစ္ေယာက္မွာ ကိုယ္ပိုင္အခြင့္အေရးဆိုတာ မရွိရဘူးလား။ ရည္းစားျဖစ္ရုံႏွင့္ အရာရာပိုင္စိုးခြင့္ေပးရေရာလား။ တစ္ကိုယ္ေရသန္႔ ရွင္းဖို႔ သန္႔သန္႔ျပန္႔ျပန္႔ေနတာ ၀တ္တာစားတာမွာ သူေျပာသလို စဥ္းေတာင္မစဥ္းစားမိဘူး။ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းဆိုတာေရာ မရွိရဘူး လား။ သူကေရာ သူေျပာသလို ေစာင့္ထိန္းရဲ႕လား။ ကုိယ့္ထက္ငယ္တာဆိုေတာ့ ကေလးဆန္သလားလို႔ထင္မိေပမဲ့ စိတ္ထဲ ခုမိသားပါပဲ။

ဒါေပမဲ့လည္းေလ လမ္းခြဲျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေစ့စပ္လက္စြပ္လိုမ်ိဳးတစ္ေယာက္တစ္ကြင္း ၀ယ္၀တ္ျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့ ဆင္တူလက္စြပ္ေလးကို သူမေပးခ်င္ေပးခ်င္နဲ႕ ျပန္ေပးတယ္။ အေတာ္ဆိုးတဲ့ငါလို႔ အျပစ္တင္ရမလားပါပဲ လမ္းခြဲတဲ့ေနမွာေတာင္ သူနဲ႕လိင္ကိစၥပက္သက္ျဖစ္ ခဲ့ပါေသးတယ္........ဟူး။

သူ႕ကို တမ္းတမိေနသလား....ဟင့္အင္.....ေတာင့္တမိေနဆဲပါ။

x          x          x

ျငင္သာစြာ သူ႕ကြမ္းသီးေခါင္းကိုပြတ္သပ္မိေတာ့ pre-cum ေလးေတြလက္မွာစိုစြတ္ရတယ္။ သူ႕ငပဲကို ဆုပ္ညႇစ္ပစ္မိခ်ိန္မွာ သူ႕အနမ္း ေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္လည္တိုင္၊ ပါးျပင္ႏွင့္ ႏႈတ္ခမ္းအႏွံ႔ျပန္လည္က်ေရာက္လာေရာ။ သူ႕လွ်ာဖ်ားေလး ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲ ထိုးေမႊလာရင္း တစ္ခုခုကိုေဖြရွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေတြက ခပ္သြက္သြက္လႈပ္ရွားပစ္တယ္ မာသထက္မာလာေအာင္။ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈ တုန္႔ျပန္မႈေတြေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေတြကို ရပ္တန္႔လိုက္တယ္။ သူ႕ကိုမျပီးေသးေစခ်င္ဘူး။

ႏူးညံ့လွပတယ္လို႔ သူေျပာေျပာေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္လက္ဖ၀ါးအစံုနဲ႕ သူ႔ရွပ္အက်ႌေအာက္ကို အသာလက္လွ်ိဳလိုက္ကာ ေျပပ်စ္ေခ်ာမြတ္ ေနတဲ့ ဗိုက္သားေလးေတြကို ပြတ္သပ္သလို ရင္ခုန္ဖြယ္ အသည္းယားေစတဲ့ ရင္အုပ္အလယ္ကေန ဆီးစပ္အထိ ဆက္ေနေအာင္ေပါက္ ေနတဲ့ ေမႊးညႇင္းႏုေလးေတြကိုလည္း အသာပြတ္သပ္မိသည္ေပါ့။ ႏုိ႔သီးေခါင္းေလးေတြကို အသာညႇစ္ညႇစ္ေပးလိုက္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္း နဲ႕မာလာတယ္။ 'အင္...ဟင့္အင္...အာ'

 ကြၽန္ေတာ္တို႔အနမ္းပြဲဆင္ေနရင္း ကစားေနတာကိုလည္းရပ္လိုက္ကာ သူ႕အက်ႌကိုဆြဲခြၽတ္လိုက္ပါတယ္။ ရွပ္အက်ႌမရွိ ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေဘာင္းဘီႏွင့္ သူ႕အသြင္အျပင္ဟာ အသက္ရွဴမွားေစတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္အသည္းစြဲ။

လက္အစံုကိုေဘးခ်ကာ သူ႔ကိုေငးမိေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္လက္ကို အသာစြဲကိုင္ကာ အိပ္ခန္းရွိရာစီေခၚေဆာင္ပါေတာ့တယ္။ သူဆြဲေခၚရာ ေနာက္ကို လွမ္းလိုက္လာရင္း ေျခလွမ္းတိုင္းတင္းကားေနတဲ့ တင္ပါးလွလွေတြကို ေနာက္ကေန အသာငမ္းမိရပါတယ္။ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ မိတဲ့ သူ႕ကိုယ္ခႏၶာအစိတ္အပိုင္းတိုင္းမွာ ဒီအပိုင္းကို ရင္ခုန္ရဆံုးပါ။ အစြမ္းကုန္လွပတဲ့ တင္သားဆိုင္မ်ားေပါ့။ အိပ္ခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ခုတင္ေပၚကြၽန္ေတာ့္ကို တြန္းလွဲကာ အ၀တ္ေတြခြၽတ္ေပးပါေတာ့တယ္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအတြင္းက ၀တ္ထားတဲ့ ေဘာင္းဘီတိုပါမက်န္ သူဆြဲခြၽတ္ပစ္လိုက္တာ။

ျပင္းပ်တဲ့ သူ႕လႈပ္ရွားတက္ၾကြမႈေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္ကို ပိုမိုရင္ခုန္ပူေႏြးေစပါတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းျခင္း ဂေဟဆက္ကာ ဖက္တြယ္ထားမိၾက တယ္ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ။ ျပီးေတာ့ တစ္ခါ ကြၽန္ေတာ္တို႔အၾကိဳက္ အေနအထား ခုတင္ေပၚလွဲလိုက္ၾကတယ္။ သူ႔ငပဲဟာ လံုး၀န္းရွည္ လ်ားလွပပါတယ္။ ေမႊးရနံ႔သင္းေနတဲ့ သူ႔ငပဲကို ကြမ္းသီးေခါင္းေလး ငံုစုပ္ေပးရာကေန အဆံုးထိမ်ိဳခ်လိုက္တာ ကြၽန္ေတာ့္ႏွာေခါင္းနဲ႕ အေမႊးႏုတစ္ခ်ိဳ႕ေပါက္ေနတဲ့ ေရႊဥေတြထိတဲ့အထိေပါ့။ သူလည္းပဲထို႕အတူ အာေခါင္ထဲထိသြင္းလိုက္ရင္း လွ်ာနဲ႕ရစ္ပတ္ကစားေပးတာ ...အာ...ဖီးလ္ပဲဗ်ာ။ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ပုေလြအျပိဳင္မႈတ္ၾကရင္း တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ သူ႕balls ေတြကို ပြတ္သပ္ေပးမိတယ္။ လံုး၀န္းၾကီးမားလိုက္တာမ်ား man juice ေတြအျပည့္ထင္ပါရဲ႕။ ေရႊဥေတြကို တစ္လံုးျခင္းငံုေထြးလိုက္ရင္း လွ်ာကစားမိေတာ့ အေၾကာ ေတြတင္းကနဲ တင္းကနဲျဖစ္ကာေပါက္ကြဲဖို႔ အသင့္ျဖစ္ျပီ ထင္ပါရဲ႕။ မာေထာင္ေနတဲ့ သူ႕ငပဲကို စုပ္ယူေနမိေတာ့ သူလည္း ကြၽန္ေတာ့္ဟာ ကို မ်ိဳခ်ေနရာကေန ကြမ္းသီးေခါင္းထိ ဆြဲထုတ္ျပီး ထိပ္အေရျပားကို လွ်ာကစားေနတာမ်ား...ေလ။

အတူတကြ စြဲလမ္းတက္မက္မႈေတြ အဆံုးစြန္ထိ ခံစားစြဲလန္းၾကျပီး ခဏအၾကာမွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ဘယ္လိုမွ မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘူး ပန္း ထုတ္ခ်င္လာမိျပီ။ သူ႕အျပဳအစုက ဆရာက်တယ္မဟုတ္လား။ ကြၽန္ေတာ့္တင္ပါးေတြကို ပြတ္သပ္ျပီး ကြမ္းသီးေခါင္းကို ပလြတ္ကနဲ အထုတ္အသြင္းလုပ္တာမွာ ထိန္းခ်ဳပ္မႈကင္းစြာနဲ႕ သူ႔ပါးစပ္ထဲအျပည့္ ေရႊရည္ေတြ ျဖည့္ေပးမိပါေတာ့တယ္။ တစ္စက္မက်န္ညႇစ္ထုတ္ျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕အလွည့္ေလ။ သူကေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ေခါင္းကို အသာထိန္းကိုင္ကာ သူ႕တင္ပါးေတြကို အား ယူလ်က္ mouth-fucking လုပ္ပါေတာ့တယ္။ သူ႕ငပဲအသြင္းလုပ္ခ်ိန္မွာ၊ ျပန္အထုတ္မွာ လွ်ာနဲ႕သရပ္ေပးမိေတာ့ သူ႕အတြက္ tempo ျမင့္ရသေပါ့။

တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ သူ႕ငပဲကို အာေခါင္ထဲထိ ေလွ်ာကနဲ ဖိသြင္းတတ္ေသးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္မွာ အသက္ရွဴမွားရေသး။ သူ႕အရွိန္ျမင့္လာ ခ်ိန္မွာေတာ့ တစ္ဖက္သားအေပၚ သူအာရုံမစိုက္ေတာ့ပါဘဲ ဖီးလ္အျမင့္ရဖို႔သာသူလုပ္ပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခါမွာ ကြၽန္ေတာ္ေလ ကိုက္ ပစ္ခ်င္မိေသးေတာ့။ သူ႕တင္ပါးေတြအဆံုးထိတစ္ခ်က္ေကာ့အျပီးမွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲ မလိုင္အဖတ္ေတြ အမ်ားအျပား ခြံ႕ေကြၽး ပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္လွ်ာေပၚ ႏႈတ္ခမ္းေတြအေပၚမွာ သူ႔အရည္ေတြေဖြးေနေရာ။ သူ႕ငပဲကို မလႊတ္ေပးဘဲ အတန္ၾကာဆက္စုပ္ေပး မိရင္း တကယ္ေပ်ာ့ေခြသြားမွ လႊတ္ေပးတာေပါ့။

ႏွစ္ဦးသားဇာတ္လမ္းဆံုးေတာ့ သူကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ခႏၶာကို သူ႕နံေဘးဆြဲယူကာ လက္ေမာင္းထြားထြားေတြႏွင့္ ဖက္တြယ္ထားပါေတာ့ တယ္။ ေနာက္ေတာ့ နူဖူးေလးေတြကို ျငင္သာစြာအနမ္းေပးသလို ႏႈတ္ခမ္းကိုလည္း ရြရြေလးေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႔လွ်ာေတြေပါင္းစပ္မိ ၾကခ်ိန္မွာေတာ့ ငန္က်ိက်ိ အရသာအရည္ႏွစ္ခု ေရာေႏွာျပီး ငန္ခ်ိဳခ်ိဳ အရည္အပ်စ္ေတြျဖစ္ေစေရာ။ ခဏအၾကာမွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ရင္ခြင္မွာေမွးမွိတ္မိရပါတယ္။

'See baby? ကိုယ္တို႔ေတြ အျဖစ္ကိုစဥ္းစားၾကည့္၊ ကိုယ္ဘယ္သူနဲ႕မွ မင္းကိုမလဲႏိုင္ဘူးဆိုတာ။ ျပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ေယာက္မရွိဘူး ဆိုတာေလ'

သူ႕ႏို႔သီးေခါင္းမာမာေလးေတြကို ဘာရယ္မဟုတ္ကလိမိရရင္း ေခါင္းျငိမ့္ျပလိုက္ကာ ဟုတ္ေၾကာင္း သေဘာတူလိုက္ပါတယ္။ ရန္ျဖစ္ လိုက္ စိတ္တိုလိုက္နဲ႕ ေနာက္ဆံုးအိပ္ယာေပၚမွာပဲ အေရးအခင္းျပီးဆံုးသြားတတ္တာ စက္၀ိုင္းတစ္ခုပတ္ခ်ာလည္သလိုျဖစ္ေနျပီဆိုတာ ေတြးျဖစ္ရေသးေပါ့။ အျမဲလိုလို အတူတူပဲျဖစ္စဥ္မ်ားဟာ။

ေနာက္တစ္ၾကိမ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီထက္ေကာင္းတဲ့ ဦးတည္ခ်က္ထားရမယ္.........။

x          x          x

ဦးတည္ခ်က္ ရည္မွန္းခ်က္ေတြႏွင့္အတူပါပဲ ဦးေလးေတြရွိရာ ကေနဒါကို ကြၽန္ေတာ္သြားျဖစ္ခဲ့ရပါျပီ။ ေရာက္စမွာ သိပ္အဆင္မေျပ ပါဘူးဗ်ာ။ အလုပ္ေရြးေနလို႔ေလ။ အခုေတာ့ အဆင့္ျမင့္ဟိုတယ္ၾကီးတစ္ခုရဲ႕ ေရွ႕မ်က္ႏွာစာမွာ Front Desk Manager ရာထူးႏွင့္ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ခဲ့ရေပါ့။

ပိုက္ဆံေတြကို စနစ္တက်သံုး၊ အိမ္ကိုပို႔၊ အားလပ္ခ်ိန္မွာ ေနရာအႏွံ႔ခရီးေတြထြက္ ေဒသႏၲရဗဟုသုတေပါ့။ ညပိုင္းအင္တာနက္သံုးရင္း တစ္ခါတေလ အိမ္ကမိသားစုနဲ႕စကားေျပာရ၊ မာမီႏွင့္ သတင္းစံုေျပာၾကနဲ႕ အပန္းေျဖရတယ္။ သူတို႔ကို ဘုရားသခင္ေစာင့္ေရွာက္ပါ ေစ.....။

ကိုယ့္စိတ္ကူးေတြ အိပ္မက္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ ဒီႏိုင္ငံေရာက္လာေပမယ့္ တစ္ခါတေလေတာ့ ျမန္မာျပည္ကိုလြမ္းပါတယ္။ တစ္ႏွစ္၊ ႏွစ္ႏွစ္ဆို ဒီမွာ ႏိုင္ငံသားခံယူခြင့္ရျပီေလ။ အသက္ၾကီးလာရင္ ကေနဒါမွာေျခာက္လ ျမန္မာျပည္ခဏ တစ္လွည့္စီေနမလားလို႔ စိတ္ကူးထားပါေသးတယ္။

စကားမစပ္ေျပာရရင္ ကြၽန္ေတာ္သီခ်င္းဆိုတာ အရမ္း၀ါသနာပါပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့သိတာေပါ့ ဘုရားေက်ာင္းမွာ သီခ်င္းဆို ေနက်မို႔။ ျမန္မာျပည္က မထြက္ခြာခင္မွာ ပရိုဂ်ဴဆာတစ္ဦးရဲ႕ စီစဥ္ေပးမႈနဲ႕ ခ်စ္သူမ်ားေန႔စံုတြဲေတး အယ္လ္ဘမ္တစ္ခုမွာ မဇမ္ႏူးနဲ႕တြဲဆို ျဖစ္ပါတယ္။ အသံအားေကာင္းတဲ့ သူမကေတာင္ ကြၽန္ေတာ့္အသံပါ၀ါကို ခ်ီးၾကဴးသေဘာက်ၾကတယ္။ ၀ါသနာအစပ်ိဳးမိေတာ့လည္း ကေနဒါကို မသြားခ်င္ဘူးဆိုတဲ့ စိတ္ေပၚလာမိေသး။ ဒါေပမဲ့ ဘ၀ေရွ႕ေရးခိုင္မာမႈဆိုတာ အေရးပါတယ္မဟုတ္လား။

ဒီမွာခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးေကာင္ေလးအခ်ိဳ႕ႏွင့္ေတြ႕မိရေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာလမ္းခြဲခဲ့တဲ့ ခ်စ္ဦးသူကို သတိရမိေသး။ ရယ္ ေတာ့ရယ္စရာပါ.....တကယ္လို႔ ကေနဒါမွာ အဆင္ေျပတဲ့အခါ သူ႕ကိုစပြန္ဆာေပးျပီးေခၚမယ္ ဆိုတဲ့ စကားမွတ္ထားျပီး အခုအခ်ိန္ က်ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ထဲ အေကာင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ၀င္ကာျပန္ခ်ဥ္းကပ္ပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္သိတယ္ဆိုတာ ရိပ္မိေတာ့ ျပန္ခ်စ္ပါရေစ အစ္ကိုရယ္တဲ့.....ေလ။

ဒီႏွစ္ ဒီဇင္ဘာမွာျမန္မာျပည္ကိုျပန္လာမယ္။ မာမီတို႔ကိုေခၚျပီး ထိုင္းကိုသြားလည္မယ္လို႔ စဥ္းစားထားတယ္။ မိဘဆိုတာ ခ်စ္သူထက္ပို အေရးပါပါတယ္။ မာမီတို႔စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ ပိုအေရးၾကီးတာပဲ။ ျမန္မာျပည္ကမျပန္ခင္ေတာ့ ညီေလးလည္း ကြၽန္ေတာ့္ေနာက္လိုက္လာႏိုင္ ေအာင္ သင္တန္းေတြတက္ခိုင္းခဲ့မယ္။ စီစဥ္ေပးခဲ့မယ္ေလ။

အိုး....ကြၽန္ေတာ့္အေၾကာင္းေတြကို ေျပာျပမိတာက ခင္လို႔ယံုၾကည္လို႔ပါ။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ခံစားရတာကို ရင္ဖြင့္တဲ့သေဘာပါ။ အလုပ္သြားရေတာ့မယ္ဗ်ိဳ႕....ေနာက္မွဆက္ေျပာၾကတာေပါ့။

'ေကာင္းေသာ နံနက္ခင္းပါ....ေဆာရီး....ညေနခင္းေပါ့'

'Bye bye ....see you later'

Wrote by Alex Aung (18.2.2010)