Feb 3rd

တစ္ခါတုန္းက ( to b continued )

By Ram

ယေန႕ ထူးထူးျခားျခား မိုးအုံ႕ေနသည္။ ေကာင္းကင္၌ တိမ္ညိဳမိလႅာတို႕ အျပည့္ အ၀ ေနရာယူထားၾကေပသည္။ ညေန သံုးနာရီ ခန္႕ အခ်ိန္ပင္ ျဖစ္လင့္ကစား ပတ္၀န္းက်င္သည္ မည္းမည္းေမွာင္ေနေတာ့၏။ ရံဖန္ရံခါတြင္ မိုးၿခိမ္းသံမ်ား ၾကားရေပလိမ့္မည္။ ၀င္းခနဲ လက္ခနဲ ၿပိဳးျပက္လိုကေသာ လွ်ပ္စီးေရာင္မ်ားေၾကာင့္ မၾကာမီ အခ်ိန္အတြင္း မိုးရြာေတာ့မည္ ဟု ခန္႕မွန္းႏိုင္၏။ ဂီတနက္သည္ ေမာင္ေစာၿငိမ္း၏ သီခ်င္းထဲက “သည္မိုးေမွာင္တုန္း ေမာင္ပုန္းပါရေစ ခင္” ဆိုသည့္ အပိုဒ္ကို သတိရမိ၏။ အသည္းငယ္တတ္သူမ်ား ေစာင္ေခါင္းၿမိီးၿခံဳကာ ေကြးေနေလာက္သည့္ ရာသီဥတုမ်ိဳးတည္း။

ဤေနရာသည္ လူတိုင္းကို လက္မခံပါ။ အသက္ရွိေသာ သူမ်ားသည္ ဤေနရာသို႕ ဧည့္သည္ အျဖစ္သာ လာတတ္ၾက၍ ၀ိညာဥ္ကင္းမဲ့ေနသူမ်ားသာ ဤေနရာ၌ ေနထိုင္ၾကေပ၏။

လာေရာက္ပို႕ေဆာင္သူမ်ားသည္ ကသုတ္ကရက္ျဖင့္ ကားေပၚ ျပန္တက္သြားၾက၏။ မၾကာမီ ရြာေတာ့မည့္မိုးကို စိုးရြ႔ံေနၾကဟန္ရွိသည္။

တစ္စံုတစ္ေယာက္သည္ လူအုပ္ထဲမွ ခြဲထြက္ကာ လူသူကင္းရွင္းရာ ဤ ေနရာ၏ အတြင္းပိုင္းသို႕ လွ်ပ္တစ္ျပက္ ၀င္သြားျခင္းကို မည္သူမွ သတိမထားမိလိုက္ၾကပါ။ သူ႕လက္ထဲတြင္လည္း ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္တစ္လံုးကို စြဲကိုင္ထားသည္။ ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္မွာ အနက္ေရာင္ ျဖစ္သျဖင့္ အထဲတြင္ မည္သည့္ အရာ ပါသည္ ဆိုတာကိုေတာ့ မျမင္ရေခ်။  ထိုသူသည္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို ၀တ္ဆင္ထား၏။ ဘြတ္ဖိနပ္ကို စီးထား၏။ ပတ္၀န္းက်င္က ေမွာင္ေနေသာ္လည္း သူက မ်က္မွန္ အမည္းေရာင္ကို မခၽြတ္။ ဆံပင္ကို အေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ဆိုးထားသည္။ အသက္ကေတာ့ ၂၀ ခန္႕ ရွိမည္ ထင္သည္။ ပုံစံကို ၾကည့္႐ံုႏွင့္ ေခတ္လူငယ္တစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္း သိႏိုင္သည္။

သူသည္ အုတ္ဂူမ်ားၾကားမွ ခတ္သုတ္သုတ္ ေလွ်ာက္သြာၿပီးေနာက္ ေျမပံုမ်ားရွိရာ ကြင္းျပင္ အစပ္တြင္ ေျခလွမ္းမ်ားကို ရပ္တန္႕လိုက္၏။ သူ၏ ႏႈတ္ခမ္းတြင္ အၿပံဳးတစ္ခ်က္ လက္ခနဲ ပြင့္သြားသည္။ သုိ႕ေသာ္ ထိုအၿပံဳးသည္ ႏွစ္လိုဖြယ္ အၿပံဳးတစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ေပ။ ေကာက္က်စ္ျခင္း ၊ ကလဲ့စားေျခလိုျခင္း၊ မုန္းတီးျခင္း၊ နာက်ည္းျခင္း တို႕ ေရာျပြမ္းေနေသာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ အၿပံဳးပင္ ျဖစ္၏။ မ်က္ရည္စ အခ်ိဳ႕သည္ သူ႕မ်က္မွန္ေအာက္မွ လွ်ံက်လာသည္။

သူ ထိုင္ခ်လိုက္၏။ လက္ထဲတြင္ကိုင္လာေသာ ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္ထဲမွ အရာမ်ားကို ထုတ္လိုက္သည္။ ဖက္ရြက္တစ္ခု။ ထို ဖက္ရြက္ကို ေျမႀကီးေပၚတြင္ အသာအယာခ်၍ အိတ္ထဲမွ တစ္စံုတစ္ခုကို ထပ္မံထုတ္ၿပီး ဖက္ရြက္ေပၚတြင္ တယုတယ တင္လိုက္၏။ ပါးစပ္မွလည္း ပြစိ ပြစ္ိ  ႏွင့္ တစ္စံုတစ္ရာကို တီးတိုးရြတ္ဆိုေနသည္။ သူ႕ ရြတ္ဆိုေနသံကို ဂ႐ုတစိုက္နားေထာင္ပါက ေအာက္ပါအတိုင္းၾကားရမည္ ျဖစ္သည္။

“ဥဳမ္ အစ ခ်ီ ဂါထာမန္း၍ ငါ ဆရာ ပင့္ေခၚသည္။ သုသာန္ေစာင့္ေသာ မိန္းမပ်ိဳ ယခုျမန္စြာ ၾကြေရာက္ပါေလာ့။ နႏၵာေဒ၀ီ အမည္ရွိခဲ့ေသာ မိန္းမပ်ိဳ ယခုလ်င္စြာ ကၽြႏု္ပ္ေရွ႕သို႕ ေရာက္ရွိပါေလာ့။ ထပ္မံ၍ အမည္နာမ တစ္မ်ိဳးျဖင့္ ေခၚရေသာ္.. မဖဲ၀ါ.. … မဖဲ၀ါ.. … မဖဲ၀ါ.. … လက္ငင္း ယခု ေရာက္ေစသတည္း။ ဆရာ ကၽြႏု္ပ္ေကၽြးေမြးေသာ စားေတာ္စာမ်ားကို  နတ္တို႕၏ အေငြ႕ အသက္ အနံ႕ အရသာ ၿမိန္ရွက္စြာ သံုးေဆာင္ပါေလာ့။ သင့္အား ယေန႕ ကၽြႏု္ပ္ ေခၚရေသာ အေၾကာင္းရင္းမွာ ကၽြႏု္ပ္ အေပၚ လွည့္ဖ်ားသြားေသာ မိတ္ေဆြ အေယာင္ေဆာင္ထားသူမ်ားအား သင္၏ အကူအညီျဖင့္ လက္စားေခ်ရန္ ျဖစ္၏.. `~!@#$%^&* .. .. .. .. .. .. .. ”

မၾကာမီမွာပင္ ရြာေတာ့မလို အံု႕ဆိုင္းေနခဲ့ေသာ မိုးသည္ တမဟုတ္ျခင္း ၾကည္လင္သြား၍ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုး လင္းလင္းျခင္းျခင္း ျဖစ္လာသည္။ မည္သည့္အရပ္ေဒသမွ ေရာက္လာမွန္းမသိေသာ ယင္မမဲ႐ိုင္းႀကီးမ်ားသည္။ သူ႕ေရွ႕တြင္ ခ်ထားေသာ အမဲသားတြဲေပၚကို ၀ိုင္းအံုေနၾက၏။ သူေနာက္ထပ္ ရြတ္ဆိုျပန္သည္။

“ယခုလို ကၽြႏု္ပ္ေကၽြးတာ စားၿပီးလွ်င္ျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္ ခိုင္းတာကို သင္လုပ္ေပးရေတာ့မည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ x x x x ေန x x  x x ေန႕သား x x x x x ကို ဖ်ားနာ႐ံု ဖ်ားနာေအာင္ သင္လုပ္ေပးရန္သာ ျဖစ္သည္။ သူ႕ အသက္ကို အလို မရွိ။ ဖ်ားနာလွ်င္ ေက်နပ္ၿပီ။ သူအမွန္တကယ္ ဖ်ားနာေၾကာင္း သိရွိ ေတြ႕ရွိရလွ်င္ သင့္အား ေက်းဇူးဆပ္ဦးမည္… ကိုင္း.. .စားသံုးၿပီးလွ်င္ျဖင့္ သင့္ေနရာ သင့္ဌာန ျပန္ကာ ၾကြေပေရာ့… ကၽြႏု္ပ္ ခိုင္းထားတာကို လုပ္ေပေရာ့….  ကၽြႏု္ပ္ေနာက္ကို မလိုက္ခဲ့ရ။ ကၽြႏု္ပ္ ျပဳသမွ် ကုသလ တို႕အတြက္ သင့္ကို အမွ် ရေစ.. အမွ်.. အမွ်.. အမွ်… ”

သူ ထိုင္ရာမွ ျပန္ထလိုက္သည္။ ကုတ္အကၤ ်ီ ထဲမွ ပစၥည္းတစ္ခုကို ထုတ္လိုက္၏။ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေခါက္ၿပီး ထုပ္ထားေသာ ပု၀ါႀကီး တစ္ထည္။ လူတစ္ကိုယ္စာ ၿခံဳႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ ႀကီးမားလွပါေပ၏။ သူ ပုခံုးတစ္ခ်က္တြန္႕၍ မဲ့ၿပံဳး ၿပံဳးကာ ထို ပု၀ါႀကီးကို ၿခံဳလိုက္သည္။

မႏၱေလး မတၱရာကားလမ္း၊ ၾကာနီကန္ သုသာန္ သို႕ ေကြ႕သြားရာ လမ္းခြဲကေလး၏ ထိပ္တြင္ ဠင္းတ တစ္ေကာင္သည္ ပု၀ါစႀကီး တစ္စကို သုတ္ခ်ီ၍ ပ်ံသန္းလာ၏။ ကားလမ္းအတိုင္း ေကာင္းကင္ခရီးမွ ပ်ံသန္းလာရာ လူျပတ္ေသာ လမ္းတစ္ေနရာအေရာက္တြင္ သစ္ပင္တစ္ပင္ေပၚ၌ နားေလ၏။

ေရွ႕မွ လက္ျပကာ ကားတားေနသူေၾကာင့္ ဒ႐ိုင္ဘာသည္ ကားကို ရပ္ေပးလိုက္၏။ ကုတ္အကၤ ်ီ အနက္ေရာင္ ၀တ္ထားေသာ ထိုေကာင္ေလး ကားေပၚေရာက္လာခ်ိန္တြင္ ကားကို ဆက္ေမာင္းလာခဲ့သတည္း..

X x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x

ၿပီးခဲ့ေသာ ကိစၥမ်ားကိုျပန္ေတြးလည္း စိတ္ဒုကၡေပးသလိုသာ ျဖစ္ေနေတာ့မည္။ သူ႕ကိုယ္သူလဲ ရွက္မိသည္။ ေဒါသလည္း  ထြက္မိသည္။ ဘာကို စိတ္တုိေနမွန္းမသိ။ အလို မက်လဲ ျဖစ္ေနသည္။ ေဒါသအေလ်ာက္ လုပ္ခဲ့မိသည္ကိုလည္း ေနာင္တ ရခ်င္သလို ရွိ၏။ ဘာကိုမွ မေတြးေတာ့ဘဲ မ်က္စိစံုမွိတ္ အိပ္ပစ္ဖို႕ ႀကိဳးစားသည္။  ႏိုးတစ္၀က္ အိပ္တစ္၀က္ ျဖစ္ေနသည့္ အခ်ိန္တြင္ သူသတိထားမိသည္က ညေနတုနး္က သူသြားခဲ့သည့္ ၾကာနီကန္ကို ျပန္ေရာက္ေနသည္။ မည္သည့္ေနရာမွ အလင္းေပးေနမွန္းမသိ။ ပတ္၀န္းက်င္က လင္းေနသည္။ ေလညင္းကေလးက ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ကေလး တုိက္ေန၏။ သင္းပ်ံ႕ထံုအီေသာ အေမႊးရနံ႕ကို သူခံစားမိ၏။ သူ႕ေရွ႕သို႕ မိန္းမပ်ိဳတစ္ေယာက္ ေရာက္လာသည္။ သူမ ေရာက္လာျခင္းမွာ လမ္းေလွ်ာက္လာျခင္း မဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာသည္။ မိုးပ်ံပူေဖာင္းတစ္လံုး ေလထဲမွာ လြင့္လာသလိုမ်ိဳး ေရာက္လာျခင္း ျဖစ္၏။ ေမႊးႀကိဳင္ေသာ အနံ႕တို႕မွာ သူမထံမွ ပ်ံ႕လြင့္လာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သူသိလိုက္သည္။ သူမသည္ ထဘီ အနက္ေရာင္ကို ရင္လ်ားထားသည္။ အထက္ဆင္ေနရာတြင္ ပု၀ါအနီကို ရင္စည္းထား၏။ အစိမ္းေရာင္ ပ၀ါတစ္ထည္ကို စံုခ် ၿခံဳထားသည္။ ပု၀ါ အစိမ္းစသည္ ဖားလ်ားခ်ထားေသာ သူမ၏ ဆံပင္တို႕ႏွင့္ အတူ တလြင့္လြင့္ ၀ဲလ်က္ရွိ၏။

Oct 2nd

ေမတၱာဟူသည္ .

By Ram
မူႀကိဳေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာရွိ
တဲ့ ဆရာမတစ္ေယာက္ဟာ သူ႕အတန္းထဲက ကေလးေတြနဲ႔
ဂိမ္းတစ္ခုေဆာ့ဖို႔ စီစဥ္ခဲ႔တယ္။ အတန္းထဲမွာရွိတဲ့ ကေလးတိုင္းဟာ
ေက်ာင္းကိုလာတိုင္း အာလူးထည့္ထားတဲ့ အိတ္တစ္လံုးစီ ယူလာရမယ္လို႔
ဆရာမကေျပာတယ္။ အာလူးတစ္လံုးစီမွာ သူတို႔သိပ္မုန္းတယ္ဆိုတဲ့လူရဲ႕
နာမည္ကိုေရးရမယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔တစ္ေယာက္စီရဲ႕အိတ္မွာပါမယ့္
အာလူးအေရအတြက္ဟာ သူတို႔ လူဘယ္ႏွယ္ေယာက္ေလာက္မုန္းသလဲ ဆိုတာေပၚမွာ
မူတည္ေနတယ္။
Dec 14th

ထင္းခုတ္သမားႏွစ္ဦး

By Dezin
တစ္ခါက ထင္းခုတ္သမား လူငယ္တစ္ဦး ေတာင္တက္ျပီး ထင္းခုတ္ေလသည္။ မၾကာမီ ထင္းခုတ္သမား အဘိုးအိုတစ္ဦးလည္း ေရာက္လာခဲ့သည္။ ထင္းမ်ားကို ခုတ္ၾကရင္း ညေနေစာင္းခ်ိန္တြင္ အဘိုးအို၏ ထင္းမွာ လူငယ္ထက္ ပိုမ်ားေနခဲ့သည္။ အဘိုးအိုမွာ ေနာက္က်မွ ေရာက္လာျပီး သူ႔ထက္ ထင္းပိုမ်ားေနသည္ကို သတိျပဳမိေသာလူငယ္က ေနာက္ရက္တြင္ ေစာေစာထျပီး ထင္းခုတ္ထြက္ရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ လူငယ္မွာ အဘိုးအိုထက္ ေစာျပီး ထင္းခုတ္ရန္ ထြက္ခဲ့သည္။ စိတ္ထဲတြင္ အဘိုးအိုထက္ ထင္းပိုရမည္ဟု ေတြးေနမိသည္။ သို႔ေသာ္ အလုပ္သိမ္းခ်ိန္တြင္ အဘိုးအို၏ ထင္းမွာ သူ႔ထက္ ပိုမ်ားေနသည္ကို ေတြ႔ျပန္သည္။ သို႔ႏွင့္ ေလး၊ ငါးရက္ဆက္တိုက္ ေတာင္ေပၚသို႔ ေရာက္ႏွင့္ေနျပီ မိုးခ်ဳပ္ေန၀င္မွ အိမ္ျပန္ခဲ့ ေသာ္လည္း သူ၏ထင္းမွာ အဘိုးအိုထက္ နည္းေနခဲ့သည္။

ေျခာက္ရက္ေျမႇာက္ေန႔တြင္ သူသည္ မေအာင့္ႏိုင္သည့္အဆံုး အဘိုးအိုအား ေမးျမန္းခဲ့သည္။ “ အဘိုး.... ကြ်န္ေတာ္က အဘိုးထက္ အားသန္တယ္... အဘိုးထက္ ေစာျပီး ေတာင္ေပၚေရာက္ေအာင္ လာခဲ့တယ္.. ေနာက္က်မွ အိမ္ျပန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ခုတ္ရတဲ့ ထင္းက အဘိုးထက္ နည္းေနခဲ့တယ္... ဘာေၾကာင့္လဲ”

“ဒီိလို လူေလး... အဘိုးက ထင္းခုတ္ျပီး အိမ္ျပန္ေရာက္တုိင္း အဘိုးရဲ႔ ပုဆိန္ကို ေသြးတယ္။ လူေလးက မေသြးခဲ့ဘူး။ အဘိုး အသက္ၾကီးျပီ ေနာက္က်မွ ေတာင္ေပၚေရာက္သလို လူေလးထက္ ေစာျပီး အလုပ္သိမ္း ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဘိုးရဲ႔ ပုဆိန္က လူေလးပုဆိန္ထက္ ထက္တယ္။ အဘိုး ေလး ငါးခ်က္ခုတ္လို႔ ျပတ္တဲ့ သစ္ပင္ကို လူေလးက ဆယ္ခ်က္ေလာက္ခုတ္ရတယ္... ဒါေၾကာင့္ လူေလးရဲ႕ ထင္းေတြ နည္းေနတာပါ”

အလုပ္ထဲက လူေတြကို ေဟာေျပာပဲြ သြားနားေထာင္ဖို႔၊ အခ်ိန္ပို သင္တန္းေတြ တက္ဖို႔ ကြ်န္ေတာ္ အျမဲ တိုက္တြန္းတတ္တယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕လူေတြက “အလုပ္ပင္ပန္းရတဲ့ ၾကားထဲ သင္တန္းေတြ ေဟာေျပာပဲြေတြ တက္ဖို႔ အခ်ိန္မရွိဘူး” လို႔ ညည္းၾကရင္း ဒီပံုုျပင္နဲ႔ ခိုင္းႏိုင္းျပီး သူတို႔ကို ကြ်န္ေတာ္ ေျပာတတ္တယ္။ “ထင္းပဲခုတ္ေနျပီး ပုဆိန္ေသြးဖို႔ ေမ့ေနၾကရင္ အလုပ္အျပည့္ လုပ္ျပီး ရလဒ္တစ္၀က္ပဲ ခံစားရမယ္ ဆိုတာကို တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္က်ရင္ သိလာလိမ့္မယ္”

လူ႔ဘ၀ လမ္းတစ္ေလ်ာက္မွာ ရွင္သန္ၾကီးျပင္းဖို႔ ၾကိဳးစားေနသလို တစ္ဖက္ကလည္း ကိုယ့္ကို ဗဟုသုတေတြနဲ႔ ေပါမ်ားေနသင့္တယ္။ အရင္ေခတ္တုန္းကေတာ့ ထင္းခုတ္ျပီး အသက္ေမြး၀မ္းလို႔ ရေပမယ့္ ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ဒီေခတ္မွာ ထင္းပဲခုတ္ေနလို႔ မလံုေလာက္ေတာ့ဘူး။ တစ္ဖက္က ထင္းခုတ္ရင္း တစ္ဖက္ကလဲ ပုဆိန္ကို ေသြးေနသင့္တယ္။ ႏို႔မဟုတ္ရင္ ေခတ္က ကိုယ့္ကို ပယ္ထုတ္ သြားႏိုင္တယ္။




**ႏိုင္းႏိုင္းစေန** ဘာသာျပန္သည္။
Feb 6th

EQ လား IQ လား

By အန္တီ ခ်မ္း

EQ လား IQ လား

လူတစ္ေယာက္၏ ေအာင္ျမင္မႈရရန္အတြက္လုိအပ္ခ်က္မွာ ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္(IQ)မဟုတ္။ ႏွလုံးရည္အဆင့္အတန္း(EQ)ျဖစ္ေၾကာင္း အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ဟားဗတ္တကၠသုိလ္မွစိတ္ပညာ႐ွင္ နီးယဲလ္ဂုိးလ္မန္းက ေဖာ္ထုတ္ေျပာၾကားခ့ဲသည္။ သူသည္ ဆယ္ႏွစ္အတြင္းအလုပ္သမား
တစ္ေထာင္ခန္႔ကုိ သုေတသနျပဳ ေလ့လာေတြ႕႐ွိမႈအရ (IQ)ေၾကာင့္ေအာင္ျမင္သူ၂၅%၊ (EQ)ေၾကာင့္ေအာင္ျမင္သူ ၇၅% ႐ွိေၾကာင္း ေတြ႕႐ွိခဲ့သည္။ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္ေကာင္းေသာ ဘြဲ႕ရပညာတတ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးတစ္ေယာက္သည္ႏွလုံးရည္အဆင့္အတန္း ည့ံဖ်င္းသျဖင့္
လုပ္ငန္းခြင္မွာ ေအာင္ျမင္မႈမရ၊ အလုပ္မွ ထြက္ခဲ့ရေလၿပီ။ထုိအလုပ္ကုိ ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္နိမ့္ၿပီး
ဘြဲ႕မရေသာ္လည္း ႏွလုံးရည္အဆင့္အတန္းျမင့္သည့္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက အုပ္ခ်ဳပ္လုပ္ကိုင္သည့္အခါ လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္႐ုံမက ထုိအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးသည္လုပ္ငန္းတြင္
႐ွယ္ယာ၀င္တစ္ေယာက္ပင္ ျဖစ္ခ့ဲရ ေၾကာင္း နီးယဲလ္ဂိုးလ္မန္းသုေတသနျပဳရာ၌ေတြ႕႐ိွခ့ဲရသည္။
(EQ)ႏွလုံးရည္ျပကိန္း (Emotional Quotient)သည္ အက်င့္စာရိတၱႏွင့္ စိတ္ေနသေဘာသဘာ၀၏ အရည္အေသြးပင္ျဖစ္သည္။ႏွလုံးရည္အဆင့္အတန္း (EQ)ျမင့္သူသည္-
(၁) ကုိယ့္ကုိကုိယ္ အကဲျဖတ္သိႏိုင္ျခင္း (Self Evaluation)
(၂) ႐ုတ္တရက္ေပၚေပါက္လာေသာ စိတ္လႈံ႕ေဆာ္မႈကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ျခင္း (Impulse Control)
(၃) ကုိယ့္သိကၡာကုိယ္ေစာင့္ျခင္း (Self Discipline)
(၄) တစ္ဖက္သားအေပၚ စာနာေထာက္ထားင့ဲညွာႏိုင္စြမ္း႐ိွျခင္း (Compassion)
(၅) တစ္ဖက္သား၏ေကာင္းေသာလုပ္ရပ္ကုိ
ထုတ္ေဖာ္ခ်ီးက်ဴးႏိုင္စြမ္း႐ွိျခင္း (Praise)
(၆) မွန္ကန္ေကာင္းမြန္စြာ ေတြးေခၚစဥ္းစားႏိုင္ျခင္း (Positive Thinking) ………………………
စသည့္ အခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ျပည့္စုံသူျဖစ္သည္။ ထုိသူသည္ (EQ)ကုိ မိဘႏွစ္ပါးထံမွအေမြဆက္ခံရ႐ွိႏိုင္သည္။ ႏွလုံးရည္အဆင့္ျမင့္ေသာ မိဘမ်ားမွ ေပါက္ဖြားလာသူသည္အလုိအေလ်ာက္ ႏွလုံးရည္ျမင့္သူျဖစ္လာၿပီး
ႏွလုံးရည္အဆင့္နိမ့္ေသာမိဘမွ ေပါက္ဖြားလာသူမွာ
ႏွလုံးရည္အဆင့္နိမ့္သူသာ ျဖစ္ေနတတ္သည္။သည္ေနရာ ၌ မိေကာင္းဖခင္သားသမီးဆုိသည့္
စကားရပ္၏ ေလးနက္မႈကုိသိျမင္ႏိုင္လိမ့္မည္ ထင္ပါသည္။
မိဘေကာင္းလွ်င္ သားသမီးေကာင္းမည္၊ မိဘဆုိးလွ်င္သားသမီးလည္းဆုိးမည္ဆုိသည့္ အဓိပၸါယ္သေဘာပင္ျဖစ္သည္။ႏွလုံးရည္အဆင့္ကုိ မိဘထံမွရသျဖင့္ ဆုိးေသာမိဘမွ ေပါက္ဖြားလာေသာသူသည္သားစဥ္ေျမးဆက္ဆုိးၿပီး ေအာင္ျမင္မႈမရ၊ ဘ၀ခရီးလမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံး နလံမထူႏိုင္ျဖစ္ေနလွ်င္သဘာ၀ႀကီးကုိ တရားပါ့မလားဟု ေမးစရာေပၚလာႏိုင္ပါသည္။ထုိေမးခြန္းအတြက္ အေျဖ႐ွိပါသည္။ အေျဖက ႏွလုံးရည္အဆင့္အတန္းျမင့္မားလာေစရန္ျပဳျပင္ယူ၍ရသည္ဆုိျခင္းပင္ျဖစ္၏။
ႏွလုံးရည္အဆင့္ကုိ မိဘထံမွရသလုိ ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္မွာလည္း မိဘမ်ားထံမွထက္၀က္ရေၾကာင္းတင္ျပလုိပါေသးသည္။ စိတ္ပညာ႐ွင္ ပါေမာကၡႀကီး၏ သုေတသနျပဳခ်က္အရဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္ ၅၀% မွာ မိဘမ်ားထံမွရ႐ွိသည္။ ထုိသုိ႔ရ႐ွိျခင္းသည္ အတုိးအေလ်ာ့မ႐ွိ။ေျပာင္းလဲျခင္းမ႐ွိေပ။ က်န္ေသာ ၅၀%ကုိ
ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ မိမိအား ထိန္းေက်ာင္းျပဳျပင္ေပးသူ(ဆရာ၊ ဆရာမ)မ်ားထံမွရသည္။ ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္နိမ့္ေသာပတ္၀န္းက်င္တြင္ေနထိုင္ႀကီးျပင္းခဲ့သူ၊ ဉာဏ္ရည္အဆင့္နိမ့္ေသာ ထိန္းေက်ာင္းျပဳျပင္ေပးသူတို႔လက္တြင္ႀကီးျပင္းခဲ့သူသည္ က်န္ ၅၀%မွာ အဆင့္နိမ့္တတ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ဆုိလိုရင္းမွာ ပထမ ၅၀%(မိဘမ်ားထံမွရ)သည္ ေျပာင္းလဲမႈ မ႐ွိႏိုင္ေသာ္လည္း
က်န္ ဒုတိယ ၅၀%သည္ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ျပဳျပင္ထိန္းေက်ာင္းေပးသူမ်ားအေပၚ လိုက္ၿပီး ဉာဏ္ရည္အနိမ့္အျမင့္ေျပာင္းလဲမႈ႐ွိတတ္ေၾကာင္းပင္ျဖစ္သည္။
ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္ ႏွလုံးရည္အဆင့္တုိ႔တြင္ ႏွလုံးရည္အဆင့္က
အဓိကက်ေၾကာင္းကၽြန္ေတာ္ တင္ျပခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာဆုိျခင္းအေပၚ ဉာဏ္ရည္အဆင့္႐ွိရန္မလုိဟု မယူဆေစလုိပါ။ လူတစ္ေယာက္သည္ ဉာဏ္ရည္အဆင့္ေကာင္းၿပီး၊ ႏွလုံးရည္အဆင့္အတန္းပါေကာင္းလွ်င္ထိပ္ဆုံးေရာက္ဖုိ႔ ေသခ်ာပါသည္။ ဉာဏ္ရည္အဆင့္နိမ့္ၿပီး ႏွလုံးရည္အဆင့္ေကာင္းလွ်င္လည္းထိပ္ဆုံးသုိ႔ ေရာက္ႏိုင္ပါသည္။
ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္သာေကာင္းၿပီး ႏွလုံးရည္မေကာင္းလွ်င္
အဆင့္အတန္းတစ္ခုကုိ ရ႐ွိႏိုင္ေသာ္လည္း ထိပ္ဆုံးသုိ႔ မေရာက္ႏိုင္၊ ေ႐ႊလက္ပိုင္႐ွင္မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ႏွလုံးရည္ေကာင္းေသာ ေ႐ႊလက္ပိုင္႐ွင္ျဖစ္ရန္
မိဘႏွစ္ပါးက မေပးခ့ဲလွ်င္ မိမိဘာသာမိမိတည္ေဆာက္ယူရပါမည္။ ထုိသုိ႔တည္ေဆာက္ရန္ လိုအပ္သည့္အခ်က္မ်ားကုိ တင္ျပပါမည္။ႏွလုံးရည္အဆင့္ေျပာင္းလဲရန္အတြက္ …………….
(၁) အေျခအေနကုိ မွန္မွန္ကန္ကန္အကဲျဖတ္ပါ။
(၂) မွန္ကန္စြာသိျခင္းျဖင့္ ဘ၀င္ျမင့္ျခင္း၊ သိမ္ငယ္ျခင္းတုိ႔ကုိ ေ႐ွာင္႐ွားရမည္။
မိမိစိတ္ကုိအစြန္းတစ္ဘက္သုိ႔ မေရာက္ပါေစႏွင့္။
(၃) စိတ္ခံစားခ်က္ကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ပါ။ ၀မ္းနည္းလြယ္၊ ေဒါသျဖစ္လြယ္ မ႐ွိပါေစႏွင့္။
(၄) ျပႆနာတစ္ရပ္ကုိ ေျဖ႐ွင္းရာတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းစိတ္ေမြးပါ။ စိတ္ကုိတည္ၿငိမ္ေအာင္ထားပါ။
(၅) ကိုယ္ခ်င္းစာတရား႐ွိပါ။ အမ်ား၏ ခ်စ္ခင္မႈရ႐ွိေစရန္ အေပးအယူမွ်တစြာ ေနတတ္ေအာင္ႀကိဳးစားေလ့က်င့္ပါ။
(၆) စည္းကမ္းသတ္မွတ္ပါ။ အလုပ္အကိုင္ အႀကံအစည္တစ္ခုကုိ ခ်က္ခ်င္းထလုပ္ပါ။
အခ်ိန္ေ႔႐ႊဆိုင္းျခင္းမျပဳဘဲ သတ္မွတ္ခ်ိန္တြင္ ၿပီးစီးေအာင္လုပ္ပါ။
(၇) အျပဳစိတ္ထားပါ။ အေကာင္းဘက္က ေတြးေခၚစဥ္းစား အေကာင္းျမင္စိတ္ထားပါ။
(၈) တစ္ဖက္သားကုိ အဓိပၸါယ္႐ွိစြာ ခ်ီးက်ဴးပါ။
(၉) သိကၡာ႐ွိျခင္း၏အဓိပၸါယ္ကုိသိပါ။ သိကၡာ႐ွိစြာေနထိုင္တတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။
ေဖာ္ျပပါအခ်က္မ်ားအနက္ သင့္တြင္ ဘာေတြ႐ွိၿပီး ဘာေတြခ်ဳိ႕ယြင္းေနသည္ကုိ
ေ၀ဖန္အကဲျဖတ္ပါ။ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္မ်ားျပည့္စုံလာေအာင္ႀကိဳးစားပါ။ သင္သည္ ႏွလုံးရည္အဆင့္႐ွိသူတစ္ေယာက္ဘ၀သုိ႔ ေရာက္လာပါလိမ့္မည္။ သင္သည္
ေ႐ႊလက္ပိုင္႐ွင္ဘ၀သုိ႔ ေရာက္လာႏိုင္သလုိသင္၏ သားစဥ္ေျမးဆက္တုိ႔လည္း
ေ႐ႊလက္ပိုင္႐ွင္ဘ၀သုိ႔ ေရာက္ေအာင္ အေမြေပးႏိုင္ပါလိမ့္မည္။မိဘထံမွအေမြရေသာ
ႏွလုံးရည္အဆင့္ကုိ ျမင့္မားႀက့ံခိုင္လာေစရန္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၿပီးျပဳျပင္
ေျပာင္းလဲ၍ရသလုိ မိမိ၏အျပဳအမူအေနအထိုင္ေၾကာင့္ အေမြရထားေသာ ႏွလုံးရည္အဆင့္ပ်က္စီးသြားႏိုင္သည္ကုိလည္း သတိျပဳေစခ်င္သည္။
လူတစ္ေယာက္ကုိ ေကာင္းေအာင္ျပဳျပင္ႏိုင္သူသည္ ထုိသူကုိယ္တိုင္ျဖစ္သလုိ
ဆုိးေအာင္တြန္းပုိ႔ႏိုင္သူမွာလည္း
ထုိသူပင္ျဖစ္သည္။ သင္သည္ ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္နိမ့္ေသာ္လည္း ႏွလုံးရည္အဆင့္ျမင့္သူျဖစ္ခဲ့လွ်င္သင့္ထံမွ အေမြမရႏိုင္ေသာ ဉာဏ္ရည္အဆင့္သုိ႔
သားသမီးမ်ား ရ႐ွိႏိုင္ေစရန္ေကာင္းေသာပတ္၀န္းက်င္၌ေနပါေစ။
ေကာင္းေသာ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းသူႏွင့္ ေတြ႕ပါေစ။လူတစ္ေယာက္အတြက္
ဉာဏ္ရည္အဆင့္႐ွိၿပီး ႏွလုံးရည္အဆင့္ပါ႐ွိလွ်င္ အေကာင္းဆုံးဟုကၽြန္ေတာ္ ဆုိခ်င္ပါသည္။

"ေကာင္းထက္"၏ ေ႐ႊခင္းလမ္းကုိေလွ်ာက္မလား၊ ေငြခင္းလမ္းကုိေလွ်ာက္မလား စာအုပ္မွ။

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ထံကအီးေမးလ္ ကေနတဆင့္ရပါတယ္။ အားလံုးကိုသေဘာမတူေသာ္လည္း ေဆြးေႏြးစရာအခ်က္ကေလးမ်ား ပါသျဖင့္ ၾကဳိက္လို႔ျပန္လည္ေ၀မွ်ေပးလိုက္ပါတယ္။
ရိုက္ျပီးပို႔ေပးတာ ကိုေနလင္းေအာင္လို႔ထင္ရပါတယ္။ ေက်းဇူးပါ။
Nov 27th

ဦးပညာေၿပာခဲ့ေသာ ေခြးမိုက္

By မီးနတ္

တစ္ေန႕က ဦးပညာေရးတဲ့ သားေရႊဥဆံုးမစာ ထဲကစာသားေလးတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္အေတြးထဲေပၚလာလို႕ ၿပန္ရြတ္ၾကည့္မိပါတယ္

 

"ေခြးမိုက္မာန္ဝင္ တစ္ခုၿမင္က ကိုက္ခ်င္စြာလွ သြားကိုၿပ၍ ၾကည့္ထစိမ္းစိမ္း ၿမည္ေအာင္ဟိန္း၏"

 

ဆိုတာေလး အရမ္းၾကိဳက္တယ္ဗ်ာ ...

ယေန႕ကာလမွာ အထက္ကဆိုခဲ့တဲ့ သူေတြလည္းအရမ္းမ်ားေနတယ္လို႕ၿမင္မိပါတယ္

 

လူမိုက္ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ကို တကယ္အဟုတ္မွတ္ၿပီး ေလ့လာလိုက္စားေနေသာသူေတြလည္းမ်ားပါတယ္ အခ်ဳိ႕ေသာ

ၿမန္မာ အမ်ဳိးသမီးေလးေတြကလည္း ၾကမ္းမွ ရမ္းမွ သေဘာက်တဲ့ပံုေပၚေနေတာ့

ကာလသားကိုကုိေတြ ၾကမ္းၾကရမ္းၾကတာ မဆန္းပါဘူး ဒါဟာလည္းဆုပ္ကပ္ကိုေရာက္ေနေတာ့ ပ်က္စၿပဳလာၿပီထင္ပါ့

အားကိုးတဲ့ စံ မွားယြင္းေနတယ္လို႕ပဲဆိုပါရေစ

 

ကိုယ့္ကိုယ္အႏၱရာယ္ၿပဳလာရင္ ဒီလိုၾကမ္းရမ္းတဲ့ခ်စ္သူ ရွိေနမွ ကာကြယ္ႏိုင္မယ္လို႕ယူဆသလား

ဒါဆို ကမာၻ႕အေတာ္ဆံုး လက္ေဝွ႕သမားရဲ႕ ဇနီးက ကံအေကာင္းဆံုးေပါ့ .. သူသာအလံုၿခံဳဆံုး ဇနီးမယားေပါ့ သူ႕ကိုဘယ္သူမွထိလို႕မရဘူးေပါ့

 

ကိုယ့္ခ်စ္သူ ကိုယ့္ရည္းစားကို ဓားထမ္းၿပီးေစာင့္ေရွာက္ရေလာက္ေအာင္လည္း ၿမန္မာ အမ်ဳိးသမီးေတြ အားမႏြဲ႕လွဘူးထင္ရဲ႕

ေရွးၿမန္မာအမ်ဳိးသမီးေတြ ပညာရွိတဲ့သူေတြဟာ ပညာရွိအမ်ဳိးေကာင္းသားနဲ႕လက္ဆက္ၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ပညာနဲ႕ပဲ ကာကြယ္ၾကတယ္

ရာဇဝင္လာ ၿမင့္ၿမတ္ေသာ မဟာအမ်ဳိးသမီးေတြမွန္သမွ် ဘယ္သူမွလာထိရဲတဲ့ သတၱိမရွိၾကဘူး

 

သူတို႕ကၿမင့္ၿမတ္တာကိုး လို႕မ်ား ေၿပာခ်င္ေနမလား.. မင္းကမၿမင့္ၿမတ္ရေအာင္ ဘာေတြလုပ္ထားသလဲ

ၿမင့္ၿမတ္ေသာအမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ၿဖစ္ႏိုင္ပါတယ္

ၿမင့္ၿမတ္ေအာင္က်င့္ၾကံဖို႕ပဲလိုအပ္တာပါ .. သည္ေတာ့ ေပါ့ပ်က္ေသာ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ကို ေပါ့ပ်က္လူေတြက ထိကပါးရိကပါး လုပ္တာမဆန္းဘူး အဲသည္အခါမွ ဓားနဲ႕ထုိးတတ္မွ ရန္ေတြၿဖစ္တတ္မွ ဆိုေသာ အမ်ဳိးသားေတြကိုအားကိုးၾကတယ္

 

ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ကို ရႈတ္ခ်ပါတယ္ .... ၿမန္မာအမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ကလည္း ေခတ္အရ ဘယ္လိုဝတ္စားဆင္ယင္ေနပါေစ စိတ္ဓာတ္နဲ႕ ခႏၱာကိုယ္ ကို ၿမန္မာအမ်ဳိးသမီးပီသစြာ ထားဖို႕လိုအပ္ပါတယ္

လူမိုက္ရည္းစားအရွိန္နဲ႕ ပါ ကိုယ္ကမာန္ဝင္ေနဖို႕မလိုအပ္ပါဘူး

 

အဲဒီလိုလူေတြကို ဆရာဦးပုညက မာန္ဝင္ေနတဲ့ေခြးမိုက္အၿဖစ္ေဖာ္ၾကဴးထားတာၿဖစ္ပါတယ္

လူသားလို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယူဆလိုက္တာနဲ႕

 

(၁) တစ္ပါးသူကို စာနာရမယ္

(၂) ေလာကနီတိနဲ႔ ၿပည့္စံုရမယ္

(၃) သိသင့္သိထိုက္ေသာ တတ္သင့္တတ္အပ္ေသာ အသိပညာ အတတ္ပညာကို သိၿမင္ရမယ္

(၄) ယဥ္ေက်းလိမၼာရမယ္

(၅) ဘာသာတရားရွိရမယ္

(၆) ေကာင္းေသာအၿပဳအမူ အၾကံအစည္ သေဘာတရား ေတြကို အတုယူ လိုက္နာေဆာင္ရြက္ရမယ္

(၇) အေကာင္းကိုဦးစားေပးၿမင္တတ္တဲ့ စိတ္ရွိရမယ္

(၈) မိမိကိုယ္ကို ႏွိမ့္ခ်တတ္ၿခင္းအတတ္ကို တတ္ေၿမာက္ရမယ္

(၉) ရွိသင့္ရွိထိုက္ေသာ မာန္မာနတရား ထားတတ္ရမယ္

(၁၀) အသက္အရြယ္နဲ႕ လိုက္ဖက္ေသာ ရင့္က်က္တည္ၿငိမ္မႈရွိရမယ္

(၁၁) အမွား အမွန္ အေကာင္း အဆိုး လုပ္သင့္မလုပ္သင့္ကို ထိုက္သေလာက္ခြဲၿခားတတ္ရမယ္

(၁၂) ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၿမင္ေအာင္ၾကည့္ၿပီးမွ သူတစ္ပါးကိုၿမင္ေအာင္ၾကည့္ႏိုင္ရမယ္

 

ဒါဟာလူ

 

ဒီလိုမွမဟုတ္ပဲ ငါ့ၿမင္းငါစိုင္း စစ္ကိုင္းေရာက္ေရာက္ ဆိုၿပီး လုပ္ခ်င္တာေတြလုပ္

ေတြ႕သမွ်ရန္ရွာ

ရိုင္းခ်င္တိုင္းရိုင္း

အသိတရားေတြေခါင္းပါးေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဦးပညာေၿပာတဲ့

 

"ေခြးမိုက္မာန္ဝင္ တစ္ခုၿမင္က ကိုက္ခ်င္စြာလွ သြားကိုၿပ၍ ၾကည့္ထစိမ္းစိမ္း ၿမည္ေအာင္ဟိန္း၏"

ဆိုတဲ့ လူ႕ဗာလပဲၿဖစ္ေနမွာ အေသအခ်ာပါပဲ

 

အဲသည္လိုလူ ဘယ္ေတာ့မွလူရာမဝင္ဘူး

သူ႕အရွိန္သူ႕အာဏာစက္ကိုေၾကာက္လို႕သာ လူေတြက လူရာသြင္းမယ္ သူ႕ဘာသာသူဘယ္ေသာအခါမွမဝင္ဘူးဆိုတာ အေသအခ်ာပါပဲ

 

လူရာဝင္တယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ၿပီးၿပည့္စံုေသာ လူရာဝင္ၿခင္းနဲ႕ တစ္ဝက္လူရာဝင္ၿခင္းရယ္လို႕ရွိတယ္

ၿပီးၿပည့္စံုေသာ လူရာဝင္ၿခင္းမွာ

အမ်ားကလည္းလူရာသြင္းတယ္ ... သူ႕အလိုလိုလည္း လူရာဝင္တယ္ .. ဘယ္သူမွတေရးတယူသြင္းေနစရာမလိုပဲ လူရာဝင္တာ

 

တစ္ဝက္လူရာဝင္တယ္ဆိုတာက

အမ်ားကအေၾကာင္းတစ္ခုနဲ႕ လူရာသြင္းလို႕ ဝင္တယ္ .. သူ႕ဘာသူထားၾကည့္ ဘယ္ေတာ့မွလူရာမဝင္တတ္ဘူး

 

ၿပီးၿပည့္စံုေသာ လူရာဝင္ဖို႕ အထက္ကဆိုခဲ့တဲ့ အခ်က္ေတြက အသံုးဝင္ပါလိမ့္မယ္

သည္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ စဥ္းစားရမွာက ငါဟာ တစ္ဝက္လူရာဝင္ေနသလား ၿပီးၿပည့္စံုေသာ လူရာဝင္သူတစ္ေယာက္ၿဖစ္ေနၿပီလား

 

မင္းလုပ္ခ်င္တာလုပ္ခြင့္ရွိတယ္ ... ငါ့စိတ္နဲ႕ငါ ရမ္းကားတာ ဘာၿဖစ္လဲ ဆိုတဲ့သူေတြ လုပ္လို႕ရပါတယ္

စာေရးတဲ့ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွၿဖစ္မသြားဘူး

ဒါေပမယ့္ ... ကိုယ္ဘယ္လိုဘဝေရာက္လဲ ေတြးၾကည့္ရင္ ေသေလာက္ေအာင္ရွက္ဖို႕ေကာင္းလွပါတယ္

 

လူၿဖစ္လာလို႕မွ လူၿဖစ္က်ဳိးမနပ္ပဲ ဘဝနိဂံုးခ်ဳပ္ရတာေလာက္ စိတ္ဆင္းရဲဖို႕ေကာင္းတာမရွိပါဘူး

လူၿဖစ္ရက်ဳိးနပ္ဖို႕ လုပ္ႏိုင္တဲ့နည္းေတြဟာ သိန္းသန္းကုေဋမကရွိေနလို႕ ဘယ္ဟာေရြးမလဲ ေရြးခ်င္တာေရြးႏိုင္ေအာင္ကို ေပါမ်ားလွပါတယ္

 

ဒီေလာက္ေပါမ်ားတဲ့လမ္းေတြ ေရွ႕မွာ ေနရာမလပ္ရွိေနတာမွ မေကာက္ယူႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့သူဟာ

ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ဘယ္အရာကိုမွယူႏိုင္မွာ မဟုတ္သလို

မင္းလုိရင္ ဓူဝံေတာင္ဆြတ္မယ္ဆိုတာ ေဝလာေဝးလို႕ အဆိုၿပဳပါရေစ

 

ကၽြန္ေတာ္အၾကိဳက္ဆံုးေနရာေလးကိုထပ္ေၿပာပါ့မယ္

"ေခြးမိုက္မာန္ဝင္ တစ္ခုၿမင္က ကိုက္ခ်င္စြာလွ သြားကိုၿပ၍ ၾကည့္ထစိမ္းစိမ္း ၿမည္ေအာင္ဟိန္း၏"

Mar 8th

မုန္တိုင္းအလြန္-၃

By zeya maung

ကၽြန္ေတာ္တို႕ေက်ာင္း ကကြင္းဆင္းေလ့လာေရးခရီး(၅)ရက္ဆက္တိုက္ေတာလမ္းခရီး
ေလွ်ာက္၊ေတာင္ေတြေက်ာ္တက္ရလို႕ ဘန္ေကာက္ၿပန္ေရာက္ေတာ့ ေကာင္းေကာင္း
အပန္းေၿဖဘို႕ဆိုၿပီး ထိုင္းေက်ာင္းသားအေၿခာက္ေလးတစ္ေယာက္ေခၚသြားတဲ့ စဖန္ခိြဳင္
ဆိုတဲ့ရပ္ကြက္က ေခၽြးထုတ္ခန္းနဲ႕ မာဆတ္ကိုေရာက္သြားခဲ့တယ္။

အဂၤလိပ္လိုေၿပာတတ္တဲ့ အႏွိပ္သည္ကိုေခၚႏွိပ္ခိုင္းၿပီးသူနဲ႕စကားေၿပာအပန္းေၿဖခဲ့တယ္၊
သူနဲ႕ စကားေၿပာရင္း သူ႕ အေႀကာင္းေတြကို ထိုင္းသံ၀ဲတဲ့ အဂၤလိပ္စကားဟာလည္း
တစ္မ်ိဳးနားေထာင္လို႕ေကာင္းေနၿပန္ေရာ။

ကၽြန္ေတာ္ကေက်ာင္း၀င္းထိုင္းရိုးရာအႏွိပ္ခန္းမွာအႏွိပ္သည္အဖြားႀကီးေတြနဲ႕  မႀကာခဏ
သြားအႏွိပ္ခံေနက် သေဘာမက်ေပမယ့္အေညာင္းအညာေၿပလို႕ သီးခံေနခဲ့ရတာခုလို
သြက္သြက္လက္လက္ေကာင္ေလးငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာေလးနဲ႕ႏွိပ္လို႕  ရတယ္ဆိုတာ
သိလို္က္ရေတာ့အတိုင္းထက္အလြန္ပါဘဲ။

ႏွစ္နာရီႀကာႏွိပ္လိုက္ေတာ့သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္စကားအေတာ္ေၿပာၿဖစ္လို႕႕  ပိုရင္းႏွီးလာတယ္
ေၿမာက္ဘက္ခ်င္းမိုင္နယ္ဘက္ကေန ဘန္ေကာက္ရ႕႕ဲ  နာမည္ႀကီး တကၠသို္လ္တစ္ခုမွာ
တတိယႏွစ္ေက်ာင္းသားၿဖစ္ၿပီးေတာ့မိဘေတြေက်ာင္းစရိတ္ပို႕ေပးတာသုံးမေလာက္လို႕
ခုလိုၿပင္ပ၀င္ေငြရွာေဖြၿပီးသုံးစြဲေနရတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။

ေၿမာက္ပိုင္းသားမို႕ထင့္၊၀ါ၀င္းတဲ့အသားေရႏႈတ္ခမ္းေမြးေရးေရးေအာက္မွာ အၿမဲနီေစြးေနတဲ့ႏႈတ္ခမ္းသားဖူးဖူးေလး၊မ်က္ရစ္အနဲငယ္သာရွိေပမယ့္
မ်က္လုံးႏွစ္ဘက္အေပၚမွာစြဲေဆာင္မႈရွိလွတဲ့ထင္ရွားတဲ့မ်က္ခုံးေမြးတစ္စုံကို
ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့တကယ္ႏုငယ္ေခ်ာေမာတဲ့ထိုင္းေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ဆိုရင္
လြန္မယ္မထင္ပါ။

ပထမဆုံးအႀကိမ္ေတြ႕ဆုံၿပီးေနာက္ပိုင္းကၽြန္ေတာ္ ၂ ပါတ္တစ္ႀကိမ္ခန္႕သူ
အလုပ္ဆင္းတဲ့ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာဖုံးဆက္ႀကိဳတင္ဘြတ္ကင္ယူၿပီးသူ႕ဆီမွာဘဲ
ကၽြန္ေတာ္အၿမဲသြားအႏွိပ္ခံပါေတာ့တယ္၊
အဲဒီအခ်ိ္န္က်ရင္ကၽြန္ေတာ္ကသူ႕ရဲ႕  VIP customer ဘဲေပါ့၊စပါယ္ရွယ္ကိုၿပဳစု
ႏွိပ္ႏွယ္ေပးပါတယ္။
................................................

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕အေ၀းကညီေလးကိုလည္းအခ်စ္မၿပယ္ပါဘူး၊သူနဲ႕အၿမဲတမ္းအဆက္အသြယ္
ရွိပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ေနာက္ပိုင္းအဲဒီထိုင္းေကာင္ေလးက အေႀကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးရွာၿပီး
ကၽြန္ေတာ့္ဆီဖုံးဆက္လာတာပါတယ္၊
ညဥ္႕နက္သန္းေခါင္ေက်ာ္ကၽြန္ေတာ္စာႀကည့္ၿပီးရင္ တခါတေလ တစ္နာရီႀကာေအာင္
သူဖုံးဆက္လာတတ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ဲ အဂၤလိပ္လိုေၿပာရတာတိုးတက္လာလို႕ အခ်ိန္ရတိုင္းေၿပာခ်င္တယ္၊
တၿခား customer ေတြထက္ကၽြန္ေတာ့္ကိုထူးထူးၿခားၿခားပိုခင္မင္ေနမိတဲ့
အေႀကာင္းေၿပာလာတတ္ပါတယ္။တစ္ေန႕ သူဖုံးဆက္လာေတာ့

"   မနက္ၿဖန္ေသာႀကာညေနကၽြန္ေတာ္အလုပ္မဆင္းဘူး
     အကို႕ကိုေကၽြးခ်င္လို႕႕ရမလား"
"   ဘာၿဖစ္လို႕လဲ ေကာင္ေလး"

ကၽြန္ေတာ္ၿငင္းလို႕မေကာင္းတာနဲ႕သူဖိတ္ႀကားတာကိုလက္ခံခဲ့လိုက္တယ္၊
ကၽြန္ေတာ့္ေက်ာင္းအ၀င္၀မွာခ်ိန္းလိုက္ႀကၿပီးသူေခၚသြားတဲ့ဆိုင္ကိုေရာက္သြားတဲ့
အခါမွာသူ႕ေမြးေန႕မွာကၽြန္ေတာ့္ကိုအထူးဧည့္ခံခ်င္လို႕  ဖိတ္ရၿခင္းၿဖစ္ေႀကာင္း
သိလိုက္ရတယ္၊

မီးေရာင္မွိန္မွိန္ေလးနဲ႕ ႏွစ္ေယာက္စာတည္ခင္းထားတဲ့ထိုင္းအစားေသာက္ရဲ႕
ညေနစာနဲ႕  ဒီီမွာနာမည္ႀကီးတဲ့ Regency Brandy တစ္လုံးကိုဆုိဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္
တို႕ ႏွစ္ေယာက္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္စားရင္းေသာက္ရင္းစကားေၿပာေနႀကပါတယ္။

"  ေမြးေန႕မွန္းမသိလို႕ေမြးေန႕လက္ေဆာင္မယူလာလိုက္ရတာေတာ့
    စိတ္မေကာင္းဘူး ကြာ"
"  ရပါတယ္မလိုပါဘူး ေနာက္မွေတာင္းေတာ့မယ္ ဟားဟား" 
"  ဒါနဲ႕မင္းကငါ့တစ္ေယာက္ထဲကိုဘဲဘာၿဖစ္လို႕ ဧည့္ခံရတာလဲ
   ေကာင္ေလးရဲ႕"
"  မသိဘူးလားကၽြန္ေတာ္အကို႕ိကုိသေဘာက်လို႕ေပါ့"

အဲေလာက္ႀကီးဒဲ့ဒိုးေၿပာလိုက္မယ္လို႕မထင္ထားေတာ့ကၽြန္ေတာ္မူးေနတာေလး
ေတြေတာင္ေပ်ာက္ခ်င္သလိုလိုၿဖစ္သြားတယ္၊သူကၽြန္ေတာ့္ကို straight တစ္ေယာက္
အေနနဲ႕ဘဲသိထားခဲ့တာေတာင္မွဒီလိုေၿပာထြက္ရဲတဲ့သူတို႕ရဲ႕  cultureကိုေတာ့
ကၽြန္ေတာ္နဲနဲၿဖဳံသြားတယ္။

" အကိုကေယာကၤ်ားပိီသတယ္၊ကၽြန္ေတာ္လုိခ်င္တဲ့အခ်က္ေတြနဲ႕ၿပည့္စုံတယ္"
" ကၽြန္ေတာ္အားကိုးလုိ႕လဲရတယ္၊ဒါေႀကာင့္အကို႕ကိုကၽြန္ေတာ္သေဘာက်တာ
   ကၽြန္ေတာ္အကို႕ကိုခ်စ္တယ္...."
"  ေဆာရီးေကာင္ေလး ငါေယာကၤ်ားခ်င္းမခ်စ္တတ္ဘူးကြ"

ကၽြန္ေတာ္ဟန္ေဆာင္ေၿပာခဲ့တယ္၊ဒါေပမယ့္သူလက္မေလွ်ာ့ပါဘူး။

"  ရပါတယ္အကို ဘာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္ကၽြန္ေတာ့္ကိုဒီလိုလက္ခံေပးတဲ့အတြက္ေက်း
    ဇူးတင္ပါတယ္ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့အကို႕ကိုခ်စ္ေနမွာဘဲ.."
"  ဒါဆိုလည္းမင္းသေဘာဘဲကြာ..."

ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲေတာ့ထူးထူးၿခားၿခားမလႈပ္ရွားေပမယ့္ေက်နပ္သလိုလိုရွိခဲ့
တာေတာ့၀န္ခံပါတယ္။

"  ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္စကားေၿပာဖို႕  ဒီလိုဖိတ္ေကၽြးလိုက္တယ္လို႕သေဘာမထားပါနဲ႕
    ဒါကတိုက္ဆိုင္သြားတာပါ"
"  ကိစၥမရွိပါဘူးကြာ..."

Regency တစ္ပုလင္းကုန္သြားေတာ့ႏွစ္ေယာက္လုံးအေတာ္ေလးေထြေနပါၿပီ၊
ကၽြန္ေတာ္ဟန္ေဆာင္ထားရေပမယ့္ဒီလိုခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ႏိုင္ငံၿခားသားေကာင္
ေလးသန္႕သန္႕ေလးတစ္ေယာက္ကခ်စ္စကားေၿပာလာတာကၽြန္ေတာ္မသာယာဘဲ
ေနပါ့မလား၊ၿပီးေတာ့အမူးရွိန္ကလဲတက္လာေနၿပီဆိုေတာ့စိတ္ရိုင္းေတြကထခ်င္
လာတယ္။ စားေသာက္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ညဥ္႕အေတာ္နက္ေနပါၿပီ၊

"  ကၽြန္ေတာ္ဒီညၿပန္ဖုိ႕စိတ္ကူးမရွိဘူးအကို
   ကၽြန္ေတာ္အကိုနဲ႕လိုက္အိပ္မယ္ခြင့္ၿပဳေပးပါ"
"  ဘာၿဖစ္လို႕လဲကြာ"
  "ေက်ာင္းကေတာ္ေတာ္ေ၀းတယ္ေလ"

သူ႕ေက်ာင္းက ၿမိဳ႕ ၿပင္နားမွာ၊မူးလဲမူးေနၿပီဆိုေတာ့တစ္ေယာက္ထဲၿပန္လႊတ္လိုက္လို႕ တစ္ခုခုၿဖစ္ရင္ကၽြန္ေတာ့္တာ၀န္မကင္းၿဖစ္မွာလည္းစိုးရတယ္၊
"  ဒါဆိုလည္းလိုက္ခဲ့ကြာ.."

ဒီလိုေၿပာၿပီးတာနဲ႕  ကၽြန္ေတာ္ခ်က္ခ်င္းေနာင္တရသြားတယ္၊အေ၀းကရိုးသားစြာ
ကၽြန္ေတာ့္ကိုယုံစားမိတဲ့ ေတာသာေလး၊ကၽြန္ေတာ့္ညီေလးမ်က္ႏွာကိုခ်က္ခ်င္းေၿပး
ၿမင္ေယာင္လာမိတယ္၊ ဒါေပမယ့္ကားေပၚပါလာၿပီၿဖစ္တဲ့ဒီေကာင္ေလးကိုစကားကၽြံ
သြားခဲ့ၿပီမို႕ၿပန္ႏွင္ဖို႕လည္းမၿဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊

.................................................................

ဆိုင္နဲ႕ကၽြန္ေတာ့္ေက်ာင္းနဲ႕က(၁၀)မိနစ္ခန္႕  taxi စီးလိုက္ရင္ေရာက္ပါၿပီ၊
ေက်ာင္း၀င္းထဲကေက်ာင္းသားအေဆာင္ခန္းေတြဟာ ဟိုတယ္အခန္းလို တစ္ခန္းကို
တစ္ဦးစီဘဲထားတာကိုသူသိပါတယ္၊သူကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္
ေရာက္လာခဲ့ပါၿပီ။
ကၽြန္ေတာ္တို႕မူးေနတယ္ဆိုေပမယ့္အသိလြတ္သြားတဲ့အထိေတာ့မမူးပါဘူး၊သူ
ေရခ်ိဳးခန္းထဲကထြက္လာေတာ့..

"ေရာ့မင္းညအိပ္ဖို႕႕  ၀တ္စုံ"
" ေက်းဇူးအကို"

ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕မွာဘဲသူအတြင္းခံေဘာင္းဘီအၿဖဴေလးက်န္တဲ့အထိအကုန္ခၽြတ္
ခ်လိုက္ၿပီးကၽြန္ေတာ္ေပးတဲ့ညအိပ္၀တ္စုံေကာက္စြတ္ေနပါေတာ့တယ္။
စာႀကည့္မီးဘဲထြန္းထားတဲ့အခန္းမီးေရာင္မွိန္မွိန္ေအာက္မွာ ၀ါ၀င္းတဲ့ကိုယ္ ခႏၶာက်စ္က်စ္လစ္လစ္ေၿဖာင့္စင္းတဲ့ေပါင္တံႏွစ္ဘက္ထိပ္မွာစူေဖါင္းေနတဲ့ခြႀကားက
ေဘာင္းဘီတုိေလးနဲ႕စူေကာက္ေနတဲ့တင္သားစိုင္လုံးလုံးေလးကမူးယစ္ရီေ၀ေနတဲ့
ကၽြန္ေတာ့္ကိုေသြးဆူလာေစပါတယ္။

ကုတင္ေပၚမွာလွဲခ်ရင္းသူ႕ကုိကၽြန္ေတာ္မ်က္လုံးေမွးစင္းႀကည့္ေနလိုက္တယ္
သူ၀တ္ၿပီးတာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္နားတန္းလာအိပ္ေတာ့တာဘဲ၊ သူက်ယ္က်ယ္ေလးအိပ္
ရေအာင္လို႕ကိုယ္အနည္းငယ္ဖယ္ေပးတာေတာင္သူကအတင္းလာကပ္ၿပီးေတာ့
ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္တံေတြကိုပြတ္သပ္ေနပါေတာ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ႀကာႀကာဟန္ေဆာင္ထားလို႕မရေတာ့ပါဘူး၊ကၽြန္ေတာ့္ဖြားဘက္ေတာ္
တစ္ဒုတ္ဒုတ္နဲ႕  ေထာင္မတ္လို႕ လာေတာ့သူပါးနဲ႕  အေပၚကေနဖိထားလိုက္တယ္၊
ပီးတာနဲ႕  အခ်ိန္ဆြဲမေနေတာ့ဘဲကၽြန္ေတာ့္ညအိပ္ေဘာင္းဘီပြပြကိုသူဆြဲခၽြတ္
လို္က္ပါေတာ့တယ္၊သူ႕မ်က္ႏွာႏုႏုေရွ႕မွာ ေထာင္မတ္မဲေၿပာင္ေနတဲ့ကၽြန္ေတာ့္
ပစၥည္းႀကီးကေတာ့သူ႕တြက္ေဆာ့ကစားစရာအရုပ္ကေလးတစ္ခုၿဖစ္သြားခဲ့ပါၿပီ၊
ကၽြန္ေတာ္ႀကဳံဖူးသမွ်ထဲမွာ လွ်ာအထုတ္အသိမ္း အင္မတန္မွကၽြမ္းက်င္တဲ့
ေကာင္ေလးဘဲၿဖစ္တယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ခါးေတြမႀကာမႀကာေကာ့တက္သြားတဲ့အထိ၊တိမ္စိုင္ေတြအေပၚ
လႊင့္ေမွ်ာေနတဲ့အလားခံစားေနမိပါေတာ့တယ္။ငတ္ေနတာႀကာၿပီၿဖစ္တဲ့ကၽြန္ေတာ္
ဟာကစားေကာင္းတဲ့သူ႕ လွ်ာနဲ႕နီးေစြးတဲ့ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာႀကားထဲမွာမႀကာခနၿပီးလုၿပီးခင္
ၿဖစ္ေနပါေတာ့တယ္၊

ဒါေပမယ့္အဲဒါကိုလည္းသူေကာင္းေကာင္းသိေတာ့ အေၿခအေနအရနားေပးပါတယ္
ၿပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ကိုအာရုံလႊဲၿပီးကၽြန္ေတာ့္ႏို႕သီးေခါင္းေတြကိုသြားထိပ္ေလးေတြနဲ႕
ကလိၿပန္ပါေတာ့တယ္၊ကၽြန္ေတာ့္မွာသာသူၿပဳသမွ်တရႈးရႈးတရွဲရွဲအသံဘဲေပးႏိုင္
ပါေတာ့တယ္။

ေနာက္ဆုံးမေနႏိုင္ေတာ့လို႕  ကၽြန္ေတာ္အတင္းအႀကပ္သူ႕ကိုပက္လက္လွန္ဖိအိပ္
ေပါင္ကားခိုင္းၿပီးတံေတြးကိုႏိုင္ႏိုင္ဆြတ္ၿပီးေတာ့သာထိုးသြင္းလိုက္ပါေတာ့တယ္
ႏြားသိုးႀကိဳးၿပတ္ရႈးရႈးရွဲရွဲၿဖစ္ေနတဲ့ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ႀကမ္းတမ္းတဲ့အၿပဳအမူေအာက္မွာ
သူဟာကၽြန္ေတာ္ၿပဳသမွ်ခံယူရင္းက်ယ္ေလာင္တဲ့ညည္းညဴသံေတြထြက္ေပၚ
လာပါေတာ့တယ္။

လည္တိုင္ၿဖဴၿဖဴႏုႏုေလးကိုႀကမ္းတမ္းစြာစုပ္နမ္းရင္းကၽြန္ေတာ့္နားနဲ႕ကပ္လ်က္
ကၽြန္ေတာ္လႈပ္ရွားလိုက္တိုင္းထြက္ေပၚလာတဲ့သူ႕ညည္းသံေလးႀကားထဲမွာ
ႀကာႀကာထိန္းမထားႏိုင္ေတာ့ပါဘူး၊သူ႕ကိုယ္ထဲကိုအဆုံးအထိဖိသြင္းလိုက္ရင္း
လိင္တံထိပ္ကပ်စ္ခၽြဲေနတဲ့အရည္ေတြကိုအားရပါးရပန္းထုတ္ထည့္လိုက္
ပါေတာ့တယ္။

အေတာ္ကိုအားရေက်နပ္စရာေကာင္းလွတဲ့လိင္ဆက္ဆံမႈၿဖစ္ၿပီးၿမန္မာၿပည္မွာ
ေပြရႈပ္လြန္းတဲ့ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ဒီလိုအရသာမ်ိဳးေတာ္ရုံမရခဲ့ဖူးပါဘူး။

................................

" မင္းအရမ္းေတာ္တာဘဲကြာ"
"ေကာင္းလားအကို"
" သိပ္ေကာင္းတယ္"
"အကို႕ကိုလည္းကၽြန္ေတာ္အရမ္းသေဘာက်သြားၿပီ"
" အကို႕ ဟာကိုလည္းအရမ္းႀကိဳက္တယ္"

ေၿပာလဲေၿပာသူ႕လက္နဲ႕ကၽြန္ေတာ့္ဥေပါင္ခြႀကားနဲ႕  ပင္ပန္းလို႕ေပ်ာ့ေခြသြားတဲ့ပစၥည္း
နဲ႕ထူထဲတဲ့အေမႊးအမၽွင္ေတြႀကားထဲကိုသူ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕ေဆာ့ကစားလိုက္
အေမႊးအနည္းငယ္ရွိတဲ့ရင္ဘတ္ေပၚကိုပြတ္သပ္လိုက္လုပ္ေနပါေတာ့တယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲကေနၿပီးေမာ့ႀကည့္ၿပဳံးၿပေနတဲ့မ်က္ႏွာခ်ိဳခ်ိဳေလးကစိတ္ကိုမရိုးမရြ
ၿဖစ္ေစတာေႀကာင့္ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကို အားရပါးရဖက္ၿပီးအနမ္းမိုးေတြေစြလိုက္
ေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ကိုတင္းႀကပ္စြာၿပန္ဖက္ရင္းကၽြန္ေတာ္ၿပဳသမွ်စြဲေဆာင္မႈရွိလွတဲ့
ၿငင္သာတဲ့အသံေလးေတြနဲ႕ၿပန္ၿပီးေတာ့တုန္႕ၿပန္ေနပါေတာ့တယ္။

..........................................

ဇာတ္သိမ္းဆက္ဖတ္ပါရန္







Sep 25th

ညီ...အစ္ကို....သူငယ္ခ်င္း...ခ်စ္သူ(၅)

By chitag

အရင္ကဆို.     
ဒီလိုေစာင့္ဖို႕ဆိုတာ ကိုေသြး  ဘဝမွာ  မလုပ္ခ်င္ဆံုးအလုပ္ေပါ့။
ခုေတာ့       ကိုယ္တိုင္ေတာင္အံၾသမိတယ္  ။နာရီကိုတခ်က္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၅ နာရီထိုးဖို႕က အနည္းငယ္ပဲလိုေတာ့ပါသည္။
ခဏဆိုတဲ့  အခ်ိန္ေလးတခုအတြင္းမွာပဲ   ျဖိဳးတေယာက္ ေလွကားထစ္ေတြ နင္းဆက္လို႕ဆင္းလါပါသည္။
ေသေသခ်ာခ်ာ  ၾကည့္ေတာ့ေဘးမွာ  သူငယ္ခ်င္းေတြနွင့္  ျပံဳးေပ်ာ္စြာ  ပီဘိ ကေလးေလးလိုပဲ....
ပလက္ေဖာင္းေပၚ  ေျခခ်မိျပီဆိုရင္ပဲ မ်က္လံုးေလးက စြန္ရဲတေကာင္ရဲ့အၾကည့္ စူးစူးေတြလို  ေလွ်ာက္ရွာေနေတာ့.............
 ကိုေသြးလည္း    ကားကိုက်င္လည္စြာေမာင္းျပီး  သူတို႕ အဖြဲ႕ေရွ႔႕မွာရပ္လိုက္ေတာ့
ညီ.....တက္ေလ
ေနဦး     ကိုေသြး..   သူငယ္ခ်င္းက အိမ္က လာမၾကိဳေသးလို႕ 
ေဟ့ေရာင္  ဒီေနရာက  ကားရပ္လို႕မရဘူးကြ 
လာဟိုညီေလးေကာ  ကိုယ္လိုက္ပို႕မယ္  လို႕လဲေျပာလိုက္ေကာ   ၂ေယာက္သားလွ်င္ျမန္စြာ  ကားေပၚတက္ထိုင္လိုက္ေလသည္။
 

ကိုေသြး       ဒါ ညီ့   သူငယ္ခ်င္း   စိုင္းမိုး
စိုင္းမိုး   မွတ္္ထားေနာ္....ဒါ  ကိုေသြး    ငါ့ အစ္ကိုလိုပဲ
အစ္ကိုဝမ္းကြဲရဲ႕  သူငယ္ခ်င္းေလ

ဟုတ္ကိုၾကီးေသြး       ေတြ႕ရတာဝမ္းသာပါတယ္.
စိုင္းက ရန္ကုန္ ကိုသိပ္မသြားတတ္ေတာ့    တီေလးက ၾကိဳပို႕လုပ္ေပးတာ။   ။  ထိုအခ်ိန္မွာပဲ.................စိုင္းမိုး  လက္ကိုင္ဖုန္းေလး က တီးလံုးသံေလးျမည္လာပါသည္။   ။
ဟယ္လို
ဟုတ္    တီေလး...             သားသူငယ္ခ်င္းက လိုက္ပို႕တာ
ဟုတ္   တီေလး                 အိမ္က်မွေတြ႕မယ္ေနာ္      ဘိုင့္.....

ကိုေသြး
ေဟ  ကို႕ညီ      ေျပာေလ
ဗိုက္ဆာတယ္ဗ်     တခုခုစားရေအာင္   ျပီးမွ  စိုင္းကိုလိုက္ပို႕မယ္ဗ်ာ
စိုင္း    အခ်ိန္ရတယ္မလား   ေအးေဆးေပါ့။
အိုေကေလ။   ။ ခုပဲဖုန္းဆက္ထားတာရပါတယ္။
 

ကဲ  ညီတို႕  ဘာစားမွာလဲ
ႏွစ္ေယာက္သား တိုင္ပင္ထားသလားထင္ရေအာင္  ျပိဳင္တူပဲ ေျပာလိုက္တာက

မုန္႕ဟင္းခါး

ေအးေလ  ဒါဆိုလည္း   စားေပါ့ ဆိုျပီး   မုန္႕ဟင္းခါးဆိုင္ကို ဦးတည္လိုက္ပါသည္။
ဆိုင္ေရာက္ေတာ့  ကိုေသြး က ဘယ္လိုစားမွာလဲ
က်ေနာ္က ညွပ္ေခါက္ဆြဲ ဗူးေၾကာ္နဲ႕
   စိုင္းကေကာ
က်ေနာ္က    ပဲေၾကာ္နဲ႕
ကို႕လည္းညီ့လိုပဲ
စားရင္းကေန    စိုင္းမိုးက ဘယ္မွာေနတာလဲ
က်ေနာ္ကလွည္းတန္းက  အေနာ္ရထာ အိမ္ယာမွာ
ေအာ္
နီးပါတယ္  စားေလ   ေနာက္က်ေနမယ္။
စိုင္းကိုပို႕ျပီး 
ျဖိဳးအိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့    
ျဖိဳးက    ကိုေသြးေက်းဇူးေနာ္
ဟာ ကို့႕ ညီကလည္း  ေျပာစရာလား
ကို႕ခ်စ္သူကိုလိုက္ပို႕တာကိုလို႕လဲဆိုေရာ
ျဖိဳးသစ္တေယာက္......
အိုေက   ေကာင္းေကာင္းျပန္  ေနာ္
မနက္ျဖန္မွေတြ႕မယ္    ဂြတ္နိဳက္
အာဘြား
ကိုေသြးလည္း   အာဘြားညီ  ဆိုျပီ း ကားေလးကို ညွင္သာစြာေမာင္းထြက္သြားေလသည္။
Feb 22nd

အေမွာင္...အပိုင္း ( ၇ )

By homoutsider

သက္ဦးက သူ႕သားထံမွ သေဘာထားကိုသိျပီးမွပဲ စကားေျပာခ်င္ပံု..

‘ အင္း.. ဟုတ္လား..သားအေဖနဲ႕ ဖုန္းမေျပာခင္ ..အန္ကယ္သားကိုေျပာစရာရိွတယ္..’

‘ ဗ်ာ..’

သက္လတ္ထံမွ အံ႕ၾသသလိုအသံထြက္လာတာပါ

‘ အန္ကယ္..ဘာေျပာမလို႕လဲဟင္..’

‘ အင္း..အိပ္ကာနီးက်ရင္ အန္ကယ္လ္ေျပာျပမယ္..အခုေတာ့ သားဝယ္ခ်င္တာကိုသြားဝယ္လိုက္ဦးေလ..ေနာ္..’

‘ ဟုတ္..’

ေကာင္ေလးမ်ားထြက္သြားတာကိုၾကည့္ရင္း ဦးစည္သူ သက္ျပင္းကိုသာျမွင္းျမွင္းခ်ႏိုင္ပါေတာ့သည္….

ဖုန္းကိုလည္း ခနခနၾကည့္မိသည္.. ေဇ့ထံမွ သူ႕ထံဖုန္းေလးဘာေလးဝင္ေနမလားဘာလားေပါ့..

လူက စိတ္ကိုကဏာမျငိမ္ႏိုင္ေတာ့တာပါ

 

‘ အန္ကယ္က ေျပာစရာရိွတယ္ဆိုတာ ဒက္ဒီနဲ႕ပတ္သက္မယ္ထင္တယ္ေနာ္..’

‘ အင္း..ျဖစ္ႏိုင္တယ္..’

‘ မင္းကို ငါ့အေဖနဲ႕ပတ္သက္ျပီး အန္ကယ္လ္ေျပာျပထားတာရိွလား..’

‘ ဟင့္အင္း..ငါ့ကို ဒက္ဒီဘာမွေတာ့မေျပာဘူးကြ..’

သက္လတ္ လမ္းသာေလ်ွာက္ေနရတာ အန္ကယ္ေျပာမယ္ဆိုတဲ့စကားကိုအရမ္းသိခ်င္ေနရပါသည္..

သူ႕အတြက္ေနစရာသီးသန္႕ျပန္စီစဥ္ေပးမယ္ဆိုတဲ့သေဘာလား..

အဲသလိုဆိုရင္ေတာ့ဝမ္းသာစရာပင္..တကယ္ေတာ့ သက္လတ္ဟာ သီးျခားေနတတ္သူတစ္ဦးလည္းျဖစ္ပါသည္..

‘သား.. အန္ကယ့္လ္ကို သားေဖေဖက ေျပာခုိင္းေနတာေတာ့ၾကာပီကြဲ႕..တကယ္ေတာ့ အန္ကယ္လ္ လည္း သားကို မေျပာရက္လို႕မေျပာပဲထားခဲ့တာပါ..’

သက္လတ္ရဲ႕မ်က္ႏွာႏုႏုေလးဟာဦးစည္သူထံမွစကားေၾကာင့္ပိုမိုသိခ်င္စိတ္ဝင္လာရသလိုစိုးရိမ္စိတ္ေလးလည္းဝင္လာရပါ

သည္..

ဘာလဲ..ဒက္ဒီ ေနာက္မိန္းမယူမဲ့ကိစၥလား..

‘ ေျပာျပပါအန္ကယ္..အေဖက သားတစ္ေယာက္ကို သူကိုယ္တိုင္မေျပာပဲ သူငယ္ခ်င္းကတဆင့္ေျပာခိုင္းတယ္ဆိုကတည္းက က်ေနာ္ သိသလိုေတာ့ရွိပါတယ္..’

ေကာင္ေလးက အကင္းပါးလိုက္တာ..

‘ ကဲ..ထိုင္ပါဦးကြယ္.. ‘

ဦးစည္သူ သည္ သက္လတ္ကိုထိုင္ခိုင္းလိုက္ရင္းက ရိႈင္းေနကိုၾကည့္လိုက္ပါသည္..

‘ သား..ရိႈင္းေန .. ဒက္ဒီနဲ႕ သက္လတ္ ႏွစ္ေယာက္တည္းစကားေျပာခ်င္တယ္..’

‘ ဟုတ္.. ‘

လွည့္ထြက္သြားမယ္ျပင္လိုက္တဲ့ ရိႈင္းေနရဲ႕လက္ကို ထိုင္ေနရင္းကပဲ သက္လတ္ဆြဲထားလိုက္ပါသည္..

ရိႈင္းေန ကအံ႕ၾသသလိုၾကည့္လိုက္သလို ဦးစည္သူသည္လည္း သက္လတ္နဲ႕ရိႈင္းေန ကို စိတ္ဝင္စားသလိုၾကည့္လိုက္မိပါသည္..

သည္ေကာင္ေလးေတြ..အတူအိပ္..အတူစားနဲ႕သူတို႕ရဲ႕ပတ္သက္မွဳက?...

‘ ရိႈင္းေန ရိွေနပါေစ အန္ကယ္..က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ မသိသင့္ဘူးဆိုတာမရိွေစခ်င္လို႕ပါ…’

ဦးစည္သူ သက္ျပင္းကိုအသာခ်လိုက္ရင္း..

‘သားတစ္ေယာက္ရဲ႕ခံစားမႈကိုအန္ကယ္အေနနဲ႕ကိုယ့္သားေလးကိုမသိေစခ်င္လို႕ပါ..မင္းနာက်င္ရမယ္..ခံစားရမယ္…ျပီးေတာ့..ဝမ္းနည္းရမယ္..’

‘ ဟား..ရပါတယ္ အန္ကယ္လ္ရာ ..က်ေနာ့္အတြက္ဆံုးရံႈးမႈဆိုတာ သိပ္မထူးဆန္းေတာ့ပါဘူး..’

‘ ဒက္ဒီ..ေျပာစရာရိွတာေျပာပါ..ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သားလည္း သက္လတ္နဲ႕အတူနားေထာင္ခ်င္ပါတယ္..’

‘ အင္း..သည္လိုပါကြာ..သက္လတ္…သားခုနကေျပာတဲ့ ထင္ထားတယ္ဆိုတာ မွန္မယ္ဆိုလည္းမွန္ေလာက္ပါတယ္..ဖတဆိုး..မိ

တဆိုးကေလးေတြက သူတို႕ရဲ႕က်န္ခဲ့တဲ့မိဘေတြ တစ္ပင္လဲလို႕တစ္ပင္ထူ ..ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳၾကမွာကိုအစိုးရိမ္ဆံုးပဲကြ..

ဒါေၾကာင့္မို႕လို႕လည္း အန္ကယ္ မင္းကိုေျပာဘို႕ကိုအရိွန္ယူေနရတာ..မေျပာရက္တာလည္းပါတာေပါ့ကြာ..’

သက္လတ္မ်က္ႏွာ ဝမ္းနည္းမႈေတာ့သိပ္ရိွမေနပါ..သို႕ေသာ္ နာက်င္မႈတစ္ခုကေတာ့ျမင္ေနရပါသည္..

‘ အန္ကယ္ကမျဖစ္သင့္ဘူး..မျဖစ္ေစခ်င္တဲ့သေဘာမေျပာျပခဲ့ဘူးလား..’

ဦးစည္သူ ေခါင္းကိုေျဖးေလးစြာခါယမ္းလိုက္ပါသည္..

‘အန္ကယ္ မင္းအေဖကို ဘယ္တုန္းကမွ မႏိုင္ခဲ့ပါဘူးကြယ္..သက္ဦးဟာ သူျဖစ္ခ်င္တာကိုသူအျမဲတမ္းမရ ရေအာင္လုပ္တတ္တဲ့ ဥာဥ္ရိွသလို သူလုပ္လိုက္တဲ့အမႈကိုလည္း ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစဆုိးသည္ျဖစ္ေစ သူဟာ ခံတတ္တယ္ကြဲ႕..သူ႕မွာေနာင္တ ဆိုတာမရိွဘူး..ဘာတဲ့…သူအျမဲတမ္းေျပာတဲ့စကားရိွတယ္…လူ႕ဘဝဆိုတာသူ႕အတြက္ေနာင္တျဖစ္ဘို႕ေမြးလာတာမဟုတ္ဘူးတဲ့..’

ရိႈႈင္းေန သည္ သက္လတ္ မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ရင္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါသည္..

ဟုတ္သည္ေလ..ခ်စ္သူျဖစ္သူကလည္း ပစ္သြားတာခံရသလို .. အခု ဖခင္ျဖစ္သူကလည္း ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳမည္ဆိုေတာ့..

သက္လတ္ရာ..မင္းဘဝကို ငါကိုယ္ခ်င္းစာႏိုင္ပါတယ္ကြာ..

‘ ဒါဆိုလည္း အန္ကယ္ရယ္ အေဖက က်ေနာ့္ကိုသူေနာက္မိန္းမယူတယ္ဆိုတာအသိေပးယံုသက္သက္ေပါ့ေနာ္..’

‘ မဟုတ္ဘူးသား.. သက္ဦးက သားရဲ႕သေဘာထားကိုသိခ်င္တာပါ..’

‘ ဒါဆို က်ေနာ္က မယူရဘူးဆိုရင္ သူမယူဘဲေနမွာလား..’

သက္လတ္ ရဲ႕ မ်က္ႏွာမွာ ဖခင္ျဖစ္သူအတြက္သေရာ္ေမာ္ကားပံုစံပင္ေပါက္ေနရပါသည္..

‘ အဲဒါေတာ့..အန္ကယ္ မသိပါဘူးကြယ္.. အန္ကယ္ဘာေျပာေပးရမလဲသား..’

သက္လတ္သည္ လက္၂ဖက္ကို ပတၱာခ်ိတ္ယွက္ထားရင္း မ်က္ႏွာကိုခပ္ငံု႕ငံု႕ထားကာျငိမ္ေနပါသည္..

အတန္ၾကာမွ..

‘ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ေျပာပါ့မယ္ အန္ကယ္..အခုက်ေနာ္ ဒက္ဒီ႕ဆီဖုန္းဆက္လိုက္ပါ့မယ္..’

အင္း..ဒါလည္းတစ္မ်ိဳးေကာင္းတာပဲ.. သူ႕သားက သူ႕အေဖဆီဖုန္းဆက္မယ္ဆိုတဲ့ကိစၥကိုေတာ့ဦးစည္သူ လိုက္မပိတ္ပင္သင့္ဟုလည္းယူဆပါသည္..

‘ သား..သေဘာပါပဲကြယ္..ကဲ..အန္ကယ္နားလိုက္ဦးမယ္..’

ရိႈင္းေနသည္ သက္လတ္ပခံုးကိုအသာအယာဆုပ္ကိုင္အားေပးလိုက္ပါသည္..

သက္လတ္ကလည္း ရိႈင္းေနကိုၾကည့္လိုက္တဲ့အၾကည့္ကလည္း  နာက်င္ခံရခက္ကာ အားငယ္စိတ္ေလးမ်ားစြန္းထင္းလို႕ေနပါ သည္..

‘ ငါ ..အေဖ့ဆီ ဖုန္းေခၚလိုက္ဦးမယ္..’

သက္လတ္ အျပင္သို႕ထြက္သြားပါသည္..

ရိႈင္းေနလည္း အလိုက္တသိပါပဲ.. အိပ္ခန္္းထဲသို႕ဝင္လာခဲ့လိုက္သည္..

သည္ပံုအတိုင္းဆို သက္လတ္ဟာ မိမိတို႕အိမ္မွာေသာင္တင္မဲ့သေဘာရိွေနပီ..

အတန္ၾကာမွ သက္လတ္ျပန္ဝင္လာသည္..

မ်က္ႏွာမေကာင္း..

ကုတင္ေပၚပစ္လွဲကာ နဖူးေပၚလက္တင္ကာျငိမ္သက္ေနပါသည္..

ရိႈင္းေနသည္ သက္လတ္နဲ႕သူ႕အေဖ စကားေျပာအဆင္ေျပရဲ႕လား..ဘာေတြျဖစ္ကုန္ပီလည္းသိလည္းသိခ်င္လွေပမဲ့ ေမးရမွာလည္း အားနာသလိုရိွရပါသည္..

ကုလားထိုင္မွာသူလည္းျငိမ္သက္စြာပဲထိုင္ေနမိသည္..

‘ ရိႈင္းေန..ငါ ထြက္သြားေတာ့မယ္..’

ကုတင္ေပၚမွ သက္လတ္ထံမွ ခိုင္မာတဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ပီးသလိုထြက္လာတဲ့စကားသံေၾကာင့္ ရိႈင္းေန လန္႕တၾကားၾကည့္လိုက္ မိကာ..

‘ အာ..မဟုတ္တာကြာ…မင္းက ဘယ္ကိုထြက္သြားမွာတုန္းကြ.. မင္းအေဖနဲ႕ ဘာေတြေျပာျဖစ္လဲ.. ငါ့ေျပာျပပါလား..’

သက္လတ္သည္ ခပ္မတ္မတ္ထိုင္လိုက္ကာ ရိႈင္းေနကို ရီေဝေသာအၾကည့္မ်ားနဲ႕ခနၾကည့္ေနပါသည္…

ျပီးမွ..

‘ လူၾကီးေတြက လူငယ္ေတြကို ခ်ည္ပီးတုတ္ပီးသိပ္လုပ္ၾကတာပဲကြာ.. အေဖက သူ စီစဥ္ထားျပီးသားကိစၥကို ေနာက္မဆုတ္ ႏိုင္ေတာ့ဘူးတဲ့.. မင္းစဥ္းစားၾကည့္ေလကြာ…မႏၱေလးမွာ ငါ့ဘဝေလးနဲ႕ငါအသားတက်ျဖစ္ေနတာကို သူပဲဖ်က္တယ္.. ငါက တစ္ေယာက္တည္းဘဝကိုရင္ဆိုင္ရာမွာအခက္အခဲေတြရိွမွာစိုးလို႕ သူ႕သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တဲ့ မင္းအေဖဆီငါ့ကိုပို႕တာတဲ့…ဟဟဟ..

မင္းစဥ္းစားၾကည့္စမ္း…ငရိႈင္း..ငါက..ငါက .. မင္းတို႕မိသားစုကို အခုမွသိရတာ.. မင္းနဲ့ငါကလည္း ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္ ေတြမဟုတ္ဘူး.. ငါ မင္းတို႕မိသားစုကိုအားနာတာလည္းပါတယ္ကြ…သူက ငါ့ကို သည္လိုျဖစ္ေစခ်င္တာကိုငါ မလိုက္နာေတာ့ဘူး..ငါ့ဘဝ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..ငါ့ဘာသာငါရင္ဆိုင္မယ္..’

အံၾကိတ္ကာ နာက်ည္းေသာေလသံျဖင့္ေျပာေနတဲ့ သက္လတ္နားကိုရိႈင္းေနသြားလိုက္ပါသည္..

‘ မင္း တို႕ငါတို႕ဟာ ငယ္ငယ္ေလးေတြပဲရိွၾကပါေသးတယ္ကြာ… ေနာက္ျပီး ငါ မင္းကို ခင္တယ္ကြ…မင္းေရာက္လာလို႕ ငါလည္း ညီအကိုေမာင္ႏွမ မရိွ တစ္ေယာက္တည္းေန ေနရတာကေန အေဖာ္ရိွလာလို႕ေပ်ာ္ေနတာ… ငါတုိ႕သားအဖက မင္းကို ေစာက္ ေရွာက္ႏိုင္ပါတယ္ကြ..မင္းဘယ္မွမသြားပါနဲ႕ကြာ..’

သက္လတ္သည္  ရိႈင္းေနကို ခပ္ေငးေငးေလးၾကည့္လိုက္မိပါသည္… သူ႕စိတ္ထဲတြင္ တစ္ခုခုကို ခံျပင္းေနသည့္ပံု…

ေနာက္..အတန္ၾကာမွ..

‘ ရိႈင္းေန … မင္းသာ ငါ့ေနရာမွာဆို မင္းဘာလုပ္လဲ…’

ရိႈင္းေန ဘာေျဖရမွန္းမသိ .. တကယ္ေတာ့ သက္လတ္အျဖစ္ကို သူစိတ္မေကာင္းျဖစ္သနားရေပမဲ့…ရိႈင္းေနဟာ စိတ္ေကာင္းရိွ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနတတ္သူလည္းျဖစ္ေလေတာ့ သည္လိုအပူအပင္မ်ိဳး သူ႕မွာမရိွခဲ့တာပါ..

ဒက္ဒီကလည္း သူ႕ကိုခ်စ္ပါသည္.. သက္လတ္ေဖေဖလို ေနာက္မိန္းမယူမယ္ဘာမယ္ေတြေတာ့မရိွခဲ့..ျမဴမႈံမွ်ပင္စကားဦးမသန္း ခဲ့ေလေတာ့…သက္လတ္ရယ္..ငါဘယ္လိုေျပာရမွာလဲကြာ..ဒါေပမဲ့..မင္းခံစားေနရတာေတြကို ငါ ရင္ထဲ mood နည္းနည္း သြင္း

ၾကည့္လိုက္ပါဦးမယ္…

စိတ္ခံစားမႈေတြ..စိတ္ခံစားမႈေတြ…

အား.. ဘယ္လိုၾကီးမွန္းမသိဘူး.. သက္လတ္ေနရာမွာ ငါသာဆုိရင္…ငါသာဆိုရင္..

မ်က္စိကိုစံုမွိတ္ထားရင္းကပဲ ရိႈင္းေနမ်က္စိကိုအသာျပန္ဖြင့္လိုက္ပါသည္..

‘ ငါ..မင္းေနရာမွာဆို ငါ့ခ်စ္သူကို ငါရင္ဖြင့္မယ္…’

ရိႈင္းေနရဲ႕စကားသံအဆံုးမွာ သက္လတ္သည္ စႏၵီကို သတိရသြားမိပါသည္..

ဟုတ္သားပဲ…သူ စႏၵီ႕ကိုသတိေတာင္မရမိေလာက္ေအာင္ စိတ္ေတြလႈပ္ရွားသြားရသည္။

ခ်စ္သူမရိွတဲ့ေကာင္က ခ်စ္သူရိွဘူးတဲ့ေကာင္ကိုပဲ ခ်စ္သူနဲ႕ပတ္သက္ျပီးသတိေပးတတ္ေနတတ္လိုက္တာ..

‘ ဟုတ္တယ္.. မင္းေျပာတာမွန္တယ္..ငါဖုန္းဆက္ၾကည့္လိုက္မယ္..သူဆိုရင္ အားေပးမလားပဲ…’

သက္လတ္သည္ စႏၵီနံပါတ္ေလးကိုႏွိပ္လိုက္ပါသည္..

ဖုန္းကေတာ္ေတာ္နဲ႕မကိုင္ေတာ့ သက္လတ္သည္ ဖုန္းေခၚရင္း သူ႕အေမၾကီးလာကိုင္မွာကိုလည္းစိုးရိမ္လာရကာ ပိ္္တ္လိုက္ ပါသည္..

‘ မရဘူးလား..’

‘ အင္း..မကိုင္ဘူးေနာ္.. အိပ္တာပဲေကာင္းပါတယ္ကြာ..’

သက္လတ္သည္ ကုတင္ေပၚပစ္လွဲလိုက္ရင္း မ်က္စိစုံမွိတ္ပလိုက္သည္..

အတန္ၾကာမွသူ မ်က္စိျပန္ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့

ရိႈင္းေန ..သူ႕ကိုစိုက္ၾကည့္ေနတာကိုေတြ႕ရသည္..

‘ ေဟးေရာင္..မင္းမအိပ္ေသးဘူးလားကြ…အခ်ိန္မနည္းေတာ့ဘူး..’

‘ ငါ အိပ္လိုက္ရင္ မင္းထြက္သြားမွာေပါ့..’

အာ..သည္ေကာင္..အစိုးရိမ္လြန္ေနျပန္ပါပီ..

‘ ငါက ဘယ္ကိုထြက္သြားရမွာတုန္းကြ..’

‘ မင္းပဲခုနက ငါသည္အိမ္ကထြက္သြားေတာ့မယ္ဆုိ..’

ဆံပင္တိုကပ္ကပ္ေထာင္ေထာင္ေလးေၾကာင့္မ်က္ခံုးနက္နက္ထူထူတန္းတန္းေလးက ထင္းေနကာ ေခ်ာေမာသန္႕ျပန္႕ေနေသာ ရိႈင္းေနကိုၾကည့္ရင္း သက္လတ္စိတ္ထဲ ၾကည္ႏူးမႈေလးတစ္ခုျဖတ္စီးသြားရပါသည္..

အဲသည္ခံစားခ်က္ေလးက တစ္စံုတစ္ခုကိုေက်နပ္ႏွစ္သက္မႈကိုေပးသလို အလံုးစံုကိုျပည့္ဝသြားေစသလိုခံစားလိုက္ရပါသည္..

သူ႕ကိုအေဖလုပ္သူကလည္းသူ႕ေနရာအစားထိုးမဲ့သူရွာေနပီျဖစ္သလို ခ်စ္သူကလည္းစြန္႕သြားရလို႕ အားငယ္ေနရတာပါ..

သည္အခ်ိန္မွာ ရိႈင္းေန က သူ႕ကို တြယ္တာေနပါလား..

‘ ငါ တစ္ေယာက္တည္း ေယာက္်ားပီပီသသ ဘယ္သူ႕ကိုမွမမွီခိုပဲရပ္တည္ခ်င္လို႕ပါကြာ..အဲဒါေၾကာင့္ပါ..’

ရိႈင္းေနသည္ သက္လတ္သူတို႕အိမ္ကေနထြက္ခြါသြားမွာကို တကယ္မလိုလားပါ..

ဒက္ဒီကိုသြားေျပာရင္ေကာ..

သူသည္လိုစဥ္းစားလိုက္မိပါသည္..

‘ မင္းအဲသလိုထြက္သြားမယ္ဆိုရင္ ငါ ဒက္ဒီ့ကို အခုသြားေျပာရလိမ့္မယ္..’

‘ အာ..မေျပာပါနဲ႕ကြာ…လူၾကီးကိုစိတ္ဒုကၡမေပးပါနဲ႕..’

ရိႈင္းေနသည္ ေခါင္းကိုကုတ္လိုက္ရင္း..

‘ ငါေလကြာ..မင္းေဝယာဝိစၥေတြအကုန္လံုးလုပ္ေပးမယ္ကြာ..မင္းမသြားပါနဲ႕..မင္းအဝတ္ေတြငါေလ်ွာ္ေပးတာကိုလည္း ပိုက္ဆံ မေပးပါနဲ႕ေတာ့ကြာ…’

အဆံုးသတ္မွာ တိုးဝင္ေဖ်ာ့က်သြားတဲ့အသံတိမ္တိမ္ေလးကိုနားေထာင္ရင္းသက္လတ္ရင္ထဲမည္သို႕ျဖစ္သြားသည္မသိ..

‘ အာကြာ…ေဟးေရာင္..’

သက္လတ္သည္ ကုတင္ေပၚကေနထလိုက္ကာတလႊားလႊားနဲ႕ပဲ ရိႈင္းေနအနားကိုေရာက္သြားကာ ရိႈင္းေနရဲ႕ပခံုးသားမ်ားကို လက္၂ဘက္နဲ႕တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဆုပ္ကိုင္လိုက္ရင္း..

‘ မင္းဘာေၾကာင့္ ခုနကလိုေျပာရတာလဲကြာ..ဟင္..ငရိႈင္း..မင္း ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေကာင္မဟုတ္ပါဘူးကြာ..မင္းအဲသလုိေျပာတာ ငါ့ရင္ထဲတစ္မ်ိဳးၾကီးပဲခံစားလိုက္ရတယ္..’

ရိႈင္းေနသည္သက္လတ္အဲသလိုေျပာလိုက္မွရင္ထဲတြင္တစ္စို႕ေနတဲ့ခံစားခ်က္မ်ားကမ်က္ရည္မ်ားအျဖစ္ပြင့္အံက်သြားရပါသည္..

‘ ငါ ..ငါ..မသိဘူး..သက္လတ္..ငါတကယ္ဝမ္းနည္းတယ္ကြာ..ငါ မင္းကိုတကယ္ခင္တာပါကြ..ငါ..ငါ..ဒါပဲေျပာတတ္တယ္..

မင္းေရာက္လာေတာ့..မင္းေရာက္လာေတာ့ ..ငါတစ္ေယာက္တည္းေနရတဲ့ဘဝကေနလြတ္ေျမာက္လာရသလို ငါေပ်ာ္တယ္ကြ..

သက္လတ္ရ..မင္း..မင္း..ဒါကိုသိရဲ႕လား..မင္းမထြက္သြားပါနဲ႕ကြာ..တကယ္လို႕မင္းထြက္သြားရင္ မင္းေနာက္ငါပါလိုက္ခဲ့မယ္..’

ေခါင္းကိုမေဖာ္ေတာ့ပဲ ငိုရိႈက္သံတစ္ဝက္နဲ႕ေျပာေနတဲ့ရိႈင္းေန ပခံုးသားမ်ားကိုဆုပ္ကိုင္ထားေသာ သက္လတ္ရဲဲ႕လက္မ်ားသည္ အားေလ်ာ့စြာျပဳတ္က်သြားပါသည္..

သည္ေကာင္သူ႕ကိုတကယ္သံေယာဇဥ္ရိွေနပီ..

သူေကာ..

သက္လတ္သည္ ရိႈင္းေနကို ေသခ်ာစြာမ်က္လံုးျပဴးၾကည့္လိုက္ရင္း ..သူ႕အေတြးမ်ားထဲမွာ သူ႕အဝတ္မ်ားကိုေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ ေရေတြစိုရႊဲေနေအာင္ေလ်ွာ္ေပးေနပံု..သူနဲ႕ထမင္းအတူစား…အတူအိပ္ခဲ့ပံုေတြ..

သူ..သူလည္းမ်က္ရည္မ်ားဝဲလာရပါသည္..

‘ ကဲ..မငိုပါနဲ႕ေတာ့ ရိႈင္းေနရာ..မင္းကေစာ္မဟုတ္ေတာ့ငါလည္းမေခ်ာ့တတ္ဘူးေလကြာ..ဒါေပမဲ႕ မင္းငိုေတာ့ငါလည္း စိတ္ထဲ မေကာင္းဘူးကြ..ေအးကြာ..ေအး..ေအး..ငါသည္အိမ္ကေန ဘယ္ကိုမွထြက္မသြားေတာ့ဘူး…ဟုတ္လား..ငါသည္ေလာက္ပဲ ေျပာတတ္ေတာ့တယ္ကြာ..’

ငိုရႈိက္သံတိတ္သြားပီး ရိႈင္းေန မ်က္လံုးေလးျပဴးကာတအံ႕တၾသၾကည့္လိုက္ကာ..

‘ မင္းတကယ္ေျပာတာေနာ္..’

‘ ေအးပါကြ…ငါေယာက္်ားပါ..’

‘ ေအး..ေယာက္်ားဆိုတာ ကတိတည္ရတယ္..အိုေက …သူငယ္ခ်င္း..ေယာက္်ားကတိ..’

‘ ေအးကြာ..ေအး..ေယာက္်ားကတိ..မင္းလည္းခုနကေျပာသလိုငါ့အဝတ္ေတြ ပိုက္ဆံမယူပဲေလ်ွာ္ေပးရမယ္ေနာ္..’

သက္လတ္သည္ ရိႈင္းေန မ်က္ႏွာစပ္ျဖီးျဖီးကိုၾကည့္ကာ သူလည္းခုနက ေနာက္က်ိေနတဲ့စိတ္ေတြေပ်ာက္ကုန္ကာ စသလိုေျပာ လိုက္ပါသည္..

ရိႈင္းေနသည္ ေခါင္းကိုတဆတ္ဆတ္ျငိမ့္လိုက္ကာ..

‘ ငါနဲ႕မင္းအိမ္အလုပ္ကိုအတူလုပ္မယ္ေလကြာ…အိမ္အလုပ္လုပ္တယ္ဆိုတာ စိတ္မေလဘူးငါ့ေကာင္ရ..’

‘ အာကြာ..အဝတ္ေလ်ွာ္..ထမင္းခ်က္.ပန္းကန္ေဆး..ဒါေတြက ေစာ္ေတြအလုပ္ကြ..’

‘ မင္းေျပာပံုရဆို ငါက ေစာ္ျဖစ္ေနပီ..သက္လတ္..မင္းေနာ္..”

ရိႈင္းေနသည္ သက္လတ္ကို ခ်စ္စႏုိးလက္သီးနဲ႕ရြယ္လိုက္ေတာ့..

‘ အမယ္..မင္းကမ်ား..လာမင္းနဲ႕ငါ နပန္းလံုးမယ္..’

‘ အိုေက..စိမ္လိုက္…’

သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္သည္တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္စိမ္ေခၚတဲ့အၾကည့္မ်ားနဲ႕ၾကည့္လိုက္ၾကပါသည္..

သက္လတ္က စပီး ရိႈင္းေနရဲ႕ပခံုးကိုဆုပ္ကိုင္ျပီး တြန္းလွဲဘို႕ၾကိဳးစားလိုက္ပါသည္..

ရိိႈင္းေနကလည္းကိုယ္ခႏၵာကိုေတာင့္ထားလိုက္ျပီး သက္လတ္ရ႕ဲခါးကိုလက္နဲ႕သိုင္းဖက္လိုက္ျပီးတြန္းလွဲဘို႕ၾကိဳးစားတာမွာ

သက္လတ္ကလည္းသူ႕ေပါင္တံတုတ္တုတ္မ်ားနဲ႕ေျခသလံုးၾကြက္သားမ်ားအေျမာင္းလိုက္ထသြားသည္အထိ ေတာင့္ခံ ထားလိုက္ပါသည္..

‘ အိ…’

‘ အ..’

ႏွစ္ေယာက္သားရဲ႕အံၾကိတ္သံမ်ားပါ..

သူတို႕နပန္းလံုးေနၾကပံုက ဂ်ပန္နပန္းလည္းမဟုတ္..ဗမာနပန္းလည္းမဟုတ္..ကကတစ္ နပန္းလို႕ေျပာရမည္..

သက္လတ္သည္သူ႕ေျခတစ္ဖက္ကို ရိႈင္းေနရဲ႕ေျခေခ်ာင္းၾကားထဲခ်ိတ္ကာဆြဲျပီး ေခြလွဲေစရန္ၾကိဳးစားသည္…

ရိႈင္းေနကလည္းအခ်ိတ္မခံ ေျခသလံုးကိုလိမ္ဖယ္ကာေရွာင္သည္..

သို႕ေသာ္သက္လတ္ရဲ႕ ခါးကေတာင့္ကာ အားစိုက္ခ်ိတ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ခ်ိတ္သြားသည္..

ရိႈင္းေနကလည္း သက္လတ္ရဲ႕ပခံုးကိုသူ႕လက္ေမာင္းမ်ားနဲ႕ခ်ိတ္ဆက္သိုင္းဖက္ထားလိုက္သည္မို႕ တြန္းလွဲလိုက္ရာမွာ

ႏွစ္ေယာက္သား ဗိုင္းကနဲၾကမ္းေပၚလဲသြားေတာ့တာ..

သက္လတ္ကိုယ္တေစာင္းအေပၚရိႈင္းေနေရာက္လို႕ေနကာ သူ႕ကိုယ္လံုးျဖင့္ သက္လတ္ကိုဖိထားကာ လက္ကိလိမ္ခ်ိဳးလိုက္ပါသည္..

သက္လတ္ကလည္းအားက်မခံသူခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ ေျခေထာက္ကို ေပါင္တံမ်ားက်စ္သည္အထိညွစ္ပီးေတာင့္ဆြဲလိုက္ေတာ့..

‘ အား..’

‘ ဂြ်တ္..ဂြ်တ္..’

ရိႈင္းေနရဲ႕ေျခတံမ်ားကေနေပါင္တံေခ်ာင္းအထိအေၾကာမ်ားဆန္႕ဆြဲလိုက္သလို ျဖစ္ပီးနာက်င္သြားလို႕ညည္းလိုက္ကာ လက္က အားေလ်ာ့သြားရသည္..

သည္အခ်က္ကိုသက္လတ္ကလည္းအလကားမထားသူ႕ကိုယ္လံုးကိုၾကြရုန္းလိုက္ျပီး ရိႈင္းေနရဲ႕ ဗိုက္ကိုပါတေတာင္နဲ႕တြတ္ထားျပီး ဖိထားလိုက္ပါေတာ့သည္..

နွစ္ဦးသားစလံုးေခြ်းေတြကလည္းထြက္ေနပီ…တီရွပ္ေတြမွာလည္းေခြ်းေတြရႊဲလို႕…

ပုဆိုးစေတြကလည္းကြ်တ္ကာတင္ပါးေတြအထိပင္ေပၚကုန္ေနပီ…

သက္လတ္သည္အံကိုၾကိတ္ဖိထားလိုက္ရင္း သူ႕မ်က္ႏွာကိုရိႈင္းေနရဲ႕ရင္ဘတ္အေပၚဖိထားလိုက္ပါသည္..

‘ ဒုတ္..ဒုတ္..ဒုတ္…’

သူေမာလည္းေမာေနပီ..ရိႈင္းေနလည္းေမာေနပီ…သူမ်က္ႏွာအပ္လိုက္စဥ္မွာ ရိႈင္းေနထံမွရင္ခုန္သံတဒုတ္ဒုတ္ကိုသူၾကားေနရ သည္..

သက္လတ္သည္ သူလည္းအေညာင္းအညာမ်ားေျပသလိုျဖစ္သြားကာ သက္လတ္ရင္ဘတ္ေပၚမ်က္ႏွာအပ္ကာဖိထားလ်က္နဲ႕ပဲ ခနမွိန္းေနလိုက္ေတာ့တာ..

ရိႈင္းေနရင္ခုန္သံကိုသူနားေထာင္ရင္း…သူ႕ရင္ခုန္သံလည္းျမန္လာသလိုေမာသလိုခံစားေနရသည္..

သူတို႕ေပါင္တံမ်ားကလည္းယွက္ျဖာသလိုျဖစ္ေနရကာတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္သက္လတ္သည္ေတာင့္ဆြဲလိုက္ပါသည္..

ရိႈင္းေနရုန္းသည္..သူပိုဖိထားသည္..

ရိႈင္းေနထံမွ ေခြ်းနံ႕ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးနဲ႕သူ႕ေခြ်းနံ႕ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလး..ဘယ္သူ႕ေခြ်းနံ႕ကပိုျပင္းသလဲမသိေတာ့…

သူ အိပ္ေတာင္အိပ္ခ်င္သလိုျဖစ္လာရသည္..

‘ ေဟးေရာင္..ငရိႈင္း..မင္းရံႈးပီ…’

‘ အ..ေဟးေရာင္..ပြဲကမျပီးေသးဘူးကြ…’

ဆက္ရန္..

(ဝင္းမင္းသစ္..)

Oct 29th

ငါဖန္ဆင္းမယ့္ ႏိုင္ငံ

By အလင္းေရာင္ေစတမန္
ငါဖန္ဆင္းမယ့္ ႏိုင္ငံ ကို
ရင္ခြင္ပိုက္ အုပ္ခ်ဳပ္မယ့္သူဟာ
လက္ဝဲသစ္နဲ ့ လက္ယာသစ္တို ့ရဲ ့ရင္ေသြးျဖစ္တယ္။
သူက အေဖတူတယ္။
လူမ်ိဳးစြဲ ဘာသာစြဲမရွိပဲ... ရင္ေသြးေတြ ဘက္က ရပ္တည္ေပးတယ္။
ပုရြက္ဆိတ္တို ့ရဲ ့ဝါဒနဲ ့... ငါတို ့ကို နိဗၺာန္တစ္ခုတည္ေစတယ္။
သူက အေမတူတယ္။
ေလွာင္အိမ္တံခါးကို ဆြဲဖြင့္
ေကာင္းကင္ အႏွံ ့ပ်ံသန္းခြင့္ကို ေပးတယ္။

ငါ ဖန္ဆင္းမယ့္ႏိုင္ငံရဲ ့
ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားေတြဟာ
ခ်ီေကြဗားရားနဲ ့ဒိုင္ယာနာတို ့ရဲ ့ရင္ေသြးေတြ ျဖစ္တယ္။
ခ်ီေကြဗားရားရဲ ့ အျဖတ္ခံခဲ့ရတဲ့ လက္တစ္ဘက္က
ငါတို ့နဲ ့လက္ဆြဲ ႏွဳတ္ဆက္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ငါတို ့ေသြးေတြဟာ
အႏိုင္က်င့္ခံရတိုင္း ခ်က္ျခင္းဆူပြက္တယ္။
ဒိုင္ယာနာရဲ အၾကင္နာလက္တစ္ဘက္က
ငါတို ့ႏွလံုးသားကို ႏူးညံေစတယ္။
ေလထဲက ဖေယာင္းတိုင္ေလးရဲ ့အၾကင္နာမီးေတာက္ေၾကာင့္
ငါတို ့ႏွလံုးသားဟာ ႏွင္းဆီေရာင္နဲ ့လင္းတယ္။
အေမွာင္ကမၻာမွာ ၾကိတ္ျပီးရြာေနရတဲ့ မ်က္ရည္မိုးေတြကို တိတ္ေစတယ္။

ငါခ်စ္တဲ့ႏိုင္ငံရဲ ့ ျမိဳ ့လယ္ေခါင္မွာ
ေရပန္း တစ္ခုမရွိဘူး။
ေတာက္ေလာင္ေနတဲ ့မီးပံုၾကီးတစ္ခုပဲရွိတယ္။
အဲဒီ ့မီးပံုၾကီးထဲက
ဓားကိုင္ထားတဲ့ ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္ခုန္ထြက္
သူ ့နာမည္က ဂ်ံဳးေအာ့ဖ္အတ္တဲ့။
၁၇ ႏွစ္ အရြယ္ေလးနဲ ့ က်ဴးေက်ာ္သူေတြကို ေမာင္းထုတ္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ ျပင္သစ္သူအပ်ိဳစင္ေပါ့။
မလိုသူေတြက သူ ့ကို မတရား စြပ္စြဲ၊ အရွင္လတ္လတ္မီးပံုထဲထည့္ပစ္ခဲ့တာေတာင္မွ
သူ ့ဝိညာဥ္က မေသခဲ့ဘူး။
အဲဒီ့ မီးပံုၾကီးထဲကပဲ
သစၥာေတြငံုထားတဲ့ ဖီးနစ္(စ္)ငွက္တစ္ေကာင္ ခုန္ထြက္ျပီးေတးဆို
သူ ့နာမည္က ေဂ်ာ္ဒါးႏိုး ဘရူႏိုတဲ့။
အေမွာင္ေခတ္ၾကီးထဲမွာမွ မွားျပီးလင္းခဲ့မိတဲ့ ၾကယ္တစ္ပြင့္ေပါ့။
ကမၻာက ေနကို ပတ္ေနတာလို ့ ေျပာခဲ့ရံုနဲ ့
အရွင္လတ္လတ္မီးရွိဳ ့အသတ္ခံခဲ့ရတဲ့ သူရဲေကာင္း။
အေမွာင္ ၾကီးစိုးလာတဲ့ အခါတိုင္း
သူတို ့ႏွစ္ေယာက္ ဝိညာဥ္ေတြက
ဟိုးေကာင္းကင္ဖ်ားဆီကုိပ်ံ
ၾကယ္ႏွစ္စင္း သ႑န္နဲ ့
ငါခ်စ္တဲ့့ ႏုိင္ငံကုိ ေစာင့္ေရွာက္တယ္။

ေဟာ…ဟိုမွာ
စပါတာကပ္
ျမင္းေပၚက ခုန္ဆင္း
ဖိႏွိပ္သူေတြရဲ ့ရင္ဝကို ခပ္ျပင္းျပင္းထိုးဖို ့
ငါတို ့ကို လွံတစ္စင္း အပ္ႏွင္းတယ္။
ေဟာ…ဟိုမွာ
ငထင္ငယ္
ရာဇဝင္ထဲက ခုန္ထြက္
ငါတို ့ကို ဓားတလက္ လာဆက္တယ္။

ငါခ်စ္တဲ့ ႏိုင္ငံမွာ
လက္ညွိဳးေပါင္း တစ္ေထာင္ ျဖတ္မယ့္သူေတြ မရွိဘူး။
ငွက္အမ်ိဳးေပါင္း တစ္ေထာင္ သတ္မယ့္သူေတြ မရွိဘူး။
ငါခ်စ္တဲ့ ကမၻာၾကီး တည္ျငိမ္ေနလိုက္ပံုက
စ်ာန္ရထားတဲ့ ရေသ့တပါး
စၾကၤဝဠာၾကီးထဲမွာ ေနကိုပတ္ျပီး
စ်ာန္ၾကြေနသလိုလုိ။

ငါခ်စ္တဲ့ႏိုင္ငံမွာ
ဆန္ ့က်င္ဘက္ ဝါဒီတို ့
အခ်င္းခ်င္း စစ္မခင္းၾကဘူး။
ေနမင္းနဲ ့မိုးစက္ပြင့္ေတြလို
ဆန္ ့က်င္ဘက္ တို ့ ညီညြတ္စြာ ယွဥ္တြဲျပီး
လွပတဲ့ သက္တန္႔ တစ္စင္းကို ဖန္ဆင္းတယ္။

ငါခ်စ္တဲ့ ကမၻာမွာ
လူသားဆိုတဲ့ ဘံုလူမ်ိဳး တစ္မ်ိဳးတည္းသာ သတ္မွတ္ထားတယ္။
အဲဒီ့လူမ်ိဳးျဖစ္ဖို ့အသားအေရာင္ ကို မၾကည့္ဘူး၊
ႏွလံုးသား အေရာင္ကိုသာ ၾကည့္တယ္။
လူတစ္ေယာက္ရဲ ့ ရုပ္တရားထက္ နာမ္တရားကို ပိုျပီး အေလးထားတယ္။

ငါခ်စ္တဲ့ ႏိုင္ငံမွာ လူမ်ိဳးတစုကို ကြက္ကြက္ကေလး ခ်စ္တဲ့စိတ္ထက္ တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ကို ပိုျပီး တန္ဖိုးထားတယ္။
ငါရဲ ့ႏိုင္ငံမွာ သက္ရွိလူသားေတြ မေျပာနဲ ့။
သက္မဲ့ျမစ္ ေတြကအစ တိုင္းျပည္ကို ခ်စ္ၾကတယ္။
ေသြးမေႏွာတဲ့ ဧရာဝတီက စပါး ေတြ သီးေပးသလို
ေသြးေႏွာတဲ့ သံလြင္ကလည္း
မေမာမပန္း ဟိုးေတာင္ေပၚက ခုန္ဆင္း
သူ ့ရဲ ့ခ်စ္ျခင္းက ငါတုိ ့အတြက္ အလင္းကို ျဖစ္ေစတယ္။

ငါခ်စ္တဲ့ ႏိုင္ငံက လူတိုင္းရဲ ့ရင္ထဲမွာ
ျပည္ေထာင္စုတစ္ခုစီ ရွိတယ္။
ရင္ထဲမွာ ျပည္ေထာင္စုတစ္ခုစီရွိေနလို ့
အျပင္မွာ ျပည္ေထာင္စုတစ္ခုကို တည္ဖို ့ မခက္ဘူး။

ငါခ်စ္တဲ့ ကမၻာမွာ
ယဥ္ေက်းမွဳတို ့ဝတ္မွဳန္ကူးျပီး ပန္းပြင့္ေရာင္စံုတို ့ဖူးတယ္။
ငါခ်စ္တဲ့ ႏိုင္ငံထဲမွာ တည္တဲ့
ေရႊတိဂံုနဲ ခါကာဘိုရာဇီကို
တစ္ကမၻာလံုးက ယဥ္ေက်းမွဳျမင့္မားသူတိုင္း ပိုင္ဆိုင္သလို
သူတို ့ဆီမွာ တည္တဲ့
အန္ေကာဝပ္နဲ ့ ပီဆာေမွ်ာ္စင္ကို လည္း
ငါတို ့အားလံုး ပိုင္ဆိုင္တယ္။
ယဥ္ေက်းမွဳတို ့ရဲ ့ ႏွလံုးသည္းပြတ္ မွန္သမွ်ဟာ
နယ္နိမိတ္ေတြကို ေက်ာ္လြန္ျဖတ္သန္းျပီး
စၾကာၤဝဠာ တစ္တိုက္လံုးအထိ ေမႊးတယ္။

ငါခ်စ္တဲ့ ကမၻာမွာ
ဥယ်ာဥ္တစ္ခုရွိတယ္။
အဲဒီ့ ဥယ်ာဥ္ထဲက သစ္ပင္ေတြမွာ
ဘာသာတရားတို ့ရဲ ့အဆီအႏွစ္ေတြက
သစ္သီးအျဖစ္သီးေနတယ္။
အဲဒီ့သစ္သီးေတြကို ၾကိဳက္သေလာက္ဆြတ္ယူၾက။
အဲဒီ့ ဥယ်ာဥ္ရဲ ့သစ္သီးတိုင္းဟာ ခ်ိဳျမိန္ျပီးေဆးဘက္ဝင္တယ္။

ငါခ်စ္တဲ့ ကမၻာမွာ
ပင္လယ္တစ္ခုရွိတယ္။
နာမည္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ ့စီးဆင္းလာတဲ့ ဘာသာတရားဆိုတဲ့ျမစ္ေတြဟာ
ကိုယ္ခ်င္းစာတရားဆိုတဲ့ ပင္လယ္မွာ ေပါင္းဆံုတယ္။
အဲဒီ့ ပင္လယ္ရဲ ့ေရစက္ေရေပါက္တိုင္းဟာ ခ်ိဳျမိန္ျပီး ေဆးဖက္ဝင္တယ္။

ငါခ်စ္တဲ့ ကမၻာမွာ
ဘုရားေတြ ပရိနိဗၺာန္ စံေပမယ့္
တရားေတြ ပရိနိဗၺာန္္ မစံေသးဘူး။
လူတိုင္းရဲ ့ရင္ထဲမွာ
ဘုရားတစ္ဆူစီရွိေနတယ္။
Mar 29th

လမင္းရဲ႔စိုးရိမ္စိတ္....

By ina
အကိုလမင္း
       ညီလူတစ္ေယာက္ ဒုကၡေရာက္ေနလို့ ညီေခၚထားရမလားလို့ တိုင္ပင္တာပါတဲ့
သူကေတာ့ ေပါ့ေပါ့ေလးေၿပာေနေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္မွာေတာ့ ေႏြေခါင္ေခါင္မွာ
မိုးၾကိဳးပစ္သလို ခံစားေနမိသည္။
ဝမ္းနည္းတဲ့စိတ္ကို အသာ ၿမိဳသိပ္ရင္း
ေကာင္း သေဘာထားကေကာ ဘယ္လိုလဲဟု ေမးလိုက္သည္။
ေကာင္းေၿဖလိုက္တဲ့ အေၿဖဟာ က်ြန္ေတာ္တို့ နွစ္ေယာက္ကို ေဝးကြာသြားေစတဲ့
အေၿဖမွန္ ေကာင္းမသိတာလား။
မသိခ်င္ေယာင္ဟန္ေဆာင္ေနတာလား။ဘာ
ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေကာင္းစိတ္ခ်မ္းသာ၇င္ ၿပီးတာပဲေလ။
ေကာင္းေခၚထားမယ္ဆိုေတာ့
ေကာင္းအတြက္အေဖာ္ရတာေပါ့။ေကာင္းလည္းအထီးက်န္မဆန္ေတာ့ဘူးေပါ့။
အားတင္းကာေၿပာလိုက္ေပမဲ့ နွလံုသားက နာက်င္ေနမိတယ္။ေသြးသားမေတာ္ဆပ္တဲ့
သူစိမ္းတစ္ေယာက္နဲ့ တခန္းတည္း အတူေနမယ္ဆိုတဲ့ ေကာင္းကိုဘယ္လိုနည္းနဲ့
တားၿမစ္ရပါ့မလဲ။
ဟူးးးးးး စိတ္ေမာလိုက္တာေကာင္းရယ္။
အကို သူကညီကို အရမ္းအလိုလိုက္တာသိလား။ညီကိုလဲ
အရမ္းကူညီတယ္။နားနွင့္မဆန့္ေအာင္ ေၿပာေနေသာ ေကာင္းကို ကၽႊန္ေတာ္
ဘယ္လိုနားလည္၇မလဲ။
တခါတေလေတာ့လည္း သဝန္တိုမိေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္မွ
ေကာင္းေဘးနားမွာမေနေပးနိုင္တာ။နိုင္ငံၿခားေရာက္ေနတဲ့ ေကာင္းအတြက္
အေဖာ္ဆိုတာလိုမွာပဲေလ။ေကာင္းဆီကို လိုက္သြားၿပီး
အေဖာ္အၿဖစ္ေနေပးခ်င္ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့လို အဆင့္အတန္းနဲ့ ႏုိင္ငံၿခားဆိုတာက
မိုးနဲ့ေၿမေလာက္ကြာဟပါတယ္။ဘယ္လိုပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ေကာင္းစိတ္ခ်မ္းသာရင္
ၿပီးတာပါပဲေလ။
ေကာင္းနဲ့ vzo နဲ့ ခ်က္ေနတုန္း ေကာင္းကို လူတေယာက္ ေကာ္ဖီလာေပးသည္။
Bodyfit အက်ၤ ီအၾကပ္ေလးနဲ့ လိုက္ဖက္လြန္းတဲ့ သူ ့ခႏၵာကိုယ္က ပိန္လီေနတဲ့
ကၽြန္ေတာ့ကို ေလွာင္ရယ္ေနသလားလို့ ထင္မိသည္။ဝါညွက္ေနတဲ့ အသားအေရနဲ့
လိုက္ဖက္ညီစြာ သြယ္လွတဲ့ မ်က္နွာေလးကို ကၽြန္ေတာ္
အံ့ၾသစြာေငးၾကည့္ေနမိသည္။စူး၇ွလွတဲ့ သူရဲ့ အၾကည့္စူးစူးကို ေကာင္း
တေယာက္ခံနိုင္၇ည္ ၇ွိပါ့မလား ဟု သံသရဝင္ေနမိသည္။
အကို ဘာေတြ စဥ္းစာေနတာလဲ ။
ေကာင္း ေၿပာသံၾကားမွ သတိၿပန္ဝင္လာမိသည္။
အကို သူကစကားေၿပာခ်င္လို့တဲ့ ။အကိုေၿပာမလားဟုေကာင္းက ေမးသည္။
အစစအရာရာ သာလြန္းတဲ့သူကို ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လို စြမ္းအားနဲ့
စကားေၿပာနိုင္မွာလဲ။အားငယ္စိတ္ေတြ ဝင္ေနမိသည္။
ကိုမေၿပာေတာ့ပါဘူးကြာ။ညီနဲ့ အဆင္ေၿပရင္ ၿပီးတာပါပဲ။
ဒီလိုနဲ့ က်ြန္ေတာ္တို့ ႏွစ္ေယာက္ၾကားတြင္ မပါမၿဖစ္ သူက
ပါေနၿပီေလ။ထူးခၽြန္ၿပီး ထက္ၿမက္လွတဲ့ သူကိုေကာင္း
အားကးိုတာမဆန္းပါဘူးေလ။ၿပိဳင္ပြဲမစခင္ကတည္းက ၇ွုဳံးနိ္မ့္ေနတဲ့
ကၽြန္ေတာ္ကေကာ ဘာဆက္လုပ္သင့္သလဲ။
ကၽြန္ေတာ္ ဆံုၿဖတ္ခ်က္ကို ခိုင္ခိုင္မာမာ
ခ်၇ေတာ့မွာေပါ့။အဲဒီဆံုးၿဖတ္ခ်က္က ေကာင္းနဲ့ ဆက္သြယ္ေနတဲ့ internet
ဆိုင္မသြားရုံမွတပါး ဘာမွမရွိေတာ့ဘူးေလ။
ေကာင္းရယ္
ေကာင္းကိုမေၿပာပဲ အဆက္အသြယ္ၿဖတ္သြားတာမဟုတ္ပါဘူး။ဘယ္သူ ့ကို
ေရြးခ်ယ္၇မွန္းမသိလို့ ေတြေဝေနတဲ့ ေကာင္း ဆံုၿဖတ္ခ်က္ခ်နိုင္ေအာင္မို့
အကိုေနာက္ဆုတ္ေပးခဲ့တာပါ။ကိုယ့္ရဲ ့နိမ့္က်တဲ့ ဘဝထဲကို ဆြဲမေခၚ၇က္တာက
သစၥာမဲ့တာမွ မဟုတ္တာ။ေကာင္းရဲ ့အနာဂတ္လွပဖို ့အတြက္
အကိုေရွာင္ေၿပးရတာပါ။ကံမကုန္ေသးရင္ေတာ့ ၿပန္ဆံုခ်င္ပါေသးတယ္ေကာင္းရယ္။

မိုးေပၚကလမင္းၾကီးေရးတဲစာသားေလးပါ...ေကာင္းကင္ဆိုတဲေကာင္းအတြက္ေရးခဲ႔တာပါ..........
လမင္းၾကီးရဲ႔စာသားေလးေကာင္းရင္ကြန္မန္ျမိုင္ျမိုင္ေလးေပးၾကပါေနာ္။အဲတာမွ လမင္းၾကီးက ေနာက္ထပ္ေရးေပးမွာတဲ႔....ဟိဟိ..ၾကားပါေစေကာင္းရဲ႔လမင္း...

                                                             အေ၀းက(ညီေလးေမာင္)