Jun 21st

သက္တန္႔ေပၚက ဟန္ေဆာင္ျခင္းအႏုပညာ….. အပိုင္း-(၂)

By ျဖိဳးငယ္


အပိုင္း-(၂)

အသံေတြထြက္လာရျခင္းမွာကား စစ္မင္းသြင္ က လမ္းသြယ္ေလးထဲမွ အရွိန္နဲ႔ေျပးအထြက္ မိုးသက္တန္႔က လမ္းမၾကီးအတိုင္း အရွိန္နဲ႔ေျပးအလာ ႏွစ္ေယာက္စလံုး လမ္းမ အလယ္မွာ တိုက္မိထိမိျခင္းေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။

“ေအာင္မယ္ေလး ေသပါျပီ”

“ဟယ္ သြားပါျပီ ငါ့ထမင္းခ်ိဳင့္ေလး သြားပါျပီ”

“အား….ကြ်တ္ကြ်တ္” စစ္မင္းသြင္ စုတ္သပ္ရင္း သူနဲ႔တိုက္မိသူကို လွည့္ၾကည့္ျပီး

“ေဟ့ေကာင္ မင္းဘယ္လိုလုပ္လိုက္တာလဲ မင္းမွာမ်က္စိမပါဘူးလားကြ”

ထိုအခါ မိုးသက္တန္႔မွာ နာက်င္မွဳ မိမိအား အျပစ္ေျပာျခင္းတို႔ေၾကာင့္ေဒါေဖာင္းသြားျပီး

“ဘာ…. ဘာေျပာတယ္ ေအာင္မာ နင္ကပဲ ေျပာရတယ္ရွိေသးတယ္ တကယ္ အစိမပါတာက နင္ဟဲ့ နင္ တကတည္းကိုပဲ ဟြန္း”

“ေဟ့ေကာင္ မင္းေယာက္်ားဆိုလဲ ေယာက္်ားစကားေျပာကြ မိန္းမလ်ာစကားမေျပာနဲ႔ မင္းသာ၀င္မတိုက္ရင္ ဘာမွျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး”

“ေအာင္မာ ဟားဟားဟားဟား ဟဲ့အေကာင္ရ ဒီမွာ လက္ခုပ္ဆိုတာ ႏွစ္ဖက္တီးမွ ျမည္တာ ဒီေတာ့နင့္ကိုငါ ခြင့္လႊတ္ေပးလိုက္မယ္ ေလာေလာဆယ္မွာေပါ့ ဟြန္း”

“ကြ်တ္ ကြ်တ္ မင္းကတကယ္မလြယ္ဘူးပဲ ေအး ငါကလဲ အခုေက်ာင္းကား ေနာက္က်ေနလို႔ မင္းကို ခဏခြင့္လႊတ္ထားလိုက္မယ္မွတ္ထား”

ထိုသို႔ သူတို႔တိုက္မိသည္ ေက်ာင္းကားေနာက္သို႔ေျပးလုိက္လာတာကို ေက်ာင္းသားတစ္ဦးက ျမင္မိျပီး- “ဟိုးထား ဟိုး ေနာက္မွာ ေက်ာင္းသားႏွစ္ေယာက္က်န္ေသးတယ္”

ေက်ာင္းမွာတံု႔ခနဲ ရပ္ျပီး သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အားေစာင့္ေနသည္…။

စစ္မင္းသြင္ကေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးေျပာျပီး ေက်ာင္းကားရွိရာသို႔ အိေျႏၵရွင္ ေျခလွမး္ကဲ့သုိ႔ တစ္လွမ္းျခင္း လွမ္းရင္း လွမ္းရင္း…..

မိုးသက္တန္႔တစ္ေယာက္မွာေတာ့ ….

“အီးဟီးဟီး သြားပါျပီ အဟင့္ ဒီေန႔ေတာ့ ထမင္း၀ယ္စားရေတာ့မယ္နဲ႔တူပါတယ္ အဟင့္”

ေျပာရင္း ကပ်ာကယာ လြင့္စင္သြားေသာထမင့္ခ်ိဳင့္ကေလးကို ေကာက္ယူရင္း ကားဆီသို႔အလ်င္အမွန္ေျပးေနေတာ့ကားဆီသို႔အေရာက္ လက္ခနဲ အၾကံတစ္ခုထြက္ေပၚလာ ခဲ့သည္။ ထိုအၾကံမွာကား  ကားေပၚတြင္ထိုင္စရာေနရာ မွာ တစ္ေနပဲက်န္ေတာ့တာပဲ ျဖစ္သည္။ ထိုေနရာကို သူထို္င္လိုက္ပါက ဟိုေကာင္စုတ္ထိုင္လိုက္ရေတာ့မွာမဟုတ္ဘူးဆို

သည့္အၾကံပင္။ထို႔ေၾကာင့္ မိုးသက္ ကျပာကယာ ကားေပၚတက္၍ ထိေနရာအား ထိုင္ပစ္လိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္မွ စစ္မင္းသြင္ ကားဆီသို႔ေရာက္လာျပီး ကားထဲသို႔ ေ၀့ၾကည့္ရင္းထိုင္ရန္ေနရာရွာေနသည္ကို ဆရာတစ္ဦးက ျမင္သြားျပီး “ဟိုက ခုနက တက္လာ တဲ့သားေရ နံေဘးကိုနည္းနည္းေလာက္ေရြ႕ေပးလိုက္ပါ ေနာက္တစ္ေယာက္ထိုင္လို႔ရတာေပါ့”

နံေဘးကိုေရြ႕လွ်င္ေရြ႕လို႔ရေသးသည္ သို႔ေသာ္လည္းစစ္မင္းသြင္အား ပညာေပးခ်င္သျဖင့္

“ဟိုေလ ဆရာသားက ေရြ႕လို႔ေတာ့ရပါတယ္ဒါေပမယ့္ သားေဘးအေနာက္နားမွ သံမူလီတစ္ခု ထြက္ေနတယ္ အဲဒါနဲ႔ထိုးမိေနလို႔ ဒါေၾကာင့္ ဟိုဘက္ကို ေရြ႔လို႔မရေတာ့ဘူး ဆရာရဲ႕ သူမ်ားေတြလဲ တြယ္စီးေနတာပဲ သူလဲ တြယ္စီးႏိုင္မွာပါ ေယာက္်ားရင့္မာ ၾကီးပဲဟာ”

ထို႔သို႔ေျပာျပီး မေရြ႕ေပးေခ်။ ဆရာလဲ မိုးသက္ရဲ႕ စကားကို မဟုတ္မွတ္၍ ဘာမွမေျပာေတာ့ေခ်။ “ကဲကဲ ဒါဆိုလဲကားဆရာေရ ဆြဲဗ်ိဳ႕” စပါယ္ယာဆီမွာ အသံထြက္ေပၚ လာျပီးကားသည္ စတင္ထြက္ခြာေနေပျပီ။

စစ္မင္းသြင္တစ္ေယာက္မွာေတာ့ ျပိဳေတာ့မယ့္မိုးလို႔ မ်က္ႏွာၾကီးမဲ့ရြဲ႕ ရင္း လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ လိုက္ပါလာခဲ့သလို မိုးသက္တန္႔ ကေတာ့ ေပ်ာ္လို႔ျပံဳးလို႔……..။

 

ေက်ာင္းၾကီး၏ ခန္႔ညားလွပမွဳကို အေ၀းမွပဲ ျမင္ေတြ႔ေနျပီး မိုးသက္တန္႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေနမိပါသည္။ ေက်ာင္းေရွ႕ကားပါကင္တြင္ ေက်ာင္းဖယ္ရီကားအခ်ိဳ႕ရပ္နားျပီး ဆင္းေနက်ေသာေက်ာင္းသား မ်ားတြင္ မိုးသက္တန္႔နဲ႔ စစ္မင္းသြင္တို႔လဲ အပါအ၀င္….။ထိုအခ်ိန္ ေကာင္မေလးတစ္အုပ္ရဲ့ စကားသံတခ်ိဳ႕ ….. “မိုးသက္တန္႔က ငါတို႔ေက်ာင္းကဆို” “ေအးဟုတ္တယ္ေလသူ႔ပညာ အရည္အခ်င္းက A.G.T.I (First Year) လို႔ေရးထားတာပဲ အခုမွ ပထမႏွစ္စတက္မယ့္ ကေလး ေပါ့” “ငါေတာ့အျပင္မွာ ျမင္ဖူးခ်င္လိုက္တာဟယ္” “ငါလည္းပဲ ဟာ အခုထိ သူ႔မ်က္ႏွာေလးကို မွတ္မိေနတုန္း ေတြ႔လို႔ကေတာ့ ဖက္နမ္းပစ္လိုက္မွာ ဟိဟိဟိ” “………….”

“……………..”

“……………..|” စသျဖင့္ စကားသံမ်ားကို စစ္မင္းသြင္တစ္ေယာက္ ၾကားေနမိသည္။

ျပီးေတာ့မွ တစ္ကုိယ္တည္းေရရြတ္ရင္း “ေနပါဦး မိုးသက္တန္႔ဆိုတဲ့ေကာင္က ဘာမို႔လို႔လဲ ဒီေလာက္ေတာင္ျဖစ္ေနရတာက သူ့ဟာသူ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ငါ့အလုပ္မဟုတ္ပါဘူး…” ေျပာရင္းေတြးရင္း တစ္ေယာက္တည္း ေက်ာင္းေပၚသို႔တက္လာခဲ့သည္။

“ဟာ ေဟ့ေကာင္ေတြ ဟိုမွာ စစ္မဟုတ္လားကြ”

“ဟာ ဟုတ္တယ္ကြ စစ္မင္းသြင္မွ စစ္မင္းသြင္ အစစ္”

“ေဟ့ေရာင္ စစ္မင္း”

ေခၚသံေၾကာင့္ စစ္မင္း ရုတ္တရက္ရပ္သြားသည္။ဒီအသံၾကားဖူးေန၍ သာ…….။

သူေခၚသံလာရာကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ …. ၁၀တန္းတုန္းက တစ္ခန္းတည္းတူတူထို္င္ခဲ့ဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ေ၀လင္း၊ ေအာင္သူရ၊ မုိးေအာင္ထက္ ႏွင့္ ေက်ာ္ထြဋ္သူ။

“ဟာ ေဟ့ေရာင္ေတြမင္းတို႔လဲ ဒီေက်ာင္းေလွ်ာက္ထားတာလား”

“အာ စစ္မင္း တို႔ကေတာ့ လုပ္ေတာ့မယ္ေဟ့” ဒီေက်ာင္းကိုေရာက္လာမွေတာ့ ဒီေက်ာင္းေလွ်ာက္ထားလို႔ေပါ့ကြ” စစ္မင္းရဲ့ စကားကို ေအာင္သူရက ၀င္ေျဖလိုက္သည္။

“ငါတို႔ေတြ အခု ေက်ာင္းတက္စတစ္ပတ္မွာ Compound တက္ရမယ္လို႔ေျပာတယ္ကြ”

ေ၀လင္းရဲ့စကားကို စစ္မင္းသြင္ နားမလည္။ ထို႔ေၾကာင့္ “ဘာလဲကြ Compound ဆိုတာက”။ “ဟာ မင္းကလဲကြာ Compound ဆိုတာ ေက်ာင္းသားအားလံုး စုေပါင္းျပီးစာသင္ရတာ ကိုေျပာတာကြ ပထမအပတ္မွာ ငါတို႔လိုတဲ့ေမဂ်ာေတြကို မခြဲေသးလို႔ ဒီလိုေပါင္းျပီးတက္ ရတာ ျပီးေတာ့မွပဲ ေမဂ်ာျပန္ခြဲျပီး ကိုယ့္ေမဂ်ာနဲ႔ကို္ယ္ျပန္ထိုင္ရတာေလ” စစ္မင္းရဲ့ အေမးကိုေ၀လင္း က ရွင္းျပရင္း တစ္ေနရာဆီကို အၾကည့္ေတြကေရာက္သြားျပီး….

“ဟာ ေဟ့ေကာင္ေတြ ဟိုမွာ မိုးသက္တန္႔မဟုတ္လား”

ေ၀လင္း ေျပာရင္းေမးေငါ့ျပတဲ့ေနရာသို႔ သူအပါအ၀င္ က်န္သံုးေယာက္စလံုး လွည့္ၾကည့္မိ ၾကသည္။ ရုတ္တရက္ သူျမင္လိုက္ရတာက မနက္ကလမ္းမွာတိုက္မိခဲ့ေသာ ေဘာက္ခတ္ခတ္ နဲ႔ ႏြဲ႔ႏြဲ႔ေႏွာင္းေႏွာင္း ငခြ်တ္ကေလး….

ျပီးေတာ့ ကားေပၚက အဆင္း မိန္းကေလးတစ္စုေျပာေနၾကေသာ မိုးသက္တန့္ဆိုေသာနာမည္

 

“ေနပါဦးကြ မိုးသက္တန္႔ဆိုတာက သူလား”

“ေအးေလကြာ မင္း Fashion Image Magazine မဖတ္ဘူးလား အဲဒီမဂၢဇင္းမွာ ဒီလ Mr.ဆုရထားတာေလ။ ျမိတ္သူမေလးေတြေတာ့ သည္းသည္းလွဳပ္ပဲ…။”

“ျပီးေတာ့သူက ငါတို႔က်ဴရွင္ကပဲ 4D နဲ႔ေအာင္ထားတာ။ စာလဲအရမ္းေတာ္တယ္ေလ”

“သူတို႔မိသားစုေတြက အထက္ကပဲ သူ ခုနစ္တန္းႏွစ္ကတည္းက ဒီကိုေျပာင္းလာၾကတာ”

“………..”

“……..” ထို႔သို႔တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳး၀ိုင္း၀န္းေျပာျပရင္းကင္န္တင္းသို႔လဲေရာက္ေရာ  စစ္မင္းသြင္ တစ္ေယာက္ မိုးသက္တန္႔ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးအေၾကာင္းေတာ္ေတာ္သိထားႏွင့္ျပီ ျဖစ္သည္။

 

 

 

အပိုင္း-(၃) သို့ဆက္ရန္…။

 

ပထမဆံုး စတင္ေရးသားျခင္း ျဖစ္ပါ၍ စာအေရးမသားမေကာင္းျခင္းကို သည္းခံခႊင့္လႊတ္ေပးေစခ်င္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ…။

Oct 17th

Health Tips သင့္သြားမ်ား ျဖဴေဖြး လွပသြားေစရန္ ငွက္ေပ်ာသီးအခြံမွ ကူညီေပးပါလိမ့္မည္။

By SSP
527910_359820347425807_1859103029_n.jpg
ငွက္ေပ်ာသီးအတြင္းခြံကို သြားေပၚသုိ႔ ၂ မိနစ္ၾကာ တုိက္ေပးျခင္း အားျဖင့္ ငွက္ေပ်ာသီးအခြံမွ ပါရွိေသာ ပုိတက္စီယမ္၊ မဂၢနီစီယမ္၊ မက္ဂနီးျဒပ္တုိ႔သည္ သင့္သြားမ်ားအတြင္းသုိ႔ စိမ့္၀င္သားၿပီး ျဖဴေဖြးလွပေစမည္ျဖစ္ပါတယ္..
FB time line သုိ႔ ေရာက္ရွိလာေသာ health tip ကုိ share ေပးျခင္းျဖစ္ပါတယ္..
Apr 22nd

Mdy သႀကၤန္မွာ Nge ေတဇနဲ ႕တူတူ အမုန္းကဲရေအာင္ ဗ်ာ .........( ၃ )

By စိုင္း ငယ္ေတဇ

...."" ငါတို႕ ဆိုင္ကယ္နားကိုသြား ဆိုင္ကယ္ကို ေျပးလမ္းရေအာင္ အရင္ေရႊ႕ထားေပး ပီးရင္ အဲဒီဆိုင္ကယ္နားက အရင္ေစာင့္ေန ေနာက္ဘာဆက္လုပ္ရမယ္ဆိုတာ ငါေျပာမယ္ ....""

 

သုသုလက္ထဲကို က်ေနာ့္ဆိုင္ကယ္ေသာ့ ထည့္ကာ သုသုကို အရင္ လူအုပ္ၾကားမွ အရင္ထြက္ေစလိုက္ပါတယ္

 

က်ေနာ္ကေတာ့ ေနာက္မွ မသိမသာေလးကပ္လိုက္သြားပါတယ္

 

IC ကလဲ မတီးေသးလို႕ ေတာ္ေသးတယ္ဗ် လူေတြကလဲ မ႑ပ္ေပၚကိုပဲ အာရံုေရာက္ေနၾကတယ္ဗ်ာ

 

ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ကေတာ့ လူအုပ္ၾကားထဲမွ ထြက္ခါနီး

ခုနဟိုမိုတစ္ေယာက္နဲ႕ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္နားေရာက္ခါနီးက် က်ေနာ္ရပ္ပီး အေျခအေနၾကည့္ေနလိုက္ပါတယ္

 

ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ မူးေနပီထင္ပါတယ္ မ်က္လံုးေတြက နီေနသလိုပဲဗ်ာ

 

သူတို႕ေတြကေတာ့ က်ေနာ့္ကို မျမင္ၾကဘူးေပါ့ဗ်ာ

 

သုသု သူတို႕နားလဲ ေရာက္ေရာ

ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က လွမ္းေအာ္ကာ ...."" အဲ့ သူတစ္ေယာက္တည္းျပန္လာတာလား ခုနတစ္ေယာက္ေရာ ...."" ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို က်ေနာ္ ၾကားလိုက္ရပါတယ္ အသံကေတာ့ နဲနဲ မွန္ေနတဲ့ အသံပဲဗ်

 

သုသုကေတာ့ အဲဒီေကာင္ေလးကို တစ္ခ်က္ၿပံဳးျပပီး ဘာမွ ျပန္မေျပာဘဲ

ဆိုင္ကယ္ေသာ့ေလးကို ရမ္းတန္းတန္းလုပ္ကာ ဆိုင္ကယ္ဆီသို႕ ဆက္ေလွ်ာက္သြားပါေတာ့တယ္

 

က်ေနာ္လဲ ဘယ္သူေမးလဲ ဆိုတာ သိခ်င္ေဇာနဲ႕ အသာေလးေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္ေတာ့

 

ဆိုင္ကယ္ေနာက္မွာထိုင္ကာ မီးျခစ္နဲ႕ေဆာ့ေနတဲ့ ေကာင္ေလးဗ်

 

အဲဒီအခ်ိန္ ခုနဟိုမိုရဲ႕ လက္၀ါးတစ္ခ်က္

အဲဒီေကာင္ေလးကို ပုတ္ပီး ...."" ဘာလို႕သြားစတာလဲ အရွဳပ္ထုပ္ေတြ ပါဆိုမွ ကို ...."" ဆိုတဲ့ အသံၾကားလိုက္ရပါတယ္

 

အဲဒီဟိုမိုရဲ႕စကားသံက က်ေနာ့္ ေဒါသေတြကို ပိုမိုဆူပြက္သြားေစပါတယ္

က်ေနာ္ ဆက္ပီး သူတို႕ေတြ စကားေျပာသံကို ခိုးနားေထာင္ကာ မသိမသာ ခိုးၾကည့္လိုက္ေတာ့

 

ဆိုင္ကယ္ေရွ႕ကေကာင္ေလးက

 ...."" ဘာလဲကြာ မသြားဘူးလား ငါတို႕ ျပန္ေတာ့မယ္ ဒါဆိုရင္ ....""

...."" သြားမယ္ေလ ခဏ သူငယ္ခ်င္းသြားေခၚလိုက္အံုးမယ္  ....""

 

ဆိုင္ကယ္ေရွ႕က ေကာင္ေလးက နာရီကိုၾကည့္ရင္း

...."" ေခၚမေနနဲ႕ေတာ့ကြာ အခ်ိန္မရွိေတာ့ဘူး two by one ဆြဲမယ္ အိမ္ျပန္ရေတာ့မယ္....""

 

ဆိုင္ကယ္ေနာက္မွာ ထိုင္ကာ

မီးျခစ္နဲ႕ေဆာ့ေနတဲ့ ေကာင္ေလးကေတာ့ ရယ္ရင္း ...."" ဟာ ငါ့အကိုကေတာ့ ႏွစ္ေယာက္တစ္ေယာက္တဲ့ေဟ့ သားေတာ့ေၾကာက္တယ္ေနာ္ ...."" လို႕ ေျပာသံၾကားလိုက္ရပါတယ္

 

...."" ေနပါအံုး ခဏေလး နီးနီးေလး ဟိုတစ္ေယာက္ကို သြားေခၚရံုတင္  ...."" အဲဒီဟိုမိုက ကြမ္းယာဆိုင္နား ရပ္ေနတဲ့ ဟိုမို လက္ညွိဳးထိုးကာျပေနပါတယ္


ပီးေတာ့အဲဒီဟိုမိုကို လက္နဲ႕ အိုေကပီ ဆိုတဲ့ အထာကို ေထာင္ျပကာ ဆိုင္ကယ္ထုတ္ဖို႕ အမူအယာျပလိုက္ပါတယ္

 

အမေလး ေၾကာက္စရာႀကီးပါလား ဆိုင္ကယ္ေရွ႕ကေကာင္ကေတာ္ေတာ္ တဏွာႀကီးတဲ့ေကာင္ပဲ

ႏွစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ေတာင္ ဆြဲမွာတဲ့ ေနာက္က မီးျခစ္ေဆာ့ေနတဲ့ ေကာင္ေလးကေတာ့ အဲလို မဟုတ္ေလာက္ဘူးထင္တယ္

 

သုသုကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့လဲ ဆိုင္ကယ္ကို လမ္းေပၚမွာ အဆင္သင့္ ရပ္ေနပီး အသင့္ေစာင့္စားကာ က်ေနာ္ သူ႕ကို ဘာဆက္လုပ္ခိုင္းမယ္ဆိုတာကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါတယ္

 

သုသုရပ္ထားတဲ့ေနရာက ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ေ၀းတယ္ဗ်

သူ႕ဆီေရာက္ဖို႕ ကြမ္းယာဆိုင္ေဘးမွာ ဆိုင္ကယ္ထုတ္ေနတဲ့ဟိုမိုကို ျဖတ္ရအံုးမွာဗ်

 

ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္က ဆိုင္ကယ္ကို စက္စတင္ ႏွိဳးလိုက္ပါတယ္

ပီးေတာ့  သူတို႕ေဘးနားက ဟိုမိုကို ...."" ဒါဆိုလဲ အဲဒီတစ္ေယာက္နားသြားမယ္   ....""

 

အဲဒီဟိုမိုက ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ေနာက္က ခြစီးမယ္လုပ္ေတာ့ 

ေနာက္က မီးျခစ္ေဆာ့ကာထိုင္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးက

...."" ဟာ မတက္နဲ႕ေလ သံုးေယာက္မႏိုင္ဘူး မင္း ဟာမင္း ေျခက်င္ေလွ်ာက္သြား  ....""

 

အဲဒီဟိုမိုက မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ထိုးလိုက္ပီး

သူတို႕ေဘးနားမွ လမ္းေလွ်ာက္ကာ...."" ေအးပါ ဒါဆိုလဲ ဆိုင္ကယ္ေျဖးေျဖးေမာင္း ငါနဲ႕တူတူသြားမယ္ ....""

 

က်ေနာ္ကေတာ့ စိတ္ထဲက ၿပံဳးေနမိပါတယ္ သူဂြမ္းပီေလ

က်ေနာ္သူဂြမ္းတာကိုၾကည့္ရင္း ေကာင္ေလးေတြ ဆိုင္ကယ္က လီဗာ တစ္ခ်က္ ဟဲလိုက္မွ

လူအုပ္ၾကားထဲမွ ထြက္ဖို႕ သတိရသြားပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ ထြက္လိုက္ေရာ အဲဒီဟိုမိုက က်ေနာ့္ကို ျမင္ျဖစ္ေအာင္ျမင္သြားတယ္ဗ်ာ

 

ဆိုင္ကယ္စီးေနတဲ့ ေကာင္ေလးလက္ကို လွမ္းတားကာ ဆိုင္ကယ္ကို ရပ္တန္႕ေစလိုက္တယ္ဗ်ာ

ပီးေတာ့ ေကာင္ေလးေတြကို က်ေနာ့္ကို မျမင္ေအာင္ အာရံုလႊဲ သူ႕ဘက္ကို လွည့္ေစကာ စကားေတြေျပာေနတယ္ဗ်ာ

 

သူဘာေတြေျပာေနလဲ မသိဘူးဗ် က်ေနာ္လဲ ရသေလာက္ေတာ့ နားေထာင္တာပဲ ဆိုင္ကယ္သံနဲ႕ဆိုေတာ့ မၾကားရဘူးဗ်ာ က်ေနာ္ ရလိုက္တာတစ္ခုကေတာ့ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ဆီက အရက္နံ႕သင္းသင္းေလးေတြပါပဲ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ မူးေန တယ္ဆိုတာ ေသခ်ာပါပီ

 

က်ေနာ္လဲ သူတို႕ေဘးကခပ္သြက္သြက္ေလွ်ာက္လွမ္းလာခဲ့ပါတယ္

အဲဒီဟိုမိုကေတာ့ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ကို က်ေနာ္ျဖတ္သြားတာ မသိေအာင္ စကားေတြနဲ႕ ဆြဲေဆာင္ေနတယ္ထင္ပါတယ္

 

က်ေနာ္ ဆက္ပီး ေလွ်ာက္လွမ္းလာလိုက္တာ

ကြမ္းယာဆိုင္ေဘးက ဆိုင္ကယ္ထုတ္ေနတဲ့ ဟိုမိုနားကို ေရာက္လာပါတယ္ သူကေတာ့ က်ေနာ့္ကို မျမင္ေသးဘူးဗ်

 

သူက ဆိုင္ကယ္ထုတ္ရင္း

ကြမ္းယာဆိုင္ထဲက အဖြားႀကီးကို လွမ္းပီး ...."" အဖြား ဒီနားမွာ ဆိုင္ကယ္ေလ ဘယ္နားျဖည့္လို႕ရလဲ ေလနဲနဲ ေလ်ာ့ေနလို႕ ...."" ဆိုတဲ့ ေမးသံၾကားလိုက္ရပါတယ္

 

က်ေနာ္ အဲဒီအသံလဲ ၾကားလိုက္ရေရာ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ရင္ထဲမွာ အတိုင္းမသိေပ်ာ္သြားပါတယ္

က်ေနာ့္မ်က္ႏွာမွာေတာ့ လုပ္ေနက်အတိုင္း တစ္ခ်က္မဲ့ၿပံဳးေလး ၿပံဳးမိပါတယ္ သူေသေတာ့မယ္ေလ ဟိ ဟိ

 

တစ္ခ်က္ သူ႕ဆိုင္ကယ္ဘီးကို လွမ္းရွိဳးလိုက္ေတာ့ ေနာက္ဘီးက ေလေလ်ာ့ေနတယ္ဗ် နဲနဲ ျပားေနပီ က်ေနာ့္အတြက္ ဂြင္ရပီေလ

 

ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ္လဲ ခပ္သြက္သြက္ေလွ်ာက္ရင္း ဆိုင္ကယ္နဲ႕ရပ္ေစာင့္ေနတဲ့သုသုေဘးကို သြားလိုက္ပါတယ္

 

အနီးနားေရာက္မွ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သုသုမွာ လက္ဖ၀ါးႏွစ္ဖက္ကို ပြတ္ကာ မ်က္ႏွာမွာလဲ ေခြ်းျပန္ေနပါတယ္

 

သုသုက စိတ္လွဳပ္ရွားေနေသာ ေလသံျဖင့္

...."" ငယ္ေတဇ လုပ္ေလ ငါဘာလုပ္ေပးရမွာလဲ ျမန္ျမန္လုပ္ေတာ့ ဟိုမွာ သြားေတာ့မွာ ထင္တယ္ ငါတို႕ ဂြမ္းေတာ့မယ္ ....""

 

သုသုေျပာမွ သူတို႕ဘက္ကို တစ္ခ်က္ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့

ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္က ဆိုင္ကယ္ကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းစီးလာကာ သူတို႕ေဘးမွ ဟိုမိုတစ္ေယာက္က ကပ္လိုက္လာပါတယ္

 

လူတစ္ခ်ိဳ႕လဲ က်ေနာ္တို႕ကို ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္နဲ႕ဗ်

 

ဆိုင္ကယ္ထုတ္ေနတဲ့ ဟိုမိုကေတာ့ ေလးေနတဲ့ဆိုင္ကယ္ကို မရမကဆြဲရင္း လမ္းဘက္ကို လွည့္ေနပီဗ်


ဆိုင္ကယ္က ေလေလ်ာ့ေနေတာ့ သူ႕ခဗ်ာ ေတာ္ေတာ္ ေလးေနရွာမွာ ဒါေပမဲ့ သူ႕အားနဲ႕ဆို ျမန္ေလာက္တယ္ဗ်

 

က်ေနာ့္မွာ အလ်င္အျမန္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ကာ

 

...."" သုသု ငါေျပာတာ ေသခ်ာနားေထာင္ေနာ္ ....""

...."" အင္း ....""

...."" ငါ နဲ႕တူတူလိုက္ခဲ့ လာ ....""

...."" ဘာ ငယ္ေတဇ ငါ လုပ္ရဲဘူး ....""

 

က်ေနာ့္မွာ သုသုလက္ကို ေဆာင့္ဆြဲရင္း သူတို႕ဘက္သို႕ ျပန္လည္ေလွ်ာက္ရင္း သုသုနားကို တိုးတိုးကပ္ကာ

 

...."" သူတို႕ ဆိုင္ကယ္ ေလေလ်ာ့ေနပီ  သူတို႕နားကို ငါ ျပန္သြားမယ္ သူတို႕ကို ငါ အာရံုေျပာင္းေအာင္ လုပ္ေပးမယ္ နင္ သူတို႕ဆိုင္ကယ္ကို ေလေလ်ာ့လိုက္ ၾကားလား ပီးရင္ ငါတို႕ဆိုင္ကယ္နားက ဆိုင္ကယ္ကို စက္ႏွိဳးပီး ျပန္ေစာင့္ေန....""

 

သုသုက က်ေနာ့္ကို သနားေသာ ေလသံျဖင့္ 

...."" ငယ္ေတဇ လုပ္ရဲရဲ႕လား ႏွစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ေနာ္ တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ နင္ခံရမွာေနာ္ ....""

 

က်ေနာ့္မွာေလ သူ႕ကို ေအာ္ေျပာခ်င္တာဗ်ာ ဒါေပမဲ့ ႏွစ္ကိုယ္ၾကားေလသံနဲ႕ပဲ

...."" သုသု လ်ာမရွည္နဲ႕ ငါ ခိုင္းတာသာ ပိုင္ေအာင္လုပ္ ငါ့ဘက္က ငါ ႏိုင္တယ္ ....""

 

...."" အိုေက ငယ္ေတဇ ငါ့ ဘက္က စိတ္ခ်လိုက္ေတာ့ နင္သာ လြတ္ေအာင္ရုန္းပီး အဲဒီႏွစ္ေကာင္ကို ဆြဲခဲ့ ....""

 

သုသု က်ေနာ့္လက္ကို တင္းက်ပ္စြာဆုပ္ကိုင္းရင္း အားေပးလိုက္တဲ့ စကားက ...."" ငယ္ေတဇ နင္ လုပ္ေနက် ကြ်မ္းပါတယ္ ....""

 

က်ေနာ့္မွာေလ သူစတဲ့ စကားကို ေဒါသမျဖစ္ႏိုင္ဘဲ

က်ေနာ့္အပိုင္းကို က်ေနာ္ ကဖို႕ ဦးေႏွာက္ကို အဆက္မျပတ္အလုပ္လုပ္ေနရပါတယ္

 

က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ေျပာေနတဲ့  ေလသံေလးေတြက ပါးပါးေလးပဲဗ် ဒါေပမဲ့ ႏွစ္ေယာက္သား ဘယ္လိုနားေထာင္ျဖစ္လဲေတာ့ မသိဘူးဗ်ာ ကြဲကြဲျပားျပားၾကားရတယ္ဗ်ာ

 

က်ေနာ့္တို႕ႏွစ္ေယာက္လဲ စကားေျပာရင္း လမ္းေလွ်ာက္လာလိုက္တာဆိုင္ကယ္ထုတ္ေနတဲ့ ဟိုမိုက ဆိုင္ကယ္ကို ထုတ္လို႕ ပီးေနပီဗ်ာ

 

ပီးေတာ့ အဲဒီဆိုင္ကယ္ကို သူက ကြမ္းယာဆိုင္ေရွ႕တည့္တည့္ႀကီးမွာ ရပ္လိုက္ကာ လမ္းဘက္ကို ေခါင္းတည္ေနပါတယ္

 

ထူးဆန္းတယ္ဗ်ာ က်ေနာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕ အမူအယာေတြက တည္တည္ညိမ္ညိမ္္နဲ႕သူရပ္ထားတဲ့ ဆိုင္ကယ္ေရွ႕မွာ ရပ္လိုက္မိပါတယ္

 

ဆိုင္ကယ္ထုတ္ပီး အဲဒီဆိုင္ကယ္ေဘးနားရပ္ေနတဲ့ ဟိုမိုက

...."" ဆိုင္ကယ္သြားေတာ့မွာ မေတြ႕ဘူးလား လမ္းဖယ္ေလ ....""

 

က်ေနာ့္လဲ ထူးဆန္းတယ္ဗ် ေဘးဘက္ကို တစ္ခ်က္ ၾကည့္လိုက္ပီး ကြမ္းယာဆိုင္ကို ေတြ႕ေတာ့ ပါးစပ္ကေအာ္တို

...."" ဟုတ္ ကို ညီ ကြမ္းယာဆိုင္ကို ၀ယ္စရာရွိလို႕ပါ အဲဒါ အကို႕ဆိုင္ကယ္နဲနဲေလာက္....""


ဆိုင္ကယ္ေဘးရပ္ေနတဲ့ ဟိုမိုက ေလးေနတဲ့ ဆိုင္ကယ္ကို ဖင္နဲနဲရမ္းကာ က်ေနာ္တို႕ကို လမ္းေပးပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ သုသု လက္ကို ဆြဲကာ ကြမ္းယာဆိုင္ေဘးသို႕ရပ္လိုက္ပါတယ္

ကြမ္းယာဆိုင္ေရွ႕သို႕ ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ္ ၀ယ္စရာမရွိဘူးဗ်

 

က်ေနာ့္ ဦးေႏွာက္ထဲမွာ သူတို႕နားကို ဘယ္လိုျပန္သြားရမလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားေနရင္း စိတ္နဲ႕ လူနဲ႕ လြတ္ေနပါတယ္

 

ကြမ္းယာဆိုင္ေပၚကို တင္မိတင္ရာ လက္တင္လိုက္တာ ေဆးလိပ္ဘူးက ေအာက္ျပဳတ္က်သြားပါတယ္

 

ညီသုတကေတာ့ က်ေနာ္လုပ္သမွ်ကို ေၾကာင္ၾကည့္ေနပါတယ္ ပီးေတာ့ ...."" ျမန္ျမန္လုပ္ေလ ဟိုမွာ သြားေတာ့မွာ သူတို႕နားကို ျမန္ျမန္သြားေတာ့ ...."" က်ေနာ့္ကို တြန္းအားေပးေနျပန္ပါပီဗ်ာ

 

က်ေနာ္လဲ ျပဳတ္က်သြားတဲ့ ေဆးလိပ္ကို ေကာက္ရင္း ဆိုင္ကယ္ေဘးက ရပ္ေနတဲ့ ဟိုမိုကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေတာ္ေသးတယ္ က်ေနာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ကို မရိပ္မိလို႕

 

သူက စားရေတာ့မွာဆိုပီး ေကာင္ေလးေတြဘက္ၾကည့္ေနတယ္ေလ

 

ဒါနဲ႕က်ေနာ္လဲေကာင္ေလးေတြဘက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဒီနားကို ေရာက္လာေတာ့မွာဗ် က်ေနာ္ ျမန္ျမန္လွဳပ္ရွားမွ ရေတာ့မယ္ေလ

 

ဆိုင္ကယ္ေနာက္က ထိုင္လိုက္တဲ့ ေကာင္ေလးက မီးျခစ္ေလးကို ေျမွာက္ပီး ေဆာ့လိုက္ျပန္ပီဗ်ာ အဲဒီအခ်ိန္ က်ေနာ္လက္ထဲမွာ ေကာက္ပီးကိုင္ထားတဲ့ ေဆးလိပ္ဘူးကလဲ က်ေနာ့္မ်က္စိေရွ႕ကို ျပန္ေရာက္လာပီဗ်ာ

 

က်ေနာ္လဲ လက္ထဲက ေဆးလိပ္ဘူးကို ၾကည့္ရင္း ေကာင္ေလးကိုင္ေျမွာက္ေဆာ့ေနတဲ့ မီးျခစ္ေလးကို ၾကည့္ရင္းနဲ႕ က်ေနာ္တို႕အတြက္ အႀကံတစ္ခုရသြားပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ လက္ထဲက ေဆးလိပ္ဘူးကို ကြမ္းယာဆိုင္ေပၚျပန္မတင္ဘဲ  ...."" သုသု ေဆးလိပ္ဖိုးရွင္းလိုက္ေတာ့ ငါ စပီ ....""

ေဆးလိပ္ဘူးကို လက္ေပၚမွာျဖစ္သလို ကိုင္သြားပီး ေကာင္ေလးေတြဆီကို ဦးတည္လိုက္ပါတယ္

 

အဲဒီအခ်ိန္ IC မ႑ပ္ ေပၚမွလဲ ဂစ္တာသံက စတင္ထြက္ေပၚလာေတာ့ လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ အာရံုက မ႑ပ္ဆီသို႕ ဦးတည္ကုန္ပီေလ

 

က်ေနာ္ေရွ႕မွာေတာ့ ဆိုင္ကယ္စီးေနတဲ့ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ သူတို႕ေဘးနားက ဟိုမိုတစ္ေယာက္ က်ေနာ္နဲ႕ မလွမ္းမကမ္းမွာေတာ့ ဆိုင္ကယ္ေဘးမွာ ရပ္ေစာင့္ေနတဲ့ ဟိုမိုတစ္ေယာက္

 

ကြမ္းယာဆိုင္ထဲက အဖြားႀကီးကလဲ မ႑ပ္ဘက္ဆီကို မ်က္စိေရာက္ေနပါပီ

 

ကြမ္းယာဆိုင္ေရွ႕နဲ႕ ေဘးေတြမွာေတာ့ အျပင္လူမရွိဘဲ က်ေနာ္ ခိုင္းတာ လုပ္ဖို႕ မ်က္ႏွာလြဲကာ အသင့္ေစာင့္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ ေဘာ္ေဘာ္ ညီသုတေပါ့ဗ်ာ

 

က်ေနာ္ အရင္ဆံုးဆိုင္ကယ္နဲ႕ရပ္ေစာင့္ေနတဲ့ ဟိုမိုကို အရင္ျဖတ္ရတယ္ဗ် သူက ေကာင္ေလးေတြဘက္ကို ေငးေနတယ္ ထင္တယ္ဗ်

 

သူ႕ေဘးနားက ျဖတ္ရင္း က်ေနာ့္ဆံပင္ကို သပ္ကာ ေဆးလိပ္ဘူးထဲက ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ကို ထုတ္ကာ ေျမွာက္ျပလိုက္ပါေသးတယ္ သူျမင္ပါ့မလား မသိဘူးဗ်ာ

 

အဲဒီထက္ သူက်ေနာ့္ကို ပိုပီးသတိထားမိသြားေအာင္ သူ႕ကို ပြတ္တိုက္လိုက္ေတာ့

...."" ဟဲ့ မျမင္ဘူးလား လူကို ....""

...."" ေအာ္ ဟုတ္ ကို ေဆာရီးေနာ္ ....""

 

က်ေနာ္လဲ သူ႕ကို ျဖစ္သလိုေတာင္းပန္ပီး ဆိုင္ကယ္ေမာင္းရင္း လမ္းေလွ်ာက္လာတဲ့ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႕ ဟိုမိုဆီကို ျမန္ျမန္ဦးတည္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ္ပြတ္တိုက္လိုက္တဲ့ ဟိုမိုရဲ႕ မ်က္လံုးေတြက က်ေနာ့္ကို စပီး အကဲခတ္ေနပါေတာ့တယ္

 

က်ေနာ္လဲ ျမန္ျမန္လမ္းေလွ်ာက္လုိက္ပီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္းစီးလာတဲ့ ေကာင္ေလးေတြရဲ႕ ဆိုင္ကယ္ေရွ႕ကို ဆံပင္တစ္ခ်က္ခါလိုက္ကာ ပိတ္ရပ္လိုက္ပါတယ္

 

အနီးနားေရာက္မွ ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဆိုင္ကယ္ေပၚမွ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ မ်က္လံုးမ်ားဟာ ေတာ္ေတာ္ ရီေ၀ေနပါတယ္ နီရဲေနတယ္ဗ်ာ

 

ဆုိင္ကယ္စီးေနတဲ့ ေကာင္ေလးက ဆိုင္ကယ္ကို ဘရိတ္အုပ္ ရပ္လိုက္ပီး စက္ရပ္လိုက္ပါတယ္ ေနာက္ေတာ့ ...."" ခ်စ္ေလး မေနာက္နဲ႕ေနာ္ တိုက္မိရင္ ေသသြားလိမ့္မယ္ ....""

 

ေနာက္က ထိုင္လိုက္ေနတဲ့ မီးျခစ္နဲ႕ေဆာ့ေနတဲ့ ေကာင္ေလးကလဲ ...."" ေမာင္ ေၾကကြဲရလိမ့္မယ္ေနာ္ အသဲ မလုပ္နဲ႕ေနာ္ တဲ့ ....""

 

အသံကလဲ အရွိန္ေတာ္ေတာ္ တက္ေနတဲ့ အသံပါပဲဗ်ာရာသီဥတုကေတာ့ က်ေနာ့္ဘက္ကို ပါေနပီဗ်ာ

 

သူတို႕ေဘးက ဟိုမိုကအစကေတာ့ ေၾကာင္ၾကည့္ေနပါတယ္ ေနာက္မွ

...."" ဟဲ့ ဘာလုပ္တာလဲ ဖယ္ေလ ဒီမွာ သြားေနတာ မေတြ႕ဘူးလား ....""

 

...."" ဟုတ္ ကို ဖယ္ေပးမွာပါ က်ေနာ္ ေဆးလိပ္ေလး မီးတို႕ခ်င္လို႕ တစ္တို႕ေလာက္ေပးပါလား ဟင္ ...."" က်ေနာ္လဲ လက္ေခ်ာင္းထဲက ေဆးလိပ္ကို သူတို႕ျမင္ေအာင္ ေျမွာက္ျပကာ ဟိုမိုကို ၾကည့္ကာေျပာရင္း ခ်က္ခ်င္း မ်က္စိကို မီးျခစ္နဲ႕ေဆာ့ေနတဲ့ ေကာင္ေလးဆီကို လႊဲကာ မ်က္စိမွိတ္ျပလိုက္ေတာ့

 

...."" အာ အသဲ ညွိခ်င္ရင္ ေပးမွာေပါ့ လာ ေမာင္ မီးတို႕ေပးမယ္ ...."" ဆိုပီး မီးျခစ္နဲ႕ေဆာ့ေနတဲ့ ေကာင္ေလးက ရီေ၀ေ၀အသံနဲ႕ က်ေနာ့္ကိုလွမ္းေခၚပါတယ္

 

သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ေဘးနားက ဟိုမိုက ေရွ႕က ဆိုင္ကယ္စီးေနတဲ့ ေကာင္ေလးလက္ေပၚကို သူ႕လက္ အျမန္လွမ္းတင္လိုက္ပါတယ္ ပီးေတာ့ အဲဒီေကာင္ေလးနဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ကာ စကားေျပာေနပါတယ္ သူက ပိုင္ရွင္လို႕ ေျပာခ်င္တဲ့အဓိပၸါယ္ေနမွာေပါ့

 

က်ေနာ္လဲ အဲဒီဟိုမိုနဲ႕ ဆန္႕က်င္ဘက္အျခမ္းမွ မီးျခစ္နဲ႕ေဆာ့ေနတဲ့ေကာင္ေလးနားကို တိုးသြားလိုက္ကာ ေနာက္ျပန္တစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဆိုင္ကယ္နားမွာ ရပ္ေနတဲ့ ဟိုမိုက အျမန္က်ေနာ္တို႕နားကို လမ္းေလွ်ာက္လာပါတယ္

 

သုသုကေတာ့ က်ေနာ့္ကို စိုးရိမ္ေသာအၾကည့္ေတြနဲ႕ လွမ္းၾကည့္ေနပီး ဆိုင္ကယ္ကို ေလေလ်ာ့ဖို႕ ဆိုင္ကယ္နားကို တျဖည္းျဖည္းခ်ဥ္းကပ္ေနပီေလ

 

က်ေနာ့္ႏွဳတ္ခမ္းမွာ အဆင္သင့္တပ္ထားတဲ့ ေဆးလိပ္ကို မီးျခစ္ကို ခ်က္ကနဲတစ္ခ်က္မီးစထြက္ေအာင္လုပ္လိုက္ေပးေတာ့ က်ေနာ့္ ပါးစပ္မွာရွိတဲ့ ေဆးလိပ္ေလးက အေငြ႕ေလးေတြ ထြက္လာပီေလ

 

အဲဒီအခ်ိန္ မ႑ပ္ေပၚမွ ဒရမ္သမားက တစ္ခ်က္ တီးလိုက္ေတာ့ က်ေနာ္ေတာင္ လန္႕သြားပါတယ္

 

ေဘးကလူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလဲ မ႑ပ္ဆီကို ပုိပီး ဦးတည္သြားပီေလ

 

လန္႕သြားတဲ့ က်ေနာ့္ အမူအယာကိုၾကည့္ရင္း

...."" သဲ လန္႕သြားတာလား ေမာင္ ဖက္ထားေပးရမ လား ...."" တဲ့ လွမ္းေမးပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ သူ႕နားကို အနဲငယ္ေခါင္းေလးျပန္ကပ္ကာ ...."" ေမာင္ ဖက္ထားေပးမယ္ဆိုရင္ ဘာကိုမွ မလန္႕ေတာ့ဘူး ေမာင္ ့နားမွာ ေနခ်င္လို႕ ေမာင့္ကို ခ်စ္လို႕ ....""

 

ေဘးနားမွာ ရပ္ေနတဲ့ ဟိုမိုက ေနာက္ကေကာင္ကို က်ေနာ္ဘာေျပာလိုက္လဲဆိုတာ သိခ်င္လို႕ေနမွာ ဆိုင္ကယ္ကိုပတ္ပီး က်ေနာ့္ဘက္အျခမ္းကို အျမန္ကူးလာပါတယ္

 

လမ္းအျမန္ေလွ်ာက္လာတဲ့ ဟိုမိုကလဲ က်ေနာ္တို႕နားကုိေရာက္ခါနီးပီဗ်ာ

 

က်ေနာ့္မွာ စိတ္လွဳပ္ရွားေနပီဗ်ာ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းပီး က်ေနာ့္ကို ဘာလုပ္မလဲ မသိဘူးေလ

 

သုသုကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူတုိ႕ဆိုင္ကယ္ကို ေလေတြေလ်ာ့ေနပီဗ်ာ အဆင္ေျပလိုက္တာ

 

က်ေနာ့္ဘက္ကို ကူးလာတဲ့ ဟိုမိုက အရင္ က်ေနာ့္နားကို ေရာက္လာပါတယ္

 

...."" ဘာလုပ္တာလဲ ငါတို႕သြားေတာ့မွာ မီးတို႕ပီးရင္ သြားေတာ့ ....""

...."" ဟုတ္ ကို ေဆးလိပ္ေသာက္ပါအံုး ....""

 

က်ေနာ္လဲ သူ႕ကို ေဆးလိပ္ဘူးကမ္းေပးရင္း က်ေနာ့္ကို ေဆးလိပ္မီးတို႕ေပးတဲ့ ေကာင္ေလးကို မ်က္လံုးနဲ႕လိုက္ခဲ့ဖို႕ အခ်က္ျပေနမိပါတယ္

 

အဲဒါကို ေဘးက ဟိုမိုက သိသြားတယ္ဗ်ာ က်ေနာ့္ကို တစ္ခ်က္ တြန္းလိုက္ပီး

...."" သြားေတာ့ မေသာက္ေတာ့ဘူး ...."" သူတြန္းလိုက္ေတာ့ ဟိုဘက္က လမ္းေလွ်ာက္လာတဲ့ ဟိုမိုနဲ႕ ၀င္တိုက္မိပီး လဲမလိုျဖစ္သြားတယ္ဗ်ာ

 

သူကလဲ ...."" ဘာတိုက္တာလဲ လူကို မျမင္ဘူးလား ...."" က်ေနာ့္ကို တစ္ခ်က္ ပုခံုးကို ကိုင္လိုက္ကာ ျပန္တြန္းဖို႕ လုပ္လိုက္ပါတယ္

 

အဲဒီအခ်ိန္ ဆိုင္ကယ္ေနာက္က မီးျခစ္နဲ႕ေဆာ့ေနတဲ့ ေကာင္ေလးက ...."" ဟာ အဲလို မလုပ္နဲ႕ေလ အခ်င္းခ်င္းေတြကို က်ေနာ့္ အသဲကို ...."" လို႕ ေျပာပီး ဆိုင္ကယ္ေပၚကေန က်ေနာ့္နားကို ဆင္းလာပါတယ္

 

အဲဒီက်မွ က်ေနာ့္ပုခံုးကို အဲဒီဟိုမိုက ေစာင့္ပီး လႊတ္ေပးပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ ကို႕ ကုိယ္ကို ဟန္ခ်က္မပ်က္ေအာင္ ျပန္ထိန္းပီး က်ေနာ့္ရဲ႕ အီမိုဆံပင္ေအာက္ကေန ေဘးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မ႑ပ္ေပၚကိုပဲ အာရံုေရာက္ေနၾကတယ္ဗ်

 

ေတာ္ပါေသးရဲ႕ဆိုင္ကယ္ေပၚမွာက်န္ေနရစ္တဲ့ ေကာင္ေလးကေတာ့ မ်က္လံုးျပဴးေနပါတယ္ သူ႕ေဘးနားက ဟိုမိုကေတာ့ က်ေနာ့္ကို အႏိုင္ရပီဆိုတဲ့ အၿပံဳးေတြနဲ႕ေပါ့ဗ်ာ

 

က်ေနာ့္ ပုခံုးကို လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့ ဟိုမိုကေတာ့ ေနာက္တစ္ခါဆို ဒီထက္ နာမယ္ဆိုတဲ့ အၾကည့္နဲ႕ေပါ့ဗ်ာ

 

အေရးႀကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ သုသုကို ခိုးၾကည့္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို စိုးရိမ္တဲ့အၾကည့္ေတြနဲ႕အတူ အိုေက ဆိုတဲ့ signal ျပပီးေတာ့ ေလလ်ာ့ထားတဲ့ ဆိုင္ကယ္ေဘးမွာ ငူငူႀကီးရပ္ေနတယ္ေလ

 

က်ေနာ့္မွာ မ်က္လံုးနဲ႕ သူ႕ကို က်ေနာ္တို႕ဆိုင္ကယ္ဆီကို ျပန္သြားဖို႕ အျမန္အခ်က္ျပရပါတယ္ အဲဒီက်မွ သူ သေဘာေပါက္သြားတယ္ဗ်

 

ေတာ္ေသးတယ္ဗ် ဒီဟိုမိုႏွစ္ေယာက္ သူ႕ကို သတိမထားမိလိုက္လို႕ သူတို႕ေတြရဲ႕ တည္ၾကက္က က်ေနာ္ျဖစ္ေနတာကိုး

 

ဘယ္သတိထားမိပါ့မလဲ ေဒါသေတြ ျဖစ္ေနရင္ အၿမဲတမ္းဟာကြက္ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ သူတို႕ မသိဘူးေလ

 

( စာဖတ္သူေရ သတိထားေနာ္ ေဒါသနဲ႕ လုပ္တဲ့ ကိစၥအားလံုးက အၿမဲတမ္းဟာကြက္ ရွိတယ္ဗ် စိတ္ျမန္ကိုယ္ျမန္ လုပ္တတ္တဲ့သူကို ေနာက္ကေန တြန္းခ်ရတာ အရမ္းလြယ္တယ္ဗ်ာ )

 

က်ေနာ္လဲ တစ္ခ်က္ ဆံပင္ကို ျပန္သပ္လိုက္ပီး ေသခ်ာရပ္လိုက္ေတာ့ ေဘးနားမွာ ေကာင္ေလးက ေရာက္ေနပီေလ အရက္နံ႕ေတြက အရင္ႏွာေခါင္းထဲကို တိုး၀င္လာတယ္ဗ်ာ သူကက်ေနာ့္လက္ကို ကုိင္ကာ ...."" ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ အသဲ ....""

 

အဲဒီက်မွ က်ေနာ္လဲ ေျခေထာက္ကို နဲနဲ ေထာ့နဲ႕နဲ႕ ပံုျပန္လုပ္ကာ ...."" ဘာမွေတာ့ ျဖစ္ပါဘူး ေျခေထာက္နဲနဲနာသြားတယ္ ေမာင္ သြားေတာ့မယ္ ....""က်ေနာ္လဲ သူကိုင္ထားတဲ့ လက္ကို အျမန္ျဖဳတ္ခ်ကာ ၀မ္းနည္းတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႕ သုသုဆီကို ေျခလွမ္းတည္လိုက္ပါေတာ့တယ္

 

သူကိုင္ထားတဲ့ လက္လဲ က်ေနာ့္လက္ကေန ျပဳတ္ေရာ က်ေနာ္ လဲခ်င္ေယာင္ေဆာင္လိုက္ပါတယ္

 

အဲဒီေတာ့ သူက က်ေနာ့္ လက္ေမာင္းကို တစ္ခ်က္ လွမ္းဆြဲလိုက္ပီး...."" ရရဲ႕လား ေမာင္ လိုက္ပို႕ရမလား ....""

 

အဲဒီအခ်ိန္ က်ေနာ္တို႕ ေဘးက ဟိုမိုတစ္ေယာက္က ေကာင္ေလးလက္ကို ဆြဲကာ ....""ဘယ္လိုက္ပို႕မွာလဲ ေနခဲ့ေလ သူ႕သူငယ္ခ်င္း လာေခၚလိမ့္မယ္...."" လို႕ ေျပာေတာ့ က်ေနာ္ေတာ့ သြားပီေပါ့ ဂြမ္းပီေပါ့ေလ စီစဥ္ထားတာနဲ႕ ကြက္တိမက်ေတာ့ဘူးဆိုပီး ႏွလံုးခုန္သံေတြ ျမန္သြားတယ္ဗ်ာ

 

သုသုကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့လဲ က်ေနာ္တုိ႕ဘက္ကို ေက်ာေပးပီး ဆိုင္ကယ္ေပၚမွာ ထိုင္ေနတယ္ဗ် ဆိုင္ကယ္ကို စက္ႏွိဳးထားကာ ဆိုင္ကယ္ေသာ့ေပၚကို လက္က ေအာ္တို တင္ထားတယ္ဗ် ငေၾကာက္မေလ ေျပးခ်င္ေနတာ ေနမွာေပါ့

 

ဒါေပမဲ့ေကာင္ေလးက သူ႕လက္ကို ျပန္ျဖဳတ္ခ်ကာ ...."" ခဏေနပါအံုးဗ်ာ သူ႕သူငယ္ခ်င္းက ဟိုမွာ ျမင္မွ မျမင္တာ ပီးေတာ့ က်ေနာ္ လိုက္ပို႕ခ်င္လို႕ပါ ခင္ဗ်ားကလဲ ဇြတ္ပဲ ...."" က်ေနာ့္ လက္ေမာင္းကို ပိုပီး ဆုပ္ကိုင္လိုက္ပါတယ္ က်ေနာ့္မွာေလ ဆင္ထားတဲ့ ဂြင္အတိုင္း ၀င္လာလို႕ ေပ်ာ္လိုက္ရတာဗ်ာ

 

ေနာက္ ဟိုမိုတစ္ေယာက္ဆီမွ အိုဗာတင္း ဆိုတဲ့ ေအာ္သံၾကားလိုက္ရပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ အဲဒီဟိုမို ႏွစ္ေယာက္ကို ဆံပင္ေအာက္မွ တစ္ခ်က္ၿပံဳးျပကာ လက္ေမာင္းကို ကိုင္ထားတဲ့ ေကာင္ေလးကို

...."" ရရဲ႕လား ေမာင္ ရယ္ ေမာင္ မအားရင္လဲ ေနခဲ့ေလ ျဖစ္သလို ေလွ်ာက္ပါ့မယ္ ....""

...."" ရပါတယ္ ေမာင္ အားတယ္ ဆိုင္ကယ္နားထိ လိုက္ပို႕မယ္ေလ ေနာ္ ....""

 

က်ေနာ့္မွာေလ ေျခလွမ္းေႏွးေႏွးျဖင့္ေလွ်ာက္ရင္း သူ႕ကို ဘယ္လိုႀကိဳက္သြားတဲ့အေၾကာင္း ခ်စ္ေနတဲ့အေၾကာင္း အခုေလာေလာဆယ္ သူ႕နားမွာပဲ ေနခ်င္တဲ့အေၾကာင္း ႏွစ္ကိုယ္ၾကားေျပာရင္း စကားေတြနဲ႕ ဆြဲေဆာင္ရတာေပါ့ဗ်ာ

 

ဆိုင္ကယ္နားကိုေရာက္ေတာ့ သုသုကလဲ ပိုင္တယ္ဗ် က်ေနာ့္ကို ဘာျဖစ္တာလဲ ေပါ့ဗ်ာ သူ႕ခဗ်ာ စိုးရိမ္ေနတဲ့ ပံုစံေပါ့ဗ်ာ

 

က်ေနာ္လဲ က်န္ရစ္တဲ့ ဟိုမိုႏွစ္ေယာက္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႕ က်ေနာ့္ကို ေမတၱာေတြ ပို႕ေနပီေပါ့ဗ်ာ က်ေနာ္ကေတာ့ စိတ္ထဲကေန ေပ်ာ္ေနပီေလဗ်ာ

 

က်ေနာ့္လက္ကို ကိုင္ထားတဲ့ ေကာင္ေလးကပဲ သုသုကို အကုန္ ရွင္းျပပါတယ္ သုသုကလဲ နားမလည္သလိုနဲ႕ နားေထာင္ပါတယ္ဗ်ာ

 

ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ့္လက္ကို သူမလႊတ္ခင္ ရီေ၀ေ၀ မ်က္လံုးေတြနဲ႕

...."" အသဲ ေမာင္ အသဲတို႕ နဲ႕လိုက္ခဲ့မယ္ေလ ရလား....""

 

အဲဒီအခ်ိန္ သုသုက ...."" ရဘူးေလ တစ္ေယာက္တည္း ဆို မရဘူး ....""

ေကာင္ေလးက မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ ပ်က္သြားပီး ...."" ဘာလဲ မလိုက္ေစခ်င္လို႕လား ခင္ဗ်ားက....""

 

က်ေနာ့္မွာေလ သုသုကို ေဒါသျဖစ္လိုက္တာဗ်ာ သုသုေလာေနတယ္ေလ

 

က်ေနာ္လဲ အျမန္ အသံကို ျပန္ထိန္းရင္း

ေကာင္ေလးလက္ေမာင္းကို ျပန္ကိုင္ကာ ..."" သူက မလိုက္ေစခ်င္လို႕မဟုတ္ပါဘူး ေမာင္ရဲ႕ ေမာင့္ အကိုကို ဘယ္လိုလုပ္မွာလဲ ပီးေတာ့ ဟိုႏွစ္ေယာက္ ရွိေသးတယ္ေလ ေမာင္ရဲ႕ ....""

 

...."" အကိုက ရပါတယ္ သူ႕ကို အဲဒီႏွစ္ေယာက္နဲ႕ ထည့္လိုက္မယ္ ေမာင္က အသဲနဲ႕ လိုက္ခဲ့မယ္ေလ ....""

 

က်ေနာ္လဲ သုသုကို လက္ညွိဳးထိုးရင္း ...."" ဒါဆို သူက်ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း အေဖာ္မဲ့ေနမွာေပါ့ ....""

 

က်ေနာ္ ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သုသုက က်ေနာ့္ခါးကို လွမ္းတို႕လိုက္ပါတယ္ က်ေနာ္လဲ ပတ္၀န္းက်င္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဟိုမိုတစ္ေယာက္က က်ေနာ္တို႕ နားကို လမ္းေလွ်ာက္လာေနပီေလ ျမန္ျမန္ျဖတ္မွ ရေတာ့မယ္ဗ်ာ

 

ေကာင္ေလးကေတာ့ သတိမထားမိပါဘူးဗ်ာ သူကေတာ့ဆက္ပီး ...."" ဒါဆို ေမာင့္ အကိုကို ေခၚပီး လိုက္ခဲ့မယ္ကြာ ရလား....""

...."" အင္း ရတယ္ေလ ေမာင္ရဲ႕ ဒါဆို အဆင္ေျပတာေပါ့ ဒါေပမဲ့ ဟိုႏွစ္ေယာက္ကို ဘယ္လိုရွင္းမွာလဲ ေမာင္ရဲ႕ ....""

 

...."" ရပါတယ္ကြာ အဲဒါေတြက ေလ်ာ္လိုက္မယ္ ေမာင့္ကို ေစာင့္ေန ....""

 

က်ေနာ့္မွာ သူ႕လက္ေမာင္းကို ပိုမိုဆုပ္ကိုင္ရင္း ...."" ရရဲ႕လား ေမာင္ရယ္ မရရင္လဲ ေနာက္မွ ေတြ႕တာေပါ့ ....""

...."" ရပါတယ္ဆိုမွကြာ ေမာင့္ကိုသာ ေစာင့္ေန ....""

 

...."" အင္း ဒါဆိုလဲ ဟို ေရွ႕နားက ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္ ဒီနားက်ေတာ့ သူတို႕နဲ႕ အဆင္မေျပဘူး ....""

...."" အိုေက ေမာင္ တို႕ လိုက္ခဲ့မယ္ တက္ေတာ့ ဆိုင္ကယ္ေပၚကို....""

 

သုသုစက္ႏွိဳးထားေသာ ဆိုင္ကယ္ေပၚကို က်ေနာ္လဲ သူ႕လက္ကို ျပန္အားယူပီး  ျပန္တက္လိုက္ပါတယ္

 

ေတာ္ေသးတယ္ဗ် က်ေနာ္တို႕ ဆိုင္ကယ္လဲ ထြက္မယ္လုပ္ေရာ လမ္းေလွ်ာက္လာတဲ့ ဟိုမိုက က်ေနာ္တို႕နားကို ေရာက္လာတယ္ဗ်

 

က်ေနာ္လဲ သူ႕ကို တာ့တာ ျပရင္း ...."" သြားေတာ့မယ္ေနာ္ တာ့တာ ....""

 

သူကေတာ့ ခုနေကာင္ေလးကို လက္ဆြဲကာ ျပန္ေခၚသြားပါတယ္

က်ေနာ္လဲ ေနာက္ကို လည္ျပန္မၾကည့္ေတာ့ဘဲ သူတို႕ေတြနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ ေ၀းေသာေမွာင္ရိပ္တစ္ခုမွာ  သုသုကို ဆိုင္ကယ္ရပ္ဖို႕ ေျပာလိုက္ပါတယ္

 

ဆိုင္ကယ္လဲ ရပ္လိုက္ေရာ

သုသုက က်ေနာ့္ကို...."" ငယ္ေတဇ နင္ ေတာ္ေတာ္ ကြ်မ္းတယ္ ငယ္ေတဇလို႕ မေခၚေတာ့ဘူး နင့္ကို ငတက္ျပားလို႕ပဲ ေခၚေတာ့မယ္ ....""

 

က်ေနာ္လဲ ေနာက္ကေန သုသု ေက်ာကို လက္၀ါးတစ္ခ်က္ ေကြ်းလိုက္ပီး ...."" ၾကက္မ နာေတာ့မယ္ ....""

 

က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္လဲ ခုနဟိုမိုေတြနဲ႕ အေျခအေနေတြကို ဟာသေျပာပီး ေစာင့္ေနလိုက္တာ ငါးမိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့  ခုနေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ က်ေနာ္တို႕ ဆိုင္ကယ္ေဘးကို ထိုးရပ္လာပါတယ္

 

က်ေနာ့္ေကာင္ေလးက ...."" ေမာင္ စီးေပးရမလား ဆိုင္ကယ္ကို လာ မင္းကလဲ ငါ့အကိုေနာက္က တက္လိုက္ေလ....""

 

က်ေနာ္တို႕လဲ သူစီစဥ္တဲ့အတိုင္း ဆိုင္ကယ္ေျပာင္းစီးလိုက္ၾကပါတယ္ သုသုကေတာ့ သူ႕အကိုရဲ႕ ဆိုင္ကယ္ေနာက္မွာေပါ့ က်ေနာ့္ေရွ႕မွာေတာ့ သူေရာက္လာတာေပါ့

 

က်ံုးေဘးမွာ လူနဲနဲ ပဲ ရွိေတာ့တယ္ဗ် ဆိုင္ကယ္ႏွစ္စီး စတင္ထြက္ခြာေတာ့ သုသုနဲ႕ က်ေနာ္လဲ ေနာက္ကေန ႏွစ္ေယာက္သား ဖုန္းေလးေတြကိုင္ပီး လူေပ်ာက္ရင္ ဖုန္းနဲ႕ connect လုပ္ဖို႕ အခ်ိန္းအခ်က္ လုပ္ရပါေသးတယ္

 

အဲဒီက်မွ က်ေနာ္ သတိရတယ္ဗ်ာ က်ေနာ့္ ဖုန္းကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုးနာရီ ခြဲေနပီဗ်ာ က်ေနာ္ သီဟစစ္ႏိုင္တို႕နဲ႕ ခ်ိန္းထားေသးတယ္ေလ လင္းေတဇလဲ အခုခ်ိန္ထိ ဖုန္းမဆက္ခဲ့ေသးဘူး မသိေတာ့ဘူးဗ်ာ က်ေနာ့္ ေခါင္းထဲမွာ ေခါင္းနပမ္းႀကီးသြားပါတယ္ဗ်ာ ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ မသိဘူးဗ်ာ

 

အဲဒီအခ်ိန္သုသုကသူ႕ေရွ႕က အကိုကိုခါးဖက္လိုက္တယ္ဗ်ာ အဲဒီအခ်ိန္ က်ေနာ့္ေကာင္ေလးက က်ေနာ့္လက္ကို ဆြဲပီး သူ႕ခါးကို ဖက္ေစလိုက္ကာ က်ေနာ့္ ပါးကို တစ္ခ်က္ နမ္းလိုက္ေတာ့  က်ေနာ့္ရဲ႕ ထူပူေနတဲ့ ေခါင္းကလဲ ခ်ိဳၿမိန္သြားပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ ဘာကို မွ ဆက္ပီး မစဥ္းစားေတာ့ဘဲ သူ႕ခါးကို အေသဖက္ကာ ပါးခ်င္းကပ္ပီး က်ံဳးေဘးလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ kissing ဆြဲ၇င္း နမ္းရင္းနဲ႕ ဆိုင္ကယ္စီးလာၾကပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲ ေနာက္ကေန ခါးဖက္ရင္း အားမရတာနဲ႕

ေနာက္ကေန လက္ကျမင္းပီး သူ႕ေဘာင္းဘီေပၚမွ လီးတံေပၚကို လက္တင္ကာ ပြတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မဆိုးဘူးဗ် ႀကီးတယ္ဗ် လီးကေတာ့ သိပ္မေတာင္ေသးဘူးဗ်ာ

 

ဆိုင္ကယ္စီးလာလိုက္တာ Sedona ေထာင့္ေက်ာ္ကာ alpine မ႑ပ္ေက်ာ္ပီး

 

မ႑ပ္တစ္ခုေရွ႕နားေရာက္ေတာ့ သုသုတို႕ ဆိုင္ကယ္ အရင္ က်ံဳးေဘးပလက္ေဖာင္းနားမွာ ထိုးရပ္လိုက္ပါတယ္


က်ေနာ္တို႕လဲ သူတို႕ဆိုင္ကယ္နားကို ရပ္လိုက္ေတာ့

က်ေနာ့္ေကာင္ေလးရဲ႕ အကိုက သုသု လက္ကို ကိုင္ရင္း....""  ေဟ့ေရာင္ ငါေတာ့ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူးကြာ ဒီမ႑ပ္ထဲ ၀င္ဆြဲေတာ့မယ္ မင္းတို႕ေရာ ဘယ္လိုလဲ လိုက္မလား ....""

က်ေနာ္က သုသုကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သုသုက ေခါင္းညိမ့္ျပပါတယ္

မ႑ပ္ေပၚကို တစ္ခ်က္ လွမ္းရွိဳးလိုက္ေတာ့လဲ တိတ္ဆိတ္ေနတယ္ဗ် လူမရွိေလာက္ဘူးထင္တယ္ဗ်
မ႑ပ္ေစာင့္ေတြေရာ ဘယ္သြားေသေနၾကလဲ မသိဘူးဗ်ာ အသာကုန္ အိပ္ေနၾကပီထင္တယ္ဗ်ာ

က်ေနာ့္ေကာင္ေလးရဲ႕ လီးကို ကိုင္ပီး က်ေနာ္လဲ စိတ္ကနဲနဲေတာ့ ပါေနပီဗ်ာ အဲဒီေတာ့ မ႑ပ္ေပၚမွာလူရွိရွိမရွိရွိ က်ေနာ္လဲ ေၾကာက္မေနႏိုင္ေတာ့ဘူးဗ်ာ

က်ေနာ့္ေကာင္ေလးက က်ေနာ့္ကို ၾကည့္ကာ ....""  အသဲ ဘယ္လိုလဲ ေမာင္တို႕လဲ ၀င္မလား ....""

က်ေနာ္လဲ ေခါင္းညိမ့္ျပပီး ....""  ဟုတ္ ေမာင္ ....""  ဟု ဆိုပီး ဆိုင္ကယ္ႏွစ္စီးလံုးကို ဇက္ေသာ့ အေသအခ်ာ ခတ္ကာ မ႑ပ္ထဲသို႕ က်ံုးေဘးမွ သံတိုင္ေတြကို ေက်ာ္ကာ အသာအယာအသံမၾကားေအာင္ ထိန္းပီး ၀င္ၾကပါတယ္

မ႑ပ္ထဲသို႕ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ္က သုသုတို႕အတြဲကို မ႑ပ္အေပါက္နားမွာ ထားခဲ့ပီး က်ေနာ္တို႕ အတြဲကေတာ့ မ႑ပ္ အတြင္းထဲတိ ၀င္ခဲ့ၾကတယ္ဗ်ာ

က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္လဲ မ႑ပ္အတြင္းထဲမွ တိုင္ေတြၾကားထဲမွာ ႏွစ္ကိုယ္ၾကားစကားေတြေျပာရင္း kisiing ေတြ ဆြဲၾကပါတယ္

က်ေနာ္လဲ သူ႕လီးကို ေဘာင္းဘီေပၚမွ အတင္းပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္မိပါတယ္

လီးတံႀကီးက တျဖည္းျဖည္းမာေတာင့္လာပီဗ်

 ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ္လဲ အားမရတာနဲ႕ သူ႕ကို ေဘာင္းဘီဇစ္ဖြင့္ခိုင္းပီး အတြင္းခံေဘာင္းဘီမွ တစ္ဆင့္ လီးတံႀကီးကို အျပင္သို႕ ဆြဲထုတ္လိုက္ပါတယ္

သူက က်ေနာ့္ကို kissing ဆြဲတာ ရပ္တန္႕လိုက္ကာ က်ေနာ့္ေခါင္းကို အတင္းေအာက္သို႕ ႏွိမ့္ခ်လိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္ မွာ ဒူးတုပ္ထိုင္လ်က္ျဖစ္သြားပီး က်ေနာ့္ ပါးစပ္ေရွ႕သို႕ သူ႕လီးတံႀကီးက စုပ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ၀ဲကားေနပါတယ္

က်ေနာ္လဲ ပါးစပ္ကို အစြမ္းကုန္ဟကာ လီးတံႀကီးကို ပါးစပ္ထဲ စုပ္မလို႕ လုပ္ေနတုန္း

မ႑ပ္ေပၚမွ ဓါတ္မီးတစ္လက္ရဲ႕ အလင္းေရာင္က က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္နားကို ၀ဲလာလိုက္ေတာ့......................


Ngetayza@gmail.com

 

 http://www.facebook.com/thartharsaingetayza

 

 http://www.facebook.com/saingetayza






Oct 10th

PARTY NEXT DOOR GOSSIP

By PRINCE TAKASHI SARKO
       ေျပာရအံုးမယ္ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ေယာင္းမတို႕ေရ မေန႕ညပါတီေလးက တာကာ့ရဲ့ဘဝမွာ အမွတ္တရအရွိဆုံးပါ။ကိုယ္က ကိုယ္နဲ႕လက္ရွိတြဲေနတဲ့ စလုံးေကာင္နဲ႕ စိတ္ေကာက္ေနတာဆိုေတာ့ ဒီညအပ်ိဳရည္မပ်က္ရင္ အိမ္မျပန္ဘူးလို႕ေႂကြးေၾကာ္လိုက္တယ္။ေယာင္းမလည္းသိတဲ့ အတိုင္းပဲ ပါတီေတြတိုင္းမွာ တာကာမပါရင္ မျပီးသေလာက္ျဖစ္ရေအာင္ကို ေမႊခဲ့တာကို ခိခိခိ။ အ႐ႈပ္အေထြးေတြရွိေနတဲ့ ၾကားကပဲ ဒီတစ္ေခါက္ ပါတီက ဝက္ဝက္ကြဲကိုေအာင္ျမင္ခဲ့တာကြယ္ လာသမွ်လူတိုင္း အဲ့ဒီညအတြက္ အိမ္ေထာင္ၾကတယ္ သိလား အဲ့ဒီလိုကို ေအာင္ျမင္တာ။



         ကဲ စုျပီးေသာက္ၾကမယ္ဆိုေတာ့  အရင္ဆုံးေရာက္ျခလာသူက စင္ကာပူရဲ့အလွဂုံေဆာင္ မာမီစိုးပါ။ ဟုတ္ပါတယ္ အဲ့ဒီေန႕က မာမီေရလည။ေခ်ာေနပါတယ္။ မာမီနဲ႕ေတြ႕ေတာ့ ဓတ္ပုံ႐ိုက္မယ္ဆိုေတာ့မာမီက အိမ္သာထဲမွာ ႏွစ္ေယာက္တြဲ သြား႐ိုက္မယ္ တကဲကဲလုပ္ေနလို႕ တာကာ့မွာ မာမီရယ္ အေဖာ္အခြၽတ္ပုံေတြမ႐ိုက္ပါရေစနဲ႕လို႕ ေတာင္းပန္လိုက္ရပါတယ္။ ဒါေတာင္မွ မာမီစိုးက အံတၾကိတ္ၾကိတ္နဲ႕ ျဖစ္ေနေသးပါ။

                                                       လန္းေနေသာ မာမီစိုး
 
    မၾကာခင္မွာပဲ မာမီရဲရဲ ေယာက္လာပါတယ္။ မာမီရဲရဲက ေတြ႕ေတြ႕ျခင္းပဲ "ဟယ္တာကာ ညည္းကိုလိုက္ျပီး ျပိဳင္ေနတဲ့တစ္ေယာက္က  ညည္းအျမဲဝတ္သလိုလို ဂ်င္းေဘာင္းဘီအက်ပ္ရယ္ ႐ႉးအနက္ရယ္ကို လိုက္တုျပီးတြဲဝတ္တာဟယ္ မလွပါဘူးေအသူ႕ဖင္ၾကီးတစ္လုံးတစ္လုံးက စေကာေလာက္ရွိတယ္ ျပီးေတာ့ေအ စင္ကာပူေရာက္လို႕ဆိုျပီး မာန္ေတြတက္ေနတယ္" လို႕ အတင္းတန္းေျပာေရာ။ တာကာက "ထားလိုက္ပါမာမီရယ္ အရည္အခ်င္းကသာအဓိကပါ "လို႕ ေျပရာေျပေၾကာင္းေလးဝင္ေျပာလိုက္တယ္။  မာမီရဲရဲဟာ အင္မတန္ေခ်ာ အင္မတန္လွတဲ့ စင္ကာပူရဲ့ပါတီကြင္းပါ။ အဲ့ဒီေနာက္ တာကာရယ္ မာမီတို႕ရယ္နဲ႕ ဘာဂါသြားစားၾကပါတယ္။ စာေနတုန္းမွ မၾကီးမ်ိဳးက အေျပးကေလးေရာက္ျခလာပါတယ္။ ဟယ္ မၾကီးမ်ိဳးေနာက္ၾကေနပါလားလို႕ေျပာေတာ့ သူက ေအးဟယ္ ဝတ္ေနၾက ဖင္တုကရွာမေတြ႕လို႕ဟု ေမာေမာပန္းပန္းနဲ႕ေျပာလိုက္တယ္။ ျပီးေနာက္ တာကာတို႕ေဘာ္ဒါေတြက သြားေသာက္ညၾက ဘီယာဘားကို သြားၾကပါတယ္။ အဲ့ဒီေနာက္မွာ စပိုင္ဒါ နဲ႕ သူ႕ဘဲဘဲနဲ႕ေရာက္လာပါတယ္။ သူကလည္း ေတြ႕ေတြ႕ျခင္းကို ၾကာျပစ္လိုက္ေတာ့ တာကာ စိတ္ေကာက္သြားတယ္ ဟုတ္တယ္ မိန္းမျခင္း မၾကိဳက္တတ္ပါဘူးဆိုမွ။
                                                                     မာမီရဲ   
http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash2/hs385.ash2/66380_162991670393692_100000485815116_459738_3172127_n.jpg
မာမီရဲ နဲ႕ သာမီးငယ္ေလး တာကာ

        အဲ့ဒီေနာက္မွာ ဘနားနားဆိုတဲ့ ခ်ာတိတ္ ေရာက္ျခလာပါတယ္။ ျပီးေနာက္ တာကာတို႕လည္း တစ္ခြက္ျပီး တစ္ခြက္ေသာက္ၾကပါတယ္။ ဟီလာတိုက္လိုက္ အတင္းေတြေျပာလိုက္ ရယ္လိုက္ေမာလိုက္နဲ႕ ဝိုင္းကပိုစိုေျပလာပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ မူးမွ မွားလို႕ေကာင္းတာ ခိခိခိ။ ျပီးေတာ့ ကလပ္ထဲဝင္ပါတယ္ ။
 http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash2/hs054.ash2/36085_162995107060015_100000485815116_459767_6439243_n.jpg http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc4/hs024.snc4/33561_162991663727026_100000485815116_459737_3160034_n.jpg http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash2/hs391.ash2/66969_162984597061066_100000485815116_459669_3388670_n.jpg
     ကလပ္ထဲေရာက္မွ မင္ဘာတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ကိုခ်စ္ေရာက္လာပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အျခား နာမည္မသိတဲ့ မင္ဘာေတြကိုလည္း ေတြရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလာ ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္။.ကိုယ္ကလည္း ေရလည္မူးေနေတာ့ တစ္ဆယ့္ႏွစ္နာရီေလာက္မွာ အိမ္ျပန္ပါတယ္။

 အတင္းသတင္းပုလင္းမ်ားေၾကာင့္ မူးသြားေသာ တာကာ
            
   အဲ့ဒီေန႕ညက ပိုးစိုးပက္စက္ကိုမူးေတာ့ မာမီတို႕ေတြမွာ တာကာ့ကိုထိန္းေနတာနဲ႕ သိပ္မကဲလိုက္ရပါဘူး။ တာကာ အလြန္ကို ေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္။  သူတို႕အားလုံးကို ကြၽန္ေတာ္ အကိုေတြလိုခ်စ္ပါတယ္။ သူတို႕ကလည္း ကြၽန္ေတာ့ကို ညီေလးတစ္ေယာက္လို ခ်စ္ပါတယ္။ အရမ္းမူးေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့ကို ဝိုင္းေစာင့္ေရွာက္ေပးပါတယ္။ ဝိုင္းေစာင့္ေရွာက္တဲ့ၾကားကကို အဲ့ဒီညက မူးရင္းနဲ႕မွားလိုက္ပါေသးတယ္ ။ ခိခိခိ ။ လုပ္သမွ် ပါတီေတြထဲမွာ ဒီတစ္ေခါက္က အလန္းဆုံး လူအမ်ားဆုံးပါ။ ေပ်ာ္လည္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။

            ပါတီပြဲကို တက္ေရာက္အားေပးေသာသူအားလုံးကို လည္းေကာင္း မတက္ေရာက္ျဖစ္ေသာ သူမ်ားအားလည္းေကာင္း အထူးပင္ေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။
                                                       tarkarshi.sarko@gmail.com     
Dec 9th

ရူးေအာင္ခ်စ္တဲ့သူ ( အခန္း ၂ )

By Alien

အပိုင္း(၄)

“ဟာ….ေဟ့ေကာင္…ဟိုမွာၾကည့္စမ္း….မင္းၿပိဳင္ဘက္ၾကီး ဘဲတစ္ေပြနံဲ႕….ေစာက္ရမ္းေတြ လန္းေနတယ္”

“ဟာ…ေအးကြ…ေဘးနားက ဘဲ က လန္႕လန္ လန္း ကြ”

အာၿဗဲၾကီးနဲ႕ ထေအာ္တဲ့….ၿဖိဳးေငြအသံရယ္…. ေနာက္က  က ေခၚေတာ္ ၁၀၀၀ အားၿဖည္ထားတဲ့…ငတရဲ႕ ၂ ေကာင္ေပါင္း  ႏွာသံစဥ္ေတြက နားထဲကို တိုက္ရိုက္၀င္လာေတာ့သည္။ ဒီ၂ ေကာင္က ဘဲေခ်ာေခ်ာေတာင့္ေတာင့္ေလးေတြ မၿမင္လိုက္နဲ႕… စိတ္ထဲက အလံုးစံုပစ္မွားတဲ့အၿပင္…မေနႏိုူင္မထိုင္ႏိုင္ပါးစပ္ကပါ…ဟီးဟီး..ဟားဟား..ဟီလာတိုက္တံဲ့…ငေပါေတြ။  မယံုတယံုနဲ႕သူတို႕လွမ္းၿပရာ…တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္မိတယ္။ အိုူး…ေၾကြၿပီ…ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ပ်ားရည္ေလး…..

“ေဟ့ေကာာင္ ေ၀ယံ…မင္းၿပိဳင္ဘက္ေကာင္…ေက်ာ္စြာက ေက်ာင္းကို သူ႕ဘဲေခၚလာတယ္ကြ”

“ေအး…ဘဲကလန္းတယ္ေနာ္…Made in ဒီတင္ မဟုတ္ဖူးေနာ္…ေဟာလီး၀ုဒ္ေလာက္ အဆင့္မရွိရင္ေတာင္….ေဘာ္လီး၀ုဒ္ေလာက္ေတာ့ သနားတယ္ေနာ္…ေတာင့္ခ်က္ေၿဖာင့္ခ်က္က…ဟီဟိ”

ဒီ ၂ ေကာင္ရဲ႕ အလိုက္မသိ စကားလံုးေတြရဲ႕ ထိုးႏွက္ခ်က္ေတြကို အလူးအလဲခံရင္း…ခပ္တိုးတိုးေၿဖာင့္ခ်က္တစ္ခုၿပန္ေပးလိုက္တယ္။

“တြဲသြားတိုင္း…ရည္းစားတဲ့လားကြ…မင္းတို႕ကိုဘယ္သူေၿပာလဲ..အဲ့တာေက်ာ္စြာရည္းစားပါဆိုၿပီး.”

“သားၾကီး…မင္းအခုမွ အေ၀းမႈန္လာလုပ္မေနနဲ႕…ေက်ာ္စြာအေၾကာင္းမင္းလည္းသိသားနဲ႕...ဒီေကာင့္သူငယ္ခ်င္းထဲမွာ ဒီလိုအဆင္မ်ိဳးတစ္ေယာက္မွ မရွိဖူး…သူငယ္ခ်င္းအသစ္ဆိုလည္း ေက်ာင္းကိုေခၚလာစရာ ဘာအေၾကာင္းမွ မရွိဖူးကြ။”

ငတရဲ႕ ေတြးေတြးေခၚေခၚအမွန္စကားတစ္ခြန္း..

“ဟုတ္တယ္ကြ….ငတ ေၿပာတာမွန္တယ္…..ကင္တင္းမွာထိုင္ေနတဲ့ ေက်ာ္စြာမ်က္လံုးနဲ႕ အမူအယာေတြၾကည့္လုိက္..ေစာက္ရမ္း smooth ေတြၿဖစ္ေနတယ္….ဒီေလာက္ေသြးဆူၾကမ္းတမ္းတဲ့ေကာင္ဆီမွာ ဒီလို ႏူးညံ့မႈေတြ ဘယ္တုန္းက ေတြ႕ဖူးလို႕လဲ။”

ဘာလို႕ ဒီႏွစ္ေကာင္ ဒီေန႕က်မွ…ေစာက္ၿမင္ကပ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ကို အမွန္တရားေတြေၿပာေနရပါသလဲ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ရက္တုနး္က ေတြ႕ခဲ့တဲ့ ပ်ားရည္ၿမစ္ကေလးကို ကြ်န္ေတာ္ၿပန္ေတြ႕လိုက္ရလို႕ ၀မ္းသာသြားခဲ့ေပမယ့္..တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပဲ....ပ်ားရည္ၿမစ္အဆံုးမွာ တမာေတာ တစ္ခုကိုေတြ႔လိုက္ရသလို ခါးသက္သြားပါတယ္။  ကြ်န္ေတာ့္ ဟန္နီဘြိဳင္းေလးနဲ႕ ေက်ာ္စြာက ခ်စ္သူဆိုတာေသခ်ာေနၿပီလား။ စ ေတြ႕တဲ့ေနတုန္းကေတာ့ နည္းနည္းသံသယ ၀င္ခဲ့ေပမယ့္….ေသြးဆူၾကမ္းတမ္းလြန္းတဲ့ ေက်ာ္စြာဆိုတဲ့ေကာင္ရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ..ဒီလို ပ်ားရည္ၿမစ္ေလးတစ္စင္း စီးဆင္းေလာက္မွာ မဟုတ္ပါဘူးဆိုၿပီး….ကြ်န္ေတာ္ တစ္ထစ္ခ် ယံုၾကည္ခဲ့မိတယ္။ ေရေၾကာင္းတကၠသိုလ္အက်ယ္ၾကီးမွာ..ဒီလို ဟိုမိုေလးေတြ ဟိုတစ္စု ဒီတစ္စု ထိုင္ေနၾကတဲ့ ကင္တင္းေတြ အမ်ားၾကီးရွိေပမယ့္….ေက်ာ္စြာတို႕အဖြဲ႕နဲ႕ကြ်န္ေတာ္တို႕ အဖြဲ႕နဲ႕က ကင္တင္းတစ္ခုထဲမွာ အတူတူထိုင္ၿဖစ္ပါတယ္။ အဖြဲ႕ခ်င္းမတူတဲ့အတြက္ေၾကာင့္သာ တစ္၀ိုင္းထဲမထိုင္မိၾကတာ…။ ေက်ာ္စြာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ဆိုတာလည္း ၿခံခ်င္းကပ္ရပ္…လူၾကီးခ်င္းရင္ႏွီးေပမယ့္..ကြ်န္ေတာ္တို႕လူငယ္ခ်င္းမွာက မိတ္ေဆြၿပိဳင္ဘက္ေတြေလ။ ကလပ္တတ္ရင္းနဲ႕ သူလည္းေဂးလ္…ကြ်န္ေတာ္လည္းေဂးလ္မွန္း အၿပန္အလွန္သိၾကေပမယ့္…တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ပိုရင္ႏွီးသြားရမယ့္အစား…ခပ္စိမ္းစိမ္းေတာင္ၿဖစ္သြားသလိုပဲ။ ဒါကလည္း ေတာ့ပ္ေတာ့ပ္ခ်င္း ရိုးခ်င္းတူလို႕ပဲလား….???????????

“ခြမ္း…အုန္း….ေဖာင္း”

ၾကားလိုက္ရတဲ့အသံက…ကြ်န္ေတာ္အေတြးေတြကို ၿဖတ္ေတာက္ပစ္လိုက္သည္။

“ဟာ…ေက်ာ္စြာေတာ့ ေဆာ္ၿပီေဟ့”…

ေငြၿဖိဳးအသံေၾကာင့္…ေက်ာ္စြာတို႕၀ိုင္းကို ကြ်န္ေတာ္ေက်ာ္ၾကည့္လိုက္မိသည္။  ခဏေလးအတြင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕  အေၿခအေနေတြ အားလံုးကို အၾကမ္းဖ်င္း ရိပ္မိသြားပါသည္။  ေက်ာ္စြာသူငယ္ခ်င္း…ၿဖိဳးေမာ္က မ်က္ႏွာကိုလက္နဲ႕ အုပ္ၿပီး..ေခါင္းမွာလည္း ေသြးေတြစီးက်ေနသည္… ေက်ာ္စြာ့ကုိေတာ့ က်န္တဲ့ မင္းေနာင္နဲ႕ ေဇပိုင္က ၀ိုင္းဆြဲထားရသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ပ်ားရည္ေလးမွာေတာ့….ေက်ာ္စြာကိုတလွည့္ ေခါင္းကြဲသြားတဲ့ၿဖိဳးေမာ္ကိူုတစ္လွည့္ မ်က္လံုး အ၀ိုင္းသားေလးနဲ႕ ေၾကာက္လန္႕တၾကားလိုက္ၾကည့္ေနေလသည္။

“သားၾကီးေက်ာ္စြာ…စိတ္ေလွ်ာ့ေလကြာ….အခ်င္းခ်င္းေတြ..ၿဖိဳးေမာ္ၾကီးႏႈတ္ဖြတတ္မွန္းမင္းလည္းသိသားနဲ႕”

ဟိုဘက္၀ိုင္းကလြင့္လာတဲ့အသံေတြထဲကတစ္ခု….

“ၿဖိဳးေမာ္… ေက်ာ္စြာ့ဘဲကို ….ဘာေတြေလွ်ာက္ဖြလည္းမသိဖူး….ဟီဟီ”
ငတက ခပ္တိုးတိုးေၿပာသည္။ 

“ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္..ေဟ့ေကာင္…ဒီေကာင့္စကားက အရမ္းေဖာင္းတယ္ကြ….မင္းခ်စ္သူကိုဆိုအဲ့လိုအေၿပာခံႏိုင္မလား…စဥ္းစားၾကည့္ေလကြာ…..”..ေက်ာ္စြာရဲ႕ ေဒါသၿမဴေတြ သည္းသည္းမည္းမည္းမႈန္၀ါးေနတဲ့ အသံ၀ါၾကီး….

ဒါဆို ေသခ်ာသြားၿပီေပါ့….ေက်ာ္စြာနဲ႕ ဟန္နီက ခ်စ္သူေတြဆိုတာ…မိုးမအံု႕ေနေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ေကာင္းကင္ၾကီးတစ္ခုလံုးက မႈန္မည္းသြားပါေတာ့သည္။

 

အပိုင္း(၅)

ထက္ၿမက္ေဇာ္တစ္ေယာက္ … ကားေပၚေရာက္တဲ့အထိ… …ရင္တုန္ႏႈန္းက မေၿပေသး…ႏွလံုးေသြးေတြ တဒိတ္ဒိတ္ခုန္ၿပီး..ေၿခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြထံုက်င္ေနတဲ့အထိေအးစက္ေနသည္။ သန္လ်င္တံတားကိုဦးတည္ၿပီး ကားကို အရွိန္ၿပင္းစြာေမာင္းႏွင္ေနတဲ့ ေက်ာ္စြာရဲ႕ တင္းမာခက္ထန္တဲ့ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရတာ ေက်ာထဲထိ စိမ့္ေအးလို႕သြားသည္။ ကိုယ့္မွာအၿပစ္မရွိေပမယ့္…အၿပစ္ေပးခံရေတာ့မယ့္သူတစ္ေယာက္လိုမ်ိဳး ခံစားခ်က္ေတြ စိမ့္၀င္လာၿပီး…နဂိုကမွ လြယ္တဲ့ မ်က္ရည္က စီးဆင္းလာေလေတာ့သည္။  ဒီတစ္ခုက ထက္ၿမက္ရဲ႕ မေကာင္းတဲ့အက်င့္တစ္ခု..လူေကာင္သာၾကီးတာ..စိတ္က အရမ္းေၾကာက္တတ္ၿပီး…မ်က္ရည္လည္းလြယ္သည္။ ငယ္ငယ္ထဲကေဖေဖနဲ႕ေမေမနဲ႕ဆံုးမမႈေၾကာင့္ စကားနဲ႕ေတာင္ရန္မၿဖစ္ဖူးတဲ့ ထက္ၿမက္ေရွ႕မွာ…လူတစ္ေယာက္ကို ေခါင္းရိုက္ခြဲလိုက္တဲ့အထိ ေသြးဆူရမ္းကားလြန္းတဲ့…ရန္ပြဲတစ္ခုဟာ…ထက္ၿမက္ရဲ႕ သိစိတ္ကို လႊတ္ထြက္သြားေစသည္။ ဒါ့အၿပင္ ေပါက္ကြဲလုမတတ္တင္းမာေနတဲ့ခ်စ္သူမ်က္ႏွာေၾကာင့္…ကူကယ္ရာမဲ့…..ငိုမိေတာ့သည္။

တစ္ေယာက္ထဲေဒါသေတြ ေပါက္ကြဲၿပီး ကားေမာင္းေနရာမွ….ေဘးက ခ်စ္သူေလးကို အမွတ္မထင္ ေစာင္းၾကည့္မိလိုက္တဲံတစ္ခဏ…..ေက်ာ္စြာစိတ္ေတြ ဘယ္လုိၿဖစ္လို႕ၿဖစ္သြားမွန္းကိုမသိေတာ့။ ကားမွန္းေလးကိုမွီၿပီး တရွံဳ႕ရွံဳ႕ ငိုေနတဲ့ ထက္ၿမက္ေဇာ္ရဲ႕ သနားဖြယ္ရာမ်က္ႏွာေလး….ကေလးရယ္…..ဟာကြာ….လမ္းေဘးမွာ ကားကိုထိုးရပ္လိုက္ၿပီး…

“ေဇာ္..ခ်စ္…ဘာလို႕ငိုေနရတာလဲကြာ…ကိုယ့္ကို စိတ္ဆိုးလို႕လား” ခ်စ္သူရဲ႔႕ပခံုးေလးကိုဖတ္ၿပီး မ်က္ရည္ေတြ သုတ္ေပးရင္း အေလာတၾကီးေမးလိုက္မိသည္။  ေဇာ့္ခမ်ာ…ဘယ္တူန္းထဲကငိုေနသည္မသိ….ကြ်န္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲေရာက္ေတာ့ ေမာေနလို႕ရွိဳက္သံေလးေတြေတာင္ သိပ္မပီခ်င္ေတာ့…

“ေကာင္ေလးရယ္…ရန္ၿဖစ္တိုင္း ငါက်ခဲ့တဲ့ ေသြးစက္ေပါင္းမ်ားစြာက…မင္းရဲ႕ မ်က္ရည္တစ္စက္ေလာက္ ငါ့ကိုမနာက်င္ေစခဲ့ဖူးကြာ…”

“ေက်ာ္စြာ…ရန္မၿဖစ္ပါနဲ႕ေနာ္….ငါေၾကာက္လို႕ပါ….ၿပီးေတာ့…မ်က္ႏွာၾကီးကိုအဲ့လိုၾကီး ေပါက္ကြဲမတတ္တင္းမထားပါနဲ႕ေနာ္…ငါေၾကာက္လို႕ေသသြားလိမ့္မယ္။” 

ခ်စ္သူရဲ႕ရွိဳက္သံစြက္ေနတဲ့စကားတိုးတိုးေလးက ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အမိန္႔တစ္ခုလိုပါပဲ။

ခ်စ္သူကိုမ်က္ရည္က်ေအာင္လုပ္ခဲ့မိတဲ့…ကြ်န္ေတာ့္ကိုကြ်န္ေတာ္မုန္းလိုက္တာဗ်ာ…ဒီေသြးဆူၾကမ္းတမ္းေပါက္ကြဲတတ္တဲ့ အက်င့္ကိုက..ငယ္စဥ္ကတည္းက ေဖ်ာက္လို႕မရတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အက်င့္ဆိုးတစ္ခု။ ေမေမေၿပာတာကေတာ့….ေဖေဖ့ဆီက အေမြပါလာတာတဲ့။ ေသးေသးဖြဲဖြဲကိစၥေလးေတြကိုကအစ သည္းမခံတတ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အက်င့္က ရန္ပြဲေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ကိုမိတ္ဆက္ေပးခဲ့ဖူးသည္။ အခုဒီေန႕ၿဖစ္တဲ့ကိစၥမွာလည္း…ၾကည့္….. ၿဖိဳးေမာ္ရဲ႕“မင္းခ်စ္သူက စားခ်င္စရာၾကီးေနာ္” ဆိုတဲ့ အစ အေနာက္စကားေလးတစ္ခြန္းေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း ေခါင္းရိုက္ခြဲမိခဲ့သည္…ခ်စ္သူကိုလည္းမ်က္ရည္က်ေစခဲ့သည္။  ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အခုခ်ိန္မွာေတာ့..ကြ်န္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲေရာက္ေနတဲ့ ခ်စ္သူကို  အတတ္ႏိုင္ဆံုးေခ်ာ့ေမာ့ရမယ္..ခ်စ္သူရဲ႕ပါးႏုႏုေလးကို ခပ္ဖြဖြေလးပြတ္သပ္ၿပီးလက္က်န္မ်က္ရည္ေတြကို ဖယ္ရွားေပးလိုက္တယ္။ ထက္ၿမတ္က မ်က္ရည္စိုေနတဲ့မ်က္လံုးလက္လက္ကေလးနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ကိုေမာ့ၾကည့္တယ္….အို..သူ႕မ်က္လံုးေလးေတြက တလဲ့လဲ့နဲ႕လွလိုက္တာ….လမင္းရဲ႕ဆြဲငင္မႈေၾကာင့္ဒီေရတတ္တယ္ဆိုရင္..ကြ်န္ေတာ့ခ်စ္သူရဲ႕ မ်က္လံုးၾကယ္စင္ေလးဆြဲငင္မႈေၾကာင့္….ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕အခ်စ္စိတ္ဒီေရလွိဳင္းေတြက တဟုန္းဟုန္းတတ္လာၿပီး…ေနာက္ဆံုးမွာ ခ်စ္သူရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းကမ္းပါးယံေလးကို တိုက္စားသြားပါေတာ့သည္။

Jun 24th

က်မ ေရြးခ်ယ္လို႔မရခဲ့ပါ… ရွင္ေရာ…

By Phyo Thit Luu
ေဟ့ေကာင္… ေျပာစမ္း။ မင္း မိန္းမလား ေယာက္်ားလား။ ေျပာစမ္း ဟိတ္ေကာင္။ ပါးစပ္ကလည္းေျပာ လက္ကလည္း ထား၀ယ္ႀကိမ္လံုးေသးေသးေလးေတြနဲ႔ တျဖန္းျဖန္းျမည္ေအာင္ ရိုက္ႏွက္ခံေနရေသာ ကေလးငယ္ေလးဟာ အလြန္ဆံုးရွိလွမွ ၆ ႏွစ္ ၇ ႏွစ္ သာသာရွိဦးမယ္လို႔ က်မ ခန္႔မွန္းေနမိပါတယ္။

ကေလးငယ္ေလးဟာ ေယာက္်ား၊ မိန္းမ ခြဲျခားလို႔ရေလာက္ေအာင္ ရုပ္ရည္ပင္ မေပၚေပါက္ေသး။ က်မ ျမင္ေနရတာကေတာ့ ဘိုမရုပ္ကေလးေတြမွာ ၀တ္ေပးေနၾက ဂါ၀န္လွလွေလးေတြလိုပံုစံ ဂါ၀န္ကို ၀တ္ထားၿပီးေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းနီးေတြ မ်က္ႏွာမွာ ေပက်န္ေနတာပါပဲ။

ေဟ့ေကာင္… မင္း မိန္းမလား ေယာက္်ားလား ဆိုၿပီးေတာ့ တခြန္းၿပီးတခြန္းေမးရင္းနဲ႔ တျဖန္းျဖန္းနဲ႔ မရပ္မနား ရိုက္ႏွက္ေနတဲ့ ႀကိမ္ခ်က္ေတြရဲ့ ေအာက္မွာ ဂါ၀န္အစေတြ ကြဲၿပဲထြက္ေနတာကိုလည္း ျမင္ေနရတယ္။

အဲဒါအျပင္ ေက်ာျပင္နဲ႔ လက္ျပင္တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ႀကိမ္ခ်က္ေၾကာင့္ ေသြးစြန္းေနၿပီးေတာ့ ရႈိက္ႀကီးတငင္နဲ႔ ငိုရႈိက္ေနတဲ့ ကေလးငယ္ဟာ တခ်က္တခ်က္မွာ ရႈိက္သံေတြ တိမ္တိမ္သြားၿပီးေတာ့ လူ႔လြန္႔ေနတာဟာ က်မတို႔ ျမင္ဖူးေနၾက ငရဲခန္းပန္းခ်ီကားေတြထဲက ငရဲသားေတြႏွိပ္စက္ခံေနရတဲ့ ႏွိပ္စက္ခံလူသားနဲ႔ပဲ တူလွပါေပတယ္ရွင္။

ကေလးငယ္ဟာ အသက္နဲ႔မမွ်ေအာင္ ရိုက္ႏွက္တာေတြကို မခံႏိုင္ေတာ့လို႔လား၊ နာက်င္မႈေတြက အသိညာဏ္ေတြကို ဆြဲႏႈတ္ယူသြားလုိ႔ပဲလား၊ ဒါမွမဟုတ္ သူ႔ရင္ထဲက ခံစားမႈတစ္ခုခုက အဆံုးစြန္ကို ေရာက္သြားေတာ့ အသိမရွိေတာ့လို႔ပဲလား မသိဘူး မလူးမလြန္႔နဲ႔ ၿငိမ္သက္သြားတာကို က်မ ျမင္ေနရျပန္ပါတယ္။

အဲဒီျမင္ကြင္းကို က်မလုိပဲ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ၀ိုင္းၿပီးေတာ့ အံုၾကည့္ေနၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕က အနီးကပ္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ခပ္လွမ္းလွမ္းကေန ၾကည့္ေနၾကတယ္။ ၾကည့္ေနတဲ့သူေတြထဲမွာလည္း တခ်ိဳ႕က ေအး… ဒီလိုလုပ္ေပးမွပဲ။ နာနာသာ ရိုက္ပစ္။ မွတ္ေလာက္သားေလာက္ၿပီး ေနာက္တခါ ထပ္မလုပ္ေတာ့ေအာင္ ရိုက္ႏွက္ေပးထားမွ ေတာ္ကာက်မယ္ စသျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးပဲ ေျပာဆိုေနၾကျပန္တယ္။

ကေလးငယ္ေလး ၿငိမ္က်သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ မ်က္ရည္စက္လက္နဲ႔ အမ်ိဳးသမီးတေယာက္က ကိုျမထြန္း ရပ္ပါေတာ့ရွင္… က်မ သားေလး ေသသြားေတာ့မယ္။ ရပ္ပါေတာ့… ရပ္ပါေတာ့နဲ႔ ကေလးငယ္ကို အတင္း၀င္ေရာက္ ေပြ႔ဖက္ရင္းကေန သား… သား… သား နဲ႔ ေခၚေနတာကိုလည္း က်မ ျမင္ရ ၾကားေနရျပန္တယ္။

ဒီျမင္ကြင္းေလးကေတာ့ က်မနဲ႔ က်မ သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ ခင္ပြန္းတို႔ အားလပ္ရက္ ခရီးထြက္ရင္းကေန ျမန္မာႏိုင္ငံေတာင္ပိုင္းက ၿမိဳ႕နဲ႔ေတာ္ေတာ္ေလးကို အလွမ္းေ၀းလြန္းတဲ့ ရြာေလးတစ္ရြာမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာကို ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရတာပါ။

အဲဒီျမင္ကြင္းေလးကို က်မ ဒီကေနအထိ ျပန္ျမင္ေယာင္မိရင္း စိတ္ထဲမွာ လံုး၀ကို မေကာင္းႏိုင္သလို က်မ စိတ္ထဲမွာ အခုထိ စိတၱဇတစ္ခုလို ျဖစ္ေနလို႔ စာဖတ္တဲ့သူေတြကို ဒီကေန မွ်ေ၀ရင္းနဲ႔ ရင္ဖြင့္တဲ့ သေဘာပဲ ဆိုပါေတာ့ရွင္။

က်မလည္း ကေလးငယ္တေယာက္ကို ဒီေလာက္အထိ ရိုက္ႏွက္တာကို လက္မခံႏိုင္တာေရာ၊ ၿပီးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက လက္မွတ္ေရးထိုးထားၿပီးျဖစ္တဲ့ ႏိုင္ငံတကာ ကေလးအခြင့္အေရးဆိုင္ရာစာခ်ဳပ္ ေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ နည္းနည္းပါးပါး ေလ့လာထားဖူးတာနဲ႔ ဒါဟာ ကေလးအခြင့္အေရးကို ခ်ိဳးေဖာက္တယ္လုိ႔ ယူဆတာကတေၾကာင္းေၾကာင့္ စပ္စုၾကည့္တယ္ ဆိုပါေတာ့။

ၿပီးေတာ့ ဒီကေလးငယ္တေယာက္ကို မညွာမတာ ရိုက္ႏွက္မႈျမင္ကြင္းမွာ က်မအတြက္ အထူးကို စိတ္၀င္စားေစတဲ့ ခိုင္မာလြန္းလွတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ရပ္ကေတာ့ ဂါ၀န္၀တ္ထားၿပီး မ်က္ႏွာမွာ ႏႈတ္ခမ္းနီေတြ ေပက်ံရင္းနဲ႔ ရိုက္ႏွက္ခံေနရတဲ့ ကေလးငယ္ကို နင္… ေယာက္်ားလား၊ မိန္းမလား ဆိုၿပီးေတာ့ ေမးတာရယ္၊ ဂါ၀န္၀တ္ထားတဲ့ ကေလးကို သား… သား… သား ဆိုၿပီးေတာ့ ၀င္ခ်ီတဲ့ အမ်ိဳးသမီးက ေခၚတဲ့ကိစၥပါပဲလို႔ ဆိုပါေတာ့ရွင္။

က်မလည္း အဲဒီမွာ၀ိုင္းအံုရပ္ၾကည့္ေနတဲ့ လူေတြထဲက နည္းနည္းသေဘာေကာင္းပံုရၿပီး ေဖာ္ေရြမယ္ထင္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးႀကီး တေယာက္ကို ဘာျဖစ္လို႔ ကေလးကို အဲဒီေလာက္ ရိုက္ရတာလဲဟင္ အစ္မႀကီးလို႔ စကားအစ္ၾကည့္မိပါတယ္။

ေအာင္မယ္ေလးရွင္။ က်မေတာင္ စကားအစ္တာ မဆံုးေသး ဘယ္တုန္းကတည္းက ေျပာခ်င္ေနလဲ မသိပါဘူး။ က်မကို မီးသတ္ေရပိုက္နဲ႔ ထိုးေနသလား မွတ္ရတယ္ တရစပ္ကို မနားတမ္း အဲဒီမွာ ခြန္းဆင့္ေခၽြေတာ့တာပါပဲ။

ဘာျဖစ္ရမွာလဲတဲ့။ ေယာက္်ားေလးျဖစ္ၿပီးေတာ့ ေယာက္်ားလို မေနဘူးတဲ့။ သူ႔ညီမေလးရဲ့ ဂါ၀န္ေတြကို လစ္ရင္လစ္သလို ခိုးခိုး၀တ္ရတာနဲ႔၊ ႏႈတ္ခမ္းနီဘူးေတြဆိုရင္လည္း ခိုးခိုးဆိုးၿပီးေတာ့ ကရတာနဲ႔တဲ့။ ေယာက္်ားေလးအ၀တ္အစား ၀ယ္ေပးၿပီး ၀တ္ခိုင္းရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မ၀တ္ခ်င္ဘူးတဲ့။ နာမည္ေမးရင္ေတာင္မွ သူ႔နာမည္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာတတ္ဘူးပါ ဆိုလိုက္ေသးတယ္ေတာ့။

အဲဒါကို သူ႔အေဖျဖစ္တဲ့သူက ေယာက္်ားျဖစ္ၿပီးေတာ့ ေယာက္်ားမဟုတ္ပဲ အေျခာက္ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ သားျဖစ္တဲ့သူကို လံုး၀ကို ၾကည့္လို႔ရတာမဟုတ္ဘူးတဲ့။ အားရင္ အားသလို မာန္ေနတာနဲ႔၊ ရိုက္ႏွက္ေနတာနဲ႔၊ ဆဲဆိုႀကိမ္းေမာင္းေနတာပဲတဲ့။ သူ႔အေဖတင္မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ သူ႔ အစ္ကိုႀကီးေတြဆိုလည္း လစ္ရင္လစ္သလို ၀ိုင္ေဆာ္ေပးၾကတာပဲတဲ့။

အရင္လက သူတို႔အိမ္က ရြာဓေလ့ထံုးစံအတိုင္း ရဟန္းခံ၊ ရွင္ျပဳပြဲ လုပ္တယ္တဲ့။ ရြာဓေလ့မွာက အေျခာက္ျဖစ္ခ်င္ရင္ ကိုရင္ေလး၀တ္ေပးလိုက္ရင္ ျပန္လည္ၿပီးေတာ့ ေယာက္်ားစိတ္ေတြ၀င္လာမယ္။ ေယာက္်ားျပန္ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳး အယူအဆေတြက မိဘေတြဆီမွာ ရွိတယ္တဲ့ေလ။

အဲဒီေတာ့ သူ႔ကို ကိုရင္ေလး ၀တ္ခိုင္းၿပီးရင္ ကိုရင္၀တ္နဲ႔ပဲ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ စာသင္သားအျဖစ္ အပ္ထားမယ္ဆိုတာကို ဒီကေလးက လက္မခံပဲနဲ႔ ျငင္းဆန္တယ္ဆိုပဲ။ အိမ္သားေတြက အတင္းခ်ဳပ္ၿပီးေတာ့ လုပ္ေပးမယ္ လုပ္တာနဲ႔ ေပ်ာက္သြားလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္လိုက္ရွာခဲ့ၾကရေသးတယ္ဆိုပဲ။

အဲဒီေနာက္မွ အခု မိန္းကေလးလို ခိုး၀တ္ရင္းနဲ႔ ကေနတာကို အေဖျဖစ္တဲ့သူက ျမင္သြားၿပီးေတာ့ ေဒါသအိုးေပါက္ကြဲ အိမ္ေရွ႕ထုတ္ၿပီး ရိုက္ႏွက္ဆံုးမေတာ့တာလို႔ ေျပာျပတာပါပဲရွင္။

ၿပီးေတာ့ သူက ဆက္ေျပာေသးတယ္။ ဟုတ္တာပဲတဲ့။ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ေယာက္်ားေလးျဖစ္ ေမြးလာတာေတာင္မွ မိန္းမျဖစ္ခ်င္ေသးတယ္။ ျမင့္ရာကေန နိမ့္ရာကို ခုန္ဆင္းခ်င္ေနေသးတယ္၊ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဆိုးတဲ့ ကေလးေတြပါရွင္ ဆိုၿပီးေတာ့ ဆက္ေျပာေနေသးတာေတာ့။

က်မလည္း ၿပံဳးရင္းသာ အင္း မလုပ္ အဲ မလုပ္နဲ႔ နားေထာက္ျဖစ္ရရင္းက က်မ ေဘးမွာပါလာတဲ့ က်မခင္ပြန္းသည္ကို တခ်က္ေ၀့ၾကည့္လိုက္တယ္။ က်မတို႔ ဆက္သြားၾကစို႔ ဆိုတဲ့သေဘာေပါ့။ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ဦးတည္ခ်က္က အဲဒီရြာမွာရွိတဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို သြားၿပီးေတာ့ ဆရာေတာ္ကို ဦးခိုက္ဖို႔ သြားတာေလ။

ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို သြားတဲ့လမ္းေပၚမွာ ျမင္ခဲ့ရတဲ့ ဒီျမင္ကြင္းေလးကေတာ့ က်မတို႔ရဲ့ ၾကည္ႏူးစရာ နံနက္ခင္းေလးကို ဆိတ္သုန္းေစခဲ့တယ္လို႔ပဲ ေျပာပါရေစေတာ့ရွင္။

လူမ်ိဳးေပါင္းစံု၊ စရိုက္ေပါင္းစံု၊ ဘာသာေပါင္းစံု၊ အဆင့္အတန္းေပါင္းစံုနဲ႔ တည္ရွိေနတဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးကေတာ့ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် အမ်ိဳးစံုလွတဲ့ သြင္ျပင္လကၡဏာေတြနဲ႔ အသက္၀င္လို႔ ေနေလရဲ့။

အဲဒီထဲမွာ ၀တီ ကေလ၊ ၀တီ ကေလနဲ႔ သူ႔ကိုယ္သူ ၀တီလို႔ ထည့္ထည့္ၿပီးေတာ့ ေျပာတတ္တဲ့ ၁၃ ႏွစ္အရြယ္ ကေလးတေယာက္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မႈအျပည့္နဲ႔ ဆိုပါေတာ့။

၀တီတို႔ မိသားစုက အရပ္စကားနဲ႔ေျပာရရင္ ပညာတတ္၊ အလယ္လတ္တန္းစားအဆင့္ရွိတဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ၀တီတို႔မိသားစုနဲ႔ က်မ စတင္ေတြ႔ဆံုပံုေလးကေတာ့ အရမ္းကို ရိုးရွင္းလြန္းလွတယ္ ဆိုပါေတာ့ရွင္။ က်မ ေစ်း၀ယ္ထြက္ရင္းနဲ႔ အ၀တ္အထည္ဆိုင္မွာ အမွတ္မထင္ ေတြ႔ဆံုၾကရင္းနဲ႔ က်မက စိတ္၀င္စားၿပီးေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း စပ္စုတယ္ ဆိုပါေတာ့။

၀တီရဲ့ ေက်ာင္းသားကဒ္မွာ နာမည္ကေတာ့ ေက်ာ္သီဟတဲ့။ ၀တီကေလ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အမ်ိဳးသမီး တေယာက္လိုပဲ ထင္တယ္။ အမ်ိဳးသမီးတေယာက္လိုပဲ ကိုယ့္ဘ၀သက္ရွင္ေနသမွ် ေနထိုင္သြားခ်င္တယ္။ ၿပီးရင္ေလ ၀တီေနတိုင္း ေရခ်ိဳးရတဲ့အခ်ိန္တို႔ အိမ္သာတက္ရတဲ့အခ်ိန္တို႔ေတြဆိုရင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သိပ္မုန္းတာပဲသိလား။ ၀တီကေလ ေမြးလာတုန္းက ေယာက္်ားေလးနဲ႔ မိန္းကေလး မွားၿပီးေတာ့ ေမြးခဲ့တာပဲ ျဖစ္မယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ တတြတ္တြတ္ ေျပာရွာေလရဲ့။ ၀တီရဲ့အေဖနဲ႔အေမကလည္း သူ႔သမီးေလးကိုၾကည့္ရင္းနဲ႔ ၿပံဳးလို႔ ရႊင္လို႔။

ဆိုေတာ့ အင္မတန္မွကို စပ္စုခ်င္တဲ့ က်မအတြက္ အရမ္းကို စိတ္၀င္စားစရာ ျဖစ္လာရတာေပါ့။ ေယာက္်ားေလးအျဖစ္ ေမြးဖြားလာေပမယ့္ မိန္းကေလးတေယာက္လိုပဲ ေနထိုင္ခ်င္တဲ့ ကေလးတေယာက္ကို သူ႔မိဘေတြကလည္း ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴနဲ႔ ခြင့္ျပဳၿပီးေတာ့ ေထာက္ပံ့မႈေတြ လုပ္ေပးထားတယ္ေလ။

က်မ သူ႔မိဘေတြကို ေမးၾကည့္တယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး ေယာက္်ားေလးကေန မိန္းကေလးျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ ကေလးတေယာက္၊ အရပ္စကားနဲ႔ေခၚရရင္ အေျခာက္မေလးတေယာက္ကို ဘယ္လိုမ်ိဳး နားလည္မႈေတြနဲ႔ လက္ခံအသိအမွတ္ျပဳေပးခဲ့တာလဲ ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့။

အဲဒီမွာ ၀တီရဲ့ အေမျဖစ္တဲ့သူက အိုး… က်မတို႔လည္း က်မတို႔ ေမြးထားတာ သားေယာက္်ားေလးဆိုေတာ့ ေယာက္်ားေလးပဲ ျဖစ္ေစခ်င္တာေပါ့။ သူ႔အေဖကဆိုရင္ သားေယာက္်ားေလး ေမြးလာတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္ခဲ့ရတာေလ။

ဒါေပမယ့္ က်မတို႔ ေမြးလာတုန္းကေတာ့ သားေယာက္်ားေလးဆိုေပမယ့္ ႀကီးလာေတာ့ သူ႔ကိုယ္သူ မိန္းကေလးဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာလာတယ္၊ မိန္းကေလးလိုပဲ ၀တ္ခ်င္စားခ်င္တယ္၊ ေဆာ့ခ်င္တယ္ျဖစ္လာေတာ့ က်မတို႔လည္း နည္းလမ္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ျပင္ၾကည့္တာေပါ့ရွင္။ က်မထင္တယ္။ ဘယ္မိဘမဆို ကိုယ္ေမြးလာတဲ့ သားေယာက္်ားေလးကို အေျခာက္မျဖစ္သြားတာမ်ိဳး မလိုခ်င္ေလာက္ပါဘူးလို႔။

က်မတို႔လည္း အဲဒီလိုအေတြးစိတ္နဲ႔ သူ႔အေဖနဲ႔ က်မ ဆရာ၀န္လည္း ျပၾကည့္တယ္။ စိတ္ေရာဂါမ်ားလားဆိုၿပီးေတာ့လည္း စိတ္ဆရာ၀န္ေတြဆီမွာ သြားျပၾကည့္တာ။ ပေရာဂေၾကာင့္မ်ားလား ဆိုၿပီးေတာ့လည္း ေဗဒင္ေတြေမးလိုက္၊ ယၾတာေတြေခ်လိုက္နဲ႔ လုပ္လိုက္ရတာ အမ်ိဳးကို စံုေနတာပါပဲ ညီမရယ္။

အဲဒီလို က်မတို႔ လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာဆိုရင္ ကိုယ္က မိဘေတြဆိုေတာ့ ကိုယ့္သားသမီးကိုလည္း အရမ္းကို သနားလာမိတယ္ေလ။ က်မ သားေလးဆိုရင္ အရမ္းကို စိတ္ေရာ၊ လူေရာ ပင္ပန္းခဲ့ရတာရွင့္။

ကံေကာင္းခ်င္လို႔လားေတာ့ မသိဘူး ညီမရယ္။ က်မရဲ့ အသိမိတ္ေဆြထဲမွာ ဒီလိုမ်ိဳး လိင္စိတ္ခံယူမႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ သိနားလည္တဲ့သူတေယာက္ ရွိေနခဲ့တယ္ေလ။ က်မလည္း က်မ သားအေၾကာင္းကို ရင္ဖြင့္ေျပာျပေတာ့ သူနဲ႔ စကားလက္ဆံု က်မိတာေပါ့။

အဲဒီမွာ သူက က်မကို စကားရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း မေျပာေနဘူး။ သူ႔ဆီမွာရွိတဲ့ Sexual Orientation (လိင္စိတ္ခံယူမႈ) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို ေပးဖတ္ခဲ့တယ္။ စာအုပ္ဖတ္ခ်င္းေတာ့ က်မ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ နားမလည္ခဲ့ဘူး ညီမ။ က်မတို႔ တစ္ခါမွ မဖတ္ဖူး၊ မၾကားခဲ့ဖူး၊ မေတြးေတာ့တတ္တဲ့ မစဥ္းစားတတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို အစိမ္းသက္သက္ႀကီး ဖတ္ေနရတာကိုး။

ဒါေပမယ့္ က်မကို သူက ေနာက္ထပ္ လိင္စိတ္ခံယူမႈနဲ႔ လိင္စိတ္ခံယူမႈအေပၚမွာ အေျခခံၿပီးေတာ့ ၀ိေသသလကၡဏာေတြ ကြဲျပားၾကတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စာအုပ္ေတြကို ေပးဖတ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ က်မေရာ က်မ ခင္ပြန္းသည္ပါ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ သေဘာေပါက္လာခဲ့တယ္။ ေျပာလို႔သာ လြယ္တာပါ ညီမရယ္။ အဲဒီလို သေဘာေပါက္လာေအာင္ က်မတို႔ လင္မယား ေတာ္ေတာ္ေလးကို ညႈိႏႈိင္းရင္းနဲ႔ ႀကိဳးစားလာခဲ့ၾကတာပါ။

အဓိက ကေတာ့ ညီမေလးရယ္။ က်မတို႔ဆီမွာက ဒီလိုမ်ိဳး လိင္စိတ္ခံယူမႈ ကြဲျပားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြေၾကာင့္ လိင္တူခ်စ္သူေတြ၊ လိင္တူလိင္ကြဲႀကိဳက္တာေတြ ျဖစ္ေပၚလာရတယ္ဆိုတာကို ထုတ္ေ၀ထား၊ ေရးသားထားတဲ့ စာအုပ္စာေပေတြလည္းမရွိ၊ အေရးတယူ ေျပာဆိုေနၾကတာလည္းမရွိ၊ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းေတြလည္း မရွိၾကဘူးဆိုေတာ့ လူထုေတြဆီမွာလည္း ဒီဟာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ မစဥ္းစားတတ္ေတာ့ လက္မခံႏိုင္တာေတြ ျဖစ္ေနရတယ္ ဆိုပါေတာ့။

ဆိုေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ထင္တာက အေျခာက္မတေယာက္ျဖစ္လာရင္ ဒါဟာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလို႔ရတယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ၊ ဘာသာတရား သေဘာလိုလိုနဲ႔ပဲ ေရွးဘ၀က သူမ်ားသားမယားကို ဖ်က္ဆီးခဲ့လို႔ ဒီဘ၀မွာ ခံေနရတယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြကို ေျပာဆိုၾကတယ္၊ ကုသမႈေတြ လုပ္ယူေနၾကတယ္၊ အတင္းအက်ပ္ ေျပာင္းလဲေပးမႈေတြ လုပ္ေနၾကတာေလ။

က်မတို႔ကိုယ္တိုင္လည္း က်မသားေလးကို လုပ္ယူခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြဟာ ေျပာင္းလဲလို႔ မရဘူးဆိုတာကို က်မတို႔ စာအုပ္စာေပေတြ၊ စကား၀ိုင္းေတြ၊ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္း ပညာေပးမႈေတြကေနတဆင့္ သိျမင္ခဲ့ရၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ က်မတို႔ စဥ္းစားလာတယ္၊ ေတြးေခၚလာတယ္၊ အဲဒီကေနမွတဆင့္ က်မတို႔ လက္ခံအသိအမွတ္ျပဳႏိုင္လာခဲ့တယ္ ဆိုပါေတာ့ရွင္။

ဆိုေတာ့ ေျပာင္းလဲလို႔ မရတဲ့ အရာတစ္ခုကို က်မတို႔က အတင္းအက်ပ္ ေျပာင္းလဲေစမယ္၊ ဖိႏွိပ္ထားမယ္ဆိုရင္ လုပ္ခံရတဲ့သူေတြရဲ့ ဘ၀ေတြပဲ ပိုပိုၿပီးနစ္မြန္းသြားမယ္၊ ေလွာင္ပိတ္သြားမယ္၊ တခ်ိဳ႕ဆို က်မ ၾကားဖူးသိဖူးတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတ္ေသသြားၾကတဲ့ ဒီလိုမ်ိဳး ကေလးေတြေတာင္ အမ်ားႀကီးဆိုပဲ ညီမရယ္။

အဲဒါေတြကို က်မတို႔က သင္ခန္းစာယူၿပီးေတာ့ ကိုယ့္သားေလးကို သူက မိန္းကေလးျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ဟာ မိန္းကေလးအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳေပးၿပီးေတာ့ သူ႔ဘ၀ရဲ့ တိုးတက္မႈေတြကို သူ႔အတြက္ လိုအပ္မယ္ထင္တဲ့ အရာေတြနဲ႔ ေထာက္ပံ့မႈေတြ ေပးလာၾကေတာ့ အခုခ်ိန္မွာဆိုရင္ က်မတို႔ သားေလးတျဖစ္လဲ သမီးေလးရဲ့ ဘ၀ေလး ေပ်ာ္ရႊင္ေနတာ၊ ေက်ာင္းမွာဆိုလည္းစာေတာ္လိုက္တာမွပဲရွင္။ အဲဒါေတြကိုပဲၾကည့္ရင္း က်မတို႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္လည္း ေက်နပ္ေနရတာေပါ့ ညီမေလးရယ္။

အိုး… ေျပာသြားလိုက္တာမ်ား တရွည္တေ၀းနဲ႔ကို ဒီလိုရွင္းျပသြားခဲ့တာပါရွင္။ က်မလည္း လြန္ခဲ့တဲ့ ခရီးထြက္တုန္းက ျမင္ေတြခဲ့ရတဲ့ ေယာက္်ားလား… မိန္းမလား လို႔ေမးၿပီးေတာ့ ရိုက္ေနတဲ့ ကေလးရိုက္ကြင္းကို မ်က္စိထဲကေနျမင္ေယာင္မိရင္းကေန က်မစိတ္ထဲမွာ ႏႈိင္းယွဥ္ေနမိေတာ့တာပါပဲ။

က်မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေယာက္်ားလား… မိန္းမလား ဆိုၿပီးေတာ့ ရိုက္ႏွက္ခံေနရတဲ့ ကေလးေတြ ဘယ္ေလာက္အထိမ်ား ရွိေနလဲ။ မိသားစုက လက္ခံအသိအမွတ္ျပဳေပးၿပီးေတာ့ ေထာက္ပံ့ျမွင့္တင္မႈလုပ္ေပးခံရတဲ့ ကေလးေတြကေရာ ဘယ္ေလာက္အတိုင္းအတာထိမ်ား ရွိေနမလဲဆိုတာကို ေတြးေတာေနမိခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး အျဖစ္အပ်က္ေတြကေရာ ကေလးေတြအေပၚမွာ ဘယ္လိုမ်ိဳး အႀကိဳးသက္ေရာက္မႈေတြကို ျဖစ္ေစမွာလဲဟင္။


ၿဖိဳးသစ္လူ

 
Aug 4th

ထို႔ေၾကာင့္ ဤအရာကို အခ်စ္ဟုေခၚသည္ (၁၈)

By vampire

ထို႔ေၾကာင့္ ဤအရာကို အခ်စ္ဟုေခၚသည္ (၁၈)

 

ခ်စ္ျခင္းတရားႏွင့္

 ေမတၱာတရားကို

မုန္းေမ့ႏိုင္ေအာင္

 ၾကိဳးစားသူသည္

အရူးပင္ျဖစ္သည္။

 

ကားထဲေရာက္ေတာ့ ေ၀ယံက

``ဒီတစ္ခါေတာ့ မင္းရဲ႕လူက သေဘာေကာင္းသားပဲ´´ လို႔ေျပာပါတယ္။

``နားလည္ေပးတာပါ´´ လို႔ ေျပာတဲ့ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕တုန္႔ျပန္မႈကို

``ထားလိုက္ပါ ငါတို႔ဒီအေၾကာင္းဆက္ေျပာေနရင္ ငါမင္းနဲ႔ စကားမ်ားရေတာ့မယ္´´ လို႔ေျပာျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဆက္မေျပာၾကဘဲ ေနလိုက္ၾကပါတယ္။

လမ္း ၃၀ အတိုင္းေမာင္းလာခဲ့ျပီး ၇၃လမ္းေပၚက လြိဳင္ဆမ္ဆစ္ ဆိုတဲ့ ဆိုင္ေလးမွာ စားျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ေ၀ယံကစျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို

``တကယ္လို႔ကြာ ၀ိုင္ ခုခ်ိန္ေပါ့ေနာ္ မင္းရဲ႕ဟိုလူဒီဆိုင္ကိုေရာက္လာခဲ့ရင္ ငါတို႔ ၃ေယာက္လံုးက တစ္ဆိုင္တည္းျဖစ္သြားျပီေလ အဲလိုအေျခအေနဆိုရင္ မင္းဘယ္သူရိွေနတဲ့ စားပြဲကိုမင္းေရြးခ်ယ္မလဲ´´ လို႔ ေမးပါတယ္။

``တစ္ေယာက္ တစ္စားပြဲပံုစံကေန ငါေရြးခ်ယ္ရမွာလား´´

``အင္း´´

ဒီလိုေမးခြန္းက Interrogative question ေတြလို Yes or No ကို ေသေသခ်ာခ်ာေရြးရမယ့္ ပံုစံနဲ႔တူပါတယ္။

``ရလဒ္က ဘယ္လိုျဖစ္ႏိုင္မလဲ´´

``မင္းေရြးခ်ယ္မႈအေပၚမူတည္တာေပါ့´´

``ေကာင္းျပီေလ ဒီလိုဆို ငါႏွစ္ေယာက္လံုးကို မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္မယ္´´

``မဟုတ္ေသးဘူး မင္းတစ္ခုေတာ့ ေရြးၾကည့္ေလ´´

ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ေသေသခ်ာခ်ာစိုက္ၾကည့္လိုက္ျပီး

``ငါမင္းကိုေရြးလိုက္မယ္ ေ၀ယံ´´

``ဘယ္လို ၀ိုင္ မင္း ငါ့ကိုေရြးတယ္ ဟုတ္လား´´

``ဟုတ္တယ္ ေ၀ယံ ငါမင္းစားပြဲကို ေရြးျပီး မင္းနဲ႔အတူရိွေနလိုက္မယ္´´

ေ၀ယံက ေက်နပ္သြားသလိုနဲ႔

``ဘာေၾကာင့္လဲ ေျပာပါဦး´´ လို႔ ေမးပါတယ္။

``ငါ problem solving method ကို သံုးလိုက္တာပါ။ ဒီ situation က ၃ ေယာက္ဆံုတဲ့ပံုစံဆိုေတာ့ ငါက အစ္ကို႔စားပြဲကို ေရြးလိုက္ရင္ ျပသာနာျဖစ္ဖို႔ေသခ်ာသြားျပီ။ အဲဒီေတာ့ ငါက မင္းကို approach လုပ္လိုက္ေတာ့ မင္းက satisfy ျဖစ္ျပီး အားလံုးအတြက္အဆင္ေျပသြားႏိုင္လို႔ပဲ။´´

``ဒါဆို မင္းက ငါ့ကို problem လို႔ဆိုလိုတာလား´´

``ႏိုး ႏိုး ေ၀ယံ ငါအဲဒီလို မေျပာခဲ့ဘူး။ potential ေလာက္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္တယ္´´

``ေမးမိတာကိုက ငါ့အမွား´´ လို႔ ေ၀ယံေရရြတ္ေနပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ စားျပီးၾကေတာ့

``၀ိုင္ မင္းငါ့ကို အခ်ိန္ခဏထပ္ေပးႏိုင္မလား´´ လို႔ ေမးပါတယ္။

``ရံုးျပန္၀င္ရမယ္ေလ ရံုးဆင္းမွေတြ႕ၾကတာေပါ့´´

``ငါအခုပဲ မင္းနဲ႕တစ္ေနရာမွာ စကားေျပာခ်င္တယ္ ၀ိုင္´´

``ေနာက္ေတာ့ေပါ့ ရုံးဆင္းလည္း ငါတို႔ေတြ ေတြ႕ၾကမွာပဲေလ။ အိမ္မွာပဲ ေျပာၾကတာေပါ့´´

``မရဘူး ၀ိုင္ ငါ့ကို အခ်ိန္ေပးကြာ´´

``မဟုတ္ေသးဘူး ေ၀ယံ မင္းက မင္းလုပ္ငန္းကို ဦးစီးေနတဲ့သူတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ မင္းရဲ႕အလုပ္မွာ မင္းစိတ္ၾကိဳက္လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြရိွတယ္။ ငါက သူမ်ားလုပ္ငန္းမွာလုပ္ေနတဲ့ ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ငါ ရံုးစည္းကမ္းေတာ့ လိုက္နာရမွာေပါ့´´

``ကဲ ငါမလိုက္ပို႔ဘူးဆိုရင္ေရာကြာ´´ လို႔ ဂ်စ္ကန္ကန္ေျပာပါတယ္။

``မင္း ေနခဲ့ရံုေပါ့´´ လို႔ေျပာျပီး ကၽြန္ေတာ္ဆိုင္ထဲက ထြက္လာေတာ့

``ေဟ့ ေဟ့ ၀ိုင္ မင္းကြာ စိတ္ၾကီးပဲ´´ ဆိုျပီး တားပါတယ္။

ကားထဲေရာက္ေတာ့ ေ၀ယံ ကၽြန္ေတာ့္ပါးကို ဆြဲျပီး

``ဟင္း ေနာ္ ၀ိုင္ ငါလုပ္လိုက္ရ သူ႔စိတ္ၾကီးပဲ ငယ္ကအက်င့္ခုထိမေပ်ာက္ဘူး´´ လို႔ေျပာပါတယ္။

``အား နာတယ္ကြ´´ လို႔ ေအာ္ထည့္လိုက္ေတာ့

``ဟာ ၾကည့္စမ္း ဒီေလာက္ေလး ပါးကိုလိမ္လိုက္တာ နီရဲသြားျပီ ေဆာရီး ၀ိုင္ ေဆာရီး´´ တဲ့။

ကၽြန္ေတာ္က

``ဒီေလာက္ေလး မဟုတ္ဘူးဟ ဒီေလာက္ၾကီး ဒီေလာက္ၾကီး´´ ဆိုျပီး ေ၀ယံပါးကို ျပန္ဆြဲပစ္လိုက္ပါတယ္။

သူသေဘာက်ေနျပီး

``ခဏေလး ၀ိုင္ က်ံဳးေဘးခဏသြားရေအာင္ေနာ္´´ လို႔ ေျပာလာပါတယ္။

``အာ ေန႔ခင္းၾကီး´´ လို႔ မသြားခ်င္တဲ့ ပံုစံေျပာေတာ့

``ဘာျဖစ္လဲ ခုမွ ၁၂ ခြဲတာ နာရီ၀က္ေလာက္ လိုေသးတယ္ ၀ိုင္ရံုးတက္ဖို႔ ဘာလဲ မသြားခ်င္ဘူးလား´´

``အင္း´´ လို႔ ဆိုေတာ့

``ငါသိသားပဲ ညမွ အတြဲေခ်ာင္းလို႔ရမွာမဟုတ္လား ၀ိုင္ မင္းအၾကံငါသိတယ္ေနာ္´´ တဲ့။

``ဟင္း သူ႔စိတ္နဲ႔ ႏိႈင္းျပီးေတာ့´´ လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့

``စတာပါကြာ ကိုယ္တို႔ေတြ ခဏေလာက္ေတာ့ သြားၾကတာေပါ့´´ တဲ့။

ေ၀ယံက ထူးထူးျခားျခား ကိုယ္လို႔သံုးႏႈန္းသြားတာက အစ္ကို႔ေလာက္ေတာ့ နားေထာင္မေကာင္းတာ အမွန္ပဲ။  

ေ၀ယံေျပာသလို ရံုးျပန္၀င္ဖို႔ အခ်ိန္နည္းနည္းလိုေနေသးတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လက္ခံလိုက္ပါတယ္။

မန္းျမိဳ႕ရဲ႕ က်ံဳးေဘးေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ၾကရင္း

``၀ိုင္ ငါတို႔ေတြ အခ်စ္အေၾကာင္းမေျပာျဖစ္တာ ၾကာျပီေနာ္´´ လို႔ စေျပာလာပါတယ္။

``ဟုတ္တယ္ ေ၀ယံ´´

``အင္းေလ မင္းက လက္ေတြ႕က်က်ေတြ႕ရိွသြားတဲ့သူဆိုေတာ့ မလိုအပ္ေတာ့ဘူးထင္ပါရဲ႕´´

ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ျပံဳးၾကည့္လိုက္ရင္း

``မင္းက မေတြ႕ရိွေသးဘူးလို႔ ေျပာခ်င္တာေပါ့ ဟုတ္လား ေ၀ယံ´´ လို႔ေျပာလိုက္ပါတယ္။

``ငါကေတြ႕ရိွခဲ့တယ္ ၀ိုင္ ဒါေပမယ့္ ငါေတြ႕ခဲ့တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတြက ငါ့အတြက္မဟုတ္ခဲ့ဘူး´´ လို႔ေျပာရင္း

``ဟိုး တံတိုင္းေတြရဲ႕ေနာက္က နန္းေဆာင္ေတာ္ေတြထဲ သီေပါမင္းစံေနခ်ိန္မွာ သူ႔မွာ ဒီအခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး ထူးထူးျခားျခား သူပိုင္ဆိုင္မႈရလိုက္တာ တစ္ခုရိွတယ္ ၀ိုင္´´

``ငါသိသလိုပဲ ေ၀ယံ မင္း စုဖုရားလတ္နဲ႔ သီေပါမင္းရဲ႕ ပတ္သက္မႈကို ဆိုလိုခ်င္တာလား´´

``ဟုတ္တာေပါ့ တကယ္တမ္းဆို သီေပါမင္းရဲ႕ လက္ထပ္မဂၤလာဘိသိက္ပြဲမွာ စုဖုရားလတ္မပါခဲ့ေပမယ့္  သူလိုခ်င္တာကို ရေအာင္ယူႏိုင္ခဲ့တယ္ေလ´´

``အင္း ဒါေပမယ့္ သူတို႔က ငယ္သံေယာဇဥ္ေတြရိွၾကေတာ့ သူတို႔အတြက္ သိပ္မခက္ခဲပါဘူး။´´

``မင္းနဲ႔ငါ့ၾကားမွာေရာ ၀ိုင္…….´´တဲ့။

``ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာလား သံေယာဇဥ္ေတြရိွၾကတာကမွန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အေျခအေနခ်င္းက မတူဘူးျဖစ္ေနတယ္ေလ´´

``ငါမင္းကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္ ၀ိုင္ရယ္ ငါတစ္ဦးတည္းေပါ့´´

``အခ်စ္ကို ပိုင္ဆိုင္ျခင္းဆိုတာတစ္ခုနဲ႔ ေဘာင္မခတ္ထားနဲ႔ ေ၀ယံ အဲဒါသိပ္သဘာ၀မက်ဘူး။´´

``ဒီလိုဆို ၀ိုင္ မင္းေရာမင္းခ်စ္တဲ့သူကို မပိုင္ဆိုင္ခ်င္ဘူးလား´´

``ငါလား ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္ဆိုတာထက္ ငါသူ႔ကို ခ်စ္ေနခ်င္တာလို႔ပဲ ေျပာရမယ္ထင္တယ္။ ပိုင္ဆိုင္မႈသိပ္မပါဘူး ေ၀ယံ။ ငါကသူ႔အနားမွာရိွျပီး သူကငါ့အနားမွာရိွမယ္။ တျခားဘာေတြနဲ႔မွ မခ်ည္ေႏွာင္ထားဘဲ လြတ္လပ္ေနတဲ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ပိုင္ဆိုင္မႈတစ္ခုေပါ့။ တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆုိတာက ပိုင္ဆိုင္မႈ မပါဘဲခ်စ္ေနလို႔ရတာပဲ။ ငါ့အတြက္ သူ႔အတြက္ဆိုတာမ်ိဳး အစြဲတစ္ခုကေန လြတ္ကင္းေနတာမ်ိဳးေပါ့´´

``နားေထာင္လို႔ေတာ့ အရမ္းေကာင္းေပမယ့္ မင္းမလုပ္ႏိုင္ဘူးထင္တယ္ ၀ိုင္။ ဥပမာကြာ မင္းရဲ႕ခ်စ္သူက မင္းအျပင္ တစ္ျခားတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္မိသြားျပီဆိုရင္…….´´

``ငါသ၀န္တိုျပီး ေပါက္ကြဲမယ္လို႔ ထင္ေနတာလား ေ၀ယံ။ ငါေနာက္ဆုတ္လုိက္မွာေပါ့´´

``အဲဒါ မင္းသူ႔ကိုမခ်စ္လို႔ပဲ ၀ိုင္´´

``လူတစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ႕ ခံယူခ်က္က မတူၾကဘူး ေ၀ယံ။ မင္းလိုခ်င္တဲ့အေျဖကို ငါသိတယ္ ေ၀ယံ။ မင္းရဲ႕ခ်စ္စိတ္က သူ႔ကိုပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့အေပၚမွာတည္ေနတဲ့အတြက္ မင္း သူ႔ကိုလက္လြတ္လိုက္ရျပီဆိုျပီး ေပါက္ကြဲမယ္ ဆက္သြားရင္ မင္းနဲ႔သူ႔ၾကားမွာ ျပသာနာေတြပဲ ျဖစ္လာမွာပဲ။´´

``အနည္းဆံုးေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ သစၥာရိွသင့္တယ္ မဟုတ္လား ၀ိုင္´´

``လူတိုင္းဆီကေတာ့ မင္းေမွ်ာ္လင့္လို႔မရဘူး ေ၀ယံ။ လူသားေတြဆိုတာက အခ်စ္နဲ႔ ပတ္သက္ေနတုန္းေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အစြမ္းကုန္ဂရုစိုက္ၾကမယ္။ ၾကင္နာၾကမယ္။ ဆိုးေဆးေတြလိုေပါ့ အခ်ိန္ၾကာေလ အေရာင္လြင့္ေလပဲ။ အဲဒါက အခ်စ္စစ္မဟုတ္ဘူး။ မင္းေတြ႕မွာပါ celebrity စံုတြဲေတြပဲၾကည့္ အရူးအမူးခ်စ္ၾက ျပီးေတာ့လည္း ကြဲၾကတာပဲ။ ခ်စ္ေနတုန္းေတာ့ ဘာပဲလုပ္လုပ္အျပစ္မျမင္ၾကေပမယ့္ အခ်စ္ေလးေတြေလ်ာ့လာတာနဲ႔ ကြဲၾကတာပဲ မဟုတ္လား။´´

``အဲဒါအခ်စ္စစ္မဟုတ္လို႔ပါ´´

``ဒါေပမယ့္ ခ်စ္ေနတုန္းေတာ့ အခ်စ္စစ္လို႔ထင္ခဲ့ၾကတာပဲ မဟုတ္လား စစ္တယ္ မစစ္ဘူး ဘယ္လိုသရုပ္ခြဲမလဲ´´

``၀ိုင္ မင္းေတာ္ေတာ္တတ္ေနျပီပဲ။ ငါမင္းကိုတစ္ခုေမးရဦးမယ္။ တကယ္လို႔ကြာ မင္းဂ်ာၾကီးနဲ႔သာ မဆံုျဖစ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ ခုခ်ိန္မွာ မင္းခ်စ္ေနမယ့္သူက ဘယ္သူျဖစ္မလဲ´´

``မေျပာႏိုင္ဘူး ေ၀ယံ cupid ကိုယ္တုိင္ငါ့အတြက္ျမားေလးကို ဘယ္သူ႔ကို ပစ္မလဲ ငါမွမသိႏိုင္တာ´´

``ခုခ်ိန္မွာ မင္းရဲ႕လူ မရိွေတာ့ဘူးဆိုရင္ မင္းရဲ႕ေဘးမွာ အတူရိွဖို႔ မင္းလက္တြဲေဖာ္အျဖစ္ ငါေမွ်ာ္လင့္လို႔ရႏိုင္မလား´´ တဲ့။

ေမးခြန္းကေတာ့ တစ္မ်ိဳးၾကီးပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွျပန္မေျပာတာေၾကာင့္ ခဏတိတ္ဆိတ္သြားၾကျပီး

``အဲဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးကို ေမ့လိုက္ပါ။ တစ္ဆက္တည္း ငါ့ကိုခ်စ္မိေနတဲ့ မင္းရဲ႕ အခ်စ္ေတြကို ၾကိဳးစားျပီး ေမ့ၾကည့္ပါ ေ၀ယံ´´ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုက္ေတာ့ ေ၀ယံက

``မင္း မသိလို႔ပါ ၀ိုင္ ခ်စ္ျခင္းတရားနဲ႔ ေမတၱာတရားကို မုန္းေမ့ဖို႔ ၾကိဳးစားတဲ့သူဟာ အရူးပဲ´´ တဲ့။

xxxxxxxxxxxxxxx

ကၽြန္ေတာ္က အရူးတစ္ေယာက္ကို ေတြ႕လို႔ ေမးၾကည့္တယ္။

``အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲ´´ လို႔ေပါ့။

အရူးကျပန္ေျဖတယ္။

``မသိခ်င္ပါနဲ႔တဲ့´´

``ဘာျဖစ္လို႔လဲ´´ ဆိုတဲ့ ဒုတိယေမးခြန္းေနာက္မွာ ရတဲ့အေျဖက

``ငါလည္းသိေအာင္ၾကိဳးစားရင္း ခုလိုရူးသြားတာပဲ´´ တဲ့။

xxxxxxxxxxxxxx

 

တီဗီြဖန္သားျပင္ေပၚက အရုပ္ေတြကို အာရံု၀င္စားေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ပတ္၀န္းက်င္ကို ေမ့ေနခဲ့ပါတယ္။

ရုတ္တရက္ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္ကို အေနာက္ကေန လွမ္းျပီးပိတ္လိုက္တဲ့ လက္တစ္စံုေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လန္႔သြားမိပါတယ္။

``ဘယ္သူလဲ မွန္ေအာင္ေျပာ´´ တဲ့။

အသံၾကားလိုက္တာနဲ႔ ဘယ္သူဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ သိတာေပါ့။

``သူမ်ားအိမ္ထဲ အသံမေပးဘဲ ၀င္လာတာ ဘယ္သူလဲ´´ လို႔ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေမးလိုက္ေတာ့

``မေျပာႏိုင္ရင္ မဖြင့္ေပးဘူးေနာ္´´တဲ့။

``ေအာင္မယ္ ရာရာစစ သူမ်ားအိမ္ထဲလည္း ၀င္လာေသးတယ္။ မရဘူး။ အိမ္ရွင္ေမးတာကို အရင္ေျဖစမ္း´´ လို႔ ခပ္မာမာေလးေဟာက္လိုက္ေတာ့

``ဟာကြာ စိတ္ယားလာျပီ´´ ဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ့္ပါးတစ္ခ်က္ အနမ္းခံလိုက္ရတယ္။

``အာ လြတ္…လြတ္ေတာ့ အစ္ကိုမွန္းကၽြန္ေတာ္သိတယ္´´ လို႔ေျပာမွ လြတ္ေပးပါတယ္။

``ဘယ္လိုသိတာလဲဟင္´´

``အစ္ကို အိမ္ထဲ၀င္လာတည္းက အစ္ကိုသံုးတတ္တဲ့ ေရေမြးန႔ံေလးက ေရွ႕ေတာ္ေျပး အရင္ေရာက္ေနတာပဲ´´

``လည္လိုက္တာ ဘာေတြရႈစားေနသလဲ ၀ိုင္´´

``ပ်င္းလို႔ Jonus brother ရဲ႕ MTV ေတြကိုၾကည့္ေနတာ သူတို႔ သီခ်င္းေတြက မိုက္တယ္ေလ´´

``ေ၀ယံ မေတြ႕ပါလား ၀ိုင္ အရင္လိုဆို ရံုးခ်ိန္မဟုတ္ရင္ သူရိွေနတတ္တယ္ မဟုတ္လား´´

``အင္း သူ သူ႔စက္ရံုမွာ အလုပ္ရိွတယ္ေျပာတာပဲ အဲဒီကျပန္လာမွပဲ ကၽြန္ေတာ့္ဆီလာမယ္ ထင္တယ္´´

``ေအာ္ ဒါနဲ႔ ၀ိုင္ အစ္ကိုတို႔က ခ်စ္သူေတြဆိုေတာ့ ခုဘယ္ေလွ်ာက္သြားၾကမလဲ။ ေလွ်ာက္လည္ရေအာင္ကြာ´´

``အယ္ ဟုတ္သားပဲ မန္းေလးမွာ ဘယ္သြားၾကမလဲ အစ္ကို မရိုးႏိုင္တဲ့ ကန္ေတာ္ၾကီးပဲလား ဟဲဟဲ´´

``အစ္ကိုလည္း မစဥ္းစားတတ္ဘူး ေနာက္မွ သူမ်ားအတြဲေတြကို ေမးၾကည့္ဦးမယ္ ခ်စ္သူေတြျဖစ္ရင္ ဘယ္ေတြသြားသင့္သလဲလို႔ေပါ့´´ လို႔ ေနာက္သလိုလိုေျပာပါတယ္။

``ဘယ္မွ မသြားပါနဲ႔ အစ္ကိုရာ။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခု ၾကားဖူးတာက ခ်စ္သူေတြဘ၀မွာ စိတ္ေကာက္ၾကတာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ဆိုပဲ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ေကာက္ၾကည့္ၾကရေအာင္ေလ မေကာင္းဘူးလား´´

``အာ ကတ္သီးကတ္သတ္ ဘယ့္ႏွယ္ စိတ္ေကာက္ၾကည့္ရေအာင္ဆိုပါလား ဟား ဟား ၀ိုင္က ထူးထူးဆန္းဆန္း´´

``အင္ ဘာျဖစ္တုန္း အစ္ကိုက ကၽြန္ေတာ့္ကို စိတ္ဆိုးၾကည့္ေလ လုပ္ပါ ကၽြန္ေတာ္က စိတ္ေကာက္လိုက္မယ္´´

``ဟ ဒါမ်ိဳးက တမင္လုပ္ယူၾကတာ မဟုတ္ဘူးဟ ဒုကၡပါပဲ ဒီေကာင္ေလးေတာ့´´ လို႔ ေျပာျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဆံပင္ေတြကို လက္နဲ႔ထိုးဖြပါတယ္။

``အဟဲ ခ်စ္လို႔စတာပါ အစ္ကိုရဲ႕´´ (ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားနာမည္)

``ဟင္း လာထားအာဘြား ျဖစ္သြားမယ္´´ တဲ့။ (တတ္လိုက္တာ ျပန္ေခ်လိုက္တာေလ)

အိမ္ေရွ႕က bell ျမည္သံေၾကာင့္

``အစ္ကို ခဏေနာ္ ဘယ္သူလဲ မသိဘူး´´ လို႔ေျပာျပီး ျခံတံခါးဆီထြက္လာပါတယ္။

``၀ိုင္ ဘာလုပ္ေနလဲ´´ တဲ့။

``ေအာ္ ေ၀ယံ ငါက မင္းအလုပ္မျပီးေသးဘူးထင္ေနတာ ဘာမွေတာ့ မလုပ္ပါဘူး သီခ်င္းေခြၾကည့္ေနတာ ဟိုဟာေလ အစ္ကိုေရာက္ေနတယ္ ျပသာနာမျဖစ္ၾကနဲ႔ေနာ္´´ လို႔ ၾကိဳေျပာထားလိုက္ပါတယ္။

ေ၀ယံ မ်က္ႏွာရံႈ႕မဲ့သြားျပီး

``ၾကာျပီလား ဒီလူေရာက္ေနတာ။ ဘာလာလုပ္တာလဲ´´

``ခုေလးတင္ပဲေရာက္တာ အလည္လာတာပါကြာ မင္းရဲ႕ အဲဒီတင္းေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလးကို နည္းနည္းေလွ်ာ့ဦး ေ၀ယံ´´

အလိုမက်တဲ့ ပံုစံနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ျပီး နည္းနည္းေလးေလွ်ာ့ပါတယ္။

အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ အစ္ကိုနဲ႔ေ၀ယံ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ စကားမေျပာၾကဘဲ ေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီခ်ိန္မွာပဲ

``၀ိုင္ ငါ့ကို ေခါက္ဆြဲျပဳတ္လုပ္ေပးကြာ´´ လို႔ ေ၀ယံက လွမ္းေျပာပါတယ္။

``ေအာ္ ေအး ေအး ခဏေစာင့္ေနာ္´´ လို႔ ျပန္ေျပာတုန္းမွာပဲ

``၀ိုင္ အစ္ကို႔ကို ေကာ္ဖီတစ္ခြက္´´ လို႔ အစ္ကိုက ဆက္ေျပာပါတယ္။

``ဟုတ္ကဲ့´´ ဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ္မီးဖိုခန္းထဲ ၀င္လာခါနီးမွာ ေ၀ယံနဲ႔ အစ္ကို တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ရန္ေစာင္ေနတဲ့ အၾကည့္နဲ႔တစ္ခ်က္ၾကည့္ျပီး ဧည့္ခန္းထဲက သတင္းစာေတြကို အသီးသီးဖတ္ေနပါတယ္။

ပထ၀ီ စာအုပ္ထဲမွာေတာ့ ေနရယ္ လရယ္ ကမၻာၾကီးရယ္ တစ္တန္းတည္းျဖစ္သြားရင္ ေနၾကတ္မယ္ ဒါမွမဟုတ္ လၾကတ္မယ္ဆိုတာေတြ သင္ခဲ့သိခဲ့ရဖုူးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၃ ဦး ဆံုလိုက္ျပီဆိုေတာ့ အင္း တစ္ခုခုေတာ့ ၾကတ္ေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕။ (ေနာက္တစ္ပိုင္းမွာပဲ ၾကတ္ပါေတာ့မယ္ ခင္ဗ်ာ)

 

ဆက္ရန္။

ေ၀ဖန္အၾကံေပးခ်က္မ်ားအားၾကိဳဆိုပါသည္။

kingvampire.mdy@gmail.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dec 2nd

မသိျခင္း = အခ်စ္

By SSP
မေမွ်ာ္လင္႔ပဲ  မင္းေရာက္လာတယ္.......
ရုတ္တရက္မုိ႔ ငါမတားဆီးလုိက္ႏိုင္ခဲ႔ဘူးကြယ္......
၀ုန္းဒုိင္းက်ဲျပီး  ၀င္ေမႊသြားတယ္.......
ငါ႔ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးလဲ ဖရိုဖရဲ......
အျပိဳျပိဳ  အလဲလဲနဲ႔........
ထိန္းခ်ဳပ္လုိ႔ မရလုိက္ႏုိင္ခဲ႔ဘူးကြယ္......
ဘယ္လို...ဘယ္လုိ  ခံစားမွဳမ်ိဳးလဲ......?
ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြ ေအးစက္လုိ႔....
ငါ႔ႏွလံုးခုန္သံကိုေတာင္ ငါျပန္ၾကားေနရပါတယ္....
ဆန္းေတာ႔ အဆန္းၾကယ္သားကြယ္.....
ငါကိုယ္တိုင္လဲ.......
ဘာမွန္းမသိ  ညာမွန္းမသိ......
အမ်ိဳးအမည္ မတပ္လုိက္ႏုိင္တဲ႔ .....
ေ၀ဒနာတစ္ရပ္မွာ .....
ႏူးညံ႔စြာ ေပ်ာ္၀င္တတ္ခဲ႔ျပီ.....
ဆန္းၾကယ္ေသာ ထိုအရာသည္...
“အခ်စ္” ဟုေခၚတြင္သတဲ႔ကြယ္........




Aug 4th

ဖက္စြတ္မိုး...............( ၂၀ )

By satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ

        “ကတိ..ဟုတ္လား…အင္း..စဥ္းစားလိုက္ဦးမယ္..ကတိဆိုတာ လြယ္လြယ္နဲ ့ေပးလို ့ ရတဲ ့အရာ မဟုတ္ဘူးေလကြာ..ေပးျပီးေတာ့

         မွ မထိန္းႏိုင္ရင္ ..မေကာင္းဘူး…”

မင္းေခါင္က ခပ္ေတြေတြပံုေလး လုပ္ျပီး ေျပာလိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္ပံုကုိ ႀကည့္ျပီး ေတဇစိတ္ထဲမွာ မရိုးမရြျဖစ္လာကာ ကိုင္ေစာင့္ပစ္

ခ်င္စိတ္ကို မနည္းမ်ိဳသိပ္ထားလိုက္ျပီး…

      “မင္းရဲ ့ အရင္က စိတ္ေတြဘယ္ေရာက္ကုန္ျပီလဲ ..ဟင္..ဟိုတစ္ေယာက္ မ်က္ရည္ခံထိုးလိုက္တာနဲ ့ ေပ်ာ့ညံ ့သြားတဲ ့ မင္းစိတ္ကို

        ေတာ္ေတာ္ေလး အံႀသတယ္..သိလား..”

ေျပာလည္းေျပာ မင္းေခါင္ရဲ ့ ပုခံုးကိုလည္း လက္ႏွစ္ဖက္နဲ ့ခပ္ႀကမ္းႀကမ္းေလးလွဳပ္ရမ္းလိုက္ပါသည္။ ေျပာရင္း ေတဇရဲ ့ မ်က္၀န္းမွ မ်က္ရည္

မ်ားကလည္း အလိုလို စီးက်လို ့လာပါသည္။ ေတဇ ဘာကိူ ၀မ္းနည္းေနရသနည္း။ မင္းမခကို ရွဳံးမွာကို ေႀကာက္တာလား။ မင္းေခါင္က မိမိ

ကိုထားျပီး ခြဲထြက္သြားမွာကို ေႀကာက္ရြံလို ့လား။ မင္းေခါင္ ေတဇ မ်က္ရည္က်တာကို ျမင္ေတာ့ မေနႏိုင္ပါ..ေတဇရဲ ့ မ်က္၀န္းမွ မ်က္ရည္မ်

ားကို ညင္သာ စြာ ပြတ္သတ္ေပးလိုက္ျပီး…

      “မင္း..ငါ့ကို ခ်စ္ေနတာ..မဟုတ္လား..ေတဇ”

မင္းေခါင္ရဲ ့စကားေႀကာင့္ ေတဇ ပါးစပ္အဝိုင္းသားနဲ ့ ေႀကာင္ေငးလို ့ သြားရပါသည္။ ေနာက္ျပီး ေခါင္ကို ခါရမ္းလိုက္ကာ ..

      “မဟုတ္ဘူး…မင္းကို ခ်စ္လို ့ မဟုတ္ဘူး…မင္းကို သူငယ္ခ်င္းေကာင္းတစ္ေယာက္အေနနဲ ့ ဆံုးရွဳ ံးမွာကိုေႀကာက္တာ.ႏွေမ်ာတာ

      .ျပိးေတာ့ မင္းမခ မဟုတ္တဲ ့ တစ္ျခားသူဆို မင္းကို သေဘာတူခ်င္တူမွာ..အခုက မင္းမခ ျဖစ္ေနလို ့ကို သေဘာမက်တာ..”

ေတဇက ကေလးတစ္ေယာက္ပူဆာေနသလို တတြတ္တြတ္ေျပာေနပါသည္။ မင္းေခါင္ရဲ ့စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေတဇရဲ ့စကားေတြက ႏွလံုးသား

ကိုသံခၽြန္နဲ ့ ထိုးဆြေနသလိုပါပဲ။ ေျပာရက္လိုက္တာကြာ..မင္းမခ မဟုတ္တဲ ့ တစ္ျခားသူဆို မင္းက ငါ့ကို ႀကည္ႀကည္ျဖဴျဖဴနဲ ့ ထည့္ေပးႏိုင္

ေပမယ့္ ငါကိုယ္တိုင္က မင္းကို ခြဲျပီး ထားမသြားႏိုင္တာ ခက္တယ္။ မင္းေခါင္က ေခါင္ကို ရမ္းလိုက္ျပီး..

     “မင္းမွားေနျပီ…မင္း..ငါ့ကို ခ်စ္ေနတာ..မင္းရဲ ့မသိစိတ္က ခ်စ္ေနတာ..ဒါကို မင္းက သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ ့ သံေယာဇဥ္နဲ ့ထင္ေယာင္ထင္

      မွားျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ငါသိတယ္..မင္း..ကိုယ့္ကိုကိုယ္မညာပါနဲ ့ကြာ…”

မင္းေခါင္ကေတာ့ အေလွ်ာ့မေပးဘဲ မိမိ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ကို ေတဇကို ဇြတ္ေျပာေနပါသည္။ ေတဇကလည္း ေခါင္းမာစြာျဖင့္..

       “ဟင့္..အင္း..မဟုတ္ဘူး…ငါ့ကို မင္းခ်စ္တယ္ဆိုရင္..မင္းမခကို မခ်စ္ပါဘူး ဆိုတဲ ့ ကတိကိုပဲ ေပးပါ..အဲဒါကိုပဲ ႀကားခ်င္တယ္ 

        မင္းေခါင္”

မင္းေခါင္ သက္ျပင္းခ်လိုက္ျပီး..ေတဇ မ်က္ရည္မ်ားကို ညွင္သာစြာ သုတ္ေပးလိုက္ပါသည္။ အခုလို မိမိေရွ ့မွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ ့သူတစ္ေယာက္ငို

ေနတာကို မင္းေခါင္ မေနတတ္ပါ။ သူအျမဲတမ္း ျပံဳးေပ်ာ္ေနတာကိုပဲ ျမင္ခ်င္ေနမိပါသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေတဇကို ဒီထက္မက ငိုေအာင္စမ

ယ္ဆိုတဲ ့မင္းေခါင္ရဲ ့စိတ္ကို ေတဇကို ခ်စ္တဲ ့ စိတ္တို ့က လႊမ္းမိုးလို ့သြားပါသည္။ ႀကင္နာစြာျဖင့္ ေတဇရဲ ့ ကိုယ္လံုးေလးကို မင္းေခါင္ရဲ ့ရင္

ခြင္ထဲကို ဆြဲသြင္းကာ ေထြးေပြ ့လို ့ထားလိုက္ပါသည္။ ေနာက္မင္းေခါင္ရဲ ့ နွဳတ္ဖ်ားမွလည္း…

       “ကတိေပးပါတယ္ကြာ..ငါ့စိတ္က မင္းအေပၚမွာ အရင္အတိုင္းပဲ မေျပာင္းလဲပါဘူး..မင္း..စိတ္ခ်ပါ..မင္းသာ ငါ့ကို ခြဲမသြားပါနဲ ့..”

မင္းေခါင္ရဲ ့ ကတိစကားေႀကာင့္ ေတဇ ေက်နပ္လို ့ သြားရကာ ရြန္းလဲ ့ေသာ မ်က္၀န္းမ်ားျဖင့္ မင္းေခါင္ကို ေမာ့ႀကည့္လိုက္ပါသည္။ မင္းေခါ

င္က ေတဇ ေမးဖ်ားေလးကို ကိုင္လိုက္ျပီး နဖူးေလးကို ခပ္ဖြဖြေလး နမ္းလိုက္ပါသည္။ တကယ္ေတာ မင္းေခါင္ ေတဇကို ခ်စ္လြန္းလို ့သာ

ကိုယ့္ကို မခ်စ္ေပမယ့္လည္း အနားမွမခြာ အရိပ္တႀကည့္ႀကည့္ ႀကည့္ေနရတာကို ေက်နပ္ေနမိတာပါ။ မိမိရဲ ့ ပင္ကိုယ္စရိုက္နဲ ့ဆို ကိုယ့္ကို

မခ်စ္မႀကင္နာတဲ ့ သူကို မင္းေခါင္ လွည့္ပင္မႀကည့္ပါ။ ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္ကတည္းကမ်ား ေတဇကို ခ်စ္မိသြားတာလဲဆိုတာကိုလည္း မိမိ

ကိုမိမိ မသိေတာ့ပါ။ မင္းေခါင္ ေတဇရဲ ့ မ်က္ႏွာေလးကို တစိမ့္စိမ့္ႀကည့္ရင္း အခ်စ္စိတ္တို ့က ႏိုးႀကြလို ့လာရပါသည္။ ေတဇရဲ ့ မ်က္ႏွာေလး

ကို ႀကည့္ရင္ အလိုလို ရင္ခုန္သံတို ့ျမန္လာကာ ညီေလးက ေခါင္းေထာင္လာတာ ဘာေႀကာင့္မ်ားပါလဲ။ ေတဇရဲ ့ နဖူးျပင္ေလ နမ္းျပီး ဖက္ထ

ားရာမွ ရုတ္တရက္ ေတဇဲရဲ ့ ႏွဳတ္ခမ္းမ်ားကို အငမ္းမရ နမ္းရွိဳက္ပစ္လိုက္ပါသည္။ ျငိမ္သက္စြာ ေထြးေပြ ့ထားရာမွ အမွတ္မထင္ မင္းေခါင္

ရဲ ့ လုပ္ရပ္ေႀကာင့္ ေတဇေႀကာင္သြားပါသည္။ တကယ္ဆိုရင္ ေတဇ မင္းေခါင္ရဲ ့ အလုိကို မလိုက္ခ်င္ေသးပါ။ ေန ့လည္ကပဲ ကိုႀကီးနဲ ့ ခ်စ္

တင္းေႏွာျပီး ျပန္လာတာေလ။ နာက်င္မွဳ ေ၀ဒနာက အနည္းငယ္က်န္ရွိလို ့ေနပါေသးသည္။ ေနာက္ျပီး တစ္ရက္ထဲနဲ ့ ဒီလို နွစ္ႀကိမ္ႀကီးလဲ မ

သြားဘူးေသးပါ။ ေနာက္ျပီး မင္းေခါင္က မိမိရဲ ့ ခေရ၀ကို လက္ျဖင့္ေသာ္လညး္ေကာင္း၊ သူ ့ညီေလးနဲ ့ေသာ္လည္းေကာင္း ထိုးသြင္းစမ္းလိုက္

ပါက ကိုႀကီးနဲ ့ ခ်စ္တင္းေနွာထားတဲ ့ အရိပ္အေယာင္ေတြကို ျမင္သြားမလား၊ သိရွိခံစားရမလားဆိုတဲ ့ အေတြးတို ့က ေတဇကို စိုးမိုးလို ့ထား

ပါသည္။ ေတဇ ဘယ္လို နည္းနဲ ့ ေရွာင္ထြက္ရမွာလဲ။ ေတဇဘက္က စိတ္မပါသလို တံု ့ဆိုင္းဆိုင္း ျဖစ္ေနသျဖင့္ မင္းေခါင္က ေတဇ ႏွဳတ္ခမ္း

ကို နမ္းရွိဳက္ေနရာမွ ဖယ္လိုက္ျပီး..

       “ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ ..မင္း.စိတ္မပါဘူးလား..”

ေတဇ ဘယ္လိုျပန္ေျပာရမလဲ မသိေတာ့ပါ။ မင္းေခါင္ကိုလည္း စိတ္မညစ္ေစခ်င္ပါ။ ထိုစိတ္ေတြက ေတဇဘ၀ကို ေတာ္ေတာ္ေလး ကေမာက္

ကမ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေစပါသည္။ တကယ္ဆို ေတဇ ျပတ္ျပတ္သားသား လုပ္သင့္တာေပါ့။ မိမိရဲ ့ မျပတ္သားမွဳေတြက လူတစ္ေယာက္ရဲ ့စိတ္

ကို ႀကမ္းတမ္းေစတယ္ ထိခိုက္ ခံစားေစရတယ္ဆိုတာ ေတဇမသိလို ့မ်ားလား။ ေတဇ စိတ္တို ့ ေတြေ၀ေနရာမွ..

     “ဟို..ဟိုေလ..မဟုတ္ပါဘူး..ငါ့ကို အခ်ိန္ခဏေပး..သန္ ့စင္ခန္း သြားခ်င္လို ့..”

ေတဇ သန္ ့စင္ခန္းထဲက ေႀကြကမုတ္ေပၚမွာ ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး မ်က္ႏွာကို လက္ဖဝါးျဖင့္ အုပ္လိုက္ကာ ထိုင္ေနလိုက္ပါသည္။ ေနာက္ဆံပင္တို့

ကိုလက္နဲ ့ သပ္တင္လိုက္ျပီး စိတ္ကို ေလ်ာ့ထားလိုက္ကာ အ၀တ္မခၽြတ္ဘဲ ေရခ်ိဴးခန္းက ေရပန္းကို ဖြင့္ခ်လိုကျပီး က်လာတဲ ့ ေရမွဳန္စက္

မ်ား ေအာက္မွာ ထိုင္ခ်လိုက္ပါသည္။ ၁၀ မိနစ္ခန္ ့ျငိမ္သက္စြာ ထိုင္ျပီး ေနလိုက္ပါသည္။ သိပ္မႀကာပါ ေရခ်ိဳးခန္း တံခါးေခါက္သံနဲ ့အတူ အ

ထဲက တံခါး ေလာ့ခ္ ခ်မခ် သိရွိရန္ တံခါး လက္ကိုင္ဖုကို တစ္ခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ စမ္းလွည့္လိုက္တာကို ေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ ေတဇ အထဲက

ေလာခ့္မခ်ထားသျဖင့္ ေရခ်ိဳးခန္း တံခါးက ပြင့္သြားပါသည္။ ေတဇ ေမာ့ႀကည့္လိုက္ေတာ့ စိတ္ပူတဲ ့ မ်က္၀န္းေတြနဲ ့ ႀကည့္ေနတဲ ့မင္းေခါင္

ကို သနားစဖြယ္ေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ မင္းေခါင္က ေတဇကို ေျပးဖက္လိုက္ျပီး…

      “ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲကြာ…မင္း ၀င္သြားတာႀကာလို ့ စိတ္ပူျပီး ၀င္ႀကည့္တာ..ဘာေတြ စိတ္ညစ္စရာျဖစ္ေနလဲ ..ငါ့ကိုေျပာျပေလ”

ေတဇကို ႀကင္နာမွဳ ျပည့္၀တဲ ့ အသံနဲ ့ေမးလိုက္ပါသည္။ ေတဇက မင္းေခါင္ကိုဖက္လိုက္ျပီး ရွိဳက္ႀကီးတငင္ငို ခ်လိုက္ပါသည္။ ငါအခုလို

ျဖစ္ေနတာ မင္းေႀကာင့္လို ့ ေတဇ ႏွဳတ္က ထုတ္ေဖာ္ျပီး မေျပာရက္ပါ။ မင္းေခါင္ကုိေတဇ အရမ္းသနားပါသည္။ အခုခ်ိန္မွာ အမုန္းတီးဆံုး

သူဆိုရင္ မိမိကိုယ္ပဲ ျဖစ္ပါလိ္မ့္မည္။ ေတဇရဲ ့ ငိုရွိဳက္မွဳေႀကာင့္ မင္းေခါင္က …ပိုျပီး စိတ္ပူလာကာ..

       “ဘာျဖစ္တာလဲ ..ေျပာေလ..ဥကၠာဆိုတဲ ့ သူက မင္းစိတ္ညစ္ေအာင္ ဘာေတြေျပာလိုက္ လုပ္လိုက္လို ့လဲ..”

ေတဇ ေခါင္းကိုသာ တြင္တြင္ရမ္းလိုက္ျပီး..မင္းေခါင္ကို ေမာ့ႀကည့္လိုက္ကာ..

     “ငါ..ငါ..ဘာေတြျဖစ္ေနလဲ မသိေတာ့ဘူး..မင္းကိုလည္း ငါ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လို အျမဲရပ္တည္ေနေစခ်င္တယ္..ဘယ္သူ ့ရင္ခြင္ထဲ

       ကိုမွ ထည့္မေပးခ်င္ဘူး..ျပီးေတာ့ ငါကိုယ္တိုင္ကမင္းကို မခ်စ္ဘဲ တစ္ျခားသူရင္ခြင္ကို ခို၀င္ခ်င္ေနတယ္..ငါအရမ္းအတၱႀကီးတာပဲ..”

မင္းေခါင္က ေတဇကိုယ္လံုးေလးကို တင္းက်ပ္စြာ ဖက္ထားျပိးေတာ့ တုန္ယင္လွိဳက္ေမာေသာ အသံျဖင့္..

     “မင္း..အခုခ်ိန္မွာ ဘာမွမစဥ္းစားနဲ ့ စိတ္ပင္ပန္းတယ္..ငါနားလည္ပါတယ္ကြာ..မင္းေနေစခ်င္သလို မင္းေဘးမွာပဲ ငါေနေပးသြားမွာပါ..”

     “ဟင့္အင္း..ငါ..အဲေလာက္ႀကီးထိ လူတစ္ေယာက္အေပၚမွာ တစ္ကိုယ္ေကာင္းမဆန္ႏိုင္ဘူး..မင္းေတာင္ ငါ့အေပၚဒီလို စြန္ ့လႊတ္အနစ္နာ

      ခံျပီးခ်စ္ႏိုင္ေသးတာ ..ငါက ဘာလို ့မထားႏိုင္ရမွာလဲ..အခုခ်ိန္မွာ အဲလိုစိတ္မေမြးႏိုင္တဲ ့ ငါ့ကိုငါ့ စိတ္တိုတာ…မုန္းေနတာ..”

ေတဇက ဗလံုးဗေထြးသံျဖင့္ေျပာလိုက္ပါသည္။ ျပီးေတာ့ မင္းေခါင္ကိုလည္း လြတ္သြားမွာေႀကာက္သည့္အလား ကေလးငယ္တစ္ေယာက္လို

တင္းက်ပ္စြာဖက္ထားလိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္က ေတဇလက္မ်ားကို အလိုက္သင့္ သူလက္မ်ားႏွင့္ ကိုင္ကာ ေျဖေလ်ာ့ ေပးလိုက္ပါသည္။ ျပီး

ေတာ့ ..မင္းေခါင္က ..

       “ကဲ..ေရေတြစိုကုန္ျပီ..ဒီမွာ ဆက္ေနရင္ ငါတို ့ ႏွစ္ေယာက္လံုး အေအးေတြပက္ျပီး ေနမေကာင္းျဖစ္လိမ့္မယ္..ေရခ်ိဳးလိုက္ေတာ့ေနာ္..

        ငါအျပင္ကေစာင့္ေနမယ္..”

ေျပာျပီး မင္းေခါင္က အျပင္ကိုထြက္ဖို ့ ျပင္လိုက္ပါသည္။ ေတဇက ..

      “မင္းေရာ မခ်ိဳးဘူးလား..မင္းလဲေရေတြ စိုေနတယ္ေလ..”

မင္းေခါင္က ျပံဳးလိုက္ျပီးေတာ့ …

      “မခ်ိဳးေတာ့ဘူး..မင္းျပီးမွပဲ ခ်ိဳးလိုက္ေတာ့မယ္..ျမန္ျမန္ခ်ိဳး.သိပ္လဲ ႀကာမေနေစနဲ ့..”

      “ဟင့္အင္း..ငါ..မင္းနဲ ့အတူေရခ်ိဳးခ်င္တယ္…”

ေျပာျပီး ေတဇက မင္းေခါင္ရဲ ့ လက္ကို ဆြဲလိုက္ကာ ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးကို ေက်ာေပးမွီလိုက္ကာ တံခါးေလာခ့္ကို လက္ျဖင့္ ဖိခ်လိုက္ပါသည္။

ေတဇရဲ ့ အဲဒီလို စိတ္ရိုင္းတစ္ခ်ိဳ ့ကို ေတဇကိုယ္တိုင္မႀကိဳက္ႏွစ္သက္ပါ။ တကယ္ဆို မင္းေခါင္ကို ထပ္ျပီး ေ၀ဒနာေတြ မေပးသင့္ေတာ့ဘူး

လို ့ သိသိႀကီးနဲ ့ ဘာလို ့မ်ား မင္းေခါင္ဆီက ႀကင္နာယုယမွဳကို ထပ္ျပီး လိုခ်င္ေနမိပါလိ္မ့္။ မိမိလည္း သူ ့ကိုတစ္သက္လံုးလက္တြဲဖို ့ ရည္ရြ

ယ္ထားျခင္းမရွိဘဲ အခုလို လုပ္မိတဲ ့ မိမိရဲ ့ စိတ္ကိုလည္း အံႀသမိပါသည္။ ေနာက္ျပီး ေန ့လည္က ကိုႀကီးနဲ ့ ခ်စ္တင္းေႏွာခဲ ့တဲ ့ အရွိန္က အ

ခုခ်ိန္ထိမေျပေသးဘဲ ဒုတိယ အႀကိမ္ထပ္လိုခ်င္ေနမိတာ မိမိရဲ ့ တဏွာရာဂ ႀကီးမွဳလားဆိုတာကို စမ္းစစ္လို ့မရႏိုင္ျဖစ္ေနပါျပီ။ ေတဇက ခ

ပ္ႀကမ္းႀကမ္းေလး မင္းေခါင္ရဲ့ အက်ၤ ီလည္ပင္ကို စြဲလိုက္ျပီး မ်က္ႏွာခ်င္း အနီးကပ္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ ကပ္ထားလိုက္ပါသည္။ ေတဇရဲ ့ ထင္မွတ္

မထားတဲ ့ အျပဳအမူေႀကာင့္ မင္းေခါင္က အံအားသင့္စြာ ေငးႀကည့္ေနပါသည္။ မင္းေခါင္ရဲ ့ မ်က္ႏွာျပင္ထက္မွာ ေရစက္မ်ားက ခိုကပ္ကာ ေ

အာက္သို ့သြယ္စင္းက်ေနပါသည္။ ျပီးေနာက္ ဆံပင္မ်ားမွာလဲ ေရမ်ားစိုရႊဲကာ နဖူးနဲ ့ မ်က္ႏွာျပင္တစ္ဝိုက္မွာ ခိုတြဲက်ေနသည္ကို ႀကည့္ရသ

ည္မွာ အလြန္ပင္ စိတ္လွဳပ္ရွားဖို ့ေကာင္းပါသည္။ ယခုမွ ေတဇ မင္းေခါင္မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာႀကည့္မိပါသည္။ မင္းေခါင္ဆီမွာဒီေလာက္ဆြဲေဆ

ာင္အားေကာင္းျပီး ညိွဳ ့အားျပင္းတဲ ့ မ်က္၀န္းေတြရွိမွန္း မသိခဲ ့တာအမွန္ပါ။ ျပီးေတာ့ ေျဖာင့္တန္းေနတဲ ့ႏွာတံထိပ္မွာ ခိုတဲြေနတဲ ့ ေရစက္မ်ား

ျပီးေတာ့ ေလးကိုင္းပံုစံေကြးညြတ္ေနတဲ ့ မထူမပါး ႏွဳတ္ခမ္းတစ္စံု..နက္ေမွာက္တဲ ့ မ်က္ခံုးမ်ားေအာက္က စူးရွညိွဳ့အားျပင္းတဲ ့ မ်က္၀န္းမ်ား

ကိုႀကည့္ျပီး ေတဇ နမ္းရွိဳက္လိုက္ပါသည္။ ေတဇရဲ ့ ခပ္ႀကမ္းႀကမ္းအနမ္းကို မင္းေခါင္ကလည္း ခပ္ႀကမ္းႀကမ္းေလး ျပန္လည္တံု ့ျပန္လိုက္ပါ

သည္။ ေတဇတို ့ ခပ္ႀကာႀကာေလးကို နမ္းရွိဳက္လိုက္ႀကပါသည္။ ေနာက္မင္းေခါင္က ေတဇရဲ ့ေရစိုျပီးကပ္ေနတဲ ့ အက်ီ ၤနဲ ့ေဘာင္းဘီကိုခၽြတ္

ခ်လိုက္ပါသည္။ ေတဇရဲ ့ ႏို ့သီးေခါင္းေလးမ်ားကို လက္နဲ ့ပြတ္သပ္လိုက္ကာ သူ ့နွဳတ္ခမ္းမ်ားနဲ ့ ငံုစုပ္လိုက္ပါသည္။ ေနာက္ေတဇရဲ ့ခ်က္ဆီ

သို့ ေရြ ့လ်ားလာကာ ေတဇရဲ ့ ေထာင္မတ္ေနတဲ ့လီးကို မင္းေခါင္က ႀကင္နာစြာ ငံုေထြးလိုက္္ပါသည္။ ေတဇ ညည္းလိုက္ျပီး ေပါင္တစ္ဖက္

ကိုမင္းေခါင္ရဲ ့ ပုခံုေပၚတင္လိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္က ေတဇ ရဲ့ညီေလးကိုငံုစုပ္ရင္း လက္ကလည္း ေတရဲ ့ခေရ၀ကို ကလိေပးေနပါသည္။ ေ

တဇ ကိုယ္ေလးကို တြန့္ကာ အံကိုႀကိတ္ထားလိုက္ပါသည္။ ေနာက္မင္းေခါင္ကေတဇကို ေနာက္သို ့လွည့္ေစလိုက္ပါသည္။ ေတဇက ေနာက္

ကိုလွည့္ေပးလိုက္ျပီး နံရံကို လက္ျဖင့္ေထာက္ကာ မတ္တပ္ရပ္အေနအထားျဖင့္ ခါးကိုေကာ့ေပးထားလိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္က ေတဇရဲ ့ခေ

ရ၀ကို သူ ့လွ်ာဖ်ားျဖင့္ထိုးဆြကေလာ္ကာ ေဆာ့ကစားလို ့ေနပါသည္။ ေတဇ တင္ေလးကို ေရွ့တိုးေနာက္ငင္ေလး လုပ္မိေနပါသည္။ မင္းေခါင္

က ေတဇရဲ ့ ခေရ၀တစ္ဝိုက္ အေပၚေအာက္ကို လွ်ာျဖင့္ လ်က္လို ့ေနပါသည္။  ေတဇ မေနႏိုင္ေတာ့စြာ မင္းေခါင္ရဲ ့ညီေလးကို လက္နဲ ့ဆုပ္

ကိုင္လိုက္ပါသည္။ ျပီးေတာ့ မင္းေခါင္ရဲ ့အ၀တ္မ်ားကို ခၽြတ္ေစျပီး သူ ့ရဲ ့ေထာင္မတ္ေနတဲ ့လီးကို ေတဇ အငမ္းမရ စုပ္လိုက္ပါသည္။ ႀကီးမား

တဲ ့ မင္းေခါင္ရဲ ့လီးဟာ ေတဇ ပါးစပ္မွာ ျပည့္လို ့သြားပါသည္။ ေတဇ ခပ္ႀကမ္းႀကမ္းေလး စုပ္လိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္က ..

     “အား..ရွီးးးးးးးးး…..ဒီေန ့ ခ်စ္မွဳတ္တာ အရမ္းေကာင္းတာပဲကြာ…”

ေျပာျပီး ေတဇရဲ ့ေခါင္းေလးကို ကိုင္ကာ အာေခါင္ထဲ ေရာက္သည္အထိ ဖိကပ္လိုက္ပါသည္။ ေတဇကလည္းအရင္က မျမင္ဘူးသည့္အတိုင္း

အားမရစြာ စုပ္လို ့ေနလိုက္ပါသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ မင္းေခါင္က ေတဇကို ေရခ်ိဳးကန္ေလးထဲမွာ ကုန္းေစလိုက္ျပီး အေနာက္ကေန ေတဇခ

ေရ၀အတြင္းသို ့ သူရဲ ့လီးႀကီးျဖင့္ ထိုးသြင္းလိုက္ပါေတာ့သည္။ ေရခ်ိဳးခန္း နံရံမွာ ကပ္ထားတဲ ့ကိုယ္လံုးေပၚမွန္ထဲမွာေတာ့ ငယ္ရြယ္ႏုပ်ိဳကာ

သန္မာျပီး ခ်စ္စဖြယ္ေကာင္းတဲ ့ ေယာက္်ားပ်ိဳေလး ႏွစ္ေယာက္ ခ်စ္တင္းေႏွာေနတာကို အားေပးေနသည့္အလား ပံုရိပ္မ်ားေပၚလြင္ေနပါသ

ည္။ မင္းေခါင္ရဲ ့ေစာင့္ခ်က္မ်ားက အားပါျပီး ႀကမ္းတမ္းလြန္းလွပါသည္။ ပထမ အႀကိမ္ ကိုႀကီးနဲ ့ ခ်စ္တင္းေႏွာခဲတဲ ့ နာက်င္မွဳဟာ မင္းေခါင္

ရဲ ့အထုတ္အသြင္း ခပ္ႀကမ္းႀကမ္းႀကားမွာ ေပ်ာက္ကြယ္လို ့သြားတာ ေတဇအတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ထူးဆန္းလို ့ေနပါသည္။ ဒါေႀကာင့္

လူေတြက ေျပာတာေနမွာ ဒုတိယအႀကိမ္ ကပိုမိုက္တယ္တဲ ့။ ေတဇ မွာနာက်င္မွဳေတြ မရွီေတာ့ဘဲ ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ ့ခံစားမွဳ တစ္ခုကို ေက်န

ပ္စြာ ခံစားလို ့ေနပါသည္။ ေတဇ အစြမ္းကုန္ တင္ကို ေကာ့ထားလိုက္ျပီး ႏုတ္မွလည္း တိုးတိုးေလး ညည္းလိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္ကလည္း ပို

မို ႀကမ္းတမ္းစြာ ေစာင့္လိုက္ျပီး ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ အသံထြက္ညည္းလိုက္ကာ သူ ့သုတ္ရည္မ်ားကို ပန္းထုတ္လိုက္ပါေတာ့သည္။ ေနာက္ေ

ရခ်ိဳးကန္ေလးအတြင္းကို ေရျဖည့္ ကာ ႏွစ္ဦးသား ေရစိမ္ေနလိုက္ႀကပါသည္။ မင္းေခါင္က ေမာပန္းစြာ ေရခ်ိဳးခန္းနံရံကိုမွီျပီး ထိုင္ေနပါသည္။

ေတဇကေတာ့ မင္းေခါင္ရဲ ့ဒူးေထာင္ ထိုင္ေနတဲ ့ေပါင္ ႀကားမွာ၀င္ထိုင္လိုက္ျပီး မင္းေခါင္ရဲ ့ရင္ခြင္ကို ေက်ာမွီထိုင္ေနလိုက္ပါသည္။ မင္းေခါင္

က ေတဇ ပုခံုးေပၚမွာ သူ ့ေမးေလးတင္လိုက္ျပီး နားနားကိုကပ္ကာ..

     “ခ်စ္..ဒီေန ့..အရမ္းလုပ္လို ့ေကာင္းတာပဲကြာ..ခ်စ္ရဲ ့ မ်က္ႏွာ ဖးီလ္ လာေနတဲ ့ပံုေလးက အရမ္းခ်စ္ဖို ့ေကာင္းတယ္..ငါတို ့ေတြ..ဘာ

      အေႏွာင့္အယွက္မွ မရွိဘဲ ဒီလို တစ္သက္လံုးေနသြားရရင္ ေကာင္းမယ္ကြာ.”

ေတဇက ေရခ်ိဳးကန္ေလးထဲက ဆပ္ျပာမွဳန့္ေလးမ်ားကို လက္နဲ ့ ေဆာ့ကစားရင္း…မင္းေခါင္ရဲ ့လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားကိုကိုင္လိုက္ပါသည္။

ျပီးေတာ့..

      “ေနရမွာေပါ့..မင္းကလည္း..”

ေတဇစကားေႀကာင့္ မင္းေခါင္က အားရ၀မ္းသာစြာျဖင့္..

     “တကယ္ေျပာေနတာလား ေတဇ..ဒါဆို မင္း ကိုဥကၠာႀကီးကို..”

မင္းေခါင္ စကားမဆံုးခင္ေတဇက ..

     “မဟုတ္ဘူးေလ..ငါမဟုတ္တဲ ့ မင္းခ်စ္ရတဲ ့သူလို ့ေျပာတာ..တစ္ေန ့မင္းေတြ ့လာမွာပါ..”

မင္းေခါင္က တိုးညွင္းေသာ အသံျဖင့္..

   “လြယ္မယ္ထင္လား..အဲလိုျဖစ္မယ္လို ့ေရာထင္လို ့လား..လြယ္လြယ္ေလး မေျပာပါနဲ ့ကြာ..ငါက မင္းနဲ ့ပဲေနခ်င္တာ..ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာသာ

    ေျပာင္းလဲလိုက္လို ့ရမယ္..မင္းကို ခ်စ္တဲ ့စိတ္ကိုေတာ့ ေျပာင္းလဲလို ့မရတာ ခက္တယ္..”

ေတဇ သက္ျပင္းခ်လိုက္ကာ ေရခ်ိဳကန္ထဲက ထလိုက္ျပီး ေရပန္းေအာက္မွာ မတ္တပ္ရပ္ကာ အေခ်ာသပ္ေရခ်ိဳးလိုက္ပါသည္။ ေနာက္သဘ

က္ကို ကိုယ္မွာ ပတ္လိုက္ျပီး..

     “အျပင္ထြက္ေတာ့မယ္..ျပီးမွ ထမင္းအတူစားႀကတာေပါ့..”

ေျပာျပီး ေရခ်ိဳးခန္းအျပင္ကို ေတဇ ဦးစြာ ထြက္လာလိုက္ပါသည္။ မိမိလိုခ်င္တဲ ့ ဆႏၵတစ္ခု ျပည့္၀သြားလို ့ထင္သည္ ေတဇ စိတ္တို ့ျပန္လည္

ႀကည္လင္ လန္းဆန္းလို ့သြားပါသည္။ ဥကၠာအိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ မင္းမခ တစ္ေယာက္ရွိမေနပါ။ ကားထားရာေနရာမွာ ျပိဳင္ကားေလးကို ေ

တြ ့ျပီး လူမရွိေနသည္မွာ တစ္မ်ိဳးျဖစ္လို ့ေနပါသည္။ ဥကၠာ ေရခ်ိဳးခန္း၊ အိပ္ခန္း ေနရာအႏွံရွာေသာ္လည္း မေတြ ့ပါ။ ဘယ္ေတြမ်ားေလွ်ာက္

သြားေနသည္မသိ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ စိတ္ကို ေလွ်ာ့ထားလိုက္ကာ မနက္ျဖန္အတြက္ လုပ္စရာရွိသည့္ ရံုးကိစၥမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ရန္ ကြန္ပ်ဴ

တာေရွ ့မွာ ထိုင္လိုက္ပါသည္။ သိပ္မႀကာလိုက္ပါ ေပ်ာ္ရႊင္ျပီး အျပင္ကျပန္လာတဲ ့ မင္းမခ စာႀကည့္ခန္းအတြင္းကို ၀င္လာတာေတြ လိုက္ရ့

ပါသည္။ ဥကၠာက…

       “ဘယ္ေတြသြားေနတာလဲ ..မင္းမခ..ငါ့ျဖင့္ တစ္အိမ္လံုး ပတ္ရွာေနေသးတာ..”

မင္းမခက ခပ္ေသာ့ေသာ့ေလး ရယ္လိုက္ျပီး…

      “စိတ္ပူတယ္ေပါ့ ..ဟုတ္လား..မပူပါနဲ ့ကြာ ..ငါ ဘယ္မွ မသြားပါဘူး..ဒီနားပတ္၀န္းက်င္တစ္ဝိုက္ကို လိုက္ျပီး ေလ့လာအကဲခတ္ရင္းျပီး

       ေတာ့ အိမ္မွာ ေနရတာလဲ ေညာင္းလာတာနဲ ့ အေညာင္းေျပ လမ္းထြက္ေလွ်ာက္တာပါ..”

ဥကၠာက ေခါင္းကို ညိတ္လိုက္ျပီး..

      “ေကာင္းတာေပါ့ကြာ..အခုလို မင္း..လန္းလန္းဆန္းဆန္းနဲ ့ ျပန္ျမင္ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္..မင္း တစ္ေယာက္ထဲ ေလွ်ာက္သြားေတာ့ တစ္

        ျခား မလုပ္သင့္တာေတြ လုပ္ေလမလားဆိုျပီး စိတ္ပူတာလဲ ပါတယ္..ျပီးေတာ့……….”

ဥကၠာစကားကို ခဏရပ္ထားလိုက္ျပိး အေမြကိစၥ သူ ့ကို ခြဲေပးရန္ ေျပာဖို ့အခ်ိန္က်မက် ခ်င့္ခ်ိန္လို ့ေနလိုက္ပါသည္။ မင္းမခက ဥကၠာစကား

ေႀကာင့္ တစ္ခ်က္ ဟက္ကနဲ ရယ္လိုက္ကာ..

      “မင္းကလည္းကြာ..ပူတတ္ရန္ေကာ..ငါက ကေလးေလးလားကြ…နားလည္ပါတယ္..ဘယ္ေတာ့မွ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာ နာေအာင္မလုပ္

       ဘူး..စိတ္ခ်..ငါ့ကို နာေအာင္လည္း ဘယ္သူမွ လုပ္လို ့မရဘူး…”

မင္းမခရဲ ့ စကားလံုးေတြမွာ နာက်ည္းမွဳ တစ္ခုေရာယွက္စိးဆင္း ေနတာကို ဘယ္သူက သိမွာတဲ ့လဲ။ ဥကၠာကေတာ့ ကိုယ့္အေတြးနဲ ့ကိုယ္မ

င္းမခ ေျပာလိုက္တာကိုပင္ အစအဆံုး မႀကားလိုက္ပါ။ ဥကၠာက ခုနက စကားကို ျပန္ဆက္လိုက္ျပီး…

      “ျပီးေတာ့ ..မင္းကို အေရးႀကီးတဲ ့စကား တစ္ခုေျပာခ်င္တယ္..အဲဒီစကားမေျပာခင္ မင္းကို ႀကိဳေတာင္းပန္ထားခ်င္တာက.. ငါ့ကို ဘယ္

      လိုမွ သေဘာမထားေစခ်င္ဘူး..”

ဒီေလာက္ စကားပုလႅင္ေတြခံေနမွေတာ့ ေတာ္ရံုတန္ရံုစကားေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ဘူးဆိုတာ မင္းမခ သိပါသည္။ အဲဒါေႀကာင့္ ဘာမွ ဆက္မ

ေျပာဘဲ ဥကၠာေျပာမည့္ စကားကိုသာ ေစာင့္ေနလိုက္သည္။ ဥကၠာက ဆက္ျပီးေတာ့..

    “မင္းရဲ ့ မိဘေတြရဲ ့ ေက်းဇူး..ျပီးေတာ့ မင္းရဲ ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လို ငါ့အေပၚထားရွိတဲ ့ ေမတၱာေတြက ငါ့အေပၚမွာ အမ်ားႀကီးပါ..

     အခု ..ငါရထားတဲ ့ အေမြေတြကို ငါတစ္ေယာက္ထဲ မယူရက္ပါဘူးကြာ..မင္းနဲ ့ငါက ငယ္ေလးကတည္း ညီအစ္ကိုလို သူငယ္ခ်င္းလို ..

     ျပီးေတာ့ ခ်စ္သူလို ေနလာခဲ ့ႀကတာေလ..”

အေမြဆိုတဲ ့ အသံေႀကာင့္ မင္းမခ အသက္ရွဴဖို ့ ေမ့ေလာက္ေအာင္ပင္ အာရံုစိုက္နားေထာင္ေနပါသည္။ ဥကၠာက စကားကို ခတၱရပ္ထားလို

က္ျပီး သက္ျပင္းရွည္ႀကီး ခ်လိုက္ပါသည္။ ျပီးေတာ့..

      “အဲဒါေႀကာင့္ ငါရထားတဲ ့ အေမြထဲက သံုးပံုတစ္ပံုကို မင္းကို ခြဲေပးခ်င္တယ္…ဘာလို ့ မင္းကို တစ္၀က္မေပးရတာလဲဆိုေတာ့ က်န္တဲ ့

       ႏွစ္ပံုမွာ တစ္ပံုကို ကြယ္လြန္သြားႀကျပီျဖစ္တဲ ့ ငါ့မိဘ ျပီးေတာ့ မင္းမိဘေတြ အတြက္ အလွဴလုပ္ဖို ့ရည္ရြယ္ထားတယ္..က်န္တဲ ့တစ္ပံု

       ကေတာ့ ငါ့ဘ၀ေရွ ့ေရးအတြက္ေပါ့ကြာ…”

ဥကၠာစကားဆံုးေတာ့ မင္းမခ မ်က္ႏွာကို မသိမသာေလး တစ္ခ်က္မဲ ့လိုက္ပါသည္။ “ေဆာက္ရူး” စိတ္ထဲမွာလည္း ပစ္ပစ္ႏွစ္ႏွစ္ကို ဆဲပစ္လို

က္ပါသည္။ ဘယ္လိုနည္းနဲမွ ဒီလို အျဖစ္မခံႏိုင္ပါ။ ဒီလိုဆိုရင္ မင္းမခ အတြက္ အေမြေတြအားလံုးသိမ္းပိုက္ဖို ့အတြက္ အခ်ိန္ေတြ သိပ္မရွိေ

တာ့ပါလား။ မိမိရဲ ့ အစီအစဥ္ကို အျမန္ဆံုးအေကာင္အထည္ေဖာ္မွကို ရေတာ့မည္။ အခ်ိန္ဆြဲေနလို ့ မျဖစ္ေတာ့။ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ အလို

က္သင့္ေလး…

     “ေကာင္းတာေပါ့..မင္းအစီအစဥ္ အရမ္းေကာင္းတာပဲ..ေျပာရရင္ မင္းဆီက ခြဲေပးတဲ ့ အေမြေတြကို ငါမလိုခ်င္ပါဘူး..ဒါေပမယ့္ငါ့အေပၚ

      ထားတဲ ့ မင္းရဲ ့ ေမတၱာ ေစတနာကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ..အသိအမွတ္လဲ ျပဳပါတယ္..”

ရင္ထဲက မပါတဲ ့ စကားကိုေျပာရတဲ ့အတြက္ေႀကာင့္  ထြက္က်လာတဲ ့ မင္းမခရဲ ့ အသံတို ့က ေလးနက္မွဳမရွိ အေပၚယံေပါ့ရႊတ္ရႊတ္ ျဖစ္လို ့

ေနပါသည္။ ဥကၠာက ..

     “ရပါတယ္ကြာ..ဒါကလည္း ..မင္းရသင့္တယ္ထင္လို ့ ေပးတာပါကြာ…ဘယ္လိုမွ စိတ္ထဲမွာ မထားေစခ်င္ဘူး..”

မင္းမခက မဲ ့ျပံဳးတစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္ျပီးေတာ့..

      “ေကာင္းပါျပီ..မင္းလုပ္စရာရွိတာ ဆက္လုပ္.ပါ..”

မင္းမခက ေျပာျပီး ဥကၠာေဘးမွ ခ်ာကနဲ လွည့္ထြက္လာလိုက္ပါသည္။ စိတ္ထဲမွာလည္း ..ငါသိတာေပါ့ ဥကၠာ ..မင္းအခုငါ့ကို ခြဲေပးတာ ေလ်

ာ္ေႀကး သေဘာမ်ိဳးေပးလိုက္တာမဟုတ္လား။ မင္းဒီအေမြေလးခြဲေပးရံုနဲ ့ ငါ့ကို မင္းေဘးက ခြာထုတ္လို ့ရမယ္ ထင္ေနတာလား။ မရဘူး..။

ငါ့ကို ဒီလို ႏွစ္သိမ့္ရံုနဲ ့ ျပီးသြားမယ္ထင္ေနလို ့လား။ မင္းကေတာ့ မင္းေကာင္ေတဇနဲ ့ ဇာတ္ေပါင္းထုတ္မွာေပါ့ေလ။ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ေစရ

ဘူး။ မင္းတို ့ ႏွစ္ေယာက္ရဲ ့ ဆူးေညွာင့္ခလုတ္ဆိုတာ ငါပဲ ျဖစ္ရမယ္။ မင္းရဲ ့ အေမြအားလံုး ငါပဲရရမယ္။ မင္းက ငါတို ့ဆီမွာ ေနလာကတည္း

က ေမြးစားသားက ေမြးစားသားပဲ ျပီးေတာ့ ငါ့ရဲ ့ငယ္ကၽြန္က ငယ္ကၽြန္ပဲ ဟား..ဟား…။ ဒိအဆင့္က မင္းမေက်ာ္တက္ေစရဘူး။ အျမဲငါ့ ေအာ

က္ကပဲ ရွိေနရမယ္။ အခုေတာ့ အခိုက္အတန္ ့ကာလေလး မင္းကို လႊတ္ေပးထားတာ အေကာင္းမထင္နဲ ့ ဥကၠာ။ မေ၀းေတာ့တဲ ့ အခ်ိန္မွာ မ

င္း ငါ့ရဲ ့ ေထာင္ေခ်ာက္ထဲကို သက္ဆင္းရေတာ့မွာပါ။ အခုေတာ့ မင္းေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနလိုက္ဦးေပါ့။ မင္းမခရဲ ့ စိတ္ထဲမွာ အရူးတစ္ေယာက္လို တ

တြတ္တြတ္ရြတ္ဆိုေနပါသည္။ မင္းမခရဲ ့ ကိုယ္မွာ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ ေမာဟ မီးေတြ ေတာက္ေလာင္လ်က္…………….

                                                      

                                                                                                                                                               ဆက္ရန္…