Dec 15th

????????

By SSP

ခ်စ္သူ….

အိပ္ေမာက်ေနတဲ့ ႏွလုံးသားကုိ

ခ်ဳိသာ ၾကည္ေအးတဲ့ သံစဥ္ေလးႏွင့္

လႈပ္ခတ္ ႏႈိးဆြခဲ့ၿပီေပါ့ကြယ္..။

ခ်စ္သူ…..

ခ်စ္တတ္ေအာင္ သင္ေပးၿပီးမွ

ခဏေလးဆုိၿပီး

ငါ့ကုိ ထားရစ္ကာ

အေ၀းဆီကုိ ထြက္သြားမွာလားဟင္..။

ခ်စ္သူ…

သိစိတ္ရဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာ

ခ်စ္သူနဲ႔  ေ၀းရမွာလား ဆုိတဲ့

အေၾကာင္းတရားေတြကုိ ေတြးမိေလေတာ့

ဆက္လက္ ရွင္သန္ဖုိ႔ေတာင္ မလြယ္တဲ့ အျဖစ္နဲ႔

တကယ္ ခ်စ္တတ္တဲ့ ငါ

ခ်စ္သူအပါးကေန

ဘယ္ဘ၀ေရာက္ေရာက္ ခဲြမသြားပါရေစႏွင့္လုိ႔

ဆုေတာင္းေခၽြ မိတယ္… ခ်စ္သူ..။

Dec 15th

?????????? ???????????

By Alex aung
'ေဒါင္ ေဒါင္' ဆိုတဲ့ ဒီဇင္ဘာရဲ႕ ေခါင္းေလာင္းသံခ်ိဳေတြ ျပန္ လည္ျမည္ဟည္းလာျပန္ပါေပါ့။
ႏွင္းစက္ေလးေတြ ေခါင္မိုးကို တစ္ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ထိခတ္ေနသံ ကို ခပ္သဲ့သဲ့ၾကားေနရသည္ပဲ။
ရာသီဥတုရဲ႕ေအးျမမႈေတြၾကားမွာ ကြၽန္ေတာ္တစ္ကိုယ္ရည္ ေအးစက္စြာ ေႏြးေထြးမႈကင္းမဲ့ေနတာ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ရဲ႕ ရူးသြပ္မႈတစ္ခု သက္သက္ပဲလား၊ 'အေတြးလြန္မႈေလးသာ'ဆိုတာမ်ားလား။

'လူဆိုတာ အခ်စ္နဲ႕မကင္းဘူး တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႕မင္း ခ်စ္တမ္းကစားလိုက္ရင္ ေအးစက္ေနတဲ့ မင္းစိတ္ ကိုယ္ခႏၶာ အလိုလို ေႏြးေထြးသက္၀င္လာမည္'တဲ့ ခင္ေသာသူငယ္ခ်င္းေလးကေျပာျပပါရဲ႕။

‘မင္းမသိလို႔ပါ......ကိုယ္ဟာ ရင္ခုန္သံမ်ားစြာေအာက္မွာ တစ္ကိုယ္ရည္ အထီးက်န္ေနတယ္....’

x           x           x

'ရာသီဥတုကေအးလိုက္တာေနာ္ခ်စ္၊ မင္းဒီလိုေဆာင္းရာသီကို ၾကိဳက္လား၊ကိုယ္ေတာ့ ေႏြဦးရာသီကို ပိုရင္ခုန္တယ္'

'ဟုတ္ကဲ့..ခ်စ္လည္း အတူတူပဲ'

‘ဟင့္အင္ဗ်ာ.....ကြၽန္ေတာ္ဒီလိုေဆာင္းဦးရာသီရဲ႕ေအးျမလတ္ဆတ္မႈကိုပိုသေဘာက်တယ္'
လို႔ သူ႕ကိုႏႈတ္ကဖြင့္ မေျပာျဖစ္ ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ဟာ အမွန္တကယ္ ဒီလိုဒီဇင္ဘာလရဲ႕ ေဆာင္းႏွင္းပြင့္ေတြကို သေဘာက်ပါတယ္။ ရာသီဥတုကေအးတယ္ တစ္ေယာက္ တည္းေနတတ္သူေတြအတြက္ သိပ္အဆင္မေျပဘူးလို႔ ဆိုၾကေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ ရင္ခုန္သံေလးေတြအစီအရီဆိုေတာ့ ေႏြးေထြးရာရင္ခြင္က အသင့္။ ဒါေၾကာင့္ ေဆာင္းရာသီကိုၾကိဳက္တာျဖစ္မယ္ထင္ပါ့။

သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ကို ေလးေလးကန္ကန္ခ်ရင္း ကြၽန္ေတာ့္ကို္ ကြၽန္ေတာ္ ရယ္ခ်င္သလိုလို အလန္႕တၾကားလိုလိုပင္ ျဖစ္သြားမိသည္။ ေနာက္ျပီး ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ကြၽန္ေတာ္ ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ထိန္႔လန္႔တုန္လႈပ္သြားရမွန္းကိုလည္း ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္လိုမွ ျပန္ေတြး ၾကည့္လို႔မရႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနမိ၏။

'ဘာကိုလည္း ဘာကိုထိတ္လန္႔သြားသလဲ?'ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ့္ လက္ဖ၀ါးကို သူ႔ရဲ႕ေႏြးေထြးတဲ့လက္နဲ႕ အုပ္မိုး ကိုင္တြယ္ ရင္း 'Honey' လို႔ေခၚလိုက္သံေၾကာင့္ေပါ့။ သူ႔ရင္ထဲကလာတဲ့ ဒီအသံဟာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ရင္ခုန္သံျပင္းထန္သြားေစသလို ထိန္႔လန္႔သြားေစခဲ့တာ ေလေအးေအးေလးေတြတိုက္ေနတဲ့ အင္းယားကန္ေဘာင္က ဘူးသီးေၾကာ္ဆိုင္ေလးမွာပါ။

ဒီဇင္ဘာရဲ႕ ေခါင္းေလာင္းသံခ်ိဳေလးေတြကို သူ႕တိုက္ခန္းေလးကေနၾကားေနရပါတယ္။ ဒီလိုညခ်မ္းမွာ အိမ္တိုင္းလိုလို ဒါမွ မဟုတ္ ရင္ႏွီးခင္မင္ရာမိတ္ေဆြေတြရဲ႕ အိမ္ေတြမွာ 'ေကာင္းခ်ီး မဂၤလာေရာက္ေစေသာ္' ဆိုတဲ့ သံစဥ္ေလးေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ၾကားရတယ္။ သူလည္းအိမ္ကိုလာမည့္ သူ႔မိတ္ေဆြေတြ အတြက္ စားစရာေတြျပင္ဆင္ေနသလို ကြၽန္ေတာ္လည္း ကြၽန္ေတာ့္အၾကိဳက္သံပုရာရည္ေလး ေတြေဖ်ာ္ရင္း ျပီးေတာ့ မၾကိဳက္သူေတြအတြက္ ေကာ္ဖီရဖို႔ ေကာ္ဖီက်ိဳတဲ့စက္ေလး နဲ႕ျပင္ဆင္ေပးရင္ ကူညီေပ်ာ္ရႊင္ရပါတယ္။

အား......ႏွင္းစက္ေလးေတြက ေအးျမလိုက္တာ....။

ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးၾကြေနတဲ့ သူ႔ကိုၾကည့္ရတာ ကြၽန္ေတာ္ပါေရာေယာင္ ေပ်ာ္ရႊင္မိရပါတယ္။ ကိုယ္နဲ႕ေတာ့ဘာမွ မဆိုင္တဲ့ ရာသီ ျဖစ္ေပ မဲ့ ဂီတဆိုတဲ့ သံစဥ္ေတြေနာက္ကြၽန္ေတာ္နစ္ေျမာမိရပါ့။ သူငယ္ခ်င္းေတြ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြက ကြၽန္ေတာ့္လက္ရာ သံပရာရည္ခ်ိဳခ်ဥ္ ေလးရယ္ ေကာ္ဖီလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြကို ႏွစ္သက္ခ်ီးက်ဴးေတာ့ သူကဂုဏ္ယူစြာျဖင့္ 'ဒါငါ့ခ်စ္သူေဖ်ာ္ ထားတာ'တဲ့။ ေတာ္ပါေသးရဲ႕ သေဘာထားပြင့္လင္းျပီး အျမင္က်ယ္တဲ့လုပ္ငန္းသဘာ၀မွာက်င္လည္ ေနၾကသူမ်ားမို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔အျဖစ္ကို မထူးဆန္းသေယာင္လက္ခံေပ်ာ္ရႊင္ေပးၾကပါတယ္။

ျမိဳ႕ထဲသြားလာရာ ေစ်း၀ယ္ရာ ပိုင္အိုနီးယားကလပ္ေတြသြားတာ စသျဖင့္သူက်င္လည္လႈပ္ရွားရာတိုင္းမွာ ကြၽန္ေတာ္ မပါမျဖစ္ပါ။ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ေဘးမွာ ျမန္မာခြၽတ္တားေလးက ကပ္ပါေနတာဆိုေတာ့ လူေတြက တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ စူးစမ္း မ်က္၀န္းေတြနဲ႕ ၾကည့္ေနသလားပဲ။ ေက်ေတာ့ ေက်နပ္မိပါတယ္...ကြၽန္ေတာ္ ဟာသူ႕အတြက္ အေပ်ာ္အေဖာ္အဆင့္ထက္ပိုျပီး ေနရာ ေပးခံရတယ္၊ အခ်စ္ခံရတယ္လို႔ေပါ့။
ကြၽန္ေတာ္သူ႕ကိုရင္ခုန္မိသလား....ႏွစ္သက္မိတာေတာ့အမွန္ပါ။ ပညာအရမ္းေတာ္တယ္ ဒါဟာဦးစားေပးအခ်က္ျဖစ္မိ တယ္ထင္ရဲ႕၊ သူတစ္ပါးႏိုင္ငံမွာ လာအလုပ္လုပ္တယ္ လူေတြနဲ႕ လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ေအာင္ေနတတ္တယ္ ဒါဟာ ဒုတိယ အခ်က္၊ ဦးစားေပးတယ္ တကယ့္ကို ခ်စ္ခင္လိႈက္လွဲစြာျဖင့္ သူ႔ ေမတၲာေတြကို ရယူေစတယ္ ဒါဟာ တတိယ အခ်က္၊ ေနာက္ဆံုးသူဟာ ႏွစ္လိုဖြယ္အျပဳံးနဲ႕ ရုပ္ရည္ေခ်ာေမာ သူျဖစ္ေန တယ္ အဲဒါဟာလည္း...။

အို.....ငါဦးေႏွာက္နဲ႕ဆံုးျဖတ္ေနမိတာမ်ားလား။

ဒီလိုနဲ႕ပဲ ရာသီစက္၀န္းလည္ပတ္ေနသလို ေလာကသဘာ၀ အလုပ္သဘာ၀ေတြအတိုင္း သူ႕အလုပ္ဟာ စာခ်ဳပ္သက္တမ္း ေစ့လာသလို ကြၽန္ေတာ္သိေနတာက ကြၽန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္စာခ်ဳပ္သက္တမ္းလည္း သက္တမ္းေစ့ဖို႔နီးစပ္လာျပီေပါ့။ အဲဒီအ ေၾကာင္းေလးကို သိဖူးျမင္ဖူး ႏွင္းစက္ေတြႏွင့္ျပန္လည္ထိေတြ႕ ရတဲ့ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ရဲ႕အဆံုးမွာ ကြၽန္ေတာ္တိတိက်က် သိခဲ့ရတာ ေၾကာင့္ ရင္ထဲ အသည္းထဲ ပူေလာင္ တဲ့ေခ်ာကလက္ရည္ေတြ ေလာင္းထည့္လိုက္သလို ခံစားရတာမ်ား အခုပဲ ေႏြရာသီ ေရာက္ေနတဲ့အတိုင္းပါပဲဗ်ာ။

'ကိုယ္မင္းကို ျပန္လာေခၚမယ္ မင္းေစာင့္ေနရမယ္ေနာ္'

'မင္းကို ကိုယ္တကယ္ခ်စ္ပါတယ္ အျမဲတမ္းအတြက္'

ေလထဲမွာလြင့္ေမ်ာေနတဲ့တိမ္တိုက္တစ္ခု ကြၽန္ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေမ်ာခ်င္ရာေမ်ာ ဖမ္းဆုပ္ထားမယ့္သူမရွိ ေလအလာ အတိုင္းေမ်ာ ရသူေပါ့။ေလဆိပ္ကျပန္လာတဲ့လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ကြၽန္ေတာ္...ကြၽန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္းဆိုတာ ေတြးမိတာသာမဟုတ္ လက္ေတြ႕ ခံစားရျပီေပါ့ေလ။

'ဒီဇင္ဘာရယ္ အလြမ္းမိုးစက္ေတြ ငါ့ရင္ထဲသည္းေစတယ္'တဲ့ သီခ်င္းသံေလးက ေဆာင္းေဘာက္စ္က တစ္ဆင့္နားထဲ၀င္ ေရာက္လာ ရေပါ့။ လူတကာအားက်တဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ခ်စ္ဇာတ္လမ္း ေဆာင္းႏွင္းစက္ေတြနဲ႕ အတူေခါင္မိုးေပၚ တေဖ်ာက္ ေဖ်ာက္....။

'အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕စြာနဲ႕ လိုရာခရီးကိုေရာက္ရွိပါေစ ခ်စ္သူေရ'

ေစာင့္ေနဖို႔ဆိုတာထက္ သူတကယ္ေရာျပန္လာမွာလား... .ျပန္လာမွာလားဗ်ာ။
ျပဴတင္းေပါက္က လွမ္းအၾကည့္ ျခံ၀င္းထဲမွာ သူ႔အၾကိဳက္ တရုတ္စကားျဖဴပန္းပြင့္ေတြ ေမႊးၾကဴေနျပီ...။

x           x           x
တိတ္ဆိတ္ေနေသာအခန္းအတြင္း ကြၽန္ေတာ္၏ အသက္ရွဴ သံမွလြဲ၍ ဘာသံကိုမွမၾကားရ။ပြင့္ေနေသာ ကုတင္ေဘးမွ ျပဴတင္းေပါက္က ေလတဟူးဟူး၀င္ေနသည္။ ကြၽန္ေတာ္က နံရံေပၚမွ မီးခလုတ္မ်ားကို လက္ျဖင့္စမ္းရင္း ဖြင့္လိုက္၏။ ထိုစဥ္ ကြၽန္ေတာ္၏ ဘယ္ဘက္ အက်ႌအိပ္ကပ္ေအာက္မွာ ႏွလံုးခုန္သံက တဒုတ္ဒုတ္ျဖင့္ လႈပ္ခါသြားသည္ကို သတိ ျပဳမိလိုက္သည္။

ေရခ်ိဳးခန္းနံရံေပၚက မွန္ခ်ပ္ရွိရာဆီ ခပ္သြက္သြက္ သြားျပီး ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာဟာ ပန္းေသြးေရာင္ ထေနျပီး မ်က္၀န္း မ်ားဟာ မေအးစက္ေတာ့တာကို အံ့အားသင့္ဖြယ္ျမင္လိုက္ရသည္။

'မင္းမမွတ္ေသးဘူးလား.....ေနာက္တစ္ခါမင္းက်န္ခဲ့မွာကို မစဥ္းစားမိဘူးလား ေကာင္ေလး'လို႔ မွန္တဲ့ကပံုရိပ္ကို တိုးတိုး သက္သာ ကၽြန္ေတာ္ေျပာမိရသည္။

တစ္ေယာက္တည္းတိတ္ဆိတ္ေနတတ္သည့္ ကြၽန္ေတာ့္ အတြက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က 'ခင္မင္ဖို႔ေကာင္းသည့္ အစ္ကိုၾကီး တစ္ေယာက္ရွိတယ္ သူနဲ႕စကားေျပာၾကည့္'ဆိုကာ ဂ်ီေမးလ္အေကာင့္တစ္ခုကိုေပးျပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ကြၽန္ ေတာ့္ျငိမ္သက္ႏွလံုးသားဟာ တဆတ္ဆတ္ျပန္လည္ခုန္လာတာ သိပ္ ေတာ့မထူးဆန္းဘူးလို႔ေျပာရင္ရမလားဘဲ။
ေရပန္းေအာက္ကိုအသာ၀င္ ေရေတြတဖြားဖြားက်လာေအာင္ ဖြင့္လိုက္မိရင္း ရုတ္တရက္ပိတ္လိုက္မိသည္။

'ညီေရကို မလိုအပ္ရင္ပိတ္ထား၊ လိုအပ္သေလာက္သာသံုး' ဆို တဲ့ သူ႔စကားကိုၾကားေယာင္မိလုိက္လို႔ပဲ ျဖစ္ပါသည္။ သူဟာ TOTAL ေရနံကုမၸဏီရဲ႕ ကမ္းရိုးတန္းလုပ္ငန္းခြင္မွာ ပညာရွင္တစ္ဦးအျဖစ္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသူတစ္ဦး ျဖစ္သည္။ ရုပ္ရည္ကျမန္မာမဆန္ဘဲ အေနာက္တိုင္းရုပ္ေပါက္ေနသည္။ စတင္ေတြ႕ဆံုမိတဲ့ေန႔တန္းကဆို လူၾကားထဲ ထင္းေနသည့္သူ႔ ရုပ္ရည္နဲ႕ အရပ္အျမင့္ေၾကာင့္ ဟုတ္ပါ့ ဟုတ္ပါ့မလား လို႔ သံသယ၀င္မိေသးသည္။

'ဒါ သူေျပာပိုင္ခြင့္ရွိလို႔သာေျပာေနတာေလ တကယ္ယုတၲိ မရွိဘူး'

'ဒါအမွန္ဘဲ ဗုဒၶျမတ္စြာက ကာလာမသုတ္ထဲမွာ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို ညီသိတယ္မလား'
ကြၽန္ေတာ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာၾကံဳဆံုရတဲ့အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ျပန္လည္ေျပာဆိုတိုင္ပင္ျဖစ္တဲ့အခါ ရွင္းလင္းသြား ေအာင္ အဓိပၸာယ က်ယ္က်ယ္၀န္း၀န္းနဲ႕ရွင္းျပႏိုင္သူျဖစ္ပါတယ္။ ဘာ သာေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အဘိဓမၼာစာေမးပြဲ ကိုလည္း ေျဖဆို ေအာင္ျမင္ထားသူ ဆိုေတာ့ အျမင္မၾကည္တာေတြကို လင္းသြားေအာင္ထြန္းညႇိေပးႏိုင္သူပါ။
တစ္စစနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္သူ႕ကိုတြယ္ညိႇလာတာမ်ား မယံုႏိုင္စရာပါ။ သူနဲ႕ခြဲရမွာေၾကာက္လို႔ သူ႔ရင္ခြင္ထဲ သည္းသည္းလႈပ္ငိုရႈိက္မိရတာ သံုးၾကိမ္ေလာက္ရွိမလားဘဲ။ အစ္ကိုလို အေဖလို ျပီးေတာ့ခ်စ္သူတစ္ေယာက္လို အရာရာ ျပည့္စံု ေအာင္ ေမတၲာ ျဖည့္ေပးႏိုင္တဲ့ 'အစ္ကို' ပါ။
ေလာကဆိုတာဘာေတြမ်ားလည္း အထူးသျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔လိုလူမ်ိဳးေတြမွာ အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္အသံုး၀င္ ရဲ႕လား။ 'ရင္ထဲစူး စူးနစ္နစ္ ခံစားမိတာပဲျဖစ္ျဖစ္ မခံစားရတာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ယံုၾကည္ႏိုင္တယ္လို႔ မယူဆၾကဘူးလား' ဆိုတာေတြးမိရပါျပီ။ လက္ထပ္ လို႔လည္းမရ၊ ကိုယ့္ကိုသာခ်စ္ပါလို႔ ေျပာဆိုပိုင္ခြင့္ လည္း မရွိ...အို.....ဘာမွပိုင္ဆိုင္ခြင့္ မရွိ အရိပ္နဲ႕အေငြ႕ကိုသာ ဖမ္းဆုပ္တြယ္ျငိ ေနမိသူ သက္သက္ပါဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္ ေဟာ ဒီလိုေဆာင္းတြင္းညခ်မ္းတစ္ခုမွာ သိလိုက္ရ ျပန္ပါသည္။
'ေနာက္တစ္ပတ္ထဲမွာ ကိုယ့္ညီ မေလးရွားကျပန္လာမယ္၊ ကိုယ္နဲ႕အတူေနမယ္ကြ၊ သူအျပင္သြားတဲ့ရက္ေတြမွာ ေတြ႕ရေအာင္ေနာ္'
'သူကသာ ငါ့ရည္းစား ငါ့ခ်စ္သူပဲ ၊ မင္းကိုေျပာျပျပီးခဲ့ျပီေလ ကိုယ္တို႔ဇာတ္လမ္း ကိုယ္တို႔အေၾကာင္း'
'ဘယ္သူကေမးေမးသူသာ ငါ့ခ်စ္သူပဲေလ'
'ဒီ့ထက္ပိုျပီး ငါ့အခ်စ္ကိုမေပးႏိုင္ဘူး၊ မင္းလည္းမနစ္နာေအာင္ ငါလည္း တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ရာမက်ေအာင္ လမ္းခြဲၾကစို႔ညီ'
မီးကိုအေမွာင္ခ် ေအးစက္ေနတဲ့အခန္းတြင္းမွာ ကြၽန္ေတာ္လွဲ အိပ္ေနမိသည္။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္မႈ မ်ားစြာျဖင့္ ခ်ာခ်ာ လည္ေနရသည့္အျဖစ္က ဘယ္သူမျပဳမိမိမႈသာလို႔ ေျပာ ရင္ရသလို အခ်စ္ကိုငံ့လင့္မိသည့္ မိမိ ႏွလံုးသားကိုလည္း ေသာ့ခတ္မထား ျဖစ္သည့္အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္လို႔ ဆိုရမလို ပင္ျဖစ္ပါသည္။
သတိရျခင္းမ်ားစြာ ျပီးေတာ့ တမ္းတမိတဲ့ အနမ္းမ်ားစြာေၾကာင့္ မေတြ႕ရသည့္ရက္ေတြမ်ားမွာကြၽန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ တည္း ျဖစ္ေနမိ သည္။ အလုပ္မ်ားမွာစိတ္မပါလက္မပါျဖစ္ ေနမိေတာ့ သည္။ ဖုန္းဆက္ၾကည့္မယ္ဆိုျပီး ဖုန္းခြက္ကို ေကာက္ကိုင္ နံပါတ္ေတြကို တစ္ခု ခ်င္းႏွိပ္ကာေခၚမိရစဥ္မွာေတာ့
'ကိုၾကီးမရွိပါဘူးခင္ဗ်ာ သင္တန္းသြားပါတယ္၊ ဘယ္သူလို႔ေျပာလိုက္ရမလဲဗ်'
'ကိုၾကီး'တဲ့လား.....ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ အစ္ကိုလို႔ပဲေခၚမိခဲ့ သည္။ သူ႕ေကာင္ေလးရဲ႕ေခၚသံေတြမွာ ေႏြးေထြးရင္ခုန္မႈ သံစဥ္ ေတြပါေနသည္။ အို....စံုစမ္းမိသည္ ခိုးၾကည့္မိသည္ သူတို႔လႈပ္ရွားသြားလာမႈေတြကိုေပါ့။ အရမ္းကို Romantic ျဖစ္ၾကသည္ ၾကည္ႏူးၾကသည္ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကသည္။
ကြၽန္ေတာ္...ကြၽန္ေတာ္ဟာ အစ္ကို႔အတြက္ဘာမ်ားလဲ ဘာျဖစ္ ခဲ့သလဲဟင္...။
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ အစ္ကို......။
အခ်စ္ဆိုတာ ႏွင္းဆီျဖဴတစ္ပြင့္ လား......ဆုပ္ကိုင္ဖို႔ဆိုေတာ့ လည္း ဆူးေတြႏွင့္အျပည့္ ကြၽန္ေတာ့္လက္ျဖဴျဖဴမွာ ေဆြးေဆြးနီ ေသြးေတြရဲရျပီေပါ့။
x              x              x

'မင္းနဲ႕ကိုယ္ကစကားေျပာရတာ ေတာ္ေတာ္အဆင္ေျပတယ္ ဘယ္အေၾကာင္းအရာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဆြးေႏြးလို႔ ရတယ္၊ မင္းက အေတာ္စကားေျပာေကာင္းသူပဲ'
'မင္းက စာလည္းဖတ္တယ္ ဘေလာ့ခ္ေတြလည္းေရးတယ္ ဆိုေတာ့ ဒီစာအုပ္ေလးဖတ္ဖို႔ယူသြားေလ'
ေတာ္ေတာ္ခင္မင္ဖို႔ေကာင္းသည့္ သူငယ္ခ်င္းပါပဲ။ ဒါေပမဲ့သူ နဲ႕ကြၽန္ေတာ္ဟာ သူငယ္ခ်င္းဆိုသည့္ စည္းထက္ေတာ့ ေက်ာ္ ေနသည္မွာအမွန္ပဲျဖစ္ပါသည္။
အြန္လိုင္းသူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာထဲမွ ေတြ႕ဆံုျဖစ္သည့္ သူငယ္ခ်င္းေလးျဖစ္သည္။ နယ္ကတက္လာသည့္ သူခ်င္းအတူတူ သူ႕ကို ကြၽန္ေတာ္သေဘာအေတာ္က်မိရတာ သူ႕စိတ္ေနသေဘာထား၊ အလုပ္အေပၚအာရုံ ထားမႈႏွင့္ ပညာေတာ္သူ ျဖစ္ေနျခင္း ေၾကာင့္ျဖစ္မည္။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူသည္ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းသူ တစ္ဦး။
အို....လူမ်ားစြာႏွင့္ အံ၀င္ခြင္က်စကားေျပာတတ္ေနတတ္ထိုင္တတ္ေအာင္ သူကျပသေပးခဲ့သည္။ သင္ၾကားေပးသည္မဟုတ္ သူလုပ္ေဆာင္ေနထိုင္ျပျခင္းေတြမွ ကြၽန္ေတာ္ ရယူ မိျခင္းျဖစ္ပါသည္။
သူ႔အလုပ္မွ သူငယ္ခ်င္းေတြကို သူအေတာ္အေလးေပးသလို အေတာ္ပင္ခင္တြယ္သူတစ္ဦးျဖစ္သည္။ အလုပ္ကနား ခ်ိန္မွာ တရုတ္တန္း ကိုသြား စားၾကေသာက္ၾက၊ ကန္ေတာ္ၾကီးေမွ်ာ္စင္ ကြၽန္းကိုသြား လြတ္လြတ္လပ္လပ္။ ကြၽန္ေတာ္ တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ဟာ ဘာဆိုတာ သူ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက သိေနသလို အထင္ ေသးဟန္လည္းမေပၚ။ ဟုတ္တယ္ေလ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ ခ်စ္သူေတြပဲ။
'ငါ့ အေမရယ္၊ ညီေတြရယ္ လာေနေတာ့မယ္ ဒီအခန္းမွာ၊ ဒါေၾကာင့္ငါတို႔အတူလြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနလို႔မျဖစ္ ေတာ့ဘူး'
'ငါ့ဘ၀မွာအေမကအေရးအၾကီးဆံုးပဲ၊ အေမ့ကိုလုပ္ေကြၽးခြင့္ ရတာကိုလည္း ဂုဏ္ယူတယ္'
ရယ္ရယ္ေမာေမာႏွင့္ အျမဲတေစေဖာ္ေရြသူ၊ဘယ္သူ႕ကိုေမး ေမးသူဟာ ေတာ္ေတာ္ခင္မင္ဖို႔ေကာင္းသူ တစ္ဦးပဲ ျဖစ္ပါသည္။ ေအာ္...... ကြၽန္ေတာ္ေၾကာက္လန္႔မိခဲ့သည့္တြယ္ျငိရမႈသည္ ေနာက္တစ္ခါပ်က္ျပယ္ ရျပန္ေတာ့မည္ျဖစ္သည္။
ဟင့္အင္....ငါခ်စ္တာမဟုတ္ဘူးလို႔ျငင္းဆန္ရမည္ဆိုေတာ့လည္း မဟုတ္ျပန္ေသးပါ။ သူ႕အရည္အခ်င္းကို အားက်သည္လား မဟုတ္ ေသးပါ။ ဘာကိုစြဲလမ္းမိသည္ လည္း...အထိ အေတြ႕လား မဟုတ္ေသးျပန္ပါဘူး။
အခ်စ္ဆိုတာဘာလဲလို႔ ဒီအခ်ိန္ေမးလာလွ်င္ အေပးအယူမွ်တမႈ လည္းမဟုတ္၊ ရယူမႈပိုင္ဆိုင္မႈလည္းမဟုတ္ 'ေပးဆပ္မႈ' သက္ သက္ သာျဖစ္ေနရသည္ပဲေလ။ ဘာလဲ....ဘာလဲ.....ဘာလဲ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အခ်စ္ဆိုတာ.။
'အခ်စ္ဆိုတာ ငါ့ဘ၀မွာေသဆံုးသြားျပီ၊ မင္းကိုမွမဟုတ္ဘူး ငါ ဘယ္သူ႔ကိုမွမခ်စ္ေတာ့ဘူး၊ ဟုတ္တယ္ အဲဒါအမွန္ တရားပဲ'
'ငါတို႔က လက္ထပ္လို႔ရသလား၊ ငါဟာ မင္းအတြက္ မိန္းမ မျဖစ္ႏိုင္သလို လင္ေယာက္်ားအျဖစ္လည္း ျဖစ္မလာႏိုင္ဘူး'
'တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ေနတယ္ဆိုရင္မင္းအရူးပဲ၊ ငါတို႔က သဘာ၀ကိုဆန္႔က်င္ေနတဲ့အခ်စ္ဆိုတာ မင္း သတိထားဦးေလ'
ေရႊတိဂံုဘုရားကိုေရာက္တိုင္း ေရႊသကၤန္းအတူကပ္ခဲ့တာ ကို သတိရမိသည္။ ျပည္သူ႔ရင္ျပင္ကို တစ္ပတ္ ပတ္လမ္း ေလွ်ာက္ ခဲ့ၾက သည္ကို တမ္းတသည္။ အထူးသျဖင့္ သူ႔ရဲ႕ဖက္တြယ္တတ္ေသာလက္တစ္စံုနဲ႕ ကိုယ္သင္းနံ႔ကိုတြယ္ တာမိသည္။
သဘာ၀မဟုတ္ဘူးတဲ့လား...ကြၽန္ေတာ္သည္ သဘာ၀မက် တဲ့ဘ၀တစ္ခုကိုဖက္တြယ္ထားသည္ဟု ဘယ္တုန္းကမွ မယူဆမိသလို ဘယ္တုန္းကမွလည္း အားငယ္စိတ္၀င္ခဲ့သူ မဟုတ္ ျပန္ပါ။ သဘာ၀ထဲက သဘာ၀လူသားတစ္ဦး အျဖစ္သာ ခံစား ခ်စ္ခင္ေနထိုင္ခဲ့ သည္ပဲ။ ဒါေပမဲ့ လူ႔ေလာကသည္ တစ္ဦးတည္း ေနထိုင္သည္မဟုတ္သလို စိတ္သ ေဘာထားသည္လည္း တိုက္ဆိုင္သည္ဆိုတာ ထပ္တူမျဖစ္ႏိုင္ခဲ့ျပန္ပါ။
တို႔ေတြ သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ ဆက္လက္ခင္မင္ၾကတာဟာ အေကာင္းဆံုးပါ။

အမုန္းနဲ႕လမ္းခြဲျခင္းမ်ိဳး မလိုလားဘူး။ ျပီးေတာ့ မင္းနဲ႕ ခြဲသြားဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ပါဘူး ကိုယ့္အတြက္။ ဒီေတာ့ 'သူငယ္ခ်င္း'ဆိုတာေလးအျဖစ္ ပတ္သက္ခြင့္ရ တာကိုပဲ ေက်နပ္ရမည္ .....ေက်နပ္ပါသည္။
အေဆာင္ရဲ႕ေခါင္းရင္းဘက္ စံပယ္ျခံဳက စံပယ္ေလးေတြအရမ္းေမႊးသည္ပဲ.......
ေရႊတိဂံုဘုရားက အဂၤါနံေထာင့္မွာ ကိုယ္စံပယ္ ပန္းလွဴ ေနတယ္ကြာ သိလား....။
x              x              x

'မင္းနဲ႕ဆံုဆည္းရတာ အစ္ကို႔ဘ၀မွာ ကံေကာင္းျခင္းပဲ၊ ဘယ္သူနဲ႕မွမင္းမတူဘူးေနာ္ '
'မင္းကိုပဲစြဲလမ္းသြားျပီကြာ'
'အစ္ကိုအၾကံေပးလိုက္တဲ့အတိုင္း ကြၽန္ေတာ့္ညီကိုဆံုးမလိုက္တယ္၊ အစ္ကိုကြၽန္ေတာ့္ဆရာၾကီးပါပဲ၊ ေလးစားခ်စ္ခင္သြား မိျပီဗ်'
'ညီနဲ႕ခင္မင္ခ်င္လို႔ပါ၊ ကိုယ္ျမန္မာျပည္ျပန္လာရင္ ၾကိဳမွာလားကြ'
'ေဘာ္ဒါေတြပဲ ၾကိဳရမွာေပါ့ဗ်ာ'
'ေဘာ္ဒါထက္ပိုလို႔မရဘူးလား နည္းနည္းျဖစ္ျဖစ္ေပါ့'
'အစ္ကိုကေတာ္ေတာ္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတယ္ေနာ္ အစ္ကိုသာ ကြၽန္ေတာ့္ခ်စ္သူအျဖစ္ရွိရင္ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ကံအေကာင္း ဆံုးဆိုတာ ျဖစ္လာမွာပဲ'
'သူက တျခားသူရဲ႕ပိုင္ဆိုင္သူျဖစ္ေနျပီေလ မင္းမခ်စ္သင့္ဘူး မၾကိဳက္သင့္ေတာ့ဘူးကြ'
'ကိုယ္တို႔ေတြ႕ဆံုၾကတာ ေနာက္က်သြားတယ္ေနာ္'
'ဟုတ္တယ္'
'ညီမွာခ်စ္သူရွိလား၊ ခ်စ္သူမရွိဘူးဆိုရင္ အစ္ကို႔အခ်စ္ကိုလက္ခံ ပါလားကြာ ညီ့စာေတြဖတ္ ညီ့အသံေတြမၾကားရရင္ မေနႏိုင္ ေတာ့ဘူး၊ အျပင္မွာတကယ္ခ်စ္ခ်င္ မိျပီကြ..ကိုယ္ျမန္မာျပည္ ျပန္လာေတာ့မယ္....'
'ဒီဇင္ဘာမွာ အစ္ကိုျပန္လာမယ္'
'ဒီဇင္ဘာမွာ ညီျပန္လာမယ္'
'ဒီဇင္ဘာမွာ .......'
'မင္းမွာ ရင္ခုန္သံေတြေတာ္ေတာ္ေပါတာပဲေနာ္၊ျပီးေတာ့ ေပ်ာ္ စရာၾကီး ငါ့မွာခ်စ္သူတစ္ေယာက္မွမရွိဘူး အထီးက်န္ သလိုပဲ၊ မင္းက ေတာ့ အထီးက်န္တယ္ဆိုတာ ဘာမွန္းသိမွာမဟုတ္ ပါဘူး။'
အထီးက်န္ဆိုတာ တစ္ေယာက္တည္းေနထိုင္ရမႈကိုဆိုလိုသလား။ ကြၽန္ေတာ္...ကြၽန္ေတာ္ဟာ အမွန္တကယ္ေတာ့ အထီးက်န္သူပါ။
စိတ္ထဲကမပါပဲ ျပံဳးရယ္တတ္ပါျပီ။ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္မႈမပါဘဲ ရင္ခုန္ျပတတ္ပါျပီ။ သဘာ၀က်က် လိႈက္လႈိက္လွဲလွဲ ေပါင္း သင္းဆက္ဆံ တတ္ပါျပီ။
 ၾကံဳဆံုရတဲ့ေလာကၾကီးေၾကာင့္ေရာ အေတြ႕အၾကံဳအရပါ မိမိမဟုတ္သည့္ မိမိဆိုသည့္ သဏၭာန္္တစ္ခုကို ဖန္းဆင္း လိုက္ပါ၏။
ေပ်ာ္စရာေကာင္းမွာပါ။
'ဟူး..'.ေလရူးသုန္သုန္တိုက္ခတ္လာတဲ့ ေအးစက္စက္ေလေတြ ျပဴတင္းေပါက္ကေန တိုးေ၀ွ႕လာသလို ရင္ဘတ္ထဲက အသည္း ေတြဟာ ေအးခဲလာျပီ။ ႏွင္းမႈန္ေ၀တဲ့ေဆာင္းညေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ပူေလာင္မႈအျပည့္ပါပဲ။
စိုစြတ္သြားသည့္လက္ခံုေပၚကို ေဖ်ာက္ကနဲက်သည့္ ေရတစ္ ေပါက္သည္ ႏွင္းမိုးစက္မဟုတ္ခဲ့။ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္၀န္းမွ ေၾကြ သည့္ မ်က္ရည္တစ္ပြင့္သာျဖစ္ခဲ့သည္။
ကၽြန္ေတာ္...ကၽြန္ေတာ္ဟာ......
တစ္ကိုယ္ေရ.....ဘာကိုမွန္းမသိ လြမ္းဆြတ္ေနသလို အထီး
က်န္ေနသည္.. အထီးက်န္ဆန္ေနရသည္ပဲ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ။

ဇာနည္ @ Alex Aung
(4 December 2009)
စာၾကြင္း။     ။ ဘာရယ္မဟုတ္ ဒီဇင္ဘာလေတြေရာက္တိုင္း ဒီစာေလးကိုျပန္ျပန္ဖတ္မိျပီး ျပန္တင္မိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္ အစစ္အမွန္မ်ားျဖစ္ျပီး အဲ့သည့္စာေရးခ်ိန္က မိနစ္၂၅ေလာက္သာၾကာခဲ့ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္ျပန္ေရးခိုင္းရင္ ေရးတတ္ေတာ့မည္မဟုတ္ပါ။
Aug 6th

ႀတိဂံအခ်စ္

By davidmgmg

ႀတိဂံအခ်စ္

ေဒးဗစ္

ဖုန္းထဲက လိပ္စာေလးကိုၾကည့္ၿပီး ဟိုဟိုသည္သည္ ေ၀့၀ဲရွာရင္း ထြန္းသူ႔ေျခလွမ္းေတြ သြက္ေနသည္။ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ထြန္းသူ႔အား ဘြားကနဲ႔ေတြ႔လိုက္ရျခင္းေၾကာင့္ ေ၀ေနာင္ သိပ္အံ့ၾသသြားေလမလား။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း ေ၀ေနာင့္အား အံ့ၾသသြားေစခ်င္သည့္အဓိပ္ပါယ္နဲ႔ တိတ္တဆိတ္ေရာက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထြန္းသူ႔အား မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ေတြ႔လိုက္ရျခင္းႏွင့္အတူ ေက်ာပိုးအိတ္ထဲက ေ၀ေနာင့္အတြက္ လက္ေဆာင္အျဖစ္ယူလာခဲ့ေသာ ဂ်င္းေဘာင္းဘီတစ္ထည္ အကၤ ီ်တစ္ထည္ႏွင့္ စားစရာအခ်ိဳ ့ကို ျမင္လိုက္လွ်င္ ေ၀ေနာင္ သိပ္အံ့ၾသသြားမွာ ေသခ်ာသည္။ ေ၀ေနာင္ေျပာထားသလို သိပ္ေခ်ာင္က်လြန္းေသာ တစ္ေနရာတြင္ ေ၀ေနာင့္အိမ္လိပ္စာကို ေတြ႔လိုက္ရေတာ့ ထြန္းသူမ်က္ႏွာ ၀င္းလက္သြားသည္။ ၀ိုးးး သိပ္ခ်စ္ရေသာ ေ၀ေနာင့္အား မၾကာမီေတြ႔ရေတာ့မွာပါလား။ အကယ္ရ်္မ်ား ေ၀ေနာင္က ထြန္းသူ႔အား ခ်စ္ႏိုင္ေသးမည္ဆိုလွ်င္ ေ၀ေနာင့္အားေတြ႔လွ်င္ လမ္းမွာကတည္းက စိတ္ကူးထားသည့္အတိုင္း ေ၀ေနာင့္ကို ခ်စ္သူတစ္ေယာက္လို သေဘာထားၿပီး ဖက္ရမ္းနမ္းရံႈ ့ပစ္လုိက္မည္။ ေ၀ေနာင္လိုခ်င္တပ္မက္သည္ဆိုေသာ အထိအေတြ႔ေတြကိုလည္း တ၀ႀကီးေပးမည္။ ဟိုးအရင္က တျခားတစ္ေယာက္အား ေ၀ေနာင့္ထက္ ပိုခ်စ္တယ္ဆိုၿပီး ေ၀ေနာင့္အခ်စ္ကို ျငင္းခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ေ၀ေနာင္ ခံစားရေသာ ခံစားခ်က္ေတြကို အစားထိုးၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ျဖစ္လာေအာင္ အခ်စ္ေတြကို ဗံုးလေအာ ေပးပစ္လိုက္ေတာ့မည္။ ေ၀ေနာင့္ကို သိပ္ခ်စ္သည္။

ေ၀ေနာင္တို႔က ႏြမ္းပါးျခင္းေၾကာင့္ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ကေလးႏွင့္ ေနရသည္ ဟု ေျပာထားသလို ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ကေလးႏွင့္ျဖစ္ေၾကာင္း အိမ္ေရွ ့ကေန လွမ္းျမင္ေနရသည္။ ေနရာကလည္း ဆင္းရဲသားရက္ကြက္ဆိုသလိုပါပဲ။ ေဘးမွာကလည္း လဟာျပင္ႀကီးေတြျဖစ္သည္။ အိမ္မေဆာက္ရေသးေသာ အိမ္ကြက္အလြတ္ေတြခ်ည္းမို႔ တိတ္ဆိတ္လြန္းလွသည္။ တံခါးက ပိတ္ထားျခင္းေၾကာင့္ အိမ္ေရွ ့မွာ ဧည့္သည္ေရာက္ေနေၾကာင္း ဘယ္လိုမ်ား အသိေပးရပါ့မလဲ။ အိမ္အတြင္းသို႔ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္ရာ အိမ္ရဲ့လက္ယာဘက္ ပိုင္းျခားႏွင့္ ကပ္ရက္မွာ လူႏွစ္ေယာက္ တကုပ္ကုပ္ႏွင့္ ဘာေတြမ်ား လုပ္ေနၾကပါလိမ့္။ အေသအခ်ာၾကည့္လုိက္ကာမွ အို.. ေယာက်္ားႏွစ္ေယာက္ ဖက္ရမ္းနမ္းရံႈ ့ေနၾကတာပါလား။ ဘုရား ဘုရားး။ ထိုေယာက်္ားႏွစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္သူေတြမ်ားပါလိမ့္။ အကၤ ်ီမပါ ခႏ္ဓာကိုယ္တုတ္တုတ္ခိုင္ခိုင္နဲ႔လူဟာ ဘယ္သူပါလိမ့္။ ေ၀ေနာင္မ်ားလား။ အို.. ထြန္းသူမ်က္စိအျမင္မမွား။ သူဟာ ေ၀ေနာင္မွ ေ၀ေနာင္အစစ္။ ထြန္းသူရဲ့ အခ်စ္ေတြ ဒလေဟာပံုေအာေပးပစ္ျခင္းကို လက္ခံမဲ့ ေ၀ေနာင္က ထြန္းသူမဟုတ္သည့္ အျခားေယာက်္ားတစ္ေယာက္အား ဖက္ရမ္းနမ္းရံႈ ့ေနတာပါလား။ ရန္ကုန္မလာခင္ကေန ရန္ကုန္သို႔ နယ္ေျပာင္းမိန္႔က်ေရာက္သည့္အခ်ိန္ကစၿပီး ေ၀ေနာင္နဲ႔ ပတ္သက္သမွ် ထြန္းသူရဲ့ စိတ္ကူးေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ သဲထဲေရသြန္ျဖစ္ခဲ့ရၿပီ။ ေ၀ေနာင္ ကိုယ့္ကိုေမ့ၿပီး တျခားေယာက်္ားတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္မိသြားခဲ့ေပၿပီ။ ေ၀ေနာင္နဲ႔ ခ်စ္သူျဖစ္စက ထြန္းသူအား ခ်စ္တယ္လို႔ ေ၀ေနာင့္ႏႈတ္က တတြတ္တြတ္ေျပာခဲ့ေသာ္လည္း ခုေတာ့ တျခားသူရဲ့ ရင္ခြင္ထဲ ေရာက္ရွိေနေပမဲ့လည္း ေ၀ေနာင္အား အျပစ္မဆိုသာပါေပ။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း တျခားတစ္ေယာက္ကို ေ၀ေနာင့္ထက္ ပိုခ်စ္သည္ဆိုၿပီး ေ၀ေနာင္အခ်စ္ကို ျငင္းခဲ့ေသးသည္ကိုး။ ေ၀ေနာင့္အခ်စ္ကို ကိုယ္က ျငင္းခဲ့သည္ဆိုမွေတာ့ ေ၀ေနာင္လည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိေတာ့သည့္ ကိုယ့္ကို ဆက္မခ်စ္ေတာ့ပဲ ရင္ခြင္သစ္ကို ရွာခ်င္မွာပဲေလ။ ဒါေတြအားလံုးဟာလည္း ထြန္းသူရဲ့ အျပစ္ေတြပါပဲ။

စိတ္မေကာင္းျခင္းႀကီးစြာျဖင့္ လွည့္ျပန္မည္လုပ္ကာမွ စည္းစိမ္ခံခ်စ္သူႏွစ္ဦးသည္ သူတျပန္ကိုယ္တလွည့္ ခ်စ္ရည္လူးေနျခင္းေၾကာင့္ တျခားတစ္ေယာက္၏ မ်က္ႏွာအား ထြန္းသူ ျမင္လိုက္မိသည္။ ထိုေယာက်္ားအား ျမင္ဖူးသလိုလိုရွိျခင္းေၾကာင့္ ျပန္လည္လွည့္ၾကည့္လိုက္မိသည္။ အလို ဘုရား ဘုရား။ ထြန္းသူ႔မ်က္စိေတြ အျမင္မမွား။ ထိုေယာက်္ားသည္လည္း ထြန္းသူ သိပ္ခ်စ္ခဲ့ရေသာသူ။ ထြန္းသူ႔အား  ကိုယ့္အသက္ထက္ခ်စ္ပါသည္၊ ေသသည္အထိ ခ်စ္သြားပါမည္ဟု ေျပာခဲ့ေသာသူ။ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ထြန္းသူ႔စိတ္နဲ႔ပါဆိုၿပီး တတြတ္တြတ္ေျပာခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ သူ႔အခ်စ္ကို ထြန္းသူ လက္ခံခဲ့ရသည္။ သူ႔ကို ေ၀ေနာင္ထက္ ပိုခ်စ္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ေ၀ေနာင့္အခ်စ္ကို ျငင္းပယ္ခဲ့ရသည္။ ထြန္းသူ႔အား ခ်စ္တယ္လို႔ ေတာင္စဥ္ေရမရ တဖြဖြေျပာခဲ့ၿပီးကာမွ ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွ မရွိပဲ လမ္းခြဲခဲ့ေသာသူ။ သူကား ဟန္ရွိန္။ ရန္ကုန္သား မဟုတ္သည့္ ဟန္ရွိန္က ထြန္းသူ႔အား ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွ မရွိပဲ လမ္းခြဲခဲ့ျခင္းက ထြန္းသူမသိေအာင္ ေ၀ေနာင္နဲ႔ ခ်စ္ဇာတ္ခင္းေနခဲ့ျခင္းေၾကာင့္လား။ သစၥာမရွိသည့္ လိမ္လည္ၾကသည့္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အား ထြန္းသူအားႀကီး နာက်ည္းမုန္းတီးလိုက္မိသည္။ လက္ထဲတြင္ ဖုန္းေလးက အသင့္ရွိေနျခင္းေၾကာင့္ သစၥာေဖာက္ႏွစ္ဦးအား မွတ္တမ္းတင္လိုက္မည္လုပ္ကာမွ ဟန္ရွိန္သည္ အေ၀းကေန ထြန္းသူ႔အား ျမင္လိုက္သည္။

“ဟာ ဟိုမွာ လူတစ္ေယာက္ ငါတို႔ကို ဓာတ္ပံုရိုက္ေနၿပီကြ၊ ငါတို႔ပံုေတြ အြန္လိုင္းမွာ ပ်ံ႔ကုန္ေတာ့မွာပဲ”

ဟန္ရွိန္႔စကားေၾကာင့္ ေ၀ေနာင္ ပ်ာယာခတ္သြားသည္။ အ၀တ္အစားေတြ ျမန္ျမန္၀တ္လိုက္ၿပီး

“အို႔ အို႔ ရွီး ရွီး” ဆိုၿပီး ေခြးနဲ႔ ရႈးတိုက္ေလသည္။ ေခြးသည္လည္း ထြန္းသူ႔အား ျမင္လုိက္ျခင္းေၾကာင့္ လိမၼာပါးနပ္စြာပင္ ရန္သူအား လိုက္ကိုက္သည္။ ထြန္းသူလည္း အလန္႔တၾကား ေနရာမွ ထြက္ေျပးမယ္လုပ္ေတာ့ တံခါးရြက္ႏွင့္ ေက်ာပိုးအိတ္က ၿငိေနသည္။ ျဖဳတ္မရျခင္းေၾကာင့္ ေက်ာပိုးအိတ္အား သည္အတိုင္း ထားခဲ့ၿပီး ေျပးရေလသည္။ လက္ထဲက ဟမ္းဖုန္းေလးသည္လည္း လြတ္က်သြားၿပီး ေကာက္ဖို႔ အခ်ိန္မရ။ ေခြးသည္ လူထက္ အေျပးသန္ေသာေၾကာင့္ မီလာၿပီး ထြန္းသူအခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာ အကိုက္ခံရသည္။ ေခြးႏွင့္ ထြန္းသူ သူတျပန္ကိုယ္တျပန္ သတ္ပုတ္ေနျခင္းက သည္းထိတ္ရင္ဖို ရုပ္ရွင္ကားအတိုင္း။ ထိုစဥ္ ေ၀ေနာင္ႏွင့္ ဟန္ရွိန္သည္လည္း တုတ္ကိုယ္စီျဖင့္ မီလာၿပီး ထြန္းသူေခါင္းအားရိုက္သည္။ ထြန္းသူသည္ ေ၀ေနာင္ႏွင့္ ဟန္ရွိန္တို႔ မွတ္မိသြားမည္စိုးေသာေၾကာင့္ မ်က္ႏွာအား လက္ႏွင့္ ကြယ္ထားလိုက္သည္။ ေ၀ေနာင္ႏွင့္ ဟန္ရွိန္တို႔၏ ျပင္းေသာ တုတ္ဒဏ္ခ်က္ေၾကာင့္ ထြန္းသူ ေမ့ေျမာသြားသည္။ ေ၀ေနာင္ႏွင့္ ဟန္ရွိန္တို႔ကလည္း တိတ္ဆိတ္ေသာေနရာမို႔ လုပ္ရဲကိုင္ရဲရွိတာျဖစ္လိမ့္မည္။

ထြန္းသူေမ့ေျမာသြားျခင္းေၾကာင့္ ေ၀ေနာင္ႏွင့္ဟန္ရွိန္လန္႔ၿပီး တုတ္ကို လႊတ္ခ်လိုက္သည္။

“ဒုကၡပါပဲ၊ သူေသသြားၿပီလား”

“လူမျမင္ခင္ ငါတို႔ ေျပးၾကမယ္ေ၀ေနာင္”

ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကို ၾကည့္ၿပီး အိမ္ဘက္သို႔ ေျပးလိုက္ၾကသည္။

ေ၀ေနာင္ေကာ ဟန္ရွိန္ပါ အမွားလုပ္မိျခင္းေၾကာင့္ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနၾကသည္။

“သူ သူ ေသသြားရင္ ဘယ္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲဟင္ေ၀ေနာင္၊ တစ္ခုခုေျပာပါဦး”

ေ၀ေနာင္မၾကံတတ္။

“သူ႔ကို ေဆးရံုပို႔လုိက္ၾကရေအာင္ေနာ္ဟန္”

“တကယ္လို႔ သူ သူ ေသသြားရင္ ငါတို႔ ေထာင္ထဲ၀င္ရမွာ၊ ငါေၾကာက္တယ္ေ၀ေနာင္”

ေ၀ေနာင္လည္း ၾကံရာမရရင္းက ထြန္းသူက်က်န္ခဲ့ေသာ တံခါးရြက္တြင္ ၿငိေနသည့္ ေက်ာပိုးအိတ္အား ျမင္လုိက္သည္။ သြားၿပီးျဖဳတ္ယူလိုက္သည္။ ေအာက္နားတြင္ ဟန္းဖုန္းေလးပါ ေတြ႔လိုက္ရေသာေၾကာင့္ ေကာက္လိုက္သည္။

“ငါတို႔သာ မမိရင္ ငါတို႔ဓာတ္ပံုေတြ အြန္လိုင္းမွာ ပ်ံ႔မွာ အေသအခ်ာပဲကြ၊ ငါတို႔အေၾကာင္း လူေတြအကုန္သိကုန္မွာ၊ သူလည္း သူ႔ကံနဲ႔သူပဲေပါ့ကြာ”

ဖုန္းေလးအား ေ၀ေနာင္ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္သည္။ လွ်ိဳ၀ွက္နံပါတ္ပါေသာ ဖုန္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ေ၀ါလ္ေပပါတြင္ ဓာတ္ပံုတစ္ပံုရွိေနသည္။ ထိုပံုေလးေၾကာင့္ ေ၀ေနာင္ၾကက္ေသေသသြားသည္။

“ဘာျဖစ္တာလဲေ၀ေနာင္၊ ဘာေတြ႔လို႔လဲ”

ဟန္ရွိန္ေမးရင္း ဖုန္းအား အလ်င္အျမန္ယူၾကည့္လိုက္သည္။ ဟန္ရွိန္လည္း ထိုပံုေလးအား ျမင္ျမင္ခ်င္း ၾကက္ေသေသသြားရသည္။ ပံုေလးထဲတြင္ ေယာက်္ားသံုးေယာက္။ အလယ္တြင္ ထြန္းသူျဖစ္ၿပီး ေဘးဘက္ဆီတြင္ ေ၀ေနာင္ႏွင့္ ဟန္ရွိန္ျဖစ္သည္။ ဖိုတိုေရွာ့လုပ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။

“ထြန္း ထြန္း ထြန္း သူ”

ေ၀ေနာင္ ထြန္းသူဆီေျပးလိုက္သည္။ ဟန္ရွိန္လည္း အလ်င္အျမန္ေျပးလိုက္သည္။ ေခါင္းက ဒဏ္ရာႏွင့္အတူ ေခြးကိုက္ခံရေသာ ဒဏ္ရာေၾကာင့္ ေသြးအိုင္ထဲတြင္ လဲေနေသာ ထြန္းသူကိုယ္ေလးအား ေပြ႔ဖက္လုိက္သည္။

“ထြန္းသူ…….”

“ထြန္းသူ……”

ႏွစ္ေယာက္သား ယူၾကံဳးမရစြာ ထြန္းသူကိုယ္ေလးအား ေပြ႔ဖက္ရင္း ငိုေလသည္။

Mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm

ေက်ာက္ပတ္တီးမ်ားစြာ၊ပိုက္ႀကိဳးတန္းလန္းျဖင့္ ေမ့ေျမာေနေသာ ထြန္းသူကိုၾကည့္ၿပီး ေ၀ေနာင္နဲ႔ဟန္ရွိန္ ေသာကေရာက္ေနၾကရသည္။ ေနမထိထိုင္မသာ ျဖစ္ေနၾကရသည္။ ၀မ္းနည္းမႈေတြ၊ ထြန္းသူ႔အေပၚ သနားမႈေတြ ႀကီးစိုးေနရၿပီး မ်က္ရည္နဲ႔မ်က္ခြက္ျဖစ္ရသည္။

“ဟန္ ဟန္ ထြန္းသူ႔ကို ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဟင္၊ သူသတိျပန္မရလာရင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ၊ သူ႔အေပၚလုပ္ခဲ့တဲ့ ငါ့အျပစ္ေတြကို ဘယ္လိုျပန္ေပးဆပ္ရမလဲ၊ ငါ ဘယ္လိုအင္အားမ်ိဳးနဲ႔ အသက္ဆက္ရွင္ရေတာ့မလဲ”

“ေ၀ေနာင္ရယ္”

ဟန္ရွိန္လည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရသည္။ ေ၀ေနာင္နည္းတူ ထြန္းသူ႔အေပၚ အမွားမ်ားစြာ လုပ္ခဲ့မိေပသည္။

“သူ ငါ့ဆီလာတာ၊ ငါ့ဆီလာလို႔ သူအခုလို ျဖစ္ရတာ၊ ငါ့ဆီလာတဲ့ သူ႔ကို အိပ္ယာထဲလဲေအာင္ ငါတို႔က ႀကိဳဆိုခဲ့တယ္၊ ၿပီးေတာ့ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ အေၾကာင္းေတြကိုလည္း သူသိသြားခဲ့မယ္ထင္တယ္၊ သူငါ့ကို အရမ္းမုန္းေနမွာပဲ၊ ထြန္းသူ႔ကို သနားလိုက္တာဟန္ရယ္”

ဟန္ရွိန္သည္လည္း ဘာမွျပန္မေျပာႏိုင္ပါေပ။ ေ၀ေနာင့္ကို ဘယ္လိုႏွစ္သိပ္မႈေတြ ေပးႏိုင္ပါ့မလဲ။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း ထြန္းသူ႔အား အသည္းေပါက္မတတ္ခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာခဲ့ၿပီးကာမွ ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွ မရွိပဲ လမ္းခြဲခဲ့ေသးတာပဲ။ ထြန္းသူနဲ႔ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ခဲ့ေသးသည့္ ေ၀ေနာင္နဲ႔ ခုလို ခ်စ္ဇာတ္ခင္းေနၾကတာကိုပါ ထြန္းသူျမင္သြားခဲ့ေတာ့ ထြန္းသူကိုယ့္ကို ဘယ္ေလာက္မ်ား နာက်ည္းေနလိုက္မလဲ။ ထြန္းသူ႔အေပၚ သစၥာေဖာက္ခဲ့ရံုတင္မက ခုလိုမ်ိဳး ဒဏ္ရာမ်ားျဖင့္ ေမ့ေျမာသြားေအာင္ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္အတြက္ ထြန္းသူ ကိုယ့္ကို ေသေလာက္ေအာင္ မုန္းတီးေနမိမွာပဲေလ။ ထြန္းသူ႔ကို ဘယ္လို ေျဖရွင္းခ်က္ေပးရပါ့မလဲ။ ထြန္းသူသာ သတိရမလာခဲ့ဘူးဆိုလွ်င္ ဟန္ရွိန္လည္း ဘယ္လိုအင္အားမ်ိဳးနဲ႔မ်ား အသက္ရွင္ရပါ့မလဲ။ ကိုယ္ခ်စ္ခဲ့ေသာသူကို ေသေအာင္လုပ္ခဲ့ၿပီးမွေတာ့ ဘယ္လိုေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ိဳးနဲ႔ အသက္ရွင္ရပါ့မလဲ။

“ဒါ ဒါေလးေတြက ငါ့အတြက္ ၀ယ္လာခဲ့တာပဲျဖစ္ရမယ္ဟန္၊ သူေျပာခဲ့ဖူးတယ္၊ ငါနဲ႔ေတြ႔ရင္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီေလးေတြ ၀ယ္ေပးမယ္တဲ့၊ အရသာရွိတာေလးေတြ မ်ားမ်ား၀ယ္ေကၽြးမယ္တဲ့၊ ဟန္ရယ္ ငါ ငါေလ.ငါ ငါ…”

တုန္ယင္ငိုေၾကြးေနေသာ ေ၀ေနာင့္အား တင္းက်ပ္စြာ ေပြ႔ဖက္လုိက္သည္။

“သူ သူ သတိရမလာဘူးဆိုရင္ ငါပါ လိုက္ေသလိုက္မွာ”

“အဲ့သည္လို ယုတၱိမရွိတဲ့ စကားေတြကို မေျပာရဘူးေလေ၀ေနာင္၊ သူ သတိရလာမွာပါ၊ သူ လံုး၀ေနေကာင္းသြားမွာပါေ၀ေနာင္ရယ္၊ ဒါေၾကာင့္ မင္း ဘာမွ ၀မ္းနည္းမေနပါနဲ႔”

“တ တကယ္ေျပာေနတာလားဟင္ဟန္၊ သူ တကယ္ ေနေကာင္းသြားမွာပါေနာ္”

ဟန္ရွိန္လည္း မ်က္ရည္မ်ားၾကားကေန ေ၀ေနာင့္အား ျပံဳးျပလုိက္ရသည္။

“တကယ္ေပါ့ေ၀ေနာင္ရယ္”

ေ၀ေနာင္သည္ ကေလးတစ္ေယာက္လို မ်က္ရည္မ်ားၾကားကေန ေပ်ာ္ျမဴးသြားေလသည္။

“သူ သတိရလာရင္ ငါ ငါ သူ႔ကို အရမ္း အရမ္း ငါ့အခ်စ္ေတြကို အမ်ား အမ်ားႀကီးေပးပစ္မွာ”

ဟန္ရွိန္လည္း ေ၀ေနာင္နည္းတူ ထြန္းသူသတိရလာခဲ့ရင္ အခ်စ္ေတြ ဒလေဟာပံုေပးျဖစ္မည္ဟု ေတြးထားၿပီးသားျဖစ္သည္။ ထြန္းသူသာ လက္ခံခဲ့မည္ဆိုရင္ေပါ့။ ထြန္းသူ႔ကိုသာ ျမန္ျမန္သတိရလာေစလိုသည္။

ေ၀ေနာင္ေကာ ဟန္ရွိန္ပါ မ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ မ်က္ႏွာက်က္အား ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္။ မီးေခ်ာင္းႀကီးသည္ မ်က္ရည္မ်ားေၾကာင့္ ေ၀၀ါးသြားေလသည္။

Nnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn

ရိုးသားၿပီး အျပစ္ကင္းစင္လြန္းေသာ ထြန္းသူ႔အား ဟန္ရွိန္ ျမင္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္ခဲ့မိျခင္းျဖစ္သည္။

ပီးပဲလ္ ယူ ေမ ကႏံုးမွ ထြန္းသူ၏ ပံုေလးကိုေတြ႔လိုက္ရေတာ့ ဟန္ရွိန္႔ရင္ကို ခုန္လႈပ္လာေစေသာေၾကာင့္ အဒ္ကို ႏွိပ္လိုက္သည္။ သူကေလးဟာ သိပ္ကို ေခ်ာလွတာပါလား။ သိပ္ကို ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလွတာပါလား။ ျမင္လိုက္ရံုနဲ႔ ခုလို မွတ္ခ်က္ျပဳလုိုက္ေအာင္ သူ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္စြမ္းရွိတာပါလား။ ထြန္းသူ႔ေ၀ါလ္ေလးထဲ ၀င္ေမႊလိုက္သည္။ မက္မက္စက္စက္လွေသာ ညိဳေခ်ာေလး ထြန္းသူ႔ပံုေလးကို အားလံုးကူးယူလိုက္မိသည္။ ထြန္းသူေလးနဲ႔ ျမန္ျမန္စကားေျပာခ်င္လွၿပီ။ ဟန္ရွိန္႔အေကာင့္အား ထြန္းသူလက္ခံေစရန္ မက္ေဆ့ပါပို႔လိုက္သည္။

“လက္ခံေပးပါသူငယ္ခ်င္း ရီကြစ္လုပ္ထားတယ္ေနာ္” လို႔။

ေနာင္ေန႔မွာ ထြန္းသူ႔ဘက္က လက္ခံထားတာေတြ႔လိုက္ရသည္။ တဆက္တည္းမွာပဲ ထြန္းသူမီးစိမ္းျပေနတာေတြ႔ရေလသည္။ ၀မ္းသားအားရ လွမ္းမိတ္ဆက္လိုက္မိသည္။

“မဂၤလာပါသူငယ္ခ်င္း”

“မာလကာပင္ပါဗ်ိဳ ့”

“ခင္ခ်င္လို႔ပါသူငယ္ခ်င္းရယ္”

ေအာက္က်ိဳ ့လုိက္ေတာ့ ထြန္းသူအထင္မ်ားေသးသြားေလမလား။

“ခင္မင္တာက မုန္းတာမဟုတ္လို႔ မာလကာပင္ျဖစ္ေၾကာင္းပါသူငယ္ခ်င္း၊ ၀ယ္လ္ကမ္းပါ”

“သူငယ္ခ်င္းက ဘယ္ကလဲဟင္”

“သည္က”

“သည္ကဆိုတာ..”

“သည္ေနရာမွာ ထိုင္ေနတာလို႔ေျပာတာ”

“အဲ့သည္ေနရာက ဘယ္ေနရာလဲ”

“ကုလားထိုင္ေပၚမွာေလ”

“ေအးပါ ေအးပါ၊ သူငယ္ခ်င္းက ဘယ္ဇာတိလဲ”

“ေတာကပါ”

“ဘယ္ေတာလဲ”

“ရြာေတာ”

“အဲသည္ရြာက ဘယ္တိုင္း ဘယ္ၿမိဳ႔နယ္ ဘယ္ရြာလဲ”

“ေတာ္ေတာ္စပ္စုတဲ့ေကာင္ပါလား၊ သိခ်င္ရင္ မင္းအရင္ေျပာပါလားကြ၊ လဒူ”

“အာ မင္းစိတ္ဆိုးသြားတာလား”

“စိတ္ဆိုးရင္ ရုပ္ဆိုးတတ္သည္တဲ့သူငယ္ခ်င္း၊ ငါ့ကို လူေတြေငးတာႀကိဳက္တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ရုပ္လွလွေလးေနတယ္”

“ငါ့ကို လဒူလို႔ေခၚေတာ့ စိတ္ဆိုးတယ္ကြာ”

“ဒါဆို ေ၀းေ၀းေနေတာ့ ငါက ရုပ္ဆိုးဆိုးေတြ မခင္ဘူးကြ”

“ဒါဆို စိတ္မဆိုးေတာ့ပါဘူးကြာ၊ ငါက ပခုကၠဴကပါ”

“တကယ္ ၀မ္းသာလိုက္တာကြာ၊ ငါက ၿမိဳင္ကေလၿမိဳင္က၊ သိလား၊ စာေရးဆရာႀကီး ျမသန္းတင့္ဇာတိေလ”

“သိပ္သိတာေပါ့သူငယ္ခ်င္း၊ (၂၈)မိုင္ေလာက္ပဲေ၀းတာမဟုတ္လား”

“ဟုတ္တယ္ကြ၊ ေကာင္းလိုက္တာ၊  နီးနီးနားနားအေဖာ္ရတာေပါ့”

ထြန္းသူ႔အေပ်ာ္ထက္ ဟန္ရွိန္႔အေပ်ာ္က ပိုလိမ့္မည္ထင္သည္။ ျမင္ျမင္ခ်င္းရင္ ခုန္ရသူေလးနဲ႔ အေနနီးေတာ့ ဘယ္မေပ်ာ္ပဲ ရွိပါ့မလဲ။ သူကေလး စကားေျပာပံုေလးေတြကလည္း ခ်စ္စရာေကာင္းလြန္းေနခဲ့ေသးသည္။

“ငါလည္း အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္သူငယ္ခ်င္းရယ္၊ မင္းက အရမ္းေခ်ာတာပဲေနာ္”

“ဟိ ဟိ ဟုတ္လို႔လား၊ ငါက စိတ္မဆိုးတတ္သူဆိုေတာ့ ရုပ္လွၿပီးသားပါကြာ”

“မင့္ရုပ္ကို အားက်တယ္”

“မင္းက စိတ္မဆိုးဘူးဆိုကြ”

“ဟင္ ေၾသာ္ ငါလည္း ရုပ္နည္းနည္းေခ်ာပါတယ္ကြာ၊  မင့္ကိုေတာ့ ဘယ္မီပါ့မလဲ၊ မင္းက တကယ့္စက္စီပဲ၊ ငါ့ရုပ္ကို ငါ့ကိုယ္ငါ တစ္ခါတေလ အားမရဘူး”

“မင့္ရုပ္ၾကည့္ရတာလည္း မေခပါဘူးကြာ၊ နည္းနည္း၀ေနတာေလးတစ္ခုပါပဲ၊ ဟဲ ဟဲ မင္းစိတ္မဆိုးဘူးဆိုရင္ ေျပာရတာေပါ့ေကာင္ေရ၊ မင္းက ေဂးပဲျဖစ္ရမယ္”

“ဟာကြာ၊ ငါေဂးတစ္ေယာက္မို႔လို႔ပဲ၊ မင့္ကိုစကားလာေျပာတာေပါ့ကြ၊ ေဂးမဟုတ္ရင္ ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္ကို ဘယ္စကားလာေျပာပါ့မလဲ”

“အဲဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ပဲ မင့္ကို ေဂးလို႔ေျပာတာေလကြာ၊ မင့္ၾကည့္ရတာ ေဂးလို႔ေျပာလို႔ စိတ္ဆိုးသြားတယ္ထင္ပါ့”

“မဆိုးပါဘူးကြာ၊ အျဖစ္မွန္ကိုေျပာတာပဲ၊ စိတ္ဆိုးေတာ့ေကာ ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ၊ မင္းေကာ ေဂးမဟုတ္ဘူးလား”

“ဟုတ္ပါတယ္ကြ”

“ေအး ဒါေၾကာင့္ ေဂးအခ်င္းခ်င္းမို႔ သူငယ္ခ်င္း လုပ္တယ္လို႔ သေဘာထားလိုက္ပါေတာ့ကြာ”

“မင္းကလည္း သိၿပီးသားကို ေျပာေနမွာလား၊ ေဂးအခ်င္းအခ်င္း သူငယ္ခ်င္းမလုပ္လို႔ ခ်စ္သူလုပ္ရမွာလားကြ”

“ဘယ္လို..”

“ငါ့ဘ၀မွာ ေဂးအသိေတြထဲ အေနနီးတဲ့လူဆိုလို႔ မင္းတစ္ေယာက္တည္းပထမဆံုးပဲ၊ ငါက အြန္လိုင္းသံုးတတ္တာလည္း မၾကာေသးဘူးေလ၊ မင္းနဲ႔ငါက အေနနီးတာမို႔လို႔ ေဂးအခ်င္းခ်င္းလည္း ျဖစ္ေနလို႔ လံုး၀ကို သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ရမယ္၊ မင့္ဆီကိုငါ တစ္ေန႔အေရာက္လာမယ္”

“ငါ့အိမ္တံခါးက အဲဗား ၀ယ္လ္ကမ္းပါသူငယ္ခ်င္းရာ”

“သည္ေန႔ေတာ့ သည္ေလာက္ပဲေတာ္ၾကရေအာင္ေနာ္သူငယ္ခ်င္း၊ ငါ လိုင္းေပၚေရာက္ေနတာၾကာၿပီ၊ မ်က္စိေတြအရမ္းေအာင့္ေနလို႔ တစ္ေမွးေလာက္အိပ္လုိက္ဦးမယ္၊ ဘိုင့္ဘိုင္၊ ေနာက္မွ ေတြ႔မယ္ေနာ္”

“အိုေက၊ ေမွ်ာ္ေနမယ္ေနာ္သူငယ္ခ်င္း”

ထြန္းသူေလးနဲ႔ စကားေတြ အမ်ားႀကီးေျပာခ်င္ေသးတယ္ဆိုတာ ဟန္ရွိန္သာ အသိဆံုး။ ဖက္အိပ္ခ်င္လိုက္တာဆိုၿပီးေတာ့ေတာင္ ေျပာလိုက္ခ်င္ေသးရဲ့။

Vvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvv

ထြန္းသူနဲ႔ ေတြ႔လိုေတြ႔ျငားဆိုၿပီး လိုင္းေပၚေရာက္ေနခဲ့တာ (၂)ရက္ပင္ရွိသြားခဲ့ၿပီ။ ထြန္းသူ႔ကို ေစာင့္ေနတယ္ဆိုရင္ ပိုမွန္ေပမည္။ (၂)ရက္ေလာက္ေစာင့္ေနခဲ့ေပမဲ့ ထြန္းေပၚမလာခဲ့ပါလား။ ဟန္ရွိန္႔ရင္ထဲက ဘာလိုလိုနဲ႔ပါပဲ ထြန္းသူ႔အေပၚ အရမ္းစိတ္ပူေနမိသည္။ ထြန္းသူမ်ား တစ္ခုခုျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ လိုင္းေပၚတက္မလာခဲ့တာလား။ ထြန္းသူ႔အေပၚ စိတ္ပူမႈေၾကာင့္ ဟန္ရွိန္ဂဏွာမၿငိမ္ျဖစ္ရသည္။ ထြန္းသူနဲ႔ ေတြ႔စက ဖုန္းနံပါတ္မေတာင္းခဲ့မိတာ မွားသည္။

“ေဟ့ေယာင္”

ေရာက္လာသည့္မက္ေဆ့ေလးက ထြန္းသူ႔ဆီကျဖစ္ေၾကာင္း သိလုိက္ရေတာ့ ဟန္ရွိန္ထခုန္မိမတတ္ေပ်ာ္သြားရသည္။ ဒါကို ထြန္းသူသိေစခ်င္စမ္းပါဘိ။

“မင္း ဘာလို႔ သည္ေလာက္ေပ်ာက္ခ်က္သားေကာင္းေနရတာလဲကြာ၊ ငါ့မွာေတာ့ မင္း တစ္ခုခုျဖစ္ေနမလားဆိုၿပီး စိတ္ပူလိုက္ရတာေကာင္ရ”

“မင္းစိတ္ပူပံုကလည္းကြာ၊ သူမ်ားေတြသိရင္ ငါက မင့္မိန္းမလို႔ ထင္ေနပါဦးမယ္ကြာ၊ စိတ္ပူတယ္ဆိုတဲ့ေကာင္က စၿပီး ႏႈတ္လည္း မဆက္ပါလားကြ”

“မင္းေရာက္လာမွန္းမသိလိုက္လို႔ပါ၊ မင့္ကိုေစာင့္ေနတယ္ဆိုတာကေတာ့ တကယ္ပါကြာ”

“ဟဲဟဲ ငါက အလုပ္ထဲက ၀ိုင္ဖိုင္နဲ႔ပဲ သံုးတာမို႔ စေန၊ တနဂၤေႏြမသံုးဘူးေလကြာ၊ မင့္ကို မေျပာျပခဲ့မိလို႔ ေဆာရီးပါ၊ ၿပီးေတာ့ မင္းက ငါ့ကို အဲ့ေလာက္ႀကီး ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနလိမ့္မယ္လို႔လည္း မထင္လို႔ပါကြာ”

ဟန္ရွိန္ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၿပီးသားျဖစ္သည္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခိုင္မာခဲ့ၿပီးသား ျဖစ္သည္။ သည့္အတြက္ ထြန္းသူ႔အား ေျပာခ်င္သည့္စကားအား ေျပာကိုေျပာရမွာ ျဖစ္မည္။ အခ်ိန္လည္း ဆြဲမေနခ်င္မိ။ တံေတြးကို ၿမိဳခ်လိုက္သည္။ လက္ကလည္း တုန္ေနမိသည္။

“ငါေျပာမယ္ေသခ်ာနားေထာင္ထြန္းသူ”

“ေျပာေဟ့ ဘာမ်ားလဲကြ”

“ငါ မင္းကိုခ်စ္တယ္….

       ခုလိုေျပာလိုက္လို႔ မင္းအံ႔ၾသသြားမွာလည္းသိတယ္၊ ငါ့စကားက ျမန္လြန္းေနမွန္းလည္းသိတယ္၊ အခုလိုေအာက္က်ိဳ ့ၿပီး ခ်စ္တယ္လို႔ လြယ္လြယ္ေျပာလို႔ မင္း ငါ့ကို အထင္ေသးခ်င္လည္း ေသးႏိုင္တယ္၊ မင့္ကို ျမင္လုိက္ရံုနဲ႔ ခ်စ္မိသြားတယ္၊ မင္းနဲ႔ တစ္ခါပဲ စကားေျပာရေသးေပမဲ့ ခ်စ္မိသြားတယ္၊ မင့္ကို အျပင္မွာ မျမင္ရေသးေပမဲ့ ခ်စ္မိသြားတယ္၊ မင္းနဲ႔ ငါက အေနနီးတာေၾကာင့္လည္း ခ်စ္တယ္….

         အခြင့္အေရးယူတယ္လို႔ မင္းထင္ခ်င္လည္း ထင္ႏိုင္တယ္၊ မင့္အေၾကာင္းေတြ ငါ ဘာမွ မသိရေသးေပမဲ့လည္း ခ်စ္မိတယ္၊ ငါသိတာက မင့္ကို ခ်စ္တယ္ဆိုတာပဲ၊ မင္း ငါ့ကို ခ်က္ခ်င္းအေျဖမေပးလည္း ရပါတယ္၊ မင့္ကိုခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားကိုေတာ့ ငါ အခ်ိန္မဆြဲခ်င္ဘူး၊ မင္းစိတ္ဆိုးရင္လည္း ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ထြန္းသူ”

“မင္း သရုပ္ေဆာင္အစမ္းေလ့က်င့္ေနတာလားကြ”

“မဟုတ္ဘူးထြန္းသူ၊ ငါ အမွန္အတိုင္းေျပာေနတာ၊ ငါ့ရင္ထဲက လာတဲ့ စကားေတြအတိုင္းေျပာေနတာ”

“ငါကလည္း မင့္ကို ခ်စ္ပါတယ္ကြ”

“တကယ္ေျပာေနတာလားထြန္းသူ”

“မင္းေနာက္သလို ငါလည္း ေနာက္လိုက္တာေလကြာ”

“ငါက တကယ္ပါဆို”

“ဟာကြာ၊ မင္းကလည္း ေနာက္တာမွန္းအသိသာႀကီးနဲ႔၊ မင္းအဲ့လိုေနာက္ေတာ့ ငါ ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိပဲ အေနခက္တယ္ကြ၊ တျခားေနာက္နည္းနဲ႔ ေနာက္စမ္းပါ”

“ငါ မေနာက္ပါဘူးဆို”

“မင္းေမ့သြားၿပီလား၊ မင္းေကာ ငါေကာ ေဂးဆိုတာေလ”

“ဟုတ္တယ္ေလ အဲ့ဒါ ဘာျဖစ္လဲ”

“ေဂးအခ်င္းခ်င္း ခ်စ္သူလုပ္လို႔ရလို႔လားကြ”

“မင္းကမွေနာက္ေနတာပါကြာ”

“ဟာကြာ”

“ေဂးအခ်င္းခ်င္း ခ်စ္သူမလုပ္ရင္ ဘယ္လိုအခ်င္းခ်င္းမွ ခ်စ္သူလုပ္မွာလဲကြ၊ ဘာလဲ မင္းက မိန္းမယူမလို႔လား”

“ဟာကြာ၊ ေနာက္ျပန္ၿပီ၊ ေဂးက မိန္းမကို ႀကိဳက္လို႔ မိန္းမယူရမွာလားကြ ငေၾကာင္ရ”

“ဒါ့ေၾကာင့္ေျပာတာေပါ့၊ ေဂးအခ်င္းခ်င္း ခ်စ္သူလုပ္သင့္ပါတယ္လို႔”

“ဟာကြာ၊ မင္းက ေနာက္ပဲ ေနာက္တတ္လြန္းတယ္၊ ေဂးက ေယာက်္ားစစ္စစ္ကိုပဲႀကိဳက္တာေလ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ေယာက်ာ္းစစ္စစ္နဲ႔ပဲ ခ်စ္သူလုပ္ရမွာ မဟုတ္ဘူးလားကြ ငေၾကာင္ရ”

“မင္းကမွ ေၾကာင္တာ၊ ဘယ္ေယာက်္ားစစ္စစ္ကမ်ား ငါတို႔လိုေဂးတစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္ယူမွာလဲကြ”

“ဟာကြာ၊ လုပ္ျပန္ၿပီ၊ ငါတို႔လိုေဂးေတြရဲ့ကံက ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ ေယာက်္ားစစ္စစ္နဲ႔ လက္ထပ္လို႔ရမဲ့ ကံပါလို႔လားကြငေၾကာင္ရ၊ ငါတို႔ကံက ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ ေယာက်္ားစစ္စစ္အေပၚ လိင္အတြက္ ျဖည့္ဆည္းေပးရတဲ့ ကံပဲပါတာမဟုတ္လား”

“တံုးလိုက္တာေကာင္ေရ၊ သည္ေလာက္တံုးတဲ့ မင့္ကိုမွ ငါခ်စ္မိရတယ္လို႔ကြာ”

“အံမာ သူမ်ားကို တံုးတယ္တဲ့၊ မင္းကေတာ့ ဘယ္ေလာက္သိလို႔လဲေျပာစမ္း”

“မင္း ေဂးအမ်ိဳးအစား ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာေကာ သိရဲ့လား”

“ေဂးအမ်ိဳးအစား ဘယ္ႏွမ်ိဳးရွိတယ္ဆိုၿပီး ရွိလို႔လားကြ၊ တခ်ိဳ ့ေဂးေတြက မရွက္လို႔ မိန္းမလို၀တ္တယ္၊ ငါတို႔ကေတာ့ ရွက္လို႔ ေယာက်္ားလိုပဲ ၀တ္ထားရတယ္၊ သည္ေလာက္ပဲမဟုတ္လား”

“မင္းနဲ႔ေတာ့ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ကုန္ဦးမွာပါပဲကြာ”

“မင္းက ငါ့ကို ဆရာလုပ္မယ္ေပါ့ေလ”

“ေအးကြ၊ မင္းလိုငတံုးအတြက္ ငါ ဆရာႀကီး လုပ္ေပးရမွာေပါ့ကြာ”

“ေနာက္မွ ငါ့ကို ဆရာလို႔ ေခၚမွာ ျမင္ေယာင္ေသးကြာ”

“သည္လိုေလငတံုးေရ့၊ မင္းသိထားတဲ့ မိန္းမလို၀တ္တဲ့ ေဂးေတြက အပြင့္ေပါ့ကြာ၊ ေယာက်္ားလို၀တ္တဲ့ ေဂးေတြကိုေတာ့ အပုန္းလို႔ေခၚတာေပါ့”

“အံမာ သိၿပီးသားကိုမ်ား ဆရာလာလုပ္ခ်င္ေနေသး”

“Botton, Versatile, Top နဲ႔ Bisexauial ဆိုၿပီး (၄) မ်ိဳးရွိတယ္ကြ၊ လိင္တူစိတ္၀င္စားျခင္းကို Homosexauil လို႔ေခၚတယ္၊ ကိုယ္က ဘယ္လိုအစားထဲကလဲ ဆိုၿပီး ေမးခ်င္ရင္ Role က ဘာလဲဆိုၿပီး ေမးၾကတယ္ကြ”

“Botton ဆိုတာ ၾကယ္သီးကိုေျပာတာလား၊ Versatile ဆိုတာက ခုမွထြက္တဲ့ လိုးရွင္းအသစ္မဟုတ္လား၊ မင္းစာလံုးေပါင္းက မွားေနတယ္ ကိုယ့္ဆရာေရ့ ဟိဟိ”

“မမွားပါဘူးကြ၊ ေျပာရရင္ေတာ့ နည္းနည္းရိုင္းမယ္ေကာင္ေရ၊ Botton ဆိုတာ စအိုနဲ႔ပဲ အၿမဲတမ္း အာသာေျဖသူကိုေျပာတာကြ၊ အပြင့္ေတြအားလံုးက Botton ေတြခ်ည္းပဲေပါ့ကြာ၊ အပြင့္မဟုတ္ပဲနဲ႔လည္း Botton ေနရာမွ အၿမဲတမ္းေနသူေတြလည္း ရွိတာေပါ့”

“ဟုတ္ၿပီ၊ ဆက္ေျပာ”

“Versatile ဆိုတာ လိင္ကိစၥေတြမွာ စအိုနဲ႔ေကာ အာသာေျဖၿပီး ကိုယ့္ပစၥည္းကို သူမ်ားရဲ့ စအိုထဲမွာ ထည့္သြင္းရင္း အာသာေျဖေဖ်ာက္သူကိုေျပာတာကြ”

“၀ုတ္ ၀ုတ္”

“ဟ ဘာျဖစ္တာလဲ”

“ဟုတ္ကဲ့လို႔ေျပာတာပါကြာ”

“ဟဲဟဲ ငါ့ျဖင့္ မင္းမ်ား ေခြးျဖစ္သြားသလားလို႔….

        Top ဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ စအိုနဲ႔အာသာမေျဖပဲ ကိုယ့္ပစၥည္းကို သူမ်ားရဲ့ စအိုထဲမွာပဲ ထည့္သြင္းၿပီး အာသာေျဖေဖ်ာက္သူကိုေျပာတာ”

“ဟုတ္ရားးး”

“မင္းကလည္း ပတ္ခၽြဲႏွပ္ခၽြဲလုပ္မေနနဲ႔၊ ေျပာတာကို ေသခ်ာနားလည္ေအာင္ အာရံုစိုက္၊ Bisexauil ဆိုတာ ေယာက်္ားေလးကိုေကာ မိန္းကေလးကိုပါ စိတ္၀င္စားသူကိုေျပာတာ”

“အာ အဲ့လိုမ်ိဳးေတာင္ ရွိေသးတာလား”

“ဟုတ္တယ္ကြ၊ Bisexauil ေတြက ပိုၿပီး စိတ္ဆင္းရဲရတယ္၊ သူတို႔က ေယာက်္ားေလးကိုေကာ မိန္းကေလးကိုပါ စိတ္၀င္စားတာေၾကာင့္ ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို လက္ထပ္ယူဖို႔ဆိုတာက အေတာ့္ကို မလြယ္ကူတဲ့ကိစၥ”

“အင္း အင္း ငါလည္း သေဘာေပါက္သလိုေတာ့ ရွိလာပါၿပီကြာ”

“သည္ေတာ့ မင္းကိုယ္မင္းေကာ ဘယ္အမ်ိဳးအစားဆိုတာ သိရၿပီလား”

“ငါလား မေျပာတတ္ပါဘူးကြာ”

“အာ မျဖစ္ႏိုင္တာ၊ မင္းလည္း သည္အရြယ္ေရာက္ေနၿပီပဲ၊ မင္းကိုယ္မင္း လိင္ကိစၥေတြမွာ ဘယ္လိုအားသန္တယ္ဆိုတာ သိမွာေပါ့၊ စအိုနဲ႔ အာသာေျဖလား၊ ဒါမွမဟုတ္ မင့္ပစၥည္းနဲ႔ သူမ်ားရဲ့ စအိုကိုမွန္းၿပီး အာသာေျဖလား”

“ဟုတ္တယ္၊ မင္းေျပာတာမွန္တယ္၊ ငါက အဲ့လိုအမ်ိဳးအစားပဲ၊ ဒါေပမဲ့ ငါ့မွာ ခ်စ္သူမရွိေတာ့ ဘယ္သူ႔ကိုမွန္းရမယ္မသိပါဘူးကြာ”

“ဒါဆိုမင္းက Versatile ေပါ့ကြာ၊ မင္း ဘယ္အမ်ိဳးအစားလဲဆိုတာ သိလိုက္ရေတာ့ ငါ သိပ္၀မ္းသာတယ္ကြာ”

“ဘာလို႔လဲကြ”

“ဒါေတာ့ ငါ ေနာက္မွေျပာျပမယ္၊ မင္းေျပာတာမွတ္မိေသးလား၊ ငါတို႔လိုေဂးေတြရဲ့ဘ၀က ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူရဲ့ ဆႏၵကိုပဲ ျဖည့္ဆည္းေပးရတဲ့ ဘ၀မဟုတ္လားဆိုတာကိုေလ”

“ဟုတ္တယ္ေလ”

“ၿပီးေတာ့ မင္းက ေယာက်္ားစစ္စစ္ကိုပဲ ခ်စ္ခ်င္တယ္ဆိုတာကိုေကာေပါ့၊ ေၾသာ္ ေမ့ေတာ့မလို႔ ေယာက်္ားစစ္စစ္ေတြကို Straight လို႔ေခၚတယ္”

“အင္း အဲသည္ေတာ့..”

“မင္းကိုယ္မင္းစဥ္းစားၾကည့္ဦး၊ မင္းက စအိုနဲ႔လည္း အာသာေျဖၿပီး ကိုယ့္ပစၥည္းကို သူမ်ားရဲ့ စအိုကိုမွန္းၿပီး အာသာေျဖတဲ့ Versatile ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးအစားထဲေရာက္ေနၿပီေလ၊ မင္းခ်စ္တာက ေယာက်္ားစစ္စစ္ကိုေလ၊ မင္းခ်စ္တဲ့ ေယာက်္ားစစ္စစ္နဲ႔ အာသာေျဖတယ္ဆိုပါစို႔၊ မင္းက မင္းစအိုနဲ႔ သူ႔ပစၥည္းနဲ႔ အာသာေျဖတာကေတာ့ ဘာမွမဟုတ္ေပမဲ့ မင့္ပစၥည္းနဲ႔ သူ႔စအုိနဲ႔ေတာ့ အာသာေျဖလို႔ရပါ့မလား၊ ဘာလို႔ဆို မင္းက Versatil ျဖစ္ေနလို႔ပဲ၊ သူကလည္း ေယာက်္ားစစ္စစ္ျဖစ္ေနလို႔ပဲ၊ ေယာက်္ားစစ္စစ္က သူ႔ကိုယ္သူ ဘယ္ေတာ့မွ သူ႔စအိုနဲ႔ အာသာမေျဖဘူးဆိုတာ မင္းသိေလာက္ပါတယ္”

“သိပ္ဟုတ္တယ္”

“ဒါတင္မက ေယာက်္ားစစ္စစ္ဆိုတာက ဘယ္ေဂးနဲ႔မွ လိင္ဆက္ဆံေလ့မရွိဘူးကိုယ့္လူ၊ ေဂးေတြကို လံုး၀လံုး၀ကို စိတ္မ၀င္စားတာ၊ အကယ္ရ်္သာ ေယာက်္ားစစ္စစ္က ေဂးတစ္ေယာက္နဲ႔ လိင္ဆက္ဆံေပမဲ့ သူ႔ကိုယ္သူ ေယာက်္ားစစ္စစ္ပါဆိုၿပီး ေျပာေနရင္ေတာ့ သူ႔စကားဟာ အလိမ္အညာပဲ၊ သူ႔မွာ ေဂးစိတ္ (၂၀)%ေလာက္ပါေနလို႔ပဲလို႔မွတ္လိုက္၊ ၿပီးေတာ့ ေယာက်္ားေရာ မိန္းမပါ စိတ္၀င္စားတဲ့ Bisexauil လို႔မွတ္လိုက္၊ ဟုတ္ၿပီလား၊ ဒါေပမဲ့ မိန္းမလိုက္စားတဲ့ Straight(ေယာက်္ားစစ္စစ္) အခ်ိဳ ့က မိန္းကေလးရွားရင္ ေဂးအခ်ိဳ ့နဲ႔ စိတ္အာသာေျဖေလ့ရွိၾကတယ္၊ ၿပီးေတာ့ တခ်ိဳ ့ေဂးေတြကို မိန္းမေခ်ာေခ်ာတယ္ဆိုၿပီး၊ ၿပီးေတာ့ မိန္းကေလးလို႔ ျမင္ၿပီး စိတ္၀င္စားၾကတာမ်ိဳးလည္းရွိၾကတယ္….၊ ၿပီးေတာ့ Homosexauial တိုင္းက(ဘယ္ Role ပဲျဖစ္ျဖစ္) သူ႔ပစၥည္း ကိုယ့္ပစၥည္းကို အျပန္အလွန္ပါးစပ္နဲ႔ အာသာေျဖရတာကိုေတာ့ ႀကိဳက္ၾကတယ္……

        အကယ္ရ်္မ်ား မင္း ေယာက်္ားစစ္စစ္ကို ခ်စ္လြန္းလို႔ မေနႏိုင္ပဲ ခ်စ္တယ္လို႔ သြားေျပာလို႔ကေတာ့ လက္သီးစာပဲ အေကၽြးခံရမယ္မွတ္”

“ငါထင္တယ္၊ မင္းငါ့ကို စိတ္ပါေအာင္ လုပ္ေနတာမဟုတ္လား”

“အယ္ကြာ၊ မင့္ဖာသာ စိတ္ပါပါမပါပါ ငါကေတာ့ မွန္ရာေျပာတာပဲ၊ မင့္ဖာသာထင္ခ်င္သလိုလည္း ထင္ႏိုင္တယ္၊ အယ္ ဒါနဲ႔ မင္းက စိတ္ပါေနတယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္သူ႔ကို စိတ္နဲ႔ မွန္းတာလဲကြ၊ မင္းရုတ္ရုတ္ ရုတ္ရုတ္လုပ္ဖို႔ေတာ့ စိတ္မကူးနဲ႔”

“စိတ္ပါတိုင္း လူတစ္ေယာက္ကိုမွန္းရမွာလားကြ၊ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မမွန္းပဲ ၿပီးသြားတာမ်ိဳးေတြလည္း ရွိတာပဲေလ”

“အင္း ဒါလည္း ဟုတ္တယ္၊ ေဂးအမ်ိဳးအစားအေၾကာင္း ေျပာၿပီးၿပီေတာ့ တစ္ခုပဲက်န္ေတာ့တယ္၊ သိခ်င္လား”

“ဘာမ်ားလဲ”

“မင္းက Versatile ဆိုတာ သိလိုက္ရေတာ့ ငါ ၀မ္းသာတယ္ဆိုတာေလ”

“ေၾသာ္ အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးးး”

“ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုရင္ ေဂးေတြဟာ ေဂးအခ်င္းခ်င္းသာ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္သင့္ၿပီး ေဂးမဟုတ္တဲ့ ေယာက်္ားစစ္စစ္( Straight)ေတြနဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ ခ်စ္သူေတြ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာက စရမွာေပါ့…

      ေဂးအခ်င္းခ်င္း ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္သင့္ရာမွာလည္း အမ်ိဳးအစားအလိုက္သီးသန္႔ရွိတယ္ေလ၊ အဲ့ဒါမွ အခ်စ္ေတြဟာ သက္ဆံုးထိတိုင္ ခိုင္ၿမဲမွာ”

“ဆက္ပါဦးကိုယ့္လူ”

“Botton နဲ႔ Top ဒါမွမဟုတ္ Bisexauial နဲ႔မွ အဆင္ေျပမယ္၊ Versatil က Versatile နဲ႔မွပဲ အဆင္ေျပမယ္၊ Botton က Versatile နဲ႔ အဆင္မေျပသလို Top ဒါမွမဟုတ္ Bisexauil ကလည္း Versatile နဲ႔ အဆင္မေျပႏိုင္ဘူး၊ ဘာေၾကာင့္ဆို မင္းကိုယ္မင္း စဥ္းစားအေျဖရွာၾကည့္ရင္ သိႏိုင္ပါတယ္”

“ဟုတ္ပါၿပီ ငါ သည္ေလာက္လည္း မတံုးေသးပါဘူးေဟ့”

“ဒါေၾကာင့္မို႔ မင္း Versatile ျဖစ္ေနလို႔ ငါ ၀မ္းသာတယ္ေျပာတာ၊ ငါလည္း Versatile တစ္ေယာက္ပဲေလ၊ ဒါေၾကာင့္ မင္းနဲ႔ငါဟာ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ႏိုင္ၿပီး အခ်စ္ေတြဟာ သက္ဆံုးထိတိုင္ ခိုင္ၿမဲႏိုင္တယ္ေလ၊ အေနလည္းနီးၾကေတာ့ ပိုအဆင္ေျပႏိုင္တာေပါ့”

“အင္း အင္းး အင္းးး”

“ဒါေၾကာင့္ ငါ့အခ်စ္ကို လက္ခံ မခံဆိုတာ မင္းဆံုးျဖတ္ပါ၊ ငါ မင္းကို အရမ္းခ်စ္တယ္ကြာ၊ ငတံုးငအေလး မင့္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္ကြာ မင္းနဲ႔ငါက Versatile အခ်င္းခ်င္းမို႔ သက္ဆံုးထိတိုင္ ခ်စ္သြားမွာပါကြာ”

“အယ္ ေျပာရက္လိုက္တာ၊ ငါ့ကို ငတံုးငအတဲ့..ေသနာေတာ့လားးးး၊ မင္း ငါ့ထက္ အင္တာနက္ေစာေစာသံုးလို႔ပါကြာ၊ ႏို႔မို႔ဆို သည္အေၾကာင္းေတြ မင့္ကိုငါ ဆရာလုပ္ၿပီး ေျပာျပမွာ”

“ေျပာလိုက္ဦးမယ္ငတံုးေရ့၊ ငါ့အတြက္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အေကာင္းဘက္ကပဲ စဥ္းစားေပးပါကြာ”

“ခြီးတဲ့မွကြာ”

“အာဘြားပဲေကာင္ေရ”

“ေျပာထားသလိုပဲ၊ ငါက အစတုန္းက ေယာက်္ားစစ္စစ္ကိုပဲ ခ်စ္ခ်င္ခဲ့တာဆိုေတာ့ ေဂးျဖစ္တဲ့ မင့္ကို ခ်စ္ဖို႔ဆိုတာကေတာ့ စဥ္းစားရဦးမွာပဲ”

“စဥ္းစားပါရေစရွင္ရယ္တဲ့ ဒါဆိုရင္ ကိုယ္ေက်နပ္သြားၿပီ”

“ဟာ အစုတ္ပလုတ္၊ ငါမိန္းမမဟုတ္ဘူးကြ”

“စဥ္းစားေပးမယ္ဆိုလို႔ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာကြာ၊ အရမ္းခ်စ္တယ္”

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ရိုးသားျဖဴစင္လြန္းေသာ၊ အျပစ္ကင္းစင္ေသာ ထြန္းသူ႔အား ေ၀ေနာင္ခ်စ္ခဲ့မိျခင္းျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ ထြန္းသူ၏ စကားေျပာပံုေလးေတြက ေ၀ေနာင့္ရင္ကို ကိုင္လႈပ္ေစခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ခၽြဲႏြဲ႔ကေလးဆန္ေသာ ထြန္းသူ၏ စကားေျပာပံုေလးေတြေၾကာင့္ပဲ ထြန္းသူ႔အေပၚ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားေတြ ေပါက္ကြဲလာခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။

ေ၀ေနာင္၏ ဂ်ီေမးအေကာင့္ထဲတြင္ ထြန္းသူဆိုေသာ အေကာင့္ေလး Add လုပ္ထားျခင္းေၾကာင့္ လက္ခံလိုက္သည္။ ထိုအေကာင့္ပိုင္ရွင္ေလးသည္ ေ၀ေနာင္ သိပ္ခ်စ္ရသူေလး ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ေ၀ေနာင္ကိုယ္တိုင္မသိခဲ့ရိုးအမွန္။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

“ေဟ့ေယာင္ဟန္ရွိန္ မင္း ငါ့ကို ခ်စ္တယ္လည္းဆိုေသး ငါကပဲ စၿပီး ႏႈတ္ဆက္ေနရပါလားကြ”

“ငါလည္း မင့္ကိုေစာင့္ေနတာပါပဲကြာ၊ မင္းေပၚလာတာကိုေတာ့ သိကိုမသိလိုက္ဘူး”

“မေစာင့္လို႔ မသိတာေပါ့ကြေကာင္ရ..

  ဟဲ ဟဲ ငါကလည္း ေရာက္ေရာက္ခ်င္း  လွမ္းႏႈတ္ဆက္လိုက္တာေလကြာ၊ သည္ေတာ့ မင္း ငါေရာက္လာတာကို ဘယ္သိလိုက္ပါ့မလဲ”

ထြန္းသူလိုင္းေပၚေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဟန္ရွိန္႔အား ရွာလိုက္မွန္း ဟန္ရွိန္သိလိုက္ေသာေၾကာင့္ ဟန္ရွိန္၀မ္းသာသြားရသည္။ ဟန္ရွိန္လည္း လိုင္းေပၚေရာက္ေရာက္ခ်င္း ခ်စ္ရသူေလးရွိေနေလမလားဆိုၿပီး သြားသြားၾကည့္မိတတ္ခဲ့သည္ပဲ။ ဒါဟာ ထြန္းသူ႔အား ဟန္ရွိန္ခ်စ္လို႔ပဲ။ သည္လိုဆိုေတာ့ ထြန္းသူလည္း ဟန္ရွိန္႔ကို ခ်စ္လို႔ေလလား။

“ငါေတာင္းပန္ပါတယ္အခ်စ္ေလးရယ္”

“ေအာင္မာ အသားလြတ္ႀကီးပါလား၊ ငါ မင္းအခ်စ္ကို မေျဖရေသးဘူးေလကြာ၊ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ငါ့ကို အခ်စ္ေလးလို႔ ေခၚခြင့္မရွိေသးဘူးကြ”

“ငါကေတာ့ ေခၚမွာပဲ၊ အခ်စ္ေလးေရ”

“ဒါေတြအသာထားစမ္းပါဦး၊ မင္းတို႔ ပခုကၠဴမွာ ေကာင္ေခ်ာေလးေတြ ေပါသလားကြ”

“ေပါမွေပါကြာ”

“ဒါမ်ား ငါ့ကို လာႀကိဳက္ေနရေသးလား၊ အဲ့သည္ထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ဆြဲလိုက္ၿပီးေရာ့ကြာ”

“ဆြဲခ်င္ေပမဲ့ သူတို႔က ေယာက်္ားစစ္စစ္ေတြ ျဖစ္ေနတာမ်ားတယ္ကြ၊ တို႔ပခုကၠဴမွာ ေဂးဆိုတာက ေတာ္ေတာ့္ကိုရွားတာကြ”

“ေၾသာ္ အဲ့မွာ ဘီယာဆိုင္ေကာ ေပါလား”

“ေပါပါ့ေကာင္ေရ”

“မင္း ဘီယာေသာက္တတ္လား”

“တစ္ခါတေလေသာက္ပါတယ္”

“ဒါဆို အိုေကသြားၿပီ၊ ငါ မင္းဆီကို တစ္ေန႔ေန႔အလည္လာမယ္၊ ဘီယာဆိုင္၀င္မယ္၊ ဘီယာေသာက္ရင္း ေကာင္ေခ်ာေလးေတြ ငမ္းမယ္၊ ေကာင္ေခ်ာေလးေတြအေၾကာင္း တီးတိုးေျပာၾကမယ္ေလကြာ”

“မေျပာပါဘူးကြ၊ ငါကေတာ့ မင့္မ်က္ႏွာေလးကိုပဲ တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနခ်င္တာ၊ ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ မင့္ကိုယ္ေလးကို တင္းက်ပ္စြာဖက္ၿပီး မင့္ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ျပြတ္ ျပြတ္နဲ႔ ျမည္ေအာင္ တစ္ေနကုန္နမ္းေနခ်င္တာကြ”

“ၾကည့္စမ္း မင္းေတာ္ေတာ္သိမ္းသြင္းတတ္တာပဲ၊ မင္းသိမ္းသြင္းပံုေၾကာင့္ ငါသာယာသြားတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ၀န္မခံဘူးေကာင္ေရ”

“ဒါဆို..”

“ေနာက္ဆို ငါစကားေျပာေနတုန္း စကားလမ္းေၾကာင္းလဲႊရင္ မင့္ကို ခ်စ္မွာမဟုတ္ဘူးမွတ္၊ ေကာင္ေခ်ာေလးေတြကို ငါငမ္းခ်င္ရင္ မင္းလည္း ငမ္းရမယ္၊ ငါကနားေထာင္ဆိုရင္ မင္းလည္း နားေထာင္ရမယ္၊ ဟုတ္ၿပီလား”

“အာ အာ ဟုတ္ကဲ့ပါဆရာဂ်ီး”

“လိမၼာလိုက္တဲ့ ငါ့တပည့္ေလးပါလား”

“ငါပဲ မင့္ဆီ လာပါရေစလားကြာ၊ ငါ့မွာက အလုပ္မရွိေသးေတာ့ အားေနတယ္၊ မင္းကို အရမ္းလည္း ေတြ႔ခ်င္ေနမိတယ္”

“မလာပါနဲ႔ဦး၊ ငါပဲ မင့္ဆီအရင္ဆံုးလာပါ့မယ္၊ မင္းနဲ႔ငါ ေတြ႔ခါက်ရင္ ခ်စ္သူေတြလိုေတြ႔မွ ပိုေကာင္းမယ္ထင္လို႔ပါ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ မင္းအခ်စ္ကို လက္ခံသင့္မခံသင့္ စဥ္းစားဦးမယ္၊ ပိုက္ဆံလည္းစုရဦးမယ္ကြ”

“ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ျမန္ျမန္ေလးစဥ္းစားၿပီး ျမန္ျမန္ေလးလာခဲ့ပါကြာ”

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

“ဟိုင္း”

မၾကာေသးမီက လက္ခံထားေသာ ထြန္းသူဆိုသူေလးက လာေရာက္စကားေျပာျခင္းျဖစ္သည္။

“ဟိုင္းပါ”

“Myanmar LGBT Society က “ဂ်ီေမးေလးေတြ ဖလွယ္မယ္” မွာ ေတြ႔လို႔ Add လိုက္တာပါ”

“ေၾသာ္ ဟုတ္ကဲ့ပါဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္အေကာင့္ေလးကို အဲ့သည္မွာ ေၾကာ္ျငာထည့္၀င္ဖူးပါတယ္ဗ်”

“မင့္ နာမည္ႀကီးက ထူးဆန္းေနပါလား၊ Mr. Wainaung ဆိုပါလားကြ”

“ဟဲဟဲ တမင္သက္သက္ လုပ္ထားတာပါဗ်”

“ေၾသာ္ ငါ့ျဖင့္ မင္းမ်ား ႏိုင္ငံျခားသားႀကီးမ်ားလားလို႔”

ထြန္းသူ႔ဘက္က အဲသည္လိုေလး ထင္သြားမိတယ္ဆိုရံုျဖင့္ ထြန္းသူေလးနဲ႔စကားေျပာရျခင္းက သိပ္ကို ေပ်ာ္စရာေကာင္းသြားေလသည္။

“မဟုတ္ပါဘူးဗ်”

“မင္းလိုငါလို ေျပာလို႔ရိုင္းသြားရင္ ေဆာရီးပါေနာ္၊ ငါ့အသက္က (၂၃)ႏွစ္ရွိၿပီ”

“ေၾသာ္ ဟုတ္ အစ္ကိုေပါ့၊ ကၽြန္ေတာ္က (၁၉) ႏွစ္”

“အိုးး ငယ္ေသးပါလား၊ ပံုက မင့္ပံုလားကြ”

“ဟုတ္ပါတယ္ဗ်”

“သည္ေလာက္ထြားထြားႀကီးက (၁၉)ႏွစ္တဲ့လား၊ မယံုၾကည္ႏိုင္စရာပဲ”

ေ၀ေနာင့္အေကာင့္ထဲက အကၤ ်ီမပါ အသားျဖဴျဖဴ ကိုယ္လံုးေတာင့္တင္းၿပီး ေယာက်္ားပီသသည့္ ေ၀ေနာင့္ ခႏ္ဓာကိုယ္ႀကီးကို ထြန္းသူ တဒဂၤအတြင္း တပ္မက္သြားမိတာေတာ့ အမွန္။

“မယံုေပမဲ့လည္း တကယ္ပါဗ်၊ ကၽြန္ေတာ္က လူေကာင္ထြားတယ္ေလ”

“လူေကာင္ထြားေတာ့ ဟ၀ွာႀကီးမွာေပါ့ဟိဟိ”

“သိပ္မွန္တာေပါ့အစ္ကိုရ”

“ဟဲဟဲ မင္းက Myanmar LGBT Society ထဲ ၀င္ထားတာဆိုေတာ့ ဘာ Role လဲကြ”

“ကၽြန္ေတာ္က ငယ္ေသးလို႔ထင္တယ္ အဲ့သည္အေၾကာင္းေတြ သိပ္မသိေသးဘူးအစ္ကိုရ”

“ေၾသာ္ အဲ့လိုကိုးး ဒါနဲ႔ ငါမသိတာေလးေမးပါရေစလားကြာ”

“ကၽြန္ေတာ္တတ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ကူညီမွာေပါ့အစ္ကိုရ”

“Myanmar LGBT Society မွာေလကြာ၊ ငါ၀တၳဳေတြ ဖတ္ရတာေတာ္ေတာ္ စိတ္၀င္စားတယ္၊ သူမ်ားေတြက်ေတာ့ ေကာ္မန္႔ေတြ ေပးထားၿပီး ငါ့က်ေတာ့ ေပးလို႔မရဘူးျဖစ္ေနတယ္၊ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ၊ ၿပီးေတာ့ ငါ့အေကာင့္ေလးကိုလည္း “ဂ်ီေမးေလးေတြ ဖလွယ္မယ္” မွာ ေၾကာ္ျငာခ်င္တယ္၊ ငါကပဲ သူမ်ားအေကာင့္ေတြကို  Add လုပ္ေနရၿပီး ငါ့ကိုက်ေတာ့ လာ Add မလုပ္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးႀကီးကြ၊ ငါက အင္တာနက္သံုးတာမၾကာေသးလို႔ သိပ္မသိဘူးေလကြာ”

“ရီဂ်စ္စတာလုပ္လိုက္ေလဗ်ာ”

“ေၾသာ္ကြာ မင္းက ေနာက္ေနတာလား၊ ငါ့အသက္က (၂၃)ႏွစ္ ရွိၿပီေလ၊ ငါ့မွာ ရီဂ်စ္စတာ မရွိပဲေနပါ့မလား”

“ေၾသာ္ အစ္ကိုရ၊ ၀တၳဳေတြမွာ ေကာ္မန္႔ေပးဖို႔၊ အေကာင့္ကို “ဂ်ီေမးေလးေတြဖလွယ္မယ္” မွာ ေၾကာ္ျငာဖို႔အတြက္ Myanmar LGBT Society မွာ ရီဂ်စ္စတာလုပ္ေပးရတာေလဗ်ာ၊ အစ္ကို႔ရဲ့ ဂ်ီေမးအေကာင့္နဲ႔ ရီဂ်စ္စတာလုပ္လိုက္ရင္ အစ္ကိုက မန္ဘာျဖစ္သြားၿပီ၊ မန္ဘာျဖစ္သြားရင္ ေကာ္မန္႔လည္းေပးလို႔ရၿပီ၊ “ဂ်ီေမးေလးေတြ ဖလွယ္မယ္” မွာလည္း ေၾကာ္ျငာထည့္လို႔ရၿပီ”

“ေၾသာ္ အဲ့လိုကိုး၊ ဘယ္လို ရီဂ်စ္စတာလုပ္ရမွာလဲ ေျပာဦးေလကြာ”

“ေၾသာ္ အစ္ကိုကလည္း အသက္ႀကီးၿပီး ညံ႔ရန္ေကာ၊ “အေဖ့ထက္ သားတစ္လႀကီး” ျဖစ္ေနၿပီဗ်၊ အစအဆံုးကို ေျပာျပေနရဦးမွာလား၊ ေဂါက္သီးက်ေနတာပဲ”

“အယ္ သူမ်ားကို ေဂါက္သီးတဲ့၊ ေျပာရက္လိုက္တာ၊ ငါကေဂါက္သီးဆို မင္းက ေဘထုပ္၊ ဟြန္းး

    မင့္ကိုေတာ့ အစက ေျပာျပထားတဲ့လူရွိေတာ့ သိမွာေပါ့၊ ငါ့က်ေတာ့ ေျပာျပထားတဲ့သူမွ မရွိတာ ဘယ္သိမွာတုန္း”

“ဟုတ္ပါၿပီဗ်ာ၊ Sign Up Now ကို ႏွပ္လိုက္၊ ၿပီးမွ လိုအပ္တာျဖည့္လိုက္ ၿပီးေရာ့”

သည့္ေနာက္ပိုင္း ေဖ့ဘုတ္ေလးေတြ ဖလွယ္ရင္း ခင္မင္ခဲ့ၾကေလသည္။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

“အခ်စ္ေလးေရ”

“ေျပာပါေကာင္”

“ေရာ့ ဒါက မင့္အတြက္ငါ့ရဲ့လက္ေဆာင္၊ သိမ္းထားေနာ္”

“သိပ္လွတဲ့ အသည္းပံုေလးပါလား၊ အနီေရာင္ေလးမို႔ ပိုလွတယ္၊ ငါႀကိဳက္ပါတယ္”

“ငါ့အသည္းကို မင့္ကိုေပးလိုက္တာေလ၊ သည္ေတာ့ ငါ့ဘ၀တစ္ခုလံုးကို မင္းပိုင္သြားၿပီ”

“ပိုေနကြာ၊ မင့္ဘ၀ကို ငါပိုင္သြားၿပီဆိုေတာ့ ေရာင္းစားလို႔ရလား”

“မင္းေကာင္းစားဖို႔အတြက္ဆို ေနာက္မတြန္႔ဘူးေကာင္ေရ့..”

“အင္းပါ၊ မင္းဘာလို႔ ငါ့ကို သည္ေလာက္ေတာင္ ခ်စ္သြားရတာလဲ”

“သည္လိုပဲေလ၊ ႏွလံုးသားထဲက လာလို႔ေပါ့၊ ႏွလံုးသားက လာရင္ အခ်စ္စစ္တဲ့ေဟ့၊ ယံုလိုက္စမ္းပါကြာ”

“ငါကေလ တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာထက္ sex ကို ဦးစားေပးတတ္တဲ့ေကာင္ပဲ၊ ငါက sex ကိစၥေတြမွာ လြန္အားႀကီးတယ္၊ မင္းနဲ႔သာ ခ်စ္သူေတြျဖစ္ရင္ sex ကိုပဲ ဦးစားေပးေနမွာ၊ မင္းခံႏိုင္ရည္ရွိပါ့မလား”

“မင္းအတြက္ဆိုရင္ ေသပဲေသရ၊ ရွင္ပဲရွင္ရ၊ နာပဲနာရ ခံႏိုင္ရည္ရွိေနေပးမွာပါ၊ မင္းအတြက္ဆိုရင္ ေန႔တိုင္း sex ျဖည့္ေပးေနရလည္း ငါမၿငီးေငြ႔ဘူး၊ တကယ္ပါကြာ မင္းအတြက္ဆိုရင္ အသက္ေတာင္ ေပးၿပီးသားပါကြာ”

“ယံုခိုင္းေနတာလား”

“တကယ္ပါ၊ ငါမင္းကို အရမ္းခ်စ္တယ္၊ အရမ္းနမ္းခ်င္တယ္”

“ငါ့ဆႏၵထက္ မင့္ဆႏၵက ပိုေနမယ္ေတာင္ ထင္ပါေသးကြာ”

“ဒါကလည္း မင္းကို ခ်စ္လြန္းလို႔ပါကြာ ျပြတ္စ္ ျပြတ္စ္”

“အီးထုပ္”

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

“အစ္ကိုက လူေခ်ာဗ်၊ အစ္ကို႔ပံုေတြကေလ မက္မက္စက္စက္ကိုလွတာဗ်ာ၊ လက္ေမာင္းၾကြက္သားႀကီးကလည္း အင္မတန္လွတာ၊ အသားအေရက ညိဳညိဳစိုစိုေလးဆိုေတာ့ တကယ့္ကို ေယာက်္ားဆန္သြားတယ္၊ တခ်ိဳ ့မိန္းကေလးေတြက အသားျဖဴျဖဴႏုႏုဖတ္ဖတ္ ေယာက်္ားေတြကို စိတ္မ၀င္စားဘူးဗ်၊ အစ္ကိုကေတာ့ တကယ့္ကို အျပစ္ေျပာစရာမရွိဘူး”

“မသိပဲ ရမ္းမေျပာနဲ႔ ငါ့ေကာင္”

“တကယ္ပါအစ္ကိုရာ၊ သည္ေလာက္ရုပ္ေခ်ာတဲ့ အစ္ကိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္းလုပ္ဖို႔ေတာင္မတန္ဘူး”

“ေဟာ္ကြာ၊ တကယ္ေတာ့ ငါက ေဘာ္ဒီမလွပါဘူးကြ၊ ငါ့ပံုေတြမွာ ခါးအေပၚပိုင္းေလးေတြပဲပါတာသာၾကည့္ေတာ့၊ ဘာလို႔ဆို ငါ့ခါးက ေသးေနလို႔ပဲ၊ ေသးလြန္းလို႔ စိတ္ညစ္ေနရတယ္ကြာ၊ မိန္းမခါးအတိုင္းပဲ၊ ငါ့မွာ ခါးေသးလို႔ ေဘာ္ဒီဖစ္ေတြ မ၀တ္ရဘူး”

“မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး၊ အစ္ကိုက ေဘာ္ဒီလွၿပီးသားပါ”

“ေရာ္..”

“အစ္ကိုသာ သည့္ထက္ အားကစားပိုၿပီး လုပ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ သည့္ထက္ေဘာ္ဒီပိုလွသြားမွာ၊ ၾကြက္သားေတြလည္း ထြက္လာမယ္၊ ဒါဆို အစ္ကို႔ကို လူတိုင္းက ႀကိဳက္လာလိမ့္မယ္”

“သူမ်ားကိုပဲ ေျပာေန မင္းဆို အားကစားလုပ္စရာမလိုေအာင္ကို ေဘာ္ဒီက လွေနၿပီးသား”

“ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္က အဆီေတြပါဗ်”

“(၁၉)ႏွစ္သားက အဆီရွိမလားကြ၊ မင္းရင္အံုႀကီးက ေဖာင္းဖုေနတာပဲ၊ ႏို႔သီးေလးကဆို စို႔ခ်င္စရာပဲ”

“တကယ္လား၊ လာစို႔ေလဗ်ာ”

“အခြင့္ၾကံဳရင္ေတာ့ စို႔မွာေပါ့၊ မင္းက ဘယ္ကလဲ”

“ရန္ကုန္ကပါအစ္ကို”

“အင္း ဟိုမိုေတြက ရန္ကုန္ကခ်ည္းပါပဲလား၊ ငါလိုက္ Add သမွ် အေကာင့္ေတြ အားလံုးက ရန္ကုန္ကခ်ည္းပဲ ျဖစ္ေနၾကတယ္ကြာ၊ မင္းက ရန္ကုန္သားႀကီး ျဖစ္ေတာ့ ကံေကာင္းတာေပါ့၊ ကားေတြ ဆိုင္ကယ္ေတြ လူေတြ အၿမဲတမ္းစည္ကားေနေတာ့ ဘယ္ပ်င္းအားရွိပါ့မလဲ၊ ငါတို႔ၿမိဳ ့ေလးကေတာ့ အၿမဲတမ္းေျခာက္ကပ္ေနတာပဲ”

“လူတိုင္းကေတာ့ သည္လိုထင္ၾကတာပဲ၊ အေနၾကာလာရင္ေတာ့ ၿငီးေငြ႔စရာႀကီး ျဖစ္သြားေရာ့၊ စိတ္က အဓိကပါဗ်ာ၊ အစ္ကိုကေကာ ဘယ္ကလဲဗ်”

“ၿမိဳင္ကေလ၊ သိလား”

“မသိဘူး၊ မၾကားဖူးဘူး”

“စာေရးဆရာႀကီး ျမသန္းတင့္ဇာတိေပါ့၊ ၿမိဳင္ၿမိဳ ့ေလ”

“မသိဘူးဗ်၊ ျမသန္းတင့္လည္း မသိဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္က စာဖတ္၀ါသနာမပါဘူး”

“ေၾသာ္ ဒါဆို ပခုကၠဴေတာ့ သိမွာေပါ့”

“ပခုကၠဴေတာ့ ၾကားဖူးတယ္”

“အင္း ပခုကၠဴခရိုင္ ၿမိဳင္ၿမိဳ ့ေပါ့၊ သိပ္ကို ေခ်ာင္က်တာ”

“ေၾသာ္ ဟုတ္လား”

“ဟုတ္တယ္၊ ငါတစ္ေန႔ မင္းဆီကို အလည္လာရင္ေခၚပါ့မလား”

“လာခ်င္ရင္ေတာ့ ေခၚမွာေပါ့၊ ကၽြန္ေတာ့္ဆီလာရင္ အစ္ကိုအစစ အရာရာသည္းခံရမွာဗ်၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔အိမ္ေလးက အရမ္းေခ်ာင္တာ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္နဲ႔”

“ငါ့အိမ္ကဆို ပိုဆိုးေသးကြာ၊ ထန္းလက္တဲေလးကြ”

“ဘယ္ေတာ့ေလာက္လာမွာလဲေျပာ”

“ဘယ္ေတာ့ေလာက္ေကာင္းမလဲ၊ သီတင္းကၽြတ္ေလာက္ဆိုျဖစ္မလား”

“သီတင္းကၽြတ္ဆိုေတာ့ ေနာက္ (၃)လႀကီးေတာင္ ေစာင့္ရဦးမွာေပါ့၊ မေစာင့္ႏိုင္ဘူးဗ်၊ ကၽြန္ေတာ္ အစ္ကို႔ကို အျပင္မွာ အရမ္းေတြ႔ခ်င္ေနၿပီ”

“အာ..”

“အစ္ကိုသာ ကၽြန္ေတာ့္ဆီလာမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ အထိအေတြ႔ေလးေတြနဲ႔ အစ္ကိုရုန္းထြက္ႏိုင္မယ္မထင္ပါဘူးဗ်ာ”

“အာ ေကာင္ေလး မင္းဘာေတြေလွ်ာက္ေျပာေနတာလဲ”

“ဗ်ာ ဒုကၡပါပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာေတြေျပာေနမွန္းမသိပါဘူး၊ ေဆာရီးပါအစ္ကို၊ စိတ္လည္း မဆိုးလိုက္ပါနဲ႔အစ္ကို”

“ငါ့ႏွယ္ေတာ့..”

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ထြန္းသူဆံုးျဖတ္လိုက္ေပၿပီ။ ဟန္ရွိန္႔အခ်စ္ကို လက္ခံလိုက္မယ္လို႔။ အဘယ္ေၾကာင့္မူ ဟန္ရွိန္ေျပာသလို သူေကာ ကိုယ္ပါ Versatile ျဖစ္ေနၾကလို႔ပဲ။ Versatile အခ်င္းခ်င္းမွ အဆင္ေျပႏိုင္မယ္လို႔ ဆိုေသာေၾကာင့္ပဲ။ ထြန္းသူနဲ႔ ဟန္ရွိန္ဟာ အေနနီးၾကလို႔ပဲ။ ထြန္းသူ႔အေပၚ ဟန္ရွ္ိန္ဟာ သိပ္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ယံုၾကည္တာေၾကာင့္ပဲ။ ထြန္းသူကိုယ္တိုင္ကလည္း ရည္စားအလြန္အလိုရွိေနခဲ့ၿပီး sex ကိစၥေတြမွာလည္း အလြန္အားသန္တာေၾကာင့္ပဲ။ ဟန္ရွိန္ကလည္း ထြန္းသူ႔ဆႏၵေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးမည္ဟုဆိုၿပီး ႏွစ္ဦးသေဘာတူ လိုက္ေလ်ာညီေထြေနၾကလို႔ပဲ။ အခုလို လိုက္ေလ်ာညီေထြသည့္သူက ကိုယ္နဲ႔ အေနနီးေနျခင္းေၾကာင့္ ဟန္ရွိန္႔အခ်စ္ကို ျငင္းပယ္လိုက္ရမည္ကို အလြန္ႏွေျမာေနမိတာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခုသာ ထြန္းသူ႔စိတ္ထဲ အလိုမက်တာျဖစ္သည္။ ဟန္ရွိန္ဟာ ေဂးျဖစ္ေနလို႔။ ထြန္းသူကိုယ္တိုင္ကလည္း Straight ကိုသာ ခ်စ္ခ်င္စိတ္ရွိေနခဲ့တာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

“အခ်စ္ေလးေရ ထြန္းသူ ျပြတ္စ္”

“ဘာတုန္းကြ”

“ၾကင္နာသူရယ္ ရင္မွာပူကြယ္ မင့္အေျဖရယ္ ၾကားခ်င္ၿပီကြယ္၊ ခ်စ္တယ္လို႔”

“ေအးပါ ေအးပါ၊ ငါ့အေျဖကို ေစာင့္ေနရတာ ေမာေနရင္ အေမာေျပ အီးရႈလိုက္ဦး၊ ဘြတ္ ရႊတ္ ထိုင္း”

“ရံြစရာႀကီးကြာ”

“အခ်စ္ေရ”

“မင္း ငါ့ကို ဘယ္လိုေခၚလိုက္တယ္”

“အခ်စ္ေရလို႔”

“ဒါဆို ငါ့အခ်စ္ကို လက္ခံမယ္ေပါ့”

“ဟုတ္တယ္”

“၀ိုးး ေပ်ာ္တယ္ကြ၊ ထြန္းသူ ငါ မင္းကို ျပြတ္စ္ ျပြတ္စ္၊ အရမ္းခ်စ္တယ္”

“ငါတို႔တစ္သက္လံုး အတူတူေနသြားၾကမယ္ေနာ္”

“ေအးေပါ့”

“ဒါနဲ႔ ငါတို႔က ေဂးေတြဆိုေတာ့ လူမသိသူမသိေအာင္ ဘ၀တစ္ခုကို ထူေထာင္ဖို႔ဆိုတာက လြယ္ပါ့မလား”

ထိုစကားေလးေၾကာင့္ ဟန္ရွိန္ဘာမွ ဆက္မေျပာႏိုင္ေတာ့ေပ။ ကိုယ္တိုင္က ထြန္းသူ႔အခ်စ္ကိုသာ အလိုရွိေနခဲ့ၿပီး ေရွ ့ဆက္ေလွ်ာက္မည့္ ဘ၀ခရီးအတြက္ ဘာမွ ႀကိဳတင္စဥ္းစားဖို႔ပင္ သတိမရခဲ့တာပါလား။ ကိုယ္တိုင္က မိဘမဲ့။ တစ္ေကာင္ၾကြက္။ ကြာရွင္းျပတ္စဲထားသည့္ မိဘႏွစ္ပါးၾကားမွာ ေျမစာပင္ျဖစ္ေနရသူ။ အေဒၚ့အိမ္မွာပဲ ေသာင္တင္ေနခဲ့ရသူ။ အလုပ္အကိုင္လည္းမရွိ။ ခ်စ္တယ္လို႔ စတင္ေျပာခဲ့သူက အလုပ္အကိုင္မရွိပဲ ခ်စ္အေျဖေပးခဲ့သူက အလုပ္အကိုင္ရွိေနတာက တရားနည္းလမ္းက်ရဲ့လား။

“ဒါေတာ့ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း စဥ္းစားရမွာေပါ့ကြာ”

ေပါ့ေပါ့ေလးသာ ျပန္ေျပာႏိုင္ခဲ့ေလသည္။

“ငါလာရင္ မင္းအတြက္ လက္ေဆာင္၀ယ္ခဲ့မယ္ေနာ္၊ ဘာလိုခ်င္လဲ၊ အားမနာတမ္းေျပာ”

ထိုစကားက ဟန္ရွိန္႔ရင္ကို အပ္နဲ႔ ထိုးဆြသလို ခံစားရေစသည္။

“ဘာလက္ေဆာင္မွမလိုပါဘူး၊ မင္းအခ်စ္ကိုသာ ရရင္ ဘာမွမလိုေတာ့ဘူး”

“ငါကေတာ့ ငါ့ခ်စ္သူေလးအတြက္ ၀ယ္ျဖစ္ေအာင္ ၀ယ္ခဲ့မွာပါကြာ”

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

“ေဟး ေဘထုပ္”

“အစ္ကို ကၽြန္ေတာ့္ကို စိတ္ဆိုးေနတယ္မွတ္တာ၊ ခုလို လာႏႈတ္ဆက္လိမ့္မယ္လို႔ တကယ္မထင္ဘူး”

“စိတ္ဆိုးစရာလားကြ၊ ခ်စ္လို႔ ခင္လို႔ စတာေနာက္တာကို”

“ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့…..”

“ဘာလဲ ဆက္ေလ”

“ဘာမွမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး”

“မင္းက အလုပ္လုပ္ေနၿပီလား”

“ကၽြန္ေတာ္ေက်ာင္းတက္တုန္းပါအစ္ကို”

“ေၾသာ္ ဘယ္ႏွစ္ေရာက္ၿပီလဲ”

“အီးေမဂ်ာ ဖိုင္နယ္ပါ၊ အစ္ကိုေကာ ေက်ာင္းၿပီးပလား”

“အင္း အီကိုနဲ႔ ၿပီးခဲ့တာ”

“အစ္ကိုက ေတာ္သားပဲ”

“သည္ေလာက္လည္း မဟုတ္ပါဘူးေလ”

“ကၽြန္ေတာ္ အစ္ကို႔ကို ေျပာခ်င္တာေလးရွိတယ္”

“ေျပာေလ ငါနားေထာင္ေနပါတယ္”

“ကၽြန္ေတာ္က ေျပာရမွာ အားနာေနတတ္တယ္၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အၿမဲတမ္းႏွိမ္ခ်ေနတတ္ေတာ့ အစ္ကိုနဲ႔ မတူမတန္ဘူးလို႔လည္း ခံစားရေနတတ္တယ္”

“ဘာေျပာခ်င္တာလဲကြာ”

“ကၽြန္ေတာ့္ရုပ္နဲ႔ အစ္ကို႔ရုပ္က မတူမတန္ပါဘူးဗ်ာ”

“လိုရင္းကိုသာ ေျပာစမ္းပါ”

“ကၽြန္ေတာ္ အစ္ကို႔ကို ခ်စ္ေနမိတယ္၊ မေျပာခ်င္ေပမဲ့ မေန.. မေနႏိုင္လို႔ပါအစ္ကို”

ထြန္းသူ ႏႈတ္ဆိတ္ေနခဲ့မိေလသည္။ ထြန္းသူ႔မွာ ခ်စ္အေျဖေပးထားသည့္ ဟန္ရွိန္ရွိေနခဲ့ၿပီပဲ။ ဟန္ရွိန္႔ကိုေတာ့ ေဂးတစ္ေယာက္လို႔သာ ျမင္ေနခဲ့ၿပီး ေ၀ေနာင့္ကိုေတာ့ ေယာက်္ားစစ္စစ္တစ္ေယာက္လို႔ ျမင္ေနခဲ့မိသည္။ ထိုသို႔ ေယာက်္ားစစ္စစ္တစ္ေယာက္လို႔ ျမင္ခံရသည့္ေ၀ေနာင္က ခ်စ္တယ္ေျပာလာေတာ့ ထြန္းသူ႔ရင္ထဲ တစ္မ်ိဳးေတာ့ ခံစားမိသား။ ေ၀ေနာင္၏ ေယာက်္ားပီသ တုတ္ခိုင္သည့္ ခႏ္ဓာကိုယ္ႀကီးကိုလည္း ျမင္စကတည္းက စြဲလန္းခဲ့မိၿပီးသား။ ဟန္ရွိန္က ေျပာခဲ့ဖူးေသးသည္။ ေယာက်္ားစစ္စစ္( Straight )တို႔မည္သည္ မိန္းကေလးကိုသာ ယူၾကလိမ့္မည္။ ကိုယ့္လို ေဂးတစ္ေယာက္ကို တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ထားရစ္ခဲ့ၿပီး အသည္းကြဲရလိမ့္မည္။ ထိုစကားေလးေၾကာင့္ပဲ ေ၀ေနာင့္အခ်စ္ကို လက္ခံဖို႔က စိုးရႊံ ့ေနခဲ့မိသည္။ ဒါေပမဲ့လည္း ေ၀ေနာင့္အခ်စ္ကို ျငင္းပယ္ဖို႔ကလည္း ႏွေျမာေနမိေသးသည္။ ကိုယ္က ျငင္းလိုက္ရင္လည္း ေ၀ေနာင္ခံစားရမွာကိုေတာ့ မလိုလားပဲ သနားေနမိေသးသည္။

“Straight ေတြက တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ထားခဲ့တတ္တဲ့”

ထြန္းသူ ဘာလိုလိုနဲ႔ မ်က္ရည္ေတြ က်ေနမိသည္။

“ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ကို ဘယ္ေတာ့ မစြန္႔လႊတ္ပဲ တစ္သက္လံုး အနားမွာ ရွိေနေစခ်င္တာ၊ ခ်စ္သူစိတ္ဆင္းရဲေအာင္လည္း မလုပ္ဘူး၊ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူသာ ကိုယ္အနားမွာ ရွိေနရင္ ဘ၀က ၿပီးျပည့္စံုသြားၿပီလို႔ ခံစားရတယ္”

“ငါ့မွာ ခ်စ္သူရွိၿပီးသားပါ ေ၀ေနာင္ရယ္၊ မင့္ကိုေတာ့ Straight လုိ႔ ျမင္ၿပီး ခ်စ္မိပါေသးတယ္၊ မင့္အခ်စ္ကို ငါ မျငင္းခ်င္ဘူး၊ ဒါေပမဲ့ မင့္အခ်စ္ကို လက္ခံလိုက္လို႔ သူ႔ကို စြန္႔လႊတ္လိုက္မွာလည္းမဟုတ္ဘူး၊ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ”

ခ်စ္တယ္သာ ေျပာရသည္။ ေ၀ေနာင္လည္း ခ်စ္သူ႔ဘက္မွာ မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္ဖို႔ ဘာအင္အားမွမရွိ။ မိဘေတြက လက္လုပ္လက္စား ဆင္းရဲသားေတြျဖစ္ၿပီး ကိုယ္တိုင္က ေက်ာင္းမၿပီးေသးသူ။ အသက္အရြယ္ငယ္ေသးၿပီး ဘ၀အေၾကာင္း ဘာမွ မသိေသးသူ။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ ခ်စ္သူ႔အေပၚမွာပဲ မွီခိုအားကိုးခ်င္သူ။

“ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ လူတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္မိသြားၿပီဆိုရင္ျဖင့္ အဲသည္အခ်စ္က ဘယ္ေတာ့မွ ေျပာင္းသြားမွာမဟုတ္ဘူး၊ ခ်စ္သူက ဘယ္လိုေတြပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ခ်စ္ေနတာက ခ်စ္ေနတာပဲ”

“မင္း ေတာ္ေတာ္အေျပာေကာင္း၊ ငါ့မွာ ခ်စ္သူရွိလွ်က္နဲ႔ မင့္ကို လာပတ္သက္မိတဲ့အတြက္ မင္းစိတ္ဆိုးမွာလည္း စိုးပါေသးတယ္ကြာ”

“အစ္ကို႔ကို ခ်စ္တဲ့ စိတ္နဲ႔ အျပစ္မျမင္ရက္ပါဘူး”

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ရက္အနည္းငယ္ခန္႔အၾကာ…………….

“မင္းက ငါ့ခ်စ္သူ အရမ္းခ်စ္တယ္ကြာ”

“တဖါဖါေျပာေနဗ်ာ၊ နားေတြကို ၿငီးေနတာပဲ”

“ခ်စ္တယ္ ျပြတ္စ္ျပြတ္စ္၊ အာဘြား”

“ေတာ္ေတာ္ဆိုးတာပဲ၊ မင့္မွာ ခ်စ္သူရွိၿပီးသားမဟုတ္လား”

“မေရာင့္ရဲဘူးကြ၊ မင့္ကိုလည္း ခ်စ္တယ္၊ သူ႔ကိုလည္း ခ်စ္တယ္၊ အာဘြား ကစ္”

“မင္းခ်စ္သလို ငါကလည္း ခ်စ္ပါတယ္ကြ”

“သည္အေၾကာင္း သူ႔ကို မေျပာရေသးဘူးကြာ၊ ေျပာလိုက္ရင္ ဘယ္လိုမ်ားေနမလဲ၊ ငါ့ကိုထားခဲ့ေလမလား၊ ငါ စိုးရိမ္ေနမိတယ္၊ မင္းဆက္ခ်စ္ေနသလို သူလည္း ဆက္ခ်စ္ေနရင္ေကာင္းမယ္”

“စိုးရိမ္ေနရင္ မေျပာပဲေနေပါ့ကြာ”

“အမွားတရားဟူသည္ ဆိတ္ကြယ္ရာမရွိတဲ့၊ တစ္ေန႔ေန႔ေပၚမွာပဲ၊ ငါကလည္း အဆံုးထိ ဖံုးကြယ္သြားဖို႔ စိတ္ကူးမရွိဘူး”

“အင္းး ဟုတ္ပါၿပီ”

“ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္က ခ်စ္သူေတြဆိုေပမဲ့ အျပင္မွာ ေတြ႔ဆံုဖို႔မလြယ္ဘူးေနာ္”

“ဟုတ္တယ္”

“လိုင္းေပၚမွာပဲ အၿမဲတမ္း ခ်စ္သူေတြ လုပ္ရမယ္ထင္ပါတယ္ကြာ”

“ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္”

ထိုစဥ ္ခ်စ္ရသူေလး ဟန္ရွိန္လိုင္းေပၚတက္လာတာ ေတြ႔လိုက္ရေလသည္။ ထြန္းသူ ဟန္ရွိန္႔ကို စကားမေျပာေသးပဲ ေ၀ေနာင္နဲ႔ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနလိုက္သည္။ အေတာ္ေလးၾကာသည့္တိုင္ ဟန္ရွိန္႔ဘက္က စကားေျပာမလာသည့္အတြက္ ထြန္းသူက အစပ်ိဳးလိုက္ရသည္။

“ေဟး ခ်စ္ေလး ဟန္ ၿငိမ္ခ်က္”

တကယ္တမ္းေတာ့ ဟန္ရွိန္တမင္သက္သက္သာ ၿငိမ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ဟန္ရွိန္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ထားၿပီးသားျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထြန္းသူ႔အား ေျပာခ်င္သည့္စကားကိုေျပာရမည္။

“………………”

“ျပန္မေျပာေတာ့ဘူးလားကြ၊ အစကေတာ့ ေတြ႔ခ်င္လြန္းလို႔ အၿမဲတမ္းေစာင့္ေနပါတယ္ဆိုတဲ့ေကာင္က”

“ငါ အေ၀းကိုသြားေတာ့မယ္ထြန္းသူ”

“ဟင္ ဘယ္ကိုလဲ”

“မင္းမသိတဲ့တစ္ေနရာကိုေပါ့”

“ဟင္ ဘာျဖစ္လို႔လဲ၊ ငါ့ကို ထားခဲ့မလို႔လား”

ထြန္းသူမသိတဲ့ တစ္ေနရာဆိုလို႔ ထြန္းသူ ၀မ္းနည္းသြားမိတာေတာ့ အမွန္။ မ်က္ရည္ေလးကပင္ က်လာခ်င္သလိုလိုျဖစ္မိသြားသည္။ တကယ္ပဲ ဟန္ရွိန္႔ကို ခ်စ္မိသြားခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။

“ငါ အလုပ္လုပ္သြားေတာ့မယ္”

“မသြားပါနဲ႔၊ ငါနဲ႔ အေ၀းတစ္ေနရာကိုေတာ့ မသြားပါနဲ႔ကြာ”

“ငါဆံုးျဖတ္ၿပီးၿပီထြန္းသူ၊ ငါ သြားကိုသြားရမယ္၊ မင္းနဲ႔လည္း ဆက္ၿပီး လက္တြဲခ်င္စိတ္လည္း မရွိေတာ့ဘူး”

“ဘယ္လို ၊ မင္း ဘာေျပာလုိက္တယ္”

“ငါဟာ တစ္ေန႔မိန္းမယူမွာ”

“ဟန္ ဟန္ မင္း ဘာေတြေျပာေနတာလဲ”

တကယ္တမ္းေတာ့ ဟန္ရွိန္႔စကားေတြက အလိမ္အညာေတြသာျဖစ္သည္။ ထြန္းသူနဲ႔ဟန္ရွိန္သည္ ဘယ္လိုမွ မအပ္စပ္သည္ဟု ဟန္ရွိန္ခံစားရမိေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ထြန္းသူသည္ အရပ္အေမာင္းေကာင္း ရုပ္ေျဖာင့္ကာ ပ်ိဳတိုင္းႀကိဳက္သည့္ ႏွင္းဆီခိုင္ျဖစ္ၿပီး ဟန္ရွိန္သည္ အရပ္ပုကာ ကိုယ္လံုး၀ဖိုင့္ေနျခင္းေၾကာင့္ ဘယ္လိုမွ မလိုက္ဖက္ဘူးဟု ခံစားရမိေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ထြန္းသူလိုရုပ္ရည္မ်ိဳး၊ ဘြဲ႔ရ၊ ႏိုင္ငံံ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္သည့္ အရည္အခ်င္းမ်ိဳးရွိသူသည္ အဆင့္ျမင့္သူနဲ႔မွ သင့္ေတာ္သည္ဟု ဟန္ရွိန္ ခံစားမိသည္။ ၿပီးး ထြန္းသူသည္ အလုပ္အကိုင္ရွိၿပီး ဟန္ရွိန္သည္ ေလလြင့္ေနသူတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ေသာ ထြန္းသူေလးအား ဟန္ရွိန္ ဆြဲေခၚခဲ့မိသည္ကို ေနာင္တရမိသည္။ ထြန္းသူေလးအား ကိုယ့္ထက္ အစစအရာရာသာလြန္ေသာ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ႏွင့္သာ ဘ၀အခ်ိန္ေတြ ကုန္ဆံုးေစလိုသည္။ သည့္အတြက္ ထြန္းသူေလးအား စြန္႔လႊတ္၇မည္ျဖစ္သည့္အတြက္ ဟန္ရွိန္႔ရင္နဲ႔မမွ်ေအာင္ ခံစားရသည္။ ဟန္ရွိန္သည္လည္း ထြန္းသူ႔အား အသည္းေပါက္မတတ္ခ်စ္မိခဲ့သည္ကိုး။ ခ်စ္လို႔ပဲ ခ်စ္သူေကာင္းစားဖို႔အတြက္ စြန္႔လႊတ္ရမည္။ တကယ္တမ္းေတာ့လည္း သည္အေၾကာင္းေတြ ထြန္းသူ႔အား ေျပာျဖစ္လိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။

“ငါေလ ငါ့ကိုယ္ငါ ေနာင္တရမိတယ္၊ ငါ ဘာ့ေၾကာင့္ မင့္ကို လြယ္လြယ္နဲ႔ ခ်စ္တယ္ေျပာမိပါလိမ့္ေပါ့၊ ေနာက္ေတာ့ ငါသိလိုက္ရတယ္၊ ငါ မင္းကို မခ်စ္ခဲ့ဘူး၊ မင္းနဲ႔စကားေျပာရတာၿငီးေငြ႔လာတယ္၊ မင္းနဲ႔ ဘယ္လိုမွကို ခံစားလို႔မရေတာ့ပါဘူးကြာ”

“မလုပ္ပါနဲ႔ဟန္၊ ငါ့ကို မထားခဲ့ပါနဲ႔ကြာ၊ ငါ့ကို တစ္ေယာက္တည္း မထားခဲ့ပါနဲ႔ကြာ၊ မင္းေျပာဖူးတယ္ေလ၊ ငါ့ကို အသည္းေပါက္မတတ္ခ်စ္တယ္ဆို၊ ငါ့အတြက္ဆိုရင္ အသက္ကိုေတာင္ ေပးရဲတယ္ဆို”

“အျ့ဒါက အရင္တုန္းကပါ၊ အခုေတာ့ ေျပာင္းလဲသြားၿပီ၊ ငါ့ႏွလံုးသားကလည္း ေသသြားခဲ့ၿပီ၊ ငါတကယ္အေ၀းကိုထြက္သြားမွာပါ၊ သည္ေနရာကိုလည္း ဘယ္ေတာ့မွျပန္မလာေတာ့ဘူး”

“ငါ့ကို မသနားဘူးလားဟင္၊ ခ်စ္တယ္လို႔ စတင္ေျပာခဲ့တဲ့သူက လမ္းခြဲစကားေျပာလာေတာ့ မင္းမရက္စက္ဘူးလား၊ ငါ့ဘက္ကိုေကာ စာနာပါဦးလားကြာ”

“ငါ့ႏွလံုးသားက ေသသြားၿပီမို႔လို႔ စာနာရမွန္းလည္း မသိေတာ့ပါဘူးကြာ၊ ငါ့ေၾကာင့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ေပးခဲ့မိတဲ့အတြက္လည္း ငါေတာင္းပန္ပါတယ္၊ တစ္ေန႔ မင္းငါ့ထက္ အစစအရာရာသာလြန္ေကာင္းမြန္တဲ့ လူနဲ႔ ေတြ႔မွာပါ၊ ငါ့ကိုလည္း ေမ့ေပ်ာက္သြားမွာပါ”

“မလုပ္ပါနဲ႔ဆိုကြာ”

ထြန္းသူမ်က္ရည္မ်ား အတားအဆီးမဲ့စြာ စီးက်ေနမိသည္။ ႏႈတ္ခမ္းေလးသည္လည္း ငိုသံေရာစြက္ကာ မဲ့လာခ်င္သလိုလုိျဖစ္ေနသည္။ ထိုစဥ္က ထြန္းသူတစ္ေယာက္ ဟန္ရွိန္ႏွင့္ စကားေျပာေနသည္ကို ေ၀ေနာင္မသိေသာေၾကာင့္ ထြန္းသူ႔ဘက္က ၿငိမ္ခ်က္သားေကာင္းလွေခ်လားဆိုၿပီး လွမ္းစကားေျပာေနေလသည္။

“အခ်စ္ေလးထြန္းသူ စကားေျပာဦးေလကြာ”

ထြန္းသူသည္ ဟန္ရွိန္၏ အေကာင့္ေလးအား ေ၀ေနာင့္ထံပို႔လိုက္သည္။

hanshaeinn@gmail.com

“ဟာ ဘာႀကီးလဲကြ၊ အဲ့ဒါႀကီးကို ဘာလုပ္ရမွာလဲ”

“ငါ့ခ်စ္သူဆိုတာ သူေလကြာ၊ သူက အခု ငါ့ကို လမ္းခြဲစကားေျပာေနတာကြ၊ ငါ မ်က္ရည္ေတြ မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ငါ အရမ္း၀မ္းနည္းတာပဲေ၀ေနာင္ရယ္”

“ဘယ္သူလဲကြ၊ ငါ့ခ်စ္သူကို ၀မ္းနည္းေအာင္လုပ္တာ”

“ေ၀ေနာင္ ငါ ငါ အရမ္း၀မ္းနည္းေနတယ္၊ သူကေလ ငါ့ကို မခ်စ္ေတာ့ဘူး၊ ရက္စက္လိုက္တာ၊ သူပဲ ငါ့ကို ခ်စ္တယ္လို႔ စေျပာၿပီး သူပဲ လမ္းခြဲတယ္၊ ဟင့္အင္း မင္းလည္း ငါ့ကို ခ်စ္တယ္လို႔ စေျပာခဲ့တာပဲ မဟုတ္လား၊ မင္းလည္း ငါ့ကို လမ္းခြဲမွာပဲမဟုတ္လား၊ အဲ့သည္လိုဆိုရင္ ငါ ခံစားႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး၊ ငါကပဲ စၿပီး မင့္ကို လမ္းခြဲပါရေစလားကြာ”

“အဲ့သည္လိုမဟုတ္ပါနဲ႔ထြန္းသူ၊ ငါ မင့္ကို ဘယ္ေတာ့မွ လမ္းခြဲစကားမေျပာဘူး၊ မင္းသိလား၊ ငါ့မွာ ခ်စ္သူရွိေနတယ္ဆိုရင္ေတာင္ မင့္ကို လမ္းခြဲစကားမေျပာပါဘူးကြာ၊ ယံုလိုက္စမ္းပါ”

“ဟင့္အင္း မသိေတာ့ဘူး၊ ငါ ငိုခ်င္တယ္၊ ငါ အရမ္းငိုခ်င္တယ္ေ၀ေနာင္ရယ္”

“ဘယ္ေကာင္ကမ်ား ငါ့ခ်စ္သူကို ငိုေအာင္လုပ္ရတာပါလိမ့္ကြာ…….

                  သူ႔အေကာင့္ကို ငါ အဒ္လိုက္ေတာ့ သူက ေျပာတယ္ ဘယ္သူလဲတဲ့၊ မင္းလားတဲ့၊ ငါက မဟုတ္ဘူးလို႔ေျပာေတာ့ မယံုဘူးတဲ့၊ သူ႔အေကာင့္ကို မင္းတစ္ေယာက္တည္းကလြဲလို႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မေပးဖူးဘူးတဲ့၊ ငါဘယ္လိုျပန္ေျပာရမလဲ၊ မင္းနဲ႔ ငါ့အေၾကာင္းေတြကို ေျပာျပလိုက္လို႔ျဖစ္ပါ့မလား”

ထြန္းသူေပ်ာက္သြားေလသည္။ ၀မ္းနည္းမႈေၾကာင့္ ငိုေၾကြးဖို႔ရာ တစ္ေနရာဆီိသို႔ ေျပးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ထြန္းသူသည္ ပထမဆံုးအခ်စ္မို႔ထင္သည္ ဟန္ရွိန္၏ ရက္စက္မႈေၾကာင့္ တစ္လနီးပါးမွ် ရင္ႏွင့္မမွ်ေအာင္ခံစားခဲ့ရသည္။ ခံစားခ်က္ေတြ ေျပေပ်ာက္ေစဖို႔အတြက္ အေတာ့္ကို ႀကိဳးစားရွင္သန္ခဲ့ရသည္။ ေန႔စဥ္နီးပါး ဟန္ရွိန္၏ ရက္စက္မႈကိုေတြးၿပီး ငိုေၾကြးငိုေၾကြးရသည္။ အင္တာနက္ကို ပစ္ထားၿပီး အလုပ္ထဲတြင္သာ စိတ္ကို ႏွစ္ျမ  ွပ္ထားေလသည္။ ထြန္းသူေပ်ာက္ဆံုးေနစဥ္ ေ၀ေနာင္ေကာ ဘယ္လိုမ်ားနရွာေလမလဲ။ “

“ေနေကာင္းလားေ၀ေနာင္”

“ေကာင္းပါတယ္အခ်စ္ေလးရယ္၊ ဘာလို႔ သည္ေလာက္ေပ်ာက္ခ်က္သားေကာင္းေနရတာလဲကြာ”

“ငါသိလိုက္ၿပီေ၀ေနာင္၊ ငါ ဟန္ရွိန္႔ကို ပိုခ်စ္တယ္ဆိုတာေလ၊ မင္းအရမ္း၀မ္းနည္းမသြားပါနဲ႔၊ တစ္ဖက္သားရဲ့စိတ္ကို ကိုယ္ျဖစ္ေစခ်င္သလို ဆြဲထည့္လို႔မရဘူးေ၀ေနာင္”

“သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ကြာ”

“မင္း  ၀မ္းမနည္းပါနဲ႔ေနာ္”

“ငါ ၀မ္းမနည္းပါဘူးအခ်စ္ရယ္”

“မင္းသူ႔ကိုေတြ႔ရင္ေျပာေပးပါဦး၊ သူငါ့ကို လမ္းခြဲလိုက္လို႔ ၀မ္းမနည္းပါနဲ႔လို႔၊ ေပ်ာ္ေအာင္ေနပါလို႔၊ ငါလည္း ေပ်ာ္ေအာင္ေနေနပါတယ္လို႔ ေျပာေပးပါေနာ္”

“ေအးပါကြာ”

“သူငါ့ကို ငါ့ကို လမ္းခြဲခဲ့ေပမဲ့ သူ႔ကို ငါ စိတ္မနာပါဘူး၊ ဘာလို႔ဆို သူ႔ရဲ့ လမ္းခြဲရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကို ငါ မသိရလို႔ပဲ၊ ငါတကယ္သိခ်င္မိတယ္၊ အဲ့သည္အတြက္ေၾကာင့္ သူ႔ကို စိတ္မနာတာပါ၊ ငါမသိရေသးတဲ့ အေၾကာင္းရင္းတစ္ခုခုေတာ့ရွိရမယ္၊ သူ ငါေကာင္းစားဖို႔အတြက္ဆိုၿပီး လမ္းခြဲလိုက္တာပဲျဖစ္ရမယ္၊ သူနဲ႔ငါ ကံမကုန္လို႔ ျပန္ဆံုၾကရမယ္ဆိုရင္ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ ေတြ႔ခ်င္တယ္လို႔ေျပာေပးပါကြာ”

“ေအးပါကြာ  ေအးပါ”

“သူ႔ဖုန္းနံပါတ္ကိုေကာ ေပးရဦးမလား”

“မလိုပါဘူးကြာ”

ထိုေန႔ကစၿပီး ေ၀ေနာင္ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့ေလသည္။ လိုင္းေပၚမွာ ထပ္ၿပီး ေပၚမလာခဲ့ေတာ့ေပ။ ေ၀ေနာင္ခ်စ္ရသူက ေ၀ေနာင့္ထက္ ပိုခ်စ္ရသူ ေတြ႔ေနၿပီဆိုေသာေၾကာင့္ ေ၀ေနာင္ အရမ္းခံစားရေနမလား။ ေ၀ေနာင့္အား သနားစိတ္ေၾကာင့္ ႏွစ္သိပ္ေစခ်င္သည့္ အဓိပ္ပါယ္နဲ႔ ေတြ႔ခ်င္ပါေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ေ၀ေနာင္သည္ လံုး၀ေပၚမလာေတာ့ေပ။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

လအနည္းငယ္ခန္႔အၾကာ…………………..

                 တစ္ေန႔တြင္ ဟန္ရွိန္႔အား ေ၀ေနာင္ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ေတြ႔လိုက္ရေလသည္။

                 ေလာကႀကီးႏွင့္ တိုက္ဆိုင္မႈသည္ အၿမဲဒြန္တြဲလွ်က္ရွိသည္။။။။။။

“ဟိုင္း”

“မင့္ကိုငါ ေမ့လိုက္ၿပီလို႔ ေျပာၿပီးၿပီေလ၊ ဘာလို႔ အေကာင့္အသစ္ေတြနဲ႔ လာအဒ္ေနတာလဲ”

“ငါ ထြန္းသူမဟုတ္ပါ၊ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ေ၀ေနာင္ပါ”

“ယံုရမွာလား”

“မယံုခ်င္ေန၊ ခင္ဗ်ားကို ထြန္းသူက ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာခိုင္းထားတာေတြရွိတယ္၊ ခင္ဗ်ားက သူ႔ကို လမ္းခြဲလိုက္တဲ့အေၾကာင္းရင္းကို သူမသိဘူးတဲ့၊ ခင္ဗ်ားကသူ႔ကို မခ်စ္လို႔ လမ္းခြဲတာပါဆိုတာကို သူ မယံုပါဘူးတဲ့၊ အေၾကာင္းအရင္းတစ္ခုခုေတာ့ရွိရမယ္တဲ့၊ အဲ့သည္အေၾကာင္းအရင္းဟာ ထြန္းသူေကာင္းစားဖို႔အတြက္လည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ႏိုင္ပါသတဲ့၊ ခင္ဗ်ားေျပာမထြက္တဲ့ အေၾကာင္းရင္းလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ႏိုင္ပါသတဲ့၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားကို သူ စိတ္မနာပါဘူးတဲ့၊ သူ႔ကို ခင္ဗ်ားက လမ္းခြဲလိုက္ရတဲ့အတြက္ ၀မ္းနည္းမေနပါနဲ႔တဲ့၊ သူကလည္း ခင္ဗ်ားကိုစိတ္မနာလို႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနပါသတဲ့၊ ခင္ဗ်ားလည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနပါတဲ့၊ တစ္ေန႔ေန႔ ျပန္ေတြ႔ၾကမယ္ဆိုရင္ ျပံဳးျပံဳးေပ်ာ္ေပ်ာ္နဲ႔ ေတြ႔ခ်င္ပါသတဲ့၊ သည္ေလာက္ပါပဲ”

ခုလိုေျပာျပေနေသာသူသည္ ထြန္းသူလား ေသခ်ာမသိေသးေပမဲ့ ထြန္းသူ႔စကားေတြက ထိုသို႔ျဖစ္ေနေတာ့ ဟန္ရွိန္၀မ္းနည္းမိတာအမွန္။ မ်က္ရည္လည္း က်မိသည္။

ထြန္းသူနဲ႔ ဟန္ရွိန္ ခ်စ္သူျဖစ္ေနစဥ္တုန္းက ထြန္းသူနဲ႔ေ၀ေနာင္ပါ တိတ္တဆိတ္ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အေၾကာင္း ဟန္ရွိန္႔အား ေျပာသင့္မေျပာသင့္ ေ၀ေနာင္ေတြေ၀ေနမိသည္။

“သူ သူက တကယ္ပဲ အဲ့လိုေျပာသလား”

“ဟုတ္ပါတယ္”

ဟန္ရွိန္႔မ်က္ရည္ေတြက ပိုပိုတိုးလာသည္။

“သူက တကယ္ပဲ အဲ့လိုေျပာခိုင္းတယ္ေပါ့ေလ”

“ဟုတ္ပါတယ္ဆိုမွဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခင္ဗ်ားကို အမွန္အတိုင္း၀န္ခံစရာရွိေသးတယ္၊ ခင္ဗ်ားအံ႔ၾသသြားမွာေသခ်ာတယ္၊ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ထြန္းသူ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ေနစဥ္တုန္းက ထြန္းသူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ေနခဲ့ၾကပါတယ္၊ ထြန္းသူက ခင္ဗ်ားကိုေျပာခဲ့ဖူးတယ္ထင္တယ္၊ ထြန္းသူဟာ Straight ကိုမွ ခ်စ္ခ်င္ခဲ့တယ္ဆိုတာကိုေလ၊ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို Straight လို႔ ျမင္လို႔ ခ်စ္ခဲ့ရတာပါတဲ့၊ သည္အေၾကာင္း ခင္ဗ်ားကို သူ ဖံုးကြယ္ထားဖို႔ စိတ္ကူးမ၇ွိခဲ့ပါဘူးတဲ့၊ တစ္ေန႔ေန႔မွာ ၀န္ခံမွာပါတဲ့ေလ၊ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ထြန္းသူ႔ကို အသည္းေပါက္မတတ္ခ်စ္ခဲ့ရသူပါ၊ ကၽြန္ေတာ္က Straight တစ္ေယာက္မဟုတ္ပါဘူး၊ Straight မဟုတ္တဲ့အေၾကာင္း ထြန္းသူကို မေျပာရက္ခဲ့ဘူး၊ တစ္ေန႔ ခင္ဗ်ားက ထြန္းသူ႔ကို လမ္းခြဲစကားေျပာေတာ့ ထြန္းသူအရမ္း၀မ္းနည္းခဲ့တယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ ထြန္းသူေလးကို ၀မ္းနည္းေအာင္ လုပ္ခဲ့တဲ့ ခင္ဗ်ားကို ကၽြန္ေတာ္မုန္းမိတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာ္ေတာ့ေပ်ာ္ခဲ့မိသား၊ ဘာလို႔ဆို ခင္ဗ်ားနဲ႔ ထြန္းသူဟာ လမ္းခြဲခဲ့ၿပီးၿပီဆိုေတာ့ ထြန္းသူဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ ျပန္လာခဲ့လိမ့္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ေနခဲ့တာကိုး၊ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ေမွ်ာ္လင့္သလို ျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူးဗ်ာ၊ ခင္ဗ်ားက လမ္းခြဲစကားေျပာၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ထြန္းသူ ေသေသခ်ာခ်ာသိသြားခဲ့ရတယ္တဲ့၊ အဲ့ဒါက အဲ့ဒါက ခင္ဗ်ားကို ကၽြန္ေတာ့္ထက္ ထြန္းသူက ပိုခ်စ္ခဲ့တယ္ဆိုတာပဲ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျငင္းခဲ့တယ္၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း ထြန္းသူခံစားရမွာစိုးတာေၾကာင့္ ျပံဳးျပံဳးေလးပဲ တုံ႔ျပန္ခဲ့ရပါတယ္ဗ်ာ၊ သူ ခင္ဗ်ားကို သိပ္ခ်စ္တာပါ”

ဟန္ရွိန္ဘာျပန္ေျပာ၇မယ္မွန္းမသိျဖစ္ေနခဲ့ရသည္။

“ခင္ဗ်ားက သူ႔ကို ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ လမ္းခြဲရတယ္ဆိုတာ သူ တကယ္သိခ်င္မိတယ္တဲ့၊ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာျပႏိုင္မလား၊ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ျပန္မေျပာပါဘူးဗ်ာ”

“ဘာအေၾကာင္းရင္းရယ္လို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ထြန္းသူနဲ႔ မတန္ဘူးလို႔ ခံစားရလို႔ပါ၊ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ေၾကာင့္ အျမင့္တက္မဲ့ပန္းေလး ေအာက္က်သြားမွာစိုးတာေၾကာင့္ပါ”

“ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္နဲ႔ ခင္ဗ်ားခံစားခ်က္က တူေနပါလား၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲ့လိုစိတ္မ်ိဳး ၀င္ခဲ့မိပါတယ္ဗ်၊ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ လမ္းခြဲဖို႔ေတာ့ စိတ္ကူးမရွိေလာက္ေအာင္ ၇ူးမိုက္ခဲ့ရပါတာဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္က သိပ္ခ်စ္ခဲ့တာကိုး”

“အဲ့လိုကိုး”

“ခင္ဗ်ားက အေ၀းကိုထြက္သြားမယ္လို႔ေျပာတယ္ဆို၊ ဘယ္ကိုထြက္သြားတာလဲဗ်”

“အရမ္းအေ၀းႀကီးလည္း မဟုတ္ပါဘူး၊ ရန္ကုန္ကို ထြက္သြားတာပါ၊ အလုပ္အကိုင္လည္း မရွိတာေၾကာင့္ ရန္ကုန္ကို ထြက္လာခဲ့တာ၊ ရန္ကုန္က ဦးေလးဆီမွာ ကပ္ေနရတာ၊ စားပြဲထိုးအလုပ္လုပ္ရမလားစဥ္းစားေနတယ္၊ တကယ္ေတာ့ ထြန္းသူ႔ကို ခ်စ္တယ္လို႔ စေျပာတဲ့သူက ကၽြန္ေတာ္ဗ်၊ အဲ့လိုစေျပာတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က အလုပ္မရွိပဲ သူက အလုပ္ရွိေနေတာ့ မအပ္စပ္ဘူးထင္လို႔၊ သူက ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ေတာင္ ျဖစ္ေနတယ္ေလ၊ သူလိုလူက ကၽြန္ေတာ့္ထက္ ပိုအဆင့္ျမင့္တဲ့လူနဲ႔မွတန္တယ္လိုပထင္တယ္ဗ်ာ”

“ခင္ဗ်ားေျပာမွပဲ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခင္ဗ်ားလို ျဖစ္သင့္တယ္လို႔ ရိပ္မိလာတယ္ဗ်ာ”

“ဘာျဖစ္လို႔လဲဟင္”

“ကၽြန္ေတာ္က ခုမွပဲ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ေျဖထားတာေလ၊ အလုပ္အကိုင္လည္း မရွိပါဘူး၊ ရုပ္ကလည္း ဆိုးေသးတယ္ဗ်၊ သူက သိပ္ေခ်ာတဲ့သူတစ္ေယာက္”

“ဟုတ္တယ္၊ ထြန္းသူဟာ သိပ္ေခ်ာတယ္၊ ေမာ္ဒယ္ေတြေတာင္ရံႈးေလာက္တယ္၊ သည္အခ်က္ကလည္း ထြန္းသူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ဟာ မလိုက္ဖက္ဘူးလို႔ ခံစားရေစတယ္ဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္က ၀ၿပီး အရပ္ပုတယ္ေလ”

“အင္းးအင္းး

              ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ားက ရန္ကုန္ေရာက္ေနတယ္ဟုတ္စ၊ ဘယ္ေနရာမွာလဲ၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း ရန္ကုန္သားပါ”

“ေၾသာ္ တိုက္ဆိုင္သားပဲ၊ …………. မွာေနတာ၊ ေနရာေလးက သိပ္ေခ်ာင္တာ၊ သိလား အဲ့ေနရာကို”

“ဗ်ာ………. ဟုတ္လား”

“ဟုတ္တယ္ဗ်”

“ကိုေ၀ေနာင္ကေကာ ဘယ္ေနရာမွာလဲ”

“……………………မွာပဲ၊ ခင္ဗ်ားမ်ား ေနရာလြဲမွားေနသလားဗ်ာ”

“မလြဲပါဘူး၊ ေသခ်ာပါတယ္”

ေသခ်ာပါတယ္ဆိုေသာေၾကာင့္ ဟန္ရွိန္၏ လပ္စာအား ေ၀ေနာင္အေသအခ်ာျပန္ၾကည့္လုိက္မိသည္။ ထိုလိပ္စာအတိုင္းဆို ျခံခ်င္းကပ္ရက္ေတာင္ ျဖစ္ေနပါေပါ့လား။ ေ၀ေနာင္ ဖုန္းေလးကို ကိုင္ၿပီး မတ္တပ္ရပ္လိုက္မိသည္။ ထိုလိပ္စာထဲကအတိုင္း ေဘးအိမ္သို႔ လွမ္းၿပီး ၾကည့္လိုက္မိသည္။ ေဘးအိမ္တြင္ ဖုန္းေလးကိုင္ရင္း အံ႔ၾသမႈမ်ားစြာျဖင့္ မ်က္လံုးကစားေနေသာ ၀၀ပုပု ရုပ္ရည္အသင့္အတင့္ရွိေသာ ဟန္ရွိန္ဆိုသူအား ေတြ႔လိုက္ရေလသည္။

“ခင္ ခင္ဗ်ားလား၊ ဟန္ရွိန္ဆိုတာ”

“ေ၀ ေ၀ေနာင္ဆိုတာ မင္းေပါ့”

“ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ”

“ကၽြန္ေတာ္လည္း ဟန္ရွိန္ဟုတ္ပါတယ္ဗ်”

အင္မတန္မွ ဆန္းၾကယ္လြန္းေသာ တိုက္ဆိုင္မႈႀကီးေၾကာင့္ ေ၀ေနာင္ေကာ ဟန္ရွိန္ပါ အံ႔ၾသမဆံုးရွိေနၾကသည္။ အိပ္မက္ပင္မက္ေနသလား ထင္မိသည္။

သည္လိုနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား ခင္မင္ရင္းႏွီးသူမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾကေလသည္။ ေ၀ေနာင္လည္း ေက်ာင္းပိတ္ရက္ရွည္မို႔ ဟန္ရွိန္နဲ႔အတူ စားပြဲထိုးအလုပ္ကို ၀င္လုပ္ခဲ့သည္။ ေန႔စဥ္ အလုပ္အတူသြားၿပီး အလုပ္အတူဆင္းသည္။ ထမင္းအတူစားၿပီး ရယ္စရာရွိ အတူရယ္သည္။ အလုပ္အားသည့္ေန႔မ်ားတြင္ အတူလည္ပတ္ၾကသည္။ ႏွစ္ဦးစလံုးသည္ ထြန္းသူနဲ႔ပတ္သက္ရ်္ အားနည္းခ်က္မ်ားစြာရွိျခင္းဟု ထင္ျမင္မိၾကၿပီး အတိုင္အေဖာက္ညီသလိုျဖစ္ကာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ နားလည္မႈမ်ားစြာ ရွိၾကေလသည္။

သည္လိုနဲ႔ အိုးခ်င္းထားကာ အိုးခ်င္းထိခဲ့ၾကေလၿပီ။ ႀကိဳးခ်င္းထားကာ ႀကိဳးခ်င္းၿငိခဲ့ၾကေလၿပီ။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ထြန္းသူ႔မ်က္လံုးေတြ ပြင့္လာသည္။ ထပမဆံုးျမင္လိုက္ရသည္က နံရံမ်က္ႏွာက်က္။ ေဘးဘီဆီသို႔လည္း ၾကည့္လုိက္မိသည္။ ဒါ ဘယ္ေနရာႀကီးပါလိမ့္။ တစ္ခါတည္း ဆတ္ကနဲ႔ ထလိုက္မိေတာ့ ေခါင္းက ဒဏ္ရာက နာက်င္လြန္းလွသည္။ ေခါင္းက ဒဏ္ရာတင္မက ေျခေထာက္ႏွင့္ လက္တို႔ကလည္း နာက်င္ေနလွသည္။ ဘာေၾကာင့္ ထြန္းသူ ဒဏ္ရာေတြႏွင့္ ျဖစ္ေနရတာလဲ၊ ဘာေၾကာင့္ ေဆးပိုက္တန္းလန္းႏွင့္ ေဆးရံုထဲေရာက္ေနရတာလဲ။ စဥ္စားၾကည့္လိုက္မိသည္။ ေခါင္းထဲ အျဖစ္အပ်က္ေတြက မ်က္၀ါးထင္ထင္ေပၚလာသည္။ ဟန္ရွိန္နဲ႔ ေ၀ေနာင္ ခ်စ္ရည္လူးေနၾကပံု။ ေ၀ေနာင္က ထြန္းသူ႔အား ေခြးႏွင့္ရႈးတိုက္ပံု။ ဟန္ရွိန္ႏွင့္ ေ၀ေနာင္က ထြန္းသူ၏ေခါင္းအား တုတ္ႏွင့္ရိုက္လိုက္ျခင္းေၾကာင့္ ထြန္းသူေမ့ေျမာသြားသည္။ ထိုျမင္ကြင္းမ်ားေၾကာင့္ ထြန္းသူ အံႀကိတ္လိုက္မိသည္။ လက္သီးကိုလည္း ဆုပ္လိုက္ခ်င္ေပမဲ့ လက္ကလည္း နာေနသည္။ ေ၀ေနာင္ႏွင့္ဟန္ရွိန္႔အား လြန္စြာ စိတ္နာမိသည္။ လူတစ္ေယာက္ကို ထိခိုက္ဒဏ္ရာရေအာင္လုပ္ဖို႔၊ လူ႔အသက္သတ္ဖို႔၊ ေခြးႏွ့ရႈးတိုက္ဖို႔ ၀န္မေလးၾကသည့္ ထိုသစၥာေဖာက္ႏွစ္ေယာက္အား ထြန္းသူ လြန္စြာ နာက်ည္းမုန္းတီးမိသည္။ ဘယ္သူဘယ္၀ါက ထြန္းသူ႔အား ေဆးရံုပို႔လိုက္သည္ကို ထြန္းသူ စိတ္မ၀င္စားမိ။ ေဆးပိုက္မ်ားကိုျဖဳတ္ၿပီး အခန္းအတြင္းမွ ဒယိမ္းဒယိုင္ထြက္လိုက္သည္။ လမ္းတြင္ သူနာျပဳမ်ားစြာေတြ႔ေသာ္လည္း ဘယ္သူနာျပဳကမွ ထြန္းသူ႔အား ေမးျမန္းျခင္းမျပဳ။ ထြန္းသူကလည္း ထြန္းသူ႔အား အဘယ္သူက ေဆးရံုပို႔လိုက္သလဲဆိုၿပီး ေမးခ်င္စိတ္မရွိ။ ေဘးပတ္၀န္းက်င္တြင္ ပန္းျခံေလးေတြ႔သည္။ ထြန္းသူ လမ္းေလွ်ာက္လုိက္မိသည္။ ခံုတန္းလ်ားေလးေတြ႔လို႔ ထိုင္လုိက္မိသည္။ ေရွ ့တြင္ ပန္းးေပါင္းစံုရွိသည္။ ေလးျပည္းညင္းေလးလည္း တိုက္ခတ္ေနသည္။ သို႔ေသာ္ ထြန္းသူ႔စိတ္အား ရႊင္လန္းမလာေစခဲ့ေပ။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ပါဆယ္ထုပ္မ်ားျဖင့္ ေ၀ေနာင္နဲ႔ ဟန္ရွိန္ ေဆးရံု၀င္းထဲသို႔ ၀င္လာသည္။ ထြန္းသူရွိရာအခန္းထဲသို႔ ၀င္လိုက္ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ထိတ္ထိတ္ပ်ာပ်ာျဖစ္သြားသည္။

“ထြန္း ထြန္းသူဘယ္မွာလဲ၊ ထြန္းသူ ဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲ”

“ငါ ငါလည္း မသိဘူးေလဟန္”

ေ၀ေနာင့္မ်က္၀န္းအိမ္တြင္ မ်က္ရည္ေလးမ်ားက ေနရာယူစျပဳလာသည္။ ဟန္ရွိန္လည္း ရင္ထဲ နင့္ေနေအာင္ ခံစားလုိက္ရသည္။ သည္တစ္ခါသာ ထြန္းသူ႔အား ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့လွ်င္ ႏွစ္ေယာက္စလံုး အသက္ရွင္ႏိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္ေပ။

“တစ္ေယာက္ေယာက္ေနခဲ့မွ ျဖစ္မွာေပါ့လို႔ ငါမေျပာခဲ့ပါလားေ၀ေနာင္ရယ္”

ေ၀ေနာင္လည္း ဘာမွမေျပာႏိုင္ေတာ့ပဲ ငိုေလသည္။ ခ်က္ခ်င္း သူနာျပဳေလးမ်ားဆီ ေျပးလိုက္သည္။ ေတြ႔ရာလူကိုေမးလိုက္ေတာ့ “ခုနက အျပင္ထြက္သြားတာေတြ႔လုိက္တယ္” ဟု ဆိုသည္။

ႏွစ္ေယာက္လံုး လိုက္ရွာၾကသည္။ ပန္းျခံထဲမ်ားရွိေလမလားဆိုၿပီး ရင္တမမနဲ႔ ရွာၾကသည္။ တစ္ေနရာမွ ခံုတန္းလ်ားေလးတြင္ ေငးေငးငိုင္ငိုင္ထိုင္ေနေသာ ထြန္းသူ႔အား ေတြ႔လုိက္ရေသာေၾကာင့္ “ထြန္းသူ” ၿပိဳင္တူ ေခၚလိုက္ၾကသည္။ ခ်က္ခ်င္း ထြန္းသူ႔ထံ ေျပးလိုက္ၾကသည္။ ထြန္းသူလည္း အသံၾကားရာဆီၾကည့္လုိက္ေတာ့ သစၥာေဖာက္ႏွစ္ဦးအားေတြ႔လိုက္ရေလသည္။

ေ၀ေနာင္နဲ႔ ဟန္ရွိန္ ထြန္းသူ႔ေရွ ့ေမွာက္ ဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္ၾကသည္။

“ထြန္း ထြန္းသူရယ္”

“ဟန္ရွိန္လား၊ ေ၀ေနာင္လား”

“ဟုတ္ပါတယ္ထြန္းသူ၊ ငါ ဟန္ရွိန္ပါ၊ မင္း့ကို ထိခိုက္ဒဏ္ရာရေအာင္လုပ္ခဲ့တဲ့ ဟန္ရွိန္ပါ”

“ငါ့ကို ခြင့္လႊတ္ပါထြန္းသူ၊ ငါ မင္းမွန္းမသိလို႔ လုပ္ခဲ့မိတာပါထြန္းသူရယ္”

ေ၀ေနာင္ကလည္း ေတာင္းပန္ေလသည္။ ထြန္းသူ ဘာမွျပန္မေျပာပါေပ။

“ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ ေသေလာက္တဲ့ အျပစ္ကို က်ဴးလြန္ခဲ့ပါတယ္ထြန္းသူရယ္”

“မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္က လူတစ္ေယာက္ကို သတ္ဖို႔ ၀န္မေလးတဲ့ေကာင္ေတြ၊ ဒါတင္မက ငါမသိေအာင္ တိတ္တိတ္ပုန္းခ်စ္ေနခဲ့ရဲ့နဲ႔ ဘာေၾကာင့္ ငါ့ကို ခ်စ္တယ္လို႔ ဆက္ေျပာေနခဲ့ၾကတာလဲ၊ မင္းတို႔ ငါ့ကို အရုပ္ကေလးလိုသေဘာထားၿပီး လွည္း့စားေနၾကတာလား၊ ကစားေနၾကတာလား၊ အခ်စ္ကို မင္းတို႔ကစားတယ္၊ ငါကေတာ့ မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ခ်စ္လုိက္ရတာ၊ မင္းတို႔ကေတာ့့…..”

ထြန္းသူ ဘာမွဆက္မေျပာေတာ့ပဲ မ်က္ရည္မ်ား စီးက်ေနသည္။

“ငါတို႔လည္း သည္လိုလုပ္ဖို႔ မရည္ရြယ္ခဲ့ပါဘူး၊ မေတာ္တဆျဖစ္သြားခဲ့ရတာပါ၊ ငါတို႔ပံုေတြ အြန္လိုင္းမွာ ပ်ံ ့သြားမွာ စိုးလို႔ ခုလိုလုပ္ခဲ့မိရတာပါထြန္းသူရယ္”

ဟန္ရွိန္႔စကားေၾကာင့္ ထြန္းသူမ်က္ႏွာလႊဲခ်လိုက္သည္။

“မင္းထင္သလို ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္က မင္းနဲ႔ ခ်စ္သူမျဖစ္ခင္ကတည္းက ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ဟန္ရွိန္ရန္ကုန္ေရာက္လာမွ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ခဲ့ရတာပါကြာ”

“မင္းစကားကိုယံုရမွာလားေ၀ေနာင္”

“ေ၀ေနာင္ေျပာတာမွန္ပါတယ္၊ ငါ ရန္ကုန္ကိုထြက္သြားခဲ့တာပါ၊ ဦးေလးအိမ္မွာတည္းရင္း အလုပ္ရွာခဲ့တယ္၊ တစ္ေန႔ ေ၀ေနာင္နဲ႔ လိုင္းမွာေတြ႔ေတာ့ မင္းက ငါ့ကိုေျပာခိုင္းတဲ့အေၾကာင္းေတြ ေ၀ေနာင္ကေျပာျပတယ္၊ မင္းနဲ႔ေ၀ေနာင္ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အေၾကာင္းလည္းေျပာျပတယ္၊ အဲ့သည္လိုကေန တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ဘယ္ေနရာမွာေနၾကသလဲ ေမးရင္းကေန တိုက္ဆိုင္စြာပဲ ျခံခ်င္းကပ္ျဖစ္ေနခဲ့ၾကတယ္၊ တို႔ႏွစ္ေယာက္က အဲ့ေလာက္ေတာင္ပဲ တိုက္ဆိုင္ၾကတာပါ၊ သည္ေတာ့ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္အေနနီးၾကေတာ့ အိုးခ်င္းထားအိုးခ်င္းထိ ႀကိဳးခ်င္းထား ႀကိဳးခ်င္းၿငိဆိုသလို ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကရတာပါကြာ”

အေၾကာင္းစံုသိလိုက္ရေပမဲ့ ထြန္းသူ ၀မ္းမသာႏိုင္ေပ။ သူတို႔ကို ခြင့္လႊတ္ေတာ့ေကာ သူတို႔အခ်စ္ကို ထြန္းသူရပါဦးေတာ့မလား။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ထြန္းသူက ၿဂိဳလ္ေကာင္လိုျဖစ္ေနခဲ့ေပၿပီ။ ထိုအျဖစ္ကို ထြန္းသူကိုယ္တိုင္သိလိုက္ေတာ့ မခံစားႏိုင္စြာ ငိုလိုက္မိသည္။

“မင္း ဘာလို႔ ငိုရတာလဲဟင္ထြန္းသူ”

သို႔ေသာ္ ထြန္းသူ ေျပာမထြက္ခဲ့ေပ။ ဟန္ရွိန္က ထြန္းသူ႔လက္ကေလးအား အသာအယာဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္။

“ငါ့တို႔ကို ခြင့္လႊတ္မယ္မဟုတ္လားဟင္”

ထြန္းသူ မ်က္ရည္ၾကားက ေခါင္းညိတ္ေလသည္။ ေ၀ေနာင္ကလည္း ထြန္းသူ႔လက္ကေလးအား ဆုပ္ကိုင္ရင္း ေျပာေလသည္။

“ငါ့ကို ျပန္ခ်စ္ႏိုင္မလားဟင္ထြန္းသူ”

ေ၀ေနာင့္အေမးေၾကာင့္ ထြန္းသူ ဟန္ရွိန္႔အား ၾကည့္လိုက္မိသည္။ ေ၀ေနာင့္စကားေၾကာင့္ ဟန္ရွိန္မ်ား ၀မ္းနည္းသြားေလမလားလို႔။ သို႔ေသာ္ ဟန္ရွိန္သည္ ျပံဳးကာျဖင့္ ထြန္းသူ႔အားၾကည့္ေနေလသည္။ ထိုအျပံဳးသည္ ဘာအျပံဳးေလလဲ။ ထြန္းသူ မေ၀ခြဲတတ္။

ေ၀ေနာင့္အေမးအား ထြန္းသူ မေျဖႏိုင္ပါေပ။ ထြန္းသူသည္ ေ၀ေနာင့္အား ခ်စ္သလို ဟန္ရွိန္႔အားလည္း ခ်စ္ပါသည္။ ေ၀ေနာင့္အခ်စ္ကို လက္ခံလိုက္ျခင္းေၾကာင့္ ေ၀ေနာင္နဲ႔ ဟန္ရွိန္တို႔၏ အခ်စ္ကြဲၿပဲရမည္ကိုလည္း မလိုလား။ ဟန္ရွိန္တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ဆန္ဆန္ေနရမည္ကိုလည္း မလိုလား။ ထြန္းသူကို ေခါင္းကို ယမ္းခါေနမိသည္။

“ငါ့အခ်စ္ကိုေကာ လက္ခံမလားဟင္”

ဟန္ရွိန္ကပါ ေမးလာမွ ထြန္းသူ ပိုၿပီး အေျဖရက်ပ္ေစသည္။ ဟန္ရွိန္႔အခ်စ္အား လက္ခံလိုက္ျခင္းေၾကာင့္ ေ၀ေနာင္အသည္းကြဲရမည္ကိုလည္း မလိုလားေပ။ ထြန္းသူ ေခါင္းယမ္းရင္းေျဖသည္။

“မသိေတာ့ဘူး၊ ငါ ဘာမွ မသိေတာ့ဘူး”

“မင္း ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးကို ခ်စ္တယ္မဟုတ္လား”

“အင္း ဟုတ္တယ္၊ ငါ မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးကို မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ဘူး”

“ဒါမ်ား ဘာေၾကာင့္ ငါတို႔အခ်စ္ကို လက္မခံရတာလဲဟင္”

“ဒါကေတာ့…”

“ငါက မင့္ကို မစြန္လႊတ္ႏိုင္သလို ေ၀ေနာင့္ကိုလည္း မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ဘူး”

ေ၀ေနာင္ကလည္း ေျပာေလသည္။

“ငါလည္း ဟန္႔ကို မစြန္လႊတ္ႏိုင္သလို မင့္ကိုလည္း မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ပါဘူး”

“ဒါ ဒါ ဆို..”

“ငါတို႔သံုးေယာက္ တစ္သက္လံုးအတူတူေနသြားၾကမယ္ေလ၊ ရယ္စရာရွိရင္ အတူတူရယ္ၾကမယ္၊ ငိုစရာရွိရင္ အတူတူငိုၾကမယ္ေလ၊ သည္တစ္ခါ မင့္ကိုငါ လံုး၀ လမ္းမခြဲစကားမေျပာေတာ့ပါဘူးလို႔ ငါကတိေပးပါတယ္ထြန္းသူရယ္”

“ငါလည္း ဟန္နည္းတူပါပဲထြန္းသူ၊ မင့္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္”

“တ တကယ္ ေျပာေနတာလားဟင္”

“တကယ္ေပါ့”

“တကယ္ေပါ့”

ၿပိဳင္တူေျဖလုိက္ၾကေလသည္။

“ဒါ ဒါဆို ငါ ငါ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ရၿပီေပါ့ေနာ္”

“သိပ္ဟုတ္တယ္”

“သိပ္ဟုတ္တယ္၊ ငါတို႔လည္း ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ရၿပီေလ”

“ငါက Straight မဟုတ္လို႔ ခ်စ္ႏိုင္ပါ့မလားဟင္”

ေ၀ေနာင္က ငိုမဲ့မဲ့နဲ႔ ေမးေလသည္။

“ခ်စ္ ခ်စ္ႏိုင္ပါတယ္ေ၀ေနာင္”

“တကယ္ ေပ်ာ္လုိက္တာ”

“ငါတို႔ တစ္ေန႔ တစ္အိမ္တည္းမွာ အတူတူေနႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားမယ္၊ အတူတူမေနႏိုင္ေသးသရ်္ေတာ့ ငါတို႔ အလုပ္ပိတ္ရင္ မင့္ဆီလာလည္မယ္၊ မင္းလည္း အလုပ္ပိတ္ရင္ ငါတို႔ဆီလာေပါ့၊ ၿပီးမွ ငါတို႔တေတြ တ၀ႀကီး ခ်စ္ၾကစို႔ေနာ္”

“သိပ္ေကာင္းတာေပါ့ဟန္ရွိန္ရယ္”

“ဒါနဲ႔ မင္းက သည္ကို ဘာကိစၥနဲ႔လာတာလဲ၊ အလည္သက္သက္လား”

“မဟုတ္ပါဘူး၊ ငါ သည္ရန္ကုန္မွာ ေျပာင္းမိန္႔က်တာေလ”

“ဒါဆိုပိုအဆင္ေျပသြားတာေပါ့”

“မင့္အိတ္ထဲက လက္ေဆာင္ေတြက ဘယ္သူ႔အတြက္လဲဟင္”

“မင့္အတြက္ေပါ့ေ၀ေနာင္၊ ဟန္ရွိန္႔အတြက္ေတာ့ ေနာက္မွ ၀ယ္ေပးမယ္ေနာ္”

ဟန္ရွိန္နဲ႔ ေ၀ေနာင္က ထြန္းသူ႔အား ၀မ္းသာစြာျဖင့္ ဖက္လုိက္သည္။

“အားးးး”

 ဒဏ္ရာမ်ား ထိသြားျခင္းေၾကာင့္ ထြန္းသူေအာ္လုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။

“ထြန္းသူ”

“ထြန္းသူ”

ႏွစ္ဦးသားသည္ ထြန္းသူေလးအား ထိခိုက္သြားေစေသာေၾကာင့္ ငိုမဲ့မဲ့နဲ႔ ၾကည့္လုိက္သည္။ ထိုႏွစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ထြန္းသူကပင္ သနားသြားရေလသည္။

“မင္းတို႔ ငါ့ကို ဘာလုပ္မလို႔လဲဟင္”

“နမ္းမလို႔ေလ”

“ဘယ္ ဘယ္လိုနမ္းမွာလဲဟင္”

“ႏႈတ္ခမ္းကုိေလ”

“ဒါ ဒါဆို နမ္းေလ”

ထြန္းသူက အစြမ္းကုန္ျပံဳးျပရင္ လက္အား ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ေျမ  ွာက္ျပလိုက္သည္။ မနာက်င္ဘူးဆိုတဲ့သေဘာ။

ေလျပည္ညင္းေလးတိုက္ခတ္သြားသည္။ ပန္းေပါင္းစံုက ေလႏွင္ရာ ယိမ္းကေနသည္။ ပန္းရနံ႔မ်ားလည္း ေမႊးႀကိဳင္သြားေလသည္။

The Endddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddd

ႏွလံုးသားရွိသူတိုင္း ခံစားတတ္ပါေစ။။။။။။။။။။။။။။။။။

ေဒးဗစ္။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

25/7/2014

10:36 AM


Aug 7th

မင္းစိုင္းသန္႕ေက်ာ္ ... အပိုင္း (၁၁)

By မင္းစိုင္းသန္႕ေက်ာ္

ကိုေဝဟင့္အေပၚ တြယ္တာစိတ္ မထားမိေစရန္ ၾကိဳးစားရသည္မွာ မင္းစိုင္းအတြက္ ခက္ခဲလြန္းလွသည္ ။ သို႔ေသာ္ ဆက္လက္ ခင္တြယ္ဖို႔ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္မွန္း မင္းစိုင္း သိပါသည္ ။ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါက ရည္းစားၪီးအတြက္ ရင္နင့္ေအာင္ ခံစားခဲ့ရဖူးသူမို႔ အခ်စ္ကို မကိုးကြယ္ဖို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိေပးရသည္မွာလည္း အၾကိမ္ၾကိမ္ပင္ ။


ကိုေဝဟင္ႏွင့္ ႏွစ္ေယာက္တည္း ရွိေနခ်ိန္မ်ားတြင္ ျဖစ္တတ္ေသာ ရင္ခုန္သံကိုလည္း မင္းစိုင္း မသိက်ိဳးကြၽန္ျပဳရသည္မွာ ပင္ပန္းလွသည္။ သည္ၾကားထဲက စာသင္ခ်ိန္မ်ားတြင္ တစ္ခါတစ္ရံ မ်က္လုံးခ်င္း ဆုံမိၾကေသးသည္ ။ ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ စာေတြ ဆိုျပေနရင္းႏွင့္ပင္ မင္းစိုင္း စာေတြ ေမ့သြားတတ္ေလသည္။


ကိုကိုကေတာ့ ေမသူႏွင့္ ခ်ိန္းေတြ႕လိုက္ အေလရိုက္လိုက္ႏွင့္ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနေတာ့သည္ ။ မင္းစိုင္း ကိုကို႕အတြက္လည္း စိတ္ပူမိရသည္ ။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း အခ်ိန္ရလ်ွင္ ရသလို ကိုကို႔ကို ေခၚကာ စာတူတူ က်က္ရသည္ ။ ဒါေတာင္ ကိုကိုက အပ်င္းထူေနခ်င္ေသးသည္ ။


ကိုကိုရယ္ ... သည္လေတာ့ အဆင့္ ၃၀ အထက္ ရေအာင္လုပ္ပါဗ်ာ ...


ေအးပါကြာ ငါလည္း က်က္ေနတာပဲကို ...


ဟုတ္ပါတယ္ က်က္ပါတယ္ ... တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ေမသူနဲ႔ ခ်ိန္းခ်ိန္းေတြ႕ေနတာကို ...


ဟားဟား ... ေအးပါ မင္းက ရည္းစား မထားဖူးေသးေတာ့ မိန္းမ အရသာကို ဘယ္သိပါ့မလဲ ...


ကိုကိုက ထိုသို႔ေျပာျပီး မင္းစိုင္း ပုခုံးကို ပုတ္ျပီး ထြက္သြားေလသည္ ။ မင္းစိုင္း အံ့ၾသစြာ က်န္ခဲ့ရသည္ ။ ကိုကိုေျပာေသာ မိန္းမအရသာ ဆိုသည္မွာ အဘယ္နည္း ။ ကိုကိုမ်ား မဟုတ္တာေတြ လုပ္တတ္ေနျပီလားဟု ေတြးကာ မင္းစိုင္းစိတ္ထဲ မတင္မက်ၾကီး ျဖစ္သြားရေလသည္ ။


မင္းစိုင္းတို႔ ေဘာ္ဒါေန ေက်ာင္းသားမ်ား တစ္ပတ္လ်ွင္ တစ္ၾကိမ္ အေဆာင္တြင္ ဗီဒီယိုအေခြ ၾကည့္ခြင့္ရၾကသည္ ။ ထိုေန႔ကိုေတာ့ မင္းစိုင္း အခုထိ မွတ္မိေနဆဲျဖစ္သည္ ။ မင္းစိုင္းတို႔ ေဘာ္ဒါမွ ကိုကို႔ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္က်သမား တစ္ေယာက္က မဟုတ္ဟုတ္က ကားေတြ ယူလာသျဖင့္ အားလုံး ဝိုင္းၾကည့္ၾကသည္ ။

ေအာင္ဇင္လတ္က မင္းစိုင္းေဘးတြင္လာထိုင္သည္ ။ မင္းစိုင္း ဟိုဘက္ကို နည္းနည္း တိုးလိုက္ရသည္ ။ ဟိုတစ္ခါ ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး မင္းစိုင္း ေအာင္ဇင္လတ္ကို အခဲမေက်ႏိုင္ေသး ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေအာင္ဇင္လတ္ ေဘးမွာမထိုင္ခ်င္ ။ စကားလည္း မေျပာခ်င္ ။

မင္းစိုင္း ... ဟားဟား ... မထင္ရဘူးေနာ္ ... မင္းလည္း အဲ့လိုကားေတြ ၾကည့္တတ္တာပဲေနာ္ ...


မင္းစိုင္း ေအာင္ဇင္လတ္ကို ဘုၾကည့္ၾကည့္လိုက္သည္ ။ ျပီးမွ ျပန္ေျပာလိုက္သည္ ။


မင္းေတာင္မွ ၾကည့္ေသးတာပဲ ငါက ဘာလို႔ ၾကည့္လို႔ မရရမွာလဲ ...



မင္းကလဲ ငါက စတာပါကြာ အျမဲတမ္း စိတ္ၾကီးပဲ ...


မင္းစတာကို ငါက ျပံဳးေပ်ာ္ျပီး ေက်နပ္ေနရမွာလား ... ဟုတ္လား ...


မဟုတ္ပါဘူး ... ငါက မင္းနဲ႔ ခင္ခ်င္လို႔ပါ ...


ခင္ခ်င္လို႔တဲ့ ။ မင္းစိုင္း ေအာင္ဇင္လတ္ကို မ်က္ေမွာင္ က်ံဳ႕ျပီး ၾကည့္လိုက္မိသည္ ။ မၾကာေသးခင္ကမွ မင္းစိုင္းကို ၾကည့္မရ ျဖစ္ခဲ့သူက အခု မင္းစိုင္းကို ခင္ခ်င္သတဲ့ ။ မင္းစိုင္းအတြက္္ေတာ့ ဟာသတစ္ခုလို ျဖစ္ေနမိသည္ ။


ေပါက္ကရေတြ လာမေျပာေနနဲ႔ ... မင္းငါ့ကို ၾကည့္လို႔မရ ျဖစ္ေနတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာေသးလို႔လဲ ...


မဟုတ္ပါဘူး ... ငါက မင္းကို စာနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီးေတာ့ ျပိဳင္ခ်င္တာက ျပိဳင္ခ်င္တာ သပ္သပ္ ... သူငယ္ခ်င္းလို ခင္ခ်င္တာက သပ္သပ္ပါ ...


ေဟ့ေကာင္ေတြ ရုပ္ရွင္ ၾကည့္မွာလား ... စကားမ်ားၾကမွာလား သည္မွာ ရုပ္ရွင္က ေကာင္းေနျပီကြ ...


ေဘးနားက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျပာေတာ့မွ မင္းစိုင္းတို႔ စကားေျပာရပ္ၾကရသည္ ။ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္သည္ ။ အားလုံး ျငိမ္ျငိမ္သက္သက္ ၾကည့္ေနၾကသည့္ အခ်ိန္တြင္ မင္းစိုင္းတို႔ ႏွစ္ေယာက္သာ စကားမ်ားေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္ ။ မင္းစိုင္း ရုပ္ရွင္ကိုသာ ဆက္ၾကည့္ေနလိုက္သည္ ။

 

ရုပ္ရွင္က အေမရိကန္ကားျဖစ္သည္ ။ ေစာ္ေတြကလည္း ဘက္သီးၾကီးေတြ အၾကီးၾကီးႏွင့္ ဟိုပြတ္သည္ပြတ္ လုပ္ျပေနသည္ ။ မင္းစိုင္း စိတ္ညစ္သြားသည္ ။ မင္းစိုင္းၾကည့္ခ်င္သည္က ဒါမ်ဳိးမဟုတ္ေတာ့ ခက္သည္ ။ မင္းစိုင္း ၾကည့္ခ်င္ေသာ ကားမ်ဳိးကို သည္အေဆာင္ကလူေတြ ၾကည့္ၾကမည္ မဟုတ္မွန္း မင္းစိုင္း သိေသာေၾကာင့္ နည္းနည္းေတာ့ စိတ္ပ်က္သြားမိသည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ ... ေစာ္က မိုက္တယ္ေနာ္ ...

 

ေအာင္ဇင္လတ္က လာေျပာေသာေၾကာင့္ မင္းစိုင္း မၾကားခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနလိုက္သည္ ။ ရုပ္ရွင္ပဲ ဆက္ၾကည့္ေနလိုက္သည္ ။ မၾကာခင္တြင္ ဘဲတစ္ေပြက ၀င္လာသည္ ။ မင္းစိုင္း ၾကည့္ခ်င္သည္က ထိုလိုမ်ဳိး ျပကြက္မ်ဳိးပဲ ။ ဘဲက ေစာ္ကို အျပတ္ျပဳစုေပးေနသည္ ။ မင္းစိုင္း ျဖစ္ခ်င္တာလည္း သည္လိုမ်ဳိးပဲ မဟုတ္လား ။ ဘဲတစ္ေယာက္ႏွင့္ ခပ္ရိုင္းရိုင္းေျပာရလွ်င္ မင္းစိုင္း ျဖစ္ခ်င္သည္ဘဲ မဟုတ္လား ။

 

သို႕ေသာ္ ျဖစ္လာေသာ စိတ္ရိုင္းကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားရသည္ ။ ေဘာ္ဒါမွ လူမ်ားအားလုံးက ကိုယ့္ေပါင္ၾကားကိုကိုယ္ လက္လွ်ိဳ၀င္ထားၾကသည္ ။ မင္းစိုင္း နည္းနည္းေတာ့ စိတ္ထဲ ရွက္သလို ျဖစ္သြားသည္ ။ ျပီးေတာ့ လူအမ်ားအေရွ႕တြင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ရွက္မိသည္ ။ ဘာေၾကာင့္မ်ား ငါဟာ သူမ်ားေတြလိုမ်ဳိး မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ျပီး ဖီလင္ မလာႏိုင္တာလဲဟုေတြးကာ မင္းစိုင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားငယ္စိတ္လိုလို ၀င္မိသည္ ။

 

ေနာက္ေတာ့ ရုပ္ရွင္က ဇာတ္လမ္းတစ္ခု ျပီးသြားသည္ ။ ေနာက္ဇာတ္လမ္းတစ္ခုက ေစာ္အခ်င္းခ်င္း ပြတ္သပ္ေနၾကသည္ ။ ဘဲတစ္ေပြမွ မပါ ။ မင္းစိုင္းၾကည့္ျပီး စိတ္ညစ္သြားသည္ ။ အေဆာင္က ေကာင္ေတြကေတာ့ ဒါကိုပင္ ပိုၾကိဳက္ေနၾကေသးသည္ ။ ဒါျဖင့္ရင္ ေစာ္အခ်င္းခ်င္းလည္း ျဖစ္လို႕ရသည္ေပါ့ ။ မင္းစိုင္း အံ့ၾသသြားရသည္ ။ ဘ၀တြင္ မိန္းမအခ်င္းခ်င္း ၾကိဳက္သည္ဟု တစ္ခါမွ မသိထားခဲ့ ။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း အထူးတဆန္း ျဖစ္ရသည္ ။

 

မိုက္တယ္ကြ ... သည္လို ေစာ္ေတြၾကီးပဲ သီးသန္႕ၾကည့္ရတာ ပိုမိုက္တယ္ ...

 

အေရွ႕ဆုံးမွ ထိုင္ၾကည့္ေနေသာ ကိုကို႕အသံျဖစ္သည္ ။ မင္းစိုင္း ျပဳံးလုိက္မိသည္ ။ အင္းေပါ့ေလ ။ ကိုကိုက မိန္းမ အရသာ သိေနတာပဲကိုး ။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စိတ္ထဲမွ ေျပာမိလိုက္သည္ ။ ကိုကိုကေတာ့ သည္ကိစၥကို စိတ္အထန္ဆုံးျဖစ္ပုံရသည္ ။ အေရွ႕ဆုံးမွ လုံး၀ အေနာက္မဆုတ္ ။ ပါးစပ္ပင္ ဟျပီး ၾကည့္ေနလိုက္ေသးသည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ ... မင္းစိုင္း ... မင္းၾကည့္ရတာ မၾကိဳက္တဲ့ပုံပဲ ... ဟုတ္လား ...

 

မင္းစိုင္း စိတ္ညစ္သြားမိသည္ ။ ေအာင္ဇင္လတ္သည္ ရုပ္ရွင္မၾကည့္ဘဲ မင္းစိုင္းကိုပဲ ၾကည့္ေနေရာ့သလားမသိ ။ မင္းစိုင္း ဘုၾကည့္ၾကည့္လုိက္ျပီး ရုပ္ရွင္ကို ျပန္လွည့္ၾကည့္လုိက္သည္ ။ လား... လား ။ သည္တစ္ခါ လာေနေသာ ကားက ေယာက်္ားႏွစ္ေယာက္ ။ ေစာ္လည္း တစ္ေပြမွ မပါ ။ ဗလေတာင့္ေတာင့္ ဘဲႏွစ္ေပြ အခန္းထဲတြင္ ကစ္ဆင္ဆြဲေနၾကသည္ ။

 

မင္းစိုင္း ၾကည့္ရင္း ရင္ေတြ ခုန္လာသည္ ။ တစ္ေယာက္ ပစၥည္းကိုလည္း တစ္ေယာက္က မက္မက္ေမာေမာ ကိုင္ေနၾကသည္ ။ ဟား ... ။ မင္းစိုင္း သိပ္ၾကည့္ခ်င္ေနသည္မွာ သည္လိုမ်ဳိးပဲ မဟုတ္လား ။ ဒါကို လိမ္လို႕မရ ။ မင္းစိုင္း မ်က္ႏွာတြင္ စိတ္၀င္စားမွု အရိပ္မ်ားက ထိန္းခ်ဳပ္ထားေသာ္လည္း ေပၚေနေလသည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ေတြ ... ပိတ္စမ္းကြာ ... က်က္သေရကို မရွိဘူး ...

 

ကိုကို႕အသံက အေရွ႕ဆုံးမွ အက်ယ္ၾကီး ေပၚလာသည္ ။ က်န္ေကာင္ေလးမ်ားကလည္း ေထာက္ခံၾကသည္ ။ အေျခာက္ေတြ ။ ရြံစရာ ေကာင္းလုိက္တာတဲ့ ။ မင္းစိုင္း ရင္ထဲတြင္ နာက်င္သလို ဆစ္ကနဲ ျဖစ္သြားရသည္ ။ ခုနကေတာ့ ေဆာ္အခ်င္ခ်င္း ရုပ္ရွင္ကို ၾကည့္စဥ္က မုိက္ပါသည္ဟု ေျပာခဲ့သူမ်ား ။ အခုေတာ့လည္း ရြံစရာ ေကာင္းလိုက္တာဟု ေျပာေနၾကသည္ ။

 

မင္းစိုင္း ကိုယ့္ဘ၀ကိုကိုယ္ အားငယ္သလိုလုိ ျဖစ္သြားရသည္ ။ ေနာက္တစ္ပုဒ္ကို ေက်ာ္ၾကည့္ၾကသည္ ။ ေနာက္တစ္ပုဒ္က ဘဲႏွင့္ ေစာ္တို႕ကားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အားလုံးက စိတ္၀င္တစား ထပ္ၾကည့္ေနၾကျပန္သည္ ။ မင္းစိုင္း စိတ္ေပါက္ေပါက္ႏွင့္ ထြက္လာလိုက္သည္ ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားငယ္စိတ္ ၀င္ေနမိသည္ ။ ထိုေနရာတြင္ သူတို႕ႏွင့္တူတူ ရုပ္ရွင္ ဆက္ၾကည့္ရန္လည္း ကိုယ့္လိပ္ျပာကိုယ္ မလုံေတာ့ ။

 

မင္းစိုင္း ထြက္သြားေတာ့ အေနာက္က တစ္စုံတစ္ေယာက္ ပါလာသည္ဟု မင္းစိုင္း ခံစားသိလိုက္ရသည္ ။ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေအာင္ဇင္လတ္ ။ သူသည္ ဘာေၾကာင့္မ်ား မင္းစိုင္းကို လိုတာထက္ပို ဂရုစိုက္ေနရပါသနည္း ။ မင္းစိုင္း စိတ္ညစ္ညစ္ႏွင့္ သူ႕ကို ဘုၾကည့္ၾကည့္လုိက္မိသည္ ။

 

မင္းစိုင္း ... ဘာလို႕ ထြက္သြားတာလဲ ... မၾကည့္ခ်င္ေတာ့ဘူးလား ...

 

မၾကည့္ခ်င္ေတာ့ဘူး ... ေနပါဦး ... မင္းကေရာ ဘာလို႕ ငါ့အေနာက္ လိုက္လာရတာလဲ ...

 

ငါ မင္းနဲ႕ စကားေျပာခ်င္လို႕ ... ျပီးေတာ့ မင္းနဲ႕လည္း ခင္ခ်င္လို႕ ...

 

ငါက မင္းကို မခင္ခ်င္ဘူး ... ျပီးေတာ့ မင္းငါ့ကို ခင္ခ်င္တယ္ဆိုတာလည္း ငါမယုံဘူး ... မင္းငါ့ကို ခင္ခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ ေပးႏိုင္မလား ... ဒါဆိုရင္ေတာ့ ငါမင္းကို ခင္မယ္ ...

 

အေၾကာင္းျပခ်က္ ဟုတ္လား ... အင္း ... အေၾကာင္းျပခ်က္ရွိတယ္ ... အဲ့ဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့ ငါနဲ႕ မင္းနဲ႕က ဘ၀တူေတြ မို႕လို႕ပဲ ...

 

ဘ၀တူေတြ ။ ထုိစကားေၾကာင့္ မင္းစိုင္း ရင္ထဲ ထိတ္ကနဲျဖစ္သြားရသည္ ။ မင္းစိုင္း ဟိုမိုတစ္ေယာက္ဆိုသည္ကို ေအာင္ဇင္လတ္က သိေနသည္ဆိုသည့္သေဘာလား ။ ထိုသို႕ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္စရာ အေၾကာင္း မရွိ ။ သို႕ေသာ္ ေအာင္ဇင္လတ္ ထပ္ေျပာလိုက္ေသာ စကားေၾကာင့္ မင္းစိုင္း အသက္ရွဴရ ေခ်ာင္သြားေတာ့သည္ ။

 

ငါလည္း မင္းလိုပဲ ... ေမြးစားသားေလ ... အဲ့ဒါေၾကာင့္ ... မင္းကို ခင္ခ်င္တာ ... ျပီးေတာ့ ငါ ေမြးစားသားဆိုတာ မင္းပဲသိတာေနာ္ ... ဘယ္သူ႕ကိုမွ မေျပာျပနဲ႕ ...

 

လူတိုင္းကို လုိက္ေျပာျပရေအာင္ ငါ အဲ့ေလာက္ မအားယားဘူး ...

 

ေအးပါကြာ ... မင္းကလည္း စိတ္ၾကီးပဲ ... ဒါနဲ႕ မင္းေကာ ငါ့ကို မခင္ဘူးလား ...

 

အင္းပါ ... ခင္ပါတယ္ ... အစကေတာ့ မင္းငါ့ကို ၾကည့္မရဘူးလို႕ ငါထင္ထားခဲ့တာ ...

 

ဟုတ္တယ္ ... အစကေတာ့ ၾကည့္မရဘူး ... ငါ့အဆင့္ကို မင္းလုတာပဲဆိုျပီးေတာ့ ... ေနာက္ေတာ့ ငါစဥ္းစားမိတယ္ ... မင္းမေရာက္လာလည္း ငါ့အမွတ္က သည္ေလာက္ပဲ ... မင္းေရာက္လာလည္း ငါ့အမွတ္က သည္ေလာက္ပဲဆိုေတာ့ မင္းေၾကာင့္ ငါ နစ္နာသြားတာမွ မရွိဘဲ ... ျပီးေတာ့ မင္းေၾကာင့္ငါ စာၾကိဳးစားခ်င္စိတ္လည္း ပိုျဖစ္လာတယ္ ... မင္းက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေက်းဇူးတင္စရာေကာင္းလဲ ...

 

မင္းစိုင္း ျပဳံးလုိက္သည္ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေအာင္ဇင္လတ္က တကယ္တမ္း ေပါင္းၾကည့္ေတာ့ စိတ္ပုပ္ေသာသူ တစ္ေယာက္ေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ဘူးဟု မင္းစိုင္း ထင္ရေလာက္သည္ ။ မင္းစိုင္းကိုလည္း ေတာ္ေတာ္ ခင္သည္ ။ မင္းစိုင္းႏွင့္ ေအာင္ဇင္လတ္တို႕ ေဘာ္ဒါတြင္ တပူးပူး တတြဲတြဲျဖစ္လာသည္ ။ ဒါကို ကိုကိုက သိပ္ေတာ့ မေျပာေသာ္လည္း လူေျပာခံရေလာက္ေအာင္ မျဖစ္ေစနဲ႕ဟုေတာ့ မင္းစိုင္းကို သတိေပးေသးသည္ ။ ကိုကို႕စကားကို မင္းစိုင္း နားလည္ေသာ္လည္း မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနလိုက္ရသည္ ။

 

ညဘက္ ဂိုက္အခ်ိန္ျပီးသြားေတာ့ မင္းစိုင္း ခဏ အေညာင္းေျပ အညာေျပ အေၾကာဆန္႕လိုက္သည္ ။ သည္တစ္ေလာ ကိုေ၀ဟင္က ႏိုင္ငံျခား ေက်ာင္းသြားတက္ဖုိ႕ လုပ္စရာ ျပင္စရာေလးေတြ ရွိသည္ဟု ဆိုကာ မင္းစိုင္းတို႕ကို ညတိုင္း ဂိုက္မသင္ျဖစ္ေတာ့ ။ ကိုေ၀ဟင့္ေနရာတြင္ ကိုကို႕သူငယ္ခ်င္း ကိုထြန္းက အစားသင္ေပးသည္ ။

 

မင္းစိုင္း မ်က္ႏွာပူလုိက္သည္မွာ မေျပာႏွင့္ေတာ့ ။ ကိုထြန္းက မင္းစိုင္းႏွင့္ အတြင္းသိ အစင္းသိေတြ ။ ထို႕ေၾကာင့္ ကိုထြန္းကို ေတြ႕လွ်င္ မင္းစိုင္း ေခါင္းပဲမူးသလိုလို ဗိုက္ပဲနာသလိုလို ျဖစ္ေနမိသည္ ။ လူက ရွက္လည္း ရွက္မိသည္ ။ ကိုထြန္းကေတာ့ မင္းစိုင္းကို လြန္ခဲ့ေသာ သုံးႏွစ္ကလိုပင္ ညီေလး အရင္းတစ္ေယာက္လို သေဘာထားျပီး စာသင္ေပးရွာပါသည္ ။

 

သည္ညေတာ့ ကိုေ၀ဟင္ သင္ေပးျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မင္းစိုင္း ပိုေပ်ာ္မိသည္ ။ သို႕ေသာ္ ကိုေ၀ဟင့္ကို မင္းစိုင္း အပိုစကားေတြေတာ့ မေျပာမိ ။ စာသင္ျပီးသည္ႏွင့္ စာက်က္မည္ဟု အေၾကာင္းျပကာ စာအုပ္ကိုကိုင္ျပီး ေအာင္ဇင္လတ္ အခန္းကို ၀င္သြားလုိက္သည္ ။ ေအာင္ဇင္လတ္က မင္းစိုင္း စာလာက်က္သည္ ဆိုေသာေၾကာင့္ ေပ်ာ္ေနသည္ ။ ျပီးေတာ့ စာ သိပ္မက်က္ျဖစ္ၾက ။ စကားေတြ မ်ားေနၾကေလသည္ ။ ေအာင္ဇင္လတ္ စကားသိပ္မ်ားတတ္မွန္း မင္းစိုင္း ထိုအခါမွ သိေတာ့သည္ ။

 

ေနာက္တစ္ေန႕ ကိုေ၀ဟင့္ကို မင္းစိုင္း ကိုထင္လင္းေမာင္ႏွင့္ တြဲေတြ႕လုိက္ရေသာေၾကာင့္ မင္းစိုင္း အံ့ၾသသြားရသည္ ။ ကိုထင္လင္းေမာင္ဆိုသည္မွာ မင္းစိုင္း ကိုးတန္းအရြယ္က မင္းစိုင္းကို ပါးစပ္ျဖင့္ ျပဳစုေပးဖူးေသာသူ ။ ထို ကိုထင္လင္းႏွင့္ ကိုေ၀ဟင္တို႕က သိေနၾကသည္တဲ့လား ။ မင္းစိုင္း အံ့ၾသသြားရသည္ ။

 

ကိုထင္လင္း ရန္ကုန္တြင္ တစ္လျပတ္ သင္တန္း တစ္ခု လာတတ္ေနသည္ကို မင္းစိုင္း သိထားပါသည္ ။ သို႕ေသာ္ မင္းစိုင္းတို႕အိမ္ကိုပင္ လာမလည္ေသာ ကိုထင္လင္းသည္ အဘယ္ေၾကာင့္မ်ား ကိုေ၀ဟင္ႏွင့္ ခင္ေနရပါသနည္း ။ ျပီးေတာ့ ကိုထင္လင္းက ကိုေ၀ဟင့္ကို အေဆာင္အထိေတာင္ လုိက္ပို႕ေပးလုိက္ေသးသည္ ။ ကိုေ၀ဟင္ အေဆာင္ထဲ ၀င္သြားတာ ေတြ႕ေတာ့မွ ကိုထင္လင္းက ထြက္သြားေလသည္ ။

 

မင္းစိုင္း ကိုေ၀ဟင့္ကို ၾကည့္ေနမွန္း မသိရေအာင္ အေပၚထပ္ကို ေျပးတက္ဖို႕ ၾကိဳးစားလိုက္ေသးသည္ ။ သို႕ေသာ္ သိပ္ေနာက္က်သြားျပီျဖစ္သည္ ။ ကိုေ၀ဟင္က မ်က္စိ လွ်င္သည္ ။ မင္းစိုင္းကို ျမင္သြားျပီ ျဖစ္သည္ ။ သည္ေတာ့လည္း မင္းစိုင္း မထူးေတာ့ျပီမို႕ ကိုေ၀ဟင့္ကို မ်က္ႏွာေျပာင္ႏွင့္ ရယ္ျပလိုက္ရေလသည္ ။

 

သည္လိုေတြ႕ေတာ့ ဘယ္လို ခံစားရလဲ ...

 

ဗ်ာ ... ဘာကိုလဲဟင္ ကိုေ၀ဟင္ ...

 

လာ ... အေပၚထပ္ကို လိုက္ခဲ့ ...

 

ကိုေ၀ဟင္က မင္းစိုင္းလက္ကို ဆြဲျပီး မင္းစိုင္းကို အေပၚထပ္ ေလသာေဆာင္ဆီကို ေခၚသြားေလသည္ ။ တစ္လမ္းလုံး လက္ကိုလည္း မလႊတ္ေပး ။

 

အစ္ကို ...  လက္လႊတ္ေပးပါဗ်ာ ... ေျဖးေျဖးေပါ ...

 

မင္းစိုင္း ေျပာလည္း မရ ။ ေနာက္ဆုံး အေပၚဆုံးထပ္ေရာက္ေတာ့မွ လက္လႊတ္ေပးလိုက္သည္ ။

 

မင္း ေမးခ်င္ေနတယ္ မဟုတ္လား ... မင္းစိုင္း ... ေမးေလ ...

 

ဗ်ာ ... ဘာကို ေမးရမွာလဲ ...

 

ငါနဲ႕ ကိုထင္လင္းနဲ႕က ဘာေတြလဲဆိုျပီးေတာ့ေလ ...

 

မေမးပါဘူး ... ဘာလို႕ေမးရမွာလဲ ... ကၽြန္ေတာ္နဲ႕မွ မဆိုင္တာ ...

 

ဒါေပမယ့္ ငါကေတာ့ ငါနဲ႕ ဆိုင္တယ္ထင္လို႕ မင္းကို ေမးရမွာပဲ ... ငါ့ကို ေျပာစမ္းပါ ... မင္းနဲ႕ ေအာင္ဇင္လတ္နဲ႕က ဘာေတြလဲ ...

 

မင္းစိုင္း ရယ္ခ်င္သြားသည္ ။ ထင္မွ ထင္ရက္ေလျခင္း ။ ေမးမွ ေမးရက္ေလျခင္း ။ သို႕ေသာ္ မ်က္ႏွာကိုေတာ့ အတတ္ႏိုင္ဆုံး ခပ္တည္တည္ မွုန္ကုပ္ကုပ္ လုပ္ပစ္လုိက္သည္ ။ သူပဲ စိတ္ဆိုးတတ္တာလား ။ သူပဲ အထင္လြဲတတ္တာလား ။ အထင္လြဲခံရတဲ့ ငါကလည္း စိတ္ဆိုးတတ္တယ္ ။ ျပန္ အထင္လြဲတတ္တယ္ဆိုတာ သူ သိေအာင္ ျပရမယ္ ။

 

ဘာေတြ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ ဟု မင္းစိုင္း စေနာက္ရန္ ျပင္လိုက္ျပီးမွ ကိုေ၀ဟင္ႏွင့္ မိမိ၏ အေျခအေနကို အလွ်င္အျမန္ ျပန္ျပီး နားလည္လိုက္ရသည္ ။ မိမိတို႕သည္ မၾကာခင္တြင္ တစ္နယ္စီ ေ၀းၾကမည့္သူေတြ ျဖစ္သည္ ။ ထို႕ေၾကာင့္ ကိုေ၀ဟင့္ကို သည့္ထက္ အေျခအေနေတြ မလြန္ခင္ မင္းစိုင္း ယတိျပတ္ ေမ့ပစ္ရေပလိမ့္မည္ ။ ထို႕ေၾကာင့္ အမွန္အတိုင္းပင္ ေျဖလိုက္ဖို႕ မင္းစိုင္း စိတ္ကူးလုိက္သည္ ။

 

ကၽြန္ေတာ္တို႕က ရိုးရိုးသူငယ္ခ်င္းေတြပါ ကိုေ၀ဟင္ ...

 

ကိုေ၀ဟင့္ သက္ျပင္းခ်သံကို မင္းစိုင္း ၾကားလုိက္ရသည္ ။ ျပီးေတာ့ ကိုေ၀ဟင္က မင္းစိုင္းကို တိုးတုိးေလး ေျပာေလသည္ ။

 

ငါ စိတ္မခ်ဘူး ... ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ... ငါ သိတယ္ ... မင္းဘာလဲဆိုတာ ငါသိေနတယ္ ... ငါ့ကို ကိုထင္လင္းေမာင္ ေျပာျပခဲ့တာ ...

 

ကိုေ၀ဟင့္အသံက တိုးတိုးေလး ။ သို႕ေသာ္ မင္းစိုင္း ရုတ္တရက္ ၾကားလုိက္ရသည္မို႕ ရွက္လည္း ရွက္သြားသည္ ။ မ်က္ႏွာလည္း ပူသြားရသည္ ။ ကိုထင္လင္းေမာင္ဟာ ေတာ္ေတာ္ ယုတ္မာပါလား ။ မင္းစိုင္းရဲ႕ orientation ကို လူတိုင္းကို လုိက္ေျပာျပစရာလား ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မစားရတဲ့ အမဲဟုေတြးကာ သဲႏွင့္ေတာ့ မပက္သင့္ဘူးဟု မင္းစိုင္းထင္သည္ ။

 

သူက ဘာလို႕ ေျပာရတာလဲ ... သူေျပာတယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ကိုေ၀ဟင္က သူေျပာတာကို နားေထာင္စရာလား ...

 

မင္းစိုင္း ေအာ္ျပီး ေမးပစ္လုိက္သည္ ။

 

ျပီးေတာ့ ေျပာရေအာင္ ကိုေ၀ဟင္နဲ႕ သူနဲ႕က ဘာေတြလဲ ... ရည္းစားေတြ မို႕လို႕လား ...

 

မင္းစိုင္း ေမးလိုက္ေတာ့ ကိုေ၀ဟင္က ျပဳံးသည္ ။ ျပီးေတာ့ တစ္ခ်က္ရယ္သည္ ။

 

မင္းစိုင္း ေမးတာေတြကို အစ္ကို တစ္ခုခ်င္းစီ ေျဖမယ္ ... သူ ဘာလို႕ ေျပာတာလဲဆိုေတာ့ အစ္ကို မင္းစိုင္းအေၾကာင္းကို စိတ္၀င္စားျပီး ေမးလို႕ ... သူေျပာတာကို နားေထာင္တယ္ဆိုတာက မင္းစိုင္းအေၾကာင္းဆို ဘာမဆို အစ္ကိုက သိထားခ်င္လို႕ ... သူနဲ႕က ဘာေတြလဲဆိုေတာ့ ဘာမွ မဟုတ္ဘူး ... သင္တန္းမွာသိျပီး ခင္ၾကတာ ... ျပီးေတာ့ မင္းစိုင္းအေၾကာင္းေတြ အစ္ကိုက ဘာလို႕ သိခ်င္လဲဆိုေတာ့ ...

 

ကိုေ၀ဟင္ ေျပာရင္း ရုတ္တရက္ စကားကို ရပ္လိုက္သည္ ။ တံခါးဖြင့္သံ ၾကားလုိက္ရေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္ ။ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေအာင္ဇင္လတ္ ။ သူက မင္းစိုင္းကို စာက်က္ဖို႕လာေခၚျခင္းျဖစ္သည္ ။ မင္းစိုင္း ကိုေ၀ဟင့္ကို စကားျဖတ္လိုက္ရသည္ ။

 

မင္းစိုင္း ... အစ္ကို ေနာက္တစ္ပတ္ေလာက္မွ ရန္ကုန္ကို ျပန္ေရာက္မယ္ ... ခရီးထြက္စရာေလး တစ္ခုရွိေနလို႕ ... ျပန္လာရင္ ညီ့ကို ခုနက မေျပာရေသးတဲ့စကား ေျပာဖို႕ အားေမြးလာခဲ့မယ္ ... အခုေတာ့ အစ္ကို အားမရွိေတာ့ဘူး ...

 

ကိုေ၀ဟင္က ေျပာျပီး ရွက္သလို ျပဳံးကာ တစ္ဖက္သို႕ လွည့္သြားသည္ ။ လမ္းေရာက္ေတာ့ ေအာင္ဇင္လတ္က မင္းစိုင္းကို ေမးေနေသးသည္ ။ ကိုေ၀ဟင္က မင္းစိုင္းကို စာေမးပြဲအတြက္ ေမးခြန္းေတြ ၾကိဳေပးေနတာလားတဲ့ ။ မင္းစိုင္း မဟုတ္ေၾကာင္း ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းျပရေသးသည္ ။

 

ထိုညကလည္း စာ ေသေသခ်ာခ်ာ မက်က္ျဖစ္ ။ မင္းစိုင္း စာက်က္လုိက္တိုင္း ေအာင္ဇင္လတ္က မင္းစိုင္းကို စကားေတြ လာလာေျပာသည္ ။ ဂိမ္းကစားဖို႕ေတာင္ ေခၚလုိက္ေသးသည္ ။ သည္လိုႏွင့္ လပတ္စာေမးပြဲ ေျဖၾကသည့္အခ်ိန္ေရာက္လာသည္ ။ မင္းစိုင္း စာရျပီးသားဆိုေသာ္လည္း စာကို ေသခ်ာ ျပန္မေႏႊးရေသးဘဲ စာေမးပြဲေျဖလိုက္ရသည္ ။ ေအာင္ဇင္လတ္လည္း မင္းစိုင္းႏွင့္ တစ္ခ်ိန္လုံးစကားေျပာလိုက္ ၊ ဂိမ္းေဆာ့လိုက္ဆိုေတာ့ မင္းစိုင္းလိုပဲ စာသိပ္ရဦးမွာ မဟုတ္ဟု မင္းစိုင္း ထင္လုိက္သည္ ။

 

လပတ္စာရင္း ထြက္လာေတာ့ အံ့အားသင့္သြားရသည္ ။ ေအာင္ဇင္လတ္က အဆင့္၁ ရသည္ ။ မင္းစိုင္းက အဆင့္ ၅ ျဖစ္သြားရသည္ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၁ကေန ၅ အတြင္းပါေသာေၾကာင့္ အၾကီးအက်ယ္ေတာ့ အရွက္မကြဲသြား ။ ကိုကိုကေတာ့ အဆင့္ ၃၄ ။ အရင္အပတ္ကထက္ေတာ့ အဆင့္တက္လာသည္ ေျပာႏိုင္သည္ ။

 

မင္းစိုင္း အံ့ၾသေနသည္မွာလည္း ထိုအရာပဲျဖစ္သည္ ။ တူတူ စာက်က္ ၊ တူတူ စကားမ်ားပါလ်က္ႏွင့္ မင္းစိုင္းႏွင့္ ေအာင္ဇင္လတ္တို႕ အဆင့္က ေလးဆင့္ေတာင္ ကြာသြားၾကသည္ ။ အမွတ္ကလည္း ၂၀ေလာက္ ကြာေနသည္ ။ မင္းစိုင္း စိတ္ညစ္ေၾကာင္းေျပာေတာ့ ေအာင္ဇင္လတ္က မင္းစိုင္းကို ဂိမ္းခိုးႏွိပ္ၾကဖို႕ ေခၚသည္ ။

 

ဂိမ္းသြားႏွိပ္ျပီး ျပန္လာေတာ့ အိပ္ၾကမည္ဟုဆိုကာ ႏွစ္ေယာက္သား အိပ္ၾကသည္ ။ ည သန္းေခါင္က်ေတာ့ မင္းစိုင္း တစ္ေရးႏိုးလာသည္ ။ လွုပ္လွုပ္လွုပ္လွုပ္ အသံၾကားေသာေၾကာင့္ မ်က္လုံးကို ခိုးဖြင့္ၾကည့္လုိက္မိသည္ ။ ေအာင္ဇင္လတ္  ။ သူက မင္းစိုင္း အိပ္ မအိပ္ကို အကဲခတ္ေနေလသည္ ။ မင္းစိုင္း အိပ္မွန္း ေသခ်ာေအာင္ အတည္ျပဳလုိက္ေသးသည္ ။ ျပီးမွ ဟိုဘက္ျပန္လွည့္ကာ ဘိုင္အို စာအုပ္ၾကီးကိုင္ျပီး စာက်က္ေနေလသည္ ။

 

မထင္မွတ္ထားေသာ ေအာင္ဇင္လတ္၏ အျပဳအမူႏွင့္ စိတ္ဓါတ္ေၾကာင့္ မင္းစိုင္း အၾကီးအက်ယ္ အံ့အားသင့္သြားရေလသည္ ။

 

အပိုင္း ၁၂ ဆက္ပါဦးမည္ ...

Feb 12th

အခ်စ္သည္တစ္ခါတစ္ရံလမ္းမွားတတ္သည္...၉

By jinjar

ပန္းေတြေ၀ေနသည္။ ေတာလမ္းေလးက သာယာေနသည္။ ေဘးလမ္းႏွစ္ဘက္ဆီမွာလည္း ပန္းမ်ားပြင့္ကာ လွပေနသည္။ လိပ္ၿပာေလးမ်ားကလဲ ပန္းေလးတစ္ေလွ်ာက္မွာ လွပစြာ၀ဲပ်ံေနၾကသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္၏ ရင္ခြင္ထဲတြင္လည္း လိပ္ၿပာေလးမ်ား ၀ဲပ်ံခုန္ေပါက္ေနသည္။ ရွဳ့ၿငီးတဲ့ၿမင္ကြင္းေလမွာ ေက်ာ္ေက်ာ္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေလွ်ာက္လွမ္းေနသည္။ ဟုိးအေ၀းတစ္ေနရာမွ ဖာ့ဇလီက လက္လွမ္းၿပကာ ေက်ာ္ေက်ာ္ ကုိလွမ္းေခၚသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္ ဖာ့ဇလီ ဆီသုိ႔ေၿပးသြားေတာ့သည္။ ဖာ့ဇလီ ကလည္း ေက်ာ္ေက်ာ္ ကုိလက္ယက္ေခၚကာ ၿမန္ၿမန္လာရန္ေၿပာေနသည္။ ဖာ့ဇလီ အနားသုိ႔ အေရာက္မွာ ေက်ာ္ေက်ာ္ ဖာ့ဇလီ လွမ္းေသာလက္ကုိ လွမ္းဆြဲရန္ ရြယ္လုိက္ခ်ိန္၊ ေက်ာ္ေက်ာ္၏ အၿခားလက္တစ္ဘက္ကုိ ေစာင့္ဆြဲခံလုိက္၍ ေက်ာ္ေက်ာ္ ဖာ့ဇလီ လက္ကုိဆြဲေသာ လက္မွာ လက္ဟန္ေၿပာင္းသြားၿပီး မမိလုိက္ေတာ့၊ ေက်ာ္ေက်ာ္ ၀မ္းနည္းသြားသည္။ ထုိေၾကာင့္ ေက်ာ္ေက်ာ္ အားေစာင့္ဆြဲလုိ္က္ေသာ တစ္ဘက္လူကုိ ေဒါသၿဖင့္ၿဖင့္လွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ မိမိအား ၀မ္းနည္းစြာ ၊ ေဒါသၾကီးစြာ ၊ မ်က္ရည္မ်ားၿဖင့္ၾကည့္ေနေသာ ႏွင္းႏြဲ႔....
“ႏွင္းႏြဲ႔.....”
“ေအးငါပဲ...နင္ကငါမဟုတ္တဲ့ တစ္ၿခားတစ္ေယာက္ အေပၚတြယ္တာေနတယ္ေပါ့ေလ”
“ဟင္.....”
ေက်ာ္ေက်ာ္ ဘာေၿပာရမွန္းမသိေတာ့။
“နင္..ငါ့ကုိေမ့ေနတယ္ေပါ့ေလ...ငါ့မွာေတာ့နင့္ကုိ သတိရလုိက္ရတာ”
ေက်ာ္ေက်ာ္ ရင္ထဲမွာ ဘာကုိ၀မ္းနည္းသြားသည္ မသိေတာ့၊ ဘာကုိေၿပာရမွန္းလဲ မသိေတာ့၊ ထုိေၾကာင့္ဖာ့ဇလီ ရွိသည့္ဘက္သုိ႔လွည့္ ၾကည့္လုိက္ရန္ ကုိယ္ကုိ ေရြ႔လုိက္ခ်ိန္မွာ ႏွင္းႏဲ့ြက ၿပန္ဆြဲထားၿပီး ေက်ာ္ေက်ာ္ ကုိလွည့္ၾကည့္ခြင့္မေပးေခ်။
“နင္ငါ့ကုိခ်စ္တယ္ဆုိ တစ္ၿခားတစ္ေယာက္ကုိ ငါရွိေနရဲ့နဲ့ နင္ကမၿဖတ္ႏုိင္ဘူးေပါ့ေလ”
ေက်ာ္ေက်ာ္ ဘာမွၿပန္မေၿပာ ႏွင္းႏြဲ့လက္ကလြတ္ရန္ သူရုန္းေနပါေတာ့သည္။ ၿပန္ေၿပာရန္ စကားလုံးမ်ားလဲ ရွာလုိ႔မရေခ်။
“ေက်ာ္ေက်ာ္ နင္ကုိငါလြမ္းေနတာဆုိတာ နင္မသိဘူးလာ နင္ကငါ့အတြက္ မရွိမၿဖစ္ပါ နင္သူ့ဆီမသြားနဲ့ေတာ့ နင္ကုိငါခြင့္မၿပဳေတာ့ဘူး”
“လႊတ္ ..ငါ့ကုိလႊတ္”
“မလႊတ္ဘူး နင့္ကုိတသက္လုံး မလႊတ္ေတာ့ဘူး ဒီအတုိင္းလဲ မထားေတာ့ဘူး နင့္ကငါ့အတြက္ပဲၿဖစ္ရမယ္”
“မရဘူး လႊတ္....လႊတ္..ငါနင့္ကုိေမ့လုိက္ၿပီး နင္လဲငါ့ကုိေမ့လုိက္ေတာ့”
“ဘာ.................နင္ေမ့ခုိင္းတုိင္း ငါကေမ့ရမွာလာ...ဒီမွာ နင္ကဒီလုိေၿပာလုိ႔ ရမွာလာ...နင့္မွာေၿပာပုိင္ခြင့္မရွိဘူး”
“ရွိတယ္..ရွိတယ္...နင္ေတာင္ ငါမဟုတ္တဲ့တစ္ၿခားတစ္ေယာက္ကုိ ခ်စ္ေသးတာ ငါလဲ..”
“ေတာ္........ဒီမွာေတြ႔လာ ...ဓါး.....”
ႏွင္းႏြဲ့ မွာေၾကာက္စရာ ေကာင္းလွေအာင္ မ်က္၀န္းမ်ားက ေဒါသအၾကည့္မ်ားၿဖင့္ နီရဲလုိ႔ေနပါသည္။
“နင္....နင္...ဘာလုပ္မလုိ႔လဲ”
“ေအး...နင့္အသည္းကုိ ခြဲမလုိ႔...”
“ဟင္....”
ေက်ာ္ေက်ာ္ မ်က္လုံးမ်ား ၀ုိင္းစက္သြားေတာ့သည္။ ႏွင္းႏြဲ႔သည္ ေဒါသတစ္ၾကီး ၿဖင့္ဓါးကုိ ရြယ္ၿပီး ေက်ာ္ေက်ာ္ ေဘးသုိ႔ မည္သည့္အခ်ိန္က လာရပ္ေနေသာ ဖာ့ဇလီ၏ ရင္၀ရွိ ႏွလုံးသားတည့္တည့္ သုိ႔ထုိးထည့္လုိက္ေတာ့သည္။
ဖာ့ဇလီ မွာေက်ာ္ေက်ာ္ ကုိၿပဳံးကာ ၾကည့္ၿပီးေခြလဲက်သြားေတာ့သည္။ ႏွင္းႏြဲ႔မွာ အားရ၀မ္းသာ ရယ္ေမာေနေတာ့သည္။
“ဟား...ဟား......ေတြ့လာ နင့္အသည္းကုိ ငါသတ္လုိက္ၿပီး နင္ကဘယ္ေတာ့မွ မခ်စ္လုိ႔မရေတာ့ဘူး...ဟား...ဟား...”
ေက်ာ္ေက်ာ္ ရင္ထဲ ဆုိ့တက္ကာ ၀မ္းနည္းလုိ့သြားေတာ့သည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္ ဖာ့ဇလီ ထံသုိ႔ေၿပးသြားကာေပြ့ဖက္ထားရင္....အားကုန္ေအာ္လုိက္ပါေတာ့သည္။
“ဖား.........ဇ............လီး.............”
၀ုန္း..
ဒုန္း..
ဂလြမ္.....
ေဒါင္.....
၀ုန္း...ဆုိေသာ အသံသည္ ေက်ာ္ေက်ာ္ေအာ္လုိက္ေသာ အသံေၾကာင့္ ဖာ့ဇလီ လန့္ကာ ခုန္လုိက္ၿပီး နံရံႏွင့္သြားေဆာင့္သည္။
ဒုန္း...ဆုိေသာ အသံကေတာ့ ထုတ္တန္ မွ ဖာ့ဇလီ တုိက္လုိက္ေသာ နံရံတုန္ခါမွဳ့ေၾကာင့္ ေအာက္သုိ့က်သည့္အသံ ၿဖစ္ပါသည္။
ဂလြမ္.. ဆုိေသာ အသံကေတာ့ ထုတ္တန္ ႏွင့္အတူ အုိခြက္ ပန္းကန္ေတြပါ ေရာက်လာၿပီး
ေဒါင္...ဆုိတာကေတာ့ ေက်ာ္ေက်ာ္ ႏွဖူးေပၚသုိ့ ဒန္အုိးဖင္ ႏွင့္မိတ္ဆက္သံပင္ၿဖစ္ပါေတာ့သည္။
“ေၾကာင္ေၾကာင္.....ေၾကာင္ေၾကာင္”
ဖာ့ဇလီ မွာနံရံတြင္ကပ္ကာ ေက်ာ္ေက်ာ္ အား ေၾကာက္လန့္တၾကားေအာ္ေခၚေနသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္ ခုတကယ္ေၾကာင္သြားသည္။ သူၿပန္စဥ္းစား သည္ ေနာက္၀ုန္းကနဲထကာ ဖာ့ဇလီ ထံေၿပးကာသြားၿပီး ဖာ့ဇလီ ရင္ဘက္ကုိ ပြတ္ၾကည့္လုိက္သည္။ ဘာဒါဏ္ရာမွ မရွိေခ်။ ထုိသုိ႔ဆုိလွ်င္ သူအိမ္မက္ မက္ေနတာေပါ့။ ေတာ္ပါေသးရဲ့...
“ဘာ...ဘာၿဖစ္တာလဲ ”
“အဟီး...အိမ္မက္ မက္တာ”
“ဟာကြာ...အဲေလာက္ေတာင္ ေအာ္ရလားဟ...ငါ့မွာလန့္သြားတာပဲ...ေနပါအုံး...ဘာအိမ္မက္ ၿဖစ္လုိ႔ ငါ့နာမည္ကုိ ေခၚၿပီး ေအာ္ရတာလဲ”
“အဟီး....မင္းကုိ လူတစ္ေယာက္က ဓါးနဲ႔ထုိးလုိက္တယ္လုိ႔ မက္လုိ႔...ဒါေၾကာင့္ပါ”
“ေအာ္...ငါ့ကုိေသခုိင္းေနတယ္ေပါ့ေလ”
“ဟာ...ကြာ...မင္းကုိငါမေသခုိင္းရက္ပါဘူး...မင္းအဲလုိၿဖစ္သြားလုိ႔ ငါေၾကာက္ၿပီးေအာ္လုိက္တာပါကြာ”
ထုိအခါမွ ဖာ့ဇလီ ၿပဳံးသြားကာ
“ငါကစတာပါ....အဟဲ...ဟုိဘက္လွည့္ၿပီးထုိင္ကြာ”
“ဘာၿဖစ္လုိ႔လဲ”
“မင္းညီေလးက ငါ့ကုိ ေခါင္းညိတ္ၿပေနလုိ႔”
“ဟာ....”
ေက်ာ္ေက်ာ္ ရွက္သြားသည္။ ဖာ့ဇလီ ကိုၾကည့္လုိက္ေတာ့ ဖာ့ဇလီ လည္း ထုိနည္းပင္ သုိ့ေသာ္ သူ႔လုိေတာ့မဟုတ္ လက္ၿဖင့္အုပ္ထားသည္။
“မင္းလဲဘာထူးလဲ အတူတူပဲကုိ...”
“မင္းေနာ္ ငါ့ကုိအဲလုိမၾကည့္နဲ႔ ငါရွက္တယ္”
“ဘာခုမွရွက္တာလဲ...ညကေတာ့..ဟင္...”
“ဟာေတာ္ကြာ...ေတာ္...”
“မေတာ္ပါဘူး....ေၿပာမွာပဲ...”
ဖာ့ဇလီ ေက်ာ္ေက်ာ္ ကုိခုန္အုပ္လုိက္ၿပီး ႏွစ္ေယာက္သားအထက္ ေအာက္ လုံးေနၾကေတာ့သည္။ ခႏၵာကုိယ္မွာေတာ့ အ၀တ္တစ္ခုမွမရွိၾကပဲ လုံးေထြးေနရင္းက ေက်ာ္ေက်ာ္ ရင္ဘက္ကုိ ေႏြးေတးေတး အရာတစ္ခုလာေထာက္တာကုိ သိလုိက္ရေတာ့ ေက်ာ္ေက်ာ္ ထုိအရာကုိ ဖမ္းကုိင္လုိက္ေတာ့သည္။ ဖာ့ဇလီ တင္ကုိေကာ့သြားကာ လက္ကုိလွမ္းဆြဲသည္။ ရသည့္အခြင့္အေရးကုိ ေက်ာ္ေက်ာ္ကလည္း လက္လႊတ္မခံပဲ လက္အမိအရ ဆုပ္ကုိင္ကာ အသာအယာ ပြတ္ေပးလုိက္ေတာ့သည္။ ဖာ့ဇလီ ကအေပၚမွဖိထားခ်ိန္ၿဖစ္ပါသည္။
“အ....“
ဖာ့ဇလီ ၿငိမ္က်သြားေတာ့သည္။ ဖာ့ဇလီ မ်က္နာသည္ မိုးေပၚသုိ႔ေမာ့သြားခ်ိန္မွာ ေက်ာ္ေက်ာ္ဖာ့ဇလီ၏ လည္တုိင္တစ္ေလ်ာက္ လုိက္ကာနမ္းလုိက္သည္။ ဖာ့ဇလီ ႏွင့္ေက်ာ္ေက်ာ္ တုိ႔တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ပြတ္သပ္ေနရင္းက....လွဳိက္ေမာသံၿဖင့္ ဖာ့ဇလီက..
“ေၾကာင္ေၾကာင္...”
“အင္း...”
“ငါမရေတာ့ဘူး...တစ္ခုခုလုပ္မိလိမ့္မယ္”
ထုိစကားေၾကာင့္ ေက်ာ္ေက်ာ္ လန့္ဖ်န့္ကာ ဖာ့ဇလီ ကုိပြတ္သပ္ေနသည္ ကုိလႊတ္လုိက္ေတာ့သည္။ ဖာ့ဇလီမွာ လြတ္သြားေသာ ေက်ာ္ေက်ာ္လက္ ကုိႏွေမွ်ာ္စြာၾကည့္လုိက္ပါေတာ့သည္။
“ဘာၿဖစ္လုိ႔လဲ...”
ဖာ့ဇလီ ေက်ာ္ေက်ာ္ ပါးကုိနမ္းၿပီး ႏွဳတ္ခမ္းတစ္ေလွ်ာက္နမ္းကာ ေမးလုိက္ပါေတာ့သည္။
“အားကုန္မွာဆုိလုိ႔”
“ေအာ္...”
“ဟုတ္တယ္ ငါတုိ႔ေတြ ဒီနယ္ကလြတ္ေအာင္ လုပ္ရအုံးမယ္”
“လြတ္သြားရင္ေကာ ဒီလုိေနလို႔ရပါ့မလား”
“ရေအာင္လုပ္ရင္ရတာေပါ့...ၿပီးေတာ့ ငါတုိ႔ႏွစ္ေယာက္လုံးညစ္ပတ္ေနတာေလ...သန့္ရွင္းမွဳ့လည္းမရွိေသးဘူး”
“အင္း...”
“ညကလည္း တစ္ေယာက္နဲ့တစ္ေယာက္ အၿပန္အလွန္ ထုေပးခဲ့ေသးတာပဲ”
“ဟာကြာ....မေၿပာနဲ့ေတာ့”
“မဟုတ္လုိ႔လာ”
“ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ မေၿပာနဲ့ သိေနတာပဲ”
“အင္းပါ...ဒါဆုိေမးမယ္”
“ေမး..”
“ငါ့ကုိခ်စ္လာ...”
“ဟာ...ေစာေသးတယ္ ေနာက္ ႏွစ္မွေမးပါ့လာ”
“အဟဲ...သိခ်င္လုိ႔ပါကြာ”
“ခ်စ္တာေပါ့...ငါ့မင္းကုိဘာေၾကာင့္ခ်စ္တယ္ ငါလဲမသိဘူး ဒါေပမဲ့ ခ်စ္တယ္”
“အင္းပါ ငါလဲသိပါတယ္..ငါလဲမင္းကုိခ်စ္တယ္...”
ွေက်ာ္ေက်ာ္ ဖာ့ဇလီ ကုိဖက္ထားရာကာ ေနၿပီး ေကြးေနၾကပါသည္။
အခ်ိန္ေတြက လည္း မနက္ ၉နာရီ ၀န္က်င္သုိ႔ေရာက္ရွိလာသည္တြင္ေတာ့ သူတုိ႔ အိပ္ယာထဲ မႏွပ္ၾကေတာ့ပဲ ခရီးကုိ...ေရွ႔သုိ႔ဆက္ခဲ့ၾကပါေတာ့သည္။
လမ္းတြင္ ပုန္လွ်ဳိကာ သြားၾကေပမယ့္ အရင္လုိမဟုတ္ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သား နမ္းလုိက္စလုိက္ ေၿပာင္လုိက္ ႏွင့္ခရီးဆက္ခဲ့ၾကပါေတာ့သည္။
ဒီလုိဆုိေတာ့လည္း ေလာကၾကီးက လွပေနလုိက္သည္မွာ ေက်ာ္ေက်ာ္ မွာေတာ့ ဒုကၡဟုမေတြးေတာ့ပဲ ခ်စ္သူႏွင့္အတူ အေပ်ာ္ခရီး ထြက္လာခဲ့သလုိ ေပ်ာ္ရႊင္ေနပါေတာ့သည္။
“ဟာ....ေၾကာင္ေၾကာင္..”
“ဟင္..ဘာတုံး”
“ဟုိမွာၾကည့္စမ္း....အိမ္တစ္လုံးကြ”
“ဟာ...ဟုတ္တယ္....သြားရေအာင္ အကူညီေတာင္းလုိ႔ရတာေပါ့”
“ေအး....လာ”
ႏွစ္ေယာက္သား ကုိက္ ၁၀၀ ေလာက္ အေ၀းက ရွိေသာ အိမ္ၾကီးဆီ သုိ႔ေၿပးခဲ့ပါေတာ့သည္။ အိမ္ၾကီးသည္ ၿခံအက်ယ္ၾကီးထဲတြင္ တစ္ကုိယ္တည္း ရပ္တည္ေနသလုိ ေဘးပတ္၀န္က်င္တြင္ေတာ့ အိမ္မ်ားမေတြ႔ရပါ၊ ထုိအိမ္တစ္လုံးတည္းရွိပါသည္။

ဆက္ရန္
jinjar
May 25th

တိတ္ဆိတ္ေသာ နံရံမ်ားသာ.........

By wanted



                                တိတ္ဆိတ္ေသာ နံရံမ်ားသာ......... 

အခန္း၁



.......... က်ေနာ္သည္ က်ေနာ္လုိခ်င္ေသာ ဘ၀ပုံစံခြက္မ်ားတြင္ ၾကီးပ်င္းလာခဲ့ရသူမဟုတ္ပါ။ မျပည့္စုံေသာ ဘ၀ကုိ ညည္းညဴေနျခင္းထက္ ျပည့္စုံခ်မ္းသာႏုိင္ရန္  အစဥ္သျဖင့္  စဥ္းစားခဲ့သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့သည္။ က်ေနာ့္တြင္ ရွိေသာ ဆင္းရဲမွုမ်ားအား တုိက္ထုတ္ရန္ ခ်မ္းသာႏုိင္ေသာ နည္းလမ္းမ်ားကုိ အစဥ္သျဖင့္ ရွာေဖြတတ္ခဲ့သည္။ ငယ္စဥ္က မ်ားျပားလွေသာ ေမာင္ႏွမမ်ားၾကားတြင္ ေ၀ပုံက် စားရေသာ ထမင္းဟင္းမ်ားကုိၾကည့္ရင္း တေန့ခ်မ္းသာရမည္ဟု   က်ေနာ္မာန္တင္းၾကဳံး၀ါးခဲ့သည္မွာ အၾကိမ္ၾကိမ္...


ဟုတ္ပါသည္။ က်ေနာ္ သည္  ေငြမက္ေသာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္ခဲ့သည္။


                                             **********



အခန္း၂



           က်ေနာ့္ထံတြင္ ရွိေသာ  စိတ္ထားမ်ားသည္ အေရာင္မ်ားစြာသုိ့   ကူးေျပာင္းျမဲကူးေျပာင္းေနခဲ့ပါသည္။ က်ေနာ္မသိေသာ   ႏွလုံးသားေပါင္းမ်ားစြာကုိ   က်ေနာ္  မလြဲသုံးစား   လုပ္ခဲ့မိသည္။  သူတုိ့မ်က္ရည္မ်ားသည္ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ ဟာသတစ္ပုဒ္ဟုဆုိႏုိင္သည္။သူတုိ့၏ေျပာေျပာေနေသာ  အခ်စ္ဆုိတာၾကီးသည္    က်ေနာ့္ႏွင့္လားလားမွ်မဆုိင္ေသာ  သတၱ၀ါတစ္ေကာင္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။


          က်ေနာ္နမ္းခဲ့ဖူးေသာ  ႏွုတ္ခမ္းသားမ်ား၏အတိမ္အနက္ကုိက်ေနာ္မသိပါ။  ခံစားခ်က္မပါေသာ  ဗလာစာအုပ္ေပၚတြင္  ေရာင္စုံလွလွ ျခယ္ေနမိသည္။  ဘ၀သည္  တိမ္ေတြလုိပဲ ေမွ်ာခ်င္ရာေမွ်ာလြင့္ခ်င္ရာလြင့္ခဲ့ပါသည္။


          ျမန္မာလူမ်ဳိး  ဗုဒၵဘာသာ ၀င္တစ္ဦးျဖစ္ေသာ္လည္း  ၀ဋ္ဆုိတာ ကုိအယုံၾကည္မရွိခဲ့....


          ခံစားခ်က္မရွိေသာ  က်ေနာ့္၏ႏွလုံးသားတြင္ မည္သုိ့ေသာ  ခံစားခ်က္ကမွ ၀င္ေရာက္ကိန္းေအာင္းႏုိင္မည္မဟုတ္ဟု   ေတြးထင္ထားခဲ့ပါသည္။



                                    ********

အခန္း၃


               က်ေနာ္သည္   က်ားရဲတစ္ေကာင္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။  က်ေနာ့္အား ေျမေခြးတစ္ေကာင္ဟု စြပ္စြဲၾကပါသည္။ က်ေနာ့္၏စိတ္ထားမ်ားကို   တံဆိပ္အမ်ဳိးမ်ဳိးကပ္ၾကျပီး   က်ေနာ့္အား  ေရာင္းကုန္၀ယ္ကုန္အျဖစ္ သေဘာထားခဲ့ၾကပါသည္။

                က်ေနာ္ေသာက္ေသာ  စီးကရက္တစ္လိပ္၏  အခုိးေငြ.မ်ားေလာက္  သူတုိ့ကုိ မတပ္မက္ခဲ့ပါ။သုိ့ေသာ္  သူတုိ့ထံမွလာေသာ   တန္ဖုိးၾကီးလက္ေဆာင္မ်ားႏွင့္   ေငြေၾကးအခ်ဳိ.သည္  က်ေနာ္အား  တြင္းနက္နက္ထဲသုိ့ေခၚေဆာင္သြားခဲ့ၾကပါသည္။


     ထုိတြင္းနက္နက္ထဲမွာပင္  က်ေနာ္ လွပစြာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့မိသည္။

                                              ******


အခန္း ၄

                        က်ေနာ့္ထံသုိ့  ျဖဴစင္မွုမ်ားအလည္လာခဲ့ပါသည္။က်ေနာ္မထင္မွတ္ထားေသာ ေထာင့္တစ္ေထာင့္မွ   က်ေနာ္မထင္မွတ္ထားေသာ  သူနဲ့ ဆုံဆည္းခြင့္ရခဲ့ပါသည္.။  အျမဲလုိုလို ကေလးဆန္ျပီး ျဖဴစင္လြန္းလွေသာ သူ့၏  ျဖဴစင္မွုမ်ားသည္   က်ေနာ့္ထံသုိ့ကူးစက္ခဲ့သည္။

    
                သူသည္မခ်မ္းသာပါ။ေအးခ်မ္း၏။ သူသည္  ရမၼက္မၾကီးပါ  ။ႏူးညံ့၏။  သူသည္  မပူေလာင္ေစပါ။ေႏြးေထြး၏။

                 က်ေနာ္အလုိရွိခဲ့ေသာ   လက္ေဆာင္ေငြေၾကးမ်ား သူမေပးကမ္းႏိုင္ပါ။သုိ့ေသာ္  က်ေနာ္ငတ္မြတ္ေနေသာ   ေမတၱာတရားကုိ     က်ေနာ္ထုိးထြင္းသိျမင္လာေအာင္   လမ္းျပေပးခဲ့သည္။

                သူမွတစ္ပါး  က်ေနာ္မရွုပ္ေတာ့ပါဟု   ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခုိင္မာခဲ့ခ်ိန္တြင္
တစ္ခ်ိန္ကမေကာင္းမွုမ်ားသည္  က်ေနာ့္ထံသုိ့ အလုံးအရင္း၀င္ေရာက္ခဲ့၏


                                       *********


အခန္း၅


                    ထုိေန့က  မုိးေလးတဖြဲဖြဲရြာ၏.......ခ်စ္သူေလးရဲ့လက္ကုိတြဲျပီး  ျမဳိ့အႏွံ့ေလွ်ာက္လည္ခဲ့ၾကသည္။    ကန္ေတာ္ၾကီး ၏ တေန၇ာေသာခုံတန္းေလးတြင္   ထုိင္ျပီးစကားေျပာစဥ္  သူ၏စကားမ်ားသည္ က်ေနာ္၏ႏွလုံးသားသုိ့  တုိက္ရုိက္ထိမွန္ပစ္ခြင္းခဲ့သည္


                    က်ေနာ့္၏အတိတ္ကုိအားလုံးသိရွိျပီးျဖစ္ေၾကာင္း  ...က်ေနာ့္၏လက္ထဲတြင္ အနာဂတ္ဆုိတာသာ  ပုိင္ဆုိင္ႏုိင္ေတာ့ေၾကာင္းႏွင့္  အားလုံးေသာ အျပစ္မ်ားကုိခြင့္လႊတ္ေၾကာင္း   အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္   သူ့ကုိက်ေနာ္အမွန္တကယ္ခ်စ္ေၾကာင္း  သိရွိမိေသာေၾကာင့္ ဟုဆုိသည္


                      က်ေနာ္၏  မေကာင္းစိတ္မ်ားကုိအျပစ္မယူဘဲ   ခြင့္လႊတ္ျခင္းႏွင့္အႏုိင္ယူခဲ့ေသာ ခ်စ္သူေလး၏မ်က္ႏွာကုိ   ၾကည့္မ၀ခ်စ္မ၀ျဖစ္ခဲ့ရေလသည္။


                                         *********


အခန္း ၆ 

                  ကံၾကမၼာသည္  အညဳိးၾကီးလွပါသည္။  က်ေနာ့္ထံတြင္ရွိေသာ  မေကာင္းမွု  ထုထည္ၾကီးမားလြန္းေသာေၾကာင့္လားမသိ.......မုန္တုိင္းထန္ေနဆဲမွန္းမသိခဲ့ပါ
လမ္းေဘးတစ္ေနရာမွ    ေအးခ်မ္းစြာလမ္းေလွ်ာက္ေနေသာ  က်ေနာ္တုိ့ႏွစ္ဦးထံသု့ိ  အရွိန္ျပင္းလွေသာ   ကားတစ္စီး   ဘရိတ္ေပါက္၀င္ေရာက္တုိက္ခုိက္ခဲ့ပါသည္။

                     ထုိခဏ


                  က်ေနာ့္ကုိယ္ခႏၥာ ကုိ   သူတုိက္တြန္းပုတ္ထုတ္ခဲ့ပါသည္။  မထင္မွတ္ထားေသာ တခဏအတြင္း  ေသြးအုိင္ထဲတြင္  ရုပ္ျပတ္ဆင္းျပတ္ျဖင့္  အသက္ငင္ငင္ျဖစ္ေနေသာ က်ေနာ့္ခ်စ္သူ....က်ေနာ္  မယုံၾကည္ႏုိင္ခဲ့ပါ

                   ကံတ၇ားဒဏ္ခတ္မွုသာဆုိလွ်င္ က်ေနာ့္ကုိသာ  ဒဏ္ခတ္သင့္ပါသည္။   ေနာက္ဆုံးက်ေနာ့္ကုိစကားတစ္ခြန္းႏွင့္  အျဖဴေရာင္အျဖစ္သုိ့  သူအျပီးပုိင္ ေျပာင္းလဲေပးသြားခဲ့ပါသည္။


                    သူ၏အသက္စေတးျခင္းျဖင့္္သာ  ကုိ့အျပစ္ေတြေက်ပါေစေတာ့......ဟုသူျမည္တမ္းသြားခဲ့ပါသည္.... က်ေနာ့္ငုိခ်င္ရက္ႏွင့္ မ်က္ရည္မက်ခဲ့ပါ..........တန္ဖုိးမရွိေသာ   လူသားတစ္ေယာက္ဟုခံစားရမိေသာ  က်ေနာ့္ဘ၀၏ပထမဆုံးအခ်ိန္ပင္...



 
                                              ********



အခန္း၇

                        က်ေနာ္သာအေရာင္ေလးဆုိလွ်င္  အျဖဴေရာင္ေလးသာျဖစ္ခ်င္ေတာ့ပါသည္။   ျပန္မျပင္ႏုိင္ေတာ့ေသာ  က်ေနာ့္၏အတိတ္ဆုိးမ်ားကုိ    ယူေဆာင္သြားေသာ   က်ေနာ့္အားျပဳျပင္ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ေသာ   က်ေနာ့္၏ခ်စ္သူေလးကုိတမ္းတမိတုိင္း     မုိးႏွင့္အျပဳိင္ ငုိရစျမဲ....

                        အရာရာျပင္ဆင္ေျပာင္းလဲတတ္ခဲ့ျပီျဖစ္ေသာ က်ေနာ္အား  သူဘယ္ေသာအ၇ပ္မွေစာင့္ၾကည့္ျပဳံးေပ်ာ္ေနပါသနည္း....


                           က်ေနာ့္၏အနာဂတ္သမုိင္းတြင္         သူဟာ  ျမင့္ျမတ္စြာနဲ့ အခ်ဳိးက်က်  လွပေနခဲ့ပါသည္
                        

                       က်ေနာ္  အားငယ္၀မ္းနည္းတတ္တုိင္း....  သူ့ကုိအျမဲသတိရ  ငုိေၾကြးတုိင္း   က်ေနာ့္အနားတြင္  သူမရွိေတာ့ပါ

                        ေမွာင္မုိက္ျခငး္ေတြ နယ္လုေနတဲ့ အခန္းက်ဥ္းေလးသာလွ်င္က်ေနာ့္ကုိအေဖာ္ျပဳေပးေနပါသည္။

                       က်ေနာ္အားကုိးတၾကီးမွီထားေသာ ထုိအခန္းက်ဥ္းေလးရဲ့နံရံတဖက္သာ  သူျဖစ္ခဲ့လွ်င္.......................






                                           ျပီးပါျပီ


ဆက္လက္ၾကဳိးစားပါဦးမည္။

written  by ေန့ေစာင့္ည

supersaykyaungthar@gmail.com
Jan 15th

အခါလြန္ ေသာ ခ်စ္ ျခင္း သံစဥ္ (၂ )

By Shwe Aingsi

“ဖိုးခြါး မင္း ဘားအံ မွာလည္း မင္းမေန ခ်င္ဘူး၊ ရန္ကုန္ မွာလည္း မင္း ေကာင္းေကာင္း မေန ဘူး၊ မင္းလုပ္ခ်င္တာပဲ မင္းလုပ္ တယ္၊သြားခ်င္ ရာမင္းေလွ်ာက္ သြား တယ္ မင္းကိုငါဘယ္လို ထိန္း ရမလည္း ။”

“ကြၽန္ေတာ္ကို အကိုထိန္း စရာမလိုပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္အသက္ ၂၀ ေၾကာ္ ျပီ။ ဘယ္ဟာ ေကာင္းတယ္ ဘယ္ဟာမေကာင္းဘူးခြဲျခား သိတတ္ေနျပီ။ အကိုသာ လူၾကားေကာင္းေအာင္ ကြၽန္ေတာ္ကို ေစာင့္ေလွ်ာက္ သလိုနဲ႕ အမိုး တို႕ပို႕တဲ့ ေငြကိုကြၽန္ ေတာ္ကိုမေပးပဲ နဲ႕ အကိုမိန္းမ ခ်ယ္လွယ္ ဖို႕ ေပးေနတာမဟုတ္ဘူးလား။”

“ေတာက”္

“မင္းေခြးစကား မေျပာနဲ႕ ငါတို႕က မင္း ပ်က္စီး မွာ စိုးလို႕ မင္းကိုခ်င့္ခ်ိန္ ျပီး လုပ္ေပးေနတာ။”

“ဟား ဟား ခ်င့္ခ်ိန္ေပးေနတာဟုတ္လား”

“ဒါ ဆို ကြၽန္ေတာ္ကြန္ျပဴတာ သင္တန္းတတ္မယ္ ပိုက္ဆံ ငါးေသာင္း ေပးေလ။”

“အမိုးတို႕ဒီလ မင္း ဖို႕ ေငြ မပို႕ေသးဘူး ပို႕ ရင္မင္းကိုေပးမယ္။ “

“ဪ”

“ဒါဆို ဟိုေန႕က ဘဏ္ ကေန ဖုန္း လာ ျပီး ဘားအံ ေငြလႊဲလာထုတ္ပါဆိုတာကကြၽန္ေတာ္အတြက္မဟုတ္ဘူးေပါ့ ဟုတ္လား။”

 

အကိုမ်က္ႏွာ တစ္ခ်က္ပ်က္သြားျပီး

“ဟုတ္တယ္ အဲဒါကငါအလုပ္လုပ္ဖို႕ ပို႕လိုက္တဲ့ေငြ မင္း အတြက္ မဟုတ္ဘူး။”

ဖိုးခြါး သူ႕အကို ကိုေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္နာသြားပါတယ္

ဒါေၾကာင့္စိတ္ညစ္စိတ္တို ျပီး မိုးေရထဲ  စက္ဘီး ေလွ်ာက္စီး ဖို႕ထြက္လာတယ္။

 

အာပါး နဲ႕ အမိုး ကို လည္း ဒီအေၾကာင္းေတြ မေျပာျပခ်င္ ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ကိုယ္ ေျခေထာက္ေပၚကိုရပ္ျပီး မိဘကိုျပန္လုပ္ေကြၽးခ်င္ပါျပီ။ မိန္းမ စကားပဲေအာင္ေနတဲ့အကို စီ မွာ လည္း မေနခ်င္ေတာ့ဘူး။ သဲသဲမဲမဲက်လာတဲ့မိုးေရစက္နဲ႕အတူ ပါးျပင္ ေပၚမွ ပူေႏြးေႏြး ခံစား မႈကအျမင္အာ႐ံု ကို ေဝဝါးလာျပီး ေရွ႕ကလာေနတဲ့ကား အျဖဴကိုဘြားကနဲ ျမင္ မွသတိဝင္လာေတာ့တယ္။

 

ဒါေပမဲ့ ကားကသူဆီမလာပဲ ညာဖက္ကို စြဲ အယူ

“ဒုန္း”

ဆိုတဲ့အသံသာ သူၾကားလိုက္ရတယ္။

တေအာင့္ေန လို႕ သူမ်က္စိဖြင့္အၾကည့္ ကားေခါင္း တစ္ ျခမ္း စုတ္ပ်က္ ျပီးသစ္ပင္နဲ႕တိုက္ေနတဲ ့ခုနကကား အျဖဴၾကီးကိုေတြ႕လိုက္ရေတာ့တယ္။

“အျဖစ္ကေတာ့ ဒါပါပဲ  အကို”

ေကာင္းခန္႕ အိမ္ ကို မိုးလြင္လိုက္ပို႕ ျပီး ျပန္သြား မွ ေကာင္ေလး  ကိုအေသးစိပ္ ေမး ၾကည့္ ေနတာပါ။ သူေကာင္ေလးကိုၾကည့္လိုက္ျပီးေတာ္ေတာ္သနားသြားပါတယ္။

 ဒါေပမဲ့လူတိုင္းကို ယံု လို႕ရတာမဟုတ္ဘူးေလ။

သူကို ကား အတြက္ အေလ်ာ္ေတာင္း မွာစိုးလို႕ လုပ္ၾကံ ေျပာတာလည္းျဖစ္ႏိုင္တာပဲ

 

“ဒါေၾကာင့္ ညီ ကို ကို႕ ကား ကိစၥ ညီ ကို လုံးဝ  မ ေလ်ာ္ခိုင္းပါဘူး စိတ္ခ်ပါ။”

 

အဲဒီ အ ခ်ိန္မွာေကာင္ေလးဆီ ကကြၽန္ေတာ္ဘယ္လိုမွမထင္မွတ္ တဲ့ စကား ကိုကြၽန္ေတာ္ၾကားလိုက္ရ ျပီး ကိုယ္ကိုကိုယ္လည္းေတာ္ေတာ္အထင္ေသးသြားပါတယ္။

“စိတ္ခ်ပါအကို  အကို အေလ်ာ္ ေတာင္းလည္း ကြၽန္ေတာ္ က ေပးရမွာပါ။ ကြၽန္ေတာ္သာ တာဝန္မဲ့ခ်င္ရင္အ

ကို႕ ကို ဒီအတိုင္း ထားခဲ့မွာပါ။အခုပ်က္ဆီးသြားတဲ့အတိုင္းအတာကို ကြၽန္ေတာ္ တစ္ခါတည္းမေပးႏိုင္တာကြၽန္ေတာ္သိပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ ္ကြၽန္ ခံျပီးစပ္ဆိုလည္း စပ္မွာပါ။ အကို ဘာမွာၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ဒဏ္ရာ မရ ေအာင္ ဘုရားသခင္ ကကယ္တင္လိုက္တာပဲ ကြၽန္ေတာ္ကေက်းဇူးတင္ေနတာပါ။”

 

“အိုး”

“ ညီ    ကို ကဒီ သေဘာနဲ႕ေျပာ တာမဟုတ္ပါဘူး ကို႕ကို  ဂ႐ုတစိုက္ ရွိတဲ့အတြက္လည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။”

 

“ကဲ အကို ေနေကာင္း တယ္မဟုတ္ လား ၊ဒါ ဆိုကြၽန္ေတာ္ ျပန္ေတာ့မယ္”

 ဟု ေျပာေျပာဆိုဆို လွဲ႕ထြက္သြားပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္က

“ ညီ ခဏ ဒါကိုယ့္ Name Card ပါ။ ညီလိုတာရွိရင္ အကို႕ကို အခ်ိန္မေရြးဆက္သြယ္လိုက္ပ”ါ

သူကဘာမွမေျပာပဲ ကြၽန္ေတာ္လက္ ထဲကကဒ္ ကိုယူျပီး အျမန္ဆုံးေျခလွမ္း မ်ားနဲ႕ျခံထဲ ကေနထြက္ခြါ သြားပါတယ္။

 

ဖိုးခြါး ျခံျပင္ ေရာက္ေရာက္ျခင္း လက္ထဲက ကဒ္ကေလးကို လုန္းေခ်ျပီး ျပစ္ေပါက္လိုက္ပါတယ္။

ေဒါသထြက္လို႕လည္းအသားမ်ား တဆတ္ဆတ္တံု လို႕ေပါ့။

ပိုက္ဆံရွိတဲ့သူမ်ား လူတကာကို အထင္ေသးလိုက္တာ။ ေဒါသထြက္တာထက္ ရင္ထဲကေစတနာကို တန္ဖိုးမထားတာက ပိုလို႕ပင္ဝမ္းနဲ ေစပါတယ္။

အမွန္ေတာ့ ကားတိုက္တိုက္ခ်င္းသူေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႕ထြက္ေျပးမလို႕ပါ၊ဒါေပမဲ့သူရဲ့မသိစိတ္က ကူညီခ်င္ေနတယ္။

 ဒါနဲ႕ ပ်က္သြားတဲ့တံခါးဘက္ ကေနဖြင့္ျပီးသူၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကားစတီရာတိုင္ေပၚမွာေခါင္းစိုက္ ေနျပီး ရွပ္အက်ီ လက္ရွည္ စတိုင္ေဘာင္းဘီ နဲ႕စမက္ က်စြာဝတ္စင္ထားတဲ့လူတစ္ဦး၊သူကားထဲအျမန္ဝင္ျပီးထိုလူရဲ့ေခါင္းကို အသာစြဲ အမ

ပါးမ်င္း ေမႊးစိမ္းစိမ္း     ထူ ထဲ တဲ့မ်က္ခုန္း ေယာက်္ား တစ္ေယာက္နဲ႕မလိုက္ဖက္စြာ ပါး

လွ် တဲ့ႏႈတ္ခမ္း နဲ႕သက္လတ္ ပိုင္း လူ တစ္ ဦး။

ရင့္က်က္ တည္ျငိမ္ မႈမ်ား စြာ နဲ႕ ၊လူၾကီးလူေကာင္းဆန္ လွတဲ့မ်က္ႏွာေခ်ာေခ်ာပိုင္ရွင္တစ္ဦး။ သူ ဒီလူကို ဘယ္လိုမွရက္စက္ စြာမထားခဲ့ရက္ပါ။

အမွန္ေတာ့ ဖိုးခြါးဟာလိင္တူခ်စ္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္သလို ဒီ ဘဲၾကီးကိုလည္း ျမင္ျမင္ျခင္း စိတ္ထဲက တစ္မ်ိဳး ၾကီး ခံစားရတယ္။

ဒါေၾကာင့္ဘာမွမ စဥ္းစားပဲေဆး႐ံုပို႕ ဖို႕ ဆုံးျဖတ္လိုက္တယ္။

အခုေတာ့ ကိုယ့္ေစတနာ က ကိုယ္ကိုေဝနာျပန္ျဖစ္ရျပီ။ ဒါေပမဲ့သူ႕သူငယ္ခ်င္းအေျပာအရ လူပ်ိဳၾကီး ဆိုေတာ့ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ဝမ္းသာမိသလို ပဲ။

 ဟင္း အခုေတာင္ငါအေျခအေနေၾကာင့္ ငါကိုအထင္ေသးေနတာ ငါဟာလိင္တူခ်စ္တူတစ္ေယာက္မွန္းသိရင္ ငါက ို     သူအိမ္ေတာင္ ေခၚမွာမဟုတ္ဘူး။ လို႕ ၁ေယာက္တည္း စိတ္အားငယ္ေနမိျပန္တယ္။

 

ေကာင္ေလးျပန္သြားျပီး ငါကိုေကာင္ေလးတစ္မ်ိဳးထင္သြားျပီထင္တယ္၊ လိုက္ေတာင္းပန္ရေအာင္လည္း ဘယ္မွာေနမွန္းလဲ ေသခ်ာမသိဘူး" ဟု ေကာင္း တစ္ေယာက္စိတ္ရွုပ္ေထြးစြာ က်န္ခဲ့ရတယ္။

 

ေနာက္ေန႕ေရာက္ေတာ့လည္း ေကာင္းတစ္ ေယာက္ အလုပ္ နဲ႕ အစည္းအေဝးနဲ႕ ဝန္ထမ္း ေတြကိစၥ နဲ႕ေကာင္ေလးကိုေမ့ေမ့ေျပာက္ေျပာက္ပါပဲ။

 

“ MD ဝင္ခြင့္ျပဳပါ။”

“ဪ ကိုေအာင္ေဇာ္  လာပါ၊ထ ိုင္ “

“ဟုတ္ကဲ့ ၊”

“ဆို ဘာအေၾကာင္းရွိလို႕လဲ။”

“ကြၽန္ေတာ္အလုပ္ထြက္ စာတင္ခ်င္လို႕ပါ”

 

“ခင္ဗ်ား ခင္ဗ်ားအလုပ္မွာ ဘာျပႆနာ ရွိ လို႕လဲ။ ရွိရင္လည္း ကြၽန္ေတာ္ ကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာပါ “

“မရွိပါဘူး ကြၽန္ေတာ္ ဒီအလုပ္မွာလည္း ေပ်ာ္ပါတယ္ ဒါေပမဲ့ကြၽန္ေတာ္အေဒၚက Australia ကေနေခၚေနလို႕ အခြင့္အေရးရတုံး သြားခ်င္လို႕ပါ ။”

“ခင္ဗ်ားရဲ့ တက္လမ္း မို႕လို႕ မပိတ္ပင္ခ်င္ေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္အတြက္တစ္အား ေလ်ာ့ တာေတာ့အမွန္ပဲဗ်ာ။”

“ကဲပါ ခင္ဗ်ား Passport , Visa လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္အတြင္း ရတဲ့ အခ်ိန္မွာကြၽန္ေတာ္ဆီအလုပ္လာဆင္းဗ်ာ.။ကြၽန္ေတာ္ခင္ဗ်ားကိုလစာ အျပည့္ ေပးမယ္။ဒီၾကားထဲ ကြၽန္ေတာ္လဲလူသစ္ရွာ မယ္။ သင့္ေတာ္ မဲ့ လူခင္ဗ်ားေတြ႕လည္း ကြၽန္ေတာ္ကို ေျပာဗ်ား။”

“ဟုတ္ကဲ့ေက်းဇူးပါပဲ။”

“ကိုေအာင္ေဇာ္ ဆိုတာကေတာ့ ေကာင္း ကုမဏီ က ဝန္ထမ္း  တစ္ ဦး

အဂ္လိပ္ စာ ကြၽမ္းက်င္ ႐ံုမက ႏိုင္ငံျခားသား နဲ႕ ေကာင္း ေကာင္း ဆက္သြယ္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့လူ တစ္ ဦးပါ။

ေကာင္းကိုတိုင္  အဂ္လိပ္ လို ကြၽမ္းက်င္ ေပမဲ့ သာမန္ ဖုန္းေျပာ အီးေမး ပို႕ေလဆိပ္ၾကိ ပို႕ နဲ႕ တစ္ ခါ တစ္ရံ ႏိုင္ငံျခားသားေတြလိုအပ္တဲ့ ေစာ္ဇယား ကိစၥ   စတာေတြ ကအ စ ဖန္တီးေပးႏိုင္တဲ့ ဒီလို လူ ေတာ္ တစ္ ေယာက္ အလုပ္ထြက္မယ္ဆိုေတာ့ ေခါင္းေတာ့စား မိတာအမွန္။

ဒါေပမဲ့ ဒယ္ဒီ ေျပာခဲ့ သလို လူတစ္ ေယာက္မရွိလို႕မင္းရဲ့ လုပ္ငန္း ရပ္တန္႕သြား ရင္မင္း အ သုံးမက်လို႕၊ အဲဒီ မရွိတာကို အလုပ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ႏိုင္မွမင္းရဲ့ အရည္အခ်င္း ကို ငါသတ္မွတ္ လို႕ရမွာ။

“ေလာေလာဆယ္ လူမရေသးရင္ေတာ့ ငါပဲလုပ္ရမွာပဲ။ “

တကယ္ ေတာ့ေကာင္း ဟာ အေနာက္ႏိုင္ငံတစ္ခုကေနဘြဲ့ ရ ထား ျပီး ကုမဏေထာင္ထားတာပါ သူ႕အေဖနဲ႕အေမကစင္ကာပူက ရုံးခ်ဳပ္ မွာ စီမံကြပ္ကဲ ပါတယ္။ သူတို႕ကအေရွ႕ေတာင္အရွေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႕ Export Import လုပ္ေနတဲ့ ကုမဏီ ပါ ။ေကာင္းက အရည္အခ်င္း ရွိ ျပီး ပညာေရာအလုပ္ ပါထူးခြၽန္တဲ့တစ္ဦးတည္းေသာသားျဖစ္တယ္။

ရန္ ကုန္ သံလြင္လမ္းသြယ္ မွာလုံးခ်င္း အိမ္နဲ႕ေနပါတယ္ မိဘေတြ ဗမာျပည္ လာရင္ေတာ့ စီစီကားကားေပါ့။ ျပန္သြားရင္ေတာ့ ျခံေစာင့္ နဲ႕အတူေကာင္းတစ္ ေယာက္ထဲပဲ.

 

 

ျပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲေနသူပီပီ ဘာမွေထြေထြထူးထူး ခ်က္မစား ဘူး  သာမန္ စည္သြပ္ဗူး ေလာက္ ေခါက္ ဆြဲြဲေျခာက္ ေလာက္သာ အဆင္သင့္ အိမ္မွာဝယ္ထားပါတယ္။

ထိုေန႕ ရုံးကအျပန္ ၉ မိုင္ Orange ဝင္ျပီး စားစရာ တစ္ခ်ိဳ႕၊ဘီယာေသာက္ခ်င္စိတ္ ရွိတာနဲ႕ ABC တစ္ ကဒ္ ဝယ္ျပီးမွာ ေငြရွင္းဖို႕မွာတန္းစီ ေနတုံးေနာက္နား စီမွ

“အေမသားကိုစက္ဘီးဝယ္ေပး”

“ ဟယ္ဒီေကာင္ေလးအရင္စက္ဘီးတစ္ စီး လည္းနင္ေဖ်ာက္ ျပီးျပီ။ အခုလည္း ဝယ္ခိုင္းျပန္ျပီ ။ ဝယ္မေပးဘူး။”

“ဟင္အင္း ဟင္အင္းဝယ္ေပးရမယ္ဒါပဲ ။ “

ကေလးက ၁၄ ႏွစ္ေလာက္ရွိပါျပီ။ အေမ လုပ္သူနဲ႕သားနဲ႕ အျငင္းပြါးေနၾကတာပါ ။

ကြၽန္ေတာ္လည္းေငြရွင္းျပီးစက္ေလွခါးကအဆင္း ဟို သား အမိနဲ႕ ေတြ႕လိုက္ျပီး မဆီမဆိုင္ “စက္ဘီးေပ်ာက္တယ္ စက္ဘီးေပ်ာက္တယ္”

“ဟင္”

ခ်က္ခ်င္း ေကာင္ေလးကိုသြားသတိရလိုက္ပါတယ္။

ဒါနဲ႕ ကားကို ျပည္လမ္းကတဆင့္ အလုံ လမ္း ဖက္ေကြ႕လိုက္ပါတယ္။ သူဘယ္မွာေနတယ္မသိေပမဲ့ ဒီနားကကရင္ျခံနားမွာေနတာျဖစ္မယ္ အထင္နဲ႕ကြၽန္ေတာ္ တို႕ဟိုေန႕က ျဖစ္တဲ့ေနရာကို သြားၾကည့္ ေတာ့ဘယ္သူမွလည္းမရွိ။ ေမွာင္စျပိဳး ခ်ိန္ဆိုေတာ့ လူလည္းရွင္းေနပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္းကားေပၚကဆင္းျပီး ဟိုနားဒီနားရွာ ၾကည့္ ဘယ္သူမွမေတြ႕တဲ့အဆုံးကားေပၚတက္ျပီးဘီးစအလွိမ့္၊ ေရွ႕နားမွာ တီရွပ္ လက္ျပက္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ေလးဝတ္ျပီး ေဘးဘီကိုသတိမထားတဲ့ ပံု နဲ႕လမ္းေလွ်ာက္လာတဲ့ေကာင္ေလးကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္။

ကြၽန္ေတာ္လည္း ကားေပၚကအျမန္ ဆင္းျပီး

“ညီေလး ဖိုးခြါး” လို႕လွမ္းေခၚျပီးသူ႕ဆီကို အသြား  ျမင္လိုက္ရတဲ့ သူရဲ့ႏြမ္းလွ်လွ် သူ႕ပံုစံ နဲ႕ အနီးကပ္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ညိဳမည္းေနတဲ့ မ်က္ႏွာတစ္ျခမ္းေၾကာင့္ ၊

“ညီ  မင္းဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ။ မ်က္ႏွာ ကေကာ ဘာျဖစ္တာလဲ၊”

 သူကဘာမွျပန္မေျပာ ပဲ

“ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ။ အကိုဒီနားလမ္း က်ံုံ ု လို႕လား၊ ေနာက္ေတာ့ေတြ႕တာေပါ့ေနာ္၊ အခုကြၽန္ေတာ္ကိုခြင့္ျပဳဦး” ဆိုျပီးလွဲ႕ထြက္သြာပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ဒီေကာင္ေလးကို ဘယ္လိုမွ လွစ္လွ်ဴ မ႐ႉႏိုင္ေတာ့ပဲ

“ေစာဝင္းခ်ယ္”

လို႕သူ႕နံမည္ ေခၚျပီးသူ႕လက္ေမာင္းကို လွမ္း စြဲ လိုက္တယ္။

“ညီ ကိုေလာၾကီးသြားတယ္။ Sorry,   မင္း ကို႕ကိုစိတ္ ဆိုးေနတာလား

မင္းဘာျပသနာေတြရင္ဆိုင္ေနရလည္း ကိုယ္ကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာပါကို မင္းကိုကူညီခ်င္တယ္။ “

အဲဒီအခ်ိန္မွာသူကကြၽန္ေတာ္ရင္ခြင္ထဲဝင္ျပီး ကြၽန္ေတာ္ကိုဖက္ကာငိုပါတယ္။

ငိုတာမွကေလးတစ္ေယာက္လို႐ိႈက္ၾကီးတငင္ကိုငိုတာပါ။ လမ္းေဘးက လူတစ္ေယာက္ ကေတာ့စိတ္ဆိုးေနတဲ့ညီတစ္ေယာက္ကို အကိုတစ္ေယာက္ကေခ်ာ့ ေနတယ္ထင္မွာပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ညီအကို လည္းမရွိေတာ့ဒီလိုခံစားမႉ ကို လည္းမသိပါဘူး။သူေၾကာေလးကိုသပ္ျပီး

“ဘယ္လို ဒုကၡ ေတြမ်ားရင္ဆိုင္ေနရလည္း ကေလးရယ္။”

“လာ ကိုနဲ႕လိုက္ခဲ့” ဆိုျပီးသူ႕ကို ကားေပၚေခၚလာလိုက္တယ္။

လမ္းၾကမွ သူက

“ အက ိုစီ ကအျပန္ ကြၽန္ေတာ္ဒီေနရာမွာ ကြၽန္ေတာ္စက္ဘီး ကိုလာျပန္ရွာ ေသးပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ မရွိေတာ့ဘူး။အဲဒါ အိမ္ျပန္ေတာ့ကြၽန္ေတာ္အကိုကစက္ဘီး ေရာ လို႕ေမးေတာ့ကြၽန္ေတာ္က ေပ်ာက္သြားျပီ လို႕ေျပာတာသူတို႕ကမယံုဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ေတာင္းတဲ့ေငြမရလို႕ ေရာင္းစားလိုက္ျပီထင္ေနတာ။ မေန႕ကေတာ့ မင္းစက္ဘီးကို ျပန္ရေအာင္ယူခဲ့ မယူခဲ့ရင္ အိမ္ျပန္မလာနဲ႕တဲ့။

“ကြၽန္ေတာ္က ဒီစက္ဘီးဟာကြၽန္ေတာ္၁၀တန္းေအာင္တုံးက အားပါ ဝယ္ေပးတာ ကြၽန္ေတာ္ပိုင္တယ္။ ေရာင္းစားေတာ့ဘာျဖစ္လည္းလို႕ျပန္ေျပာလို႕ကြၽန္ေတာ္ကို ထိုး တာ အကို ကြၽန္ေတာ္ကို ဘန္တိုဘန္ေရွ သူကပဲသင္ေပးထားတာရယ္ အၾကီးနဲ႕အငယ္ ရယ္ေၾကာင့္ကြၽန္ေတာ္ ျပန္မလုပ္ရဲလို႕အခုလိုျဖစ္ရတာ။”

ေကာင္း ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားရတယ္။ဒီကိစၥ ကိုယ့္ပေယာဂမကင္းတာလည္းပါတယ္။

“ညီ ကိုယ့္ကိုဘာလို႕မဆက္သြယ္တာလဲ ၊ ကိုယ္မင္းကိုကူညီမွာေပါ့ ၊”

“ေနပါေစ ေတာ့အကိုရာကိုယ့္ကိစၥ ကိုရွင္းတာပဲေကာင္းပါတယ္။ “

ေကာင္ေလးမ်က္ႏွာေပၚမွာမာန ရိပ္ ေလး လႊမ္း သြားတာကြၽန္ေတာ္ေတြ႕လိုက္ရတယ္။

“မဟုတ္ဘူး ငါ့ညီ မင္း အခုဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ စက္ဘီးမပါရင္ အိမ္ျပန္မလာနဲ႕ဆို။ အခုဘယ္မွာလည္းစက္ဘီး။ ကဲပါ ဒီညေတာ ့ညီ အကိုနဲ႕လိုက္ခဲ့ ေနာက္ေန႕မွညီျပႆနာကိုရွင္းေပးမယ္ ဟုတ္ျပီလား။ “ေကာင္ေလးကေခါင္းအသာ ျငိမ့္ ပါတယ္။

ျခံ  ထဲကတဆင့္ အိမ္ထဲအဝင္ သူက “အကိုက တစ္ေယာက္ထဲေနတာလား ။”

“အင္း    အကို ရယ္ျခံေစာင့္ လူ႐ံုရယ္ ေန႕ခင္းဖက္အိမ္လာရွင္းေပးတဲ့ အေဒၚၾကီးရယ္ဒါပဲရွိတယ္။”

“လာ ညီ အကိုတို႕အိမ္ထဲဝင္ရေအာင္။” ကြၽန္ေတာ္ကပါလာတဲ့ အထုတ္အပိုးေတြ သယ္ ေတာ့သူက

“အကို ညီကိုေပးေလ ညီ ကူသယ္ေပးမယ္ ။ “

“ရပါတယ္ ညီ ရ က ို ႏိုင္ပါတယ္”

“ဟာ အကိုကလဲ ညီကအငယ္ေလ ညီသယ္ရမွေပါ့” ဆိုျပီးအတင္းစြဲယူသြားပါတယ္။

“ကဲ ဒီတဲ့တဲ့ဝင္ သြား ညာဖက္က  kitchen ပဲ။’”

“အကို အိတ္ေတြကြၽန္ေတာ္ျဖည္လိုက္လို႕ရမလား”

“ေအးေအး အားလုံး Fridge ထဲထဲ့ ထားလိုက္၊”

 ဘီယာဗူးေတြေတြ႕ေတာ့

“ဟာအကိုကဒါခ်လား”  သူ႕လက္မနဲ႕ ပါးစပ္ထဲကို ထိုးျပပါတယ္။

“အင္း တစ္ခါတစ္ေလပါ၊ မင္းေရာ မခ်ဘူးလား”

“ဟဟ အကိုကလည္း ကရင္ႏွစ္သစ္ကူး ခ်ိန္ေလာက္ပဲလုပ္ပါတဲဗ်”

“ဒါဆို ညီနဲ႕ အကို ခင္မင္မႈအေနနဲ႕ နည္းနည္းခ်ၾကတာေပါ့ ။”

“ဟားဟား ရပါတယ္ အကို “လို႕ အျပဳံးခ်ိဳခ်ိဳေလးနဲ႕ေျပာပါတယ္

 ဒီ ေကာင္ေလး ပံုစံဟာ ခုနကနဲ႕မတူေတာ့ပဲ ေတာ္ေတာ္ေလး ရႊင္လာပါတယ္။

ဪဒီေလာက္ခ်စ္စရာ ေကာင္းတဲ့ ညီေလးရွိတာကို သူအကိုမို႕ လုပ္ရက္တယ္ေနာ္။

ကြၽန္ေတာ္ ကြၽန္ေတာ္ အဝတ္အစား တစ္စံု  ေပးျပီး

“ညီ မင္းေရခ်ိဳးလိုက္ ထဲမွာေရပူေရေအး အားလုံးနဲ႕ ခ်ိဳးလို႕ရတယ္။ ျပီးရင္ Bath Room ထဲက Cabinet ထဲမွာ Roll on, Lotion နဲ႕ Body Spray အားလုံးၾကိဳက္တာသုံးလို႕ရတယ္။ ဒါအိမ္ကိုလာတဲ့ဧည့္သည္ ေတြအတြက္ ထား ထားတာ၊ ကိုယ္ လည္း ကိုယ္ အခန္း ထဲ မွာ ေရသြားခ်ိဳးလိုက္ ဦး မယ္။ ညီျပီးရင္ ဧည့္ခန္းကေစာင့္ေနေလ။”

“ဟုတ္ကဲ့ အကို”

ဖိုးခြါး ေကာင္းေပးတဲ့ အရာေတြယူ ျပီး ေရခ်ိဳးခန္း ထဲဝင္လာပါတယ္။ တစ္ေန႕လုံး ေလွ်ာက္သြား ခဲ့ ေတာ့ လူလည္းျငီး စီ ညစ္ပတ္ေနတယ္။ ဒါနဲ႕Bath Tub  ဖြင့္ျပီး ေရပူေရေအး မွ်ထဲ့ျပီး ကိုယ္တုံးလုံးနဲ႕ဝင္စိမ္ေနလိုက္တယ္။

 အကိုတို႕ကအေတာ္ခ်မ္းသာ ပါလား ဧည့္သည္ခ်ိဳးတဲ့ေရခ်ိဳးခန္း ေတာင္ ဖိုးခြါးအိပ္ခန္း ထက္ က်ယ္ ပါတယ္။ အိမ္ထဲကအျပင္အဆင္ ခုနကမီးဖိုေခ်ာင္ဖြဲ႕စည္းပံုအားလုံးကေခတ္မွီ အထက္တန္း က်က် ခ်ည္း ပဲ။

အကိုေရာအခု ဘာလုပ္ေနလည္း ငါတို႕လိုပဲ ေရခ်ိဳးရင္း Masturbation  လုပ္ေနမလား လုပ္ရင္ေကာ ဘယ္ ေစာ္ကိုမွန္း ျပီးလုပ္ေနမလဲ လို႕ မနာလိုတဲ့အေတြး နဲ႕ ေတြးျပီးသူကိုသူ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ညီဖြားကေခါင္းေထာင္ေနပါျပီ။

ဪ ငါ့ႏွယ္ သူမ်ားအိမ္မွာ ေပါက္ကရလုပ္ တာမေကာင္းပါဘူး လို႕ စိတ္ ေလ်ာ့ျပီး ေရျမန္ျမန္ခ်ိဳးလိုက္တယ္။

သူ႕ အျပင္ေရာက္ ေတာ့အကိုကဧည့္ခန္း ထဲေတာင္ေရာက္ေနပါျပိ.

“မင္း ေရခ်ိဳးတာၾကာလွခ်ီလား အကိုက႐ိုး႐ိုးေမးလိုက္ေပမဲ့ ဖိုးခြါးသူ႕ကိုသူမလံုမလဲနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္ဒဏ္ရာ ေတြ ေရေႏြးနဲ႕ေဆးေနလို႕ပါ”

“ ေအးငါလည္း မင္း ကို ေဆးထဲ့ေပးမလို႕ေစာင့္ေနတာ။”

First Aid Box ကေလးကိုင္ျပီး တီရွပ္ အျဖဴ ၊ ပုဆိုး ေလး ဝတ္ျပီး မ်က္မွန္အနက္ေလး တပ္ျပီး  ေစာင့္ေနတဲ ့ ေကာင္း ပံုစံေလးကို ၾကည့္ ျပီး ဖိုးခြါးစိတ္ထဲမွ

ခ်စ္စရာေကာင္းလိုက္တဲ့ အကို ရယ္ အသက္ သံုးဆယ္ ေၾကာ္လို႕မထင္ရပဲ လူ ငယ္ ေလး တစ္ေယာက္လို ျဖဴေဖြးႏုဖတ္ေနတာ အခု ပဲ ေျပးဖက္ ခ်င္လိုက္တာ။

ဖိုးခြါးကို အကိုုက ေဆးထဲ့ ေပးေတာ့ အကို ဆီ မွ အင္မတန္မွ Manly ဆန္တဲ့အနံ႕ကို ဖိုးခြါးရလိုက္တယ္။

 ဖိုးခြါး စိတ္ေတြက ဂြၽမ္းထိုး   ေမွာက္ခံုျဖစ္ေနျပီ ၊ ကိုယ့္စိတ္ကို မနည္းထိန္း ေနရတယ္။

အကို က ကိုယ့္လို လိင္တူ ခ်စ္သူတစ္ ေယာက္မဟုတ္ရင္ ခ်က္ခ်င္း အိမ္ထဲက ေမာင္းထုတ္ ခံရမွာ။ ဒါေပမဲ့ ဖိုးခြါးစိတ္ထဲကေန ေကာင္းကိုတစ္ေန႕ပိုင္ဆိုင္ရမယ္ လို႕ ေလာဘၾကီးစြာလိုရာစြဲေတြးေနမိတယ္။

 

ေကာင္း ဖိုးခြါး မ်က္ႏွာ ႏုႏုေလး ကိုေဆး လိမ္း ေပးေနရင္း သူ႕ကို ေတာ္ေတာ္သနား သြားတယ္။ ေကာင္း က လိမၼာ တဲ့သား မို႕လို႕တစ္ခါမွလည္း ဒီလို အထိုးအ႐ိုက္မခံဖူးဘူး။

ေကာင္း ေဆးလိမ္းျပီး ေကာင္ ေလး ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႕ကို ရီေဝေဝ ရႊန္းရႊန္းစားစား ၾကည့္ေနတဲ့ အၾကည့္။ ညိႈ႕ဓာတ္ ၊စြဲငင္အား အျပည့္ လူကို ဖမ္းစားႏိုင္တဲ့ အၾကည့္။ ေကာင္း ၾကက္သီး ေတာင္ထသြားတယ္

 ရင္ထဲမွာလဲ ေရလိႈင္း တစ္ခု ျဖတ္သြားသလိုလွပ္ ခနဲေပါ့။ အရင္ မိန္းကေလးရီးစား ထားဘူးတာေတာင္ ေကာင္းဒါမ်ိဳးမခံစား ဖူးဘူး.

ဒါနဲ႕ေကာင္း ရုတ္တရတ္

“ညီ ကို တို႕ ဘီယာ စေသာက္ရေအာင္။ အျမီး နဲ႕ညစာကေတာ့ Ready Made ပဲေပါ့ ရတယ္မဟုတ္လားညီ။”

 “ရတယ္ အကို    ညီက  ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဝါးတယ္။”

“ ဟားဟား ျပီးမွစားမေကာင္းဘူးလို႕မေျပာနဲ႕ေနာ္။”

 

ေျမပဲ နဲ႕ေထာပတ္ ေရာေၾကာ္ ထားတာရယ္ Cheese ရယ္ Omelete ရယ္ နဲ႕ ေကာင္းတို႕ဘီယာဝိုင္း ကေလးက အ စဥ္ေျပသြားပါတယ္။ ေကာင္းတစ္ေယာက္ထဲ ေသာက္ရမဲ့တူတူ ဖိုးခြါး ရွိေတာ့ အေဖာ္ရသြားတာေတာ့ အမွန္ပဲ။

ဘီယာေသာက္ ရင္း ဖိုးခြါး အကို႕ ကိုသတိထားမိတာက ေတာ္ေတာ္အသန္႕အျပန္႕ ၾကိဳက္တယ္ဆိုတာပဲ။ အဲဒိေနာက္အကိုက

“ညီကို အကိုေမးစရာရွိတယ္၊ စက္ဘီး ကေတာ့အကိုျပန္ဝယ္ေပးပါမယ္။ ဒါေပမဲ့ေရရွည္မွာ မင္းအကိုနဲ႕အစဥ္ေျပ ဖို႕မင္း အလုပ္ တစ္ခုလုပ္ လုပ္ မွျဖစ္ မယ္လို႕ကိုထင္တယ္။”

“ညီလည္း အကိုလိုအေတြးရွိပါတယ္ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္အေဝးသင္ စာေမးပြဲ ေအာင္စာရင္း ေစာင့္ေနလို႕ ပါ။ ေအာင္လို႕ဘြဲ့ရရင္ေတာ့ အလုပ္ ရ ဖို႕ပိုလြယ္မယ္ထင္တာပဲအကိုရယ္။

ကြၽန္ေတာ္က English အေျခခံရွိျပီး ေပမဲ့ အလုပ္လုပ္ရင္း နည္းပညာ တစ္ခုေတာ့ုသင္ရမွာေပါ့။

 ကြၽန္ေတာ္ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ Canada့ ကိုသြားခ်င္တာအကို။ ကြၽန္ေတာ္တို႕အသင္း ေတာ္က အဆက္အသြယ္ ေတြရွိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ဘယ္သြားသြား အနည္းဆုံး ဗမာျပည္ကဘြဲ႕ တစ္ခုေတာ့ရွိသင့္တယ္လို႕ ထင္တာပဲအကို။

ေကာင္း   ေကာင္ေလးေျပာတာကိုနားေထာင္ရင္းအၾကံတစ္ခု ရသြားတယ္။

“ဒါဆို ဒီလိုလုပ္ ညီ English လို ေကာင္းေကာင္း ရတယ္ ဆိုရင္ ညီ ကို အကို အလုပ္ေပးမယ္ ၊ ကိုယ့္ အလုပ္က လူ တစ္ေယာက္လည္း Australia သြားမလို႕ အလုပ္ထြက္ မွာ သူမသြားခင္ ညီ သူ စီ ကေန အလုပ္ သင္ထားလိုက္ရင္ အစဥ္ေျပမွာပါ။အဓိက ကႏိုင္ငံျခားသားနဲ႕ ဆက္သြယ္ရတဲ့အလုပ္ ပါပဲ။ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ နဲ႕စီမံခန္႕ခြဲမႈအပိုင္းကေတာ့ကို ပဲ လုပ္တာပါ။”

“ျဖစ္ပါမလား အကို ကြၽန္ေတာ္မွာဘာအေတြ႕ အၾကံုမွမရွိ ဘူးေနာ္။”

“ ရပါတယ္ အလုပ္ကတေျဖးေျဖးသင္သြားမွာပါ။ ကို လည္းသင္ေပးမွာေပါ့။”

“အကိုရွိရင္ေတာ့ကြၽန္ေတာ္အတြက္တစ္အားပါပဲ အကို

ကြၽန္ေတာ္လုပ္မယ္အကို။ အားပါနဲ႕အမိုး ကို ဖုန္း ဆက္ လိုက္မယ္။ “

“ဟားဟား မင္း လုပ္မယ္သာေျပာတာ လခဘယ္ေလာက္ရမလဲ ေတာင္မေမးေတာ့ဘူးလား။ “

“မေမးေတာ့ဘူးအကို ၊ ကိုယ့္ အ ကိုအလုပ္ မွာ ဆိုအလကားလဲ ကြၽန္ေတာ္လုပ္ေပးလို႕ရတယ္.” 

ဖိုးခြါးရဲ့ အေပ်ာ္ေကာင္းဆီေတာင္ ကူးစက္ လာတယ္။

“ကို မင္းကို တစ္လ လခ XXXXX ေပးမယ္၊ မင္း ေနႏိုင္ရင္ေတာ့ ရုံးခန္း ရဲ့ ေအာက္က တိုက္ခန္း မွာ လူပ်ိဳေတြနဲ႕ နယ္ကလာလုပ္တဲ့ဝန္ထမ္း တခ်ိဳ႕ေနၾကတယ္။ အဲဒီ မွာေနလို႕ရတယ္။ တခ်ိဳ႕ဝန္ထမ္းေတြကို နံနက္စာနဲ႕ ေန႕လယ္စာေႂကြး တယ္။ မင္းကို လည္းေႂကြး မယ္။ ညစာေတာ့ ကိုယ့္အစီစဥ္နဲ႕ ကို စားေပါ့။ ။”

“ဟုတ္ အကို     အကို ကို ညီ ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္ ဘုရားသခင္ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစအကို။”

“ကို႕ ကိုေက်းဇူးတင္ လ်င္ အလုပ္ကိုက်ိဳးစား လုပ္ ဟုတ္ျပီလား။”

“ ဟုတ္ ကြၽန္ေတာ္ကိုစြမ္း ညဏ္ စြမ္း ရွိသေလာက္က်ိဳးစားမွာပါအကို။”

ဖိုးခြါးဟာ   ကိုယ္  စြမ္း ညဏ္ စြမ္း ရွိသေလာက္က်ိဳးစား ႐ံု မက တစ္ေန႕မွာ ေကာင္းခ်စ္သူ ျဖစ္လာမွာကိုအဲဒိ ညမွာပဲ ေကာင္းသိလိုက္ရပါတယ္။

ေကာင္းတို႕ စကားေျပာ ညစာစားျပီး အိပ္ေတာ့မယ္လုပ္ေတာ့

“ညီ  ေအာက္ထပ္က အခန္း ထဲ မွာအိပ္ယာ အားလုံးအဆင္သင့္ ပဲ မင္း အဲဒီမွာအိပ္လိုက္ ။ “

ဖိုးခြါး မ်က္ႏွာတစ္ ခ်က္ ပ်က္သြားတယ္၊ ျပီးမွ

“ အ…. အ ကိ ု……… ကြၽန္ေတာ္သူမ်ား အိမ္မွာ တစ္ ေယာက္ထဲမအိပ္ရဲ ဘူး အကို ။”

“ဟားဟား ဟား”

 အကိုရီ သံကနည္းနည္း ပိုက်ယ္သြားတယ္။ နည္းနည္းလည္းမူးေနတယ္ေလ

“မင္းကေယာက်္ား ျဖစ္ျပီး ေၾကာက္တတ္ ရလားကြ။ တကဲေကာင္ ပဲ ကဲ ပါ ဒါဆို ငါအခန္း ထဲပဲ လိုက္အိပ္ ။”

“ဖိုးခြါးေပ်ာ္လိုက္တာ အကိုနဲ႕တူတူ အိပ္ရေတာ့မယ္ ဆိုျပီး အကို ေနာက္က အတူတူအေပၚထပ္ လိုက္ခဲ့ပါတယ္။”

အကိုအိပ္ခန္း ဖြင့္လိုက္ေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းကဖြင့္ထားလည္း မသိတဲ့ အဲကြန္း ရဲ့ေအးျမ မႈနဲ႕ ရ နံ႕ သင္းသင္းေလးကဆီးၾကိဳေနပါတယ္။

ႏွစ္ေယာက္အိပ္ အိပ္ယာအၾကီးၾကီးနဲ႕အတူ သန္႕ရွင္း သပ္ရပ္ တဲ့ အျပင္အဆင္ ေၾကာင့္ ဒီလိုအခန္းၾကီးထဲမွာအကိုနဲ႕ ေရႊလက္တြဲျပီးခ်စ္ပြဲဝင္လိုက္ရ လွ်င္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲလို႕ ေတြးေနတုံး

“ကဲ ဆရာေလး ဒီမွာခင္ဗ်ား အတြက္အိပ္ယာ   ကြၽန္ေတာ္အခန္း ထဲ မွာပဲ အိပ္ေတာ္မူပါခင္ဗ်ား။”

 အကိုခင္းေပးတဲ့ Portable Dunlop Mattress ၾကီးၾကည့္ျပီး ဖိုးခြါးေၾကာင္သြားပါတယ္။

 ေနာက္ေတာ့မွ ငါက ိုသူ႕အခန္းထဲမွာ ပဲ အိပ္ခိုင္းတာပဲ သူနဲ႕အတူအိပ္ခိုင္းတာမွမဟုတ္တာ။

ဘယ္ သူေဌးတစ္ေယာက္က ေယာက်္ား ခ်င္းတူတူအိပ္ခ်င္မွာလဲ လို႕ကိုယ္ကို ကို အားငယ္ျပီး အကို႕ေပးတဲ့အိပ္ယာမွာပဲ စိတ္ပ်က္ပ်က္နဲ႕ဝင္အိပ္လိုက္တယ္။

 

ဖိုးခြါး ေတာ္ေတာ္နဲ႕ အိပ္မေပ်ာ္ လို႕ ဟိုဖက္ဒီဖက္ လူးလွိမ့္ေနေပမဲ့ ေကာင္းကေတာ့အိပ္ေမာက်ေနပါျပီ။

ဖိုးခြါး ေမွးကနဲ တစ္ ခ်က္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္း

“အင္း ဟင္း ………  အားကြၽတ္ ကြၽတ္…….. “လို႕အသံေတြ  ၾကားေတာ့ လန္႕ ႏိုးလာ တယ္ ။

ဟင္ အကိုဆီ က အသံပါလား အကို ဘာျဖစ္ ေနတာလဲ မသိဘူး ဆိုျပီး ဖိုးခြါး အကို အိပ္ယာဆီကို သြားအၾကည့္မွာေတာ့ ……...

Sep 7th

အမုန္းတုိက္ပြဲ

By smile

 

``အား´´

ကၽြန္ေတာ္႐ုတ္တရက္ ေအာ္လုိက္မိသည္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္ကုိ ဆူးႏွင့္ျခစ္မိသြားၿပီထင္သည္။ ေသြးမ်ားကရဲခနဲ။

ကၽြန္ေတာ္ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကုိၾကည့္လုိက္ေတာ့ ပိန္းပိတ္ေအာင္ ေမွာင္ေနသည္။ ဒီအေမွာင္ေတာႀကီးထဲကုိ ကၽြန္ေတာ္ဘာလုိ႔ ေရာက္ေနပါလိမ့္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြတစ္ခုခုကုိ ေၾကာက္ရြံ႕ေနသည္။ ထုိေၾကာက္ရြံ႕မႈမွ လြတ္ေျမာက္လုိ လြတ္ေျမာက္ျငား ကၽြန္ေတာ္ အေမွာင္ထဲမွ ေျပးထြက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။

``နင္ ဘယ္ေလာက္ေျပးေျပး မလြတ္ပါဘူး´´

႐ုတ္တရက္ ကၽြန္ေတာ့္အေနာက္မွ အသံထြက္လာသည္။

``ဒါ ဒါ ေႏြဦးေမရဲ႕ အသံပဲ´´

ကၽြန္ေတာ္ ထိတ္လန္႔ေျခာက္ျခားစြာအေနာက္ဖက္သုိ႔ ၾကည့္လုိက္မိသည္။

အမုန္းမ်ားျဖင့္ ေလာင္ၿမိဳက္ကာ မီး၀င္း၀င္းေတာက္ေနေသာ မ်က္လုံးတစ္စုံ။ ေခ်ာေမာလွပေသာ သူမရဲ႕မ်က္ႏွာက အမုန္းေတြေၾကာင့္ ေၾကာက္စရာေကာင္းေနသည္။ ၿပီးေတာ့ သူမရဲ႕မ်က္ႏွာက ေသြးမရွိေတာ့သလုိ ျဖဴေဖြးေနကာ အေမွာင္ထဲတြင္ ထင္းခနဲ။

``နင့္ကုိ ငါ တစ္သက္မေက်ဘူး ပုိင္စုိးသူ၊ ၿပီးေတာ့ နင့္ကုိ ငါ ဘယ္ေတာ့မွ ခြင့္လႊတ္ဘူး´´

သူမက ပါးစပ္မွေရရြတ္လွ်က္ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာဆီသုိ႔ တျဖည္းျဖည္းလွမ္းလာသည္။ ျဖစ္ႏုိင္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ဒီေနရာမွ အျမန္ေျပးထြက္ခ်င္ ေနသည္။ ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္ ေရႊ႕လုိ႔မရ။ ပါးစပ္ကလည္း ဘာအသံမွထြက္မလာ။ စပါးႀကီးေျမြတစ္ေကာင္ အညွိဳ႕ခံရထားသည့္ သားေကာင္ပမာျဖစ္သည္ေနသည္။

``နင္ ငါ့ဆီက ငါ့အသည္းႏွလုံးကို လုယူခဲ့တယ္။ အဲဒီေတာ့ အခု နင့္ဆီကေန နင့္အသည္းႏွလုံးကုိျပန္ယူရမယ္´´

ေႏြဦးေမက ေျပာေျပာဆုိဆုိ သူ႔လက္ေတြကုိဆန္႔ထုတ္လုိက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ဆီကုိလက္လွမ္းလုိက္သည္။ သူမ၏ လက္သည္းမ်ားက ေသြးေတြျဖင့္ေပၾကံကာ ခၽြန္ျမေနသည္။ သူမရဲ႕လက္သည္းေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ကုိထုိးစုိက္လုိက္သည္။

``အား´´

အသည္းခုိက္ေအာင္ နာက်င္မႈဒဏ္ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ပါးစပ္မွ ေယာင္ယမ္းေအာ္မိသည္။

``သား သား ပုိင္စုိးဘာျဖစ္တာလဲ´´

ကၽြန္ေတာ့္နားထဲတြင္ ေမေမ့အသံကုိၾကားေနရသည္။ ကၽြန္ေတာ္မ်က္လုံးကုိ အားယူၿပီးဖြင့္ၾကည့္လုိက္သည္။

စုိးရိမ္ပူပန္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ လႈပ္ႏႈိးေနေသာေမေမ့မ်က္ႏွာ……..။ ဒါ ဒါဆုိ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္မက္မက္ေနတာေပါ့။ ဒီလုိအိပ္မက္မ်ိဳး မက္ေနတာ တစ္လနီးပါးရွိေနၿပီ။ တိတိက်က်ေျပာရရင္ ေႏြဦးေမဆုံးကတည္းက ဒီလုိအိပ္မက္မ်ိဳးမက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ တစ္ကုိယ္လုံးလည္း ေခၽြးေစးမ်ားျဖင့္ ရႊဲနစ္ေနသည္။

``သား ေရေသာက္လုိက္ဦး´´

ေမေမကမ္းေပးလာေသာ ေရခြက္ကုိလွမ္းယူၿပီးေသာက္လုိက္သည္။ လည္ေခ်ာင္းတေလွ်ာက္ ေအးျမသြားသည္။

``ေဆးပါ ေသာက္လုိက္ဦး´´

ကၽြန္ေတာ္ ဒီလုိအိပ္မက္မ်ိဳးမက္တုိင္း ျပန္အိပ္လုိ႔မရေတာ့။ ဒါေၾကာင့္ ကုိကုိက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ဒုိင္ယာဇီပန္ေပးထားသည္။ ညဦးပုိင္း တြင္ အိပ္ေပ်ာ္ၿပီး အိပ္မက္မက္ကာ ျပန္လန္႔ႏုိးခ်ိန္တြင္ေတာ့ ေဆးအကူအညီပါမွ အိပ္ေပ်ာ္ႏုိင္သည္။ ေမေမက ကၽြန္ေတာ့္ေဘးနားမွာထုိင္ၿပီး ေမတၱာသုတ္ကုိ ရြတ္ေပးေနသည္။ ေမေမ့အသံက ေမတၱာသံျဖင့္ ၾကည္လင္ေအးျမေနသည္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕စိတ္ေတြက အမုန္းေတြ၊ ေၾကာက္ရြံ႕မႈေတြျဖင့္ပူေလာင္ေနသည္။

ဒီလုိ အမုန္းတုိက္ပြဲတစ္ခုျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ အစပ်ိဳးေပးခဲ့ေသာ အဓိကတရားခံမွာ ကိုကုိရဲ႕ မျပတ္သားေသာစိတ္၊ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အၿငိဳးအမ်က္ႀကီးမႈတုိ႔ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။

+ + + + + + +

အမုန္း၏ နိဒါန္း

``ေစ်းေကြ႕ မွတ္တုိင္ပါလား ´´

ကားစပယ္ယာအသံက စူးရွစြာထြက္ေပၚလာသည္။

``ပါတယ္´´

ကၽြန္ေတာ္ပါးစပ္ကေျပာလည္း ေျပာ လူၾကားထဲက အတင္းတုိးထြက္လုိက္သည္။ ဘတ္စ္ကားက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ ႐ုံးဆင္းခ်ိန္ပီသစြာ ၾကပ္ညွပ္ေနသည္။ ကားမွတ္တုိင္ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အလ်င္အျမန္ကားေပၚမွဆင္းလုိက္သည္။

``အခုမွပဲ အသက္၀၀႐ႈႏုိင္ေတာ့တယ္´´

ေစ်းေကြ႕မွတ္တုိင္တြင္ ႐ုံးဆင္းခ်ိန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူေတြကမ်ားျပားေနသည္။ အားလုံးရဲ႕ မ်က္၀န္းေတြက ကၽြန္ေတာ့္အေပၚတြင္ ရွိေနသည္။ ဒါက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အားသာခ်က္ပဲျဖစ္သည္။ ျမင္သူတုိင္း ခ်စ္ခ်င္ၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ႐ုပ္ရည္က လူၾကားထဲတြင္ ထင္းေန သည္။  ကၽြန္ေတာ္ကားလမ္းျဖတ္ကူးၿပီး MK Fashion Shop ထဲသုိ႔ ၀င္လုိက္သည္။ မနက္ျဖန္ ကုိကုိ႔ရဲ႕ေမြးေန႔ျဖစ္သည္။ သူ႔ေမြးေန႔တြင္ လက္ေဆာင္ေပးႏုိင္ဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဒီဆုိင္ကုိလာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ အက်ီၤေတြကုိ ေလွ်ာက္ၾကည့္ၿပီး တစ္ေနရာအေရာက္တြင္ နက္ခ္တုိင္ေလးေတြထားေသာေနရာအေရာက္တြင္ တန္႔သြားရသည္။ အနက္ေရာင္ေပၚတြင္ အျဖဴေရာင္အစင္းေလးေတြျဖင့္ နက္ခ္တုိင္ ေလးက သန္႔ေနသည္။

``သားေလး အန္ကယ့္ကုိတစ္ခုေလာက္ကူညီပါလား၊ အန္ကယ္ ဒီအက်ီအျဖဴေလးနဲ႔ လုိက္မယ့္ နက္ခ္တုိင္ေလး တစ္ခုေရြးေပးပါလား၊ အန္ကယ့္ အမ်ိဳးသမီးမပါလာေတာ့ မေရြးတတ္ဘူးျဖစ္ေနလုိ႔´´

``ေၾသာ္ ဟုတ္ကဲ့ အန္ကယ္ဒါေလးကုိယူလုိက္´´

ကၽြန္ေတာ္ ေငြေရာင္နဲ႔ မီးခုိးေရာင္အစင္းေလးေတြပါေသာ နက္ခ္တုိင္ေလးကုိ ေရြးေပးလုိက္သည္။

``ေက်းဇူးတင္လုိက္တာ သားရယ္၊ အန္ကယ္ မနက္ျဖန္ အစည္းအေ၀းတစ္ခုတက္ရမွာ အဲဒီမွာ၀တ္ဖုိ႔အတြက္ ေရြးရခက္ေနလုိ႔´´

အန္ကယ္ႀကီးက ၿပဳံးရႊင္ေသာ မ်က္ႏွာထားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကုိေက်းဇူးတင္စကားဆုိသည္။

``ရပါတယ္ အန္ကယ္ရဲ႕´´

ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကုိေျပာၿပီး ကၽြန္ေတာ္ေရြးထားတဲ့ နက္ခ္တိုင္ေလးကုိယူမည္လုပ္ေတာ့ နက္ခ္တုိင္ေလးက ထားသည့္ေနရာတြင္ မရွိေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္ ေဘးဘီ၀ဲယာကုိလွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ္ေရြးထားသည့္ နက္ခ္တုိင္ေလးကုိယူသြား သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ထုိအမ်ိဳးသမီးေနာက္သုိ႔ ေျပးလုိက္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကုိကုိ႔အတြက္ ေရြးထားသည့္ နက္ခ္တုိင္ေလးကုိေတာ့ သူမ်ားေနာက္ကုိေတာ့ အပါမခံႏုိင္ပါ။

``မမ ကၽြန္ေတာ္ ဒီနက္ခ္တုိင္ေလးကုိ ကၽြန္ေတာ့္အကုိရဲ႕ ေမြးေန႔အတြက္ ေရြးထားလုိ႕ပါ ခင္ဗ်ာ။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ တျခားဟာေလးနဲ႔လဲေပး ႏုိင္မလားဗ်``

ကၽြန္ေတာ္ ထုိအမ်ိဳးသမီးကုိ ယဥ္ေက်းစြာေတာင္းဆုိမိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ထုိအမ်ိဳးသမီးကုိ အခုမွေသခ်ာၾကည့္မိသည္။ အနက္ေရာင္ဂါ၀န္ တုိေလးက ေပါင္လယ္နားကုိကပ္ေနသည္။ လည္ပင္းတြင္ ဆြဲထားေသာ ပလက္တီနမ္ဆြဲႀကီးမွ စိန္ေလာ့ကတ္သီးကလည္း တန္ဖုိးနည္း မည္မထင္။ ၿပီးေတာ့ စိန္နားကပ္ဒါေတြက ကာလတန္ဖုိးႏွင့္ တြက္ၾကည့္လွ်င္သိန္းခ်ီကာ တန္ႏုိင္သည္။ ေယာက်္ားတကာတုိ႔ကုိ ဆြဲေဆာင္ႏုိင္ေသာ မ်က္ႏွာ၊ခႏၶာကုိယ္မွ အမ်ိဳးသမီးတုိ႔ရွိအပ္သည့္ အလွတရားမ်ားကလည္း တင္းရင္းလွပစြာျဖင့္ ၾကည့္ေကာင္းေန သည္။

``တုိ႔ေရြးၿပီးၿပီကြယ့္ ေကာင္ေလးရဲ႕၊ လုိခ်င္ရင္ မင္းတျခားဟာယူလုိက္´´

သူမက အထက္စီးဆန္ဆန္ၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကုိေျပာလာသည္။ စကားေတြကလည္း တင္တင္စီးစီးျဖင့္။ သူမလက္ထဲတြင္ေတာ့ နက္ခ္တုိင္ေလးက သန္႔ျပန္႔စြာရွိေနသည္။

``မမ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အေရးႀကီးလုိ႔ပါ ခင္ဗ်ာ´´

ကၽြန္ေတာ္ထပ္ၿပီး ေစာဒကတက္မိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္သည့္ ပစၥည္းေလး၊ ၿပီးေတာ့ ကုိကုိႏွင့္လည္း လုိက္ဖက္မည့္  ပစၥည္းေလးကုိ ေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူႏွင့္ လက္လြတ္ဆုံး႐ႈံးမခံႏုိင္ပါ။

``ေၾသာ္ ေကာင္ေလးရဲ႕ ခက္ေနၿပီ၊ ေရာ့ ဒီမွာ ပုိက္ဆံယူသြား ဒီပုိက္ဆံနဲ႔ဆုိရင္ ဒီလုိနက္ခ္တုိင္မ်ိဳး ဆယ္ခုေလာက္၀ယ္လုိ႔ရတယ္´´

သူမက ကၽြန္ေတာ့္ကုိႏွိမ္ခ်င္ေသာ မ်က္ႏွာေပးျဖင့္ ၾကည့္ၿပီး ပုိက္ဆံတစ္ထပ္ကုိ ထုတ္ေပးသည္။ သူမက ေလာကႀကီးမွာ သူမတစ္ ေယာက္တည္း အရာရာကုိ စိတ္တုိင္းက်ခ်ဳပ္ကုိင္ႏုိင္ေသာ မ်က္ႏွာေပးမ်ိဳးျဖင့္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္လုိ စြန္႕ႀကဲသည့္ပုံစံမ်ိဳးျဖင့္ ပုိက္ဆံေတြကုိ ေပးေနသည္။ ဒါေတာ့ ဒီမိန္းမ ေတာ္ေတာ္လြန္ေနၿပီထင္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ျမင္ခ်င္း ထုိမိန္းမကုိ စိတ္ထဲမွ ခါးသီးစြာမုန္းမိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ထုိမိန္းမေပးသည့္ ပုိက္ဆံကုိလွမ္းယူလုိက္သည္။

``ပုိက္ဆံေတြ ဒီေလာက္ေပါေနရင္ ဒီလုိမ်ိဳးလုပ္ရတယ္´´

ကၽြန္ေတာ္ပုိက္ဆံေတြကုိ ႀကဲပစ္လုိက္သည္။ MK Fashion Shop ထဲတြင္ ပုိက္ဆံေတြျပန္႔က်ဲလ်က္…………။

ဆက္ပါဦးမည္။

Smile :)

(ကၽြန္ေတာ္ ခုတေလာ အလုပ္ေတြအရမ္းမ်ားေနလုိ႔ စာေတြသိပ္မေရးႏုိင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္ဗ်။ ၿပီးေတာ့ ေရးေနတဲ့ ခ်စ္စိတ္ကူးေလးတ၀ဲ လည္လည္ကုိလည္း ဇာတ္မသိမ္းႏုိင္ေသးဘူး။ ေရွ႕အပတ္က်ရင္ ခ်စ္စိတ္ကူးေလးတ၀ဲ လည္လည္ ဇာတ္သိမ္းပုိင္းကုိတင္ေပးမယ္ေနာ္)

Jun 18th

ေသလြဲရွင္လြဲ တနလၤာ

By vampire

ေသလြဲရွင္လြဲ တနလၤာ

ေကာင္းကင္ကို မလိုခ်င္လို႔

ထီးကိုျခံဳတယ္။

ငါက .....ထီးရြက္ေတြမစံုေတာ့တဲ့

ထီးတစ္လက္

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ လံုေအာင္မမိုးႏိုင္ေတာ့ဘူး။

ငါကေႏြမကုန္ခင္

မိုးဦးက်ခ်င္ေနတဲ့ေကာင္။

မိုးစက္ေတြတျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြက်သံၾကားေနရတယ္

တစ္ေယာက္မ်က္ရည္စေတြ တစ္ေယာက္ကို စင္လို႔

မ်က္ရည္ထူလပ်စ္နဲ႔ ေခ်ာ္လဲေရာငို။

တစ္စစီခ်ခင္းထားတဲ့ ေန႔အေသ (တနလၤာ) မွာ

အသက္ကယ္ေဆး ႏွစ္ၾကိမ္ထိုးလိုက္ရတဲ့

မိုးေရစက္လက္ အိပ္မက္ေတြ

ခုထိေရာဂါ အကင္းမေသေသးဘူး။

မိုးဟာလည္း မိုးမဟုတ္ေတာ့သလို

ေန႔ဟာလည္း ေန႔မဟုတ္ေတာ့။

ေသလြဲရွင္လြဲေန႔ေတြမွာ

အစိမ္းရွင္ ရွင္ေနတဲ့ လမ္းကို

ငါတစ္ေယာက္တည္းေလွ်ာက္မယ္။

ထြက္သက္တိုင္းမွာ

လြတ္က်သြားတဲ့ ရယ္ေမာသံေတြ

ဒီေန႔ကစျပီး မေန႔မွာဆံုးခဲ့။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ အဆံုးသတ္လိုက္ရတယ္။

 

kingvampire.mdy@gmail.com

ေ၀ဒနာစာစုျဖစ္ပါသည္။