Mar 25th

ရည္းစား နဲ ့ ခ်စ္သူ

By satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ

ရည္းစား .....

 

 

ရည္းစားဆိုတာတစ္ခဏတာလက္တဲြရတဲ့

သူ...........လို႔

 

ဘာသာျပန္ခ်င္တယ္......

 

ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ရည္းစားဘဝကရည္ရြ ယ္ခ်က္မရိွဘူး.......

 

တာဝန္မရိွဘူး.........သူ႔အနာဂတ္မွာလည္းသူမရိွဘူး......

 

ကိုယ့္အနာဂတ္မွာလည္းသူလံုးဝမရိွပါဘူး........

 

သူျပတ္ရင္ကိုယ္ျပတ္လို႔ရတယ္.....အတားအဆီးမရိွဘူး........

 

ရည္းစားထားတယ္ဆိုတာသူငယ္ခ်င္းေတြေရွ့မွာေမာ္ၾကြားရုံ........

 

ပန္းျခံေတြေလွ်ာက္လည္ရုံေလာက္နဲ႔တင္အဆံုးသတ္သြားပါျပီ............

 

 

 

 

ေျပာရရင္သူနဲ႔ကိုယ္အတြယ္အတာဘာမွမရိွပါဘူး........

 

ဒီတစ္ေယာက္ျပတ္ရင္ေနာက္တစ္ေယာက္ပါ........

 

တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုရည္းစားဘဝမွာတင္ဘဝကိုစေတးလိုက္ရတာေတြရိွပါတယ္......

 

အင္း.......ရည္းစားထားျပီဆိုရင္ေတာ့ရည္းစားကို

 

ရည္းစားနဲ႔တူေအာင္ထားဖို႔ေတာ့လိုအပ္တာေပါ့ေနာ္...........

 

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ရည္းစားအဆင့္နဲ႔ေတာ့ဘဝကို

 

တည္ေဆာက္လို႔မရတာေတာ့ေသခ်ာတယ္.......

 

ရည္းစားမွာအဆံုးသတ္မရိွဘူး......ၾကိဳက္သေလာက္ထားၾကတယ္.......heartheart

 

 

 

 

ခ်စ္သူ.........

 

 

လူတစ္ေယာက္ကဘယ္ေလာက္ပဲရည္းစားထားခဲ့ပါေစ......

 

ေနာက္ဆံုးေတာ့သူတစ္ကယ္ခ်စ္တာခ်စ္ခဲ့တာတစ္ေယာက္ပဲရိွပါတယ္........

 

 

ခ်စ္သူကိုေတာ့တစ္ဘဝလံုးအတြက္ပံုအပ္ျပီးလက္တဲြရမယ့္သူလို႔

 

ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့သူကိုခ်စ္သူလို႔ဘာသာျပန္ပါရေစ........

 

ရင္ထဲကအခ်စ္စစ္....၊အခ်စ္မွန္.....၊ျမတ္ႏိုးတြယ္တာမူေတြနဲ႔

 

တည္ေဆာက္ထားတယ္........သူ႔မွာေတာ့ရည္ရြယ္ခ်က္ရိွလာျပီ.....

 

အနာဂတ္ရိွလာျပီ........သူနဲ႔ကိုယ္လက္ထပ္ျပီးရင္ဘာလုပ္ၾကမွာလဲ.......

 

 

ဘယ္လိုေနမွာလဲ.......အမ်ားၾကီးေပါ့...........

 

သူကအဆက္ျဖတ္သြားရင္ေတာင္ကိုယ့္မွာအနာဂတ္ေပ်ာက္သြားႏိူင္တယ္.......

 

 

ဘဝဆံုးျပီးအသက္ပါဆံုးသြားတတ္တယ္............

 

ခ်စ္သူမွာလွတာမလွတာမရိွဘူး.......ဂုဏ္မရိွဘူး.....မာန္မာနကင္းမဲ့တယ္........

 

 

တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္နားလည္မူအျပည့္ရိွတယ္........

 

ဘာဆိုဘာမွမရိွဘူး.......သူ႔ကိုခ်စ္္ေနရရင္ပဲေက်နပ္ႏိူင္တယ္......

 

 

သူကိုလည္းျပန္ခ်စ္ေစခ်င္တယ္....ကိုယ္ခ်စ္သေလာက္ေပါ့.........

 

သံေယာဇဥ္ေတြေမတၱာေတြတြယ္တာမူေတြတမ္းတမူေတြ

 

သတိရမူေတြအားလံုးပါဝင္ေနတယ္..........

 

ခ်စ္သူအျဖစ္တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုေရြးခ်ယ္လိုက္ျပီဆိုရင္ေတာ့

 

သူနဲ႔ပတ္သတ္ရင္အရာရာကိုရင္ဆိုင္ႏိူင္ရမယ္..........

 

သူဘာပဲလုပ္ခဲ့.....လုပ္ခဲ့ခြင့္လႊတ္ႏိူင္ရမယ္......

 

ခြင့္လႊတ္ႏိူင္ေလာက္တဲ့အတိုင္းအတာထိေပါ့ဗ်ာ.........

 

သူကိုေပ်ာ္ရြင္မူေတြေပးရမယ္.......သူနဲ႔ေတြ႕ရင္ရင္ေတြခုန္ေနတာေပါ့.......

 

 

သူ႔ကိုတန္ဖိုးထားတတ္ရမယ္........တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုခ်စ္သူနဲ႔ပတ္သတ္တဲ့

 

အရာအားလံုးကိုအခ်ိန္...နာရီ....မိနစ္.....စကၠန္႔ေတာင္မလဲြေအာင္

 

တန္ဖိုးထားတတ္ၾကတယ္......ေနာက္ဆံုးေတာ့

 

ခ်စ္သူအျဖစ္ကေနလက္တဲြျပီးဘဝကိုတည္ေဆာက္ၾကတာေပါ့.......heart

 

 

Peace

သူငယ္ခ်င္းတို႔ကေရာ ဒီစာေလးကို ဘယ္လိုသေဘာရလဲ..................

 

ခုအခ်ိန္မွာ သူငယ္ခ်င္းတို႔ေဘးနားမွာ ရွိေနတဲ့သူက

 

ရည္းစားအေနနဲ႔ရွိေနတာလား............

 

ဒါမွမဟုတ္ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ရွိေနတာလား..............

 

ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္လိုက္ပါေနာ္.....

အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ

Mar 25th

အခ်စ္....မလြန္ဆန္နိုင္ေသာ... ( သိမ္း )

By Accident

 

            တစ္ညလံုးပင္ေအးတစ္ေယာက္အိပ္စက္လို ့မရခဲ့ပါ။အေတြးေတြ

ကဦးေနာက္ထဲတြင္သူမရဲ့အိပ္စက္ျခင္းကိုစိုးမိုးလို ့ေနခဲ့ပါသည္။ထိုအေတြး

ထဲတြင္သူမသိပ္ခ်စ္ေသာသူငယ္ခ်င္းအေျကာင္း..ျပီးေတာ့သူမသိပ္ခ်စ္

ေသာအစ္ကိုရဲ့အေျကာင္း…အို..ျပီးေတာ့ သူမသနားမိေသာျမတ္နိုးအ

ေျကာင္း…။

 

            ကိုယ္ခ်စ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ကိုအဆံုးရွံဳးခံေတာ့မည့္မုိက္ကိုသူမ

သနားမိပါတယ္။တစ္ေန ့ထက္တစ္ေန ့သာကုန္သြားတာ…သူမ မုိက္ကို

သတိတရရွိတိုင္းထိုအေျကာင္းအရာကို ကိုကို ့ကိုေျပာျပခ်င္ခဲ့တာပါးစပ္

ကိုယားေနသည္ပဲ..။ဒါေပမယ့္….ကိုကို ့မ်က္နာကိုရင္ဆုိင္လုိက္တုိင္းဆြံ

အသြားတဲ့နွဳတ္ခမ္းသားေတြကိုပင္အလိုလိုမုန္းေနမိပါေတာ့သည္။မိုက္နဲ ့

မေတြ ့ရတာလဲျကာျပီ….။ခုဆိုမိုက္တစ္ေယာက္ဘာေတြလုပ္ေနသလဲ…

တေလာကလည္းသူမခရီးထြက္သြားရလို ့မုိက္နင့္မေတြ ့ခဲ့တာ…။ကိုကို ့

ကိုမိုက္အေျကာင္းေမးလ်င္ေကာင္းမလားဆိုျပီးအျကိမ္ျကိမ္စဥ္းစားေနမိ

ပါေသးသည္။

 

            ျခံထဲကျမက္ခင္းျပင္ေပၚမွာ ေခြးကေလးဘေရာင္နီနဲ ့ေျပးလြား

ကစားေနတဲ့ကိုကို ့ကိုအေပၚထပ္၀ရံတာကေနေငးျကည့္ေန၇င္းရင္ထဲမွာ

တစ္ခုခုခံစားလိုက္ရပါသည္။တကယ္ေတာ့သူမအျဖစ္က ရုပ္ရွင္တကား

မွာဒါရုိက္တာတစ္ေယာက္လိုပဲ….။အကုန္လံုးကိုသိေနရတဲ့ခံစားမွုဳကသူမ

အတြက္ေတာ့ခံစားေစခဲ့ျပီေပါ့။ကိုကို ့ကိုသူမေသေသခ်ာခ်ာလည္းျကည့္

ေနမိပါသည္။ကိုကိုျမတ္နိုးနင့္သာေစ့စပ္ခ့ဲတာ့ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရြင္ရြင္အမူအယာ

ေတြလည္းကိုကို ့ဆီမွာမေတြ ့ရပါလား….။

 

            သူမအိပ္ေပၚထပ္ကေနျပီးေတာ့ကိုကို ့ဆီကိုေျပးဆင္းသြားသည္။

 

……..ေဟး….နိုးျပီလား…။လာ…ဘေရာင္နီကမနက္ေစာေစာစီးစီးကစား

ခ်င္လုိ ့တဲ့….။ကိုကိုေတာ့ေမာေနျပီ..ညီမေလးတစ္လွည့္ကူေဆာ့ေပးဦး။

 

……..ကိုကို…..။ညီမေလးကိုကို ့နဲ ့ေျပာစရာေတြရွီတယ္…။လာ…..ဟို

ဘက္မွာသြးထိုင္ျက၇ေအာင္…။

 

            သူမေခၚရာေနာက္သို ့ကိုကိုကဘေရာင္နီေလးကိုတြဲေခၚလာခဲ့ပါ

သည္။ျခံ၀င္းထဲမွဒန္းေလးေပၚတြင္သူမနင့္ကိုကိုအတူတူထိုင္ေနရင္းကိုကို

ကသူမထံမွေျပာခ်င္ေနေသာစကားကိုစိတ္၀င္စားသလိုလိုနားစြင့္ေနသည္

သူတို ့နစ္ေယာက္ျကားတြင္ေတာ့ဘေရာင္နီကေျပးလြားေဆာ့ကစားေန

သည္ေပါ့….။

 

……..ကိုကို….မုိက္ကိုေတြ ့မိေသးလား.ဒီအေတာအတြင္း…။

 

            အေတာ္အိပ္ေပ်ာ္ေနျပီျဖစ္ေသာအေျကာင္းအရာတစ္ခုသူ ့ေခါင္း

ထဲေျပး၀င္လာခဲ့သည္။ခ်က္ခ်င္းပင္သူ ့မ်က္နာေအးစက္သြားသလိုလို…

နလံုးသားကလဲနားက်င္သလိုလို…..။သူထင္သည္ကေတာ့..ထိုအေျကာင္း

အရာကိုသူမ မသိဘူးဆိုသည္ကိုေပါ့။

 

……မုိက္နဲ ့လဲ မေတြ ့ရတာျကာျပီ…ညီမေလးခရီးမသြားခင္သူ ့အိမ္သြား

ေသးတယ္..သူမရွိဘူး။ဖုန္းဆက္ျကည့ေ္တာ့လည္းဆက္သြယ္မွဳျပင္ျပတဲ့။

ခုမေန ့ကဖုန္းဆက္ေတာ့လည္းဒီတိုင္းပဲ။အဲဒါေျကာင့္ ကိုကို ့ကိုေမးျကည့္

တာ….။

 

…….အင္း..ကိုကိုလဲ လမ္းသြားရင္းနဲ ့မေတြ ့မိဘူးညီမေလးရ။ဒါဆိုမိုက္

အိမ္ကိုသြားျကည့္လုိက္ေလညီမေလး….။

 

…….အင္း….သြားမွာပါ။ဒီညေနေတာ့သြားျဖစ္ေအာင္သြားမယ္။ကိုကို…..

ညီမေလးေလ..ကိုကို ့ကိုအေရးျကီးတဲ့ကိစၥတစ္ခုေျပာခ်င္တယ္။

 

…..ေျပာေလညီမေလးရဲ့….။ေျပာ..ကိုကိုနားေထာင္မယ္။

 

…….ဟို…….

 

            သူမစကားေတြဆြံအခဲ့ပါသည္။ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္သူမေျပာဖို ့ပင္

ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျပီ။

…….ဟို….ေလ…။

 

……ငါ့ညီမဘာျဖစ္ေနတာလဲဒီမနက္…။ေျပာပါ…ကိုကို နားေထာင္ေနတယ္

ေလ။

 

…….ဟုတ္ကဲ့….ညီမေလးေမြးေန ့မွာျဖစ္ခဲ့တဲ့ မုိက္နဲ ့ကိုကို တို ့ကိစၥကိုသိ

ေနတယ္ကိုကို…။

 

…….ဟင္….။

 

            ျကည့္ပါလား..ကိုကို ့မ်က္လံုးေတြ၀ိုင္းစက္သြားျပီး..နွဳတ္ခမ္းသား

ေတြရုတ္တရက္ဆြံအစြာခန္းေျခာက္သြားခဲ့သည္။ကိုကိုလံုး၀ထင္မွတ္ထား

မွာမဟုတ္ေသာစကားတစ္ခြန္းကိုျကားလုိက္ရျခင္းျဖစ္မည္။

 

……ဟုတ္တယ္..ကိုကို…။ညီမေလးသိေနခဲ့တာျကာျပီ။ဒါေပမယ့္…မုိက္က

ကိုကို ့ကိုမေျပာပါနဲ ့ဆိုလို ့မေျပာပဲေနခဲ့တာ…။ခုေတာ့ညီမေလးဘယ္လိုမွ

မထိန္းနုိင္ေတာ့လို ့ေျပာလိုက္ရတာပါ။ကိုကို…..

 

……..ငါ့ညီမေလးကကိုကို ့ကိုတစ္ခုခုေျပာျပခ်င္လို ့လား…။

 

            ကိုကို ့အျကည့္ေတြတည္ျငိမ္သြားျပီးစကားလံုးေတြကေအးေအး

လူလူထြက္ေပၚလာေတာ့မွသူမအသက္ရွဴေခ်ာင္သြားေတာ့သည္။ျကည့္ပါ

လား..ကိုကိုကသတၱိရွိတဲ့လူတစ္ေယက္ဆိုတာသူမသိနင့္ျပီးသားပါ။

 

……..ညီမေလးမုိက္ကိုဆက္သြယ္တုိင္းလြဲလြဲေနတာကိုပံုမွန္လို ့မထင္မိ

ဘူး…။ကိုကို….မုိက္ေလ..ညီမေလးတို ့ကိုတမင္ေရွာင္ေနတာလားမသိ

ဘူး….။ျပီးေတာ့…..မုိက္ကခုခ်ိန္မွာအရမ္းခံစားေနရတာ….။ဒီကိစၥကိုကို

ကို့ကိုေျပာမွာသူသိပ္ေျကာက္တာ..ကိုကိုတို ့ေစ့စပ္ေျကာင္းလမ္းတာပ်က္

မွာသူအရမ္းစိုးရိမ္ခဲ့တာ….။

 

…….ညီမေလးရယ္..ကိုကိုလဲအဲ့ေန ့ကအျဖစ္အပ်က္မ်ိဳးကိုတမင္လုပ္

လိုက္တာမဟုတ္ပါဘူးကြာ..ကိုကို ့ကိုမမုန္းပါနဲ ့ေနာ…။

 

…..ညီမေလးသိပါတယ္ကိုကို…။ဒါ..ဒါေပမယ့္..ခုဟာက..မုိက္..။ညီမေလး

မုိက္ကိုအရမ္းသနားတယ္…။

 

…….ဘာ..ဘာျဖစ္လို ့လဲ….။

 

…..မုိက္…ကိုကို ့ကိုခ်စ္ေနတယ္ေလ….။

 

……ဘာ…..။

 

…..ဟုတ္တယ္ကိုကို…။မုိက္ကကိုကို ့ကိုခ်စ္ေနတယ္ဆိုတာညီမေလးသိ

တယ္။မုိက္ကတျခားလူလိုမဟုတ္ဘူးကိုကို….ညီမေလးသူငယ္ခ်င္းပဲ။

ေပါင္းလာတာျကာျပီေလ….မုိက္စိတ္ကိုညီမေလးအသိဆံုး။သူကေယာ

က်ားေတြကိုသာစိတ္၀င္စားခဲ့တာ..ခ်စ္ခဲ့တာ..။ဘယ္တုန္းကမွသူ ့ဘ၀ကို

သူအလြယ္တကူအပ်က္စီးမခံခဲ့ဘူး..။သူသိပ္ခ်စ္တဲ့…သူ ့ဘ၀လက္တြဲ

ေဖာ္အစစ္မွသာလ်င္သူ ့အေသြးအသားရဲ့ပထမဆံုးစားသံုးသူတဲ့…။ဒါ

ေျကာင့္..သူအရင္တြဲခဲ့တဲ့ရည္းစားေတြနဲ ့ျပတ္ျပတ္သြားျကတာေလ……။

ခုမုိက္တစ္ေယာက္အရမ္းခံစားေနရတယ္ကိုကို..အျပင္ပန္းမွာေတာ့မာေန

ေပမယ့္တကယ့္မုိက္၇ဲ့စိတ္ကပါးပါးေလးရယ္။ထိခုိက္လြယ္တယ္…။

 

……..ညီမေလး…ညီမေလးဘာျဖစ္ခ်င္လဲဆိုတာကိုကိုသိပါတယ္..။ကိုယ္

လဲမုိက္ကိုခ်စ္ပါတယ္….။ညီေလးတစ္ေယာက္လိုလဲခ်စ္တယ္..ျပီးေတာ့

သနားတယ္…။ခုေတာ့….သနားရာကေနခ်စ္ေနမိျပီလားမသိဘူးညီမေလး။

ဒါေပမယ့္…ကိုယ္တို ့ျဖစ္ခ်င္တဲ့အတုိင္းမျဖစ္ေတာ့ဘူးေလ…။ကိုယ္ျမတ္နိုး

နဲ ့ေစ့စပ္လုိက္ျပီေလ….။

 

…….ကိုကို….။ကိုကိုလဲမုိက္ကိုခ်စ္ေနတယ္လား….။

 

……..ကိုယ္မွားခဲ့တယ္ဆိုတာမွန္ပါတယ္ညီမေလးရယ္။မုိက္ကိုရက္ရက္

စက္စက္ေျပာခဲ့မိပါတယ္…။အဲ့တြက္လဲမုိက္ကိုေတာင္းပန္တယ္…။သနား

တယ္….။မိုက္ကအဲလိုလူမွန္းကိုယ္လံုး၀မသိခဲ့ဘူး…..။ခုခ်ိန္မွာကိုယ္သူ ့ကို

မ်က္နာခ်င္းဆိုင္ျပီးေတာင္းပန္စကားဆိုခ်င္ပါတယ္….။အခ်စ္ဆုိတာက

ေတာ့…ကိုယ္တို ့ျပန္လွည့္လို ့မရေတာ့ဘူး။ရင္ထဲမွာပဲသိမ္းထားလိုက္ခ်င္

တယ္….။

 

…….ကိုကို…အဲလိုမလုပ္ပါနဲ ့….။ေစ့စပ္တယ္ဆိုတာဖ်က္လို ့ရတာပဲကိုကို

ရယ္။ မုိက္ကိုကိုကို ခ်စ္ေနတာပဲ….မုိက္ကလဲကိုကို ့ကိုခ်စ္ေနတာပဲ..ဒါ

အေရးျကီးဆံုးပဲေလ….။ျပီးေတာ့..မုိက္ကကိုကို ့ဘ၀အတြက္အေရးပါတဲ့

လူ…..အသင့္ေတာ္ဆံုးလူျဖစ္မယ္ဆိုတာညီမေလးအာမခံပါတယ္…။

 

……….ညီမေလး….။ကိုကို ့ကိုမမုန္းဘူးလား…။ဒီေလာက္အမွားျကီးလုပ္ခဲ့

တာ..ျပီးေတာ့ မိသားစုလဲဂုဏ္ငယ္မဲ့ေယာက်ားခ်င္းခ်စ္ျကိုက္တဲ့အရာ..

 

……အာ….ကိုကိုရယ္။ တကယ္ေတာ့လူဆိုတာေရြးခ်ယ္ခြင့္မွမရွိတာ..ဘု

ရားေပးတဲ့ဘ၀ကိုလက္ခံရတာေလ….။တကယ့္ဘ၀အစစ္ကိုလက္ခံမွသာ

ပိုျပီးျပည့္စံုမွာေပါ့။ ကိုကိုေယာက်ားတစ္ေယာက္နဲ ့အတူတူေနသြားမယ္

ဆိုလဲညီမေလးေက်နပ္တယ္….။ကိုကိုလဲ မုိက္ကိုအရင္တစ္ေယက္လိုမ

သတ္မွတ္ပါနဲ ့…..။မိုက္ကသစၥာ…ေမတၱာ…နားလည္မွဳနဲ ့လူသားဆန္စြာ

အသက္ရွင္တဲ့လူတစ္ေယာက္ပါကိုကို….။

 

……...ညီမေလး…တကယ္လို ့ကိုကို မုိက္ဆီသြားမယ္ဆိုလ်င္ျမတ္နိုးအ

ေပၚမွာလြန္ရာက်သြားမလား…။ေဖေဖတို ့ေမေမတို ့ေကာ…။

 

……ျမတ္နိုးကိုေတာ့ေသခ်ာရွင္းျပရမွာေပါ့ကိုကိုရယ္…။ျပီးေတာ့ ကိုကိုမသိ

တာေတြရွိေသးတယ္….။

 

……..ဘာလဲ….။

 

……ေဖေဖနဲ ့ေမေမက ကိုကို ရဲ့ မုိးစက္ကိုသိေနခဲ့တယ္။ကိုကိုမိုးစက္

ေျကာင့္ က်ရွံဳးတုန္းကကိုကိုပိုခံစားရမွာစိုးလို ့မသိသလိုေနခဲ့ျပီး..ကိုကို

နုိင္ငံျခားမွာေက်ာင္းတက္ဖို ့ကိ္စၥကို ေမေမတို ့အဆင္ေျပေအာင္လုပ္

ေပးခဲ့တာေပါ့….။ေဖေဖ ေမေမ တို ့ကိုယ္တိုင္ကကိုကို ့ကိုနားလည္တယ္

 

……..ဟင္…။ညီမေလးတကယ္ေျပာတာလား…။

 

…….အင္းေပါ့….။

 

….ဒါဆို….ကိုကို မုိက္ဆီသြားခ်င္တယ္ညီမေလး….။

 

            သူမကဂိုေဒါင္ထဲမွကားကိုေမာင္းနင္လာခဲ့ျပီးကိုကို ့ကိုေခၚကာ

မုိက္အိမ္သို ့ေမာင္းနင္လာခဲ့သည္။သူ ့ရင္ထဲမွာေတာ့ေပ်ာ္ရြင္၀မ္းသာမွဳ

ထက္မုိက္ကိုသနားေနမိတာပိုမ်ားမည္။အခ်ိန္အေတာ္ျကာျကီးမုိက္ကိုခံ

စားေစခဲ့တာသူသိပ္မွားခဲ့တာပဲ….။စဥ္းစားရင္းနင့္ပင္မုိက္အေပၚသူအေျကြး

ေတြတင္ေနခဲ့သည္မ်ားကိုေရွ့ဆက္လာမည့္အသက္တာတြင္ေက်နပ္စြာ

ျပန္ဆပ္ဖို ့နလံုးသားထဲတြင္ခုိင္မာစြာဆံုးျဖတ္သစၥာဆိုလုိက္ပါျပီ….။

 

            ဒါေပမယ့္…..သူတို ့နစ္ေယက္ကံမေကာင္းဘူးလို ့ပဲဆိုရမလား..။

မုိက္ေနထိုင္တဲ့တုိက္ရဲ့ေလးလြာ…အခန္းတံခါးေလးမွာေသာ့ပိတ္ထားခဲ့

သည္ကိုေတြ ့ရပါသည္။အခန္းတံခါးပိတ္ထားပံုသည္သူမအတြက္ေတာ့

တစ္ခုခုကိုသိရွိခံစားလုိက္ရသလိုလို…..အို..မျဖစ္ပါေစနဲ ့…။

 

            အိမ္ေရွ့အခန္းမွလူေတြကိုေမးျကည့္ေတာ့လည္းဒီအခန္းကပိတ္

ထားတာျကာျပီတဲ့ေလ။သူမဆႏၵတစ္ခုမျဖစ္ေျမာက္ေတာ့ပါ….။သူ ့ရင္ထဲ

မွာလဲပူေလာင္နာက်င္မွဳေတြနင့္ျပည့္နက္ေနပါေတာ့သည္။အမွားျကီးတစ္

ခုကိုမွားခဲ့သည္သာမက..ေနာက္ထပ္အမွားတစ္ခုကိုဆက္မွားဖို ့မ်ားကံျက

မၼာကဖန္လိုက္တာလား…။မိုက္ဖုန္းကိုဆက္ျကည့္လုိက္ေတာ့လည္းဖုန္းက

ပိတ္ထားသည္တဲ့….။ေသခ်ာပါတယ္…..မုိက္သူတို ့နစ္ေယာက္နင့္အေ၀း

ကိုေျပးထြက္သြားျပီဆိုတာကိုေလ…..။မိုက္ရဲ့အခန္းတံခါး၀ေလးတြင္ထိုင္

ရင္းသူေခါင္းကိုငံု ့ထားလုိက္ပါသည္။သူ၀တ္ထားေသာပုဆိုးေလးပင္စို

စြတ္သြားသည္ထိနလံုးသားထက္ကခံစားမွဳမ်က္ရည္ကေယာက်ားတစ္

ေယာက္ရဲ့မာနကိုအနုိင္ယူသြားသည္ေလ။

 

            ခုခ်ိန္မွာေတာ့သူဖက္တြယ္ထားသည္ကဘာျဖစ္နုိင္ေတာ့မလဲ..

ေနာင္တေပါ့…။အခ်စ္ကိုရယူခ်ိန္ေလးရွိတုန္းမွာပင္ လြတ္ထြက္သြားေသာ

အခိုက္အတန္ ့ေလး…..။မိုက္ရယ္….ဘယ္အခ်ိန္ထိေရွာင္ထြက္ေျပးဖို ့ဆံုး

ျဖတ္ထားလဲ…။ ။ဧကႏၱေတာ့ တစ္သက္လံုးမဟုတ္ပါဘူးေနာ….။

 

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္…အျကင္နာမွန္ရင္ကိုယ္တို နစ္ေယာက္ျပန္ဆံုေတြ ့မွာပါ။

ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ အဲ့ေန ့က်ရင္ကိုယ္မုိက္ကိုေတြ ့ေတြ ့ခ်င္းေျပာ

မွာက….

 

…….ကိုယ္ေလ မိုက္ကိုသိပ္ခ်စ္တယ္….ဆိုတဲ့စကားေလးတစ္ခြန္းပဲ….။

 

၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀

 

            သူ ့ရဲ့သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာညီမေလးျဖစ္သူေျကာင့္

နလံုးသားဆႏၵတစ္ခုကိုပင္ေရြးခ်ယ္ျပီး ဘ၀အစစ္ကိုပင္သူလက္ခံခဲ့ပါသည္

ေစ့စပ္ပြဲကိုေက်ေက်နပ္နပ္ျကီးရုတ္သိမ္းအျပီးမွာေတာ့ ဘယ္ဆီကိုေရာက္

ေနျပီျဖစ္ေသာမိုက္ကိုသတိတရနင့္အသက္ဆက္ရွင္ရေတာ့မည္။မိုက္ေနခဲ့

ေသာတုိက္ခန္းေလးကိုေန ့တိုင္းသူေရာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္….မုိက္ရဲ့လက္ကိုင္

ဖုန္းေလးမွာသူ ့ဖုန္းနံပါတ္ေလးေပၚမလားဆိုတဲ့စိတ္နင့္ဆက္ဆက္မိတိုင္း

ဖုန္းပိတ္ထားသည္တဲ့ေလ….။ထပ္ခါထပ္ခါျကားေနရေသာဖုန္းထဲကမိ္န္း

မတစ္ေယာက္ရဲ့အသံကိုပင္သူမုန္းမိသည္ထိခံစားရပါသည္။

 

……..ကိုကို…..။ေကာင္းေကာင္းအလုပ္ဆက္လုပ္ပါေနာ….။ေဖေဖ့ကိုလဲ

ညီမေလးဖုန္းဆက္ထးတယ္..ကိုကို ့ကိုဂဂုစိုက္ေပးပါလို ့.ေဖေဖ့သားက

ရည္းစားပူမိေနျပီလို ့…ဟဲဟဲ…..။ေမေမကိုေတာ့မပူပါနဲ ့..ညီမေလးတစ္

ေယာက္လံုးရွိတယ္..။ျပီးေတာ့မိုက္သတင္း၇ရင္ကိုကို ့ကိုညီမေလးဆက္

သြယ္လုိက္မယ္….။

 

…….ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ညီမေလးရယ္။ကိုကိုလဲ ဟိုကိုတစ္နစ္ေလာက္ပဲ

ေနျပီးျပန္လာမွာပါ….မုိက္ကို ကိုကိုျပန္လာျပီး ေတြ ့ေအင္ရွာမယ္…။ကိုယ္

အခုမွသိလုိက္ရတာက…..မိုက္မရွိတဲ့ ေနရာမွာကိုယ္ေနနိုင္ဖုိ ့ေတာ္ေတာ္

ကိုျကိုးစားယူရမွာကိုပဲ…။ေမေမ….ေမေမလဲ.က်န္းမာေရးဂဂုစိုက္ေနာ..

 

….ေအးပါ.သားရယ္..။သားလဲေနေကာင္းေအာင္ေနေနာ…..။

 

            ျမန္မာနုိင္ငံကိုနွဳတ္ဆက္ထြက္ခြာအျပီးတြင္ေတာ့သူ စလံုးသို ့

ေလယာဥ္ေခၚေဆာင္ရာနင့္အတူျပန္သြားခဲ့သည္။အရာရာအားလံုးက

သူ ့အတြက္ေတာ့မလွပျခင္းရယ္ပါ။ေရွ့ဆက္ဖုိ ့အသက္တာပင္သူျကိုးစား

အသက္ရွင္ယူ၇ေတာ့မည္…။သူ ့စိတ္ရဲ့တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာတြင္ေတာ့

မိုက္ဆိုတဲ့လူတစ္ေယာက္ခုိေအာင္းေနခဲ့မည္ဆုိတာေသခ်ာပါသည္။

 

၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉

 

တစ္နစ္ခန္ ့ျကာေသာ္……………………

 

....ေမာင္လင္းသခု….သား..အက်ီမလဲေသးဘူးလား..ပါတီကစေတာ့မွာ

ေနာ..။

 

……ေဖေဖ….သားမသြားခ်င္ဘူး…။မသြားလို ့မရဘူးလား…။

 

….အာ…..မင္းကလဲ…။ကုမဏီအားလံုးစုျပီးပါတီလုပ္တဲ့ဒီေလာက္ျကီး

က်ယ္တဲ့ပြဲမွာ.မင္းမတက္လို ့ဘယ္ရမလဲ….။သား..ေဖေဖ့မ်က္နာအုိး

မည္းမသုတ္နဲ ့ေနာ…။ဒီလိုပြဲတက္ေရာက္ဖို ့အခြင့္အေရးကလြယ္တာ

မွတ္လို ့ကြာ…..။

 

……ေဖေဖကလဲ..အားလံုးကအတြဲေတြနဲ ့တက္ျကတဲ့ဒီပြဲမွာ သားကတစ္

ေယာက္ထဲရယ္။

 

…….ေဖေဖပါတာပဲကြာ….။ျပီးေတာ့ဟိုေရာက္ရင္မင္းအတြဲရလိမ့္မယ္…

.မင္းကလဲ..ကဲကဲ..ျမန္ျမန္အ၀တ္လဲေတာ့…

 

            ေဖေဖတုိက္တြန္းလို ့သာပါ…။တကယ့္တကယ္သူ ့စိတ္ရွိသည့္

အတိုင္းသာဆိုလ်င္ဒီပြဲကုိသူသြားျဖစ္မည္မထင္…..။သူ ့မွာဘယ္ေနရာပဲ

ေရာက္ေရာက္တစ္စံုတစ္ေယာက္ကသူ ့အေတြးေတြကိုထိန္းခ်ဳပ္အနုိင္ယူ

ထားခဲ့သည္ေလ။ျပီးေတာ့..အတြဲကိုယ္စီတက္ျကမည့္ ဒီပြဲမွာသူက ေဖေဖ

နင့္ပြဲတက္ရမည္တဲ့….။သက္ျပင္းရွည္ျကီးတစ္ခ်က္ကိုေလးပင္စြာခ်လိုက္

ကာျမန္ျမန္ေရခ်ိဳးျပီး အဆင္သင့္ျဖစ္ေအာင္ျပင္ဆင္အျပီးမွာေတာ့ေဖေဖ

နင့္အတူပါတီပြဲသို ့လုိက္လာခဲ့ပါသည္။

 

            ဟိုတယ္ခန္းမျကီးတစ္ခုလံုးစည္းကားသိုက္ျမိဳက္စြာလူေတြလူ

ေတြအမ်ားျကီးတက္ေရာက္လာခဲ့ျကသည္။သူ ့အတြက္ေတာ့ျမင္ျမင္ရာ

အထူးအဆန္းမဟုတ္ပါ…။ဟိုတယ္Ball Room ခန္းမျကီးတစ္ခုလံုးေတး

သံအစံုနင့္ ကိုယ္စီ၀ိုင္ခြက္ေလးေတြကိုင္ျပီးတစ္ခ်ိဳ ့ေတြကတြဲကေနျက

သည္။ တစ္ခ်ိဳ ့ကေတာ့ စကားေတြတေျပာေျပာနင့္ရယ္ျကျပံုးျကသည္။

တစ္ခ်ိဳ ့ကေတာ့ တစ္္ေယာက္နင့္တစ္ေယာက္မိတ္ဆက္ျကသည္ေလ။

……..Hello…..I am Catharine… Can U Dance With Me…?

 

…….Oh...No…Sorry…I Cannot….

 

            အတူတြဲကဖို ့ကမ္းလွမ္းလာေသာအေနာက္တိုင္းမိန္းမတစ္

ေယာက္ကိုသူျငင္းခဲ့သည္။သူ ့ေဖေဖကေတာ့သူငယ္ခ်င္းေတြနင့္အတူ

စကားေတြတေျပာေျပာနင့္ရယ္ျကျပံုးျကေပမယ့္..သူကေတာ့တစ္

ေယာက္ထဲခန္းမရဲ့ေဘးကလြတ္ေနေသာစားပြဲခံုေလးနားတြင္ထိုင္ရင္း

၀ိုင္ခြက္ကိုကိုင္ထားကာခန္းမတစ္ခုလံုးကိုျခံဳျကည့္ေနမိသည္။

 

…….Hey, Guys… Let s. dance….

 

……Sorry….I don’t know how to dance….

 

…...No problem, I can teach u… ok?

 

…..Sorry…., I cannot.  .thz u…

 

            အေနာက္တိုင္းေကာင္ေလးေခ်ာေခ်ာတစ္ေယာက္ကသူ ့ကို

ေတာင္းဆိုလာျခင္းပါ။ေသေသခ်ာခ်ာသူျကည့္လုိက္ပါသည္။ေတာ္ေတာ္

ကိုဆြဲေဆာင္မွဳအားေတြအျပည့္ရွိေသာေကင္ေလးတစ္ေယာက္။ဒါကိုပင္

သူဘယ္လိုကေနဘယ္လိုျငင္းဆန္မိသြားသလဲမသိပါ…..။နလံုးသားထဲ

ကမိုက္တစ္ေယာက္ထဲကလြဲလ်င္လက္ခံနုိင္မည္မဟုတ္ဘူးထင္ပါသည္။

ခဏေနေတာ့ ထိုေကာင္းေလးနဲ ့တျခးတစ္ေယာက္နဲ ့အတြဲက်သြားသည္

ကိုသူရုတ္တရက္ေတြ ့လုိက္ရပါသည္။တစ္ေယာက္ရဲ့ခါးကိုတစ္ေယာက္

ကိုင္သည္။တစ္ေယာက္ရဲ့ပုခံုးကိုေတာ့တစ္ေယာက္ကထိကပ္ထားျပီးသာ

ယာေသာေတးသံျကားတြင္ေတာ္ေတာ္ကိုျကည့္လုိ ့ေကာင္းေသာေယာ

က်ားနစ္ေယာက္အတြဲျဖစ္ခဲ့ပါသည္။သူအတန္ျကာေငးျကည့္ကာသေဘာ

က်စြာျပံဳးမိပါေသးသည္။

 

`……..သား…။ဟိုဘက္ေဘးကအခန္းမွာကပြဲရွိတယ္…လူငယ္ေတြေတာ္

ေတာ္မ်ားမ်ားအဲ့မွာရွိတယ္…။သားသြားခ်င္ရင္သြားျကည့္ေလ….။

 

            ေဖေဖကသူ ့ကိုလာေျပာေတာ့မွခန္းမတစ္ခုလံုးကိုသူျခံဳျကည့္

လိုက္ေတာ့ဟုတ္သားပဲလူငယ္ေတာ္ေတ္ာမ်ားမ်ားကမရွိသေလာက္ကို

ျဖစ္ေနတာ..။ေဖေဖကပဲတုိက္တြန္းလိုက္လို ့သူBall Roomခန္းမေဘးက

အခန္းတစ္ခန္းတြင္၀င္သြားသည္….။အခန္းကိုလိုက္ကာေလးနင့္ပဲျခား

ထားသည္မို ့အလြယ္တကူဖြင့္၀င္လုိ ့ရျပီးျပန္ထြက္လို ့လဲရသည္။လိုက္

ကာေလးကိုသူဆြဲျပီး၀င္လုိက္တဲ့ခ်ိန္မွာေတာ့ဆူညံေသာသီခ်င္းသံေတြ

သည္သူ ့နားထဲသို ့အူေနေအာင္ရိုက္ခတ္လာခဲ့လို ့ရုတ္တရက္သူနား

ကိုလက္ဖ၀ါးတစ္ဖက္နင့္ဖံုးထားလုိက္ရပါေသးသည္။

 

            အခန္းကက်ဥ္းေပးမယ့္.ေတာ္ေတာ္ေတာ့အဆင္ေျပသည္။အခန္း

ကိုအလွဆင္ထားေသာဆလိုက္မီးေတြ…ကလပ္ထဲကအတိုင္းပင္လူအား

လံုးကသက္၀င္လွဳပ္ရွားခဲ့ျကျပီး နလံုးသားတစ္ခုလံုးကိုတက္ျကြလန္းဆန္း

ေစမည့္သီခ်င္းသံမ်ားအဆက္အျပတ္ပ်ံ  ့လြင့္လာခဲ့သည္။၀ိုင္ခြက္ေလးကို

လက္ထဲတြင္ကိုင္ထားရင္းသူဟိုျကည့္ဒီျကည့္ျကည့္မိလိုက္ပါသည္။ေမွာင္

ေနလို ့ပဲလား..တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ဆလိုက္မီးေတြေပ်ာက္ကြယ္သြားလို ့

လား လူေတြကိုေတာ့သူေသေသခ်ာခ်ာမျမင္ရပါ။အားလံုးကမူးမူးရူးရူးျဖစ္

မေနျကပဲအတူတကြေပ်ာ္ေပ်ာ္ျကီးကေနျကသည္။

 

……Oh My God……So Amazing…..

 

ရုတ္တရက္သူျမင္ေနရေသာျမင္ကြင္းေတြကိုပင္အသက္ရွဴမွားေလာက္

ေအာင္ျဖစ္သြားပါသည္။ေထာင့္ဖက္ေနရာကိုယ္စီတြင္ေယာက်ားအခ်င္း

ခ်င္းအနမ္းေတြေ၀ေနျကတဲ့ျမင္ကြင္းေတြ….ဒီထက္ေတာင္ပိုျကေသး

သည္…။ခႏၵာကိုယ္ခ်င္းထိကပ္ျကတဲ့ရိုက္ခ်က္ေတြ….အိုး..ျမင္ေနရတဲ့သူ ့

ရင္ေတြရုတ္တရက္ေနြးေထြးသြားသလိုလို….။

 

            ကကြင္းတစ္ခုလံုးတြင္လဲအျပိုင္အဆိုင္ကေနျကသည္။တစ္ခ်ိဳ ့

တစ္ခ်ိဳ ့ေတြကအတြဲကိုယ္စီနင့္…တစ္ခ်ိဳ ့တစ္ခ်ိဳ ့ေတြကျပိဳင္ကေနျက

သည္။အိုး……Sexy ရိုက္ေနျကတဲ့ေယာက်ားေတြ….။သူထိုျမင္ကြင္းေတြ

ကိုျကည့္ေနရသည့္ဖီးလ္ကိုေတာ္ေတာ္ျကိုက္တယ္ထင္ပါရဲ့.အကျကမ္းျပင္

ေဘးတြင္ထုိင္ရင္းကေနျကေသာလူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုသူသတိထား

ျကည့္မိလုိက္ပါသည္။

သူ ့ျမင္ကြင္းထဲသို ့ထူးဆန္းေသာလူတစ္ေယာက္သည္ငွက္တစ္ေကာင္

အလားလြပ္လပ္စြာလွဳပ္ရွားေနခဲ့သည္ကိုအမွတ္မထင္ေတြ ့လုိက္ရသည္။

သူမယံုနုိင္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္ခဲ့လို ့ တပ္ထားေသာမ်က္မွန္နက္ျကီးကိုပင္

ခြ်တ္ခ်လိုက္ျပီးမ်က္လံုးကိုလက္ခံုနင့္ပြတ္ကာထပ္ျကည့္လုိက္သည္။

 

……..Oh…………….မုိက္….မုိက္ပါလား..။

 

            အံ့အားသင့္စြာသူေရရြတ္လုိက္မိပါသည္။ဟုတ္ပါတယ္…သူလံုး၀

ထင္မွတ္မထားေသာလူတစ္ေယာက္…သူ ့ဘ၀ရဲ့တကယ့္အေရးပါေသာလူ

တစ္ေယာက္…..သူျမင္လုိက္ရျပီ..သူရွာေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ကိုသူေတြ ့ခဲ့

ရျပီ။မုိက္ကအနက္ေရာင္တီရွပ္အျကပ္..အေပၚကေက်ာက္ေတြကိုတန္းစီ

ျပီးေရးထားလုိက္ေသးသည္…။Mike………//////

 

ဟုတ္ပါသည္…။မုိက္ေသခ်ာသည္…။သူ ့နလံုးသးာတစ္ခုလံုးစည္းခ်က္မ

က်ခုန္ေနသည္ကိုပင္သူထိန္းထားဖို ့စိတ္မကူးပါ…။ျကည့္ပါလား….သူ့

မ်က္၀န္းမွာမ်က္ရည္ေတြ၀ိုင္းလာခဲ့သည္။ေယာက်ားတစ္ေယာက္ရဲ့နူးညံ့

အသိမ့္ေမြ ့ဆံုးေသာမ်က္၇ည္ျဖစ္သည္။

 

            မိုက္ကငွက္တစ္ေကာင္လုိပင္လြတ္လပ္စြာကကြင္းျကမ္းျပင္တြင္

ကေနသည္…။မုိက္အနားကိုတိုးတိုးျပီး ေကာင္ေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက

ကေနသည္…။မုိက္ကလဲအလိုက္သင့္ပင္ျပန္တြဲကျပန္သည္…..။စည္းခ်က္

ေတြျကားထဲမွာ သူပိုမေျပာပါဘူး..မုိက္ကတာသိပ္လွတယ္လို ့….။ဟုတ္

သည္…မုိက္ကသူ ့ဘ၀အတြက္အလွဆံုးလူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသည္။

 

…….Hey, Pls Can I borrow Your Hair?  Just 10 Mins….

 

…….. Ya ,, OK….Guy…

 

သူအေပၚကကုတ္အက်ီကိုခြ်တ္ခ်လိုက္ျပီး ေအာက္ကဂ်ိဳင္းျပတ္အျကပ္

တစ္ထည္တည္းသာက်န္ေတာ့သည္…။သူ ့ေဘးတြင္ရွိေသာလူတစ္

ေယာက္ဆီမွ ဆံပင္တုခဏငွားလိုက္ပါသည္။ျပီးေတာ့…မ်က္မွန္ကိုေသ

ေသခ်ာခ်ာ Cover ယူထားျပီ းမိုက္သူ ့ကိုမမွတ္မိေအာင္သူဖန္တီးလိုက္

သည္။သူ ့ကိုယ္သူမွန္ထဲတြင္ပင္မမွတ္မိေလာက္ေတာ့သည့္အေျခအေန

ျဖစ္ျပီဆိုေတာ့ ကကြင္းျကမ္းျပင္သို ့ဆင္းသြားသည္။သူ ့ေျခလွမ္းေတြက

မိုက္ဆီကို…………….။

 

…………Hey,,,, Can We Dance..?

 

……..OK….///

 

            မိုက္ကလက္ခံလုိက္တဲ့ခ်ိန္မွာေတာ့နစ္ေယာက္သားကကြင္း

ျကမ္းျပင္တြင္အလွပဆံုးေသာကကြက္ေတြနင့္ကေနျကသည္။သူက

ေက်ာင္းတက္တုန္းကအကအသင္းတြင္ပါ၀င္ခဲ့သူမို ့ထင္ပါသည္….အ

ခ်ိဳးအဆစ္ေကာက္ေျကာင္းေတြကတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ကလုိက္တိုင္း

မိုက္အတြက္ရင္ဖိုစရာေတြျဖစ္ခဲ့ပါသည္။မုိက္ရဲ့ခါးကိုသူ ့လက္ဖ၀ါးနင့္

ကိုင္ထားသည္….။ရုတ္တရက္နင့္မို ့ျပီးေတာ့ဆလိုက္မီးေတြရဲ့မာယာ

ေတြနင့္မို ့သူ ့ကိုမိုက္မမွတ္မိပါ။မိုက္အေတြးထဲတြင္ေတာ့အရမ္းကိုဆြဲ

ေဆာင္မွဳရွိေသာေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နင့္တြဲကရသည္ထက္ေတာ့

မပိုပါ။ဒါေပမယ့္..သူမုိက္ကိုသိေနသည္။မိုက္ကိုသူမ်က္မွန္ေအာက္တြင္

စူးရွေသာမ်က္၀န္းအစံုနင့္အဆက္မျပတ္ျကည့္ေနပါသည္။

 

…..မုိက္ရယ္…ညီေလး။ဒီတစ္ခါကိုယ္မင္းကိုဘယ္ေတာ့မွမလြတ္ေတာ့

ဘူး…။ရင္ဘတ္ထဲမွာထာ၀စဥ္ဖက္တြယ္ထားမယ္….။

 

            ထိုစကားကိုမိုက္နားနင့္အနီးဆံုးေနရာကေနေျပာျပခ်င္ေပမယ့္

သူမေျပာပါ…နလံုးသားထဲတြင္သာထိုစကားကိုသိမ္းထားခဲ့ပါသည္။အတူ

တူတြဲကေနတဲ့အခိုက္အတန္ ့ေလးမွာပဲမုိက္ကဖုန္းလာလို ့ကကြင္းျကမ္း

ျပင္ကေနသူ ့ကိုနွုတ္ဆက္ခဲ့ျပီးဘားတြင္တက္လာခဲ့သည္။သူလဲမိုက္

ေနာက္သို ့ထပ္ျကပ္မကြာလိုက္လာခဲ့ပါသည္။၀ိုင္နစ္ခြက္ကိုလွမ္းမွာလိုက္

ျပီးဘားတြင္ဖုန္းေျပာအျပီးတစ္ေယာက္ထဲျဖစ္ေနေသာမိုက္ဆီသို ့သူ၀ိုင္

တစ္ခြက္ကိုကမ္းေပးလုိက္သည္။

 

………Thz…..

 

…….Hey,,,, Your Name  Is  Mike …..???

 

…….Yes,,, I  Am Mike…And U…?

 

.......My Name Is  လင္းသုခ….။

 

မုိက္ရုတ္တရက္ျကားလိုက္ရေသာနာမည္တစ္ခုကိုထူးဆန္းစြာအေတြးေ

ေတြနင့္ဆြဲဆန္ ့ထားပါသည္။လင္းသုခ….။ထိုနာမည္ကိုမုိက္ျကားဖူးသည္။

ရင္းရင္းနီးနီးကိုမုိက္ျကားခဲ့ဖူးတာ…။ျပီးေတာ့မိုက္ရဲ့နလံုးသးတစ္ေထာာင့္

တစ္ေနရာတြင္လဲထိုနာမည္ကလြမ္းမိုးထားသည္ေလ။

 

            ထိုလူ ့မ်က္နာကိုမုိက္ေမာ့ျကည့္လုိက္ပါသည္။

 

…….What…. What is Your Name….?????

 

            ဒီတစ္ခါေတာ့လင္းသုခကိုယ္တိုင္ကတပ္ထားေသာမ်က္မွန္အ

နက္ေရာင္ကိုခြ်တ္လိုက္ျပီး ဆံပင္တုေတြကိုဖယ္ရွားပစ္လုိက္ပါသည္။

 

…….ဘုရားသခင္…..။

            မုိက္တစ္ေယာက္ျမင္ေနရသည့္လူတစ္ေယာက္ကိုပင္မယံုနုိင္

ေလာက္ေအာင္အံ့အားသင့္ေနခဲ့မိသည္။ဘုရား..ဘုရား….။မုိက္လံုး၀သူ

နင့္ဒီလိုေနရာမွာျပန္ေတြ ့မယ္လုိ ့မထင္ထားပါ…။ျမန္မာနုိင္ငံမဟုတ္ေသာ

တစ္ျခားနုိင္ငံမွာ..ျပီးေတာ့ လူအမ်ားျကီးရွိေသာေနရာမွာ..အိုး…ဒါေတြ

အားလံုးကတိုက္ဆုိင္မွဳလား.ဒါမွမဟုတ္ ဘုရားသခင္ကမုိက္အတြက္တစ္

ခုခုေပးလုိက္တာလား…။

 

……လင္း…..လင္းသုခ….။ကိုလင္းသုခ….။

 

…….ဟုတ္တယ္..မုိက္။ကိုယ္.. လင္းသုခပါ။

 

……ဘုရားသခင္….။ဘယ္လိုကေနဘယ္လိုဒီေရာက္ေနတာလဲ…။

 

…….ကိုယ့္ကိုေရွာင္ေျပးထြက္သြားတဲ့လူတစ္ေယာက္ကိုလိုက္ရွာေနတာ

ေလ….။

 

…….အန္…..။ဟို……ျမတ္နိုးကဒီေရာက္ေနတာလား….။

 

……မဟုတ္ပါဘူး…။ကိုယ္ျမတ္နိုးနဲ ့ေစ့စပ္ပြဲကိုဖ်က္လုိက္တယ္ညီ..။ကိုယ္

တကယ္ခ်စ္တဲ့ညီ့ကိုပဲလက္တြဲမွာ….။

 

……ဘုရားသခင္….။Oh.. My …God….

 

            မုိက္တစ္ေယက္မ်က္လံုးအ၀ိုင္းသားနင့္ပင္သူ ့ကိုဘာျပန္ေျပာလို ့

ေျပာရမွန္းမသိေတာ့ပါ။ဆြံအေနတဲ့အခိုက္အတန္ ့ေလးမွာပဲသူကမုိက္ရဲ့

လက္ေကာင္၀တ္ကိုတင္းက်ပ္စြာကိုင္ထားကာ ထိုအခန္းေလးထဲကေနမွ

ခန္းမျကီးထဲသို ့ထြက္လာခဲ့သည္။သူတစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုလုိက္ရွာေနတာ

ျဖစ္သည္။သူ ့လက္ဖ၀ါးနင့္ဆုပ္ကိုင္ထားေသာမုိက္၇ဲ့လက္ကိုမလြတ္ပဲ

တစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုသူခန္းမထဲတြင္လိုက္ရွာေနခဲ့သည္…။

            သူ ့မ်က္နာခ်က္ခ်င္းလင္းသြားပံုေထာက္လ်င္သူရွာေနတဲ့လူ

ကိုသူေတြ ့ေနလို ့ေပါ့………….။

 

မုိက္ကသူ ့အျကည့္ေတြတဆံုးကိုလွမ္းျကည့္လုိက္ပါေသးသည္….။မိုက္

ဦးေလးရဲ့အလုပ္ကအထက္လူျကီးဦးလင္းထုိက္ျဖစ္သည္။ထိုအသက္

ငါးဆယ္ေလာက္ရွိေသာအန္ကယ္ျကိးကိုသူေခၚလုိက္သည့္နာမည္က…

 

………..ေဖေဖတဲ့…။

 

            ဘုရား..ဘုရား..။အန္ကယ္ျကီးလင္းထိုက္ကသူ ့ေဖေဖတဲ့..။

…….ေဖေဖ…….။ေဖေဖ့ကိုသားလူတစ္ေယာက္နဲ မိတ္ဆက္ေပးမလုိ ့…

 

သူကေဖေဖ့နားသို ့ေျပးသြားျပီးေျပာသည္။သူ ့ေဖေဖကမုိက္ကိုရုတ္တ

ရက္ျမင္လုိက္ေတာ့အံ့အားသင့္သြားပါသည္။ဘယ္သူဘယ္၀ါဆုိတာသိ

ေနခဲ့ျကသည္ေလ။

 

……..ဒါနဲ ့…..သားေလးစြမ္း…..တစ္ေယာက္ထဲလား…မင္းအန္ကယ္ေကာ

မပါဘူးလား..။

 

……..ဟုတ္..ပါပါတယ္အန္ကယ္…။ဦးေလးက ဟိုးဘက္မွာေလ….။

……ဟင္…ေဖေဖနဲ ့ သိေနတယ္..ဟုတ္လားမိုက္…။ေဖေဖ…..မုိက္ကိုသိ

ေနတာလား….။

 

…….မုိက္…ဟုတ္လား..။ေဖေဖသိတာစြမ္းပါ။သားေျပာေနတဲ့မုိက္ဆိုတာ

စြမ္းကိုေျပာတာလား…။

 

……ဟုတ္တယ္ေဖေဖ….။

 

သူ၀မ္းသာအားရေျဖသည္။မိုက္ကေတာ့သူ ့ေဖေဖေရွ့တြင္အနည္းငယ္

ျပံဳးဂံုကလြဲျပီးဘာတတ္နုိင္မည္နည္း။

 

…….ေဖေဖမေကာင္းဘူး…။မုိက္နဲ ့သိေနရက္နဲ ့ဘာလို ့သားကိုမေျပာတာ

လဲ….။

 

……အန္..မင္းကလဲ…။ေဖေဖသိတာမုိက္မွမဟုတ္တာေလ…စြမ္းလုိ ့ပဲသိ

ထားတာကို…မင္းဘယ္လိုေျပာမလဲ…။အေရးထဲေဖေဖကိုပါအျပစ္တင္ေန

တယ္…။

 

…….ေဖေဖ…..။သား..ရွာေနတဲ့မုိက္ကိုေတြ ့ျပီ။ဒီတစ္ခါ ဘယ္ေတာ့လဲမခြဲ

ေတာ့ဘူး။ေဖေဖခြင့္ျပဳတယ္မလား..။

 

……..ျကည့္ပါလား..မ်က္နာကိုက..။ခုနကအိမ္မွာထဲကတစ္မ်ိဳးခုတစ္မ်ိဳးနဲ ့

မင္းလိုလူကိုေကာ..ငါကတားလို ့ရမယ္ထင္လား…။ခြင့္ျပဳတယ္…ခြင့္ျပဳ

တယ္…။

 

……ေက်းဇူးတင္လုိက္တာေဖေဖ၇ယ္..။ဒါဆို သားတို ့ကိုခြင့္ျပဳပါဦး

 

            သူေဖေဖ့အေမးစကားကိုပင္ေျဖဖို ့စိတ္မကူးေတာ့ပဲမုိက္ကိုဆြဲ

ထားလ်က္သားခန္းမအျပင္ထက္သို ့ေျပးသြားသည္။ျပီးေတာ့ အသင့္ရွိ

ေနေသာကားပါကင္ထဲသို ့တိုး၀င္သြားျကျပီး မုိက္ကိုကားေပၚတက္ဖို ့

ေျပာသည္…။ေမးဖို ့အခ်ိန္ပင္မ၇ွိလိုက္ေသာမုိက္မွာသူခုိင္းသည့္အတိုင္း

သာလုပ္ေန၇သည္ေလ။

 

နစ္ေယာက္သားကားေပၚေရာက္သည္နင့္သူကကားကိုေမာင္းထြက္သြား

ခဲ့ပါသည္။

 

……….ကိုလင္းသုခ…။ဘယ္…ဘယ္သြားမလို ့လဲ…

 

……….လူေတြနဲ ့ေ၀းရာ…………..။

 

            မိုက္နာေခါင္းရွံဳ  ့လုိက္ပါသည္။တကယ့္တကယ္ေတာ့သူကားကို

ရပ္လုိက္တဲ့ေနရာဟိုတယ္တစ္ခုတြင္ျဖစ္သည္။ဘုရားသခင္…..သူကမုိက္

ကုိဟိုတယ္ကိုေခၚလာတယ္တဲ့လား..။

 

ျငင္းဆန္ဖို ့ပင္မုိက္မျကိုးစားလုိက္မိခင္မွာပင္မုိက္ကိုယ္တိုင္ကဟိုတယ္ခန္း

ထဲသို ့ေရာက္နင့္ေနျပီ။

 

………ဘာ…ဘာလို ့ဒီေခၚလာတာလဲ…။

 

…….ခ်စ္လို ့…..။ခ်စ္လို ့….ေသေအာင္ခ်စ္လို ့…….

 

မုိက္ကိုခုန္အုပ္ဖို ့သူျကိုးစားလိုက္တဲ့ခ်ိန္မွာေတာ့ မုိက္ကေရွာင္ထြက္သြား

သည္။

 

……..ေလ်ာက္ေျပာမေနပါနဲ ….။အခုမွ အျဖစ္မသည္းနဲ့…..။ဒါေတြရိုးေနျပီ

 

……..ဟင္း…မယံုဘူးလား..။လာ..မယံုရင္သက္ေသျပမယ္..။

 

            ဘုရားသခင္…သူကိုယ္ေပၚကစြပ္ျကယ္တစ္ထည္ကိုဆြဲခြ်တ္

လိုက္ပါသည္။ေတာင္းတင္းခုိင္မာမွန္းျကည့္ရဳံနင့္သိသည္….။လက္ေမာင္း

ဆိုင္သားျကီးေတြ…ဗက္လီသားေတြ….။ရင္ဘတ္ကအေမြးအမ်ွင္ေတြ…

ဘုရား..ဘုရား..မုိက္၀ရံတာဘက္သို ့ေျပးထြက္ျပီးရပ္ေနလိုက္သည္။သူ ့ရဲ့

ဘုရားသခင္ကေပးေသာအလွပဆံုးေကာက္ေျကာင္းေတြကိုမျကည့္၀ံ့

ေတာ့ပါ…။ျမင့္ျမတ္ေသာလူသားပင္စ်ာန္ေလ်ာနုိင္မည္..မုိက္လိုသာမာန္လူ

သားတစ္ေယာက္ဆိုလ်င္ေတာ့………………။

            ၀၇ံတာကိုမွီရပ္ေနရင္းမွသူကမုိက္ရဲ့ခါးကိုလက္နစ္ဖက္နင့္အ

ေနာက္ကေနသိုင္းဖက္ထားသည္။ထိုစဥ္မွာေတာ့ေႏြးေထြးေသာအထိအ

ေတြ ့တစ္ခုသူ ့လက္မွသည္မုိက္ရဲ့နလံုးသားဆီသို ့ကူးစက္သြားသလိုလို.

မုိက္လွံဳျခံဳခဲ့သည္…..။မုိက္ဘာမွကိုေျကက္စိတ္မရွိေတာ့….။ေလကဓံဆို

တာဘာလဲ…..မိုက္သူ ့လက္ကိုဆြဲထားျပီးေျပးေတြ ့လုိက္မည္….။

           

……..ညီ….။

 

……..အင္း….ေျပာ။

 

…….ကိုယ့္ကိုမမုန္းဘူးမလား။

 

            ထိုေမးခြနး္ေနာက္ကြယ္တြင္ေတာ့မိုက္ရုတ္တရက္အေတြးေတြ

ပ်ံနံ  ့ခဲ့ရပါေတာ့သည္။ခ်စ္သူရဲ့ရက္စက္ျခင္းကိုပင္မုိက္သည္းခံခဲ့သည္…။

ဒီလိုေနရာမွာ မုိက္မဟုတ္ပဲတျခားတစ္ေယာက္သာဆိုလ်င္ဘယ္လိုလုပ္

မလဲ…။အခ်စ္တစ္ခုကိုပဲစံုမွိတ္ျပီးသူ ့ကိုလက္ခံမွာလား..ဒါမွမဟုတ္ခ်စ္သူ

ကိုတန္ျပန္အမုန္းနင့္ထပ္တူထပ္မ်ွခံစားေစဖို ့ဖန္တီးလုိက္မွာလား….။ေသ

ခ်ာစဥ္းစားျကည့္ေတာ့လည္းမုန္းသင့္တဲ့လူသားလို ့မုိက္ေကာက္ခ်က္ခ်

မိေပမယ့္….မိုက္တုိ ့လိုအခ်စ္နင့္ေ၀းကြာလို ့မရေသာအေသြးအသားရွိ

သည့္နလံုးပိုင္ရွင္ကအခ်စ္ကိုဘယ္လိုမွလြန္ဆန္လို ့မရပါဘူး…။

 

            ဟုတ္တယ္….မုိက္အခ်စ္ကိုမလြန္ဆန္နိုင္သလို….လြန္ဆန္ဖို ့

လဲမျကိုးစားခဲ့ပါ။ဘာလို ့လဲဆုိေတာ့….အခ်စ္ဆိုတာအရာရာကိုေျပာင္းလဲ

နုိင္တဲ့နူးညံ့သိမ္ေမြ ့ေသာအရာေလးတစ္ခုပါ။

 

            သူ ့ေမးခြန္းကိုမုိက္မေျဖပါ….။သူ  ့ဘက္သို ့ခႏၵာကိုယ္ေလးကို

လွည့္ျပီးသူ ့မ်က္လံုးကိုမုိက္ေသေသခ်ာခ်ာစူးစိုက္ျကည့္လုိက္ပါသည္။

မ်က္ခံုးထူထူထဲထဲျကီးရဲ့ေအာက္ကမ်က္ေတာင္ေမြးမ်ွင္ကေနကာရံထား

ေသာမ်က္၀န္းနက္ျကီးသည္ျကယ္တစ္ပြင့္လို ့ပဲလင္းေနသည္။ထိုမ်က္

၀န္းနက္ျကီးကိုျကည့္စဥ္……

 

…….အစ္ကို ့ကိုမုန္းလား..မမုန္းသလားဆိုတာကိုကြ်န္ေတာ့္မ်က္လံုးကို

ဖတ္ျကည့္ေလ….။ခ်စ္သူေတြကတစ္ေယာက္ရင္ကိုတစ္ေယာက္ျမင္နုိင္

တဲ့စြမ္းအင္ရွိျကတယ္တဲ့….။အဲဒီစြမ္းအင္ကေနကြ်န္ေတာ့္မ်က္၀န္းဆီကို

ေစလြတ္လိုက္မယ္…အစ္ကို ကြ်န္ေတာ့္မ်က္၀န္းကိုဖတ္ျကည့္….

 

            သူမိုက္မ်က္လံုးကိုစူးစူးနစ္နစ္မ်က္ေတာင္မခတ္တမ္းျကည့္လုိက္

ပါသည္။မ်က္၀န္းတစ္ခုကိုအေျဖရွာေနေသာမ်က္၀န္းတစ္ခုရဲ့ေအးစက္ျခင္း

အလွကေျကာက္စရာေတာ့ေကာင္းသား..။အရာရာအားလံုးကတိတ္ဆိတ္

ျငိမ္သက္ျခင္းအတိ…..။ခဏျကာေတာ့သူကသေဘာေပါက္သလိုအနည္း

ငယ္ျပံဳးလုိက္ပါသည္။

 

…….ဘာေတြ ့လဲ….ကြ်န္ေတာ့္မ်က္လံုးထဲမွာ…။

 

……အခ်စ္….။ကိုယ့္ကုိခ်စ္တဲ့အခ်စ္ေတြေတြ ့တယ္….။ျပီးေတာ့ကိုယ့္ကိုမ

ခြဲနုိင္ဘူးဆိုတဲ့ဆႏၵေလးတစ္ခုပါေတြ ့တယ္..။

 

……အန္…..။ေတာ္ေတာ္ကိုယ့္ဘက္ကိုယ္ယွက္တယ္အစ္ကိုက….။ေတာ္

ျပီေတာ္ျပီ…သြားမယ္.။

 

……ဟင္း..ဘယ္သြားမွာလဲ..။

 

……အိမ္ျပန္မလို ့ေလ…။

 

မုိက္ကေရခ်ိဳးခန္းဘက္သို ့ေျပးသြားျပီးလက္ေဆးေနသည္…။သူကေတာ့

မုိက္ေနာက္တြင္တေကာက္ေကာက္လိုက္သည္။လက္ေဆးေနရင္းတန္း

လန္းသူကေမးခြန္းမ်ားစြာေမးေနသည္ကိုမုိက္ကဟာသျဖစ္ကာရယ္မိပါ

ေသးသည္…။

 

…….မရဘူးကြာ..ဒီညဒီမွာပဲအိပ္ရမယ္။

 

…….ဟင္း….။အိပ္ပါဘူး..အိပ္စရာလား…။ျပန္ျပီ..။

 

            ေရခ်ဳိးခန္းထဲကေနထြက္လာေတာ့မည့္မုိက္ကိုသူကမေနနိင္

ေတာ့ပဲေရခ်ိဳးတဲ့ေရပန္းကိုဖြင့္ခ်ကာအရွိန္ျမန္စြာက်လာေသာေရေတြ

ေအာက္ကိုမိုက္ပံုခံုးေလးနစ္ဖက္ကိုင္ကာနံရံနင့္ထိကပ္ေအာင္တြန္း

လုိက္ပါသည္။ဘာမွပင္မသိလိုက္ေသာမိုက္မွာသူအလုိက္သင့္တြန္းထား

ရာနံရံနင့္ထိကပ္လုိ ့ေနခဲ့ပါသည္။မုိက္ကအလ်င္စလိုပင္ရုန္းလိုက္ေပမယ့္

သူ ့နွဳတ္ခမး္သားလြာေတြရဲ့အနမ္းဂေဟဆက္မွဳေအာက္တြင္အသက္ရွဳ

မ၀ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။

 

……ဖြီး…အား….။Oh My God…အား…လြတ္…။

 

            အတင္းရုန္းဖို ့မုိက္ျကိုးစားလုိက္ပါသည္။ပိုရုန္းေလနစ္ေလျဖစ္

ခဲ့ရတာလဲအျကိမ္ျကိမ္….။ခုေတာ့အနမ္းေတြကုိမုိက္လြန္ဆန္လို ့မရ….

အထိအေတြ ့ေတြကိုလဲမုိက္ျကိုဆိုခဲ့သည္….။ေရဗန္းေအာက္တြင္တစ္

ကိုယ္လံုးပင္နစ္ေယာက္သားစိုစြတ္ေနသည္ကိုေမ့ေနေလာက္တဲ့ထိအ

ခ်စ္ႏြံနစ္ေနခဲ့ပါျပီ။

            မုိက္ဆီလာေသာအနမ္းကိုတန္ျပန္နမ္းလိုက္မိသည္။မိုက္ဆီ

ဦးတည္ေနေသာတက္မက္မွဳေတြကိုမိုက္လက္ခံခဲ့သည္…။နလံုးသားခ်င္း

နီးကပ္ထားလိုက္တဲ့ခ်ိန္မွာေတာ့မိုက္သတိထားလိုက္မိသည္ကနစ္ဦးစ

လံုးကိုယ္ခႏၵာေပၚတြင္ဘာမွ်မရွိေတာ့ပါ…..။အကုန္လံုးကလြတ္လပ္စြာ

လွဳပ္ရွားခဲ့ပါသည္။

 

မည္သူမ်ွမရွိေသာအခန္းမွာခ်စ္သူနစ္ေယာက္အခ်စ္ျခင္းဖလွယ္ေနျက

တဲ့ပြဲမွာသာတယ္..နာတယ္မရွိဘူး။ရိုးသားတဲ့အခ်စ္တစ္ခုကိုသာဦးတည္

ျပီးသြားေနတာ….။နာက်င္မွဳေတြမုိက္အတြက္ရွိခဲ့မည္ဆိုလ်င္အခ်စ္ေတြ

နင့္အစားထိုးလုိက္မည္…။ခုေတာ့မုိက္အလိုခ်င္ဆံုးကခ်စ္သူကအတပ္

မက္ဆံုးလူတစ္ေယာက္ျဖစ္မည္ဆိုသည္ကိုပင္….။

 

ဟုတ္သည္…..လူတုိင္းသည္ကိုယ့္ခ်စ္သူအတြက္ေတာ့အျမဲတမ္းတပ္

မက္မွဳကိုလိုခ်င္ျကသည္ပဲ…။အခ်စ္ဆိုတာတပ္မက္ျခင္းဆိုလ်င္လဲမမွား

ပါဘူး….။တပ္မက္ျခင္းကေတာ့အခ်စ္တစ္ခုမဟုတ္…….။

            ခ်စ္သူနင့္အတူတူေနခြင့္ရသည့္ဒီလိုအခုိက္အတန္ ့ေလးသည္

မိုက္အတြက္ေတာ့ဒုတိယေျမာက္အေသြးအသားေတြပူေဇာ္ပသတဲ့ပြဲတစ္

ပြဲလို ့သမုတ္မည္ဆုိလ်င္လဲမွားနုိင္ဖြယ္ရာမရွိပါ…။

 

ဒါေပမယ့္..ဒီတစ္ခါေတာ့နစ္ဦးနစ္ဖက္ကသာေက်နပ္စြာရယူေပးဆပ္ျက

တဲ့အတြက္အရင္တစ္ခါလိုမနက္ခင္းရဲ့မလွပျခင္းေတြကေတာ့ခုေတာ့မိုက္

တို ့နင့္အေ၀းမွာေပါ့……………………..။

 

တကယ္ေတာ့အခ်စ္နင့္ပတ္သက္ခဲ့ဖူးျကေသာလူတိုင္းသည္ထိုအရာကို

ဘယ္ေတာ့မွမလြန္ဆန္နိုင္ပါ…………….။

ထိုအရာ…..????????????????????????????

 

                        ေက်းဇူးတင္ပါသည္…

                                                                                                            LoveIsAccidnet

 

 

 

 

 

Mar 24th

Dangerous

By ကုိကုိႏွိဳင္းမခ


တခါတုန္းကေပါ့။ ရန္ကုန္ကိုေရာက္လာတဲ့ ႏုိင္ငံျခားသားတဦး တပ္မေတာ္မွတ္တမ္း႐ုံးနဲ႔ တိရိစ ၦာန္႐ုံၾကားက ကားမွတ္တုိင္မွာ ဘတ္စကားေစာင့္ေနတယ္။ ဘတ္စကားေစာင့္ေနရင္း သိခ်င္တာတခုရွိတာနဲ႔ သူ႔ေရွ႕ ျဖတ္ ေလွ်ာက္သြားတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသားတဦးကို အကူအညီ လွမ္းေတာင္းလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ တိရိစ ၦာန္႐ံုအုတ္တံ တိုင္းကို လက္ညိႇဳးထိုးၿပီး ဘာေၾကာင့္ အုတ္တံတိုင္း အျမင့္ႀကီး ကာထားတာလဲလို႔ ေမးလုိက္တယ္။ အဲဒီမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံသားကလည္း Dangerous Animals ဆုိၿပီး မဆိုင္းမတြ ေျဖလိုက္တယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသားရဲ႕ အေျဖကို ၾကားေတာ့ ႏုိင္ငံျခားသားက အုတ္တံတိုင္းႀကီးကို ၾကည့္ၿပီး ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ လုပ္ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ လမ္းတဘက္က တပ္မေတာ္မွတ္တမ္း႐ုံးကုိ လက္ညႇိဳးထုိးၿပီး အုတ္တံတုိင္းအျမင့္ႀကီး ေရာ သံဆူးႀကိဳးေတြပါ ဘာျဖစ္လို႔ ကာထားတာလဲလို႔ ထပ္ေမးလိုက္ျပန္တယ္။ အဲဒီမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံသားက မ်က္လံုးျပဴးၿပီး Very Dangerous Animals !!! လို႔လည္း ေျဖလုိက္ေရာ ႏုိင္ငံျခားသားႀကီးမွာ ေတာ္ေတာ္သ ေဘာက်သြားခဲ့ေလသတဲ့။
Mar 24th

ခ်စ္နယ္လြန္

By ကုိကုိႏွိဳင္းမခ
             
            ကုိႀကီးက်ဴရွင္သြားေတာ႔မလို႔လား..။အင္းဟုတ္တယ္ ညီ... ေမေမ တို႔ ျပန္လာရင္ သားည လာမအိ္ပ္ဘူးလို႔ ေျပာလိုက္အံုး...ၾကားလား ကုိေျပာတာ....ဟုတ္ကဲ႔ပါ ကုိႀကီး....ညကိုျပန္လာအိပ္မွာလား...။ လာမအိပ္ေတာ႔ဘူးေလ ညီ စာေမးပြဲနီးလို႕...။ ဆရာမ အိမ္မွာပဲ အိပ္ေတာ႔မယ္ေလညီ.. ညက်ရင္ လိုက္ မလည္ေနနဲ႔ေနာ္....။ဟုတ္ကဲ႔ ပါ ကုိႀကီး..စိတ္ခ် လက္ခ် သြား...။
               ေဟ႔ေရာင္ ႏွိဳင္း မင္းက်ဴရွင္လာပီလား....။ ေအးလာၿပီး က်န္တဲ႔ေကာင္ေတြ မလာေသးဘူးလား. မလာေသးတာထက္ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ကုိဆရာမက ေျပာထားတယ္ .က်န္တဲ႔ ေကာင္ေတြ ကေန႔ မလာေတာ႔ဘူးတဲ႔. အားလံုးျပန္သြားတယ္ မင္းနဲ႔ငါ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ရွိတာ... စာက်က္တဲ႔ ပီးရင္ ညကို ပြဲၾကည္႔ သြားဖို႔ အခြင္႔ေပးထားတယ္....။မင္းလိုက္မွာလား ကုိႏွိဳင္း... ဖူးကားသြားၾကည္႔မယ္....။ေတာ္ပီ ငါစာက်က္ေနမယ္ မင္းဟာမင္းသြားၾကည္႔ရင္သြားၾကည္႔ေလ......။ပီးေတာ႔ ငါ႔ကုိ ညမွာျပန္ေျပာျပေပါ႔ကြ...ဟဲဟဲ....။
            ေဟ႔ေရာင္မင္းမညစ္ပတ္နဲ႔ေနာ္....။ မညစ္ပတ္ပါဘူး ကြ မင္းကလဲ....။
                                ********************************
         ႏွိဳင္း.. ႏွိဳင္း.. ႏွိဳင္း.. ႏွိဳင္း.. ေဟ႔ေရာင္ အိပ္ေနပီလား....။ေအာ္ေအး.ခ်စ္ကုိ မင္းျပန္လာပီလား..မင္းမိုးခ်ဳပ္တယ္ေကာ.....။တအားညဥ္႔နက္ေနပီ......။ေအးပါကြာ မင္းအတြက္ ငါ အိမ္အျပန္ ပြဲေစ်းက မာလာဟင္း၀ယ္ေပးခဲ႔ပါတယ္ မပူပါနဲ႔ ထ.. တံခါးေတာ႔ဖြင္႔ေပးအံုး ႏွိဳင္း....။
       ခ်စ္ကို မင္းလဲ စားေလကြာ..ငါတစ္ေယာက္ထဲက မကုန္ဘူး....။ႏွိဳင္းရာ မင္းသာစားစမ္းပါ ငါ အိမ္သာထဲ သြားထုလိုက္အံုးမယ္....။ဟားဟားဟ ဘာလဲ ေဟ႔ေရာင္ ခ်စ္ကုိ မင္းက ၾကည္႔ခဲ႔ေသးတာလားကြ...။ေအး ကေန႔ ရွယ္သက ရွယ္ ကားၾကည္႔ခဲ႔တယ္ကြ.. ငါ အိမ္သာက ျပန္လာရင္မင္းကုိေျပာျပမယ္...။
        ႏွိဳင္းအိပ္ပီလား... ေအး အိပ္ျခင္ပီေဟ႔ေရာင္...မအိပ္နဲ႔အံုးထ ငါေျပာျပမယ္
ကေန႔ ၾကည္႔ခဲ႔တဲ႔ ဖူးကား.. ဘာကားထင္လဲ....။ဘယ္သိမလဲကြာ မင္းကလဲ ငါအိပ္ေရးျပက္တယ္ေဟ႔ေ၇ာင္ မနက္က်ရင္ အေစာႀကီးအိမ္ျပန္ရအံုးမယ္ ငါ ဆိုင္ကယ္ပါမလားဘူး..ကြ...။ျဖစ္ပါတယ္ ငါ မနက္ကို လိုက္ပို႔ေပးပါ႔မယ္ကြာ မင္းကလဲ... ငါေျပာတာတာနားေထာင္ ငါလုပ္တာတာ ျငိမ္ခံ...။ေအးပီးေ၇ာဒါဆိုလဲ.. ငါဖင္မခံရရင္ ပီးတာပဲ...။ဟားဟားဟ.. ႏွိဳင္း မင္းကေတာ႔...စိတ္ခ် ပါ ႏွိဳင္းရ ငါလဲ မင္းဖင္မခ် ျခင္ပါဘူး. ငါလီးစုတ္ျခင္တယ္.. မင္းလီးငါစုတ္မယ္..ျဖစ္တယ္မလား...။
     ဟ ေဟ႔ေရာင္ ငါေတာ႔ျပန္မလုပ္ေပးဘူး.. ႀကိဳေျပာထားမယ္...။အိုေကျဖစ္တယ္...။
                                                          **********
        အာရႊီး.......အာ အာ ေဟ႔ေရာင္ ခ်စ္ကုိ.ေျဖးေျဖးစုတ္.ငါ႔လရည္ေတြ ထြက္လိမ္႔မယ္.ေဟ႔ေရာင္.....အား... စုတ္စုတ္.......။ေကာင္းတယ္ဟ..........
အရသာရွိလိုက္တာကြာ....အင္းကုိႏွိဳင္း ...ကုတင္ေအာင္ဆင္းပီးရပ္ေလ. ငါ ကုတင္ေပၚမွာပက္္လက္လွန္ထားမယ္....။
     အား....ေျဖးေျဖးသြင္းပါကုိႏိုင္းရ.... အာ ေျဖးေျဖး သြင္းေနတာပဲ ခ်စ္ကုိရ မငး္ကလဲ ေအာင္႔ထားအံုး...အဲ႔အခ်ိန္မွ ကၽြန္ေတာ္ ႏိုင္မခက သူ႔ကုိ ကတင္ေပၚမွာ ပက္လက္လွန္ခိုင္း ထားပီး ေျခာက္ေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကုိ ကၽြန္ေတာ႔ပုခံုးေပၚမွာတင္ပီး... ကုတင္ေအာက္က်မ္းျပင္ကေန မတ္တပ္ရပ္ပီး အားရပါးရလုပ္ေပးေနတယ္ဗ်ာ.............။ဒီလိုနဲ႕...................
                            **************
                အားမပီးေသးဘူးလား ကုိႏွိဳင္း ........မပီးေသးဘူးေဟ႔... အင္းညီ ေနာက္ထပ္ နည္းတစ္နည္းျပန္ ေျပာင္းမယ္... ကုတင္ေပၚမွာေမွာက္ေန လိုက္ ကုိ အေပၚက ေန တက္ေညာင္႔ေပးမယ္....။အ ေျဖးေဖျး ကုိ   နာတယ္ အား....... ဖီးရွိလိုက္တာ...ကုိႏွိဳင္း ပီးလိုက္ေတာ႔.... ညီပီးျခင္ေနပီ.......အား.....ေကာင္းတယ္..ညီေလးရာ.....။ kiss
                           









Mar 24th

အခ်စ္ကၽြန္

By Phone Thin Gar

အခ်စ္ကၽြန္

ခ်စ္ၿခင္းကုိ အၿပစ္တစ္ခုလို႕

သခင္ၿမင္ခဲ့ပါသလား...

တစ္ကယ္ေတာ့

ခ်စ္ၿခင္းကအၿပစ္မဲ့ပါတယ္သခင္

ခ်စ္ၿခင္းကုိပိုင္ေသာ လူသားသည္သာ

အၿပစ္သားပါ....

ခ်စ္ၿခင္း+လူသား

ထိုနွစ္ခုေရာၿပြမ္းၿခင္းကုိ

အၿပစ္လို႕ သခင္ၿမင္မိရင္ေတာ့

သခင့္ကၽြန္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး

ေၿမခလို႕ပုဆစ္တုပ္

ဒူးေထာက္ၿပီးခံယူပါ့မယ္

သခင္ေပးမဲ့အၿပစ္ဒဏ္ကိုေပ့ါ....

သခင္ေပးပါ..

မညွာမတာ အၿပစ္တစ္ခု...

သခင္ေပးပါ...

သခင္ေပးတဲ့အၿပစ္ကို

ၿမတ္နိုးယုယၿပီး ကၽြန္(ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး)

နွလံုးသားမွာေထြးေပြ႕႔ထားပါ့မယ္..

ဒီအၿပစ္...သခင္စြန္႕ရင္ေပ့ါ....

Mar 23rd

အခ်စ္စစ္

By SSP

တစ္ေန႔ သုံးမ်ဳိးေျပာင္းတဲ့ သုံးပန္လွ ပန္းလုိ မဟုတ္ဘူး။

ခဏခဏ ပြင့္တတ္တဲ့ ဂ်ပန္ပိေတာက္လုိ မဟုတ္ဘူး။

ခဏေပၚၿပီး ေပ်ာက္တဲ့ သက္တံ့လုိလည္း မဟုတ္ဘူး။

ခုမွပြင့္လာတဲ့ ခါေတာ္မီပန္းလည္း မဟုတ္ဘူး။

တက္လုိက္က်လုိက္ ဒီေရလုိလည္း မဟုတ္ဘူး။

ယိမ္းလုိက္ တိမ္းလုိက္ ပန္းျပားပင္လုိလည္း မဟုတ္ဘူး။

စိမ္းလုိက္ ၀ါလုိက္ သစ္ရြက္ေတြလုိ မဟုတ္ဘူး။

အခ်စ္စစ္ဆုိတာ……

ေျမေအာက္ရုပ္ၾကြင္း ပရုိင္းမိတ္လုိမ်ဳိး

အႏွစ္ႏွစ္ အလလ ကာလၾကာျမင့္စြာ ရွိေနတတ္တယ္။

Mar 23rd

နွစ္သက္မိေသာ နွလံုးသားမ်ား....

By Phone Thin Gar

“ ခြဲခြါၿခင္းဆိုတာ ခဏၿဖစ္ၿဖစ္ အၾကာၾကီးပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေ၀းရတဲ့အခ်ိန္ေလးကေတာ့                  ခ်စ္ေသာသူမွန္သမွ်ကို နာက်င္ေစတတ္တာ အမွန္ပါပဲ...”

                                        ( ပုညခင္ )

 “ ပထမဦးဆံုး အခ်စ္ဆိုတာ နွလံုးသားထဲမွာ ေပ်ာက္ပ်က္သြားေစဦးေတာ့

   ဦးေနွာက္ထဲမွာေတာ့ ေပ်ာက္ပ်က္သြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး...ရည္းစားအသစ္ထပ္ရထားတယ္

  ဆိုရင္ေတာင္ ပထမခ်စ္ခဲ့တဲ့အခ်စ္ကိုေတာ့ သတိရမိတုန္းပဲ...

      ဒါေပမယ့္    အဲ့ဒါသူ႕ကိုသတိရတာမဟုတ္ဘူးေနာ္...

   ကိုယ္ခ်စ္ခဲ့တဲ့အခ်စ္ေတြကုိ ၿပန္သတိရတာ...

   “ ငါဒီေလာက္ခ်စ္တတ္ခဲ့ပါလား ” ဆိုတာကိုေလ...

                                       ( ဆုၿမတ္မြန္မြန္ )

  လူတစ္ေယာက္အေၾကာင္းကိုနႈိက္ႏႈိက္ခၽြတ္ခၽြတ္အကုန္အစင္သိမွ ခ်စ္လို႕ရမွာလား...?

 အခ်စ္ဆိုတာ တစ္ကယ္ေတာ့အရမ္းအၿပစ္ကင္းပါတယ္...တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြက အခ်စ္ကို

 ပူေလာင္တယ္ ခါးသီတယ္ စသည္ၿဖင့္ နာမည္ဆိုးတတ္ၾကေပမယ့္ တကယ့္အခ်စ္ဆိုတာ

 လူတစ္ေယာက္ကိုဘာၿဖစ္ၿဖစ္ခ်စ္နိုင္ဘို႕ပါ...

                                       ( ဆုၿမတ္မြန္မြန္ )

 လူတစ္ေယာက္ကိုတစ္ကယ္ခ်စ္မိသြားရင္ အဲ့ဒီလူကို ဘယ္လိုအေၾကာင္းေၾကာင့္မွ

 မလိမ္ခ်င္ေတာ့ဘူး... လိမ္မိတယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ လိပ္ၿပာမသန္႕ေတာ့ဘူးေလ

 ကိုယ္တစ္ကယ္ခ်စ္မိတဲ့လူကိုမွလိမ္မိပါလားလို႕ေပ့ါ... တစ္ကယ္ေတာ့လူတစ္ေယာက္ကို

 တစ္ကယ္ခ်စ္မိသြားရင္ အဲ့ဒီလူအေပၚအသန္႕စင္ဆံုးနဲ႕သစၥာအရွိခ်င္ဆံုး အလုပ္ေတြကိုပဲ

 လုပ္ခ်င္ေတာ့တယ္...အားလံုးကိုလိပ္ၿပာသန္႕သန္႕ေလးေပ့ါ....

                                          ( ဇြဲယြန္းေနာင္ )

 လူတစ္ေယာက္ကိုတစ္ကယ္ခ်စ္မိသြားရင္ အဲ့ဒီလူရဲ႕အရိပ္ အာ၀ါသဟာပူေလာင္တယ္ပဲ

 ၿဖစ္ၿဖစ္ ေအးၿမတယ္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ရုန္းထြက္နိုင္ဘို႕ခဲယဥ္းလြန္းလွပါတယ္...ရွိသမွ် မာန

 ရွိသမွ်သိကၡာ ရွိသမွ်အားအင္ေတြဘယ္ေလာက္ေပါင္းေပါင္းေပ့ါ... တစ္ကယ္ေတာ့

 လူတစ္ေယာက္ကိုတစ္ကယ္ခ်စ္မိသြားတာ အဲ့ဒီလူကိုအရာရာ အရႈံးေပး အညံ့ခံေပးလိုက္

 တာပါပဲ ။ အဲ့ဒါကလည္း သူ႕ကို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဆိုတာထက္ပိုၿပီခ်စ္သြားခဲ့လို႕ေပ့ါ....။

                                             ( ဇြဲယြန္းေနာင္ )

love is when desire to be desire takes you so badly that you fell you could die

of it.                   ( Heart De Joulouse )

 အခ်စ္အတြက္ အသက္စြန္႕နိုင္တယ္လို႕ မင္းခံစားရတဲ့အထိ စိတ္ဆႏၵေတြဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး ၿပင္း

 ၿပလာတဲ့အခါ ...အဲ့ဒါဟာ အခ်စ္ပါပဲ....

                               နွလံုးသားၿဖင့္ေရးသီေသာစာၾကိဳးမ်ားကုိ

                                     နွလံုးသားၿဖင့္ခံစားခဲ့ပါသည္....

                                                                                          နွလံုးသားထဲက လက္တစ္ဖက္ၿဖင့္

                                                                                                       ဘုန္းသဂၤါ

Mar 23rd

ေညာင္ကိုင္းေအာက္က ေငြအိုး ခုႏွစ္လံုး

By satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ

ကၽြန္ေတာ္ ဒီစာေလးကို ေရးမယ္လို ့ စိတ္ကူးျပီးမအားလပ္လို ့ မေရးျဖစ္တာ အခုမွပဲ အခ်ိန္ရတုန္းေရးလိုက္ရပါသည္။ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ကၽြန္

ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲ ေတြးေနတတ္ပါသည္။ ငယ္စဥ္က အေႀကာင္းအရာမ်ား ႀကံဳေတြ ့ခဲ့ရေသာ အျဖစ္မ်ား၊ ေလ့လာဆည္းပူးခဲ့ရေသာဆရာ

မ်ားအႀကာင္းႏွင့္ သူတို ့သြန္သင္မႈမ်ားကို ျပန္လည္စဥ္းစားေနမိပါသည္။ လူေတြဆိုသည္မွာလည္း ေရာက္တတ္ရာရာမ်ားကို အစဥ္ေတြးေတာ

ေနတတ္ႀကပါသည္။ ထိုကဲ့သို ့ေတြးေတာမႈမ်ားထဲကို ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ေညာင္ကိုင္းေအာက္က ေငြအိုး ခုႏွစ္လံုး ဆိုတဲ့ အေတြးစေလးတစ္ခုကိုလ

ည္းဆင္ျခင္ေတြးေတာ့ႏိုင္ဖို ့ရည္ရြယ္ျပီး ေရးသားလိုက္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ သူတစ္ပါး အက်ိဳးျဖစ္ေစမည္ဟုထင္ေသာ၊ ဒီထက္မကခ်ဲ ့

ထြင္ျပီး ေတြးေတာမႈကို ေပးႏိုင္ေသာ အသိမ်ားကို ျပန္လည္ေ၀မွ်လိုသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအေပၚထားရွိသည့္ေစတနာျဖစ္ပါ

သည္။ အခုကၽြန္ေတာ္ စကားပုလႅင္ခံေနသည္မွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားျပီထင္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ပံုေလးတစ္ခုေျပာျပခ်င္ပါသည္။ ဒီပံုေလးက ကၽြန္

ေတာ္ေတာင္ႀကီးတကၠသိုလ္ ေလ့လာေရးခရီးသြားစဥ္က ကၽြန္ေတာ္တို ့ရဲ ့ဆရာ ပင္းတယ မွာ ေျပာျပတဲ့ ဆင္ျခင္ဆရာ ပံုျပင္ သာဓကေလး

တစ္ခုဆိုလဲ မမွားပါဘူး။ ဆရာ ့ကို ဒီစာေလးနဲ ့သတိတရ ကန္ေတာ့လိုက္ပါသည္။ ပံုေျပာျပေတာ့မယ္ေနာ္....။ ဟိုးေရွးေရွးတုန္း ကေပါ.

......ရြာတစ္ရြာမွာ အရမ္းခ်မ္းသာတဲ့ သူေဌးႀကီး တစ္ဦးရွိပါသတဲ့။ ရြာကသူေတြကေတာ့ ျမန္မာ့တို ့ဗုဒၵဘာသာ ထံုစံအရ ေရွးဘ၀က ကုိသိုလ္

ေကာင္းခဲ့လို ့ ယခုလို ဒီဘ၀မွာလဲ ခ်မ္းသာသုခမ်ားျခင္း၊ အေျခြအရံေပါမ်ားျခင္းျဖစ္တယ္ဆိုျပီး အားက်ႀကတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီသူေဌးက

အရမ္းကို ဆိုးပါတယ္တဲ့..။ အရက္ေသာက္၊ ဖဲရိုက္၊ ဥပုသ္သီလ မေစာင့္ဘဲ မေကာင္းမႈမွန္သမွ် လုပ္ပါသတဲ့။ ဒါေပမယ့္လည္း သူမွာက ႀကီး

ပြားသထက္သာႀကီးပြားလို ့ေနပါတယ္။ ထိုနည္းတူ အဲဒီရြာကေလးရဲ ့အစြန္းမွာ အလြန္တရာမွ ဆင္းရဲေသာ သူဆင္းရဲတစ္ေယာက္ေနပါသတဲ့

။ သူကေတာ့ ဆင္းရဲလြန္းတဲ့သူ ့ဘ၀ကို ၀မ္းနည္းမေနဘဲ အလုပ္ကိုႀကိဳးစားလုပ္ျပီး အခ်ိန္ရတိုင္းလဲ ဥပုသ္သီတင္းေစာင့္ျခင္း၊ ေပးကမ္းစြန္ ့

ႀကဲျခင္းမ်ားကို ျပဳလုပ္ပါသတဲ့။ သူကေတာ့ အရင္ဘ၀က သီလဘာ၀နာ နည္းလို ့ဒီဘ၀မွာ ဒီလိုျဖစ္ရတာ။ ဒီေတာ့ ဒိဘ၀မွာ ေကာင္းမႈကုသို

လ္မ်ားမ်ားလုပ္မွ ေနာင္ဘ၀မွာ သူေဌးႀကီးလို ျဖစ္မွာဆိုျပီး ေကာင္းမႈ မွန္သမွ်ကို လုပ္သတဲ့။ ဒီလိုနဲ ့ေနလာလိုက္ႀကတာ တစ္ရက္မွာေတာ့

သူဆင္းရဲသားဟာ ခရီးတစ္ခု ထြက္ဖို ့ အေႀကာင္းဖန္လာပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုနဲ ့ သူခရီးတစ္ခုကို ထြက္ခဲ့ပါတယ္တဲ့။ လမ္းခရီးတစ္ခုကိုေရာက္

တဲ့အခ်ိန္မွာ မိုးသက္ေလျပင္းတစ္ခုနဲ ့ႀကံဳပါသတဲ့။ တစ္ခ်ိန္တည္းလိုမွာပဲ တိုက္ဆိုင္စြာ ခရီးထြက္လာတဲ့ သူေဌးနဲ ့ေညာင္ပင္ႀကီးတစ္ပင္ေအ

ာကမွာ မိုးခိုမိပါေလေရာ။ သူဆင္းရဲနဲ ့ သူေဌးေညာင္ပင္ေအာက္မွာ မိုးခိုေနတဲ့အခ်ိန္ အမွတ္မထင္ လွ်ပ္စီး၀င္ကနဲ ့လက္ျပီး မိုးႀကိဳးပစ္ခ်လိုက္

ပါသတဲ့..။ အဲဒီမွာ သူဆင္းရဲ ေပၚကို ေညာင္ကိုင္းႀကီးက က်ိဳးက်ပါသတဲ့။ ေညာင္ကိုင္းပိသြားတဲ့ သူဆင္းရဲကို ေညာင္ကိုင္းေအာက္ကေနက

ယ္ဆယ္ျပီး မႀကာခင္မွာ မိုးသက္ေလျပင္းက ျငိမ္သြားပါသတဲ့။ ထိုအခ်ိန္မွာ မိုးအစိုနဲ ့ ေရေတြတိုက္စားသြားတဲ့ ေညာင္ျမစ္ေအာက္မွာ ေဖြးေဖြး

ျဖဴေနေသာ အရာမ်ားကို သူေဌးႀကီးက ျမင္လိုက္ပါတယ္။ သြားေရာက္တူးေဖာ္ႀကည့္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ေငြေတြအျပည့္နဲ ့ ေငြအိုး(၇)လံုး

ကုိ တူးေဖာ္ရရွိပါသတဲ့။ ဒီမွာတင္ သူဆင္းရဲက စိတ္တိုသြားေတာ့တာေပါ့..။ သူ ့မွာေတာ့ ဆင္းရဲသည့္ႀကားမွ အလွဴဒါနသီလ ဘာ၀နာ

ေကာင္းမႈကုသိုလ္ေတြလုပ္ ရဲ ့သားနဲ ့ သူ ့မွာ ေညာင္ကိုင္းႀကီးလာပိရတယ္။ ေကာင္းမႈေတြမလုပ္တဲ့ သူေဌးက်ေတာ့ ႀကည့္စမ္းေငြအိုး(၇)လံုး

ေတာင္ တူးေဖာ္ရရွိတယ္ဆိုေတာ့ သူဆင္းရဲခမ်ာ ေပါက္ကြဲျပီေပါ့။ ဒါနဲ ့ သူဆင္းရဲက တိုင္တည္ပါသတဲ့။ ဘယ္လိုတိုင္တည္သလဲဆိုေတာ့.

      “ေလာကႀကီးကို ေစာင့္ႀကပါေသာ သမၼာေဒ၀ နတ္ေကာင္း နတ္ျမတ္မ်ားခင္ဗ်ာ..။ေလာကႀကီးက တရားတယ္ဆိုတာ ဟုတ္ပါသလား.

       ယခုပင္ႀကည့္ေလာ့..အကၽြႏုပ္ေကာင္းမႈေတြလုပ္ သီလေတြေစာင့္တဲ့သူက်ေတာ့ ေညာင္ကိုင္းပိတယ္..ဘာမွ ေကာင္းမႈလဲမလုပ္ ကံငါး

       ပါးစလံုးခ်ိဳးေဖာက္သည့္သူက်ေတာ့ ေငြအိုး (၇)လံုးရတယ္ဆိုတာ တရားပါသလား....”

ဆိုျပီး ေလာကပါလ ကို ေစာင့္ႀကပ္ေသာ နတ္ေဒ၀ါမ်ားကို တိုင္တည္ပါသတဲ့။ ထိုအခ်ိန္မွာ နတ္ျပည္မွာ စံျမန္းေနတဲ့ သိႀကားမင္းက ထိုအေ

ႀကာင္းအရာကို သိျမင္ေတာ္မူျပီး သူရွင္းမွရေတာ့မည္ ျဖစ္သျဖင့္ လူ ့ျပည္ကို အဘိုးအိုဟန္ေဆာင္ျပီး အခ်င္းတိုင္တည္ေနေသာ သူဆင္းရဲတို ့

ရွိေနေသာ ေညာင္ပင္ဆီကို ေရာက္လာျပီး မည္သို ့မည္ပံုျဖစ္သည္ဆိုတာကို သူဆင္းရဲအား ေမးပါသတဲ့။ သူဆင္းရဲကလည္းျဖစ္ေႀကာင္းကုန္

စင္ကို ေျပာျပလိုက္ပါသည္။ အဘိုးအိုက သူဆင္းရဲစကားဆံုးေတာ့ သူဆင္းရဲကို ႀကည့္ျပီ ဒီလို ေျပာသတဲ့....

     “အိမ္း..အရင္ဘ၀က မင္းဟာ သူေဌးသားတစ္ေယာက္ပါ...ဒါနကုသိုလ္ေတြမလုပ္ဘဲ အခု မင္းေရွ ့မွာ ျမင္ရတဲ့သူေဌးသားလိုေပါ့..အဲဒီဘ

       ၀မွာ ခံစားစံစားရမွာေတြက ကုန္ခဲ့ျပီး မင္းျပဳခဲ့တဲ ့အကုသိုလ္ကံေႀကာင့္ ဒီဘ၀မွာ လူျဖစ္ေသာ္လည္း ဆင္းရဲတယ္..ဒါေပမယ့္ လက္ရွိဘ

       ၀မွာကုသိုလ္ေတြ ဒါနေတြျပဳခဲ့လို ့ အရင္ဘ၀က အကုသိုလ္ေတြေႀကာင့္ ဒီေန ့ဒီရက္ ဒီအခ်ိန္မွာ ေညာင္ပင္ပိျပီး ေသရမယ့္အစားေညာ

      င္ကိုင္းေလးပဲ ပိပါတယ္ သား....တကယ္လို ့ သားသာ လက္ရွိဘ၀မွာ ေကာင္းမႈေတြမလုပ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ ဧကန္မုခ် ေညာင္ပင္ပိေသမွာပါ”

တစ္ဖန္ အဘိုးအိုက သူေဌးဘက္ကို လွည့္ျပီးေတာ့....

       “ ဒီသူေဌးကေတာ့ အရင္ဘ၀က ဆင္းရဲျပီး ေကာင္းမႈ ဘာ၀နာ သီလေတြေကာင္းခဲ့လို ့ သူသည္ ဒီဘ၀မွာ သူေဌးျဖစ္ရတယ္..ဒါေပမယ့္

        လက္ရွိဘ၀မွာ ေကာင္းမႈေတြ မလုပ္ဘဲ ကံငါးပါးေဖာက္ မေကာင္းမႈေတြလုပ္သည့္အတြက္ သူ ့ရဲ ့ယခင္ဘ၀က ကုသိုလ္ကံက ေမွးမွိန္

        လာျပီး ယခု သူတူးေဖာ္ရရွိမွာသည္ ေငြအိုး မဟုတ္ပါ..ေရႊအိုးေတြသာျဖစ္ပါတယ္..ဒါေပမယ့္ သူ ့ရဲ့ယခုဘ၀ မေကာင္းမႈေတြမ်ားလို ့ေရႊ

        အိုးအစား ေငြအိုးကိုပဲ ယခင္ဘ၀က ကုသိုလ္အရွိန္ေႀကာင့္ရတာပါ..”

လို ့ အဘိုးအိုက ရွင္းျပျပီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါသတဲ့။ ကဲ..သူငယ္ခ်င္းတို ့ေရ..ဒီပံုျပင္ေလးကို ဖတ္ျပီး အထပ္ထပ္အခါခါစဥ္းစားေနာ္။ သင္ခန္

းစာေတြ အမ်ားႀကီး ရလိုက္သလို မခံစားလိုက္ရဘူးလား။ ယခင္ဘ၀ကံေတြကို အသာထားလိုက္ အခုကိုယ္လက္ရွိဘ၀ကိုပဲ ေကာင္းမႈလုပ္ရင္

အကယ္၍မ်ား ကိုယ္က ေညာင္ပင္ပိေသရမယ့္အစား ေညာင္ကိုင္းေလာက္ပဲ ပိရင္ပိမွာေပါ့ေနာ္။ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္က မေကာင္းမႈေတြပဲလုပ္ေ

နမယ္ဆိုရင္ ေညာင္ပင္ပိျပိးေတာ့လဲ ေသႏိုင္သလို ေငြအိုးေလာက္ပဲ ရခ်င္ရသြားႏိုင္ပါတယ္ေနာ္။ ေနာက္တစ္ခု တစ္ဆက္တည္းကၽြန္ေတာ္ေ

ျပာျပပါဦးမည္။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ကရုဏာအားမာန္ လူငယ္ပရဟိတအဖြဲ ့ေလးရဲ ့ ၂ ပတ္တစ္ႀကိမ္သြားေနက် သန္လ်င္ဘုရားကုန္းေက်းရြာမွာရွိ

တဲ့ သဘာ၀တရားရိပ္သာက အဘိုးအဘြားေတြကို ေျခသည္း လက္သည္းညွပ္ေပးျခင္း၊ ေခါင္းညွပ္ေပးျခင္း၊ တစ္ကိုယ္ေရက်န္းမာေရးသန္ ့

ရွင္းမႈမ်ားျပဳလုပ္ေပးျခင္းကို လုပ္ေဆာင္ေပးႀကပါသည္။ အဲဒီမွာ အေပၚက ပံုျပင္ေလးနဲ ့ခ်ိန္ထိုးျပီး စဥ္းစားစရာ တကယ့္ျဖစ္ရပ္ေလးျဖစ္ခဲ့ပါ

သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ အားလံုး ကိုယ္ေတြ ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ အဘိုးအဘြားေတြကို က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈေတြလုပ္ျပီး ေန ့လည္ပိုင္း

ရန္ကုန္ကို မျပန္ေသးဘဲ ဘန္ ့ေဘြးကုန္းဆိုတဲ ့ဆည္ကို သြားလည္ဖို ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားရဲ ့ဆႏၵအရ သြားခဲ့ႀကပါသည္။ စိတ္ထဲမွာလည္း အဘိုး

ေတြ အဘြားေတြကို လုပ္အားဒါန ေကာင္းမႈေတြလုပ္ေပးခဲ့ေတာ့ အားလံုးေသာ စိတ္ထဲမွာ ႀကည္ႏူးပီတိ စိတ္မ်ားသာရွိုျပီး ေပ်ာ္ျမဴးေနႀကပါ

သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို ့လူငယ္ပီပီ ေပ်ာ္ရႊင္စြာႏွင့္ပင္ လိုင္းကားစီးျပီး ဘန္ ့ေဘြးကုန္းဆည္ကို ေရာက္ရွိလို ့လာႀကပါသည္။ ထိုဆည္မွာ သူငယ္

ခ်င္းမ်ား ဓာတ္ပံုရိုက္ႀက စႀက ေနာက္ႀကျဖင့္ ညေန ေစာင္းေလာက္မွာ ျပန္လာခဲ့ႀကပါသည္။ အျပန္မွာ ဟိုင္းလတ္ ယာဥ္ငယ္ေလးမွာ သူငယ္

ခ်င္းမ်ား စေနာက္ျပီး ၇န္ကုန္ကို ျပန္လာပါသည္။ ထိုစဥ္ အေနာက္မွပါလာေသာ ကားတစ္စီးက ကၽြန္ေတာ္တို ့ ကားဘီးကို လက္ညိႈးထိုးျပီး

တစ္ခုခုကို လွမ္းေအာ္ေျပာေနပါသည္။ ဒါနဲ ့ ကားစပယ္ရာက ကားေမာင္းဆရာကို ေျပာျပီး ကၽြန္ေတာ္တို ့ကားကို လမ္းေဘးမွ ခ်ရပ္လိုက္ျပီး

ကားဘီးကို စစ္ႀကည့္လိုက္သည့္အခါ ကၽြန္ေတာ္တို ့အားလံုးပင္မ်က္လံုးျပဴးသြားရပါသည္။ ကားဘီးကို က်ပ္ထားေသာ မူလီမွ အားလံုးျပဴတ္

ထြက္ျပီး တစ္လံုးတည္းသာက်န္ပါေတာ့သည္။ ထိုက်န္သည့္ မူလီ တစ္လံုးမွာလဲ တဲတဲ ေလးသာက်န္ပါေတာ့သည္။ အားလံုးထိုအခ်ိန္မွ ဘုရ

ားတ မိလိုက္ႀကပါသည္။ အကယ္၍မ်ား အေနာက္က ကားသာပါမလာဘူး။ အသိမေပးခဲ့ဘူးဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ ဒီအခ်ိန္ ဒီစာေတြကိုေရးႏိုင္ပါ

ဥိးမလား။ ဒါသည္ ကၽြန္ေတာ္တို ့ အဘိုးအဘြားေတြကို ျပဳလုပ္ေပးသည့္ ေကာင္းမႈေႀကာင့္ ေညာင္ကိုင္းေလာက္ပိလိုက္ျခင္းေပလား။ သို ့တ

တည္းမဟုတ္ ေညာင္ကိုင္းပိလွ်င္ဒဏ္ရာရမည္။ အခုကၽြန္ေတာ္တို ့မွာ မည္သည့္ပြန္းပဲ့မႈမ်ိဳးမွမရွိေတာ့ ေညာင္ကိုင္းပိရမွာကို ေကာင္းမႈေႀကာင့္

မပိေတာ့တာလားဆိုတာေတြက ေတြးစရာေတြျဖစ္လာပါသည္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားလည္း အထက္ပါ ပံုျပင္နွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို ့အေႀကာင္းအရာေ

တြကို ခ်ိန္ထိုးျပီး စဥ္းစားပါ ဆင္ျခင္ပါ ေတြးေခၚႀကပါလို ့ ဆႏၵျပဳပါတယ္ဗ်ာ...။

 

သတၱ၀ါမ်ားအားလံုး က်န္းမာခ်မ္းသာႀကပါေစ။

အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ

 

Mar 22nd

မိုးစက္မ်ားႏွင့္ လြင့္ျပယ္သြားေသာ ရြက္ေႂကြေလးမ်ား ...

By Moses
ကြၽန္ေတာ္သည္ မိုးရာသီကို ဘယ္တုန္းကမွ မၾကိဳက္တတ္ခဲ့ပါ။ မုန္းတယ္လို႕ေတာ့ ေခါင္းစဥ္မတတ္ခ်င္။ သို႕ေသာ္ မႏွစ္ျမိဳ႕သည္ကေတာ့ အေသအခ်ာပင္။ တစ္ခုေသာ မတ္လ မနက္ခင္းတစ္ခုမွာ ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုး ထူထပ္ေသာ တိမ္တိုက္မ်ားႏွင့္ ပိတ္ေမွာင္ေနသည္။ ခပ္ေအးေအးေလမ်ားက တျဖည္းျဖည္း ျပင္းထန္လာသည္။ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ေကာင္းကင္မွ အ႐ွိန္အဟုန္ႏွင့္ ဆင္းက်လာေသာ မိုးသီး မိုးေပါက္မ်ား။ "သၾကၤန္မိုး" ဆိုတာမ်ားလား။ စူး႐ွ႐ွ ေျမၾကီးနံ႕ တစ္ခုက ေခါင္းထဲေရာက္လာသည္။ ကြၽန္ေတာ့ ေခါင္းေတြကို ခါလိုက္မိသည္။ သဘာဝကိုခ်စ္ေသာ ေရေျမေတာေတာင္ကိုခ်စ္ေသာ ကြၽန္ေတာ္သည္ မိုးစက္မ်ားကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မခ်စ္ခဲ့ပါ။

ထံုေပေပ ပံုစံႏွင့္ စကားနည္းေသာ ကြၽန္ေတာ္သည္ ေက်ာင္းခန္းထဲတြင္ သူငယ္ခ်င္းမ႐ွိခဲ့ပါ။ ေမး-ထူး-ေခၚ-ေျပာ မ်ား႐ွိေသာ္လည္း ကိုယ္ေပါင္းစိတ္ခြာသာ မ်ားခဲ့သည္။ နယ္ျမိဳ႕ေလးမွ ေျပာင္းေရြ႕လာေသာ,  ေခၚရခက္ေသာ နာမည္ပိုင္႐ွင္, ခပ္ႏံုႏံု  ေတာသားေလးကို ဘယ္သူမွ အေပါင္းအသင္းမလုပ္လိုသည္မွာ အဆန္းေတာ့ မဟုတ္ပါ။ စာလည္း မေတာ္ခဲ့ပါ။ သို႕ေသာ္ ထိုေက်ာင္းခန္းထဲမွာပင္ "မိုးနီ " ကိုေတြ႕႐ွိခဲ့ပါသည္။

"မိုးနီ ... မင္းနာမည္ၾကီးကလည္ ...  "
"မင္းက်ေတာ့ေရာ "............."  ဘယ္လို အသံထြက္ရမွန္းကို မသိဘူး .. "
"ဟား ဟား ဟား ... "

ကြၽန္ေတာ္တို႕ သံျပိဳင္ရယ္မိသည္။ ကြၽန္ေတာ္ ႏွင့္ မိုးနီ အခင္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္ စာလုပ္ရမွာ ပ်င္းေသာေန႕မ်ဳိးတြင္ မိုးနီက ႏွစ္အုပ္စာ လုပ္ေပးသည္။ မုန္႕စားဆင္းခ်ိန္တြင္ ကြၽန္ေတာ့မုန္႕ေတြက ႏွစ္ေယာက္စာ ေဝမွ်စားဖို႕ျဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ မိသားစုက မခ်မ္းသာေသာ္လည္း သာမာန္ ေနထိုင္စားေသာက္ ႏိုင္ခဲ့ျပီး မိုးနီတို႕က အေတာ္ေလး ခ်ိဳ႕တဲ့ခဲ့သည္။ သူ႕ဖခင္က ေနမေကာင္း၍ အလုပ္ေကာင္းေကာင္း မလုပ္ႏိုင္ပဲ မိခင္က စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခု၏ စားဖိုေဆာင္မွာ အလုပ္လုပ္သည္။ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္ဆိုေသာ အခ်ိန္ကာလသည္ ျမန္သည္ဟုဆိုႏိုင္ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္နဲ႕ မိုးနီၾကားမွာ အမွတ္ရစရာမ်ား မ်ားလြန္းခဲ့သည္။

"၁ဝ တန္းေအာင္ေတာ့ေရာ .. ဘာေက်ာင္းတတ္မွာလဲ .. မင္းက ဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲ" ကိုးတန္းႏွစ္ျပီးေတာ့ .. သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ၁ဝ တန္းအတြက္ က်ဳ႐ွင္ေတြ စတက္ရသည္။ မိုးနီကေတာ့ လိုက္မတတ္ႏိုင္။ ကြၽန္ေတာ္ ျပန္သင္ေပးမယ္ ဆိုေတာ့လည္း လက္မခံ။ ကြၽန္ေတာ့ အခ်ိန္ေတြ ကုန္သြားတာ မလိုလား၍တဲ့။ မိုးနီ၏ ေျခာက္ကပ္ကပ္ အေမးကို ကြၽန္ေတာ္ မေျဖႏိုင္ခဲ့ပါ။ ကြၽန္ေတာ့မွာ ေျဖစရာမ႐ွိခဲ့တာဆိုလွ်င္ ပိုမွန္လိမ့္မည္။ ကြၽန္ေတာ္ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ .. ကြၽန္ေတာ္ မသိခဲ့ပါ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ .. ကြၽန္ေတာ္ ဘြဲ႕တစ္ခုခု ရခ်င္ခဲ့သည္။ အေမ့ရဲ႕ ေမ်ာ္မွန္းခ်က္ေလးကို   ျပည့္ေအာင္လုပ္ေပးခ်င္မိသည္။

ကြၽန္ေတာ္ က်ဳ႐ွင္တက္ေနတဲ့ ေႏြကာလေတြမွာ မိုးနီနဲ႕ အရင္လို မၾကာခဏမေတြ႕ျဖစ္ပါ။ တစ္ခါ တစ္ခါ လမ္းမွာ အသိမိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ဆံုလွ်င္ သူ႕အေမလည္း ေနမေကာင္း၍ အလုပ္နားေနရသည္ .. စသည္ျဖင့္ ၾကားရသည္။ တစ္ခါတုန္းက မုန္႕နည္းနည္းပါးပါး ယူ၍ မိုးနီတို႕အိမ္သြားေတာ့ .. မိုးနီကို မေတြ႕ပါ။ "အလုပ္သြားသည္" တဲ့။ တိုက္ေဆးသုတ္သည့္ အဖြဲ႕ႏွင့္။ သူ႕အေမ ႏွင့္သာ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့သည္။ မိုးနီ ဘာအလုပ္ေတြ လုပ္ေနတာလဲ။ ကြၽန္ေတာ့ကို တစ္ခါမွ မေျပာျပခဲ့ပါ။ မၾကာခင္ ေက်ာင္းေတြဖြင့္လွ်င္ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ။ သူ႕အေမ ထူထူေထာင္ေထာင္ျဖစ္ျပီး အလုပ္ျပန္လုပ္ႏိုင္လွ်င္ ေကာင္းမွာပဲလို႕ ေတြးမိသည္။

ေက်ာင္းမ်ား စဖြင့္ေသာ ဇြန္လဆန္းတြင္ မိုးဖြဲေလးမ်ား က်ေလ့႐ွိပါသည္။ ကြၽန္ေတာ ကိုယ္တုိင္ကေတာ့ အေလာတၾကီး စိတ္မ်ားျဖင့္ မိုးနီကိုသာ ႐ွာေဖြေနမိသည္။ စာမၾကိဳးစားေသာ ကြၽန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သည္ (ယခင္ႏွစ္မ်ားလို) ဘိတ္ခ်ီးခန္းမွာ အတူတကြ တက္ရမလား ဆိုျပီး။ ကြၽန္ေတာ့ရဲ႕ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးမ်ားသာ ပ်က္စီးသြားရသည္။ မိုးနီကို မေတြ႕ခဲ့ပါ။ ေက်ာင္းအပ္ထားေသာ စာရင္းတြင္လည္း မေတြ႕ပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုတဲ့ အရာေတြကို စဥ္းစားရင္း စိုးရိမ္စိတ္ေတြ မ်ားေနခဲ့သည္။ ေက်ာင္းဆင္းေတာ့ မိုးနီတို႕ အိမ္ကို တန္းသြားသည္။ မိုးနီ အလုပ္က ျပန္မလာေသးပါတဲ့။ သူ႕အေမရဲ႕ မ်က္ဝန္းထဲမွာ မ်က္ရည္စေတြကို ေတြ႕ခဲ့ရသည္။ ကြၽန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ထဲ အိမ္ျပန္ခဲ့သည္။

ညဘက္ ၈ နာရီ မထိုးခင္ေလာက္ ကြၽန္ေတာ္ ထပ္သြားသည္။ (မိုးနီတို႕အိမ္ေရာက္ဖို႕ ကြၽန္ေတာ့အိမ္ကေန ဘတ္စ္ကား ၅ မွတ္တိုင္ခန္႕ စီးရပါသည္) မိုးနီ ထမင္းစားေနသည္။ သူ႕ဆံပင္ေတြက မိုးမိခဲ့ပံုေပၚသည္။ ျပီးေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္မီးေအာက္မွာ နီျမေနသည္။

"ဘာလို႕လဲ ..."
"မင္းသိေနတာပဲကြာ .. ငါ ပိုက္ဆံ႐ွာဖို႕လိုတယ္"  မိုးနီရဲ႕ အသံက လိုတာထက္ ပိုျပတ္သားလို႕ေနသည္။ တိတ္ဆိတ္ျခင္းကို မျဖိဳခြဲ ႏိုင္ခဲ့ၾကပါ။ ဟုတ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ သိေနတယ္။ မိုးနီတို႕ မိသားစုအေျခအေနကို ကြၽန္ေတာ္အားလံုး သိေနခဲ့တာပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ လုပ္ေပးႏိုင္တာ ဘာ႐ွိလဲလို႕ စဥ္းစားလိုက္ေတာ့လည္း အေျဖထြက္မလာခဲ့ပါ။ ကြၽန္ေတာ့ ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲမွာ အျပန္ကားခ ၂ဝ ကလြဲျပီး ဘာမွမ႐ွိပါ။ ကြၽန္ေတာ့ ႏုတ္ခမ္းေတြသာ ေသြ႕ေျခာက္လာျပီး စိတ္ေတြ တင္းက်ပ္လာခဲ့တယ္။


"ကိုရန္း တို႕နဲ႕ လိုက္သြားမလို႕။ ငါအဲဒီမွာ အလုပ္သြားလုပ္မယ္ .."

ကြၽန္ေတာ္ပို၍ စိုးရိမ္သြားခဲ့သည္။ ကိုရန္း ဆိုတာ သူတို႕ရပ္ကြက္ထဲက ခ်င္းမိသားစုက အစ္ကိုၾကီး။ မိုးနီ မၾကာမၾကာ ေျပာဖူး၍ သိေနခဲ့သည္။ ကိုရန္းတို႕က ခ်င္းေတာင္က လူငယ္ေတြကို အစုလိုက္ အစုလိုက္ ေအာက္လမ္းကေန မေလး႐ွားသို႕ ပို႕ေပးသည္။

"မင္းသြားေတာ့ မင္းအေမကို ဘယ္သူၾကည့္မွာလဲ ... "
"ခဏပဲဟာကို .. ေနာက္ေတာ့ ငါပိုက္ဆံပို႕ေပးမွာေပါ့ .. "

မသြားပါနဲ႕လား မိုးနီရယ္လို႕ .. ကြၽန္ေတာ္ေျပာခ်င္ေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာပဲ ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အျပန္လမ္းတစ္ေလ်ာက္လံုး မိုးေတြ သည္းၾကီးမည္းၾကီး ရြာသြန္းခဲ့တယ္။ ငါ့အတြက္ေတာ့ မိုးေရစက္ေတြဟာ ခါတိုင္းထက္ ပိုျပီး ေအးစက္ၾကမ္းတမ္းေနခဲ့တယ္။

အဲဒီ တစ္ပတ္လံုး မိုးေတြ ဆက္တိုက္ရြာခဲ့တယ္။ ေနာက္မွ သိခဲ့ရတာက ဒီလိုမိုးေတြသည္းတဲ့ ညေနတစ္ခုမွာပဲ မိုးနီ အိမ္က ထြက္သြားခဲ့တာကိုပါ။ သူ႕အေမကိုေတာ့ မွာခဲ့တယ္ .. "အေမ ဘာမွ စိတ္မပူနဲ႕" တဲ့။ "သား အေမ့အတြက္ ပိုက္ဆံ ေတြ ပို႕လိုက္ပါ့မယ္" တဲ့။ မိုးနီရာ .. ငါ့ကိုေတာင္ ႏႈတ္ဆတ္မသြားခဲ့ဘူးေနာ္။

အခုဆို .. မိုးနီနဲ႕ မေတြ႕တာ ၁ဝ ႏွစ္ေတာင္ ေက်ာ္ခဲ့ျပီေပါ့။ မင္း ဘယ္မွာလဲ မိုးနီ။ အနည္းဆံုးေတာ့ အသက္႐ွင္လ်က္ ႐ွိေနေသးလားလို႕ သိခ်င္မိတယ္။ မင္းထြက္သြားျပီး ၃ ႏွစ္ေက်ာ္ေတာ့ မင္းအေဖ ဆံုးတယ္။ အဲဒီတုန္းကလည္း မင္းေရာက္မလာ ခဲ့ဘူးေနာ္။ ငါ့ကိုေတြ႕ေတာ့ မင္းအေမ ႐ိႈက္ၾကီးတငင္ငိုတယ္။ မင္းကို ေတြ႕လားတဲ့ .. သူငါ့ကို ေမးတယ္။ မင္းအေမရဲ႕ မ်က္ဝန္းေတြကို မင္းကို ျမင္ေစခ်င္တယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္ကလည္း မင္းအေမကို ေတြ႕တာ ေနာက္ဆံုးပဲ။ ေနာက္ ေလးငါးလ ၾကာ ငါသြားေတာ့ မင္းအေမလည္း မ႐ွိေတာ့ဘူးတဲ့။   ေျပာင္းသြားတယ္လို႕ ေဘးအိမ္က ေျပာတယ္။ ဘယ္ကို ေျပာင္းသြားလည္းဆိုတာ ငါမသိဘူး။

မိုးစက္ေတြ ေျမေပၚက်တဲ့အသံ, သစ္ရြက္ေပၚက်တဲ့ အသံကို ငါမၾကိဳက္ဘူး။ မိုးရြာသံေတြက မင္းနဲ႕ ငါ့ၾကားက အတိတ္တစ္ခုကို အျမဲ လႈပ္ႏိုးတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ မိုးေတြ သည္းသည္းမည္းမည္း ရြာရင္ .. မင္းျပန္လာ မလားလို႕ ငါေတြးမိေသးတယ္။ ငါေနခဲ့တဲ့ ေနရာေဟာင္းေလးမွာ ငါ့ကို ႐ွာမေတြ႕ေတာ့မွာကို မၾကာမၾကာ စိုးရိမ္မိတယ္။ ေဘးအိမ္က အန္တီၾကီးကို ငါ့ကို တစ္ေယာက္ေယာက္ လာ႐ွာရင္ လိပ္စာသစ္ကို လႊတ္ေပးဖို႕ ငါတစ္ႏွစ္တစ္ခါ သတိသြားသြားေပးတယ္။ ေနာက္ပိုင္း သတိမေပးျဖစ္တာေတာင္ ၾကာျပီ။ မိုးေတြကေတာ့ မိုးရာသီတိုင္း ရြာတုန္းပဲ မိုးနီ။ မင္းနဲ႕ မင္းရဲ႕ မိသားစုေလး ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့တာက လြဲရင္ ... မိုးေတြကေတာ့ ရြာတုန္းပါပဲ။

ကြၽန္ေတာ္သည္ မိုးရာသီကို ဘယ္တုန္းကမွ မၾကိဳက္တတ္ခဲ့ပါ။ မုန္းတယ္လို႕ေတာ့ ေခါင္းစဥ္မတတ္ခ်င္။ သို႕ေသာ္ မႏွစ္ျမိဳ႕သည္ကေတာ့ အေသအခ်ာပင္။

Mar 21st

If someone asked me what I really want now, I will surely say I want to escape from this lonely life.

By moon.phothawdar

အခ်ိန္က မနက္ ၇ နာရီ ၀န္းက်င္ခန္႔

မိုးစက္ေပါက္မ်ားက ေရအိုင္ငယ္ ေလးေတြ မွာ ကခုန္ လို႔ ေနၾကရဲ႕

ၿမက္ပင္ ေလးေတြ က ေလၿပင္းငယ္ နဲ႔ အတူ လႈပ္ရွားေနၾကတယ္။။

အခန္ထဲ က ကလကာ အၿဖဴ အမဲ ကေတာ႔ ပ့်ံလြင္႔ ေနေလတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ၾကိဳက္ရတဲ႔ အနံ႕တစ္ခု က ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ တၿဖည္းၿဖည္း ပိုလို႔ နီးလာပါတယ္

ဒီအနံ႔ က ကၽြန္ေတာ္႔ အတြက္ တစ္စံု တစ္ေယာက္ က ကၽြန္ေတာ္႔ အတြက္ လုပ္ ေပးေနတဲ႔ ေကာ္ဖီေလ…

ေကာ္ဖီနံ႔ က ကၽြန္ေတာ္ရဲ႔ စိတ္ေတြကို လန္းဆန္းသြားေစတယ္

သူ က ကၽြန္ေတာ္သိပ္ၾကိဳက္တဲ႔ ေကာ္ဖီကို ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ ဆိုတာ ေကာင္းေကာင္း နားလည္တယ္ေလ..

ေဟာ..

အခု ေကာ္ဖီခြက္ေလး ၂ခြက္ ကို ကၽြန္ေတာ္႔ ေရွ႕ ကို သူလာခ်ေပးရင္း ၿပံဳးလိုက္ပါတယ္..

သူ႔ အၿပံဳးက ကၽြန္ေတာ္႔ အတြက္ ေတာ႔ အလွပဆံုးပါပဲ..

သူ က ကၽြန္ေတာ္႔ အတြက္ မနက္ ခင္း လက္ ေဆာင္ အေနနဲ႔ အခ်ိဳ ၿမိန္ဆံုး အနမ္း တစ္ခု ကို ကၽြန္ေတာ္႔ ႏႈတ္ခမ္း အစံုေပၚ ေပး လိုက္တယ္ေလ….

သူရဲ႕ခါးေလး ကို ကၽြန္ေတာ္ ဖက္ထား လိုက္မိတယ္…

သူ ကၽြန္ေတာ္႔ ပခံုးေပၚ ေခါင္းေလး မီွထားတဲ႔ အခ်ိန္ေတြ မွာ ကၽြန္ေတာ္႔ ကို ကၽြန္ေတာ္ ယံု ၾကည္မႈေတြ အၿပည္႔ အ၀ နဲ႔ ေႏြးေထြး မႈ အရိွဆံုးပဲ….

ကၽြန္ေတာ္ တို႔ ဟာ လွပတဲ႔ မနက္ခင္း မိုး ရဲ႕ အလွ အပကို ၾကည္႔ ရင္း နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ ဘ၀အတြက္ စကား ေတြ တစ္ေယာက္ ႏွလံုးသား နဲ႔ တစ္ေယာက္ သီဖဲြ႔ ေနမိတယ္…

--------------------------------------------------------------------------------

ဘုရားေရ.. ကၽြန္ေတာ္ အိပ္မက္ေတြ မက္ေနပါလား........