Feb 19th

သတိထားသင့္ေသာ မိန္းကေလးမ်ား၏ ညဳိ႕ခ်က္ (၈)ခ်က္

By vampire

သတိထားသင့္ေသာ မိန္းကေလးမ်ား၏ ညဳိ႕ခ်က္ (၈)ခ်က္

ညဳိ႕ခ်က္ (၁)

တစ္ခ်ိဳ႕ မိန္းမေတြက မ်က္ႏွာကို ခ်ိဳခ်ိဳေလး လုပ္ထားတတ္တယ္။ အဲ့ဒါ
ေယာကၤ်ားေတြကို စြဲေဆာင္တဲ့ နံပါတ္တစ္ "သိတံ" လုိ႕ ေခၚတယ္။ (မ်က္ႏွာျမင္ ခ်စ္ခင္ပါေစဆိုတဲ့ ရုပ္ေလးေတြေပါ့ဗ်ာ)

ညဳိ႕ခ်က္ (၂)

 တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့ အသံတုိးတိုးေလးေတြနဲ႕ ရီျပတတ္တယ္။ အဲ့ဒါက ညိွဳ႕ခ်က္
နံပါတ္ႏွစ္ "ဟာသ" လုိ႕ေခၚတယ္။ (မၾကားတၾကားနဲ႔ သတိထားရမယ့္ ဆည္းလည္းသံေလးေတြေပါ့)

ညဳိ႕ခ်က္ (၃)

တစ္ခ်ိဳ႕ မိန္းကေလးေလးေတြက်ေတာ့ ေယာကၤ်ားေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေရွ႕ကိုေရာက္ရင္
ေၾကာက္ျပ၊ စိုးထိတ္ျပတတ္တယ္။ အဲ့ဒါက ညွိဳ႕ခ်က္ နံပါတ္သံုး "ဘယ"တဲ့။ (အားကိုးခံခ်င္တဲ့ ေယာက်္ားေလးေတြအၾကိဳက္ေပါ့ဗ်ာ ေနာက္မွ(ညားျပီးမွ) မိန္းမၾကမ္းၾကီးျဖစ္ေနတတ္မို႔ သတိရွိ ဟိဟိ)

ညဳိ႕ခ်က္ (၄)

တစ္ခ်ိဳ႕မိန္းကေလးေတြက ရွက္ကိုးရွက္ကန္းဟန္ လုပ္ျပတတ္တယ္။
လွ်ာတစ္လစ္ထုတ္ျပတတ္တယ္။ အဲ့ဒါက ညွိဳ႕ခ်က္ နံပါတ္ေလး "လဇၨ" လုိ႕ေခၚတယ္။ (ကေလးဆန္တယ္ ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္ဆိုျပီး အသည္းယားရင္း ယားရင္း ခ်စ္သြားတတ္တဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေပါ့။ သတိထားၾကေနာ္ လွ်ာတစ္လစ္ ထုတ္တုန္းက ခ်စ္စရာေကာင္းခဲ့ျပီး ညားျပီးမွ အဲဒီလွ်ာကပဲ ဗ်စ္ေတာက္ ဗ်စ္ေတာက္ ျမည္တြန္တတ္တယ္ဆိုတာ …..အဟဲဟဲ)

ညဳိ႕ခ်က္ (၅)

တစ္ခ်ိဳ႕မိန္းကေလးေတြက်ေတာ့ စကားကို
မၾကားတစ္ၾကားျဖစ္ေအာင္လုပ္ေျပာတတ္တယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ ညွိဳ႕ခ်က္ နံပါတ္ငါး"မႏၶ၀ါစာ" လုိ႕ေခၚတယ္။  (ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ အေျဖကို မေပးခ်င္ေပးခ်င္ ေပးရတဲ့ ေလသံမ်ိဳးေပါ့ ေနာက္ေတာ့လည္း အတင္းအဖ်င္းေျပာရင္ အသံုး၀င္လာတတ္တဲ့ ညိဳ႕နည္းေလးေပါ့)

ညဳိ႕ခ်က္ (၆)

 မ်က္လံုးေထာင့္ကပ္ၾကည့္တာ ညွိဳ႕ခ်က္ နံပါတ္ေျခာက္ "အေဒကၡဏာ"တဲ့။ (ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာ အေႏွးရိုက္ျပရင္ သိပ္ကိုၾကည့္ေကာင္းတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေပါ့ ညားျပီးတဲ့အခါမွ ေထာင့္ကပ္ၾကည့္တာမဟုတ္ဘဲ မ်က္ေစာင္းေတြခ်ည္း တဒိုင္းဒိုင္းအထိုးခံရေနႏိုင္တဲ့ အၾကည့္မ်ိဳးပါ ဟဲ ဟဲ)

ညဳိ႕ခ်က္ (၇)  

မ်က္ရည္က်ျပတာက ညိဳ႕ခ်က္ခုႏွစ္ "ရုဒါ"တဲ့။ (သနားရာကေန ဟင္း ဟင္း ဟင္း ခ်စ္မိသြားတယ္ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့ မ်က္ရည္ဆိုတာက မိန္းမေတြရဲ႕ လက္နက္ေလ အဲဒီလက္နက္နဲ႔လည္း ကိုယ္ေတြကို ေျခြသြားတတ္တယ္ေနာ္)

ညဳိ႕ခ်က္ (၈)

 မခံခ်င္ေအာင္ စကားနာထုိးတာက ညိဳ႕ခ်က္ရွစ္ "ဤကံကလဟ"လုိ႕ ေခၚတယ္။ (စကားနာထိုးစဥ္က မနာဘဲ ပိုပိုခ်စ္တတ္တဲ့လူေတြ အိမ္ေထာင္က်ျပီးေတာ့ အရမ္းနာတတ္တဲ့ ညိဳ႕ခ်က္ေလးပါ အဟိ)

အခုေဖာ္ျပခဲ့တာကေတာ့ ေယာက်္ားေလးေတြကို က်ေအာင္ညိဳ႔ႏိုင္တဲ့ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ ညိဳ႕နည္း ၈ မ်ိဳးပါ။

သတိထားျပီး လြတ္ေအာင္သာ ေရွာင္ၾကေပေတာ့ MLGBT မွ သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ။ မေရွာင္ခ်င္လည္း ျဖစ္တယ္။ လာမယ့္ေဘး ေျပးေတြ႕လိုက္တာေပါ့ အဟဲ။

အမ်ိဳးသားေတြရဲ႕ ညိဳ႕နည္းကိုေတာ့ (ဆရာစားခ်န္ျပီး) လွ်ိဳထားလိုက္တယ္။ :P

kingvampire.mdy@gmail.com

Feb 19th

ကိုယ္နဲ့သူက ဘယ္လိုခ်စ္သူလဲ..........

By ေစတန္ရဲ့ တမန္ေတာ္...
ဒါေလးက  ခ်စ္သူေတြအတြက္ ေဗဒင္ေလးပါ..........
                ကိုယ့္ခ်စ္သူနဲ့ ကိုယ္နဲ့    ဘယ္လိုျဖစ္မလဲ  ဘယ္လိုခ်စ္က်တာလဲ  သိရေအာင္  ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။   ေဗဒင္ကေတာ့  မွန္မမွန္မသိပါဘူး   မမွန္ခဲ့ရင္လည္းစိတ္မဆုိးပါနဲ့လို့ ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္.............။ ။
    
                    ပထမဦးစြာ   ကိုယ္ခ်စ္သူနဲ့  ကိုယ့္ရဲ့  ေမြးသကၠရာဇ္ေတြကိုေပါင္းလိုက္ပါ...
    ဥပမာ...........
                13.1.1991. နဲ့   4.4.1990 ပါ
                13+1+1991+4+4+1990=4181    ရပါတယ္။   ထိုရရွိေသာ ဂဏန္းကို ဂဏန္းတခုတည္းက်န္ေအာင္ေပါင္းပါ။  4+1+8+1=14     1+4 =5    ရရွိပါတယ္။     ။
   
အကယ္လို့
     သင္ရဲ့ေပါင္းလဒ္ဟာ  
        (1)  ျဖစ္ေနလွ်င္    သင္ဟာ သူ့ကိုအသက္ေပးႏိုင္ေလာက္ေအာင္ခ်စ္ေပမဲ့   သူ့အတြက္ကေတာ့  ရည္းစားေဟာင္းကပစ္သြားလို့ အသည္းကြဲျပီး  ခဏတာလာနားတဲ့  bus ကားမွတ္တိုင္လို    ျဖစ္ေနတာပါ ။ သင္နဲ့အတူရွိေနခ်ိန္မွာ   ေပ်ာ္ရြင္ရေပမဲ့ အဲဒီေပ်ာ္ရြင္ၿခင္းဟာ  ဟိုမေရာက္ဒီမေရာက္      ျဖစ္ေနတတ္တယ္။  ဘာျဖစ္လို့လဲဆိုေတာ့ ေပြရွဳပ္တတ္တဲ့  သူ့အက်င့္ဟာ    သင့္ထက္သာမဲ့သူ့ကို  အျမဲတမ္း  ရွာေဖြေနလို့ပဲျဖစ္ပါတယ္။    ဒါေႀကာင့္              သူ့ရဲ့ ေနာက္ဆံုးအခ်စ္ျဖစ္ဖို့   အခြင့္အလမ္းဟာ  ေမ်ာက္တစ္ေကာင္  သစ္ပငါေပၚက ျပုတ္က်ဖို့နဲ့တူတူပါပဲ။။    ေနာက္  Bus ကားလာရင္  သူက တခါတည္းေျပးတက္သြားဖို့  ၀င္မေလးသလို  သင္ဘယ္လုိျဖစ္ေနမယ္ဆိုတာကို  ေခါင္းျပန္ငဲ့ႀကည့္ဖို့  အခ်ိန္ေတာင္မ၇ွိပါဘူး........။။။။
                
        (2) ျဖစ္ေနခဲ့လွ်င္ေတာ့   သင္နဲ့သင့္ခ်စ္သူက  ခ်စ္ေတာ့ခ်စ္ႀကပါတယ္  ဒါေပမဲ့မုန္းတီးမွဳေတြနဲ့ေပါက္ဖြားလာတဲ့ အခ်စ္ျဖစ္ပါတယ္။     အတူတူေနခဲ့ရင္လည္း   
လက္ေ၀ွ့ပြဲႀကည့္ေနရသလို    ေန့စဥ္ထသတ္ေနရမွာပါ ။   အက်င့္ကလည္း  တစ္ေယာက္နဲ့တစ္ေယာက္မတူပါဘူး။  တစ္ေယာက္ပ်င္းလာရင္  တစ္ေယာက္က အေလ်ာ့ေပးမွာမဟုတ္ပါဘူး။။     တစ္ေန့က်ရင္ သူက ခဏေ၀းေ၀းေနဖို့ေျပာလာရင္ နားလည္လိုက္ပါ....။  သူကသင့္ကိုမခ်စ္တာမဟုတ္ပါဘူး  တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္   နားလည္ႏိုင္တဲ့     အခ်ိန္တစ္ခုေလာက္  ထားေပးလိုက္ပါ။    ။

        (3)ျဖစ္ေနခဲ့လွ်င္  Yahoo!  သင္ဟာအစစ္အမွန္ကိုရွာေတြ့တာပဲ   သင္တို့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ေတြ့ဆံုျခင္းဟာ     ေရစက္လို့ေခၚတယ္         ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္   တူညီေနတာပဲ    အက်င့္ စရုိက္  အႀကိဳက္ ညစ္ပတ္ျခင္း  ေပါျခင္း  အရူးထျခင္း  စသည္တို့ေပါ့ ။         ဒါေႀကာသ့္  သူ့ကိုေတြ့တဲ့  အခ်ိန္ဆို     ကိုယ့္ကိုယ္ကို   မွန္ႀကည့္ေနရသလိုပဲ   ။     သင္တို့ရဲ့အခ်စ္က   ဘာအရသာမွမရွိေပမဲ့   ခိုင္ျမဲမွဳရွိတယ္   ။
   ႀကည့္လိုက္တာနဲ့  ႏွလံုးသာထိ ျမင္ရတယ္   ဒါေပမဲ့ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ ။   သင္သတိထားရမွာက    ကုိယ့္စိတ္ကိုပဲ   သင္အတြက္သူဟာ   ျငီးေငြ့ဖြယ္ 
ေကာင္းေနတယ္ ။     ဒါေႀကာင့္    သင္ဟာဒီထက္ပိုေကာင္းတဲ့ အခ်စ္ကို ၇ွာေဖြေနတယ္။

          (4)ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ေတာ့  သင္နဲ့သူရဲ့အခ်စ္ဟာ    ေစးကပ္ကပ္ႀကီးလိုျဖစ္ေနတယ္။ 
ဘယ္လိုခြာခြာ ခြာလို့မရတဲ့ ပံုစံဘ၀ကို     ဘယ္လိုျဖတ္သန္းရမလဲ မသိတဲ့ပံုစံနဲ့တူတယ္ ။
သူလည္းသင့္အက်င့္ေတြဟာ   သူနဲ့ေပါင္းစပ္လို့  ရမလားဆိုတာ  မေသခ်ာဘူး။   သင္ကလည္း  ကၠေျႏၵ၇ွင္  ပီသစြာနဲ့ သူ့ကိုခ်စ္တယ္ လို့ ဖြင့္မ ေျပာရဲဘူး ။ 
ဒါေႀကာင့္ ဟိုမသြား   ဒီဘက္ကိုလည္း  မေရာက္ျဖစ္ေနတာ။  အေကာင္းဆံုးက ေတာ့   သင္တို့ ႏွစ္ေယာက္ ေခါင္းခ်င္း  ဆိုင္ျပီး    ျပသနာကို    တူတူေျဖရွင္းပါ။    မဟုတ္ရင္  သင္တို့ထဲက   တစ္ေယာက္ေယာက္ အသစ္ေတြ့ျပီး   သင္တို့ရဲ့ ဇာတ္လမ္း ျပီးဆံုးသြားပါလိမ့္မယ္။
 
          (5)ျဖစ္ခဲ့လွ်င္   သင္နဲ့သူ့ရဲ့အခ်စ္က   ေသြးရဲသံရဲ အခ်စ္ေပါ့.။   ဘာဂိုဏ္း  ညာဂိုဏ္းေတြ့လိုက္ရင္း    အသက္လုျပီးျဖစ္ေပၚလာတဲ့  အခ်စ္စစ္။  သင္တို့အခ်စ္လမ္းေႀကာင္းမွာ   ဘယ္ေလာက္ပဲ အႏၱရာယ္ရွိရွိ     သင္တို့ဟာ တစ္ေယာက္နဲ့ တစ္ေယာက္  နားလည္ျပီး ႏွလံုးသားအစစ္အမွန္နဲ့ ခ်စ္ေနတာျဖစ္တယ္။
သင္တို့ ႏွစ္ေယာက္  အခုခ်ိန္မွာ ခ်စ္သူ အဆင့္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။   ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းမွ
တစ္ရြက္ျဖစ္ေနပါျပီ  ။။   အသက္ေပးျပီး ခ်စ္ႀကတဲ့ သူေတြ အဆင့္ေရာက္ေနပါျပီ။
သင္ဟာ  သူရဲ့ေနာက္ဆံုးအခ်စ္လိ့ု မယံုသံသယ မျဖစ္ပါနဲ့။  ဘာလို့လဲဆိုေတာ့  သူဟာယံုႀကည္ေနပါျပီ ။  သင္ဟာဘုရားကေပးတဲ့ ဖူးစာရွင္အစစ္ဆိုတာကိုေပါ့

           (6)ျဖစ္ေနခဲ့လွ်င္  ခုခ်ိန္မွာ  ဘာစားစား သႀကားထည့္ဖို့ေတာင္ မလိုေတာ့ပါဘူး။
ဘာလို့လဲဆိုေတာ့   သင္တို့ရဲ့ အခ်စ္ရဲ့ ခ်ိဳျမိန္ျခင္းက   သႀကားအခ်ိဳဓာတ္ကိုေတာင္
၀ါးျမိဳသြားႏိုင္လို့ ျဖစ္ပါတယ္။      ဒါေပမဲ့  ဒီေပ်ာ္ရြင္မွဳဟာ မျပည့္စံုဘူးလို့ သင္ခံစားရမယ္
ေရေျမာင္းပုပ္မွာ     လ၇ိပ္ကိုျမင္ေနရသလိုေပါ့။   သင္ဟာ  သင့္ခ်စ္သူနဲ့   ဒီလို အမွတ္တရေလးေတြကို     ဘယ္ေလာက္ႀကာႀကာ  ခံစားရဦးမွာလဲဆိုတာ မေသခ်ာဘူး။
ဒါေပမဲ့ သင္ဟာ ခုခ်ိန္မွာ အရမ္းေပ်ာ္ေနတယ္လို့ေျပာႏိုင္တယ္။    အကယ္လို့
သူျပသနာတခုခုရွိေနျပီး    သင့္ကိုမသိေစခ်င္လည္း    သင္ကမသိသလိုေနမွာ  အေသအခ်ာပဲ။     သင္ဟာ သူ၇ဲ့ေနာက္ဆံုးအခ်စ္    ျဖစ္ျပီလားလို့   ေမးရင္ေတာ့
သင့္ရဲ့ အစြမ္းအစေပၚမွာ  မူတည္ေနတယ္ ျပီးေတာ့  သူရဲ့ ခိုင္မာမွဳနဲ့ဆိုင္တယ္။

        (7)ျဖစ္ခဲ့လွ်င္    ဒီတစ္ေယာက္က  သင့္ကိုအျမင္ရွင္းသြားေအာင္   လုပ္ေပးႏိုင္စြမ္း၇ွိတယ္ ။   ဘာလို့လဲဆိုေတာ့  အဲဒီသူနဲ့ပါလာတာက    တစ္ကိုယ္ေကာင္းစိတ္  ကို္ယ္ကိုကိုဘ၀ျမင့္တဲ့စိတ္  အမ်ားႀကီးေပါ့။   သင့္ကိုတစ္ခု
ကူညီလိုက္ရင္  ေက်းဇူးအတင္ခံခ်င္တာက အရင္ေပါ့။ေပြလည္းေပြတယ္  ကပ္စီးလည္းႏဲွတယ္။ ဆိုးေသာ  အရသာ မ်ိဳးစံုေတြနဲ့ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့   လူေပါ့။
သင္နဲ့ရည္းစားျဖစ္တာကလည္း   အေထြအထူးမဟုတ္ပါဘူး။   Super Casan0va ဆိုတဲ့
ဂုဏ္ထူးႀကီးေႀကာင့္ပါ။    သင္ဟာရုပ္ရည္မရွိရင္   အဲဒီတစ္ေယာက္က  သင့္ကို မ်က္ေစာင္းေတာင္ထိုးမွာ  မဟုတ္ပါဘူး  ။    ျပီးေတာ့  သင္မသိေသးတဲ့  အတြဲေပါင္း
မ်ားစြာ ေခါင္းႀကီးထဲ ထည့္ထားရတဲ့ အထိေပါ့။  သူရဲ့ေနာက္ဆံုးအခ်စ္ျဖစ္ဖို့   လံုး၀မေမွ်ာ္လင့္ပါနဲ့။

         (8)ျဖစ္ခဲ့လွ်င္   သူ၇ဲ့ေနာက္ဆံုးအခ်စ္ျဖစ္ဖို့   အခြင့္အေရးဟာ  50%50  ပါပဲ။   သင္တို့အခ်စ္ဟာ ႀကာျပီး  အားလံုးေနသားတက် ျဖစ္ေနျပီေလ။  တစ္ေယာက္
အေႀကာင္းတစ္ေယာက္သိေနျပီ။  ဒါေႀကာင့္ တူတူေနတဲ့   အခ်ိန္ဆို  စိတ္ခ်မ္းသာရတယ္ေလ။    အဲဒီစိတ္ခ်မ္းသာမွဳေတြက    ခ်ိဳတာေတြ  Romantic
ဆန္တာေတြ  မ၇ွိတဲ့   ခံစားခ်က္  သ၀န္တိုမွဳ   လိုခ်င္တပ္မက္မွဳေတြ မရွိတဲ့    အခ်စ္ျဖစ္ေနတယ္ ။   ဒါေႀကာင့္ သင္တို့အခ်စ္ဟာ  သႀကားျပတ္သြားတဲ့ အခ်စ္တဲ့တူတယ္ေလ။    သင္တို့ႏွစ္ေယာက္ က    တစ္ေယာက္အေပၚတစ္ေယာက္   ဘယ္ေလာက္နားလည္ႏိုင္စြမ္း၇ွိတယ္ဆိုတာ     သူ့အျပင္သင့္အေပၚမွာ   
ေနာက္ထပ္နားလည္ႏိုင္မ့သူလည္း    ၇ွာေတြ့ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးေလ။
   
          (9)ျဖစ္ေနခဲ့လွ်င္  အာရုိးရုိး  သင္တို့အခ်စ္ကိုႏွိဳင္းယွဥ္  ရရင္ေတာ့    နံနက္
ေနထြက္ခ်ိန္နဲ့  ေန၀င္ခ်ိန္  ေကာင္းကင္နဲ့ ေျမႀကီး ၊   သူခ်မ္းသာနဲ့သူဆင္းရဲ   ငရဲပန္းနဲ့  နတ္ပန္း  စတာေတြပါ ။     ဒါေႀကာင့္  သင္တို့ရဲ့   အခ်စ္ကို သင္တို့ကိုယ္တိုင္   နားမလည္ႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနရတယ္။   ေနာက္ထပ္    ဘာေတြ အထူးအဆန္းထပ္လာဦးမလဲဆိုျပီးေတာ့    သင္တို့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့  အခ်စ္အေႀကာင္း 
ဟာသတစ္ပုဒ္လိုပဲ ျဖစ္ေနတယ္။    သင္တို့2ေယာက္ ဦး  လည္းသိေနတယ္။
ႀကာ၇ွည္လက္တြဲလို့မရဘူးဆိုတာကိုေပါ့  ။  ခဏတစ္ျဖဳတ္လက္တြဲတာကလည္း   ကိုယ့္ဘ၀မွာ  ရယ္စရာအမွတ္တရ  အျဖစ္ထားခဲ့ခ်င္လို့ျဖစ္တယ္။  သင္တို့ႏွစ္ဦး
အလြန္ျခားနားလြန္းလို့  တူတူ သြားလို့မရဘူးဆိုျပီးေတာ့ေပါ့  ။   သင္တို့ႏွစ္ဦး
လမ္းခြဲသြားခဲ့ရင္လည္း  သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြ ဆက္ျဖစ္ေနမွာပါ။

                 bot ေတြအတြက္ပါ  top ေတြတြက္ခ်က္လို့ေတာ့ရေပမဲ့   တခ်ိဳ့အခ်က္ေတြက  မွားယြင္းႏိုင္ပါတယ္ ။ 

မွတ္ခ်က္။         ။  ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္တဲ့သူ(ခ်စ္သူမဟုတ္ဘူးေနာ္   တဖတ္သတ္)  နဲ့
                            ကြ်န္ေတာ္တြက္ႀကည့္တာကေတာ့    9ရပါတယ္။    မွန္ပါတယ္
 ကြ်န္ေတာ္တို့အခ်စ္က    ရယ္စရာႀကီးပါ။
Feb 18th

ႀကဳိးညွိသံစဥ္

By SSP

“ဒီထက္ပုိေ၀းလည္း ဒီထက္ပုိမေ၀းေတာ့ပါဘူး”တဲ့။

 

ဖတ္ဖူးတဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေၾကာင့္ ရင္မွာေလ ထိခုိက္ေၾကကဲြ..။

 

ခ်စ္သူေရ… တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ဘယ္ခ်ိန္ထိေ၀းေေနရဦးမွာလဲ…။

သိပ္ခ်စ္ခဲ့ၾကတာ တုိ႔ႏွစ္ဦးလုံး ရိပ္မိခဲ့ၾကေပမဲ့

အဆိပ္ရွိတဲ့ မာနေတြ ေသာက္သုံးမိခဲ့ၾကတာ

ကံၾကမၼာေၾကာင့္လား…။

 

ခုေတာ့ ၾကမ္းရွတဲ့ အလြမ္းေတြက

ႏွလုံးသားကုိ နမ္းၾကမလုိ႔တဲ့ေလ..။

 

ဒါေၾကာင့္ အရိပ္မဲ့သြားတဲ့

အတိတ္ရဲ႔ သီခ်င္းေတြ ျပန္သီဖုိ႔

ေလွာင္ခ်ဳိင့္မဲ့ ငွက္တစ္ေကာင္လုိတယ္

ခ်စ္သူရဲ႔ တုံ႕ျပန္ၿပဳံးေတြ လုိတယ္

စကားလုံးမဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လုိတယ္ေပါ့…။

 

ခ်စ္သူေရ…. ခ်ဳိျမတဲ့ ႏွင္းဆီေရာင္ အခ်ိန္ေတြရွိလာဖုိ႔

ကဲ.. အရႈံးမဲက်တဲ့ ကုိယ့္ဘက္က စၿပဳံးျပမယ္ေနာ္… ။

Feb 18th

ဥာဏ္စမ္း

By ႏြဲ႕ေႏွာင္း

ပ်င္းပ်င္း႐ွိတာနဲ႔ မွတ္မိေနတဲ့ ဥာဏ္စမ္းႏွစ္ပုဒ္ေလာက္ေမးၾကည့္ပါဦးမယ္ ... စိတ္၀င္စား ရင္ ေျဖၾကည့္ၾက ...

ဥာဏ္စမ္း ၁

  • ၾကက္ဥ ၈ လံုး႐ွိတယ္ ... အဲဒီ့ ၈ လံုးထဲက ၁ လံုးက ေပါ့ေနတယ္ ... က်န္တဲ့ ၇ လံုးလံုးက အေလးခ်ိန္အတူတူပဲ ...
  • ျပသနာက အဲဒီ့ ေပါ့ေနတဲ့ ၾကက္ဥ ကိုေ႐ြးထုတ္ရမယ္ ...လက္နဲ႔ကိုင္ၾကည့္႐ံုနဲ႔ မသိႏုိင္ဘူး ... ခ်ိန္ခြင္သံုးၿပီး ေ႐ြးထုတ္လို႔ရတယ္ ...
  • ခ်ိန္ခြင္ ႏွစ္ႀကိမ္ သံုးခြင့္ ႐ွိတယ္ ...
  • အဲေတာ့ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ခ်ိန္ၿပီးေပါ့တဲ့ အလံုးကို ေ႐ြးထုတ္ၾကမလဲ ...

(ဥပမာ ၄ လံုး ၄လံုးဆီ ခ်ိန္ခြင္ထဲထည့္ခ်ိန္လိုက္ရင္ တစ္ဖက္က ပိုေလးေနမွာေပါ့ … ဒါဆိုခ်ိန္ခြင္ တစ္ခါသံုးၿပီးသြားၿပီ … ေနာက္ထပ္ တစ္ခါပဲ သံုးခြင့္႐ွိေတာ့တယ္)

ဥာဏ္စမ္း ၂

အေပၚက အေျဖကိုရရင္ ၾကက္ဥေတြကိုျပဳတ္စားၾကမယ္ ... Hour glass သိၾကတယ္မဟုတ္လား … မသိရင္ ေအာက္ကပံုကိုၾကည့္ …


  • ၄ မိနစ္ နဲ႔ ၇ မိနစ္ကို တုိင္းတဲ့ အဲဒီ့ hour glass ႏွစ္လံုး႐ွိတယ္ ...
  • အေပၚကၾကက္ဥ ၇ လံုးကို ျပဳတ္ဖို႔က အခ်ိန္ ၉ မိနစ္ တိတိၾကာမယ္ ...
  • အဲဒီ့ ၉ မိနစ္တိတိကို တုိင္းဖို႔ က်ေနာ္တို႔မွာ ႐ွိတာက ၄ မိနစ္နဲ႔ ၇ မိနစ္ကိုသာတုိင္း ႏုိင္တဲ့ hour glass ႏွစ္လံုးပဲ ႐ွိတယ္ ... လည္တဲ့လူဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီ့ နာရီႏွစ္လံုးကို သံုးၿပီး သိႏုိင္တယ္ေနာ္ ..
  • အဲေတာ့ ၉ မိနစ္ျပည့္ရင္ သိေအာင္ ဘယ္လိုသံုးၾကည့္ၾကမလဲ  ...

အရင္ဆံုး အမွန္ေျဖႏုိင္တဲ့ လူကို ေတာ္ေကာက္မယ္ ... :P

Feb 18th

အမွားရွာမယ္ (၁)

By Eros
ဒီတစ္ေခါက္ ထူးထူး ဆန္းဆန္းေလး အျဖစ္ Movie Poster ထဲက အမွားေလး ရွာၾကရေအာင္။
ဇာတ္ကားေလးက Campus Crush တဲ့ ဒီဇာတ္ကားေလးက ေက်ာင္းတစ္ခုက လူငယ္ေလးေတြရဲ့ စ႐ိုက္ေတြကို ေပၚလြင္ေအာင္ရိုက္ျပထားတဲ့ လိင္တူခ်စ္သူ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးပါ။ လိင္တူခ်စ္သူ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေတြ ဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ အဆံုးသတ္ေလ့မရွိၾကပါဘူး။ ဒီကားေလးက ေတာ့ တစ္မူထူးရွားစြာနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ အဆံုး သတ္ထားပါတယ္။
ဒီဇာတ္ကားေလးရဲ့ အက်ဥ္းကေတာ့
u_8544_d_14-12-2009_851953_big.jpg
Actors: Joeffrey Javier (Star of Boylets), Arjay Carreon, Gil Alguedan, Casper Vargas
Directors: Crisaldo Vicente Pablo
Studio: Sinehan Digitales Inc

Cris is a nerd college student who is at peace with his sexuality and yet maintains his virginity. His best friend, Chamyto, on the other hand, is determined to get every campus hunk that he can afford to validate himself. When three gorgeous hunks start a contest to befriend a looser for a week, both Chamyto and Cris become easy targets. Cris immediately realizes this ploy. But when his ultimate campus crush Edge targets him, Cris cant seem to refuse. Cris begins to gamble on a seven day relationship that he hopes will have a happy ending. But its still a bet, so someone wins and someone looses.
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီဇာတ္ကားေလးကို ေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္ပါတယ္။ ဘာလို႔ လဲ ဆိုေတာ့ ဒီဇာတ္ကား ရဲ့ Director က သူလိုခ်င္တဲ့ အေျခအေနအထိေရာက္ေအာင္ ရိုက္ခ်က္လွလွပပ ထိထိမိမိ ရိုက္ျပသြားနိုင္လို႔ ပါ။ ကင္မရာအယူအဆ နဲ႔ လိုခ်င္တဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ ကို ထိထိမိမိရိုက္ျပထားပါတယ္။
ကဲဒီဇာတ္ကားေလးရဲ့ Poster မွာ ထူးထူးျခားျခား မွားေနတာေလး တစ္ခု ရွိေနတယ္။ မွားေနတဲ့ အမွားေလးက အမွားေကာင္းေလးပါ။ ဒီအခ်က္ကို ရွာနိုင္တဲ့ ပထမဦးဆံုးသူကို ဒီဇာတ္ကား အေခြ ပို႔ ေပးမယ္ဗ်။ ဟဲဟဲ ျမန္မာျပည္တြင္းပဲ အာမခံနိုင္မယ္ေနာ္။ နိုင္ငံ ျခားက သူဆိုရင္ေတာ့ Direct Download လုပ္လို႔ ရမဲ့ လင့္ စီစဥ္ေပးပါ့မယ္။ တစ္ဦးတည္းပဲေနာ္။ အျမန္ရေအာင္ရွာလိုက္ပါဦး......

Feb 18th

Never

By aunty
 မင္းကငါ႕အေပၚမွာ အရင္ကတည္းက  မေကာင္းခဲ႕ပါဖူး
အခုလဲ မင္းက မေကာင္းပါဖူး
ေနာက္ေနာင္ေတြလဲ ငါ႕အေပၚ ဘယ္ေတာ႕မွ မေကာင္းဖူးဆိုတာ ငါသိပါတရ္
အျပစ္တင္ေနတာမဟုတ္ပါဖူး
ငါ႕ခံစားေနရတာေလးကို ရိုးရိုးေလးေျပာျပတာပါ
ဒါေပမဲ႕
ငါမင္းကို အရင္ကတည္းကလဲ ခ်စ္တရ္
အခုလည္းခ်စ္တရ္
ေနာက္ေနာင္ေတြလဲ ခ်စ္တရ္
ဒါေတြဟာ မင္းအပါအ၀င္ ဘယ္သူမွ မသိေတာ႕မဲ႕ ငါ႕ရဲ႕ခပ္ညံ႕ညံ႕အခ်စ္ေတြပါ
ငါမင္းကိုခ်စ္တရ္ ဘယ္လိုမွ ေမ႕မရဖူး
မင္းကို သိပ္ခ်စ္မိေနလြန္းတဲ႕ ငါ႕စိတ္ၾကီးကို ငါသိပ္မုန္းတရ္
Feb 17th

ရွင္သန္ခြင့္ေတာ့ေပးေစခ်င္

By Aphrodite baby (အခ်စ္နတ္ဘုရား)
                          ရွင္သန္ခြင့္ေတာ့ေပးေစခ်င္

 နင္နဲ ့ငါၾကား ကာဆီးထားတဲ့
 တံတိုင္းႀကီးေတြကိုေလ
 ဘယ္လိုဘဲႀကိဳးစားခြာခြာ
 ငါမခြာႏိုင္ခဲ့ပါဘူး.........
 
 လက္ေၿမွာက္အရွံူးေပးရင္း
 တိုက္ပြဲက်ေနတဲ ့ငါ့ကို
 ဘုရားသခင္က သနားၾကင္နာေသာအားၿဖင့္
 ဆုလာဒ္(နင့္ကိုပိုင္ဆိုင္ခြင့္) ေပးတန္ေကာင္းပါရဲ ့........

 ၾကင္နာသနားမႈေတြ ဗံုးေဗာလေအာ
 ေပါတယ္လို ့ထင္ရတဲ့အထိေပးခဲ့တယ္
 ႏွမ္းေစ့ေလာက္အယုအယေလးၿပန္လာဖို ့
 ႀကိဳးစားခဲ့ရတာလဲ ကမ္းကုန္ေနၿပီ.......

 ငါ့အခ်စ္ကငါ့ကိုသတ္မယ္ဆိုရင္ေတာင္
 ငါ ရဲရဲႀကီးေသ၀ံ့တာအႀကိမ္ႀကိမ္
 ခ်စ္သူငါမရွိလို ့နင္ေပ်ာ္ႏိုင္ေပမယ့္
  နင္မရွိဘဲငါအသက္မရွင္ခ်င္ဘူး.......
Feb 17th

ဘဝအတြက္ စာစုမ်ား

By ☆★♥Have A Nice Day!♥★☆
၁) ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သာ..ရွိပါေစ...

ဘ၀ဆိုတာရွင္သန္လို့...အေကာင္းဆံုး အရာေတြပါပဲ။....

၂) သူျပံဳးျပမွ ကိုယ္ျပံဳးျပမဲ့အစား..

ကိုယ္ကစျပီး..ျပံဳးျပလိုက္ပါေနာ ္။

၃) လြယ္တယ္ဆိုျပီး...မေပါ့နဲ့..

ဘ၀ရဲ့...သီအိုရီမွာ..အေသးအဖြဲ.. .မရွိ။...

၄) ယံုၾကည္မႈရွိမွ..အရာရာတိုင္းကို

ရင္ဆိုင္ရဲတဲ့....စြမ္းအားနဲ့ သတၱိရွိမွာပါ။....

၅) မစဥ္းစားပဲ...လုပ္လိုက္တာ..မွန္ သြားရင္ေတာင္

အၾကိမ္တစ္ရာမွာ...တစ္ခါေလာက္ပဲျဖစ္မွာပါ။...

၆) ဖန္ခြက္ထဲမွာေရတစ္စက္...ရွိတာဟာ ...

လံုး၀မရတာထက္စာရင္...ေတာ္ပါေသးတယ္။..

၇) ကံတရားပါ ...ကြာလို့ေျပာေနသေရြ့....

ဥာဏ္သမား ....ျဖစ္လာမွာ...မဟုတ္ဘူး။

၈) ေစတနာ...သည္..ကံတရား၏ အရင္းအျမစ္..ျဖစ္သည္။

၉) သံသယ...ေပ်ာက္ေစဖို့..အေကာင္းဆံ ုးနည္းလမ္းကေတာ့

လံုး၀ယံုၾကည္....ေနလိုက္ဖို့ပါပဲ။...

၁၀) ကိုယ္တိုင္ခံစားဖူးမွ....ကိုယ္ ခ်င္းစာမယ္ဆိုရင္ေတာ့

မင္းဟာ...လူမိုက္ပဲ။

၁၁) ကံၾကမၼာဆိုတာ..လူတစ္ေယာက္ရဲ့

စိတ္ဓါတ္ကိုေတာင္...ေျပာင္းလဲ ပစ္ႏိုင္ပါတယ္။

၁၂) လိုအပ္တဲ့အေျခအေနေတြ...အားလံုးျ ပည့္စံုမွ

အလုပ္လုပ္မယ္ဆိုျပီး..ထိုင္ေစာင့္ေနတဲ့သူဟာ

အလကားအခ်ိန္ျဖဳန္းေနတာပါပဲ။

၁၃) လူတိုင္းအမွားနဲ့..မကင္းေပမဲ့

ခဏခဏေတာ့မမွားသင့္ဘူးေလ။....

၁၄) ဘ၀ဆိုတာ...ပညာေရးျဖစ္ျပီး

လူ့အဖြဲ့အစည္းကေတာ့ေက်ာင္းပါပဲ။

၁၅) ဒုကၡအနီးတြင္..သုခရွိ၏။

၁၆) ဘ၀ျမင့္သြားေပမဲ့....ဘ၀င္မျမင့္ ပါေစနဲ့။

၁၇) ရုိးသားမႈကိုထိခိုက္လာရင္....မာ နဆိုတဲ့

လက္နက္ကို...ထုတ္သံုးရလိမ့္မယ္........သူငယ္ခ်င္း။..

၁၈) ဘ၀သည္ အစမ္းသေဘာ ေနထိုင္ခြင့္မရွိေသာ...အရာ။

၁၉) ပ်က္စီးျခင္းေတြထဲမွာ...ဆံုးရႈံ းမႈအမ်ားဆံုးကေတာ့

စိတ္ဓါတ္ပ်က္စီးျခင္းပဲ..........သူငယ္ခ်င္း။

၂၀) အခ်စ္အတြက္နဲ့အသက္ပင္ေသေသ...ဆို ျပီး

ဂုဏ္ယူမေနၾကပါနဲ့။....

အဲဒါ...မိုက္ရူးရဲဆန္တာပဲ။....

၂၁) နားလည္မႈေတြရွိေနသေရြ့...ေမတၱာ တရားဆိုတာ

ေမြးဖြားေနဦးမွာပဲ။.......

၂၂) ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးနယ္ပယ္မွာ... အျပံဳးဟာ

အေျခခံ အက်ဆံုးအရာတစ္ခုပါ။....

၂၃) ေဒါသရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ.....အမွားဆိုတာ

အျမဲဒြန္တြဲေနလ်က္ပါ။.....

Source :http://www.edinooyin.com/profiles/blogs/by-moenge-aung-on-wednesday-february-15-2012-at-4-03am

Feb 17th

ဆက္သြယ္ေရး ၀န္ႀကီးဌာန၏ မရိုးသားမႈ

By vampire reader (စာဖတ္သရဲ)
ဒီကိစၥ ေတာ္ေတာ္ မျဖစ္သင့္တဲ့ကိစၥ...။

မေန႔က သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ေျပာျပမွ သိရတာ။ အရင္က ၾကားေတာ့ၾကားမိသား။
ေသခ်ာမသိဘူး။ မေန႔ကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ေျပာရုံတင္မဟုတ္ဘဲ လက္ေတြ႔
လုပ္ျပလိုက္တာဆိုေတာ့ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိလိုက္ရတယ္။ ဟုတ္တယ္။ ဒီကိစၥ
ေတာ္ေတာ္ မျဖစ္သင့္တဲ့ကိစၥ။ ဘယ့္ႏွယ္....သံုးလာတာ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၾကာမွ
သိရတယ္လို႔။ ကြ်န္ေတာ္တင္လားဆိုေတာ့...ဘယ္ဟု
တ္မလဲ လူေပါင္း
ေလးသိန္း၀န္းက်င္ေလာက္ ခံေနရတာ။

ဖုန္း Miss Call ေပးတာ (သို႔) ျဖစ္သြားတာကို ဖုန္းထဲက
ေငြျဖတ္သြားတယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ ဘယ္မွာမွ မၾကားဖူးပါဘူးဗ်ာ။
လူႀကီးမင္းတို႔ေရာ ၾကားဖူးၾကပါသလား။ ေအာ္.. ေျပာရဦးမယ္။ Miss Call အတြက္
ဖုန္းထဲက ေလ်ာ့သြားတဲ့ေငြ (တနည္းအားျဖင့္) ျပည္သူကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း
ေၾကာျငာေပးမထားပါဘဲနဲ႔ မရိုးမသား အျဖတ္ခံလိုက္ရတဲ့ ပမာဏကလည္း Miss Call
တခါျဖစ္ရင္ က်ပ္ေငြ ၃၀၀ တဲ့ဗ်ာ။

ကဲ... ၾကားလို႔မွ ေကာင္းၾကေသးရဲ႔လား အရပ္ကတို႔ေရ....။

ျဖစ္ပံုက ဒီလိုဗ်....

CDMA 73.......... ဖုန္း ကိုင္ေနတဲ့သူေတြ ခံေနၾကရတာေလ။ ဆိုပါစို႔...။
ခင္ဗ်ားရဲ႕ 73...ဖုန္းကေန ေနာက္ 73..... ဖုန္းကို ေခၚလိုက္တယ္။
ဟိုဖုန္းမွာ Miss Call ျဖစ္သြားတယ္(သို႕) တဖက္က ဖုန္းကိုင္တဲ့သူက End
Call ကို ႏွိပ္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားဖုန္းရဲ႕ Balance မွာ ၃၀၀
ေလ်ာ့သြားပါၿပီ။ ခုမွ ထပ္သိရတာက တဖက္က Miss Call ေတြ႕လို႔
ျပန္ေခၚလိုက္ေတာ့ ေလ်ာ့သြားတဲ့ ၃၀၀ ျပန္ေပါင္းေပးတယ္ဗ်။ 73... ဖုန္း
အခ်င္းခ်င္းဘဲ စမ္းၾကည့္ရပါေသးတယ္။ ဖုန္းခကုန္မွာစိုးလို႔ Miss Call ဘဲ
ေပးတဲ့လူေတြက အမ်ားသားကလားဗ်။ စဥ္းစားသာ ၾကည့္ၾကေပေတာ့။

ဆက္သြယ္ေရးက တာ၀န္ရွိ လူႀကီးမင္းမ်ား မသိတာလား။ တမင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ
နဲ႕ ျပည္သူကို ႏွိပ္စက္တာလား။ အဲဒီေလာက္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္
မိုက္ရိုင္းတယ္ဗ်ာ။ ဆန္ေကာေလာက္မွ ေစာက္မနက္တဲ့ သူေတြဘဲ။
ဖုန္းကိုင္ေနတဲ့သူ အမ်ားစုဟာ ကိုယ့္ဖုန္းထဲက ေငြလက္က်န္ကို ခဏခဏ
မစစ္ျဖစ္ၾကဘူးေလ။ စစ္ၾကတဲ့အခါလည္း ေငြလက္က်န္ကိုဘဲ ၾကည့္တာ။ အရင္တႀကိမ္က
လက္က်န္ဘယ္ေလာက္က်န္လို႔ ခုတႀကိမ္ေျပာအၿပီးမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ
ရွိေတာ့တယ္ဆိုတာ သိတဲ့လူက မရွိသေလာက္ပါ။ အဲဒီအခ်က္ကို အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး
ျပည္သူ( ဖုန္းသံုးစြဲသူ)ဆီက အခုလို မရိုးမသားလုပ္တာကိုေတာ့ အေလးအနက္
ရႈံ႕ခ်ပါတယ္။

သက္ဆိုင္ရာ တာ၀န္ရွိလူႀကီးမင္းမ်ားခင္ဗ်ား.
...

ခုေတာ့ သံုးစြဲသူ ျပည္သူမ်ားဘက္ကလည္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္း
သိသြားၿပီဆိုေတာ့ လူႀကီးမင္းမ်ားဖက္မွ တာ၀န္သိစြာျဖင့္ အျမန္ဆံုး
ျပင္ဆင္ေဆာင္ရြက္ေပးေစလိုပါတယ္။ ခုလိုပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ေတာ့ သမၼတႀကီးရဲ႕ Good
Governance, Clean Government ကို အေထာက္အကူ မေပးၾကပါနဲ႕။
တိုင္းျပည္အတြက္ လုပ္ေပးခြင့္ၾကံဳေနတုန္းမွာ ရိကၡာအတြက္
သိကၡာနဲ႕မလဲၾကပါနဲ႕။ မိမိတို႔သမိုင္း အရိုင္းမခံၾကပါနဲ႕။

ျပည္သူက ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳခံရတဲ့ သမိုင္းမွတ္တိုင္မ်ား ကိုယ္စီ
စိုက္ႏိုင္ၾကပါေစ....။

လူအခင္းခ်င္း လွည့္ပတ္ျခင္း ကင္းေ၀းၾကပါေစ...။

ေရႊျပည္စိုး

၁၄.၂.၂၀၁၂

http://www.facebook.com/notes/shwepyisoe-gold/%E1%80%86%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%9E%E1%80%BC%E1%80%9A%E1%80%B9%E1%80%B1%E1%80%9B%E1%80%B8-%E1%81%80%E1%80%94%E1%80%B9%E1%82%80%E1%80%80%E1%80%AE%E1%80%B8%E1%80%8C%E1%80%AC%E1%80%94-%E1%80%99%E1%80%9B%E1%80%AD%E1%80%AF%E1%80%B8%E1%80%9E%E1%80%AC%E1%80%B8%E1%80%99%E1%82%88/361351680555462

facebook မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

Feb 16th

အခ်စ္ခါး အပိုင္း(၃)

By lovealone

 

            ေဖ်ာက္ကနဲဆိုေသာအသံႏွင့္အတူ ရဲကနဲထြက္ေပၚလာေသာ  မီးျခစ္ႏႈတ္ခမ္းဝမွ မီးစရဲရဲေလးကို ျဖဴမြမြစီးကရက္္သား ႏွင့္ညွိလိုက္ၿပီး စုပ္ဖြာလိုက္ေသာအခါ ခါးသက္သက္ မီးခိုးေငြ႕တစ္ခ်ိဳ႕  ခံတြင္းထဲသို႔တိုးေဝွ႔ ဝင္ေရာက္လာသည္။ ႏွာေခါင္းအစပ္မွ တစ္စတစ္စ တိုးထြက္လာေသာ မီးခိုးေငြ႕ ႏွင့္အတူ ခံတြင္းထဲမွလက္က်န္ႏွင့္ေပါင္းစပ္ကာ ေရာေထြးၿပီး အထက္မ်က္ႏွာက်က္ဆီသို႔ မႈတ္ထုတ္လိုက္သည္။ ေလထဲတြင္ ပံုသဏၭန္အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းလဲ လြင့္ေမ်ာျပန္တက္ေနသည့္ မီးခိုးေငြ႕ေတြ ကိုကဗ်ာတစ္ပုဒ္လိုပဲ ခပ္စိမ့္စိမ့္ ဂီတေငးၾကည့္ေနမိသည္။

 

           အကယ္၍ အခ်စ္သည္ ခါးသက္သက္အရသာရွိသည့္ ေဆးတစ္လံုးဆိုပါက သူမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ေကာ္ဖီပူပူနဲ႔ေမွ်ာခ် ပစ္လိုက္ခ်င္ပါသည္။ သူ႕ရင္ထဲမွ ဆင္ျခင္တံုတရားသည္ အေတာင္ပံ တဖ်က္ဖ်က္ခတ္လွ်က္ ထြက္သြားသည္ဆိုပါက ပဲ့တင္သံတို႔သည္ ေျမြတြန္သံျဖစ္ကာ   ႏိုက္ကလပ္အတြင္းမွ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း music ေတြလို ဝုန္းတိုင္းၾကဲကခုန္ေနပါလိမ့္မည္။ သူ၏ရင္ခြင္ရပ္ကြက္တြင္ တစ္ေတာလံုးကို သဒၵါျဖင့္ဧည့္ခံတတ္သည့္ လမင္းတစ္စင္းရွိေနပါက တီတီတာတာေျပာတတ္္သညၾ့္ကယ္ပြင့္ေလးေတြကိုေတာ့ သူသိမ္းထားခ်င္သည္။

 

 

   ယခုေတာ့ သူ႕ႏွလံုးသားသည္ အခန္းေထာင့္က ဖ်ားၾကမ္းစုတ္စုတ္တြင္ ေစာင္ျခံဳၿပီးဖ်ားနာလွ်က္ ထမင္းဆာေနသည့္ ကေလးတစ္ေယာက္လို တအီအီျဖင့္ငိုေၾကြးေနရွာ ေလျပီ။ ေသာက္လက္စစီးကရက္တို ကိုျပာေခြ်လိုက္ရင္း ေနာက္ဆံုးတစ္ဖြာထပ္ဆံုးတစ္ဖြာထပ္ဖြာလိုက္ကာ မီးခိုးေငြ႔ေတြကို ထပ္မံေထြးမႈတ္လိုက္သည္။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ေတာ့ ေဆးလိပ္သည္ သူ၏အေဖာ္ျဖစ္ေနတတ္သည္။

 

 

"ငါမင္းကို ေဆးလိပ္ေသာက္တတ္ေနလိမ့္မယ္ လို႔ေမွ်ာ္လင့္မထားဘူး ဂီတ"

 

 

    အသံပိုင္ရွင္ကို သူေမာ့မၾကည့္ပဲ  ႏွင့္ဘယ္သူလဲဆိုတာသိပါသည္။ အသံပိုင္ရွင္သည္ ယခုအခ်ိန္၌သူ႔ကို မီးဝင္းဝင္းေတာက္ေနသည့္ ေဒါသမ်က္လံုးျဖင့္ေနမည္။ သို႔မဟုတ္ပါက သနားစရာ သတၱဝါတစ္ေကာင္ကို ၾကည့္သည့္မ်က္လံုးမ်ားလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမည္။ စင္စစ္ထိုအသံပိုင္ရွင္သည္ သူ႕အကိုမင္းျမတ္ေမာင္ ကလြဲ၍မည္သူရွိပါဦးမည္နည္း။ 

 

"အဲ့ဒါအကို႔မွာ အျပစ္ရွိတယ္"

 

"ဘာ မင္းစကားကိုျပင္ေျပာစမ္း ဂီတ။ မင္းကိုငါ ေဖေဖေမေမ တို႔မရွိကတည္းက ထထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္လာတာ ငါ့ကိုဒီလိုျပန္ေျပာဖို႔လား"

 

"ကြ်တ္စ္ သြားစမ္းပါအကို႔ဦးေႏွာက္ထဲမွာကြ်န္ေတာ္မရွိပါဘူး။ အကို႔စိတ္ထဲမွာ တစ္ခ်ိန္လံုးေငြအေၾကာင္း ပဲစဥ္းစားေနတာမဟုတ္လား"

 

"ဂီတ မင္းဒါကိုပဲ ခဏခဏမေျပာမေနနဲ႔။ မင္းလဲလုပ္ခ်င္တာလုပ္ ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ေနတာပဲေလ။အိမ္ကိုလဲျပန္ခ်င္မွျပန္တယ္ ။ ။အရက္ဆိုလဲ လူမွန္းသူမွလူမွန္းသူမွန္းမသိေအာင္ ေသာက္တယ္။ အခုလဲေဆးလိပ္ေတြ ေသာက္ေနတယ္။ ။မင္းကိုမင္း ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ဆိုတာေကာသိေသးလား။ ငါ့မွာေတာ့ မင္းကိုငဲ့ျပီး မိန္းမေတာင္မယူဘူး စီးပြားေရးေတြ ကုန္းရုံးျပီးလုပ္ေနရတာ။ မင္းကေနာက္ကေန ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ေနေတာ့   ငါ့ကိုေသေအာင္သတ္ေနတာ နဲ႔အတူတူပဲကြသိလား"

 

"အဟက္ 。。。。。ဒီလိုဆိုေတာ့အကိုက ကြ်န္ေတာ့္ကိုသိပ္ခ်စ္သလိုပါပဲလား။ ဒါဆိုရင္ကြ်န္ေတာ္ ေျပာမယ္ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္ပူျပီးအဖ်ား တက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အကိုကြ်န္ေတာ့္နားမွာ ရွိေနခဲ့လား။ ကြ်န္ေတာ္အားငယ္ျပီး ငိုခ်င္ခဲ့တာေတာင္ ႏွစ္သိမ့္မယ့္ရင္ခြင္ရွာမေတြ႕ခဲ့ဘူး။အိမ္ေဖာ္ေတြလက္ထဲမွာပဲ ၾကီးခဲ့ရတဲ့ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္တံုးကမ်ားအကိုနဲ႔အတူတူအိပ္ခဲ့ရဖူးလို႔လဲ ။  ကုန္ကုန္ေျပာရင္ အကိုကြ်န္ေတာ့္ကို ညီေလးလို႔ေတာင္ေခၚခဲ့ဖူးလို႔လားေျပာ။"

 

 

  ဂီတစကားေအာက္တြင္ မင္းျမတ္ေမာင္ျငိမ္သက္စြာ နားေထာင္ရင္း တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ သူ႕မ်က္ဝန္းမ်ားတြင္ အျပစ္ရွိသူတစ္ဦးလို အရိပ္အေငြ႕ေတြရစ္သိုင္းေနသည္။ ဂီတကစကားေျပာရင္း ေၾကကြဲဆို႔နစ္လာသည္။ အသံေတြတံုရီကာ သူပါးျပင္တြင္ ပူေႏြးေနေသာမ်က္ရည္ဥေတြ တြဲလဲခိုကာတျဖည္းျဖည္းလိမ့္ဆင္းလာသည္။

       

"သိပ္ျပီးေျခာက္ကပ္ကပ္ႏိုင္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ဘဝၾကီးက ဘယ္တံုးကမ်ားေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုတာရခဲ့ဖူးလို႔လဲ။ ကြ်န္ေတာ္အျမဲတမ္း တစ္ကိုယ္တည္းေနခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြမ်ားလာေတာ့ မြန္းက်ပ္ေနတဲ့စိတ္ေတြကို ေျဖေျဖာက္ဖို႔ ထြက္ေပါက္ရွာမိတာေပါ့ဗ်ာ"

 

"ညီေလး အကို႔ကို ခြင့္လႊတ္ပါကြာ။ ဘာပဲေျပာေျပာ ညီေလးအခုလိုေပေတျပီး ေနတာမ်ိဳးေတာ့ အကိုမျမင္ခ်င္ဘူး။ ညီလဲစဥ္းစားတတ္တဲ့အရြယ္ ေရာက္ေနျပီပဲ။ အကို႔ကိုနားလည္ေပးပါ ျပီးေတာ့ညီ့စိတ္ကိုညီျပဳျပင္ပါ။ မငိုနဲ႔ေတာ့ေနာ္။ ညက်ရင္ကိုတို႔ညီအကိုႏွစ္ေယာက္ ထမင္းလက္ဆံုစားၾကမယ္ ဟုတ္ျပီလား။"

 

 

 ဂီတယခုလိုသူ႕အကိုႏွင့္ စကားမ်ားတိုင္း ရင္ထဲဝမ္းနည္းကာ ငိုမိတတ္သည္။ သူ႕အကိုက ယခုလိုအေလွ်ာ့ေပးေတာ့ စိတ္၌အနည္းငယ္ ဝမ္းသာမႈတစ္ခ်ိဳ႕တစ္ဝက္ဝင္လာသည္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕အကိုႏွင့္ေတာ့ အၾကာၾကီးအတူရွိမေနခ်င္ပါ။ အကိုကသူ႕ကိုႏွစ္သိမ့္ရံုကလြဲလို႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြဖန္တီးမေပးႏိုင္ပါ။ သူ႕ကိုေပ်ာ္ရႊင္ေစႏိုင္တာဆိုလို႔ မုန္တိုင္း တစ္ေယာက္သာရွိသည္။ဟုတ္သည္ သူမုန္တိုင္နဲ႔ေတြ႕ခ်င္လာသည္။ မုန္တိုင္းဆီသြားမည္။

 

"ကြ်န္ေတာ္အျပင္သြားေတာ့မယ္"

 

"ဘယ္ကိုလဲ"

 

"ကန္ေဘာင္ကို"

 

"ကားယူသြားေလ。。。 အျပန္မိုးမခ်ဳပ္ေစနဲ႔ အကိုထမင္းစားဖို႔ေစာင့္ေနမယ္"

 

"အင္း。。。  ကားေမာင္းခ်င္စိတ္မရွိေသးဘူး ဒီအတိုင္းပဲသြားေတာ့မယ္။"

 

 

     ကန္ေဘာင္ဟုပါးစပ္ထဲေတြ႕ ရာေျပာလိုက္ေပမယ့္ သူတစ္ကယ္သြားမည္က မုန္တိုင္းဆီကိုသာျဖစ္သည္။ မုန္တိုင္းရယ္ ငါမင္းကို အရမ္းသတိရတယ္ ငါမင္းကိုအရမ္းေတြ႕ခ်င္တယ္။ မင္းက ငါ့ကိုေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြနဲ႔ စိတ္ခ်မ္းသာမႈေတြေပးတယ္။ ငါမင္းကို ငါမင္းကို သိပ္..........

 

 

    သူတကၠစီတစ္စီးကိုလက္ျပျပီးလွမ္းတားလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္မုန္တိုင္း အိမ္လိပ္စာကိုေျပာျပကာကားေပၚတက္ထိုင္ လိုက္သည္။ သူမုန္တိုင္းအိမ္ကို ေရာက္ေတာ့ အိမ္တြင္မုန္တိုင္းရွိမေနပါ တံခါးကိုေသာ့ၾကီးခတ္ထားသည္။ မုန္တိုင္းကိုမေတြ႕လိုက္ရေတာ့ သူ႕ရင္ထဲ ဟာတာတာၾကီးျဖစ္သြားသည္။

စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖင့္ ရင္ထဲတြင္ဗေလာင္ဆူလာသည္။ မင္းဘယ္မွာလဲ မုန္တိုင္းရယ္ ငါမင္းကိုအရမ္းေတြ႕ခ်င္ေနတယ္။

 

"ကားဆရာ。。。 ကန္ေဘာင္ကိုပဲျပန္ေမာင္းပါ"

 

 

                                               ***********

 

 

 

    

     

     ကန္ေဘာင္တြင္လူရွင္းလွ်က္ရွိသည္။ ကန္ေရျပင္ကားေလ၏တိုက္ခတ္မႈေၾကာင့္ ၾကက္ခြပ္လိႈင္းေလးေတြျဖစ္ ေပၚလာျပီး ေနေရာင္ေအာက္တြင္ ေငြျခည္ေရာင္ ဝင္းလက္ေနသည္။ သူတစ္ေယာက္ထဲ ေျခာက္ကပ္ေသာေျခလွမ္းေတြျဖင့္ ေလွ်က္လာခဲ့သည္။ သူရင္ထဲတြင္ေလးေလးပင္ပင္ၾကီးႏွင့္ တစ္ခုခုကိုအလိုမက်သလို ခံစားေနရသည္။ သူအက်င့္အတိုင္း လက္ႏွစ္ဖက္ကိုေဘာင္းဘီအိတ္ထဲသို႔ လွ်ိဳကာ ကာပတ္ဝန္းက်င္ကို ဂရုမစိုက္ဘဲ ေခါင္းငိုက္စိုက္ေလွ်က္လာခဲ့သည္။

 

"ဂီတ ........"

 

     ဟင္မုန္တိုင္းပါလား။ ဒီေကာင္ဘယ္လိုလုပ္ ဒီကိုေရာက္ေနတာလဲ မုန္တိုင္းရယ္ ဝမ္းသာလိုက္တာကြာ။

 

"မင္းဒီကို ဘာလာလုပ္တလဲ ဂီတ။ မင္းမ်က္ႏွာၾကည့္ရတာ ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္နဲ႔ပါလား ေနမေကာင္းဘူးလား"

 

"ေကာင္းပါတယ္ ငါတစ္ေယာက္ထဲပ်င္းလို႔ထြက္လာတာပါ"

 

"မင္းဘာျဖစ္လာတာလဲ ဂီတ ငါ့ဆီမလာတာေတာင္ သံုးရက္ရွိေနျပီ။ ငါေတာင္မင္းလာမလားဆိုျပီးေမွ်ာ္ ေနေသးတယ္"

 

"ငါ့အကို ခရီးကျပန္ေရာက္ေနလို႔ပါကြာ အရင္လိုထြက္ခ်င္တိုင္းထြက္လို႔မလြယ္ေတာ့လို႔။ မင္းကေကာ ဒီမွာဘာလာလုပ္ေနတာလဲ ငါမင္းအိမ္..........."

 

      ဂီတသူ႕စကားကိုေျပာရင္းတန္းလန္း ရပ္ပလိုက္သည္။မုန္တိုင္းကအကင္းပါးသည္။

 

"ငါ့အိမ္ေရာက္ခဲ့ျပီးျပီဆိုပါေတာ့။ ဒီတစ္ခါေတာ့ငါစာမကပ္ထား ခဲ့မိဘူး ဟဲဟဲ။ ငါဒီကိုငါ့ေကာင္မေလး ေဆာင္းနဲ႔ခ်ိန္းထားလိုု႔ လာေစာင့္ေနတာကြ။"

 

  မင္းမွာေကာင္မေလးရွိတယ္လား ...ငါလဲ.မသိခဲ့ရပါလား.....ငါ့ရင္ထဲမွာတစ္မ်ိဳးၾကီးမုန္တိုင္းရာ....ငါါ....ငါဘာမွမသိခ်င္ေတာ့ဘူး။

 

"ငါသြားေတာ့မယ္မုန္တိုင္း မင္းေကာင္မေလးကိုဆက္ေစာင့္ေနေလ"

 

 

   သူမုန္တိုင္းေရွ႕ မွခ်ာကနဲ႔လွည့္လိုက္သည္။ အိမ္ျပန္တာပဲေကာင္းမယ္ ထင္သည္။ ရင္ထဲေလးကန္စြာျဖင့္ ေလပူေတြကိုမႈတ္ထုတ္လိုက္သည္။ ထိုအခိုက္ သူ႔လက္ကို တစ္စံုတစ္ခုက လာဆြဲထားသည္။

 

"ေနဦး........ငါတို႔တစ္ခုခုသြားစားရေအာင္"

 

"မင္းေကာင္မေလး ကိုမေစာင့္ေတာ့ဘူးလား"

 

"ငါေစာင့္ေနတာ တစ္နာရီေလာက္ရွိေတာ့မယ္။ ဆက္မေစာင့္ခ်င္ေတာ့ဘူး ငါနဲ႔ခ်ိန္းထားျပီးေမ့ေနသလားမသိဘူး"

 

   မုန္တိုင္းထံုးစံအတိုင္း သိပ္စိတ္ရွည္ပံုမေပၚ သူ႕လက္ကိုဆြဲၿပီးအေရွ႕ကေနေခၚသြားသည္။ သူကေတာ့ ဘုမသိဘမသိႏွင့္ မုန္တိုင္းေနာက္မွ ယက္ကန္ယက္ကန္ျဖင့္ပါသြားသည္။ စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ နဲနဲေက်နပ္သြားသလိုရွိသည္။ မင္းကေတာ့ လုပ္ခ်င္ျပီဆို ဇြတ္ပဲမုန္တိုင္းရယ္။

 

 

 

  လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲသို႔သူတို႔ႏွစ္ဦးေရာက္လာၾကသည္။ ဆိုင္ေကာင္တာတြင္ မိန္းမဝဝၾကီးတစ္ဦးက ထိုင္ေနျပီးစားပြဲထိုးေလးေတြကို ဟုိဟာလုပ္သည္ဟာလုပ္ႏွင့္ အမိန္႔ေပးလွ်က္ရွိသည္။ သူတို႔ႏွစ္ဦးဆိုင္ထဲ ဝင္လာတာျမင္ေတာ့ စားပြဲထိုးေလးတစ္ေယာက္က ေျပးလာပါသည္။ မုန္တိုင္းက လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္ႏွင့္ ၾကာဇံေၾကာ္တစ္ပြဲမွာျပီး အေပၚကေကာ္ျပန္႔ေၾကာ္ေတြ ညွပ္ထဲ့ေပးဖို႔ေျပာသည္။ ထို႔ေနာက္ သူ႕ဖက္ကိုလွည့္ျပီးေမးသည္။

 

"မင္းဘာစားမလဲ ဘာေသာက္မလဲမွာေလ"

 

"ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ ေလာက္ဆိုရပါျပီ"

 

"တစ္ခုခုစားပါဦးလား မင္းကိုၾကည့္ရတာ အားမရလိုက္တာ ဘာျဖစ္ေနတာလဲေနမေကာင္းဘူးလား"

 

  မုန္တိုင္းကသူ႕ကိုေျပာေျပာဆိုဆိုျဖင့္ ထိုင္ရာမွထျပီးနဖူးကို လာစမ္းၾကည့္သည္။ မုန္တိုင္းအျပဳအမူေၾကာင့္ သူ႕ရင္ထဲေႏြးကနဲျဖစ္သြားသည္။ အနားတြင္စားပြဲထိုးေလးက ေၾကာင္ျပီးရပ္ၾကည့္ေနသျဖင့္ သူရွက္အန္းအန္းျဖစ္သြားသည္။ သူစားပြဲထိုးေလးကိုၾကည့္လိုက္ျပီး

 

"ညီေလးရျပီ..... ဒီေလာက္ပဲ"

 

   ထို႔ေနာက္မုန္တိုင္းဖက္သို႔ျပန္လွည့္လိုက္သည္။ မုန္တိုင္းက ေရေႏြးပန္းကန္လံုးထဲသို႔ ေရေႏြးနည္းနည္း ထည့္ကာေရက်င္းလိုက္ျပီး ေထြးခံထဲသို႔ပက္ထဲ့လိုက္သည္။ ျပီးေတာ့ သူ႔ကိုမ်က္ေမွာင္ကုတ္ျပီး ၾကည့္လာျပန္သည္။

 

"ဂီတ မင္းစိတ္ညစ္ေနတယ္ထင္တယ္။ ငါ့မွာအစီအစဥ္တစ္ခုရွိတယ္ မင္းကိုစိတ္ေပ်ာ္ေအာင္လုပ္ေပးမယ္"

 

"ဘယ္လိုအစီအစဥ္လဲ"

 

"အခုမေျပာေသးဘူး စားျပီးမွေျပာမယ္"

 

 

       ေစာေစာကစားပြဲထိုးေလးက စားစရာေတြလင္ပန္းထဲထည့္ျပီးျပန္ေရာက္လာသည္။ ေကာင္ဖီခြက္ကိုသူ႔ေရွ႕တြင္ ခ်ေပးျပီးၾကာဇံေၾကာ္ပန္းကန္ႏုင့္ လက္ဖက္ရည္ခြက္ကို မုန္တိုင္းေရွ႕တြင္ခ်ေပးသည္။ မုန္တိုင္းက စားစရာေတြေရာက္သည္ႏွင့္ ေခါင္းမေဖာ္တန္းဆြဲေတာ့သည္။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ဆာေနသည္မသိပါ။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ မင္းကငါ့ကို အတင္းဆြဲေခၚလာတာကိုး။

 

 

 

"ေသာက္ေလ ဂီတ ငါ့ကိုဘာၾကည့္ေနတာလဲ "

 

"အင္း"

 

      မုန္တုိင္းကသူ႔ကို ေမာ့ၾကည့္လာျပီး ပါးစပ္ထဲတြင္အစားေတြ ပလုပ္ပေလာင္းၾကီး ျဖင့္ေျပာသည္။ သူမုန္တိုင္းကိုၾကည့္ျပီး မခ်င့္မရဲႏွင့္အသည္းယားလာသလိုျဖစ္လာသည္။ သူ႔ေရွ႕ရွိ အေငြ႕တေထာင္းေထာင္းထေနေသာ ေကာ္ဖီခြက္ကို တစ္ငံုေလာက္ေသာက္ၾကည့္ လိုက္သည္။ ခါးသက္သက္ ေကာ္ဖီပူပူအရသာက လည္မ်ိဳမွတစ္ဆင့္ ဝမ္းဗိုက္ထဲသို႔စီးဆင္းသြားသည္။ မုန္တိုင္းကိုၾကည့္ေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းတြင္ ဆီေတြေပက်န္ေနေအာင္စားေနသည္။ကေလးၾကေနတာပဲမုန္တိုင္းရယ္......

 

 

"မင္းေျပာတဲ့ အစီအစဥ္ဆိုတာဘာလဲ မုန္တိုင္း"

 

"မင္းစိတ္ဝင္စားတယ္ေပါ့ "

 

"အင္း"

 

"ဒါဆို ဟိုးေကာင္တာမွာထိုင္ေနတဲ့ မိန္းမဝဝၾကီးကိုေတြ႕လား"

 

"ေတြ႕တယ္ ဘာျဖစ္လို႔လဲ"

 

"ေအးအဲ့ဒီ့မိန္းမၾကီးက ဆိုင္ပိုင္ရွင္ျဖစ္ပံုရတယ္ကြ စားပြဲထိုးေလးေတြကို ေငါက္ငမ္းေနတာ  သားသမီးခ်င္းကိုယ္ခ်င္းမစာဘူး"

 

"အဲ့ဒီေတာ့"

 

"အဲ့ဒီေတာ့ အဲ့ဒီ့မိန္းမၾကီးကို နည္းနည္းစိတ္ဒုကၡျဖစ္ေအာင္ လုပ္မလားလို႔ ငါတို႔အတြက္လဲရင္ခုန္စိတ္ လႈပ္ရွားစရာ အစီအစဥ္ေလးေပါ့ကြာ အထူးသျဖင့္မင္းအတြက္ေပါ့"

 

"မုန္တိုင္းမင္းဘာမဟုတ္ကဟုတ္က လုပ္မလို႔လဲ"

 

"ဒီလိုကြာ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဒီကေနစားျပီးသားေတြကို မရွင္းဘဲထြက္ေျပးၾကမယ္"

 

"ပိုက္ဆံမရွင္းဘဲ  ထြက္ေျပးမယ္ ဟုတ္လား"

 

"ရႈး.......တိုးတိုးေျပာစမ္းပါ ၾကားသြားပါဦးမယ္"

 

 

      မုန္တိုင္းက လက္ညွိးတစ္ေခ်ာင္း ေထာင္ျပီး ပါးစပ္နား ကပ္ျပသည္။ ထို႔ေနာက္ ေကာင္တာဆီ မ်က္စပစ္ျပသည္။ သူမုန္တိုင္းကိုၾကည့္ျပီး ရယ္ခ်င္စိတ္ေပါက္သြားသည္။သူတို႔ စားလို႔ေသာက္လို႔ျပီးဆံုး သြားေသာအခါ။

 

"ၾကည့္လဲလုပ္ပါဦးကြာ ေတာ္ၾကာႏွစ္ေယာက္လံုး အရိုက္ခံရေနဦးမယ္"

 

"ျဖစ္ပါတယ္ ငါအရင္က ဘိုင္ျပတ္ရင္ ဒီလိုပဲလုပ္ေနၾက လာေဟ့ေကာင္ ေျပးၾကမယ္"

 

   ေျပာေျပာဆိုဆိုျဖင့္ မုန္တိုင္းက သူ႔လက္ကို ခတ္ျမန္ျမန္လာဆြဲသည္။ ထို႔ေနာက္ အေရွ႕မွေန၍ ေျပးေလေတာ့သည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ျပီးဆိုင္ရွင္ မိန္းမၾကီးက ပထမေတာ့ ေၾကာင္ေနေသးသည္။ ေနာက္မွသတိဝင္ကာ စားပြဲထိုးေတြကိုေအာ္ေလေတာ့သည္။ သူတစ္ေယာက္ထဲ ဆိုင္ေပါက္ဝတြင္ေၾကာင္ရပ္ေနတံုး  မုန္တိုင္းက ျပန္ေရာက္လာကျပန္ေရာက္လာကာ လက္ကိုဆြဲသည္။

 

"လာေဟ့ေကာင္ မင္းလုပ္တာနဲ႔ မိေတာ့မယ္"

 

"ဟဲ့ ဟဲ့ ဟိုႏွစ္ေယာက္က ပိုက္ဆံမရွင္းေသးပဲ လစ္ကုန္ၾကျပီ ဟဲ့အေကာင္ေတြ လိုက္ၾကေလ ဘာလုပ္ေနၾကတာတံုး နင့္တို႔ပေထြးေတြကေျပးကုန္ၾကျပီ လိုက္ၾကေလ"

 

"ဂီတ ျမန္ျမန္ေျပးေလကြာ ေျပးႏိုင္မွလြတ္မယ္တဲ့ကြေနာ္"

 

"ဟဲ့........ လိုက္ၾကပါလား ေစာက္ကေလးေတြရဲ႕"

 

  မုန္တိုင္းက သူ႕လက္ကိုအတင္းဆြဲျပီး အသားကုန္ေျပးသည္။ သူလဲေၾကာင္မေနေတာ့ပဲ မုန္တိုင္းျပိဳင္တူ လိုက္ေျပးေလေတာ့သည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေနာက္တြင္ စားပြဲထိုးေလးႏွစ္ေယာက္က ေျပးလိုက္လာၾကသည္။

 

"ေဟ့ေကာင္ေမာတယ္ကြ"

 

"ေမာမေနနဲ႔ မင္းဘိုးေအေလးေတြက အတင္းလိုက္ေနၾကတာ  မျမင္ဘူးလား"

 

"မုန္တိုင္း အေရွ႕က ပလာဇာထဲဝင္ေျပးရေအာင္ ေဟာဟဲေဟာဟဲ"

 

"လာလာ... ေျပးထားကြ.......... ဟားဟားဟား"

 

  သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ပလာဇာထဲသို႔ ဝရုန္းသံုးကားျဖင့္ေျပးဝင္လာၾကသည္။ စားပြဲထိုးေလးေတြကလဲ အေနာက္ကေန ထပ္ၾကပ္မကြာလိုက္လာၾကသည္။ မုန္တိုင္းက ေတာ္ေတာ္အေျပးသန္သည္။ သူ႕တစ္ေယာက္ထဲ သာဆိုလွ်င္ ေတာ္ေတာ္ေဝးေဝးကိုေရာက္ေနေလာက္ေရာ့မည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေျပးလာတာ ျမင္ေတာ့ ေစ်းဆိုင္ခန္းအတြင္းရွိ လူေတြက အထူးတဆန္းၾကည့္လာၾကသည္။

 

"လာ  ဂီတ ဒီဆိုင္ေတြၾကားထဲ ကပတ္ေျပးမယ္"

 

"မုန္တိုင္း ငါေမာတယ္ ေဟာဟဲ........ ေဟာဟဲ"

 

   ဆိုင္ခန္းေတြၾကားထဲ ျဖတ္ေျပးရင္း အမ်ိဳးသမီး အတြင္းခံႏွင့္ ဘလာစီယာ ေရာင္းသည့္ဆိုင္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ မုန္တိုင္းက ဆိုင္ထဲသို႔ဆြဲေခၚသျဖင့္ သူပါဆိုင္ထဲေရာက္သြားသည္။ ဆိုင္ထဲေရာကဆိုင္ထဲေရာက္ေတာ့ အဝတ္စားလဲသည့္ အခန္းေလးထဲထိ ဝင္ေျပးေလသည္။ ဆိုင္ထဲရွိ အေရာင္းစာေရးမေလးက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ျမင္ေတာ့ လိုက္ဝင္လာျပီး ေၾကာင္အမ္းအမ္းနဲ႔ လာၾကည့္ေနသည္။ မုန္တိုင္းက ေကာင္မေလးကို ရႈးတိုးတိုး ဟုလုပ္ျပလိုက္သည္။ သူအျပင္ဖက္ကို လွမ္းေခ်င္းၾကည့္လိုက္ေသာ္ စားပြဲထိုးေလးႏွစ္ေယာက္က ဟိုၾကည့္သည္ၾကည့္ျဖင့္ သူတို႔ရွိသည့္ေနရာကို ေက်ာ္သြားၾကေလသည္။

 

"အကိုတို႔ ဘာလိုလို႔လဲရွင့္ ......ကြ်န္မဘာကူညီေပးရမလဲ"

 

 

    စာေရးမေလးဆီမွ စကားသံထြက္လာေသာ အခါမုန္တိုင္းက သူ႕ကိုဖက္ထားသည့္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ျပန္ရုပ္လိုက္ျပီး သူ႕ကို ဘယ္လိုလဲ ဟူသည့္အဓိပၸါယ္ျဖင့္ ၾကည့္လာသည္။ မုန္တိုင္းမ်က္ႏွာက မခ်ိဳမခဥ္ျဖင့္ ေျပာင္စပ္စပ္ရုပ္ေပါက္ေနသည္။

 

"ကြ်န္ေတာ့္ မိန္းမအတြက္ ဘလာစီယာတစ္ထည္ေလာက္ လိုခ်င္လို႔ပါ "

 

"ဪ ဟုတ္ကဲ့ ရပါတယ္ရွင့္ ရပါတယ္္ အေရွ႕ကိုၾကြပါ"

 

 

   ဘလာစီယာတစ္ထည္ကိုင္ျပီး သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဆိုင္ထဲမွထြက္လာခဲ့ၾကသည္။ မုန္တိုင္းက လက္တစ္ဘက္တြင္ ဘလာစီယာ ထုတ္ကိုေဝွ႔ရမ္းေနျပီး က်န္လက္တစ္ဘက္က သူ႕ပခံုးေပၚဖက္ထားကာ ေဘးခ်င္းယွဥ္ေလွ်ာက္လာၾကသည္။  မုန္တိုင္းဆီမွ roll-on အနံ႔ေလးက သူ႕ႏွာေခါင္းတစ္ဝိုက္တြင္ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ သင္းလာသည္။

 

"မုန္တိုင္း ငါတို႔အခုလိုလုပ္တာ ေကာင္းပါ့မလား"

 

"ေကာင္းပါတယ္"

 

"မဟုတ္ေသးဘူးေလကြာ အခုဒီလိုလုပ္တာ ငါစိတ္ညစ္ေနတာေတြ ေပ်ာက္သြားတာေတာ့မွန္ေပမယ့္ သူမ်ားေတြအတြက္ မေကာင္းဘူးေလ"

 

"မင္းတစ္ကယ္ေပ်ာ္သြားျပီေပါ့ စိတ္မညစ္ေတာ့ဘူးေပါ့"

 

"အင္း ဒါေပမယ့္"

 

"ဘာမွဒါေပမယ့္ မေနနဲ႔ေတာ့ ငါတို႔စားတဲ့ကုန္က်ေငြကို ခန္႔မွန္းျပီးေတာ့ ပန္းကန္ေအာက္မွာထားခဲ့တယ္ သူတို႔ပန္းကန္သိမ္းရင္ေတြ႕ လိမ့္မယ္ မင္းမပူနဲ႔"

 

"ဟာ  ဟုတ္လား မုန္တိုင္းမင္းကေတာ့ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာေတြ စဥ္းလဲစဥ္းစားတတ္တယ္"

 

"အဟတ္ မင္းရဲ႕သုန္မႈန္ေနတဲ့ မ်က္ခြက္ၾကီးေျပာင္းသြားတာကိုပဲ ေက်နပ္လွပါျပီ။ ။အခု မင္းေပ်ာ္သြားျပီဆိုေတာ့  ငါတို႔ KTV ကိုသြားရေအာင္ သီခ်င္းဆိုမယ္ ဘယ့္ႏွယ့္လဲ"

 

"ငါသီခ်င္းမဆိုတတ္ဘူး"

 

"မင္းမဆိုတတ္ရင္လဲ ငါဆိုမယ္ ငါဆိုတာပဲထိုင္ၾကည့္ေပါ့ကြာ။ ငါမင္းကို ဘရိတ္ဒန္႔စ္ ဆြဲျပမယ္"

 

"အရူး.........."

 

 

       သူ႕အတြက္ ဝမ္းနည္မႈေလေျပတို႔သည္ တစ္စတစ္ ေပ်ာက္ကြယ္ပ်က္ပ်ယ္ကာ ရင္ထဲမွထြက္သြားျပီး ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြက တစ္လံုးတစ္ခဲၾကီး အေဖာ္ႏွင့္အေပါင္းႏွင့္ ဝင္ေရာက္လာသည္။ စၾကာဝဠာထဲလက္ပစ္ကူး ခ်င္သည့္ ရင္ခုန္သံ အပိုင္းအစေတြက သူ႕ႏွလံုးသားထဲ နစ္ျမဳပ္စူးဝင္လာသည္။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ျမဴခိုးေတြ သူ႕ရင္ထဲ မိႈင္းလံုးျပည့္ေနခဲ့ပါသည္။ အထီးက်န္ခ်င္း ေဝဒနာအနာတရတို႔ ကုစားလိုက္ေသာအခါ နလန္ထလူမမာတစ္ဦးလို သူ႕ေျခလွမ္းေတြတက္ၾကြခဲ့သည္။

 

 

      သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ KTV သို႔ေရာက္ျပီး သီခ်င္းဆိုကာ ညေနေစာင္းခါနီးတြင္ သူမုန္တိုင္းကိုႏႈတ္ဆက္ကာ ျပန္လာခဲ့သည္။ KTV တြင္မုန္တိုင္းက သူ႕လည္ပင္းတြင္ဆြဲထားသည့္ နကတိုင္ၾကီးကို

ျဖဳတ္ခိုင္းျပီး သူ႕နဖူးတြင္ပတ္ကာ rocker ေတြလိုဟဲျပသျဖင့္ သူ႕မွာအူတတ္ေအာင္ရယ္ခဲ့ရသည္။  မုန္တိုင္းက အမွန္တစ္ကယ္ပဲ သူ႕ကိုေပ်ာ္ရႊင္ေစခဲ့ပါသည္။ သူ႕ရင္ထဲမွ ေႏြးေထြးတဲ့ အၾကင္နာ ေတြမုန္တိုင္းအေပၚစီးက် ခဲ့သည္။

 

     

          အဲ့ဒီ့လိုငါ့ကို တစ္သက္လံုးစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္လို႔ မင္းကိုငါ့အနားမွာပဲ ရွိေနေစခ်င္ခဲ့ရင္ ငါသိပ္ေလာဘၾကီးသလိုျဖစ္ သြားမလားမုန္တိုင္း။ ဒါေပမယ့္ ငါမင္းကိုမရွိမျဖစ္လိုအပ္ေနျပီ။ ။ေသခ်ာတယ္ ငါ့ႏွလံုးသားက မင္းကိုေတာင္းတေနျပီ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဆန္းစစ္ဖို႔မလိုေအာင္ေသခ်ာေနခဲ့ပါျပီ  ငါေလ......မင္းကို........ သိပ္ခ်စ္တယ္

 

 

                                            ************

 

 

          canteen တြင္ျဖစ္သည္။ စားေသာက္ေနၾကေသာ ဇြန္းခရင္းသံေတြ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ၏  စကားေျပာသံေတြျဖင့္ စည္ကားလွ်က္ရွိသည္။ မုန္တိုင္းသည္ စားပြဲေပၚရွိ အေအးပုလင္းတြင္ တတ္ထားေသာ ပိုက္အဖ်ားကိုကိုင္ကာ ပုလင္းထဲသို႔အပ်င္းေျပေမႊေနသည္။ ခင္ေမာင္ျငိမ္းက သူ၏ပါဝါထူမ်က္မွန္ၾကီးကို ပင့္လွ်က္မုန္တိုင္း လုပ္သမွ်ကို လိုက္ၾကည့္ေနသည္။ ထက္ေအာင္က ခင္ေမာင္ျငိမ္းကိုၾကည့္ျပီး စိတ္မရွည္ေတာ့ဟန္ျဖင့္ မုန္တိုင္းဘက္သို႔လွည့္ကာ

 

"မုန္တိုင္း"

 

"ေျပာ"

 

"မင္းနဲ႔ေဆာင္းနဲ႔ ရည္းစားျဖစ္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ"

 

"တစ္လေက်ာ္ေတာ့မယ္"

 

"မင္းတို႔အဆင္ေရာေျပၾကလား"

 

"အခုထိေတာ့ ျပႆနာမရွိပါဘူး။ ေနပါဦး ဘာျဖစ္လို႔လဲ"

 

  မုန္တိုင္းမ်က္ႏွာေမာ့ၾကည့္ လာေတာ့ ထက္ေအာင္မ်က္ႏွာက ငံု႔သြားသည္။ သူတို႔ႏွစ္ဦးက မုန္တိုင္းကို တစ္ခုခုေျပာရခက္ေနဟန္ ရွိသည္။ ခင္ေမာင္ႏွင့္ထက္ေအာင္ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ေနၾကသည္။

 

"ေဟ့ေကာင္ေတြ ငါေမးေနတယ္ေလ ဘာျဖစ္လို႔လဲလို႔"

 

"ဒီေကာင္ ခင္ေမာင္ျငိမ္း တျပန္ေန႔က orange mart တစ္ခုမွာ မင္းရဲ႕ေဆာင္းနဲ႔ ဘဲၾကီးတစ္ေပြေစ်းဝယ္ေနတာေတြ႕ခဲ့တယ္တဲ့"

 

"ေနဦး ဘယ္အခ်ိန္လဲ"

 

         မုန္တိုင္းကျပန္ေမးလိုက္ေတာ့ ထက္ေအာင္က ခင္ေမာင္ျငိမ္းကို မင္းေျဖ ဆိုသည့္မ်က္လံုးမ်ိဳးျဖင့္ လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ ခင္ေမာင္ျငိမ္းက ေလ်ာ့တိေလ်ာရဲထိုင္ေနရာမွ ကိုယ္ကိုျပန္မတ္လိုက္ၿပီး သူ႕မ်က္မွန္ကိုင္းေလးကို ျပန္ျပင္တတ္ကာ

 

"စေနေန႔ ေန႔လည္ သံုးနာရီေလာက္က  ျဖစ္မယ္ထင္တယ္"

 

"အဲ့ဒီ့အခ်ိန္က ငါသူနဲ႔ကန္ေဘာင္မွာ ခ်ိန္းထားတဲ့အခ်ိန္ပဲ။ ငါ့ဆီကိုေရာက္မလာပဲ orange mart martမွာေတြ႕႔ခဲတယ္ဆိုေတာ့စဥ္းစားစရာပဲ ေဆာင္းတစ္ေယာက္ဘာေတြ မ်ားလုပ္ေနပါလိမ့္ ငါေဆာင္းနဲ႔ေတြ႔ၾကည့္ဦးမယ္။"

 

 

    ထက္ေအာင္က မုန္တိုင္းေျပာသည္မ်ားကို နားေထာင္ၿပီးသြားေသာ အခါေသာက္ေနေသာ ေရေႏြးပန္းကန္လံုးကို စားပြဲေပၚသို႔ ျပန္တင္လိုက္ကာ  ကြ်တ္တသပ္သပ္စုတ္ၿပီး မုန္တိုင္းကို စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ဟန္ျဖင့္ၾကည့္သည္။ထက္ေအာင္၏ စတိုင္ကားရုပ္ရွင္ေတြထဲကလို ဇာတ္လိုက္ကိုအားမလိုအားမရျဖစ္ေနသည့္ ဇာတ္ရန္တစ္ေယာက္လို မရိုးမရြျဖစ္ေနရွာသည္။

 

 

"ေအးေသြးေအးေနပါ မင္းခံရမယ္ေနာ္မုန္တိုင္း ။ၾကားသံုးၾကားဝင္တာေတာ့မဟုတ္ဘူး  ငါေတာ့မင္းရဲ႕ေဆာင္းကို သိပ္မသကၤာခ်င္ဘူး။ "

"ေဆာင္းကမင္းတို႔ ထင္သေလာက္ၾကီးလဲမဟုတ္ပါဘူးကြာ"

 

"ေအးမေျပာေတာ့ဘူး ကိုယ့္ဇာတ္ကိုႏိုင္ေအာင္က ႏိုင္ရင္ၿပီးတာပဲ"

 

"ငါမနက္ျဖန္ေဆာင္းနဲ႔ေတြ႔ ၾကည့္ပါဦးမယ္ကြာ.......ဟူး....ရူးခ်င္တယ္...."

 

 

                                             ***********

 

 

 

        နံနက္ခင္းရွစ္နာရီသာသာ သာရွိပါေသးသည္။ ေနေရာင္ကစူးရွေတာက္ပကာ လင္းလက္ေနသည္။ ဘတ္စ္ကားေပၚတြင္ လူမ်ားၾကပ္ျငပ္ေနသျဖင့္ မုန္တိုင္းစိတ္အိုက္ေနသည္။ ျပင္ပမွေနေရာင္က ကားမွန္ကိုေဖာက္ကာ အထဲထိေရာက္ေနသျဖင့္ မုန္တုိင္းမ်က္ႏွာေပၚတြင္ ေနထိုးခံရကာ ေခြ်းစို႔ေနသည္။ မွတ္တိုင္တစ္ခုေရွ႕အေရာက္ တြင္ေတာ့ မုန္တိုင္းဝမ္းသာသြားသည္။ ထိုင္ရာမွထကာ လူအမ်ားၾကားတိုးေဝွ႔ၿပီး ကားေပၚမွဆင္းေနခဲ့လိုက္သည္။ ကားေပၚမွဆင္းလိုက္မွ လူေစာ္နံသည့္ ဒုကၡကကင္းေဝးသြားသည္။ သူသြားခ်င္သည့္ေနရာေရာက္ၿပီေလ ...

 

 

        ခေရပင္ၾကီးသည္  သူႏွင့္ေဆာင္းႏွင့္ ရည္းစားျဖစ္သည့္ေန႔က ေန႔ကလိုပါပင္ သစ္ရြက္သစ္ခတ္ေတြ ေဝဆာလွ်က္ စိမ္းစိုေနသည္။ အခ်ိဳ႕ေနရာတြင္ ခေရသီးစိမ္းစိမ္းေလးေတြကို ျမင္ေတြ႕ရသည့္။ အခ်ိဳ႕ေနရာတြင္ေတာ့ အနည္းငယ္ဝင္းမွည့္ေနေသာ ခေရသီးေလးေတြကို အျပြတ္လိုက္ေတြ႔ရသည္။

 

"ေဆာင္း....."

 

     ခံုတန္ယားေပၚတြင္ ထိုင္ေနသည့္ေဆာင္းက သူ႕အသံၾကားေတာ့လွည့္ၾကည့္လာသည္။ သူေဆာင္းႏွင့္အတူ ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ ေဆာင္းကို ဟိုေန႔ကမလာသည့္ ကိစၥဘယ္လိုစကားစရမွန္းမသိျဖစ္ေနသည္။ ေဆာင္းမ်က္ႏွာကေတာ့ ပံုမွန္ပါပင္ ပကတိဆိတ္ျငိမ္လွ်က္ရွိသည္။

 

"ေမာင္ေဆာင္းကိုေျပာစရာ ရွိတယ္ဆို။ ေဆာင္းလဲေမာင့္ကို ေျပာစရာရွိတယ္ ဒီေတာ့့ေမာင္အရင္ေျပာမလား ေဆာင္းအရင္ေျပာရမလား"

 

"ေဆာင္းပဲအရင္ေျပာပါ ေမာင္နားေထာင္ေနပါတယ္"

 

"ေဆာင္းေျပာခ်င္တာက တျခားေတာ့မဟုတ္ဘူး အခုေမာင္ကလည္း သိပ္မၾကာခင္ေက်ာင္းၿပီးေတာ့မွာဆိုေတာ့ ေမာင္နဲ႔ေဆာင္းနဲ႔ဘဝအတြက္ ေရရာတဲ့အာမခံ ခ်က္တစ္ခုေလာက္ေမာင္ေဆာင္းကို ေပးႏိုင္မလား"

 

"ေမာင့္မွာအခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဘာမွအဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး ေဆာင္းရယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမာင့္မွာအစီအစဥ္တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္။ ။ေမာင္ေက်ာင္းၿပီးသြားရင္ ႏိုင္ငံျခားကိုသံုးႏွစ္ေလာက္ သြားၿပီးအလုပ္လုပ္မယ္ ။ ျပန္လာရင္ေဆာင္းနဲ႔ အတူဘဝတစ္ခုကိုတည္ေဆာက္ က်တာေပါ့။ ေဆာင္းကိုေမာင္တင့္ေတာင္း တင့္တယ္ထားမွာပါ။ ေဆာင္းဖက္ကသာ ေမာင့္ကိုသစၥာရွိရွိနဲ႔ အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခု ေလာက္ေစာင့္ေပးပါေနာ္။"

 

" ကဲထားပါေတာ့ေမာင္ရယ္ ေမာင္ေျပာသလို ေမာင္ႏိုင္ငံျခားမွာသံုးႏွစ္ေလာက္ အလုပ္သြားလုပ္လို႔  ပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္မ်ားရွာ ႏိုင္မွာလဲေမာင္ရယ္။ ဥပမာ ေမာင္သိန္းတစ္ေထာင္ထိ ရွာႏိုင္တယ္ပဲထားဦး အဲ့ဒီေငြေလာက္က အခုေခတ္ဟိုက္စ္ေဘာ့စ္ေတြ စီးတဲ့ကားတစ္စီးဖိုးေတာင္မရွိဘူးေမာင္ရဲ႕။ ေမာင္လဲအဲ့ေလာက္ၾကီး ရွာႏိုင္မယ္မထင္ပါဘူး အဟင္းဟင္း"

 

"ေဆာင္းရယ္ အဲ့ေလာက္ၾကီးေတာင္ပဲလား ။ ေမာင္ေယာက်ၤားပါ ေမာင္ေဆာင္းကိုလူတန္းေစ့ထားႏိုင္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ေဆာင္းကခ်မ္းသာခ်င္ေနတာ ဆိုရင္ေတာ့ ေမာင္ဘယ္လိုလုပ္ေပးရမွန္းမသိေတာ့ဘူး။ ေဆာင္းရယ္ ဘာျဖစ္လို႔အဲ့ေလာက္ အျမင့္ၾကီးကိုမွန္းထားရတာလဲ"

 

 

  ေဆာင္းသူ႔ကိုမ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ေတာ့ ပါ။ ေဆာင္းမ်က္ႏွာတစ္ဖက္ သို႔လွည့္သြားသည္။ သူသိပါသည္။ ေဆာင္းသူ႔ကိုမၾကည့္ ခ်င္ေတာ့တာပဲျဖစ္မည္။ ေဆာင္း၏ေက်ာျပင္ကိုသာ သူအဓိပၸာယ္မဲ့ နားလည္ရခက္စြာ ေငးၾကည့္ေနမိသည္။

 

"ေမာင္ေဆာင္းေျပာျပမယ္ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ သူတို႔ဘဝကို အျမင့္ဆံုးထိေမွ်ာ္မွန္းထားပိုင္ခြင့္ ရွိတယ္။ အဲ့ဒါသူတို႔ရဲ႕ လြတ္လပ္တဲ့အခြင့္အေရး တစ္ခုပဲ။ေဆာင္းကငယ္ငယ္က သိပ္ဆင္းရဲတယ္ ခ်မ္းသာသုခဆိုတာ ေဆာင္းအလိုခ်င္ဆံုး အတတ္မတ္ဆံုး အရာတစ္ခုပဲ။ ေဆာင္းကေတာ့ ေဆာင္းဘဝၾကီးကို အမ်ားၾကီးရည္မွန္းထားတယ္ ေတာ္ရံုတန္ရံုေလာက္နဲ႔ ေဆာင္းမေက်နပ္ႏိုင္ဘူး။ အဲ့ဒီအတြက္ေဆာင္းမွာ အျပစ္မရိွဘူးလို႔ ေဆာင္းထင္တယ္။"

 

"ေဆာင္းရယ္ ေဆာင္းပဲေမာင့္ကို ႏွလံုးနဲ႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာဆို အစကတည္းက ေမာင့္မွာအဲေလာက္ မျပည့္စံုမွန္းလည္း ေဆာင္းသိတာပဲကိုကြာ။ေဆာင္းရယ္ ေမာင့္အခ်စ္က မင္းအတြက္ မလံုျခံဳမေႏြးေထြး ႏိုင္ေတာ့ဘူးလား"

 

"အဟင္းဟင္း ေမာင္ရယ္ စိတ္ကူးရင္တာနဲ႔လက္ေတြ႔ဘဝဟာ တစ္ကယ္တန္းေတာ့တစ္ျခားစီပဲေမာင္ရဲ႕ ။ခ်စ္ေနရံုနဲ႔ ဗိုက္မဝဘူးရွင့္ သိလား ။ကဲေနာက္မွ  ဆက္ေျပာၾကတာေပါ့ ေဆာင္းအလုပ္ခ်ိန္နီးေနၿပီ သြားေတာ့မယ္ေမာင္။"

 

"ေဆာင္း ........................................ေဆာင္း....."

 

 

    ေဆာင္းက သူူေခၚသည္ကိုလွည့္မၾကည့္ေတာ့ပါ။ လက္ဆြဲအိတ္ကို ကိုင္ကာထြက္ခြာသြားသည္။

သူေဆာင္းကို ျမင္ကြင္းမွေပ်ာက္သြားသည္အထိ ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ မင္းကိုခ်စ္ရတာ ရင္ပူလိုက္တာေဆာင္းရယ္။ေမာင္ဘာဆက္လုပ္ရေတာ့ရမွာလဲ ေမာင္လမ္းေလွ်ာက္ရင္း လမ္းေပ်ာက္ေနၿပီေဆာင္းရယ္။

 

 

                               *************

 

 

     ညေန ေနဝင္ရီတေရာ အခ်ိန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိုးေကာင္းကင္ၾကီးသည္ရံႊ႕ ဗြက္ေရာင္ကဲ့သို႔ျဖစ္ေနသည္။ လမ္းေဘးရွိသစ္ပင္တစ္ခ်ိဳ႕ ကတစ္ခါတစ္ တိုးေဝွ႔လိုက္သည့္ ေလတစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ဘယ္ညာယိမ္းထိုးကာ သစ္ရြက္မ်ားဆီမွ တရွဲရျွဲမည္သံမ်ား ထြက္ေပၚလာသည္။ အေနာက္မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းတြင္ေတာ့ ေနဝင္းနီနီၾကီးသည္ လံုးဝစံုးစံုးျမဳပ္ ေပ်ာက္ကြယ္လုနီးေနျပီး အထက္ကမ္းဘယံေက်ာ တစ္ဝိုက္တြင္ေတာ့ အရစ္လိုက္အရစ္လိုက္ျဖစ္ေနေသာ ငရွဥ့္ေသြးေရာင္ တိမ္လိပ္ေၾကာၾကီးေတြက ညေနခင္းတစ္ခု၏ ေနာက္ဆံုးခ်ိန္ကို အစြမ္းကုန္အလွဆင္လွ်က္ရွိသည္။

 

 

   လွပစြာခ်ယ္မႈန္းထားသည့္  သဘာဝပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကို ေငးၾကည့္ေနရင္း ဂီတ သက္ျပင္းဖြဖြခ်ကာ ကားျပတင္းေပါက္အျပင္သို႔ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္သည္။ ကားေရွ႕ခန္မွ တကၠစီသမားၾကီးကေတာ့ အေရွ႕ကိုသာ အာရံုစိုက္လွ်က္ေမာင္းေနသည္။ တစ္ျဖည္းျဖည္း ကားေလးသည္ သူလိုခ်င္သည့္ေနရာကို ေရာက္ရွိလာသည္။

 

"ဦးေလး အေရွ႕နားမွာရပ္လိုက္ေတာ့ ရၿပီ။"

 

 

  ကားစက္သံရပ္သြားေတာ့ သူကားတံခါးကိုဖြင့္ကာ ကားေပၚမွဆင္းလာခဲ့သည္။ ထံုးစံအတိုင္း လက္ႏွစ္ဘက္ကိုေဘာင္းဘီ အိတ္ထဲထိုးထည့္လိုက္ၿပီး  သူေျခလွမ္းေတြကို ခပ္မွန္မွန္ေလးေလွ်က္လာခဲ့သည္။ မုန္တိုင္းအိမ္မွာရွိသည္ ထင္သည္ တံခါးေတြဖြင့္ထားသည္။ သူအိမ္ေရွ႕ေပါက္သို႔ ေရာက္ေသာ္အထဲမွ မုန္းတိုင္းထြက္လာသည္။

 

"ဂီတပါလား လာေလကြာအိမ္ထဲကို....."

 

   မုန္တိုင္းက အိမ္ထဲကိုဦးေဆာင္ၿပီး ေခၚသြားသည္။ သူမုန္တိုင္းေနာက္မွ လိုက္ဝင္လာခဲ့သည္။ အိမ္ထဲသို႔ေရာက္ေသာ္ အိမ္တြင္းရွိပစၥည္းတစ္ခ်ိဳ႕မွာ ထားသိုေနၾကပံုစံအတိုင္း မဟုတ္ပဲအနည္းငယ္ ဖရိုဖရဲျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ သူထိုင္ခံုေပၚသို႔ထိုင္ခ်လိုက္ ၿပီးအခန္းတြင္းသို႔ တစ္ခ်က္ေဝွ႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ထမင္းစား စားပြဲခံုေအာက္တြင္ ေသာက္ထားသည့္အရက္ပုလင္း အခြံတစ္ခ်ိဳ႕ကို စီထားသည္ကိုေတြ႔ရသည္။  မုန္တိုင္းက မီဖိုထဲမွျပန္ထြက္လာၿပီး လက္ထဲတြင္ အခ်ိဳရည္သံဘူးတစ္ဘူး ပါလာကာ သူ႕ဆီေလွ်ာက္လာသည္။

 

"ေရာ့ဂီတ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ မင္းကိုဧည့္ခံစရာဒါပဲရွိတယ္"

 

"ငါမင္းကိုဒီေန႔ တစ္ခုခုလိုက္ေကြ်းခ်င္တယ္မုန္တိုင္း။ ဒီေန႔ငါ့ရဲ႕ ႏွစ္ဆယ့္တစ္ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔အေနနဲ႔ေပါ့ကြာ"

 

"ဟုတ္လား ငါလဲဒီေန႔မွတိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အလုပ္ကေနခြင့္ယူထားတာ  အေတာ္ပဲ ငါ့ကို၁၉လမ္းမွာ အကင္လိုက္ေကြ်း"

 

"မင္းကလည္း အကင္ပဲလား ငါနဲ႔အတူတူနည္းနည္းပါးပါး ေမာ့ရေအာင္ေလကြာ။ ဘယ့္နဲ႔လဲ။"

 

"အဟား ........  ရတယ္ ငါလည္းမူးခ်င္ေနတာ အေဖာ္မရွိတာနဲ႔အေတာ္ပဲ ။ မင္းဒီေန႔ငါ့ဆီေရာက္လာတာ ငါအရမ္းဝမ္းသာတယ္ "

 

"ေအး.... ဒါဆိုသြားၾကမယ္"

 

"ခဏေလး ငါေရခ်ိဳးၿပီး အဝတ္စားလဲလိုက္ဦးမယ္ ခဏေလးပဲေစာင့္"

 

 

   မုန္တိုင္းသူ႔ပါးကို တစ္ခ်က္ ဆြဲညွစ္ကာ ပုဆိုးတစ္ထည္ယူၿပီး အိမ္ေနာက္ေဖးသို႔ ကဗ်ာကရာ ေျပးဝင္သြားသည္။ သူရင္ထဲ ဆူလိႈက္တက္လာသည့္ ရင္ခုန္စရာ ပီတိေတြကိုမိ်ဳခ်လိုက္သည္။ မင္းကေတာ့ ငါ့ကိုစိတ္မခိုင္ေအာင္ လုပ္ေနၿပီမုန္တိုင္းရာ။

 

 

                              ************

 

 

 

      ည၏ထိန္လင္းေနေသာမီးေရာင္မ်ား ေအာက္တြင္ စကားေျပာသံဆူညံသံေတြျဖင့္ စည္ကားလွ်က္ရွိသည္။ စားေသာက္ဆိုင္အတြင္းမွ စားပြဲခံုမ်ားကို လမ္းမလယ္ေလာက္ထိေနရာယူ ၿပီးခင္းထားသျဖင့္ လမ္းမက်င္းက်င္းေလးတြင္ အေရာင္ေသြးစံုကာလာစံုသည့္ လူမ်ားက တိုးေဝွ႔ကာ ဟိုၾကည့္သည္ၾကည့္ျဖင့္ သြားလာလွ်က္ရွိသည္။ ရံဖန္ရံခါ တြင္အရပ္ရွည္ရွည္ ေဒါင္ေကာင္းေကာင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားကို ပါေတြ႔ရသည္။

 

  သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ထိုင္ေနသည့္စားေသာက္ဆိုင္မွာလည္း လူမ်ားျပည့္လံွ်ကာ ပ်ားပန္းခတ္ေအာင္ေရာင္းေနရသည္။ မုန္တိုင္းကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ လက္ကအျငိမ္မေနပဲ စားပြဲေပၚရွိ တစ္ခါသံုးတူတစ္ေခ်ာင္းကိုယူၿပီး ေက်ာင္းမွကေလးေတြ ေဘာပင္လွည့္သလို လက္ထဲတြင္လွည့္ေနသည္။ မုန္တိုင္းအသားအေရက ေရးခ်ိဳးၿပီးကာစ မိုလို႔လားေတာ့မသိပါ ညမီးေရာင္ေအာက္တြင္ စိုစိုေျပေျပရွိေနသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ မုန္တိုင္းဆီမွထြက္လာသည့္ ဆပ္ျပာနံ႔သင္းသင္းေလး ေၾကာင့္ရင္ထဲလိႈက္ကာ ေအးျမသြားသည္။ ခဏၾကာေတာ့ သူတို႔မွာထားသည္မ်ား စားပြဲေပၚေရာက္လာသည္။

 

 

    မုန္တိုင္းမွာထားသည္ကလည္း နဲနဲေနာေနာမဟုတ္ပါ။  ။ၾကက္ေျခေထာက္သုပ္၊ ဝက္နံရိုးေၾကာ္၊ ၊ၾကက္စာေတး ၊ရံုးပေဒသီးကင္၊ ပဲျပားႏွင့္မိႈကင္ ၊ၾကက္အူကင္၊ ဝက္လွ်ာကင္၊ ပီရႈးထမင္းေၾကာ္ ႏွင့္ ဆယ့္ႏွစ္မိ်ဳးဟင္ခ်ိဳက ပါေသးသည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေသာက္ဖို႔ ဟိုက္ေကာ္မရွင္နာ အရက္ကတစ္လံုး  စားပြဲေပၚတြင္ေထာင္ထားသည္။ သည္ေန႔သူအိမ္မွ ပိုက္ဆံလံုလံုေလာက္ေလာက္ ထည့္လာ၍ေတာ္ေသးသည္။ စားပြဲခံုျပည့္ေအာင္ မုန္တိုင္းမွထားပံုမ်ိဳးႏွင့္ ဆိုလွ်င္ အနည္းဆံုးေတာ့ ခုႏွစ္ေသာင္းရွစ္ေသာင္းေလာက္ ကုန္ႏိုင္သည္။

 "မုန္တိုင္း ဒါေတြအားလံုး မင္းတစ္ေယာက္ထဲစားမလို႔လား"

 

" အဟတ္....... ဘာျဖစ္လို႔လဲ။ မင္းလဲစားမွာပဲကို ကုန္ေလာက္မွာပါကြာ ဟိဟိ"

 

"မင္းမွာထားတာေတြကိုလဲ ၾကည့္ပါဦးကြာ။ ငါေတာ့အဲေလာက္မစား ႏိုင္ဘူး မင္းပဲကုန္ေအာင္စားရမယ္"

 

"ရတယ္ ကိစၥမရွိဘူး မကုန္ရင္ က်န္တာေတြကို ပါဆယ္ထုတ္ခိုင္းလိုက္မယ္။  "

 

"အရူး...."

 

"ကဲလာ... ကန္ေပး"

 

"ဘာလဲ.......... ကန္ေပးဆိုတာ"

 

"တရုတ္ေတြ စားခါနီးေသာက္ခါနီးရင္ေျပာၾကတာ ေလကြာ။ ခ်ီးယားစ္ ေပါ့ကြာ"

 

"ဟားဟားဟား............. ကဲလာထား ကန္ေပး"

 

 

   မုန္တိုင္းက အရက္ခြက္ကိုကိုင္ၿပီးေမာ့ခ်လိုက္သည္။ အရက္မေသာက္တတ္မွန္း သိသာသည္ မ်က္ႏွာက ရံႈ႕မဲ့ေနသည္။ သို႔ေပမယ့္ ဖန္ခြက္ထဲတြင္ ေရခဲတံုးသာက်န္သည္အထိ တစ္ခြက္လံုးကိုေမာ့ ပစ္လိုက္သည္။ သူမုန္တိုင္းကိုၾကည့္ၿပီး ရယ္ခ်င္စိတ္ေပါက္သြားသည္။ ဒီေကာင္ဒီည ဘာေတြခံစားေနရသည္ မသိပါ အျပက္မူးမည့္ပံုေပၚသည္။ သူနဲနဲေလွ်ာ့ေသာက္ရမည္ ထင္သည္။

 

"ေဟ့ေကာင္ဂီတ ေသာက္ေလကြာ။ ငါ့တစ္ေယာက္ထဲကိုေတာ့ ညာတိုက္မယ္မၾကံနဲ႔ ဒီေန႔မင္းေမြးေန႔ မင္းမ်ားမ်ားေသာက္သင့္တယ္"

 

"အင္းဟုတ္သားပဲ ငါ့ေမြးေန႔ပဲ မင္းေျပာလို႔သတိရသြားၿပီ မင္းငါ့ကိုေမြးေန႔လက္ေဆာင္ ေပးဦးေလကြာ။ "

 

 

   မုန္တိုင္းက အရက္ႏွစ္ခြက္ေလာက္  သာေသာက္ရေသးသည္။ မ်က္လံုးေတြက ေလးတြဲတြဲႏွင့္ရီေဝေဝ ျဖစ္ေနသည္။ သူ႕စကားေၾကာင့္ သူ႕ကိုမေက်နပ္သလို ဂိ်ဳလ္ၾကည့္ၾကည့္သည္။

 

"မင္းကၾကိဳမွေျပာမထားပဲ ငါကဘယ္လိုလုပ္ လက္ေဆာင္ေပးရမလဲ"

 

"ေဟ့ေကာင္ မရဘူးေပးဆိုေပး။ ဘယ္မွာလဲမင္းလက္ေဆာင္"

 

 

    ရစ္တာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး မုန္တိုင္းရာငါလဲ မင္းလိုဇြတ္လုပ္ၾကည့္တာေပါ့ ဟင္းဟင္း။

 

"မင္းမရစ္နဲ႔ဂီတ ငါ့မွာဘာမွမပါမွန္း သိရက္သားနဲ႔ မင္းေနာ္"

 

 

   မုန္တိုင္းအမူယာကို ၾကည့္ၿပီးသူ႔စိတ္ထဲ ပိုျပီးကလိကလိျဖင့္ မရိုးမရြျဖစ္ကာ ပိုစခ်င္သြားသည္။

 

 "မသိဘူးကြာ ေပးဆိုေပး "

 

   သူ႕စကားဆံုးေတာ့ မုန္တိုင္းက ထိုင္ေနရာမွ ဝုန္းကနဲထရပ္သည္။ ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ သူလန္႔သြားသည္။ ဒီေကာင္ဘာျဖစ္သြားပါလိမ့္ စိတ္ဆိုးသြားတာမ်ားလား။ သို႔ေသာ္ သူ႕အထင္မွားသြားသည္ မုန္တိုင္းမ်က္ႏွာက စိတ္မဆိုးသည့္အျပင္ ေျပာင္စပ္စပ္ျဖင့္ သူ႕ကိုငံု႔ၾကည့္ၿပီးမ်က္စိ  တစ္ဖက္မိွတ္ျပသည္။ ထို႔ေနာက္ ဆိုင္ထဲသို႔ အာျပဲၾကီးျဖင့္

 

"ဆိုင္ထဲမွာရွိၾကတဲ့ ညီအကိုမ်ားခင္ဗ်ား။ ဒီေန႔ညဟာဆိုရင္ျဖင့္ ေဟာဒီက ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ဂီတရဲ႕ ေမြးေန႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မိုလို႔ ကြ်န္ေတာ္က သူ႔ကိုေမြးေန႔လက္ေဆာင္အေနနဲ႔ ေမြးေန႔သီခ်င္းေလးဆိုျပခ်င္ပါတယ္"

 

"မုန္တိုင္း.........................."

 

" အားလံုးပဲသေဘာတူပါရဲ႕ လားခင္ဗ်ား"

 

"ေဟ့ေကာင္............    ဟာ ဒီေကာင္ေတာ့"

 

"ေျဖာင္း.... ေျဖာင္း..... ေျဖာင္း........... ေျဖာင္း"

 

 

  မုန္တိုင္းစကားဆံုးေတာ့ ဆိုင္အတြင္းရွိ အျခားဝိုင္းမွ လူမ်ားက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ၿပီး ရယ္က်ဲက်ဲလုပ္ကာ လက္ခုပ္ေတြ တစ္ေျဖာင္းေျဖာင္းတီးကုန္ၾကသည္။ လူေတြအမ်ားၾကီးက ဝိုင္းၾကည့္ေနသျဖင့္ သူ႕မ်က္ႏွာမထားတတ္ေအာင္ ထူပူေနသည္။ စိတ္ညစ္ညစ္ျဖင့္ ေခါင္းၾကီးကိုသာ ငံု႔ထားလိုက္ေတာ့သည္။ မုန္တိုင္းမင္းလို ငေျပာင္ကိုစမိတာမွ ငါးပါးကိုေမွာက္ေရာပဲ။  ေကာင္းေရာ။

 

"ဟတ္ပီးဘတ္ေဒး ဒူးယူ .....ဟတ္ပီးဘတ္ေဒး ဒူးယူ .....ဟတ္ပီးဘတ္ေဒး ဒူးယူ .....ဟတ္ပီးဘတ္ေဒး ဒူးယူ ....."

 

"ေျဖာင္း.......... ေျဖာင္း....... ေျဖာင္း............ ေျဖာင္း"

 

"ဟား.......ဟား.........ဟား.................ဟား"

 

 

  အာျပဲၾကီးျဖင့္တမင္ မုန္တိုင္းကလုပ္ဆိုေနေသာေၾကာင့္ တျခားစားပြဲမွလူေတြက ဝိုင္းရီကုန္ၾကသည္။ မုန္တိုင္းသည္ေလာက္မ်က္ႏွာ ေျပာင္လိမ့္မည္ဟု သူမထင္ထားခဲ့ပါ။ ယခုေတာ့ ရွက္လြန္းလို႔ ကိုယ့္မ်က္ႏွာကိုယ္သာ ဓါးနဲ႔လီွးျပစ္ခ်င္စိတ္ေပါက္ေနသည္။

 

"ေဟ့ေကာင္ မုန္တိုင္း ထိုင္ေတာ့ရျပီ။ "

 

"ဟဲဟဲ......... ဘယ္လိုလဲ ငါ့ရဲ႕ေမြးေန႔လက္ေဆာင္က မလန္းဘူးလား"

 

"မင္းေတာ္ေတာ္ ေတာက္တီးေတာက္တဲ့ႏိုင္တာပဲ မုန္တိုင္း။ ဟိုမွာၾကည့္စမ္းလူေတြ ငါတို႔ဝိုင္းကိုၾကည့္ေနၾကတာ ငါရွက္လို႔ေသေတာ့မယ္"

 

 

"မင္းကလည္းကြာ သီခ်င္းဆိုျပတာပဲကို ဘာရွက္စရာရွိလဲ။ မင္းပဲေမြးေန႔လက္ေဆာင္ လိုခ်င္တယ္ေျပာတာေလ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဒါကေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေပါ့ကြာ ေနာက္မွမင္းကိုသက္သက္ ဝယ္ေပးမယ္ ဟုတ္ျပီလား"

 

"မင္းလက္ေဆာင္ၾကီးကလဲ ....ေအးေလ ငါပဲမွားတာပါ........ေက်နပ္ပါတယ္ကြာ"

 

"ကဲလာ.... ဆက္ျပီးေမာ့ၾကမယ္"

 

 

   မုန္တိုင္းကအရက္ခြက္ကို ကိုင္ၿပီးလက္ေပးေနသျဖင့္ သူ႔လက္ထဲရွိ အရက္ခြက္ျဖင့္လွမ္းတိုက္လိုက္သည္။ မုန္တိုင္းက ဖန္ခြက္ထဲရွိအရက္ေတြကို တစ္စက္မွမက်န္ေအာင္ေမာ့ပစ္ လိုက္သည္။ ဒီေကာင္ တစ္ခုခုကိုက်ိတ္ၿပီး ခံစားေနတာမ်ားလား။ မုန္တိုင္းရယ္ မင္းဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲကြာ.....

 

                                                ***********

 

     


               ညသည္ တိတ္ဆိတ္လွ်က္ ေျခာက္ကပ္ကပ္ျဖင့္ ျငိမ္သက္ေနသည္။ လမ္းေပၚတြင္ တစ္ခါတစ္ခါ ေမာင္းသြားသည့္ ကားတစ္ခ်ိဳ႕မွလြဲ၍ လမ္းသြားလမ္းလာဟူသည္ နတၱိဗလာ ။ သည္လိုေအးခ်မ္းတိတ္ဆိတ္ သည့္ညမ်ိဳးတြင္ ဂီတကေတာ့ ေခြ်းျပိဳက္ျပိဳက္က်ကာ ေျခလွမ္းတစ္ခုကိုမနည္း ၾကိဳးစားေလွ်ာက္လွမ္းေနရသည္။

 

 

    စားေသာက္ဆိုင္မွအျပန္ မုန္တိုင္းကအမူးလြန္ၿပီးမထႏိုင္ေတာ့။ ထို႔ေၾကာင့္တကၠစီ တစ္စီးငွားလာခဲ့သည္။ သို႔ေပမယ့္ သူပဲကံဆိုးလြန္းသည္ လားေတာ့မသိပါ။ တကၠစီက လမ္းတစ္ဝက္တြင္ စက္ပ်က္ၿပီးထိုးရပ္သြားသည္။ သည္ေတာ့ ရွင္းသည္ မုန္တိုင္းခႏၶာကိုယ္ၾကီးကို ကုန္ပိုးလာရံုမွတပါး အျခားဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ ပါဦးမည္နည္း။

 

 

      မုန္တိုင္းခႏၶာကိုယ္ ေလးတြဲတြဲၾကီးကိုပိုးလာ ရင္းသူေမာဟိုက္ကာ ေခြ်းေတြစို႔လာသည္။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း သူ႕အသက္ရႈသံေတြကိုပင္ သူျပန္ၾကားေနရသည္။ ေမာလြန္း၍ ႏွလံုးခုန္ျမန္ေနတာ ျဖစ္မည္။ ေခါင္းငိုက္စိုက္ အားယူလမ္းေလွ်ာက္လာရင္း ခဏရပ္ကာ အသက္ဝဝရႈၾကည့္လိုက္သည္။

 

"ဟူး....................."

 

 

  မုန္တိုင္းကိုတစ္လမ္းလံုးပိုး လာရသျဖင့္ ခါးေတြလည္းေညာင္းေနသည္။ ေျခသလံုးေတြလဲ ေတာင့္ကာ ကိုက္ခဲလာသည္။ သူခဏနားမွျဖစ္ေတာ့မည္။ အနီးနားတဝိုက္ကို မ်က္စိကစားၾကည့္လိုက္သည္။ ေတြ႔ျပီ။ ဝါက်င့္က်င့္ဓာတ္တိုင္မီးေရာင္ ေအာက္မွ အုတ္ခံုတန္းျဖဴျဖဴေလး ။သူထိုေနရာတြင္မုန္တိုင္းကို ခဏခ်ကာနားႏိုင္သည္။

 

 

   သူတျဖည္းျဖည္းအုတ္ခံုနားကို ေရာက္လာသည္။ ည၏မီးေရာင္ေအာက္တြင္ သူတို႔၏အရိပ္ေတြကို အထင္းသားျမင္ေနရသည္။ သူမုန္တိုင္းကို သူမုန္တိုင္းကိုအုတ္ခံုေပၚခ်ကာ သူပါဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ ယခုသူ႔ေက်ာကုန္းက ေပါ့သြားေတာ့သည္။ ည၏ေလေျပေအးေလး တစ္ခ်ိဳ႕က သူနဖူးရွိဆံစေတြကို ဝင္ေရာက္တိုးေဝွ႔သြားသည္။ မုန္တိုင္းခႏၶာကိုယ္ ေပ်ာ့တြဲတြဲၾကီးက ေတာ့သူ႔ကိုမီွထားသည္။

 

 

    ညမီးေရာင္ေအာက္တြင္ မုန္တိုင္းေခါင္းေလးကို သူေမာ့ေစလိုက္သည္။ မုန္တိုင္းကား အမူးလြန္ၿပီးအိပ္ေပ်ာ္သြားသည္ ထင္သည္။ သူမုန္တိုင္း၏မ်က္ႏွာေလးကိုသာ တစ္စိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနမိသည္။ မုန္တိုင္း၏ ပါးျပင္ေလးကိုပြတ္သပ္ရင္း သူ႕စိတ္ထဲအတိုင္းမသိတဲ့ ၾကည္ႏူးမွဳေတြ တစိမ့္စိမ့္ဝင္ေရာက္လာသည္ ထင္သည္။ ေစာေစာက ေမာဟိုက္မွဳေတြ ေလထဲမွာမႈန္ဝါးေပ်ာက္ကြယ္ သြားသည္။

 

 

    မုန္တိုင္း၏ပါးျပင္ေလးကိုပြတ္သပ္ရင္း စိတ္ထဲမရိုးမရြျဖစ္လာသည္။ မုန္တိုင္း၏ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြက လေရာင္ေအာက္တြင္ စိုစြတ္ေနကာ ရႊန္းလဲ့ေနသည္။  သူတံေတြးတစ္ခ်က္မ်ိဳခ်လိုက္ ျပီးမုန္တိုင္း ႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ယူလိုက္သည္။ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြကို တျဖည္းျဖည္းေရွ႕တိုးလိုက္ၿပီး မုန္တိုင္းႏွင့္ႏွာေခါင္းခ်င္း ထိခါနီးတြင္ရပ္တန္႔လိုက္ကာ....

 

 

                                                                                 ဆက္ရန္ရွိေသးသည္

                                                                                       lovealone:P