Mar 1st

အဆံုးသတ္

By ေရႊေသြးေလး

ၿပဳစားခဲ့တဲ့မင္းအမွားလား

ၿပဳစားခံရတဲ့ ငါ့အလြန္လား မေၿပာတက္

ရင္၀ကို စူး၀င္ေနတဲ့

ၿမွားအဆံုးမွာ ငါ့အသက္ကပ္ၿငိသြားေလရဲ႕

တစ္ရိပ္ရိပ္တက္လာတဲ့ အဆိပ္ေတြဟာ

ငါ့အာရံုေတြကို ေ၀၀ါးလာေစေနၿပီ....။

အား.....

ငါ့ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ

အာရံုမွာ ၿမင္ေယာင္ေနတာ မင္းပါလား

ေနာက္ဆံုး အသိလက္က်န္နဲ႕

မင္းဟာ အစစ္မဟုတ္မွန္း ငါသိေနပါရဲ႕

ဒါေပမယ့္ ငါ...

မင္း ပံုရိပ္ေယာင္နဲ႕တင္ ေက်နပ္ေနမိပါလား...။

ငါ့ခံတြင္းက ယိုစီးေနတာ

ေသြးေတြမဟုတ္ဘူး...

အဲ့ဒါ အခ်စ္ေတြ..

ရဲရင့္ ၿပတ္သားတဲ့ မင္းအေပၚထားရွိတဲ့

ငါ့အခ်စ္ေတြ...။

ငါ့ေဘးနားမွာ အေမွာင္ထုေတြ

ႀကီးစိုးလာၿပီ...

ဟိုးအေ၀းက အက္ကြဲေနတဲ့ ရယ္သံေတြကိုငါ ၾကားေနရတယ္..။

ငါ...ငါ..

ေၾကာက္ရြ႕ံေနပါလား....

အေမွာင္ထုထဲမွာ မင္းကို ဆံုးရံႈးရမွာ

ငါေၾကာက္ေနမိပါလား...။

မငး္ထြက္သြားၿပီ...

ေမွးမွိန္ေဖ်ာ့ေတာ့လာတဲ့ အလင္းေရာင္နဲ႔အတူ    

ငါ့အနားက မင္းထြက္သြားၿပီ...။

တစ္လွမ္း.. ႏွစ္လွမ္း...သံုးလွမ္း

ေၿခလွမ္းေတြနဲ႕ မင္းထြက္ခြာသြားၿပီ....။

မင္းနဲ႕ငါ တၿဖည္းၿဖည္းေ၀းသြားၾကၿပီ..

ေ၀း....သြားၾကၿပီ..။

Feb 29th

ကိုေပးတဲ့အမွတ္တရ

By yoona.thiyein
ကို--------------(N.N)



                                              ကို shine        ဆိုတာ ေတာက္ပၿခင္းတဲ့။
သူကကို ့ကို ေတာက္ပတဲ့   အခ်စ္ေတြနဲ ့     ဖံုးလႊမ္းသြားတာေပါ့ေနာ္။
ကိုက   ေတာ္ေတာ္ရက္စက္တတ္တာဘဲေနာ္။
ကို ့အသည္းကအရိုးေတြနဲ့လားကိုု။
ကိုကဘာလို့ဒီေလာက္အသဲမာရတာလဲ။
ေၿပာေတာ့   သဲႏွဳတ္ခမ္းေတြကိုနမ္းခ်င္တယ္ဆို။
ကိုရယ္          တကယ္ပါဘဲ။.
ဘာမွမသိေသးတဲ ့  ဒီကႏွလံုးသားကို    ကိုကပထမဆံုးဒဏ္ရာေပးလိုက္တာေပါ ့ေနာ္။
တကယ္ပါကိုရယ္         ကိုေၿပာတဲ့အေၿပာေတြကို        သာယာခဲ့မိတာကိုက      ဒီကမွားတာပါ။
ကိုကသင္ခန္းစာေကာင္းေကာင္းၾကီးေပးလိုက္တာေပါ ့ေနာ္။
ေက်းဇူူးတင္ပါတယ္ကို။
ကိုလည္းကံေကာင္းပါေစလို ့ဆုေတာင္းပါတယ္။
ကိုေပးလိုက္တဲ ့ဒဏ္ရာက        သင္ခန္းစာအၿဖစ္ေၿပာင္းၿပီး    တကယ္ကိုေက်နပ္စရာေကာင္းပါတယ္။
ကိုရယ္--------------။
                                        အသည္းေတြကြဲေက်သြားတဲ့အထိ မခံစားရေပမယ့္    ၀မ္းနည္းမိတာေတာ့  အမွန္ဘဲကို။
                                                   ဘာလို့လဲဆိုေတာ ့            ကို့ကို          ဒီက---------------------------------------------------------------ေနၿပီေလ။
ကိုရယ္ တကယ္ဘဲ။
==============================================

                                                                                                                                 ကိုရဲ ့တစ္ခ်ိန္က
                                                                                                                                                            
                                                                                                                                       T.Y
Feb 28th

လမ္းခြဲ

By မာရ္နတ္
တစ္ခါတုန္းက

တစ္ေနရာမွာ

တစ္စံုတစ္ေယာက္

နွစ္ၾကိမ္ေျမာက္ေတာ့

နွစ္ေယာက္မရွိ

နွစ္သက္ျမတ္နိုး

မိခဲ့တယ္ေလ.......

ဒီလိုနဲ ့ပဲ

ကိုယ့္ကိုယိကုိပင္

ေမးမိျပန္ေတာ့

တစ္ဖက္သက္သာ

ခ်စ္မိျပီတဲ ့.................

ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း

နင္မွမသိ

တစ္ေယာက္တစ္လမ္း

ခြဲခြာကမွာ

အမွန္ပါပဲလား................

Feb 28th

ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္ေသာ ကြ်န္ေတာ့္အစ္ကို

By Alien

ဆယ္တန္းစာေမးပြဲၾကီးေၿဖၿပီးကတည္းက အ္ိမ္မကပ္ခဲ့တဲ့ ကိုသတ္ တစ္ေယာက္ အတတ္ေပါင္းစံုတတ္ေနေလေတာ့သည္။ သူမ်ားေတြလို အက်ိဳးရွိမဲ့ အဂၤလိပ္စာ သင္တန္း ၊ ကြန္ပ်ဴတာ သင္တန္းေတြမတတ္ဘဲ အိမ္နားက ၀ိတ္ရံုမွာပဲ အခ်ိန္ေတြကုန္ေနေလသည္။ ၀ိတ္ရံုပိုင္ရွင္ ကိုေဇာ္ၾကီးေကာင္းမႈေၾကာင့္ ကာမတဏွာ အေၾကာင္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိလည္း အရြယ္နဲ႕ မလိုက္ေအာင္ ႏွံ႕စပ္ေနေလသည္။ ေကာင္းခ်က္တစ္ခုကေတာ့ ကိုသက္ရဲ႕ ခႏၵာကိုယ္ဟာ ရြယ္တူေကာင္ေလးေတြ အားက်ေလာက္ေအာင္ကို ဗလေတာင့္တင္းေနေလသည္။

“မင္း ခႏၵာကိုယ္တစ္ခုလံုးမွာ လက္ေမာင္းၾကြက္သားေတြက အမိုက္ဆံုးပဲ” လို႕ ကိုေဇာ္ၾကီးက ခဏခဏ ခ်ီးမြမ္းခန္းဖြင့္ေလသည္။

ကိုေဇာ္ၾကီးဆိုတဲ့လူကလည္း ဗလၾကီးသေလာက္ တဏွာၾကီးတဲ့ေနရာမွာ ၂ ေယာက္မရွိ။ လိုးဖို႕ဆိုရင္ ေယာက္်ားေသာ ၊ မိန္းမေသာ မသိ..ဘာလာလာေဒါင္းသည္။ ကိုယ့္နဲ႕သာ ညီအစ္ကိုလိုေန ေနသာ။ ၀ိတ္ရံုက ခပ္ႏြဲ႕ႏြဲ႕ေကာင္ေလးေတြၿဖစ္တဲ့ တင္ထူးေအာင္တို႕… ဇြဲဇြဲတို႕ဆို ကိုေဇာ္ၾကီးက ဖင္ခ်ေနၾက။ ကိုေဇာ္ၾကီးက သူစြံခဲ့ၿပီဆိုရင္ ဘယ္လိုခ်ခဲ့တယ္…ဘယ္လို၀ိုက္ခဲ့တယ္…ဆိုတာကို ကိုသတ္တို႕ကို အရသာခံၿပီး ၿပန္ေၿပာေနၾက။ ဒါေၾကာင့္လည္း ကိုသက္က အရြယ္နဲ႕ႈမလိုက္ေအာင္ ဒီကိစၥမွာ စိတ္သန္ေနတာ။ အထူးသၿဖင့္ ကိုသက္ရဲ႕ နဂိုပါရမီအခံက မိန္းမေတြကို လိုးရတာထက္ ေယာက္်ားအခ်င္းခ်ငး္ကို လိုူးရတာ ပိုစိတ္သန္တယ္။ အဲ့ေတာ့ ကိုေဇာ္ၾကီးရဲ႕ ေယာက္်ားအခ်င္းခ်င္းလိုးခန္းဖြင့္တဲ့ ပံုၿပင္ေတြဆို သိပ္ၾကိဳက္။

အခုဆိုရင္ ကိုသက္မွာ အိမ္ေရွ႕က အကိုၾကီးေတြ ေရခ်ိဳးရင္လည္း ခိုးခိုးၾကည့္ရတယ္။ ပုဆိုးလဲေနရင္းနဲ႕မ်ား တင္ပါးေတြမ်ား ၿမင္ရမလားလို႕ေပါ့။ လမ္းမွာ ဖင္ၾကီးၾကီးဘဲတစ္ေပြရဲ႕ ပုဆိုးေအာက္က တင္ပါးေတြ လွဳပ္တာကိုမ်ား ေတြ႕ရရင္ အိမ္သာထဲေၿပးၿပီး ဂြင္းတိုက္ရတာအေမာ။ ကိုသက္ရဲ႕ ေနာက္ စိတၱဇတစ္ခုက ေယာက္်ားေတြရဲ႕ အတြင္းခံေဘာင္းဘီအနံ႕ကို ရွဴရွိဳက္ခ်င္တာပဲ။ ကိုယ္ေဘာင္းဘီကို ကိုၿပန္ရွဴရတာေတာ့ သိပ္မမိုက္။ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ခပ္ေတာင့္ေတာင့္ ဘဲတစ္ေပြရဲ႕ အတြင္းခံေဘာင္ဘီကို ရွဴလိုက္ရရင္ေတာ့ကြာ..သေဘာတူတူ..မတူတူ အဲ့ဘဲကိုတတ္လိုးမိမွာ အေသအခ်ာပဲ။

တစ္ေန႕ေတ့ာ….ကိုသက္ရဲ႕ စိတ္ကူးေတြ တကယ္ၿဖစ္လာၿပီလို႕ေၿပာလို႕ရပါၿပီ။ အဲ့ေန႕က ညေန ၆ နာရီေလာက္ ၀ိတ္မၿပီး စက္ဘီးနင္းၿပန္လာတဲ့ ကိုသက္အတြက္ အိမ္မွာ အေမာေၿပ အ္ိုေအစစ္ေလးၾကိဳဆိုေနတယ္ဆိုတာ ၾကိဳမသိခဲ့တာအမွန္ပါ။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေဖေဖက

“ေဟ့သား…ကိုသတ္..ဒီမွာ မင္းအကို ကုိ လာၾကည့့္စမ္းပါဦး.မွတ္မိေသးရဲ႕လားလို႕”

ေဖေဖ ေခၚလို႕ ဧည့္ခန္းထဲကို အ၀င္ စ ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း အကိုရဲ႕ မ်က္ႏွာက ကြ်န္ေတာ့္ရင္တစ္ခုလံုးကိုလွဳပ္ခပ္သြားေစသည္။

ကို ထက္ၿမတ္ေဇာ္…

ငယ္ငယ္က အတူတူကစားခဲ့တဲ့ အကိုတစ္၀မ္းကြဲ..အခုၾကည့္စမ္း…လမ္းမွာေတြ႕ရင္ေတာင္ မမွတ္မိႏိုင္ေလာက္ေအာင္ကို ေခ်ာလာခဲ့တာပဲ။ အရင္ကလို ပိန္ပိန္ေသးေသး မဲမဲသည္းသည္း ညွပ္စိေလး မဟုတ္ေတာ့ပါလား … အခုေခ်ာလာလိုက္တာ… တကယ္ကို မွန္းခ်င္စရာၾကီးဗ်ာ။ အကို႕မ်က္လံုးေတြက အရင္တုန္းကလိုၿပဴးေၾကာင္ေၾကာင္ေလး မဟုတ္ေတာ့..မ်က္ခံုးထူထူေအာက္မွာ မ်က္ေတာင္ေကာ့ေကာ့ေတြနဲ႕ ရင္ခုန္စရာေလးဗ်။ အရင္ကလို ႏႈတ္ခမ္းေသးေသးေကြးေလး မဟုတ္ေတာ့ဖူး။ ခပ္ထူထူ နီေစြးေစြးႏႈတ္ခမ္းေတြ။ တစ္ကိုယ္လံုးမွာ အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ့ ရင္အုပ္ေတြပဲ။ ၿပည့္ေဖာင္းတင္ကားၿပီး ႏို႕သီးရာေလးေတြ ေပၚေနတဲ့ ရင္အုပ္ ၂ ဖတ္က မ်က္ႏွာ အပ္ၿပီးေတာ့ ေမွာက္အိပ္ခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ကို ဆြဲေဆာင္မႈရွိေနခဲ့တာပါ။ အဂၤလန္ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံၾကီးက အကို႕ကို ပညာေတြလည္းသင္ေပးလိုက္သလို အလွေတြလည္းတိုးလာေအာင္ ၿပဳၿပင္ေပးခဲ့တာပဲ။

ဟာ..ကိုသတ္ၾကီးက ထြားလာလိုက္တာ…နည္းတဲ့အေကာင္ၾကီးမဟုတ္ဖူးေနာ္

မွင္သတ္ ငမ္းၾကည့္ အဲေလ မွားလို႕ ေငးၾကည့္ေနတဲ့ က်ေတာ့္က အကိုဆီက တအံ့တၾသအသံၾကားမွပဲ…သတိ၀င္လာၿပီး ထိုင္ေနတဲ့ အကိ္ု႕ကိုေၿပးဖတ္လိုက္ေတာ့သည္။ ေၾကာင္အမ္းေနတဲ့အကို႕မ်က္ႏွာကို “ရႊတ္”ခနဲဆိုတစ္ခ်က္နမ္းလိုက္ၿပီး…“သတိရလိုက္တာ..ကိုထက္ရယ္”
ဆိုၿပီး ခပ္တည္တည္ေၿပာခ်လိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕မူမမွန္တဲ့ ၾကိဳဆိုမႈကို ေၾကာင္ေငးေနတဲ့အကိုက အခုမွ အထာက်ေသာပံုစံနဲ႕ ရြတ္ခနဲ က်ေတာ့္ကို ၿပန္နမ္းလိုက္သည္။ ဒါေပမယ့္ က်ေတ္ာ့က အကို႕ထက္ ေခါင္းတစ္လံုးပိုၿမင့္ေနေတာ့ လည္ပင္းကိုပဲ နမ္းမိသြားသည္။

“သားတို႕ ညီအစ္ကို ၂ ေယာက္ကို အေမက မေတြ႕တာၾကာေတာ့ စိမ္းေနမယ္လို႕ထင္ထားခဲ့တာ…အခုလိုေႏြးေႏြးေထြးေထြး ေတြ႕ရေတာ့ အေမ၀မ္းသာလိုက္တာ..”

စိတ္ခ်အေမေရ…ေနာက္ဆို ဒီထက္ပိုေႏြးေထြးမွာ..ဟိဟိ…အေမ့ကို ရင္ထဲကေန ၿပန္ေၿပာလိုက္သည္.

“ကိုသတ္…သားေလး…မင္းအကိုက ေက်ာင္းပိ္တ္တုန္း ၿမန္မာကို ခဏအလည္ၿပန္လာတာ…အဲ့တာ အေမတို႕ အိမ္မွာ ေနမွာ…မင္း..မင္းအကိုကို ဂရုစိုက္ရမယ္ေနာ္..အရင္လို လမ္းၾကီးပဲထြက္မေနနဲ႕”

“စိတ္ခ်ပါ..ေမၾကီးရ..သား ကိုထက္နားမွာပဲေနမယ္။”

“ၾကည့္..သားကိုထက္ေရ..ဒီေကာင္ေလးက ဆယ္တန္းသာ ေၿဖထားတာ..အခုထိ ကေလးစိတ္ေလးပဲ. ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ မင္းညီကို မင္းဆံုးမပါဦးကြယ္…”

“ဟုတ္ကဲ့ပါ..အန္တီ..ကိုသတ္က လိမၼာမွာပါ။”

က်ေတာ့္ေခါင္းကို ပြတ္သပ္ၿပီးေၿပာလိုက္တဲ့ ကိုထက္လက္ေတြေၾကာင့္ က်ေတာ္ရင္ခုန္သြားသည္။

“ကိုထက္..ခရီးပန္းလာတယ္ထင္တယ္…လာ …သား.ေရခ်ိဳးခန္းလိုက္ၿပမယ္..ေရအရင္ခ်ိဳးလိုက္ေနာ္..”

“ေအးေအး”

“ကိုထက္ အရင္သြားႏွင့္ေလ…က်ေတာ့္ အထုတ္ေတြ ဆြဲလာမယ္…”

“ရရဲ႕လား…ႏိုင္ရဲ႕လား…ညီ”

“ဒီမွာၾကည့္..ဗလေတြကို ကိုထက္ကိုေတာင္ ခ်ီသြားႏိုင္တယ္”..အခုမွ ၀ိတ္မထားတဲ့ လက္ေမာင္းမာဆယ္ေတြကို ညွစ္ၿပလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ..ကိုထက္က ၿဖတ္ခနဲ ဆံေတြးမ်ိဳခ်လိုက္တာကို က်ေတာ့္ေတြ႕လိုက္တယ္။ ကိုေဇာ္ၾကီး ေၿပာစကားအရဆို ဒီလို ဆံေတြးမ်ိဳခ်တာက တစ္ခုခုကို ရင္ခုန္သြားလို႕တဲ့…ဒါဆို ကိုထက္က .. က်ေတာ့္ဗလေတြကို… ရင္ခုန္ေနတယ္ေပါ့။ အေတြးမဆံူးလိုက္ ေရွ႕က ထြက္သြားတဲ့ ကိုထက္တင္ပါးေတြက ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ရိုက္ဒါေအာက္မွာတင္ ရင္ခုန္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ လံုးတစ္ၿပည့္ေဖာင္းေနသည္။ ဒီအကိုနဲ႕ေတာ့ ခက္ၿပီကြာ။

 

ကိုထက္ေရခ်ိဳးခန္း၀င္ေနတုန္း သူ႕အခန္းကိုတိပ္တိပ္ကေလး ၀င္ခဲ့သည္။ အေၾကာင္းကေတာ့ က်ေတာ့္အကိုတစ္၀မ္းကြဲေလးရဲ႕ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီေလးကို နမ္းခ်င္လို႕ပါပဲ။ အႏွစ္ႏွစ္အလလက ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားခဲ့တဲ့ က်ေတာ့္ဆႏၵ ဒီေန႕ေတာ့ၿပည့္ၿပီ။ ေဟာ ေတြ႕ၿပီ….ကုတင္ေပၚမွာ…အတြင္းခံေဘာင္းဘီ အနက္ေရာင္ေလး ခါးပတ္ၾကိဴးမွာ Levis ဆိုၿပီးေရထားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း အသာယူလိုက္ၿပီး ႏွာေခါင္းနားကို ကပ္ၾကည့္တယ္။ အား မိုက္လိုက္တဲ့ အီတီတီ အနံ႕ေလး။ လရည္အန႕ံလည္းမဟုတ္..ေသးနံ႕လည္းမဟုတ္…လီးနံ႔လို႕ပဲေခၚမလား…ဖင္နံ႕လို႕ပဲေခၚမလား…အိုးမိုက္လိုက္တာဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ့္ ဘယ္လိုမွ မထိန္းႏိုင္ေတာ့….ေအာက္က ေဘာင္းဘီကို ခြ်တ္ၿပီး ကုတင္ေပၚမွာလွဲၿပီး ဂြင္းတိုက္မိေလေတာ့သည္။ ဂြင္းတိုက္ေနတုန္း အကိုအတြင္းခံေဘာင္ဘီေလးကို မ်က္ႏွာေပၚကိုတင္ထားၿပီး … ဖင္ေနရာေလးကို ပါးစပ္ကကိုက္ထားမိတယ္္။

 

“ကိုသတ္…မင္း…မင္း…ဘာလုပ္ေနတာလဲ….ငါ့ေဘာင္းဘီကိုကိုက္ၿပီး”

ဟာ…အကို….ဘယ္အခ်ိန္ကေရခ်ိဳးၿပီးၿပီး..အၿပင္ကုိထြက္လာသည္မသိ။ က်ေတာ့္ကိုမ်က္လံုးၿပဴးၿပီး ၾကည့္ေနေလသည္။ အိုး..အစ္ကိုရဲ႕ေရစိုေနတဲ့ ခႏၵာကိုယ္က မိုက္လိုက္တာ…. အေပၚပိုင္းဗလာမွာ…မို႕ေမာက္တဲ့ရင္အုပ္..ခပ္ခ်ပ္ခ်ပ္ဗိုက္.။ ေအာက္ပိုင္းမွာ သဘက္ပတ္ထားေပမယ့္…ေရစိုေနတဲ့ေၿခသလံုးေမႊးေလးေတြက စိမ္းၿပီး ..အား….လိုးခ်င္လိုက္တာ ကိုထက္ရယ္။

“ဟို….ကိုထက္ကို…က်ေတာ္ိလိုးခ်င္လို႕ပါ”

“ဘာ…ဘာ..မင္း…ေတာ္ေတာ္မိုက္ရိုင္းတာပဲ…ညီအစ္ကိုခ်င္း….မင္းအခုဒီအခန္းထဲကထြက္သြားစမ္း….”

“မထြက္ႏိုင္ဖူးဗ်ာ…ခင္ဗ်ားကိုလိုးၿပီးမွ ထြက္မယ္”

“ေဟ့ေကာင္…မင္းဘယ္လိုေကာင္စားလဲ….မင္းအေဖနဲ႕တိုင္မွာေနာ္..ေခြးေကာင္..အခုခ်က္ခ်င္းထြက္သြားစမ္း”

“ခင္ဗ်ားထြက္ေစခ်င္ရင္ …လာဆြဲထုတ္ေလ.”

က်ေတာ္အပိုင္ၾကံေလေတာ့သည္။ ကိုထက္ က်ေတ္ာ့အနားေရာက္လာရင္ေတာ့ အၿပီပဲ။ ကိုထက္မွာ ဗလရွိတယ္ဆိုေပမယ့္..က်ေတာ့္ကိုေတာ့မယွဥ္ႏိုင္ေသးပါ။ ၿပီးေတာ့ က်ေတာ့္က သူ႕ထက္ ၅ ႏွစ္သာ ငယ္တာ..အရပ္က ေခါင္းတစ္လံုးပိုၿမင့္တယ္ဆိုေတာ့….ကိုထက္ကိုဆြဲလွဲၿပီး.မုဒိန္းက်င့္ဖုိ႕ဆိုတာ..က်ေတာ့္အတြက္ေတာ့ စာမဖဲြ႕ေလာက္တဲ့စြန္႕စားခန္းပါပဲ။ ရန္ၿဖစ္ေနၾက က်ေတ္ာ့လက္သီးေတြက ကိုထက္ကိုခ်စ္ေပမယ့္...လိုအပ္ရင္ေတာ့ ထုတ္သံုးရမွာပဲ…အိုး…ဒါကလည္း ကိုထက္ကို ခ်စ္လို႕ပါ…အဟဲ။ ကိုထက္ကလည္း..က်ေတာ့္အၾကံကို ၾကဳိသိေတာ့…အနားကိုမလာ။ သူ႕ခမ်ာ..သဘက္ၾကိီးနဲ႕ အၿပင္ထြက္ၿပးလို႕လည္းမရ။ ကုတင္ဆီလာၿပီး အ၀တ္အစားလာယူရင္လည္း….က်ေတာ္ဆိုတဲ့ေကာင္က ခ်မ္းသာေပးမွာ မဟုတ္ေတာ့ အၾကံအိုက္ပီး ေပရပ္ေနေလသည္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ထက္ ၅ ႏွစ္ငယ္တဲ့ ကိုယ့္ညီက  ဒီလိုဆက္ဆံတယ္ဆိုေတာ့လည္း ေဒါသထြက္ေနတဲ့ပံုစံလည္းၿဖစ္ေနၿပန္တယ္။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေရစိုေနတဲ့ဆံပင္ မ်က္ႏွာ ကိုယ္လံုးေတြရဲ႕အလွအပက ကြ်န္ေတာ့္ကိုၿဖားေယာင္ၿမွဴစြယ္ေနတယ္။

“ကိုထက္ေရွ႕မတိုးေတာ့လည္း…က်ေတာ့္ေရွ႕တိုးရမွာေပါ့ဗ်ာ.။” ခပ္မိုက္မိုက္တစ္ခ်က္ၿပံဳးၿပီး..အေရွ႕ကို ေလွ်ာက္လာခဲ့တဲ့ က်ေတာ့္ကို ကိုထက္ ေၾကာင္ၾကည့္ၿပီး..

“ေဟ့ေကာင္..မင္းေစာက္က်င့္မယုတ္နဲ႕ေနာ္…ထြက္သြားစမ္း…ေခြးသူေတာင္းစားး” ေၿပာရင္းနဲ႕ ေနာက္ဆုတ္သြားလိုက္တာ..ေရခ်ိဳးခန္းတခါး၀ေရာက္သြားေလသည္။ ဆက္ဆုတ္စရာေနရာလည္းမရွိေတာ့…

“ေအာ္..ကိုထက္က ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ အလိုးခံခ်င္တာေပါ့…အိုေခ …ဒါလည္းၿဖစ္တယ္…ပိုေတာင္ၾကိဳက္ေသး.” ညစ္ထပ္ထပ္စကားကိုဆိုၿပီး ကိုထက္ကို လွမ္းအဖတ္မွာ..မထင္မွတ္တဲ့ကိုထက္ရဲ႕ လက္သီးတစ္လံုးက က်ေတာ့္မ်က္ႏွာကိုတည့္တည့္ထိုးမိသြားသည္။ အသားနာရင္ေသြးဆူတတ္တဲ့က်ေတ္ာ့အက်င့္ေၾကာင့္…ကာမဆႏၵေတြပိုဆူေ၀လာၿပီး…

“ခင္ဗ်ားေသေပေတာ့”

ကိုထက္ကိုခံုအုပ္လိုက္တယ္။ က်ေတာ့္ခႏၵာကိုယ္၀ိတ္ကိုမႏိုင္တဲ့ ကိုထက္ အဖို႕ ေရခ်ိဳးခန္းၾကမ္းၿပင္ကိုလဲက်ေလေတာ့သည္။ ပတ္ထားတဲ့သဘက္လည္းမရွိေတာ့ဘဲ ကိုယ္လံုးတီးၿဖစ္သြားေလသည္.။ က်ေတာ့္လည္းရတဲံအခြင့္ေရးကိုလက္လႊတ္မခံဘဲ ကိုထက္အေပၚကိုတတ္ခြၿပီး…ကိုထက္ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ၿပြတ္ကနဲေနေအာင္ စုပ္ယူလိုက္သည္။ လက္ႏွစ္ဖတ္ကလည္း ရုန္းကန္ေနတဲ့ကိုထက္လက္ႏွစ္ဖတ္ကို ခ်ဳပ္ကိုင္ၿပီး အတင္းအက်ပ္နမ္းေနေသ္ာလည္း..ကို႕ထက္က လံုး၀မတုန္႕ၿပန္။ ဒါနဲ႕က်ေတာ္လည္းစိတ္ေလွ်ာ့လိုက္ၿပီး ကို႕ထက္ရဲ႕ႏို႕တစ္ဖတ္ကို စုပ္လိုက္သည္.။

“အ..” နည္းနည္းေအာ္ကာ ရုန္းတာနည္းနည္းၿငိမ္သြားသလိုပဲ။ က်ေတာ္လည္းရတဲ့အခြင့္အေရးကိုလက္လႊတ္မခံဘဲ ကို႕ထက္ႏို႕သီးေခါင္းေလးကို ဆက္ကာ ဆက္ကာ စို႕ခ်လိုက္ေလသည္။ ခ်ဳပ္ထားတဲ့လက္တစ္ဖတ္ကိုလႊတ္လိုက္ၿပီး သူ႕ႏို႕သီးေခါင္းေနာက္တစ္ဖတ္ကိုလွည့္ပတ္၀ိုက္ေပးလိုက္သည္။ ကိုထက္  ၁ မိနစ္ေလာက္ သတိလြတ္ၿပီး ၿငိမ္ေနရာမွ ၿပန္ရုန္းေလေတာ့သည္။ လြတ္သြားတဲံလက္တစ္ဖတ္နဲ႕ က်ေတာ့္ေခါင္းကို အတင္းတြန္းၿပီး ပါးစပ္ကလည္း

“ကိုသတ္ရယ္..မလုပ္ပါနဲ႕ေနာ္…ငါေတာင္းပန္ေနတာပါကြာ.” က်ေတာ့္ခြန္အားကို လြန္ဆန္ၿပီး မရုန္းကန္ႏိုင္မွန္းသိသြားတဲ့ ကိုထက္တစ္ေယာက္အဖို႕ႈေတာ့ ေတာင္းပန္တာကလြဲရင္ အၿခားလြတ္လမ္းမရွိေတာ့။

“က်ေတာ္လည္းကိုထက္ကိုေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္…တစ္ခါတည္းပါေနာ္..ေပးပါဗ်ာ”

က်ေတာ္လည္းႏို႕စို႕လိုက္…ရုန္းတာကို ခ်ဳပ္လုိက္လုပ္ေနရာကေန ဘလံုးဘေထြး ၿပန္ေၿပာလိုက္သည္။ ထိုစဥ္ လက္ဦးဆရာၾကီး ကိုေဇာ္ၾကီးရဲ႕စကားတစ္ခြန္းနားထဲေရာက္လာသည္။ သူေကာင္ေလးတစ္ေပြကိူမုဒိန္းက်င့္တုန္းက ဖင္ကိုၿဖဲၿပီး လွ်ာေကြ်းေပးလိုက္တာ..ခ်က္ခ်င္းၿငိမ္က်ၿပီး အကုန္အစဥ္ေခ်ာတယ္ဆိုပဲ။ က်ေတာ္လည္းထိုနည္းကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမယ္..အခုလိုရုန္းလိုက္ကန္လိုက္နဲ႕ဆို လိုရာစခန္းေတာ္ေတ္ာနဲ႕ေရာက္မွာမဟုတ္။ က်ေတာ္လည္းၿဖတ္ကနဲဆို အကို႕ကို ခါးကေန ဆြဲလွည့္လိုက္သည္။ ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ ကိုထက္တစ္ကိုယ္လံုး ပက္လက္အေနအထားကေန ေမွာက္ရပ္ၿဖစ္သြားသည္။

“အားပါး….ေကာင္းလိုက္တဲ့ဖင္ၾကီး”…..

လံုး၀န္းေနတဲ့ဖင္ႏွစ္လံုးကို ဆက္ခနဲၿဖဲၿပီး က်ေတာ့္လွ်ာၾကီးကို အလ်ားလိုက္ သြင္းလိုက္ေလေတာ့သည္။

“အင့္…အ..အ…မင္း..မင္း…ဘာလုပ္လိုက္တာလဲ…ကိုသတ္..လႊတ္..လႊတ္”…

ကိုထက္ပါးစပ္က ဗလံုးဗေထြး အသံေတြနဲ႕…လႊတ္လို႕ဆိုေပမယ့္လည္း ေစာဏေလာက္ေတာ့ မရုန္းေတာ့။ ဒီအတိုင္းဆို သိပ္မၾကာခင္မွာ ကိုထက္ကို က်ေတာ္ရေတာ့မယ္။ က်ေတာ့္လည္း အကို႕ရ႕ဲ အတြင္းသားနံရံေတြထိေရာက္ေအာင္ ဖင္ကိုၿဖဲၿပီး လွ်ာကို အဆံုးထိထိုးသြင္းေလေတာ့သည္။ အထက္ေအာက္ လ်က္လိုက္..အေပါက္ထဲကိုထိုးလိုက္လုပ္ေနေလေတာ့သည္။

“မလုပ္ပါနဲ႕ကြာ…ဆက္မလုပ္ပါနဲ႕ေတာ့….ငါ့ကိုလႊတ္ေပးပါေတာ့…မင္းဒီေလာက္ဆိုေက်နပ္သင့္ပါၿပီကြာ”

ကိုထက္က ပါးစပ္ကေတာင္းပန္ေနေပမယ့္…တင္ပါးၾကီးေတြကေတာ့ ေကာ့ေကာ့တတ္လာသည္။ က်ေတာ္လည္း အေၿခအေနကိုေကာင္းေကာင္းရိပ္စားမိေလေတာ့ အဆက္မၿပတ္ကို လ်က္ေလေတာ့သည္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့..

“လိုးခ်င္ရင္လိုးလိုက္ပါေတာ့ကြာ.…အဲ့လိုလ်က္မေနပါနဲ႕ေတာ့”

ေၾကာက္စိတ္ေကာ..ရွက္စိတ္ေကာ ၂ မ်ိဳးေရာေနတဲ့ ကိုထက္ရဲ႕ေတာင္းပန္သံ တိုးတိုးေလး။ က်ေတာ့္လ်က္တာကို မလႊတ္ေပးေသဘဲ..ေပေတပီး ဆက္လ်က္ေနေလသည္။

“အ ေတာ္ပါေတာ့ဆို့…ငါ တကယ္ကို မေနတတ္ေတာ့ဖူး….လိုးပါေတာ့ဆို.”

အဲ့က်မွ က်ေတာ့္ မ်က္ႏွာကို အကို႕ဖင္ကေနခြာလိုက္ၿပီး…..အကို႕တင္ပါးေတြကို ခပ္ဆက္ဆက္ေလးရိုက္လိုက္သည္။

“လိုးစရာ၇ွိတာၿမန္ၿမန္လိုး..ကလိမေနနဲ႕…ငါ မင္းမယားမဟုတ္ဖူး….” ေဒါသထြက္ေနတဲ့အသံနဲ႕ က်ေတာ္ကို က်ားနာတစ္ေကာင္လို သမင္လည္ၿပန္လွည့္ၾကည့္ၿပီး ေၿပာသည္။ ကိုထက္ပံုစံၾကည့္ရတာ အားမသန္လို႕ မာန္ေလ်ာ့လိုက္ရတဲ့ပံုစံ..သိပ္ေတာ့အေက်နပ္ၾကီးေက်နပ္ေနတာမဟုတ္။ အခုလိုေလးဘက္ေထာက္ထားတဲ့ အကိုဖင္ၾကီးႏွစ္လံုးက ပိုၾကီးၿပီး ေဘးကိုကားထြက္ေနေလသည္။ ဆြဲၿဖဲလိုက္ရင္ အလည္က အေပါက္ေလးက လာလိုးပါေတာ့ လို႕ လက္ယက္ေခၚေနသလိုပဲ။ က်ေတာ္လည္း ေဘးက shower gel ကိုနည္းနည္းယူၿပီး ကိုထက္ ခေရ၀ေလးကို ပြတ္ေပးၿပီး အထည့္ကိုပါ လက္္ခလယ္နဲ႕ႏႈိက္လိုက္သည္။

“အာ..လိုးမယ္ဆိုလိုးေလ…ဘာလို႕ကလိေနတာလဲ..” အစ္ကို႕ဆီက စိတ္မရွည္တဲ့အသံ.ထြက္လာသည္။

“ဒီအတိုင္းတတ္လိုးလိုက္ရင္….ကိုထက္ၿပဲသြားမွာေပါ့ဗ်….ဒါက အေပါက္ခ်ဲ႕တာလို႕ေခၚတယ္။ ဒါမွ လီး၀င္ရင္ ခံႏိုင္မွာ..။“

ဘာမွေတာ့ၿပန္မေၿပာ။ က်ေတာ္လည္းလက္တစ္ဖတ္က တင္ပါးကိုပြတ္လိုက္…ေနာက္လက္တစ္ဖတ္က အေပါက္ကိုခ်ဲ႕လိုက္နဲ႕ဖီလင္ယူေနေလသည္။ လက္ ၃ ေခ်ာင္း အ၀င္အထြက္လုပ္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ…က်ေတာ့္လီးနဲ႕ အကို႕ဖင္ကို အထက္ေအာက္ ပြတ္ဆြဲေလေတာ့သည္။ လီးရဲ႕ အထိအေတြကိုလည္း ရေရာ…ကိုထက္က ေနာက္ၿပန္လွည့္ၾကည့္သည္။

“အား…ေဟ့ေကာင္ ..မင္းဟာၾကီးက နည္းတာမွ မဟုတ္တာ..မၿဖစ္ဖူး…မၿဖစ္ဖူး..ငါ့့ကို မလိုးပါနဲ႕ကြာ…..”

အကုန္လံုး အစဥ္ေခ်ာေနရာမွ..က်ေတာ့္ ၇ လက္မ လီးကိုၿမင္မွ လန္႕ေအာ္ၿပီး ကိုထက္တစ္ေယာက္ၿပန္ရုန္းေလေတာ့သည္။ က်ေတာ့္လည္း အတင္းၿပန္ခ်ဳပ္ကာ…လီးကို ခေရ၀ကိုေတ့ၿပီး ခပ္ၿမန္ၿမန္ထိုးသြင္းလိုက္ေလသည္။

“အားးးးးးးးးးးးး..ေသပါၿပီကြာ…ငါဟာေလးေတာ့ၿပဲၿပီထင္ပါတယ္..ေတာင္းပန္ပါတယ္ ကိုသတ္ရယ္…အကို႕ကိုလႊတ္ေပးပါကြာ..ဆက္မလိုးပါနဲ႕ေတာ့ေနာ္….အကို နာလြန္းလို႕ပါ”

၃ လက္မခြဲေလာက္ ၀င္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ…ကိုထက္တစ္ေယာက္ ခါးပါေကာ့တတ္သြားၿပီး..က်ေတာ့္ကို သနားစဖြယ္ေတာင္းပန္ေလေတာ့သည္။ က်ေတာ္က အကို႕ကို အားလည္းအားနာ..သနားလည္းသနားေပမယ့္….ဆက္လိုးခ်င္တဲ့ဆႏၵကလည္း ဘယ္လိုမွ မထိန္းႏိုင္ေတာ့.

“ကိုထက္..က်ေတာ္ေၿပာတာေသေသခ်ာခ်ာနားေထာင္..ကိုထက ္ရုန္းေနမယ္ဆိုရင္ ဒီထက္ပိုနာလိမ့္မယ္…အခုတိုင္းၿငိမ္ေနလိုက္ရင္ တၿဖည္းၿဖည္း အနာေလ်ာ့ၿပီး ေကာင္းလာလိမ့္မယ္။”

က်ေတာ္လည္း စကားလံုးေတြနဲ႕ခ်ဳပ္ၿပီး က်န္တဲံ့လီးတစ္၀က္ကိုဆက္ထိုးထည့္ေလသည္။

“အ…နာလိုက္တာ….ေသပါၿပီ..အေမေရ”။ ကေလးေလးတစ္ေယာက္လို အေမ တ ေနတံဲ့ကိုထက္ကို သနားေပမယ့္….ကိုထက္ ဖင္က်ပ္က်ပ္ေလးကို လိုးရတဲ့ အရသာကလည္း အသည္းထဲထိ ခိုက္ေနေအာင္ ေကာင္းလြန္းလွသည္။ (ပါကင္ေဖာက္ဖူးသူတိုင္း သိမွာပါ..ဟိဟိ) ဒီလိုနဲ႕ပဲ ၾကိဳးစားလိုက္တာ….လီးတစ္ဆံုးထိ ၀င္သြားၿပီး က်ေတာ့္ လေမႊးေတြနဲ႕ ကိုထက္တင္ပါးေတြပင္ ဖိကပ္လိုက္မိသည္။

“ေအာင့္လိုက္တာ…ဗိုက္ေအာင့္လိုက္တာ….ငါေတာ့ ေသေတာ့မယ္ထင္တယ္”..

ကိုထက္ရဲ႕ခပ္ညည္းညည္း အသံေလးက က်ေတာ့္ကို ပိုဖီးလ္လာေစၿပီး က်ေတာ့္ကို ပိုေဆာင့္ေအာင္ တြန္းအားေပးလိုက္သလိုပင္။ က်ေတာ့္လညး္ precumေတြနဲ႕ ေခ်ာေနၿပီး လီးအ၀င္ထြက္ပိုေကာင္းလာတဲ့ ခေရလမ္းေၾကာင္းေလးအတိုင္း အသြားအၿပန္ ခပ္ဆက္ဆက္ ေဆာင့္ခ်လိုက္သည္။ ကိုထက္ရဲ႕ ညည္းသံေလးရယ္….ဖင္ထဲကိုလီး၀င္သြားတဲ့ အသံရယ္… ေပါင္းၿပီး ကိုထက္ခါးကို ကိုင္ၿပီးေဆာင့္ေနလိုက္တာ..က်ေတာ္လည္း ေခြ်းတၿပိဳက္ၿပိဳက္ပင္က်လာေတာ့သည္။

“ကိုထက္ … ကုတင္ေပၚသြားရေအာင္…က်ေတာ္ position ေၿပာင္းခ်င္ၿပီ”

ေၿပာေၿပာၿပီးခ်င္း..လီးကိုဆြဲထုတ္လိုက္ရာ…ေသြးစအခ်ိဳ႕ လီးမွာ ေပက်န္ေနေလသည္။ ကိုထက္ဖင္ၿပဲသြားတာ ထင္တယ္။

“စပ္လိုက္တာကြာ” ကိုထက္ဆီက အသံတိမ္တိမ္ေလး..က်ေတာ္ ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းၿဖစ္သြားသည္။ ကိုယ္ခ်စ္ရတဲ့ ကိုယ့္အကိုတစ္၀မ္းကြဲေလး အခုလို ေသြးထြက္သံယိုၿဖစ္တာကိုေတာ့က်ေတာ္လည္းစိတ္မေကာင္းႏိုင္။

ဒါနဲ႕ပဲ ကိုထက္ကို ေပြ႕ခ်ီကာ ကုတင္ေပၚကို တင္လိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ကုတင္ေပၚကို ပက္လက္ေလးက်သြားေသာ..ကိုထက္ကို ကုတင္ေစာင္းထိ ဆြဲခ်ၿပီး..ေၿခေထာက္ကိုၿဖဲကာ က်ေတာ့္ပခံုးေပၚတင္လိုက္သည္။ ေခါင္းအံုးတစ္လံုးကိုယူကာ ကိုထက္ရဲ႕ ေက်ာေအာက္ကို ခံေပးလိုက္သည္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ကုတင္ေဘးနားက ေခ်ာဆီကိုယူၿပီး လီးကိုေကာ ခေရ၀ကိုေကာ သုတ္ေပးကာ…အခ်ိန္ဆြဲမေနေတာ့ဘဲ ဆက္ကနဲ အဆံုးထိ ေဆာင့္သြင္းလိုက္သည္။ ၿဗဳတ္ကနဲဆို အသံတစ္ခုနဲ႕အတူု ကိုထက္ရဲ႕ ေအာ္သံထြက္လာသည္။

“အ..အ..နာလိုက္တာ…မင္းဘယ္လိုလုပ္လိုက္တာလဲ…က်ဥ္တတ္သြားတာပဲကြာ”

ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို..က်ေတာ္သေဘာေပါက္လိုက္သည္။ ဒါဟာ ဂ်ီစေပါ့ (ဆီးၾကိတ္) ကိုေဆာင့္မိတာပဲ။ က်ေတာ္လည္း ေစာဏကေနရာကိုမွန္းၿပီး တစ္ခ်က္ထပ္ေဆာင့္လိုက္သည္။ အင့္ဆိုတဲ့အသံနဲ႕အတူ ကိုထက္မ်က္လံုးေလးေတြစဥ္းသြားသည္။ ေသခ်ာၿပီ။ က်ေတာ္လည္း ထိုေနရာကိုပင္ အဆက္မၿပတ္ေဆာင့္ေလရာ..တၿဖည္းၿဖည္း ကိုထက္ရဲ႕ လီးက ေတာင္ေတာင္လာတဲ့ အၿပင္ ကိုထက္ဆီကလည္း အသံေတြထြက္လာသည္။

“လိုးစမ္းပါကြာ..ခပ္ၿပင္းၿပင္းေလးေဆာင့္….ညီေလး”

ဟို္က္ရွားပါး..၇ လက္မ လီးၾကီးေၾကာင့္ ဖင္ၿပဲၿပီးေသြးထြက္ထားတဲ့ ငါ့အကို အခုက်ေတာ့ အားမလို အားမရေတြၿဖစ္ေနလိုက္တာ ၾကည့္စမ္း။ ဒါမိိ်ဳးဆို ကိုသတ္တို႕ကလည္းအၾကိဳက္ အားကုန္သံုးၿပီး ေဆာင့္ေပးလိုက္သည္။ ကိုထက္ရဲ႕လက္ေတြက က်ေတာ္ေက်ာၿပင္ကို တင္းက်ပ္စြာဖတ္ထားၿပီး ကုတ္ၿခစ္ေနေလသည္။ က်ေတာ္လည္း ေဆာင့္လိုက္..ေမာသြားရင္ ကိုထက္ႏႈတ္ခမ္းကိုနမ္းလိုက္…ႏို႕ေတြစို႕လိုက္…ၿပန္ေဆာင့္လိုက္…ကိုထက္ကလည္းေအာက္ကေန ဖင္ကိုေကာ့ေကာ့ေပးၿပီး အလိုးခံေနေလေတာ့သည္။

“အ..အ…ကိုသတ္..ကိုသတ္….ငါၿပီးေတာ့မယ္….ေဆာင့္ေဆာင့္…” ဆိုတဲ့အသံနဲ႕အတူ…ကိုထက္တစ္ေယာက္ ဂြင္းမတိုက္ရဘဲနဲ႕ကို….လီးမွ သုတ္ရည္မ်ားပန္းထြက္ကုန္ေလေတာ့သည္။ သူရဲ႕သုတ္ရည္ေတြက က်ေတာ့္ဗိုက္သားကို ပူေႏြးေစတဲ့အခ်ိန္မွာ…က်ေတာ္လည္း မေအာင့္အည္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ..ကိုထက္ရဲ႕အထဲမွာပဲ ဆံုးခန္းတိုင္ သုတ္ေတြကို ပန္းခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။

ေမာပန္းစြာ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ တင္းက်ပ္စြာ ဖတ္ထားၿပီး.  က်ေတာ့္လီးကို ကိုထက္ ဖင္ထဲမွာပဲ စိမ္ထားလိုက္သည္။

“ကိုထက္ရယ္…ေကာင္းလိုက္တာဗ်ာ… ကိုထက္ေကာ…မေကာင္းဖူးလား”

“အာာ..ဘာေတြလာေမးေနတာလဲ…မင္းကို ဦးေလးစိုးနဲ႕တိုင္ေၿပာမယ္”ကိုထက္ရဲ႕ အသံေလးက ခ်စ္စရာေလးဗ်ာ။

“ဘာလဲ…ဘယ္လိုတိုင္မွာလဲ….ဦးစိုး…ကိုသတ္..သားကို ဖင္ခ်တယ္လို႕ တိုင္မွာလား..ဟားဟားဟား” က်ေတာ္ ခ်စ္သူေလးကို စလိုက္သည္။

“ဟာ…မင္းေနာ္…”

ရွက္သြားတဲ့ အစ္ကို႕ရဲ႕ မ်က္ႏွာေလးကို အနမ္းတစ္ပြင့္ေပးလိုက္ၿပီး…

“ကိုထက္ က်ေတ္ာ့ကို ခ်စ္လားဟင္”

“ညီေလးတစ္ေယာက္လိုခ်စ္တယ္”

“ဟာဗ်ာ…မရဖူးဗ်ာ.”

“ဟုတ္တယ္ေလ…ဟိုလိုခ်စ္တယ္ဆိုရင္ မင္းထပ္လိုးေနရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ”

“အဲ့လိုမခ်စ္လည္းလိုးမွာပဲ..ဟဟ”

က်ေတာ္နဲ႕ က်ေတာ့္ရဲ႕တစ္၀မ္းကြဲ အကို ခ်စ္သူေလးနဲ႕ ဘ၀ေတြက သာယာလြန္းခဲ့ပါသည္။ ေနာက္ပိုင္းရက္မ်ားမွာ အကိုက က်ေတာ့္ကို မႈတ္ေပးတဲ့အထိပင္ အေၿခအေနေတြတိုးတက္ခဲ့သည္။ အစ္ကိုလာလည္တံဲ့တစ္လလံုး က်ေတာ္ ဘယ္မွ အၿပင္မသြားေတာ့ဘဲ အကို႕နားမွာပဲတစ္ခ်ိန္လံုးကပ္ေနလို႕ အေမတို႕ေတာင္ အံ့ၾသရေလသည္။ က်ေတာ္တို႕ ၂ ေယာက္လူလစ္တိုင္းလည္းလိုးၿဖစ္ၾကသည္။ အစ္ကိုၿပန္တဲ့ေန႕တုန္းကဆို ဘယ္ေတာ့မွ မ်က္ရည္မက်တဲ့က်ေတာ္ ေလဆိပ္မွာ  ငိုၿဖစ္သည္။ ဒါေတြက အစ္ကို႕ကို ခ်စ္လြန္းလို႕ပါ အစ္ကိုရယ္။ အစ္ကို႕ကို အစ္ကိုတစ္ေယာက္လိုလည္းခ်စ္သည္။ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္လိုလည္း ခ်စ္သည္။ အခုလည္း အစ္ကိုကို လြမ္းေနတယ္ဆိုတာ အစ္ကိုသိႏိုင္မလား..။ အကိုၿပန္လာမယ့္ေန႕ကို ေမွ်ာ္လင့္လ်က္…

(ၿဖစ္ရပ္မွနး္ဇာတ္လမ္းၿဖစ္သည္။) 

Feb 28th

ထူးခၽြန္ ထက္ျမက္သူတို႔၏ အေလ့အထ ခုႏွစ္ရပ္

By လေရာင္ေ၀း @ La Yaung Way
Good Health Originally posted
ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္မွာ ကၽြမ္းက်င္ ေအာင္ျမင္ေနၿပီး ထူးခၽြန္ ထက္ျမက္သူေတြလို႔ အမ်ားက သတ္မွတ္ခံထားရသူေတြရဲ႕ အေလ့အထေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

အေလ့အထ (၁) လိုခ်င္တာေတြကို ဖန္တီးရယူတတ္ျခင္း

ဘဝမွာ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ခ်မွတ္ၿပီး ဆံုးျဖတ္ထားတဲ့အတိုင္း ဖန္တီးႀကိဳးစားတတ္ပါတယ္။ ကိုယ္ရဲ႕ ေရြးခ်ယ္မႈအတြက္ အျပည့္အဝ တာဝန္ယူတတ္ၿပီး ျဖစ္လာသမွ် အေကာင္း၊ အဆိုးေတြကို ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္းႏိုင္စြမ္း ရွိပါတယ္။

အေလ့အထ (၂) စိတ္ကို ေလ့လာျခင္း

ကိုယ့္မွာရွိတဲ့ အက်င့္စ႐ိုက္၊ အားသာခ်က္ေတြနဲ႔ ဘဝ ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို နက္နက္နဲနဲ နားလည္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဆန္းစစ္ ရွာေဖြပါတယ္။ သင္ရဲ႕ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးဆိုင္ရာ၊ ေနထိုင္မႈဆိုင္ရာ အခန္းက႑ အမ်ဳိးမ်ဳိးက စစ္မွန္တဲ့ အက်င့္ေတြကို မညႇာတမ္း အကဲျဖတ္ပါတယ္။

အေလ့အထ (၃) အေရးႀကီးဆံုး အလုပ္ကို အရင္ဆံုး လုပ္ေဆာင္တတ္ျခင္း

သီတင္းပတ္ တစ္ပတ္ခ်င္းစီအလိုက္ အေရးႀကီးတဲ့ လုပ္ငန္းတာဝန္ေတြကို အစီအစဥ္ခ်ၿပီး အေရးႀကီးဆံုး အရာေတြကို ထိပ္ဆံုးမွာထားကာ ဦးစားေပး ေဆာင္ရြက္ပါတယ္။ ႀကိဳးစား အားထုတ္မႈတိုင္းဟာ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ဘဝေနထိုင္မႈဆိုင္ရာ တန္ဖိုးရေအာင္ ပံ့ပိုးေပးႏိုင္ဖို႔ ထည့္သြင္း စဥ္းစားပါတယ္။

အေလ့အထ (၄) Win-Win ဆိုေသာ အေျခအေနကို စဥ္းစားတတ္ျခင္း

ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရးမွာ အက်ဳိးရွိတဲ့ သေဘာတူညီခ်က္ရဖို႔ ကိုယ္လည္း အႏိုင္ရေစ၊ သူလည္း အႏိုင္ရေစဆိုတဲ့ Win- Win Situation ကို နားလည္ တန္ဖိုးထားၿပီး အေလးထား လုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ အေျခအေန တစ္ရပ္မွာ လူတစ္ဦးတည္းပဲ ေအာင္ျမင္ေနတာထက္ ပါဝင္သူအားလံုး ေအာင္ျမင္ေအာင္ စဥ္းစား နားလည္ေပးတာက လူေတြကို တန္ဖိုးထား ေလးစားတတ္တဲ့ အရည္အခ်င္းတစ္ရပ္ ျဖစ္ပါတယ္။

အေလ့အထ (၅) အရင္ဆံုး သူတစ္ပါးကို နားလည္ရန္ ႀကိဳးစားၿပီး ေနာက္မွ ကိုယ့္ကို နားလည္မႈ ရရွိေစရန္ ႀကိဳးစားတတ္ျခင္း

လူတစ္ဦးရဲ႕ စစ္မွန္တဲ့ ရင္းႏွီးမႈကို ရရွိဖို႔အတြက္ စာနာ နားလည္တတ္တဲ့ စိတ္နဲ႔ နားေထာင္ေလ့ ရွိပါတယ္။ သူတို႔ ရင္ဖြင့္သမွ်ကို နားေထာင္ၿပီး အျပဳသေဘာနဲ႔ တံု႔ျပန္ေပးတာေၾကာင့္ သူတစ္ပါးကို လႊမ္းမိုးမႈ ရွိသြားပါတယ္။ ဒီအေလ့အထေၾကာင့္ ဂ႐ုစိုက္မႈ၊ ေလးစားမႈနဲ႔ ျပႆနာကို အျပဳသေဘာနဲ႔ ေျဖရွင္းတတ္မႈဆိုတဲ့ ရင္းႏွီးခင္မင္တဲ့ သ႐ုပ္သ႑ာန္ကို ရရွိေစပါတယ္။

အေလ့အထ (၆) စုေပါင္း ညႇိႏႈိင္း ေဆာင္ရြက္တတ္ျခင္း

အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ အသင္းလိုက္ ေဆာင္ရြက္မႈေၾကာင့္ ပါဝင္သူေတြရဲ႕ ခြန္အားနဲ႔ အရည္အခ်င္းေတြ ေပါင္းစည္းသြားၿပီး လူတစ္ေယာက္ လုပ္လို႔ရတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈထက္ ပိုသာတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈ ပန္းတိုင္ကို ရရွိေစပါတယ္။ အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ ပူးေပါင္းႀကိဳးစားမႈ၊ ေခါင္းေဆာင္ပီသမႈနဲ႔ အားေပးမႈေတြေၾကာင့္ အဖြဲ႕လိုက္ လုပ္ေဆာင္မႈဟာ အေကာင္းဆံုး စြမ္းေဆာင္မႈကို ရရွိေစပါတယ္။

အေလ့အထ (၇) ထက္ျမက္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနျခင္း

ကိုယ္ရဲ႕ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး၊ စြမ္းအင္နဲ႔ က်န္းမာေရးေတြကို ဟန္ခ်က္ညီေအာင္နဲ႔ ေကာင္းမြန္ေနေအာင္ ႀကိဳးစားတာဟာ ၾကာရွည္ ထူးခၽြန္ထက္ျမက္တဲ့ ဘဝေနထိုင္မႈပံုစံကို ရရွိေစပါတယ္။
Feb 28th

လုပ္ငန္းခြင္၀င္ေနၾကတဲ့သူေတြ ဖတ္ေစခ်င္လို႕ပါ။

By လေရာင္ေ၀း @ La Yaung Way

(၁) တစ္ပါးသူဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲဆိုးေနပါေစ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ နာက်င္ေအာင္လုပ္ခဲ့ပါေစ
သူ႔ကို ခြင့္လြတ္တတ္ရမယ္။ လက္လြတ္တတ္ရမယ္။ ဒါမွ တကယ့္ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို
ကိုယ္ကရႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။

(၂) ေပ်ာ္ရႊင္ခ်ိန္မွာ ဒီေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ ထာဝရမဟုတ္ဘူးဆိုတာ နားလည္ထားရသလို
စိတ္ပ်က္ အားငယ္ခ်ိန္မွာလည္း ဒီအားငယ္မႈေတြဟာ အျမဲတမ္းမဟုတ္ဘူးလို႔
နားလည္ရမယ္။

(၃) ဒီေန႔ရဲ႕ တစ္ဇြတ္ထိုးက မနက္ျဖန္အတြက္ ေနာင္တကို ျဖစ္ေစတယ္။

(၄) စကားတစ္ခြန္းတည္းနဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘဝကိုပ်က္စီးေစႏို
င္တယ္။
စကားအခြန္းတစ္ေထာင္သံုးမွ လူတစ္ေယာက္ကို ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ႏိုင္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ သင့္ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားကို ခ်ိတ္ဆဲြထားပါ။

(၅) ကိုယ့္ရဲ႕ အသိဥာဏ္ပညာၾကားမွာ စိတ္ၾကီးဝင္တဲ့ ေပါင္းျမက္ေတြ
စိုက္ပ်ဳိးမထားပါနဲ႔။ ကုိယ့္ရဲ႕ မဝင့္ဝါတဲ့စိတ္ေၾကာင့္ အသိဥာဏ္ေတြ
မယုတ္ေလ်ာ့သြားေစနဲ႔။

(၆) သူ႔ကို မနာလိုျဖစ္တိုင္း ကိုယ့္အတြက္ ဘာေကာင္းက်ဳိးမွ မျဖစ္ေစဘူး။
သူ႔ကို မနာလိုျဖစ္တိုင္း သူ႔ေအာင္ျမင္မႈေတြ ေလွ်ာ့သြားမွာ မဟုတ္ဘူး။

(၇) အခြင့္အေရးကို ဖန္တီးသူဟာ ထက္ျမက္သူ
အခြင့္အေရးကို ေစာင့္ေမွ်ာ္သူဟာ တံုးအသူ

(၈) သူတစ္ပါးရဲ႕ အထင္အျမင္ကို အရင္နားေထာင္ပါ။
ကိုယ့္အယူအဆကို ထုတ္ေျပာဖို႔ မေလာပါနဲ႔။

(၉) ပုလင္းခ်င္းအတူတူ ဘာေၾကာင့္ ကိုယ့္ပုလင္းထဲ အဆိပ္ေတြထည့္ရမွာလဲ?
ခံစားတတ္တဲ့ စိတ္ခ်င္းအတူတူ ဘာေၾကာင့္ ကိုယ့္စိတ္ထဲ မေပ်ာ္ရႊင္တာေတြ
ထည့္ရမွာလဲ?

(၁ဝ) ကိုယ့္ကိုယ္ကို ႐ိုးသားမႈရွိလာတဲ့အခါ ေလာကမွာ ဘယ္သူ႔မွ
ကိုယ့္ကိုလိမ္ညာလို႔ မရႏိုင္ေတာ့ဘူး။

(၁၁) သူတစ္ပါးကို ထိခိုက္နာက်င္မႈမ်ဳိးနဲ႔ ကိုယ့္အျပစ္၊
ကိုယ့္ဆိုးက်ဳိးကို ဖံုးကြယ္တတ္တဲ့လူေလာက္ ႐ွက္ဖို႔ေကာင္းတာ မ႐ွိဘူး။

(၁၂) ေလာကမွာ ဘယ္ေတာ့မွ သြားပုပ္ေလလႊင့္ အေျပာမခံရတဲ့လူ မရွိသလို အျမဲတမ္း
အခ်ီးက်ဴးခံေနရသူလည္း မရွိဘူး။ ကိုယ္စကားမ်ားရင္ အျပစ္ေျပာမယ္၊
ကိုယ္စကားနည္းရင္လည္း အျပစ္ေျပာမယ္၊ ကိုယ္စကားလံုးဝ မေျပာဘဲ
ဆိတ္ဆိတ္ေနရင္လည္း အျပစ္ေျပာမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေလာကမွာ
မေျပာမခံရတဲ့လူဆိုတာ မရွိဘူး။

(၁၃) ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းဟာ မဟုတ္မမွန္ သြားပုပ္ေလလႊင့္ သတင္းေတြအတြက္
အေကာင္းဆံုး အေျဖျဖစ္တယ္။

(၁၄) လူေတြက ကိုယ့္ကိုေၾကာက္တယ္ ဒါ ဂုဏ္ယူစရာမဟုတ္ဘူး။
လူေတြက ကိုယ့္ကိုႏွိမ္တယ္ ဒါ ရွက္စရာမဟုတ္ဘူး။

(၁၅) တစ္ျခားသူက ကိုယ့္ကို စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစတာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္က
တစ္ျခားသူရဲ႕ စကားကိုယူျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ေပးေနတာ။

Feb 28th

ညီေလး အမွတ္တယ ( ေယာက်ၤားဆန္ဆန္ ေနပါတဲ့ )

By ယူရီ
ခုတစ္ေလာ မအားဘူး မအားဘူး လို ့ ေအာ္ ေန ရတဲ့ ျကားက ဒုကၡသည္ စခန္း မီးေလာင္ လို ့ မီးေဘး သင့္ေနတဲ့ လူေပါင္း ေလး ေထာင္ ေက်ာ္ ေလာက္ အတြက္ မအားဘူး ထပ္ျဖစ္သြား ရပါေသးတယ္ ။ ................. ဒါနဲ ့ ဒီမနက္ ေတာ့ စာေတြ၀င္ဖတ္အံုးမယ္ ေလ ဆိုျပီး စာေတြ ထိုင္ ဖတ္ တာ ဟိုးမနက္ ကတည္း က ေပါ့ ။ ....................... ဒါနဲ ့ဒီဆိုဒ္က သငယ္ခ်င္း အသစ္ တစ္ေယာက္ က ခ်က္ တင္း လုပ္လာတယ္ သူ က ေမး ခြန္းေလး နဲ ့စတာ ဗ် ။ ......................... အစ္ကို က ေယာက်ၤားေလး ဆန္ဆန္ ေနရတာ ျကိုက္သလား မိန္း ခေလး ဆန္ဆန္ ေနရတာ ျကိုက္သလား တဲ့ ... ။။............................. က်ြန္ေတာ္ က ေတာ့ အမွန္အတိုင္း ေျပာရရင္ ေဟးလား ၀ါးလား အေပ်ာ္ အပါး ပြဲ ေတြ က လြဲ ရင္ ေယာက်ၤားေလး ဆန္ဆန္ ေနရတာ ျကိုက္ ပါတယ္ လို ့ ေျပာလိုက္တယ္ ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီမွာ ရွင္း စရာေတြ တစ္ပံု ျကီး ဗ် ။ ခ်က္တင္း ဆိုေတာ့လည္း တိုတို တုတ္တုတ္ ဘဲ ေပါ့ အရွည္ျကီး ရွင္း ေနလုိ ့ရတာ မွ မဟုတ္တာေလ ။...................... လူေတြ သတ္မွတ္ ထားတဲ့ ေယက်ၤား ဆန္ ျခင္း မိန္း မ ဆန္ ျခင္း ဆိုတာ ဘာေတြ လဲ ေပါ့ ။ ပုဆိုးနဲ ့ ရွပ္ အက်ီ ၀တ္ တာ ေယာက်ား ဆန္တာ လား ။.... ထမိန္န ဲ့ ဘရာဇီယာ ၀တ္ တာ မိန္းမ ဆန္သလား ေပါ့ .... ။ ေျဖျကမွာပါ ဟုတ္တာ ေပါ့ ဒီလို ၀တ္ တာ ဒီလို ဆန္ တယ္ လို ့ ေခၚတာ ပါေပါ့ ......... ။ .......................... အမွန္ေတာ့ ဒါေတ ြဟာ သတ္မွတ္ခ်က္ တစ္ခု မဟုတ္ဘူး လား ။ ေယာက်ား ဆို ဒါ၀တ္ ပါ ၊ မိန္း မ ဆို ဒါ၀တ္ ပါ ဆိုတာ ျကီး က သတ္မွတ္ ခ်က္ျကီး မဟုတ္ဘူး လား ။ .......................... ေယာက်ၤားဆိုတာ မိန္း မ ကို ျကိုက္ရမယ္ မိန္း မဆိုတာ ေယာက်ားကို ျကိုက္ရမယ္ .... ဒီဆိုလို ရင္ ေကာ .... ။ ဒါလည္း သတ္မွတ္ခ်က္ ဘဲ ။ ဟုတ္တယ္ေလ က်ြန္ေတာ္ တို ့ေတြ က လူေတြ သတ္မွတ္ေပးထားတဲ့ ေယာက်ၤား ျဖစ္ေနေပမယ့္ ေယာက်ၤား ေတြ ကို ဘဲ ျကိုက္ေနျကတာ ။ ဒါဆို က်ြန္ေတာ္တို ့ေတြ မွားေနျကတာလား ။ ဒါလဲ ဟုတ္ဖူး ။ လူေတါ သတ္မွတ္ထားတာနဲ ့ မကိုက္လို ့ မွားတယ္ လို ့ေျပာလို ့မရဘူး ေလ ေနာ္ ။ ........................... ဆိုေတာ့ကာ သတ္မွတ္ခ်က္ ျကီး အတိုင္း လူေတြ က သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေဘာင္ ထဲ က အခ်က္ ေတြ နဲ ့မကိုက္တိုင္း မွား ေနတယ္ လို ့ ေျပာလို ့မရဘူး ဆိုတာကို ေတာ့ လက္ခံ မယ္ ထင္တာဘဲ ေနာ္ ။ .......................... ခ်က္တင္ထဲ က သငယ္ခ်င္းက အျကံ တစ္ခု လာျပဳသြားတယ္ ။ ဒီထက္ပို ေယာက်ား ဆန္ဆန္ေလး ၀တ္ျပီး ျပဳမူ ေနထိုင္ ျပီး ရိုက္ကူးေရးေတြ လုပ္ရင္ တဲ့ လူေတြ ပို ျကုိက္ျကမွာ ျဖစ္ျပီး အစီအစဥ္မွာ ဆြဲ ေဆာင္မွူ အရွိဆံုး ျဖစ္သြားမယ္ တဲ့ ။ .......................... ဟုတ္ပါတယ္ သူေျပာတာ ... ဒါေပမယ့္ က်ြန္ေတာ္ ျပန္စဥ္းစား ျကည့္လိုက္တယ္ ။ .................... က်ြန္ေတာ္ သာ လူေတြ အျကိုက္ ကို လုိက္ျပီး ပတ္၀န္းက်င္ က က်ြန္ေတာ့ ကို ျပဳမူေနထိုင္ေစခ်င္ တဲ့ အတိုင္း ေနထိုင္ ခဲ ့မယ္ ဆိုရင္ က်ြန္ေတာ္ အခု လက္ ရွိ ရေနတဲ့ ေပ်ာ္ရြင္မွူ လြတ္လပ္မွူ ေျကနပ္မွူ ေတြ ဘယ္ေတာ့ မွ ရရွိမွာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာပါဘဲ ။ ပတ္၀န္းက်င္ကို ေလးစားပါတယ္ သို ့ေသာ္ က်ြန္ေတာ္ အခု ပတ္၀န္းက်င္ ရဲ ့အလို ကို လိုက္ျပီး အသက္ရွင္ မေနထိုင္ နိုင္ပါဘူး လို ့အတည့္အလင္း ဘဲ ေျပာလိုက္ပါရေစ ။ ငယ္ငယ္တံုး ကေတာ့ ဟုတ္တာေပါ့ ... နာမည္ေလး ျကီးခ်င္တယ္ လူေတြ ျကားထဲ မယ္ မ်က္နွာ ရခ်င္တယ္ လူေပၚလူေဇာ္ျဖစ္ခ်င္တယ္ ။ အဲဒါေတြ လုပ္ေလေလ က်ြန္ေတာ့ ဘ၀ျကီး က လူ ေတြ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေဘာင္ျကီး ေထာင္ျကီး အထဲ ကေန မလြတ္ နိုင္ဘဲ နစ္ေလေလ ပါဘဲ ။ ......................... ခု က်ြန္ေတာ္ လူေတြ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေဘာင္ ထဲ က မေနဘဲ ၊ တစ္ခါတစ္ေလ ဂါ၀န္ ၀တ္ခ်င္ ၀တ္လိုက္မယ္ တစ္ခါတစ္ေလ ေဘာင္းဘီတိုနဲ့ စြတ္က်ယ္လက္ျပတ္ကေလး ၀တ္ခ်င္၀တ္လိုက္မယ္ ၊ တစ္ခါတစ္ေလ ေဘာင္းဘီ အစုတ္ကေလးနဲ ့အလုပ္သြားခ်င္သြားလိုက္မယ္ ၊ တစ္ခါတစ္ေလ (ခဏခဏ ) ေျခညွပ္ဖိနပ္ အစုတ္ေလးနဲ ့ နိုင္ငံတကာ ပတ္လိုက္မယ္။ ဘယ္ေလာက္ လြတ္လပ္သလဲ ဗ်ာ .... ။ ဒီလို လြတ္လပ္မွူမ်ိဳးကို ကိုယ္တိုင္ ျကံုမွ သိမွာ ဗ်ာ .... ။ ဘယ္ေဘာင္ ထဲ ဘယ္ ေထာင္ ထဲ မွ မေနဘဲ ဘယ္ခ်ဳပ္ထိန္း မွူ ေအာက္ မွ ာ မွ လဲ မေနဘူး ေလ ။ အရမ္း ေပ်ာ္ဖို ့ေကာင္းတာ ဗ် ။ ................................... ပတ္၀န္းက်င္ကလည္း မေျပာဘဲ ေနမလား ဟားဟား ။ သူတို ့သတ္မွတ္ထားတဲ့ အတိုင္း လိုက္မွ မလုပ္တဲ့ ကိတ္စ ။ ေျပာေျပာေပါ့ ဘယ္နွစ္ရက္ ဘယ္နွစ္လ ေျပာနိုင္မွာတံုး ေလ ။ ခုေတာ့ ေညာင္း ကုန္ျကဘီ ဘာမွကို မေျပာ ျကေတာ့ဘူး ။ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္ေတြ လြတ္လပ္ေနတာကို ျကည့္ျပီး သူတို ့လည္း လိုက္ေတာင္ လုပ္ ျက ေသးေတာ့ ဟားဟားဟား ... ။ ..................................... ဆိုလို ခ်င္တာကေတာ့ ေဘာင္ထဲ မယ္ ေနတယ္ ဆိုတာ ဥပေဒေဘာင္ ထဲ ေနတာ တစ္ခုတည္း ေကာင္းတယ္ ။ က်န္တဲ့ ေဘာင္ထဲ ေနမယ္ ဆိုရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေထာင္ခ်ေနသလို ဘဲ ။ ............................. အဲမွာ တစ္ခုေတာ့ ခ်ြင္းခ်က္ ရွိသေပါ့ ။ မဂၤလာေဆာင္ သြားျပီး အမည္း ေတြ ၀တ္သြားရင္ ေခါင္းကြဲ မေပါ့ ။ ဘာေဘာင္ ထဲ မယ္ မေနဘူး ျကိုက္တဲ့ အေရာင္ ၀တ္မယ္ ကြာ ဘာျဖစ္လဲ ဆိုရင္ေတာ့ ... အဲလုိ ျဖစ္ေနမယ့္ အစား မဂၤလာေဆာင္ မသြားတာ က ပို သင့္ေတာ္ ပါအံုးမယ္ ။ ဆိုလို တာက ဘယ္ေလာက္ ဘဲ ေဘာင္ထဲ က သတ္မွတ္ခ်က္ အတိုင္း မေနဘူး ဆိုဆို ... သူ ့ေနရာ သူ ့ေဒ သ အလိုက္ ... လိုက္ေလွ်ာ ညီေထြ ေနတတ္ဖို ့လည္း လို ပါေသးတယ္ ။ ပတ္၀န္းက်င္ကို ဂရုမစိုက္ ဘူး ဘယ္ေလာက္ ဘဲ ေျပာေျပာ ပတ္၀န္းက်င္ကို ေတာ့ ေလးစားတတ္ဖို ့ လို ပါတယ္ ေလေနာ္ ။ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ က ကိုယ့္အတြက္ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းေနေန သူတပါးကို တိုက္ရိုက္ သို ့မဟုတ္ သြယ္၀ိုက္ သြားထိခိုက္ ေနမယ္ ဆိုရင္ ဒါ ေကာင္းတဲ့ အျပဳအမူမဟုတ္ ေတာ့ ပါဘူး ။ ........................................ ေလာကျကီးမွာ တာဇံ ျဖစ္ေနရင္ေတာ့ ေဂြးတန္းလန္း နဲ ့ဘဲ ေနပလိုက္မယ္ ။ ခု က လူေတြ ျကားထဲ ေနရတာ ဆိုေတာ့ အဲလို ေနလို ့လည္း မျဖစ္ျပန္ဘူးေလ ။ ........................... ဆိုေတာ့ကာ ဟိုနတ္သား ေစာင္းျကိုးညွိသလို ေပါ့ ( ဟိဟိ နာမည္ေရးရင္ မွားမစိုးလို ့ ဟိုလိုလို ဒီလိုလို လုပ္ပလိုက္ပါသည္။) မေလွ်ာ့ မတင္းေလးေပါ့ ။ ........................... ခ်ိန္ခြင့္ လွ်ာ ကို ဟိုဖက္ဒီဖက္ ညွိျပီး ေနရတာေလး ကို က်ြန္ေတာ္ ကေတာ့ အနုပညာ တစ္ခု လို ့သတ္မွတ္ပါတယ္ ။ အဲဒီ အနုပညာ ကို က်ြမ္းက်င္ရင္ ေပ်ာ္ရြင္မွူ လြတ္လပ္မွူ ေျကနပ္နွစ္သိပ့္မွူ အပါအ၀င္ လူခ်စ္လူခင္ လည္း အင္မတန္ ေပါ ပါလိမ့္မယ္ လို ့.... .... ................................... (မွတ္ခ်က္ .... လူေတြ ရဲ ့အေျပာအဆို ကို ခံ နိုင္ရန္ အေရထူ ဖို ့ လိုအပ္ပါတယ္လို ့။ ဒီ သဟဇာတ အနုပညာ ေနာက္ ကို ေျခစံုဆင္း လိုက္ေပမယ့္ အေရ မထူ လို ့ ဘ၀ပ်က္သြားတာ မ်က္စိအေရွ ့မွာ တပံု ျကီး မို ့လို ့ပါ ။ ျကိုက္တာ ၀တ္ပါ စားပါ ျကိုက္သလို ေနပါ သို ့ေသာ္ သူတပါးကို ေတာ့ သြားမထိခိုက္ ေစပါနဲ ့။ )
Feb 27th

၀ိပႆနာႏွင့္ လူငယ္တို႕သတိျပဳစရာ

By Alex aung

မ်က္ေမွာက္ေခတ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ လူငယ္အေတာ္မ်ားမ်ား ၀ိႆနာကို စိတ္၀င္စားလာၾကေၾကာင္း ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ေတြ႕ရွိရသည္။ လြန္ခဲ့ေသာဆယ္စုႏွစ္ တစ္စုေလာက္အထိ ၀ိပႆနာႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ စာအုပ္စာတမ္းမ်ားသည္ အသက္ငါးဆယ္၊ ေျခာက္ဆယ္ ေက်ာ္အရြယ္ လူၾကီးပိုင္းအတြက္သာ အဓိကထားရည္ရြယ္ေရးသား စီစဥ္ထုတ္ေ၀ခဲ့ၾကေသာ္လည္း ယခုအခါမူ အသက္ႏွစ္ဆယ္မွ ေလးဆယ္၀န္းက်င္လူငယ္ထု စာဖတ္ပရိသတ္အၾကိဳက္ အေရးအသား၊ အျပင္အဆင္မ်ားျဖင့္ ထြက္ေပၚလာခဲ့ျပီ ျဖစ္သည္။ အႏုပညာ ေလာကမွ နာမည္ၾကီးေသာ၊ လူငယ္ပရိတ္သတ္လည္းရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကိုယ္တိုင္ပင္ ၀ိပႆနာႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အေျပာအဆို အေရးအသားမ်ားရွိလာခဲ့သည္။ ၀ိပႆနာကို ေလ့လာလိုက္စားသည့္ လူငယ္မ်ားတြင္ ေနာက္ခံအေၾကာင္းရင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိေစကာမူ ျမတ္ဗုဒၶ၏အဆံုးအမကို လိုက္နာက်င့္သံုးလာၾကသည္မွာ ကြၽႏု္ပ္တို႕အဖို႕ သာဓုေခၚစရာပင္ျဖစ္သည္။ ၀ိပႆနာလိုက္စားသူေတြ မ်ား လာေလေလ ၀ိပႆနာ ကမၼ႒ာန္းနည္းျပဆရာမ်ား၊ ကမၼ႒ာန္းတိုက္မ်ားလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံအ၀ွမ္း တိုးပြားလာေလေလပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။

ဤေနရာတြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႕ သတိျပဳအပ္သည္မွာ ထိုကမၼ႒ာန္းတိုက္တို႕အေနႏွင့္ အေရအတြက္သာမက အရည္အခ်င္းပါ တိုးတက္လာေစ ေရး ျဖစ္သည္။ ကမၼ႒ာန္းတိုက္ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ပရိယတၲိ၊ပဋိပတၲိစြယ္စံုရ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္မ်ား၊ လူ၀တ္ေၾကာင္ဆရာၾကီးမ်ား၏ ဦးေဆာင္လမ္းညႊန္မႈျဖင့္၊ ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာပြားမ်ားနည္းမ်ားကို ပို႕ခ်လ်က္ရွိရာ သာသနာေတာ္အတြက္ လြန္စြာအားရေက်နပ္ဖြယ္ လည္း ေကာင္းလွပါသည္။ သို႕ရာတြင္ အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာ ကမၼ႒ာန္းတိုက္မ်ားမွာကား ဗုဒၶဘာသာပိဋကတ္စာေပကို သင္ရိုးနည္းက်လည္း မသင္ဖူး၊ ပရိယတၲိ၊ပဋိပတၲိစြယ္စံုရ ဆရာသမားမ်ားထံမွာ စနစ္တက်နည္းနာခံယူဖူးျခင္းလည္းမရွိပါဘဲ မိမိကိုယ္ကို ဆရာတစ္ဆူအျဖစ္ခံ ယူကာ ကိုယ့္ေလွကိုယ္ထိုး ပဲခူးေရာက္ေရာက္ လုပ္ေနၾကသူမ်ားရွိေနသည္ကို ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာ သိရွိရေပသည္။

ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ ပိဋကတ္စာေပလာ ၀ိပႆနာဘာ၀နာပြားနည္းတို႕ကို သင္ရိုးနည္းက်ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဆရာသမားေကာင္းထံ နည္းနာခံယူ၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မသင္ၾကားမနာယူခဲ့ဖူးဘဲ ကမၼ႒ာနစရိယအျဖစ္ မိမိဘာသာ သတ္မွတ္ထားၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုသို႕ ဗုဒၶေဒသနာကို သင္ရုိးနည္းက်မသင္ယူခဲ့ရျခင္း၊ ဆရာသမားေကာင္းထံ မဆည္းပူးခဲ့ရျခင္းဟူေသာ အားနည္းခ်က္ကိုဖံုးဖိရန္အလို႕ငွာ အခြင့္သာတိုင္း ပိဋကတ္စာေပႏွင့္ယွဥ္၍ စနစ္တက် ၀ိပႆနာကမၼဌာန္း နည္းျပေနသူမ်ားကို 'ပရိယတၲိသမားေတြ'၊ 'စာခံေနလို႕ တရား ထူးမေတြ႕ႏိုင္သူေတြ' ဟု တိုက္ခိုက္ေဟာေျပာ ပုတ္ခတ္ေလ့ရွိၾကသည္။

ဗုဒၶဘာသာတြင္ ပရိယတၲိ၊ ပဋိပတၲိ၊ပဋိေ၀ဓ ဟူ၍ သာသနာသံုးရပ္ ရွိေပသည္။ ေခတ္စကားျဖင့္ နားရွင္းေအာင္ေျပာရလွ်င္ 'ပရိယတၲိ'ဟူ သည္ 'နည္းလမ္း' (လမ္းညႊန္သေဘာတရား၊သီအိုရီ)၊ 'ပဋိပတၲိ' ဟူသည္ နည္းလမ္းအတိုင္းလက္ေတြ႕က်င့္သံုးမႈ၊ 'ပဋိေ၀ဓ' ဟူသည္ နည္းလမ္းအတိုင္း လက္ေတြ႕က်င့္သံုးမႈေၾကာင့္ ထြက္ေပၚလာေသာ 'အက်ိဳးရလဒ္'ပင္ျဖစ္သည္။ သို႕ျဖစ္ရာ 'နည္းလမ္း'တည္းဟူေသာ 'ပရိယတၲိ 'မပါဘဲ မည္သို႕မွ် 'ပဋိပတၲိ'ကို က်င့္ၾကံအားထုတ္၍ မရႏိုင္ေခ်။ တခ်ိဳ႕က ေဟာၾကေျပာၾကေသးသည္။ 'တို႕ကေတာ့ ပဋိပတၲိ သမား၊ လက္ ေတြ႕သမားပဲေဟ့။ ပရိယတၲိ တတ္တာေလာက္နဲ႕ နိဗၺာန္ေရာက္မွာမဟုတ္ဘူး၊ ဗုဒၶရဲ႕တရားက အက်င့္တရား အထိုင္တရား စာသိမဟုတ္ ဘူး၊ ခႏၶာသိကြ' ဟုဆိုေလ့ရွိၾကသည္။

စာေရးသူအေနႏွင့္ ၀ိပႆနာတရား အားထုတ္ရန္ ၾကံရြယ္ေနေသာ လူငယ္ေမာင္မယ္မ်ားအား အထူးသတိေပးလိုပါသည္။ အထက္က ဆိုခဲ့ေသာစကားႏွင့္ အဓိပၸာယ္တူတရားေတြ ေဟာေနျပီဆိုလွ်င္ ထို၀ိပႆနာကမၼ႒ာန္းျပဆရာသည္ ဗုဒၶတရားေတာ္၏ အေျခခံမွ်ကိုပင္ ေကာင္းစြာ နားလည္ျခင္းမရွိေသာ၊ လိမ္လည္လွည့္ဖ်ားေနေသာ ဆရာတုဆရာေယာင္မွ်သာ ျဖစ္သည္ဆိုျခင္းပင္။

ပရိယတၲိဟုဆိုလိုက္သည္ႏွင့္ ထိုပုဂၢိဳလ္တို႕၏ စိတ္ထဲတြင္ သူတို႕မရရွိခဲ့ေသာ ဗုဒၶဘာသာ ပိဋကတ္ဆိုင္ရာဘြဲ႕မ်ား၊ မေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာ အတန္းမ်ားႏွင့္ သူတို႕မသင္ခဲ့ရဖူးေသာ ပိဋကတ္စာေပတို႕႕ကိုသာ ျမင္ေယာင္ေနမိတတ္ၾကသည္။ ယခုအခါ နည္းမွန္လမ္းမွန္ျဖင့္ သင္ၾကားပို႕ခ်ေနေသာ ၀ိပႆနာ ကမၼ႒ာန္းျပဆရာေတြထဲတြင္ ပိဋကတ္စာေပကို သင္ရိုးနည္းက် မသင္ယူခဲ့ဖူးသူ မ်ားစြာရွိပါသည္။ သို႕ေသာ္ သူတို႕သည္ ပိဋကတ္စာေပတတ္ကြၽမ္းသည့္ ဆရာေကာင္း သမားေကာင္းတို႕ထံမွ ၀ိပႆနာကမၼ႒ာန္းကို နည္းမွန္လမ္းမွန္ သင္ယူခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။

ပမာဆိုရေသာ္ ၀ိပႆနာ ကမၼ႒ာန္းနည္းျပဆရာၾကီး ဦးဂိုအင္ကာသည္ ပိဋကတ္စာေပကို စာသင္သား ရဟန္းေတာ္မ်ားကဲ့သို႕ သင္ရိုး နည္းက် သင္ယူခဲ့ဖူးျခင္းမရွိေခ်။ သို႕ေသာ္သူ႕ကို စာေပပရိယတၲိမတတ္ကြၽမ္းသူဟု ဆိုလိုက္ပါက လံုး၀မွားသြားပါလိမ့္မည္။ ပရိယတ္ ဆိုသည္မွာ အထက္ကဆိုခဲ့သည့္အတိုင္း 'နည္းလမ္း'ကိုဆိုလိုျခင္းသာျဖစ္သည္။ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ၀ိပႆနာနည္းလမ္းကို မွန္ကန္တိက်စြာ သိရွိတတ္ကြၽမ္းသူသည္ ပရိယတ္ ကြၽမ္းက်င္သူပင္ျဖစ္သည္။

ဆရာၾကီး ဦးဂိုအင္ကာ၏ ဆရာျဖစ္ေသာ ေငြစာရင္းမင္းၾကီးေဟာင္း ဆရာၾကီးဦးဘခင္ဆိုသည္မွာလည္း ပိဋကတ္စာေပကို စာသင္သား ရဟန္းေတာ္မ်ားကဲ့သို႕ သင္ရိုးနည္းက် သင္ယူခဲ့ရသူမဟုတ္ပါ။ပိဋကတ္စာေပအရာတြင္ သူမတူေအာင္ ဆရာတစ္ဆူ ပါရဂူေျမာက္သည္ အထိ ကြၽမ္းက်င္ေတာ္မူေသာ ေက်းဇူးရွင္လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏တပည့္ရင္း ဆရာသက္ၾကီးထံမွ ၀ိပႆနာတရား အားထုတ္ နည္းကို သင္ယူခဲ့သူျဖစ္ပါသည္။ ထို႕အျပင္ မိမိဘာသာလည္း ပိဋကတ္စာေပကို တတ္အားသေရြ႕ ေလ့လာမွတ္သားခဲ့သူျဖစ္သည္။ သို႕ျဖစ္ရာ ဆရာသက္ၾကီး၊ ဆရာၾကီးဦးဘခင္၊ ဆရာၾကီး ဥိးဂိုအင္ကာတို႕ကို ပရိယတ္ မတတ္ကြၽမ္းသူမ်ားဟု လံုး၀မမွတ္ယူႏိုင္ပါေခ်။ ထိုဆရာၾကီးမ်ားကလည္း မည္သည့္အခါကမွ် ပရိယတၲိစာေပ ေလ့လာသူမ်ားအေပၚ ျပစ္တင္ရႈတ္ခ်မႈ မျပဳခဲ့ေပ။

စင္စစ္အားျဖင့္ ပိဋကတ္စာေပကို သင္ရိုးနည္းက်လည္းမသင္ခဲ့ဖူး၊ ဆရာသမားေကာင္းႏွင့္လည္း နည္းနာမခံယူဖူးပါဘဲ ကိုယ့္ေလွကိုယ္ ထိုး ပဲခူးေရာက္ေရာက္လုပ္ေနသူတို႕သာလွ်င္ ပရိယတၲိစာေပ ေလ့လာသင္ၾကားမႈကို ျပစ္တင္ရႈတ္ခ်ေနၾကျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ထိုသူမ်ား သည္ 'ပရိယတၲိ'ဆိုသည့္ေ၀ါဟာရကိုပင္ ေကာင္းစြာနားလည္ျခင္းမရွိသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ထိုသူမ်ားထံ တပည့္ခံနားေယာင္မိသူ အခ်ိဳ႕က လည္း သံေယာင္လိုက္ၾကေသး၏။ 'ငါတို႕ဆရာက ပရိယတ္ကို အားမေပးဘူး။ သံသရာရွည္တယ္။ ကိုယ္တိုင္က်င့္ ကိုယ္တိုင္သိမယ့္ ခႏၶာဥာဏ္သိ နည္းလမ္းကိုသာျပတယ္' ဟု ဆိုၾကသည္။ အမွန္မွာ ခႏၶာဥာဏ္သိနည္းလမ္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ပိဋကတ္စာေပတြင္ ေဖာ္ျပထား သည့္နည္းလမ္းပဲျဖစ္ျဖစ္ 'နည္းလမ္း' ဟုဆိုလိုက္သည္ႏွင့္ 'ပရိယတၲိ' ပင္ျဖစ္သည္ဆိုျခင္းကို သူတို႕ သေဘာမေပါက္ၾကျခင္းပင္ ျဖစ္ သည္။ ေဟာေျပာသည့္နည္းက မွားသည္မွန္သည္ကိုပင္ ခဏထားပါဦး။ ကမၼ႒ာန္းနည္းျပ၏ ႏႈတ္မွေဟာေျပာလိုက္ေသာ 'နည္းလမ္း' သည္ပင္ 'ပရိယတၲိ' ျဖစ္ေပေတာ့သည္။

ပရိယတၲိစာေပ ဆိုသည္မွာလည္း ဗုဒၶေဟာၾကားခဲ့ေသာ 'နည္းလမ္း'မ်ားကို စာျဖင့္ေရးသားမွတ္တမ္းတင္ထားျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ေပသည္။ နည္းလမ္းမရွိဘဲ လက္ေတြ႕လိုက္နာက်င့္သံုးရေသာ 'ပဋိပတၲိ'ဆိုသည္မွာ ျဖစ္ေပၚမလာႏိုင္ေပ။ ထို႕ေၾကာင့္ 'နိဗၺာန္ရဖို႕ ပရိယတၲိမလိုပါ' ဟုဆိုလာလွ်င္ ထိုဆရာသည္ ပရိယတၲိဆိုသည့္ ေ၀ါဟာရ၏အဓိပၸာယ္ကိုမွ်နားမလည္သည့္ ဆရာတု၊ဆရာေယာင္သာ ျဖစ္သည္ဟု အေသအခ်ာ သတ္မွတ္ႏိုင္ပါသည္။

အခ်ိဳ႕ေသာ ဆရာတု၊ ဆရာေယာင္တို႕သည္ သူတို႕ေဟာေျပာေနသည္မ်ားကို ဗုဒၶေဟာၾကားခဲ့ေသာ 'နည္းလမ္း'ႏွင့္ တိုက္ဆိုင္စစ္ေဆး လိုက္ပါက သူတို႕ အလိမ္ထုပ္ၾကီး ဗူးေပၚသလိုေပၚလာမည္ကို စိုးရိမ္ၾကသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ သူတို႕၏အလြဲလြဲအမွားမွား ကမၼ႒ာန္းနည္း မ်ားကိုေရးသား ေဖာ္ျပထားသည့္ စာအုပ္စာတမ္းမ်ား၊ ေဟာေျပာထားသည့္ တိတ္ေခြမ်ားကို လူထုအတြင္းတရား၀င္ျဖန္႕ခ်ိျခင္း မျပဳ၀ံ့ၾက ေပ။ တရား၀င္ျဖန္႕ခ်ိခြင့္လည္း ရလိမ့္မည္ မဟုတ္သည္ကို သိရွိျပီးျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ 'ငါေဟာထားတဲ့တရားကို သူတို႕ဥာဏ္တစ္ထြာ တစ္မိုက္နဲ႕ အမွားအမွန္ဆံုးျဖတ္ႏိုင္လို႕လား၊ သူတို႕သင္ထားတဲ့ ပရိယတၲိေပတံေလးနဲ႕ တိုင္းလို႕ရမလား' စသည္ျဖင့္ ပိဋကတ္စာေပ တတ္ကြၽမ္းသူတို႕အား ပုတ္ခတ္ထိပါး ေျပာဆိုတတ္ၾကသည္။

အခ်ိဳ႕ဆရာတု ဆရာေယာင္တို႕ကမူ သူတို႕ကိုယ္ကို 'ရဟန္းကိစၥျပီးျပီ' ဟုရဲရဲၾကီးေၾကျငာတတ္ၾကသည္။ ရဟန္းကိစၥျပီးသည္ဆိုျခင္းမွာ 'ငါရဟႏၲာျဖစ္ျပီ' ဟု ဆိုလိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ဤေနရာတြင္ ၀ိပႆနာလိုက္စားရန္ ၾကံရြယ္ေနသည့္ လူငယ္ေမာင္မယ္မ်ား အထူး သတိျပဳသင့္ေသာအခ်က္တစ္ခုကို ထပ္မံတင္ျပလိုပါသည္။

မိမိတို႕ကိုယ္ကို 'ရဟန္းကိစၥျပီးျပီ' ဟုတြင္တြင္ၾကီးအထပ္ထပ္အခါခါ ေျပာဆိုသူမွန္သမွ် 'ရဟန္းကိစၥျပီးသူမဟုတ္' ဆိုျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶသာသနာတြင္ ဘုရားသားေတာ္ရဟန္းအျဖစ္ ခံယူထားသူမွန္လွ်င္ ပုထုဇဥ္ရဟန္းကို မဆိုထားဘိ၊ မဂ္ဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳျပီးျဖစ္သည့္ ရဟႏၲာအရွင္သူျမတ္တို႕ပင္လွ်င္ ၀ိနည္းေတာ္ကို အသက္တစ္မွ်အေလးထား ေစာင့္ထိန္းၾကရစျမဲ ျဖစ္ပါသည္။ ၀ိနည္း ဥပေဒပညတ္ခ်က္တို႕မွာလည္း ျပစ္မႈအၾကီးအေသးအလိုက္ ျပစ္ဒဏ္က်ေရာက္မႈ အၾကီးအေသး ျခားနားမႈရွိပါသည္။

အကယ္၍ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ စ်ာန္၊ မဂ္တစ္ခုခုကို မရေသးမွန္း မိမိကိုယ္တိုင္ သိပါလ်က္ 'စ်ာန္၊မဂ္တစ္ခုခုဆိုက္ေနသူပါ' ဟုေၾကျငာ ေျပာဆိုပါက ဘုရားသာသနာေတာ္တြင္ အၾကီးေလးဆံုးေသာ ျပစ္မႈၾကီးကို က်ဴးလြန္လိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

ယင္းကို 'ပါရာဇိကသိကၡာပုဒ္' က်ဴးလြန္သည္ဟုလည္း ေခၚေပသည္။ 'ပါရာဇိကသိကၡာပုဒ္'က်ဴးလြန္မိေသာသူသည္ ဘုရားသာသနာတြင္ ျမတ္ေသာရဟန္းဘ၀ျဖင့္ ဆက္လက္ေနထိုင္ခြင့္ မရွိေတာ့ပါ။ သက္ဆံုးတိုင္ ရဟန္းဘ၀ကို စြန္႕လႊတ္ရမည္သာျဖစ္ပါသည္။ အကယ္၍ ရဟန္းအျဖစ္ ဆက္လက္ခံယူေနပါက ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ ဥပေဒကိုဆန္႕က်င္သူ၊ သာသနာ့ရန္စြယ္ ဓမၼႏၲရာယ္သာျဖစ္ေတာ့သည္။

အကယ္၍ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ စ်ာန္၊မဂ္တစ္ခုခုကို အမွန္တကယ္ ရရွိေသာေၾကာင့္ မိမိကိုယ္ကို အဆိုပါစ်ာန္၊မဂ္တစ္ခုခုကို ရရွိထားသူပါ ဟု ၀န္ခံေျပာဆိုလွ်င္ပင္ 'ပါစိတ္အာပတ္' သင့္ေစဟု ဘုရားရွင္က ပညတ္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

ပါစိတ္ဆိုသည္မွာ 'ပါစိတၲိယ' ဟူေသာပါဠိမွ ဆင္းသက္လာေသာ ေ၀ါဟာရျဖစ္ျပီး ကုသိုလ္စိတ္ကို က်ဆင္းေစ၊ ေပ်ာက္ပ်က္ေစေသာ အာပတ္ ျဖစ္ပါသည္။

ပရိ၀ါပါဠိေတာ္၊ ဂါထာသဂၤဏိကတြင္ - အၾကင္အာပတ္ကို 'ပါစိတၲိယ' ဟုဆိုအပ္၏။ အၾကင္ အာပတ္သည္ ကုသိုလ္တရား(ကုသိုလ္စိတ္ ကို) က်ေစတတ္၏။ အရိယာမဂ္ကိုဖ်က္ဆီးတတ္၏။ စိတ္ေတြေ၀ျခင္း၏ အေၾကာင္းလည္းဟုတ္၏။ ထို႕ေၾကာင့္ ဤအာပတ္ကို 'ပါစိတ္ ဟုေခၚဆိုအပ္ေလသည္' ဟုေဖာ္ျပထားေပသည္။

ယခုအခါတြင္မူ အခ်ိဳ႕ဆရာတု ဆရာေယာင္တို႕သည္ သူတို႕ကိုယ္ကို 'ရဟႏၲာ'ဟု သူတို႕အားကိုးကြယ္သူ ပရိသတ္အေပါင္းအား တစ္ၾကိမ္မက ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းေၾကျငာေနၾကျခင္းသည္ ရဟန္း၀ိနည္းတည္းဟူေသာ ဘုရားဥပေဒေတာ္ၾကီးကို ရဲရဲၾကီးဖီလာ ဆန္႕က်င္မႈ ျပဳေနၾကျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႕ျဖစ္ရာ ထိုကဲ့သို႕အခြင့္သာတိုင္း ၀ိနည္းဥပေဒကို ခ်ိဳးေဖာက္ေနသူတို႕သည္ ဘုရားနည္း လမ္းတက်အားထုတ္ပါမွ ျဖစ္လာႏိုင္သည့္ ရဟႏၲာစင္စစ္ဟုတ္ႏိုင္ မဟုတ္ႏိုင္ဆိုသည္ကို ေခတ္လူငယ္တို႕အေနႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ဦးေႏွာက္ ျဖင့္ ဆံုးျဖတ္သင့္လွေပသည္။

အခ်ိဳ႕ကလည္း မိမိ၏တရားစခန္းတြင္ လာေရာက္အားထုတ္ပါက မည္သို႕ေသာပုဂၢိဳလ္ကိုမဆို ဘယ္ႏွစ္ရက္ျဖင့္ 'ဘာမဂ္ရေစရမည္ ဘာဖိုလ္ဆိုက္ေစရမည္' စသည္ျဖင့္ ဆြယ္တရားေဟာၾကသည္။ ေရာက္လာသူမ်ားကိုလည္း သူတို႕သတ္မွတ္ရက္ ျပည့္သည့္အခါ 'ဘာမဂ္ရသြားျပီ၊ ဘာဖိုလ္ဆိုက္သြားျပီ' စသည္ျဖင့္ ရဲရဲၾကီးအဆံုးအျဖတ္ေပးလိုက္ၾကသည္။ လာေရာက္ အားထုတ္သူမ်ားကလည္း ဘုမသိ၊ ဘမသိႏွင့္ အေက်နပ္ၾကီး ေက်နပ္သြားၾကသည္။ ထိုထိုေသာဆရာတု ဆရာေယာင္တို႕၏ နည္းတု၊ နည္းေယာင္မ်ားျဖင့္ အားထုတ္ရာမွ မဂ္တူ၊ မဂ္ေယာင္၊ ဖိုလ္တု၊ဖိုလ္ေယာင္မ်ားကို အဟုတ္ထင္ဘ၀င္ျမင့္ရံုသာဆိုလွ်င္ကား ကိစၥမရွိေသးပါ။ အထူးစိုးရိမ္ရ သည္မွာ ဆရာတု၊ဆရာေယာင္တို႕သင္ျပေသာ လမ္းမွားကိုေလွ်ာက္မိျခင္းေၾကာင့္ စိတ္ဂေယာင္ ေခ်ာက္ခ်ား၊ ေသြးေလမညီမညြတ္ ျဖစ္ကာ ရူးသြပ္သြားတတ္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။

သို႕ျဖစ္ရာ ၀ိပႆနာကို ေလ့လာလိုက္စားေတာ့မည္ဟု ၾကံရြယ္ေနၾကေသာ လူငယ္ေမာင္မယ္တို႕အေနႏွင့္ ေအာက္ပါအခ်က္မ်ားကို အထူးသတိျပဳရန္ အၾကံေပးရင္း ဤစာစုကို နိဂံုးခ်ဳပ္အပ္ပါသည္။

၁။ 'ပရိယတၲိသင္ယူျခင္းသည္ အလကား၊ ပဋိပတၲိက်င့္ျခင္းသည္သာ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းတရား'ဟုဆိုသူမ်ားထံ မည္သည့္အခါမွ် ဆည္းကပ္အားထားမႈမျပဳပါႏွင့္။ ထိုသူမ်ားသည္ ပရိယတၲိႏွင့္ ပဋိပတၲိဆိုေသာ ေ၀ါဟာရတို႕၏အဓိပၸာယ္ကိုမွ် မသိပါဘဲ ဗုဒၶသာသနာတြင္ ဆရာတုဆရာေယာင္လုပ္ေနသူမ်ား ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။

၂။ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ မိမိကိုယ္ကို 'ရဟႏၲာပါ' သို႕မဟုတ္ 'ရဟန္းကိစၥျပီးသူပါ' ဟုေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း၀န္ခံေၾကျငာေနျပီဆိုလွ်င္ ထို ရဟန္းသည္ ရဟန္းတုရဟန္းေယာင္၊ ဆရာတု ဆရာေယာင္မွ်သာျဖစ္ေၾကာင္း သေဘာေပါက္ျပီး ေ၀းေ၀းမွေရွာင္ၾကဥ္ၾကပါ။ သာသနာ့ ၀န္ထမ္း ရဟန္းေတာ္မွန္လွ်င္ ပုထုဇဥ္သံဃာပင္ ဘုရားရွင္ျပ႒ာန္းခဲ့သည့္ ၀ိနည္းကိုအသက္တမွ် အေလးထားေစာင့္ထိန္းတတ္ၾကစျမဲ ျဖစ္ပါသည္။ ရဟႏၲာဆိုလွ်င္ကား အထူးဆိုဖြယ္မရွိပါ။ ထို႕ေၾကာင့္ မည္သည့္ ရဟႏၲာအစစ္ကမွ် မိမိကုိယ္ကို 'ရဟႏၲာပါ၊ ရဟန္းကိစၥျပီး သူပါ' ဟု အတိအလင္း ၀န္ခံေျပာၾကားလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ရဟႏၲာဟု ထင္ရွားေသာ၊ တပည့္ပရိသတ္တို႕က ရဟႏၲာမ်ားပါဟု သမုတ္ျခင္း ခံခဲ့ရေသာ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္၊ ေ၀ဘူဆရာေတာ္၊ မဟာစည္ဆရာေတာ္အစရွိသည့္ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးမ်ားသည္ မည္သည့္အခါကမွ် မိမိတို႕ ကိုယ္ကို ရဟႏၲာဟု တိုက္ရိုက္ဖြင့္ဟ ေျပာဆိုရန္ မဆိုထားဘိ၊ သြယ္၀ိုက္၍ပင္ အရိပ္အေယာင္မွ် မေျပာခဲ့ၾကပါ။

၃။ မည္သူမဆို သူတို႕ထံလာပါက 'ဘယ္ႏွစ္ရက္ျဖင့္ ဘာမဂ္ရေစရမည္' ဟုက်ဴရွင္ဆရာမ်ား အနီးကပ္၊ ရက္ျပတ္သင္တန္း ေၾကာ္ျငာ သလို ေၾကာ္ျငာေနသူမ်ားသည္လည္း ဆရာတုဆရာေယာင္မ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။ လူပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးခ်င္း၏ ဗီဇ၊ ပတ္၀န္းက်င္ခ်င္း မတူ သည့္အေလ်ာက္ ကံ၊ဥာဏ္၊၀ီရိယခ်င္း၊ စိတ္ပိုင္းႏွင့္ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာစြမ္းရည္ခ်င္း မတူညီၾကပါ။ ဗုဒၶ၏တရားသည္ ဤမ်က္ေမွာက္ဘ၀ တြင္ပင္ လက္ငင္းဒိ႒ဓမၼ အက်ိဳးခံစားရေသာ တရားျဖစ္သည္ကားမွန္ပါ၏။ သို႕ေသာ္ လူပုဂၢိဳလ္ခ်င္းမတူသလို အက်ိဳးခံစားရန္အား ထုတ္ရေသာ ကာလအပိုင္းအျခားခ်င္း လံုး၀ကြဲျပား ျခားနားလွေပသည္။ တစ္ဦးကခုႏွစ္ရက္ႏွင့္ တရားထူးရေကာင္း ရႏိုင္ေစကာမူ၊ အျခားတစ္ဦးက ခုႏွစ္ႏွစ္ၾကာေအာင္ အားထုတ္ေကာင္း အားထုတ္ရတတ္ပါသည္။ လူတိုင္းဘယ္ႏွစ္ရက္ႏွင့္ ဘာမဂ္၊ ဘာဖိုလ္ဆိုက္ ေစရမည္ဟူ၍ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ပင္ အာမခံျဖင့္တရားမျပႏိုင္ခဲ့ပါ။ထိုသို႕ က်ဴရွင္ဆရာဆန္ဆန္ ရက္ျပတ္သင္တန္းဖြင့္ေနျပီ ဆိုကတည္းက ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ လူလိမ္မ်ားသာျဖစ္ေၾကာင္း နားလည္ၾကပါ။

၄။ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး၏ '၀ိပႆနာကမၼ႒ာန္း' ဆိုင္ရာ တရားတိတ္ေခြ၊ တရားစာအုပ္အစရွိသည္တို႕ကို တရား၀င္ခြင့္ျပဳခ်က္ယူျပီး မျဖန္႕၀ံ့ဘဲ လက္သိပ္ထိုးျဖန္႕ေနျပီဆိုလွ်င္ ယင္းတိတ္ေခြ၊ ယင္းစာအုပ္မ်ားပါအေၾကာင္းအရာမ်ားတြင္ ပိဋကတ္စာေပတတ္ကြၽမ္းသူတို႕ လက္ခံႏိုင္ ျခင္းမရွိေသာ၊ ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာႏွင့္ ဆန္႕က်င္ေသြဖည္ေသာ ေဟာေျပာေရးသားခ်က္မ်ားသာ ျဖစ္သည္ဆိုျခင္းကို သတိျပဳပါ။ ထိုသို႕ ေသြဖည္ေနသူမ်ား၏ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ေသြးေဆာင္ျဖားေယာင္းမႈတို႕ကို ေ၀းေ၀းမွေရွာင္ရွားပါ။

၅။ ၀ိပႆနာတရား အားထုတ္ျခင္းမျပဳမီ ဆရာစစ္ဆရာမွန္ရဖို႕ လြန္စြာအေရးၾကီးပါသည္။ ပုဂၢိဳလ္ သို႕မဟုတ္ အဖြဲ႕အစုတစ္ခုခုသည္ အထက္ေဖာ္ျပပါအခ်က္ေလးခ်က္အနက္ တစ္ခ်က္ခ်က္ႏွင့္ ကိုက္ညီေနပါက ဆရာတုဆရာေယာင္မ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုသူတို႕ကို ဆရာတင္မိပါက တရားထူးမရဘဲ သြက္သြက္ခါေအာင္ ရူးသြပ္သြားႏိုင္ပါသည္။ လူငယ္ေမာင္မယ္တို႕အေနႏွင့္ ဘာသာတရားကို ၀ိပႆနာကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္းသည္အထိ ေလးေလးနက္နက္ လိုက္စားျခင္းမျပဳမီ ရဟန္းတို႕လိုက္နာရမည့္ ၀ိနည္းစည္းကမ္းမ်ားျဖစ္သည့္ သိကၡာပုဒ္ ၂၂၇-သြယ္ကို နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ေလ့လာ ဖတ္ရႈထားသင့္ပါသည္။ ထိုသို႕ေလ့လာျပီးပါမွ မိမိကဆရာတင္မည့္ ကမၼ႒ာန္းနည္းျပဆရာသည္ ရဟန္းျဖစ္ခဲ့ေသာ္ ဘုရားဥပေဒႏွင့္ အညီက်င့္သံုးေနထိုင္ေသာ ရဟန္းစစ္၊ ရဟန္းမွန္လား၊ သို႕တည္းမဟုတ္ ၀ိနည္းမွ်ပင္နားမလည္ဘဲမိမိဘာသာ ကမၼ႒ာနာစရိယအျဖစ္ သတ္မွတ္ေနသည့္ ဆရာတုဆရာေယာင္လားဆိုသည္ကို မွတ္ေက်ာက္တင္ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။ ရဟန္း၀ိနည္းအားေလ့လာရာတြင္ အလြယ္ကူအရွင္းလင္းဆံုး စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ညႊန္းပါဟုဆိုလွ်င္ကား ေက်းဇူးရွင္ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသေရးသားျပဳစုခဲ့သည့္ 'ဘုရားဥပေဒေတာ္ၾကီး' စာအုပ္ကို ညႊန္ျပလိုပါေၾကာင္း။   

၀င္းသိန္းဦး

(ျမတ္သတိ၀ါဒီ၊ အမွတ္ ၉၊ ၂၀၀၁ခုႏွစ္၊မတ္လ။)

Feb 27th

စိမ္းလန္းပါေစ ပန္းၿမိဳ႕ေတာ္ေရ..

By Ram

စိမ္းလန္းပါေစ ပန္းၿမိဳ႕ေတာ္ေရ..

ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕ဆိုတာ သာယာလွပလြန္းလို႕ “ပန္းၿမိဳ႕ေတာ္” လို႕ တင္စားေခၚေ၀ၚၾကတယ္။ တကယ္လည္းပဲ ျပင္ဦးလြင္မွာ ပန္းေပါင္းစံု ေ၀ေ၀ဆာဆာ ဖူးပြင့္ၾကတယ္။ ေမၿမိဳ႕၊ ေတာင္ေလွကားၿမိဳ႕၊ ပန္းၿမိဳ႕ေတာ္၊ ျပင္ဦးလြင္္၊ ခ်ယ္္ရီၿမိဳေတာ္ ဆိုၿပီး ငါးမည္ရတဲ့ ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕ကေလးဟာ ေအးခ်မ္းသာယာလွပါတယ္။ ရာသီဥတုလည္း သင့္တင့္မွ်တတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ျပင္ဦးလြင္ဆိုတာကို မသိတဲ့သူ မရွိေလာက္ဘူးရယ္လို႕လည္း နာမည္ေက်ာ္ၾကားပါတယ္။ ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕ရဲ႕ အထင္ကရ ေနရာေတြ ျဖစ္တဲ့ ပြဲေကာက္ေရတံခြန္၊ မဟာအံ့ထူးကံသာဘုရားႀကီး၊ အမ်ိဳးသား ကန္ေတာ္ႀကီးဥယ်ာဥ္၊ တရုတ္ဘံုေက်ာင္း၊ ႏွီးဘုရား စတဲဲ့ေနရာေတြေၾကာင့္လည္း ျပင္ဦးလြင္ဟာ ထင္ရွားသလို စားလို႕ေကာင္းတဲ့ စေတာ္ဘယ္ရီသီးေတြ ေသာက္လို႕ေကာင္းတဲ့ ခ်ိဳျမျမသဘာ၀၀ုိင္ေတြေၾကာင့္လည္း ႏွစ္သက္စရာပါ။ ရာသီဥတုဆိုတာ အထူးေကာင္းမြန္လြန္းလို႕ ေတာင္ေပၚ အပန္းေျဖစခန္းသာၿမိဳ႕ေလးအျဖစ္လည္း သတ္မွတ္ထားပါတယ္။

ဒီလို သတ္မွတ္ထားတဲ့ အတြက္လည္း ၿမိဳ႕ေလးအတြက္ အႏၱရာယ္ေတြ က်ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ စီးပြားေရးအေနနဲ႕ မယ္မယ္ရရ မရွိတဲ့ ဒီၿမိဳ႕ကေလးဟာ လာေရာက္လည္ပတ္တဲ့သူေတြကို ေစ်းေရာင္းျခင္း၊ ဟိုတယ္၊ တည္းခိုခန္းဖြင့္ျခင္းတို႕နဲ႕သာ စီးပြားျဖစ္ေနပါတယ္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္း တစ္ဟုန္ထိုးတိုးတက္လာတာနဲ႕ အမွ် သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ပ်က္စီးမႈဆိုတာလည္း အခ်ိဳးက်စြာနဲ႕ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ျပင္ဦးလြင္မွာမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ကမၻာအရပ္ရပ္မွာ ျဖစ္ေနက်ကိစၥပါ။ ဒါေပမယ့္လည္း သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ပ်က္စီးတယ္ ဆိုရာမွာ လာေရာက္လည္ပတ္တဲ့ ခရီးသြားေတြေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သလို ၿမိဳ႕ခံလူထုေတြေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဘယ္သူေတြေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အဓိကတာ၀န္အရွိဆံုးကေတာ့ ၿမိဳ႕ရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းေတြပါ။ ဘယ္သူစည္းကမ္းပ်က္ပ်က္ ထိန္းခ်ဳပ္ကြပ္ကဲေပးဖို႕ကေတာ့ တာ၀န္ရွိတယ္မလား။ သို႕ေသာ္……   ဆပ္ျပာကိုယ္တိုင္က ညစ္ပတ္ေနတယ္ဆိုရင္ အဲဒီဆပ္ျပာကို ဘာနဲ႕ ေဆးမလဲ။

ျပင္ဦးလြင္ၿမဳိ႕ကို ၀င္၀င္ျခင္းမွာပဲ ႏွစ္ရွည္သစ္ပင္ႀကီးေတြ အံု႕အံု႕ဆိုင္းဆိုင္းနဲ႕ ေတြ႕ရလို႕ စိတ္ကို လန္းဆန္းသြားေစတယ္။ အဲဒီ သစ္ပင္ႀကီးေတြေၾကာင့္ပဲ ရာသီဥတုသာယာေနတာ။ “ဥတုရာသီ ေတာကိုမွီ၏” တဲ့။ ဒါေပမယ့္ ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕ကို အလည္လာတဲ့သူေတြဟာ အရင္ကတည္းက ေနလာခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ခံေတြရဲ႕ ေျပာျပခ်က္အရေသာ္လည္းေကာင္း၊ ခဏခဏ အလည္လာျဖစ္တဲ့သူေတြဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ေတြ႕ အေတြ႕အႀကံဳရေသာ္လည္းေကာင္း ျပင္ဦးလြင္ရဲ႕ ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ရာသီဥတုကို သတိထားမိၾကပါလိမ့္မယ္။ အရင္ကဆို ေဆာင္းဘက္ေတြမွာ ေရခဲေလာက္ေအာင္ ေအးတဲ့ ျပင္ဦးလြင္ဟာ အခုဆိုရင္ မႏၱေလးၿမိဳ႕နဲ႕ သိပ္မကြာတဲ့ ရာသီဥတုအေျခအေနမ်ိဳးမွာ ျဖစ္လာပါၿပီ။

ျပင္ဦးလြင္ကို ေရာက္ဖူးတဲ့သူေတြ ဘယ္ေတြကို ေရာက္ဖူးၾကမလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ အထက္မွာ ေျပာခဲ့တဲ့ အထင္ကရေနရာေတြကိုပဲ ေရာက္ဖူးၾကမွာေပါ့။ ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕ကို နည္းနည္းေလး ေက်ာ္လို႕ ၿမိဳ႕ကေနထြက္လိုက္တာနဲ႕ပဲ ဘာသစ္ပင္မွ မရွိတဲ့ လြင္တီးေခါင္ႀကီးေတြကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ အရင္ကေတာ့ အဲဒီေနရာေတြဟာ ေတာအုပ္ႀကီးေတြေပါ့။ ၁၉၉၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ကေတာင္ က်ားခိုေအာင္းႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ႀကီးမားအုံ႕ဆိုင္းတဲ့ ေတာအုပ္ႀကီးပါ။ ဒီ့ေနာက္ပိုင္းမွာ သစ္ပင္ေတြခုတ္မႈေၾကာင့္ပဲ အခုလို လြင္တီးေခါင္ႀကီးျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြကေတာ့ အရင္ကဆို ျမစိမ္းေရာင္ ကမၺလာေကာ္ေဇာႀကီးခင္းထားသလို စိမ္းလဲ့ေနတဲ့ လယ္ကြင္းေတြပါ။ အခုေတာ့ ကႏၱာရႀကီးျဖစ္ေနပါၿပီ။

ကိုယ္မပိုင္တဲ့ေျမကို ကိုယ္ပိုင္တယ္ထင္ၿပီး လယ္သမားေတြလယ္လုပ္ၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးအေထြေထြ အလီလီေသာ စီမံကိန္းမ်ားအရ လယ္ေျမေတြ အသိမ္းခံလိုက္ရတယ္။ ေဟာ… ေကာ္ဖီႏွင့္ ႏွစ္ရွည္ပင္ စီမံကိန္းတဲ့၊ ေဟာ … ဓာတ္ေငြ႕ပိုက္လိုင္းျဖတ္သန္းမယ့္ေနရာတဲ့။ ေဟာ… ႏိုင္ငံေတာ္ ဆပ္ျပာစက္႐ံု ေဆာက္မတဲ့။ သိမ္းတဲ့သူေတြကလည္း အစံုပဲ။ အစိုးရကလာသိမ္းလိုက္။ ဘယ္ကမွန္းမသိတဲ့ အာဏာရွင္ေတြက သိမ္းသြားလိုက္။ ကုမၸဏီေတြက လာသိမ္းလိုက္နဲ႕။ အလကား အသိမ္းခံလိုက္ရတာလဲ ရွိတယ္။ မစို႕မပို႕ ေလ်ာ္ေၾကးေလး ရလိုက္တာ ရွိတယ္။ အဲ…. ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ေလ်ာ္ေၾကးရတဲ့သူ/ ေက်နပ္သြားတဲ့သူဆိုတာေတာ့ မရွိပါဘူးေလ။

ဘာေၾကာင့္ ဒီေျမေတြကို ကို္ယ္ပိုင္တယ္လို႕ ထင္ၾကတာလဲ။ ဥပေဒကို မသိလို႕ေပါ့။ ဥပေဒကို မသိေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ ဘိုးေဘးစဥ္ဆက္ ဓားမဦးခ် လုပ္ကိုင္စားေသာက္ခဲ့တဲ့ေျမ။ ကိုယ္လည္း ေန ေနတဲ့ ေျမ။ ကိုယ့္ေျမပဲ ထင္ၾကတာေပါ့။ ဒါလည္း မထူးဆန္းပါဘူး။  ဥပေဒကိုသာ သိရင္ ဒီလိုျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္လည္း ခက္တယ္ေလ။ ေတာင္သူဆိုတာ ေတာင္သူ ယာခုတ္ လုပ္ဖို႕က လြဲရင္ ဥပေဒေတြ ဘာေတြဆိုတာကို စိတ္မ၀င္စား မပတ္သက္ခ်င္ၾကတာမဟုတ္လား။ ေသစာရွင္စာ တတ္ရင္ၿပီးေရာဆိုတာေတြ မ်ားတယ္။ ဒီေတာ့ ဥပေဒကို သိၾကတဲ့ တတ္ၾကတဲ့ လူတတ္ႀကီးေတြက လူေပၚ လူေဇာ္ လုပ္သမွ်ကို အလူးအလဲ မခ်ိမဆန္႕ ခံၾကရတာေပါ့။

ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္တန္းတုန္းက က်ဴရွင္မွာ ဇီ၀ေဗဒသင္တဲ့ဆရာမက ေမးဖူးတယ္။ လူဆိုတာ ဘယ္ကေန စ ျဖစ္တာလဲတဲ့။ ျဗဟၼာႀကီး ေလးဦးကလား။ အာဒံနဲ႕ ဧ၀ကလား။ ဒါမွ မဟုတ္ရင္ ေမ်ာက္ကေနပဲ ဆင္းသက္လာတာလားတဲ့။ ေက်ာင္းသားေတြလည္း အျငင္းပြားၾကတယ္။ ေျဖၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေျဖလိုက္တယ္ေလ။ ခရစ္ယာန္ဘာသာအရဆိုရင္ေတာ့ လူရဲ႕ အစကို “မိဘ” လို႕ ေျဖဖို႕ သင္ထားတယ္လို႕။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဗုဒၶဘာသာအရဆိုရင္ “လူ”မွ မဟုတ္ဘူး။ “သတၱ၀ါ” ရဲ႕ အစက “အ၀ိဇၨာ” နဲ႕ “တဏွာ” ပဲလို႕။ အဲဒီ ႏွစ္ခုကို မူလႏွစ္ျဖာလို႕ ေခၚတယ္။  အဲဒီေနာက္မွာ ဒီလကၤာေလးကိုေတာင္ ရြတ္ျပလိုက္ေသးတယ္။

“အ၀ိဇၨာႏွင့္ တဏွာ အရင္းခံ… ဥပါဒါန္ ကံေၾကာင့္ ရုပ္နာမ္ေပၚ အပင္မွမ်ိဳး၊ မ်ိဳးမွ အပင္ အမွ်င္မျပတ္ ဆက္စပ္သည့္ဟန္၊ ကံေၾကာင့္ နာမ္႐ုပ္၊ နာမ္႐ုပ္ေၾကာင့္ကံ၊ အဖန္ဖန္ ျဖစ္ျပန္နည္းအေလ်ာ္၊ ျဗဟၼာ သိၾကား စသည္မ်ားက ထင္ရွားျပဳျပင္ စီရင္ဖန္ဆင္း အေၾကာင္းရင္းေၾကာင့္ လူနတ္မ်ားစြာ သတၱ၀ါတို႕ ျဖစ္လာရမႈ မဟုတ္ဟု  ဉာဏျ္ဖင့္ ႐ႈ၍ေမွ်ာ္… ”

တကယ္ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆန္းစစ္ၾကည့္တဲ့အခါမွာ အေၾကာင္းခ်င္းရာ ျပႆနာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ အေျခခံကေတာ့ “မသိမႈ” / “အ၀ိဇၨာ” က စတာပါပဲ။ အခုလည္းၾကည့္ေလ။ ဥပေဒကို မသိေတာ့ ဥပေဒကို သိတဲ့လူေတြရဲ႕ လက္တစ္လံုးျခား လုပ္ျခင္း၊ ေခါင္းပံုျဖတ္ျခင္းကို ခံလိုက္ရၿပီ။ တစ္သက္လံုးေနလာခဲ့တဲ့ ေျမ အသိမ္းခံရေတာ့ အေမကယ္ပါ အဘကယ္ပါ လုပ္တယ္။ ေျမ/ယာဌာနကိုသြားတယ္။  အဲဒီကေျပာလိုက္တာက ဒီေျမေတြက သစ္ေတာေျမေတြပါတ့ဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ သစ္ေတာနဲ႕ပဲ ဆိုင္ပါတယ္ဆိုပဲ။ ဒါနဲ႕ သစ္ေတာဌာနကို သြားရျပန္ေရာ။ သစ္ေတာဌာနကေတာ့ မဆိုးရွာပါဘူး။ GPS ေတြ ေျမပံုေတြနဲ႕ လာၿပီး ကြင္းဆင္းတိုင္းထြာၿပီးသကာလ အသိမ္းခံလိုက္ရတဲ့ ေျမေတြက သစ္ေတာေျမ လြတ္ကင္းပါတယ္ဆိုၿပီး ျဖစ္ျပန္ပါေလေရာ။

အသိမ္းခံထားရတ့ဲ ေနရာေတြကိုပဲ ၾကည့္ေလ။ ေျပာတုန္းကေတာ့ ေကာ္ဖီႏွင့္ ႏွစ္ရွည္ပင္စိုက္မတဲ့။ ေကာ္ဖီပင္မေျပာနဲ႕ ေကာ္ဖီမစ္ထုတ္အခြံေတာင္ မရွိဘူး။ ႏိုင္ငံေတာ္ ဆပ္ျပာစက္႐ံုေဆာက္မတဲ့။ ဆပ္ျပာနဲ႕ တူတာဆိုလို႕  ဘာမွမရွိ။ အသိမ္းခံထားရတဲ့ ေျမေတြက အလကား အလဟႆ ပစ္ထားတဲ့သေဘာပါ။ ဒါျဖင့္ ဒီေျမေတြ ဘာလုပ္သလဲ? လူေနအိမ္အျဖစ္ အကြက္ရိုက္ၿပိး ျပန္ေရာင္းတယ္ေလ။ ေျမ ဧကေတြကို ဧကေထာင္ခ်ီၿပီးသိမ္း၊ ေနာက္ေတာ့ ေပ ၄၀ x ၆၀ ကြက္ေတြ ရိုက္ၿပီး ျပန္ေရာင္း။ ဟိုတယ္ေဆာက္ဖို႕အတြက္ ျပန္ေရာင္း။ ဒါေပမယ့္ ၀ယ္မယ့္လူမရွိေသးတဲ့အခါ ဒီေျမကြက္ေတြမွာ ေက်ာက္တိုင္ေလးေတြ စိုက္ၿပီး စည္း႐ိုးအျဖစ္ကာထားတာပဲ ရွိတာ။ ဘာမွ မလုပ္ဘဲ ပစ္ထားလို႕ဆိုၿပီး အရင္တုန္းကပိုင္ဖူးတဲ့ လယ္သမားေတြက ၀င္ၿပီး အလုပ္လုပ္တဲ့အခါမွာ ပိုင္နက္က်ဴးလြန္မႈနဲ႕ ေထာင္ထဲ ထည့္လိုက္ၾကတယ္။

ကမၻာအရပ္ရပ္မွာေရာ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ တစ္နံတစ္လ်ားမွာေရာ  သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး ဆိုၿပီး တေၾကာ္ေၾကာ္ဟစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အလွဆံုးၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ အလြန္မွာေတာ့ ကႏၱာရတစ္ခု ျဖစ္လို႕ေနပါတယ္။ ခုတ္တဲ့သူေတြက ခုတ္။ သိမ္းတဲ့သူေတြက သိမ္း။ စိုက္တဲ့သူေတြကလည္း စိုက္ေနၾကမွာပါပဲ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဘာမ်ား ကူညီေပးႏိုင္ၾကပါမလဲ ???

 

 

Feb 27th

ေမးထဲက ရတာ ဖတ္ၾကည့္

By VuuVuu
ေမးထဲက ရတာပါ ေခါင္းစဥ္ဘာေပးရမယ္ ဆုိတာ မသိတာနဲ႔ပဲ ဒီတုိင္းေလးပဲ တပ္လုိက္ပါတယ္

>>>တစ္ခါတံုးက အမ်ိဳးသမီးႀကီးတစ္ေယာက္ဆီမွာ သူမ ေရခပ္တုိင္း သံုးေလ့ရွိိတဲ့ အိုးကေလးႏွစ္အိုးရွိတယ္တဲ့ ။ 

အိုးတစ္အိုးက စင္းလံုးေခ်ာေကာင္းမြန္လွပၿပီး က်န္တစ္အိုးကေတာ့ အက္ရာေလးနဲ႔ အျပစ္အနာအဆာ  အနည္းငယ္ရွိသတဲ့ ။

အမ်ိဳးသမီးႀကီးက အဲ့ဒီ အိုးႏွစ္လံုးကို ၀ါးပိုးတဖက္တခ်က္မွာ ခ်ိတ္ၿပီးစမ္းေခ်ာင္းမွာ ေရသြား  ငင္ေလ့ရွိတယ္ ။

အိမ္ေရာက္တဲ့အခါ အိုးေကာင္းတစ္လံုးက ေရအျပည့္ပါေပမဲ့ က်န္တစ္အိုးကေတာ့ ေရေတြ  စိမ့္က်က်န္ေနခဲ့တာနဲ႔ ေရတ၀က္ပဲပါတာေပါ့ ။   

အဲ့ေတာ့ ျပည့္စံုေကာင္းမြန္တဲ့အိုးေလးက သူ႕ရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္မႈအေပၚ *သူ႕ကိုယ္သူ ဂုဏ္ယူ၀င့္ႂကြားေနခ်ိန္မွာ*    က်န္တဲ့အိုးကေလးကေတာ့ စိတ္ပ်က္အားငယ္ေနရွာတယ္။  

 ႏွစ္အနည္းငယ္ၾကာၿပီးတဲ့ေနာက္ တေန႔မွာ အမ်ိဳးသမီးႀကီး စမ္းေခ်ာင္းမွာေရခပ္ေနတံုး အနာအဆာရွိတဲ့ အုိး    ကေလးက သူ႕သခင္မကို ေျပာသတဲ့..........   ..

"ငါ နင့္အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ ေရအျပည့္ မသယ္ေပးႏုိင္တာကို ေတြးမိတုိင္း  စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသလို ငါ့ကိုယ္ငါလဲ ရွက္မိတယ္"
လို႔ ေျပာေတာ့
  အမ်ိဳးသမီးက သူ႕ကို ၿပံဳးၾကည့္ၿပီး
"ငါတို႔ ေရခပ္ရာလမ္းတေလွ်ာက္  နင္ရွိတဲ့ လမ္းဘက္ကပဲ ပန္းပင္ေလးေတြေပါင္းစံု ေ၀ဆာလွပေနတာကို  နင္သတိထားမိလား"
လို႔ ျပန္ေမးတယ္ ။ ၿပီးေတာ့ ဆက္ေျပာတယ္ ။  

"နင့္မွာရွိတဲ့ အဲ့ဒီအားနည္းခ်က္တစ္ခုကို ငါသတိထားမိလို႔ ေရခပ္တဲ့  လမ္းတေလွ်ာက္ နင့္ဘက္အျခမ္းမွာ ပန္းမ်ိဳးေစ့ေလးေတြ ငါၾကဲထားခဲ့တယ္ ။
နင္အၿမဲ ေရေလာင္းခဲ့တဲ့ မ်ိဳးေစ့ေလးေတြဟာ အခု အဲ့ဒီလမ္းက  ပန္းဥယ်ာဥ္ေလးပဲေပါ့ ။ ငါ့အိမ္က ပန္းအိုးေတြက ပန္းေတြလဲ အဲ့ဒီ  ဥယ်ာဥ္ေလးကပဲ ငါခူးခဲ့တာေလ ။ နင့္ေၾကာင့္သာ မဟုတ္ရင္ အဲ့ဒီ လမ္းက  ပန္းပင္ေလးေတြ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္သလို ငါ့အိမ္ကေလးကိုလဲ အခုလို  ပန္းေပါင္းစံု ေ၀ေ၀ဆာဆာနဲ႔ ဘယ္အလွဆင္ႏုိင္ပါ့မလဲ" တဲ့
   
လူတုိင္းမွာ အားနည္းခ်က္ အားသာခ်က္ ကိုယ္စီရွိၾကပါတယ္ ။

 ျခြင္းခ်က္မရွိ ရာႏႈန္းျပည့္ ေကာင္းမြန္ျပည့္စံုေနတဲ့ လူသားရယ္လို႔ မရွိၾကပါဘူး။   

အက္ေၾကာင္းေတြနဲ႔ အိုးကေလးကေတာင္ သူ႕နည္းသူ႕ဟန္နဲ႔ ေလာကကို  အလွဆင္ေပးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္ ။ 

ဒါေၾကာင့္ လူသားေတြလဲ ကိုယ့္မွာရွိတဲ့အားနည္းခ်က္ေလးကို သတိျပဳဆင္ျခင္မိတဲ့အခါ  စိတ္ပ်က္အားငယ္ေနမဲ့ အစားေလာကကို ကိုယ္တတ္ႏုိင္တဲ့ဘက္ကေန တတ္ႏုိင္သမွ်  အလွဆင္ေပးႏုိင္ၾကပါတယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုကုိယ္ ယံုၾကည္မႈ ရွိေစခ်င္ပါတယ္ ။<<<

ေမးပုိ႔ေပးလာေသာ သူငယ္ခ်င္းကုိ ေက်းဇူးတင္လ်က္