Feb 11th

"o" လည္ျခင္း

By ပန္း စား ဘီ လူး ဒသဂီရိ
 "၀"

၀ လံုးနဲ႕ လည္တတ္တဲ႕


"၀ဋ္".....ျပန္လည္တတ္တယ္တဲ႕

၀ နဲ႕ ေပါင္းတဲ႕ ဘ

"ဘ၀"...ဆိုတာလည္း

ဒီလိုဘဲလံုးလည္ခ်ာရိုက္ေနတတ္တယ္တဲ

                                                                                         
                                                                                       အရုပ္(XoX)
Feb 10th

ခ်စ္သူ၇ယ္.....ငါေက်နပ္ပါတယ္

By bling bling
  

ခ်စ္သူ၇ယ္
နင္ထြက္သြားမယ္ဆိုေတာ.
ငါမတားခဲ.ပါဘူး
နင္ခ်န္ထားလို.
က်န္ခဲ.တာလည္း
ငါေက်နပ္ပါတယ္
အေ၀းတေန၇ာမွာ
နင္အဆင္ေၿပပါ.မလား
ေတြးပူေန၇လည္း
ငါေက်နပ္ပါတယ္
ခုခ်ိန္ နင္.၇င္ခြင္မွာ
 တစ္ၿခားတစ္ေယာက္္၇ွိေနလည္း
 နင္ခ်စ္ခဲ.ဖူးတာကို
ေတြးမိ ၇င္း
ငါေက်နပ္ပါတယ္
နင္၇ွိတဲ. အ၇ပ္က ေန.ၿဖစ္ေနခ်ိန္
ငါ၇ွိတဲ. အ၇ပ္က ညၿဖစ္ေနတဲ.
ၿခားနားမွဳ ေတြကိုလည္း
မိုးေကာင္းကင္ တခုတည္းေအာက္
၇ွိေနတာပဲလို.
ေၿဖသိမ္.၇င္း
ငါေက်နပ္ပါတယ္
နင္မ၇ွိေတာ.တဲ.အ၇ပ္မွာ
ငါတေယာက္တည္း ေလ်ွာက္လွမ္းေန၇လည္း
နင္နဲ.အတူ ေလ်ွာက္ခဲ.ဖူးလို.
ငါေက်နပ္ပါတယ္
တစ္ခ်ိန္မွာ ၿပန္ေတြ.ၿဖစ္ၾက၇င္
သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြအၿဖစ္နဲ.လည္း
ငါေက်နပ္ပါတယ္
ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္
နင္ေပ်ာ္မယ္ဆို

ခ်စ္သူ၇ယ္.....ငါေက်နပ္ပါတယ္
Feb 10th

ေအာင္ဆန္းေပးတဲ့ ျမန္မာျပည္

By ႏြဲ႕ေႏွာင္း

(စကားခီ်း။

လူ႔ေလာကထဲ သူေနခဲ့ရတာက
၃၂ နွစ္ ၅ လ ၆ ရက္ ထဲရယ္ပါ။
၁၃-၂-၁၉၁၅ မွ ၁၉-၇-၁၉၄၇
နတ္ေမာက္ ဦးေသာဘိသေက်ာင္း
ေရနံေခ်ာင္း အမ်ိဳးသားေက်ာင္း
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ေတြမွ ပညာဆည္းပူးခဲ့၊
၁၉၃၄ ေက်ာင္းသားသမဂၢအမႈေဆာင္နဲ႔ နိုင္ငံေရးဘဝစတင္၊
နိုင္ငံေရးလုပ္သက္ ၁၃ နွစ္
အဓိကျဖတ္သန္းမႈေတြက
သမဂၢ၊ တို႔ဗမာ၊ ရဲေဘာ္သံုးကိ်ပ္၊ ဖဆပလ
အဓိကေအာင္ျမင္မႈကေတာ့
ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး သို႔မဟုတ္ စတုတၱျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္)

အရပ္ပုပု
မ်က္ေမွာင္ကုတ္ကုတ္
ပိုသီပတ္သီ အညာသား။

ဘီေအေက်ာင္းသား
စကားမေျပာ
ေျပာရင္မရပ္
ညွင္းသိုးသိုး အရိုးခံ
ေခါင္းအမာဆံုး
ဇဲြအ႐ွိဆံုး
စိတ္ဓာတ္အျပင္းထန္ဆံုး လူသား။

သူမသိ နားမလည္တာေတြက အမ်ားသား
ေရမကူးတတ္ဘူး
စက္ဘီး မစီးတတ္ဘူး
စႏၵရား မတီးတတ္ဘူး
သီခ်င္းေကာင္းေကာင္း နားမေထာင္ခဲ့ရဘူး
မိန္းမ မပိုးတတ္ဘူး
ဘိလပ္ျပန္သန္းကို ေမရွင့္သီခ်င္း ဆိုခိုင္းခဲ့သူ
ခ်စ္ရတဲ့ နာစ့္မေလးၾကည္ကို လူငွားနဲ႔ ပိုးခဲ့ရသူ
ဗီြအိုင္ပီဆိုတဲ့ စာတန္းကို အလြန္စက္ဆုပ္ရံြရွာသူ
လမ္းေဘးမွာ ေက်ာက္ေက်ာေရေသာက္တဲ့ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္
မဂၤလာေဆာင္မွာ ခဲဖိုးေတာင္းတာ နားမလည္တဲ့သူ
လြတ္လပ္ေရးကိုစဥ္းစားရင္း စစ္ဖိနပ္ေျပာင္းျပန္စီးတဲ့သူ
လြတ္လပ္ေရးကိုစဥ္းစားရင္း ဆံပင္ညွပ္မျပီးခင္ ထထြက္သြားတဲ့သူ
ေတြ႔ခ်င္လြန္းလို႔ လမ္းမွာတားတဲ့ရြာသားေတြနဲ႔အတူ
လမ္းေဘးမွာအေၾကာ္စားတဲ့ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္
သူ႔ကိုယ္သူ ျပည္သူတစ္ေယာက္အျဖစ္ခံယူတဲ့ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္

''ၾကည္...ပဲျပဳတ္နဲ႔ နံျပားရရင္ စားခ်င္တယ္'' ဆိုတဲ့
မိန္းမကို မနက္စာျပင္ခိုင္းတဲ့ သူ႔ရဲ႕ ကမာၻေက်ာ္စာ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္အဆင့္ရဲ႕ အမွားနဲ႔ သာမန္ရဲေဘာ္အဆင့္ရဲ႕ အမွန္ကို
ကဲြကဲြျပားျပားသိတဲ့သူ
လူငယ္ဘဝ၊ လူ႔ဘဝရဲ႕ စည္းစိမ္အရသာေတြ
ခံစားဖို႔ အခိ်န္မရခဲ့တဲ့သူ
သူ႔ျဖတ္သန္းမႈမွာ
လြတ္လပ္ေရးဆိုတာတစ္ခုတည္းနဲ႔
ပကတိရိုးရွင္းသန္႔စင္ခဲ့တဲ့သူ
သူ႔ကို
ဒဂုန္တာရာက ကင္ပြန္းတပ္
ေအာင္ဆန္း သို့မဟုတ္ အရိုင္းတဲ့။

လုပ္သက္က ခပ္နုနု
ေက်ာင္းသားေပါက္စ
သခင္ေပါက္စ
စစ္သားေပါက္စ
နိုင္ငံေရးသမားေပါက္စ
ဘဝေတြက အဖံုဖံု
အသက္က ၃ဝ မရိွတရိွ။

ဒီေအာင္ဆန္း လက္ေတာက္ေလာက္ေလးကို
ဘာ့ေၾကာင့္
ေနမဝင္အင္ပါယာၾကီး ဒူးေထာက္ခဲ့ရပါသလဲ...။

တကယ္ဆိုေတာ့
ငါတို႔ေအာင္ဆန္းက
နယ္နယ္ရရမဟုတ္-
ရိုးသားတဲ့ျမန္မာေတြထက္ပို
ရိုးသားတဲ့ေအာင္ဆန္း
သတၲိေျပာင္တဲ့ ျမန္မာေတြထက္ပို
သတၳိရိွတဲ့ ေအာင္ဆန္း
စြန္႔လႊတ္ရဲတဲ့ ျမန္မာေတြထက္ပို
စြန္႔လႊတ္ျပတဲ့ ေအာင္ဆန္း၊
ဒီလိုေအာင္ဆန္း
သူ႔ေသြးသားအရိုးအခ်ဥ္ေတြအားလံုး
လြတ္လပ္ေရးတစ္ခုတည္းနဲ႔အျပီး
စုစည္းတည္ေဆာက္ျပတဲ့ ေအာင္ဆန္း
တကယ့္အရိုးခံ ေအာင္ဆန္းေပါ့။

ဒီေအာင္ဆန္းကို
လြတ္လပ္ေရးလမ္းဝမွာ ဘြားကနဲ ျမင္လိုက္ရရံုပဲ
ေအာင္ဆန္းရဲ႕ဆရာေတြ မိႈင္း၊ ျမ၊ ခို်တို႔ကအစ
''ငါတို႔ အားကိုးပါရေစ'' ဆိုလာၾက၊
ေရွးဘိုးဘြားမိဘျပည္သူေတြက
''ငါတို႔ကယ္မယ့္ မင္းေလာင္းေပၚျပီ'' ၿပံဳးပ်ာ္ၾက
လူငယ္ေသြးေသာက္ျမန္မာေတြက
''ငါတို႔ စြန္႔ပါရေစ'' ဆိုျပီး ေ႐ွ႕ထြက္လာၾက
စုၾက၊ ႐ံုးၾက၊ စည္းလံုးၾက
တကယ့္ဗမာေတြ
မဟာေအာင္ဆန္းအေနာက္က
ျပည္သူ႔ ဒီလိႈင္းလံုးၾကီးေတြရဲ႕
တဝုန္းဝုန္း ရိုက္ခတ္သံဟာ
အဲဒီအခ်ိန္က ဝိတိုရိယဘုရင္မႀကီးကိုေတာင္
အိပ္မက္ေတြ ေအးခဲေစခဲ့သေပါ့။

ေအာင္ဆန္းေရွ့ေရာက္ရင္
ရွမ္းေတြက ရွမ္းစကားမဆိုၾက
ကခ်င္ေတြကလည္း ကခ်င္စကားမဟၾက
ေအာင္ဆန္းကို ယံုၾကည္စြာနဲ႔
သူတို႔ သခင္အျဖစ္ သိမွတ္ျပဳၾက
အားလံုးေသာ တိုင္းရင္းသားေတြ။

ဒီျပည္လံုးကြ်တ္အားကို
စုစည္းနိုင္ခဲ့လိုလည္း
အဂၤလိပ္ေတြက ဒီေအာင္ဆန္းလက္ေတာက္ေလာက္နဲ႔
တစ္စားပဲြထဲ ဝိုင္းခဲ့ၾကေပါ့
အကင္းပါးသူေတြပီပီ
မတိုက္မီက ႐ွံဳးေနတဲ့ ဒီစစ္ကို
ဒင္းတို႔ မတိုက္ဝံ့ၾက
မ်က္ႏွာမပ်က္ ေအာင္ျမင္စြာ ဆုတ္ခြာမယ့္လမ္းကို
သူတို႔ ေ႐ြးခဲ့ၾက
ေအာင္ဆန္းနဲ႔အေတြ႔မွာ။

ယံုၾကည္အားကိုးတဲ့ မ်က္လံုးေပါင္း သန္း ၆ဝ
ေအာင္ဆန္းမွာ ရိွတယ္
လြတ္လပ္ေရးကို တ႐ွိဳက္မက္မက္ေတာင့္တတဲ့ နွလံုးသားသန္း ၃ဝ
ေအာင္ဆန္းမွာရိွတယ္
ေအာင္ဆန္းေသဆို ေသျပဝံ့တဲ့သူ
ေအာင္ဆန္းမွာ တျပည္လံုးရိွတယ္
ဒီ မ်က္လံုးနွလံုးအသက္ ဗို႔အားသိန္းသန္းခ်ီ မီးဆလိုက္အားေတြနဲ႔
ေနမဝင္အင္ပါယာကို ျပတ္ျပတ္သားသား လွမ္းထိုးလိုက္တဲ့အခါ
အေျခာက္တိုက္ ဘဝင္ျမင့္ေနသူေတြ
အားလံုး အရည္ေပ်ာ္သြားခဲ့ၾက။

ဘယ္ရာဇဝင္မွာ ခင္ဗ်ားတို႔ ေတြ႔ဖူးလဲ။
ဂ်ပန္ဆိုတာ မႏူးမနပ္မဟုတ္ဘူး။
အဂၤလိပ္ဆိုတာက ေဝလာေဝး
သူငယ္ႏွပ္စားမဟုတ္။
ဒင္းတို႔ေတြေတာင္ ရေအာင္ စည္းရံုးနိုင္တဲ့သူ
ေအာင္ဆန္း
ဒီေအာင္ဆန္းက စစ္ကို မလို
ဒါေပမဲ့
ရရင္ရ မရရင္ခ် ဆိုတာ ေအာင္ဆန္းဝါဒ
လြတ္လပ္ေရးကို အျမန္ဆံုးလိုခ်င္ေနတဲ့
အဲ့ဒီအခိ်န္ ျပည္သူေတြရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ ကိုယ္စားလွယ္
ငါတို႔ ေအာင္ဆန္းေပါ့။

ေအာင္ဆန္း
ဒီအခ်ိန္ဆို
၉၃ ႏွစ္ရိွျပီ
ေအာင္ဆန္းေျပာမယ္
အဘိုးရဲ႕စကား နားေထာင္...။

''မေမ့နဲ႔
မင္းတို႔
ကေန႔ ႐ွဳေနတဲ့ ေလဟာ
ငါတို႔
မေန႔က ေခၽြးစက္ေတြဆိုတာ
မေမ့နဲ႔
မင္းတို႔
ျမန္မာဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကိုရဖို႔
ငါတို႔
ဘံုးေဘာလေအာ က်ဆံုးေပးခဲ့ရတာ
မေမ့နဲ႔
မင္းတို႔
ကမၻာ့ေျမပံုေပၚတက္နိုင္ဖို႔
ငါတို႔
အေလာင္းေကာင္ေတြဆင့္ျပီး ထမ္းတင္ေပးခဲ့တာ
မေမ့နဲ႔။''

ျမန္မာလူမ်ိဳးတိုင္းမွာ
အေဖနွစ္ေယာက္ရိွတယ္
တစ္ေယာက္က
ကိုယ့္ေသြးသားအေဖ
က်န္တစ္ေယာက္က
ျမန္မာလူမ်ိဳးကို ေမြးေပးတဲ့အေဖ

ျမန္မာလူမ်ိဳးရဲ႕အေဖ
ျမန္မာ့အေဖ
ေအာင္ဆန္းေပါ့။

ကု်ပ္အေဖနဲ႔အဖိုးဟာ ေအာင္ဆန္းသားေတြ
ေအာင္ဆန္းက က်ဳပ္အဖိုး
ကု်ပ္သားက ေအာင္ဆန္းရဲ႕ျမစ္ေပါ့
သူ႔အဘိုးကို သူ လြမ္းတတ္ေနျပီ
သူ႔သားက်ရင္လဲ သူ႔အေဘးနဲ႔
ေပးေတြ႔နိုင္ဖို႔
အခုကတည္းက အေသအခ်ာ
ကု်ပ္ မွာထားရအံုးမယ္။

၁၃-၂-၂ဝ၁၂ ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔အမွတ္တရ
(မွတ္ခ်က္-အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ အသံကိုေထာက္႐ွဳ၍ ဗမာဟုေရးသားထားေသာ္လည္း ျမန္မာဟု ရည္႐ြယ္ပါသည္)

ICY
Originally composed by ICY, VIMC member of Myanmarcupid Forum

Feb 10th

Friendship Forever

By ☆★♥Have A Nice Day!♥★☆

There are many meanings of 'friend'.

Friend is a person that you know well and like. And friend is a person who is known well and regarded with liking, affection, and loyalty.

Forever means that 'for all future time, for everlasting time and a very long time'.

So I think that friendship forever is existing friendship for all future time.

Man is a social animal. He can't live alone. So everybody is involved in the words 'friend' and 'friendship'. 




  • For a person to understand the true meaning of friendship, he has to be a true friend himself first.
  • A true friend is someone who teaches us something valuable, from whom we can learn various things about love and life.
  • A person known well to another and regarded with liking, affection, and loyalty; an intimate
  • A true friend will never leave you no matter what happens!
  • A true friend will not need any explanation as he will always understand.
  • A true friend will always believe in you even though you no longer believe in yourself. He will always bring out the best things for you.







Duration of friendship may be long period and short period. Whatever it is short friendship or long friendship, it should be true, real, genuine and guileless. So that friendship continues to exist forever.

If possible, I like to make friends with simple, honest, upright, good-hearted and good-natured people. To establish a friendship forever is not easy. It is possible if we have true friends. True friends help me whenever I face with difficulties. They advise some good idea when we have to do something vaguely. And they understand we well. So I want to live with them forever as true friends.

Sometimes forever friend can change forever enemy in some conditions. I don't want to be like this. To be a good friend, it is no need to be rich. If a person looks at wealth to make friend, he may not be a real friend forever and has no real friendship. I also met this type of friends. So I didn't make friend with them longer. The true friendship exists forever in genuine friend only. In this world, there are many people who pretend as true friend.  So their friendship may not be real.   Some friends help us selflessly but some help us on the condition that they get good things for their self-interest. When we are dejected, true friends encourage us to be active as they have good morale.

If there are no friends or companions in life, the life is so boring and so lonesome. So we should have friends. To be a true friend is most important in friendship. To get a true friendship forever, we must try to be a true friend first. I hope that I have many friends who have the true friendship. And I would like to get a true friendship forever.


⋰⋱ ⋰⋱ ⋰⋱ ⋰⋱ ⋰⋱ ⋰⋱ ⋰⋱ ⋰⋱ ⋰⋱

(¯`’•.¸()¸.•’´¯) *•.¸¸¸.•*¨¨*•.¸¸¸.•*•¸.•*¨¨*•.¸¸.•*¨¨*•.¸¸
░░░░HAVE░░A░░░NICE░░░DAY░░░░░░ *•.¸¸¸.•*¨¨*•.¸¸¸.•*•¸.•*¨¨*•.¸¸¸.•*••* (¯`’•.¸¸¸.•*•


Feb 10th

Think for a moment

By Moses
A doctor entered the hospital in hurry after being called in for an urgent surgery. He answered the call as soon as possible, changed his clothes and went directly to the surgery block. He found the boy’s father going and coming in the hall waiting for the doctor. Once seeing him, the dad yelled, “Why did you take all this time to come? Don’t you know that my son’s life is in danger? Don’t you have the sense of responsibility?”

The doctor smiled and said, “I am sorry, I wasn’t in the hospital and I came the fastest I could after receiving the call…… And now, I wish you’d calm down so that I can do my work.”

“Calm down?! What if your son was in this room right now, would you calm down? If your own son dies now what will you do??” said the father angrily

The doctor smiled again and replied: “I will say what Job said in the Holy Book “From dust we came and to dust we return, blessed be the name of God”. Doctors cannot prolong lives. Go and intercede for your son, we will do our best by God’s grace.”

“Giving advice when we’re not concerned is so easy,” murmured the father.

The surgery took some hours after which the doctor went out happy.

“Thank goodness! Your son is saved!” And without waiting for the father’s reply he carried on his way running. “If you have any question, ask the nurse!!”

“Why is he so arrogant? He couldn’t wait some minutes so that I ask about my son’s state” commented the father when seeing the nurse minutes after the doctor left.

The nurse answered, tears coming down her face: “His son died yesterday in a road accident, he was in the burial when we called him for your son’s surgery. And now that he saved your son’s life, he left running to finish his son’s burial.”

************************************************************
Points for reflection: every body has issues, you never know what people are going through. So pause before you start judging, criticizing, or mocking others. Everybody is fighting their own war !

 
Feb 10th

ေမ႔ေဆး....

By koz
အဲဒီေန႔က ကိစၥတခုနဲ႔ ရံုးတရံုးကို ေရာက္သြားခဲ႔တာပါ
ရံုးခန္းထဲ ဝင္လိုက္တာနဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းက စားပဲြတလံုးမွာ ထိုင္ေနတဲ႔ သူ႕ကိုျမင္လိုက္ရပါတယ္
သူ ဒီရံုးမွာ အလုပ္လုပ္ေနမွန္း က်ေနာ္ မသိခဲ႔ပါဘူး
သူ က်ေနာ္႔ကို နႈတ္ဆက္ခဲြခြာသြားျပီးကတည္းက က်ေနာ္ဟာ တစစီကဲြေၾကေနတဲ႔ နွလံုးသားနဲ႔ အေဝးကို လြင္႔ပါးခဲ႔ရတာေလ
သူက အျဖဴေရာင္ ရွပ္အက်ႌလက္တိုေလးနဲ႔ အထက္တန္းေက်ာင္းသားေလးတေယာက္လို နုပ်ိဳေနဆဲပါပဲ
သူ က်ေနာ္႔ကိုျမင္လိုက္ေတာ႔ လက္ထဲမွာ ေသာက္လက္စ မတ္ခြက္ကေလးကို ကိုင္ထားရင္း ျပံဳးလိုက္ေတာ႔မလို ၾကည္႔ေနခဲ႔ပါတယ္
က်ေနာ္ ရင္းနွီးခဲ႔ဖူးတဲ႔ သူ႔ရဲ႕မ်က္နွာဟာ ဟိုတုန္းကလိုပဲ ေခ်ာေမာသန္႔ျပန္႔ေနဆဲပါပဲ
လမ္းေလ်ွာက္ရင္းက တံု႔ကနဲ႔ရပ္မိသြားတဲ႔ က်ေနာ္ဟာ သူ႔ကိုၾကည္႔ရင္း ဘယ္ဘက္ရင္ဘတ္ထဲက တစစ္စစ္နာလာပါတယ္
သူနဲ႔ေဝးေနတဲ႔အခ်ိန္ေတြမွာ
က်ေနာ႔ရဲ႕အေတြးေတြထဲမွာ သူရွိေနခဲ႔ပါတယ္
ဘဝရဲ႕ ခက္ထန္ၾကမ္းတမ္းမႈေတြကို ရင္ဆိုင္ျပီး တေနကုန္လို႔ က်ေနာ္ မ်က္လံုးမွိတ္တဲ႔အခ်ိန္မွာ သူဟာ အိပ္မက္လို က်ေနာ္႔အပါး ေရာက္လာတတ္ပါတယ္
က်ေနာ္႔ နွလံုးသားရဲ႕ အမာရြတ္ေတြေအာက္မွာ သူနဲ႔က်ေနာ္ရဲ႕ တခါက ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္နူးမႈေတြကို ေသျခာသိမ္းထားမိပါတယ္
တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ သူနဲ႔က်ေနာ္ တေယာက္မ်က္နွာ တေယာက္ၾကည္႔ရင္း အရင္လိုခ်စ္ခြင္႔ရရင္ က်ေနာ႔ နွလံုးသားဟာ ျပန္လည္နိုးထလာနိုင္မွာပဲလို႔လဲ ေတြးမိတတ္ပါရဲ႕
က်ေနာ႔ရဲ႕ အဲဒီအိပ္မက္ေတြဟာ ဘယ္တုန္းကမွ အိပ္ေပ်ာ္မသြားခဲ႔ပါဘူး
မေမ်ွာ္လင္႔ပဲ အခုလိုသူနဲ႔ျပန္ဆံုခိုက္
က်ေနာ္ ရင္ထဲကနာက်င္ခံစားရမႈေတြကို ဖံုးကြယ္ျပီး
သူ႔ကို သန္႔သန္႔စင္စင္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေလး ျပံဳးျပလိုက္ခ်င္ပါတယ္
နာက်င္ေနတဲ႔ က်ေနာ႔ နွလံုးသားကို ခဏေလာက္ ေမ႔ေဆးေပးထားဖို႔ေတာ႔ လိုလိမ္႔မယ္ ထင္ပါရဲ႕
Feb 9th

မႏၱေလးျမိဳ႕က Lights အဖြဲ႔၏အပုပ္နံ႔မ်ား (ေနာက္ဆက္တြဲေဆာင္းပါး)

By လုံးထြားထြား(ေဂြးတကၠသုိလ္)

လုံးထြားထြားတင္ျပသည္။

မႏၱေလးျမိဳ႕က Lights အဖြဲ႔၏အပုပ္နံ႔မ်ား (ေနာက္ဆက္တြဲေဆာင္းပါး)

 

ဤေဆာင္းပါးသည္ လုံးထြားထြား ယခင္တင္ျပ ခဲ့ေသာ`အတြင္းလွိဳက္ ျခစားေနတဲ့ မႏၱေလးျမိဳ႕က Lightsအဖြဲ႕´ေဆာင္းပါး၏ အဆက္ (ေနာက္ဆက္   တြဲေ ဆာင္းပါး)ျဖစ္ပါ သည္။ သုိ႔ပါ၍… ယခင္ေဆာင္းပါးကုိ မဖတ္ဖူးသူမ်ားအေနျဖင့္ နားလည္မည္မဟုတ္ပါ။ စိတ္ ၀င္စားပါက ဤဆုိက္ထဲတြင္ လုံးထြားထြားေရးခဲ့ေသာ  `အတြင္းလွိဳက္ ျခစားေနတဲ့ မႏၱေလးျမိဳ႕က Lights အဖြဲ႕´ ဆာင္းပါးေဟာင္းကုိ ဦးစြာဖတ္ႀကည့္ ဖုိ႔ ေျပာပါရေစ။

ယခု ေနာက္ဆက္တြဲေဆာင္းပါးကုိ လည္းေျပာစရာေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိ လာလုိ႔၊ ယခင္ေဆာင္းပါးရဲ႕ ကြန္မင့္ေဘာက္စ္မွာ ေရးရုံနဲ႔ မလုံေလာက္ေတာ့လုိ႔ သီးျခားထပ္ ျပီး ေရးလုိက္ရတာပါ။

 

လုံးထြားထြားလည္း ျမစ္ကမ္းနားမွာ ေအးေအးလူလူဆုိျပီး ထုိင္ေနမိပါတယ္။ သပြတ္အူႀကီး ေရထဲေမ်ာလာတာနဲ႔ ႀကဳံရတယ္.. ဆုိတာမ်ိဳးျဖစ္ေနပါျပီ။ မ်ိဳးမ်ိဳးအကူ အညီ ေတာင္းလုိ႔ မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ကူညီမိတာနဲ႔ အရွဳပ္ေတာ္ ပုံထဲ ကုိယ္ပါေရာပါရတဲ့အျဖစ္ ေရာက္ေနျပီ ေလ။

  ပထမေဆာင္းပါးကုိေရးတုန္းက မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ကူညီရုံသက္သက္ ရးေပးလုိက္တာပါ။ ဘာမွ ခံစား ခ်က္မရွိပါဘူး။ လွ်ာက္လႊာစာေရးတစ္ေယာက္က ကုိယ့္ဆီအလုပ္လာအပ္တဲ့သူ ေရးေစခ်င္တဲ့အတုိင္းေရးေပး လုိက္တဲ့သေဘာမ်ိဳးေပါ့ေနာ္၊ (ေလွ်ာက္လႊာ စာေရးကမွ အခေႀကးေငြ ရပါေသးတယ္ရွင္၊ လုံးထြားက ေစတနာနဲ႔ ကူရတာပါ၊ ကုိယ့္အင္တာနက္ ကုိယ္သုံးျပီး ကူညီရ တာပါ)

ထားပါေတာ့။

၀င္ပါရင္း ပါရင္းနဲ႔ ကုိယ့္ဖက္ကလည္း ခံစား ခ်က္ေတြ ရွိရွိလာရတာကုိ ေျပာျပပါရ ေစ။ လုံးထြား လည္း လူပဲ။ မ်ိဳးမ်ိဳးဖက္ကေနျပီး ကူညီလုိက္ေတာ့ မ်ိဳးမ်ိဳးကို ေအာင္ႏုိင္ေစ ခ်င္တဲ့ဆႏၵမ်ိဳးေတာ့ ရွိလာရ တာေပါ့ေနာ္။ ေအာင္ႏုိင္ေစခ်င္တယ္ဆုိတာ တျခား မဟုတ္ပါဘူး။ မ်ိဳးမ်ိဳးခမ်ာ မတရားအလုပ္ထုတ္ခံထား ရလုိ႔ ဂရုဏာသက္မိတာနဲ႔အမွ်…. သူ႔အေပၚ မတရားလုပ္ ထားတဲ့လူကလည္း ကုိယ္တုိင္အျပစ္မကင္းပါပဲနဲ႔ လုပ္ရက္တာကုိႀကည့္ျပီး၊ ကုိယ္လုပ္ခဲ့တဲ့လုပ္ရပ္ေတြနဲ႔ ညီမွ်တဲ့ျပစ္ဒဏ္ကုိ ခံစားရေစခ်င္တဲ့သေဘာေလာက္ပါ။ လူဆုိတာ ဘယ္သူမွအမွားမကင္းဘူးဆုိတာ မတရား လုပ္တဲ့လူ(ကုိမ်ိဳးသန္း) သံေ၀ဂရျပီး သိသြားေစခ်င္ တာမ်ိဳးပါ။

  ဒါေပမယ့္….. ကုိမ်ိဳးသန္းတုိ႔ဖက္က တုံ႔ျပန္လာပုံေတြက မူမမွန္ေတာ့ ခက္သား။ မခံခ်င္စရာေတြ ျဖစ္လာတယ္။

သူတုိ႔ဖက္က မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ အခံရခက္ေအာင္ လုပ္တာေတြရွိလာတယ္ေလ။

မ်ိဳးမ်ိဳးအိမ္အထိ လူလႊတ္ျပီး `နင္ေရးလုိ႔ ငါတုိ႔ ဘာမွျဖစ္မသြားဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူး၊ ငါတုိ႔က ပုိင္ျပီးသား၊ အလုိင္းယင့္စ္ ရုံးခ်ဳပ္ကုိလည္း ပုိင္တယ္၊ ကုိရစ္ခ်ပ္ကုိလည္း ပုိင္တယ္၊ မႏၱေလး NAPက ဆရာ၀န္ႀကီး ေဒါက္တာ - - - - - ကုိလည္း ပုိင္တယ္ ေဟ့´… ဆုိျပီး လာေျပာတဲ့အေျပာေတြေပါ့။

  တစ္ေန႔ေတာ့… ဒါ့ထက္မခံခ်င္စရာေကာင္းတာတစ္ခု ျဖစ္လာပါေသးတယ္။

Lightsအဖြဲ႕က ေက်ာ္ႀကီး[(ကုိမ်ိဳးသန္းေဆးလိမ္စစ္ျပီး ေငြလိမ္ထုတ္တာကုိ ႏွဳတ္ပိတ္ခ ၅၀၀/-ရလုိ႔ ျငိမ္ေနတဲ့ ေငြကုိင္) ပထမေဆာင္းပါးမွာ အျဖစ္စုံတင္ျပျပီး] မ်ိဳးမ်ိဳးဆုိင္ေရွ႕ ကုိ ေရာက္လာပါတယ္။ ဆုိင္ထဲေတာ့ သူမ၀င္ရဲပါ။ ဆုိင္ကယ္ကုိေတာင္ စက္မသတ္ပဲ မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ေအာ္ေျပာသြားပါတယ္တဲ့။

`ေဟ့- မ်ိဳးမ်ိဳး၊ ေႀကြမ-ကုိေတြ႕ရင္ ေျပာလုိက္စမ္းပါ၊ ရုံးကုိ လခလာထုတ္လွည့္လုိ႔၊ ငါတုိ႔ေတြ လခထုတ္လုိ႔ရျပီလုိ႔´

ေက်ာ္ႀကီးေျပာသြားတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္က… နင္တုိင္ထားေပမယ့္ ငါတုိ႔ အေျခအေန မပ်က္ဘူး၊ အခု ရံပုံေငြခ်ေပးလုိ႔ လစာ ေတာင္ ထုတ္လုိ႔ရေနျပီ…ဆုိတဲ့ သေဘာမ်ိဳးပါ။ မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ လာျပီး ကလိသြားတာပါ။ တကယ္ေတာ့- ေႀကြမ-ဆုိတဲ့ သူတုိ႔ဆီက ပီအီး သိေအာင္ မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ မွာခုိင္းစရာ မလုိပါဘူး။ ေႀကြမက ရုံးကုိ တစ္ပတ္၃ရက္ေရာက္ေနတာပါ။

အဲဒီလုိ ကလိတိတိ ရိတိတိေတြ လာလုပ္ေနေတာ့ မ်ိဳးမ်ိဳးဖက္က ပုိျပီး ခံျပင္း လာတာေပါ့။

ဒီႀကားထဲ… အင္တာနက္ေပၚအထိသာ တင္လုိက္ရတယ္ သက္ဆုိင္ရာက လာစစ္မယ္ မစစ္မယ္လည္း မေသခ်ာ။ ဘာမွလည္း မတုံ႔ျပန္ေတာ့ မ်ိဳးမ်ိဳးရဲ႕ခံျပင္းစိတ္ေတြက ပုိျပီး အုံႀကြလာပါတယ္။

လုံးထြားကပဲ… အလုိင္းယင့္စ္က စစ္ေဆးဖုိ႔ အသင့္ျဖစ္ေနျပီလုိ႔ ေဖ့စ္ဘုတ္မွာ စာေရးထားတဲ့အေႀကာင္း ေျပာျပျပီး ေခ်ာ့ ေမာ့ရပါေသးတယ္။

  ဟုတ္ပါတယ္။ တကယ္ပါပဲ။ အလုိင္းယင့္စ္အဖြဲ႕က လူႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကုိရစ္ခ်ပ္-ဆုိသူဟာ အဲဒီကိစၥကုိ မႏၱေလးမွာ လာစစ္ျပီးသြားပါျပီ။

ဒါေပမယ့္ …… ဒါေပမယ့္ရွင္ …….

လုံးထြားတုိ႔ မ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႔လည္း ကုိယ့္နည္းကုိယ့္ဟန္ ကုိယ့္အေပါင္းအသင္းမိတ္ေဆြေတြ ဆီက တစ္ဆင့္စကားတစ္ဆင့္နား နဲ႔ ႀကားရတဲ့သတင္းစကားေတြ ရွိလာခဲ့ပါတယ္။

အလုိင္းယင့္စ္အဖြဲ႔က တာ၀န္ရွိလူႀကီးျဖစ္သူ ကုိရစ္ခ်ပ္ ႏွင့္ မႏၱေလးက တျခားေသာ INGOအဖြဲ႔က အရာရွိတစ္ေယာက္ တုိ႔ေျပာေသာစကားမ်ားကုိ…. အဆုိပါ အဖြဲ႔မွ အရာရွိ ကုိယ္တုိင္က ျပန္ေျပာလုိ႔သိရတာပါ။

`ကုိမ်ိဳးသန္းဒါေတြလုပ္တယ္ဆုိတာ ဘာအေထာက္အထားရွိလုိ႔လဲ၊ အေထာက္ အထား မျပႏုိင္ပဲ စြတ္စြဲေနတာနဲ႔ေတာ့ အေရးယူလုိ႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲ´

ဟုတ္ကဲ့။ အဲဒီလိုေျပာပါတယ္တဲ့။

ကုိရစ္ခ်ပ္ရဲ႕စကားက `တုိ႔ဘုရား မယားဖက္ ခပ္ပါပါ´ဆုိတဲ့စကားမ်ိဳး ျဖစ္မေန ဘူးလား။

တကယ္ေတာ့- ကုိရစ္ခ်ပ္က တရားသူႀကီးတစ္ေယာက္သဖြယ္ ဒီကိစၥကုိ လာေရာက္ စစ္ေဆးျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကုိမ်ိဳးသန္းက ဒီအမွဳမွာ စြဲခ်က္တင္ခံထားရတဲ့ တရားခံပါ။

ခုေတာ့… ကုိရစ္ခ်ပ္ေျပာစကားေတြက တရားသူႀကီးက တရားခံကုိ မစစ္ေဆးခင္ အျပစ္က လႊတ္ေပးသလုိ ျဖစ္မေနဘူး လားရွင္။

ထားပါေတာ့။ လုံးထြားတုိ႔ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားဟာ အားနာတတ္ပါတယ္။ ကုိရစ္ခ်ပ္အေနနဲ႔ လာျပီးစစ္ေဆးတယ္သာဆုိတယ္၊ ကုိမ်ိဳးသန္း ဧည့္ခံျပဳစုမွဳေအာက္မွာ ေနေနရတာ ကုိး။ ျပီးေတာ့- ကုိမ်ိဳးသန္းက သူနဲ႔လက္ရွိ လက္တြဲလုပ္ေနတဲ့ ၀န္ထမ္းအခ်င္းခ်င္းကုိး။ ဒီေတာ့- ကုိမ်ိဳးသန္းဖက္ကုိ ပင္းျပီး နာခ်င္နာမွာေပါ့။ ကုိယ္ခင္တဲ့သူကုိ အျပစ္မျမင္ႏုိင္ျဖစ္ မွာေပါ့။ အျပစ္ယူရမွာလည္း ၀န္ေလးမွာေပါ့။ ဒါကုိ ကုိယ္ခ်င္းစာပါတယ္။ ကုိမ်ိဳးသန္းကလည္း ဘယ္ေလာက္ထိ လာဘ္ထုိးထားလဲမွ မသိတာကုိး။

ေနာက္ျပီး… ကုိရစ္ခ်ပ္က ထုိအရာရွိကုိ ေျပာလုိက္ပါေသးတယ္တဲ့။

`ကုိမ်ိဳးသန္းသူငယ္စားတယ္ဆုိတာလည္း ဘာျဖစ္လဲ၊ မိန္းမလ်ာပဲ သူငယ္စားမွာေပါ့၊ ဒါ တုိင္စရာလား´

အဲဒီလုိ ေျပာပါေသးသတဲ့။

ဟုတ္ကဲ့ ကုိရစ္ခ်ပ္ရွင့္-

မိန္းမလ်ာ သူငယ္စားတာ အျပစ္မဟုတ္ပါ၊ မဆန္းပါရွင္။

လုံးထြားလည္း မိန္းမလ်ာ၊ သူငယ္စားပါတယ္။

မ်ိဳးမ်ိဳးလည္း မိန္းမလ်ာ၊ သူငယ္စားပါတယ္။

ကုိရစ္ခ်ပ္လည္း MSMတစ္ေယာက္မုိ႔ သူငယ္စားမယ္ဆုိတာ သိပါတယ္ရွင့္။

ကၽြန္မတုိ႔ကလည္း မ်ိဳးသန္း သူငယ္စားတာကုိ အျပစ္လုိ႔ ေျပာျခင္းမဟုတ္ပါရွင့္။

ကၽြန္မေရးခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးကုိ ျပန္ဖတ္ႀကည့္ပါ။ သူငယ္စားတာ ရုံးခ်ိန္မွာ၊ ရုံးပရ၀ုဏ္ထဲမွာ စားျခင္းျဖစ္လုိ႔ အျပစ္ရွိတယ္ လုိ႔ ဆုိျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။

သူ သူငယ္စားခ်ိန္(ေခၚကံခ်ိန္)မွာ ၀န္ထမ္းမ်ားက ေအာက္ဆင္း ေရွာင္ေပးရတဲ့ အေႀကာင္းကုိ လုံးထြား ေသခ်ာေရးျပခဲ့ျပီးပါျပီ။

ဟုတ္ကဲ့ပါရွင္။ ကုိရစ္ခ်ပ္ေျပာတဲ့ `ဘာ အေထာက္အထား ျပႏုိင္လုိ႔လဲ´ဆုိတဲ့စကားကုိ လုံးထြားက ခုလုိ ဓာတ္ပုံ အေထာက္အထားနဲ႔ ျပလုိက္ပါျပီရွင္။

အေထာက္အထားကုိ သိပ္လုိခ်င္တဲ့ ကုိရစ္ခ်ပ္ရွင့္။ အာက္ပါဓာတ္ပုံေလးကုိ ႀကည့္ပါ။

 (ဤေနရာတြင္ LGBTမွ ေမာ္ဒေရတာမ်ားကုိ ေတာင္းပန္လုိပါသည္။ LGBTမွ ခ်မွတ္ ထားေသာ စည္းကမ္းမ်ားကုိ လုံးထြား သိပါသည္။ ညစ္ညမ္းေသာဓာတ္ပုံမ်ား တင္ခြင့္ မျပဳေႀကာင္းလည္း သိပါသည္။ ယခုတင္ျပေသာပုံတြင္ လိင္အဂၤါ မပါပါ။ မေပၚလြင္ပါ။ ယခုျဖစ္ပ်က္ေနေသာ အမွဳျဖစ္ရပ္တြင္ အလြန္တရာအေရးႀကီးေသာအေထာက္အထားျဖစ္ ပါ၍ ျဖတ္ေတာက္ျခင္းမရွိပဲ ေဖာ္ျပ ေပးပါရန္ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။)

 myo than in office.jpg

 

အဲဒီပုံကေတာ့… မ်ိဳးမ်ိဳးကုိယ္တုိင္ ေခ်ာင္းရုိက္ထားတဲ့ပုံေလးပါပဲ။ ဖုန္းထဲက ကင္မရာနဲ႔ ရုိက္ထားတာပါတဲ့။ ေနရာကလည္း ၂၆လမ္းနဲ႔၂၇လမ္းႀကား၊ ရ၈လမ္းနဲ႔ ၇၉ လမ္းႀကား၊ စတီးဘရားသားတုိက္တန္း၊ တတိယထပ္ အမွတ္B-6 မွာရွိတဲ့ Lights အဖြဲ႔ရုံးခန္းပါပဲ။

ေအာက္ကေန ပက္လက္ခံေနတဲ့သူဟာ မ်ိဳးသန္းဆုိတဲ့ မိန္းမလ်ာႀကီးျဖစ္မွန္း သူ႔ကုိျမင္ဖူးသူတုိင္းက မွတ္မိႏုိင္ပါတယ္။ အေပၚကေန ကုိယ္တုံးလုံးခၽြတ္နဲ႔ တက္ခြေန တဲ့သူငယ္ကုိလည္း နာမည္နဲ႔တကြ ေနရပ္လိပ္စာပါ သိပါတယ္။ လက္ဆြဲေခၚျပီး သက္ေသျပလုိ႔ ရပါတယ္။

 ဒါဟာ.. Lights အဖြဲ႕ရုံးခန္းမဟုတ္ပါဘူး။ တျခားေနရာတစ္ခုပါလုိ႔ မျငင္းပါ နဲ႕ရွင္။ ေအာက္က ေကာ္ေဇာဟာ လက္ရွိ Lightsအဖြဲ႕ရုံးခန္းမွာ ခင္းထားတဲ့ေကာ္ေဇာပါပဲ။ သူတုိ႔ဖက္က ေကာေဇာကုိ လဲပစ္ခ်င္ လဲပစ္ႏုိင္ပါတယ္။

တျခားအေထာက္အထားတစ္ခုျပပါမယ္။ ဓာတ္ပုံရဲ႕ဘယ္ဖက္အေပၚေဒါင့္နားမွာ ကတ္ထူစကၠဴပုံးတစ္ခုကုိ ေတြ႕ရမွာပါ။ အဲဒီပုံးကေတာ့ အလုိင္းယင့္စ္အဖြဲ႔ (ရန္ကုန္)ကေန အေ၀းေျပးကားနဲ႔ ပုိ႔လုိက္တဲ့ ကြန္းဒုံးပုံးပါပဲ။ ကတ္ထူပုံးရဲ႕ေဘးတစ္ဖက္မွာ စာရြက္ျဖဴတစ္ခု ကပ္ထားတာလဲ ျမင္ႏုိင္ပါတယ္ရွင္။ အဲဒီစာရြက္ကေတာ့- သုိ႔- ဦးမ်ိဳးသန္း၊ Lightsအဖြဲ႔ဆုိျပီး.. ကုိမ်ိဳးသန္းကုိ လိပ္ မူပုိ႔ထားတဲ့ လိပ္စာကုိ ကြန္ျပဴတာနဲ႔ရုိက္ထားတဲ့ စာရြက္ကေလးပါပဲ။ အခန္းကေတာ့- ပေရာဂ်က္မန္ေနဂ်ာျဖစ္တဲ့ ကုိမ်ိဳးသန္း counseling လုပ္တဲ့ counseling room ပါပဲရွင္။

အေထာက္အထား လုံေလာက္ရဲ႕လားမသိဘူး။ ဒီဓာတ္ပုံဟာ လုပ္ႀကံဖန္တီးထား တဲ့ ျဖတ္ညွပ္ကပ္ပုံ ဟုတ္မဟုတ္ကုိ လည္း နည္းမ်ိဳးစုံနဲ႔ စစ္ေဆးႏုိင္ပါတယ္။ မူရင္းဓာတ္ပုံဟာ မ်ိဳးမ်ိဳးရဲ႕ဖုန္းထဲမွာ ခုထိ ရွိပါေသးသရွင့္။

အဲဒီဓာတ္ပုံကုိ ကုိရစ္ခ်ပ္ကုိျပႏုိင္ဖုိ႔ အထက္မွာေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ NGOအဖြဲ႕က အရာရွိ ကုိ ေပးလုိက္ပါတယ္။ ထုိအရာရွိက ျပ ျဖစ္- မျပျဖစ္ေတာ့ မသိပါဘူး။ မေသခ်ာပါဘူး။

ခုလုိ ဓာတ္ပုံအေထာက္အထားျပရျခင္းဟာ အေႀကာင္းရွိပါတယ္။ ကုိရစ္ခ်ပ္ရဲ႕စကား အသြားအလာေတြကုိေထာက္ျပီး ကုိမ်ိဳးသန္းဖက္က ကာကြယ္ေပးေတာ့မယ္ဆုိတာ ရိပ္မိလုိ႔ ယခုကဲ့သုိ႔ တင္ျပလုိက္ျခင္းပါ။

ဒီပုံကုိ ကုိရစ္ခ်ပ္ ႀကည့္ရင္လည္း ႀကည့္သြားရပါလိမ့္မယ္။ သုိ႔မဟုတ္- ယူခ်င္ယူ သြားပါလိမ့္မယ္။

ဒါေပမယ့္- အထက္လူႀကီးမ်ားကုိ ဆက္လက္တင္ျပဖုိ႔ဆုိတာကေတာ့ ကုိရစ္ခ်ပ္လက္ ထဲမွာပဲ ရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ေသာ စစ္ ေဆးသူေတြဟာ မိမိရင္းႏွီးသူကုိ အျပစ္မရေစခ်င္ရင္ အျပစ္ေပါ့ေအာင္ ေဖာ့ျပီး တင္ျပတာမ်ိဳး ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒီလုိပဲ- အျမင္ကတ္ရင္လည္း အျပစ္ႀကီးႀကီးရေအာင္ ပုိျပီးတင္ျပတာမ်ိဳးေတြ လုံးထြား ၀န္ထမ္းဘ၀က ႀကဳံဖူးလုိ႔ပါ။

ကုိရစ္ခ်ပ္က ကုိမ်ိဳးသန္းအျပစ္ေပါ့ေအာင္ လုိတုိးပုိေလွ်ာ့ေတြလုပ္ျပီး…. ဓာတ္ပုံ ကုိ ျမင္ခဲ့ရရင္ေတာင္ အစီရင္ခံစာထဲထည့္ မေရးပဲ ေဖ်ာက္ထားမွာ စုိးလုိ႔ လူတုိင္းသိေအာင္ ဒီေနရာကေန တင္ျပလုိက္ျခင္းပါ။ (ေမာ္ဒေရတာမ်ားအေနနဲ႔လည္း ကူညီတဲ့အေနနဲ႔ ပုံကုိ မပယ္ ဖ်က္ပဲ ေဖာ္ျပေပးပါရွင္)

လုံးထြားနဲ႔မ်ိဳးမ်ိဳးဖက္က ခုလုိ နာက္ထပ္ေဆာင္းပါးတစ္ေစာင္ေရးျပီး တင္ရတာလည္း အေႀကာင္းရွိပါတယ္။

ကုိရစ္ခ်ပ္က စစ္ေဆးျပီးလုိ႔ ျပန္သြားပါျပီ။ ယေန႔( ၉-၂-၂၀၁၂)မနက္မွာပဲ မိန္းမလ်ာ တစ္ေယာက္ မ်ိဳးမ်ိဳးဆုိင္ကုိေရာက္ လာျပီး ေျပာပါတယ္။ ကုိမ်ိဳးသန္းက ေျပာခုိင္းလုိ႔ လာေျပာ တာလုိ႔ဆုိပါတယ္။ ကိစၥအားလုံးျပီးသြားျပီ။ ငါတုိ႔ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ အားလုံးကုိ ပုိင္ျပီးသား။ နင့္ေလာက္ေတာ့ ေသာက္ဂရုမစိုက္ဘူး-လုိ႔  ေျပာခုိင္းလုိက္တယ္လုိ႔ ဆုိပါ တယ္။

ဘယ္ေလာက္ခံျပင္းစရာေကာင္းသလဲရွင္။

သူေျပာသလုိ ဒီကိစၥဟာ တကယ္ပဲ ျပီးသြားတာလား။ လုပ္ငန္းစဥ္အတုိင္းဆုိရင္- ကုိရစ္ခ်ပ္က အထက္လူႀကီးေတြကုိ တင္ျပျပီးမွ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်မွာမဟုတ္ဘူးလား။ ဘာ ပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိမ်ိဳးသန္း ေစာ္ေစာ္ကားကားေျပာခုိင္းလုိက္တဲ့အတြက္ေတာ့ မ်ိဳးမ်ိဳးက ေဆြ႕ေဆြ႕ ခုန္ေအာင္ ေဒါသေတြထြက္ေနပါတယ္။

အလုိင္းယင့္စ္က အျပစ္မေပးရင္ တျခားနည္းနဲ႔ ထပ္လုပ္မယ္ ဆုိျပီး ေရွ႕ေန တစ္ေယာက္နဲ႔သြားတုိင္ပင္ေတာ့… ရွ႕ေနက ဆရာ၀န္အေယာင္ေဆာင္ျပီး ေဆးသြင္းေပး တဲ့ကိစၥကုိ ထိေရာက္ေအာင္ ေဆးေကာင္စီ ကုိ တုိင္ႏုိင္ေႀကာင္း အႀကံေပးတယ္တဲ့။

မ်ိဳးမ်ိဳးက တရုတ္မိသားစုအိမ္ကုိသြားျပီးေတာ့လည္း အေယာင္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ ကိစၥကုိ ဖြင့္ေျပာလုိက္ျပီ။ တရုတ္ေတြလည္း ခုမွ အျဖစ္မွန္သိရျပီး ေဒါသေတြထြက္ေနႀကတယ္။ တရားစြဲမယ္လုိ႔လည္း ေျပာပါတယ္။

လုံးထြားကေတာ့ အဲဒီေလာက္အထိ မရက္စက္ဖုိ႔ မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ေခ်ာ့ေျပာထားပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ဆရာ၀န္ဟန္ ေဆာင္ျပီး ေဆးကုတဲ့ကိစၥသာ ေဆးေကာင္စီကုိတုိင္လုိက္ရင္ ကုိမ်ိဳးသန္းေရာ၊ အေယာင္ေဆာင္ေပးတဲ့ IDU ပါ ေထာင္ထဲတန္းေန မွာ မဟုတ္လား။

ျပီးေတာ့- ကုိမ်ိဳးသန္းမွ အျပစ္မရရင္ က်န္တဲ့ ပီအီးေတြရဲ႕လုပ္ရပ္ကုိပါ နာမည္ တစ္ခုခ်င္း၊ လုပ္ရပ္တစ္ခုခ်င္းနဲ႔တကြ ထပ္တုိင္ဦးမယ္တဲ့။

ကုိရစ္ခ်ပ္ေရ… မ်ိဳးမ်ိဳးကေတာ့ က်နာခဲ(က်ားနာခဲ)ခဲေတာ့မယ္။ ရွင္တုိ႔ဖက္က ကုိမ်ိဳးသန္းကုိ အျပစ္တစ္စုံတစ္ရာ ေပးမွ သာ သူ စိတ္ေလွ်ာ့ေတာ့မွာပဲ။ 

လုံးထြားကေတာ့ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္လာမွာေတြကုိ မလုိလားပါဘူး။ ကုိရစ္ခ်ပ္ ကုိလည္း တစ္ႏုိင္ငံလုံးအတုိင္းအတာနဲ႔ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုကုိ တာ၀န္ယူထားတဲ့အရာရွိ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ မ်က္ႏွာလြဲခဲပစ္ လုပ္လိမ့္မယ္လုိ႔ မထင္ပါဘူး။

မ်ိဳးမ်ိဳးကုိလည္း….. ေစာင့္ႀကည့္ဖုိ႔နဲ႔ အရင္မလုိဖုိ႔ လုံးထြား ေခ်ာ့ေမာ့ထားပါတယ္။

ေနာက္ဆက္တြဲတင္ျပခ်င္တာကေတာ့ ဒါေလာက္ပါပဲ။

အားလုံးကုိ ျငိမ္းခ်မ္း ေႏြးေထြးေစခ်င္ပါတယ္။

 

ယူရီသုိ႔ပန္ႀကားခ်က္

တစ္ဆက္တည္း… ယူရီကုိလည္း ဒီေနရာကေန ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ယခုကိစၥအတြက္ commentေတြေရး၊ သက္ဆုိင္ရာ လူႀကီးေတြသိေအာင္ ေဆာ္ႀသေပး၊ Face bookေပၚ တင္ေပးနဲ႔ အစစ ကူညီေပးတဲ့ ယူရီကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ယူရီေရ… ဒီေဆာင္းပါးေလးလည္း ဖတ္ျပီးေရာေပါ့။ လုံးထြားတင္လုိက္တဲ့ ဓာတ္ပုံေလးမ်ား ေမာ္ဒေရတာေတြက မသင့္ ေတာ္ဘူးဆုိျပီး ျဖတ္ထားခဲ့ရင္… အဲဒီဓာတ္ပုံေလး ကုိ ယူရီဆီ တုိက္ရုိက္ပုိ႔ေပးပါရေစရွင္။ ပုိ႔မယ့္ပုိ႔ ကူးတုိ႔အထိ ေရာက္ေအာင္ ပုိ႔ေပးပါဦး၊ ခရီးဆုံးအထိ ကူညီေပးပါဦး ယူရီရယ္။

                                                                                                  လုံးထြားထြား

 

 

 

Feb 9th

The pig and the horse

By Moses

There was a farmer who collected horses; he only needed one more breed to complete his collection.
One day, he found out that his neighbor had the particular horse breed he needed. So, he constantly bothered his neighbor until he sold it to him.


A month later, the horse became ill and he called the veterinarian, who said:

Well, your horse has a virus.
He must take this medicine for three days.
I'll come back on the 3rd day and if he's not better,
we're going to have to put him down.

Nearby, the pig listened closely to their conversation.


The next day, they gave him the medicine and left.
The pig approached the horse and said:

Be strong, my friend.
Get up or else they're going to put you to sleep!


On the second day, they gave him the medicine and left. The pig came back and said:

Come on buddy, get up or else you're going to die!
Come on, I'll help you get up.
Let's go! One, two, three...


On the third day, they came to give him the medicine and the vet said:

Unfortunately, we're going to have to put him down tomorrow. Otherwise, the virus might spread and infect the other horses.”


After they left, the pig approached the horse and said:

Listen pal, it's now or never!
Get up, come on! Have courage!
Come on! Get up! Get up!

That's it, slowly! Great!
Come on, one, two, three... Good, good.
Now faster, come on.... Fantastic! Run, run more!
Yes! Yay! Yes! You did it, you're a champion!!!


All of a sudden, the owner came back, saw the horse running in the field and began shouting:


It's a miracle! My horse is cured.
This deserves a party. Let's kill the pig!!!

***********************************************


Points for reflection:
this often happens in the workplace. Nobody truly knows which employee actually deserves the merit of success, or who's actually contributing the necessary support to make things happened.

Feb 9th

အိုးေမာ္ဒယ္

By Moses


မွတ္ပံုတင္ သက္တမ္း ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္၊ သံုးဆယ္၊ ေလးဆယ္ ရွိၿပီျဖစ္ေသာ ယာဥ္အို
ယာဥ္ေဟာင္းမ်ားကို ဖ်က္သိမ္းၿပီး ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ အသစ္မ်ား တင္သြင္းခြင့္ ပါမစ္
ထုတ္ေပးမည္ဟု သက္ဆိုင္ရာမွ ေၾကညာသည္။

ကားေလာက သာမက တျခား စီးပြားေရး လုပ္ငန္း မ်ားကိုပါ ႐ိုက္ခတ္ သြားသည္။
ေမာ္ဒယ္လ္ျမင့္ ကားေတြ ေစ်းျပဳတ္ က်သြားသည္။ ေအာက္ကားေလးေတြ ေစ်းေျမာက္လာသည္။
အလယ္ ကားပိုင္ရွင္ေတြကေတာ့ ထိုင္ငိုရမလို၊ ထပဲ ကရမလို အူလည္လည္ ျဖစ္ကုန္ၾက၏။

ဘာမဆို ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္ဟု ဆို႐ိုးစကား ရွိေသာ ပရီမီယာလိဂ္ ေဘာလံုးပြဲ
ေတြလိုပါပဲ။ ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ အသင္းႀကီးေတြ အေျခမလွဘဲ တန္းဆင္းဇုန္က အသင္းေတြ
ေအာင္ပြဲ ခံၾကသည္။ ေအာက္ေၾကး စားတယ္ပဲ ဆိုပါေတာ့။ ဒိုင္ႀကီးေတြ၊
ပြဲစားေတြကေတာ့ ေအးေဆးပဲ။ (တခ်ဳိ႕က tremy ေျပာၾကေသးသည္။ ဖိုးကပ္စ္တိုက္
ၿပီးသား ဆိုလားပဲ။)

ခုလို ႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲ ျဖစ္ေနခ်ိန္ တစ္ညမွာေတာ့ ဆရာ ခ်စ္ဦးညိဳ ဖုန္းလွမ္းဆက္သည္။
“ေျပာပါ ကိုႀကီးညိဳ”

“ဒီလိုကြာ၊ ကိုယ္တစ္ခု စဥ္းစားမိလို႔၊ သက္တမ္း ရင့္ေနတဲ့ ကားအို ကားေဟာင္း
ေတြလိုပဲ၊ အိမ္ေထာင္သက္ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္တဲ့ မိန္းမေဟာင္းေတြကိုလည္း
သက္ဆိုင္ရာ သြားအပ္ၿပီး အသက္အစိတ္ထက္ မပိုတဲ့ ေမာ္ဒယ္သစ္ကေလးေတြနဲ႔ လဲယူခြင့္
ပါမစ္ ျပန္ထုတ္ေပးရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႔”

ဒီလူႀကီး ဒါမ်ဳိး ၾကံစည္ ေနတာၾကာၿပီ။ ဆူဆူညံညံ အသံေတြ၊ သီခ်င္း ဆိုသံေတြကို
ဖုန္းထဲမွ ၾကားေနရသျဖင့္ ကာရာအိုေက ဘားကေန လွမ္းဆက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိသာ၏။
ခပ္ေထြေထြနဲ႔မို႔ သူ႔အတြင္းစိတ္ထဲက ဆႏၵမွန္ေတြ ပြင့္အန္ ထြက္လာျခင္း ျဖစ္မည္။

“ဒါဆို အပ်ဳိဟိုင္းႀကီး ေတြက်ေတာ့ ဘယ့္ႏွယ္ လုပ္မလဲဗ်”ဟု ကၽြန္ေတာ္က
ဆြေပးလိုက္ေတာ့

“ဟာ- သံုးမရတဲ့ ဒီ ေအာ္ေဆြးႀကီးေတြကေတာ့ သံရည္က်ဳိစက္ ပို႔ပစ္လိုက္တာပဲ
ေကာင္းတယ္”

သူေျပာတဲ့အတိုင္း ျဖစ္လာရင္ေတာ့ အပ်ဳိႀကီးေတြ ျဖစ္တဲ့ ဂ်ဴး၊ ရာသက္ပန္
(ေတာင္ငူေဆာင္)၊ ဇြန္ပြင့္၊ ျမဴျမဴ၊ ၀င္း၀င္းျမင့္ (နန္း ေတာ္ေရွ႕)တို႔ေတာ့
ဒုကၡပဲ။ ထို႔အတူ ေဆးမန္းက ဆရာမ အပ်ဳိႀကီးေတြ အတြက္လည္း မဆီမဆိုင္ လွမ္းစိတ္ပူ
လိုက္မိေသးသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေနာက္ခ်င္ေျပာင္ခ်င္ စိတ္ေပၚလာသျဖင့္ ရာသက္
ပန္ဆီ ဖုန္းဆက္ၿပီး ေျပာျပ လိုက္ေသာအခါ သူက-
“အမယ္၊ ကိုယ္ေတြက အိုးေမာ္ဒယ္ ဆိုေပမယ့္ ယာယီ နံပါတ္ပဲ ရွိေသးတာပါေနာ္”

အမွန္ကေတာ့ ၀ယ္မယ့္ လူမရွိလို႔ ႐ႈိးရြမ္းမွာ ငုတ္တုတ္ ႀကီး က်န္ခဲ့တဲ့
ေမာ္ဒယ္မ်ဳိး ျဖစ္မွပါ။ ေျပာရင္းဆိုရင္းနဲ႔ တစ္ ခု သြားသတိရျပန္ၿပီ။
ဟိုတစ္ေလာက ႐ုပ္ရွင္ သ႐ုပ္ေဆာင္ ေက်ာ္သူနဲ႔ ေရႊဇီးကြက္တို႔ရဲ႕
အႏွစ္သံုးဆယ္ေျမာက္ မဂၤလာ အမွတ္တရ အခမ္းအနားကို က်င္းပသြားေသးသည္။သူတို႔လည္း
အိမ္ေထာင္သက္ ႏွစ္သံုးဆယ္ ေက်ာ္ၿပီေပါ့။ သို႔ရာတြင္ ကိုေက်ာ္သူ အေနျဖင့္
ပါမစ္အသစ္ တစ္ေစာင္ ရဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတာ့ မရွိႏိုင္။ ေရႊဇီးကြက္ ဆိုတာက
သက္တမ္းရင့္ေလ တန္ဖိုး တက္ေလဆိုတဲ့ ႐ိုးစ္ရြိဳက္လို၊ မာစီဒီးလိုမ်ဳိး
မဟုတ္လား။ (ကိုေမာင္ေမာင္အတြက္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။)

ကၽြန္ေတာ္က ခုလို ေပါက္ကရေတြ ေလွ်ာက္ေျပာ၊ သူတုိ႔ကို သံရည္က်ဳိ စက္ပို႔မယ္
ၿခိမ္းေျခာက္တာ ကို ရာသက္ပန္က သူ႔ အေပါင္းအသင္း SPICE GIRLS အဖြဲ႕ကို
ျပန္တိုင္သည္။ (SPICE = မဆလာ) တျခားလူေတြက ရယ္ေနၾကေသာ္လည္း ကံ့ေကာ္
၀တ္ရည္စာေပမွ ကက္ကက္လန္ မ၀ိုင္းကေတာ့ ထံုးစံ အတိုင္း-
“ဟင္း- ဒါဆို သူ႔မိန္းမ က်ေတာ့ေကာ”
ဟု ျပန္ပက္သည္။

သူေျပာတာ မွန္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ မိန္းမ သည္လည္း သက္တမ္းလြန္ ယာဥ္အိုယာဥ္ေဟာင္း
စာရင္း ထဲ ၀င္ေနပါၿပီ။ သူ႔ကို တန္ဖိုး ႀကီး ကမာၻေက်ာ္ ထိပ္တန္း ကားေတြနဲ႔ေတာ့
မတင္စား၀ံ့ပါ။ ဒုတိယကမာၻစစ္ လက္က်န္ ဗိုက္ပူ ဘတ္စ္ကားႀကီးနဲ႔သာ
ခိုင္းႏႈိင္းခ်င္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကေလးဘ၀ ဟိုနားဒီနား ငါးျပားေပးရတဲ့
ေခတ္ကေန ခရီးတစ္ျဖတ္ ငါးဆယ္က်ပ္ဆိုေသာ ဒီေန႔ ကာလအထိ သစၥာရွိရွိ အသံုး
ေတာ္ခံခဲ့တဲ့ ကားႀကီးေတြ ေပါ့။ ဇိမ္မက်ေပမယ့္ လံုျခံဳ စိတ္ခ်ရသည္။ ကုန္က်စရိတ္
သက္သာသည္။ (မီးခိုးေတာ့ နည္းနည္း လိုက္ေနၿပီေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အင္ဂ်င္၀ိုင္ေလး
မွန္မွန္ ထည့္ေပးထားရင္ ခုခ်ိန္ ထိ “ေဒါက္၀ူး”ပါပဲ။)

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အိမ္က ဗိုက္ပူႀကီးကို သက္ဆိုင္ရာသို႔လည္း မအပ္ႏိုင္၊ သံရည္
က်ဳိစက္ကိုလည္း မပို႔ရက္၊ ပါမစ္လည္း မလိုခ်င္။ တကယ္လို႔ လံုး၀ ေမာင္းႏွင္ခြင့္
မရွိေတာ့ဘူး ဆိုလွ်င္လည္း ဂိုေဒါင္ထဲ ထည့္ၿပီး အမွတ္တရ သိမ္းထားလိုက္ေတာ့မည္။

တပ္မေတာ္သားေတြဟာ လက္နက္ကို ကိုယ္နဲ႔ မကြာ အျမဲတမ္း ရွိေနေစရ သည္။ ဘယ္လို
အေၾကာင္း ေၾကာင့္နဲ႔မွ မစြန္႔ပစ္ရ။ ရန္သူ႔ လက္မပါေစရ။ အသက္နဲ႔ လဲၿပီး
ကာကြယ္ရမည္။ ထို႔ ေၾကာင့္ “ငါေသမွ ငါ့လက္ နက္ကို ရမည္” ဆိုေသာ ေဆာင္ပုဒ္ကို
ကိုင္စြဲထားၾက ရ၏။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီလို ပါပဲ။
“ငါေသမွ ငါ့မိန္းမကို ရမည္”


မိန္းမတစ္ေယာက္ ဟင္းခ်က္ေကာင္းျခင္းသည္ အိမ္ေထာင္တစ္ခု သာယာ တည္ၿငိမ္
ခိုင္ျမဲေရးအတြက္ အဓိက အခ်က္ပဲလို႔ေတာ့ မေျပာႏိုင္။ သို႔ရာတြင္ အေရး ပါေသာ
အခန္းက႑မွ အေထာက္အကူ ျပဳသည္ဟု ထင္၏။

သမီးရည္းစား ဘ၀ မွာ-
“ခ်စ္က ထမင္းဟင္း မခ်က္တတ္ဘူးေနာ္”

ဆိုလည္းရတယ္။ အေမ ခ်က္ေကၽြးလိမ့္မယ္။ ညားခါ စမွာလည္း အေရးမႀကီးေသး။
“ခ်စ္ရဲ႕ လက္ရာဆိုရင္ ေကာက္႐ိုးကို ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ လုပ္ေကၽြးရင္ေတာင္
တစ္သက္လံုး စားႏိုင္ပါတယ္”

လုိ႔ဆိုခဲ့ၿပီး အိမ္ေထာင္ သက္ကေလး ရလာေတာ့မွ ပူညံပူညံ ျဖစ္ေတာ့တာ။
ေယာက္်ားမ်ားဟာ ထမင္းဆာလွ်င္ စိတ္တိုတတ္သည္။ ဒီၾကားထဲကမွ ဟင္းကလည္း မေကာင္း၊
လက္ရာကလည္း ညံ့ေနလွ်င္ ေဒါသ ေပါက္ကြဲေတာ့တာပဲ။ လင္မယားေတြ ရန္ျဖစ္ၾကရတဲ့
အေၾကာင္ရင္းေတြထဲမွာ ထမင္း၊ ဟင္းကိစၥက အႀကိမ္ အမ်ားဆံုးေတာင္ ျဖစ္ႏိုင္သည္။

ဆိုင္မွာ ၀ယ္စားလည္း ရတာပဲဟု ေစာဒက တက္စရာ ရွိ၏။ သို႔ရာတြင္ ခံစားမႈခ်င္း
မတူေၾကာင္း ဆိုင္ထမင္း ဟင္းစားေနက် လူေတြ သိလိမ့္မည္။ ဘယ္ေလာက္ စားေကာင္းတဲ့
ဆိုင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္သူခ်က္တာလဲ ဆိုတာ မသိရ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ သူစိမ္းတစ္ေယာက္
ခ်က္တဲ့ ထမင္းဟင္းကို စားရတာ။ ဆိုင္က ၀န္ထမ္းေတြ ဆုိတာကလည္း တာ၀န္ အရသာ
ဧည့္၀တ္ ေက်ေနရတာ။ တကယ့္ေႏြးေထြးမႈ အစစ္ မဟုတ္။ စားလို႔ၿပီးရင္ ေငြ ရွင္းရမည္။
အေပးအယူ သေဘာ။ ၿပီးေတာ့ ထျပန္ေပေတာ့။ အိမ္မွာလို ပက္လက္ ကုလားထိုင္ေလးေပၚ
ထိုင္ရင္း ထမင္းလံုးစီလို႔ မရ။ တစ္ေမွးေမွးလို႔ မျဖစ္။ ဆိုင္က ထမင္း၀ိုင္းသည္
အလုပ္ သေဘာဆန္သည္။ ၀ိညာဥ္ ကင္းမဲ့ေန၏။

ထမင္းဟင္း ကိစၥသည္ အိမ္ေထာင္သက္ ရင့္လာေလ ပိုအေရး ပါလာေလပင္ ျဖစ္၏။
မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲလွလွ တစ္အိမ္ထဲမွာ ၾကာၾကာေနရင္ ႐ိုးသြားမွာပဲ။
အလွအပ ဆို တာကလည္း အသက္ ႀကီးလာရင္ ပ်က္စီးမွာပဲ။ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္ေတြ၊ အသား
အေရ စိုျပည္ေခ်ာေမြ႕မႈေတြကလည္း အရြယ္နဲ႔ အမွ် ယိုယြင္း လာမွာပဲ။
ဟင္းခ်က္ေကာင္း တယ္ဆိုတဲ့ အရည္အခ်င္းကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ယုတ္ေလ်ာ့
ေျပာင္းလဲသြားမွာ မဟုတ္။ ေလးဆယ္ေက်ာ္ လည္း ဒီလက္ရာပဲ။ ငါးဆယ္၊ ခုနစ္ဆယ္၊
ရွစ္ဆယ္လည္း ဒီလက္ရာပဲ။ အခ်ိန္ ၾကာလာတာနဲ႔ အမွ် ကိုယ့္ ေယာက္်ားရဲ႕ အႀကိဳက္ကို
ပိုေတာင္ သိလာေသးသည္။

ခုလို နိဒါန္းရွည္ႀကီး ခ်ီေနၿပီ ဆိုကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္အခ်ဳိး ခ်ဳိးေတာ့မယ္
ဆိုတာ စာနယ္ဇင္း ဆရာႀကီးမ်ား သိၿပီးျဖစ္တဲ့ အတိုင္းပါပဲ။ ဟုတ္။ ကၽြန္ေတာ့္
မိန္းမ ဟင္းခ်က္ေကာင္းေၾကာင္း ေျပာမလို႔ပါ။

ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို ခ်စ္ခဲ့တာ ဟင္းခ်က္ေကာင္းေၾကာင္း ႀကိဳသိလို႔ မဟုတ္။ တျခား
ေယာက္်ားေလးေတြလိုပဲ ဒီေကာင္မေလး မဆိုးဘူး၊ လွတယ္ဆိုၿပီး ခ်စ္ခဲ့ျခင္းသာ
ျဖစ္၏။ ႀကိဳက္ခါစတုန္းကဆို သူ႔ရဲ႕ ေခတ္မီ ၀တ္စားဆင္ ယင္ပံုကိုၾကည့္ၿပီး
ထမင္းအိုး တစ္လံုးေတာင္ ေျဖာင့္ေအာင္ တည္ႏိုင္ပါ့မလား မသိဘူးဟု အထင္
ေသးမိေသးသည္။ ေနာက္ပိုင္း သူတို႔အိမ္ သြားလည္ရင္း သူ႔လက္ရာကို စား ရေတာ့မွ
ငါေတာ့ ဒီေတာင္က မေက်ာ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ ၀န္ခံလိုက္ရတာ။
သူအလုပ္ ရၿပီးေနာက္ ညေန ႐ုံးဆင္းခ်ိန္မွာ သြားႀကိဳသည္။ ေလာ္ကယ္ ရထားစီးသည္။
ဘူတာေစ်း ကေလးမွာ သားငါး၊ ဟင္းသီးဟင္း ရြက္ ၀ယ္သည္။ သူ႔အိမ္သို႔ လိုက္သြားသည္။
သူဟင္း ခ်က္ေနခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္က င႐ုတ္သီး ေထာင္းေပးသလိုလို၊
ဘာလိုလိုလုပ္ရင္း စကား ေျပာသည္။ ၿပီးေတာ့ ထမင္း တူတူစားၾကသည္။ တစ္ပတ္မွာ သံုး၊
ေလးရက္ေတာ့ သူတို႔ အိမ္မွာ ညေနစာ စားျဖစ္၏။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေမ ေျပာဖူးတာ ရွိသည္။
“မင္းတို႔ေနာ္၊ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ အေမ ေကာင္းေကာင္း ခ်က္ေကၽြးမယ္၊ အိမ္ေထာင္
က်ၿပီးလို႔ ထမင္းဟင္း ေကာင္းေကာင္း မခ်က္တတ္တဲ့ မိန္းမမ်ဳိးနဲ႔ ေတြ႕ရင္ေတာ့
ကုိယ့္ထိုက္နဲ႔ ကုိယ့္ကံပဲ။ အဲဒီ အခါက်ေတာ့ မင္းတို႔ မိန္းမ ေတြက မင္းတို႔ကို
ခ်ီးေလးနဲ႔ ပဲေကၽြးေကၽြး၊ အေမ ဘာမွ ၀င္စြက္ဖက္မွာ မဟုတ္ဘူး”

ကၽြန္ေတာ္က ဒီစကား ကို မွတ္ထားသည္။ တစ္ရက္မွာ ရည္းစားအိမ္မွာ ညေနစာ စားၿပီးမွ
ျပန္လာေတာ့ အေမ က-
“ထမင္းစားေတာ့ မလား”

“ဟိုအိမ္က စားလာခဲ့ၿပီ”

“ဘာဟင္းမ်ား ခ်က္ ေကၽြးလိုက္သလဲ”

ေမးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ က-
“ခ်ီးနဲ႔ ေကၽြးလိုက္တယ္ အေမ”
ဟု ေျဖေသာအခါ အေမ က မ်က္ေစာင္းထိုးသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ထပ္ၿပီး မိန္းမက
အိမ္ကိုေရာက္လာ၊ တစ္အိုးတည္း စားၾကတဲ့ အခါက်မွ အေမ ကိုယ္တိုင္က သူ႔လက္ရာကို
ခံတြင္းေတြ႕ သြားသည္။ ဟုိဟာေလး ခ်က္ေကၽြးစမ္းပါဦး၊ ဒီဟာေလး မစားရတာ
ၾကာၿပီဆိုၿပီး ေတာင္းဆိုတတ္လာသည္။ မၾကာခဏ ဆိုသလို သူတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္
နည္းပညာ ဖလွယ္ၿပီး ပိုမို ေကာင္းမြန္ေသာ အစပ္အဟပ္ေတြ ပူးေပါင္း တီထြင္ၾကေသးသည္။

ဟင္းခ်က္ ေကာင္းတယ္ဆိုတာက ပစၥည္းေကာင္း သံုးႏိုင္တာနဲ႔လည္း မဆိုင္၊ အစပ္အဟပ္
တည့္ဖို႔၊ လက္အဆမွန္ဖို႔ အျပင္ စိတ္ရွည္ဖို႔ႏွင့္ အခ်က္အျပဳတ္ ၀ါသနာ
ပါဖို႔လည္း လိုေသးသည္။ ကၽြန္ေတာ့္မိန္းမ ဟင္း ခ်က္ေကာင္းတယ္ ဆုိတာ
အဲဒါေတြေၾကာင့္ဟု ထင္သည္။ သူက သားႀကီးငါး ႀကီးမွ မဟုတ္။ အရံဟင္း ေလးေတြကိုပါ
စားေကာင္းေအာင္ လုပ္တတ္သည္။ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ပန္ေထြေဖ်ာ္၊ င႐ုတ္သီးစိမ္း
ငါးပိခ်က္၊ မရန္းသီးေထာင္း၊ ခရမ္းသီးႏွင့္ ၾကက္ဥေမႊေၾကာ္၊ ပုန္းရည္ႀကီးသုပ္
စသည္ျဖင့္။ သူႏွင့္ေပါင္းၿပီးမွ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္တံုးကမွ မႀကိဳက္တတ္ေသာ
ၾကက္ဟင္းခါးသီး ခ်က္ကိုေတာင္ မက္မက္ ေမာေမာ စားတတ္လာသည္။

အသားငါးဟင္း ဆိုရင္ေတာ့ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။ သူက ေျခေလးေခ်ာင္းသားကို
ငယ္ငယ္ကတည္းက မစားဘဲ ေရွာင္ခဲ့သူျဖစ္၏။ သို႔ရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စားဖို႔ေတာ့
ခ်က္ေပးသည္။ လံုး၀ျမည္း မၾကည့္ဘဲ အစပ္အဟပ္ တည့္ေအာင္ ခ်က္ႏိုင္တာ ပညာပဲ။

သူ ခ်က္တဲ့ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေဖးဘရိတ္ကေတာ့ ၀က္သားနဲ႔ မွ်စ္ခ်ဥ္ေပါ့။ သူက
၀က္သား မစားသျဖင့္ မွ်စ္ခ်ဥ္ကို ငါးႏွင့္ အရင္ခ်က္သည္။ က်က္ၿပီဆိုမွ
အိုးခြဲၿပီး ၀က္သံုးထပ္သားကိုထည့္၊ မီးမွ်ဥ္းမွ်ဥ္းနဲ႔ ျပန္တည္။ ငါးနဲ႔
၀က္အရသာ ႏွစ္မ်ဳိးေပါင္းေတာ့ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။ တစ္ခါတေလ ၀က္ဆီဖတ္ ထည့္သည္။
ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ၀က္သားနဲ႔ မွ်စ္ခ်ဥ္ဆိုလွ်င္ ေနာက္တစ္ေန႔က်မွ ေဆး႐ုံတက္ရင္
တက္ရပေစ။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ တ၀ႀကီး ကိုင္ပစ္လိုက္တာပဲ။

သူက ထမင္းဟင္းပဲ ခ်က္တတ္တာ မဟုတ္။ မုန္႔ဟင္းခါး၊ အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ လည္း
ေကာင္းေကာင္းခ်က္ တတ္သည္။ စားဖူးသူေတြက မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ ဖြင့္ရင္ လူႀကိဳက္
မ်ားမွာပဲဟု ေျပာၾက သည္။ သူသာ မုန္႔ဟင္းခါး ဆိုင္ဖြင့္ျဖစ္လွ်င္ ေရႊဥတို႔၊
ေျမာင္းျမ ေဒၚခ်ဳိတို႔လို နာမည္ႀကီးခ်င္ ႀကီးလာႏိုင္သည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း စာေတြ
တကုပ္ကုပ္ မေရးရေတာ့ဘဲ ေကာင္တာမွာ ေငြထိုင္သိမ္း ႐ုံဆိုရင္ ဇိမ္ပဲ။

ေခါက္ဆြဲသုပ္၊ ၾကာဆံေၾကာ္၊ ထမင္းေၾကာ္၊ ေကာ္ျပန္႔စိမ္း ဆုိတာေတြက အိမ္မွာ
အပ်င္းေျပ လုပ္စားတာ။ စိတ္ လိုလက္ရရွိတဲ့အခါ ငါးထမင္းခ်ဥ္ လုပ္ေကၽြးသည္။ သူက
ရွမ္းေခါက္ဆြဲေတာ့ ကိုယ္တိုင္ တစ္ခါမွ မလုပ္ဖူးေသး။ ဒီေတာ့ ရွမ္းစာေတြ
ေရာင္းေသာ ကုန္ေျခာက္ဆိုင္ကို သြားသည္။ ရွမ္းေခါက္ဆြဲ လုပ္ နည္းေမးသည္။
ပစၥည္းအစံု ၀ယ္လာၿပီး သူ႔ဘာသာ လုပ္ၾကည့္သည္။ သမီးေတြကေရာ သူတုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ
ကပါ စားၾကည့္ၿပီး ဆိုင္ေတြမွာ စားရတာထက္ ပိုေကာင္းတယ္ဟု ေထာက္ခံၾကသည္။

မုန္႔ဟင္းခါး ခ်က္စားတဲ့  အခါ အခ်ိန္ရလွ်င္ ဘူးသီးေၾကာ္၊ ၾကက္သြန္ေၾကာ္ သူ႔
ဘာသာေၾကာ္သည္။ အျပင္က ၀ယ္စားတဲ့ ဗယာေၾကာ္ေတြ စားမေကာင္းလို႔ဆိုၿပီး သူ႔ဘာသာ
ေၾကာ္တတ္ေသး သည္။ စားေသာက္ဆိုင္ေတြ က တမ္ပူရာေၾကာ္ကို စားၾကည့္၊ ဒါမ်ား
ဘာခက္လို႔လဲ ဆိုၿပီး အိမ္မွာ ေၾကာ္ေကၽြးသည္။ နာမည္ႀကီး မစၥတာ ဂစ္တာဆိုင္က
လက္ရာကို မီသည္။ သူစပ္တဲ့ အခ်ဥ္ရည္က ပိုေကာင္းေသးသည္။


ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ ေယာက္အတြက္ အမွတ္တရ ျဖစ္စရာ ဟင္းတစ္မ်ဳိး ရွိေသးသည္။
သမီးရည္းစား ဘ၀ တုန္းက ႐ုံးပိတ္ရက္တစ္ရက္ မွာ သူတုိ႔အိမ္သို႔ ေရာက္သြား သည္။
ထမင္းစားခ်ိန္ လြန္ ေနၿပီ။
“ထမင္းစား ၿပီးၿပီလား”

သူက ေမးသည္။ ကၽြန္ေတာ္က-
“မစားရေသးဘူး။ ဒီ ေရာက္မွ စားမယ္ဆိုၿပီး”

“အဲဒါမွ ဒုကၡပဲ၊ ဟင္း ေတြက အိမ္ကစားလို႔ ကုန္ၿပီ၊ ဘဲဥေတာ့ ရွိတယ္။ ေၾကာ္ေပး
ရမလား”

အေမ ခ်က္ေလ့ရွိေသာ ဟင္းကို သြားသတိရသည္။ ဘဲဥ အခ်ဥ္ဆီျပန္ ျဖစ္၏။ ထူးျခားတာက
ဘဲဥကို သမား႐ိုးက်အတိုင္း ျပဳတ္ၿပီး မွ ျခမ္းထည့္တာမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲ အလံုးလိုက္
အစိမ္း အတိုင္း ေဖာက္ထည့္ျခင္းျဖစ္ ၏။ ဟပ္ဖ႐ိုက္ပံုစံ အျပားလိုက္ ျဖစ္သြားသည္။
ဘဲဥ ေဖာက္ခ်က္ဟု ေခၚသည္။ ျမန္လည္းျမန္၊ လြယ္လည္း လြယ္သည္။ အရည္ေလး
အႏွစ္ေလးနဲ႔ဆိုေတာ့ စားလို႔ လည္း ေကာင္းသည္။
“အင္း- မဆိုးဘူး၊ စမ္း ၾကည့္မယ္”
ဆိုၿပီး သူ ခ်က္ေတာ့ သည္။ ၿပီးေတာ့ ျမည္းၾကည့္ ၿပီး-
“တစ္ခုခု လိုေနသလို ပဲ၊ ဟုတ္ၿပီ”

ဟင္းထဲကို ေဂၚရင္ဂ်ီ မဆလာ ျဖဴးလိုက္သည္။ ေမႊးတက္လာသည္။ ကဏန္း မဆလာခ်က္လို
အရသာမ်ဳိး။ သူခ်က္တာက အေမ့ဟင္း ထက္ေတာင္ ပိုေကာင္းေသး သည္။
တစ္ခါေတာ့ သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ကေတာက္ကဆတ္ ျဖစ္ၾကသည္။(ကၽြန္ေတာ္က တစ္ဖက္သတ္
ျဖစ္တာ။) သူကေတာ့ ဘာမွ ျပန္မေျပာဘဲ သုန္သုန္မႈန္မႈန္ ႀကီးသာ လုပ္ေနသည္။ ႐ုံးက
အျပန္ ခါတိုင္းလို ဘူတာေစ်း မွာ သားငါး ၀င္မ၀ယ္ေတာ့ဘဲ အိမ္ကိုသာ တန္းသြားသည္။

ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ဆိုးၿပီး ဆက္မလိုက္ဘဲ လွည့္ျပန္ဖို႔ စိတ္ကူးၿပီးမွ သူတို႔အိမ္
အထိ ပါသြားသည္။ သူက ေနာက္ ေဖးဘက္ ၀င္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္က ဧည့္ခန္းမွာ
စူပုပ္ပုပ္ မ်က္ႏွာထားျဖင့္ ငူငူ ႀကီး ထိုင္ေနသည္။ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေတာ့ သူ ဧည့္
ခန္း၀မွာ လာရပ္ၿပီး-
“ထမင္းစားမယ္”
ဟု သံျပတ္ျဖင့္ ေျပာ သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းခါ လိုက္၏။ သူ ျပန္ထြက္သြားသည္။ ခဏ
အၾကာမွာ-
“ထမင္းခူးၿပီးၿပီ”
ဟု လာေျပာျပန္သည္။

“မစားဘူး”
ဟု ေျပာမယ္ ၾကံေသာ္လည္း ဗိုက္က ေတာ္ေတာ္ ဆာေနၿပီ။ တာ၀န္ အရလိုလို၊
စိတ္မပါသလိုလို လုပ္ရင္း လိုက္သြားသည္။ ထမင္းစား ပြဲမွာထိုင္ၿပီး
ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ဘဲဥ ေဖာက္ခ်က္ဟင္း။ မဆ လာနံ႔က ေ၀့ခနဲ ၀င္လာသည္။ သြားရည္ေတာင္
ယိုခ်င္လာ၏။

ထမင္းေတြကို အေၾကာင္းမဲ့ ေလွ်ာက္ဖြရင္း အိုက္တင္ ခံေနလိုက္သည္။ သူက
ဟင္းခပ္ထည့္ေပးသည္။ ဆာေနလို႔ပဲလားမသိ။ ဒီေန႔ က်မွ ဟင္းက ပိုအရသာရွိေန သည္။
ထမင္းတစ္ပန္းကန္ ကုန္ေပမယ့္ မ၀ေသး။
သူက-
“ထမင္း”
ဟု ေျပာေသာအခါ
“ေတာ္ၿပီ”
ဟု ေျပာၿပီးမွ ပန္းကန္ကို ေရွ႕တိုးေပးမိ၏။ သူက ထမင္း ထပ္ထည့္ေပးသည္။
ဒုတိယပန္းကန္ ကုန္ေပမယ့္ အာသာမေျပေသး။ သူက အထာ ေပါက္သြားလို႔လား၊ စားၿပီး
သြားလို႔လား မသိ။ သူ႔ ပန္းကန္ကိုယူၿပီး ေရွာင္ထြက္ သြားသည္။ သူေက်ာေပးၿပီး
ပန္းကန္ ေဆးေနတုန္း ထမင္း ျမန္ျမန္ ထပ္ထည့္စားရသည္။

ကၽြန္ေတာ္က အစားနည္းသူ ျဖစ္သည့္တိုင္ ဒီေန႔ေတာ့ ဗိုက္တင္းေအာင္
စားပစ္လိုက္သည္။ မဆလာ အရွိန္ေၾကာင့္ ေခၽြးေတြလည္း ျပန္လာသည္။ စိတ္ဆိုးလည္း
ေျပသြားၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ ေဘးမွာ သြားထိုင္ၿပီး လက္ေဆးရင္း-
“စားလို႔ ေကာင္းလိုက္ တာ”
ဟု ေလေျပထိုးလိုက္သည္။ သူက လွည့္မၾကည့္ ဘဲ-
“ပုလင္းထဲမွာ ထန္းလ်က္ရွိတယ္”
ဟု ျပန္ေျပာသည္။

ဒီနည္းဗ်ဴဟာက တင္းမာမႈ ေလ်ာ့ပါးေရး အတြက္ အလုပ္ျဖစ္ေၾကာင္း သူသိသြား ဟန္တူသည္။
ေနာင္ ေနာင္ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ဆိုးေနတဲ့ အခါတိုင္း ဟင္းေကာင္းေကာင္းေလး
ခ်က္ေကၽြးတတ္တာ ခုထိပဲ။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း တျဖည္းျဖည္း ပို၍ပို၍ ေဒါသႀကီး
တတ္လာေလေတာ့သည္။

တစ္ေလာက သူ႔ အစ္မ တစ္ေယာက္ အိမ္လာလည္ သည္။ တျခား ေကၽြးစရာ မရွိသျဖင့္
မရန္းသီးမွည့္ေတြ ခ် ေကၽြးသည္။ မရန္းသီးနဲ႔ တို႔စားလို႔ ရေအာင္ဆိုၿပီး
ကၽြန္ေတာ့္ မိန္းမက ဆားရယ္၊ ႏြယ္ခ်ဳိ ရယ္၊ င႐ုတ္သီးမႈန္႔ရယ္ ေရာစပ္ေပးသည္။
သူ႔အစ္မျပန္ေတာ့ မရန္းသီးေတြ ထည့္ေပးသည္။ က်န္တဲ့ ဆားေတြ ကိုပါ အိတ္ကေလးႏွင့္
ထည့္ေပးလိုက္သည္။

သူ႔အစ္မ အိမ္ျပန္ေရာက္ ေတာ့ ကေလးေတြက မရန္းသီးကို ဆားႏွင့္တို႔စားၾကရင္း က
သားအငယ္ေကာင္က-
“ဆားေလးက ေကာင္းလိုက္တာ၊ ဘယ္က ၀ယ္လာ တာလဲ”
ေမးသည္။

“အဲဒါ ၀ယ္လာတာ မဟုတ္ဘူး၊ နင့္အေဒၚ လုပ္ေပးလုိက္တာ”
ဆိုေတာ့ သားလုပ္တဲ့ လူက-
“အန္တီတို႔မ်ား ဆားေတာင္ အရသာရွိေအာင္ လုပ္တတ္တယ္။ ဦးဦးက သိပ္
ကံေကာင္းတာပဲေနာ္”
လို႔ ျပန္ေျပာသတဲ့။

ကၽြန္ေတာ့္ မိန္းမက ဒီအေၾကာင္းကို ဂုဏ္ယူေသာ ေလသံျဖင့္ ျပန္ေျပာျပသည္။
ကၽြန္ေတာ္ ျပံဳးေနေတာ့ သူက-
“မဟုတ္ဘူးလား”
ဟု ထပ္ေမးသျဖင့္
“အင္း- ဟုတ္ပါတယ္”
ဆိုၿပီး ေခါင္းညိတ္ျပ လိုက္ရသည္။ စိတ္ထဲက ေတာ့-
“အဲဒီ ဆားေလးတစ္တို႔ ကို ျမည္းခြင့္ရဖို႔ ငါ့ဘက္က ဘယ္ေလာက္ထိ အရင္းအႏွီး
စိုက္ထုတ္ခဲ့ရသလဲ ဆိုတာကို ေတာ့ သူတို႔ မသိၾကဘူးေနာ္”

မင္းလူ
၁၁.၁၁.၁၁ သို႔ အမွတ္တရ
(ေရႊအျမဳေတ မဂၢဇင္း၊ႏို၀င္ဘာလ ၂၀၁၁)

Feb 9th

အဆင့္အတန္း

By ယူရီ
ဒီမနက္ ရံုးေရာက္ေတာ့ အလုပ္ေလး နည္းနည္း ရွိေနတာနဲ ့ ခုမွ ၀င္ျပီး ဖတ္ လိုက္မိတယ္ ။ အခြီအေနွာက္ အေပ်ာ္ ေရးထားတဲ့ ကြန္မင့္ေတြ နဲ့ အျခားကြန္မင့္ တစ္ခ်ိဳ ့ကို ဖတ္မိျပီး အေတြး နည္းနည္း မ်ားသြားပါတယ္ ။ ေတြးမိသေလာက္ ေလး ခ်ေရးလိုက္ ပါရေစ ။ အဆင့္အတန္း တဲ့ ... အင္း ေခါင္းထဲ မွာ ေပၚလာတယ္ အဲဒီစကားစုျကီး ။ အင္း ဘယ္ေပတံနဲ ့ တိုင္း မွာလည္း လို ့ ဦးစြာ စဥ္းစားမိတယ္ ။ သံုး နိုင္စြဲ နိုင္တဲ ့ အေပၚမွာ မူတည္ျပီး တိုင္းမွာလား ၊ စားနိုင္ေသာက္ နိုင္တဲ့ အေပၚမွာ မူတည္ျပီး ခြဲ မွာလား ၊ ေျပာတဲ့ ဆိုတဲ့ အေပၚမွာ မူတည္ျပီး ကြဲ သလား ၊ စိတ္ေနသေဘာထား အေပၚမွာ မူတည္ျပီး ဆံုးျဖတ္မလား ၊ လုပ္ရည္ကိုင္ရင္ ကိုျကည့္ျပီး စဥ္းစားမလား .... အင္း ..... အမ်ားျကီးဘဲ ။ သံုးနိုင္စြဲ နိုင္ တဲ့ ေပတံ ... ဒါေတာ့ ပရိတ္သတ္ျကီး လက္မခံ နိုင္ေလာက္ ပါဘူး ။ဟုတ္တယ္ေလ ခ်မ္းသာ မွ အဆင့္အတန္း ရွိတယ္ ဆိုတဲ့ အေတြ း ခတ္ေနာက္ က် က်န္ေနခဲ့ တာ ျကာေပါ့ ။ ဒါေျကာင့္ ထားခဲ့ လိုက္မယ္ ဒီအခ်က္ ။ စားနိုင္ေသာက္ နိုင္ တဲ့ ေပတံ ..... ဒါကလည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး ပိုက္ဆံရွိလို ့ စားနိုင္ေသာက္ နိုင္တာနဲ ့အဆင့္အတန္း ရွိေရာလား ... ဒါမွ မဟုတ္ သူမ်ား ေျကြးတာ ေပးတာ နဲ ့စားနိုင္ေသာက္ နိုင္လို ့ အဆင့္အတန္း ရွိသြားေရာလား ........ ဟုတ္ေသးဘူးေနာ့္ ။ ဒါေျကာင့္ ဒီအခ်က္ ကို လည္း ထားခဲ့လိုက္ေတာ့မယ္ ။ အေျပာအဆို အေနအထိုင္ အေပၚမွာ ျကည့္ျပီး တုိင္းေသာ ေပတံ ........ အင္း ဒီဟာကေတာ စဥ္းစားစရာ နည္းနည္း ရွိလာတယ္ ။ သငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ရွိခဲ့ဖူးတယ္ ။ အင္မတန္ယဥ္ေက်း သိမ္ေမြ ့ ျပီး စကား အေျပာအဆို ခ်ိဳသာ တာ အမေလးးးးးးးးး သူနဲ ့သာ စကား ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ထမင္းေမ့ ဟင္းေမ့ .... သူ ့စကား ေတြ ခ်ိဳလြန္းလို ့... လူျကီးသူမ ကိုလည္း ရိုေသ ျပီး အင္မတန္ အလိုက္ သိတာေလ .... ဒါေျကာင့္ သူ ့ကို လူျကီး ေတြ က သိပ္ခ်စ္ ျကတာ ။ ဒါေပမယ့္ အတြင္း သိ က်ြန္ေတာ္ က သူ ့အေျကာင္း ကို သိပ္သိ ။ သိပ္ကို စိတ္ပုတ္တာ အဲ့ တစ္ေယာက္ ။ သူမ်ား ကို ဂုံးေခ်ာတာ ၊ သူမ်ား အတြဲ ေတြ ျကား ၀င္ျပီး ျပတ္ေအာင္ လုပ္ျပစ္တာ ၊ သူမ်ား လင္ လို ့ သိလိုက္ရရင္ ေခ်ာေခ်ာ မေခ်ာေခ်ာ မရမက လုျပီး သူမ်ား ေတြ အသဲကြဲ ေနတာကို အရသာ ခံ တတ္တာ ျပီးရင္ လုထားတဲ့ သူမ်ားလင္ကို ျပစ္ခဲ့တာ ၊ ဒါေပမယ့္ သူ ့လုပ္ကြက္ ေတြ က သိပ္ပိရိျပီး အေနအထိုင္ သိပ္သိုသိပ္ တဲ့ အျပင္ အေျပာအဆို ေလး ေတြ က သိပ္ယဥ္ေက်း ေနေေတာ့ ဘယ္သူမွ မရိပ္မိျကဘူး ။ ဆိုေတာ့ ကာ ခင္ဗ်ားတို ့ေရာ သူ ့ကို အဆင့္အတန္း ရွိသူ စရင္းထဲ ထည့္ ပါအံုးမလား ဒီလူကို ။ စိတ္ေနသေဘာထား ........ လူတစ္ေယာက္ ရဲ ့ အဆင့္အတန္းကို သတ္မွတ္တဲ ့ေနရာမွာ က်ြန္ေတာ္ က ေတာ့ ဒါကို သိပ္ ျပီး ေရွ ့တန္းတင္လြန္းတယ္ ေျပာရင္လည္း ခံရေတာ့မွာဘဲ ။ ဘာေျကာင့္လည္း ဆိုေတာ့ လူတစ္ေယာက္ မွာ သူ ့ရဲ ့စိတ္ေနသေဘာထား က သိပ္အေရးျကီးလုိ ့ပါ ။ ဘယ္ေလာက္ ဘဲ ခ်မ္းသာ ခ်မ္းသာ ဘယ္ေလာက္ ဘဲ စားနိုင္ေသာက ္နိုင္ ၊ ဘယ္ေလာက္ ဘဲ ယဥ္ေက်းျပဴငွာ ခ်ိသာ ေသာ နုတ္ခမ္း ပိုင္ရွင္ ေတြ ျဖစ္ေနပါေစ စိတ္ေနသေဘာထား မေျဖာင့္မွန္ မေကာင္းတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ကို က်ြန္ေတာ္ ကေတာ့ ဘယ္နည္းနဲ ့မွ အဆင့္အတန္း ရွိေသာ လူ စာရင္းထဲ မထည့္နိုင္ဘူး ဗ် ။ စိတ္ေနစိတ္ထား ဟာ ကိုယ္နဲ ့ပတ္သက္ေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္ကို သြားေရာက္ သက္ေရာက္ ေစတာ သာ မက ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၊ ကိုယ္တိုင္ကို လည္း တိုက္ ရိုက္ ထိေရာက္ မွူ ျဖစ္ေစပါတယ္ ။ စိတ္သေဘာထား ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္ တဲ့ လူဟာ လူခ်စ္လူခင္ေပါတာေတြ ဘာေတြ ေျပာမေနေတာ့ပါဘူး ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျမဲ စိတ္ရွင္း ေနေလေတာ့ စိတ္က ခ်မ္းသာရတယ္ ၊ ေပ်ာ္ရြင္မွူ အျပည့္အ၀ ခံစားရတယ္ ၊ လံုျခံဳမွူေတြ ခံစားရတယ္ ။ ဒါ ကိုယ့္အတြက္ အသက္ရွင္ေနစဥ္ အတြင္းမွာ ရရွိရထိုက္ တဲ့ အျကီးမားဆံုး ဆုလဒ္ဘဲ ။ ဒီလို ဆုလဒ္မ်ိဳးကို စိတ္ပုတ္စိတ္ယုတ္ရွိ တဲ့ လူေတြ မွာ လံုး ၀ မေတြ ့ရဘူး ေလေနာ္ ။ ဟန္ေဆာင္ျပီးေတာ့ သာ ေနရင္ေနမယ္ အျမဲတန္း စိတ္ဆင္း၇ဲ ေနတတ္ျကတာ ေလ သူတို ့က ။ သူမ်ား ေတြ ေတာ့ မသိဘူး က်ြန္ေတာ္ ကေတာ့ စိတ္သေဘာထား အေပၚမွာ ျကည့္ျပီး အဆင့္အတန္း ခြဲ ခ်လိုက္ တာဘဲ ဗ်ာ ။ ဒါေပမယ့္ လူဆိုတဲ့ အမ်ိဳးက ၁၀၀ % ျပီးျပည့္စံုတတ္တာ မရွိေလေတာ့ အနည္းနဲ ့အမ်ား အမွား လို ့လူေတြ က သတ္မွတ္ ထားတဲ့ ဟာေလး ေတြ ကို လုပ္တတ္ျကတယ္ ။ အဲ .... ဒီမွာ ျပသနာ ေပၚေတာ့ တာဘဲ တစ္ခ်ိဳ ့လူေတြ က ဒါလုပ္ရင္မွားတယ္ ဟိုဟာလုပ္ ပါ ။ တစ္ခ်ိဳ ့လူေတြ ကေတာ့ ဟိုဟာလုပ္ရင္မွားတယ္ ေနာ္ ဒီဟာဘဲ လုပ္ ဆိုျပီး ရွိလာပါ တယ္ ။ ဥပမာ လား အင္း ........ လူမ်ားစုက သတ္မွတ္ထားတာ လိင္တူခ်စ္တာ မွားတယ္ လိင္ကြဲ ဘဲ ခ်စ္ရမယ္ .. ဟုတ္တယ္ေနာ္ ....။ သို ့ေသာ္ က်ဳပ္တို ့ေတြ ကလည္း လိင္တူခ်စ္တာ အမွားမဟုတ္ လိ္င္တူခ်စ္ေနတာကို သက္သက္ျကီး ဘလိုင္းျကီး လာမုန္းေန၀ုန္း ေနတာကသာ အမွား ။ ဒီေနရာမွာ ဘယ္သူမွားသလဲ ဘယ္သူမွန္သလဲ ဆိုတာ လူဦးေရ မွာ သြား ျပီး အဓိက က်သြားပါတယ္ ။ လူညီရင္ ဤ ေတာင္ က်ြဲ ျဖစ္တယ္ ေလ ။ လူမ်ားစုက သတ္မွတ္ထားတဲ့ အမွန္ဆိုတာဟာ တစ္ခါတစ္ေလ ေတာ့ မွားတတ္ေပမယ့္ လူနည္းစုေတြ အတြက္ ဘာျပန္ေျပာနိုင္မွာတံုး ။ ဒါေတြ ဟာ ဘာ့ေျကာင့္ ျဖစ္လာရသလဲ ....။ ေရခဲ ေသတၱာ အေပၚထပ္ က ေရခဲ တံုးေလး ေတြကို သြားသတိယမိတယ္ ။ ငယ္ငယ္က ပံုစံခြက္ေလး ထဲ ကို ေရေတြ ထည့္ ျပီးရင္ အဲဒီအခန္း ေလး ထဲ မွာ ပိတ္ထား ခဏေနေတာ့ ေရေတြ က ေရခဲ တံုး ေတြ ျဖစ္သြားလို ့ အဲဒီ ခြက္ ေလး ေတြ ထဲ ကေန ထုပ္ယူျပီး ကိုက္ စား ။ ေပ်ာ္လိုက္ တာ ေလ ။ ခြက္ အ၀ိုင္းေလးထဲ ထည့္ျပီး ခဲ ထားရင္ ေရခဲတံုး ၀ိုင္း၀ိုင္းေလး ရတယ္ ။ ခြက္ ေလးေထာင့္ ထဲ ထည့္ျပီး ခဲ ထားရင္ ေရခဲ တံုး ေလးေထာင့္ေလး ရတယ္ ။ အသက္ေလး နည္းနည္း ရလာေတာ့ ေရခဲ တဲ့ တိုင္းျပည္ေတြ ဆို သြားလည္ခြင့္ေလး ဘာေလး ရလာေတာ့ ေရခဲ ျပင္ျကီးေတြ ေရခဲ ေတာင္ေတြ ေ၇ခဲ ပန္းဆြဲ ေတြ အမေလးးးးးးးး ပံုစံမတူ တဲ့ ပန္းခ်ီကား ျကီးလို ပါဘဲ လွလိုက္တာ ။ ေရခဲ တံုး ေတြ ပံုစံ အမ်ိဳးမ်ိဳး အရြယ္ အစား အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ ့ လွေနလိုက္ တာ ။ က်ြန္ေတာ္ တို ့ေတြ က ေရခဲ ေသတၱာထဲ က ေရခဲ တံုး နဲ ့တူပါတယ္ ။ ငယ္စဥ္ ကတည္း က ပတ္၀န္းက်င္ရဲ ့ပံုစံခြက္ထဲ ကေန ျကီးျပင္းလာခဲ့ ရပါတယ္ ။ ျကီးလာေတာ့ ပံုစံခြက္ ထဲ က အတိုင္း တေသြမတိန္း အသက္ ရွင္ ျကရေတာ့တာဘဲ ။ ေလးေထာင့္ေရခဲ တံုး ကို အ၀ိုင္း ေလးျဖစ္ဖို ့ ျပန္ထုဆစ္ရတာ အင္မတန္ခက္ပါတယ္ မေတာ္ ေရခဲ တံုး ကြဲ သြာနိုင္ပါတယ္ ။ ဒီလို ဘဲ တစ္သက္လံုး ဒါဟာအမွန္လို ့ ထင္လာ တဲ့ က်ြန္ေတာ္ တို ့ ဒီလုိ လုပ္မွ အဆင့္အတန္းရွိတယ္ လို ့ ျမင္လာတဲ့ က်ြန္ေတာ္ တို ့ရဲ ့ပံုစံခြက္ ထဲ က ေန ပံုစံမတူတဲ့ အျမင္အေတြး ေတြကို မွားတယ္ လို ့ထင္ျမင္ယူဆတတ္ေနျကတာလည္း မဆန္းပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး အရြယ္ အစားအမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ ့ ေပါင္းစီးထားတဲ့ ေရခဲ ျပင္ က အလွကို ေတာ့ ေရခဲ ေသတၱာထဲ က ပံုစံခြက္ နဲ ့အထည့္ခံရျပီး ျဖစ္လာတဲ့ ေရခဲတံုး နဲ ့ မနိုင္းယဥ္သာပါဘူး ။ ဆိုေတာ့ (လက္လည္း ေညာင္းလာဘီ ) ကိုယ့္ ပံုစံ ကိုယ့္အရြယ္အစား ကိုယ့္အလွကိုစီနဲ ့ က်ြန္ေတာ္ တို ့ရဲ ့ ဟိုမို ေလာကျကီး မွာ လွပေသာပန္းခ်ီကားေလး ျဖစ္ျကေအာင္ ပါ၀င္ျကပါစို ့လားလို ့.......... ။ ခ်စ္ေသာ ယူရီ (မွတ္ခ်က္ ။ ။ ေတာင္ေရာက္ ေျမာက္ ေရာက္ ဘာမွ သိပ္မသက္ဆိုင္ေပမယ့္ သက္ဆိုင္သလို သာ ဖတ္လိုက္ ျကပါေတာ့ လို ့ ........ )