Jul 24th

ျပည္ပခိုးဝင္ဘဂၤါလီ ရိုဟင္ဂ်ာကိစၥကို အာရံုထားသလို အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီ အခြင့္အေရးယူ ၀ါးမ်ဳိလာမဲ့ ျပည္မက တရုတ္ကိုလည္းသတိထားရမယ္

By CicerNyinyi
တစ္ႏွစ္ကို ျပည္တြင္းက ႏိုင္ငံေတာ္သူေဌးတစ္ေယာက္၀င္ေငြရဲ႕႔ ဆယ္ပံုတစ္ပံုေတာင္ မရွိတဲ့ အဲဒီ ပိုက္လုိင္းအသံုးျပဳခြင့္ေငြအတြက္ တရုတ္ဆီကရတဲ့၀င္ေငြဟာ ကိုယ့္ႏုိင္ငံရဲ႕ မဟာဗ်ဴဟာအတြက္ ေပးဆပ္လုိက္ရတဲ့တန္ဘိုးေတြ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပ်က္ျပားသြားတဲ့ ေကအိုင္ေအနဲ႔ တပ္မေတာ္တို႔အတြက္ စစ္အသံုးစရိတ္ေတြ၊ ဒုကၡေပါင္းစံုနဲ႔ တိမ္းေရွာင္ေနတဲ့ တုိင္းရင္းသားျပည္သူတို႔ရဲ႕ ဒုကၡေတြ၊ ပိုက္လိုင္းနဲ႔အၿပိဳင္ေဖာက္မယ့္ ကားလမ္း၊ ရထားလမ္းၿပီးခ်ိန္မွာ ေရာက္လာမယ့္ တရုတ္ေတြရဲ႕ ၀ါးမ်ဳိမႈေတြနဲ႔ ကာမိပါ့မလားဆိုတာ ေတြးၾကည့္ၾကေပါ့ဗ်ား..။
အင္း .. လန္ဒန္အိုလံပစ္ႀကီးနီးလာတာ့ သတိရမိတာက ၂၀၀၈ တရုတ္အိုလံပစ္မွာ အႏုပညာအၾကံေပး ဒါရိုက္တာအျဖစ္ ကမၻာေက်ာ္ဒါရိုက္တာ စတီဗင္စပီးဘတ္ ကို တရုတ္အစိုးရက ခန္႔အပ္ခ်ိန္မွာ စတီဗင္ စပီးဘတ္က ျငင္းပယ္လုိက္တာကိုပါ..။ တရုတ္ဟာ အဲဒါေၾကာင့္ အရွက္ကြဲခဲ့ပါေသးတယ္.။

ဘာ့ေၾကာင့္ျငင္းပယ္သလဲဆိုရင္ ဆူဒန္ႏုိင္ငံ ဒါဖာေဒသက တုိက္ပြဲေတြေၾကာင့္ပါ..။ ဆူဒန္ႏုိင္ငံရဲ႕ ေရနံကို စြမ္းအင္လိုအပ္ခ်က္ေပၚလစီအရ တရုတ္က နည္းမ်ဳိးစံုသံုးၿပီး၀ယ္တဲ့ေနရာမွာ ဆူဒန္အစိုးရနဲ႔ လက္နက္နဲ႔ ေရနံနဲ႔ လဲလွယ္ခဲ့ပါတယ္..။ အဲဒါေၾကာင့္ ဆူဒန္ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ေတာ့ စစ္မီးဟာ မၿပီးဆံုးႏုိင္ပဲ လူမ်ဳိးတုန္းသတ္ျဖတ္မႈမ်ားစြာနဲ႔ သံသရာရွည္ခဲ့ပါတယ္..။ အနည္းဆံုး လူ ႏွစ္သိန္းေလာက္ ေသခဲ့ပါတယ္..။

ဒါ့အျပင္ ႏုိင္ငံတကာက ဒါကို ေထာက္ျပခဲ့ေပမယ့္ လံုး၀ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့ပါေသးတယ္..။

အဲဒါေၾကာင့္ စပီးလ္ဘတ္က တရုတ္ရဲ႕ဖိတ္ေခၚခန္႔အပ္မႈကို ျငင္းပယ္ခဲ့ျခင္းပါ။ ဒါေပမယ့္ လက္ရွိ ဆူဒန္အစိုးရ သမုိင္းစာအုပ္ေတြမွာ တရုတ္ရဲ႕ အခန္းက႑ မပါသလို ထိန္၀ွက္ထားခဲ့ပါတယ္.။

အဲဒါကိုၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္မ်က္စိထဲမွာ ကခ်င္ေဒသက ကေလးေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာေလးေတြကို ျမင္ေယာင္လာသလို တပ္မေတာ္နဲ႔ ေကအုိင္ေအနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စတင္ပ်က္ျပားခဲ့တဲ့ ၂၀၁၀ က အေၾကာင္းေတြကို သတိရလာပါတယ္.။ ျမစ္ဆံုကို သမၼတရပ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ၿပီးၿပီးခ်င္းမွာ ရွစ္လံုး ပ်ာယီးျပာယာ တရုတ္ကိုေျပးတာေတြ၊ ေရႊမန္းႀကီး တရုတ္ျပည္သြားတုန္းက တရုတ္ဘက္က ျမစ္ဆံုကိစၥကို အသက္ျပန္သြင္းဖို႔ ေျပာဆိုတာေတြ သတိထားလာမိပါတယ္..။

ေနာက္ၿပီး ေကအုိင္ေအနဲ႔တပ္မေတာ္တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားတဲ့ ေရႊသဘာ၀ဓာတ္ေငြပိုက္လုိင္း/တုိက္ပြဲျပ ေျမပံုနဲ႔
ေအာင္သိန္းလင္းရဲ႕ မေလးမစား ႀကိမ္း၀ါးသံတို႔ကို တရုတ္မီဒီယာေတြမွာ ဖတ္ရတဲ့အခါ လက္ရွိ ဘဂၤလီကို အာရုံထားေနတာကို နည္းနည္းေလွ်ာ့ေလ့လာမိလာပါတယ္..။

အဲဒီပိုက္လုိင္းအတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံက တစ္ႏွစ္ကို ေဒၚလာ သန္းႏွစ္ဆယ္ေတာင္ ၀င္ေငြမရွိေပမယ့္ ပင္လယ္ကို ပတ္ၿပီး ေရနံသယ္ေနရတဲ့ တရုတ္အတြက္ တစ္ႏွစ္ကို ေဒၚလာသန္းေထာင္ခ်ီ သက္သာေစပါတယ္..။

ဘဂၤလီကိစၥအတြင္းမွာ ေရႊ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕ပိုက္လုိင္းနဲ႔ ေရနံပိုက္လုိင္းအတြက္ လယ္သမားမ်ား လယ္ယာမဲ့ျဖစ္ကုန္သလို သိမ္းယူမႈေတြမ်ားျပားလာပါတယ္.။ အစိုးရကို အခြန္မေဆာင္တဲ့ တရုတ္ပိုင္ ေရႊတြင္းအလုပ္သမားေတြ ဆႏၵျပလာပါတယ္..။ ေနာက္ပိုင္း ျဖစ္လာတဲ့ ဆႏၵျပမႈအမ်ားစုက လုပ္ငန္းရွင္အားလံုးက ျပည္မက တရုတ္ေတြပါပဲ..။ ဘဂၤလီကိစၥ စတင္ေပၚေပါက္ခ်ိန္ကစၿပီး ရန္ကုန္ စက္မႈဇံုေနရာသစ္ေတြနဲ႔ မႏၱေလးမွာ တရုတ္ေတြ ေငြကိုင္ၿပီး ေျမကစားလာၾကပါတယ္..။ ျပည္တြင္းက ေျမယာဥပေဒမွာ ေျမ၀ယ္ႏုိင္ရင္ ေငြျဖဴ ျဖစ္လာပါတယ္..။ ျမစ္ဆံုကို ျပန္စဖို႔ ရြာေတြကို စည္းရံုးလာပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘဂၤလီကို အာရံုထားေနခ်ိန္မွာ တရုတ္ေတြ ၿငိမ္မေနပါဘူး.။


ျမန္မာႏုိင္ငံကို ကန္႔လန္႔ျဖတ္ထားတဲ့ ပိုက္လုိင္းႀကီးနဲ႔ ကား၊ ရထားလမ္းဟာ တစ္ခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ႏုိ္င္ငံကို ေတာင္ေျမာက္ ဆူဒန္လို စည္းျခားထားမွာလား၊ အဲဒီလမ္းေၾကာင္းအတိုင္း ျမန္မာႏုိင္ငံအလယ္ပိုင္းကို တရုတ္ေတြ ၀ါးမ်ဳိစိုးမိုးထားမွာလား ဆိုတဲ့အေတြးကို ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ေတြးမိပါေတာ့တယ္.။

တစ္ႏွစ္ကို ျပည္တြင္းက ႏိုင္ငံေတာ္သူေဌးတစ္ေယာက္၀င္ေငြရဲ႕႔ ဆယ္ပံုတစ္ပံုေတာင္ မရွိတဲ့ အဲဒီ ပိုက္လုိင္းအသံုးျပဳခြင့္ေငြအတြက္ တရုတ္ဆီကရတဲ့၀င္ေငြဟာ ကိုယ့္ႏုိင္ငံရဲ႕ မဟာဗ်ဴဟာအတြက္ ေပးဆပ္လုိက္ရတဲ့တန္ဘိုးေတြ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပ်က္ျပားသြားတဲ့ ေကအိုင္ေအနဲ႔ တပ္မေတာ္တို႔အတြက္ စစ္အသံုးစရိတ္ေတြ၊ ဒုကၡေပါင္းစံုနဲ႔ တိမ္းေရွာင္ေနတဲ့ တုိင္းရင္းသားျပည္သူတို႔ရဲ႕ ဒုကၡေတြ၊ ပိုက္လိုင္းနဲ႔အၿပိဳင္ေဖာက္မယ့္ ကားလမ္း၊ ရထားလမ္းၿပီးခ်ိန္မွာ ေရာက္လာမယ့္ တရုတ္ေတြရဲ႕ ၀ါးမ်ဳိမႈေတြနဲ႔ ကာမိပါ့မလားဆိုတာ ေတြးၾကည့္ၾကေပါ့ဗ်ား..။

အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဘဂၤလီကုလားကိစၥကို အာရံုထားသလို အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီ အခြင့္အေရးယူ ၀ါးမ်ဳိလာတဲ့ ျပည္မက တရုတ္ကိုလည္း လံုး၀ လႊတ္ေပးလို႔မရေၾကာင္း .. သက္ေသပါပဲ..။

ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဘာနဲ႔တူသလဲဆိုရင္ ေရွ႕မွာ ကုလားနဲ႔ ထဘီစြန္ေတာင္စြဲၿပီး ရန္ျဖစ္ေနတုန္း တရုတ္က ေနာက္က မုဒိန္းက်င့္ေနတာကို မသိလုိက္တဲ့ တုိင္းရင္းသူ မိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႔ တူေနၿပီဗ်..။

ကိုရန္ေအာင္(Yan Aung Facebook)
ေမးကရလာတာျပန္ကူေပးတာပါ။


Jul 24th

ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ ဘယ္ေလာက္ဆို လူစဥ္မီသလဲ

By Alex aung

Q:

ဆရာ ခင္ဗ်ာ..

ေယာက္်ားေလးအဂၤါ ႀကီးျခင္း၊ ေသးျခင္းအေပၚ ဆရာ့ရဲ႕အျမင္ေလး ေျပာေပးပါလား ခင္ဗ်ာ… လုံးပတ္ႀကီးတာ၊ ရွည္တာ ေကာင္းတာလား /အႏၲရာယ္ျဖစ္ႏုိင္လား ခင္ဗ်ာ…

 

Ans:  အားတိုင္း အေမးခံရတဲ့ ေမးခြန္းပါပဲ။ ေျဖသင့္တဲ့ အေျဖကေတာ့…

အျပာစာအုပ္ေတြ သိပ္မဖတ္ပါနဲ႔၊ အျပာကားေတြ သိပ္မၾကည့္ပါနဲ႔လို႔သာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

ဟုတ္ပဗ်ာ… ေယာက္်ားမ်ား၊ အထူးသျဖင့္ ေယာက္်ားငယ္မ်ားဟာ သည္ကိစၥကို အင္မတန္ ေရးႀကီးခြင့္က်ယ္ လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ အျပာစာအုပ္ေတြထဲမွာလည္း ေရးလိုက္ၾကတာမ်ား ခုနစ္လက္မေတြ၊ ရွစ္လက္မေတြ၊ တစ္ေပေတြ… လူ႔ပစၥည္းေတြမွ ဟုတ္ၾကရဲ႕လား မသိဘူး။ ဒါမွမဟုတ္ လူစဥ္မမီတဲ့ တစ္လက္မ သမား၊ ႏွစ္လက္မသမားက သူတို႔စိတ္ထဲ ျဖစ္ခ်င္တာေတြကို မွန္းဆၿပီးမ်ား ေရးထားၾကေလသလား မွတ္တယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ သားငယ္တို႔ နားလည္ဖို႔ စာအုပ္ရဲ႕ စာမ်က္ႏွာ ၈၉-၉၂ မွာ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သည္လို ေရးခဲ့ပါတယ္။

၄။ ငယ္ပါ ျပႆနာ

ေယာက်္ားတို႔ရဲ႕ကိုယ္ခႏၶာမွာ အေျဖရွင္းရအခက္ဆံုးနဲ႔ အနက္နဲဆံုးကိစၥကေတာ့ ငယ္ပါနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ေရလိုက္လြဲေနတာေတြပဲ သားရဲ႕။ အရြယ္ ေကာင္းေကာင္း ေရာက္ေနတဲ့ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ငယ္ပါဟာ တင္းေနတဲ့အခါမွာ ဆီးခံု႐ိုးဆီကေန အဖ်ားအထိ ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ ေျခာက္လက္မ ေလာက္အထိပဲ ရွိတတ္တယ္။ ေခြေနတဲ့အခါမွာေတာ့ စိုထိုင္းမႈ၊ ရာသီဥတု အေျခအေနနဲ႔ ဆီးသြားလိုမႈတို႔ေပၚမွာမူတည္ၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာင္းလဲေနတတ္ တယ္ သား။

 

ခုနစ္လက္မ၊ ရွစ္လက္မေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေလးလက္မေလာက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ဆိုတာကေတာ့ အင္မတန္႔ကို ျဖစ္ေတာင့္ျဖစ္ခဲပါ သားရယ္။ အဲေတာ့ကြာ၊ တိတိက်က် ေျပာရမယ္ဆိုရင္ လူအေတာ္မ်ားမ်ား ထင္သေလာက္ ငယ္ပါေတြဟာ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ သိပ္ထူးထူးျခားျခား မကြာလွပါဘူးကြာ။ အၾကမ္းဖ်ဥ္းေျပာရင္ ငါးလက္မ မျပည့္တျပည့္ကေန ေျခာက္လက္မ ဝန္းက်င္ဆိုရင္ ဒါ လူစဥ္မီတယ္လို႔သာ ငါ့သား မွတ္ထား လိုက္ေပါ့။

 

ဒါေပမယ့္ သားတို႔အရြယ္ လူပ်ိဳေပါက္ ၁၄-၅-၆ ႏွစ္ေတြမွာေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္ရင္ လူစဥ္မမီလွဘူးလို႔ ထင္မိတတ္ၾကတယ္။ ျပႆနာက အ႐ိုးစြဲေနတဲ့ေယာက်ာ္းတို႔ရဲ႕ ယံုၾကည္မႈအလြဲတစ္ခုပါ။ ယံုၾကည္မႈလြဲပံုက ငယ္ပါရဲ႕ အရြယ္အစား ဖြံ႕ၿဖိဳးမွသာ မိန္းမေတြႀကိဳက္မယ္လို႔ ထင္တာပဲ သားေရ။ အထက္မွာ ေဖေဖ ေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း ေယာက်္ား တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္က သည္ေနရာမွာ သိပ္မကြာလွတာမို႔ အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ အဲဒီ့ကိစၥက ခ်စ္သူအိမ္ေထာင္ဖက္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္/မျဖစ္ အေရးမွာ သိပ္ေရးႀကီး ခြင့္က်ယ္ ထည့္သြင္း စဥ္းစားေနတဲ့ အေၾကာင္းမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး သားရဲ႕။

 

တကယ္ေတာ့ သည္ငယ္ပါဖြံ႕ၿဖိဳးမႈျပႆနာကို ေဖေဖတို႔၊ သားတို႔ ေယာက္်ားထုကသာ ေခါင္း႐ႈပ္ခံ ေတြးေနၾကတာပါ သားရယ္။ ဘယ္မိန္းမ ကမွ သည္ကိစၥကို သိပ္အေရးတႀကီး စဥ္းစားမေနၾကဘူးကြ။

 

အသက္၂၁ ႏွစ္ အရြယ္ရွိတဲ့ မိန္းမငယ္တစ္ေယာက္က သည္ငယ္ပါ ျပႆနာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာခဲ့ဖူးတာကို စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာ ဖတ္ဖူးလို႔ မွတ္စုေတာင္ ထုတ္ထားခဲ့ဖူးတယ္။ သားကို သူ႔စကား အတိုင္း ျပန္ေျပာျပမယ္ေနာ္။

“ခ်စ္သူေကာင္းဆိုတာ ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး၊ ၾကင္ၾကင္နာနာ ရွိရမယ္။ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးနဲ႔ ေထြးေထြးပိုက္ပိုက္ေနတတ္ရမယ္။ ေထြးေထြးပိုက္ပိုက္ ဆိုတဲ့အခါမွာလည္း  ႏူးညံ့ ညင္သာရမယ္။ အေသာေလး စြက္ၿပီး ေျပာတတ္ဆိုတတ္တဲ့ ဇဝနဉာဏ္ရွိသူမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ရပါလိမ့္မယ္။ သူ႔ငယ္ပါ ဘယ္ေလာက္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဖြံ႕ၿဖိဳး၊ အဲဒီ့လူဟာ မိန္းမေတြအေပၚ နားလည္မႈ၊ စာနာ ေထာက္ထားမႈေလးမွ မရွိရင္ အလကားပဲ”တဲ့။

ကိုင္း… ဘယ့္ႏွယ့္ရွိစ၊ ေမာင္ေရႊေသြး။ ဒါ ေဖေဖ လုပ္ၾကံတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဖတ္လိုက္ရတဲ့စာအုပ္ထဲက ေသေသခ်ာခ်ာ ကူးထားတာ။

 

ေနာက္တစ္ခ်က္က ငယ္ပါကို ဖြံ႕ၿဖိဳးလာေအာင္၊ သိမ္သြားေအာင္ လုပ္တဲ့နည္းလည္း လံုးလံုး မရွိပါဘူး။ အလားတူပဲ၊ ပိုၿပီးတင္းလာေအာင္၊ ပိုၿပီး သန္လာေအာင္ လုပ္တဲ့ေဆးေတြလည္း မရွိဘူး သားရဲ႕။ ေမြးကတည္း က ကိုယ့္မွာ ဘယ္ေလာက္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရွိမယ္ဆိုတာ သဘာဝတရားက အလိုလို သတ္မွတ္ၿပီးသားပါ။ ကိုယ့္စိတ္အလိုက် တင္းခ်င္တဲ့အခ်ိန္မွာ တင္း၊ ေလ်ာ့ခ်င္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေလ်ာ့ေနမယ္ဆိုရင္ပဲ ဒါဟာ က်န္းမာသန္စြမ္း တဲ့ ေယာက်္ားေကာင္းတစ္ေယာက္အတြက္ လံုေလာက္ၿပီလို႔သာ ေအာက္ေမ့ လိုက္ၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေက်နပ္လိုက္ေပေတာ့ ငါ့သားေရ။

ဒါဟာ သားတို႔အရြယ္တင္ မဟုတ္ဘူး၊ ေယာက္်ားအေတာ္မ်ားမ်ား ေရလိုက္အလြဲဆံုးကိစၥမို႔ ေဖေဖ ထည့္ေျပာရတာပါ။ ေဖေဖတို႔တုန္းကလည္း သည္အစြဲက ေတာ္ေတာ္ႀကီးတယ္သားရဲ႕။ ေဖေဖတို႔တုန္းက သားကို အခု ေဖေဖေျပာသလို ေျပာျပသြန္သင္မယ့္သူမွ မရွိတာကိုး။ အသက္ ေတာ္ေတာ္ ႀကီးတဲ့အထိ သည္အစြဲကို အဟုတ္မွတ္ေနတုန္းပါ။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ေဖေဖက စာစံုလည္း ဖတ္ႏိုင္၊ ႏိုင္ငံရပ္ျခားက ထုတ္ေဝတဲ့စာအုပ္ေတြကို လည္း လက္လွမ္းမီသေလာက္ ေလွ်ာက္ဖတ္ျဖစ္ေလေတာ့ အက်ိဳးအေၾကာင္း အစံုကို အေထာက္အထားနဲ႔ အခိုင္အလံု ေတြ႕ေတာ့မွ “ဪ… ငါ့ႏွယ္၊ သည္လိုကိုးဧဆိုၿပီး ရယ္မိရတယ္သားေရ။ သားတို႔လည္း သည္ကိစၥကို ေစာေစာစီးစီးကတည္းက အမွန္အတိုင္း သိထားေစခ်င္လို႔ ေဖေဖ ေျပာျပေနရတာပါ။

ကိုင္း… သည္ေလာက္ဆို ငယ္ပါျပႆနာက ရွင္းသင့္ပါၿပီ။ အဲဒီ့စာအုပ္ကို ၂၀၀၃ ခုႏွစ္မွာ ေရးခဲ့ၿပီး ၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွာ ထုတ္ေ၀ခဲ့ပါတယ္။ ယေန႔ထက္တိုင္လည္း ေရာင္းေနရဆဲ စာအုပ္တစ္အုပ္ပါ။ ခက္တာက စာမဖတ္သူေတြက မ်ားၾကေတာ့ အခုထက္ထိ သည္ကိစၥကိုပဲ ေရးႀကီးခြင့္က်ယ္ လုပ္မဆံုး ျဖစ္ေနသူေတြကလည္း အခု  ပို႔(စ္)ရဲ႕ ထိပ္ဆံုးက ေမးခြန္းအတိုင္း ေပၚလာမစဲ တသဲသဲပါ။

အခု ထပ္ျဖည့္စြက္ ေျပာပါရေစ။

 

အဲဒီ့စာအုပ္ေရးစဥ္က အကိုးအကားက သိပ္မျပည့္စံုခဲ့ပါဘူး။ အခု ထပ္ကိုးကားျပစရာ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ရိွလာပါၿပီ။ အင္တာနက္ႀကီးကလည္း တြင္က်ယ္လာခဲ့ၿပီကိုး။

 

ႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ခြဲစိတ္ပညာသိပၸံလို႔ ေခၚတဲ့ ျပင္သစ္ေဆးပညာအဖြဲ႕က ေယာက္်ားေတြ အ႐ူးထလိုတဲ့ ငယ္ပါႀကီးထြားေအာင္ ခြဲစိတ္ကုသလိုမႈမ်ားကို မလုပ္ျဖစ္ၾကေလေအာင္၊ ေယာက္်ားတို႔ရဲ႕ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေသးလွ၊ ငယ္လွေခ်ရဲ႕လို႔ ခံစားေနရတဲ့ ခံစားခ်က္မ်ားက သက္သာသြားရေလေအာင္ သုေတသန လုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။

 

အဲဒီ့ သုေတသနအရ ငယ္ပါဟာ ေပ်ာ့ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ ၃.၅ မွ ၃.၇ လကၼ (၉ မွ ၉.၅ စင္တီမီတာ) အတြင္းမွာ ရိွတတ္ၿပီး မာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ၅.၀ မွ ၅.၇  လကၼ (၁၂.၈ မွ ၁၄ စင္တီမီတာ) အတြင္းမွာ ပ်မ္းမွ် ရိွပါသတဲ့။

လံုးပတ္ကိုေရာ စိတ္၀င္စားေသးသလားဗ်ာ… ဟုတ္ကဲ့… ေျပာျပေပးမယ္ေနာ္။ လံုးပတ္ကလည္း ေပ်ာ့ေနခ်ိန္မွာ ၃.၃ မွ ၃.၅ လကၼ (၈.၅ မွ ၉ စင္တီ) ပ်မ္းမွ်ရိွၿပီး မာေနခ်ိန္မွာ ၃.၉ မွ ၄.၁ လကၼ (၁၀ မွ ၁၀.၅ စင္တီ) ရိွပါသတဲ့ေနာ္။

 

ကိုင္း… ေပႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းရွာၿပီးသာ တိုင္းၾကေပေရာ့ ကိုယ့္ဆရာေလးတို႔…

ရိွေသးတယ္ဗ်။ အင္တာနက္ထဲမွာ ငယ္ပါပ်မ္းမွ် အရြယ္အစားကို ႏိုင္ငံအလိုက္ ေျမပံုနဲ႔ ျပထားတာ တစ္ခု ရိွေသးတယ္။ အဲဒီ့ကိန္းဂဏန္းေတြက အလြန္ စိတ္၀င္စားဖို႔ ေကာင္းတယ္။

 

ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံသားေတြက ၄.၈ လကၼ ပ်မ္းမွ် ရိွတယ္၊ အင္ဒိုနီးရွားနဲ႔ ျမန္မာက ၄.၆ လကၼ ပ်မ္းမွ် ရိွတယ္။ စကၤာပူနဲ႔ ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံသားေတြက ၄.၅ လကၼ၊ ဘဂၤလားေဒ့(ရွ္)၊ ေဟာင္ေကာင္နဲ႔ မေလးရွားမွ ေမာင္ေတြက  ၄.၄ ၊ တ႐ုတ္၊ ဂ်ပန္၊ သီရိလကၤာ ႏိုင္ငံသားေတြက ၄.၃ ၊ ဖိလစ္ပိုင္နဲ႔ ထိုင္၀မ္က ၄. ၂ ၊ အိႏၵိယ၊ ကေမၻာဒီးယား၊ ထိုင္းက ၄ လကၼအတိနဲ႔ ေတာင္ကိုးရီးယားႏိုင္ငံသားေတြက ၃.၈ လကၼ ပ်မ္းမွ် အသီးသီး ရိွၾကပါသတဲ့ဗ်ား။

ကိုင္း… ဘာေျပာခ်င္ၾကေသးသတံုး။ ကိုးရီးယားကားေတြ တအားစြံ၊ ကိုရီးယားမင္းသားေတြ ၀က္၀က္ကြဲေပါက္ေနေပမယ့္ သူတို႔ခမ်ာမ်ားရဲ႕ ပ်မ္းမွ် ငယ္ပါ အရြယ္အစားကေတာ့ ေရႊျမန္မာေတြထက္ ၀.၈ လကၼ (တစ္လကၼ နီးပါးႀကီးမ်ားေတာင္) တိုရွာၾကေပသကိုး။

 

အေရွ႕တိုင္းသားခ်င္း အားတက္ေအာင္ ေျပာတာပါဗ်ာ။ အရွည္ႀကီးေတြနဲ႔ေတာ့ မယွဥ္ေၾကးေပါ့။ ဥပမာ ကြန္ဂိုက ထိပ္ဆံုးက ၇.၁ လကၼတဲ့ခင္ဗ်၊ အီေကြေဒါက ၆.၉ နဲ႔ ကပ္လိုက္တယ္။ ျပင္သစ္က ၆.၃ တဲ့။ ေတာင္အာဖရိကက ၆ လကၼတဲ့။ ကေနဒါ၊ စပိန္၊ ၿဗိတိသွ်ကက်ေတာ့ ငါးလကၼခြဲ၊ အေမရိကန္က ၅.၁ ပ်မ္းမွ်အသီးသီးပါတဲ့ ခင္ဗ်ား။

အဲေတာ့ ျမန္မာတစ္ေယာက္အတြက္ ပ်မ္းမွ် ၄ လကၼခြဲ ဆိုရင္ လူစဥ္မီတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္တာေပါ့။ ေတာ္ၿပီေပါ့။ ပ်မ္းမွ်လို႔ ဆိုတဲ့အတြက္ အဲဒီ့ထက္ အနည္းအပါး ေလ်ာ့တာ၊ ပိုတာလည္း ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး။

 

တကယ့္တကယ္က်ေတာ့ မိန္းမေတြအတြက္က ႀကီးတာ ရွည္တာက သိပ္အေရးမႀကီးဘူးခင္ဗ်။ အဲဒါက အေရးမႀကီးလို႔ပဲ လင္ႀကီးငုတ္တုတ္နဲ႔ အဲဒါမပါသူ မိန္းမခ်င္း တြယ္တာ ကုန္ၾကတဲ့သူေတြေတာင္ ရိွေသးတာပဲဟာ။ အဓိကက လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ပါပဲ။  ငယ္ပါက ကမၻာ့အျမင့္ဆံုး ၇.၁ ျဖစ္ေနၿပီး စြမ္းေဆာင္ရည္က အလကားဆိုရင္ ဘယ္မိန္းမမွ သူ႔ကို စြဲလန္းမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ငယ္ပါက ၄ လကၼသာ ရိွေပမယ့္ ယုယ ၾကင္နာတတ္၊ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ကို ေလးေလးစားစားနဲ႔ လူခ်င္းတူတူ သူခ်င္းမွ်မွ် ေနရာေပး ဆက္ဆံတတ္၊ အလိုလိုက္ အႀကိဳက္ေဆာင္တတ္တဲ့ ေယာက္်ားျဖစ္ေနရင္ေတာ့ သူ႔ကို အမ်ိဳးသမီးက ေသမတတ္ ခ်စ္ေနမွာပါ။ ဒါကို အစ္ကိုပုရိသတိုင္း သတိထားသင့္ပါတယ္။

 

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္က ၾကားဖူးတဲ့ အဆိုတစ္ခုရိွတယ္။ ရယ္စရာ အဆို ခပ္႐ိုင္း႐ိုင္းေပမယ့္ အမွန္တရားပါပဲ။ ဇာတ္လမ္းကေတာ့ “ေမာ္လီ”ဆိုတဲ့ လူတကာနဲ႔ တြဲေနတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းလို႔ ဆိုပါတယ္။ သူ႔အဆိုအရ (ကန္ေတာ့ပါရဲ႕ဗ်ာ) “ႀကီးသည္ ငယ္သည္ ထိုႏွစ္လီ၊ ေမာ္လီမမႈပါ။ ၾကာၾကာ စိမ္ေကာင္း၊ ထိုအေခ်ာင္း၊ အေကာင္းဆံုးပါရွင့္”တဲ့ဗ်ား။

ငယ္ပါ အရြယ္အစားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဗ်ာပါဒ မ်ားေနသူ ကိုကိုမ်ား သည္ေလာက္ဆိုရင္ အေၾကာေလ်ာ့သြားေလာက္ၿပီ ထင္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။

 

အားလံုးေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ

အတၱေက်ာ္

(၀၅၀၄၁၂)

 

ဒါနဲ႔မွ မေက်နပ္ေသးလို႔ ဘိုလို ဖတ္ခ်င္ေသးတယ္ဆိုရင္…

  1. http://www.askmen.com/daily/sex_tips_400/432_average-penis-size.html
  2. http://www.askmen.com/dating/vanessa_60/87_love_secrets.html
  3. http://www.targetmap.com/viewer.aspx?reportId=3073
Jul 23rd

ေယာက္်ားလ်ာမ်ားႏွင့္ အႏၲရာယ္ကင္းစြာလိင္ဆက္ဆံျခင္း

By Alex aung
ဘာေၾကာင့္ေယာက္်ားလ်ာေတြဟာ လံုျခံဳစိတ္ခ်မႈရွိေသာ လိင္ဆက္ဆံျခင္းကို စဥ္းစားသင့္သလဲ

ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေယာက္်ားလ်ာေတြဟာ HIV ပိုးကူးစက္ခံရႏိုင္ေျခႏွင့္ မလိုခ်င္ဘဲနဲ႕ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ႏိုင္ေျခ နည္းပါးၾကပါတယ္။ သို႕ေသာ္ လည္း မိန္းမအခ်င္းခ်င္း လိင္ဆက္ဆံျခင္းဟာ အျမဲတမ္းေတာ့ လံုျခံဳစိတ္ခ်မႈရွိတယ္၊ အႏၲရာယ္ကင္းတယ္လို႕ေတာ့ မဆိုႏိုင္ ပါဘူး။ ေယာက္်ားလ်ာေတြဟာလည္း ေယာက္်ားမ်ားႏွင့္ လိင္ဆက္ဆံေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကဲ့သို႕ လိင္မွတစ္ဆင့္ကူးစက္တတ္ေသာ ေရာဂါမ်ား ကူးစက္ခံရႏိုင္ပါတယ္။
 
အႏၲရာယ္ကင္းတဲ့ လိင္ဆက္ဆံျခင္းဆိုတာ ဘာပါလဲ
HIV အပါအ၀င္ လိင္မွတစ္ဆင့္ ကူးစက္တတ္တဲ့ေရာဂါေတြ ကူးစက္ျခင္းမခံရဘဲ လိင္ဆက္ဆံျခင္းကို ဆိုလိုပါတယ္။ ေယာက္်ားလ်ာေတြ ဟာလည္း ထိုေရာဂါေတြ မကူးစက္ခံရေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေရာဂါပိုးရွိတဲ့ ခႏၶာကိုယ္မွထြက္ေသာအရည္မ်ား ဥပမာ-ေသြး၊ မိန္းမကိုယ္မွထြက္ေသာအရည္မ်ားကို လိင္ဆက္ဆံေနစဥ္ မိမိရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ထဲ ၀င္ေရာက္မႈမရွိေအာင္ ကာကြယ္ရပါမယ္။ Sex toys လို႕ေခၚတဲ့ လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရးပစၥည္းမ်ားကို ေ၀မွ်မသံုးစြဲသင့္ပါဘူး။ အကယ္၍ သံုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ လိင္ဆက္ဆံေဖာ္ဟာ ကြန္ဒံုး အသစ္ တစ္ခု သီးသန္႕အသံုးျပဳရပါမယ္။ ဖက္ျခင္း၊ ထိေတြ႕ကိုယ္တြယ္ျခင္း၊ ႏွိပ္နယ္ျခင္း၊ မိမိဘာသာမိမိ လိင္ဆႏၵေျဖေဖ်ာက္ျခင္းတို႕က ေတာ့ ေယာက္်ားလ်ာမ်ားအတြက္ေရာဂါကူးစက္ႏိုင္ေျခနည္းပါးေစတဲ့ လိင္ဆက္ဆံမႈဆိုင္ရာအျပဳအမူမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ေရယုန္စတဲ့ အခ်ိဳ႕ေသာ ေရာဂါပိုးေတြဟာ အေရျပားခ်င္း ထိေတြ႕မိရံုနဲ႕ ကူးစက္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ေရာဂါပိုးကူးစင္တဲ့သူနဲ႕ လိင္ ဆက္ဆံတာက ေတာ့ စိတ္အခ်ရဆံုးျဖစ္ပါတယ္။

ေယာက္်ားလ်ာမ်ား ကူးစက္ခံရႏိုင္သည့္ အခြင့္အလမ္းမ်ားဟာ ဘာပါလဲ

- Oral Sex
ကူးစက္ခံရႏိုင္ေျခရာခိုင္ႏႈန္း နည္းပါးေသာ္လည္း ပါးစပ္ သို႕မဟုတ္ ခံတြင္းတြင္ အနာတစ္ခုခု၊ ဒဏ္ရာတစ္ခုခုရွိေနပါက HIV ကူးစက္ခံရ ႏိုင္ေျခရာခိုင္ႏႈန္းဟာ ျမင့္တက္လာပါတယ္။ မိန္းမကိုယ္တြင္ အနာတစ္ခုခု ခံစားေနရပါက သို႕မဟုတ္ ရာသီေသြးဆင္းေနစဥ္ Oral Sex ျပဳလုပ္ပါက ကူးစက္ခံရႏိုင္ေျခရာခိုင္ႏႈန္း ျမင့္မားေနပါတယ္။

- လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရးပစၥည္းမ်ားကို ေ၀မွ်သံုးစြဲျခင္း
Vibrators ကဲ့သို႕ ပစၥည္းမ်ားမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ မိန္းမကိုယ္အရည္မ်ား၊ ေသြးမ်ား ေပေရေနတတ္ပါတယ္။ ေယာက္်ားလ်ာမ်ားဟာ ထိုအရာမ်ားကို မွ်ေ၀သံုးစြဲျခင္းမျပဳဘဲ တစ္ေယာက္တစ္ခုစီ အသံုးျပဳရန္ ခြဲျခားသတ္မွတ္ထားသင့္ပါတယ္။ ထိုပစၥည္းေတြကို အျမဲတမ္း သန္႕ရွင္းေရးျပဳလုပ္ေပးျပီး သန္႕စင္ေအာင္ထားရွိရပါမယ္။

- ၾကမ္းတမ္းစြာ လိင္ဆက္ဆံျခင္း
ၾကမ္းတမ္းစြာလိင္ဆက္ဆံျခင္းေၾကာင့္ ဒဏ္ရာအနာတရရျပီး ေသြးထြက္သံယိုျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ ဒါဟာလည္း HIV ပိုးကူးစက္ခံရႏိုင္ ေျခမ်ား ေစတဲ့အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။

- လွဴဒါန္းထားေသာသုက္ပိုးကိုရယူျခင္း
ေယာက္်ားလ်ာေတြဟာ ကေလးလိုခ်င္တဲ့အခါ အလွဴရွင္ထံမွ သုက္ပိုးကိုရယူေလ့ရွိပါတယ္။ ထိုကဲ့သို႕ရယူတဲ့အခါ အလွဴရွင္ဟာ မူးယစ္ ေဆး၀ါးမ်ား သံုးစြဲဖူးသလား၊ လိင္ဆက္ဆံမႈနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ရာဇ၀င္မ်ားကို သိရွိထားျပီး HIV အပါအ၀င္ လိင္မွတစ္ဆင့္ကူးစက္တတ္တဲ့ ေရာဂါေတြ ျဖစ္ပြားႏိုင္ေျချမင့္မားသူေတြဆိုရင္ေတာ့ ထိုသူရဲ႕သုက္ပိုးမွတစ္ဆင့္ HIV ပိုးကူးစက္ခံရႏိုင္လို႕ျဖစ္ပါတယ္။

HIV ပိုးကူးစက္ခံရႏိုင္ေျခမ်ားေသာ ေယာက္်ားလ်ာမ်ားကေတာ့
အမ်ိဳးသားႏွင့္လိင္ဆက္ဆံမႈရွိေသာ ေယာက္်ားလ်ာမ်ား၊ မူးယစ္ေဆး၀ါးထိုးသြင္းသံုးစြဲေသာေယာက္်ားလ်ာမ်ား၊ အႏၲရာယ္မ်ားေသာ လိင္ဆက္ဆံသည့္နည္းမ်ား အသံုးျပဳေသာေယာက္်ားလ်ာမ်ားျဖစ္ပါတယ္။

Credit: Health Digest Journal – Vol. (9), No. (35) 18-7-2012
Jul 22nd

သူတုိ႔သံုးဦး၏ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ (အပိုင္း-၃)

By Chit Thar

(အခန္း-၄)

 

{ဟယ္ ၀င္းပါလား။ သားက ဧည့္သည္ေရာက္ေနတယ္ဆုိလို႔ ဘယ္သူမ်ားလဲလို႔။ ၾကည့္စမ္း သတင္းမေပး ဘာမေပးနဲ႔။ ဘယ္ရက္ကထဲက ျပန္ေရာက္ေနတာလဲ}

 

{ရန္ကုန္ကုိ တနဂၤေႏြေန႔ကေရာက္တယ္။ မႏၱေလးကိုေတာ့ ဒီမနက္ပဲေရာက္တယ္။}

 

{ရန္ကုန္မွာ ေလးရက္ေတာင္ေနခဲ့တာပဲ။ ဖုန္းေလးမ်ားဆက္ပါေတာ့လား။ ကိုထြဋ္ျမတ္တုိ႔က ဘယ္မွာလဲ။ ဘာလို႔လိုက္မလာၾကတာလဲ}

 

{သူတုိ႔မပါဘူး။ ရန္ကုန္မွာ အလုပ္ကိစၥရွိလို႔ ၀င္းတစ္ေယာက္ထဲပဲ ျပန္လာတာ။ သႀကၤန္းက်မွပဲ တစ္မိသားစုလံုး ျပန္လာၾကဖို႔ စီစဥ္ထားတယ္။ အဲဒီက်မွပဲ ေအးေအးေဆးေဆး ေနေတာ့မယ္။ အခုက ၀င္းကို ေျပာစရာရွိလို႔ မႏၱေလးကို တမင္လာလိုက္တာ။ မနက္ျဖန္မနက္ခင္းေလယာဥ္နဲ႔ ရန္ကုန္ျပန္မယ္။ ရန္ကုန္မွာခဏနားၿပီးေတာ့ ညေနပိုင္းေလယာဥ္နဲ႔ စကၤာပူလိုက္ၿပီးေတာ့ စကၤာပူမွာ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ေနၿပီးေတာ့ အဂၤလန္ကို တန္းျပန္ရမယ္။}

 

{အန္တီညိဳ သံပုရာရည္ေလး သံုးေဆာင္ပါဦး။ သမီး အန္တီဖို႔ ထမင္းဟင္းေတြ ခ်က္ေနတယ္ေနာ္။ စားၿပီးမွပဲ ျပန္ရမယ္။ ညီမေလးယုယုေရာ ေနေကာင္းရဲ႕လား အန္တီ}

 

{သမီးရယ္ အပင္ပန္းခံလို႔ အန္တီရွိတာနဲ႔ပဲစားမွာေပါ့။ ယုယုေနေကာင္းတယ္။ သမီးညီမေလးကို ေမးတယ္လို႔ အန္တီေျပာလိုက္ပါ့မယ္။ ဒါနဲ႔ သမီးကအခု ဘာလုပ္ေနလဲ။ ေက်ာင္းေကာၿပီးၿပီလား}

 

{ေက်ာင္းက 2008ကပဲၿပီးတယ္။ နည္းပညာတကၠသိုလ္မွာ ဆရာျပန္၀င္လုပ္ေနပါတယ္အန္တီ}

 

{၀င္းတုိ႔မ်ား သားကံသမီးကံေကာင္းလုိက္တာ}

 

{အန္တီ သမီးကိုခြင့္ျပဳပါဦး}

 

{ေအးေအး သမီးေလး}

 

{ကဲ ေျပာပါဦး။ ညိဳ႕ကို ေျပာစရာရွိတဲ့ကိစၥကို}

 

{သားေလးလင္းသစ္နဲ႔ သမီးယုယုကို ေနရာခ်ထားေပးခ်င္တယ္။ လင္းသစ္က ေရွ႕ႏွစ္ဆုိရင္ ေဟာက္စ္ဆင္းရၿပီမဟုတ္လား။ ညိဳ႕သေဘာကေကာ ဘယ္လုိရွိလဲ}

 

{အို ညိဳတုိ႔က သေဘာမတူစရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ သူတုိ႔လူငယ္ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ သေဘာကိုသာေမးရမွာ။ ၀င္းသမီးေလးကိုေကာ ဒီအေၾကာင္းေျပာခဲ့ၿပီလား}

 

{သမီးကိုေတာ့ မေျပာခဲ့ရေသးဘူး။ ၀င္းက ညိဳကိုအရင္ေျပာမယ္။ ညိဳသေဘာတူတယ္ဆုိရင္ ဟုိျပန္ေရာက္ရင္ သမီးေလးကိုေျပာမယ္။ ညိဳလဲ သားေလးကိုေျပာ။ အဲလိုစဥ္းစားထားတယ္}

 

{၀င္းစဥ္းစားထားတာက ေကာင္းပါတယ္။ ဒါဆုိရင္ ညိဳက သားေလးကို ေျပာထားလိုက္မယ္။ လူငယ္ေတြ သေဘာတူတယ္ဆုိရင္ ၀င္းတုိ႔မိသားစု သႀကၤန္လာရင္ တစ္ခါထဲ ေစ့စပ္ပြဲေလးလုပ္လုိက္ၾကတာေပါ့}

 

{အံမယ္ေလး အခုမွ စိတ္ေအးရေတာ့တယ္ညိဳရယ္။ သမီးရွင္ဆုိေတာ့ စိတ္မေအးရဘူး။}

 

{ညိဳလဲဒီလိုပါပဲ၀င္းရယ္။ သမီးကေတာ့ မဟုတ္မဟတ္လူေတာ့ ေခၚမလာေလာက္ဘူးထင္ရ႕ဲလို႔ ေတြးမိတာပဲ}

 

{အို သမီးက ဆရာမပဲ။ စဥ္းစားဥာဏ္ရွိၿပီးသားပါ။ စိတ္ေအးေအးသာ ထားပါညိဳရယ္}

 

{ေမေမေရ အန္တီ့ကို ထမင္းေကၽြးလို႔ရပါၿပီ။}

 

{ေအးပု ဒီကုိခဏ လာစမ္း}

 

{ေမေမႀကီး ေအးပု ဘာလုပ္ေပးရပါမလဲ}

 

{နင့္ ကိုကိုႀကီးလင္းသစ္ကို သြားေခၚ။ ထမင္းအတူစားရဖို႔ ေစာင့္ေနတယ္လုိ႔ေျပာခဲ့}

 

{ဟုတ္ကဲ့ပါ}

 

{ကဲ၀င္းေရထမင္းစားခန္းကိုသြားၾကရေအာင္။}

 

(ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္)

Jul 21st

လြမ္းတယ္။ ( 2010 မွာဆရာ၀န္ေလး တစ္ဦးေနာက္လိုက္သြားေသာ ကြ်န္ေတာ့္ခ်စ္သူသို ့ )

By 7inches Tman
  1. မနက္တိုင္း အာဘြားေပးျပီး ႏွိဳးခဲ့ရတဲ့ မင္းပါးေလး ကိုလြမ္းတယ္( မင္းကေတာ့ ႏွိဳးစက္ အေကာင္းစားႀကီး ရွိေနေတာ့ ငါ့ကိုသတိရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ) 
  2. မင္းကိုယ္တိုင္ေႀကာ္ေကြ်းခဲ့တဲ့ ထမင္းေႀကာ္၀ါ၀ါေလးကို လြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ မနက္တိုင္း Mocha တို ့ ၊ Latte တို ့ျဖစ္ေနျပီဆိုေတာ့ ငါ့ရဲ့ နို ့ ဆီ မပါတဲ့ premier ကိုသတိရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ )
  3. မင္းနဲ့ တူတူ ေစ်း၀ယ္သြားခဲ့ရတဲ့ ရပ္ကြက္ေစ်းေလးကိုလြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ supermarket ေတြမွာပဲ ၀ယ္ေတာ့တာဆိုေတာ့ ငါ့ရဲ့ ရပ္ကြက္ေစ်းေလးကို သတိရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ )
  4. မင္းေရခ်ိဳးျပီးတိုင္း လိုက္သိမ္းေပးခဲ့ရတဲ့ ေရစို အ၀တ္ေတြ ကိုလြမ္းတယ္။
  5. မင္း ဟင္းခ်က္ရင္ ႀကက္သြန္ခြာေပးခဲ့ရတာေလးကို လြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ ခုအိမ္မွာ အာဂ်ီးမား ရွိေနျပီ ျဖစ္ေတာ့ ငါ့ကိုသတိရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ )
  6. မင္း ခ်က္ေကြ်းတဲ့ ဆိတ္သားပဲဟင္းနဲ့ ကန္စြန္းရြက္သုပ္ ကိုလြမ္းတယ္။က်ဴပ္ ခ်က္တဲ့ ဟင္းက ေတာ့္အေမခ်က္တာေလာက္ေကာင္းလားလို့ အျမဲ ေမးတတ္တဲ့ အသံေလးကို လြမ္းတယ္။( မင္းကေတာ့ ငါ့အေမ အိမ္က ခိုးေကြ်းခဲ့တဲ့ ႀကက္ေပါင္းေလးကို သတိရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ )
  7. မင္း၀ယ္ေကြ်းတဲ့ ပန္းသစ္ေတာ္သီးေသးေသးေလး ကိုလြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ ထမင္းစားျပီးတိုင္ း ငါလုပ္ေကြ်းတတ္တဲ့ သီးစံုဒိုမီနို ကိုသတိမရေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ )
  8. မင္း အလုပ္သြားခါနီးတိုင္း underwear အသစ္နဲ့ အေဟာင္း ေရြးေပးခဲ့ရတာေလးကိုလြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ ငါကိုယ္တိုင္ေလွ်ာ္ေပးတတ္တဲ့ underwear ေတြကိုသတိရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ )
  9. မင္းေက်ာပိုးအိတ္ေလးကို လြယ္ျပီး ရံုးလိုက္ပို ့ေပးရတဲ့ အခ်ိန္ေလးကိုလြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ ကားအေကာင္းစားႀကီးနဲ့ အလုပ္သြားေနျပီ ျဖစ္လို့ ငါ့ကို ေမ့ေနေလာက္ပါျပီ။ )
  10. မင္းရံုးျပန္မလာခင္အျပီး ခ်က္ေပးထားရတဲ့ ထမင္းအိုးေလး ကိုလြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ ဆိုင္ေတြ မွာပဲ စားေတာ့တာဆိုေတာ့ ငါထမင္းရည္ငွဲ ့ခ်က္ေပးဖူးတဲ့ ထမင္းကို ေမ ့ေနေလာက္ပါျပီ။ )
  11. မင္းအိပ္မေပ်ာ္ခင္ ယပ္ခပ္ေပးရတဲ့ အခ်ိန္ေလးကိုလြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ aircon အေကာင္းစားႀကီး နဲ့ အိပ္ေနျပီဆိုေတာ့ ငါ့ ယပ္ေတာင္ေလးကိုသတိရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ )
  12. မင္းအိပ္မေပ်ာ္လို့ ေခါင္းေလးကို ပြတ္ျပီးသိပ္ေပးပါလို့ေျပာတဲ့ အသံေလးကိုလြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ ရင္ခြင္က်ယ္ႀကီးရွိေနေတာ့ ငါ့လက္ေမာင္းေသးေသးေလး ကိုသတိရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။)
  13. မင္း နဲ့ ရုပ္ရွင္တူတူ သြားႀကည့္ခဲ့တဲ့ သမၼတရံုေလးကိုလြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ Taw Win တို့ Junction Square တို့မွာ 3D ပဲႀကည့္ေတာ့တာ ဆိုေတာ့ ငါနဲ့တူတူရုပ္ရွင္ႀကည့္ခဲ့တာကို သတိမရေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ )
  14. မင္း နဲ့ စဒိတ္ခဲ့တဲ့ J donuts ကိုလြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ Mr.Guitar ေလာက္ပဲထိုင္ေတာ့တာဆိုေတာ့ ငါ့ donuts ေလးကိုသတိမရေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ )
  15. " ေတာ္ကေလ ေတာ္ကေလ " လို့ေျပာတတ္တဲ့ မင္းစကားသံေလးကို လြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ Darling ေတြ Honey ေတြျဖစ္ေနျပီဆိုေတာ့  "သဲ "လို့ေခၚ တတ္တဲ့ ငါ့အသံေလးကို မႀကားခ်င္ေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ )
  16. မင္းတို ့ couple photo ကိုသြားခိုးကူး ခဲ့ရတဲ့ Camera World ကိုေတြ ့တိုင္းလြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ Wedding Photo ေတြေတာင္ရိုက္ျပီးေလာက္ပါျပီ။ )
  17. မင္းရန္ေတြ ့ခဲ့တဲ့ July 19 ေရာက္တိုင္းလြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ မွတ္တုိင္အသစ္စိုက္ထူ နိုင္ခဲ့တဲ့ ေန ့ျဖစ္လို့ ေပ်ာ္ေနမွာပါ။ )
  18. မင္း တက္ခဲ့တဲ့ NELC ျမင္တိုင္းလြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ စတက္ကတည္းက သူ နဲ့ အတူတူ တက္ခဲ့တာျဖစ္လို့ ငါ့ကို သတိရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ )
  19. မင္းဖြင့္ျပ ခဲ့တဲ့ ၀ိုင္းစု ရဲ့ မက္ေလာက္စရာ သီခ်င္းႀကားတိုင္း လြမ္းတယ္။ ( မင္းကေတာ့ ငါ့ ရဲ့ ခံစားမွဳ  ဆိုတဲ့ သီခ်င္းႀကားတိုင္းပိတ္ခိုင္းေနမွာ သိပါတယ္။ )
Jul 21st

ငါ့မ်က္ရည္

By Baby Gaga

မင္းသာ ငါ့ကို ထားမသြားဘူးဆိုရင္

ငါမ်က္ရည္က်ရက်ိဳးနပ္ပါတယ္။

မင္းသာ ငါ့ကို ခြဲမသြားဘူးဆိုရင္

ငါမ်က္ရည္က်ရက်ိဳးနပ္ပါတယ္။

မင္းသာ ငါ့ရင္ထဲက အခ်စ္ေတြကို ျမင္တယ္ဆိုရင္

ငါမ်က္ရည္က်ရက်ိဳးနပ္ပါတယ္။

မင္းသာ ငါ့စိတ္ထဲ၊နွလံုးထဲမွာ ခံစားေနရတာကိုေတြ႕နိုင္မယ္ဆိုရင္

ငါမ်က္ရည္က်ရက်ိဳးနပ္ပါတယ္။

မင္းသာ ငါ့ရဲ႕ နားလည္မႈကို အလြဲသံုးစားမလုပ္ဘူးဆိုရင္

ငါမ်က္ရည္က်ရက်ိဳးနပ္ပါတယ္။

မင္းသာ ငါ သဝန္မတိုတတ္တာကို အခြင့္ေကာင္းမယူဘူးဆိုရင္

ငါမ်က္ရည္က်ရက်ိဳးနပ္ပါတယ္။

မင္းသာ ငါ့ကို တကယ္ခ်စ္တယ္ဆိုရင္

ငါမ်က္ရည္က်ရက်ိဳးနပ္ပါတယ္။

မင္းသာ ငါ့ကို သက္ဆံုးထိ ခ်စ္သြားမယ္ဆိုရင္

ငါမ်က္ရည္က်ရက်ိဳးနပ္ပါတယ္။

မင္းသာ ငါ့ကို ရုိးေျမက် ေပါင္းသင္းသြားမယ္ဆိုရင္

ငါမ်က္ရည္က်ရက်ိဳးနပ္ပါတယ္။

ငါ့မ်က္ရည္ေတြလည္း မင္းနဲ႔ေတြ႕မွ အသက္ဝင္လာျပီး

မင္းနမ္းခဲ့တဲ့ ပန္းနုေရာင္ ပါးျပင္ေပၚ လိမ့္ျပိဳဆင္းေနျပီ။

ငါမ်က္ရည္က်ရက်ိဳးနပ္ေအာင္ လုပ္ေပးပါကြာ။ ။

P.S--- This is not a poem.Not a novel.That's my feeling.....

Jul 20th

အခ်စ္ သို႔မဟုတ္၊ အခ်စ္ဟု သမုတ္ထားေသာ (၁)

By S@lai Leo

အမွာစာ။        ။ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္ေလာက္ကစျပီး ကၽြန္ေတာ္ဒီဆုိဒ္ကို ေရာက္လာ ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ေက်ာင္းျပီးခါစကေပါ့။ ျပည္မမွာ ေနခဲ့တုန္းကဆုိလည္း မမွားပါဘူး။ ဒီဆုိဒ္ကို အသုံးျပဳရင္း ကၽြန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရခဲ့တယ္။ သူဟာ ကၽြန္ေတာ္ အခင္ဆုံး၊ အခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ သူကလည္း စာေရးတာဝါသနာပါတယ္။ သူဟာ ဝတၳဳတုိ ေကာင္းေကာင္းေလးေတြ ေရးနုိင္ခဲ့တယ္။ ဒီႏွစ္ထဲေရာက္လာလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္တန္းေဒသ တစ္ခုကို ေရာက္လာတဲ့အခါ သူေရးတဲ့ စာအုပ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္သယ္လာခဲ့တယ္။ သူေရးတဲ့ဇာတ္လမ္းေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ ဒီဇာတ္လမ္းကို သေဘာက်တယ္။ ဒါေၾကာင့္သူ႔ဆီက ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းျပီး ဒီဇာတ္လမ္းကို ကၽြန္ေတာ္ (ဇာတ္လမ္း၊ဇာတ္ကြက္တစ္ခ်ဳိ႕)ခ်ဲ႕ေရးခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ဒုတိယ အခ်စ္ဇာတ္လမ္း “က်ိန္စာျပယ္ခ်ိန္” ကို တင္တုန္းက ဒီဇာတ္လမ္းကို ဇူလုိင္လအတြင္း အျပီးတင္ပါ့မယ္လုိ႔ ေၾကာ္ျငာျပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ ဇူလုိင္လအတြင္းမွာကၽြန္ေတာ့္ ရုံးအလုပ္ေတြ တအားရႈပ္လြန္းလို႔ စာေရးလုိက္၊ အလုပ္လုပ္လုိက္၊ ျပန္ေရးလုိက္၊ ျပန္လုပ္လုိက္နဲ႔၊ ေနာက္ဆုံးက်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ဇာတ္ကို ကၽြန္ေတာ္မႏုိင္ေတာ့ သလိုျဖစ္သြားပါတယ္။ အခု ေနာက္ဆုံးျပီးေအာင္ေရးျပီး တင္ေပးလိုက္တဲ့အခါ ဇာတ္လမ္း အဆင္မေျပတာ၊ ဇာတ္ရွိန္မဆြဲတာ၊ စာမသြားလို႔ ဖတ္ရတာ ေထာက္ေနတာေတြ ရွိခဲ့မယ္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္အႏူးအညႊတ္ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ေရးခြင့္ေပးတဲ့သူငယ္ခ်င္းကို ေက်းဇူးတင္

ေၾကာင္းေျပာပါရေစ။

ဒါေပမယ့္ေျပာပါရေစ။ ဒီဇာတ္လမ္းေလးက တကယ့္ဇာတ္လမ္းေကာင္းေလးပါ။

 

A- Affection

ေခါင္းထဲတြင္တရိတ္ရိတ္မူးေနသည္။ တစ္ကိုယ္လုံးေလးလံကိုက္ခဲေနျပီး အားအင္မ်ားမရွိေတာ့သလုိ ခံစားရသည္။  လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္မ်က္ႏွာကို ပြတ္သတ္ကာ မ်က္လုံးကို အားယူဖြင့္ၾကည့္ လိုက္သည္။ အလင္းေရာင္က အားနည္းေနဆဲ။

          “ဟင္”

          မရင္းႏွီးေသာ အျပင္အဆင္မ်ားႏွင့္အခန္းတစ္ခုထဲတြင္ေရာက္ရွိေနေသာ ကုိယ့္ကုိကိုယ္အ့ံၾသစြာ ထထုိင္လုိက္မိသည္။

          “အား…”

ဘယ္ဘက္ေျခက်င္းဝတ္ဆီမွ နာက်င္လြန္းေသာ ခံစားမႈေၾကာင့္ အာေခါင္ျခစ္ေအာင္ ေအာ္လုိက္သည္။ ဘာျဖစ္တာလဲ။ အေျဖမသိေသာ ေမးခြန္းတစ္ခုကို အေခါက္ေခါက္အခါခါ ေရရြတ္ေနမိသည္။ ေျခက်င္းဝတ္ကုိ သေရၾကိဳး တစ္စႏွင့္ ခ်ည္ေႏွာင္ထားသည္။ ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့မသိ။

ေခါင္းထဲကတစ္ရိတ္ရိတ္မူးေနသည္။ အဝတ္အစားမပါေသာ သူ႔ခႏၶာကုိယ္ကို ရွက္စဖြယ္ ျပန္ေတြ႔ရသျဖင့္ ကုတင္ေပၚမွ ေစာင္ျဖင့္ဖုံးအုပ္ကာ အရွက္ကို ကာကြယ္ လုိက္ရသည္။ ကုတင္တစ္လုံးႏွင့္ စာပြဲ ပုငယ္ေလးမွအပ အခန္းထဲတြင္ မည္သည့္  ပရိေဘာကပစၥည္းမွ်မရွိ။ ဒီအခန္းကို ဘယ္လိုေရာက္လာတာလဲ။ တစ္စုံတစ္ေယာက္က ျပန္ေပးဆြဲတာလား။ ဇာတ္ကားေတြထဲကလုိ လူဆုိးေတြက ဖမ္းလာတာလား။ မသည္းကြဲေသာ အေျဖတစ္ခုက သူ႔ေခါင္းထဲတြင္ လက္ခနဲေပၚလာသည္။

“နကၡတ္လတ္”

မေန႔က “နကၡတ္လတ္” အတူရွိခဲ့သည္။ ဒါဆုိ အခု ညီေလး “နကၡတ္လတ္” ဘယ္မွာလဲ။

“နကၡ…..”

အသံထြက္ေအာင္ ေအာ္ဟစ္ အသံျပဳလုိက္ျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း အသံက ထြက္မလာ။

“နကၡ…..”

အားကုန္ေအာင္ ကုန္းရုန္းေခၚလုိက္မွ အသံအနည္းငယ္ထြက္လာသည္။ လည္ေခ်ာင္းကလည္း နာက်င္ေနသည္။

“နကၡလတ္”

အသံက သည္းကြဲလာသည္။ ေျခသံတစ္ခု ကို အခန္းအျပင္ဖက္မွ ၾကားရသည္ ဟုလည္း ထင္လိုက္သည္။

“နကၡတ္”

အားတက္လာကာ အားျပည့္လာေသာ အသံႏွင့္ ေခၚလုိက္သည္။

တံခါးပြင့္လာသည္။ တံခါးဝမွ ေပၚထြက္လာေသာ နကၡတ္လတ္ ေၾကာင့္ ေပ်ာ္သြားသည္။

“ညီေလး နကၡတ္လတ္”

ညီေလးရယ္ မင္းဘာအႏၱရာယ္မျဖစ္ဘူးေပါ့။ မင္းလုံလုံျခဳံျခဳံနဲ႔ ရွိေနတယ္ေပါ့။ ငါဝမ္းသာလုိက္တာကြာ။

“ေၾသာ္ ကိုနရ ႏုိးလာျပီလား။”

လွပသိမ္ေမြ႔တဲ့ အျပဳံးတစ္ခုႏွင့္ နကၡတ္လတ္၏ ႏႈတ္ဆက္စကားေၾကာင့္ သူေၾကာင္သြားသည္။ ညီေလး ဘာကို ဆုိလုိတာလဲ။ ငါဒီလုိျဖစ္ေနတာကို မင္းသိေနတာလား။

“ညီေလး မင္းဘာမွမျဖစ္ဘူးေနာ္။ မင္းအဆင္ေျပပါတယ္ေနာ္။ ငါစိတ္ပူလုိက္တာကြာ။”

သူ႔ခႏၶာကိုယ္တြင္ အဝတ္အစားမရွိေသာ္လည္း ကုတင္ဆီသုိ႔ ျဖည္းညင္းစြာ ေလွ်ာက္လာေသာ နကၡလတ္ကမူ စြတ္က်ယ္အျဖဴေရာင္ႏွင့္ အျပာေရာင္ ေဘာင္းဘီတုိေလးကို လုံျခဳံစြာဝတ္ထားသည္။

“ညီေလးဘာမွမျဖစ္ဘာဘူး။ အကိုလည္းဘာမွမျဖစ္ဘာဘူး။ we are safe.”

“ဒါဆုိဘာျဖစ္လုိ႔…”

သူ႔ႏႈတ္ခမ္းဝကို လက္ညိဳးေလးတစ္ေခ်ာင္းက ကန္႔လတ္ျဖတ္ ပိတ္ဆုိ႔လုိက္သည္။

“ညီေခၚလာတာ။”

“ဘာ။”

သူ႔အာေမဍိတ္သံေၾကာင့္ နကၡတ္လတ္ပင္တုန္လႈပ္သြားသည္။

“လန္႔လုိက္တာဗ်ာ၊ ကိုနရ ကလည္း ျဖည္းျဖည္းေျပာစမ္းပါ။”

“မင္းက ငါ့ကို ေခၚလာတယ္။ မင္းက ဘာလို႔ေခၚလာတာလဲ။ ေနာက္ျပီး ဒီေနရာက ဘယ္ေနရာလဲ။ ေနာက္ျပီး ဘာလုိ႔ ငါ့ေျခေထာက္ကို ခ်ည္ထားတာလဲ။ ငါ့အဝတ္အစားေတြကေရာ…….”

“ေမးခြန္းေတြမ်ားလုိက္တာကိုနရရာ။ တစ္ခုခ်င္းေမးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ထြက္မေျပးပါဘူး။ ပထမဆုံးေမးခြန္းက ကၽြန္ေတာ္ အကို႔ကို အဆုံးရႈံးမခံႏုိင္လုိ႔ ဒီကိုေခၚလာတာ။ ဒီေနရာက ေဖေဖနဲ႔ ေမေမတု႔ိ လက္လွမ္းမမွီႏုိင္တဲ့ေနရာ။ ကိုနရ ထြက္ေျပးမွစုိးလုိ႔ ေျခေထာက္ကို ခ်ည္ထားတာ။ အကို႔အဝတ္အစားေတြက ကၽြန္ေတာ့ဆီမွာရွိတယ္။”

“မင္းဘာလို႔ဒီလုိလုပ္တာလဲ။”

“ဘာလုိ႔ဟုတ္လား။ နရ။ ဘာလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ဒီလိုလုပ္လဲဆုိတာ တကယ္မသိဘူးလား။”

နကၡတ္လတ္၏ လက္မ်ားက ေစာင္မ်ားျဖင့္ဖုံးအုပ္ထားေသာ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ေလးကို သုိင္းဖက္လုိက္သည္။

“အခုလုိကၽြန္ေတာ္လုပ္လုိက္တာက ကၽြန္ေတာ္အကို႔ကို ခ်စ္လုိ႔ေပါ့။”

အသက္ရွဴမ်ားေလာက္ေအာင္ အ့ံၾသစရာေကာင္းေသာ အေျဖအတြက္ ကိုယ့္နားကိုယ္ပင္မယုံၾကည္ႏုိင္။မဟုတ္ပါေစနဲ႔။ ငါထင္တဲ့အထင္မွားပါေစ။မင္းဘာလုိ႔ ဒီေလာက္သတၱိေတြရွိေနရတာလဲ။

“ေၾသာ္ ညီေလးရယ္ အကိုလည္းမင္းကိုခ်စ္ပါတယ္။ကိုေျပာျပီးျပီေလ… ညီအစ္ကို္ဆုိတာ အခ်င္းခ်င္းခ်စ္ၾကတာပဲ။ ခ်စ္ရမွာပဲေလကြာ။ ဟုတ္တယ္မလား။”

သူ႔ကို သုိင္းဖက္ထားေသာ လက္မ်ားအား ရုတ္သိမ္းလိုက္ျပီး သူ႔ကိုေက်ာခုိင္းလုိက္သည္။

“ကိုနရ၊ ကိုနရ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာလား၊ တကယ္မသိတာလား။ ကိုနရကို ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့အခ်စ္ဟာ မမသြဲ႕က အကို႔ကိုခ်စ္တဲ့အခ်စ္မ်ဳိးပဲ။ သမီးရည္းစားခ်စ္ သလိုခ်စ္တာ။”

“ဘာ… ေဟ့ေကာင္မင္းဘာေတြေျပာေနတာလဲ။ မင္းနဲ႔ငါက ညီအကိုေလ၊ ေနာက္ျပီး မင္းနဲ႔ငါ ႏွစ္ေယာက္စလုံးက ေယာက်္ားေလးေတြ။ မင္းဘာေတြ ေျပာေနတာလဲ။ငါမင္းကိုညီေလးတစ္ေယာက္လုိခ်စ္တယ္လို႔ငါေျပာျပီးျပီပဲ”

“ညီအကို္ဆုိေပမယ့္ အရင္းမွမဟုတ္တာ၊ ေနာက္ျပီးကၽြန္ေတာ္ဟာ လိင္တူကိုစိတ္ဝင္စားတဲ့ ေဂးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့တယ္ ဆုိရင္ေကာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္စလုံးအတူတူေနႏုိင္မွာလား။”

“က်စ္…. မင္းဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ။ နကၡတ္။ မင္းအခ်စ္ဆုိတာကိုသိလား။ မင္းခ်စ္ေရာခ်စ္တတ္ရဲ႕လား”

“ကိုနရ….”

သူ႔ကိုလွည့္ၾကည့္သည္။ နကၡ၏အသံက မာေက်ာတုန္ခါေနျပီး မ်က္ဝန္းဆီက မ်က္ရည္မ်ားဝဲေနသည္ကိုသူျမင္လုိက္သည္။

“အခ်စ္ဆုိတာ…..၊ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ အခ်စ္ဆုိတဲ့အရာဟာ ရယူျခင္းတစ္ခုပါ။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူက အျခားတစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္မွာစိုးလုိ႔ မရရတဲ့နည္းနဲ႔ အရယူလုိက္ျခင္းဟာ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ေတာ့ အခ်စ္တစ္ခုပါပဲ။”

“အျခားသူတစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္မွာစိုးလို႔……………………….” ဟာ ဟုတ္သားပဲ။ ဒီေန႔ငါ့ မဂၤလာပြဲေန႔ပဲ။ ဒုကၡပဲ၊ အခုဘယ္အခ်ိန္ရွိျပီလဲမသိဘူး။

“နကၡတ္ အခုဘယ္ႏွနာရီရွိျပီလဲ။ ငါျပန္ရမယ္။ ေဖေဖနဲ႔ေမေမတုိ႔ ေမွ်ာ္ေနလိမ့္မယ္။ ျပန္ရေအာင္ကြာ။”

“ဟင့္အင္း မျပန္ဘူး။ နာရီေတြကိုကၽြန္ေတာ္မုန္းတယ္။ ဒီေန႔ ၁၀ နာရီက်ရင္ အကိုဟာ အျခားမိန္းမတစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္ေတာ့မွာ အဲဒီအခ်ိန္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာ္ျဖတ္ႏုိင္မွာမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္အဆုံးစြန္ထိစဥ္းစားျပီးျပီ။ အကို႔ကို လက္လြတ္ဆုံးရႈံးရဲလားဆုိတဲ့ ေမးခြန္းလဲ ကိုယ့္ကုိယ္ကို ေမးၾကည့္ျပီးျပီ။ အဆုံးရႈံးမခံႏုိင္လုိ႔ အကို႔ကို အပိုင္သိမ္းလုိက္တာ။”

“ဘာ မင္း……….မင္း….”

တစ္စုံတစ္ခုကိုသူ သေဘာေပါက္လုိက္သည္။

“ဟုတ္တယ္။ အခု ကၽြန္ေတာ္ အပိုင္သိမ္းလုိက္ျပီ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ပုဆုိးတန္းတင္ေပါ့။ ဒါဆုိ အကိုနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ အၾကင္လင္………”

“နကၡလတ္”

သူ႔စကားသံေတြကို နားမေထာင္ႏုိင္ေတာ့။

“မင္းေတာ္ေတာ္မုိက္ရုိင္းပါလား။ ဟင္.. မင္းနဲ႔ငါက ညီအကိုေတြ။ ေနာက္ျပီး ေယာက္်ားအခ်င္းခ်င္း။ မင္းကြာ……..ေတာက္”

“အကို ၾကိဳက္တာေျပာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေက်နပ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ခြင့္လြတ္တယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အကို႔ကိုခ်စ္လုိ႔………”

“ဘာ ခ်စ္လို႔ဟုတ္လား။ အဲဒါ အခ်စ္စစ္မဟုတ္ဘူး နကၡလတ္။ အဲဒါက အခ်စ္လုိ႔မင္းသက္မွတ္ထားတဲ့ ရမၼက္ပဲ။ ရာဂ၊ တဏွာ၊…”

“ေတာ္ေတာ့ ကိုနရ ေတာ္ပါေတာ့ ၊ ခ်စ္လြန္းလုိ႔ လုိခ်င္တဲ့အတၱ တစ္ခုနဲ႔

က်ဴးလြန္မိတာကို ရမၼက္လုိ႔လြယ္လြယ္မသမုတ္လိုက္ပါနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တာကို ကၽြန္ေတာ္ပဲသိတယ္။”

“………………………….”

သူ႔မွာ ေျပာစရာစကားမ်ား မရွိေတာ့။ မ်က္ရည္မ်ားပင္ဝဲတတ္လာသည္။

“ကိုနရရယ္ မငိုပါနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုနရ ကို ခ်စ္လြန္းလုိ႔ပါ။”

ပုခုံးေပၚသုိ႔က်ေရာက္လာမည့္နကၡ၏လက္မ်ားကို ရုန္းကန္ေရွာင္ဖယ္လုိက္ျပီး ေစာင္မ်ားကို တင္းက်ပ္စြာ ဆြဲခ်ဳပ္ထားလုိက္သည္။

နကၡတ္လတ္က ပါးျပင္ကို နမ္းသည္။ ထုိ႔ေနာက္ သူ႔ႏႈတ္ခမ္း ထူထူကို နမ္းျပန္သည္။ ထုိ႔ေနာက္……………။ ထုိ႔ေနာက္……………။

သူ႔အသိတရားမ်ားမကြယ္ေပ်ာက္မီ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ အစိတ္အပုိင္းအားလုံး နကၡတ္လတ္ လက္ထဲသုိ႔ ပုံက်ခဲ့ရေလသည္။

 

 

+       +       +       +       +       +       +       +       +       +       +      

 

B- Beloved

 

          ျပန္လည္ႏုိးၾကားလာေသာ အသိတစ္ခုကို သူရရွိခ်ိန္တြင္ ပထမဆုံး သူၾကိဳးစား လုိက္မိသည္က ထြက္ေျပးရန္ျဖစ္သည္။ ေျခက်င္းဝတ္ၾကိဳးကို ခက္ခက္ခဲခဲေျဖရင္း အနည္းငယ္အားေကာင္းလာေသာ အလင္းေရာင္ေအာက္တြင္ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ နကၡတ္လတ္မ်က္ႏွာေလးကို ငဲ့ၾကည့္ လုိက္သည္။

ႏုေထြးေဖြးသန္႔ေနေသာ မ်က္ႏွာေလးက အျပစ္ကင္းလြန္းလွသည္။ မ်က္လုံးစုံ မိွတ္ကာ အိပ္ေပ်ာ္ေသာ ညီေလး၊ ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးေလးက စုိရဲေနသည္။ သန္မာ ေတာင့္တင္းေသာ ခႏၶာကိုယ္အခ်ဳိးအစား၊ ရဲတင္းျဖတ္လတ္ေသာ ေနပုံထုိင္ပုံက gay ဟု လုံးဝထင္ရက္စရာမရွိ။

ညီေလးရယ္ ဘယ္လုိမွမျဖစ္ႏုိင္တဲ့လမ္းတစ္ခုကို ဘာလို႔ေရြးခ်ယ္ရတာလဲ။ ဘဝမွာ အခ်စ္ဆုိတာ သဘာဝက ျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒတစ္ခုပါ။ က်ဳးလြန္ခြင့္မရွိဘူး။ ျဖတ္ေဖာက္ခြင့္မရွိဘူး၊ သတ္မွတ္ထားတဲ့ လမ္းေဟာင္းကပဲ ဆက္ေလွ်ာက္လုိက္ပါ။ ေက်းဇူးျပဳျပီးလြတ္လပ္ခြင့္ေပးပါေတာ့လား။

ခ်ည္ထားေသာ ၾကိဳးကို ျဖည္ျပီးသည့္အထိ “နကၡတ္လတ္” ႏုိးမလာေသး။ နာက်ေသာ ဒဏ္ကို အံၾကိတ္ခံရင္း ကုတင္ေပၚမွ ညင္သာစြာဆင္းလုိက္သည္။ ဦးစြာပထမ သူ႔အဝတ္အစားမ်ားကို လုိက္ရွာရမည္။ အိပ္ခန္းထဲတြင္ေတာ့မေတြ႔။ အခန္းတံခါးရွိရာသို႔ ေထာ့နင္းေထာ့နင္းေလွ်ာက္လာသည္။ တံခါးကိုအသံမျမည္ေအာင္ ဖြင့္လုိက္သည္။ ေသာ့မခတ္ထားပါေစနဲ႔။

“ကၽြီ..”

ပြင့္သြားေသာ တံခါးေၾကာင့္ သူေပ်ာ္သြားသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ခန္းျပင္ထြက္လာ လုိက္သည္။ ဧည့္ခန္းဟုထင္ရေသာ အခန္းထဲတြင္ မည္သည့္ပရိေဘာကမွ်မရွွိ အိမ္ၾကီးတစ္ခုလုံး အခြံသက္သက္ဟု ထင္ရသည္။

အိမ္ကုိ ၾကာၾကာအကဲခတ္၍မျဖစ္၊ သူ႔အတြက္ အဝတ္အစားရွာရမည္။ ထြက္ေပါက္ရွာရဦးမည္။ အခ်ိန္ကို ေသခ်ာစြာမသိေသာ္လည္း နံနက္ ၈ နာရီခန္႔ဟု ထင္ရသည္။

 အခန္းေထာင့္တစ္ေနရာတြင္ ပုံက်ေနေသာ အဝတ္အစားမ်ားကို ျမင္လုိက္ရမွ ဝမ္းသာသြားသည္။ အဝတ္အစားမ်ားကို ကမန္းကတမ္းဝတ္ျပီး အိမ္တံခါးကို ရွိသမွ်အားျဖင့္ တြန္းဖြင့္လုိက္သည္။ ျမင္လုိက္ရေသာ ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ ပါးစပ္အေဟာင္းသားပြင့္ကာ အံ့ၾသမင္သက္သြားသည္။ တဒဂၤါမွ် ေၾကာင္တတ္သြားသည္။

သစ္ပင္မ်ားအုံဆုိင္းေနေသာ ျခံဝင္းက မည္မွ်က်ယ္သည္မသိ။ ျခံတံခါးကိုပင္ မျမင္ႏုိင္။ ကားကိုလည္းမေတြ႔။ ဘယ္ေနရာ ဘယ္ျမိဳ႕မွန္းလည္းမသိ။

“ဟင္း……………….”

သက္ျပင္းတစ္ခုကို ေလးကန္စြာခ်လုိက္ျပီး တံခါးကို မီကာအားယူလုိက္သည္။ ထြက္ေျပးမွျဖစ္မည္။ နကၡတ္လတ္၏ လက္မွ လြတ္ေျမာက္ရန္လုိသည္။ ထုိမွ်မက နံနက္ (၁၀) နာရီအခ်ိန္တြင္ က်င္းပမည့္ သူ႔မဂၤလာပြဲကိုလည္းအမီေရာက္ရွိရန္ လုိအပ္ေသးသည္။ 

“မီမွမီပါ့မလား..”

အေတြးစက ခႏၶာကိုယ္တြင္းရွိ ေသြးမ်ားအားလုံးကို ဆူပြတ္ေစသည္။ မမီလုိ႔မျဖစ္။ သတုိ႔သားမလာေသာ မဂၤလာပြဲက  အထေျမာက္နုိင္မည္မဟုတ္။ သတို႔သားကို ေမွ်ာ္လင့္ေနမည့္ သတုိ႔သမီး၊ ေရာက္မလာေသာ သတုိ႔သားေၾကာင့္အရွက္သိကၡာမဲ့ ရမည့္ သားရွင္မိဘႏွစ္ပါး။ မဂၤလာပြဲကို ၾကြေရာက္လာမည့္ ဧည့္သည္မ်ား၊ အုိ မျဖစ္ဘူး ေရာက္ေအာင္ သြားရလိမ့္မယ္။ မျဖစ္ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႔သြားရမယ္။ ဒီေကာင္ကားကိုဘယ္မွာ သိမ္းထားပါလိမ့္။

ကားကိုရွာေဖြခ်ိန္က နာရီဝက္ခန္႔ရွိေတာ့မည္။ အစအနမွ်မေတြ႔ေသး။ မထူးေတာ့ျပီ။ ျခံျပင္ထြက္ကာ အကူအညီတစ္ခုခုကို ရွာရမည္။ အနည္းဆုံး ဒီေနရာဘယ္ေနရာလဲ ဆုိတာကိုေတာ့ သိရမည္ထင္သည္။ သိဖုိ႔လိုအပ္သည္။ ေျခက်င္းဝတ္ဒဏ္ရာကလည္း စူးနစ္စြာကိုက္ခဲေနသည္။

“ကိုနရေရ…”

ေခၚသံတစ္ခု။ နကၡတ္လတ္၏ ေခၚသံ။ သူ႔ေခၚသံက ေမာဟုိက္ေနမွန္း သိသာလြန္းသည္။ အုပ္ဆုိင္းေနေသာ အပင္တစ္ပင္၏ ေနာက္တြင္ ပုန္းကြယ္လုိက္သည္။

“ကိုနရ၊  ကိုသိဟ္နရ……………၊ ကိုနရေရ.. အကို…”

နာမ္စားတစ္ခုျပီးတစ္ခုျဖင့္ ေခၚေနသျဖင့္ မထူးမိေစရန္ၾကိဳးစားရသည္။ ေခၚသံက ငိုသံစြက္ေနသည္။

ညီေလးရယ္. အကိုတို႔ဘဝေတြက ဆုေတာင္းမွားခဲ့ၾကတာလား။ ဒါမွမဟုတ္ အကိုတုိ႔ရဲ႕အခ်စ္ေတြကိုက ဆုေတာင္းမွားခဲ့ၾကတာလားကြာ…။ မင္းသိလား ဘဝအတြက္ အခ်စ္ဆုိတာ လုိအင္ေတြကို ဟန္႔တားတဲ့ နတ္ဆုိးတစ္ပါးပဲ။ ဘဝရဲ႔ လုိအင္ လိုအပ္မႈေတြအားလုံးကို အခ်စ္က တုိက္ျဖတ္လိမ့္မယ္။ အခ်စ္နတ္ဆုိးရဲ႔ တုိက္ျဖတ္မႈေတြ မျဖစ္ခင္ ငါတုိ႔ေနာက္ဆုတ္လုိက္ရေအာင္ကြာ…..၊

ပါးျပင္က ေပၚစီးက်လာေသာ မ်က္ရည္မ်ားကို မသုတ္ရက္ပါ။ ပါးစပ္ကုိ လက္ျဖင့္အုပ္ကာ ရႈိက္သံမ်ားကို ထိန္းခ်ဳပ္လုိက္သည္။

“ကုိနရ၊ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ….. ကၽြန္ေတာ့ကို တစ္ေယာက္တည္း ထားမသြားပါနဲ႔ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့ဆီျပန္လာပါေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ဆီျပန္လာပါေနာ္။ ကိုနရဒီျခံထဲမွာ ရွိေနေသးတယ္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္။”

ေခၚသံ၊ေအာ္သံမ်ားက နီးကပ္လာသည္။ အားကသိပ္မျပည့္ဝေသး။ လူတစ္ကိုယ္ လုံးက ႏႈန္းခ်ိေနသည္။အပင္ေနာက္ကြယ္မွ အနည္းငယ္ထြက္ကာ ေခ်ာင္းၾကည့္လုိက္သည္။

ခ်စ္သူေပ်ာက္၍လုိက္ရွာေနေသာ ညီေလး၏ အျဖစ္ကို ရင္နင့္ဖြယ္ေတြ႕ရသည္။ အပင္ကိုမီရင္း မ်က္လုံးစုံမိွတ္ကာ ငုိခ်လုိက္သည္။

“ကိုနရ၊ သိဟ္နရ………. သိဟ္………….န………..ရ……”

နရ နားကိုပိတ္ မ်က္လုံးကိုမွိတ္ျပီး ေခါင္းကို ခါလိုက္မိသည္။

အာေခါင္ျခစ္ေအာင္ေအာ္ေနေသာ ညီေလး။ ၁ဝ ႏွစ္သားအရြယ္ကတည္းက အခ်စ္ပိုအလုိလုိက္ခဲ့ရေသာညီေလး၊ သူ႔ငိုသံမ်ားက ရင္ထဲကို နာက်င္ေစသည္။ ညီေလးရယ္ မျဖစ္နုိင္တဲ့ လမ္းတစ္ခုကို မေရြးခ်ယ္ပါနဲ႔လားကြာ….။

“နရ၊ ကိုၾကီး ဟာဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့မွာျဖင့္လိုက္ရွာလုိက္ရတာ။”

အသံေၾကာင့္ မ်က္လုံးဖြင့္ၾကည့္လုိက္သည္။ လွ်င္ျမန္လြန္းေသာ အရွိန္ျဖင့္ လည္ပင္းကိုသိုင္းဖက္ကာ ရႈိက္ၾကီးတငင္ငိုေၾကြးေနေသာ ညီေလးကို ဘယ္လုိႏွစ္သိမ့္ရမလဲ။

“နရရာ၊ အကိုနရသိပ္ရက္စက္တယ္၊ ကိုနရကို ခ်စ္မွန္းသိလို႔ ကိုနရဆုိးတယ္။ ကိုနရ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚမရက္စက္ပါနဲ႔ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့ကို ထားမသြားပါနဲ႔။ အခ်စ္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ့ အတြက္ေတာ့ အရွိမျဖစ္တဲ့ အိပ္မက္တစ္ခုပါ။ခ်စ္သူနဲ႔အတူ ႏွစ္ေယာက္သားစြန္႔စားခ်င္တဲ့ စိတ္ခံစားမႈ တစ္ခုဆုိလည္း မမွားဘူး၊ ခ်စ္ရက္သားနဲ႔ ခ်စ္သူကို လက္တြဲရဲတဲ့သတၱိမရွိရင္ အခ်စ္လုိ႔မသတ္မွတ္ႏုိင္ဘူး လို႔ထင္တယ္။ ေက်းဇူးျပဳျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ကို တစ္ေယာက္တည္းမထားခဲ့ပါနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အတူတူ လက္တြဲႏုိင္မယ့္ သတၱိေလးနည္းနည္းေလာက္ေမြးေပးပါဗ်ာ။”

ကေလးေလးတစ္ေယာက္လို သည္းသည္းမည္းမည္းငိုေၾကြးေနတဲ့ နကၡတ္လတ္အတြက္ ေျဖသိမ့္ႏုိင္မယ့္စကားလုံးေတြကို သူရွာမေတြ႔။

“ကိုနရရယ္ အခ်စ္ဆုိတာက ကၽြန္ေတာ့ဘဝရဲ႕ နတ္ဘုရားတစ္ပါးပါ၊ အဲဒီနတ္ဘုရားကို ကၽြန္ေတာ္ကိုးကြယ္တယ္။ သူ႔တန္ခုိးေတြကို ကၽြန္ေတာ္ယုံၾကည္တယ္။ သူ႔အစြမ္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္လက္ခံတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အတူ လက္တြဲေပးပါလား။”

မ်က္ႏွာကို ေငးၾကည့္ရင္း မ်က္ႏွာငယ္ေလးႏွင့္ေျပာေနေသာ ညီေလးအတြက္ စကားမရွိ၊ မ်က္ႏွာလြဲ၊ မ်က္ေတာင္ကို ပုတ္ခတ္ရင္း မ်က္ရည္မ်ားကို ျငင္းဆန္လုိက္သည္။

“ကေလးရယ္ အခ်စ္ဆုိတဲ့ နတ္ဘုရားဟာ ေက်းဇူးဆုိတဲ့ တရားကို မႏုိင္ဘူး။ အခ်စ္ဟာ ေက်းဇူးတရားနဲ႔ယွဥ္လိုက္ရင္ သူ႔အစြမ္းေတြေလ်ာ့သြားသည္။ သူမယွဥ္နုိင္ဘူး။ မင္းမိဘေတြရဲ႕ ေက်းဇူးက ငါ့အခ်စ္ေတြကို အားလုံးအႏုိင္ယူသြားျပီ။ ငါ့ဘဝမွာ ငါ့ခ်စ္သူကို ငါကုိယ္တုိင္ေရြးခ်ယ္ဖုိ႔မေျပာနဲ႔ စိတ္ထဲကခံစားမႈ တစ္ခုကိုေတာင္ အခ်စ္လုိ႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ သတ္မွတ္ခြင့္မရွိခဲ့ဘူး။ အခ်စ္ဆုိတဲ့စကား ငါ့မွာေျပာခြင့္မရွိေတာ့ဘူး။ အဲဒါဘာေၾကာင့္ လည္းသိလား။ ေက်းဇူးတရားက ပိတ္ပင္လုိက္လုိ႔ပဲ။ လူ႔ဘဝမွာ…… ေက်းဇူးေၾကြးေတြ တင္ေနတဲ့ငါ့ဘဝမွာ အခ်စ္ဆုိုတဲ့ ရူးမိုက္မႈတစ္ခုအတြက္ ေက်းစြပ္တတ္တဲ့ ခပ္ညံ့ညံ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ငါ့ကို မလုပ္ပါနဲ႔လားကြာ။ ”

ရွည္လ်ားေသာ စကားမ်ားကို ေျပာဆုိျပီး ေမာဟုိက္ေနသည္။ ေခါင္းမ်ားမူးလာသည္။ ေရငတ္လာသည္။ ရင္ထဲမွာ လႈိက္ဖိုေနသည္။ ပါးျပင္ေပၚက မ်က္ရည္က ပူျပင္းထက္ရွ လြန္းေနသည္။

“အခ်စ္ဆုိတဲ့ ရူးမုိက္မႈ….၊ ရူးမုိက္မႈလုိ႔ သုံးႏႈန္းလုိက္သလား။ အခ်စ္ကို ရူးမုိက္မႈလုိ႔ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္လုိက္တာလား။ ဒီမွာ ကိုနရ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ အခ်စ္ဆုိတာ ရူးမုိက္မႈ တစ္ခုမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ အခ်စ္ဆုိတာ ေလးနက္တဲ့စိတ္ခံစားမႈတစ္ခုဆုိေပမယ့္ အဲဒီထက္ကိုပိုေသးတယ္။”

“မင္းနဲ႔စကားေတြ ျငင္းဖုိ႔အခ်ိန္ငါ့မွာ မရွိဘူး။ မင္းငါ့ကိုျပန္လုိက္ပို႔။ ေဖေဖနဲ႔ေမေမေမွ်ာ္ေနလိမ့္မယ္။ ငါတုိ႔ျပန္ရေအာင္။ ဘယ္ႏွစ္နာရီရွိျပီလည္းမသိဘူး။ မီေတာင္မီပါ့မလား။ မင္းအခုခ်က္ျခင္းငါ့ကိုလုိက္ပို႔စမ္း။”

“မပို႔ေပးနုိင္ဘူး။ အခ်စ္တစ္ခုအတြက္ ခ်လုိက္တဲ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို မျပင္ႏုိင္ဘူး…”

“ဒီမွာ နကၡတ္လတ္။ မင္း အခ်စ္ကို စြန္႔လြတ္ျခင္း အနစ္နာခံျခင္းလုိ႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ၾကည့္ပါလား။ မင္းငါ့ကို စြန္႔လြတ္လုိက္ပါလား။”

“စြန္႔လြတ္ျခင္း………ဟုတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အခ်စ္ကိုစြန္႔လြတ္ျခင္း လုိ႔အေခါင္းစဥ္တပ္ထားပါတယ္။”

“အဲဒါဆုိ…”

“စကားကိုျဖစ္မေျပာလုိက္ပါနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုနရ ကို ခ်စ္လုိ႔ အဲဒီအခ်စ္တစ္ခုအတြက္ မိဘ၊ အသိုင္းအဝုိင္း ပတ္ဝန္းက်င္၊ အုိဗ်ာ တစ္ေလာကလုံးကို စြန႔္လြတ္ျပီး ဒီလုိ လုပ္ခဲ့တာ၊ အကို႔ကို ပိုင္ဆုိင္ရရွိနုိင္ဖို႔ဆုိတဲ့ အခ်စ္တစ္ခုတည္းနဲ႔ တစ္ေလာက တစ္ကမၻာ လုံးကို ေက်ာခိုင္းခဲ့တာ။ ဒါဟာ စြန္႔လြတ္ျခင္းမဟုတ္ဘူးလား။ အနစ္နာခံျခင္းမဟုတ္ဘူးလား။”

“အဲဒါ အခ်စ္အတြက္ စြန္႔လြတ္တာမဟုတ္ဘူး။ ငါ့ညီ၊အဲဒါ အခ်စ္က ေစခုိင္းလုိ႔ မွားတဲ့အမွားပဲ။ မင္းသိဖုိ႔က အခ်စ္ဆုိတာ အမွားကို က်ဴးလြန္ေအာင္ ေစခုိင္းတတ္တဲ့ စိတ္ခံစားမႈတစ္ခုပဲ။”

“ေတာ္ေတာ့…………..”

အာေခါင္ျခစ္ေအာင္ေအာ္လုိက္ေသာ နကၡတ္လတ္က သူ႔ပုခုံးမ်ားကို ဆြဲရမ္းလုိက္ရင္း

“ကၽြန္ေတာ့အခ်စ္ေတြကို မေစာ္ကားနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ့လုပ္ရပ္ေတြက ရုပ္ဆုိးေပမယ့္၊ အက်ည္းတန္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္က ျဖဴစင္ပါတယ္။ လွပတယ္။ အမွားေတြ ျဖစ္ခဲ့မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ အခ်စ္ေၾကာင့္မွားတဲ့အမွားအတြက္ ကၽြန္ေတာ္လည္စင္းခံမယ္။”  

လႈပ္ရမ္းမႈဒဏ္ေၾကာင့္ထင့္၊ ေခါင္းမ်ားမူးေနာက္လာသည္။ အားအင္မ်ားကုန္ဆုံးကာ အဝတ္ရုပ္တစ္ရုပ္လုိ ပုံက်သြားသည္။

“ကိုနရ…… ကိုနရ..”

အသံမ်ားကုိ ခပ္သဲ့သဲ့ေလးသာ………..။

          +       +       +       +       +       +       +       +       +       +      

C- Confession  

 

ျခံထဲမွ ေပြ႔ခ်ီလာေသာ သိဟ္နရကို ကတင္္ေပၚသုိ႔ ညင္သာစြာခ်ရင္း ခပ္တုိးတုိး ေရရြတ္လိုက္သည္။

“ကၽြန္ေတာ့ကို မခ်စ္ႏုိင္ရင္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ မစိမ္းကားပါနဲ႔လား ကိုနရရယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္ကို မယုံၾကည္နုိင္ရင္ေတာင္ ေက်းဇူးျပဳျပီး မေစာ္ကားလုိက္ပါနဲ႔လား။ အခ်စ္ေတြကို သက္ေသျပႏုိင္မယ့္ အခ်ိန္အတုိင္းအတာတစ္ခု ခြင့္ျပဳေပးပါလား။”

ပါးျပင္ေပၚသုိ႔ အထိန္းအကြပ္မဲ့စြာ စီးက်လာေသာ မ်က္ရည္မ်ားကို သုတ္ပစ္လုိက္သည္။ နကၡတ္လတ္ ကိုယ္တုိင္လည္းပင္ပန္းေနျပီ။  သုိ႔ေသာ္နားလုိ႔မရေသး။ သိဟ္နရ ႏုိးလာလွ်င္ စားရန္တစ္ခုခု စီစဥ္ရဦးမည္။သူကိုယ္တုိင္ကလည္း ဆာေလာင္ ေနသည္။ ေရလည္းငတ္ေနသည္။ မီးဖုိေခ်ာင္သုိ႔သြားျပီး ေရကို တစ္ဝေသာက္ လိုက္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ အသင့္ဝယ္ထားေသာ ေခါက္ဆြဲထုတ္ကို ခ်က္ျပဳတ္လိုက္သည္။

မီးဖုိေခ်ာင္ထဲတြင္ တစ္ေယာက္တည္း ေတြးေနမိသည္။ ဒိအိမ္ၾကီးကုိ သူ ငွားထားတာ မည္သူမွ် မသိေသး။ စကၤာပူမွ ၾကိဳငွားထားျခင္းျဖစ္သည္။ ခ်စ္မိေသာ အကို သိဟ္နရႏွင့္အတူ တည္ေဆာက္မည္ ဘဝတစ္ခုအတြက္ ရည္ရြယ္ခဲ့သည္။ အတူေနႏုိင္ရန္ၾကိဳးစားခဲ့သည္။ တိက်ေသာ အစီအစဥ္မ်ား ကို ေစ့စပ္ေသခ်ာစြာ ေရးဆြဲထားခဲ့သည္။ ပထမေတာ့ ကိုနရ က ဒီေလာက္စိမ္းကားမည္ဟု မထင္ခဲ့။ ကုိနရ ကလည္း သူ႔ကို ခ်စ္ေနသည္ဟု သူယုံၾကည္သည္။ ကိုနရႏွင့္တည္ေထာင္မည့္ ဘဝတစ္ခုအတြက္ ေစ့စပ္ေသခ်ာစြာ တြက္ခ်က္ထားျပီးျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ယခုအခါ ထင္သည့္အတုိင္းျဖစ္မလာ။ ကိုနရက သူ႔ေပၚသိပ္ရက္စက္လြန္းေနသည္။ ျပန္ခ်စ္ဖုိ႔ေနေနသာသာ သူ႔အခ်စ္ကိုေတာင္ ခါးခါးသီးသီးညင္းဆန္ေနသည္။

ကိုနရရယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘဝတစ္ခုတည္း တုိက္ပြဲမဟုတ္ပါဘူး။ အခ်စ္ဆုိတာလဲ တုိက္ပြဲတစ္ခုပါ။ အဲဒီတုိက္ပြဲကို ႏိုင္ေအာင္တုိက္ပါလား။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အတူ လက္တြဲျပီး ေတြ႔သမွ်ရန္ကို တုိက္ခုိက္ရေအာင္ ဗ်ာ။

ရင္ထဲတြင္ ဆုိ႔နင့္လြန္းေနသည္။ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းမခံရေသာ အခ်စ္မ်ားက အလဟႆျဖစ္ေနျပီလား။ အမွန္မွာေတာ့ ကိုနရ မွာ သတၱိမရွိ၍ျဖစ္သည္။

ေယာက်္ားပဲ ကိုယ္မခ်စ္တဲ့မိန္ကေလး တစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္ဖုိ႔အထိ လက္ခံဖုိ႔လုိလုိ႔လား။ ျငင္းလုိက္ေပါ့။ ေဖေဖနဲ႕ ေမေမတုိ႔ကလည္း ဘာလို႔မ်ား မမသြဲ႔ကို ဒီေလာက္ခ်စ္ေနၾကလဲမသိဘူး။

အေတြးမ်ားလြန္ေနသည္။ ျပဳတ္ထားေသာ ေခါက္ဆြဲ ပြတ္ပြတ္ဆူလာသျဖင့္ ေရလာစင္မွ အသိဝင္လာေတာ့သည္။ ေခါက္ဆြဲကို ပန္းကန္လုံးထဲထည့္ျပီး အားရပါးရ စားပစ္လုိက္သည္။ ေခါက္ဆြဲစားေနစဥ္ ေနာက္တစ္ထုတ္ကို ထပ္ျပဳတ္လုိက္သည္။ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းစားလုိ႔မျဖစ္။ ကုိနရလည္း ႏုိးလာလွ်င္ ဆာေလာင္ေနမည္။ ေခါက္ဆြဲကို ပန္းကန္လုံးထဲထည့္ျပီး ေရပုလင္းႏွင့္အတူ အိပ္ခန္းဆီသုိ႔ယူလာလုိက္သည္။ အိပ္ခန္းထဲဝင္ေတာ့ ကိုနရမႏုိးေသး။ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ ကိုနရ။  မ်က္ကြင္းမ်ားပင္ညိဳက်သြားသည္။ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကလည္း ေျခာက္ကပ္ေနသည္။အသက္ ၂၇ ႏွစ္ဟု လုံးဝမထင္ရေအာင္ ပိန္ညွက္ေနေသာ ကိုနရ။ သူတုိ႔အိမ္ေရာက္ခါစက သူ ၆-၇ ႏွစ္ခန္႔ပင္ရွိဦးမည္။

မထိန္းႏုိင္ေသာ စိတ္ေၾကာင့္ နီေထြးေျခာက္ကပ္ေနေသာ ကိုနရ၏ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို နမ္းစုပ္ပစ္လုိက္သည္။ ထုိအထိအေတြ႔ေၾကာင့္ထင္သည္။ ကိုနရႏုိးလာျပီး ေသြးပ်က္ေျခာက္ျခားစြာ ရုန္းကန္ေနသည္။

“ေဟ့ေကာင္ မင္း…. မင္းငါ့ကို ဘာထပ္လုပ္တာလဲ။ မင္းမတရားမလုပ္နဲ႔ေနာ္။”

“ကိုနရ၊ နရ စိတ္ကိုထိန္းပါဦး၊ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွမလုပ္ဘူး၊ စိတ္ကိုေလွ်ာ့…….”

“မင္းဘာလာလုပ္တာလဲ၊ မင္းအခန္းထဲကေနထြက္သြား၊ မင္းကိုငါရြံတယ္၊ ငါ့ကိုယ္ငါလည္းရြံတယ္။ သြား မင္းကိုငါ တစ္သက္လုံးခြင့္မလႊတ္ဘူး။”

“ေကာင္းပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ထြက္သြားပါမယ္။ ဒီမွာ ကိုနရစားဖုိ႔…………”

“ယူသြား၊ေဟ့ေကာင္ ငါမစားဘူး။ မင္းခ်က္ထားတဲ့အစားအေသာက္ကိုမစားဘူး၊ ငတ္ေသရင္ေသပါေစ။”

“နရ ေက်းဇူးျပဳျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကို ရင့္ရင့္သီးသီးမဆက္ဆံပါနဲ႔လား၊ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္၊ ေက်းဇူးျပဳျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့အခ်စ္ကို အသိအမွတ္ေလးေတာ့ ျပဳေပးပါလားဗ်ာ။”

“အသိအမွတ္ျပဳေပးရမယ္၊ ဟုတ္လား၊ ငါက မင္းအခ်စ္ကို အသိအမွတ္ျပဳေပးရမယ္၊ မင္းလုိေကာင္မ်ဳိးေၾကာင့္ ငါ့မိဘေတြ၊ အင္း………..မင္းမိဘေတြက ငါ့ကို ေက်းဇူးကန္းတဲ့သူ တစ္ေယာက္လုိ႔ သေဘာထားေတာ့မယ္၊ ငါလက္ထပ္မယ့္မိန္ကေလးက အရွက္ကြဲ အက်ဳိးနည္းျပီး တစ္သက္လုံး နလံမထူႏုိင္ေအာင္ သိကၡာက်သြားေတာ့မယ္၊ ငါ့ပတ္ဝန္းက်င္ ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားမွာ ငါက မဂၤလာပြဲပ်က္ဖူးတဲ့ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ျဖစ္ရေတာ့မယ္၊ အဲဒီလိုျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးခဲ့တဲ့မင္း အတၱေတြကို ငါက အခ်စ္လုိ႔ သတ္မွတ္ သမုတ္ေပးရဦးမယ္၊ ဟုတ္လား၊”

ပါးျပင္ေပၚသို႔စီးက်လာေသာ မ်က္ရည္မ်ားၾကားမွ နရရဲ႕မ်က္ႏွာကို တည့္တည့္ၾကည့္ရင္း ဒူးေထာက္ထုိင္ခ်လိုက္သည္။ အကိုရယ္ အရင့္သီးဆုံး အစိမ္းကားဆုံး စကားေတြကို ေျပာထြက္သတဲ့လား…………….

“ကိုနရ ကၽြန္ေတာ္ဒူးေထာက္ျပီးေတာ့ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ကိုနရရဲ႔ဘဝ မမသြဲ႔ရဲ႕ အရွက္ေတြ၊ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမတုိ႔ရဲ႕သိကၡာ ေတြအတြက္ ကိုနရၾကိဳက္တဲ့အျပစ္ေပးနုိင္ပါတယ္။ တစ္ခုပဲ ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္ေတြကိုေတာ့ မေစာ္ကားလုိက္ပါနဲ႔ဗ်ာ။ အခ်စ္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ေတာ့ ထိခိုက္ကြဲရွလြယ္တဲ့ စိတ္ခံစားမႈတစ္ခုပါ၊ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ အထိအေတြ႔ေတြကို မခံႏုိင္ဘူး။ အဲဒီဒဏ္ေတြကို အံၾကိတ္ခံဖို႔ ကၽြန္ေတာ့္မွာခံနုိင္ရည္မရွိဘူး။”

“လတ္ဒီ မင္းမွားေနတယ္၊အဲဒါကိုမင္းသိပါတယ္၊ မင္းမွားေနတဲ့အမွားတစ္ခုကို မင္းက အခ်စ္လုိ႔ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိတယ္၊ တကယ္ေတာ့အခ်စ္ဆုိတာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူရဲ႕ ဘဝအတြက္ အေလးအနက္ထားေတြးေပးတဲ့ စိတ္ဓါတ္တစ္ခုပဲ။ မင္းလူတစ္ေယာက္ကို တကယ္ခ်စ္မိသြားျပီးဆုိရင္ မင္းသူ႔ဘဝ သူ႔အရွက္သူ႔သိကၡာ သူ႔ကမၻာေတြအားလုံးကို မင္းစဥ္းစားေပးရမွာေပ့ါ။ အခု မင္းမစဥ္းစားဘူး။ မင္းမစဥ္းစားခဲ့ဘူး၊ အဲဒီ့အတြက္ ငါတုိ႔ရလာတာက ဘာေတြလဲ။ နာက်င္ျခင္းနဲ႔ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြပဲ ညီ။ မင္းေသခ်ာစဥ္းစားပါ။ လုံးဝမျဖစ္ႏုိင္တဲ့ ဇာတ္လမ္းတစ္ခုကို မင္းျပန္စဥ္းစားပါ။”

ႏွစ္ေယာက္စလုံးရဲ႕ ငိုသံမ်ားက တစ္ခန္းလုံးကို လႊမ္းရစ္ထားသည္။ အကိုရယ္ ဘာလုိ႔ဒီစကားကို ထည့္ထည့္ေျပာေနရတာလဲဗ်ာ…………..မသိတာမဟုတ္ဘူး သိရက္နဲ႔ စြန္႔စားခဲ့တာပါ………….

“မျဖစ္ႏုိင္ဘူး၊ မျဖစ္သင့္ဘူး၊ ယုတၱိမရွိဘူး၊ သဘာဝမက်ဘူးဆုိတဲ့ စကားေတြကို ထပ္ခါထပ္ခါ ေျပာျပီး ကၽြန္ေတာ့ကို မခ်ဳပ္ကိုင္ပါနဲ႔လားဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္လုိခ်င္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့အတၱ၊ ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့ဆႏၵေတြ အားလုံးဟာ အခ်စ္ကေန ျဖစ္တည္လာတာပါ၊ တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆုိတာ အရာရာကို ေစခိုင္းႏုိင္တဲ့ ေစတစ္လုံး သခင္တစ္ပါးပါ။”

ငိုသံမ်ားေရာျပြန္းေနတဲ့ စကားလုံးမ်ားက ဗလုံးဗေထြးႏွင့္။ သူ႔သက္ျပင္းခ်သံသဲ့သဲ့ကိုေတာ့ ၾကားလုိက္ရသည္။

“လတ္ဒီ၊ ညီေလး အကို႔ကိုလြတ္ေပးပါကြာ ၊ေနာ္ လိမၼာပါတယ္။ ျပန္ရေအာင္ေလ။

အခ်စ္ဆုိတာ တကယ္ေတာ့အိပ္မက္တစ္ခုပါကြာ၊ မနက္မုိးလင္းရင္ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားလိမ့္မယ္္။ အခ်စ္ဆုိတာ စိတ္ကူးေရယာဥ္ေလးပါ၊ စီးေမွ်ာေနရရုံသက္သက္ပဲ။ ေနာက္ထပ္လည္းရွိေသးတယ္။ အခ်စ္ဆုိတာ တံလွ်ပ္တစ္ခုပါ။ မင္းအေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ မင္းေဘးေတြ႔သြားႏုိင္တယ္။ ကေလးရယ္ ငါတုိ႔ျပန္ရေအာင္။ ေနာ္ တစ္ခ်ိန္က်ရင္ မင္းအခ်စ္ေၾကာင္းေတြ ဘဝအေၾကာင္းေတြကို နားလည္လာမွာပါ။”

သိဟ္နရ၏ အျပဳအမူမ်ားက သူ႔ကို ဝမ္းနည္းေစလြန္းသည္။ မ်က္ရည္မ်ားပင္ ဝဲလာသည္။ ဘာမွမသိတဲ့ကေလးတစ္ေယာက္ကို လိမ္ေခ်ာ့ေနလို႔ လာေခ်ာ့ေနတာလားဗ်ာ။

“ကိုနရ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ နရကို အဆုံးရႈံးမခံႏုိင္လုိ႔ပါဗ်ာ။ ေက်းဇူးျပဳျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့အေပၚမွာ အဲဒီေလာက္အထိ မစိမ္းကားပါနဲ႔။ ေက်းဇူးျပဳျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့အခ်စ္ကို လက္ခံေပးပါလား။ ကၽြန္ေတာ့ကို ျပန္ခ်စ္ေပးပါလား ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ။”

“မျဖစ္ႏုိင္ဘူးေလကြာ။ လုံးဝမျဖစ္ႏုိင္တာမင္းလည္းသိလားရက္နဲ႔။”

“မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆုိတဲ့စကားေတြကိုထပ္ခါထပ္ခါေျပာေနတာမေမာဘူးလား ကိုနရရယ္။ ဘာလုိ႔မျဖစ္နုိင္မွာလဲ။ အေၾကာင္းျပခ်က္ကဘာလဲ။”

“အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြက အမ်ားၾကီးေပါ့ကြာ၊ မင္းေရာငါေရာ ေယာက်္ားေလး ေတြေလ၊ ဒါက အဓိကအေၾကာင္းျပခ်က္ပဲ။ ေနာက္ျပီး ငါက………….. ငါက ေဂးမဟုတ္ဘူး။”

“ဘာ………… ဒုတိယ အေၾကာင္းျပခ်က္ကို ျပန္ေျပာပါဦး၊ ကိုနရက ေဂးမဟုတ္ဘူး၊ ဟုတ္လား………………”

အကိုရယ္ ဘာလုိ႔ ေျပာင္လိမ္ေနတာလဲဗ်ာ၊

ကုတင္ေဘးနားက စာပြဲပုေလးဆီေရြးလ်ားလုိက္ျပီး အံဆြဲကို ဖြင့္ကာ အထဲမွ စာအုပ္တစ္အုပ္ကိုထုတ္ျပလုိက္သည္။

“ဒီ ဒုိင္ယာရီကို အကို႔ဟာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ မျငင္းလုိက္နဲ႔။ ဒီထဲကစာေတြကိုလည္း မဟုတ္ဘူးလုိ႔မျငင္းလုိက္နဲ႔။”

ျဖဴႏုေဖြးဥေနေသာ သူ႔မ်က္ႏွာတစ္ခုလုံးရဲေတာက္သြားသည္။

“နကၡတ္လတ္ မင္း………… မင္း…………… ”

“ဟုတ္တယ္။ ဒီစာအုပ္ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာေရာက္ေနတာ။ ကၽြန္ေတာ္မသြားခင္ကတည္းပဲ။”

“မင္းဘာလို႔ ဒီလုိလုပ္ရတာလဲ။ မင္းဘာျဖစ္ခ်င္လဲ။နကၡတ္“

“ကၽြန္ေတာ့္ ကိုနရကို ဝန္ခံေစခ်င္တယ္။ ဝန္ခံစမ္းပါဗ်ာ၊ ကုိနရရယ္ …. ဝန္ခံစမ္းပါ၊ ကိုနရဟာ ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္ကို လက္ခံလုိ႔ရတဲ့၊ လက္ခံေပးႏုိင္စြမ္းရွိတဲ့ သူတစ္ေယာက္ပါ။  ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္ကိုလည္း လက္ခံေပးပါ၊”

“ေကာင္းျပီ၊ ငါဝန္ခံမယ္။”

သူ႔မ်က္ႏွာကိုလႊဲရင္း စကားကိုတုိးတုိးေလးေျပာလုိက္သည္။

“ဟင္း………”

သက္ျပင္းၾကီးတစ္ခုကို ေမာပန္းစြာ ဖန္တီးျပီး အတန္ငယ္ၾကာသည့္အထိ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ သူဘာမွ မေျပာမိ၊

“ဟုတ္တယ္နကၡတ္ ငါက ေဂးပဲ။ ငါလည္း ေဂးတစ္ေယာက္ပဲကြာ။ ငါလိင္တူကိုစိတ္ဝင္စားတယ္။ လိင္တူေယာက်္ားေလးေတြကို ငါခ်စ္တတ္တယ္။ အဲလုိပဲ ငါခ်စ္တဲ့လိင္တူေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရွိတယ္။”

“ဗ်ာ”

“ဟုတ္တယ္၊ ငါ့မွာ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ဒါေပမယ့္ ငါခ်စ္သူဟာ မင္းမဟုတ္ဘူး။ အခ်စ္ဆုိတာ မင္းနားလည္သလို မဟုတ္ပါဘူး ကေလးရယ္။ မင္းသိလာမွာပါ။ ငါ့မွာလည္း ခ်စ္တတ္တဲ့အသည္းႏွလုံးရွိပါတယ္။ အဲလုိပဲ ငါခ်စ္ေနရတဲ့သူလည္း ရွိေနတယ္။ မင္း ငါ့အခ်စ္ကို အဓမၼနည္းနဲ႔ အပိုင္ယူဖုိ႔မၾကိဳးစားပါနဲ႔လား။ တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆုိတာ ႏုညံ့သိမ္ေမြ႔လြန္းတဲ့ ရင္ထဲက ေဝဒနာတစ္ခုပါကြာ။ငါမင္းကိုညီေလးတစ္ေယာက္ထက္ပို မခ်စ္ႏုိင္ဘူး”

မုိးျခိန္းသြားသလုိ နားထဲသို႔ စူးခါးစြာဝင္လာေသာ အသံလႈိင္းမ်ား၊ မ်က္လုံးမ်ားျပာေဝသြားရသည္။ ရင္ဘတ္တစ္ခုလုံး လႈိုက္ဖုိေမာဟုိက္သြားသည္။ ဒုိင္ယာရီ စာအုပ္ကို ဆုပ္ကိုင္နုိင္စြမ္းမရွိေတာ့ေအာင္ လက္မ်ားတုန္ရီေနသည္။ ဒူးမ်ားလည္း မခုိင္ေတာ့။နံရံကုိအားျပဳရင္း ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထုိင္ခ်လုိက္သည္။ ႏႈတ္မွလည္း တီးတုိး ေရရြတ္လိုက္သည္။

အခ်စ္ေတြ ေပ်ာက္ဆုံးသြားျပီလား။ အခ်စ္တစ္ခု ကြယ္ေပ်ာက္သြားတာလား။ ဒါမွမဟုတ္ အစကတည္း ျဖစ္တည္မလာခဲ့တာလဲ ျဖစ္မွာပါ။

“………………………”

ျပန္ေျပာရမည့္ စကားမ်ားေပ်ာက္ဆုံးေနသည္။ အရာရာ ေမွာင္မဲေနသလုိပင္။ အသံလႈိင္းမ်ား မတုန္ခါေနေတာ့သလုိပဲ။ သိဟ္နရေျပာေသာ စကားကိုၾကားႏုိင္စြမ္းမရွိ ေတာ့ေခ်။

 

+       +       +       +       +       +       +       +       +       +       +

အရင္ကကၽြန္ေတာ္ တင္ထားတဲ့ ဝတၳဳႏွစ္ပုဒ္ရဲ႕ လင့္ေတြပါ။

က်ိန္စာျပယ္ခ်ိန္

http://www.mlgbts.com/magazine/read/_8683.html

ခ်စ္သူ႔မ်က္ဝန္းထဲက ၾကယ္ေတြၾကြတဲ့မနက္ခင္း

http://www.mlgbts.com/magazine/read/--_8076.html

ဖတ္ေပးပါ မွတ္ခ်က္ေရးေပးပါ မွ်ေဝေပးပါ။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္

 

Jul 20th

သူတုိ႔သံုးဦး၏ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ (အပိုင္း-၂)

By Chit Thar

(အခန္း-၃)

မဟာျမတ္မုနိရုပ္ရွင္ေတာ္ကို မ်က္ႏွာသစ္ေတာ္ေရကပ္ခ်ိန္မို႔ ဆုိင္းအဖြဲ႕က ေရကင္းသံတီးလံုးကို မနက္အာရုဏ္ဦးမွာ ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ တီးခတ္ပူေဇာ္ေနၾကတယ္။ ေမေမဘုရားကန္ေတာ့ ပုတီးစိပ္ေနတုန္းမုိ႔ ဘုရားကန္ေတာ့ၿပီးေတာ့ ပရ၀ုဏ္ထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရင္းနဲ႔ မနက္ခင္းအာရုဏ္ဦး ေကာင္းကင္ၾကည္ျပာေရာင္ကို ေငးၾကည့္ေနတုန္း ဥၾသ..ဥၾသနဲ႔ ဥၾသငွက္ေအာ္သံ ၾကားလိုက္ရတယ္။ ဖုန္းျမည္သံက ဥၾသငွက္သံမုိ႔ အနားကလူတခ်ိဳ႕က လင္းသစ္ကို လွမ္းၾကည့္ၾကတယ္။

 

{ဟဲလို မဂၤလာနံနက္ခင္းပါ ကိုရဲ}

 

{အိပ္ေရးပ်က္သြားလားညီ}

 

{ဟင့္ အင္ မပ်က္ပါဘူး။ ညီအခု ဘုရားႀကီးေရာက္ေနတာ။ ေမေမ့ကို လိုက္ပို႔ေပးတာေလ}

 

{ညီ့ကုိ ေျပာစရာရွိလို႔။ ဘုရားေရာက္ေနတာဆုိေတာ့ ေျပာလို႔ေကာင္းပါ့မလား မသိဘူး။}

 

{ဘာေျပာမွာမုိ႔လို႔လဲ ေျပာေလ}

 

ဘာပါလိမ့္..ဖုန္းဆက္တုိင္း အခုလိုမ်ိဳး တစ္ခါမွ နိဒါန္းလဲ မခင္းခဲ့ဘူးပါဘူး။ အခုမွ ထူးထူးဆန္းဆန္း နိဒါန္းေတြခင္းေနတယ္။

 

{ညီ ဟိုေန႔က ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို စက္ဘီးေပၚတင္ေခၚသြားတယ္လို႔ အသိတစ္ေယာက္က ကိုယ့္ဆီကို အီးေမးလ္ပို႔ထားတယ္}

 

ကိုရဲဆီကို တစ္ေယာက္ေယာက္ လွမ္းအသိေပးမယ္ဆုိတာ ထင္ေတာ့ထင္ၿပီးသားပါ။ ဒီေလာက္ျမန္မယ္လို႔သာထင္မထားခဲ့တာပါ။

 

{သတင္းကလဲ ျမန္လိုက္တာ။ ကိုရဲက သ၀န္တိုတာလား။ ညီ့ကို မယံုၾကည္ေတာ့တာလား}

 

{သ၀န္လဲမတိုဘူး။ ညီ့ကိုလဲ ယံုတယ္}

 

{ဒါျဖင့္....}

 

{ညီ မန္းေလးမွာ တစ္ေယာက္ထဲဆုိေတာ့ ပ်င္းမွာေပါ့။ ညီအပ်င္းေျပ တစ္ေယာက္ေလာက္ တြဲခ်င္ရင္ တြဲေလလို႔ ေျပာမလုိ႔ပါ}

 

{ေတာ္စမ္းပါ ကိုရဲရာ၊ ညီေလ ကိုရဲကိုေတာင္ ဘယ္လိုမွ ကိုယ့္ကိုထိန္းခ်ဳပ္လို႔ မရေတာ့လို႔ ျပန္ၿပီးခ်စ္ခဲ့တာပါ။ ညီ အရပ္ပ်က္ဇာတ္ပ်က္Gayေတာ့ မျဖစ္ပါရေစနဲ႔ ကိုရဲ။ ညီ့ဘ၀မွာ ကိုရဲဆုိတာ ရွိမလာခ့ဲရင္ ညီ့ဘ၀ကို တစ္ေယာက္ထဲျဖတ္သန္းသြားဖို႔ ဆံုးျဖတ္ထားၿပီးသားပါ။ ကိုရဲမဟုတ္တဲ့ အျခားတစ္ေယာက္ကို ညီဘယ္တုန္းကမွ အလိုမရွိခဲ့ပါဘူး။ ကုိရဲေစတနာကို ညီနားလည္လက္ခံလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါက ညီအတြက္ မလိုအပ္ပါဘူး။ ဘယ္ေတာ့မွလဲ လိုအပ္မွာမဟုတ္လို႔ ေနာက္ဆုိရင္ ကိုရဲညီ့ကို ဒီစကားေျပာ မေျပာပါနဲ႔ေနာ္}

 

{ကိုယ္မွားသြားတယ္ညီ။ ကိုယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ ေဆာရီးေနာ္ညီ}

 

{ဟုတ္ ရပါတယ္ ကိစၥမရွိပါဘူး။ ဟီ ကိုရဲလဲ အဲဒီမွာ အျဖဴေကာင္ေခ်ာေခ်ာေလးေတြနဲ႔ အပ်င္းေျပ အီစီကလီအတြက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အတူအိပ္ဖို႔ အေဖာ္လိုလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ တြဲႏိုင္ပါတယ္ေနာ္။ ညီ့ကလဲ သေဘာထားႀကီးပါတယ္ ဟဲ ဟဲ}

 

{ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ ညီရွိေနလုိ႔ ကိုယ္မပ်င္းပါဘူးကြာ။ ကိုယ္ကေလ ကိုယ္ခ်စ္သူနဲ႔ကလြဲရင္ ဘယ္သူနဲ႔မွ မအိပ္ခ်င္ဘူး။ }

 

{စိတ္မေကာင္းပါဘူးကုိရဲ။ အဲဒါကေတာေလ ညီဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ မလိုက္ေလ်ာႏိုင္တာပါ။ ညီကိုရဲနဲ႔ ေယာက်ာၤးခ်င္းခ်စ္ေနတာေတာင္မွ လြန္ေနလွပါၿပီ။ အသြင္တူခ်င္း အတူအိပ္တဲ့အထိေတာ့ ညီမမိုက္ပါရေစနဲ႔လား။}

 

{ကိုယ့္စိတ္ဆႏၵသေဘာထားကို ေျပာျပထားတာပါညီ။ ညီ့ကို ေတာင္းဆုိေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာသာတရားကို လိုအပ္တာထက္ ပိုၿပီးေတာ့ ေခါင္းထဲမွာ ထည့္ထားတာ မပင္ပန္းဘူးလားညီ။ ဘာသာတရားကို ေလးစားေပမယ့္ ကိုယ္ကေတာ့ ညီေလာက္မလိုက္နာႏိုင္ဘူး}

 

{ဘာသာတရားက လိုအပ္တာထက္ ပိုတယ္ဆုိတာမရွိပါဘူး။ ညီခံယူခ်က္ကိုေျပာတာ့ပါ။ ပင္ေတာ့ပန္းတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ကိုရဲရယ္ အခုအပင္ပန္းမခံဘူးဆုိရင္ ေနာက္ဆုိရင္ ပိုၿပီးပင္ပန္းေတာ့မွာေပ့ါ။ ဘာေၾကာင့္ ညီတုိ႔တေတြ ဒီလိုဘ၀ေတြကို ေရာက္လာရတယ္ ျဖစ္လာရတယ္ဆုိတာ သိေနမွေတာ့ ေရွာင္ႏိုင္ေအာင္ ေရွာင္ရမွာေပါ့။ ညီ ဒီဘ၀ကို မႀကိဳက္ဘူးဆုိတာ ကိုရဲလဲ သိရဲ႕သားနဲ႔။ ညီေနာက္ထပ္ ဒီလိုဘ၀မွာ ထပ္မျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူးကိုရဲ}

 

{ညီက ကာေမသုကံေၾကာင့္ Gayျဖစ္တယ္ဆုိတာကို တကယ္ယံုၾကည္တယ္ေပါ့}

 

{ဘုရားရွင္ရဲ႕တရားေတာ္ ဘယ္ေလာက္တိက်မွန္ကန္သလဲဆုိတာ ညီတုိ႔ေဆးေလာကသားေတြ အသိဆံုးပါကိုရဲ}

 

{ဆက္ေျပာေနလဲ အဆံုးသတ္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဘုရားဒကာကို အရႈံးေပးပါၿပီတဲ့ဗ်ာ}

 

{အရႈံးေပးဖို႔ မလိုပါဘူးေနာ္။ ညီနဲ႔ကိုရဲၾကားမွာ အႏိုင္အရႈံးဆုိတာ လိုလဲမလုိအပ္ဘူး။ ရွိလာစရာလဲ အေၾကာင္းမရွိဘူး။ ညီကိုရဲနဲ႔ အတူအိပ္မေပးႏိုင္လို႔ ညီကိုထားခဲ့မယ္ဆိုရင္လဲ ညီေက်နပ္ပါတယ္။  ကိုရဲနဲ႔အတူအိပ္ဖို႔ အျခား သင့္ေတာ္မယ့္သူတစ္ေယာက္ကို ထပ္ရွာလိုက္ပါ။ ညီ့မွာ ကုိရဲကို အခ်စ္အျပင္ ဘာမွေပးစရာ မရွိပါဘူး။}

 

{ဟိတ္..ေတာ္ ..ဆက္မေျပာေတာ့နဲ႔။ ဒီကလူက ၾကာရင္ တဏွာရူးျဖစ္ေတာ့မယ္။ အဲဒီကိစၥအတြက္ဆုိရင္ ခင္ဗ်ားေလးကို က်ဳပ္က တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ဆင္းရဲဒုကၡခံၿပီးေတာ့ ပိုးခဲ့ပါ့မလား။ အဲဒါအတြက္ ခင္ဗ်ားေလးကို ခ်စ္တာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒါကုိ မရလို႔လဲ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ငါ့ကို တကယ္မခ်စ္လို႔ မေပးတာလို႔လဲ မခံစားရဘူး။ ညီ ကိုယ့္ကိုခ်စ္ေနတဲ့ အခ်စ္တစ္ခုထဲနဲ႔တင္ပဲ ကုိယ့္ဘ၀က ၿပီးျပည့္စံုသေလာက္ျဖစ္ေနၿပီ။ ညီ့ကို ယံုေပမယ့္ နည္းနည္းေတာ့ စိတ္ပူတယ္ကြ။ ခ်ာတိတ္ေလးေတြက လက္သြက္တယ္။ ေတာ္ၾကာ ကားတင္ေျပးမွ..ကုိယ္ရူးေနရပါ့မယ္ကြာ ဟားးးးးးးဟားးး}

 

{အရူးႀကီးလိုပဲ ဘာေတြေလွ်ာက္ေျပာေနမွန္းလဲ မသိဘူး။ မဟုတ္တာေတြ ေလွ်ာက္ေျပာေနတယ္။ ကိုရဲေလာက္ေတာ့ လက္သြက္မယ္မထင္ပါဘူးေနာ္။ ကဲ ေမေမ ပုတီးစိပ္ၿပီးသြားလို႔ ထြက္လာေနၿပီ ဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္}

 

{အင္း စေနေန႔ညက်ရင္ အြန္လိုင္းတက္ခဲ့ေနာ္။ ကိုယ့္ေစာင့္ေနမယ္။ ညီ့ကို အရမ္းခ်စ္တယ္။ အာဘြား..။ တာ့တာ}

 

{တာ့တာပါ။ က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္ဦးေနာ္။ အေအးနဲ႔တည့္တာလဲမဟုတ္ပဲနဲ႔။ အပါးေတြကို ရႈိးေပးခ်င္တာနဲ႔ ၀တ္မေနနဲ႔ဦး}

 

{ဟုတ္ကဲ့ပါခင္ဗ်။ လူႀကီးမင္း ခ်စ္သူေလးရဲ႕စကားကို ထာ၀စဥ္အၿမဲတမ္း ေလးစားလိုက္နာလွ်က္ပါခင္ဗ်ာ}

 

ဟြန္း တကယ္ပါပဲ။ ကေလးလဲမဟုတ္ေတာ့ပဲနဲ႔ ရူးတာလို ေပါတာလိုေျပာသြားေသးတယ္။ ကိုရဲေရ ညီကို နားလည္ေပးပါေနာ္။ အခုလိုမ်ိဳး အၿမဲတမ္း ထာ၀စဥ္ေပါ့။ ညီေလ အကိုနဲ႔အတူ မအိပ္ခ်င္တာမဟုတ္ပါဘူး။ အိပ္ခ်င္စိတ္ကို ခ်ဳပ္တည္းေနတာပါ။ ေနာက္ဘ၀မွာ လူဆုိတာ ျဖစ္လာခဲ့ရင္ ဒီလိုဘ၀မ်ိဳးကို ညီထပ္မျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူးေလ။ ညီေလ ကုိရဲ ညီ့ကို ေမ့လဲသြားေစခ်င္တယ္။ ေမ့လဲ မေမ့ေစခ်င္ဘူး။ ညီအရမ္းေလာဘႀကီးတယ္ေနာ္။

 

(ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္)

Jul 20th

ကြၽန္ေတာ္ခ်စ္မိတဲ့အျပင္းစားမိန္းမတစ္ေယာက္အေၾကာင္း

By PRINCE TAKASHI SARKO

       ဒီေန႕အလုပ္ကေနျပန္လာေတာ့ လူက ေရလည္ပင္ပန္းေနတယ္။ စိတ္ဖိစီးမႉ႕ေတြေၾကာင့္လည္း ေနမွာေပါ့။ ေျပာရရင္ေတာ့ ေက်ာင္းရယ္ အလုပ္ရယ္ ရည္းစားရယ္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာရယ္ကို ညီမွ်ေအာင္ခြဲရင္း ေခါင္းမူးသြားတာလည္းပါတယ္။ျပီးေတာ့ အလုပ္ကေပးတဲ့ စိတ္ဖိစီးမႉ႕။ မနက္ကေန ညေနထိ လိေမာ္ရည္တစ္ခြက္ေသာက္ျပီး ဘယ္လိုေနလည္း ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာင္ စဥ္းစားမရဘူး။ အဝတ္အစားေတြကို ဝတ္တရားမပ်က္ခြၽတ္ျပီး ေရခ်ိဳးမလို႕ေဘာင္းဘီတိုေလးနဲ႕ ထိုင္ျပီး ခဏေဆးလိပ္ေသာက္ျပီး ငိုင္ေနတုန္း ေမေမေျပာမိတာေလးတစ္ခုကိုသတိရမိတယ္ ။ "တကယ္လို႕ သူမ်ားက ကိုယ့္ရဲ့အိပ္ကိုဖြင့္ေနရင္ ဒီအတိုင္းေလးပဲ မျမင္သလိုေနလိုက္ပါတဲ့။တကယ္လို႕ ေဒၚလာ၁၀ေလာက္ပဲရွိတယ္ဆိုရင္ ဒီအတိုင္းပဲေနလိုက္ပါတဲ့။ တကယ္ေတာ့ေဒၚလာ၁၀ေလာက္က ဘာမွအေရးမၾကီးဘူး။ ကိုယ္ကဒီအတိုင္း ဖမ္းသလိုၾကီး ကိုယ္ျမင္မွန္းသူသိသြားရင္ သူ တစ္သက္လုံး အရမ္းရွက္သြားလိမ့္မယ္။ျပီးေတာ့ သူကိုယ့္ကိုေတြ႕တိုင္း မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ရခက္ေနလိမ့္မယ္တဲ့။ တကယ္လို႕ ကိုယ့္အတြက္အေရးၾကီးတာေတြပါေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘာလုပ္ေနတာလည္းလို႕မေမးပဲနဲ႕ ဘာရွာေနတာလည္းဟင္လို႕ မသိသလိုေလးပဲေမးပါတဲ့။ ေတြးမိေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ မျခိျပဳံးေလးျပဳံးမိတယ္။ သူမ်ားအတြက္စဥ္းစားလြန္းရင္လည္း ကိုယ့္ေနရာေလးေပ်ာက္ဆုံးတတ္မွန္းေပါ့။

 

ေမေမက   ကိုယ့္အနားကိုေရွာက္လာျပီး ကိုယ့္ရဲ့ပခုံးကိုဖြဖြေလးဖက္ျပီးဘာမွမေမးပဲ ပဳံးျပဳံးေလးနဲ႕ေျပာတယ္။ သားတစ္ေယာက္တည္းမဟုတ္ဘူးေနာ္ လူတိုင္းပါပဲတဲ့ ။ဘယ္ေလာက္ပဲ စိမ္းလမ္းတဲ့ေတာအုပ္ၾကီးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ေလာက္လွပတဲ့ ပန္းခင္းပဲျဖစ္ျဖစ္ အနီးကပ္ၾကည့္လိုက္ရင္ေတာ့ ျပိဳလည္းေနတဲ့အပင္ေတြ အမိႈက္သ႐ိုက္ေတြျပည့္ေနတဲ့အပိုင္းေတြ ညိဳးႏြမ္းေနတဲ့အပိုင္းေတြေတာ့ ရွိတာပဲေလ တဲ့။ :)အဲ့ဒီေတာ့ ကိုယ္လည္း ေခါင္းကုတ္ျပီးရယ္ျပီးေျပာလိုက္တယ္

"ဘဝကရယ္စရာၾကီးပါ ေမေမရယ္"လို႕။ေမေမက  ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္လိုက္တယ္။  အဲ့ဒီေတာ့ သတိထားမိတာက ေမေမက အလြန္ရယ္ခဲျပီး ရယ္လိုက္ရင္သိပ္လွတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေမေမက မိန္းမသိပ္ဆန္ျပီး ႏုညံ့တဲ့အမ်ိဳးသမီးေတာ့မဟုတ္ဘူး ။ ဘာမဆို သူမ်ားထက္အျမဲသာေအာင္ က်ိဳးစားတတ္သူ။ျပန္သတိထားမိေတာ့ ကိုယ္လည္း အဲ့ဒီလိုလူမ်ိဳးျဖစ္လာတယ္။အဲ့ဒီအတြက္ တစ္ခါတေလမွာ ပိုစိတ္ပင္ပန္းရမွန္း သတိထားမိလာရဲ့။

 

ေမေမ့ရဲ့ေျပာဆိုသင္ၾကားမႉ႕ေၾကာင့္ပါပဲ ကြၽန္ေတာ္ကအလုပ္နဲ႕ကိုယ္ေရးကိုယ္တာနဲ႕လုံးဝမေရာေထြးေအာင္ ေနတတ္ခဲ့တယ္။ပထမဆုံးရည္းစားနဲ႕ပိုးဆိုးပက္စက္ၾကီး ျပတ္တုန္းကေတာင္ အစည္းအေဝးခန္းထဲမွာ ဟာသေတြေျပာျပီး ရယ္ေနႏိႈင္တဲ့သူပါ။ရင္မနာဘူးရယ္လား မဟုတ္ဘူးေနာ္ အသဲမကြဲဘူးလားမဟုတ္ဘူး ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္ထြက္ေနသလိုပါပဲ ဒါေပမဲ့ အလုပ္နဲ႕ personal ကို ကြၽန္ေတာ္ မေရာေထြးဘူး။မခ်စ္တတ္တာလည္းမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ေလာက္ခ်စ္တတ္တဲ့သူကိုယ္ပဲရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္ အ လို႕ ခ်စ္တာေတာ့မျဖစ္ျခင္ဘူးေလ။အမဲေရာင္ကိုျပျပီး ဒါကအျဖဴပါလို႕ဇြတ္လိမ္တိုင္းခံရေအာင္ကိုယ္က ကေလးလည္းမဟုတ္။ အဲ့ဒီအတြက္ အခ်စ္ကို မ်က္စိမွိတ္ကိုးကြယ္လိုက္မယ္ၾကံတိုင္း ကိုယ့္ရဲ့ပညာအရည္အျခင္း ကိုယ့္ရဲ့ရာထူး ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ကို အစစအရာရာ ငယ္ငယ္ကတည္းက သင္ၾကားခဲ့တဲ့ ေမေမ့ကို အားနာလို႕ လုံးဝမလုပ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ေမေမေျပာခဲ့ဘူးပါတယ္။

 

ေမေမကေျပာတယ္ အခ်စ္က အလို႕ ခ်စ္လို႕ အခ်စ္လို႕ေခၚတာတဲ့။တကယ္လို႕ မအရင္ေတာင္မွ ခ်စ္လိုက္ရင္ အျခင္ေယာင္ေဆာင္ေပးလိုက္ရတဲ့ အခါေလးေတြရွိတယ္တဲ့။ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္တယ္ အဲ့ဒီေနာက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ခ်စ္ဖို႕ကို ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ကုန္သြားတယ္။ အျမဲလိုပါပဲ ကြၽန္ေတာ္က  cold blood animal လို႕ပဲ ေခၚမလား ေအးတိေအးစက္နဲ႕ခံစားခ်က္မရွိသလိုၾကီး ေနတတ္တယ္။  အရမ္းေႏြးေထြးတဲ့လက္ပိုင္ရွင္ေတြကိုသေဘာၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ့ရဲ့လက္ေတြက တေန႕မွာ၂၄နာရီေလာက္ ေအးစက္ေနတတ္လို႕။အဲ့ဒီေႏြးေထြးတဲ့လက္တစ္စုံရဲ့ ဆုပ္ကိုင္းမႉ႕ကိုခံရတဲ့ေနာက္မွာ ကြၽန္ေတာ့ရဲ့လက္ကေလးေတြေႏြးေထြးလာတယ္။ကြၽန္ေတာ္ေႏြးေထြးမႉ႕ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကိုစတင္သိရွိလာတယ္။သက္ေတာင့္သက္သာရွိတယ္။ လုံျခဳံမႉ႕ကိုခံစားရတယ္။ ျပီးေတာ့ အခ်စ္လို႕ထင္တယ္။အဲ့ဒီအေၾကာင္းကိုတေန႕ေတာ့ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္းနဲ႕ ေမေမ့ရဲ့လက္ကေလးေတြကိုဆုပ္ကိုင္ျပီး ဝမ္းသာအားရနဲ႕ အရုပ္အသစ္ရတဲ့ကေလးေလးတစ္ေယာက္ အေမကိုႂကြားသလိုေျပာျပေတာ့ ေမေမကျပဳံးတယ္။သိပ္ေႏြးေထြးတဲ့သူတစ္ေယာက္ ေမေမ့မွာရွိခဲ့ဘူးပါတယ္တဲ့။ေသျခာတာကေတာ့ လူတိုင္းအတြက္ေႏြးေထြးေနေစတယ္ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္ လိုျခင္ေနရင္ေတာင္မွ မလိုျခင္သလိုေလးပဲေနမယ္လို႕ ကြၽန္ေတာ္က ဝမ္းနည္းျပီးေျပာေတာ့လည္းေမေမက မေရာင့္ရဲတတ္တာလား ကိုယ္ဒီထက္ပိုျပီး deserve ျဖစ္တယ္လို႕ခံစားရလို႕လားဆိုတာ စဥ္းစားပါလို႕ပဲေျပာတယ္။ အဲ့ဒီေနာက္ကြၽန္ေတာ္သတိထားမိတာကအဲ့ဒီေန႕က ကြၽန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္စလုံးရဲ့လက္ကေလးေတြက ေကာ္ဖီပူပူခြက္ကေလးကိုကိုင္ထားတာေတာင္မွ ေအးစက္ေနမွန္း။  

 

   ငယ္ငယ္ကေက်ာင္းမွာရန္ျဖစ္ရင္ ကိုယ္ကအရင္ဆုံး လက္သံေျပာင္ေျပာင္နဲ႕လက္စြမ္းေတြျပထည့္လိုက္ ေနာက္ေတာ့ သူေဘာကိုယ္ေဘနဲ႕ ရုံးခန္းေရာက္ရင္ ေမေမကအျမဲေက်ာင္းလာရတယ္။အဲ့ဒီအခါမွာ ေမေမကအရင္ဆုံး ကိုယ္နဲ႕ရန္ျဖစ္တဲ့ကေလးကိုအရင္ဆုံးေတြျပီး ေခ်ာ့တယ္။ အဲ့ဒါဆို ကိုယ္ကစိတ္အၾကီးအက်ယ္ေကာက္ျပီပဲ။ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီကေလးရဲ့မိဘေတြကလည္း ေမေမ့ကိုအားနာျပီး ခင္မင္ရင္းကလည္းရွိေတာ့ ေၾကေအးသြားတာမ်ားတယ္။ အဲ့ဒီေနာက္မွာ ကိုယ္စိတ္ေကာက္ေနမွန္းသိေတာ့ ေမေမက ေက်ာင္းကေနေန႕တဝက္ခြင့္တိုင္ေပးျပီး အျပန္မွာ ႐ုပ္ရွင္လိုက္ျပ ေပါက္ေပါက္ဆုပ္ဘူးအၾကီးၾကီးနဲ႕ ပက္စီပါဝယ္ျပီး သားအမိႏွစ္ေယာက္ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ အျပန္ေမေမေမာင္းတဲ့ကားေပၚမွာကိုယ္က ေခြေခြေလးအိပ္ရင္းနဲ႕ ျပန္ပါလာ။ မိုးလင္းေတာ့မွ ကိုယ့္အိပ္ယာေပၚေရာက္ေနမွန္းသတိရတယ္။ ဒီအေၾကာင္းေလးေတြကေတြးမိတိုင္း အရမ္းေပ်ာ္ခဲ့တဲ့အတိတ္ကေလးေတြပါ။ေမေမကေျပာတယ္ "တကယ္ေတာ့အတိတ္ကိုျပန္ေတြးလိုက္ေတာ့ အမွားေတြကအမ်ားၾကီးပဲ။ မွားတာမွပိုးဆိုးပက္စက္ကို မွားခဲ့တာေတြအမ်ားၾကီးပဲ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီအမွားေတြကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရဲတယ္။ ဟာသတစ္ခုအေနနဲ႕လည္း ျပန္ေတြးရင္ရယ္ႏိႈင္တယ္။ " တဲ့ ။ ဟုတ္ကဲ့ ကြၽန္ေတာ္လည္းဒီလိုပဲျဖစ္ျခင္ပါတယ္။   ေျပာလိုက္ကြၽန္ေတာ္ကလည္း အဲ့ဒီလိုပဲေနတယ္။ အမွားလုပ္မိမွာမေၾကာက္ပါနဲ႕ျပီးေတာ့ "SORRY i won't do it again"လို႕ ကတိသာေပးရင္ ေမေမက လက္ခံႏိႈင္တဲ့သူပါတဲ့။ အခုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕သားအမိႏွစ္ေယာက္စလုံးအလုပ္ေတြအရမ္းမ်ားသြားျပီ။ ေမေမကလည္း သူ႕ရဲ့အလုပ္ေတြနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း အလုပ္နဲ႕ေက်ာင္းနဲ႕ရည္းစားနဲ႕ ပတ္ျခာ႐ိုက္ရင္းနဲ႕ တကယ္ကိုအရင္လိုရုပ္ရွင္ၾကည့္ဖို႕မေျပာနဲ႕ ဒင္နာစားဖို႕ေတာင္ တစ္ပတ္ႏွစ္ပတ္ေလာက္ ၾကိဳခ်ိန္းေနရျပီ။ ဒါေပမဲ့ အရင္လိုပါပဲ ေမေမကကြၽန္ေတာ့ရဲ့သူငယ္ခ်င္းေကာင္းတစ္ေယာက္ပါပဲ။ အရင္လိုပဲ ဘာမဆိုဖြင့္ဟတိုင္ပင္ေနၾက အတူကလပ္တက္ေဖာ္တက္ဖက္ ပါတီဆိုလည္း ႏွစ္ေယာက္သားဒိုးလိုက္ၾကပဲ။ ေသျခာတယ္ ကြၽန္ေတာ္ မႂကြားတတ္ပါဘူး။ ႂကြားလို႕ရရင္ႂကြားျခင္တာက ကြၽန္ေတာ့မွာ  ေမေမတစ္ေယာက္ရွိတယ္ဆိုတာပဲ။ 

 

TAKA

tarkarshi.sarko@gmail.com

https://www.facebook.com/TOY.SOLIDER

ေမေမနဲ႕ကြၽန္ေတာ္ :)486452_481430245216498_1192111593_n.jpg

Jul 19th

မိန္းမလ်ာမ်ားႏွင့္ HIV

By Alex aung

မိန္းမလ်ာ မ်ားကို ႏွစ္သက္ျခင္း၊ မႏွစ္သက္ ျခင္းဟာ လူတစ္ဦး ခ်င္းစီရဲ႕ ပုဂၢလိက

ခံစားခ်က္ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာမွာ အထူးသျဖင့္ လြတ္လပ္ ပြင့္လင္းပါတယ္

ဆိုတဲ့ ဒီမိုကေရစီ က်င့္သံုးတဲ့ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြ မွာ ေတာင္မွ

မိန္းမလ်ာဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားသူမ်ား Anti- gay Activists ရွိၿပီး သူတို႔က

မိန္းမလ်ာေတြကို မက်န္းမာသူမ်ား (Sick) အျဖစ္၊ ၿပီးေတာ့ HIV/ AIDS

ရွိေနတဲ့သူမ်ား အျဖစ္ ႐ႈျမင္ၾကတယ္။ သို႔ေသာ္ ယဥ္ေက်းတဲ့ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းရဲ႕

က်င့္ဝတ္ေတြအရ မိန္းမလ်ာေတြဟာ လည္း လူထဲက လူေတြပဲမို႔ သူတို႔ရဲ႕

က်န္းမာေရးကိစၥဟာ လ်စ္လ်ဴမ႐ႈသင့္ တဲ့ကိစၥပဲျဖစ္တယ္။ ဒါ့အျပင္ မိန္းမလ်ာ ေတြမွာ

ကူးစက္ေရာဂါ တစ္ခုခုျဖစ္ၿပီ ဆိုရင္ (ဥပမာ- HIV) သူမွတစ္ဆင့္ လိင္တူလိင္ကြဲ

ဆက္ဆံသူအမ်ိဳးသား (Bisexual Men) မွတစ္ဆင့္ အမ်ိဳး သမီးမ်ားႏွင့္

ကေလးမ်ားကိုပါ ကူးစက္ျပန္႔ပြားႏိုင္ပါတယ္။

 

ဒါေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕ေသာ က်န္းမာေရး ျပႆနာ မ်ားကို ပညာေပးဖို႔ ဦးတည္ခ်က္ထား

တဲ့အုပ္စု Target Groups ထဲမွာ မိန္းမလ်ာမ်ားလည္း ပါဝင္လာ ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္

သင္ဟာတစ္ဦး ခ်င္းခံစားခ်က္အေနနဲ႔ မိန္းမလ်ာ မ်ားကို မႏွစ္

သက္ဘဲရွိေနႏိုင္ေသာ္လည္း က်န္းမာေရးဝန္ထမ္းတစ္ဦး သို႔မဟုတ္

စိတ္က်န္းမာေရးဝန္ေဆာင္မႈေပးသူ တစ္ဦး၊ ဒါမွမဟုတ္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း အက်ိဳးျပဳ

ဝန္ေဆာင္မႈတစ္ခုခုမွာ လုပ္ကိုင္ေနသူ တစ္ဦးအေနႏွင့္ဆိုပါ လွ်င္ မိန္းမလ်ာမ်ား

ႀကံဳေတြ႕ရေလ့ ရွိေသာ အတားအဆီးမ်ားကို ေလွ်ာ့ခ် ေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ

ဆိုေတာ့ သင္ႏွစ္သက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မႏွစ္သက္သည္ျဖစ္ေစ မိန္းမလ်ာ၊ ေယာက်ာ္းလ်ာဆိုေသာ

လူတန္းစား တစ္ခု တည္ရွိေနတာေတာ့ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

 

လူ႕ အသက္ေတြ ကယ္တင္ဖုိ႔ အတားအဆီးေတြကုိ ရပ္တန္းၾကပါစုိ႔ (Recognizing

Barriers, Saving Lives)

 

သူတို႔ႀကံဳေတြ႕ရေလ့ရွိတဲ့ အတား အဆီးေတြကေတာ့-

 

- အသက္အာမခံ ရရွိမႈႏႈန္း နည္္းပါးျခင္္း

ႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ က်န္းမာေရးအာမခံစနစ္မ်ားစြာဟာ လက္မထပ္ထားတဲ့

စံုတြဲ Unmarried Partners ေတြကို ကာကြယ္မေပး ထားပါဘူး။

 

- ခြဲျခားဆက္ဆံ ခံရမႈကုိ ေၾကာက္ရြံ႕ ျခင္း

လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သူတို႔ရဲ႕ မိန္းမလ်ာ၊ ေယာက်ာ္းလ်ာ ျဖစ္ေနတဲ့ ကိစၥကို

ခြဲျခားဆက္ဆံခံရ မွာ စိုးတဲ့အတြက္ ဖြင့္မေျပာျပၾကဘူး။ အဲဒါဟာ မိန္းမလ်ာနဲ႔

ဆရာဝန္ၾကား က ကုသမႈအတြက္ အားေကာင္းတဲ့ ဆက္သြယ္ေရးကို ထိခိုက္ေစပါတယ္။

မသိတဲ့အတြက္ ေပးသင့္ေပးထိုက္တဲ့ သီးသန္႔အႀကံဥာဏ္ မေပးႏိုင္ျခင္းမ်ိဳး ေပါ့။

 

- က်န္းမာေရး၀န္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး မေကာင္းတဲ့ အေတြ႔အႀကဳံရွိခဲ့ျခင္း

အခ်ိဳ႕ေသာ မိန္းမလ်ာေတြဟာ က်န္းမာေရးဝန္ထမ္းတစ္ဦးဦးက

သူ႔ကိုခြဲျခားဆက္ဆံမႈျပဳခဲ့ဖူးရင္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေဆးကုသမႈ ဒါမွမဟုတ္

ေရာဂါရွာေဖြစစ္ေဆးမႈ မျပဳလုပ္ျဖစ္ ေတာ့တာ၊ သြားေရာက္ မေတြ႕ဆံုေတာ့ တာ၊

ဒါမွမဟုတ္ ေႏွာင့္ေႏွးေန တာေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ပံုမွန္ျပဳ လုပ္ရမယ့္

က်န္းမာေရးစစ္ေဆးမႈ ေတြ၊ ေစာစီးစြာစစ္ေဆးၾကည့္ရမယ္ ေရာဂါရွာေဖြမႈ

စမ္းသပ္ခ်က္ေတြကို မျပဳလုပ္ျခင္းဟာ ေရာဂါပိုဆိုးလာမွ သိရတဲ့အခါ

ကုသမႈခက္ခဲတတ္ပါ တယ္။ လက္မေလွ်ာ့ပါႏွင့္။ သင္တို႔ အား ခြဲျခားဆက္ဆံသည့္

က်န္းမာ ေရးဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုခဲ့သည္ ရွိေသာ္ ေလးစားေသာ ကုသမႈ

Respectful Care ေပးမယ့္ အဖြဲ႕အစည္း ကို ရွာေဖြပါ။ ႏိုင္ငံတကာမွာေတာ့

မိန္းမလ်ာ၊ ေယာက်ာ္းလ်ာ အဖြဲ႕ အစည္းေတြရဲ႕ သီးသန္႔က်န္းမာ

ေရးဝန္ထမ္းေတြရွိတတ္ပါတယ္။

 

အဲဒီ လိုမဟုတ္ခဲ့ရင္လည္း ပိုမိုလူသားဆန္ တဲ့ ကုသမႈေပးသူေတြ အမ်ားႀကီး

ရွိေနပါတယ္။ ရွာေဖြၾကည့္လိုက္ပါ။ CDC ရဲ႕ အစီရင္ခံစာမ်ားအေပၚ အေျခခံၿပီး

သံုးသပ္ခ်က္အရ အေမ ရိကန္အမ်ိဳးသားေတြရဲ႕ အနည္း ဆံုး ၂.၃ ရာခိုင္ႏႈန္းဟာ

မိန္းမလ်ာ (Gay) မ်ားျဖစ္ၾကၿပီး၊ ၄.၁ ရာခိုင္ႏႈန္းကေတာ့ မိန္းမလ်ာ သို႔မဟုတ္

လိင္တူ လိင္ကြဲ ႏွစ္မ်ိဳးဆက္ဆံသူ (Gay or Bisexual) ျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀ဝ၅ ခုႏွစ္မွာ

အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု မွာ HIV ရွိေနေၾကာင္း အသစ္ရွာေဖြေတြ႕ရွိသူေတြရဲ႕ ထက္

ဝက္ေက်ာ္ဟာ မိန္းမလ်ာမ်ားျဖစ္ပါ တယ္။

 

Journal Sexually Transmitted Infections မ ွ ာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ သုေတသနတစ္ခုအရ

မိန္းမ လ်ာေတြဟာ သာမန္အမ်ိဳးသားနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေတြထက္ ဘာေၾကာင့္ HIV

ပ်ံ႕ပြားမႈႏႈန္း မ်ားေနရတာလဲ ဆိုတာကို ေဖာ္ျပခဲ့ ပါတယ္။ သုေတသနရဲ႕ အေျဖ ကေတာ့

မိန္းမလ်ာေတြ HIVကူးစက္ မႈမ်ားရျခင္းဟာ စအိုမွတစ္ဆင့္ လိင္ ဆက္ဆံျခင္း (Anal

Sex)ဟာ Vaginal Sex ထက္ HIV ပိုး ကူးစက္မႈႏႈန္း ပိုမ်ားလို႔ပဲျဖစ္တယ္။

CDC ရဲ႕ ခန္႔မွန္းခ်က္အရ အေမ ရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာ HIV/AIDS ရွိေနသူေတြရဲ႕ ၅၀

ရာခိုင္ႏႈန္းဟာ ေယာက်ာ္းခ်င္း လိင္ဆက္ဆံသူမ်ားျဖစ္ တယ္။ ဒါ့အျပင္ ႏွစ္စဥ္ HIV

ပိုးအသစ္ ေတြ႕ရွိတဲ့သူေတြရဲ႕ ၅၇ ရာခိုင္ႏႈန္း ဟာလည္း ေယာက်ာ္းခ်င္း လိင္ဆက္

ဆံသူေတြျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ အၾကမ္းဖ်င္း ခန္႔မွန္းရရင္ အေမရိ

ကန္ျပည္ေထာင္စုမွာ HIV/AIDS ရွိသူ မိန္းမလ်ာေပါင္း ၆၃၅၀ဝ၀ ဦးခန္႔ရွိၿပီး

အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုမွာရွိတဲ့ မိန္းမလ်ာဦးေရရဲ႕ ၁၂ ရာခိုင္ႏႈန္းျဖစ္ ပါတယ္။

HIV ပိုးရွိေနတဲ့ မိန္းမလ်ာ အမ်ားစုဟာ ပိုးရွိ၊ မရွိ ေသြးစစ္ၾကည့္ ခဲ့ဖို႔

ပ်က္ကြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

 

HIV ပိုးရွိ ေနတယ္လို႔သိရွိရျခင္းဟာ ခံႏိုင္ရည္ ရွိဖို႔ ခက္ခဲပါတယ္။ ဒါေပမယ့္

မသိရွိ ျခင္းက ကာယကံရွင္ေရာ၊ အျခားသူ ေတြရဲ႕ အသက္ကိုပါ အႏၱရာယ္က်

ေရာက္ေစႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ HIV ပိုးရွိ၊ မရွိ စစ္ေဆးျခင္းက အေရးပါပါ တယ္။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီစစ္ေဆးမႈထက္ ပိုအေရးႀကီးတာက HIV ေရာဂါ မပ်ံ႕ ပြား မကူးစက္ေအာင္

ကာကြယ္မႈ (Prevention) ပါပဲ။ အဲဒီကာကြယ္မႈ ကို လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရးအဖြဲ႕ အစည္း

ေတြက ပညာေပးရမွာ မွန္ေပမယ့္ တကယ္လိုက္နာလုပ္ေဆာင္ရမွာက ေတာ့ မိန္းမလ်ာေတြ

ကိုယ္တိုင္ပါပဲ။

 

ဒါေၾကာင့္ မ်ိဳးဆက္သစ္မိန္းမလ်ာ အသိုင္းအဝိုင္းက ဦးေဆာင္သူေတြဟာ HIV

ကာကြယ္ေရးေဆာင္ရြက္ခ်က္ ေတြမွာ ပိုမိုပါဝင္လာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မိန္းမလ်ာေတြနဲ႔

Bisexual Men ေတြအတြက္ သင့္ေလ်ာ္တဲ့ HIV ကူးစက္မႈ ကာကြယ္ေရးဝန္ေဆာင္မႈ မ်ား၊

ဓာတ္ခြဲစမ္းသပ္စစ္ေဆးမႈမ်ားနဲ႔ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မႈမ်ား ရရွိႏိုင္ေရးမွာ

အတားအဆီးျဖစ္ေနတာကေတာ့ခြဲျခား ဆက္ဆံခံရျခင္းႏွင့္ လိင္တူျခင္း (ေယာက်ာ္းမ်ား)

ရဲ႕ ေၾကာက္ရြံ႕မုန္းတီး မႈျဖစ္ပါတယ္။