Aug 28th

Vibrator လိုခ်င္လို႕ပါ

By Dragon
Vibrator လိုခ်င္လို႕ပါ

Vibrator ၀ယ္ခ်င္လို႔ပါ
ဘယ္ဆိုင္မွာ ၀ယ္လို႔ရႏိုင္မလဲ
ေစ်းဘယ္ေလာက္ ရွိႏိုင္မလဲ
သိသူမ်ား တိတိက်က် လမ္းညႊန္ေပးၾကေစခ်င္ပါတယ္။
Aug 27th

သမိုင္းကေၿပာေသာ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား ( Homosexuality in nature and history ) အပိုင္း - 6

By Phone Thin Gar

Alexander the Great and Homosexuality

          အလက္ဇန္းဒါးဟာ ဂရိေတြးေခၚပညာရွင္ အရစၥတိုတယ္ရဲ႕တပည့္တစ္ဦးျဖစ္တယ္။ အရစၥတိုတယ္ဟာ လိင္တူခ်င္းဆက္ဆံတာကိုသေဘာမက်တဲ့အတြက္ အလက္ဇန္းဒါးကိုသြန္သင္ရာမွာလည္း သူ႔အေတြးအေခၚေတြလႊမ္းမိုးေနပါတယ္။ ေရွးဦးစြာအလက္ဇန္းဒါးရဲ႕ စိတ္ေနသေဘာထားနဲ႔ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာအမူအက်င့္ကို ေလ့လာသင့္ပါတယ္။

          အလက္ဇန္းဒါးဟာ တိုက္ပြဲေပါင္းမ်ားစြာကို တိုက္ခိုက္ခဲ့ေပမယ့္ သူဟာေသြးဆာေနသူတစ္ဦးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စစ္ေျမျပင္မွာေတာင္ လက္နက္မဲ့ေနသူကို အလက္ဇန္းဒါးက မတိုက္ခိုက္ပါဘူး။ သူဟာ သူ႔ရဲမက္ေတြအေပၚမွာလည္း အေလးထားသလို သူ႔မိဖုရားေတြကိုလည္း ၾကင္ၾကင္နာနာဆက္ဆံသူလို႔ လူသိမ်ားပါတယ္။ အလက္ဇန္းဒါးဟာ ပါးရွားျပည္ကိုသိမ္းျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဖမ္းမိတဲ့ပါရွန္းအမ်ိဳးသမီးေတြကို ၾကည့္တဲ့အၾကည့္ဟာ သက္မဲ့အရုပ္ေတြကိုၾကည့္ေနသလိုပဲ တည္ျငိမ္လွတယ္လို႔ မွတ္တမ္းတင္ထားပါတယ္။ အလက္ဇန္းဒါးကို ငယ္ရြယ္ႏုပ်ိဳတဲ့ေကာင္ေလးေတြကို ဝယ္ယူဖို႔ေျပာတဲ့အခါမွာလည္း ေျပာသူကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ေဝဖန္အျပစ္တင္ခဲ့ပါတယ္။

          အလက္ဇန္းဒါးရဲ႕ Beloved တစ္ေယာက္ကေတာ့ ပါရွန္းလူမ်ိဳး Eunuch(ကုန္းကုန္းဆုိရင္ စာဖတ္သူမ်ား သေဘာေပါက္မယ္ထင္ပါတယ္) ဘာဂိုးအာ့စ္(Bagoas)ပါပဲ။ သူဟာ ပါးရွန္းဘုရင္ ဒရိုင္းယပ္စ္ရဲ႕ခ်စ္ခင္မႈကိုရရွိခဲ့သူျဖစ္ျပီး အလက္ဇန္းဒါးပါးရွားျပည္ကို သိမ္းပိုက္ျပီးတဲ့အခါမွာ အလက္ဇန္းဒါးရဲ႕ ခ်စ္ခင္မႈကို ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲတစ္ခုရဲ႕ အကျပိဳင္ပြဲမွာ ဘာဂိုးအာ့စ္က အႏိုင္ရလိုက္ပါတယ္။ အလက္ဇန္းဒါးက ဘာဂိုးအာ့စ္ကို သူ႔ေဘးမွာထိုင္ေစခဲ့ျပီး လူပုံအလယ္မွာ နမ္းခဲ့ပါတယ္။

          အလက္ဇန္းဒါးရဲ႕ငယ္သူငယ္ခ်င္း ဟီဖက္စ္ရွန္း(Hephaestion)ကေတာ့ သူနဲ႔ တစ္သက္လုံးအတူတူရွိေနခဲ့တဲ့ lifetime companionျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ဦးဟာ အရစၥတိုတယ္ထံမွာ ငယ္စဥ္ဘဝကတည္းက အတူပညာသင္ၾကားခဲ့ၾကတယ္။ အလက္ဇန္းဒါးဘုရင္ျဖစ္သြားျပီး အသီးသီးလက္ထပ္ျပီးတဲ့အထိ အတူတကြရွိခဲ့ၾကတယ္။ သူတို႔ဆရာအရစၥတိုတယ္က သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ႏွစ္ကိုယ္တစ္စိတ္ (one soul abiding in two bodies) လို႔ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။

          ပါးရွားဘုရင္ကိုတိုက္ခိုက္တဲ့တိုက္ပြဲအျပီးမွာ ဖမ္းမိတဲ့ပါးရွားဘုရင္ရဲ႕မိသားစုကို အလက္ဇန္းဒါးနဲ႔ ဟီဖက္စ္ရွန္းတို႔ႏွစ္ဦးအတူတူသြားၾကည့္ၾကပါတယ္။ ပါရွားဘုရင္ဒရုိင္းယပ္စ္ရဲ႕မိဖုရားက သူတို႔မိသားစုရဲ႕အသက္ကိုခ်မ္းသာေပးဖို႔ ဟီဖက္စ္ရွန္းကို မွားျပီးေတာင္းပန္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အလက္ဇန္းဒါးနဲ႔ ဟီဖက္စ္ရွန္းဝတ္ဆင္ထားတာဟာ အတူတူျဖစ္ေနျပီး ဟီဖက္စ္ရွန္းက အလက္ဇန္းဒါးထက္ အရပ္အနည္းငယ္ပုိျမင့္ေနပါတယ္။ မိဖုရားဟာ သူလူမွားသြားမွန္းသိတဲ့အခါက်မွ ရွက္ရြံ႕သြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ အလက္ဇန္းဒါးက မိဖုရားမမွားပါဘူး၊ သူဟာလည္းအလက္ဇန္းဒါးပါပဲ လို႔ျပန္ေျပာခဲ့ပါတယ္။

          ဟီဖက္စ္ရွန္းဟာ အလက္ဇန္းဒါးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္သာမကပါဘူး၊ သူ႔ရဲ႕အားကိုးရတဲ့ စစ္သူၾကီးတစ္ဦးလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဟီဖက္စ္ရွန္းဟာ အလက္ဇန္းဒါး တျခားေသာအရာရွိေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္တဲ့အခါမွာ အျမဲတမ္းရွိေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူဟာ အလက္ဇန္းဒါးရဲ႕လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ေတြ၊ အစီအစဥ္ေတြကို ဖြင့္ေျပာတုိင္ပင္ရတဲ့ တစ္ေယာက္တည္းေသာသူျဖစ္ပါတယ္။ အလက္ဇန္းဒါးရဲ႕ ပထမဆုံးလက္ထပ္ပြဲမွာ ဟီဖက္စ္ရွန္းဟာ မီးရွဴးတိုင္ကိုကိုင္ေဆာင္ေပးျပီး သတို႔သားအရန္(Best man)အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဟီဖက္စ္ရွန္းဟာ အလက္ဇန္းဒါးတပ္မေတာ္ရဲ႕ ဒုတိယအၾကီးအကဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္သူဟာ အလက္ဇန္းဒါးရဲ႕ အာရွလႊတ္ေတာ္မွာလည္း ဒုတိယအၾကီးအကဲျဖစ္ပါတယ္။ အလက္ဇန္းဒါးဟာ ဟီဖက္စ္ရွန္းကို အျခားေသာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြနဲ႔မတူေအာင္ ထူးျခားထင္ရွားတဲ့ရာထူးေတြေပးထားတာျဖစ္တယ္။

          ဂရိေရွးေဟာင္းစာေပေတြမွာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ခ်စ္သူေတြလို႔မေဖာ္ျပထားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အလက္ဇန္းဒါး အာရွတုိက္ကိုစစ္မခ်ီခင္မွာ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ ထရိုင္ျမိဳ႕ကိုအရင္သြားခဲ့ပါတယ္။ အလက္ဇန္းဒါးက သူရဲေကာင္းအာခီလိစ္ရဲ႕သခ်ိဳၤင္းဂူမွာ ပန္းေခြခ်ျပီး ဟီဖက္စ္ရွန္းက အာခီလိစ္ရဲ႕ခ်စ္သူပက္ထရိုကလက္စ္ရဲ႕သခ်ိဳၤင္းမွာ ပန္းေခြခ်ခဲ့ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ အာခီလိစ္နဲ႔ ပက္ထရိုကလက္စ္ျဖစ္တယ္လို႔ လူသိရွင္ၾကားေၾကညာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ က်ဆုံးသြားတဲ့သူရဲေကာင္းခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ အဝတ္မပါတဲ့ အေျပးျပိဳင္ပြဲတစ္ခုကိုေျပးခဲ့ၾကပါတယ္။

Alexander_and_Hephaestion.jpg

အလက္ဇန္းဒါး(ဝဲ)ႏွင့္ ဟီဖက္စ္ရွန္း(ယာ)

          ဘီစီ၃၂၄ ေဆာင္းဦးရာသီ အားကစားပြဲေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြက်င္းပေနခ်ိန္မွာ ဟီဖက္စ္ရွန္း နာမက်န္းျဖစ္ပါတယ္။ သူနာမက်န္းျဖစ္တာကို အလက္ဇန္းဒါးသိတဲ့အခါမွာ အားကစားပြဲေတြၾကည့္ေနရာကေန သူ႔ဆီခ်က္ခ်င္း ထြက္လာခဲ့တယ္။ ေနမေကာင္းတာတစ္ပတ္ေလာက္ၾကာတဲ့အခ်ိန္မွာ ဟီဖက္စ္ရွန္းဟာ အနည္းငယ္ျပန္က်န္းမာလာခ့ဲပါတယ္။ သမားေတာ္က စိတ္ခ်ရေလာက္တယ္အထင္နဲ႔ ထားခဲ့ခ်ိန္မွာ ဟီဖက္စ္ရွန္းဟာ သမားေတာ္မွာတာကိုနားမေထာင္ဘဲ အသားနဲ႔ ဝိုင္ေတြကို မနက္စာစားလိုက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူ႔အေျခအေနဟာ ျပန္ဆိုးဝါးသြားျပီး သိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ ေသဆုံးသြားေတာ့တယ္။ အလက္ဇန္းဒါးေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ အသက္ဝိဥာဏ္မရွိေတာ့တဲ့ ဟီဖက္စ္ရွန္းကိုပဲ ေတြ႕ရပါေတာ့တယ္။

          အလက္ဇန္းဒါးဟာ ေဆာက္တည္ရာမရ ျဖစ္ေအာင္ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲခဲ့ရတယ္။ ဟီဖက္စ္ရွန္းကို ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုျပီး သမားေတာ္ကို ခ်က္ခ်င္းသတ္ေစတယ္။ သိသာျမင္သာေစတဲ့ ဝမ္းနည္းျခင္းအထိမ္းအမွတ္ေတြကို ျပဳလုပ္ေစပါတယ္။ ျမင္းအားလုံးရဲ႕ လည္ဆံေမြးေတြနဲ႔ အျမီးေတြကိုျဖတ္ပစ္ေစတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ျမိဳ႕ေတြကို တိုက္ခုိက္ဖ်က္ဆီးပစ္ေစတယ္။ တူရိယာအားလုံးကို မတီးခတ္ေစရလို႔ အမိန္႔ထုတ္ခဲ့တယ္။ အျခားေသာ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြက အေလာင္းကို အတင္းမဆြဲယူသြားမခ်င္း သူဟာ ဟီဖက္စ္ရွန္းရဲ႕ကိုယ္ေပၚမွာ တစ္ေန႔နဲ႔တစ္ညလုံး ဖက္ျပီးငိုေနခဲ့တယ္။ ဟီဖက္စ္ရွန္း ေသဆုံးရာျမိဳ႕က ဘုရားေက်ာင္းကိုလည္း ေျမလွန္ဖ်က္စီးပစ္ေစတယ္။ သူ႔ဆံပင္ေတြကို ရိတ္ပစ္ျပီး ဟီဖက္စ္ရွန္းအေလာင္းကို သၿဂၤိဳလ္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔ဆံပင္ေတြကို ဟီဖက္စ္ရွန္းလက္ထဲကိုထည့္ေပးလိုက္တယ္။ အဲဒီအျပဳအမူဟာ သူရဲေကာင္းအာခီလိစ္က သူ႔ခ်စ္သူပက္ထရိုကလက္စ္သၿဂိဳၤလ္တဲ့အခ်ိန္မွာျပဳလုပ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္္။ အလက္ဇန္းဒါးလို အင္ပါယာျပည့္ရွင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဒီအျပဳအမူဟာ သူ႔ေဘးကလူေတြရဲ႕စိတ္ကို မ်က္ရည္က်တဲ့အထိ တုန္လႈပ္ေစခဲ့ပါတယ္။

          အာခီလိစ္က ပက္ထရိုကလက္စ္အေလာင္းေဘးမွာ အထက္တန္းလႊာလူငယ္ ၁၂ေယာက္ကိုသတ္ခဲ့သလိုပဲ အလက္ဇန္းဒါးကလည္း ကိုစီယန္း(Cossaeans)တိုက္ပြဲမွာ အစုလိုက္အျပဳံလိုက္ သတ္ျဖတ္ျပီး သူ႔ေဒါသေတြကို ျပသခဲ့ပါတယ္။ အလက္ဇန္းဒါးဟာ ဟီဖက္စ္ရွန္းေသဆုံးကတည္းက ႏွစ္ရက္တိတိ ဘာအစာမွမစားႏိုင္ခဲ့ဘူး။ တခါတေလ သူ႔အိပ္ရာေပၚမွာဝမ္းနည္းျငိမ္သက္စြာရွိေနျပီး တခါတေလ စူးစူးဝါးဝါးေအာ္ဟစ္ေနခဲ့တယ္။ သူ႔အင္ပါယာတစ္ခုလုံးမွာ ဝမ္းနည္းျခင္းကာလတစ္ခုသတ္မွတ္ျပီး ဘာေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမွမျပဳလုပ္ဖို႔အမိန္႔ထုတ္ျပန္ခဲ့တယ္။ ဟီဖက္စ္ရွန္းရဲ႕ေနရာ အေစာင့္ျမင္းတပ္ရဲ႕တပ္မွဴးေနရာကို ဘယ္သူ႔ကိုမွ မခန္႔အပ္ေတာ့ဘဲ ဟီဖက္စ္ရွန္းရဲ႕တပ္လို႔ပဲ ဆက္ေခၚခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီျမင္းတပ္ရဲ႕ေရွ႕မွာ ဟီဖက္စ္ရွန္းရဲ႕ရုပ္တုကို အျမဲသယ္ေဆာင္ခ်ီတက္ေစပါတယ္။

          အလက္ဇန္းဒါးကို အီဂ်စ္က စီဝ(Siwa)ဘုရားေက်ာင္းက နတ္ဘုရားအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားၾကတယ္။ အလက္ဇန္းဒါးဟာ စီဝကို လူလႊတ္ျပီး ဟီဖက္စ္ရွန္းကို နတ္ဘုရားတစ္ပါးအျဖစ္ကိုးကြယ္ခြင့္ျပဳဖို႔ နတ္ဘုရား ေအမြန္ကို ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီဘုရားေက်ာင္းက နိမိတ္ဖတ္ဆရာေတြက နတ္ဘုရားအျဖစ္ေတာ့ ခြင့္မျပဳခဲ့ဘဲ နတ္သူရဲေကာင္း(Divine Hero)တစ္ဦးအျဖစ္သာ သတ္မွတ္ေပးခဲ့တယ္။ အလက္ဇန္းဒါးဟာ ဟီဖက္စ္ရွန္းအတြက္ ဝတ္ေက်ာင္းတစ္ခုကို ေဆာက္လုပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီဝတ္ေက်ာင္းမွာခ်ိတ္ဆြဲခဲ့တဲ့ ဂရိဘာသာနဲ႔ေရးထိုးထားတဲ့“To the Hero Hephaestion”လို႔အဓိပၸာယ္ရတဲ့ သစ္သားဆိုင္းပုဒ္တစ္ခုကို ယေန႔ထက္တိုင္ ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။

          ဟီဖက္စ္ရွန္းရဲ႕ ဈ ာပနအခမ္းအနားဟာ ေရွးေခတ္ဂရိမွာ အၾကီးက်ယ္ဆုံးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေရွးေခတ္ဂရိသုံးေငြေၾကး ၁၂,၀၀၀တဲလန္႔(Talents)ခန္႔သုံးစြဲခဲ့တယ္လို႔ မွတ္တမ္းေတြမွာသိရပါတယ္။ အခုေခတ္ေငြပမာဏနဲ႔ဆုိရင္ ယူရုိေငြ ၁,၅၀၀,၀၀၀,၀၀၀ ေလာက္နဲ႔ညီမွ်ပါတယ္။ ဟီဖက္စ္ရွန္းအေလာင္းကိုသယ္ေဆာင္တဲ့ စစ္ရထားကို ေဘဘီလုံအထိ အလက္ဇန္းဒါးကိုယ္တိုင္ ေမာင္းႏွင္ပါတယ္။  ေဘဘီလုံမွာ ဟီဖက္စ္ရွန္းအတြက္ အားကစားျပိဳင္ပြဲေတြက်င္းပေပးခဲ့တယ္။ အားကစားသမားေပါင္းသုံးေထာင္ဝင္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီအားကစားပြဲဟာ သူ႔အရင္ကက်င္းပခဲ့ဖူးတဲ့အားကစားပြဲေတြထက္ ယွဥ္ျပိဳင္သူဦးေရမွာေရာ ကုန္က်စားရိတ္မွာေရာ သာလြန္ခဲ့ပါတယ္။

          အေလာင္းတင္တဲ့စင္ဟာ မီတာ၆၀ျမင့္ျပီးေလးေထာင့္ပုံရွိပါတယ္။ ပထမဆင့္မွာ ေရႊေလွအစင္း၂၄၀နဲ႔ပုံေဖာ္ထားပါတယ္။ ဒုတိယအဆင့္ကိုအပိုင္းသုံးပိုင္းနဲ႔ ျပဳလုပ္ထားတယ္။ ေအာက္ေျခမွာ မီးရွဴးတိုင္နဲ႔ေျမြရုပ္ေတြ၊ အလယ္မွာ ေရႊပန္းခက္ေတြနဲ႔ အေပၚဆုံးမွာ မီးလွ်ံထဲကသိမ္းငွက္ရုပ္ေတြနဲ႔ တန္ဆာဆင္ထားတယ္။ တတိယဆင့္မွာေတာ့ အမဲလိုက္ပုံရုပ္တုေတြ၊ စတုတၳဆင့္မွာ လူတစ္ပိုင္းျမင္းတစ္ပိုင္း (Centaur) ေတြတုိက္ခုိက္ေနပုံ၊ ပဥၥမဆင့္မွာ ျခေသၤ့နဲ႔ ႏြားသုိးရုပ္တုေတြ၊ ဆဌမဆင့္မွာ မက္ဆီဒန္နဲ႔ ပါရွားျပည္ကလက္နက္ေတြနဲ႔ အသီးသီးတန္ဆာဆင္ထားတယ္။ အဲဒီရုပ္ၾကြအားလုံးကို ေရႊနဲ႔သြန္းလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အေပၚဆုံး ခုနစ္ဆင့္ေျမာက္မွာေတာ့ ဟီဖက္စ္ရွန္းရဲ႕ အေၾကာင္းကိုေရးစပ္ထားတဲ့ လကၤာေတြကို ရြတ္ဆိုဖို႔အတြက္ ေရသူမရုပ္တုေတြနဲ႔ဖန္တီးထားတဲ့ ခန္းမတစ္ခုရွိပါတယ္။

          အလက္ဇန္းဒါးက ဟီဖက္စ္ရွန္းအတြက္ ျပဳလုပ္ေစခဲ့တဲ့ ဝမ္းနည္းျခင္းအထိမ္းအမွတ္တစ္ခု က်န္ပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ဈ ာပနအခမ္းအနားျပဳလုပ္တဲ့ေန႔မွာ ဘုရားေက်ာင္းမွာ ထြန္းညွိထားတဲ့ မီးေတြကို ျငိမ္းသတ္ေစခဲ့တာပါပဲ။ အစဥ္အလာအားျဖင့္ ၾသဇာအာဏာၾကီးမားတဲ့ဘုရင္ေတြ ေသဆုံးတဲ့အခါက်မွသာလွ်င္ ဘုရားေက်ာင္းကမီးေတြကိုျငိမ္းသတ္ရတာျဖစ္ပါတယ္။

          ဟီဖက္စ္ရွန္းေသဆုံးျပီး ၈လအၾကာ ဘီစီ၃၂၃မွာ အလက္ဇန္းဒါးဟာ နာမက်န္းျဖစ္ျပီးေသဆုံးခဲ့ပါတယ္။ အလက္ဇန္းဒါးေသဆုံးတဲ့အခ်ိန္မွာ အသက္၃၂ႏွစ္သာရွိပါေသးတယ္။ အလက္ဇန္းဒါးေသဆုံးရျခင္းအေၾကာင္းကို အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာဆိုၾကေသာ္လည္း ငယ္ရြယ္တဲ့စစ္ဘုရင္ရဲ႕ က်န္းမာေရးဟာ ဟီဖက္စ္ရွန္းေသဆုံးျပီးတဲ့အခ်ိန္ကစျပီး ဆိုးရြားသြားတယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ကို မျငင္းႏိုင္ၾကပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္ကစျပီး အရက္ကိုအလြန္အကၽြံေသာက္ခဲ့တယ္လို႔ မွတ္တမ္းေတြမွာေတြ႔ရပါတယ္။ အလက္ဇန္းဒါးဟာ သူမေသဆုံးခင္ ၈လအတြင္းမွာ ဟီဖက္စ္ရွန္းအတြက္ အမွတ္တရေတြကိုျပဳလုပ္ေစခဲ့တာဟာ အခ်ိဳ႕အေဆာက္အဦးေတြဟာ သူေသဆုံးခ်ိန္ထိ လက္စမသတ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။

          အလက္ဇန္းဒါးနဲ႔ ဟီဖက္စ္ရွန္းတုိ႔ရဲ႕ၾကားမွာ sexual relationship ရွိမရွိကိုေတာ့ ဘယ္သူမွအတိအက် မသိႏိုင္ပါဘူး။ ညီအစ္ကိုလိုေမတၱာလား၊ သူငယ္ခ်င္းလိုသံေယာဇဥ္လား၊ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္လိုလား၊ တံဆိပ္မကပ္လုိပါ။ သုိ႔ေသာ္ သူတို႔ႏွစ္ဦး၏ ဆက္ဆံေရးအတိမ္အနက္ကို ယခုေဖာ္ျပထားတဲ့ျဖစ္ရပ္ေတြမွာ ျမင္ေတြ႔သုံးသပ္ႏိုင္ပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းတစ္ေယာက္ အေပၚမွာ ထားတဲ့သံေယာဇဥ္၊ ညီအစ္ကိုခ်င္းခ်စ္တဲ့ေမတၱာ၊ အားအကိုးရဆုံးလက္ရုံးတစ္ေယာက္ ဆုံးရႈံးရလို႔ ခံစားရတဲ့ဝမ္းနည္းမႈေတြပါပဲလုိ႔ ဆိုၾကျပန္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မျငင္းလိုပါ။ သို႔ေသာ္ စဥ္းစားၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္။ မည္သည့္ စစ္ဘုရင္က သူ႔ငယ္သူငယ္ခ်င္းအတြက္ မစားႏိုင္မေသာက္ႏိုင္ ဝမ္းနည္းဖူးပါသနည္း? မိမိ၏ေမြးခ်င္းတစ္ေယာက္ ေသဆုံးမႈအတြက္ မည္သည့္ဘုရင္က ထိုကဲ့သုိ႔ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားေသာ ဈ ာပနမ်ိဳးျပဳလုပ္ေပးဖူးပါသနည္း? မည္သည့္ ဧကရာဇ္က သူ႔လက္ရုံးစစ္သူၾကီးက်ဆုံးသည့္အတြက္ တစ္ႏိုင္ငံလုံးဝမ္းနည္းျခင္းအထိမ္းအမွတ္ ျပဳလုပ္ေပးဖူးပါသနည္း?

          အပိုင္း 7 ဆက္လက္ဖတ္ရႈပါရန္

             နွလံုးသားထဲက လက္တစ္ဖက္ၿဖင့္

                                    ဘုန္းသဂၤါ

Aug 27th

သမိုင္းကေၿပာေသာ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား ( Homosexuality in nature and history ) အပိုင္း - 5

By Phone Thin Gar

ဥပေဒမ်ား

          လြတ္လပ္ေသာ ႏိုင္ငံသားလူငယ္မ်ား(ကၽြန္မဟုတ္သူမ်ား)ကို လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ အလြဲသုံးစားလုပ္ျခင္း(sexual abuse)မွ အကာအကြယ္ေပးထားပါတယ္။ ကၽြန္မ်ားဟာ Homosexual ဆက္ဆံျခင္းကို လုံးဝျပဳလုပ္ခြင့္မရွိေပ။ လြတ္လပ္ေသာႏိုင္ငံသားမ်ားကို ျပည့္တန္ဆာအလုပ္လုပ္ကိုင္ျခင္း(Male Prostitution) အား ျပင္းျပင္းထန္ထန္တားျမစ္ထားသည္။ ပယ္ဒါရက္စတီစနစ္တြင္ အစဥ္အလာအရ လက္ေဆာင္မ်ားေပးခြင့္ရွိေသာ္လည္း လူငယ္သည္ အခေၾကးေငြအတြက္ မိမိ၏ကိုယ္ခႏၶာကို အသုံးခ်ခြင့္မရွိေပ။ အခေၾကးေငြအတြက္ မိမိကိုယ္အားအသုံးျပဳသူသည္ အရြယ္ေရာက္ေသာအခါ ႏိုင္ငံသားအခြင့္အေရးမ်ားကို ဆုံးရႈံးရသည္။ ေကာင္စီဝင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ခြင့္မရွိေတာ့ေပ။ လႊတ္ေတာ္ေရွ႕ေမွာက္၊ လူထုေရွ႕ေမွာက္တြင္ မိမိကိုယ္တိုင္အတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိမိမိတ္ေဆြအတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း ဝင္ေရာက္ေျပာဆုိေျဖရွင္းခြင့္ မရွိေပ။ ထို႔အျပင္ မဲေပးခြင့္လည္းမရွိေတာ့ေပ။ လူငယ္အား သူ၏ ဖခင္သို႔မဟုတ္ အုပ္ထိန္းသူမွတဆင့္ ျပည့္တန္ဆာအျဖစ္ ငွားရမ္းပါက ထိုဖခင္ သို႔မဟုတ္ အုပ္ထိန္းသူသည္ အခေၾကးေငြေပးငွားရမ္းသူႏွင့္ အတူတူ လူပုံအလယ္တြင္ အျပစ္ေပးခံရမည္ျဖစ္သည္။ ဒါ့အျပင္ ကၽြန္လူတန္းစားကမဟုတ္ဘဲ ေမြးဖြားလာတဲ့ မိန္းမနဲ႔ ကေလးေတြကိုလည္း ျပည့္တန္ဆာအျဖစ္ အသုံးခ်ခြင့္မရွိေပ။ အဓမၼမုဒိမ္းမႈကိုေတာ့ ႏုိင္ငံသားေတြသာမက ကၽြန္ေတြအေပၚမွာပါ အကာအကြယ္ေပးထားပါတယ္။ လူငယ္ေတြရဲ႕ဖခင္ေတြကုိေတာ့ သူတို႔သားေတြ မိမိဘာသာ အသိဥာဏ္ရွိရွိ ဆုံးျဖတ္ႏိုင္တဲ့အရြယ္မေရာက္မခ်င္း အစြမ္းကုန္အကာအကြယ္ေပးဖို႔ တုိက္တြန္းထားပါတယ္။

          Lover နဲ႔ Beloved ၾကားထဲက ပယ္ဒါရက္စတီျပီးဆုံးတဲ့အခ်ိန္မွာ Lover ကလက္ထပ္ရပါတယ္။ Beloved က အျခားေသာလူငယ္တစ္ေယာက္ကိုရွာျပီး Lover အျဖစ္နဲ႔ ျပန္လည္သင္ၾကားေပးရပါတယ္။ အကယ္ေရြ႕ လက္မထပ္ဘဲ အျခားေယာက်္ားတစ္ေယာက္ကိုပဲ တြယ္ကပ္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အျပစ္ေပးခံရပါတယ္။ စပါတန္ဥပေဒအရ ကဲ့ရဲ႕ရႈတ္ခ်ျပီး လူငယ္ေတြရဲ႕ မေလးမစားဆက္ဆံျခင္းကိုခံရပါတယ္။

          အရစၥတုိတယ္က ပယ္ဒါရက္စတီက Passive role ေနသူလူငယ္ဟာ သဘာဝနဲ႔ဆန္႔က်င္တယ္လို႔ ဆိုထားပါတယ္။ ေရွးေဟာင္းဂရိပန္းခ်ီေတြမွာလည္း လူငယ္ရဲ႕ပုံမွာ ဘယ္ေတာ့မွ လိင္အဂၤါေထာင္မတ္ေနတဲ့ပုံနဲ႔မျပပါဘူး။ လူငယ္ေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ Passive role ကိုမႏွစ္ျမိဳ႕တဲ့သေဘာလို႔ယူဆရပါတယ္။

palaestra.jpg

          ေရွးေခတ္ဂရိ Homosexuality မွာ အသက္အရြယ္တူလိင္တူစုံတြဲေတြကိုလည္း လက္မခံျပန္ပါဘူး။ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈနဲ႔ ဆက္ျပီးလက္တြဲသြားတဲ့ လိင္တူစုံတြဲကေတာ့ အလြန္ရွားပါတယ္။ အစဥ္အလာအရ က်င့္သုံးတဲ့ man-youth homosexuality စုံတြဲအခ်ိဳ႕ နဲ႔ ကီႏိုင္ဒိုးစ္ (kinaodos)လို႔ေခၚတဲ့ အမ်ိဳးအစားႏွစ္မ်ိဳးေတြ႔ရပါတယ္။ ကီႏိုင္ဒိုးစ္ဆုိတာကေတာ့ လိင္စိတ္အရ Passive Role ေနရတာကိုသေဘာက်ျပီး လူမႈအသိုင္းအဝိုင္းအေျခအေနအရ မိန္းမေတြနဲ႔လိင္ဆက္ဆံေနရတဲ့ အရြယ္ေရာက္ျပီး ေယာက္်ားကိုေခၚတာျဖစ္ပါတယ္။ (ယေန႔ေခတ္ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုမလြန္ဆန္ရဲလို႔ မိန္းမယူထားရတဲ့ passive role gay ေတြလိုမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္၊ Bisexual လို႔လည္းသတ္မွတ္ႏိုင္ပါတယ္)

          ေရွးေဟာင္း အာေခးအစ္ေခတ္(Archaic age ဘီစီ ၆ရာစုေရွ႕ပိုင္း)နဲ႔ ေႏွာင္းပိုင္းေခတ္(Classical age)ကူးေျပာင္းတဲ့အခ်ိန္မွာ ပယ္ဒါရက္စတီဟာလည္း ေျပာင္းလဲလာတယ္။ ဘီစီ၆ရာစုခန္႔က ပယ္ဒါရက္စတီဟာ ကေလးသာသာအရြယ္ေလးေတြနဲ႔ ရင့္က်က္ျပီးလူၾကီးေတြရဲ႕ဆက္ဆံေရးျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေခတ္မွာေတာ့ ပယ္ဒါရက္စတီဆက္ဆံေရးဟာ မိဘသေဘာသဖြယ္ေဆာင္ပါတယ္။ Beloved ဟာ ကေလးအရြယ္ျဖစ္ေနေသးရင္ေတာ့ ခ်စ္ခင္တဲ့အမူအရာနဲ႔တုန္႔ျပန္ျပီး လူပ်ိဳေပါက္အရြယ္ျဖစ္လာရင္ေတာ့ ညင္သာတဲ့ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာတုန္႔ျပန္မႈရွိပါတယ္။ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာထိေတြ႔မႈဟာလည္း Non-penetrative sex ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘီစီ၅ရာစုေႏွာင္းပိုင္းေရာက္လာေတာ့ အဲဒီပယ္ဒါရက္စတီပုံစံဟာ ေျပာင္းလဲလာပါတယ္။

          ျပည့္တန္ဆာလုပ္တဲ့သေဘာမ်ိဳးေတြပါလာျပီးေတာ့ Anal sex ကိုလည္း ျပဳလုပ္လာၾကပါတယ္။ လူငယ္တစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ကိုယ္သူ Anal sex လုပ္ဖို႔ခြင့္ျပဳခဲ့ရင္ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္မထုိက္တန္ေတာ့ဘူးလို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရြယ္ေရာက္ျပီးသူအခ်င္းခ်င္း Anal sex လုပ္ဖို႔ခြင့္ျပဳခဲ့ရင္ေတာ့ ကဲ့ရဲ႕ရႈတ္ခ်ျခင္းကိုပါခံရပါတယ္။ အဲလို Passive Role ေနသူေတြကို Kinaidos လို႔ေခၚပါတယ္။ Penetrative sex (Anal sex and Oral sex)ကိုျပဳလုပ္လို႔ရသူေတြဟာ ကၽြန္နဲ႔ျပည့္တန္ဆာေတြပဲရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ Kinaimos ေတြကို ေယာက္်ားျပည့္တန္ဆာမ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ဟာ မိမိတို႔ေနထုိင္ရာအဖြဲ႔အစည္းကို ကာကြယ္ႏိုင္ခြင့္ဆုံးရႈံးပါတယ္။ သေဘာကေတာ့ စစ္မႈထမ္းခြင့္မရွိေတာ့ပါဘူး။ Kinaimosေတြထဲမွာ အေနအထိုင္ မိန္းမဆန္တဲ့သူေတြလည္းပါဝင္ပါတယ္။ Kinaidos ေတြဟာ ဂရိေတြအတြက္ ရြံစရာလူေတြျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ပယ္ဒါရက္စတီစုံတြဲေတြက Lover ေတြဟာလည္း သူတို႔ရဲ႕ Beloved ေတြကို Kinaidos ေတြမျဖစ္ေအာင္ အထူးဂရုစိုက္ရပါတယ္။

20120221-Depiction_of_fellatio_on_Attic_red-figure_ 510_BC.jpg20120221-Wiki_anal_sex.jpg

          လူငယ္ေတြအေပၚမွာ လိင္အၾကမ္းဖက္မႈကိုကာကြယ္တဲ့အေနနဲ႔ သင္တန္းေက်ာင္းမ်ားကို အရုဏ္မတက္မီမဖြင့္ေစဘဲ ေနမဝင္မီပိတ္ေစခဲ့ပါတယ္။ သင္တန္းခ်ိန္အတြင္းမွာလည္း လူငယ္ေတြကို ဘယ္အရြယ္ေရာက္ျပီးသူကမွ လာစကားေျပာခြင့္မရွိပါဘူး။ သင္တန္းသင္ၾကားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းဝင္းထဲကို က်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္သူကိုေသဒဏ္ခ်မွတ္မယ္ဆိုတဲ့အထိ တားျမစ္ထားရပါတယ္။ ယိုယြင္းလာတဲ့ ပယ္ဒါရက္စတီစနစ္ေၾကာင့္ ထိုဥပေဒမ်ားကို ထုတ္ျပန္လာရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ Anal sexနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ဖခင္ေတြကဘယ္ေလာက္ပင္ ဆူပူၾကိမ္းေမာင္းပါေစ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဘယ္ေလာက္ပင္ ေလွာင္ေျပာင္ၾကပါေစ၊ Lover နဲ႔ Beloved ၾကားမွာ ဘယ္ႏွၾကိမ္ျဖစ္ခဲ့ၾကဖူးျပီလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ ဘယ္သူမွမသိႏိုင္ပါဘူး။

Same-sex Union

          လိင္ကိစၥ၊ အခ်စ္နဲ႔ လက္ထပ္ျခင္းေတြသက္သက္စီျဖစ္ေနတဲ့ ဂရိမွာ အတူတကြသက္ဆုံးတုိင္ေပါင္းသင္းခဲ့တဲ့ လိင္တူခ်စ္သူစုံတြဲကေတာ့ အလြန္နည္းလွပါတယ္။ ဂရိေခတ္မွာ လိင္တူလက္ထပ္ျခင္း(Marriage)မရွိပါဘူး။ အတူတကြေနထိုင္ျခင္း(Same-sex union)အျဖစ္ပဲ ေတြ႔ရပါတယ္။

          ဖီလိုလပ္စ္(Philolaus)နဲ႔ ဒီအိုကလပ္စ္(Diocles)တို႔ဟာ တစ္အိမ္ထဲမွာ တစ္သက္လုံး အတူတကြေနထိုင္ခဲ့ျပီး ေသဆုံးၾကတဲ့အခါမွာလည္း လင္မယားေတြလို ႏွစ္ေယာက္အတူ ယွဥ္တြဲျမွဳပ္ႏွံခဲ့ပါတယ္။

          ပေလတိုရဲ႕စကားဝိုင္း(Plato’s Symposim)ဆိုတာ ေယာက္်ားေတြစုေဝးျပီးေတာ့ အခ်စ္အေၾကာင္းကို ေျပာဆိုေဆြးေႏြးၾကတဲ့ ပြဲတစ္ခုပါ။ အဲဒီကိုတက္ေရာက္လာတဲ့သူတိုင္းက အခ်စ္အေၾကာင္းကို အမ်ိဳးမ်ိဳးဖြဲ႔ဆိုေဖာ္ညႊန္းၾကတယ္။ အဲဒါကိုပေလတိုကမွတ္တမ္းတင္ထားခဲ့ျပီး ဒီေန႔ေခတ္မွာေတာ့ ပေလတိုးနစ္အခ်စ္(Platonic love) ဆိုျပီးလူသိမ်ားလာတာေပါ့။ အဲဒီေဆြးေႏြးပြဲကို အလြမ္းဝတၳဳစာေရးဆရာ(tragedian) အာဂါသြန္(Agathon)ရဲ႕အိမ္မွာျပဳလုပ္ခဲ့တယ္။ ပေလတိုရဲ႕မွတ္တမ္းထဲမွာ အာဂါသြန္ဟာ သူ႔ခ်စ္သူ ေပၚေဆးနီးယပ္စ္(Pausanias)နဲ႔တူတူ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ေနထိုင္ခဲ့ၾကတယ္လို႔ေဖာ္ျပထားတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ စာဆိုေတြကုိစုေဆာင္းေနတဲ့ မက္ဆီဒိုးနီးယားဘုရင္ အာခီလားယပ္စ္(Archelaus)ဆီမွာ အတူတူအမႈထမ္းခဲ့ၾကတယ္။ အာဂါသြန္ဟာ အေနအထိုင္မိန္းမဆန္တဲ့ လိင္တူခ်စ္သူ(Kinaidos)တစ္ေယာက္အျဖစ္ လူသိမ်ားခဲ့ပါတယ္။ သက္လတ္ပိုင္းျဖစ္ေပမယ့္ သူ႔ကိုယ္သူလူငယ္ေလးတစ္ေယာက္လို ထင္ရေအာင္ မုတ္ဆိတ္၊ပါးသိုင္းမထားဘဲ အေမြးအမွ်င္ေတြရိတ္ထားတယ္။ သူဟာ ဘီစီ ၄၁၀ ခန္႔မွာ ေသဆုံးခဲ့ပါတယ္။

 

မက္ဆီဒန္ဘုရင္ ဖိလစ္ ၂ (Philip 2 of Macedon)လုပ္ၾကံခံရျခင္း

          Alexander the Great ရဲ႕ဖခင္ ဖိလစ္မွာ ေပၚေဆးနီးယပ္စ္(Pausanius of Orestis)ဆိုတဲ့ Male lover တစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖိလစ္မွာ ေနာက္ထပ္ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ထပ္ရလာတဲ့အခါမွာေတာ့ ဖိလစ္ဟာ ပထမေပၚေဆးနီးယပ္စ္နဲ႔ ဇာတ္လမ္းကိုရပ္စဲခဲ့တယ္။ ဖိလစ္ရဲ႕ခ်စ္သူအသစ္နာမည္ကလည္း ေပၚေဆးနီးယပ္စ္ပါပဲ။ ပထမေပၚေဆးနီးယပ္စ္က သူ႔အခ်စ္ကိုလုယူတဲ့အေၾကာင္းကို လူပုံအလယ္မွာ ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ ခ်စ္သူအသစ္ေပၚေဆးနီးယပ္စ္ဟာ သူ႔သိကၡာကိုျပန္ဆည္ဖို႔အတြက္ ဖိလစ္ကိုကာကြယ္ေပးရင္းနဲ႔ တုိက္ပြဲမွာ တမင္တကာ အေသခံလိုက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခ်စ္သူအသစ္ေပၚေဆးနီးယပ္စ္ရဲ႕ ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အက္တာလက္စ္(Attalus)က ပထမခ်စ္သူေပၚေဆးနီးယပ္စ္ကို လက္စားေခ်တဲ့အေနနဲ႔ ညစာစားဖို႔ဖိတ္ျပီး အရက္မူးတဲ့အခ်ိန္မွာ အဓမၼျပဳက်င့္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းကို ဖိလစ္ကိုျပန္ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ ဖိလစ္ကအက္တာလက္စ္ကို အာရွတုိက္ကိုတိုက္ခိုက္ဖို႔ေစလႊတ္ေတာ့မယ့္အခ်ိန္ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖိလစ္ဟာ အက္တာလက္စ္ကို ဘာမွအေရးမယူခဲ့ပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ ဖိလစ္ဟာ အက္တာလက္စ္ရဲ႕သမီး ယူရီဒိုက္စ္(Eurydice)နဲ႔ လက္ထပ္လိုက္ပါတယ္။ ေပၚေဆးနီးယပ္စ္ကိုေတာ့ ႏွစ္သိမ့္တဲ့အေနနဲ႔ ကိုယ္ရံေတာ္အဆင့္ကိုတိုးျမွင့္ေပးခဲ့တယ္။ ေပၚေဆးနီးယပ္စ္ဟာ ဖိလစ္ရဲ႕အနီးကပ္ကိုယ္ရံေတာ္ခုနစ္ေယာက္မွာ ပါဝင္ပါတယ္။ ေပၚေဆးနီးယပ္စ္ဟာ သူ႔ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ ဘာမွမေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့ ဖိလစ္ကို အမ်က္ထြက္သြားျပီး လက္စားေခ်ခဲ့ပါတယ္။ ဖိလစ္ရဲ႕သမီး လက္ထပ္တဲ့အခမ္းအနားမွာ ဖိလစ္လက္နက္မဲ့ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဓားနဲ႔ထိုးခဲ့ပါတယ္။ မက္ဆီဒိုးနီးယားဘုရင္ဖိလစ္ဟာ သူ႔ခ်စ္သူလက္ခ်က္္နဲ႔ ဘီစီ၃၃၆ မွာေသဆုံးခဲ့ရပါတယ္။

                                 အပိုင္း 6 ဆက္လက္ဖတ္ရႈပါရန္

                                          နွလံုးသားထဲက လက္တစ္ဖက္ၿဖင့္

                                                 ဘုန္းသဂၤါ

Aug 27th

ခရမ္းၿပာတိမ္တိုက္ - အပိုင္း(၄)

By zeya maung

“ ခ်စ္ကိုႀကီး..ညီလဲခုဘဲဆက္မလို႕…”


“ ေတာ္ပါကြာ..အကိုဘဲအရင္ဆက္တဲ့သူၿဖစ္ခ်င္တယ္..”


“ ညီလဲၿဖစ္ခ်င္တာေပါ့ခ်စ္ကိုရာ…”


“ ဟားဟား…”


ကၽြန္ေတာ္ေက်ေက်နပ္နပ္ကိုရယ္ေမာရပါတယ္။


“ ခုဘာလုပ္ေနလဲဟင္..”


“ ညီလား..အိပ္ရာေပၚမွာအကို႕အေႀကာင္းေတြးေနတာဗ်..”


“ ဘာေတြေတြးေနတာလဲညီရ..ေၿပာၿပပါလား..”


“ ညီေလးမွာအခုအရမ္းခ်စ္ရတဲ့အကိုႀကီးတစ္ေယာက္ကိုမေမွ်ာ္လင့္ဘဲ  
 
  ရထားတယ္
ညီေလးအရမ္းေပ်ာ္တယ္အကိုရာ…”


“ အကိုကပိုေတာင္ေပ်ာ္ေသးဗ်ာ…ညီေလးဟာအကို႕ဘ၀ၿဖစ္သြားၿပီ

  
  ညီေလး..မင္းအကို႕ကိုအႏိုင္ယူသြားလိုက္ၿပီကြာ..”


“ အကိုအရမ္း…ခ်စ္တယ္ဆိုတာထက္ပိုတဲ့စကားလုံးရွိရင္ၿပခ်င္တယ္..”


“ အကိုရယ္..ညီလဲဒီလိုပါဘဲဗ်ာ…ညီအရမ္းခ်စ္တယ္.. 
 
  ဒါဘဲေၿပာတတ္ေတာ့တယ္.
အခုေၿပာေနရင္းအကို႕ကိုသတိရေနတယ္ဗ်.
 
  သိလား…”


ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ရဲ႕အႀကည္ႏူးဆုံးအခ်ိန္၊သာယာဖြယ္အေကာင္းဆုံးအခ်ိန္ေတြ


ဘဲၿဖစ္ပါေတာ့တယ္။ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ ေလာကႀကီးကိုေမ့ေလ်ာ့လ်က္


အႀကင္နာစကားေတြနဲ႕အတူေလလိႈင္းထဲမွာအတူစီးေမွ်ာရင္းတစ္ေယာက္နဲ႕

တစ္
ေယာက္ႏွလုံးသားခ်င္းကနီးနီးကပ္ကပ္ရွိေနသလိုကိုခံစားရပါတယ္၊

ေပ်ာ္လြန္းလို႕
ညမွာေကာင္းေကာင္းေတာင္အိပ္မေပ်ာ္ခ်င္ပါဘူး၊

အဲဒီအခ်ိန္ကအခ်စ္ဟာကၽြန္ေတာ့္
အတြက္အရမ္းကိုခ်ိဳၿမိန္လွၿပီး၊ဘ၀

တစ္ခုလုံးကိုေၿပာင္းၿပန္လွန္ပစ္လိုက္သလို
အစစၿပီးၿပည့္စုံေစတာေပါ့။


ေနာက္ေန႕မနက္အေစာႀကီးကိုကၽြန္ေတာ့္ဆီကိုသူေပါက္ခ်လာပါတယ္၊


အခန္းထဲေရာက္တာနဲ႕ကၽြန္ေတာ့္ကိုဆီးဖက္ၿပီးဘယ္ညာအာဘြားေပးေန


ေတာ့တာဘဲ၊တစ္ခါတစ္ေလဒီလိုကေလးဆန္တဲ့သူ႕အၿပဳအမူကကၽြန္ေတာ့္

အတြက္စိတ္အေႏွာင့္အယွက္မၿဖစ္တဲ့အၿပင္ပိုလို႕ေတာင္စြဲလန္းေစပါတယ္၊


ကၽြန္ေတာ္လဲသူ႕ပါးေဖါင္းေဖါင္းေလးကိုေရာႏွာေခါင္း၊နဖူးေတြမွာအကုန္လုံးကို


အားရေအာင္အနမ္းမိုးေစြေပးလိုက္တယ္


“ အဟာ …အာ့…ေတာ္ပါေတာ့ကြာ”


“ လြမ္းလိုက္တာခ်စ္ကိုႀကီးရာ…”


“ အကိုကပိုလြမ္းရတာပါညီေလး…”


ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေစာေစာဘဲဟိုတယ္ကထြက္လာၿပီး (၆၂)လမ္းမအတိုင္းေမာင္း


လာခဲ့ၿပီးမွ ၿပင္ဦးလြင္ဘက္သြားတဲ့လမ္းကိုခ်ိဳးေကြ႕လိုက္ပါတယ္

 

 

------------------------------------------------------------------

မႏေလးမိုးရာသီထုံးစံအတိုင္း မိုးေကာင္းေကာင္းမရြာေပမယ့္ တိမ္ေတြ ကေတာ့အုံ႔ဆိုင္းေနလို႕ ေနေတာ့မပူပါဘူး၊ အေရွ႕ဘက္ဆီက အလင္းေရာင္ ကေတာ့တိမ္ေတြႀကားထဲထိုးေဖါက္လာခ်င္ေနသလို၊အေကြ႕အေကာက္ေတြ မ်ားၿပီးသာယာလွပတဲ့ေတာင္တက္လမ္းမအေပၚမွာဆိုင္ကယ္ဟာလည္း ဘယ္ယိမ္းလိုက္ညာယိမ္းလိုက္နဲ႕အရွိန္ၿပင္းၿပင္းခရီးႏွင္ေနတယ္၊

ဆိုင္ကယ္ေပၚမွာေတာ့တစ္ဦးကိုတစ္ဦးအရမး္ခ်စ္ႀကတဲ့တည္ႀကည္ခန္႕ညားၿပီး ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ေယာကၤ်ားပ်ိဳႏွစ္ဦးစီးနင္းလာပါတယ္၊ အေရွ႕ကေမာင္းေနတဲ့ သူကေတာ့ ထုံးစံအတိုင္းလန္းဆန္းတဲ့စတုိင္နဲ႕ခ်စ္စရာ့ မ်က္ႏွာပိုင္ရွင္မန္းေလးသားေလးေက်ာ္သူရိန္စိုးေပါ့၊ အေနာက္မွာထုိင္ၿပီးသူ႕ခါးကို မလြတ္တမ္း ဖက္ထားတဲ့မ်က္ခုံးေကာင္းေကာင္းမ်က္မွန္နဲ႕ ပါးသိုင္းေမႊးစိမ္းစိမ္းနဲ႕ခန္႕ညားတဲ့ေယာကၤ်ားပိ်ဳကေတာ့ကၽြန္ေတာ္တို႕ဇာတ္လိုက္ မင္းလြင္ဦးေပါ့ဗ်ာ။

-----------------------------------------------

ၿပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕ထဲေရာက္ေတာ့ပထမဦးဆုံးေစ်းထဲမွာရွမ္းတိုဟူးေႏြး

သြားစားႀကပါတယ္၊
ရာသီဥတုကမႏေလးၿမိဳ႕န႕ဲတစ္ၿခားစီ ပါ၊မိုးဖြဲဖြဲေလး

က်ေနတဲ့အၿပင္ကို ေအးစိမ့္ေန
ပါေသးတယ္၊ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္

မနက္စာစားၿပီးေတာ့ဆြယ္တာအကၤ်ီေရာင္း
တဲ့ဆိုင္မွာတစ္ေယာက္တစ္ထည္

၀ယ္ၿပီးတန္း၀တ္လိုက္ႀကတယ္၊


သူ႕ေပါင္တံၿပည့္ၿပည့္သြယ္သြယ္နဲ႕fit ၿဖစ္ေနတဲ့ဂ်င္းေဘာင္းဘီရယ္

အညိဳရင့္ေရာင္
ပန္ဒါ၀က္၀ံရုပ္ေလးပါတဲ့ဆြယ္တာလက္ရွည္ေလးနဲ႕သူ႕

စတိုင္လ္ဟာတကယ့္ကို
ေၿပာစရာမရွိေလာက္ေအာင္ဆြဲေဆာင္မႈရွိလွပါတယ္၊


ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အလုပ္ခ်ိန္ၿပင္ပဆိုရင္ဂ်င္းေဘာင္းဘီ၀တ္ေနက် အတိုင္း

ဒီေန႕လဲ
အၿပာႏုေရာင္ဂ်င္းေဘာင္းဘီရယ္၊ရင္ဘတ္ဗလေပၚလြင္တဲ့တီရွပ္

အၿဖဴေရာင္ကို၀တ္
လာခဲ့တဲ့အတြက္သူနဲ႕အေရာင္ခပ္ဆင္ဆင္အညိဳေဖ်ာ့

ဆြယ္တာတစ္ထည္ထပ္စြပ္လိုက္ေတာ့
ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ဟာ  

၀က္သစ္ခ်သစ္ပင္ေတြစီတန္းေပါက္ေနတဲ့လမ္းမေပၚမွာ ေယာကၤ်ားဖက္ရွင္

မိုဒယ္ၿပေနတဲ့အလား လူေတြရဲ႕ေငးႀကည့္ၿခင္းကိုခံရပါတယ္၊


ကန္ေတာ္ႀကီး ပန္းၿခံ၊ လိပ္ၿပာၿပတိုက္နဲ႕ပြဲေကာက္ေရတံခြန္ေတြမွာ ဓါတ္ပုံ

အတူတူ
ရိုက္ခဲ့ႀကသလို ပိတ္ခ်င္းေၿမာင္ဘုရားနဲ႕မဟာအံ့ထူးကံသာ ဘုရား

ထံမွာလည္း
မတိုင္ပင္ဘဲနဲ႕မေန႕ကေတာင္းတဲ့ဆုကိုထပ္ေတာင္းခဲ့ႀကပါတယ္၊


ပြဲေကာက္ေရတံခြန္မွာကၽြန္ေတာ္က ေရက်တဲ့ေနရာနဲ႕အနီးဆုံး သြားၿပီးဓါတ္ပုံ
ရိုက္
မလို႕လုပ္တာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုအေႀကာက္အကန္တားဆီးပါတယ္၊ဘာၿဖစ္

လို႕လဲေမး
ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေရထဲေခ်ာ္က်သြားမွာစိုးရိမ္လို႕ပါတဲ့။

ကၽြန္ေတာ့္ကိုဒီလိုစိတ္ပူေပး
တဲ့သူရွိေႀကာင္းသိရတာနဲ႕ ရင္ထဲမွာလႈံၿခဳံမႈ၊

ေႏြးေထြးမႈေတြအတိုင္းအဆမရွိခံစားရ
ပါတယ္၊ အၿပန္လမ္းမွာေတာ့

မိုးလဲစဲသြားပါၿပီ အနီးစခန္းေက်ာ္လာတာနဲ႕ မိုးတိမ္ေတာင္
ေတြ အႀကားမွာ

အားယူထိုးေဖါက္၀င္လာတဲ့ေရႊအိုေရာင္ညေနခင္းေနေရာင္ၿခည္
ၿဖာက်

ေနတဲ့မႏေလးၿပန္႕ႀကီးကိုေတာင္ေပၚလမ္းကေနၿမင္ေနရတာတကယ့္ကို


စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းလွပါတယ္၊

ၿပီးေတာ့နံေဘးမွာလဲကမာေပၚမွာကၽြန္ေတာ္
တစ္ေယာက္တည္းခ်စ္ရတဲ့

အခ်စ္ဆုံး လူသားတစ္ဦးကရွိေနေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ကို
ဆယ္သက္စည္းစိမ္

လာေပးၿပီးဒီအေၿခေနနဲ႕လဲလွယ္ခိုင္းရင္ေတာင္ကၽြန္ေတာ္


မလဲယူႏိုင္ပါဘူး။


ကၽြန္ေတာ္က စိုင္းထီးဆိုင္သီခ်င္းေအးေအးေလးေတြႀကိဳက္တတ္ေတာ့

ဖုံးထဲမွာ
သိမ္းထားတဲ့သီခ်င္းကိုဖြင့္ၿပီးနားႀကပ္တစ္ေယာက္ တစ္ဖက္

နားေထာင္လာခဲ့ႀကပါတယ္၊


သီခ်င္းေလးကလဲတိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ဘဲ သိပ္သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ႏြဲ႕တင္ရယ

ဆိုတာေလးကို
အတူတူခံစားလာခဲ့ႀကတာေပါ့။


သီခ်င္းေလးကကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲကခံစားခ်က္ေတြကိုပံ့ပိုးေပးေနသလားထင္ရတယ္


ခ်စ္စကားေလးအၿမဲတမ္းဘဲႀကားေနခ်င္တယ္အခ်စ္ရယ္…တဲ့


အၿမဲတမ္းဘဲေတြ႕ေနခ်င္တယ္အခ်စ္ရယ္…တဲ့


ခ်စ္လြန္းလို႕ရူးရမေလာက္ထိေအာင္ကြယ္…တဲ့


ဆရာစိုင္းခမ္းလိတ္ေရးစပ္ထားခဲ့တဲ့ဒီသီခ်င္းေလးဟာကၽြန္ေတာ့္အတြက္မ်ားရည္ရြယ္


ထားခဲ့ေလသလားထင္ရပါတယ္။..


မႏေလးၿမိဳ႕ထဲၿပန္ေရာက္ေတာ့ သူ႕အိမ္ကိုအရင္၀င္ၿပီးဒီညကၽြန္ေတာ္နဲ႕

လိုက္အိပ္ဖို႕
သူ႕အေမကိုခြင့္ေတာင္းပါတယ္။ သူ႕အေမကနဲနဲေတာ့

အံ့ႀသဟန္ၿပ ေပမယ့္ေနာက္ေတာ့
ဘာမွမၿဖစ္ပါဘူး၊


“ သားငယ္က မင္းကိုေတာ္ေတာ္ခင္ရွာတာကိုး…ကြဲ႕”


“ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ဘယ္ေလာက္ညဥ္႕နက္ေအာင္လည္လည္


 
အိမ္ေတာ့ေရာက္ေအာင္ၿပန္တတ္တာ…”


“ ဟုတ္ကဲ့ အန္တီ..ကၽြန္ေတာ္လဲသူ႕

  ကိုညီေလးတစ္ေယာက္လိုတြယ္တာပါတယ္..”


“ ေကာင္းပါတယ္ကြယ္..မင္းညီကိုနဲနဲေတာ့ထိန္းေပးပါေနာ္..သူ႕ 

  အနားမွာအကိုေတြ


 
အမေတြကလဲမရွိတာႀကာၿပီဆိုေတာ့..ေမတာငတ္ေနရွာတယ္…”


“ စိတ္ခ်ပါအန္တီ…”


(ၿဖစ္ႏိုင္ရင္ကၽြန္ေတာ္တစ္သက္လုံးေစာင့္ေရွာက္သြားခ်င္ပါတယ္)..


ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲကစကားကိုေတာ့ဘယ္လိုေၿပာထြက္ႏိုင္ပါ့မလဲေလ။


ညေနစာကိုဆိုင္မွာဘဲအတူတူလက္ဆုံစားၿပီးမွဟိုတယ္ကိုၿပန္ႀကပါတယ္


ဟိုတယ္ေရခ်ိဳးကန္မွာေရေႏြးအတူစိမ္တာ၊တစ္ခန္းထဲမွာအတူေရခ်ိဳးဖူးတာ


ဒီဘ၀မွာေတာ့ပထမဆုံးပါဘဲ၊


သူ႕ေခါင္းကိုရွမ္ပူေတြထည့္ၿပီးေခါင္းေလွ်ာ္ခိုင္းပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္္ႀကင္နာစြာ


သူ႕ေခါင္းကိုရွမ္ပူေတြနဲ႕ပြတ္သပ္ေလွ်ာ္ေပးပါတယ္၊


“ အကို…အလွၿပင္ဆိုင္ဖြင့္စားလို႕ရၿပီဗ်…ဟီးဟီး…”


“ ေကာင္စုတ္ေလး …သိမယ္.ကြ”


“ ေဟ့ေဟ့ …ရွက္ပါတယ္ဗ်…လူႀကီးမ်က္ႏွာနီသြားတယ္ခိခိ….”


“ လာၿပီကြ..သိမယ္…”


ကၽြန္ေတာ္မေက်မနပ္နဲ႕သူ႕ဆီေၿပးသြားၿပီးဖက္နမ္းလိုက္ပါတယ္


ပါးေပၚမွာ..ႏႈတ္ခမ္းသားေပၚမွာ…


ၿပီးေတာ့…..

+++++++++++++++++
ေနာက္အပိုင္းဆက္လက္ ရႈစားပါ..

Aug 26th

အသည္းကြဲ aftermath (finale)

By Wayfarer
ေန႔သစ္နဲ႔အတူမ်ား
အလြမ္းသစ္ေတြေမြးဖြားခဲ့ေလသလား
ငါ့ႏွလုံးသားက ခ်ည့္နဲ႔လြန္းေနတယ္

 
မုန္းလည္းမမုန္း ေမ့လည္းမေမ့
တစ္ေန႔ေန႔မွာေတာ့ အလြမ္းသင့္တဲ့ဒဏ္ကေန
လြန္ေျမာက္ပါရေစ

 
++++++++++++++++++++

 
ဘြဲ႕ယူျပန္ေတာ့လည္း သူအေဝးေရာက္နဲ႔ပဲယူသြားခဲ့ပါသည္။ 
လူေတြတရုန္းရုန္းနဲ႔ convocation hall ၾကီးက ကၽြန္ေတာ့္အဖို႔ေတာ့ ေျခာက္ကပ္လြန္းေနခဲ့ျပန္ပါသည္။

 
Y.A.မ်ိဳး ဆုိေသာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦး၏နာမည္ကုိ announcer ကေခၚလိုက္တုိင္း 
တခ်ိန္က ထုိနာမည္ျပီးလွ်င္ပါလာတတ္သည့္ သူ႕နာမည္ေလးကုိ 
ကၽြန္ေတာ္ ေမွ်ာ္လင့္ေနမိခဲ့ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ လမင္းဆီကေန ထမင္းဆီဆမ္း ေတာင္းသည့္ 
ခေလးငယ္ထက္ပင္ မုိက္မဲေသာသူသာျဖစ္ပါသည္။

 
++++++++++++++++++++

 
ဘာလိုလိုနဲ႔ အလြမ္းေတြလည္းႏွစ္ခ်ိဳ႕ခဲ့ျပီ။
ဒါေပမယ့္ ညာဘက္တံေတာင္ကအမာ႐ြတ္ေလးကုိၾကည့္မိတုိင္း၊
Accident ျဖစ္လာေသာ လူနာေတြကုိ wound dressing လုပ္ေပးတုိင္း၊
ဘယ္ဘက္ရင္အုံက စူးနစ္လာဆဲ။

 
ဝက္သားဒုတ္ထိုးကုိတစ္သက္စာေရွာင္ခဲ့ေပမယ့္
ဒုတ္ထုိးဆုိင္ျမင္တုိင္း ျမင့္လြင္ဆုိေသာ ဆုိင္နာမည္တစ္ခုႏွင့္အတူႏွလုံးသားမွာ မုိးေစြလာတတ္ဆဲ။

 
ကံေကာင္းသည္က ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ျမိဳ႕ေလးမွာ 
သရဲကားျပသည့္ mini theatre ေလးေတြ မရွိျခင္းပင္။

 
အလုပ္အေတြ႔အၾကံဳအနဲ႔အတူ အသိဥာဏ္ေလးပါ နည္းနည္းပါးပါး
ရင့္က်က္လာေသာ္လည္း
ႏွလုံးသားကေတာ့ ကေလးဆန္စြာ သူ႔ကုိေတာင့္တေနဆဲ။
ေတာင္းဆုိခြင့္ မရွိေတာ့ေပမယ့္ ေတာင့္တခြင့္ေလးေတာ့ေပးပါခ်စ္သူ။

 
+++++++++++++++++++++++++

 
ကေလးဆန္လြန္းေသာ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလုံးသားကုိ
အခ်ိန္ယူျပီး သြန္သင္ရပါဦးမည္။
ကၽြန္ေတာ္ေမြးယူခဲ့ေသာ ဒဏ္ရာေတြကို (သူမေပးခဲ့ပါ)
ကၽြန္ေတာ္ျပန္လည္ကုစားရပါဦးမည္။

 
ေနာင္အနာဂတ္မွာ သူနဲ႔ျပန္ေတြ႔လွ်င္ 
ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကုိျဖဴစင္စြာ ျပဳံးျပခ်င္ပါေသးသည္။

 
ကၽြန္းႏုိင္ငံေလးတစ္ခုမွာ ၾကင္နာတတ္လြန္းေသာ ေယာက္်ားပ်ိဳတစ္ေယာက္ႏွင့္
သူ႕ကုိခ်စ္ေသာ အျခားေယာက္်ားပ်ိဳတစ္ဦးတုိ႔ ၾကည္ႏူးေပ်ာ္႐ႊင္စြာေနထုိင္ေနၾကပါလိမ့္မည္။

 
တစ္ခုေသာအခ်ိန္ေရာက္လွ်င္ေတာ့
ေ႐ႊေရာင္ လႊမ္းေသာ သူဆင္းရဲႏိုင္ငံတစ္ခုမွာ
( သူဆင္းရဲႏုိင္ငံအျဖစ္ကေန လြတ္ခ်င္လည္းလြတ္မည္ေပါ့)
ကၽြန္ေတာ္သည္ လည္း အလုပ္တစ္ဘက္ႏွင့္ေပ်ာ္ေကာင္းေပ်ာ္ေနပါလိမ့္မည္။

 
ထုိအခ်ိန္မွာ
တစ္ခ်ိန္က
နီေစြးေနခဲ့ေသာကၽြန္ေတာ့္ႏွလုံးသားသည္လည္း
အေရာင္ေျပာင္းလဲျပီးျဖစ္ေနပါလိမ့္မည္။
ထုိအေရာင္သည္ အစိမ္းေရာင္မဟုတ္သည္ကုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အတပ္ေျပာရဲပါသည္။
 
အေရာင္သစ္ႏွင့္ႏွလံုးအိမ္ထဲမွာ
နာမည္ေလးတစ္ခုကေတာ့မေပ်ာက္ပ်က္   မေျပာင္းလည္းပဲတည္ရွိေနပါလိမ့္မည္။

 
++++++++++++++++++++

 
ဟုန္းဟုန္းေတာက္တဲ့ အမုန္းမီးလွ်ံၾကားမွာ
ႏွလုံးသားတစ္ခုလံုး အဆုံးမခံႏုိင္ဘူး
ရွံဳးနိမ့္သူမွာလည္း သိကၡာေတာ့ရွိေသးတယ္။

 
မမုန္းမေမ့ အဆုံးတစ္ေန႔မွာေတာ့
အျပံဳးေငြ႕ေတြလႊမ္းျခံဳရင္း အလြမ္းေတြကုိခဝါခ်မယ္
တမ္းတရသူငါ့မွာလည္း ဒဏ္ရာေတြမ်ားလြန္းတယ္ခ်စ္သူ။

 
အလြမ္းေတြ လြန္ေျမာက္တဲ့တစ္ေန႔
ဘယ္ေတာ့မွမေမ့မယ့္ မင္း နာမည္ကုိ
ရင္ခြင္မွာေရးထုိးထားမယ္
ကေလးဆုိးတစ္ေယာက္လိုေတာ့မငိုေတာ့ပါဘူး
ငါ့အတြက္ေတာ့ မင္းအခ်စ္က တစ္သက္စာဖူလုံခဲ့ျပီေလ။

 
အလြမ္းမဟုတ္တဲ့ သတိရျခင္းေတြနဲ႔
အတိတ္ခ်ိဳကုိမွန္းရင္း ခရီးဆက္
တစ္ရက္ျပီးတစ္ရက္လြန္ေျမာက္သည့္တုိင္
ငါ့ႏွလုံးသားက ေျပာေနလိမ့္မယ္
ခ်စ္ေသာ အကုိမွတစ္ပါး အျခားမရွိေတာ့ျပီတဲ့။

 
++++++++++++++++++++


ဘာမဟုတ္တဲ့ အရည္မရ အဖတ္မရလက္ကျမင္းေၾကာထ ထားတာကုိ
မ်က္စိအေညာင္းခံဖတ္ေပးတဲ့ အတြက္
ေက်းဇူး အထူးတင္ရွိပါသီ။
အစဥ္ေလးစားလ်က္
အမုိက္မၾကီး
 LOL  XD
Aug 26th

အသည္းကြဲ aftermath (၃)

By Wayfarer
ပင္ပန္းေသာ အလုပ္သင္ဘဝ
သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ တစ္ဖြဲ႔တည္းပဲေလ။
ပင္ပန္းတာ၊ စိတ္အခန္႔မသင့္တာကုိ အေၾကာင္းျပဳျပီး
သူမ်ားအတြဲေတြ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ျပတ္စဲ
သူငယ္ခ်င္းေတြ ခင္မင္မႈကြဲျပဲတဲ့ အလုပ္သင္ဘဝမွာ
ဘယ္ေလာက္ပဲအလုပ္မ်ားမ်ား ဘယ္ေလာက္ပဲအိပ္ေရးပ်က္ပ်က္
ခ်စ္သူကုိတြဲေသာလက္နဲ႔ ကမၻာၾကီးကုိေတာင္ေမ့မတတ္ပဲ။
သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ ပုိျပီးေတာင္ ရင္ခ်င္းနီးစပ္ခဲ့ပါသည္။
ဒါအခ်စ္ရဲ႕စြမ္းအားေတြတဲ့လား အကုိရယ္။
 
ခ်စ္သူသက္တမ္းသုံးႏွစ္ျပည့္
အလုပ္သင္ကာလျပီးခါနီးမွာေပါ့။
သူ ကၽြန္ေတာ္မထင္မွတ္တာတစ္ခုကုိ လုပ္ခ်ပလိုက္သည္။
သူဟာကၽြန္ေတာ့္အဖို႔ေတာ့ အ့ံၾသစရာေတြနဲ႔ျပည့္ႏွက္ေနသူရယ္ပါ။
 
အဲဒီေန႔ကအစျပဳလို႔ 
သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ ဆင္တူလက္စြပ္ကေလး ကိုယ္စီနဲ႔ေပါ့။
ကၽြန္ေတာ္ေလ အရမ္းေပ်ာ္လိုက္တာ။
ခ်စ္ေသာသူနဲ႔ ရိုးေျမက် ေပါင္းရျပီလို႔ မ်က္စိစုံမွိတ္ယုံခဲ့မိသည္။ 
ဟုတ္သည္၊ ကၽြန္ေတာ္ဟာအ႐ူးတစ္ေယာက္သာျဖစ္ပါသည္။
 
ဘဝအိပ္မက္ကိုယ္စီနဲ႔ 
သင္တန္းေတြတူတူတက္ စာေမးပြဲေတြတူတူေျဖ
ကၽြန္ေတာ့္ေနရပ္ျပန္ဖို႔ေတာင္ေမ့ခဲ့သည္အထိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေပ်ာ္ေနခဲ့သည္။
ေခ်ာေမြ႔လြန္းတဲ့ ဘဝၾကီးေၾကာင့္ ငါ အရမ္းကံေကာင္းတာပဲဟု
ေသြးနားထင္ေရာက္ခဲ့ဖူးသည္။
အနာဂတ္တစ္ခုကုိေတာ့ သူေရာကၽြန္ေတာ္ပါတမင္ေမ့ထားခဲ့ၾကပါသည္။
 
မထင္မွတ္ေသာမုန္တိုင္းဟုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အမည္မတပ္ခ်င္ပါ။
သူႏုိင္ငံျခားကုိသြားမည္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိေနခဲ့သည္ပဲ။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေပ်ာ္ခဲ့ျပီးျပီေလ။ ကၽြန္ေတာ္ေက်နပ္ပါသည္။
အတိတ္ေတြကုိလြမ္းရင္း။ သူျပန္အလာကုိကၽြန္ေတာ္ေစာင့္ပါမည္။
သူေပးထားေသာလက္စြပ္ေလးက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕အေဖာ္ေပါ့။
 
++++++++++++++++++++
 
နယ္ျမိဳ႕ေလးရဲ႕ ည့ံဖ်င္းလွေသာ အင္တာနက္ဝန္ေဆာင္မႈႏွင့္အတူ
သူႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ ေလလိႈင္းၾကားကေန အလြမ္းေတြဖလွယ္ခဲ့ၾကသည္။
ဘြဲ႕ယူဖုိ႔ သူေခတၱျပန္လာဦးမည္မလား။ ထုိေန႔ေလးကုိရည္မွန္းကာ 
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ဦးသား (ႏွစ္ဦးသားဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္တာလည္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါသည္) ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးပါသည္။
ဘြဲ႕Form တင္ဖို႔  သူခဏျပန္လာဦးမည္ဆုိေတာ့လည္း
ကၽြန္ေတာ့္ရင္မွာ ဆုိ႔ႏစ္ေနခဲ့ပါသည္။ ဝမ္းသာလြန္း၍ရယ္ပါ။
မႏၱေလးကုိသြားေနတဲ့ကားၾကီးေပၚမွာ တစ္ညလုံးအိပ္မေပ်ာ္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္
အေတြးေတြနဲ႔ေပ်ာ္ခဲ့သည္။ 
လြမ္းလိုက္ရတာ အကုိရယ္.......။
 
++++++++++++++++++++
 
ဇန္နဝါရီေဆာင္းနဲ႔ အတူ မန္းျမိဳ႕ၾကီးက ခပ္ေပါ့ေပါ့ေလးေအးေနပါသည္။
တစ္ညလုံးမအိပ္ခဲ့ရေပမယ့္
သူျပန္ေရာက္ေနျပီဆုိေသာ အသိႏွင့္
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခုေၾကာင့္ လူကလန္းဆန္းေနသည္။
 
အခန္းသန္႔ရွင္းေရးလုပ္ေနတုန္းဆုိေသာေၾကာင့္
Lobby ထဲမွာထုိင္ေနရင္း လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္မ်ားဆီက 
ေခၚေနက်ဖုန္းနံပတ္ေလးကုိႏွိပ္လိုက္သည္။ 
ဘာလို႔မ်ားရင္ေတြဒီေလာက္ခုန္ေနပါလိမ့္ေနာ္။
 
မိသားစုနဲ႔ ဘုရားသြားေနလို႔တဲ့ 
ျပန္လာေတာ့လာေခၚမယ္တဲ့
ဖုန္းဆက္လိုက္မယ္တဲ့ 
သူ႔အသံေလးက အရမ္းကိုခ်ိဳျမိန္လြန္းလွပါသည္။
ေစာင့္ဆိုင္းရျခင္းကုိကၽြန္ေတာ္ အသားက်ေနတတ္ခဲ့ျပီ။
 
တကယ္လည္းသူလာေခၚခဲ့ပါသည္။
လအနည္းငယ္မွ်သာၾကာခဲ့တာျဖစ္ေသာ္လည္း
သူ႔ပုံစံက အရမ္းပင္ေျပာင္းလဲသြားပါသည္။
ေခ်ာေမာသန္႔ျပန္႔လြန္းေနေသာ သူ႔ကုိၾကည့္ကာ သိမ္ငယ္စိတ္ပင္ဝင္လာခဲ့မိသည္။
 
ခုတင္ေပၚမွာႏွစ္ေယာက္သားလွဲေလ်ာင္းရင္း
ေရာက္တတ္ရာရာေတြေျပာေနခဲ့ၾကသည္။
သူ႔လက္ကေလးကိုဆုပ္ကုိင္ သူ႔အသံခ်ိဳခ်ိဳမွာနစ္ေျမာရင္း
လာရင္းကိစၥေရာ၊ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေရာ၊ သူ႔ရင္ခြင္ေရာ 
သူ႔လက္မွာ ဆင္တူလက္စြပ္ေလးမရွိေတာ့သည္ကုိေရာ
သူကၽြန္ေတာ့္ကုိေခၚေနက်နာမ္စားေလး စကားထဲမွာမပါေတာ့သည္ကုိေရာ
ကၽြန္ေတာ္ေမ့ထားလိုက္ပါသည္။
ခ်ိဳျမိန္မႈအားလုံးအတြက္ ေက်းဇူးပါအကုိ......။


ကၽြန္ေတာ္ဘာမွွ်မေတာင္းဆုိခဲ့သလို သူလည္းပဲ ေပးရန္ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့သည္ထင္ပါသည္။(ေမ့ေနတာပဲျဖစ္မွာပါ)
သိပ္မၾကာပါ သူ႔ဖုန္းေလးျမည္လာသည္။ 
သူဖုန္းေျပာေနတာကလည္း အရမ္းကုိၾကည့္လို႔ေကာင္းေနျပန္ပါသည္။
ခ်စ္လိုက္တာအစ္ကုိရယ္။


ေရခ်ိဳးျပီးရင္ မုန္႔သြားစားရေအာင္တဲ့။ ေျပာစရာစကားရွိတယ္တဲ့။
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ ဘာလို႔မ်ားေအာင့္သြားျပန္တာလဲ။
ေရျမန္ျမန္ခ်ိဳး အဝတ္ျမန္ျမန္လဲကာ သူနဲ႔အတူသြားဖို႔ျပင္ဆင္ရသည္။
ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ေသာ အကုိဟာ ေစာင့္ဆုိင္းရျခင္းကုိမုန္းတတ္သူျဖစ္ပါသည္။


++++++++++++++++++++


သြားေနက်လမ္းေပၚက ထိုင္ေနက်မဟုတ္ေသာ ဆုိင္ထဲကိုကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဝင္လိုက္ၾကသည္။
စားပြဲတစ္ခုမွာထိုင္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ္မသိသည့္လူတစ္ေယာက္က
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိျပံဳးျပပါသည္။ အစ္ကုိကလည္းျပန္ျပံဳးျပလိုက္သည္။
လြန္ခဲ့ေသာကာလေတြဆီက ကၽြန္ေတာ့္ကုိျပဳံးျပေသာ အျပံဳးမ်ိဳး။


ကၽြန္ေတာ္သည္ အရူးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
သုိ႔ေသာ္ ယခုဘာျဖစ္ေနသလဲဆုိတာကုိ မသိႏိုင္ေလာက္ေအာင္ေတာ့ မည့ံခဲ့ပါ။
"ထိုင္ေလကုိရဲ"တဲ့။ နာမ္စားေလးမပါေတာ့ေသာ အကို႔ရဲ႕စကားသံ။အသည္းခိုက္ေအာင္နာက်င္ေသာ္လည္း ကြယ္ဝွက္ထားခဲ့ပါသည္။
ထုိ႔ေနာက္ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္မွာ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ခ်စ္ရေသာအစ္ကုိ။
ျပီးေတာ့ သူ႔ေဘးမွာထုိသူစိမ္း။ အကုိကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လက္ကလက္စြပ္ေလးကုိ အားနာစြာစုိက္ၾကည့္ရင္း သူ႔လက္သူ အုပ္ထားဖို႔ၾကိဳးစားေနပါသည္။မ်က္စိတစ္မွိတ္ကာလအတြင္း
ကၽြန္ေတာ္က အကုိ႔ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သြားခဲ့ပါသည္။


ထိုသူစိမ္းႏွင့္အကုိတုိ႔က လုိက္ဖက္စြာ ေခ်ာေမာလြန္းေနခဲ့ျပန္ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ့္နဲ႔႐ြယ္တူတဲ့။အကုိငယ္ငယ္တည္းက အစုိးရေက်ာင္းမွာအတူတူတက္ခဲ့ၾကတာတဲ့။ခုေတာ့ S'pore မွာအေျခခ်ေနထိုင္သည္တဲ့။ အကိုႏိုင္ငံျခားထြက္ေတာ့မွျပန္ေတြ႕ၾကတာတဲ့။
သူက အကုိ႔ကုိ ကၽြန္ေတာ္ၾကားေနက် နာမ္စားေလးျဖင့္ ေခၚပါသည္။
ထုိအသံေလးကုိ အကို႔ႏႈတ္ဖ်ားကေန ၾကားပါရေစလားဗ်ာ။


နာက်င္မႈေၾကာင့္ အေသးစိတ္ကုိမမွတ္မိေတာ့ေသာ္လည္း စကားေတြေတာ့မ်ားစြာေျပာျဖစ္ခဲ့သည္။
ထူးဆန္းစြာပင္ ထိုအခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္ မငိုျဖစ္ခဲ့။ မုန္းတီးနာက်ည္းမႈေၾကာင့္ မဟုတ္သည္ကုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က်ိန္ေျပာဝ့ံပါသည္။
အပင္ပန္းဆုံးေသာရယ္ေမာျခင္းမ်ားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စကားလက္ဆုံက်ခဲ့သည္။
အကို႔မ်က္ႏွာကေတာ့ ထိန္းမရေအာင္ပ်က္ယြင္းေနခဲ့ပါသည္။
ေတာင္းပန္ပါတယ္အစ္ကုိ။ that's all the best I can do.


++++++++++++++++++++


ကၽြန္ေတာ့္ကုိျပန္လိုက္အပုိ႔ "ေတာင္းပန္ပါတယ္" ဆိုေသာစကားကုိ အကုိတဖြဖြေျပာခဲ့ပါသည္။ သူလက္ဖဝါးေလးကိုဆုပ္ကိုင္ကာ ေတာင္းပန္စရာမလိုေၾကာင္းကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်ိန္မွာ သူ႔လက္ကေလးေတြ ေအးစက္ေနခဲ့သည္။ အစ္ကုိ႔လက္ကုိေႏြးသြားေအာင္ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ေပးခြင့္မရွိေတာ့ဘူးအစ္ကုိ။
သူေပးထားေသာလက္စြပ္ေလးကုိ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကုိျပန္ေပးျဖစ္ခဲ့ပါသည္။
ခ်စ္သူေနာက္ဆံမတင္းေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ဟန္ေဆာင္ေကာင္းခဲ့ျပန္ပါသည္။
ရင္ထဲမွာေတာ့ ျမင္မေကာင္းေအာင္  မုိးေတြ႐ြာေနျပီအကုိ။


ေလးကန္ေသာေျခလွမ္းေတြျဖင့္ သူျပန္သြားပါသည္။ 
သူ႔ရင္မွာ အခ်စ္မရွိေတာ့ေပမယ့္
သံေယာဇဥ္တစ္ခုေတာ့က်န္ေနတာကုိ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ႏုိင္ပါေသးသည္။
အခ်စ္ဦးကုိဆီျပန္သြားသူကုိလည္း ကၽြန္ေတာ္ေဗြမယူႏုိင္ေတာ့ပါ။
အနည္းဆုံးေတာ့ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ အတူတူေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဖူးၾကသည္ေလ။
ကၽြန္ေတာ့္ကုိျဖတ္ရတာ သူလည္း စိတ္ေတာ္ေတာ္ ပင္ပန္းေနမည္ပဲ။
ကၽြန္ေတာ္စိတ္မေကာင္းပါဘူး အကုိ။

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္ကြယ္ေတာ့ 
ေမ့ေပ်ာက္ထားေသာ ပင္ပန္းမႈက ေခါင္းျပဴလာသည္။
ခုတင္ေပၚကုိအရုပ္ၾကိဳးျပတ္ ကၽြန္ေတာ္ လွဲခ်လိုက္သည္။
ကၽြန္ေတာ္ ငိုပါရေစအကုိ။


အေတြးပိတ္ကားေပၚမွာ အတိတ္ပုံရိပ္ေတြက
႐ုပ္ရွင္ျပသလို တျဖတ္ျဖတ္......
ေတာ္ပါေတာ့ကြယ္.....
ခက္ခဲစြာဝယ္ယူထားရေသာအိပ္ေဆးႏွစ္လံုးကိုေသာက္ကာ ကၽြန္ေတာ္အိပ္ဖုိ႔ၾကိဳးစားလိုက္သည္။


++++++++++++++++++++


ပန္းလည္းမဟုတ္
ပိတုန္းလည္းမဟုတ္
ငါက
မ်က္ရည္ေျခြတဲ့ မုိးသားတိမ္


ငါ့ရင္ထဲကမင္း
မင္းရင္ခြင္မွာသူ
ငါက
စည္းဝုိင္းအျပင္ကတတိယလူ


ငါ့မ်က္ရည္ေခ်ာင္းထဲက
ခြင့္လႊတ္ျခင္းဆုိတဲ့ ၾကာပန္းကုိဆယ္ယူ
ခ်စ္ေသာသူႏွင့္ 
သက္ဆုံးတုိင္
ေပ်ာ္ႏုိင္ပါေစခ်စ္သူ...။


ဆက္ပါဦးမည္
မႏၲေလးကုိလြမ္းေသာ
အမိုက္မၾကီး 
Aug 26th

အသည္းကြဲ aftermath (၂)

By Wayfarer
ရိုးရိုးေလးပါပဲ
ငါ့အခ်စ္ေတြက အေရာင္မဲ့တယ္
 
တုိးတုိးေလးပါပဲ
အိပ္မေပ်ာ္တုိင္း ငါ့ေခါင္းအုံးေလး စုိခဲ့တယ္
 
ခုိးခိုးေငး႐ုံမွတပါး
အျခားမတတ္ႏုိင္သူ
ငါ....
စည္းဝိုင္းအျပင္က တတိယလူ.....
 
+++++++++++++++++++
 
"ေျဖးေျဖးေမာင္းပါဗ်"
"ေပ်ာ္ခ်င္လို႔ မုိး႐ြာထဲဆုိင္ကယ္စီးပါတယ္ဆုိမွ ေျဖးေျဖးေမာင္းနဲ႔ လာတုိးတယ္
ေၾကာက္ရင္ခါးကိုဖက္ထား! "
ထိုစဥ္က မုိး႐ြာျပီဆုိကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္ခဲ့ပါသည္။

ျပဴတင္းကေနေငးၾကည့္ရင္း
 ၂၆ လမ္းေပၚက ပလက္ေဖာင္းေလးေတြက ဝိုးတဝါး။
ညအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ပလက္ေဖာင္းေပၚထုိင္ေနေသာ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ရင္းျပဳံးမိသူေတြရွိခဲ့ပါလိမ့္မည္။
အခု ေတာ့ မုိးေရေအာက္မွာ ပလက္ေဖာင္းေလးက တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ကပ္စြာ။
ကၽြန္ေတာ့္ရင္သည္လည္းေလ.........။
 
လမ္းအေကြ႔မွာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ဆုိင္ကယ္လဲသြားသည္။ အင္း ေရေတြနဲ႔ဆုိေတာ့ ေခ်ာ္ေနမွာေပါ့။
သူ႔ေနာက္က ဆုိင္ကယ္လိုက္စီးရင္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ဦး ဆုိင္ကယ္လဲဖူးပါသည္။
ရုတ္တရက္ ေယာင္ယမ္းကာ ညာဘက္တံေတာင္ကုိ ျပန္ၾကည့္မိသည္။
ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္ပါသည္။ ေသသည့္တုိင္ မေပ်ာက္ပ်က္မယ့္ 
အမွတ္ရေလး ကၽြန္ေတာ့္တံေတာင္ပၚမွာ ရွိေနခဲ့သည္ေလ......။
 
" အ! ေျဖးေျဖး စပ္တယ္"
"ျပီးျပီ ။ ကိုယ့္အနာကုိလည္း ေဆးျပန္ထည့္ေပးေလ"
ကၽြန္ေတာ္က တံေတာင္ သူကဒူး။ အျပန္အလွန္ အရက္ျပန္နဲ႔ေဆးရင္း ေအာ္ခဲ့တာေတြ။ တယုတယ ေဆးထည့္ေပးခဲ့တာေတြ။
ေနာက္၊ေႏြးေထြး လုံျခဳံလြန္းတဲ့ သူ႔ရင္ခြင္...
အနာကနာေနတာေတာင္ေမ့သြားခဲ့တယ္ ခ်စ္သူရယ္..
 
Gym ကျပန္လာတုိင္း ေသြးခ်ိဳက်ကာ  မူးေလ့ရွိေသာ
ကၽြန္ေတာ့္ကုိသူဝယ္တုိက္ေနက်သံပုရာရည္ (သူမွမေဖ်ာ္တတ္ဘဲေလ)
ပင္ပန္းလာသည့္ၾကားမွ ေခၽြးေတြရႊဲေနေသာ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ
ေခၽြးသုတ္ေပးရင္း ရင္ခြင္မွာထားကာ အမူးေျပေစေသာ သူ။
အကုိေရ....ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘာလို႔အဲ့ေလာက္ေတာင္မ်ား ဂ႐ုစိုက္ခဲ့တာလဲဗ်ာ။
 
++++++++++++++++++++
 
စိမ့္တက္လာေသာ အဲကြန္းေလေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေစာင္ျခဳံထဲေကြးဝင္လိုက္သည္။
အခ်မ္းက မေျပတတ္ေသး။
တစ္ခ်ိန္ကေတာ့ ေဆာင္းညရဲ႕အေအးဒဏ္ကုိ 
သူ႔ရင္ခြင္အားကုိးနဲ႔ အံတုခဲ့ဖူးတယ္ေလ။
က်င္လည္လြန္းတဲ့ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႔အတူ
အုပ္မုိးလာတဲ့ သူမ်က္ဝန္းေတြ.....
လွလြန္းမေနဘူးလားခ်စ္သူရယ္.....
ေၾသာ္......ေဆာင္းညေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ကုိယ္သား ေခၽြးစုိခဲ့ဘူးသည္ပဲ။
 
+++++++++++++++++++++
 
သူမ်ားေတြေျပာတဲ့ႏွစ္ခ်ိဳ႕ဝုိင္၏ အရသာကုိ
ကၽြန္ေတာ္မခံစားဖူးေပမယ့္
ရင္ထဲကႏွစ္ခ်ိဳ႕ဒဏ္ရာကေတာ့ ျပင္းရွေနဆဲျဖစ္ပါသည္။

ထုိစဥ္က ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏တကၠသုိလ္မွာ
ကံ့ေကာ္နံ႔လည္းမေမႊးခဲ့ပါ။ 
နားေနခန္း corridor တေလွ်ာက္ က်င္ငယ္နံ႔က တေထာင္းေထာင္း။
က်င္ငယ္နံ႔ ကုိေက်ာ္ျဖတ္ရင္း ထုိနားေနခန္းေလးထဲမွာ 
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးစာဖတ္ခဲ့ဖူးသည္။
ထုိစဥ္က နားေနခန္းကုိ က်ား/မ မခြဲေသး။

မွတ္မွတ္ရရ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းကုိ
သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေျပာျပလိုက္တာက 
ခက္ခဲလြန္းေသာ ေနာက္ဆုံးႏွစ္ရဲ႕ အစမ္းစာေမးပြဲတစ္ခုမေျဖခင္ကာလေလးျဖစ္သည္။
အျမင္က်ဥ္းေသာ သူတခ်ိဳ႕ရဲ႕စြန္႔ပယ္မႈႏွင့္အတူ
သူႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္ဦးသား တြဲလက္ေတြပုိျမဲခဲ့သည္။

နားေနခန္းထဲမွာႏွစ္ဦးသား ေဖးမရင္း 
ဖိစီးမႈမ်ားလြန္းေသာ ထုိႏွစ္ကုိေက်ာ္လႊားခဲ့သည္။

အခုေတာ့ corridor ေလးကသန္႔ရွင္းသြားသည္။ 
မေဝရဲ႕ canteen ေလးကလည္း ဟုိအေဝးမွာ။
နားေနခန္းေဘးက ေျမကြက္လပ္ကေလးကလည္း ပန္းပင္ေတြနဲ႔လွပေနသည္။
ေသးေစာ္နံေသာ၊ ျမက္ပင္ေတြထူေသာ၊ က်ားနဲ႔မ ေရာေနေသာ နားေနခန္းပတ္ဝန္းက်င္ကုိ ျပန္ေပးပါဟု ပါခ်ဳပ္ဦးသန္းဝင္းထံ ကၽြန္ေတာ္ သြားေတာင္းဆုိခ်င္သည္ဆုိလွ်င္ ကၽြန္ေတာ့္ကုိဟားတုိက္ၾကပါလိမ့္မည္။
တကယ္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္သည္ မရတာကုိမွ လိုခ်င္မိေသာ အ႐ူးတစ္ေယာက္သာျဖစ္ပါသည္။

++++++++++++++++++++

ၾကမၼာလိႈင္းဘယ္ေလာက္ပဲၾကမ္းၾကမ္း
မင္းရဲ႕အနမ္းနဲ႔ ေက်ာ္လႊားမယ္

ဘယ္သူေတြကပဲ ငါ့ကုိဖယ္က်ဥ္
မင္းရင္ခြင္မွာ ေမာ္ၾကြားမယ္

ခ်စ္သူ႔လက္ကုိတြဲ 
အားခဲျပီးဆက္ေလွ်ာက္ 
ေျခာက္ကပ္ေနတဲ့ငါ့အိပ္မက္ထဲ 
မလာရဲေတာ့တာ မင္းအျပစ္မဟုတ္ပါဘူးခ်စ္သူ.....

++++++++++++++++++++

ဆက္ပါဦးမည္
မႏၲေလးကုိလြမ္းေသာ
အမိုက္မၾကီး 

Aug 26th

သူတုိ႔သံုးဦး၏ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ(အပုိင္း-8)

By Chit Thar

ဘုရားဂႏၵကုဋိတိုက္ေတာ္ထဲကို ေရာက္လာၿပီမို႔ လင္းသစ္အေတြးကိုရပ္ၿပီး ဘုရား၀တ္ျပဳဖို႔ ျပင္ဆင္လိုက္သည္။ ခ်ာတိတ္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႔မ်က္ႏွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕မႈေတြ ေပၚလြင္ထင္ရွားေနတယ္။ ေအးေလ ဒီေန႔ သူ႔ေမြးေန႔ပဲ ေပ်ာ္ရႊင္သင့္တာေပါ့။ ငါဒီေန႔ေတာ့ မင္းကို စိတ္ေကာင္းထားၿပီးေတာ့ ေဘးမဲ့ေပးပါေတာ့မယ္။ ဘုရား၀တ္ျပဳၿပီး ေစတီေတာ္လိႈဏ္ထဲက ပန္းခ်ီကားတခ်ိဳ႕အေၾကာင္းကို ရွင္းျပေပးၿပီးေတာ့ အျပင္ေစတီေတာ္၀င္းထဲမွာ ဓာတ္ပံုတခ်ိဳ႕ အမွတ္တ၇ရုိက္ျဖစ္ၾကသည္။

 

အကို ညီေလ...

 

ရႈး ေစတီေတာ္၀င္းထဲမွာ ရတနာသံုးပါးႏွင့္ မပတ္သက္မဆက္စပ္တဲ့ အျခားစကားေတြကို မေျပာပဲေနတာဟာ အေကာင္းဆံုးပဲ။ ကဲ ဒီေလာက္ဆုိရင္ ေတာ္္ၿပီေပါ့။ ပိတ္ခ်င္းေျမွာင္ကို သြားၾကရေအာင္

 

ဟုတ္

 

(အခန္း-8သ)

 

ပိတ္ခ်င္းေျမွာင္ကို သူစိတ္မ၀င္စားေလာက္ဘူးလို႔ ေတြးမိေပမယ့္ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ သူ စိတ္၀င္တစားနဲ႔ တက္ၾကြရႊင္လန္းေနျပန္တယ္။ ပိတ္ခ်င္းေျမွာင္ေစ်းတန္းက  ဆြယ္တာဆင္တူ တစ္စံုသူ႔ဘာသာေရြး၀ယ္ၿပီးေတာ့ တစ္ထည္ေပးတာကို လက္မခံခ်င္ေပမယ့္ သူ႔ေမြးေန႔မွာ ေပ်ာ္ပါေစဆုိၿပီး လင္းသစ္ လက္ခံလိုက္သည္။ ထင္တဲ့အတိုင္းပါပဲ သူအရမ္းေပ်ာ္သြားတယ္ဆုိတာ သူ႔မ်က္ႏွာမွာ ဖံုးမရဖိမရ အထင္သားေပၚေနတယ္။ ဒီလိုက်ေတာ့လဲ သူ႔မ်က္ႏွာဟာ ကေလးပိစိေလးလို အျပစ္ကင္းစင္ေနျပန္သည္။ ပိတ္ခ်င္းေျမွာင္ကေန ျပန္ထြက္ခဲ့ၾကေတာ့ ေန႔ ၁၂နာရီေက်ာ္ေနၿပီျဖစ္သည္။

 

အကို ညီဗိုက္အရမ္းဆာေနၿပီ

 

ေရွ႕မွာေတြ႔လား ညာဘက္ျခမ္းမွာ ဒီဇင္ဘာဆုိတဲ့ဆုိင္ေလ။ အဲဒီမွာ၀င္လိုက္။

 

ဆိုင္ထဲ၀င္ထိုင္ၿပီး ခဏေနေတာ့ ရာသီမဟုတ္ အခါမဟုတ္နဲ႔ မိုးဖြဲဖြဲကေလး ရြာခ်လိုက္သည္။ ၀ိတ္တာက မီးနူးခ်ေပးေပမယ့္ လင္းသစ္ မီးႏူးကိုၾကည့္မေနေတာ့ပဲ

 

ရွမ္းထၼင္းခ်ဥ္ ငါးနဲ႔တစ္ပြဲ ၀က္စတူးကို ခ်ဥ္ေဆာ္ခါးသီးေျခာက္နဲ႔တစ္ပြဲေပး စားၿပီးခ်ိန္ေလာက္က်ရင္ ႏြားႏို႔ပူပူတစ္ခြက္ လာခ်ေပး အခုေလာေလာဆယ္ဆယ္ကို ေရေႏြးၾကမ္းခ်ေပးဦးေနာ္။ ကဲ ငါေတာ့ ဒါဆုိရင္ရၿပီ။ ခ်ာတိတ္ မွာေလ။

 

ညီက ထမင္းျဖဴတစ္ပြဲ ကိုက္လန္ေၾကာ္တစ္ပြဲ ဆိတ္သားကင္တစ္ပြဲ သံပုရာရည္ညွစ္ေပးေနာ္။ အရည္ေတာ့ အကိုမွာထားတာပဲ ေသာက္ေတာ့မယ္။ အကို႔လိုပဲ စားၿပီခ်ိန္ေလာက္က်ရင္ စေတာ္ဘယ္ရီကို ႏြားႏုိ႔အစစ္နဲ႔ ေဖ်ာ္ေပးပါ အုိက္စကရင္နဲ႔ ႏို႔ဆီကုိ နည္းနည္းေလးပဲ ထည့္ေပးေနာ္။ ျမန္ျမန္ေလးလုပ္ေပးပါ။ ဗိုက္အရမ္းဆာေနၿပီ။

 

ဘာကိုမွ ဟန္မေဆာင္စြာနဲ႔ ကေလးတစ္ေယာက္လို ေျပာလိုက္တာျဖစ္သည္။ ေအာ္ တကယ့္ ကေလးေလးပါပဲလား ခ်ာတိတ္ရယ္။

 

ေဆာရီး ငါေမ့သြားတယ္။ စားဖုိ႔ေသာက္ဖို႔ကုိ မေတြးမိလိုက္ဘူး။

 

အားးးးးးးအကိုကလဲ ရပါတယ္။ ညီနဲ႔အတူလိုက္ေပးလို႔ ညီက တအားေပ်ာ္ေနတာ  ဟီ

 

ေပ်ာ္ပါ ေပ်ာ္ပါ ဒီေန႔နဲ႔ မနက္ျဖန္ ႏွစ္ရက္ေတာ့ ေပ်ာ္လိုက္ပါ။ ခ်ာတိတ္ေရ ေနာက္ရက္ေတြကုိေတာ့ ငါ့နားေနဖို႔ အိမ္မက္ေတာင္မမက္ေတာ့နဲ႔။

 

အကိုက လာေနၾကထင္တယ္ေနာ္။ မီးႏူးေတာင္မၾကည့္ပဲ မွာတယ္။ အကို ဒီကုိ ဘယ္သူေတြနဲ႔ အမ်ားဆံုး လာျဖစ္လဲ။

 

အင္း ငါဘယ္သူနဲ႔ အမ်ားဆံုးလာတယ္ဆုိတာကို မင္းသိရင္ မွာထားတဲ့ အစားအစာေတြကိုေတာင္ စားႏိုင္ေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။

 

အေရးမပါတာေတြကို ေမးမေနနဲ႔။ ဗုိက္ဆာေနၿပီမုိ႔လား။ စားေတာ့ အစာအိမ္ကို ထိခိုက္ေနလိမ့္မယ္။ ေရာ့ ဒီဟင္းရည္ကို ေသာက္ၾကည့္ တကယ္ေကာင္းတယ္။

 

အကိုက သူတစ္ဇြန္းျမည္းၾကည့္ၿပီး ေကာင္းသက္ဘက္ကို ဟင္းရည္ပန္းကန္ တိုးေပးလိုက္တာမုိ႔ ေကာင္းသက္ ဟင္းရည္ကို ခပ္ေသာက္ၾကည့္လိုက္သည္။

 

အားးးးးးးးမိုက္တယ္။ တကယ္ေကာင္းတယ္။ အကိုက မွာတတ္တယ္ေနာ္။ မိုက္တယ္။ ဟီ

 

အင္း ႀကိဳက္ရင္ မ်ားမ်ားေသာက္ စကားေတြကို သိပ္ေျပာမေနနဲ႔

 

ဟန္မေဆာင္စတမ္း ကေလးတစ္ေယာက္လို အားပါးတရ စားေသာက္ေနတဲ့ သူ႔ကုိ တစ္ဖက္၀ိုင္းက ခ်ာတိတ္မေလးတစ္ေယာက္က လွမ္းၾကည့္ၿပီးေတာ့ သူ႔အေဖာ္ေတြကိုပါ ညႊန္းျပလိုက္ျပန္သည္။ ခ်ာတိတ္ကေတာ့ အစားအေသာက္ဆီ အာရံုေနၿပီမို႔ ပတ္၀န္းက်င္ကို သတိမိထားမိေတာ့တာမုိ႔ သူ႔ကုိၾကည့္ေနတယ္ဆုိတာ သိဟန္မတူဘူး။

 

ခ်ာတိတ္မေလးေတြ ငါးေယာက္ဟာ ၾကည့္လိုက္ အခ်င္းခ်င္း တြတ္ထိုးလိုက္ လုပ္ေနၾကသည္။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ခ်ာတိတ္ကို ေတာ္ေတာ္ေၾကြေနတဲ့ အၾကည့္ေတြနဲ႔ ၾကည့္ေနေတာ့သည္။

 

ခ်ာတိတ္ေရ မင္းေဂးအသိုင္းအ၀ိုင္းထဲမွာ သိပ္မေပၚလင္မထင္ရွားေသးခင္မွာ ဆက္မတိုးေတာ့တာ အေကာင္းဆံုးပဲလို႔ ငါထင္ပါတယ္။ ငါတုိ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြေပါေပမယ့္ စစ္မွန္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႔ သစၥာတရားမရွိလို႔ ၾကည္ႏူးစရာဆုိတာလဲ မရွိပါဘူး။ ေအးေလ မင္းက ငယ္တာပဲ ဒါေတြကို မသိေသးဘူးေပါ့။ မင္းတစ္ေန႔က်ရင္ သိလာမွာ။

 

ခ်ာတိတ္ ေဘး၀ိုင္းက ေကာင္မေလးငါးေယာက္ထဲက အနက္ေရာင္အက်ီၤနဲ႔တစ္ေယာက္က မင္းကို အေတာ္ေၾကြေနဟန္တူတယ္။ မင္းကိုၾကည့္ေနလိုက္တာ သူ႔မ်က္လံုးေတြ ျပဳတ္ထြက္လာမွာကိုေတာင္ စိတ္ပူရတယ္။

 

သိသားပဲ။ မသိဟန္ေဆာင္ေနတာ။ စိတ္ကိုမ၀င္စားဘူး။ သူ႔ဘာသာ ၾကည့္ၾကည့္မၾကည့္ၾကည့္ေပ့ါ။ ဘာလုပ္ရမွာလဲ

 

မသိေတာ့ဘူးေဟ့ လုပ္ခ်င္ရာသာ လုပ္ အေကာင္းလဲ ေျပာေပးရေသးတယ္။

 

မေကာင္းပါဘူး။ ညီ့ကို သူမ်ားဆီ ပုတ္ထုတ္ပစ္တာ ေကာင္းတာလား။ လုပ္မေနဲ႔ အကိုကလဲြရင္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ညီမခ်စ္ဘူး။ အရာရာစုတ္ျပတ္သတ္ေနလို႔ တြဲစရာေဆာ္မရွိလို႔ အကို႔ကုိ ခ်စ္တယ္ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ တကယ္ခ်စ္လို႔ကုိ ခ်စ္တယ္ေျပာတာ။ ငရဲေကာင္ထက္ သာရင္ပဲသာမယ္ မေလွ်ာ့ဘူး။

 

ဘာျဖစ္လို႔ ဒီမေကာင္းတဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းႀကီးထဲကုိ တိုး၀င္ေနခ်င္ရတာလဲ။ ေပ်ာ္စရာေတြေပါပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခဏပဲ ေကာက္ရိုးမီးလိုပဲ။ ဒီအသိုင္းအ၀ိုင္းႀကီးထဲမွာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတို႔ သစၥာတုိ႔ဆုိတာ မရွိသေလာက္ပဲ။ ေသြးသားဆႏၵေတြပဲရွိၾကတယ္။

 

အဲဒီအသိုင္းအ၀ိုင္းထဲကို ညီဘယ္မွာတုိး၀င္ေနလို႔လဲ။ အကို႔ဘ၀ထဲကိုပဲ ညီတိုး၀င္ေနတာပါ။ ညီက ေဂးအသိုင္းအ၀ိုင္းထဲက ေဂးေတြနဲ႔ ပတ္သက္ဆက္ဆံေနတာမွ မဟုတ္တာ။ ညီက အကိုနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ေအးေအးေဆးေဆး ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းသြားခ်င္တာ။ က်န္တာ ဘာကိုမွ စိတ္မ၀င္စားဘူး။ အကိုကလြဲရင္ ညီ ဘယ္သူ႔ကုိမွ ဂရုလဲမစုိက္ဘူး စိတ္လဲမ၀င္စားဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဟုိငရဲေကာင္ကိုေတာ့ ဂရုစိုက္မွျဖစ္မယ္။

 

ကိုရဲကုိ ငရဲေကာင္လု႔ိမေခၚပါနဲ႔လား။ သူ႕က ကိုယ့္ထက္အႀကီးလဲ ယဥ္ေက်းမႈရွိမွေပါ့။

 

သူက ညီအတြက္ေတာ့ တကယ္ ငရဲေကာင္ပဲဟာ

 

အကိုက သူ႔ကုိ စကားေလးနဲ႔ေတာ္ အထိမခံႏိုင္ဘူးေနာ္။ ငရဲေကာင္ အကို႔အခ်စ္ေတြကို ပိုင္ဆုိင္ခြင့္ရထားတာဟာ ခင္ဗ်ားဘ၀မွာ ကံအေကာင္းဆံုးအရာတစ္ခုပါ။

 

(ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္)

 

 

Aug 25th

အသည္းကြဲ aftermath (၁)

By Wayfarer

ရင္ခြင္ဆုိတာမသိ
အခ်စ္မရွိတဲ့အရပ္
ငါ........
ေျခာက္ကပ္စြာ ေပ်ာ္ေမြ႔တတ္ခဲ့ျပီ
..............
ဇန္နဝါရီလ ဆုိေသာ္လည္း  ေဆာင္းရာသီရဲ႕ေလထုကေအးမေနပါ။
ဘြဲ႔ form တင္ဖို႔ကိစၥေတြအျပီး အခ်ိန္ကုိၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေန႕လည္ ၁၂ခြဲ။
ဒီအခ်ိန္ဆုိရင္........
လမ္း ၃၀ အတုိင္းလမ္းေလွ်ာက္လာရင္း ဟုိအရင္ေက်ာင္းသားဘဝက ၾကည့္ေနက်ရုပ္ရွင္ရုံေလးေရွ႕ကုိေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ရပ္လိုက္မိသည္။ ဗာဒံပင္အရိပ္ရယ္ မီးစက္ကေလးရယ္ ဆုိင္ကယ္တစ္ခ်ိဳ႕ရယ္......
မေျပာင္းလဲေသးပါလား
တစ္ခ်ိန္တုန္းကေတာ့ အဲဒီေနရာေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရဲ႕
(ဟုတ္တယ္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕) ဆုိင္ကယ္ကေလးလည္း
 ထုိေနရာမွာ ရပ္ခဲ့ဖူးသည္။
ေလွ်ာက္လမ္းက်ဥ္းေလးအတုိင္းဝင္ခဲ့ရင္း 
လက္မွတ္ေရာင္းတဲ့ စားပြဲေလးနဲ႔ အတူ 
မုန္႔ေတြတင္ထားတဲ့စင္ေလးေတြ....
"အာလူးေၾကာ္ဝယ္မယ္"
"ဟင့္အင္းေနၾကာေစ့ပဲဝယ္"
"မရဘူး အာလူးေၾကာ္ပါဝယ္မယ္"
"အာလူးေၾကာ္စားေတာ့ဝမွာေပါ့
ေနၾကာေစ့ပဲစား"
စကားသံေလးေတြၾကားေနသည္။
နံရံဘက္ဆုိေတာ့ C-1နဲ႔ C-2ေနာ္လို႔ 
လက္မွတ္ေရာင္းတဲ့အစ္မကေျပာမွ ကၽြန္ေတာ္အသိျပန္ဝင္လာသည္။
အလို! ဒီနားမွာလက္မွတ္ေရာင္းရယ္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ပဲ ရွိေနခဲ့သည္ပဲ။

တစ္နာရီထိုးဖို႔ ဆယ္မိနစ္ခန္႔ လိုေသးသည္။
Theatre ထဲဝင္လိုက္ေတာ့ စုံတဲြႏွစ္တြဲခန္႔ႏွင့္
တစ္ကိုယ္တည္းသမား သုံးေလးေယာက္...
ထုံးစံအတုိင္း ရုပ္ရွင္ မျပခင္ သီခ်င္းသံေလးကပ်ံ႔လြင့္လ်က္....
မေရာက္ျဖစ္တာၾကာျပီျဖစ္ေသာ္လည္း
ထုိင္ေနက်ခုံေလးကိုသြားဖုိ႔ နံရံေပၚကနံပါတ္ေတြကုိ ၾကည့္ရန္မလိုခဲ့ပါ။

သီခ်င္းသံက တုိးတုိးေလးေတာ့မဟုတ္ 
သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မၾကားတခ်က္ၾကားတခ်က္။
ေနၾကာေစ့ေတြကုိ တေထာက္ေထာက္ခြာေနလိုက္သည္။
လက္ထဲမွာေနၾကာဆံေလးေတြမ်ားမ်ားလာသည္။
ကၽြန္ေတာ္ဆက္ခြာေနဆဲ။ 
ေနၾကာေစ့စားရသည္ကုိကၽြန္ေတာ္အလြန္မုန္းပါသည္။

သီခ်င္းသံလည္းတိတ္၊ မီးေရာင္လည္းမွိတ္သြားသည္။
ပိတ္ကားျပင္ေပၚမွာပုံရိပ္တစ္ခ်ိဳ႕..
ယခုဘာကားျပေနလည္းကၽြန္ေတာ္မသိပါ
ကၽြန္ေတာ္ျမင္သည္က horror movie....ရဲ႕ဇာတ္ဝင္ခန္းေတြ။
ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့အခန္းေရာက္တုိင္း ကၽြန္ေတာ္အားကုိးတၾကီး ဆုပ္ကိုင္တတ္ေသာလက္တစုံ။
ကၽြန္ေတာ့္ဘယ္ဘက္အျခမ္းကုိ အားကုိးတၾကီးလွမ္းကိုင္မိေတာ့
ပလတ္စတစ္ခုံ၏ေအးစက္မႈကုိခံစားရပါသည္။ 
ေမွာင္ေနေသာအခန္းထဲမွာ ကၽြန္ေတာ့္ျမင္ကြင္းေတြေခတၲမႈန္ဝါးသြားခဲ့သည္။

.....................

ဘာေတြျပေနမွန္းမသိေသာ ပိတ္ကားျပင္ကုိၾကည့္ေနရင္း
မီးတုိ႔လင္းလာသည္။
အျပင္ကုိေရာက္ေတာ့ ၂နာရီခြဲ....
ေျခလွမ္းေတြက (၁၆ ေက်ာင္းဟု ျမိဳ႕ခံေတြကေခၚပါသည္) 
အထက ၁၆ရွိရာသုိ႔ (ေက်ာင္းေဘးနားဆုိပိုမွန္မည္ထင္ပါသည္)ဦးတည္ေနသည္။ 
သြားမယ္မသြားဘူး စိတ္မွာလြန္ဆြဲရင္း
ကၽြန္ေတာ္ျမင္လိုက္ရသည္က "ျမင့္လြင္" ဆုိေသာဆုိင္ဘုတ္ေလးနဲ႔ဆုိင္ကေလး။
ခင္းထားေသာ စားပြဲေတြမွာမထိုင္ဘဲ 
အသားထည့္ေသာ အုိးရွိရာစားပြဲမွာသာထုိင္လိုက္သည္။
ဒါလည္းအက်င့္ပဲျဖစ္မည္ထင္သည္။

"ဟုိတစ္ေယာက္မပါဘူးလား မလာတာၾကာျပီေနာ္"
ဟူေသာ ဆုိင္ရွင္ အစ္မ၏အေမးကုိ အျပံဳးတစ္ခုျဖင့္သာ
ကၽြန္ေတာ္ေျဖႏိုင္ပါသည္။
"ခါတုိင္းလိုပဲထည့္လိုက္မယ္" ဆုိျပန္ေတာ့လည္း 
ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းပဲညိတ္ႏိုင္ပါသည္။
"ျပီးေတာ့မွပိုကစားမယ္ ဝက္သားဒုတ္ထိုးေတာ့စားပါရေစ"
နားထဲျပန္ၾကားေယာင္ေနသည္။
စားရင္းပင္မ်က္ရည္မ်ားဝုိင္းလာပါသည္။ စပ္လို႔ပဲျဖစ္မွာပါ။
ကၽြန္ေတာ္စားေနတာက sauce အခ်ိဳေလ။
ရင္တစ္ခုလုံးေလးေနသည္
ၾကာခဲ့ျပီျဖစ္ေသာ္လည္း ပတ္ဝန္းက်င္ေဟာင္းေၾကာင့္
ရင္ထဲက ဒဏ္ရာက ျပန္လည္နာက်င္လာသည္။
ေမာလွျပီ
ကၽြန္ေတာ္ အခန္းျပန္နားမွျဖစ္ေတာ့မည္။
......................
တကယ္တမ္းက်ေတာ့လည္း အိပ္မေပ်ာ္ပါ
ျပဴတင္းလိုက္ကာကုိဆြဲလွပ္ရင္း 
မင္းေနျပည္ေတာ္ေဟာင္း၏ ညေန႐ွဳခင္းကုိ ေငးၾကည့္မိသည္။
ေဖာက္ျပန္ေသာ ရာသီဥတုက
အညာေဆာင္း၏ညေနကုိ မုိးစက္ေတြနဲ႔ အက်ဥ္းတန္ေစလိုက္သည္။
မုိးစက္တုိ႔နဲ႔အတူ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း
အတိတ္တစ္ခုသုိ႔..............
ဆက္ပါဦးမည္
မႏၲေလးကုိလြမ္းေသာ
အမိုက္မၾကီး
Aug 25th

အခ်စ္႐ွိျပီ

By Shinewathan
မင္းကို စေတြ႕တဲ႕ေန႕ကေပါ႕

ထင္တာေတာ႕႕ အခ်စ္တစ္ခုကို

စတင္ေမြးဖြားခဲ႕   ျပီ။ု

မိုင္ေထာင္ခ်ိီ အေတြးမ်ားရဲ႕

အလယ္မွာ

ငါေလတကယ္ပဲ ခ်စ္တတ္ခဲ႕တာ

မင္းနဲ႕က်မွ အခ်စ္ဆိုတာ

တကယ္ရွိမွန္း

သိတတ္ခဲ႕တာ ပါ ခ်စ္သူဦးရယ္.........................