Jul 1st

ေတြ႕ဆံုပတ္သက္ခဲ့ျပီးေနာက္ (After Trade)

By Alex aung

ကိုယ့္စိတ္ကူးထဲမွာ အျမဲစိတ္ကူးယဥ္ေတာင့္တမိခဲ့ရတဲ့ အမ်ိဳးသား ဒါမွမဟုတ္ ခဏတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေတြ႕ဆံုခ်င္ ခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသား တစ္ေယာက္ (ျပပြဲအခမ္းအနား၊ သစ္တစ္ပင္ေအာက္၊ chat room ထဲမွာ ဒါမွမဟုတ္ sauna တစ္ခုမွာ ဆံုခဲ့ရေသာသူ) ကို အမွန္တကယ္ ပတ္သက္ရ ေတြ႕ဆံုခြင့္ရခဲ့ရင္ ဘယ္လိုမ်ား ျပဳမူမိမွာပါလိမ့္။ တကယ္လို႕မ်ား လိင္ကိစၥကို ေက်နပ္ဖြယ္ပတ္သက္မႈ သူနဲ႕ရရွိခဲ့မယ္ ဆိုရင္ ေရာ စိတ္ထဲ ဘယ္လိုမ်ား သေဘာထားမိမွာပါလိမ့္။ ကဲ ဒီမွာ သူနဲ႕ ပတ္သက္ခြင့္ရခဲ့ျပီးရင္ ျပင္ဆင္ထားရမယ့္ စိတ္ေနစိတ္ထား သေဘာ ထားေလးေတြ အျပဳအမူေလးေတြ။

(1)              Keep it Clean

Sex က ညစ္ပတ္ရႈပ္ပြမႈကိုျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။ Towel ရွိေနရင္ေတာ့ အေတာ္အသံုးက်တာ သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ဖို႕ ေလ။ တကယ္လို႕ လိင္ ဆက္ဆံပတ္သက္မိခဲ့ရင္ ေျပာပါတယ္။

လူအားလံုးကိုေတာ့ မဆိုလိုပါဘူး.....ကိုယ့္အိမ္မွာပဲ ညဦးပိုင္းက ဆက္ဆံခဲ့တယ္ထားဦး ခေရ၀က သုတ္ရည္ရဲ႕အနံ႕ဟာ မနက္စာစား သံုးခ်ိန္ထိတိုင္ ရေနႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ေရခ်ိဳးသင့္သလို သူ႕ကိုလည္း ေရခ်ိဳးသန္႕စင္ဖို႕ တိုက္တြန္းသင့္ပါတယ္။ တကယ္လို႕မ်ား ကိုယ္က public sex လုပ္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ရွဴးထုပ္ေလးေတြ nana pack ေလးေတြက အသံုးတည့္လွပါတယ္ သန္႕စင္ဖို႕။

(2)              The Exit

Gay Men ေတြရဲ႕စိတ္ဟာ တစ္ခါတေလ ထူးဆန္းပါတယ္။ ကိုယ္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္လို႕ လိင္ဆက္ဆံပတ္သက္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ မေတာ္တဆ ပတ္သက္မိ တာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိစၥျပီးေျမာက္သြားခ်ိန္မွာ ဆက္ဆံဖက္ကို လံုး၀ သည္းမခံႏိုင္ေအာင္ ရြံသြားတာမ်ိဳး၊ အခုပဲ မပတ္သက္ခ်င္ ေတာ့တဲ့စိတ္မ်ိဳး ထြက္ေျပးသြားခ်င္တာမ်ိဳး တစ္ခါတေလ ျဖစ္ေပၚမိတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါ  ရုိင္းရာလည္းမက်ေအာင္ ေကာင္းမြန္ျပီး ေျမာက္မယ့္ နည္းလမ္းတစ္ခုကို စဥ္းစားအသံုးခ်သင့္ပါတယ္။ sauna , Locker room ေတြမွာ ျဖစ္ပ်က္ပတ္သက္မိတာဆိုရင္ေတာ့ လြယ္တာေပါ့ေနာ္။ သူ႕ အိမ္ကိုလိုက္ သြားျပီး ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ခက္ျပီေပါ့။

ရုံးခန္းလို ဒါမွမဟုတ္ ဟိုတယ္အခန္းမွာျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူ႕ကားထဲမွာ ႏုတ္စ္စာရြက္ေလးနဲ႕ ပတ္သက္ခဲ့မႈအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါ ေၾကာင္း၊ အလုပ္တစ္ခုကို သတိရလို႕ ျပန္သြားႏွင့္ျပီျဖစ္ေၾကာင္း ေရးထားခဲ့သင့္ပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ သူ႕အိမ္ကျပန္ခဲ့တာဆိုရင္ေတာ့ ဖုန္း မက္ေဆ့စ္ေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ ပို႕ထားခဲ့သင့္တယ္။ ဘာေၾကာင့္ဆို သူ႕အတြက္ တစ္ခုခုေတာ့ သိခ်င္မွာပဲမဟုတ္လား ႏွစ္ဦးသား ပတ္သက္မႈ အတြက္။

(3)              Don't Expect Brekkie

အမ်ိဳးစံုၾကိဳးခုန္မလုပ္သင့္ပါဘူး ေတြ႕ဆံုဖို႕ခ်ိန္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏွစ္ဦးသားပတ္သက္မႈအေနအထား ေနရာ ေဒသေတြကိုေလ။ လိင္ဆက္ဆံ ဖို႕ တစ္ၾကိမ္ေလးပဲခ်ိန္းတာျဖစ္ျဖစ္ ၊ တစ္ခုခု ပတ္သက္ဖို႕ ခ်ိန္းၾက ေတြ႕ဆံုၾကတာပဲျဖစ္ျဖစ္ အခုတစ္မ်ိဳး ေတာ္ၾကာတစ္မ်ိဳး ေျပာဆို ေျပာင္းလဲေနတတ္တာ မ်ိဳး မလုပ္သင့္ပါဘူး။

သူသည္လည္း အလုပ္တစ္ခုခု ရွိမယ္၊ ဘ၀တစ္ခုရွိမယ္၊ ၾကိဳက္တာမၾကိဳက္တာရွိ ေနႏိုင္တယ္ေလ။ ႏွစ္ဦးသား မေတြ႕ခင္က ေျပာဆို ေဆြးေႏြးခဲ့တဲ့အတိုင္း ျပဳမူလုပ္ ေဆာင္သင့္တာေပါ့။  ( မေတြ႕ခင္ကေတာ့ ေဘာ့ပ္ေနေပးပါ့မယ္၊ ၾကိဳက္သလို အဆင္ေျပတဲ့ေနရာ စသျဖင့္ ဘာညာ ဘာညာေတြေျပာျပီး ေတြ႕ဆံုေတာ့မွာ ဒီအခန္းမၾကိဳက္ပါဘူး ဒီဟိုတယ္က ဘာျဖစ္တယ္ စသျဖင့္)

ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က ေျပာင္းလဲခ်င္တာလည္း မျဖစ္သင့္သလို သူ႕ဘက္က ေျပာတုန္းကတစ္မ်ိဳး အခုတစ္မ်ိဳး ဆိုရင္ မလိုက္ေလ်ာ ေမ်ာမပါ သင့္ပါ။

(4)              Just The Once, Thanks

One-night stands ဆိုတာ အေၾကာင္းျပခ်က္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ခဏတာလိုအပ္ခ်က္အတြက္ ေတြ႕ဆံုျခင္းေပါ့။ မၾကာခဏ ဒီလို ဇာတ္ခင္းေနတယ္ဆိုရင္ေတာ့ လူမႈဆက္ဆံေရးအပိုင္းမွာ ကသိကေအာက္ ျဖစ္မႈေတြ တိုးပြားလာႏိုင္ပါတယ္။

မယုံႏိုင္ဖြယ္ရာ ကိုယ့္အတြက္ a good one နဲ႕ေတြ႕ဆံုပတ္သက္ရတယ္ဆိုရင္ သူနဲ႕ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး တိုးတက္ဖို႕ၾကိဳးစားသင့္ သလို ပါတနာတစ္ေယာက္အျဖစ္ အဆင့္တက္ဖို႕ေလ့လာသင့္ပါတယ္။ အရာရာ သူနဲ႕အဆင္ေျပေနတယ္ဆိုရင္ မေကာင္းဘူးလား။

(5)              The Contact Number Thing

သူနဲ႕ ဆက္သြယ္ဖို႕ အခ်က္အလက္အစံုရွိတယ္ဆိုရင္လည္း သီးသန္႕ေရးမွတ္ထားတာမ်ိဳး လုပ္သင့္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ သူနဲ႕ ျပန္လည္ပတ္သက္ခ်င္စိတ္ျပင္းျပေနမိတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာေပါ့။ ညက သူနဲ႕ပတ္သက္ခဲ့တယ္ မျပည့္ခင္မွာ သူ႕ေမးလ္ inbox ထဲကို message တစ္ခုျဖည့္ထားသင့္ပါရဲ႕။ ေတြ႕ဆံုခဲ့တဲ့ မေန႕ညက ၊ အရင္အပတ္က၊ ပတ္သက္မိခဲ့စဥ္က ဘယ္ေလာက္ ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္ခဲ့ရေၾကာင္း အားရခဲ့ေၾကာင္းေတြကိုေရးျပီး။

သူသည္လည္း သေဘာထားတိုက္ဆိုင္သည္ဆိုပါစို႕ ျပန္စာေတြမနည္းမေနာ လာႏိုင္ျပီး ေနာက္တစ္ၾကိမ္အတြက္ ႏွစ္လိုဖြယ္ တုန္႕ျပန္မႈ ေတြလုပ္လာပါလိမ့္မယ္။

(ဟမ္းဖုန္းရွိရင္လည္း မက္ေဆ့စ္ပို႕သင့္တာေပါ့ေနာ္...)

(6)              Silence = No

ႏွစ္ဦးသားပတ္သက္ျပီး သံုးရက္ေျမာက္တဲ့အထိ SMS ပို႕တာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ Mail Message ပို႕တာပဲျဖစ္ျဖစ္ မိမိလုပ္ခဲ့တာကို ျပန္မေျဖခဲ့ မတုန္႕ျပန္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ တုန္႕ျပန္ဖို႕ အရိပ္အေယာင္မျပခဲ့ရင္ ဆက္ပို႕တာမ်ိဳး အီးေမးလ္ဆက္ပို႕ေနတာမ်ိဳး မလုပ္ပဲ သူဘာေၾကာင့္ မတုန္႕ ျပန္တယ္ဆိုတာကို နားလည္ေအာင္ ခ်ဥ္းကပ္သင့္ပါတယ္။ အဲဒါကို မသိသားဆိုးရြားစြာ ဆက္လုပ္ေနခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူ႕ဘက္က မလို လားဖြယ္ မက္ေဆ့စ္ေတြ၊ တုန္႕ျပန္မႈေတြ ျပဳလုပ္လာႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ယဥ္ေက်းစြာ တိုက္ရိုက္ဆက္သြယ္ပါ၊ ျပဳမူဆက္ဆံေျပာ ဆိုပါ။ ဖုန္းမက္ေဆ့စ္ပို႕တာ ေမးလ္ပို႕တာေတြဟာ ႏွစ္ဦးသားၾကား ဆက္ဆံေရးမွာ လိုအပ္တဲ့ အေျခအေနတစ္ခုျဖစ္တည္လာျပီဆိုမွ ျပဳလုပ္သင့္ပါတယ္။ (အရည္မရအဖတ္မရ က်ဴတဲ့ မက္ေဆ့စ္မ်ိဳးလို စာေတြလို အေၾကာင္းအရာေတြကိုဆိုလိုပါတယ္။)

(7)              Meeting In Public

ကိုယ္နဲ႕အတြင္းက်က် ပတ္သက္ခဲ့သူနဲ႕ အျပင္တစ္ေနရာရာမွာ ေတြ႕ၾကတယ္ဆိုပါေတာ့ သင့္အေနနဲ႕ ဘယ္လိုျပဳမူမလဲ? ဘာလုပ္မလဲ ? ဘာပဲလုပ္သည္ျဖစ္ပါေစ နည္းနည္းေတာ့ လွ်ိဳ႕၀ွက္ထားသင့္တယ္ ႏွစ္ဦးသားၾကားပတ္သက္ခဲ့မႈကို။ သူ႕မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြပါလာႏိုင္ တယ္၊ ရည္းစား မိဘေမာင္ဖြားေတြ ဇနီးမယားေတြ ပါလာႏိုင္တယ္။ ကိုယ္လည္းပဲ ပါလာႏိုင္တယ္မဟုတ္လား အေဖာ္တစ္ေယာက္ ေယာက္။ သူတို႕ေတြကို လ်စ္လွ်ဴမရႈသင့္ပါ။

မ်က္လံုးျခင္းဆံု မ်က္ခံုးပင့္ျပတာမ်ိဳး၊ လက္ေ၀ွ႕ယမ္းျပတာ Hello Hi ႏႈတ္ဆက္တာမ်ိဳးေလာက္ပဲ လုပ္သင့္ပါရဲ႕။

(8)              Blowing His Chat Room Cover

Chat Room မွာ ျပန္လည္ဆံုေတြ႕ၾကတယ္ဆိုပါေတာ့ သူ႕ကို ျဖစ္ျပီးသားကိစၥေတြ ျပန္ႏူးေနတာမ်ိဳး၊ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာကို သိေအာင္လုပ္ေန တာမ်ိဳးေတြ လုပ္မေနသင့္ပါဘူး။ အဲဒါက အိပ္ယာတြင္း ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ကိစၥေလ။ ကိုယ္က သူနဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာ အရမ္းေကာင္းမြန္တဲ့ ဆိုဦး ေတာ့ ေပၚမွာ ေလေပြေမႊ႕မေနသင့္ပါဘူးေလ။ ခပ္ျမန္ျမန္ေလးchat အျပင္မွာျပန္ေတြ႕ဖို႕ ၾကိဳးစား ျပီးရင္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူး ၾကဖို႕ လုပ္ေဆာင္သင့္ၾကပါတယ္။

(9)              Maintain the Mystery

ကိုယ့္ လိင္ကိစၥပတ္သက္မႈေတြအေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႕ေ၀မွ်တယ္ဆိုတာ ေကာင္းမြန္တဲ့အခ်က္တစ္ခုေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ပါတနာနဲ႕ ပတ္သက္ခဲ့တာေတြကို မၾကာခဏေျပာဆိုျပေနမယ္ဆိုရင္ သတင္းအေျမာက္အျမားေပးေနတာနဲ႕တူျပီး သူ႕အတြက္ ႏွစ္လိုစိတ္ေတြ ေတာင့္တစိတ္ေတြ ပတ္သက္ခ်င္စိတ္ေတြ စသျဖင့္ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ပါတယ္။ cock size, တစ္ခုခု ဆံုးရႈံးမႈေတြျဖစ္ေစမယ့္ အခ်က္ေတြလိုမ်ိဳးေတြကို ေျပာျပတယ္ဆိုရင္ လည္း သင့္သူငယ္ခ်င္းကို ေတြးဆခ်က္ေတြ တစ္ခ်ိဳ႕အာသီသေတြကို ေပးေနတာနဲ႕ တူပါတယ္။

(10)          Thanks

ႏွစ္ဦးသား ဆက္ဆံပတ္သက္ခဲ့က်တဲ့အျဖစ္ဟာ အရုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္ခဲ့တာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေက်နပ္စရာေကာင္းလြန္းေနတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အလြန္စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတာ ကသိကေအာက္ျဖစ္ခဲ့ရတာေတြပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အျပစ္ဆိုစရာ မရွိေလာက္ေအာင္ ေကာင္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ပတ္သက္ခဲ့သူကို ေက်းဇူုးဆိုတဲ့စကားတစ္ခြန္းကို ေျပာကိုေျပာရမွာပါ။ သူက ေတာ့ပ္အျဖစ္ေနခဲ့တာ ကိုယ္က ေဘာ့ပ္အျဖစ္ေနခဲ့ရတာ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္ကေတာ့ပ္အျဖစ္ေနခဲ့ရတာ သူကေဘာ့ပ္ေနခဲ့ရတာဆိုရင္ေတာင္မွာ ေက်းဇူးစကားေလးဆိုသင့္ပါတယ္။ သူသည္လည္း လူတစ္ေယာက္ျဖစ္သလို သင္သည္လည္း လူတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ မေမ့သင့္ပါဘူး။

ေျပာခဲ့တဲ့အခ်က္အားလံုးကို ျခံဳငံုၾကည့္ရင္ေတာ့ ႏွစ္ဦးသားၾကား ႏွစ္လိုဖြယ္ရာအခ်က္ေတြ ပဲရွိေနေစခ်င္တာ၊ ကိုယ္နဲ႕ပတ္သက္မိသူတိုင္း စိတ္ကသိကေအာက္မျဖစ္ရေအာင္ျပဳမူေစခ်င္တာ၊ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ပတ္သက္ၾကမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္နာမည္ၾကားတာနဲ႕ အေကာင္းျမင္ ေအာင္ဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြပါ၀င္တာကိုသိႏိုင္ပါတယ္။

ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစေနာ္.....

Alex Aung (27-8-2010)

Ref: Q Magazine (Australia  Gay Magazine)

Note: အေဟာင္းေတြခ်ည္းျပန္တင္ေနတယ္လို႕ေတာ့ အပစ္မတင္လိုက္ပါနဲ႕ ေဘာ္ဒါတို႕ေရ။ စာအသစ္ေတြက ေရးလက္စတန္းလန္း ဆိုေတာ့ကာ အသစ္မဖတ္ရေသးခင္စပ္ၾကား အရင္ႏွစ္ေတြကတင္ခဲ့တဲ့အထဲက ဖတ္ဖို႕သင့္တာေလးေတြကိုျပန္တင္လိုက္ပါတယ္။

Jun 30th

သစၥာမဲ့သူမဖတ္ရ

By SSP

မၾကာေသးတဲ့ အတိတ္ အရိပ္ေလးလုိ ၿငိတြယ္ဆဲမုိ႔

အာရုံမွာ တ၀ဲလည္လည္ႏွင့္ ေမ့ပစ္ဖုိ႔ရာ ခက္ခဲတယ္။

 

အရင္တုန္းကဆုိ မာယာေတြသုံး ဟန္ေဆာင္မႈကုိဖုံးလုိ႔

သိပ္ခ်စ္တယ္ဆုိတဲ့စကား လွည့္ျဖားကာ သူေျပာရက္ေပမဲ့

အသည္းအသက္ကုိ ပုံအပ္ ယုံၾကည္စြာ ခ်စ္တတ္ျပခဲ့တယ္။

 

ေ၀းရမွာစုိး တုိးတုိးေလး သူညည္းျပခဲ့ရင္

ႏွစ္ကုိယ္သာၾကား ကတိစကားမ်ားႏွင့္

အသေခ်ၤခ်ီ ဒီခ်စ္ျခင္းေတြအတြက္

အနမ္းတစ္ခ်က္နဲ႔ သက္ေသျပခဲ့တယ္။

 

ေလေျပအေ၀ွ႕မွာ ခ်ဳိၾကည္စြာ သူဖန္ဆင္း

သာယာမႈအတိၿပီးတဲ့ ပီတိျဖာ ညမ်ားစြာကုိ

ျပန္ေတြးမွန္းဆ ေယာင္ယမ္းကာ တမ္းတတတ္ေပမဲ့

ေသြးပ်က္ပ်က္ရယ္သံ ကဲြအက္အက္သာ

ေျဖသိမ့္ရာ ေဖြရွာခဲ့တယ္။

 

လွည့္စားျခင္းကုိ ခုံမင္

ပရိယာယ္တုိ႔ရဲ႔ အရွင္သခင္ေရ

ခုဆုိရင္ ဒဏ္ရာေတြကုိ ကြယ္၀ွက္

ေသာကေတြအထပ္ထပ္ႏွင့္

ကၠန္႔ ေတြေက်ာခုိင္း မိနစ္တုိင္းကုိ ေၾကာက္လုိ႔ေလ။

 

လက္တဆုပ္စာ အသည္းႏွလုံးႏွင့္

မ်က္ႏွာမ်ားရက္္သူ အခ်စ္ဆုံးအတြက္

အမုန္းလည္းမဖက္ အၿပဳံးလည္း မစြက္ေတာ့တဲ့

အထီးက်န္စာသား ေ၀ဒနာစကားတခ်ဳိ႕ကုိ

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ထြန္းေစမယ္

သစၥာမဲ့သူမဖတ္ရ သစၥာမဲ့သူမဖတ္ရ

သစၥာမဲ့သူမဖတ္ရ သစၥာမဲ့သူမဖတ္ရ …………..။

Jun 30th

ရမၼက္ႏွင့္ဆႏၵ

By ကုိကုိႏွိဳင္းမခ
  ယခု ဘေလာ႔ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အဖက္ဖက္မွ ကူညီေပးခဲ႔ ၾကေသာ အေရးအသား သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကုိ ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း..ထို႔ေနာက္..ယခု အေရးအသားႏွင့္ ပတ္သက္လွ်က္ မွားတာပါလွ်င္ ခြင္႔လြတ္လွ်က္ ဖတ္ေပးၾကပါခင္ဗ်ာ...။ ယခု ပို႔ေလးမွာ မွဳခင္း၀တၳဳတစ္ခုကုိ အေျခ ခံ ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါသည္...။ စာဖတ္ေနခ်ိန္တြင္ ဟိုမို ေလာက သို႔ေရာက္ရွိသြားသည္ဟုသာ အမွတ္ထားလွ်က္ ဖတ္ေစျခင္ပါသည္...။

 

 

                                       *ေဆာင္းရာသီ နံနက္ခင္းတစ္ခု*

ကလင္း

ဟင္….

Piggy အိပ္ျခင္ေနၿပီ အိပ္စို႔ေလ

Piggyရယ္ ခနေလးေနာ္..ဒီတစ္ဗူး ေသာက္ၿပီးရင္ အိပ္မယ္..ေနာ္

အမွန္တကယ္ စိတ္တြင္းမယ္ေတာ႔ သူတစ္ေယာက္တည္း ျပစ္ကာထားလို႕ ကုတင္ထက္မယ္ အိပ္ျခင္မိတာ အမွန္ သို႔ေပမယ္႔ သူ႔ကုိ ျမတ္ျမတ္ ႏိုးႏိုး ျဖဴျဖဴစဥ္စဥ္ ခ်စ္မိေနေတာ႔လညး္ ခ်စ္သူေလး အလိုကုိ လိုက္ၿပီး ခ်စ္ေလးသေဘာေလ ဟု ေျဖလွ်က္ ညဒင္နာ ပြဲမွာ ၾကည္ျဖဴစြာနဲ႔ အေဖၚျပဳ ေပးေနေနမိတာ ညာဥ္႕နက္ သန္းေခါင္ေက်ာ္လို႕ 1 နာရီေတာင္ ထိုးပါပေကာ႔လားဗ်ာ….။

          Piggy….. Piggy….. Piggy…..

အင္း…

          ထေတာ႔ေလ… ဘယ္အခ်ိန္ေတာင္ ရွိေနၿပီလဲ…။နာရီလဲၾကည္႔ပါအံုး

ေအာ္ အိမ္မက္ မက္ေနတာပါလားဟု စိတ္တြင္းမွ ေရရႊတ္လွ်က္..* ကလင္း *

          ဟင္

အိပ္ရာက ႏိုးေနတာ ၾကာၿပီလားဗ်…..

          ၾကာၿပီေလ Piggy ေလး ႏိုးရင္ ေသာက္ဖို႕ႏို႕ေကာ္ဖီေတာင္ ေဖ်ာ္ထားေပးၿပီ…။

ဟုတ္လား ဒီလိုအလုိက္သိလို႔ အခ်စ္ပိုေနရတာဗ် ဟု ဆိုလွ်က္ ဆြဲဖက္ကာ နဖူးျပင္ေလးသို႕ အနမ္းတစ္ပြင္႔ေျခြခ် ေလေတာ႔သည္…။

          ဟာကြာ ဒီကေရေတာင္ ခ်ိဳးထားၿပီးၿပီ သူျဖင္႔ အာပုတ္နံက နံနံ နဲ႔ သြား အက်င္႔မေကာင္းဘူး

အင္းခန ဟုဆိုလွ်က္ ကုတင္ေပၚငုတ္တုတ္ထိုင္ကာ စားပြဲေပၚတြင္ တင္ထားေသာ ေဆးခ်ိဳခ်ဥ္ကုိ ၀ါးစားလွ်က္ အာပုတ္နံကုိ ေပ်ာက္ေစကာ ခ်စ္သူေလး ကလင္းကုိ ဆြဲဖက္ၿပီး အနမ္းပြင့္မ်ားေျခြခ်ေလေတာ႔သည္….။ ထို႔ေနာက္ ႏွဳတ္ခမ္းဖ်ားမွ ညာဘက္ ႏို႔ရင္အံုကုိ အငမ္းမရ စို႔လွ်က္ ဘယ္လက္ျဖင္႔ က်န္တစ္ဖက္ ႏို႕အံုေလးကုိ ပြတ္သတ္ေပးေနေလသည္…။

အင္း…ဟင္း….အင္း..ဟင္း… ေကာင္းလုိက္တာ Piggy ရယ္.. ဟုတ္ ကလင္းႏွဳတ္ဖ်ားမွ ညာဥ္းညွဴလွ်က္ လက္မ်ားမွာ ကၽြန္ေတာ႔ ဆီးခံုနားသို႕ တိုးကပ္လာေလသည္…။

ဟာ Piggy ခ်စ္ဟာ ပိုႀကီးေနသလားလို႔..မေန႔ညကပဲ ေလးခါေတာင္ လုပ္ထားၿပီပဲ ခုလဲ မတ ္ေန ေသးတာပဲလား …မနက္အေစာႀကီးပဲရွိေသးတယ္ မလုပ္နဲ႔စို႔ေနာ္ သိလား ကလင္းနာေနတယ္ေနာ္…။

ဟုတ္ကဲ႔ပါ ကလင္းရယ္ ညမွ လုပ္ေတာ႔မယ္ေနာ္ ဒါဆိုရင္…ေျဖးေျဖးေလးေလ ဟီး…။

          သြားလူဆိုး…

ဒါဆိုလဲသြားၿပီဗ်ာ..ကလင္းႏွလံုးသားထဲကုိ ဟု အတင္းဖက္နမ္းလွ်က္…15 မိနစ္မွ် အၾကင္နာ အနမ္းပြင္႔ေတြ ကလင္း ပါးျပင္ထက္သို႔ ေျခြခ်ေနေလသည္.. ထို႔ေနာက္…။ ေရသြားခ်ိဳးေတာ႔မယ္ခ်စ္

          ျမန္ျမန္ ခ်ိဳးေနာ္ ရာသီဥဳတုက ေအးတယ္…

ဟုတ္ခ်စ္ေလး ကလင္းစိတ္ပူေနမယ္ဆိုတာ ကုိသိပါတယ္…

          ေအာ္ ေတာ္ေတာ ္ကုိျခင္ေနၿပီေပါ႔ေလ…

မဟုတ္ပါဘူး ကလင္းက Piggy အျမင္မွာ ကလင္းက ကေလး တစ္ေယာက္ပဲ ရွိေသးတယ္ေလ ဒါေၾကာင္႔……

          ေတာ္ေတာ္ေျပာတတ္ေန ေရာ႕ဒီမယ္ တဘက္

အိုေက… ေကာ္ဖီယူမေသာက္နဲ႔ေနာ္ဟြင္းဟြင္း…

          ေအာင္မာ ေဖ်ာ္လဲေဖ်ာ္ထားေပးရေသးတယ္….

ခ်စ္လို႔ေနာက္တာပါ ကလင္းရယ္….။

          --------------------------            -----------------------------                   ---------------------------

          Piggy ေရျမန္ျမန္ခ်ိဳးကြယ္ ဒီမွာ ဖုန္းလာေနတယ္

ဟုတ္ၿပီခ်စ္သူကလင္းေရ… ခုပဲၿပီးေနၿပီဟု  ဆိုလွ်က္ တဘက္ တစ္ထည္ကုိ ခါးမွာပတ္လွ်က္ တဘက္ တစ္ထည္ ျဖင္႔ ဦးေခါင္းမွ ေရမ်ားကုိသုတ္ကာ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွ ထြက္ခဲ႔ေလသည္… ။အေပါက္၀တြင္ ရပ္ေစာင္႔ေနေတာ ကလင္းထဲမွ ဖုနး္ႏွင့္ ေကာ္ဖီခြက္ ကုိယူလွ်က္ ကလင္းဧ။္ အျပဳ စု အယုယမ်ားကုိ ညင္သာစြာနာယူကာ ဖုန္းနားေထာင္လွ်က္ ရွိေနေပသည္…။

ဟလို

          ဟုတ္ကဲ႔ ေကာင္းေသာ ေဆာင္းရာသီ နံနက္ခင္းပိုင္ဆိုင္ပါ ေစဗ်ာ ေမာင္ႏွိဳင္းမခ

ဟုတ္ကဲ႔ပါ ေပးတဲ႔ ဆုနဲ႔ ျပည္႔စံုလွ်က္ပါခင္ဗ်ာ

          ေအးကြယ္ ေမာင္ရင္ အန္ကယ္႔ကုိ မွတ္မွိလား

ေအာ္. အန္ကယ္ ဦးတိမ္လႊာလား

ဟားဟ ေမာင္ႏွိဳင္းမခ က မွတ္ညာဏ္ေကာင္းတာပဲ ဒါေၾကာင္႔ လဲ ေမာင္ႏွိဳင္းမခ စံုစမ္းလိုက္တဲ႔ အမွဳတိုင္း အမွန္တကယ္ ေပၚလြင္ေနတာပဲေလ…

အဟက္ ဟုတ္ပါၿပီဗ်ာ.. ဒီေလာက္ခ်ီးမြန္းေနမွေတာ႔ ေျပာပါအံုး ဘာေတြမ်ားအခက္အခဲေတြ႔ေနလို႔လဲဗ်

ေအးကြာ ေျပာရမွာရွက္လဲ ရွက္တယ္… ကြ အခု ငါးလ ေက်ာ္ေနၿပီ.. အမွဳတစ္ခုကုိ လိုက္ခိုင္းေနတာ တစ္ေယာက္မွ တိက်ေရရာ အေျဖ ထြက္မလာ ေသးဘူး …. အဲ႔ဒါ ေမာင္ရင့္ ကုိအကူအညီေတာင္းတာပါ…။

လူသတ္တရားခံ ဘယ္သူလဲဆိုတာကုိ ေပါ႔..

          ဟုတ္ပါတယ္….

ေကာင္းၿပီေလ ထံုးစံအတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ Mail ထဲကုိ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ ပို႔ေပးလိုက္ေပါ႔….။

ဟုတ္ပါၿပီဗ်ာ.. ဒီတစ္ခါ ထူးထူးျခားျခား ျဖစ္သြားေအာင္ ကစားပြဲတစ္ခုနဲ႔ လုပ္ရေအာင္လား ေမာင္ႏွိုင္းမခ

ကစားပြဲဆိုေတာ႔ စိတ္၀င္စားတယ္.. ဆိုၾကည္႔ေလ

ဒီ အခုအမွဳကုိ တစ္ပတ္ အတြင္း တရားခံေပၚေအာင္ ဖမ္းႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ေမာင္ရင့္ အတြက္ 5000 $ ,,, အေလာင္းအစားေပါ႔

အဟက္ ေကာင္းၿပီေလ ညာဏ္ကစားၿပိဳင္တာပဲ စိမ္ေခၚမွဳကုိ လက္ခံပါတယ္… အင္း ႏွိဳင္းအတြက္ အခ်ိန္ သံုးရက္ပဲ ေပး.. သံုးရက္အတြင္း အမွဳမွန္ေပၚေအာင္ စံုစမ္းေပးမယ္ အဟက္ သံုးရက္ အတြင္း ရခဲ႔ရင္ေကာ … 50000 $ ,,, ဘယ္လိုလဲ စိမ္ေခၚမွဳကုိလက္ခံလား ဦးတိမ္လႊာ

ဟားဟ ေကာင္းၿပီေလ သံုးရက္အတြင္း အမွဳမွန္ေပၚ ေအာင္ စံုစံႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ေမာင္ရင့္ အတြက္  50000 $ ထုိက္ထိုက္တန္တန္ ေပးဖို႔ ၀န္မေလးပါဘူး

အိုေကေလ ဟုတ္ၿပီ တန္ျပန္ သံုးရက္အတြင္း မလိုက္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ႏွိဳင္းဘက္က ျပန္ၿပီ 50000 $ ေပးရမယ္မလား

          Yes …

Accept… see you Good luck… U Tein Hlwar

          Ok…/

--------------------------            ---------------------------           ------------------------------------

                                       *ရုပ္ရွင္ရံုတြင္အမွတ္တရ*

Piggy ျမန္ျမန္ လုပ္ကြယ္…11 နာရီ ခြဲေတာ႔မယ္

ၿပီးၿပီးကလင္းေရ ဒီမွာ ေဘာင္းဘီ zit က ညီဘြားနဲ႔ ညွပ္ေနလို႔

          ေအာ္ Piggy က လုပ္လိုက္ရင္ အရာရာ နဲ႔ အေၾကာင္းေၾကာင္းပဲ…

ေအာ္ စိတ္နဲ႔ ကုိယ္နဲ႔မကပ္ဘူးေလ ခ်စ္ရ Piggy ခ်စ္တဲ႔ ကလင္းထဲကုိ စိတ္ေတြက ေရာက္ေနတာကုိးဗ်..ဟဲဟဲ

          ဟြန္း အပိုေတြ.. အိုဘာတင္း

ဟားဟ.. ခ်စ္ကလည္း.. ကိုယ္႔ခ်စ္သူ ကုိအဲ႔လိုေျပာ၇လားဗ်

          ခ်စ္လို႔ေျပာတာပါေနာ္ မခ်စ္ရင္ ေျပာမေနဘူး

ဟင္းဟင္း သိပါတယ္ဗ်ာ.. ကဲ ရၿပီရၿပီ သြားမယ္ သြားမယ္

ကဲ ကားေပၚ တက္ သြားမယ္…။

 အားတာမွ ဒီေန႔ တစ္ရက္နဲ႔ နက္ျဖန္တစ္ရက္ပဲ  ရွိပါတယ္ဆို အလုပ္ကုိ ဇိမ္ဆြဲလုပ္ေနတာ…

ခ်စ္သူေလး ေဘးမွာရွိတာကုိ သူ႔အၾကင္နာေတြ သူ႔အျပဳအစုေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေနလို႔ပါ ကလင္းရ ပြစိပြစိနဲ႔ ဘာေျပာမွန္း မသိဘူး ဟု ခၽြဲလွ်က္ ္ကားေပၚတြင္ အခန္႔သားထိုင္ကာလိုက္ခဲ႔ေလသည္..။

          ဟုတ္ပါၿပီ ေတာ္ေတာ္ စကားတတ္ေန ဦးေပၚဦးေသလို႔ ၀င္စားလားမွတ္ရ

ကလင္းေနာ္… ညီ႔ကုိ အငယ္္ဆိုၿပီး အႏိုင္ယူတဲ႔ စကားလံုးေတြ နဲ႔ မေျပာနဲ႔ဗ်…။ဟြင္း..စိတ္တိုလာရင္ ဘယ္ေတာ႔မွ မလြတ္ပဲ အသးာကုန္ဖက္ထားမယ္…ဟီး

          အမေလး.. လန္႔သြားတာပဲ Piggy မ်ားစိတ္တိုသြားတာလားလို႔… ေတာ္ေသးတယ္.. ေနာက္ခဲ႔လို႔

ဟဲဟဲ ေနာက္တာမွန္းသိတယ္လား ခ်စ္

          သိတယ္ေလ

ဒါဆို အ၀ါလုပ္ျခင္ၿပီဗ်…သိလိုက္ေတာ႔ဗ်

          ဟာ.. ရုပ္ရွင္သြားၾကည္႔ပါမယ္ဆိုေနမွဟာကုိ ဘာအ၀ါလဲ

ေအးေလ Piggy ေျပာတာလည္း.. ရုပ္၇ွင္ရံုထဲ ပုခံုးေလးဖက္ၿပီး ရင္ခြင္ထဲဆြဲသြင္းထားမယ္ ေျပာတာေလ ဟီးဟီး သူလိုျခင္တာေတြ ေတြးၿပီးရွက္ေနေသးတယ္.. ရွက္ရွက္

          အာ…. ဒီခေလးႏွယ္ လူႀကီးကုိ ေတာ္ေတာ္ေနာက္..တိတ္တိတ္ ေန…

ဟုတ္ဗ်..စိတ္ခ်.. သီခ်င္းပဲနားေထာင္ေနေတာ႔မယ္ ဟုဆိုလွ်က္ စူပါဆလြန္း ကားနက္ႀကီးေပၚတြင္ အခန္႔သား သီခ်င္းသံနားေထာင္လွ်က္ မ်က္လံုးေလးစင္းကာ ဇိမ္ရွိရွိ ရုပ္ရွင္ရံုသို႔ လုိက္ပါခဲ႔ေလသည္…။

          --------------------                  -----------------------------                   ---------------------------

Piggy

အင္း… ေျပာေလ ခ်စ္

ရုပ္ရွင္ၿပီးေနၿပီ ထေတာ႔ တကာတည္း အိပ္ေနလိုက္တာမ်ား မနက္လဲမထျခင္ ကားေပၚမွာလဲအိပ္ ခုရုပ္ရွင္ရံုက်ျပန္ေတာ႔လည္းအိပ္နဲ႕  ကာလနဂါက်ေနတာပဲ

အင္း.. ေခါင္းကို္က္ေနၿပီ ဗ် ကာလနဂါးကုိ ေဆးတိုက္အံုး ဟု ေျပာေျပာဆိုဆို ဖက္နမ္းလိုက္ေလသည္…။

          ေဟာ႔ေတာ္ ဒါရုပ္ရွင္ရံုထဲေလ. နဲနဲလဲ လန္႔တတ္ပါအံုး

အာ.ပတ္၀န္းက်င္ ဂရုစိုက္ေန လို႔ သူ႔ထမင္းစားတာလည္း မဟုတ္ ကုိကလည္း ခုက တိုးတက္ေနတဲ႔ 22 ရာစုပါ ကုိရ ..ပူမေနနဲ႔

          ၿပီးေရာ ေခါင္းကိုက္တာတကယ္လား

တကယ္ေပါ႔ အိပ္ေနတာ ကုိႏိုးလိုက္ေတာ႔ ေခါင္းကိုက္သြားတာေပါ႔ ခ်စ္ရ ေဆာင္းတြင္းႀကီးပဲ

          ဒါဆိုလဲ ဘယ္သြားမလဲဘာလုပ္မလဲ ေဆးခန္းသြားမလား

ဟီး ေဆးခန္းသြားျခင္ဘူး ေၾကာက္တယ္.. လန္းဆန္းသြားေအာင္ အေအးသြားေသာက္မယ္…

ဟြင္း..ေဆးထိုးခံ၇မွာက်ေတာ႔ ေၾကာက္တယ္ ညတိုင္း သူမ်ားကုိ မညာမတာ အပ္ႀကီးႀကီးနဲ႔ ထိုးတာက်ေတာ႔ ေကာင္းတယ္ေပါ႔ေလ

ဒါက် ခ်စ္တာကိုဗ်.. ခ်စ္သူရ..

          ေတာ္ေတာ္တတ္ေန…ဘယ္ဆိုင္သြားမလဲ

ခ်စ္သူေလး စိတ္ႀကိဳက္ ႀကိဳက္တဲ႔ဆိုင္သြား ခ်စ္သူပါရင္ ကမၻာတစ္ဖက္ထိတိုင္ေတာင္ သြားျခင္ေသးရဲ႕..သိပလား..

          ဟြန္း..သူသြားျခင္တဲ႔ဆိုင္ မသိတိုင္းနဲ႔ သူမ်ားကုိ

အမယ္..အထင္ေသးတာလည္း ရန္ကုန္ျမိဳ႕ႀကီမွာ Piggy မသိတဲ႔ ေနရာ ဆိုတာ ဘားမွ မရွိဘူး အရာရာ အားလံုးသိတယ္ ဘယ္ေနရာမွာ ဘာရွိတယ္က အစ.. ဘယ္ဆိုင္က အစားအေသာက္က ဘယ္လိုစားေကာင္းတယ္ ဘယ္ဆိုင္က မေကာင္းဘူးဆိုတာ အားလံုးသိတယ္… အထင္မေသးနဲ႔

          သိပါတယ္….ဒါေၾကာင္႔လည္း.. အခ်စ္ေတြ မေပါ႔သြားေအာင္ အလိုလုိက္ေနတာေပါ႔…။

ေတာ္ပါ အလိုက္လိုက္ေနလို႔မ်ား ခ်စ္ေနတယ္ထင္ေနလား တကယ္ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္နဲ႔ ခ်စ္လို႔ ကုိ႔အနားေန ေနတာ သိပလား…။

          ဟုတ္ပါၿပီ..ဟုတ္ပါၿပီ အရွံုးေပးပါတယ္ သိၿပိလား

ဟာ ကလင္း ရာ အဲ႔လို မေျပာပါနဲ႔လားဗ် Piggy ခ်စ္တာက ရင္ထဲက လာတဲ႔ အရင္းခံ ေမတၱာနဲ႔ ခ်စ္တာပါဗ်ာ အႏိုင္ယူျခင္ တဲ႔ စိတ္.ခ်ဴျခင္တဲ႔ စိတ္.ပိုင္းျခင္တဲ႔ စိတ္နဲ႔ ခ်စ္တာမဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ… အတိတ္မွာတုန္းက ဆိုရင္ အမွန္တကယ္ သူခ်စ္မွန္သမွ် ကုိ ႀကိဳးရွည္ရွည္နဲ႔ လွန္တဲ႔ အက်င့္….အႏိုင္ယူျခင္တဲ႔ စိတ္ေတြနဲ႔ ကစားခဲ႔တာပါ အခု အခ်စ္စစ္ တစ္ခုကုိ ေတြ႔ေနၿပီေလ Piggy တအားခ်စ္မိတာ အမွန္..တကယ္လဲ Piggy ကုိ ခြဲသြားမွာ တအားေၾကာက္တယ္ ၀ဋ္လည္မွာလည္း တအားေၾကာက္တယ္… ဘာေၾကာင္႔ဆိုေတာ႔ ကလင္းက Piggy တကယ္ခ်စ္ရတဲ႕ တကယ္ျမတ္ႏိုးရတဲ႕ ထာ၀ရ လက္တြဲေဖၚပါဗ်ာ… တကယ္ပါ ဒါေလးတစ္ခုေတာ႔ ယံုေပးပါေနာ္…။ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ…။

          ဟာ Piggy ကလည္း ကုိက ေနာက္လိုက္တာပါ သိပါတယ္..။ အဲ႔လို ၀မ္းမနဲနဲ႕ေနာ္ ဟုတ္ၿပီလား

ဟုတ္ ညီ၀မ္းနဲတာ မဟုတ္ပါဘူး ကလင္းအခ်စ္ေတြကို Piggy ဆံုးရွံုးသြားမွာ ေၾကာက္ေနတာပါ အတိတ္က အရိပ္ဆိုးႀကီးကုိ ကလင္းသိရင္ မုန္းသြားမွာလည္းစိုးတာပါဗ်ာ…။

ဟုတ္ပါၿပီ ထားပါေတာ႔ စာေရးဆရာႀကီးရယ္..ေနာ္.. အဲ႔ေလာက္ဖြဲ႔ႏြဲ႕ ျပမေနပါနဲ႕အေအးဆိုင္ေတာင္ ေရာက္ေနၿပီ သြားမယ္ ဆိုင္ထဲ

ဟုတ္ကဲ႔ပါဗ်ာ…။ ဟု ဆိုလွ်က္ ဆိုင္သြင္းသို႔ ႏွစ္ေယာက္သား လက္ျခင္းခ်ိတ္ကာ ၀င္ေရာက္ခဲ႔ေလေတာ႔သည္…။

          --------------------------            ------------------------              -------------------------

                                      *အေအးဆိုင္ ႏွလံုးရည္တိုက္ပြဲ*

          ဟလို။။။။။

                   ဟဲ့ေကာင္မ နင္ခုဘယ္မွာတုန္း

          ငါလား Piggy နဲ႔ အေအးဆိုင္ထိုင္ေနတယ္ေလ နင္ဘယ္သူလည္း

                   ေအးပါဟယ္ ထိုင္တာလည္းထိုင္တာေပါ႔ အခ်ိန္ျပည္႔ သူ႔အတြက္ အခ်ိန္ေပးေနရင္ နင္႔ကုိ တစ္ေန႔ ျပစ္ထားလိမ္႔မယ္ေနာ္ က်တ္က်တ္သတိထားအံုး ငါဘယ္သူဆိုတာအေရးမႀကီးပါဘူး

          သူထားသြားတဲ႔ တစ္ေန႔ ငါေနေနလိုက္မယ္ေလ ဘာျဖစ္လည္း နင္ဘယ္သူလည္းသာေျပာပါ

ငါက နင္႔အတြက္ ေျပာတာပါ ဟယ္ နင္ကလည္း….. ငါနင္႔ရွီ ဖုန္းဆက္ျခင္လို႔ေတာ႔ မဟုတ္ဘူး ေဟ႔… ႏွိဳင္းမခ နဲ႔ စကားေျပာျခင္လို႕ဆက္လိုက္တာ ေပးလိုက္အံုး နင္႔ဖုန္း သူ႔ကုိ …။

          သူ႔ဖုန္းကုိဆက္လိုက္ေလ…သူ႔မွာလည္း ဖုန္းရွိတာပဲ

ေအး နင္႔အေကာင္ကေလ မာန ႀကီးတာကယ္ ဖုန္းေတာင္ပိတ္ထားတယ္ဟဲ႔ ဒါေၾကာင္႔ မို႔လို႕ နင္႔ရွီခယ ၿပီးဆက္ေနတာ…

          Piggy ဖုန္းပိတ္ထားတယ္ဆိုဟုတ္လား..

ေအးေအးလူလူ အေအးေသာက္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ္မွ ဘုမသိ ဘမသိျဖင္႔ အင္း ဟုတ္တယ္ ဟုတ္ ေျဖလုိက္ေလသည္…။ ဘာျဖစ္လို႔ေမးတာလည္း ကလင္း… ဟု တစ္ခါတည္း ေမးခြန္းတစ္ခုပါ ေမးလိုက္ေလသည္…။

          နင္႔ဇယာေတြေလ ငါ႔ရွီဖုန္းဆက္လာလို႔ေဟ႔သိပလား

ဟာဗ်ာ… ကလင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးထဲက ဘားမွ ဇယားမရွဳတ္တာပါဗ်…စာပဲေရးေနတာပဲဟာ..မေနာက္ပါနဲ႔

          မေနာက္ဘူးေရာ႔ ဖုန္းကိုင္လုိက္အံုး…။

ၿပီးေရာ……..ဟလို ႏွိဳင္းမခ စကားေျပာေနပါတယ္ခင္ဗ်ာ…။

                   ေအးကြယ္ ေမာင္ေလး ႏွိဳင္းမခလား

ဟုတ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ္ ႏွိဳင္းမခ စကားေျပာေနပါတယ္

                   ေအးကြယ္ မမနာမည္ကလည္ ေ၀ယံထက္ေခါင္ေက်ာ္ေဇဘုန္းျမင္႔ ပါ ေသခ်ာမွတ္ထားေနာ္…။

ဟုတ္ကဲ႔ပါခင္ဗ်ာ…။

ေမာင္ေလးကုိ တစ္ခုေမးျခင္လို႔ အခုေလ ေမာင္ေလးေရးတဲ႔ ၀တၳဳ ဖတ္ေနတာ အဲ႔ဒါ တအားေကာင္းလြန္းလို႔ ေမာင္ေလး ကိုယ္ေတြ႔လားဆိုၿပီး ေမးမလို႔ပါ…။ အခ်ိန္ရရင္ ေျပာျပပါလားဟင္…။

ဟုတ္ကဲ႔ ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ.. ၀တၳဳ နာမည္ ေျပာျပပါလား ကုိေ၀ယံထက္ေခါင္ေက်ာ္ေဇဘုန္းျမင္႔

                   ဟင္း..နာမည္ေခၚ၇တာေမာေနၿပီလား.. ဒါဆိုလဲ ခင္ခင္မင္မင္ မမျမင္႔လို႔ပဲေခၚေပါ႔ေနာ္

ဟုတ္ကဲ႔ ရပါတယ္ ကုိဘုန္းျမင့္

ဟြင္း..နာမည္ေခၚတာကလည္းေတာဆန္လိုက္တာ…။ ဟုတ္ပါၿပီ ၀တၳဳနာမည္က ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ဗိုင္းရပ္ မ်ား ဆိုတဲ႔ ၀တၳဳေလ အဲ႔အေၾကာင္းကုိသိျခင္တာ..။ ကုိယ္ေတြ႔လားဆိုတာကုိေပါ႔ေနာ္ ေျပာျပပါေနာ္.. ႏွိဳင္း…။

ဟုတ္ပါၿပီ ေျပာျပပါ႔မယ္… အမွန္တကယ္ ပါ တစ္ရက္ထဲ လူ7 ေယာက္နဲ႔  တစ္ေနရာစီ ခြဲေတြ႔တာ ကေတာ႔..မဟုတ္ပါဘူးခင္ဗ်ာ…ကၽြန္ေတာ္ ဟိုမိုေလာက မေရာက္ခင္ ေတႊ႔ႀကံဳခဲ႔ရတဲ႕ သာမာန္ေမြးေန႔ တစ္ခုကို တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အဲ႔ေန႔ကပဲ ကၽြန္ေတာ္ ႔သူငယ္ခ်ငး္က ေမြးေနျဖစ္တယ္ သူ႔ေမြးေန႔ေကာ ကၽြန္ေတာ႔ ေမြးေန႔ေကာ တိုက္ဆိုင္ေနလို႕ ဇတ္လမ္းထြင္ၿပီး စိတ္ကူးကြန္ယက္နဲ႔ ေရးလိုက္ရံုပါ..ပဲခင္ဗ်..။

                   ေအာ္ ဟုတ္ပါၿပီ ဟုတ္ပါၿပီ ခုလို တကူးတက အခ်ိန္ေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..။

ဟုတ္ကဲ႔ ခုလို ဖုန္းဆက္ၿပီးေမးေပးတဲ႔ အတြက္လည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ.. ကုိယ္႔ စာအေရးအသား လိုအပ္ခ်က္ ကုိသိရတာေပါ႔…။        

                   ရပါတယ္ အဲ႔မွာေနတာမေပ်ာ္ရင္ ေျပာေနာ္ မမရွီလာေန

ဘာကိုဆိုလိုၿပီးေျပာတာလည္း…..

                   ေအာ္ ကလင္းနဲ႔ေနရတာ မေပ်ာ္ရင္ ေျပာတာပါ

အဟက္ မေပ်ာ္ဘူးဆိုတာ မရွိပါဘူး အရာရာထက္ကုိပိုေပ်ာ္ရႊင္ပါတယ္.. ခုလို ဖိတ္ေခၚတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဒါေပမယ္႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတာ႔ မထားပါနဲ႔ခင္ဗ်ာ…။

ဟင္ဟင္း.. ႏွိဳင္းမခက စာေရးတာလည္း ေတာ္သလို စကားေျပာ တာလည္း ညွက္တာပဲ.. ကိုယ္႔အေပၚ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ဆက္ဆံတတ္တဲ႔ သူတစ္ေယာက္ကုိ ျပန္ၿပီး ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ ဆက္ဆံတတ္လို႔ေလ…။

ဟုတ္ကဲ႔ ခုလို အသိအမွတ္ျပဳေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္…။

                   အင္း ဒါဆို ကလင္းကုိ ဖုန္းေပးလိုက္ပါအံုး ေနာ္..

ဟုတ္ကဲ႔ပါ ခင္ဗ်ာ…။

          ဟဲ ေကာင္မ နင္႔အသံ ငါ မွတ္မွိလာသလိုပဲေနာ္ ေျပာ နင္အိန္ဂ်ယ္မဟုတ္ဘူးလား

                   ေဟာ႔ေတာ္ နင္ဖုန္းခိုးနားေထာင္ေနတယ္ေပါ႔

ေအာင္မယ္ ဖုန္းနားမေထာင္ဘူးေဟ႔ ငါ႔လင္က အေစာထဲက စပီကာဖြင္႔ၿပီး နင္နဲ႔ ေျပာေနတာ..ငါအတိုင္းသားၾကားရတယ္…

          ဟယ္ေတာ္ ေမႊတယ္ေတာ႔…။

နင္ကေမႊတာပါေနာ္

ဟုတ္ပါတယ္ဟယ္ ငါ နင္တို႔ ႏွစ္ေယာက္အခ်စ္ကုိ စမ္းၾကည္႔လိုက္တာပါဟယ္…။ နင္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ အေအးဆိုင္၀င္သြားထဲက ငါတို႔ေတြ႔တယ္ ဒါေၾကာင္႔ စကားမရွိ စကား ရွာၿပီး .. ဖုန္းဆက္တာ ဘာျဖစ္လည္း..။

          ေအာင္မယ္ ေကာင္မ နင္က မ်ား ငါ႔လင္အေၾကာင္းစံုစမ္းေနေသးတယ္…ခုေတာ႔သိၿပီးမလား

                   ေအးဟယ္ သိၿပီသိၿပီ.. နင္လင္႔ေတာ္ေတာ္ကိတ္မွန္းကုိ အေစာထဲက သိပါတယ္

          ေအာင္မယ္ ေကာင္မေနာ္..နင္ကဘယ္လိုသိတာလည္း…

                   ဟဲ သူငါ႔ကုိ ဓါတ္ပံုျပတယ္ေလ

          ဟဲနင္ေနာ္ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ…

                   ေအာင္မေလးဟယ္ နင္ကလည္း ေမႊတာပါေတာ္…အျဖစ္သည္းေနလိုက္တာ..

ဟဲဟဲ နင္ေမႊေနတာ အေရးမႀကီးဘူး ငါ႔တို႔ႏွစ္ေယာက္ကုိ ၾကည္႔ေနတဲ႔ ဟိုဘက္ ၀ိုင္းက လူႀကီးရွီကုိ ငါ႔လင္ထသြားၿပီဟ ဖုန္းခ်လုိက္ေတာ႔မယ္…

          ဟဲ့ နင္ကလည္း သူလဲ လိတ္ျခင္လို႔ေနမွာေပါ႔

မဟုတ္ဘူးဟ့ဲ အမွန္ ငါ႔လင္ ျပႆနာရွာေတာ႔မယ္ဟဲ… ငါ႔လင္အေၾကာင္း ငါသိတယ္. .နဂါး မ်က္ေစာင္း နဲ႔ထသြားတာ ဘာသိလို႔လဲ..

          ဟင္ဟုတ္လား ဒါဆို ငါတို႔ပါ လာခဲ႔မယ္…မပူနဲ႔စိတ္ခ် နင္တို႔ဘက္မွာ ငါအျမဲရွိတယ္..

ေအးေအး ဒါဆိုလဲဒါပဲ…

                                                            ဒုတိယပိုင္း ေမွ်ာ္

                                                                        ဆႏၵႏွင့္ဘ၀ တစ္ထပ္တည္းက်ပါေစလို႔ ဆုမြႏ္ေကာင္းေတာင္းေပးလွ်က္

                                                                                                                                                         ႏွိဳင္းမခ

Jun 30th

ညာေျပာတတ္တဲ့...ေကာင္ကေလး(အပိုင္း-၅)

By LU LIN PYO
ဒီေန့ ...ေနသူ နဲ့ ခ်ိန္းထားလို့ အိပ္ယာကေစာေစာထ၇သည္။
ဟုတ္တယ္ေလ...ကန္ေတာ္ေလး နဲ့ ၇န္ကင္းနဲ့ က ဘတ္စ္ကားနာ၇ီ၀က္
ေလာက္စီး၇တာ..
နဲနဲပါးပါးလဲ လွေအာင္လုပ္သြား၇အံုးမယ္ေလ..
ေ၇ခ်ိဳးျပီးေတာ့ ..အ၀တ္ဗီဒိုေ၇ွ့မွာ ဘာအင္က်ီ၀တ္၇င္ေကာင္းမလဲလို့စဥ္းစားေနတုန္း
ဖုန္းက၀င္လာသည္။

...ဟယ္လို...
...ခင္ဗ်ားေလး..လာေသးဘူးလား...
....အန္ ..ခုမွေ၇ခ်ိဳးျပီးတာေလ....ခုပဲ ဘာ၀တ္၇င္ေကာင္းမလဲလို့စဥ္းစားေနတာ...
...ဟုတ္လား...ဒါဆို..ပန္းေ၇ာင္ေလး ၀တ္ခဲ့ပါလား...ကၽြန္ေတာ္လဲ ပန္းေ၇ာင္၀တ္ထား
    တယ္...
...အိုေကေလ...ဒါပဲမွတ္လား...ဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့မယ္...
...ဟိုးးးးးးးးး ဟိုးးးးးးးး ခနေလးေနအံုး....
...အင္း ေျပာေျပာ...ဘာေျပာမွာတုန္းး..
...ခင္ဗ်ားေလးကိုခ်စ္တယ္လို့...ဒါပဲ...ဟိဟိ...

....အန္..ေသနာေလး...ေျပာခ်င္၇ာေတြေျပာျပီးဖုန္းခ်သြားတယ္...

မိုးတိမ္..တစ္ခ်က္ျပံဳးျပီး...ဗီးဒိုထဲကအကၤ် ီပန္းေ၇ာင္ေလးကို ထုတ္လိုက္သည္။
........................
နဲနဲပါးပါးရွႊိဳင္းျပီးအျပင္ထြက္ဖို့ ဖိနပ္စီးေနတုန္း ေက်ာ္ပိုးအိတ္က်န္ခဲ့သည္ကိုသတိ၇မိ
သည္။အိမ္ခန္းထဲကို အျမန္ျပန္ေျပး၇ေသးသည္။
ေမေမ က..
...ဟဲ့...နင့္ကိုငါေတာ္ေတာ္မ်က္စိေနာက္ေနျပီေနာ္...၀င္လိုက္ထြက္လိုက္နဲ့...
...ဟာ...ေမေမ ကလဲ ဒီမွာ ဘတ္စ္ကားေနာက္က်ေတာ့မယ္...သြားျပီ...ပိုက္ဆံအိတ္ထဲ
    ၄၀၀၀ နွိဳက္သြားျပီ....
...ေအးေအး...နင္လဲ...တစ္ေန့တစ္ေန့ ..ငါစည္းစိမ္ေတြကိုဘယ္လိုျဖဳန္း၇မလဲစဥ္းစား
    သိလား...ဟဲ့...ဘယ္ေ၇ာက္သြားျပီလဲ...
.....................
ေမေမ ေျပာေနသည္ကိုနားမေထာင္ေတာ့ပဲအသာလစ္ထြက္ခဲ့သည္။
တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ျပန္မေျပာနားမေထာင္တာ အေကာင္းဆံဳးမွတ္လား....

၇န္ကင္းစင္တာနားေ၇ာက္ေတာ့ ဘတ္စ္ကားက ေစ်းေကြ ့ မွာဆင္း၇ေတာ့ ၇န္ကင္းစင္တာထိ လမ္းနဲနဲေလွ်ာက္ေနတုန္းမွာပဲ  ဖုန္းက၀င္လာသည္။
...ခင္ဗ်ားေလးလာေသးဘူးလား...
...အင္း...ေ၇ာက္ေတာ့မယ္ေလ....
....ဘယ္မွာလဲေတြ ့၇ဘူး....ကၽြန္ေတာ္အေပါက္၀မွာေစာင့္ေနတယ္ေလ...
...ခုပဲေ၇ာက္ေနျပီ...ဒီဘက္လမ္းမွာ ထီးအျပာေလးနဲ့ေတြ ့လား....
...ေအာ...ေတြ ့ျပီဗ်...ဒီမွာကၽြန္ေတာ္က...

ေနသူ က စင္တာေပါက္၀ကေန လက္လွမ္းျပသည္။
ျပီးေတာ့ မိုး ၇ွိ၇ာဆီသို့ လွမ္းလာေနသည္။

...ဟင္...သူ ့ သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလး ကို တစ္ကယ္ေခၚလာပါလား....
အနီးနားေ၇ာက္ေတာ့ ေကာင္မေလးကို ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့...........................
..........................


Jun 29th

..."your memories".....(performance ) (4)

By PRINCE TAKASHI SARKO

One of my friend told me that the memory of the fish is only 7 second.

So that The fish cant save the after 7 second memory.

It do not take the 7 second.

You know what foe me i lsuddenly ove you since the first time we meet .

I start believe the saying that "LOVE AT FIRST SIGH".

I may need the whole life time to forget you.

To be honest to admit , i am just a fish before we meet.

I have 7 second of memory before we meet.

 You said I love you, I did too.

The only difference is I didn't lie to you.

 I have another name for my world

..."your memories".....

 

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေျပာဘူးပါတယ္ ငါးေတြမွာ ၇ second စာ မွတ္ညဏ္ပဲရွိတယ္တဲ့

 ဒါဆို ငါးေတြဟာ ၇ second ေက်ာ္လြန္သြားတဲ့မွတ္ညဏ္ေတြကို မမွတ္မိႏိႈင္ဘူး

၇ second ေတာင္မလိုပါဘူးဟာ ငါကမင္းကိုျမင္ျမင္ျခင္းကိုခ်စ္ခဲ့တာ

 "LOVE AT FIRST SIGH".ဆိုတဲ့ စကားပုံကိုငါယုံၾကည္မိလာရဲ့

တဘဝလုံးစာေမ့ျပစ္ဖို႕လည္းအခ်ိန္ယူရမယ္

ဝန္ခံရရင္ေတာ့ ငါကငါးတစ္ေကာင္သက္သက္ရယ္ပါ မင္းနဲ႕မေတြ႕ခင္အထိ

၇second စာမွတ္ညဏ္ပဲပိုင္းဆိုင္ခဲ့ဘူးတယ္။

မင္းကငါ့ကိုခ်စ္တယ္တဲ့ ငါလည္းမင္းကိုခ်စ္တာပါပဲေလေသျခာတာကငါမလိမ္ခဲ့ဘူး 

ငါ့ရဲ့ကမ႓ာမွာ တစ္ျခားနံမည္တစ္ခုလည္းရွိေသးရဲ့

"မင္းနဲ႕ပတ္သက္တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြ"တဲ့ 

 

Sometimes when I say “Oh, I’m fine.”I want someone to look me in the eye and say“Tell the truth.”

 တခါတေလ ငါက "အဆင္ေျပပါတယ္"လို႕ေျပာတဲ့အခါ ငါ့မ်က္လုံးကိုစူးစိုက္ၾကည့္ျပီး "မွန္မွန္ေျပာစမ္းပါကြာ"လို႕ ေျပာမဲ့သူတစ္ေယာက္ကို အလိုရွိေနမိတယ္

 

we both have a past,but do we have a future?

ငါတို႕မွာ အတိတ္ေတြေတာ့ရွိခဲ့ပါရဲ့ အနာဂတ္ေတြမွာေရာ ရွိပါ့မလားကြာ 

 

 Don’t make someone your everything Cuz when  he is gone, you  lost everything you have. 

တစ္စုံတစ္ေယာက္ကို မင္းအတြက္အရာရာ မျဖစ္ေစနဲ႕ ဘာအတြက္လည္းဆိုေတာ့ သူထြက္သြားတဲ့ေနာက္မွာ မင္းမွာလည္း ဘာမွမရွိေတာ့လို႕

 

The saddest time in life is when you look back at how happy someone made you and you never let that person know.

ဘဝမွာဝမ္းနည္းစရာအေကာင္းဆုံးအခ်ိန္ေလးက ျပန္ေတြးၾကည့္လိုက္တိုင္းတိုင္ မင္းကိုတစ္စုံတစ္ေယာက္က ေပ်ာ္ရႊင္ေစခဲ့တာနဲ႕ မင္းကသူ႕ကို အသိမေပးခဲ့တာပဲ

 

 

 

Remember to remember me.Forget to forget me.Even if you remember to forget me, I will never forget to remember you….

သတိတရေတြရွိေပးဖို႕သတိရပါ ။ ေမ့ျပစ္ဖို႕ကိုေမ့ေနေပးပါ။မင္းငါ့ကိုသတိတရရွိဖို႕ကို ေမ့ေနရင္ေတာင္မွ ငါကေတာ့ မင္းကို မေမ့မေလွ်ာ့ သတိတရရွိေနမွာပါ

 

Sometimes you just have to smile pretend everything is okay, hold back the tears and just walk away. 

တခါတေလေတာ့လည္း မင္းရဲ့ မ်က္ရည္ေတြကိုမၾကေအာင္ထိန္းျပီး အားလုံးအဆင္ေျပေနသလို ျပဳံးျပဳံးေလးနဲ႕ လမ္းေတြဆက္ေလွ်ာက္သြားရတတ္တယ္

 

 

You don’t need anyone in your life who doesn’t need you!

မင္းကိုအလိုမရွိတဲ့သူတစ္ဦးကို မင္းရဲ့ဘဝမွာလည္း အလိုမရွိဘူး

 

I’m scared to open my eyes and know that this is a dream, I’m scared to close my eyes beacuse then you might disappear 

အိမ္မက္တစ္ခုပါဆိုတဲ့သိေနတဲ့စိတ္က  ငါ့မ်က္လုံးေတြကိုဖြင့္လိုက္ဖို႕ကို  ငါစိုးထိတ္ေနေစတယ္  မင္းေပ်ာက္ဆုံးသြားမွာစိုးရိမ္တဲ့စိတ္ကလည္း ငါ့မ်က္လုံးေတြကို ပိတ္ထားဖို႕ကို စိုးထိတ္ေနေစတယ္

 

Nothings worse, is to see someone you love with others , knowing you will never have him again.

အဆိုးရြားဆုံးအရာကေတာ့ မင္းခ်စ္သူကို တစ္စုံတစ္ေယာက္နဲ႕ေတြ႕ျမင္ရျခင္းရယ္နဲ႕ မင္းသူ႕ကိုဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မဆိုင္ရေတာ့ဘူးဆိုတာရယ္ပဲ

 

I wannaa be your easiest hello & your hardest goodbyeငါမင္းရဲ့ Helloလို႕ေျပာဖို႕အလြယ္ကူဆုံးနဲ႕ႏႈတ္ဆက္စကားေျပာဖို႕အခက္ဆုံးသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ျခင္တယ္

 

Even though I said good bye it does not mean that I don’t care. You will never really know just how much you mean to me. Until the day I take my last breathe, I will think of you, I will want you, need you and wish we had just one more moment together, but with you one more is never enough

.လမ္းခြဲစကားေျပာရင္ေတာင္မွ ငါဂရမစိုက္ေတာ့တာမဟုတ္ရပါဘူး။မင္းငါ့အတြက္ဘယ္ေလာက္အေရးပါတယ္ဆိုတာလည္း မင္းသိမွာမဟုတ္ဘူး။ေနာက္ဆုံးဝင္သက္ထြက္သက္ေတြထိ ငါမင္းကိုသတိေတြရမယ္ ေတာင့္တေနအံုးမယ္ လိုအပ္ေနအံုးမယ္ အရင္လိုမင္းနဲ႕အခ်ိန္ခဏေလးကိုေပါ့ ဒါေပမဲ့ မင္းနဲ႕ဆိုရင္လည္း ဒီခဏတာေတြက ဘယ္ေတာ့မွလုံေလာက္မွာမဟုတ္ဘူး

 

Falling in love with you was the second most very beautiful thing that has ever happened to me my life . Meeting you was the first.

မင္းနဲ႕ခ်စ္တာက ငါ့ဘဝရဲ့ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္ ျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့အလွပဆုံးအျဖစ္အပ်က္ကေလးပါ။ ပထမဆုံးအၾကိမ္က မင္းနဲ႕ေတြ႕ဆုံခဲ့တာ။

 

You said I love you, I did too. The only difference is I didn't lie to you.

"မင္းကငါ့ကိုခ်စ္တယ္လို႕ေျပာတယ္ ငါလည္းထပ္တူထပ္မွ်ပါပဲကြာ တစ္ခုပဲ ကြာသြားတာက ငါကမလိမ္ခဲ့ဘူး

 

 

Thank you for breaking my  heart. Now I know i’m alive!

By :taka
tarkarshi.sarko@gmail.com 
540647_478857028807153_412027007_a.jpg 

Jun 28th

Louis Vuitton Handbags

By yangguo

These organizations are generating exceptional handbags in the marketplace and are of high demand.Louis Vuitton Handbags In the event you would like to acquire Louis Vuitton Bags online, be sure your size in order that it is possible to decide which one you are going to acquire.

It will not be difficult for you to choose to have cheap Louis Vuitton or probably Louis Vuitton hand bags for low price, you could merely purchase both advisors simultaneously.Louis Vuitton Outlet You ought to take it straightforward and do some sort of cautious selection to make sure you obtain the very best item for the fairest worth. The majority of the women around the planet are well known about this firm. Every single Louis Vuitton bag is definitely art operate that deserves for being cherished forever.

Think about this: considering that 1977, the Paris and London LV shops alone had been collecting $10 million in sales each year!Louis Vuitton Belts However, these bags are expensive, but the material in the bag is lengthy lasting and worth the value.

Jun 27th

က်ိန္စာျပယ္ခ်ိန္

By S@lai Leo

မ်က္ရည္ကိုသုတ္လုိက္ရင္း

တံေတြတစ္ခ်က္ျမိဳခ်လုိက္သည္။

မ်က္ဝန္းခ်င္းဆုံေနေသာ

အခိုက္အတန္႔ေလးအတြင္းမွာပင္

စကားတစ္ခြန္းကိုေျပာလုိက္သည္။

“Nice to meet you.”

 

နိဒါန္း

 

“တီန္းေတာင္…Hello Welcome.”

ေဆးေသာက္ေနတုန္း လူေခၚဘဲလ္ မွ စူးစူးဝါးဝါးထြက္လာေသာ အသံေၾကာင့္ လူတစ္ကိုယ္လုံး ၾကက္သီးေမႊးညွင္းမွာ ပင္ထသြားသည္။

“အခုအခ်ိန္က်မွ ဘယ္က ဧည့္သည္ပါလိမ့္။”

နာရီက ည ၁၁ နာရီေက်ာ္ေနျပီေလ။ သစ္သားတံခါးကိုဖြင့္လုိက္သည္။

ျမင္ေတြ႕လုိက္ရေသာမ်က္ႏွေၾကာင့္ ၾကက္ေသေသကာ လက္ထဲမွေသာ့ပင္ ျပဳတ္က်ေတာ့မတတ္ျဖစ္သြားသည္။

“ကို႔ကို တံခါးဖြင့္ၾကိဳဆုိမႈမျပဳနုိင္ေတာ့ဘူလား။”

ဘာတစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျပာမိ။ သံပန္းတံခါးကို ၾကိဳးၾကိဳးစားစားဖြင့္လုိက္သည္။

“အကိုလာခဲ့တယ္။ ဒီတစ္ေခါက္ဆုိပါေတာ့။”

ဟုတ္ပါတယ္။ တစ္ေခါက္ျဖစ္ျဖစ္လာခဲ့ပါလု႔ိသူေျပာခဲ့သည္။ေသာ့ဖြင့္လုိက္ေပမယ့္ လာပါဝင္ပါဟု တစ္ခြန္းမွမေျပာမိ။ တံခါးမ်ားကို တြန္းဖြင့္လုိက္ျပီး သူဝင္တာသည္။ သူလက္မ်ားက ပုခုန္းႏွစ္ဖက္ဆီကို….

“ေက်းဇူးျပဳျပီး ကၽြန္ေတာ့ကိုမထိလုိက္ပါနဲ႔။”

သူ႔လက္မ်ားကိုျပန္ရုတ္သိမ္းလုိက္သည္။ တိတ္ဆိတ္မႈက ႏွစ္ေယာက္သားၾကားမွာ ၾကီးစိုးေနသည္။ အျပင္မွကားဟြန္းတီးသံမ်ား လဖက္ရည္ဆုိင္မွ သီခ်င္းသံမ်ားက အခန္းထဲကို က်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္လာသည္။

 

“အေျခခံမတူတဲ့ တုိ႔ဘဝႏွစ္ခုတုိ႔ေတြ႔ဆုံးခဲ့ၾကတာ။ ကံၾကမၼာရယ္ ဆန္းလြန္းပါတယ္ေနာ္

အေျခအေနမတူတဲ့ တုိ႔ဘဝႏွစ္ခုတုိ႔ထပ္တူညီမွ်ဖုိ႔ရာ သီအုိရမ္လည္းအခုထိထြက္မလာေသး..”

သီခ်င္းသံမ်ားက ရင္တြင္းနာက်င္မႈကိုပိုေစေလသလား။

 

အေျခအေနမတူတဲ့ဘဝႏွစ္ခုထပ္တူညီဖုိ႔ သီအုိရမ္မရွိဘူးတဲ့။ ဒါဆုိ အေျခအေနတူတဲ့ ငါတုိ႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ေရာ ဘာလုိ႔ သီအုိရမ္ေတြ မရွိရတာလဲ။ နာက်င္စြာျပဳံးလုိက္သည္။ ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္ဟာ အျခားေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ အေျခအေနတူတာပဲေလ။ ဘာလို႔ ….ဘာလုိ႔မ်ား….

“ေနေကာင္းလား။”

အေတြးစမ်ားက်ကြဲသြားသည္။ တကယ္စိတ္ပူေနသလား။ ဒါမွမဟုတ္္ေမးေနက် စကားတစ္ခြန္းကို အစဥ္အလားမပ်က္ေမးလုိက္တာလား။

“ဟုတ္ကဲ့ေကာင္းပါတယ္။”

“ညီ ၊ ကိုေတာင္းပန္ပါတယ္။”

“လုိအပ္လုိ႔လားဗ်ာ။ ဒါမွမဟုတ္ အဲဒီလုိေတာင္းပန္မႈက လုံေလာက္လုိ႔လား။ လုံေလာက္မယ္လုိ႔ထင္လုိ႔လား။”

သူေခါင္းငုံထားသည္။ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းကိုလွ်ာႏွင့္သပ္ခ်လုိက္ရင္း

“ညီရယ္… ကိုေလ ညီ့ကိုခ်စ္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္”

“ေတာ္ပါေတာ့။ အဲဒီ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ကစကားလုံးေတြကို နားေထာင္ႏုိင္ေလာက္တဲ့ခံနုိင္ရည္ ကၽြန္ေတာ့မွာမရွိေတာ့ဘူး။”

“ညီရယ္ မင္းကို႔ကို စိတ္ဆုိးလုိက္ပါလား။ အျပစ္တင္လုိက္ပါလား။ ကိုယ့္ကိုတစ္ခုခု လုပ္လုိက္ပါလား။”

“ညီအဲလုိလုပ္လုိက္လုိ႔ ဒဏ္ရာေတြေပ်ာက္သြားမွာလား။ ကိုတုိ႔အစီအစဥ္ေတြ ပ်က္သြားမွာလား။ အကိုညီ့ဆီကိုျပန္လာမွာလား။”

“အဲလုိေတာ့မဟုတ္ဘူးေပါ့ညီရာ။ ဒါေပမယ့္ ညီက အကို့ကိုအျပစ္တင္ဖုိ႔ေနေနသာသာ စကားလုံးၾကမ္းေတြေတာင္မေျပာဘူးဆုိေတာ့ ကုိ……ကိုလိပ္ျပာမလုံဘူး ညီရာ”

လိပ္ျပာ။ သူကလိပ္ျပာလုံခ်င္တယ္။

“အဲဒါဟာ ညီ ကုိ႔ကို သိပ္ခ်စ္လုိ႔ပါ။ အကိုဘာလုပ္လုပ္ ညီအကို႔ကို အျပစ္မတင္ရင္ဘူး။ အျပစ္မဆုိရက္ဘူး။”

“ညီရယ္ မင္းဒီလုိခံစားေနတာထက္စာရင္ ေပါက္ကြဲလုိက္ပါလား။”

ငိုေနတာလား။ သူငုိရင္သနားရမလား။ ဟင့္အင္း သူထက္ငါငိုတာပိုမ်ားေနျပီ။ သူ႔ထက္ငါပိုခံစားေနရျပီပဲ။ ငါကေရာေပါက္ကြဲရမွာလား။ ဟင့္အင္း ဒီအတုိင္းအသားက်ေနျပီပဲ။

“ ညီ ကိုေတာင္းပန္ပါတယ္။”

ဒီစကားေတြကိုပဲ အထပ္ထပ္အခါခါေျပာေနေတာ့မွာလား………..

“ရပါတယ္။ ေတာင္းပန္မႈေတြမလုိေတာ့ပါဘူး။ အခ်ိန္ေတြေနာက္က်ခဲ့ပါျပီ။”

“ဟုတ္ပါတယ္။ ညီေျပာသလုိ အခ်ိန္ေတြ ေနာက္က်သြားျပီ။ အခ်ိန္ေတြကုန္သြားျပီ။ အခုလည္း ညီ့ကို ေနာက္ဆုံးအၾကိမ္လာေတြ႔တာ။ လာႏႈတ္ဆက္တာ။”

ေနာက္ဆုံးအၾကိမ္။ ေနာက္ဆုံးအၾကိမ္တဲ့လား…။ ေနာက္ထပ္ေတြ႕ဆုံခြင့္ေတြမရွိေတာ့ဘူးလား။ ဟုတ္ပါတယ္ေလ သန္ဖက္ခါဆုိရင္ သူတကယ္ထြက္သြားေတာ့မွာပဲေလ။ ငါ့ဘဝထဲက ေနသူအျပီးတုိင္ထြက္သြားေတာ့မွာပဲ။ သူ႔ရင္ထဲကေန ငါ့ကိုထုတ္ပစ္ေတာ့မွာပဲ။

“ညီ ကိုသြားေတာ့မယ္။”

ဟင္ ခ်က္ခ်င္းၾကီးျပန္ထြက္သြားေတာ့မွာလား။ ခဏေလးေနပါဦးလားဗ်ာ။ ရင္ထဲကစကားေတြက အျပင္ကိုထြက္မလာ။မ်က္စိစုံမိွတ္ရင္း ေခါင္းညိတ္လုိက္သည္။

မ်က္ရည္ေတြကို မဖယ္ရွားမိေသး။ သူေနာက္လွည့္ထြက္သြားသည္ကိုခံစားလုိက္ရသည္။ ေျခသံမ်ားတုိးဝင္သြားသည္။

“ကို”

ကမန္းကတမ္းေျပးထြက္ၾကည့္လုိက္သည္။ ေလွကားေလးငါထစ္ခန္႔ဆင္းေနျပီျဖစ္ေသာ ကို ကလွည့္ၾကည့္သည္။ မ်က္ရည္ကိုသုတ္လုိက္ရင္း တံေတြတစ္ခ်က္ျမိဳခ်လုိက္သည္။ မ်က္ဝန္းခ်င္းဆုံေနေသာအခိုက္အတန္႔ေလးအတြင္းမွာပင္ စကားတစ္ခြန္းကိုေျပာလုိက္သည္။

“Nice to meet you.”

မ်က္စိမိွတ္ျပီးငိုခ်လုိက္သည္။ သန္မာေႏြးေထြးေသာ လက္မ်ားကပုခုန္းႏွစ္ဖက္ဆီသုိ႔။ ထုိ႔အတူ စိုစြတ္ေႏြးေထြးေသာ ႏႈတ္ခမး္တစ္စုံမွ အနမ္းမ်ားကလည္း ႏႈတ္ခမ္းမ်ားစီသုိ႔။ သူ႔ေက်ာျပင္ကို တင္းၾကပ္စြာဖက္ထားလုိက္မိသည္။

ၾကာျမင့္ေသာအခ်ိန္ကိုမမွတ္မိေတာ့။ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္ခုကြာေဝးခ်ိန္တြင္ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းမွ စကားသံတစ္ခ်ဳိ႕ကို ရႈိက္သံမ်ားျဖင့္ေရာေထြးစြာၾကားလုိက္ရသည္။

“ကို သြားေတာ့မယ္ေနာ္။”

ေခါင္းညိတ္ျပလုိ္က္သည္။

“တကယ္လုိ႔ ညီေလးဆီကို ျပန္လာခ်င္တဲ့စိတ္ေလး ရွိခဲ့မယ္ဆုိရင္ ညီေလး ေစာင့္ေနပါတယ္။ အခ်ိန္မေရြးလာခဲ့ပါေနာ္။”

ထြက္ခြာသြားေသာသူ႔ေက်ာျပင္ကို မၾကည့္နုိင္။ အခန္းထဲဝင္ျပီး သစ္သားတံခါးကိုပိတ္ကာ တံခါးကိုမွီရင္း ငိုခ်လုိက္သည္။

 

          “အခ်စ္တစ္ခုကိုဘာလုိ႔မယုံၾကည္ရတာလဲ ကိုရယ္…”

 

*        *        *        *        *

 

အခန္း(၁)

 

ဆင္းမယ့္မွတ္တုိင္ေရာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလုံး ဝုန္းဒုိင္းနဲ႔ အေျပးအလႊားဆင္း လုိက္ၾကသည္။အိမ္ျပန္ေရာက္ဖုိ႔တြက္ လမ္းေလွ်ာ္ရဦးမည္ မဟုတ္လား။

“ကဲ သြားျပီး ေဟ့။”

“ေအးေအး ၾကြေတာ့ ကိုယ့္လူ”

ပလက္ေဖာင္းေပၚက အဆင္းတြင္…

          “ပြမ္း…..”

နီးကပ္၊ က်ယ္ေလာင္လြန္းေသာ ကားဟြန္းသံေၾကာင့္ ေနာက္ျပန္ဆုတ္လုိက္မိသည္။

“အား”

လန္႔ျဖန္႔ကာ ေနာက္ဆုတ္လုိက္ခ်ိန္တြင္ ပလက္ေဖာင္းကို ေသခ်ာမေက်ာ္ႏုိင္ေသာ ေျခဖေနာင့္ေၾကာင့္  ေနာက္ျပန္လဲက်သြားမိသည္။ ေျမျပင္ေပၚကိုေထာက္ထားမိေသာ ဘယ္လက္လက္ေကာက္ဝတ္ေနရာမွ နာက်င္မႈက သည္းထန္လြန္းသည္။

“ပင္ယံ။”

“ဟာ ေဟ့ေကာင္။”

“ဘယ္လုိျဖစ္တာလဲ။”

သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ ေမးခြန္းမ်ားကို သူမေျဖႏုိင္။

“အား… နာတယ္။တအားနာတယ္။”

ကားေပၚမွ အသက္၃၀ခန္႔ လူရြယ္တစ္ေယာက္ဆင္းလာျပီး…

“ဟာ ဘယ္ေနရာထိသြားေသလဲ”

“ေဆးခန္းသြားမွျဖစ္မယ္။”

ကားေမာင္းသူရဲ႕ေမးခြန္းကိုလည္းမေျဖနုိင္။သူငယ္ခ်င္းေျပာေသာစကားကိုလက္ခံသည့္သေဘာႏွင့္ညည္းညဴရင္းေခါင္းညိတ္လုိက္သည္။

“ကၽြန္ေတာ္လုိက္ပို႔ေပးမယ္ေလ။”

သူ႔မ်က္လုံးေတြကိုမုန္းလုိက္တာ။

“ဟင့္အင္း ရပါတယ္။ ေဇာ္၊ ငရဲ၊ မင္းတုိ႔ပဲလုိက္ပို႔ကြာ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘာသာသြားလိုက္ပါ့မယ္။ ခင္ဗ်ားစိတ္မပူပါနဲ႔။ ခင္ဗ်ားေၾကာင့္ျဖစ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ခင္ဗ်ားကို ဘာမွမလုပ္ပါဘူး။ လိပ္ျပာသန္႔သန္႔သြားလို႔ရပါတယ္။”

နာက်င္ေနေသာ လက္ေကာက္ဝတ္ထက္ကို အသည္းကပိုနာေနသလုိပဲ။ လူကိုမ်ား လုပ္ၾကံဖန္တီးျပီး ခ်ဴစားေနတယ္ထင္ေနလားမသိဘူး။   

“ဟာ ကၽြန္ေတာ္အဲဒီလုိေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့ေၾကာင့္ဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ။ မဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ ကၽြန္ေတာ္လုိက္ပို႔ပါရေစ။”

“ ဟုတ္သားပဲ ပင္ယံရယ္။ မင္းကလည္း လာတတ္။ သြားရေအာင္။”

“ရပါတယ္။ မင္းတုိ႔ taxi ငွားေပးၾကကြာ။ ဒီလမ္းထိပ္က ေဒါက္တာေနရတု ဆီကိုပဲသြားရေအာင္ ဘာမွေတာ့မျဖစ္ေလာက္ပါဘူး”

“ကၽြန္ေတာ့္ကို Taxi အေနနဲ႔ငွာလုိက္ပါလား။ ကၽြန္ေတာ္လုိက္ပုိ႔ပါရေစ။ ကုိ႔ညီတုိ႔ သူ႔ကိုေခၚလာေပးပါေနာ္။”

ေက်ာခိုင္းျပီး ကားေပၚတတ္သြားသည္။

“လာ တစ္ျခားကားရွာမေနနဲ႔ သြားမယ္။ ေဇာ္ ဟုိဘက္ကေနတြဲလုိက္။”

လုိက္မစီးခ်င္။ ဒါေပမယ့္ ရုန္းလုိ႔မရဘူးတာ။ လက္က တစ္အားနာေနတာပဲ။ ဘုရားတရားမျပီး လက္ေတာ့မက်ဳိးပါေစနဲ႔။

“ဘယ္ကိုေမာင္းရမလဲ။”

“အကို ဒီတစ္လမ္းေက်ာ္မွာ ေဒါက္တာေနရတုဆုိတဲ့ ေဆးခန္းတစ္ခုရွိတယ္။ အဲဒီကိုပဲေမာင္းေပးပါ။

ကားက ညိမ့္ခနဲ ေရြ႔လွ်ားသြားတယ္။ေဆးခန္းေရွ႔ေရာက္ေတာ့ ကားကိုညင္ညင္သာသာ ေလးရပ္လုိက္တယ္။

“တြဲေပးရမလား”တဲ့။

ရပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္က တစ္ဖက္တစ္ခ်က္က ေနတြဲေပးရင္းေဆးခန္းထဲ ဝင္လုိက္တယ္။ အင္းလူနာမရွိလုိ႔ေတာ္ေသးတာေပါ့။

“ဟယ္ ပင္ယံဘာျဖစ္လာတာလဲ။”

“ေခ်ာ္လဲလုိ႔ပါ လက္နာသြားလုိ႔။ ဆရာေရာ..”

“ေအး အခန္းထဲမွာ လူနာတစ္ေယာက္ၾကည့္ေနတယ္ မၾကာဘူး ခဏေလးေနာ္။”

အခန္းေရွ႕မွာ ထုိင္ေစာင့္ရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ တုိးတုိးေလးေမးလုိက္တယ္။

“မင္းတုိ႔ပုိ္က္ဆံ ပါၾကေသးလား။ မေလာက္ရင္ ခဏေလာက္ေခ်းအုံးေနာ္။ငါက သိပ္မပါလို႔။”

“ေအးပါကြာ မင္းကလည္းေျပာေနေသးတယ္။”

“ေဒါက္တာမရွိဘူးလား”

“ရွိပါတယ္။”

ကားေမာင္းသူက လုိက္လာေသးတာပဲ။ မဆုိးပါဘူး ဝတ္ပုံစားပုံသားသားနားနားနဲ႔။ ေအးေလ ဒီကားလုိမ်ဳိး စီးနုိင္တဲ့သူကေတာ့ ဒီေလာက္ေတာ့ရွိမွာေပါ့။ သူ႔မ်က္လုံးေတြက ငါ့ကိုၾကည့္ေနတာလား။ ေအးေလ ဟုတ္မွာေပါ့ သူ႔ေၾကာင့္ပဲ ဒီလုိျဖစ္ေနတာ။

“ဘာျဖစ္တာပါလဲရွင္။”

သူနာျပဳေလး မႏြယ္က ေမးလုိက္သည္။

“ေအာ္ ဒီက ကေလးေတြကို လိုက္ပို႔တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွမျပေတာ့ပါဘူး။”

“ဟုတ္ကဲ့ရွင့္ ထုိင္ပါအုံးရွင့္”

“ေဇာ္ေရ ေရာ့စာအုပ္ဒီမွာေနာ္။ နင္တုိ႔ကလည္း ဒီအသက္အရြယ္ေရာက္ေနျပီေနာ္။ ေဆာ့လုိ႔ေကာင္းတုန္းပဲ။”

“အာ မဟုတ္ပါဘူး မႏြယ္ကလည္း။ အခုက..အား”

ေဇာ္ကို မေျပာဖုိ႔ဆိတ္လုိက္မိတယ္။

မႏြယ္ကျပဳံးလုိ႔။ ဒီရပ္ကြက္ထဲမွာ ဒီေဒါက္တာ ေဆးခန္းလာဖြင့္ကတည္းက ကိုယ္ေတြပဲ ကူညီခဲ့တာေလ။ တအားရင္းႏွီး ေနတာေပါ့။

“ကဲ ပင္ယံဝင္လို႔ရျပီ။”

ကန္႔လန္႔ကာ ေနာက္ကေန အဖုိးၾကီးတစ္ေယာက္ထြက္လာတာကို ျမင္လုိက္သား။ ေဒါက္တာက သေဘာေကာင္းပါတယ္။ လူနာအေပၚၾကင္နာတယ္။

“ေဒါက္တာ ဒီမွာ ပင္ယံလက္ခုိက္မိလုိ႔တဲ့။”

မႏြယ္က အျပင္ကေနလွမ္းေျပာလုိက္ေသးတယ္။ အခန္းထဲကို တစ္ေယာက္တည္းဝင္သြားလုိက္တယ္။ ေဇာ္ေရာ  ငရဲပါ အျပင္မွာ ထားခဲ့တာ။ ဒီေဆးခန္းက သူတုိ႔အတြက္ အစိမ္းၾကီးမွမဟုတ္တာ။

“ျဖစ္ျပန္ျပီလား ပင္ယံ မင္းတုိ႔ကေတာ့စံပဲေနာ္။”

“အာ ေဒါက္တာကလဲ အခုတစ္ေခါက္က ကိုယ့္ဘာသာကိုေခ်ာ္လဲသြားလုိ႔။”

ေသြးေတြေအးသြားလုိ႔လားမသိ ပိုနာေနသလိုပဲ။

“ေဒါက္တာ”

ကန္႔လန္႔ကာၾကီးဖြင့္ျပီးေခၚလုိက္တဲ့အသံေၾကာင့္ႏွစ္ေယာက္စလုံးလန္႔သြားတယ္။ ဟာ ဘာလုိ႔လုိက္လာတာလဲ။ ငရဲမဟုတ္ ငေဇာ္မဟုတ္နဲ႔။သူ႕ကိုယ္သူ လူၾကီးပီသတယ္ လုိ႔သက္ေသထူခ်င္ ေနတာလား။

“Oh my god! It’s amazing.”

“ေနေကာင္းလား မေတြ႔တာၾကာျပီေနာ္။”

“ ငေႏွာင္။ ေအးေကာင္းတယ္။ ဟုတ္တယ္ကြ။ မင္းဘယ္တုန္းကျပန္ေရာက္တာလဲ။ ဘယ္ကေနဘယ္လိုလွည့္လာတာလဲ။ ေစာင့္ပါအုံးခဏေနာ္။”

“ေအး။ရတယ္။ ငါမင္းကိုလာရွာတာ။ မင္းဒီဘက္မွာေဆးခန္းထုိင္တယ္ေျပာလုိ႔။ အခု မင္းၾကည့္ေနတဲ့လူနာက ငါ့ေၾကာင့္ျဖစ္သြားတာေလ။”

“ေဟ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲကြ။”

ေဒါက္တာက လက္ကိုၾကည့္ရင္းနဲ႔ေျပာလုိက္တယ္။

“ငါ့ကားနဲ႔တုိက္မိေတာ့မလုိျဖစ္သြားတာကြ။ အဲဒါကားကိုေရွာင္ရင္းအရွိန္လြန္ျပီးလဲသြားတာ။”

“မဟုတ္ပါဘူး။ သူနဲ႔မဆုိင္ပါဘူး။ ပလက္ေဖာင္းေပၚကေန ဆင္းဆင္းျခင္းမွာ ဟြန္းသံၾကားလုိ႔ ပလက္ေဖာင္းေပၚကို ေနာက္ျပန္တတ္လုိက္တာ။ ပလက္ေဖာင္းက နည္းနည္းျမင့္ေနေတာ့ ေျခေထာက္နဲ႔မလြတ္လုိ႔ လဲက်သြားတာ။ အဲဒါေျမၾကီးကိုလက္နဲ႔ေထာက္လုိက္မိတာ။ ခ်ဳိင့္ကလဲကိုင္ ထားတယ္ဆုိေတာ့။ အယ္ ခ်ဳိင့္ အဲ ငါ့ခ်ဳိင့္ထားခဲ့မိလားမသိဘူး။”

ေဒါက္တာက မွတ္ခ်က္ေတြေရးရင္း  ျပဳံးေနတယ္။

“လက္က ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ force နဲ႕လဲက်သြားလို႔ အဆစ္ျမက္သြားတာ။ ေဆးထုိးေပးလုိက္ မယ္။ ေနာက္ျပီးေသာက္ေဆးေပးလုိက္မယ္။ တစ္ပတ္ေလာက္နား။ ဘယ္လက္နဲ႔ ေလးအပင္မ မ, နဲ႔။ ေနာက္သုံးရက္က်ရင္ျပန္လာခဲ့။ေအး မင္းမလာရင္ ငါလာမွာေနာ္။ ငါ့အေၾကာင္းမင္းသိပါတယ္။”

“ေအးကြာ နည္းနည္းဂရုစိုက္ေပးလုိက္ပါအုံး”

“ခင္ဗ်ားေၾကာင့္ျဖစ္တာမွမဟုတ္တာ။ ခင္ဗ်ားမေျပာလဲဆရာက ဂရုစိုက္ပါတယ္။ ေနာ ဆရာ။”

“ဟုတ္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ငါကမင္းတုိ႔ကို ဂရုစိုက္ပါတယ္။ မင္းတုိ႔ကပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂရုမစိုက္ၾကတာ။  တစ္ေယာက္ကလဲ ကားေမာင္းရင္ ပစ္စလက္ခပ္ေမာင္း တစ္ေယာက္ကလည္း လမ္းကူးရင္ေရွ႔မၾကည့္ေနာက္မၾကည့္ဟုတ္လား။”

“ဆရာကလဲ။”

“ဆရာကလဲမေနနဲ႔ ဟုိဘက္လွည့္ေဆးထုိးမယ္။”

“ဟင္ ဘယ္မွာထုိးမွာလဲ။”

“ဟ ပင္ယံ ေဆးထုိးတာပဲ တင္ပါးမွာထုိးမွေပါ့။”

“နာတာကလက္ေလ။”

“ေအာ္မင္းေခါင္းကိုက္ေတာ့ ငါကေခါင္းကိုထုိးေပးလား။လွည့္ျမန္ျမန္။”

          “မင္းလူနာက ငါရွိလု႔ိရွက္ေနတယ္ထင္တယ္။ ငါထြက္လုိက္မယ္။ အျပင္ကေနေစာင့္ေနမယ္ေဟ့ေကာင္။”

        “ေအးေအးခဏေလးကြာ။”

        မ်က္ႏွာကိုရဲသြားတာပဲ။သူရိပ္မိသြားတယ္။ ခိခိ။ ျပီးတာပဲေလ။ ေဆးထုိးျပီးလုိ႔ ပုိက္ဆံေပးေတာ့။

        “ဟာ မလုိပါဘူး။ပင္ယံကလည္း မင္းပါမင္းသုံးလုိက္ပါ။”

        “ယူပါဆရာရယ္။ ဘာလဲ ဆရာ့သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ျဖစ္ထားတာမို႔လုိ႔လား။”

          “ပင္ယံမင္းဟာေလ တစ္ခါတစ္ခါ ေတာ္ေတာ္မုန္းဖုိ႔ေကာင္းတယ္သိလား။ သြား မႏြယ္ဆီမွာေဆးသြားဝယ္။ ငါေရးေပးလုိက္တယ္။”

          အခန္းထဲကေနထြက္လာေတာ့ ေဇာ္ေရာ ငရဲပါ ျပဳံးျဖီးျဖီးနဲ႔။ ေတာ္ေတာ္ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ။

          “မႏြယ္ ပင္ယံတုိ႔နဲ႔အတူတူျပန္လုိက္ပါေတာ့။”

          “ဟ ငါလိုက္ပို႔ေပးမယ္ေလ။ သူတုိ႔ဘယ္မွာေနၾကတာလဲ။”

          “ဒီတစ္လမ္းေက်ာ္မွာ ကဲသြားၾကမယ္။ ပင္ယံ၊ ေဇာ္၊ ရဲ၊ ထသြားၾကမယ္။ ငါလည္းျပန္မယ္။”

          “ေနပါေစ တစ္ျခားကားပဲ….”

          “ေခါင္းသိပ္မမာနဲ႔ပင္ယံ မႏြယ္ေျပာတဲ့အတုိင္းလုိက္လုပ္ဒါပဲ။”

          “ေအးေလ မင္းဟာေလ ေတာ္ေတာ္ေခါင္းမာတယ္။”

          လုပ္ထားၾကေပါ့ကြာ မင္းတုိ႔က အဖြဲ႔ေတာင့္တာကိုး။ စိတ္ထဲကေန က်ိန္းပစ္လုိက္တယ္။ မႏြယ္က တစ္လမ္းလုံးစကားေတြ တတြတ္တြတ္နဲ႔မွာေနတာ။ နားကိုျငီးလုိ႔။ ငရဲျဖစ္ျဖစ္ ေဇာ္ျဖစ္ျဖစ္ ဒီညလုိက္အိပ္ေပးလုိက္ပါတဲ့။ ေဆးမွန္မွန္ေသာက္ ခ်ိန္းတဲ့ရက္ျပန္လာ။ သူေျပာစရာမလုိတဲ့ဟာေတြ။

လက္ကိုဂရုစိုက္တဲ့။ထမင္းဟင္းလည္းခ်က္မေနနဲ႔တဲ့။ သူခ်က္ေကၽြးမယ္ဆုိပဲ။ ေနာက္ေန႔ေဆးခန္း လာရင္ ခ်ဳိင့္နဲ႔ထည့္လာခဲ့မယ္တဲ့။ ေအး ခ်ဳိင့္ ငါ့ခ်ဳိင့္ေလး။

          “ေဟ့ေကာင္ေတြ ငါ့ခ်ဳိင့္ေရာ။”

          “ဘယ္သိမလဲကြ။ မင္းယူမလာဘူးလား။”

          “ဟာ အခုနေလးကလဲက်တဲ့ေနရာမွာရွိေသးတယ္။”

          “ေဇာ္မင္းယူလာေသးလား။”

          “မသိဘူးေလ ငါကလဲမင္းယူလာမယ္ထင္လုိ႔ငရဲရ။”

          “ငါလည္းသူ႔လက္ကို ၾကည့္ေနတာနဲ႔ ယူမလာဘူးကြ။”

          ဟူး။ဒါဆုိေပ်ာက္သြားျပီေပါ့။ေသခ်ာပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းၾကပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းတို႔ရယ္။

          စိတ္ရွိလက္ရွိႏႈတ္ခမ္းၾကီးကို စူလုိက္မိသည္။

 

@       @       @       @       @

 

         

အခန္း(၂)

 

 

          “ကဲေျပာ ဘယ္ကေနလွည့္လာတလဲ”

ဘီယာဆုိင္ထဲေရာက္ေတာ့ မွာစရာေတြမွာျပီးခ်ိန္တြင္ ေနရတုကေမးလုိက္သည္။

“ဟိုတစ္ေလာက ခင္ခင္နဲ႔ ေစ်းဝယ္ရင္းေတြ႔လုိက္တယ္။ အဲဒါ သူက သိမ္ျဖဴလမ္းထဲမွာ ေဆးခန္းထုိင္ေနတယ္ဆိုလုိ႔ ငါလာရွာၾကည့္တာ။ အဲဒီမွာ ဟုိ ကေလးေတြနဲ႔ ျပႆနာတတ္ျပီး မင္းဆီေရာက္လာတာပဲကြာ။”

“ေၾသာ္ ခင္ခင္နဲ႔ေတြ႔လုိက္တာကိုး။ ဟုတ္တယ္ ငါဒီမွာ ေဆးခန္းဖြင့္ထားတာ သူသိတယ္။ သူေရာအဆင္ေျပတယ္တဲ့လား။”

“အင္း သူ႔ေယာက်္ားနဲ႔ သိပ္အဆင္မေျပဘူးလုိ႔ေျပာတာပဲ။ သူ႔ေကာင္က နည္းနည္းေပြတယ္ထင္တယ္။”

“ေအး ျဖစ္ႏုိင္တယ္ကြ။ ငါေတာင္သူ႔ကို တစ္ခါတစ္ခါ ဟို္ဆုိင္ဒီဆုိင္မွာေတြ႔တတ္တယ္။”

“ငါေတာင္ေျပာလုိက္ေသးတယ္။ ကေလးယူလုိက္ေလလို႔။ ကေလးမ်က္ႏွာနဲ႔ဆုိရင္ သူလည္းအေနအထုိင္ဆင္ခ်င္မွာပဲလုိ႔။”

စားစရာမ်ား ေရာက္လာေတာ့ စကားစ ျပတ္သြားသည္။

“ဒါနဲ႔ ဟုိေကာင္ေလးေတြနဲ႔ မင္းနဲ႔သိတာလား။”

“ဘယ္ေကာင္ေလး..ေၾသာ္ ပင္ယံတုိ႔ကိုေျပာတာလား။ အင္းသိတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုသိတာ။”

“သူ႔လက္အေျခေနဘယ္လုိလဲ။”

“ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးကြာ အရွိန္နဲ႔လဲသြားလုိ႔ျဖစ္တာ။ နည္းနည္းေတာ့နာမွာေပါ့ကြာ။ ငါအကိုက္အခဲေပ်ာက္ေဆးေတြေပးလုိက္တယ္။”

ဘီယာေသာက္ရင္းထြက္လာမယ့္စကားကိုေစာင့္နားေထာင္ေနလုိက္တယ္။

“တကယ္ဆုိ သူက အကိုက္အခဲေပ်ာက္ေဆးေတြ သိပ္မစားသင့္ဘူး။”

“အင္ ဘာလို႔လဲ။”

“သူအစာအိမ္ေယာင္ေနတယ္ကြ။ သူတုိ႔သုံးေယာက္က တစ္အားခင္ၾကတာ။”

“မင္းဟာၾကီးကလဲ အဆက္အစပ္မရွိဘူး။ အစအဆုံးေျပာစမ္းပါကြာ။”

တကယ္ေတာ့သူ႔ေၾကာင္းကို ဂဃနဏ သိခ်င္ေနသည္။ ဘာေၾကာင့္ဆုိတာကိုေတာ့ သူမေျပာတတ္။

“ငါ့ထက္မႏြယ္ကပိုသိတယ္ကြ။ ငါသိသေလာက္ေျပာရရင္ေတာ့ကြာ။ ဒဏ္ရာရတဲ့ေကာင္ေလး က မင္းျမတ္ပင္ယံတဲ့။ တစ္ေယာက္က ေဇာ္ရေဝတဲ့။ တစ္ေယာက္က ရဲရင့္ေတာက္ထြန္းတဲ့။ ပင္ယံက ဒီျမဳိ႕သာား။ ေဇာ္က ဆယ္တန္းတုန္း လွည္းကူးကေနေျပာင္းလာတာတဲ့။ ငရဲက အလုပ္လုပ္ဖို႔ လာတာ။ သူတုိ႔သုံးေယာက္က ဆူးေလဘက္မွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကတယ္။”

ဘီယာေသာက္လုိက္အျမည္းစားလုိက္နဲ႔စကားကိုေတာ္ေတာ္နဲ႔ဆက္မေျပာသျဖင့္ စိတ္မရွည္စြာဝင္ေျပာလုိက္သည္။

“အမ္ မင္းသိတာကလဲ အဲေလာက္ပဲလား။”

“ဟ က်န္ပါေသးတယ္။ ဘာေတြေလာေနတာလဲ။ ငါဒီမွာ ေဆးခန္းဖြင့္ေတာ့ သူတုိ႔ေတြ အကူအညီေပးၾကတယ္။ အခန္းရွာေပးတယ္။ အခန္းျပင္ေပးတယ္။အစုံပဲကြာ။ ေနာက္ျပီး ငါဘာဖြင့္စက လူနာပါးတဲ့အခ်ိန္ကြ။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔သုံးေယာက္တည္းကတစ္ေယာက္မဟုတ္တစ္ေယာက္က တစ္ခုခုျဖစ္ၾကစျမဲ။ အဲလုိျဖစ္တုိင္းလဲ ငါ့ေဆးခန္းကိုေျပးလာၾကစျမဲပဲ။”

ဒီညေတာ့ သူက နားေထာင္သူသက္သက္ျဖစ္ေနမလား။

“သူတုိ႔ထဲမွာ ပင္ယံက သနားစရာအေကာင္းဆုံးပဲ။ သူက လိမၼာေရးျခားရွိတယ္။ ကေလးဆန္ေပမယ့္ လူၾကီးကိုနားလည္တယ္။ သူဆယ္ႏွစ္အရြယ္တုန္းက သူ႔အေမအိမ္ ေပၚကေနဆင္းသြာတယ္တဲ့။ ဘာေၾကာင့္လဲေတာ့မသိဘူးကြ။ သူ႔အေဖနဲ႔ေနတာ။ သူ႔ကိုယ္ထဲမွာ သူ႔အေဖရဲ႔ေသြးအျပည့္ရွိတယ္။ ေခါင္းမာတယ္။ စိတ္ဆတ္တယ္။ မာနၾကီးတယ္ေျပာရမလား။ သူတစ္ပါးအကူအညီဆုိ ယူဖုိ႔ေတာ္ေတာ္ဝန္ေလးတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္သေဘာထားျပည့္ဝတယ္။ အနစ္နာခံတတ္တယ္။ ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္ကြ။ ဟုိး အရင္ႏွစ္က သူ႔အေဖဆုံးသြားတယ္တဲ့။ အခု သူတစ္ေယာက္တည္း ေနတာေလ။”

“ေၾသာ္ ဟုတ္လား။”

“ေအးကြ ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကေတာင္ သူ႔အေဖဆုံးတာတစ္ႏွစ္ျပည့္ဆုိျပီး လုပ္လုိက္ေသးတယ္။ အဲဒီတုန္းက ငါေရာက္ခါစကြ။ အခုအခ်ိန္ေလာက္ထင္တယ္။ ေရွ႕လေလာက္ျဖစ္မလားမသိဘူး။”

“ေၾသာ္အဲဒါေၾကာင့္ထင္တယ္ မင္းသူနာျပဳမေလးက သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြကို လုိက္အိပ္ေပးဖုိ႔ေျပားေနတာ။”

“မႏြယ္ကေျပာလုိက္လား။ ဟုတ္တယ္ကြ။ႏုိ႔မုိ႔ဆုိ ညေရးညတာ တအားနာေနရင္။”

“မင္းေျပာတာ လက္ကဘာမွမျဖစ္တာေသခ်ာတယ္ေနာ္။”

“မင္းကလဲ။ဘာလဲ ငါ့ကိုမယုံလို႔လား။ ငါက အရုိးပါရဂူမဟုတ္ေပမယ့္ အဲဒီဒဏ္ရာေလာက္ေတာ့ သိပါတယ္ကြ။ စိတ္ခ် ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ျဖစ္ရင္လည္းမင္းဘာမွမေၾကာက္နဲ႔။ ပင္ယံက မင္းကို တရာစြဲမယ့္ေကာင္မဟုတ္ဘူး။”

“ငါအဲဒီလုိသေဘာမ်ဳိးေျပာတာမဟုတ္ပါဘူးကြ။ စိတ္ခ်ရေအာင္လုိ႔ေျပာတာပါ။ ေနာက္ျပီးတရားစြဲတယ္ မစြဲဘူးဆုိတာက အေရးမၾကီးပါဘူး။”

“ေအးကြာ။ ငါစိတ္ေလာသြားတယ္။ ေဆာရီး။”

“ရပါတယ္ ကိစၥမရွိပါဘူး။”

“အင္း ဒီညေတာ့ ငရဲလုိက္အိပ္ေပးမယ္ထင္တယ္။ ငရဲက အေဆာင္မွာေနတာဆုိေတာ့။ ပင္ယံက ေဆးေသာက္ပ်င္းတယ္ကြ။ တစ္ေယာက္ေယာက္သတိေပးေနမွရတာ။ သူပထမဆုံးေဆးခန္း လာျပတုန္းကဆုိ သူေျပာတာ။ ငါ့ေဆးခန္းမို႔လို႔တဲ့ ေဇာ္နဲ႔ငရဲက အတင္းဆြဲေခၚလာၾကတာေလ။ ေဇာ္က အေနာက္သန္တယ္။တစ္ခါတစ္ခါ အတည္ၾကီးေနာက္တာ။ တစ္ေခါက္လည္း ဘယ္လုိေဆာ့ၾကလည္း မသိဘူး ငရဲေခါင္းေပါက္လာတာ။ သူတုိ႔ေတြက အဲလုိမ်ဳိးေတြကြာ။ ”

“အင္း ငါသြားၾကည့္ေပးရအုံးမယ္ထင္တယ္ကြ။”

“ေအး ဟုတ္တယ္။လူမႈေရးတစ္ခုအေနနဲ႔ မင္းသြားၾကည့္သင့္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ပင္ယံက လက္ခံမယ္မထင္ဘူးငါေတာ့။ မင္းၾကည့္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ မနက္ျဖန္ငါ့ဆီလာခဲ့ေလ။ ငါနဲ႔သြားမယ္။ ငါပါရင္ေတာ့ ေမာင္းမထုတ္ေလာက္ပါဘူး။ ေနာက္ျပီး ငရဲျဖစ္ျဖစ္ ေဇာ္ျဖစ္ျဖစ္ရွိေနေလာက္တယ္။”

“ေအးကြာ ဒါဆုိမနက္ျဖန္ငါလာခဲ့မယ္။ သူတုိ႔အားမွာပါေနာ္။တနဂၤေႏြဆုိေတာ့”

“ေအး မနက္ျဖန္သူတုိ႔အားၾကတယ္။ အရင္တုနး္က အားရက္ဆုိ သူတုိ႔က အတူတူထမင္းေတြ ဟင္းေတြခ်က္စား မုန္႔ေတြလုပ္စား ေဆာ့ကြာ တစ္အိမ္လုံးဝုန္းဒုိင္းက်ဲေအာင္ေဆာ့ၾကတာ။ ပင္ယံက ထမင္းခ်က္ဟင္းခ်က္ေကာင္းတယ္။မုန္႔ေတြလည္းလုပ္တတ္တယ္။ သူတုိ႔တစ္ခုခုလုပ္တုိင္း ငါနဲ႔မႏြယ္လည္း မပါမျဖစ္ပဲ။ ေဆးခန္းကိုလာလာပို႔ေပးၾကတယ္။”

“ေအးကြာ မနက္ျဖန္ငါလာခဲ့မယ္။ မင္းလုိက္ပို႔ေပးေပါ့ကြာ။”

“ေအး ဒါနဲ႔ သူ႔တုိ႔အေၾကာင့္ေတြပဲ ေျပာေနတာ။ ေျပာပါအုံးမင္းေၾကာင္းေတြကိုေရာ…”

“ေျပာစရာေတာ့သိပ္မရွိပါဘူးကြာ။ ငါျပန္လာတာ ၈ လေလာက္ရွိေနျပီ။ ငါျပန္ေရာက္ေတာ့ မင္းကိုလည္း အဆက္အသြယ္မရ။ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္းအဆက္အသြယ္မရနဲ႔။

“ဘာလုိ႔ျပန္လာတာလဲ။ ဟိုမွာ အဆင္မေျပလုိ႔လား။”

“ေျပေတာ့ေျပပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ကြာ ငါေနမေပ်ာ္ဘူး။ ခက္ခဲပါတယ္။ မင္းလည္း ပညာေတာ္သင္သြားရင္သိလာမွာ။ သူစိမ္းေတြအလယ္မွာကြာ။ ငါမေျပာတတ္ဘူး။ ငါမေနတတ္ဘူးကြ။”

“အင္းပါ ဆုိေတာ့ အခုမင္းဘာလုပ္မလဲ။ မင္းအဲဒီမွာတုန္းက ဘာလုပ္ခဲ့ရလဲ။”

“ငါလုပ္တာက နာမည္ၾကီး cosmetic ကုမၸဏီမွာ marketing manager လုပ္ခဲ့တာကြာ။

အဲဒီ Brand ကိုအခုျမန္မာႏုိင္ငံကတင္မလို႔တဲ့။ ဆုိေတာ့ ငါကုိသူတုိ႔ကမ္းလွမ္းထားတာရွိတယ္။ ဆုိေတာ့ ငါလက္ခံလုိက္ရင္ ရတယ္။ ကံေကာင္းတယ္ပဲဆုိပါေတာ့ကြာ။”

          “ေအးကြာ အဆင္ေျပရင္ျပီးတာပါပဲ။ ဒါနဲ႔ မင္း အိမ္ေထာင္ဘက္ေတြဘာေတြ….”

          ၾကက္သီးေမႊးညွင္းမ်ားပင္ထသြားသည္။

“မေတြ႔ေသးပါဘူးကြာ။ အခ်စ္ဆုိတာ ငါ့အတြက္ အိပ္ရာဝင္ပုံျပင္ထဲက သတၱဝါတစ္ေကာင္မ်ားလားမသိဘူး။”

“ဒီအသက္ရြယ္ေရာက္ေနျပီ။ အခ်စ္ေတြကိုေရွ႕တန္းတင္ေနမွာလား။”

“အဲလိုေတာ့လဲမဟုတ္ဘူးကြာ။ ဒါေပမယ့္……”

ဘာဆက္ေျပာမလဲသိ။

“ေဟ့ေကာင္မင္းကငါ့ကိုသာေမးေနတာ မင္းကေရာ ခ်စ္သူရွိျပီမုိ႔လုိ႔လား။”

“ငါက ေရွ႕ႏွစ္ဆုိ မႏြယ္နဲ႔ယူေတာ့မွာကြ။”

“ဘာ မႏြယ္ဆုိတာ ေၾသာ္ မင္းသူနာျပဳမေလး…”

“ေအး ဟုတ္တယ္။ သူနဲ႔ပဲ။”

“မင္းသူ႔ကိုခ်စ္တယ္ေပါ့။”

“အင္းဆုိပါေတာ့ကြာ။”

“ဟမ္ဘယ္လိုၾကီးလဲ မင္းအေျဖက။”

“အခ်စ္လားမသိဘူး။ ငါမစဥ္းစားဖူးဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူဟာ ငါ့ရဲ႕ ဘဝလက္တြဲေဖာ္။ သူက ငါ့ဖူးစာဆုိပါေတာ့ကြာ။ ငါတုိ႔အသက္ေတြမငယ္ေတာ့ဘူးကြ။ အခ်စ္အတြက္ ေပ်ာ္ဝင္ေနဖုိ႔ မသင့္ေတာ့ဘူး။ ျပီးျပည့္စုံတဲ့ဘဝအတြက္ သင့္ေတာ္တဲ့ လက္တြဲေဖာ္တစ္ေယာက္ပဲလုိတယ္။ အဲလုိထင္တာပဲ။”

“ဟုတ္ပါျပီ။ကဲျပန္ရေအာင္ကြာ ေနာက္က်ေနျပီ။”

အိမ္ျပန္လမ္းမ်ားကို္ စိတ္ကူးမ်ား အေတြးကမႈန္ထုိင္းစြာ အုပ္မုိးေနေလသည္။

 

 

@       @       @       @       @

 

 

 

အခန္း(၃)

 

 

ေနရ မပါသျဖင့္ အနည္းငယ္ေတာ့ လန္႔ေနမိသည္။ တုိက္ေရွ႔မွာ အၾကာၾကီးရပ္ေနမိသည္။

“ငါအေရးၾကီးလူနာရွိလုိ႔ လိုက္မပို႔ေတာ့ဘူး။ မင္းဘာသာမင္းသြားလုိက္ေတာ့ကြာ။ ဖုန္းဆက္ေပးထားမယ္။”

ေနရ၏စကားမ်ားကို ျပန္ၾကားေယာင္မိသည္။ အေရးၾကီးပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ကို ေတြ႔ရမည့္သူပမာပင္။

စိတ္ကိုဒုန္းဒုန္းခ်ျပီး သူ႔အတြက္ဝယ္လာေသာလက္ေဆာင္မ်ားကို ဆြဲျပီးတက္လာမိသည္။

 “အခန္းနံပါတ္အရေတာ့ဒီအခန္းပဲ။”

အခန္းက (တုိက္ခန္းမ်ား၏ထုံးစံအတုိင္း)တံခါးႏွစ္ထပ္။ အထဲမွ သစ္သားတံခါးကို ဖြင့္ထားၾကသည္။ သံပန္းတံခါးကိုကား ေသာ့ခတ္ထားလွ်က္။ အခန္းက ေသခ်ာေန ေသာ္လဲ ဘဲလ္ကိုနိပ္ရန္မၾကိဳးစားမိေသးပဲ အထဲမွ စကားသံကို မသိမသာနားစြင့္ေနမိသည္။

“ေအးကြာ။ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုယုတ္မာတယ္။”

ငရဲအသံထင္ပါရဲ႕။ အင္းငါ့အေၾကာင္းမ်ား ေျပာေနၾကသလားပဲ။ ငါ့ကိုမေက်နပ္တာမ်ားလား။

“ကေလးမေလးသနားပါတယ္။ မျဖစ္သင့္တာေနာ္။ တကယ္ဆုိ သူလည္း မိန္းမတစ္ေယာက္ေလာက္ေတာ့ ဖန္ႏိုင္မွာပါ။”

“ပင္ယံရယ္။ လူေတြက တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္အၾကဳိက္ဘယ္တူမလဲကြာ။ သူကလဲ ကေလးေလးေတြကိုမွ စိတ္ဝင္စားလုိ႔ေနမွာေပါ့ကြာ။ ငါတုိ႔ေတြေတာင္….”

ဘယ္သူ႔အေၾကာင္းမ်ားေျပာေနၾကတာပါလိမ့္။ စကားစက ျပတ္သြားတာလား။ မၾကားရေတာ့ တာလား။

“ေအးကြာ။ တစ္ခါတစ္ခါ စဥ္းစားမိတယ္။ သူတို႔လုိ အသက္မျပည့္ေသးတဲ့ ကေလးေလးေတြကိုမွ ေစာ္ကားခ်င္တဲ့ေကာင္ေတြနဲ႔စာရင္ ငါတုိ႔ ဟုိမုိေတြက ပိုမြန္ျမတ္မလားပဲ။”

“လိပ္မ်ဳိး ကိုယ့္ဘက္ကိုယ္ေတြးတယ္ဟုတ္လား။ ေယာက်္ားေလးျဖစ္ျပီး ေယာက်္ားေလးကိုမွ ခ်စ္တတ္တဲ့ ငါတုိ႔ကမွ အဆုိးဆုံး အယုတ္ဆုံး အညံ့ဆုံးကြ။”

ဘုရားဘုရား လွည့္ျပန္သြားရင္ေကာင္းမလား။ သူတုိ႔ေလးေတြက ဟုိမုိေတြတဲ့။ သူတုိ႔ေတြက ေယာက်္ားေလးကိုခ်စ္တာတဲ့။

မတ္တတ္ရပ္ေနရင္း ေဇာေခၽြးမ်ားစီးက်လာသည္။ ဒူးမ်ားလည္းမခုိင္ခ်င္ေတာ့။

“ေဟ့ေကာင္ေတြ ဂ်ာနယ္ေတြဖတ္ျပီးအရည္မရအဖတ္မရေျပာမေနနဲ႔။မနက္စာရျပီ။”

ေဇာ့္အသံကိုလွမ္းၾကားလုိက္ရသည္။ ဧည့္ခန္းထဲတြင္ အတန္ငယ္တိတ္ဆိတ္သြားသည္။ မထူးေတာ့ျပီ လူေခၚဘဲလ္ကို ႏွိပ္လုိက္မိသည္။

“တီန္းေတာင္ Hello welcome”

“ေအး ေဒါက္တာတုိ႔လာတာထင္တယ္။”

စကားသံကို အရင္ၾကားလုိက္မိသည္။ အတန္ငယ္ၾကာမွ ေဇာ္က လက္တစ္ဖက္တြင္ ဇြန္းကိုရင္းထြက္လာသည္။

“ေၾသာ္ အကို”

“ပင္ယံ့အခန္းဟုတ္ပါတယ္ေနာ္။”

“ဟုတ္ကဲ့ဟုတ္ပါတယ္။ဝင္ပါ။”

ေဇာ္က ေသာ့ယူျပီး တံခါးကိုဖြင့္ေပးသည္။

 “ခဏေလးေနာ္ မုန္႔စားေနၾကလုိ႔။ အင္း ဝင္စားပါအုံးေလ။”

“ဟာ ေနေနရပါတယ္။ ဟုိ ပင္ယံသက္သာသလားလို႔ လာေမးတာ။ ဒါသူ႔အတြက္..”

“ခဏေနာ္ ပင္ယံေရ။ ဟုိအကိုလာတယ္။”

အထဲဘက္ကုိ လွမ္းေအာ္ျပီးမွ အားနာဟန္ျဖင့္

“အကို႔နာမည္ကိုေသေသခ်ာခ်ာမသိေသးဘူး။ ေဒါက္တာဖုန္းေျပာတုန္းက ေသခ်ာမၾကာလုိက္လု႔ိေလ။”

“အေၾသာ္ ဟုတ္ကဲ့ကၽြန္ေတာ့နာမည္ သုိင္းဖြဲ႔ေႏွာင္ပါ။ ကိုေႏွာင္လုိ႔လဲေခၚၾကတယ္။ ကိုသုိင္းလုိ႔လဲေခၚၾကတယ္။”

အခန္းထဲမွ ပင္ယံထြက္လာသည္။ ပတ္တီးစည္းထားေသာလက္ကို ၾကိဳးႏွင့္တြဲျပီးလည္ပင္းကို ရစ္ထားသည္။ ေဘးတြင္ ငရဲက ကပ္လွ်က္။

“ညီ သက္လာရဲ႔လား။”

“ဟုတ္ကဲ့သက္သာပါတယ္။”

ေနရဖုန္းဆက္ေပးထား၍ထင့္။ ဆက္ဆံေရးက သိပ္မက်ဲ။

“ကိုယ့္ညီအတြက္ ဒါေလးေတြ….”

“မလုိပါဘူး။ လက္ကလဲ သက္သာသြားပါျပီ။ ေနာက္ျပီး လက္အနာအတြက္ အကို႔အေနနဲ႔ ဘာမွ စိတ္ပူစရာမလိုဘူးလုိ႔ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ဘာသာကၽြန္ေတာ္ျဖစ္တာလုိ႔ပဲ သေဘာထားပါတယ္။”

“ကိုက အဲလုိပုံစံနဲ႔ ေပးတာမဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္ျပီး ေနရ ကေပးလုိက္တာလဲ ပါတယ္။ေနရ မွာလုိက္တာလဲရွိတယ္။ သူေပးတာေတြကို ယူျဖစ္ေအာင္ယူပါတဲ့။ မယူရင္ သူ႔အေၾကာင္းသိတယ္ မဟုတ္လားလုိ႔ေမးခုိင္းလုိက္တယ္။ ေဇာ္၊ ငရဲ ယူေပးလုိက္ပါေနာ္။”

ေဇာ္ကပစၥည္းမ်ားကို ယူကာ အထဲဖက္(မီးဖုိေခ်ာင္ဘက္) ကိုယူသြားလုိက္သည္။

ပင္ယံရယ္။ ဇီဇဝါေရာင္သန္းေနတဲ့အသားအရည္နဲ႔။ မ်က္လႊာခ်ထားတဲ့ မ်က္ေတာင္ရွည္က ေကာ့စင္းေနတာပဲ။ ႏႈတ္ခမ္းထူထူက နမ္းခ်င္စရာ။ မင္းဟာ သိပ္ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ ကေလးေလးပါပဲ။

ရုတ္တရက္ မ်က္လႊာပင့္ျပီးၾကည့္လိုက္ေသာ ပင္ယံမ်က္လုံးမ်ားကို သူမေရွာင္နုိင္။ ကမန္းကတမ္း မ်က္ႏွာလႊဲလုိက္ေသာ္လဲ သူစုိက္ၾကည့္ေနသည္ကို ျမင္ျဖစ္ေအာင္ျမင္လုိက္သည္။ ရွက္သြားေသာ သူ႔မ်က္ႏွာက ႏွင္းဆီေရာင္သန္းသြားသည္။

“ငရဲ ေဇာ့္ကို တစ္ခုခုလုပ္ခုိုင္းလုိက္ အကို့ကို ဘာမွမဧည့္ခံရေသးဘူး။”

“ရပါတယ္ အကိုျပန္ေတာ့မယ္။”

“ထုိုင္ပါအုံးေလ။”

အုိ မင္းက ငါ့ကိုထပ္ထုိင္ေစခ်င္သလား။ ကမန္းကတမ္းေျပာျပီး ရွက္သြားဟန္ျဖင့္ ေခါင္းကိုငုံထားလုိက္သည္။ သူစိတ္ထဲကေန ျပဳံးလုိက္မိသည္။

“ေတာ္ၾကာေဒါက္တာသိလုိ႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကို ဘာမွမေကၽြးပဲ ျပန္ခုိင္းတယ္လုိ႔ေျပာေနအုံးမယ္။”

သူ႔စကားကို သူျပန္ဖာေနသည္။

“ေနပါေစ ေနရရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအေနနဲ႔ဧည့္ခံတာဆုိရင္ရပါတယ္။”

“ခင္ဗ်ားက ဘယ္လိုေမွ်ာ္လင့္ထားလုိ႔လဲ။”

“ဗ်ာ..”

“ဘာလဲခင္ဗ်ားက ခဗ်ားကို အိမ္လခလာေတာင္းတဲ့ အိမ္ရွင္လုိဧည့္ခံဖုိ႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ေနသလား။”

“ဗ်ာ အဲလုိမဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ဘာကိုမွ မေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး။ စိတ္မရွိပါနဲ႔ဗ်ာ။ သြားလုိက္ပါ့မယ္။”

“အာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကလဲ ျပန္စတာပါ။ ထုိင္ပါ။ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္လုိ ခင္မင္လုိ႔ရပါတယ္။”

*        *        *        *        *

 

အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတြက သာယာလုိက္တာ။ ရင္ထဲမွာၾကည္ႏဴးေနသလိုပဲ။ တကယ္ခင္ရေတာ့လဲ ပင္ယံက မဆုိး။ စိတ္ရင္းသေဘာထားျပည့္ဝသလုိပဲ။ ဟုတ္မွာပါေလ ေနရ ကေတာင္ေျပာတာပဲ။ ေကာင္ေလးရယ္ မင္းအျပဳံးေလးေတြက အသက္ဝင္ေနလုိက္တာေနာ္။ မင္းသိပ္ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတာပဲ။

မင္းဆီကို ေခ်ာင္းေပါက္မတတ္ေရာက္လာမိေတာ့မွာပဲ။ တစ္ခါမွ မျမည္ဖူးတဲ့ ျမည္သံမ်ဳိးနဲ႔ ငါ့ရင္ေတြခုန္ေနတယ္။ ဒီရင္ခုန္သံေတြဟာ အခ်စ္ပဲလား။ ငါေသခ်ာမသိဘူး။ အင္။ နားထဲမွာ ခရာသံၾကားလုိက္သလားလုိ႔။ အမ္ ေရွ႕ကယဥ္ထိန္ရဲး။

“လုိင္စင္ေလးတစိတ္ေလာက္။”

“ဗ်ာ ဘာလုိ႔လဲ။”

“ဟာ ခင္ဗ်ားက ေျဗာင္လိမ္ခ်င္တာလား မီးနီျဖတ္ေမာင္းလုိက္တာေလ ေပးလုိင္စင္။”

ေယာင္ယမ္းျပီး ေနာက္က မီးပိြဳင့္ကိုလွည့္ၾကည့္မိသည္။

 

@       @       @       @       @

 

 

အခန္း(၄)

 

 

          “ဟယ္ ေဇာ္ ဘာျဖစ္လာၾကျပန္တာလဲ။”

“ဟာ မႏြယ္ကလည္း ဘယ္သူမွ ဘာမွ မျဖစ္ၾကပါဘူး။ မႏြယ္ကလည္း ဒီလာရင္ တစ္ခုခုျဖစ္မွလာရမွာလား။”

“မသိဘူးေလဟယ္ နင္တုိ႔ေတြက လာရင္ တစ္ေယာက္မဟုတ္တစ္ေယာက္ တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု ျဖစ္လာၾကတာေလ။”

“မျဖစ္ပါဘူး မႏြယ္ရယ္ ေရွ႔တစ္ပတ္ဆုိရင္ ေဖေဖဆုံးတာ ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္ေလ အဲဒါ ဆြမ္းကပ္မလို႔ လာဖိတ္တာ။ ေဒါက္တာေရာ..။”

“နင့္ေဒါက္တာက သူ႔သူငယ္ခ်င္းလာလုိ႔ ေဟာ ဟုိမွာလာေတာ္မူၾကပါျပီ။”

“ဘာလဲ။ ဘာျဖစ္လာၾကျပန္တာလဲ။ ဒီကေလးေတြ။”

“လာျပန္ျပီေနာက္တစ္ေယာက္။ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။”

ေဇာ္က ဘုေတာပစ္လိုက္သည္။

ကိုေႏွာင္ရယ္ သေဘာက်သလား ျပဳံးေနတာပဲ။ ဟင့္အင္း သူ႔မ်က္လုံးေတြကို ရင္မဆုိင္ရဲဘူး။ စူးနစ္ေနတာပဲ။

“ပင္ယံက ဆြမ္းသြပ္လာဖိတ္တာေမာင္။”

“ကို သုိင္းဖြဲ႔ေႏွာင္လဲ လာခဲ့ပါေနာ္။”

“လာပါ့မယ္။ ျဖစ္ေအာင္လာခဲ့ပါမယ္။”

“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။”

“ပင္ယံ ငါတို႔ဘာကူညီရအုုံးမလဲ။”

“ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကအတုိင္းေပါ့မႏြယ္ရယ္။ မႏြယ္တုိ႔ေဒါက္တာတုိ႔ကူညီေပးရမွာပဲဟ အစစ အရာရာကို။”

“ေအးကြယ္ ငါတုိ႔လဲ လာခဲ့ပါမယ္။ ဘယ္ေန႔က်မလဲ။”

“ေနာက္အပတ္ တနဂၤေႏြ မႏြယ္။”

“အင္းဒီေန႔က တနလၤာဆုိေတာ့… ”

“ဒီတစ္ပတ္ တနဂၤေႏြမဟုတ္ဘူးမႏြယ္ ေနာက္တစ္ပတ္ ေနာက္တစ္ပတ္။”

ငရဲက ဝင္ေျပာလုိက္သည္။

“ေအးပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ငါတုိ႔လာခဲ့မယ္။ဘာလုပ္မွာလဲ။”

“မုန္႔ဟင္းခါးပဲ ေကၽြးမွာမႏြယ္။”

“အင္း ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကလုိပဲလား။”

“ဟုတ္။ လူလဲ ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ေလာက္ပဲ ျဖစ္မွာ။ အေပၚထပ္က ဦးေလးဦးျမတင့္ရယ္။ ေရွ႔ခန္းက ဖုိးခြားတုိ႔ မိသားစုရယ္။ ရုံးက ဝန္ထမ္းေတြရယ္။ ေဒါက္တာ၊ မႏြယ္ ေနာက္ျပီး အခု ကိုေႏွာင္ေပါ့ေနာ္။”

“ေအးေပါ့။ ဟယ္ ငရဲနဲ႔ေဇာ္ကို မဖိတ္ေတာ့ဘူးလား။”

“မဖိတ္ေတာ့ပါဘူး မႏြယ္ရယ္ အဲဒီႏွစ္ေကာင္က အငတ္ေတြ။ မုန္႔မေလာက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ပဲ အရွက္ကြဲေနလိမ့္မယ္။ ေနာက္မွ ပိုရင္ ေကၽြးလုိက္မယ္ေလ။”

“ေအာင္မာမာမာ။ ငါတုိ႔ကမ်ားအငတ္ေတြျဖစ္ရတယ္။ ဘာမွမဟုတ္ဘူးမႏြယ္ အသစ္ေတြ႔လုိ႔ အေဟာင္းေမ့သြားတာ။”

ဟာ ဒီေကာင္ငရဲ ဘာေတြေလွ်ာက္ေျပာေနတာလဲ။

“ဟယ္ ပင္ယံက အသစ္ေတြ႔ေနျပီ။ ေျပာပါအုံး နင္တုိ႔ရုံးကလား ဟုတ္လား။”

မသိမသာေလး သူ႔ကို အကဲခတ္ၾကည့္လုိက္တယ္။ သူကလဲ ရွိဳးတုိးရွန္းတန္႔နဲ႔ပဲ။

“ဘယ္ဟုတ္မလဲ မႏြယ္။ မႏြယ္တကယ္ မသိ အား….”

မွတ္ပလား။ သူ႔ေျခေထာက္ကို ေဆာင့္နင္းလုိက္တယ္။

“ဟဲ့။ ေအာ္ ကေလးေတြ ဒါေဆးခန္းဆုိျပီးေဆာ့မေနနဲ႔။ ဒီတစ္ခါျဖစ္ရင္ မကုပဲထားလုိကမယ္။ဟြန္း”

“ေအးေပါ့ မႏြယ္က ေဒါက္တာ့ကိုပိုင္ျပီဆုိေတာ့။”

“ဟဲ့”

“ေအေပါ့ေဇာ္ရာ ေဒါက္တာကလဲ မႏြယ္ဒါဆုိရင္ ဒါပဲေလ။”

“ဟဲ့ ကေလးေတြ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ။ ေတာ္ေတာ့။”

မႏြယ္ရွက္သြားသည္။ သိပ္မရယ္ျဖစ္ပါ။ အဲဒါကို မႏြယ္က အကင္းပါးစြာ သတိထားမိေနသည္။

“လက္အနာက အရွင္းေပ်ာက္ျပီလား။”

ဂရုစုိက္ေပးတာလားဗ်ာ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဒီၾကားထဲလဲ အေခါက္ေခါက္အခါခါ လာခဲ့တာပဲ။ တစ္လ ဆုိတဲ့အတုိင္းအတာဟာ ရင္းႏွီးမႈတစ္ခုကို ေကာင္းေကာင္းဖန္တီးနုိင္ခဲ့တာပဲ။

“ဟုတ္ကဲ့ေကာင္းသြားပါျပီ။”

“ဂရုစိုက္ေနာ္။”

“ဟုတ္ကဲ့။”

“အမယ္ ပင္ယံကလိမၼာေနပါလား။”

“ေမာင္”

ေဒါက္တာေနာက္တာကို မႏြယ္က လွမ္းတားလိုက္သည္။

“ေဆာရီးကြာ။ စတာပါ။”

“ရပါတယ္။ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။”

“ေအးကြာ မင္းလက္ကို ဂရုစိုက္ေပါ့။ အေနအထုိင္ အစားအေသာက္ဆင္ျခင္ေနာ္။”

“ဟုတ္ကဲ့။”

“သူက ေဒါက္တာ့ေရွ႕မွာသာ ဟုတ္ကဲ့ေျပာေနတာ။ ဟိုတစ္ေန႔ကလဲ ရုံးက အျပန္ ဝက္သားဒုတ္ထုိးေတြစားလာတာ အစပ္မထည့္ပါနဲ႔ေျပာလို႔မရဘူး။”

“ဟ ဝက္သားဒုတ္ထုိးဆုိတာ အစပ္ပါမွေကာင္းတာကြ။”

“ဘာပဲေျပာေျပာ ပင္ယံရယ္။ မင္းကို မင္း ဂရုစုိက္ေပါ့ကြာေနာ္။ မင္းကုိမင္းလည္း သိတာပဲ။”

“ဟုတ္ ေဒါက္တာ။”

“အခုတေလာ ေနလုိ႔ ထုိင္လုိ႔ေရာ ေကာင္းလား”

“ဟုတ္ကဲ့ ေကာင္းပါတယ္။”

“အစာေတြျပန္အန္တာမ်ဳိးမရွိဘူးေနာ္။”

“ဟုတ္ကဲ့မရွိေတာ့ပါဘူး။”

“ေဆးမွန္မွန္ေသာက္ေနာ္။ ကိုယ့္ကိုကုိယ္ဂရုစုိက္ရတယ္ မင္းလည္း မငယ္ေတာ့ပါဘူး။”

“ဟုတ္ကဲ့ခဗ်”

“တစ္ခုခု ျဖစ္ရင္ ခ်က္ျခင္းလာခဲ့ေနာ္။ ငါ့ဆီ။ လုိအပ္ရင္ ဖုန္းဆက္ ငါလာခဲ့မယ္။”

“ ဟုတ္ကဲ့ ရပါတယ္ ေဒါက္တာ ကၽြန္ေတာ္အခုတေလာ ေနေကာင္းပါတယ္။ လုိအပ္ရင္ ကၽြန္ေတာ္လာခဲ့ပါ့မယ္။ ေဆးေတြကိုလည္း မွန္မွန္ေသာက္ေနပါတယ္။”

“ေအး အစားအေသာက္ဆင္ျခင္ေနာ္။ အစာလြန္ေအာင္မေနနဲ႔။ ငါစိုးရိမ္တာေတြ အဲဒါေတြေနာ္။ မင္းက တအားေပါ့တယ္တဲ့။ ငရဲ၊ ေဇာ္ မင္းတုိ႔သူငယ္ခ်င္းကို ဂရုစုိက္ေပးေနာ္။ သူ႔မွာ….”

ဟုတ္ပါတယ္။ ေဒါက္တာ မေျပာလုိက္ပါနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္ဂရုစုိက္ပါ့မယ္။ကၽြန္ေတာ့ေရာဂါကို ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္။ ေဖေဖရယ္ ေဖေဖေရာက္ရာဘုံကေန စိတ္ခ်ေပးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီမွာ အဆင္ေျပပါတယ္။ အားေပးႏွစ္သိမ့္ေပးမယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြအျပင္။ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေပးတဲ့ မိတ္ေဆြေတြလည္းရေနျပီ။ ကၽြန္ေတာ့ဘဝကို ကၽြန္ေတာ္ထိန္းေက်ာင္းတတ္ေနပါျပီ။

“သြားရေအာင္။”

ေဇာ့္အသံၾကားမွ သတိျပန္ဝင္လာမိသည္။

“အိမ္ကိုတန္းျပန္မွာလား ကိုလုိက္ပို႔ေပးမယ္ေလ။”

“ေအးဟုတ္တယ္ ငေႏွာင္ မင္းလုိက္ပို႔လုိက္ဦး၊ ပင္ယံလုိက္သြားေနာ္။”

“ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်။”

ေဒါက္တာ့စကားကို ျငင္းဆန္ကန္႔ကြက္မႈမလုပ္ေတာ့ပါဘူး။ ငရဲအေဆာင္ကို အရင္ဆုံးပို႔ေပးၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ ေဇာ့္ကို။ ေနာက္ဆုံး ကိုယ့္တုိက္ေရွ႕ေရာက္မွ ကားကို ျဖည္းညွင္းစြာ အရွိန္သတ္လုိက္သည္။ကားတံခါးကိုဖြင့္ျပီး ဆင္းရန္ျပင္ဆင္ေနတုန္း

“ပင္ယံ။”

“ဗ်ာ။”

“ေက်းဇူးပဲေနာ္။”

“ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ကေျပာရမယ့္ စကားပဲ။”

“မဟုတ္ပါဘူး။ အကို႔ကို ခင္မင္ခြင့္ေပးလို႔။ အကိုတကယ္ေက်းဇူးတင္တယ္။ ေနာက္ျပီး မင္းနဲ႔ခင္ခြင့္ရတဲ့ ေလာကၾကီးကိုလဲ ေက်းဇူးတင္တယ္။”

“ကၽြန္ေတာ့ဘဝအမွန္ကို သိခဲ့ရင္ အကုိ ကၽြန္ေတာ့ကို မုန္းသြားမွာပါဗ်ာ။”

“မင္းဘဝအမွန္ကဘာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္ေလာကထဲကပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါမင္းကို မမုန္းဘူး။”

တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားစြာလွည့္ၾကည့္မိလုိက္သည္။ သူကလည္း မ်က္လုံးအစုံကို စုိက္ၾကည့္ေနသည္။ သူ႔မ်က္ဝန္းထဲမွာ ရဲရင့္မႈေတြပါဝင္ေနသလုိပဲ။ သူက ဘာကုိသိထားလဲ။

“ကၽြန္ေတာ္ဆင္းေတာ့မယ္။”

“ညီ”

က်င္စက္နဲ႔တုိ႔လိုက္သလိုပဲ။ ဘယ္လိုေခၚလုိက္တာလဲ။လက္တစ္ဖက္က တံခါးကိုဖြင့္ရင္းေနာက္လွည့္ ၾကည့္မိသည္။

“Nice to meet you.”

 

@       @       @       @       @

 

 

 

 

 

 

အခန္း(၅)

 

 

ေသခ်ာေရတြက္မထားတဲ့ေနရက္ေတြ ကုန္ဆုံးတာျမန္ေနသလိုပဲ။ ရင္းႏွီးမႈေတြက အေနနီးမႈနဲ႔ တုိက္ရုိက္အခ်ဳိးက်တယ္ဆုိတာေသခ်ာတယ္။ ခင္မင္မႈဆိုတဲ့စည္းဟာ အခ်စ္ဆုိတဲ့ ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္း ျဖစ္သြားႏုိင္တယ္ဆုိတာကို သံသယျဖစ္စရာမလိုဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြဟာ အိပ္မက္သက္သက္ပဲ ျဖစ္ေနတယ္။  လန္႔ႏုိးဖုိ႔မၾကိဳးစားမိဘူး။ မနက္ခင္းရဲ႕ အလင္းသစ္ေတြနဲ႔လည္း မလဲႏုိင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြဟာ အေဝးက သက္တံ့တစ္စင္းလုိပါပဲ။ လွေပမယ့္ လွမ္းယူဖုိ႔ခက္ခဲေနတယ္။ ေရာက္သြားလုိ႔မရဘူး။

တကယ္ပါ။ စူးရွနက္ရွဴိင္းလြန္းတဲ့အၾကည့္ေတြေအာက္မွာ၊ ႏုညံ့ထူထဲေနတဲ့ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးရဲ႕ ပြတ္သပ္သံေတြေအာက္မွာ၊ သန္မာၾကံ့ခုိင္တဲ့လက္တစ္စုံရဲ႕ ေထြးေပြ႔မႈေအာက္မွာ ငါရုန္းထလုိ႔မရေအာင္ကို က်ဆုံးခဲ့သူပါ။

*        *        *        *        *

          “ပင္ယံ မင္း ကိုေႏွာင္ကို ခ်စ္ေနတာလား။”

          “ဘယ္လုိထင္သလဲ။”

“ငါထင္တယ္ မင္းသူ႔ကို ခ်စ္ေနတယ္လုိ႔ငါခန္႔မွန္းတယ္။ေနာ ေဇာ္”

“ဟုတ္တယ္ ပင္ယံ။ တကယ္ေျပာရရင္ မင္းသိပ္သိသာေနတယ္။

“ငါ….”

“မင္းကြာ…”

“မေျပာလုိက္နဲ႔ငရဲ။ မေျပာလုိက္ပါနဲ႔။ အဲဒီစကားေတြကို ၾကားႏုိင္တဲ့ ခံဝန္အား ငါ့မွာ မရွိဘူး။”

“သူကေရာဘာေျပာလဲ။”

“သူကဘာကိုေျပာရမွာလဲ။ ငါဘာဆုိတာေတာင္သိခ်င္မွသိမွာ။”

“ပင္ယံရယ္။”

ေဇာ္ေရာ ငရဲပါ သူ႔ေဘးကို လာျပီးႏွစ္သိမ့္ေပးၾကတယ္။

“I could fall in love, friends.”

မထိန္းႏုိင္ပဲ အားရပါးရငုိခ်လုိက္တယ္။

“သူ႔မွာ မိန္းမရွိလား၊ သားသမီးရွိလား ဆုိတာ ငါမသိဘူး။ သိလည္းမသိခ်င္ဘူး။ ရွိတယ္ဆုိတဲ့သတင္းလည္း ငါမၾကားႏုိင္ဘူး။ ငါသူ႔ကုိခ်စ္မိေနတယ္ကြာ။ ငါဘယ္လိုလုပ္ရမွာလဲ။”

ငရဲက ၾကင္နာစြာ သူ႔ေခါင္းေလးကိုဖြေပးေနသည္။

          “တီန္းေတာင္ Hello welcome”

          လူေခၚဘဲလ္က အသံေၾကာင့္ မ်က္ရည္ေတြသုတ္ျပီး မ်က္ႏွာကိုျပင္လုိက္တယ္။ ေဇာ္က တံခါးသြားဖြင့္တယ္။

          “ေၾသာ္ ကိုေႏွာင္ လာေလဗ်ာ။ လာထုိင္ပါ။”

          “ပင္ယံရွိလား။”

          “ဟုတ္ကဲ့ ရွိတယ္အကို။ လာဝင္ထုိင္ဦးေလ။”

          “မဟုတ္ဘူး ပင္ယံကို ေခၚသြားစရာရွိလုိ႔ လုိက္ေပးခဲ့လုိ႔ရမလားမသိဘူး။”

          “ရပါတယ္ ညီလုိက္ေပးလုိ႔ရပါတယ္။”

          “အဝတ္အစားလဲဦးေလ ပင္ယံ။”

          သူ႔ေရွ႕မွာ ဆုိရင္ အရာရာကိုေမ့သြားတယ္။

          “အကို ခဏေလးေနာ္ ညီအဝတ္အစားလဲလုိက္ဦးမယ္။”

          “ဒါဆုိငါတုိ႔လဲျပန္မယ္။ ေဟ့ေကာင္ သြားမယ္။”

အတူတူေလွ်ာက္သြားရတဲ့ အခ်ိန္ေလးဟာ ေပ်ာ္စရာအေကာင္းဆုံးအခ်ိန္ေလးပါ။ ျမဳိ႕အႏွံေလွ်ာက္လည္။ ရုပ္ရွင္ၾကည့္၊ center ေတြတစ္ခုျပီးတစ္ခုေလွ်ာက္သြားျပီး ေနာက္ဆုံး ေကာ္ဖီဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာ ထုိင္ရင္းမုန္႔အတူစားၾကသည္။

“အကို”

“ဟင္”

“ဒီေန႔ဘာေန႔မုိ႔လုိ႔လဲဟင္။”

“ဟင္ ဘာလုိ႔လဲ ဘာကိုေျပာတာလဲ။”

“ေၾသာ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေန႔ ရုပ္ရွင္လည္းလုိက္ျပတယ္။ မုန္႔လည္းလုိက္ေကၽြးတယ္ ေလွ်ာက္လည္တယ္။ အဲဒါဘာေၾကာင့္လဲလုိ႔ေမးၾကည့္တာပါ။ ေနာက္ျပီး ဟုိႏွစ္ေယာက္ကိုလည္း မေခၚဘူးေလ”

“ဘာေန႔လုိ႔ထင္လဲ။”

“မထင္တတ္ဘူး။ တကယ္လုိ႔ေမြးေန႔တုိ႔ဘာတုိ႔ဆုိရင္ ဟုိႏွစ္ေယာက္ကိုလည္း ေခၚမွာပဲေလ။ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္ ဒီေန႔ လုပ္အားခရလာတာလား။”

လွပသိမ္ေမြ႔လြန္းတဲ့စြဲမက္ဖြယ္အျပဳံးေလးကို ေငးၾကည့္ေနမိသည္။

“စဥ္းစားတာ နီးစပ္ပါတယ္။ ကို ဒီေန႔အလုပ္တစ္ခုကို လက္ခံလုိက္တယ္။ ပထမဦးဆုံး ညီ့ကို သတိရမိတယ္။ ညီနဲ႔ကိုနဲ႔ခင္တာ ေလးလေတာင္ေက်ာ္ေနျပီ။ညီေလးနဲ႔တစ္ခါမွ မလည္ဖူးဘူးဆုိေတာ့ အင္း အလုပ္လုပ္ရရင္ ညီေလးနဲ႔ေတြ႔ရေတာ့မယ့္ အခ်ိန္ေတြ နည္းသြားမယ္ လုိ႔ေတြးျပီး လာေခၚတာ။ ညီေလး ဒီေန႔အကိုနဲ႔ ေမွာင္တဲ့အထိေနေပးပါလား။ အကိုျပန္လုိက္ပို႔ေပးပါ့မယ္။”

အကိုရယ္ ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲကေန ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အကိုနဲ႔အတူေနခ်င္တဲ့စိတ္ေတြကို အကိုျဖည့္စြက္ေပးေနတာလား။

“ရပါတယ္။ ညီ့ကို ဒီလုိမ်ဳိး သတိရေပးတဲ့အတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။”

          “ဒါျပီးရင္ ညီဘယ္သြားခ်င္လဲ။”

“အင္……ကမ္းနားသြားခ်င္တယ္။ ဆိပ္ခံတံတားေပၚကေန လသာတာ ကိုၾကည့္ခ်င္တယ္။”

“အင္းလုိက္ပို႔ေပးမယ္ေလ။ အခုကနည္းနည္းေစာေသးတယ္ ဘယ္သြားမလဲ။”

“အင္း ဟုိဘက္လမ္းမွာ ညေစ်းတန္းရွိတယ္။ အဲဒီကိုသြားျပီးလည္ရေအာင္ အခုေလာက္ဆုိရင္ ဆုိင္ခင္းေနေလာက္ျပီ။”

ေႏြလျဖစ္သျဖင့္ ညေန ၆ နာရီသည္ အေမွာင္ထု အားနည္းေနေသးသည္။

ညေစ်းတန္းသြားခါမွ ျပႆနာတတ္မွန္း သိုင္းဖြဲ႔ေႏွာင္ တစ္ေယာက္သတိထား မိေလေတာ့သည္။

“အကို”

“ေျပာညီေလး။”

“ဝက္သားဒုတ္ထုိးစားရေအာင္။”

“အမ္ အခုပဲ ေကာ္ဖီဆုိင္ကထြက္လာတာကို။”

“ကၽြန္ေတာ္စားခ်င္တယ္။”

“ဒါဆုိစားေလ ညီစားခ်င္တယ္ဆုိရင္စားေပါ့။”

“ဟီး အကိုၾကီးက ခ်စ္ဖုိ႔ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္။”

ညီေလးရယ္ မင္းငါ့စိတ္ကိုသိေနတာလား။ မင္းဟာလည္း ငါ့အတြက္ေတာ္ေတာ္ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ကေလးေလးတစ္ေယာက္ပဲေလ။

          “ညီေလး!”

          “ဗ်ာ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ။ အလန္႔တၾကားနဲ႔။”

 “အစပ္ေတြမစားနဲ႔ေလ။ ညီေလးက…”

“ဟာဗ်ာ အားလုံးက တားလုိ႔ သူနဲ႔အတူတူလာစားမိပါတယ္။ သူလည္းတားတာပါပဲ။ ေတာ္ျပီ အစပ္မစားရဘူးဆုိရင္စားမေနေတာ့ဘူး။”

“ဟာညီေလးကလဲ ကိုကအဲလုိေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။”

“ေႏွာင္”

အသံလာရာသို႔ ႏွစ္ေယာက္တူ ေခါင္းငဲ့ၾကည့္လုိက္မိသည္။

“ဟာ သလႅာ ဘယ္ကေနဘယ္လို…”

ဘယ္သူပါလိမ့္ သူ႔မ်က္လုံးေတြက လူကို မႏွစ္မ်ဳိ႕သလုိၾကီး။ ဟြန္း မုန္းဖုိ႔ေကာင္းလုိက္တဲ့သူ။ အကိုကေရာဘာျဖစ္ေနတာလဲ။ အကို႔မ်က္ႏွာပ်က္မသြားေပမယ့္ အကို႔မ်က္လုံးေတြ စိုးရိမ္ေနသလိုပဲ။ ငါနဲ႔ခင္တာဘာျဖစ္လုိ႔လဲ။

“စကၤာပူက လူၾကဳံပါးလုိက္တဲ့ပစၥည္းလာယူရင္း ေႏွာင္ရဲ႕ကားကိုေတြ႔လုိ႔ ဆင္းလာတာ။ သူငယ္ခ်င္းထင္တယ္။”

“ေၾသာ္ ဟုတ္တယ္ မိတ္ဆက္ေပးရအုံးမယ္။ ဒါ ကုိ႔သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေလး၊ ညီေလးလုိခ်စ္တာ သူ႔နာမည္က မင္းျမတ္ပင္ယံတဲ့။ ပင္ယံလုိ႔ေခၚတယ္။ ပင္ယ ံဒါ သလႅာထူးေခါင္တဲ့။…

“ဟုတ္ကဲ့ေတြ႔ရတာဝမ္းသာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ကိုပင္ယံလုိ႔ ေခၚႏုိင္ပါတယ္။”

အကို႔ စကားမျပီးခင္ ျဖတ္ေျပာလုိက္သည္။ အမွန္ေတာ့ အကို႔ခ်စ္သူေလ လုိ႔မ်ားမိတ္ဆက္ေပးလုိက္ရင္ ဘယ္လိုမွခံစားႏုိင္မွာမဟုတ္။

“ေႏွာင္.. သလႅာသြားေတာ့မယ္။ အလုပ္ကို လက္ခံေပးတဲ့အတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။”

“ရပါတယ္။ တစ္ခုခုစားသြားလိုက္ေလ။”

ပတ္ဝန္းက်င္က ဆုိင္ေတြကို တစ္ခ်က္ေဝ့ၾကည့္လုိက္ျပီး ႏွေခါင္းရႈံ႕ကာ

“ေတာ္ပါျပီ။ သြားလုိက္ပါ့မယ္။”

ထြက္သြားေသာ ကားကိုၾကည့္ျပီး ရင္ထဲမွာ အမည္မသိတဲ့ ဒဏ္ရာတစ္ခုကိုခံစားလုိက္သည္။

“အဲဒါ အကိုအလုပ္လက္ခံတဲ့ ကုမၸဏီက ပုိင္ရွင္ရဲ႕သမီးေလ။ အကိုနဲ႔က တအားရင္းႏွီးတာ။”

“ဟုတ္ကဲ့ ျပန္ရေအာင္ဗ်ာ။”

“ဟင္ ကမ္းနားမသြားေတာ့ဘူးလား။”

“ဟင့္အင္းမသြားခ်င္ေတာ့ဘူး။ အိမ္ပဲျပန္ေတာ့မယ္။အိမ္ျပန္လုိက္ပို႔ေပးပါေနာ္။”

“ေကာင္းျပီေလ။ သြားရေအာင္။”

အိမ္ျပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံး စကားမေျပာမိ။ ရင္ထဲမွာ နာက်င္ေနသည္။ ကားကိုအရွိန္ေႏွးေႏွး ႏွင့္ေမာင္းလာသျဖင့္ ရပ္ကြက္ထဲေရာက္ေတာ့ ေမွာင္ေနေခ်ျပီ။

“ညီ။”

“…”

“ညီေလး ျငိမ္လွခ်ည္လား။ ဘာျဖစ္တာလဲဟင္။”

“ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ကိုယ့္ဘဝကို ကိုယ္ျပန္ေတြးျပီး ရင္နာလြန္းလုိ႔ပါ။”

“ဟင္ဘာျဖစ္လို႔လဲ ညီရဲ႕။ ဘာရင္နာစရာေတြရွိလည္း အကုိ႔ကိုရင္ဖြင့္ျပေလ။“

“အကိုနားေထာင္ခ်င္မွာလား။”

“နားေထာင္ခ်င္တာေပါ့ ညီေလးရဲ႕အေၾကာင္းေတြကို အကိုသိပ္သိခ်င္တာ။”

“နားေထာင္လုိ႔ေကာင္းတဲ့ ပုံျပင္တစ္ပုဒ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။”

“ညီေလး မင္းေျပာခ်င္တယ္ဆုိရင္ အကိုနားေထာင္ခ်င္တယ္။ အကိုနားေထာင္ေပးမယ္။”

“အကို.. ”

“ေျပာညီေလး။”

“အိမ္ေရွ႔ေရာက္ေနျပီ။”

ကားကိုရပ္လုိက္သည္။

“အကို”

“ေျပာညီ ညီေလးေျပာခ်င္တာေတြကို ေျပာလိုက္ပါ။”

“ကၽြန္ေတာ့ကို ခဏေလာက္ဖက္ထားလုိ႔ရမလား။”

“…”

“ရပါတယ္ အကိုဖက္မထားနုိင္ဘူးဆုိတာကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္။ ေဆာရီး ကၽြန္ေတာ္ေလာဘၾကီးသြားတယ္။”

“……………..”

“ကၽြန္ေတာ္ဆင္းေတာ့မယ္။ ဒီေန႔အတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။”

ဆင္းဖုိ႔ဟန္ျပင္တုန္း လွမ္းဆြဲလုိက္ေသာ လက္တစ္ဖက္ေၾကာင့္ အရွိန္ပ်က္ကာ သူ႔ရင္ခြင္ထဲသို႔ ေရာက္သြားသည္။

ေႏြးေထြးက်ယ္ျပန္႔တဲ့ရင္ခြင္တစ္ခု။ တင္းက်ပ္သန္မာလြန္းေသာ လက္မ်ား။

“ညီေလး.. ညီေလးကို ကုိခ်စ္တယ္။ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္လုိခ်စ္တယ္ကြာ။”

အံ့ၾသတုန္လႈပ္စြာ ရုန္းကန္လုိက္မိသည္။ သုိ႔ေသာ္ ဖက္ထားေသာသူ႔လက္မ်ားက တင္းက်ပ္လြန္းသည္။

“မရုန္းပါနဲ႔ညီေလး။ ေက်းဇူးျပဳျပီး ဒီအတုိင္းေလးေနေပးပါ။ တကယ္ေတာ့ အကိုလည္း လိင္တူခ်စ္သူ တစ္ေယာက္ပါ။”

အံ့ၾသမႈေတြက ဆင့္ကဲဆင့္ကဲ။ “အကိုလည္း” လုိ႔သုံးလုိက္သလား။ ဒါဆုိ ငါလိင္တူခ်စ္သူဆုိတာကို သူၾကိဳသိေနတယ္ေပါ့။

“မအံ့ၾသနဲ႔ညီေလး။ အကို႔တစ္သက္မွာ ပထမဆုံး အခ်စ္လုိ႔တရားဝင္ေၾကညာလုိက္တာပါ။ ညီေလးကို ခ်စ္တယ္။”

အခ်ိန္ေတြဘယ္ေလာက္ၾကာသြားသည္ကို သတိမထားမိ။  ေရွ႔မွ ကားတစ္စီး မီးၾကီးထုိးေမာင္းလာကာမွ လူျခင္းခြာမိသည္။ သုိ႔ေသာ္ ေရြ႔လွ်ားမႈမရွိ ႏွစ္ဦးသားကားထဲမွာ ျငိမ္သက္ေန ၾကသည္။

“ကၽြန္ေတာ့ဘဝက က်ိန္စာသင့္ေနတဲ့ဘဝပါဗ်ာ။”

“အဲလုိမေျပာလုိက္ပါနဲ႔ညီေလးရယ္။”

“ေျပာတယ္ ကၽြန္ေတာ့ဘဝက ခါးသီးလြန္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဆယ္ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔လုပ္ျပီးလုိ႔ သိပ္မၾကာဘူး။ အေမ အိမ္ေပၚက ဆင္းသြားတယ္။ အေဖ့ရဲ႕ အရိပ္တစ္ခုနဲ႔ ရွင္သန္လာတဲ့ ကၽြန္ေတာ္။ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ အေမမရွိလို႔မ်က္ႏွာမငယ္ရေအာင္ အေဖက ျပင္ဆင္ေပးခဲ့တယ္။ ဖခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေလာင္းရိပ္ေအာက္မွာ အသက္ရွင္ေနတဲ့သားကလည္း ေဂးတဲ့။ ဒီၾကားထဲ အသက္ႏွစ္ဆယ္ျပည့္တဲ့ ေနာက္တစ္ပတ္တိတိမွာ အေဖက ႏႈတ္ဆက္သြားျပန္တယ္။ ကံၾကမၼာကဘာလုိ႔ဒီေလာက္ ရက္စက္ တာလဲ။ ကၽြန္ေတာ့္တစ္ေယာက္တည္းကိုပဲ ဘာလို႔ ႏွိပ္စက္တာလဲ။ တစ္ခါတစ္ခါ အသက္သုံးဆယ္ျပည့္ မွာကိုေတာင္ ေတြးေၾကာက္မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ဘဝက က်ိန္စာေတြတစ္ခုျပီးတစ္ခု သင့္ေနတဲ့ဘဝပါ”

“ကေလးရယ္ မင္းပင္ပန္းလြန္းပါတယ္။”

သူဆြဲသြင္းတဲ့ရင္ခြင္ထဲကို မ်က္ႏွာအပ္ျပီး ငိုခ်လုိက္မိသည္။

“ငိုပါ ။ မင္းေက်နပ္ေအာင္ငိုပါ။”

ငိုရလြန္းလို႔မ်က္ရည္ေတြလည္းကုန္ခဲ့ပါျပီ။ မငိုေတာ့ပါဘူး။

““ကၽြန္ေတာ့ဘဝဟာ က်ိန္စာသင့္ေနတဲ့ဘဝတစ္ခုပါ။”

“ညီေလးရယ္….”

“အကိုနဲ႔ေနရတဲ့ဘဝေလးကုိကၽြန္ေတာ္သာယာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ဘဝမွာ ေပ်ာက္ဆုံးသြားျပီးျဖစ္တဲ့ ေႏြးေထြးမႈေတြကို အကိုျပန္ယူလာတယ္။ ယုယမႈေတြကို အကိုေပးတယ္။ ၾကည္ႏူးစရာေတြကို ဖန္ဆင္းေပးတယ္။ အကိုနဲ႔အတူရွိေနရတဲ့ အခ်ိန္အခုိက္အတန္႔ေလးဟာ ကၽြန္ေတာ့ဘဝရဲ႔ခါးသီးမႈေတြမရွိေတာ့သလုိပဲ။”

“ညီေလး”

“………………….”

“အကုိ႔ကိုခ်စ္လား”

“ကၽြန္ေတာ္ဘာျပန္ေျပာရမလဲ။”

“တစ္ခုခုေပါ့ ညီေလးရဲ႔ ရင္ထဲမွာ ရွိတယ္အရာကိုေပါ့။”

သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ ကို ေလးကန္စြာခ်လုိက္သည္။

“စဥ္းစားပါအုံးမယ္လုိ႔ေျပာလုိက္ရင္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔တူသြားမယ္ထင္တယ္။ မညာတမ္း ရင္ထဲက စကားကိုေျပာရမယ္ ဆုိရင္ ညီေလးလည္း အကို႔ကို ခ်စ္တယ္။ အခုလိုေျပာလုိက္ ရင္  အညွာလြယ္တယ္လုိ႔ေျပာမလား။ အကို႔ကို ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္မိသြားတယ္။ အခ်စ္ကို ကၽြန္ေတာ္ သိသြားတဲ့အခ်ိန္မွာေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္ဟာ အခုနေလးက ကၽြန္ေတာ္ေျပာသလုိပဲ ကၽြန္ေတာ့ဘဝအတြက္ က်ိန္စာတစ္ခု ပ်ယ္ေပ်ာက္သြားသလုိခံစားရတယ္။”

“မင္းနဲ႔တူေနရင္း မင္းေဘးကေန မင္းရဲ႕ က်ိန္စာေတြကို ျဖည္ေပးနုိင္ေအာင္ၾကဳိးစားေပးပါ့မယ့္ ညီေလးရယ္။”

 

@       @       @       @       @

 

 

 

အခန္း(၆)

 

 

“ပင္ယံ မင္းကို ငါတုိ႔ေျပာစရာရွိတယ္။”

“ဟုတ္လား ငါလည္း မင္းတုိ႔ကိုေျပာစရာရွိတယ္။”

“ဟုတ္လား ေျပာေလ။ မင္းအရင္ေျပာ။”

“အခုေတာ့မေျပာေသးဘူး။ ရုံးေရာက္မွေျပာမယ္။”

“ေအး ဒါဆုိ ငါတုိ႔လည္း ရုံးေရာက္မွ ေျပာေတာ့မယ္။”

အကို ရယ္ အကိုနဲ႔ ညီေလးတုိ႔ ခ်စ္သူေတြပါလုိ႔ေျပာလုိက္ရင္ သူတုိ႔အံ့ၾသသြားၾကမယ္ သိလား။ အကိုေကာ စိတ္ဆုိးမလား။ အကိုရယ္ ညီတုိ႔က ေလာကၾကီးကို ေၾကာက္ေနရဦးမွာလား။

“ေဟ့ေကာင္ပင္ယံ ဘာေတြေတြးေနတာလဲ။ ျပင္ေတာ့ ေရွ႕မွတ္တုိင္ဆုိေရာက္ျပီ။ ပါေသးတယ္ေနာ္။”

ငရဲစကားေၾကာင့္ ဆင္းဖုိ႔အေပါက္နားကိုကပ္လုိက္သည္။ ေန႔သစ္ေတြဟာ သာယာေနပါလား။

ကားေပၚက ဆင္းေတာ့ ရုံးဘက္ကို ေလွ်ာက္လာၾကသည္။ ရုံးက မွတ္တုိင္မွ အနည္းငယ္ညာခ်ဳိးရေသးသည္မဟုတ္လား။

“နည္းနည္းေစာေသးတယ္ကြာ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ၾကရေအာင္။”

သုံးေယာက္သား ရုံးနားက လက္ဖက္ရည္ဆုိင္သို႔ခ်ီတတ္လုိက္ၾကသည္။ ဆုိင္ထဲတြင္ လူသိပ္မရွိ။ လက္ဖက္ရည္မ်ားကို အထူးတလည္ မွာစရာမလုိ။ ဆုိင္က သူတုိ႔ကို ရင္းႏွီးေလျပီေလ။

“ပင္ယံ မင္း ငါတုိ႔ကို ေျပာစရာ ရွိတယ္ဆုိ ေျပာေလ။”

“မင္းတုိ႔အရင္ေျပာေလ။ မင္းတုိ႔ေျပာျပီးရင္ ငါေျပာမယ္။”

သူတုိ႔ကို ၾကည့္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးေပ်ာ္ေနၾကသလုိပဲ။

“ယေန႔မွစတင္ျပီ..”

“ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္ေဇာ္ရေဝနဲ႕…”

“ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္ရဲရင့္ေတာက္ထြန္းတုိ႔ႏွစ္ေယာက္သည္…”

“ခ်စ္သူမ်ားျဖစ္သြားျပီျဖစ္ေၾကာင္း…..”

“ေၾကညာအပ္ပါသည္။”

အံ့ၾသလြန္းသျဖင့္ ဟသြားေသာ ပါးစပ္ေပါက္ကို လက္ႏွစ္ဖက္စလုံးႏွင့္ ခပ္ဖြဖြပိတ္လိုက္သည္။ သုိ႔ေသာ္ မ်က္ခုံးမ်ားက ပင့္တတ္ေနဆဲ။

“တကယ္. မင္းတုိ႔ႏွစ္ေယာက္က ..”

“အင္း တကယ္ေပါ့ကြ။ မေန႔က ငရဲက အေျဖျပန္ေပးတာေလ။”

“အမ္ မေန႔က အေျဖရတယ္။ မင္းကဘယ္တုန္းက အေျဖေတာင္းထားလုိ႔လဲ။”

“ၾကာပါျပီ။ မင္းလက္အနာမျဖစ္ခင္တုန္းေလာက္ကေပါ့။”

“ဟာကြာ မင္းတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ငါ့ကိုေတာင္မေျပာၾကဘူး။”

“ငါတုိ႔တကယ္ခ်စ္သူျဖစ္ရင္ မင္းပိုအံ့ၾသသြားေအာင္လုိ႔ေပါ့ကြာ။”

“ေအးကြာ ငါတကယ္အံ့ၾသသြားပါတယ္။ အင္း ဒီခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ ဘဝကို စိတ္တူကိုယ္တူ ျဖတ္ေက်ာ္နုိင္ဘူး အႏၱရယ္၊ အေႏွာင့္အယွက္ကင္းကင္း ခ်စ္ခင္နုိင္ၾကပါေစ။”

“ေပးတဲ့ဆုနဲ႔ျပည့္ပါေစ။”

“ပင္ယံမင္းငါတုိ႔ကို စိတ္မဆုိးနဲ႔ေနာ္။”

“အြန္ ဘာကိုစိတ္ဆုိးရမွာလည္း။ ငါက။”

“ငါတုိ႔မင္းကို မေျပာတာကိုေလ။”

“မဆုိးပါဘူး။ ငါစိတ္မဆုိးပါဘူး။ ငါေပ်ာ္ပါတယ္။ ငါ့သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ ဘဝတစ္ခုကို အတူတူ  တည္ေဆာက္ႏုိင္ၾကမယ္္ဆုိတာ ငါစဥ္းစားမိရင္ကို ငါၾကည္ႏူးပါတယ္ကြာ။”

“မင္းစိတ္အားမငယ္နဲ႔သိလား။ ငါတုိ႔ႏွစ္ေယာက္က ခ်စ္သူေတြျဖစ္သြားျပီဆုိေပမယ့္ မင္း လုံးဝေဘးေရာက္မသြားေစရဘူး။”

“ေအးကြ ဟုတ္တယ္ အဲဒါကိုေတာ့ ငါလည္း ကတိေပးတယ္။ မင္းအနားမွာ ငါတုိ႔အျမဲရွိေနမယ္။”

“ေက်းဇူးပဲသူငယ္ခ်င္းတုိ႔ရယ္။ မင္းတုိ႔ကို တကယ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။”

“မင္းေျပာစရာစကားကေရာဘာလဲ။”

“ေအး ဟုတ္တယ္။ ပင္ယံ မင္းမွာလဲေျပာစရာရွိတယ္ဆုိ။”

“ေၾသာ္ ငါေျပာမယ့္စကားကလား………………”

“ေဇာ္..”

“ဟင္..”

“ငရဲ..”

“ေျပာ သူငယ္ခ်င္း..”

“မင္းတုိ႔ငါ့ကို စိတ္မပူနဲ႔ ငါ့လည္းခ်စ္သူရေနျပီ။”

“တကယ့္”

“ဘာ”

အာေမဍိတ္ႏွစ္ခုဟာ ပါးစပ္ေပါက္ႏွစ္ခုကေန တစ္ျပိဳင္နက္ထြက္ေပၚလာသည္။

“အင္းဟုတ္တယ္။ ငါ ကိုေႏွာင္နဲ႔ တရားဝင္ခ်စ္သူေတြျဖစ္သြားျပီ။”

“ဟုတ္လား ဘယ္တုန္းကျဖစ္သြားတာလဲ။ သူကဘယ္တုန္းကဖြင့္ေျပာတာလဲ။”

“မေန႔က”

“ဘာ”

 “အဲဒါ ဒီညေန ရုံးဆင္းရင္ ငါ့ကိုလာၾကိဳမွာ။”

“ဟာ ဟုတ္လား ငါတုိ႔က ခ်စ္သူျဖစ္တဲ့အထိန္းအမွတ္ေနနဲ႔ မင္းကိုလိုက္ေကၽြးမလို႔။”

“ေတာ္ပါျပီ။ ငါ့ကိုကိုလာၾကိဳမွာ ဘာနဲ႔မွ မလဲႏုိင္ဘူး။”

“ေအာင္မာမာ အခုကတည္းက ေဘးထြက္ခ်င္ေနျပီေပါ့။”

“ေအးေလ ငါတုိ႔ကျဖင့္ သူ႔ကို ေဘးမေရာက္ေစရဘူးဆုိကာမွ”

“အဲဒီလုိမဟုတ္ပါဘူး မင္းတုိ႔လည္း ခ်စ္သူျဖစ္တဲ့ ပထမဆုံးရက္ေနနဲ႔ မင္းတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္လည္ၾကေပါ့။ ငါတုိ႔လည္း ခ်စ္သူျဖစ္တဲ့အေနနဲ႔ ေလွ်ာက္လည္ၾကမွာ။”

“အဲဒါဆုိလည္းျပီတာပဲ။ လာရုံးသြားရေအာင္ ရုံးခ်ိန္ေတာင္နီးလာျပီ။”

တစ္ေန႔လုံး ရုံးအလုပ္ေတြမွာ တက္ၾကြေနတယ္။ လူတုိင္းက လွေနသလုိပဲ။ ဒီလုိဆုိျပန္ေတာ့လဲ ေလာကၾကီးကထင္သေလာက္မဆုိးေသးဘူးပဲ။ ရုံးဆင္းခ်ိန္ေတြက ပိုၾကာေနသလုိပဲ။

ရုံးဆင္းခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ကားမွတ္တုိင္မွ ရပ္ေစာင့္ေနသည္။ ငရဲႏွင့္ေဇာ္တုိ႔က ေလွ်ာက္သြားမည္ဟု ဆုိကာ လုိင္းကားေပၚတတ္သြားၾကေလသည္။ ေဇာ္တုိ႔ထြက္သြားျပီးသိပ္မၾကာ သူ႔ကားေလး ေရာက္လာသည္။ ကားကိုျမင္ရရုံျဖင့္ အေပ်ာ္လႈိင္းမ်ားရင္ထဲကို ျဖတ္သန္းသြားသည္။

“ေစာင့္ေနတာၾကာျပီလား။”

ကားတံခါးကို ဖြင့္ျပီး ဝင္ထုိင္လွ်င္ထုိင္ျခင္းေမးလုိက္ေသာစကား။

“သိပ္မၾကာေသးပါဘူး။ ၾကာရင္လည္း ေစာင့္ႏုိင္ပါတယ္။”

“တကယ္လုိ႔မလာရင္ေကာ။”

“…………………”

“ေစာရီးေနာက္တာပါ။ ကိုလာၾကိဳမယ္လို႔ေျပာထားတာပဲ ျဖစ္ေအာင္လာမွာေပါ့။”

“ယုံပါတယ္။ အကို ျဖစ္ေအာင္လာမယ္ဆုိတာကို ညီေလး အၾကြင္းမဲ့ယုံတယ္။”

“ညီေလးရယ္….”

“ ေမာင္းေလ ဘာေတြေတြးေနတာလဲ။”

“ဘယ္ကိုေမာင္းရမလဲ။ ခ်စ္ညီေလး ဘယ္သြားခ်င္လဲ။”

“ကမ္းနားသြားခ်င္တယ္။ မေန႔က မသြားလုိက္ရဘူး။”

“ေကာင္းပါျပီဗ်ာ…”

ကားေလးက ျငိမ္ဆိမ္စြာ ေရြ႕လ်ားသြားသည္။ ကမ္းနားကုိဦးတည္လွ်က္..။

ကမ္းနားေရာက္ေတာ့အေမွာင္ထုက အားသန္ေနျပီ။ လူအနည္းငယ္ရွင္းေနသည္။ ကုန္ထမ္းသမားတစ္ခ်ဳ႕ိက လုပ္ခမ်ားရွင္းလင္းတြက္ခ်က္ေနသံမ်ားၾကားရသည္။ ေရခ်ိန္မွန္ကာ မူးရူးရမ္းကားေနေသာ လူတစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္၏ ဆဲေရးတုိင္းထြာသံေတြကလည္း ဟုိနားတစ္စ ဒီနားတစ္စ။

“ညီ ကမ္းနားကို ခဏခဏေရာက္ျဖစ္လား။”

“အင္း အေဖ့ကို သတိရတုိင္းေရာက္ျဖစ္တယ္။”

“ညီေလးရယ္..။”

“အေဖက ေျပာတယ္။ ျမစ္ၾကီးက သိပ္လွတာပဲတဲ့။ ေဖေဖ့ကိုေမးၾကည့္တယ္။ ဘာလုိ႔ျမစ္ကလွတာလဲလုိ႔။ ေဖေဖက ေျပာတယ္။ ပရိယယ္မ်ားလို႔တဲ့။ မိန္းမေတြကလည္း ျမစ္နဲ႔တူတယ္။ သိပ္လွတဲ့မိန္းမေတြဟာ ပရိယယ္ၾကြယ္လြန္းတယ္တဲ့။”

“ညီေလးရဲ႕မိဘေတြက ဘာလုိ႔ကြဲသြားၾကတာလဲဟင္။”

“…….”

“ေဆာရီး ညီေလးမေျဖခ်င္ရင္ ဒီေမးခြန္းကို ျပန္သိမ္းထားလုိက္မယ္။”

“မေျဖခ်င္္လို႔မဟုတ္ဘူး မသိလုိ႔ပါ။ ဒါေပမယ့္ ေမေမအိမ္ေပၚက ဆင္းသြားတဲ့ညေနက ေဖေဖေျပာတယ္။ နင္ဟာ သစၥာတရား ဆုိတဲ့အရာနဲ မထုိက္တန္ဆုံးမိန္းမပဲတဲ့။ မင္းမို႔လုိ႔ငါ့အေပၚ သစၥာေဖာက္ရက္တယ္တဲ့။”

“ကေလးရယ္ မင္းမေျပာခ်င္ရင္မေျပာပါနဲ႔ေတာ့။”

သူ႔ရင္ခြင္ထဲ ေခါင္းကိုသြင္းရင္ ညင္သာစြာ ပြတ္သပ္ေပးေနသည္။

“ကဲ အကိုနဲ႔ေတြ႔တဲ့အခ်ိန္ခဏေလးျဖစ္ျဖစ္ ညီေလးကို ကို ေပ်ာ္ေအာင္ထားခ်င္တယ္။ အခုညီေလးဘာျဖစ္ခ်င္သလဲ။ ဘာလုပ္ခ်င္သလဲ။”

“ညီေလး မသိဘူး။”

“လာ အတူတူ ေအာ္ရေအာင္။”

“ဟင္ ဘယ္လုိေအာ္မွာလဲ။”

“ၾကည့္ အကိုေအာ္ျပမယ္။”

“ပင္ယံ………”

“ဟာ ဘာေတြေလွ်ာက္ေအာ္ေနတာလဲ..”

“ေအာ္ အဲလိုေအာ္ ကိုေႏွာင္လို႔ေအာ္လုိက္။”

“အာ မေအာ္ခ်င္ပါဘူး။ ရွက္စရာၾကီး။”

“လာပါ ဘာရွက္စရာရွိလဲ။ ဘယ္သူမွ သိမွာမဟုတ္ဘူး။ လာ ေအာ္။ အကိုတုိက္ေပးမယ္ ဝမ္း တူး သရီး”

“ကို ေႏွာင္……”

“ပင္ယံ……”

“ကိုေႏွာင္…”

ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာလား။ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္လုိ႔ထင္ေနတာလဲ။ ကိုယ္တုိင္မခြဲျခားတတ္။ ေပါက္တတ္ကရေတြေအာ္ရင္း အာေခါင္ေတြေျခာက္ေရေတြငတ္လာသည္။

အိမ္ျပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံး FM လုိင္းမွ သီခ်င္းမ်ားကို တစ္ပုဒ္ျပီးတစ္ပုဒ္ဆုိညည္းရင္း..။

အကိုရယ္…..

ေခါက္ရုိးက်ဳိးေနျပီျဖစ္တဲ့ အိမ္ျပန္လမ္းေလးဟာ တစ္မ်ဳးိတစ္ဖုံ ျပန္လည္ အသက္ဝင္လာတယ္။ အခ်စ္ေၾကာင့္လား….. အကို႔ေၾကာင့္လား။ ႏွစ္ခုစလုံးေၾကာင့္လား…..။

@       @       @       @       @

 

 

 

အခန္း(ရ)

 

ေကာင္းကင္ရဲ႕အေရာင္က ေျပာင္းလဲျခင္းမရွိေပမယ့္ သူ႔ရဲ႔ ေနရက္တစ္ခ်ဳိ႕ ေျပာင္လဲလာသည္။ ယခုတေလာ အကို သိပ္မၾကိဳျဖစ္ေတာ့ ေဇာ္ႏွင့္ငရဲကလည္း သူတုိ႔အတြဲနွင့္သူတုိ႔။ ညေနရုံးဆင္းခ်ိန္ကို မုန္းခ်င္လာသည္။

“ပင္ယံဒီေန႔ေရာ သူလာၾကိဳမွာလား…”

“မသိဘူးကြာ သူလည္းသူ႔အလုပ္နဲ႔သူဆိုေတာ့ မေသခ်ာဘူး။”

“သူလာမၾကိဳရင္ ငါတုိ႔နဲ႔လိုက္ခဲ့ေလ။ ငါတုိ႔ သိမ္ၾကီးေစ်းဘက္သြားမလုိ႔။”

“မလုိက္ေတာ့ပါဘူးကြာ။ ေတာ္ၾကာလာၾကိဳလို႔ ငါ့ကိုမေတြ႔ရင္ သူစိတ္ပူေနလိမ့္မယ္။”

တကယ္လာမၾကိဳျဖစ္ေတာ့လဲ စိတ္ပူတဲ့သူက ကုိယ္ပဲျဖစ္ေနရတာမဟုတ္လား။

လာၾကိဳသလားမၾကိဳျဖစ္ဘူးလား။ လမ္းမွာတစ္ခုခုျဖစ္ေနတာလား။ မေတာ္တဆ ကားတုိက္မႈမ်ား…..

အုိ မဟုတ္ဘူး မေတြးနဲ႔။ မေတြးနဲ႔။ သူအလုပ္ရႈပ္လုိ႔လာမၾကိဳျဖစ္တာ။ သူဘာမွမျဖစ္ေလာက္ပါဘူး။

စိတ္ပူမႈမ်ားႏွင့္ လုိင္းကားေပၚတတ္လုိက္သည္။ အိမ္ျပန္လမ္းက ပိုျပီးတိတ္ဆိတ္ေနသလား။ ကားေပၚတြင္ ဗိုက္ေအာင့္လာသည္။ အင္း အခုတေလာ ေဆးေသာက္ဖုိ႔ေပါ့ဆေနတာကိုး။  တျဖည္းျဖည္း ဗုိက္ကပုိေအာင့္လာသည္။ ေခၽြးေစးမ်ားပင္ထြက္လာသည္။ မျဖစ္ ေနာက္ကို ေဆးေသာက္ရန္ ေပါ့လုိ႔မျဖစ္ေတာ့ျပီ။

တုိက္ခန္းကို ေရာက္ေရာက္ျခင္းပင္ ေဆးေသာက္လုိက္သည္။ ေရာဂါက သည္းလြန္းသလား။

ေဆးေသာက္လုိက္ေတာ့ သက္သာသလုိရွိသည္။ ထမင္းမခ်က္ေသးဘဲ ဧည့္ခန္းထဲတြင္ ေျခပစ္လက္ပစ္ထုိင္ခ်လုိက္သည္။

“တီန္းေတာင္ hello welcome”

ဟာ အကိုလာတာလားမသိဘူး။ ငါျပန္ႏွင့္လုိ႔စိတ္ဆုိးေနမလား…..။

တံခါးကိုဖြင့္လုိက္ေတာ့…..

“ေဟ့ေကာင္ေရာက္ေနတာၾကာျပီလား အျပင္သံပန္းတံခါးကိုလည္းမပိတ္ဘူး မင္းကေလ ေတာ္ေတာ္ေပါ့ဆလြန္းတယ္။”

ေဇာ္ႏွင့္ငရဲ။ ဟူး အကိုမလာေတာ့ဘူးထင္တယ္။

“ေအးကြာ ငါလည္းအခုမွေရာက္တာ ေမ့သြားတယ္။ ဒါနဲ႔မင္းတုိ႔ဘယ္မွမသြားၾကဘူးလား။”

“ေအးကြ မသြားျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ငါတုိ႔ေျပာစရာရွိလုိ႔။”

“ေျပာစရာရွိလုိ႔…”

သံေယာင္လုိက္ျပီး ေမးလိုက္သည္။

“အင္း ငါတုိ႔ေျပာစရာရွိလို႔ကြ။ ကိုေႏွာင္မင္းကုိလာၾကိဳေသးလား။”

“ဟင့္အင္း လာမၾကိဳ….. ေဟ့ေကာင္ေတြ မင္းတုိ႔ဘယ္လုိသိတာလဲ။ ဘာလဲ ကိုေႏွာင္တစ္ခုခုျဖစ္ေနတာလား။ ဟုတ္လား ေျပာစမ္းပါ။”

ဘုရားဘုရား ကိုေႏွာင္မ်ား တစ္ခုခု ျဖစ္ျပီး ေဆးရုံေတြ ဘာေတြ………… ဟင့္အင္း မျဖစ္ပါေစနဲ႔။ လုံးဝမျဖစ္ပါေစနဲ႔။

“ပင္ယံ မင္းစိတ္ကိုထိန္းထား။ သူဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ မင္းစိတ္မပူပါနဲ႔ သူဘာမွမျဖစ္ဘူး။”

“ဒါဆုိမင္းတုိ႔ေျပာစရာရွိလာဘာလဲ ေျပာေလ ျမန္ျမန္ေျပာၾက”

ေဇာ္နဲ႔ငရဲတုိ႕က တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာကို တစ္ေယာက္ၾကည့္လုိက္ၾကသည္။ သူတုိ႔ပုံစံက ေျပာသင့္မေျပာသင့္ တုိင္ပင္ေနၾကသလိုမ်ဳိး..

“ေဇာ္ ငရဲ ေျပာေလဟာ မင္းတုိ႔ကလဲ ဘာျဖစ္ေနၾကတာလဲ။”

“ကိုေႏွာင္ကို ငါတုိ႔ေတြ႔ခဲ့တယ္။”

“အင္း ..”

ေဇာ္ေျပာေသာ စကားကို စိတ္မရွည္စြာ ဝင္ေထာက္လုိက္သည္။

“ေဘးမွာ အမ်ဳးိသမီးတစ္ေယာက္နဲ႔။”

“အမ်ဳးိသမီးက ေတာ္ေတာ္ေခ်ာတာေနာ္။ သူနဲ႔လက္ပြန္းတတီး ေနေနတာ။”

ငရဲက ၾကားကေနဝင္ျဖတ္ေျပာလုိက္သည္။ တစ္ကိုယ္လုံး အင္အားေတြ ဆုတ္ယုတ္သြားသလုိပဲ။ ေသြးေတြ ေျပာင္းျပန္စီး သြားသလားမသိဘူး။

“……………”

ေျပာစရာစကားလုံး ရွာမေတြ႔ေတာ့ ေမးမယ့္ေမးခြန္းလဲ မရွိေတာ့။

“ပင္ယံရလား မင္း အဆင္ေျပလား။”

ညင္သာစြာ ထုိင္ခုိင္းလုိက္ေသာ ငရဲ၏ လက္ကို အားတင္းဆုပ္ကိုင္လုိက္သည္။

“သူကို ငါသိတယ္။”

“ဟင္ ပင္ယံ မင္းသိေနတယ္။”

“ဟုတ္တယ္ သူအခုလုပ္ေနတဲ့ကုပၼဏီပုိင္ရွင္ရဲ႕ သမီးတဲ့။ သူနဲ႔ငါနဲ႔ တစ္ခါဆုံဖူးတယ္။ အဲဒီမိန္းမက လုိက္ၾကိဳက္ေနလားေတာ့မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ကြာ ကိုေႏွာင္က ငါ့ကိုခ်စ္တယ္လို႔တရားဝင္ ေျပာခဲ့တာပဲ။ ကိုေႏွာင္ကိုယ္၌ ကလဲ gay ပဲ ဘာမွ မျဖစ္ၾကေလာက္ပါဘူး။”

ကိုယ့္ကိုကုိယ္ညာရင္ ရင္ထဲေပါ့သြားသလားလုိ႔။ စိုးရိမ္စိတ္ကေတာ့ ရွိတာေပါ့။

“ပင္ယံ မင္းေနေကာင္းလား မင္းဆင္ေျပလား။”

“ငါအဆင္ေျပပါတယ္။ ငါ သူ႔ကိုယုံတယ္ကြာ။ သူ႔အခ်စ္ကိုလည္း ငါယုံတယ္။”

“မင္းမ်က္နွာလည္းမေကာင္းဘူး။”

“ငါဗုိက္ေအာင့္လို႔ကြ။ ေဆးေတာ့ေသာက္ထားလုိက္ျပီ။”

“ေၾသာ္ ပင္ယံရယ္ ငါတုိ႔မင္းကိုပစ္ထားသလုိျဖစ္သြားျပီထင္တယ္။”

ေဇာင္က သူ႔ပုခုံးေပၚမီခုိင္းလုိက္သည္။ ငရဲကလည္း သူ႔ကို လာဖက္ထားလုိက္သည္။

“သူငယ္ခ်င္းတုိ႔ရယ္ မင္းတုိ႔ကို ေက်းဇူးတင္လုိက္တာကြာ။”

“မလိုပါဘူးကြာ။”

ေဇာ္ေရာ ငရဲပါ ထမင္းမ်ား ဟင္းမ်ားခ်က္ေပးသြားၾကသည္။ သူတုုိ႔အိမ္ျပန္ေနာက္က်ေတာ့မွာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ပင္ယံအိမ္မွာ ေနတာလုိ႔ေျပာရင္ဆူမယ့္သူမရွိပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ေဇာ္ေပါ့။ ငရဲက အေဆာင္မွာ ေနတဲ့သူပဲ။ သူတုိ႔ျပန္သြားျပီးေနာက္ ကုတင္ေပၚတြင္ အားနည္းစြာ လဲေလ်ာင္းပစ္သည္။ ရင္ထဲတြင္ မြန္းက်ပ္လြန္းလွသည္။ အိပ္ရာေဘးမွ ဝက္ဝံရုပ္ေလးကို တင္းက်ပ္စြာ ေထြးေပြ႔ထားလုိက္သည္။

“တီန္းေတာင္ Hello welcome.”

တံခါးဘဲလ္သံေၾကာင့္ ေသာ့ယူျပီး အိပ္ခန္းထဲမွထြက္လာလုိက္သည္။ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ သံပန္းတံခါးေရာ သစ္သားတံခါးကိုပါ ပိတ္ထားမွန္း  အမွတ္ရသည္။ လက္တစ္ဖက္က ဝက္ဝံရုပ္ေလးကို နားရြက္မွဆြဲလ်က္ တံခါးကိုဖြင့္လုိက္သည္။

“ဝင္ခြင့္ရမလား။”

အကို၊ ပန္းစည္းတစ္စည္း ႏွင့္ မုန္႔တစ္ထုတ္ကို ကမ္းရင္းေျပာလိုက္သည္။ ရင္ထဲမွ မြန္းက်ပ္မႈအားလုံးကို ၾကည္ႏူးမႈက အႏုိင္ယူအစားထုိးသြားသည္။

အကိုရယ္ သိပ္ခ်စ္တယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့ကို ခြဲမသြားပါနဲ႔ေနာ္။

“ဝင္လာပါ အခ်စ္ေတြနဲ႔ၾကိဳဆုိေနပါတယ္။”

အကုိ႔မ်က္ႏွာ ကြက္ခနဲ ျဖစ္သြားသလုိပဲ။ ငါပဲ အျမင္မွားသလား။ သုိင္းဖြဲ႔ေႏွာင္ အခန္းထဲကိုဝင္လာျပီး ညင္သာစြာ ေမးလုိက္သည္။

“ထမင္းစားျပီး ျပီလား။”

“ဟင့္အင္းမစားေသးဘူး။”

“ဟာ ဘာလုိ႔မစားေသးတာလဲ။ က်န္းမားဂရုစိုက္ပါဆုိမွ။”

“မဆာလို႔ပါဗ်ာ မစားခ်င္ေသးလုိ႔။”

“ညီရယ္ စားခ်င္တယ္ မစားခ်င္ဘူးဆုိျပီး ေပမေနနဲ႔ေလ။ အကိုလာမၾကိဳလို႔စိတ္ဆုိးျပီး မစားတာလား”

“အကိုရယ္ အကို႔ကို ကၽြန္ေတာ္ဘယ္ေသာအခါမွစိတ္မဆုိးဘူး။ စိတ္မဆုိးႏုိင္ဘူး။”

“ေလသာေဆာင္ဘက္ထြက္ထုိင္ရေအာင္ လာကြာ။”

ႏွစ္ေယာက္သား ေလသာေဆာင္မွာထြက္ထုိင္ၾကသည္။ ခ်စ္သူရယ္ မင္းရဲ႔ရင္ခြင္ေႏြးေႏြးေလး ဟာ ကိုယ့္ကမၻာေလးပါ။

“ညီေလး”

“ဗ်ာ ”

“ဘာေတြဒီေလာက္စဥ္းစားေနတာလဲ။”

“ဟင္း……………… ဘယ္ေတာ့ေလာက္မ်ားအတူတူ ေနနုိင္မွာလဲလို႔။”

သူ႔ရင္ခုန္သံပိုျမန္သြားတယ္ထင္တယ္။ ရင္ခြင္ထဲကပ္နားေထာင္ေနတာ ေသေသခ်ာခ်ာၾကားေနရတယ္။

“ဒီအတုိင္းေလးလည္း အတူတူေနတာပဲေလကြာ။”

“မတူဘူးေလဗ်ာ။ တစ္ခါတစ္ခါ စဥ္းစားမိတယ္ ေလာကၾကီးကို ဂရုမစုိက္ပဲ ႏွစ္ေယာက္တည္း ကမၻာေလး တစ္ခု ကိုတည္ေဆာက္ခ်င္တယ္။ အိပ္မက္ေလးတစ္ခုကို ႏွစ္ေယာက္အတူတူ မက္ရင္း ႏွစ္ေယာက္သား ဘဝတစ္ကို ကိုဖန္တီးခ်င္တယ္။”

“ညီေလးရယ္ အကိုအတြက္နည္းနည္းအခ်ိန္ေပးပါလားကြာ။ အကိုက အားလုံးကို ေက်ာခုိင္းခဲ့ရမွာ ရင္ထဲမွာအဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူး။”

ရင္ခြင္ထဲကေန ရုန္းကန္ျပီး သူ႔မ်က္လုံးေတြကို စုိက္ၾကည့္လုိက္တယ္။

“အကိုဘယ္လုိေျပာလိုက္တာလဲ။ အကိုက အားလုံးကို ေက်ာခုိင္းရမွာ ဟုတ္လား။ ကၽြန္ေတာ္က ဘာကိုမွ မစြန္႔လြတ္ရေတာ့ဘူးလုိ႔ထင္လုိ႔လား။ ကၽြန္ေတာ့မွာလဲ ကၽြန္ေတာ္ ထားခဲ့ရမယ့္ အရာေတြခ်ည္းပါပဲဗ်ာ အဲလုိမေျပာလုိက္နဲ႔။”

ေဒါသသံ ငိုသံမပါေအာင္ ေသခ်ာထိန္းျပီး ေျပာလုိက္ေပမယ့္ အဖ်ားခတ္သြားတဲ့အသံကိုေတာ့ သူသတိထားမိမွာပါ။

“ညီေလး အကိုက အဲလုိသေဘာမ်ဳိးနဲ႔ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ အကိုက ညီနဲ႔ေနမယ္္ဆုိရင္ အကို႔မိဘ အသုိင္းအဝုိင္း အိပ္မက္ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ အားလုံးကို ထားခဲ့ရမွာ ညီေလး အကို႔ဘက္ကို နည္းနည္းၾကည့္သင့္တယ္။”

နားထဲကို ဒါးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ထုိးသြင္းလုိက္သလုိပဲ။

“အကို အကိုေျပာရက္လုိက္တာဗ်ာ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က တစ္ေကာင္ၾကြက္ မိဘမရွိ ေမြးခ်င္းမရွိ။ ေလာကရဲ႔လမ္းေတြကို တစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္ေနတဲ့သူ။ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ ဆုံးမမယ့္သူမရွိ။ အကိုကေတာ့ မိနဲ႔ဖနဲ႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြနဲ႔….“

“မင္းျမတ္ပင္ယံ………….”

မ်က္ႏွာကို လက္နဲ႔အုပ္ျပီး ငိုခ်လုိက္သည္။

“ကေလးရယ္ အကိုေတာင္းပန္ပါတယ္။ ညီေလးကို အကိုခ်စ္ပါတယ္။ အကို႔အတြက္အခ်ိန္နည္းနည္းေပးပါလားကြာ။”

မ်က္ႏွာကိုအုပ္ထားေသာ လက္မ်ားကို ဖယ္ရွားလုိက္ျပီးသူ႔ရင္ခြင္ထဲကိုဝင္က တသိမ့္သိမ့္တုန္ေအာင္ ငိုခ်လုိက္မိေတာ့သည္။

 

@       @       @       @       @

 

 

အခန္း(၈)

 

“တီန္းေတာင္ Hello welcome”

ဘဲလ္သံဟာ ေခ်ာက္ျခားစရာေကာင္းေနသလိုပဲ။ တံခါးကိုဖြင့္လုိက္ေတာ့ အထုတ္အပိုးေတြနဲ႔ သုိင္းဖြဲ႔ေႏွာင္ကို ေတြ႔လုိက္သည္။

“ဟာ အကို ဘာလာလုပ္တာလဲ။ ဘာေတြလဲ အဲဒါေတြက။”

သူ႔ကိုေတြ႔တုိင္း ေပ်ာ္တဲ့အေပ်ာ္ေတြက အျခားေပ်ာ္စရာေတြနဲ႔မတူ။ ရင္ထဲ အသည္းထဲက ေပ်ာ္တဲ့အေပ်ာ္မ်ဳိး။ တစိမ့္စိမ့္ေပ်ာ္တဲ့အေပ်ာ္။

“ညီေလးေမ့ေနျပီလား။ မနက္ျဖန္က်ရင္ အကိုတုိ႔ခ်စ္သူ႔သက္တမ္း ေျခာက္လျပည့္ေန႔ေလ။ ”

“အင္း မေမ့ပါဘူး ဒါေပမယ့္ အဲဒါက မနက္ျဖန္မွေလ။ ဒီေန႔က….”

“မနက္ျဖန္ရုံးတတ္ရမယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ဒီေန႔ရုံပိတ္ရက္ အတူတူ ေပ်ာ္မလို႔။ ဘယ္လုိလဲ။”

“အင္းေကာင္းသားပဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေပ်ာ္ၾကရေအာင္။”

“ငရဲနဲ႔ေဇာ္ ကိုေရာ ဖိတ္လုိက္ရမလား။ လာခဲ့ၾကလုိ႔ေျပာလုိက္ေလ။”

“ေနပါေစ သူတုိ႔ရွိရင္ မလြတ္လပ္မွာ စိုးရတယ္။”

ေျပာလုိက္ျပီးေတာ့မွ ရွက္သြားသည္။ ကုိယ္က စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ လြတ္လပ္ခ်င္သလိုလို။

“တကယ္ေတာ့ သူတုိ႔ဒီေန႔ ဘုရားသြားၾကတာ။ ဒီေန႔က ေဇာ့္ေမြးေန႔ေလ။ ညီ့ကိုလည္း လာေခၚေသးတယ္။ ညီကလုိက္မသြားလို႔။”

“ညီလုိက္မသြားတာက မွန္တာေပါ့။ မဟုတ္ရင္ အကိုနဲ႔လြဲသြားႏုိင္တယ္။”

“ဒါေပါ့ဗ် ဒါကိုသိလုိ႔ လုိက္မသြားတာ ဟဲဟဲ။”

“ေရာ့”

“ဟင္ ဘာလဲ။”

“ညီေလး အတြက္ အကို႔ရဲ႕ခ်စ္သက္လက္ေဆာင္။”

“ဟာ အက်ၤ ီနဲ႔ေဘာင္းဘီ။ ေတာ္ပါျပီ။ ညီ အကို႔ဆီက ဘာလက္ေဆာင္မွ မလုိခ်င္ဘူး။ အခ်စ္နဲ႔ သစၥာတရားက လြဲရင္ ဘာဆုိဘာမွမလုိခ်င္ဘူး။”

“ညီေလးရယ္ ဒါေလးေတာ့ ယူလုိက္ပါ။ ဒီမွာၾကည့္။ ဒါက အကို႔အတြက္”

“အလား….”

သူေပးတဲ့ အက်ၤ ီ နဲ႔ ေဘာင္းဘီလုိမ်ဳိးပဲ။ ဆင္တူေလး ဝတ္ရမွာေပါ့။

“ယူလုိက္ပါေနာ္။ ညီေလးနဲ႔ အက်ၤ ီ ဆင္တူတစ္ေခါက္ေလာက္ဝတ္ခ်င္တယ္။”

အကိုရယ္ ကၽြန္ေတာ္အကို႔ကို ခ်စ္ျပီးရင္းခ်စ္ေနရတယ္ သိလား။

“ကဲ အဝတ္အစား ကို ခဏေဘးထား လာ ညစာအတူတူခ်က္ရေအာင္။”

ႏွစ္ေယာက္သား မီးဖုိေခ်ာင္ထဲမွာ ေခၽြးတလုံးလုံးနဲ႔ခ်က္ျပဳတ္ၾကသည္မွာ မေမာႏုိင္မပန္းႏိုင္။ ေပ်ာ္ပါတယ္။ လုိခ်င္တယ္ ဒီလုိဘဝေလးကိုေပါ့။ မက္ေမာမိတယ္။ ခ်က္လုိ႔ျပဳတ္လုိ႔ျပီးေတာ့ အကို႔ကိုေရခ်ဳးိခုိင္းလုိက္သည္။ဧည့္ခန္းထဲသြားျပီး သီခ်င္းေခြတစ္ေခြကို ဖြင့္လုိက္သည္။

“ညီေလးမင္းလဲ ေရခ်ဳးိလုိက္ေလ။ အကို စားပြဲ ျပင္လုိက္မယ္။ ညီေလး အျပီးနဲ႔ကြတ္တိျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ ဆာေနျပီလား။”

ဘယ္တုန္းက အနားကိုေရာက္လာသည္မသိ။ေရခ်ဳိးျပီးခါစ သူအန႔ံက လတ္ဆတ္ေနသည္။ သန္မာ က်ယ္ျပန္႔ျပီး သူအျမဲတမ္း ခုိဝင္ခဲ့ေသာ ရင္ခြင္က်ယ္ၾကီးကို ျမင္ရေတာ့ ရင္ခုန္ႏႈန္းျမန္လာသည္။

“ဟုတ္ကဲ့။ ဆာတာေတာ့မဆာေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္စားရေအာင္ေလ။ ညီေလး ေရခ်ဳးိျပီးမွ ျပင္ရင္ျပင္လုိက္ေလ။”

“ရပါတယ္။ ညီေလးက ေရသာေျဖာင့္ေျဖာင့္ခ်ဳိး အကိုျပင္ထားလုိက္မယ္။”

“ဟုတ္ကဲ့ ဒါဆုိေရခ်ဳိးလုိက္ဦးမယ္ေနာ္။”

 ေရခ်ဳးိခန္းထဲဝင္ျပီး ဘဝတစ္ခုကို စဥ္းစားမိသည္။ ဒီဘဝမ်ဳိးေန သေဘာက်တယ္။ သူနဲ႔ကိုယ္နဲ႔ ဘဝတစ္ခု ကို ဖန္တီးၾကမယ္။ ေလာကဓံကို အံတုရင္း ပတ္ဝန္းက်င္ကိုရင္ဆုိင္ရင္းနဲ႔ေပါ့။ တကယ္ေနျဖစ္တဲ့အခါက်ရင္…………

“ညီေလး ျမန္ျမန္လုပ္ အေအးမိေနဦးမယ္။”

“ဟုတ္ကဲ့အကို ျပီးျပီ အခုပဲထြက္လာျပီ။”

ေရခ်ဳိးျခင္းကုိ လက္စသတ္ျပီး အိပ္ခန္းထဲကိုထြက္လာသည္။ အခုနေလးက သူေပးထားတဲ့ အဝတ္အစားေတြဝတ္ျပီး ထမင္းစားခန္းထဲသြားေတာ့ သူ႔ကိုမေတြ႔။ ဟုိဟုိဒီဒီ မ်က္လုံးကစားၾကည့္လုိက္ ေသာအခါ ေလသာေဆာင္တြင္ ထြက္ျပီးဖုန္းေျပာေနသည္။

“ဝါး အလန္းပဲ။”

ညစာ စားပြဲက romance တစ္ခုကို ကိုယ္စားျပဳေနသလုိ။ ကဗ်ာဆန္ဆန္။ ပုံျပင္ဆန္ဆန္။ ထုိင္ခုံေပၚထုိင္ရင္း သူ႔ဖုန္းေျပာအျပီးကို ေစာင့္ေနလုိက္သည္။ သူဝင္လာသည္။ မ်က္ႏွာမေကာင္းပါ။

“အကို ဘယ္လုိလဲ။လာထုိင္ေလ။”

“ညီ အကို အေရးၾကီး ကိစၥတစ္ခုေပၚလာလို႔သြားရလိမ့္မယ္။ စားျဖစ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။”

စကားလုံးေတြက သာမန္ထက္ခါးသီးေနသလုိပဲ။

“နည္းနည္းျဖစ္ျဖစ္ စားသြားလုိက္ေလ။”

“မစားျဖစ္ေတာ့ဘူး ညီ။ ကိစၥက နည္းနည္း အေရးၾကီးေနလုိ႔ မနက္ျဖန္ညက်မွ ျပန္လာခဲ့မယ္ေနာ္။ စိတ္္မဆိုးနဲ႔ကြာ။ ေနာ္ လိမၼာတယ္။”

“…………..”

“ကေလးကလဲကြာ အဲလိုမေနနဲ႔ေလ။ အကို သြားရတာ ေနာက္ဆံတင္ေအာင္မလုပ္ရဘူးေလ။ ေနာ္။ ညီေလးတစ္ေယာက္တည္း စားလုိက္။”

“ဟုတ္ကဲ့။”

အရာရာကို သူ႔အတြက္ အရႈံးေပးထားတယ္။

“ကဲ အကိုသြားေတာ့မယ္ေနာ္။ I love you.”

ပါးျပင္ကိုနမ္းသြားလုိက္ေသးသည္။ အခန္းျပင္ေရာက္မွ ျပန္လွည့္လာျပီး

“ေဆးေသာက္ဖုိ႔လည္းမေမ့နဲ႔ေနာ္။” တဲ့

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ တကယ္ကို စိတ္ရင္းနဲ႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္အကို။

တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့အခန္းထဲမွာ ေနသားက်ေနပါျပီ။ ရင္ထဲမွာ တစ္ခုခု လစ္ဟာသြား သလုိခံစားရသည္။ ဆုံးရႈံးသြားသလုိပင္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိဆုံးရႈံးသြားေသာ အရာကို သူမသိ။ ငိုခ်င္ေနသလား။ ဒါလည္း သိပ္မေသခ်ာ။ ဒါေပမယ့္ မ်က္ရည္ဝဲေနတဲ့ မ်က္ဝန္းကလဲ ဘာကိုမွ သဲသဲ ကြဲကြဲမျမင္ရ။ နာရီ လက္တံေရြ႕လ်ားေနသံကိုသာ စိတ္ထဲကေန ေရတြက္မိေနသည္။

“တီန္းေတာင္ Hello welcome”

အကို ျပန္လာတာထင္တယ္။ တံခါးကို အေျပးကေလး ဆြဲဖြင့္လုိက္သည္။

“ပင္ယံ။”

ေဇာ္နွင့္ ငရဲ။

“ေၾသာ္ လာၾကကြာ ေပ်ာ္ခဲ့ၾကလား ဘယ္လုိလဲ။”

“မေပ်ာ္ပါဘူး။ ဒီလုိပဲ။”

ဘာျဖစ္လာၾကသည္မသိ။ ငရဲက စိတ္တုိေနသလုိပဲ။

“ငရဲ ဘာျဖစ္လာတာလဲ။ လာထိုင္ၾကဦးေလကြာ။”

“ဘာမဟုတ္တာေလးကို စိတ္ဆုိးေနတာေလ မင္းသူငယ္ခ်င္းက။”

“ဘာ ဘာမဟုတ္တာေလးရမွာလဲ။ ေအးေပါ့ေလ သူ႔အတြက္ေတာ့ အဲဒါက ဘာမဟုတ္တဲ့ အေသးအဖြဲေလးေပါ့။”

“ဘာေတြတုန္းဟာ မင္းတုိ႔ကလဲ။”

“ဒီေန႔ဘုရားေပၚမွာ သူ႔သူငယ္ခ်င္းမေတြနဲ႔ေတြ႔လာတာေလ။”

“ေၾသာ္ဘာမ်ားလဲလုိ႔။ ငရဲရယ္။ ေဇာ္က မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းမထားရေတာ့ဘူးတဲ့လား။”

 “ဒီလုိပင္ယံရယ္။ ဘုရားေပၚမွာ လွည္းကူးသူငယ္ခ်င္း ေတြနဲ႔ေတြ႔လာတာ။ သူတုိ႔နဲ႔ေတြ႔ေတာ့ ငါ့ေမြးေန႔ဆုိေတာ့ဟာ ငါမုန္႔လုိက္ေကၽြးလုိက္တယ္။ သူတုိ႔က ငယ္ငယ္တုန္းကေန စတဲ့ေကာင္မေလး နဲ႔ ျပန္စတာ။ အဲဒီေကာင္မေလးက ငါ့ကိုေစာင့္ေနတယ္ ဘာညာေပါ့ကြာ။ အဲဒါကို ငါ့ခ်စ္ခ်စ္က စိတ္တုိေနတာ။”

“ဘာခ်စ္ခ်စ္လဲ။ လွည္းကူးသူကမွ သူ႔ခ်စ္ခ်စ္ေလးျဖစ္မွာ။”

သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ရင္း ပင္ယံရယ္ခ်င္လာသည္။

“ငရဲရယ္ ေတာ္ပါေတာ့။ သူ႔မွာလည္း မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းရွိရမွာေပါ့။”

“ေအးပါ အဲဒီမိန္းကေလးသူငယ္ခ်င္းကို ခ်စ္သြားမွာ ငါ့မွာ ရင္ကြဲက်န္ခဲ့မွာ။ အဲဒီအခ်ိန္က်လုိ႔ ငါလာငိုရင္ မင္းငါ့ကိုႏွင္မထုတ္နဲ႔ ပင္ယံ။”

ငရဲေျပာလုိက္ေသာစကား ရင္ထဲကို တုိက္ရုိက္ လႈပ္ခတ္သြားေစသည္။

“ခ်စ္ကလဲ။ ဒီမွာ ဟိုမိုမွန္ရင္ လိင္ကြဲကို ဘယ္ေတာ့မွ မခ်စ္တတ္ဘူး။ ခ်စ္တတ္ရင္လဲ အဲဒါ ဟုိမိုမဟုတ္လုိ႔ပဲ။”

စကားေတြက တစ္ခုခုကို တုိက္ခုိက္ေနသေယာင္ေယာင္။ ရင္ထဲမွာစူးစူး နစ္နစ္ ခံစားေနရသည္။

“ကဲပါ ထမင္းစားမယ္။ လာၾက။”

“ဟင္ မင္းထမင္းပြဲျပင္ထားတယ္။ ငါတုိ႔အတြက္လား။”

“ဟင္း…………….. အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ ဒီေန႔ ကိုေႏွာင္ လာတယ္။ ညေနစာအတူတူ စားမယ္ဆုိျပီးေတာ့ေပါ့ကြာ။ မနက္ျဖန္က်ရင္ ငါတုိ႔ခ်စ္သူျဖစ္တာ (၆)လျပည့္ျပီေလ။ သူက မနက္ျဖန္ရုံးဖြင့္ရက္မုိ႔လုိ႔တဲ့။ ဒါေပမယ့္ ငါေရခ်ဳိးေနတုန္း ဖုန္းလာတယ္။ အေရးၾကီးကိစၥေပၚလာတယ္ဆုိျပီး ထြက္သြားတာ။ ထမင္းေတာင္မစားလုိက္ဘူး။”

“ေအး မင္းကိုေႏွာင္ကိုေတာင္ ေတြ႔လုိက္ေသးတယ္။ ဘာပုံႏွိပ္တုိက္ပါလိမ့္ ေအးအဲဒီေရွ႕မွာ ထုိင္ေနတာကြ။”

“ေအးေပါ့ကြာ အဲဒါပဲေနမွာေပါ့။ အေရးၾကီး ကိစၥဆုိတာ။”

“ကဲ ထားပါေတာ့ ထမင္းစားရေအာင္။”

@       @       @       @       @

 

 

အခန္း(၉)

 

“အကို”

“ဟင္။”

“အကို…”

“ေျပာေလ ကေလး ဘာေျပာခ်င္တာလဲ။”

“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။”

“ဘာအတြက္လဲ။”

“ကၽြန္ေတာ့ကိုခ်စ္လို႔ေပါ့။”

သုိင္းဖြဲ႔ေႏွာင္ ခပ္ဖြဖြေလးျပဳံးလုိက္သည္။

“မလုိပါဘူးကြာ။”

“ေနာက္ျပီး ဒီည လာေပးတဲ့အတြက္ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။”

“ညီေလးရယ္ မင္းဘာေတြေတြးေနတာလဲ။”

“အမွန္တုိင္းေျပာရရင္ မေန႔က အကိုထြက္သြားတုန္းက စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။ ဝမ္းနည္းမိတယ္ေျပာရမွာေေပါေနာ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီည အကို ကၽြန္ေတာ့အတြက္လာေပးခဲ့တယ္။ တကယ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။”

“မလုိပါဘူးကြာ။”

စကားသံမ်ား တိတ္ဆိတ္ေနသည္။

“ညီေလး ဘာေတြစဥ္းစားေနတာလဲ။”

“လမင္းၾကီကို ၾကည့္ျပီးေတြးမိေနတယ္။ လမင္းၾကီးက တစ္ေခါက္ျပီးတစ္ေခါက္ျပည့္သြားျပီလုိ႔။ ညီ့ဆႏၵေတြဘယ္ေတာ့မ်ားျပည့္ႏုိင္မလဲလုိ႔။”

“ညီေလးရယ္…..”

ေလသာေဆာင္က ေလေအးေလးတုိက္ခတ္ေနဆဲ။ အကိုရယ္ ဒီညလာေပးတဲ့အတြက္ တကယ္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဒီစကားကိုပဲထပ္ခါထပ္ခါ ေျပာပါရေစ။

“ညီ….”

“….”

“ညီေလး…”

“ဗ်ာ..”

“အကိုေမးခ်င္တာ ေမးလုိ႔ရမလား။”

“ေမးၾကည့္ေလ ရမလားမသိဘူး။”

“ညီေလးက ဘယ္တုန္းက စျပီး ဟုိမုိျဖစ္တာလဲ။”

အရႈိက္တဲ့တဲ့ကို ေျဖာင့္လက္သီး တစ္ခ်က္အထုိးခံလုိက္ရသည့္ပမာ။

“……………..”

“ေဆာရီး။ညီေလး မေျဖႏုိင္ဘူးဆုိရင္ ျပန္ရုတ္သိမ္းလုိက္မယ္။”

“အမွန္တုိင္းေျပာရရင္ ညီမသိဘူး။ ညီဘယ္တုန္းက လိင္တူခ်စ္တတ္တဲ့သူျဖစ္ေနလဲ       ဆုိတာ ညီမသိဘူး။ ညီသိတဲ့အခ်ိန္မွာ ညီေၾကာက္တတ္ေနျပီ။ ညီ ဒီဘဝကို ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္ခဲ့တယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးလည္း လန္႔ခဲ့တယ္။ အထူးသျဖင့္ ဒီလုိႏုိင္ငံမွာေပါ့။ အမွန္အတုိင္းေျပာရင္ ညီေလးတုိ႔က အေျခာက္ေတြေပါ့။ gay ဆုိတဲ့စကားအတြက္     ဗမာစကားလုံးဟာ အေျခာက္ဆုိတာပဲ။ လိင္တူခ်စ္သူလို႔ ေျပာတဲ့လူေတြက ေတာ္ေတာ္ရွားတာ။ အဲဒီ homo ဆုိတဲ့စကားလုံးကို မသိတဲ့သူေတြေတာင္ရွိတယ္။ ေနာက္ျပီး ဒီႏုိင္ငံမွာက homo ေတြကိုႏွိမ္ၾကတယ္ေလ။ ဆရာဝန္တစ္ခ်ဳိ႕၊ စိတ္ပညာရွင္တစ္ခ်ဳိ႕ေလာက္ပဲ နားလည္ခြင့္လြတ္ ေပးႏုိင္ၾကတာ။ တစ္နည္းအား ျဖင့္ေျပာရရင္ homophobia ေတြမ်ားတယ္ေပါ့ေနာ္။ သူတုိ႔ၾကားမွာ ညီရွင္သန္ဖုိ႔ ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္ခဲ့တယ္။ အခုျမန္မာနုိင္ငံရဲ႔ media ေလာကကိုၾကည့္    လုိက္မယ္ဆုိရင္ ျမန္မာvideo တုိင္းနည္းပါး အေျခာက္ေတြပါတယ္။ အဲဒီအေျခာက္ေတြဟာ    ဟာသအတြက္ပဲပါၾကတာ။ မင္းသားေတြကိုငမ္းမယ္။ ေယာက်္ားေလးေတြကိုေတြ႔ရင္ အိေျႏၵမရေအာင္ကဲမယ္။လူဟားစရာ က႑ တစ္ခုကေန ပါေနတယ္။ စာအုပ္ေတြမွာဆုိ ပိုဆုိးတယ္။ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆီးခုံေနရာကို ဖင္ေပးတယ္ဆုိတဲ့ စာသားေတြနဲ႔ ေရးထားတဲ့ စာအုပ္ေတြ ခ်ည္းပဲ။ အျငိမ့္ဆုိလည္းအတုိင္းပဲ…ဒီလုိ အသုိင္းအဝုိင္းထဲမွာ ညီတုိ႔က ခက္ခက္ခဲခဲ ရုန္းကန္ေနၾကတာပါ။ ညီတုိ႔ဆုိရင္ ကုိယ့္ sexuality ကို မရွက္ေပမယ့္ ဝန္ခံဖုိ႔ခက္ေနတယ္။ Are you gay လို႔ ေမးလာရင္ yes, I am လို႔ ေျဖရဲေပမယ့္ I am homosexual လို႔ေျဖဖုိ႔ခက္တယ္။”

“ျပင္ဖုိ႔မၾကိဳးစားခဲ့ဘူးလား။”

ကိုေနွာင္၊ ကိုေႏွာင္ေျပာတဲ့စကားေတြ ထူးဆန္းေနတယ္လုိက္တာ။ ဒီေန႔ေျပာလုိက္တဲ့ စကားလုံးေတြအားလုံးက ထူးဆန္းေနတယ္။

“ျပင္ဖို႔မၾကိဳးစားဘူးလားဆုိေတာ့...။ ညီထင္တယ္ လူတစ္ေယာက္ဟာ သူ႕ရဲ႔ sexual နဲ႔ပတ္သတ္မႈကိုမရဘူးလို႔။ ဒါကို ပိုျပိး ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္တဲ့သူနဲ႔ မထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္တဲ့သူပဲကြာမယ္ထင္တယ္။ လူတစ္ေယာက္က သူ႔ရဲ႕ sexuality နဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ေရြးခ်ယ္စရာမရွိဘူးလို႔ထင္တယ္။ လူတစ္ေယာက္ဟာ ေမြးကတည္း gay ဟုတ္မဟုတ္္ lesbian ျဖစ္မျဖစ္ ဆုိတာကိုေတာ့ ညီမသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ဟာျဖစ္လာတဲ့အရာကို ဆုတ္ကိုင္ ရင္ဆုိင္ၾကတယ္လုိ႔ထင္တယ္။”

“ညီက ေတာ္ေတာ္သိတာပဲေနာ္။”

“ဒီလုိပဲေပါ့ဗ်ာ။ သိတယ္ရယ္လုိ႔လဲ မဟုတ္ဘူး။”

“ဟင္း……………”

သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်ျပီး သူ႔ရင္ခြင္ထဲကိုတုိးဝင္လုိက္တယ္။

“တကယ္ေတာ့ ညီထင္တယ္ ဒီလုိႏုိင္ငံမ်ဳိးမွာ homosexual တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေမြးဖြားလာတာဟာ က်ိန္စာတစ္ခု ျဖစ္မယ္လုိ႔။ ဒါေပမယ့္ ဒီက်ိန္စာဟာ ဘယ္သူကမွ တုိက္လုိ႔ စူးတဲ့က်ိန္စာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔လုိ႔ ဒီက်ိန္စာဟာဘယ္ေတာ့မွ ျပယ္မွာမဟုတ္ဘူးလုိ႔။ ဒါေပမယ့္ အခုအခ်ိန္မွာ စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္။ဒီက်န္စာျပယ္မယ့္အခ်ိန္ တစ္ခ်ိန္ေတာ့ရွိတယ္လုိ႔။”

စကားသံမ်ားေပ်ာက္ဆုံးသြားသည္။ အိမ္ေရွ႕လဖက္ရည္ဆုိင္မွ “ဂိုး” ဟူေသာေအာ္သံေၾကာင့္ႏွစ္ဦးသားလန္႔သြားသည္။ ထုိ႕ေနာက္ျပိဳင္တူရယ္လိုက္သည္။

“အခုတေလာညီ့အစာအိမ္အနာေကာ သက္သာလား။”

“ဒီလုိပါပဲဗ်ာ။ ေဆးေတာ့ ေသာက္ေနရတာေပါ့။”

“ေအးေပါ့။ ေဆးေသာက္မေပါ့နဲ႔ေနာ္။”

“ဟုတ္ကဲ့။…… တစ္ခါတစ္ခါ ေဆးေသာက္ရတာကို စိတ္ကုန္တယ္။ ဒီအတုိင္းေသသြာလည္း ေအးတာပဲလို႔စဥ္းစားမိတဲ့အခါလည္းရွိတယ္။”

“ဟာ ေပါက္ကရ”

“ေအးဟုတ္ပါတယ္။ ေပါက္တတ္ကရအေတြးပါ။ ဒါေပမယ့္ မေသခင္ နာတဲ့ေအာင့္တဲ့ဒဏ္ကို မခံႏိုင္တာနဲ႔ ေဆးေသာက္ရတာခ်ည္းပဲ။ ဟီး ဟီး”

“ရယ္မေနနဲ႔။ ေကာင္ေလးက အသက္ကငယ္ငယ္ေလးနဲ႔ ေသခ်င္ေနေသးတယ္။”

သိုင္းဖြဲ႔ေႏွာင္က အနာေအာင္ နဖူးကို ဖြဖြေလး လက္သီးနဲ႔ထုိးလုိက္သည္။

“အင္း ဟုတ္ပါတယ္ မေသခ်င္ေတာ့ပါဘူး အခုေတာ့။”

“ဘာလို႔လဲ။”

“အကိုနဲ႔အတူ ေနရဦးမွာေလ”

ရယ္သံမ်ား က စုိလြင္လတ္ဆတ္ေနသည္။

“ကဲညနက္ေနျပီ အိပ္ရေအာင္ ေဘာလုံးပြဲၾကည့္တဲ့သူေတြေတာင္ ျပန္ကုန္ၾကျပီ။”

“ဟုတ္ကဲ့”

ေလသာေဆာင္ကေန ဧည့္ခန္းအဝင္ သူယူလာတဲ့အိပ္ကို ပင္ယံသတိထားလုိက္မိသည္။

“အကို ဒီအိပ္ကို အိပ္ခန္းထဲယူသြားလိုက္ရမလား။”

“ရတယ္ ညီ၊ရတယ္ အကို႔ဘာသာပဲ ယူလာမယ္။”

သုိင္းဖြဲ႔ေႏွာင္ရဲ႔ အသံကတုန္ခါေနသလုိပင္။

“အဝတ္အစားေတြလား။”

          “အင္း  အဲ ဟုတ္တယ္ မနက္က်ရင္ လဲဖုိ႔ေလ။ ဒီကေနပဲရုံးသြားေတာ့မယ္။”

အဲဒါမ်ားအကိုရယ္ ဘာကိုမလုံမလဲျဖစ္ေနရတာလဲ။ ပင္ယံက ေရခ်ဳိးခန္းဝင္ျပီး သြားတုိက္လုိက္သည္။

“အကို သြားတုိက္ဦးမလား။”

“တုိက္ရမွာေပါ့။ဘာလဲ သြားမတုိက္ပဲ အိပ္တတ္တဲ့ ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္လုိ႔ထင္ေနလုိ႔လား။”

“မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ သြားတုိက္တံပါသလားလို႔ မပါရင္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာ အသစ္ရွိတယ္လို႔ေျပာမလုိ႔ပါဗ်ာ။ အကိုကလည္း စိတ္ခ်ည္းပဲ။”

“ေနာက္တာပါဗ်ာ ေရႊစိတ္ေတာ္ ညိဳမသြားပါနဲ႔”

ပင္ယံက ဘာမွမေျပာေတာ့ပဲ သြားတုိက္ မ်က္ႏွာသစ္ျပီး for men, night cream ကို ပါးပါးေလး လိမ္းလုိက္သည္။ ညအိပ္ဝတ္စုံဝတ္လုိက္ျပီး ကုတင္ေပၚတြင္လွဲေနလုိက္သည္။

“ေကာင္ေလးအိပ္ေနျပီလား။”

ဘယ္ခ်ိန္အနားေရာက္လာမွန္းမသိ။ မ်က္လုံးဖြင့္လုိက္ေတာ့ မ်က္ႏွာကိုမိုးျပီး ၾကည့္ေနသည္။

“မအိပ္ေသးပါဘူးဗ်ာ။ အကိုအိပ္တတ္မွာပါေနာ္။ ကုတင္က ႏွစ္ေယာက္အိပ္မဟုတ္ဘူးဆိုေတာ့။”

“ရပါတယ္ စက ကုတင္ကက်ယ္ပါတယ္။ အကိုအိပ္တတ္ပါတယ္။”

ထပ္ေျပာစရာ မရွိေတာ့။ တိတ္ဆိတ္မႈ က လႊမ္းမုိးေနျပန္သည္။ သူ႔မ်က္ႏွာက တစ္ျဖည္းျဖည္းကပ္လာသည္။ ႏႈတ္ခမ္းလႊာက ခပ္စူစူနွင့္။ မ်က္လုံးအစုံကို  မိွတ္ပစ္လုိက္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ႏွာမႈတ္သံျပင္းျပင္းကို ေတာ့…………...

“တီ………..အာ………..မုိး…………”

“တီ………..အာ………..မုိး…………”

“တီ………..အာ………..မုိး…………”

စူးစူးဝါးဝါးထြက္လာေသာ ဖုန္း ring tone သံေၾကာင့္ ႏွစ္ေယာက္သား ဆက္ခနဲျဖစ္သြားသည္။

သုိင္းဖြဲ႔ေႏွာင္က ကုတင္ေပၚက ဆင္းျပီး ဖုန္းသြားကို္င္လုိက္သည္။ ဖုန္းက သူအဝတ္အစားေတြ ထည့္ထားတဲ့အိတ္ထဲမွာ။ ဖုန္းနံပါတ္ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ျပီး ပင္ယံကို ျပန္ၾကည့္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ခဏ ဟုေျပာကာ အိပ္ခန္းအျပင္ထြက္သြားလုိက္သည္။

ပင္ယံက လက္မ လက္သည္းႏွင့္ သြားကို အဓိပၸါယ္မဲ့စြာ ျခစ္ေနလိုက္သည္။

 

@       @       @       @       @

 

 

 

အခန္း(၁၀)

         

ပင္ယံအိပ္ရာမွ ႏုိးလာေတာ့ သုိင္းဖြဲ႔ေႏွာင္က ႏွစ္ျခိဳက္စြာအိပ္ေပ်ာ္ေနဆဲ။ သူမႏိုးေအာင္ ျဖည္းျဖည္းထျပီး ေရအိမ္ဝင္လုိက္သည္။ မ်က္နွာသစ္၊ သြားတုိက္ျပီး မီးဖုိေခ်ာင္ဘက္ကို ထြက္လာလုိက္သည္။

“သက္ေတာင့္သက္သာအိပ္ပါ ခ်စ္သူရယ္။”

အိပ္ခန္းတံခါးမပိတ္မီ တီးတိုးေရရြတ္လိုက္ေသးသည္။ခ်စ္သူအတြက္ breakfast ျပင္ေပးရတာကလည္း ၾကည္ႏူးစရာပါပဲ။ ေရေႏြးတည္၊ ၾကက္ဥေၾကာ္၊ ကိတ္မုန္႔လွီး၊      ေပါင္မုန္႔မီးကင္ျပီး ေထာပတ္သုတ္၊ ဒါထက္ပိုျပီး မျပင္တတ္။ အင္းခ်စ္သူကိုႏုိးရဦးမည္။  ဘယ္လုိႏုိ္းမလဲ။ အင္း.. ခ်စ္သူကို အနမ္းနဲ႔ႏုိးတာဟာ ကဗ်ာအဆန္ဆုံးျဖစ္မွာပါ။ ေတြးရင္းရွက္သြားသည္။ အိပ္ခန္းထဲဝင္လုိက္ေတာ့ ခ်စ္သူမရွိေတာ့ ေရခ်ဳိးခန္းဝင္ေနသည္ထင့္။ ျပီးတာပဲေလ။ ထမင္းစား စားပြဲကေနေစာင့္ေနရုံေပါ့။ အခန္းတံခါးပိတ္ျပီး     လွည့္ထြက္မည္အျပဳတြင္….

ဖုန္းလာတယ္။ ဖုန္းယူျပီးသြားေပးလုိက္ရမလား။ ထားလုိက္ပါ ကိုယ္မဆုိင္ဘူး။ ဖုန္းသံတိတ္သြားသည္။ မဆက္ေတာ့ဘူးထင္တယ္။ ေကာ္ဖီဝုိင္းကို ျပန္သြားတာပဲေကာင္းပါတယ္ေလ။

“တီ………..အာ………..မုိး…………”

“တီ………..အာ………..မုိး…………”

“တီ………..အာ………..မုိး…………”

အင္း ဖုန္းက လာလွခ်ည္လား။ ေတာ္ေတာ္အေရးၾကီးေနပုံရတယ္။

သြားေပးလုိက္တာပဲေကာင္းပါတယ္။ အင္းသူ႔အိတ္ထဲႏႈိက္ရွာရမွာ သူစိတ္ဆုိးမလား။

“တီ………..အာ………..မုိး…………”

“တီ………..အာ………..မုိး…………”

“တီ………..အာ………..မုိး…………”

မထူးျပီ။ အဝတ္အစားေတြပဲကြာ။ သူစိတ္မဆုိးေလာက္ပါဘူး။  ဖုန္းကို ယူဖုိ႔အိတ္ကိုဖြင့္လိုက္သည္။ အဝတ္အစားေတြဟုေျပာေသာ သူ႔အိတ္ထဲမွာ အဝတ္အစားကိုမေတြ႔။ စာေတြအထပ္လုိက္။ အင္း စာအိတ္ေလးေတြဟ။

“အကို ဖုန္းလာေနတယ္။”

လွမ္းေအာ္ေျပာလုိက္ျပီး စာအိတ္တစ္ခုကို ယူလုိက္သည္။ အျပင္ပန္းကိုၾကည့္လိုက္ရုံႏွင့္ ဖိတ္စာမွန္းသိသာလြန္းသည္။ ဘယ္သူ႔အတြက္ပါလိမ့္။ သိခ်င္စိတ္က လူမႈက်င့္ဝတ္တစ္ခ်ဳိ႕ ခ်ဳိးေဖာက္ လုိက္သည္။ အျပင္စာအိပ္ကိုဖြင့္လုိက္ေတာ့ ေမႊးပ်ံေသာ ရနံ႔သင္းသင္းက ႏွာေခါင္းကိုကလူေနသည္။

“မဂၤလာဧည့္ခံပြဲ ဖိတ္ၾကားလႊာ”

ပန္းစာလုံးလွလွေလး ေတြက ေရႊေရာင္ေဖာင္းၾကြလုိ႔။

“လွလုိက္တာ။”

တုိးတုိေလးေရရြတ္ျပီး ဖြင့္ၾကည့္လုိက္သည္။

“ဟင္….”

သတို႔သမီး နာမည္မၾကည့္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္မ်က္လုံးမ်ားျပာေဝသြားသည္။ လက္မ်ားတဆတ္ဆတ္တုန္လာသည္။ သက္မဲ့ဖိတ္စာေလးတစ္ေစာင္ကသူ႔ကို ဒီေလာက္ေျခာက္လွန္႔ႏုိုင္လိမ့္မည္ဟု ဘယ္ေသာအခါမွ သူမေတြးခဲ့။ သို႔ေသာ္သူ အခု ဖိတ္စာေလးကို တုန္လႈပ္စြာ ၾကည့္ေနမိဆဲ။

“ဖုန္းလာေနသလားလို႔။ ဟာ ညီေလး……”

ေရခ်ဳိးခန္းကထြက္လာေသာ သုိင္းဖြဲ႔ေႏွာင္က ေျပးလာျပီး သူ႔လက္ထဲက ဖိတ္စာကိုလုယူလုိက္သည္။

“ညီ… ညီ..”

“ဘယ္အခ်ိန္အထိ လိမ္ေနဦးမွာလဲ။”

“ညီေလး…”

“ေျပာေလ ဘယ္အခ်ိန္အထိလိမ္ေနဦးမွာလဲလို႔။”

“အဲ အ အဲဒါက…..”

“ေျပာေလ တစ္ခုခုေျပာလုိက္ပါ။”

“ညီ……”

“ေျပာလုိက္ေလ မဟုတ္ဘူးလို႔။ ဒါ အကို႔ဖိတ္စာမဟုတ္ဘူးလုိ႔၊ အကို႔ရဲ႕ ဧည့္ခံပြဲဖိတ္စာမဟုတ္ဘူးလို႔ေျပာလုိက္ေလ။ ေျပာလုိက္စမ္းပါ။”

“ညီေလး အကိုေတာင္းပန္ပါတယ္။”

“ဟင့္အင္း မလုိခ်င္ဘူး။ ေတာင္းပန္တဲ့စကားမလိုခ်င္ဘူး။ မဟုတ္ဘူးဆုိတဲ့စကားကိုေျပာ။
          “ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါအကို႔ဖိတ္စာပါ။ အကို႔မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္စာပါ။”

မေျပာနဲ႔။ မယုံဘူး။ ေခါင္းကိုသာတြင္တြင္ၾကီးခါမိသည္။ မျဖစ္ႏိုင္။လုံးဝမျဖစ္ႏိုင္။

“ဟင့္အင္း မယုံဘူး။ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ gay တစ္ေယာက္က ဘယ္ေတာ့မွ မိန္းမယူမွာမဟုတ္ဘူး။ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။”

“အကိုက Gay မွမဟုတ္တာ။”

“ဘာ..”

“ဟုတ္တယ္ အကိုက gay မဟုတ္ဘူး။”

“ဒါ…. ဒါဆုိ…. ဟာ…. မဟုတ္ေသးပါဘူး။ အကိုေျပာေတာ့ အကိုက လိင္တူခ်စ္သူဆုိ homosexual ဆို။ အကိုေျပာဖူတယ္။ မျငင္းပါနဲ႔ အကိုႏႈတ္ကေနေျပာဖူးတယ္။”

“ဟုတ္ပါတယ္ အကိုက လိင္တူခ်စ္သူပါ။ ဒါေပမယ့္…”

လိင္တူခ်စ္သူတဲ့။ Gay မဟုတ္ဘူးတဲ့။ အကိုရယ္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ထပ္ျပီးမကစားပါနဲ႔ေတာ့ဗ်ာ။

“ဒါေပမယ့္ဘာလဲ… အကိုကဘာလဲ။”

“အကိုက လိင္တူခ်စ္သူပါ။ ဒါေပမယ့္ Homosexual ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ တကယ္ေတာ့ အကို ရဲ႕ sexuality က Bisexual ပါ။”

“ဘာ…..”

ပင္ယံ့ႏႈတ္ခမ္းမ်ား တစ္ဆက္ဆက္တုန္ေနသည္။ မ်က္ဝန္းမွာမ်က္ရည္မ်ားကလည္း ပါးျပင္ေပၚသို႔ လိမ့္ဆင္းဖုိ႔ အဆင္သင့္။ ညာဘက္လက္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုတ္လုိက္ျပီး ေနာက္ကို အားယူလုိက္သည္။

“ထုိးလုိက္ပါ။ ညီေလး ေက်နပ္တဲ့အထိ ထုိးလုိက္ပါ။ အကိုမေရွာင္ဘူး။”

မ်က္လုံးအစုံကိုမွိတ္ျပီး ပင္ယံလက္သီး အလာကိုေစာင့္ေနလုိက္သည္။

“ေဖ်ာင္း”

အသားခ်င္းျပင္းထန္စြာထိလုိက္သံကို ၾကားရေပမယ့္ သူ႔မ်က္ႏွာမွာ ဘာမွမခံစားလုိက္ရ။ မ်က္လုံးကိုဖြင့္လိုက္ေတာ့။

“ဟာ ညီေလး ဘာလုိ႔ ကိုယ့္ဘာသာ ရုိက္ေနတာလဲ။ အကို႔ကို ထုိးလုိက္ပါလား။ အကို႔ကို ရုိက္လုိက္ပါလား။ ညီေလးရာ အျပစ္က အကို႔မွာရွိတာပါ။ အကိုက အျပစ္ရွိသူပါ။ အကို႔ကို ရုိက္ပါကြာ။”

ကိုေႏွာင္ခ်ဳပ္ထားေသာလက္ကိုရုန္းရင္း အားရပါးရငိုခ်လုိက္သည္။

“လႊတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့ကို လႊတ္ပါ။ ခ်စ္မိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့အျပစ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့မွာ အျပစ္ရွိတာပါ။ တကယ္ဆုိ အကို ဟာ လိင္တူလိင္ကြဲ ႏွစ္မ်ဳိးစလုံးခ်စ္တတ္တဲ့လူ ျဖစ္မွန္းမသိခဲ့လု႔ိပါ။”

ေျပာလုိ႔သာေျပာတာ သူ႔ကို မိန္းမ ရွိမရွိ မသိခင္ကတည္းက တိတ္တခုိးခ်စ္ခဲ့မိသူပါပဲ။ ေအာ္ ငါ့ဘဝရယ္ လာလုိ႔ဒီေလာက္ေတာင္ၾကမ္းတမ္းရတာလဲ။

“အကိုေတာင္းပန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အကို မွန္တဲ့သစၥာစကားတစ္ခြန္းကိုေျပာမယ္။ အကို႔ရင္ထဲ အသည္းထဲကေန ညီေလးကို ခ်စ္ပါတယ္။”

“ဒါနဲ႔ေတာင္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုပစ္ျပီး အျခားမိန္းမတစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္ယူႏုိင္ေသးတယ္ေနာ္။”

“ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ဒီစကားကလြဲလုိ႔ အကို႔မွာ ေျပာစရာမရွိဘူး။ ညီ အကို႔ကို ခြင့္မလႊတ္ပါနဲ႔။ အကိုဟာ ညီ့ရဲ႕ခြင့္လႊတ္ျခင္းနဲ႔မတန္တဲ့သူပါ။ အကို႔ကို ခြင့္မလႊတ္ပါနဲ႔။”

‘နင္ဟာ သစၥာတရား ဆုိတဲ့အရာနဲ မထုိက္တန္ဆုံးမိန္းမပဲတဲ့။ မင္းမို႔လုိ႔ငါ့အေပၚ သစၥာေဖာက္ရက္တယ္တဲ့။’

ေဖေဖ့စကားသံေတြကို ၾကားေယာင္ေနမိသည္။ ေဖေဖ နဲ႔ေမေမ ေနာက္ဆုံးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ရန္ပြဲမွာ ေဖေဖေျပာခဲ့တဲ့စကား။ အဲဒီစကားေတြကိုအခုေျပာလုိက္ရမလား။ ဟင့္အင္းမေျပာရက္။ ေျပာလည္းေျပာမထြက္။

“ညီေလး ေက်းဇူးျပဳျပီးေတာ့ တစ္ခုခုေျပာလိုက္ပါလား။ အကိုမွားတယ္လုိ႔ေျပာလိုက္ပါလား။”

ပင္ယံ ေခါင္းကိုတြင္တြင္ၾကီးခါလုိက္မိသည္။

“ဟင့္အင္း အကိုမမွားပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ bi တစ္ေယာက္က မိန္းမယူတယ္ဆုိတာ မွားတဲ့အရာမဟုတ္ပါဘူး။ gay တစ္ေယာက္က bi တစ္ေယာက္ကို ခ်စ္တယ္ဆုိတာက ပိုမွားေနတာပါ။ အကိုမမွားပါဘူး။”

ရႈိက္သံမ်ားမွ အပ အခနး္ထဲတြင္ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ အခ်ိန္ေရြ႔လွ်ာသံကိုေတာ့ ခပ္သဲ့သဲ့ ၾကားရသည္။

အိတ္ကို ေလးကန္စြာ ယူျပီအိပ္ခန္းထဲကေနထြက္သြားတဲ့ သူ႔ေက်ာျပင္ကို ၾကည့္ရင္း ငုိခ်င္စိတ္ကို ထိန္းထားရသည္။

“အကို”

သိုင္းဖြဲ႔ေႏွာင္က မထူးပဲ ေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္သည္။

“ဖိတ္စာတစ္ေစာင္ေလာက္ထားခဲ့ပါလား။ ကၽြန္ေတာ့ကို ဖိတ္တဲ့ေနနဲ႔ေပါ့။ ေနာက္ျပီး မဂၤလာမေဆာင္ခင္ တစ္ေခါက္ျဖစ္ျဖစ္ ထပ္လာေပးပါလား။”

@       @       @       @       @

 

 

အကို ျပန္လာပါ။ ဒီေန႔ အေရာက္ျပန္လာခဲ့ပါ။

ေသလုေမ်ာပါးျဖစ္ေနတဲ့ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ဟာ

အေမကိုမတ၊ အေဖကိုမတပဲ အကို႔ကို တမ္းတေနတယ္။

အကို႔နာမည္ကို တမ္းတေနတယ္။ အကိုျပန္လာေပးပါ။

 

စာကုိယ္

 

တစ္ညလုံးအိပ္မရ။ ငိုျပီးရင္း ငုိေနမိသည္။ ဒီၾကားထဲ ဘယ္ကဖြင့္ထားမွန္းမသိတဲ့ သီခ်င္းက သူ႔ကို ပိုမိုနာက်င္ေစသည္။

“တီအားမုိ အနာဂတ္တစ္ခုတည္ေဆာက္ဖုိ႔

မုိင္ေပါင္းမ်ားစြာအေဝးကို ကိုယ္တုိ႔ရဲ႕ခရီစဥ္ေတြ ကိုယ္ဆြဲရင္း…………….

………………….

..မေမွ်ာ္လင့္တဲ့အဆုိးေတြေခၚေဆာင္လာတဲ့

ကံတရားေတြ ဘယ္သူမ်ားကဖန္ဆင္းေန….

………..

အနာဂတ္ပ်က္ကိုယ့္ကမၻာဟာ အေမွာင္မ်ားနဲ႔

အထီးက်န္စြာက်န္ရစ္ခဲ႔ရင္….

………………..

ဒီမွာၾကည့္စမ္းကိုယ္တုိင္ေလာင္ကၽြမ္းခဲ့တီအားမုိး

.... ေၾကကြဲျခင္းနဲ႔ လန္႔ႏုိး….

………………………

ေျခာက္ျခားစရာမ်ားစြာနဲ႔….”

သီခ်င္းသံမ်ားက ခံစားရခက္လွသည္။ သီခ်င္းစသားတစ္လုံးခ်င္းတုိင္းက သူ႔ကို ဒဏ္ေပးေနသကဲ့သို႔ခံစားမိသည္။

“အကိုရယ္ကၽြန္ေတာ့ကမၻာပ်က္ေနပါျပီ။”

ငိုျပီးရင္းငိုရင္းႏွင့္ နာရီေပါင္းမ်ားစြာကို ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့သည္။

“ျပန္လာပါလားဗ်ာ။ အကိုကၽြန္ေတာ့ဆီကို ျပန္လာေပးပါ။ ကၽြန္ေတာ့ဆီကို ေရာက္ေအာင္ျပန္လာခဲ့ပါ။”

ႏႈတ္က တတြတ္တြတ္ရြတ္ရင္း ပါးျပင္က မ်က္ရည္မ်ားကို မသုတ္ရက္။ အကိုရယ္ အကို႔ကို ရက္စက္တယ္လုိ႔ မေျပာရက္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္၌က အခ်စ္ကံမေကာင္းခဲ့တာပါ။

မနက္ျဖန္မနက္ေလာက္ဆုိရင္…………. ဟင့္အင္းမေတြးနဲ႔ ေတြးလုိက္ရင္နာက်င္လြန္းပါတယ္။ ငိုရလြန္းလို႔ အာေခါင္မ်ားပင္ ေျခာက္ကပ္လာသည္။ အနားရွိ ေရဘူးထဲမွ ေရမ်ားကလဲ ကုန္ခမ္းေနျပီ။ စိတ္တုိစြာျဖင့္ အျပစ္မဲ့ ေရပုလင္းကို နံရံသုိ႔ ပစ္ေပါက္လုိက္သည္။ သုိ႔ေသာ္ အားမရွိသျဖင့္ အရွိန္သိပ္မျပင္း။ေရခဲသတၱာရွိရာသို႔ ဦးတည္ျပီး လမ္းေလွ်ာက္လုိက္သည္။ မရ၊ မေလွ်ာက္ႏုိင္။ သူ႔ဗိုက္ထဲသုိ႔ အစာမေရာက္သည္မွာ၂၄ နာရီ ေက်ာ္ေနျပီ။ တိတိက်က်တြက္လုိက္လွ်င္ နာရီေပါင္း ၃ဝ ခန္႔ပင္ရွိလိမ့္မည္။

အခ်စ္ဆုံး၊ ခ်စ္သူကို စြန္႔လြတ္ရေတာ့မည္ဟူေသာ အသိက ဘာကိုမွ မလုပ္ခ်င္ေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားခဲ့သည္။ ေရေသာက္ရင္း ငိုေၾကြးရင္း အခ်ိန္မ်ားကို အသုံးခ်ခဲ့သည္။

အကိုရယ္။ ကၽြန္ေတာ့အျဖစ္ကိုလာၾကည့္ၾကည့္ပါလား။ အကို႔အတြက္ နဲ႔ ေသလုေမ်ာပါးျဖစ္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို ဒီလုိပဲ ပစ္ထားေတာ့မွာလားဗ်ာ။ အရင္က ခ်စ္ခဲ့ဖူးတဲ့ မ်က္နွာေထာက္ျပီး ျပန္လာခဲ့ပါလား။ ကၽြန္ေတာ့ဆီ………………

အစားအစာ မရွိေတာ့သျဖင့္ နာက်င္ရေသာ အစာအိမ္၊ ငိုေၾကြးရလြန္းလို႔ ေျခာက္ကပ္ေနေသာ အာေခါင္၊ ငိုေၾကြးရလြန္းလို႔ ပူေလာင္အစ္မုိ႔ေနေသာ မ်က္ဝန္း။ မ်က္ရည္ပူမ်ားစီးက်လြန္းလို႔ ကြ်မ္းေလာင္ေနေသာ ပါးျပင္၊ ေရဓတ္မ်ားဆုံးရႈံးေနသျဖင့္ ေျခာက္ကပ္ေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းတစ္စုံ။ ထုိအနာမ်ားအားလုံးထက္ အခ်စ္အတြက္နာက်င္ရေသာ ႏွလုံးသား က ပုိနာက်င္ေနသလား။ ငိုေၾကြးရင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားလုိက္ ႏုိးလာေတာ့ ျပန္ငုိလုိက္နဲ႔ အခ်ိန္ေတြက ယုတ္ေလ်ာ့သြားတာလား။

ေနေရာင္ျခည္ေတာင္ ျမင္ရျပီ။ ဆုေတာင္းမျပည့္ခဲ့။ဘဝရယ္ ငါသက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ဆုေတာင္းေလး တစ္ခုျပည့္ခဲ့တာရွိသလား။ ငါ့ဆုေတာင္းေတြထဲက တစ္ခုေလးကိုေတာင္ မျဖည့္ေပးႏုိင္ဘူးလား။ ငါေၾကာက္တယ္။ ဒီေန႔ကို ငါေၾကာက္တယ္။ ဒီေန႔ေရာက္မလာပါေစနဲ႔လုိ႔ ငါအၾကိမ္ၾကိမ္ဆုေတာင္းတယ္။ ဘာလုိ႔ဆုေတာင္းမျပည့္ရတာလဲ။ ဒီဆုေတာင္းေလးကိုျဖည့္ေပးပါ။ အခ်ိန္ေတြကို (နည္းနည္းေလးျဖစ္ျဖစ္) ေနာက္ဆုတ္ေပးပါ။

အကို ျပန္လာပါ။ ဒီေန႔ အေရာက္ျပန္လာခဲ့ပါ။ ေသလုေမ်ာပါးျဖစ္ေနတဲ့ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ဟာ အမိကိုမတ၊ အဖကိုမတပဲ အကို႔ကို တေနတယ္။ အကို႔နာမည္ကို တမ္းတေနတယ္။ အကိုျပန္လာေပးပါ။

“တီန္းေတာင္…Hello welcome”

ဟာ အကို။ အကိုျပန္လာတာပဲျဖစ္မယ္။ အကို ကၽြန္ေတာ့ဆီျပန္လာတာေပါ့ေနာ္။ အကို ကၽြန္ေတာ့ကို မခြဲႏုိင္လို႔ျပန္လာတာလား။ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္လုိက္တာအကိုရယ္။

အားတင္းကာ တံခါးရွိဘက္ကို ေရႊ႕လ်ားလုိက္သည္။

အကို ကၽြန္ေတာ့ကိုၾကာတယ္လို႔မေျပာလုိက္ပါနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ေအာင္လာမယ္။ အကို႔ကၽြန္ေတာ့ကို ေစာင့္ေနပါ။ ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႔လာခဲ့မယ္။

တံခါးကို ေရာက္ေတာ့ ေတာ္ေတာေမာေနသည္။ ဝင္သက္ထြက္သက္ကို ခက္ခဲစြာ ရႈရႈိက္ရင္း တံခါးကို ရွိသမွ် အားအကုန္သုံးျပီး ဆြဲဖြင့္လုိက္သည္။

“ဟာ အကိုလည္းမဟုတ္ဘူး။”

တင္းထားေသာ အားမ်ား ကုန္ဆုံးေလျပီ။ အရုပ္ၾကိဳးျပတ္ပမာ ၾကမ္းျပင္ေပၚသိုု႔ပုံက်သြားသည္။

“ပင္ယံ သတိထားဦးေလ.. ပင္ယံ၊ပင္ယံ  ေဇာ္ လူနာတင္ကားေခၚလုိက္၊ ျမန္ျမန္၊ ျမန္ျမန္ေလး”

ဟု ေျပာဆုိေနသံမ်ားကုိ ၾကားလုိက္ရသည္။

သုိ႔ေသာ္ အလြန္းေဝးကြာေသာ ေနရာတစ္ေနရာမွ ျပန္႔လြင့္လာေသာအသံပမာ။

တုိးတိတ္ညင္သာလွသည္။

 

*        *        *        *        *

 

 

 “ဟင္း……………………..”

သက္ျပင္းကိုရွည္လွ်ားစြာ ခ်လုိက္သည္။

ထုိသက္ျပင္းသည္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို

ကိုယ္စားျပဳမည္ ဆုိပါက………………………

 

နိဂုံး

 

ၾကီးက်ယ္ခန္းနားလွေသာ ဟိုတယ္ၾကီး၏ အခန္းတစ္ခုထဲတြင္ လူတစ္ေယာက္ျငိမ္ သက္စြာထုိင္ေနသည္။အခန္းနံရံေပၚမွာ နာရီကို စုိက္ၾကည့္ေနသည္။ စကၠန္႔တံေလး တစ္ခ်က္ေရြ႕သြားတုိင္း ရင္ခုန္ႏႈန္းပိုျမန္လာသည္။ အခ်ိန္က သိပ္မက်န္ေတာ့။

“ဟာ ငေႏွာင္ အခုထိ ဘာမွ မျပင္ရေသးဘူးလား။ သတုိ႔သမီးေတာင္ျပီးေတာ့မယ္။ ျပင္ေတာ့ေလ။”

“ဟူး….”

“ေဟ့ေကာင္ မင္းကိုၾကည့္တာ ေပ်ာ္ပုံလည္းမရဘူး။ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ။”

“ဟုတ္တယ္ ငါတကယ္မေပ်ာ္ဘူး။ ငါ ထြက္ေျပးသြားခ်င္တယ္ ေနရ”

“ဟာ မဟုတ္က ဟုတ္ကေတြ။ မင္းဘာေတြေတြးေနမွန္းမသိေပမယ့္ ။ မင္းအခုျပင္ဆင္ရေတာ့မယ္။ မင္းအဝတ္အစားလဲေတာ့။ ငါလဲေပးရမလား။”

“ရပါတယ္ငါ့ဘာသာငါလဲလုိက္ပါ့မယ္။”

“ဒါဆုိလဲေတာ့ကြာ ငါေစာင့္ေနမယ္။ သတုိ႔သမီးေတာင္ျပီးျပီ္။ မင္းျပီးရင္ထြက္လုိ႔ရျပီ။”

အဝတ္အစားမ်ားကို ေလးကန္စြာလဲလုိက္သည္။

“ေနွာင္ေလး မင္းဘာျဖစ္ေနလဲငါ့ကိုေျပာေလ။ ငါဘာလုပ္ေပးရမလဲ။”

“ေနရ…”

“ဘာလဲ ေျပာေလ။”

“ေနရ တကယ္ေတာ့ ငါက….”

“အင္း…”

“ငါက သလႅာကို မခ်စ္ဘူး။”

“ဘာ။”

“ဟုတ္တယ္ ငါ သလႅာကို မခ်စ္ဘူး။ မင္းေျပာသလုိပဲ လက္တြဲေဖာ္အျဖစ္နဲ႔ ငါသူ႔ကိုေရြးလုိက္တာ။ တကယ္ေတာ့ငါခ်စ္တာက……..”

“ဘယ္သူလဲ မင္းခ်စ္သူကဘယ္သူမုိ႔လို႔လဲ….”

“ငါ့ခ်စ္သူက………”

“တီ………..အာ………..မုိး…………”

“တီ………..အာ………..မုိး…………”

“တီ………..အာ………..မုိး…………”

“ဖုန္းလာတယ္။ကိုင္လုိက္ပါဦး ေရာ့။”

“ဟလို သုိင္းဖြဲ႔ေႏွာင္ေျပာေနပါတယ္။”

“………………………………”

“ဗ်ာ……”

လက္ထဲမွ ဖုန္းလြတ္က်သြားသည္။ ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလုံးေမွာင္က်သြားသည္။ သူ႔ေခါင္းက အုိးထိန္းစက္ပမာ ခ်ာခ်ာလည္သြားသည္။

“ေဟ့ေကာင္ဘာျဖစ္တာလဲ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ။”

ေနရ၏အေမးမ်ားကို သူမၾကားေတာ့ သူမသိေတာ့။

“ပင္ယံအစာအိမ္ေပါက္လုိ႔။”

“…………………”

“အကို႔နာမည္ကိုေခၚေနတယ္။”

ထုိစကားသံမ်ားက နားထဲတြင္ ပဲ့တင္ထပ္ေနသည္။

ငါဘာလုပ္ရမလဲ။ ဘာလုပ္သင့္သလဲ…….

ငါသြားမွာေပါ့။ ငါ့ခ်စ္သူ ရဲ႔ ေသေရးရွင္ေရးပဲ။ ငါမသြားလုိ႔ဘယ္ျဖစ္မလဲ။

ငါသြားလုိ႔ဘယ္ျဖစ္မလဲ။ မဂၤလာပြဲအခုပဲစေတာ့မယ္။ ငါသြားရင္ မဂၤလာပဲြပ်က္ျပီ။

ပ်က္ပေစေပါ့။ ငါ့သူ႔ကိုခ်စ္တာမွမဟုတ္တာ။ ငါခ်စ္သူ႔က ပိုအေရးၾကီးတာကို။

သူက ေသလူေလ။ ငါသြားလည္းေသမွာပဲ။ ငါမသြားလည္းေသမွာပဲ။ ငါကတစ္သက္လုံး မဂၤလာပြဲပ်က္ဖူးတယ္ဆုိတဲ့ နာမည္ဆုိးနဲ႔ေနခဲ့ရမွာ။ သြားလို႔မျဖစ္ဘူး။

အုိ မသြားလုိ႔ဘယ္ရမလဲ။ ငါခ်စ္တဲ့သူက ပင္ယံပဲ။ သူ႔ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္ေလးမွာေတာ့ သူ႔အနားမွာေနသင့္တယ္။

ငါသြားေတာ့ေရာ သူ႔ကိုကယ္ႏုိင္မယ္တဲ့လား။ ငါသူ႔အသက္ကိုေရာ မီနုိင္ပါ့မလား။ မမီရင္ဘာထူးမွာလဲ မသြားဘူး….

မဟုတ္ဘူး သြားရမယ္။

ဟင့္အင္း မသြားဘူး။

သြားကိုသြားရမယ္…..

သြားလို႔မျဖစ္ဘူး….

သြား…..

မသြား………

“သတုိ႔သားျပင္ဆင္ျပီးျပီလားမသိဘူး… သတုိ႔သမီးက အဆင္သင့္ျဖစ္လုိ႔ ေစာင့္ေနပါျပီ။”

ဟုိတယ္ဝန္ထမ္း၏ စကားသံေၾကာင့္ သူပတ္ဝန္က်င္ကို သတိထားမလိုက္သည္။

တစ္ခုခုဆုံးျဖတ္ရေတာ့မည္။ အျမန္ဆုံးဆုံးျဖတ္ရေတာ့မည္။

“ေအးေအး ျပီးျပီလုိ႔ေျပာလုိက္။ထြက္လာျပီေနာ္။ ေနွာင္ ငါတုိ႔သြားရေအာင္ေလ။”

“ဟင္း……………………..”

သက္ျပင္းကိုရွည္လွ်ားစြာ ခ်လုိက္သည္။

ထုိသက္ျပင္းသည္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ကိုယ္စားျပဳမည္ ဆုိပါက………………………

 

ျပီးပါျပီ။          ။

ခ်စ္တဲ့သူတုိင္း ေပါင္းႏုိင္ၾကပါေစ။       ။

 

 

 

ေနာက္တင္မယ့္ဇာတ္လမ္းေလးက……………..

 

“ကိုခအေပၚခ်စ္တဲ့အခ်စ္အတြက္ ဒီေလာက တစ္ခုလုံးမကဘူး၊ ဒီစၾကာဝဠာတစ္ခုလုံး မွာရွိတဲ့ ိထိလိင္ မိန္းမ၊ အမ်ဳိးသမီး  အားလုံးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္စိန္ေခၚယွွဥ္ရဲတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အခ်စ္ေတြထက္ ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္က ပိုသာေစရမယ္။ ကၽြန္ေတာ္က်ိန္ေျပာရဲတယ္။”

“နကၡတ္လတ္”

-----------------------------------------------------------------------------------

­----------------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------

“ငါ့ဘဝမွာ ငါ့ခ်စ္သူကို ငါကုိယ္တုိင္ေရြးခ်ယ္ဖုိ႔မေျပာနဲ႔ စိတ္ထဲကခံစားမႈ တစ္ခုကိုေတာင္ အခ်စ္လုိ႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ သတ္မွတ္ခြင့္မရွိခဲ့ဘူး။ အခ်စ္ဆုိတဲ့စကား ငါ့မွာေျပာခြင့္မရွိေတာ့ဘူး။ အဲဒါဘာေၾကာင့္လည္းသိလား။”

“သိဟ္နရ”

 

 

“အခ်စ္သုိ႔မဟုတ္၊ အခ်စ္ဟု သမုတ္ထားေသာ”

 

HM အခ်စ္ဇာတ္လမ္းတြဲ

 

ေမွ်ာ္………

Jun 27th

အလြမ္းည ( 1 )

By ကုိကုိႏွိဳင္းမခ


ကာစတန္မာေတြ

ျပန္ကာသြားေတာ႔

ခြဲရေတာ႔မယ္ ကလင္းရယ္……။

ေပ်ာ္ရႊင္စရာကမၻာေတြတည္ေဆာက္ရင္

... မီးထိန္ထိန္လင္းေနတဲ႔ ကတၱရာလမ္း၀ယ္

မ်က္၀န္းထဲမွာ စြဲၿငိေနသည္႔

ကလင္း တစ္မ်က္ႏွာႏွင့္တူူတူ

ဘယ္ေျခညာၾကြ ေလွ်ာက္ကာလွမ္းကာ

အမွတ္မထင္ရႊာခ် လာသည္႕ မိုးေရမ်ားေၾကာင့္

နဖူးကစ ေျခမတိုင္တိုင္ ရႊဲရႊဲစိုလို႔ပါ ကလင္းရယ္…….။

အၾကင္နာအနမ္း ရင္၀ယ္လန္းလွ်က္

အားသစ္၀င္ကာ ခ်စ္သူ႕မ်က္ႏွာ

ျမင္ေယာင္မိတယ္ ကလင္းရယ္……။

အေဆာင္ျပန္ေရာက္ ေကာ္ဖီေသာက္လွ်က္

သင္အံက်က္မွတ္ ထိုတစ္ည

ရွည္လြန္းလွတဲ႕ ဆရာမကုိ

ျမင္လွည္႔ေစျခင္တယ္ ကလင္းရယ္…..။

ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႕ အသက္ရွင္ေနတဲ႕

Piggy တစ္ေယာက္ အေဆာင္ေရွ႕မွာ

10 နာရီထိ လမ္းေလွ်ာက္ ေနမိတယ္ကလင္းရယ္…..။

ထိုမွ တစ္ဖန္ ေကာင္းကင္ျပင္ႀကီး ေမာ့ကာၾကည္႕လို႕

ေ၀းတစ္ေနရာ ကမၻာေျမမွ ခ်စ္သူအတြက္

ဆႏၵဘ၀ တစ္ထပ္တည္းက်ဟု

ေတာင္းဆုတစ္ခု ႏွဳတ္မွ ေျခြလွ်က္

အခန္းတြင္သို႕ ၀င္လာခဲ႔တယ္ကလင္းရယ္…..။

တိတ္ဆိတ္ေနတဲ႔ ညနက္ႀကီးရဲ႕

က်ဥ္းေျမာင္းလွသည္႕ အခန္းေလးထဲမွာ

နာရီလက္သံ တစ္ခ်က္ခ်က္ႏွင့္ တူတူ

အေဖၚမပါ အထီးက်န္စြာ

ကလင္းေဖ်ာ္တိုက္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကုိေသာက္သံုးရင္း….

လြမ္းဆြတ္တမ္းတ ကဗ်ာမွတ္တမ္း ေရးေနမိတာ

အေ၀းတစ္ေနရာမွ ေဒါင္ ေဒါင္ ေဒါင္ ေဒါင္ ႏွင့္

နာရီသံေခ်ာင္း ေလးခ်က္တီးမွ

ကလင္းေစာင္႔ေမွ်ာ္ေနမည္႕ ဖဲေမြ႕ယာ အိမ္မက္နန္းေတာ္သို႕

တက္ကာလွမ္းဖို႕ ျပင္ဆင္မိတယ္ ကလင္းရယ္……..။
                                                                              
                                                                       ခ်စ္သူ ကလင္းအတြက္
                                                                                                             Piggy
Jun 26th

လြမ္းေမာ...တမ္းတ

By Alex aung

သူရိန္ေနမင္းၾကီးမွာ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ထက္၀ယ္ ေမွးတင္နားေနလ်က္ရွိျပီ။ နီေသာ ၀ါေသာ ေရာင္၀ါေနျခည္မ်ားသည္လည္း ေရမ်က္ႏွာျပင္ေပၚ အစင္းစင္းထလ်က္ လႊမ္းျခံဳရစ္သိုင္းေနပံုမွာ တစ္မ်ိဳးလွေနေတာ့သည္ပဲ။

ငွက္ေက်းသာရကာမ်ားမွာလည္း အိပ္တန္းတက္ရန္အတြက္ အစုလိုက္အဖြဲ႕လိုက္ ပ်ံသန္းလာၾကျပန္ျပီ။ ပင္လယ္ေလညင္း ျဖဴးျဖဴး ကေလးကလည္း ႏြဲ႕ႏြဲ႕ေသာ့ေနရဲ႕ေလ။

သဘာ၀ပင္လယ္ ညေနဆည္းဆာသည္ကား ရႈေမွ်ာ္ခံစားသူအဖို႕ ဘ၀င္တျခိမ့္ျခိမ့္ ေရႊရင္တျငိမ့္ျငိမ့္ ျဖစ္သည္မွာ မလြဲဧကန္ပါေပ။

တစ္ေယာက္တည္းေသာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကို လြမ္းေငြ႕ရစ္သိုင္းေနေသာ ကြၽန္ေတာ္သည္သာ တစ္ခုတည္းေသာ ကုန္းကမူေလးမွာ ထိုင္ရင္း မၾကာခင္ပင္လယ္ထဲငုပ္လွ်ိဳးေတာ့မယ့္ေနမင္းၾကီးကိုၾကည့္ရင္း အထီးက်န္သလို ခံစားေနမိရသည္ေပါ့။

ကြၽန္ေတာ္္အတြက္ေတာ့ တျဖတ္ျဖတ္ခတ္ေနတဲ့လႈိင္းလံုးေတြႏွင့္အျပိဳင္ အလြမ္းရွိန္က တရိပ္ရိပ္တက္ေနဆဲ ....သူ႕ကို ကြၽန္ေတာ္. ......သူငယ္ခ်င္းဆိုေလေသာ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ 'အရမ္းခ်စ္တာ'ပဲဗ်ာ။

x           x           x

''ရည္းစားေဟာင္းကို ဘယ္လိုေမ့ရမလဲ"

ခ်စ္သူ ဆိုတာဟာ အရင္းႏွီးဆံုး သူစိမ္းေတြလို႕ ဆိုေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး ပတ္သက္ဆက္ႏႊယ္မႈရွိေနတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ အရမ္းကို ရင္းႏွီးၾကတာဟာ ေဆြမ်ိဳးရင္းခ်ာေတြထက္ေတာင္ သာလြန္တဲ့ ဆက္ဆံေရးမ်ိဳးပါပဲ။ ႏွစ္ဦးၾကားမွာ ဘယ္လို အေႏွာင့္အယွက္မ်ိဳး၊ ဘယ္လိုၾကားခံမ်ိဳးမွ အ၀င္မခံဘဲကို ခ်စ္ၾက၊ နားလည္ တတ္ၾကပါတယ္။ အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ တစ္ေယာက္ နဲ႕တစ္ေယာက္ ကြဲသြားၾကျပီဆိုရင္ေတာ့ သူစိမ္းေတြျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။

တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး ဘယ္လိုအေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ပဲ လမ္းခြဲၾကပါေစ အတိတ္က သတိရစရာ အေၾကာင္းအရာေလးေတြေတာ့ ရွိေနတတ္ ၾကစျမဲပါ။ နာၾကည္းမႈ၊မုန္းတီးမႈေတြေၾကာင့္ အားလံုးကိုေမ့ပစ္ လိုက္ျပီဆိုရင္ေတာင္ ဒါဟာ သိစိတ္ကျပဳလုပ္ေနတဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈတစ္ခုပါ။ မသိစိတ္ကေတာ့ ဘယ္လိုမွ ေဖ်ာက္ဖ်က္လို႕ ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ တိုက္ဆိုင္တဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္စံုတစ္ခုၾကံဳလာခဲ့ရင္ ေပါ့။

ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သူ ျပန္လည္ေပါင္းဖက္လို႕ရမည့္အေျခအေနမ်ိဳးမွာ သတိရေနတာ လြမ္းဆြတ္တမ္းတေနတာဟာ ျဖစ္သင့္တဲ့အေၾကာင္းျပ ခ်က္ျဖစ္ေပမယ့္ ဘယ္လိုမွေပါင္းစပ္လို႕မရေတာ့တဲ့အေျခအေနမ်ိဳးမွာဆိုရင္ေတာ့ ၾကိဳးစားေမ့ေပ်ာက္ရမွာေပါ့။ 'စိတ္ခံစားမႈရဲ႕အေျခအေန ေပၚကိုလိုက္ျပီး လူေတြရဲ႕စိတ္ဟာ ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႕ ခက္ခဲတတ္ၾကသလို၊ တခ်ိဳ႕ေတြကလည္း ကိုယ့္ခံစားမႈကို ဘယ္သူ႕ကိုမွမျပဘဲ ထိန္းခ်ဳပ္ ျပီးေနတတ္ၾကတယ္လို႕ဆိုၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကေရာ ကိုယ္အမူအယာကပါ သူငယ္ခ်င္းေတြ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြႏွင့္ ဆက္ဆံရာ မွာပါ ဘယ္လိုမွ ဟန္ေဆာင္ထိန္းခ်ဳပ္ထားလို႕မရခဲ့ပါဘူး ေအးစက္စက္ ျမဴးတူးရႊင္ျပတဲ့ဟန္ေတြမရွိျဖစ္ေနခဲ့ရပါတယ္။

ဒီေလာက္ခံစားေနရတယ္ဆိုေတာ့ သူဟာ အခ်စ္ဦးလား ရည္းစားဦးလား သူငယ္ခ်င္းေတြကေမးၾကပါတယ္။ မဟုတ္ခဲ့ဘူး သူဟာ စတုတၳ ေျမာက္ခ်စ္သူလို႕မ်ားေျဖခဲ့ရင္ တဟားဟားမ်ားရယ္ေမာေလွာင္ေျပာင္ၾကမလားပဲ။ အခ်စ္စိတ္ဆိုတာ ထူးဆန္းတယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္အျမဲ ေျပာေနမိ ခဲ့တယ္ ဟုတ္တယ္....အရင့္အရင္က ခ်စ္သူေတြကိုေရာ မခ်စ္ခဲ့ဘူးလားေမးမယ္ဆိုရင္ ခ်စ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘာေၾကာင့္ရယ္ မသိ 'ကို' ဆိုတဲ့ေခၚသံေလးေတြထဲေပ်ာ္၀င္က်ဆံုးသြားတာ၊ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး အနမ္းေလးေတြေၾကာင့္ စြဲမက္သြားတာ၊ အယုအယေလး ေတြေၾကာင့္ မခြဲႏိုင္ေတာ့တာဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုခ်စ္တယ္လို႕ေျပာခဲ့တဲ့ သူ႕အျပံဳးေၾကာင့္မ်ားလား မၾကာခဏျပန္လည္ေမးခြန္းထုတ္မိပါရဲ႕။

x           x           x

"အထီးက်န္တာကိုေၾကာက္တာလား အခ်စ္သစ္ေမြးဖြားတာလား"

ေပါင္းစည္းလို႔မရႏိုင္ေတာ့တဲ့အေျခအေနကို အျဖစ္မွန္အတိုင္းလက္ခံျပီး ဘ၀ရဲ႕ သာယာေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့အခ်ိန္ေတြဟာ သူနဲ႕ ရွိေနတဲ့အခ်ိန္မွသာ ေမြးဖြားတတ္တာမဟုတ္ဘူးဆိုတာကို ေခါင္းမမာ စတမ္း လက္ခံေပးပါလို႕ေျပာၾကမလား ေဘာ္ဒါတို႕ေရ။

တစ္ကိုယ္တည္း တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ေနရမွာကိုေၾကာက္တဲ့စိတ္ အဲဒီစိတ္ေၾကာင့္ အခ်စ္သစ္ေတြေမြးဖြားလာျခင္းလား ေတြး မိပါတယ္။ ကိုယ္တျခားသူေတြကို အၾကံေပးျမဲျဖစ္တဲ့ 'ကိုယ္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာအလုပ္၊၀ါသနာေတြ ျပဳလုပ္ေပးပါ။ စိတ္၀င္စားရာ အလုပ္၊ ဘာသာရပ္ေတြကိုေလ့လာဆည္းပူးေပးပါ။ မၾကာပါဘူး၊ ကိုယ့္စိတ္ဟာ တျဖည္းျဖည္းတည္ျငိမ္လာျပီး ၾကံ့ခိုင္လာပါလိမ့္မယ္' ဆိုတာက ေလတကယ္တမ္းေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ ေဆးမျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ အသိေခါက္ခက္အ၀င္နက္လို႕ဆိုမလား အထီးက်န္တာကိုေၾကာက္တဲ့စိတ္ ေၾကာင့္ သူနဲ႕ ပန္းႏုေရာင္ဇာတ္လမ္းသစ္တစ္ခု ဖန္တီးခဲ့ျခင္းေတာ့မဟုတ္တာအမွန္ပါဗ်ာ။

လက္စမသတ္ရေသးတဲ့ ခံစားမႈ အၾကြင္းအက်န္ေလးေတြေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္အခ်စ္မီးေလာင္ျမိဳက္မယ္ အဲဒီလို မျငိမ္းေသးတဲ့ အခ်စ္မီး ေတြ မျငိမ္းခင္မွာ ေနာက္ထပ္အခ်စ္ထပ္ရွာရင္မ်ားေသာအားျဖင့္ အျမန္ဆံုးျပန္ကြဲသြားၾကတာမ်ားတယ္တဲ့ေလ။ အဲဒီအဆိုကိုေတာ့ နည္းနည္းေလးေထာက္ခံခ်င္သလိုပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ 'ကိုယ္ကရင္ဘတ္ထဲက သံစဥ္တူလူရွာတာမဟုတ္ဘဲ အထီးက်န္ရမွာ ေၾကာက္လို႔ အျမန္ဆံုးအေဖာ္ရွာလိုက္တဲ့ သေဘာျဖစ္ေနလို႔ပဲ'ဆိုတာကိုလည္း သေဘာမတူႏိုင္ျပန္ပါဘူး။ သူ႕ကိုခ်စ္လို႕ အခ်စ္စိတ္ျပင္းျပ လို႕ဆိုျပီး အမည္တပ္ရမလားပဲဗ်ာ။

x           x           x

'အခ်စ္စစ္မွန္ရင္ မနာလိုျမဲ'

'မနာလိုစိတ္ဟာ သာမန္အားျဖင့္ နားလည္ခံစားေပးလို႔ရတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုခ်စ္လို႔သာ မနာလိုစိတ္ဟာ ေပၚ ထြက္လာရတာျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ မနာလိုစိတ္ဟာ စိတ္မခ်မႈထက္ မယံုၾကည္မႈဘက္ေပၚမွာ ေပါက္ဖြားလာရင္ ေတာ့ မေကာင္းေတာ့ဘူး'

ကၽြန္ေတာ့္မသိစိတ္ကေတာ့ သူ႕ရဲ႕ရိုးသားေသာစိတ္ ေျဖာင့္တန္းေသာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးကို တကယ့္ကိုယံုၾကည္လက္ခံခဲ့ပါတယ္။ သူလုပ္သမွ်အလုပ္တိုင္းကိုသိခ်င္တယ္။ သူဘယ္သူနဲ႕ ဘယ္မွာရွိေနတယ္ဆိုတာ အခ်ိန္တိုင္းသိခ်င္ေနတယ္ဆိုတဲ့သိစိတ္ မနာလိုစိတ္ ေတြကေတာ့ မေကာင္းမွန္းသိေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က အေတာ့္ကိုသ၀န္တိုစိတ္မ်ားေနခဲ့တာအမွန္ပါ။ သူနဲ႕ကိုယ္ၾကား ကေတာက္ ကဆ စကားမ်ားဖို႔ လမ္းစရလာျပီလို႕ဆိုေပမယ့္ သူ႕ဘက္က ဘာမွမေျပာဘဲ ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ၾကည္ျဖဴဟန္ကိုပဲျပခဲ့တာေၾကာင့္ အခုအခ်ိန္မွာ အတိအက် မဆိုႏိုင္ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ေနာင္တမ်ားရေစတဲ့အေၾကာင္းမ်ားလား။

သာမန္အဆင့္ေလာက္ပဲဆိုရင္ေတာ့ မနာလိုတာဟာ အခ်စ္ကို ပိုျပီး အသက္၀င္ လႈပ္ရွားလာေစပါတယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုေတာင္ထာ၀ရမပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ သတိမမူမိဘဲ ေလာဘေဇာတိုက္မိရပါတယ္။ အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာကို ပစၥည္းတစ္ခုအသြင္ေဆာင္ လိုက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အဲဒီ့ပစၥည္းကိုေတာ္ေတာ္မက္ေမာခဲ့ျပီး ဘယ္သူ႕ကိုမွအကိုင္အတြယ္ပင္မျပဳေစခ်င္ခဲ့ပါ။

x           x           x

'ႏႈတ္မွမထြက္ေသာ စကားမ်ား'

ခ်စ္သူက အလုပ္ခြင္ထဲကပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သူ႕ဘက္ကမိသားစုအေၾကာင္းပဲျဖစ္ျဖစ္ အေရးမၾကီးသလိုေျပာျပပါတယ္။ တကယ္က သူ႕အတြက္ အရမ္းကို စိုးရိမ္ပူပန္အေရးတယူျပဳရမယ့္ အေရးတၾကီးကိစၥေတြျဖစ္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ သက္ဆိုင္ျခင္းမရွိတာေၾကာင့္ အေရးတယူ လုပ္ျပီးမေျပာခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က အေရးတယူနဲ႕ နားေထာင္ေပးတာကို သူလိုခ်င္ခဲ့ဟန္တူပါတယ္။ သူ႕အေနနဲ႕ အရမ္းကို အကဲပိုအျဖစ္သည္းလြန္းတယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ထင္သြားမွာကို မလိုလားလို႕ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ေျပာျခင္းျဖစ္မွာပါ။ ဒါကို မသိသားဆိုးရြားစြာ ကၽြန္ေတာ္ တုံုးအခဲ့ပါရဲ႕။

သူ႕ႏႈတ္ကမေျပာေပမဲ့ အမူအယာေတြကေျပာေနလိမ့္မယ္ဆိုတာ ရိပ္မိခဲ့ဖို႕ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္စိရွင္ရွင္နဲ႕ မရွာတတ္ခဲ့ဘူး၊ ေျပာတဲ့စကားနဲ႕ျပေနတဲ့အမူအယာတို႔ဟာ လိုက္ဖက္ညီမညီကို အကဲမျဖတ္တတ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အခ်စ္တိုးေစမယ့္အရာေတြမျဖစ္ တည္လာဘဲ အမွတ္ေလ်ာ့ေစမယ့္အရာေတြပဲျဖစ္ပြားေစခဲ့တယ္ေပါ့ေနာ္။

x           x           x

'စကားမေျပာရင္ ဘာျဖစ္မလဲ'

'စကားနည္းတဲ့ အက်င့္ရွိရင္ေတာင္ သူဘာလိုသလဲ၊ ဘာစဥ္းစားေနသလဲ ဘာျဖစ္ခ်င္သလဲဆိုတာေလာက္ေတာ့ သိေအာင္ လုပ္ဖို႔ စကားဟေပးရမွာျဖစ္တယ္။ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္အၾကား စကားသံေတြ ဆိတ္သုဥ္းသြားျပီဆိုရင္ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ပိုျပီး ေ၀းကြာသြားတတ္ၾကပါတယ္။ သူစိမ္းဆန္သလိုျဖစ္သြားတတ္တယ္' ဒီစကားကိုေတာ့ ရာႏႈန္းျပည့္နည္းပါး ကၽြန္ေတာ္ ေထာက္ခံပါရေစ။

ခ်စ္သူဆိုတာ တစ္ေယာက္စိတ္ကိုတစ္ေယာက္သိတယ္။ ႏႈတ္ကဖြင့္ေျပာဖို႕မလိုဘူးလို႕ ကၽြန္ေတာ္က ေတြးျမင္ယူဆလက္ခံပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ေကာင္းေသာစကားေတြေရာ စိတ္ထဲရွိတဲ့ဗရုတ္သုတ္ခေတြေရာ ေျပာတယ္ စိတ္ထဲခံစားရတဲ့အတိုင္း သူ႕ကိုဆက္ ဆံေပါင္းသင္ပါတယ္။

'ေျပာရုံပဲလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး၊ ကိုယ့္ဘက္က ေျပာသင့္တာေျပာေပးရမွာျဖစ္သလို သူ႔ဘက္ကေျပာစကားေတြ ကိုလည္း ဂရုတစိုက္နဲ႕ အေလးေပးနားေထာင္ေပးရမွာျဖစ္တယ္' အဲလိုဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ သူဟာ တကယ့္ကို အေလးေပးနား ေထာင္ေပးတတ္ျပီး သူ႕ဘက္ကေျပာသင့္တာေတြကို ေျပာစကားအျဖစ္မဟခဲ့ပါဘူး တကယ္ကိုပါပဲေလ။

'ခ်စ္သူႏွစ္ဦးၾကား ေျပာစရာစကားမရွိေတာ့ဘူးဆိုရင္ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ပိုျပီးအလွမ္းေ၀းကြာသြားတတ္ပါတယ္။ ၾကာလာရင္ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္တစိမ္းတရံေတြလို ခံစားရျပီး လမ္းခြဲရတတ္ၾကပါတယ္' ေျပာစရာစကားမရွိဘူးလားဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က သာစကားမ်ားသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ျပီး သူဟာ ေျပာစရာစကားမရွိခဲ့ဘူးထင္ပါတယ္။ သူ႕အလုပ္နဲ႕ နယ္ေျမျခားေဒသေတြဆီသြားေနရရင္ လည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို လြမ္းစာေခြမပ်က္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ဘယ္လိုေျပာရမလဲဗ်ာ ရုတ္တရက္သူ သစ္စိမ္းခ်ိဳးခ်ိဳးတာကို ကၽြန္ေတာ္အျပစ္ မဆိုသာခဲ့ပါ။

x           x           x

'လမ္းခြဲၾကစို႔'

ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္ကစေျပာခဲ့တဲ့စကားလံုးမ်ားမဟုတ္ခဲ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ သူနဲ႕က်မွ တကယ္ခ်စ္ရပါျပီလို႕ခံစားခဲ့ရေသာ ခ်စ္သူေလးဆီကလို႕ ေျဖရပါမယ္။ အခ်စ္စိတ္ဒီဂရီေတြ ကၽြန္ေတာ့္ဖက္ကအရွိန္ျမင့္ေနတုန္းမွာ ဘယ္လိုမွေရွ႕ဆက္လို႕မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့စာ သူ႕ဘက္က ပို႕လိုက္ျခင္းေလ။

'ညီတို႕အေနနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ရတာ ပိုေကာင္းလိမ့္မယ္လို႔ ယူဆတယ္'

'ကၽြန္ေတာ္ အကို႕ကိုဆက္မခ်စ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဗ်ာ'

ကၽြန္ေတာ္ဘာျပန္ေျပာခဲ့တယ္ထင္လဲ။ 'ညီေပ်ာ္ရင္ အစ္ကိုေက်နပ္ပါတယ္၊ အစ္ကို႕ဘက္ကေတာ့ လမ္းခြဲစကားမဆိုဘူးေနာ္၊ ညီဘယ္ အခ်ိန္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပန္လည္ဆက္သြယ္လာရင္ ေစာင့္ၾကိဳဖို႕အသင့္ပါပဲ' လို႕စာျပန္ပို႕ခဲ့တယ္။ ဟုတ္တယ္ သူေပ်ာ္ရင္ကၽြန္ေတာ္ ေက်နပ္ ႏိုင္ပါျပီ။ ျဖစ္စအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ စိတ္ထဲက ျပန္လာခဲ့ပါလို႕ေျပာမိေနခဲ့တယ္ေပ့ါဗ်ာ။

x           x           x

'အခ်ိန္မဆြဲပါနဲ႕'

လံုး၀အခ်ိန္မဆြဲခဲ့ပါဘူး။ သူ႕ဘက္က သံုးၾကိမ္သံုးခါ ေမးခြန္းတစ္ခုကို ဆက္တိုက္ေမးျပီးမွ ျဖတ္ေတာက္ပစ္ခဲ့တာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္က တစ္စံုတစ္ခုကိုရည္ရြယ္ျပီး သံုးၾကိမ္တိတိေမးျခင္းဆိုတာကို မသိခဲ့တာအမွန္။ ျပီးေတာ့ အေၾကာင္းကိစၥတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ လြယ္လြယ္နဲ႕ သေဘာမတူတတ္ခဲ့ဘူးဆိုတဲ့ကိစၥက အခုေတာ့ သူ႕အတြက္အမုန္းျဖစ္ေစခဲ့ျပီေလ။

အၾကင္နာအတုအေယာင္ေတြမေပးဘူး၊ လက္တြဲျဖဳတ္မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ျပီး တစ္ဖက္သားၾကာၾကာမခံစားရေအာင္ ျမန္ျမန္ရင္ဆိုင္ လိုက္တယ္ေပါ့ သူ႕ဘက္ကေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားက စကားသံမထြက္ႏိုင္ခဲ့ေတာ့ပါဘူး။

x           x           x

'အမွန္အတိုင္းေျပာပါ'

ကၽြန္ေတာ္္နဲ႕သူဘာေၾကာင့္ျပတ္စဲခ်င္ရတာလည္းဆိုတာကို အမွန္အတိုင္းေျပာပါတယ္။ လိမ္လည္ျပီးေျပာဆိုတာ မရွိ သူ႕စိတ္ထဲမွာ ခံစားခဲ့ရတာေတြ စိတ္ပ်က္ခဲ့ရတာေတြကို အရင္းအတိုင္းဖြင့္ဟပါတယ္။ ဒီလို ဒီလိုေတြေျပာလာေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က ပ်က္ကြက္ မႈေတြ အလိုက္မသိမႈေတြကို ပိုပိုျပီးျမင္သာခဲ့ရတယ္ဆိုရမွာပါပဲ။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းမရွိဘူးလို႕ သူ႕ကိုအျပစ္တင္ရမလား ေတြးမိခဲ့ပါေသး တယ္ ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ဘာေတာ့မၾကိဳက္ဘူး ဘာေတာ့လုပ္ေပးပါ ဘာကိုလုပ္ေဆာင္ေပးသင့္တယ္လို႕ ေျပာျပသင့္ခဲ့တာမဟုတ္လားလို႕။

သူက 'ကၽြန္ေတာ့္တို႕အျဖစ္အပ်က္ကို သိပ္မခံစားပါနဲ႕ အကိုရယ္၊ ေနာက္ခ်စ္သူအသစ္ေတြ႕လာရင္ အကိုဒီလိုခံစားရတာမ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္ ေရွာင္ၾကဥ္ႏိုင္တာေပါ့' လို႕ေျပာခဲ့တယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲကေတာ့ ဘယ္လိုမွကို လက္သင့္ခံလို႕မရေသးတာအမွန္ပါပဲ။

x           x           x

'ျပန္မဆက္ပါႏွင့္'

'ကိုယ့္ကို မခ်စ္ေတာ့တဲ့သူ တစ္ေယာက္နဲ႕ျပတ္စဲျပီးသြားတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ကိုယ့္ဘက္ကခ်က္ျခင္းျပန္လည္ဆက္သြယ္မႈ မျပဳလုပ္ပါႏွင့္' အဲဒီစကားကို ကၽြန္ေတာ္ မလိုက္နာႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ေမွ်ာ္လင့္မိတုန္း အင္တာနက္သံုးလို႕ အီးေမးလ္စစ္ျဖစ္ရင္ သူ႕ဘက္ကအမုန္းပြားတဲ့စာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘာအေၾကာင္းအရာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမင္ခ်င္တုန္းပဲလို႕ ခံစားခဲ့ရပါတယ္။

'တိုေတာင္းတဲ့အခ်ိန္ကာလအတြင္းမွာ ဘယ္လူမွ အလြယ္တကူမေျပာင္းလဲႏိုင္ပါဘူး ကိုယ့္အေနနဲ႕ သူ႕ ဘက္က စိတ္လည္ျပီး ကိုယ့္ ကိုျပန္ခ်စ္လာဦးမယ္လို႔ ထင္ေနေပမယ့္ အမွန္က မေျပာင္းလဲဘူး' ဟင့္အင္...ဟင့္အင္လို႕ ျငင္းဆန္မိတယ္။ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္ပါတယ္ အမွန္တရားဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေျပာင္းလဲသြားမွာမဟုတ္တဲ့ အမွန္တရားျဖစ္ေနလို႕ပါ။

အခ်စ္ဟာ အျပံဳးေလးတစ္ပြင့္နဲ႕အတူ ဖူးပြင့္လာတယ္။ေနာက္ေတာ့ အနမ္းေလးနဲ႕ၾကီးျပင္းလာတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ မ်က္ရည္ ေလးနဲ႕ အဆံုးသတ္သြားရတယ္ဆိုတာ အမွန္တကယ္ပဲေပါ့ေနာ္။

(၁)        လက္စားေခ်ျခင္း။ (၂)        ရိုင္းစိုင္းစြာတံု႔ျပန္မိျခင္း။ (၃) ေဒါသလြန္စြာထြက္မိျခင္း။ (၄)          လူတိုင္းကို လက္ပါလိုျခင္း။

(၅)        မစဥ္းစားဘဲ ျပဳလုပ္လိုျခင္း။ (၆)        ေဒါသတၾကီးရန္မူလိုျခင္းဆိုတဲ့ လမ္းခြဲျပီးေနာက္ ေရွာင္ၾကဥ္ရမည့္ အရာမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ ရာႏႈန္းျပည့္ေရွာင္ၾကဥ္ခဲ့ပါတယ္။ အခ်စ္ဆိုတာ လက္စားေခ်တာ ေဒါသတၾကီးရန္မူတာေတြ လိုမွမလိုတာပဲဟာ။ သူေပ်ာ္ရႊင္ တာကိုပဲလိုခ်င္တယ္ သူသာစိတ္ခ်မ္းသာရင္ ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ေပ်ာ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ ကိုယ္ခ်င္းစာျပီး အၾကံေပးရရင္ 'ဘယ္သူမဆို တစ္သက္အျမဲ လက္တစ္စံုကိုျမဲျမဲျမံျမံဆုပ္ကိုင္ထားခ်င္ၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အမွန္တကယ့္ကို လက္တြဲထားဖို႔မျဖစ္ႏိုင္ ေတာ့ဘူး မဆုပ္ကိုင္ခ်င္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ျဖစ္ၾကရင္ အဆင္ေျပေျပေလးပဲ နားလည္မႈနဲ႕ လမ္းခြဲၾကတာကိုျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။ အမုန္းမပါဘဲ ဆိုပါေတာ့' လို႕ေနာ္။

x           x           x

ထံုးစံအတိုင္း ကြၽန္ေတာ္ ပင္လယ္ျပင္ရဲ႕ ေန၀င္ဆည္းဆာအလွကို ၾကည့္ရႈရန္အတြက္ လာေနက် ကုန္းကမူေလးဆီကို သြားျဖစ္ရပါ တယ္။

ဒီကုန္းကမူေလးကေန ရႈေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္တိုင္း တိမ္ေရာင္ေတာက္ပေသာ ပင္လယ္အလွကိုပဲျဖစ္ျဖစ္  ဟိုးအေ၀းဆီက မႈိင္းျပျပ ေတာင္တန္းမ်ားကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ၾကည့္မိေလတိုင္း ဆြတ္ပ်ံ႕ၾကည္ႏူးဖြယ္ စိတ္ခံစားမႈတစ္မ်ိဳးကို ခံစားမိရပါတယ္။

ဒီေနရာေလးကိုေရာက္ တိုင္း ကြၽန္ေတာ့္စိတ္တစ္ခုလံုး ႏုညံ့ၾကည္ႏူးလတ္ဆတ္လာရစျမဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာေလးကို ကြၽန္ေတာ္ သုခကမၻာေလးဟု တင္စား သတ္မွတ္ထားမိေနျခင္းပင္ျဖစ္ပါတယ္။

အလြမ္းသင့္ပန္းခ်ီလို႕ဆိုရမယ့္ တိမ္ေရာင္စုံေတာက္ပေနေသာ ညေနခင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ သုခကမၻာေလးဆီ အေရာက္လွမ္းမိျမဲ။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာသူကို တမ္းတမိေနဆဲလို႕ဆိုရပါ့မယ္။

ကိုယ့္ကိုပစ္အသစ္ရွာ အသစ္ကသူ႕ကိုပစ္အသဲကြဲတာေတြ ဘယ္သူနဲ႕ ဘယ္လိုေတြ႕တာေတြကို ကၽြန္ေတာ္က လိုက္ပါခံစားမိေန တာဟာ အရူးပဲလိုဆိုၾကမလားဟင္။ ကၽြန္ေတာ္......ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို ခ်စ္ေနဆဲပဲ....။ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းဖို႕မျဖစ္ႏိုင္မွန္းသိေပမဲ့ တမ္းတမိေနပါတယ္...။

''ဘာေၾကာင့္မွန္းရယ္မသိ သူ႕အေၾကာင္းပဲေတြးေနတုန္း…..ဘာေၾကာင့္မွန္းရယ္မသိ သူ႕စကားမ်ား ၾကားေယာင္တုန္း....မခ်စ္ေတာ့ ဘူးဆိုမွ ငါတိုးလို႕ခ်စ္ေနတုန္း…အရာရာျပီးလို႕သြားေတာင္မွ ျပန္စခြင့္ရခ်င္တုန္း…ခြဲခြာျခင္းကို ငါေလသတိမထားမိေသးခင္…ႏႈတ္ ဆက္ျခင္းကို ခံႏိုင္ရည္အားမရွိ…''  (သီခ်င္းေလးကို တိုးတိုးဖြဖြႏႈတ္ဖ်ားကညည္းမိရပါတယ္။)

 

အိုး....ေနမင္းၾကီးလဲ ပင္လယ္ထဲကို ငံု႕လွ်ိဳးသြားခဲ့ျပီ။ ေမွာင္ရိပ္ကဲတဲ့ လမ္းအတိုင္း ဓာတ္မီးေလးကိုင္လို႕ ေသာင္ျပင္တေလွ်ာက္ လမ္းေလွ်ာက္လို႕ကၽြန္ေတာ္အိမ္ျပန္ခဲ့တယ္။ ဓာတ္မီးအလင္းေရာင္ေလးက မွိတ္တုတ္ မွိတ္တုတ္။

ဇာနည္ (Alex Aung)

(26 June 2012)

စာၾကြင္း။  ။ Love Advice ေဆာင္းပါးမ်ားစြာကိုနည္းနည္းအေျချပဳျပီး ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္အစစ္အမွန္ကိုေရးဖြဲ႕ပါတယ္။

Jun 25th

အေဆြးတစ္ရာ

By ကုိကုိႏွိဳင္းမခ
ေ၀းတစ္ေနရာ
ကမၻာေျမမွ ခ်စ္ရသူ
ကလင္းရယ္
ေလးလ ဆိုတဲ႔
အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခုကုိ
ဘယ္လိုပံုစံ
ဘယ္လိုအေန အထား
မ်ိဳးနဲ႔ ျဖတ္သန္းရမယ္လဲေနာ္ ?
အမွတ္မထင္ ေျပာမိခဲ႔တဲ႕
နင္႔ႏွဳတ္ဖ်ားမွ
*ဖတ္ၿပီးၿပီ မုန္းတယ္ *
ဆိုတဲ႔ စကားတစ္ခြနး္အတြက္
ဘယ္လိုခံစားၿပီးေနေနရမယ္လဲဟင္ ?
ကံတရားရဲ႕လွည္႔ကြက္ေၾကာင္႔
တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ႏွလံဳးသားျခင္း
မနီးစပ္ခဲ႔လွ်င္
ဘယ္လိုဘ၀မ်ိဳးနဲ႔
ေရွ႔ဆက္ျဖတ္သန္းရမယ္လဲေနာ္..?

အမွန္တကယ္ ၀န္ခံရလွ်င္
Piggy အတြက္ အမွတ္ရ စရာေတြ
လိုအပ္ေနခ်ိန္မွာ
ကလင္းဘက္က ေကာ္ဖီ တစ္ခြက္နဲ႔တင္
ခ်စ္မိခဲ႔တာအမွန္
ဒီလိုေျပာရင္ယံုၾကည္ေပးမွာလားဟင္….?
ကလင္းေရ
နင္႔ေဘးနားမွာ
Piggy မေနႏိုင္ေသးေသာ္လည္း
နင္႔ႏွလံုးသားမွာ Piggy ကိုထာ၀ရ
နားခိုခြင္႔ေလးေတာ႔
ေပးမယ္မလားဟင္…?

အေ၀းတစ္ေန၇ာမွ
အေဆြးတစ္ရာ ေ၀ေနသည္႔
Piggy