May 30th

အနတၱဗီဇ

By ကုိကုိႏွိဳင္းမခ
ယခင္ကုိလိုနီေခတ္ လက္ထက္တြင္ မက်ဥ္းကုန္းဟု အမည္တြင္ေသာ ရြာေလးတစ္ရြာရွိေပသည္။ မက်ဥ္းကုန္းဟု ဆိုရေလာက္ေအာင္ပင္ အိမ္ေထာင္စုတစ္ခုလွ်င္ မက်ဥ္းပင္ အပင္ 20 ထက္ မနည္း ရွိေလေပသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔လည္းမက်ဥ္းကုန္းဟု ေခၚတြင္ေလေပမည္။

          ကုိလိုနီေခတ္ ျဖစ္သည္႔အေလွ်ာက္ ခ်စ္တီးတို႕ဧ။္ အျမတ္ႀကီးစားေခါင္းပံုျဖတ္ သည္႔အျဖစ္မွ လည္း မလြတ္ကင္းၾကေပ…။ သာလွ်က္ပိုဆိုးသည္က အသက္ေလးဆယ္အရြယ္ ခ်စ္တီး ဦးႀကိဳင္ႏွင္႔ ဇနီးေဒၚနန္းတို႔ ျဖစ္ေပသည္။ သူတို႔တြင္ အသက္ 18 ႏွစ္အရြယ္ ေမာင္အားမွန္ႏွင္႔ အသက္ 20 အရြယ္ ေမြးစားသား ေမာင္ေကာက္ရတို႔ ရွိေလေပသည္။ ေမြးစားသားျဖစ္သည္႔အေလွ်ာက္ ဦးႀကိဳင္ႏွင္႔ေဒၚနန္းတို႔ဧ။္ အညိဳအညွင္ အထုအေထာင္းကုိ ပိုခံရေပသည္။

          တစ္ေန႔တြင္ ဦးႀကိဳင္ႏွင္႔ေဒၚနန္တို႔ တစ္ဖက္ရြာသို႔ ေၾကြးေတာင္းသြားခိုက္တြင္

ေမာင္ေကာက္ရမွာတစ္မနက္လံုး အိမ္မွဳကိစၥမ်ားျဖင္႔ အလုပ္မ်ားေနလွ်က္ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ကာ အိမ္ေရွ႔ေလွကားခံုတြင္ ထိုင္လွ်က္အေမာေျဖ ေနေပသည္…။

ဒါကုိ စြယ္စံု တတ္ေသာ ေမာင္အားမာန္က အႀကံျဖင္႔

ေဟ႔ေကာင္ေကာက္ရ ဒီကုိခုလာခဲ႔စမ္း ျမန္ျမန္

ဟုတ္ကဲ႔ ညီ ကုိခုပဲလာပါၿပီ ဟုဆိုလွ်က္ ေမာင္အားမာန္ဧ။္ အခန္းတြင္းသို႔၀င္သြားေပသည္…။

ဘာလုပ္ေပးရမလဲ ညီ

မင္းငါ႔ကုိ ညီလို႔လာလာမေခၚနဲ႔ ဆုိတာကုိ မမွတ္ထားဘူးလားကြ ဟင္ ေျပာစမ္းပါအံုး အဲ႔ဒါအသာထား ခုငါ ေညာင္းေနတယ္ နိပ္ေပးစမ္းဟုဆိုလွ်က္ အေပၚ၀တ္အကီ်ီကုိခၽြတ္ကာ ပုဆိုးကုိတိုတို၀တ္လွ်က္ ပက္လက္လွန္ေနေလ ေပသည္…။

ထိုသို႔နိပ္ေပးေသာ အေတြ႔မ်ားေၾကာင္႔ ေမာင္ေကာက္ရႏွင္႔ ေမာင္အားမာန္တို႔ဧ။္ ငပဲမ်ားမွာ အေတြ႔ေၾကာင္႔ ေထာင္ထ ေေလေတာ႔သည္…။

ေကာက္ရ မင္း -င္ခ် ဖူးလား

ဟင္ဟင္႔ ငါမလုပ္ဖူးပါဘူး…

ေအးေကာင္းတယ္ မင္းအေတြ႔အႀကံဳရေအာင္ငါသင္ေပးမယ္ ဟုဆိုလွ်က္ ေကာက္ရကိုတြန္းလွဲကာ ပုဆိုးကုိလန္လွ်က္ သူဧ။္ လွ်ာျဖင္႔.ေမာင္ေကာက္၇ဧ။္  -ိင္အဂၤါသို႕  -ုတ္ေပးေလေတာ႔သည္…။

ထိုသို႔တစ္ေျဖးေျဖးျခင္း ထုတ္ေပးေနခ်ိန္တြင္ ေမာင္ေကာက္ရဧ။္ -ိင္တံမွာ. 8လကၼ ေလာက္ ရွည္ထြက္လာေလေပသည္

ေကာက္ရမၿပီး နဲ႔အံုး

ငါဖီးယူလိုက္အံုးမယ္

ဟုဆိုလွ်က္ ေကာက္ရဧ။္ အေပၚသို႔ခြထိုင္-ၽႊ္

သူဧ။္ ခေရ၀ကုိ တံေတြးဆြတ္ကာ ေျဖးေျဖးျခင္း ထည္႔သြင္းေလေတာ႔သည္…။

          ထိုအခ်ိန္တြင္ ေကာက္ရမွာ နတ္ျပည္ေရာက္ေနသည္႔အလား ပါးစပ္မွလဲ အသားကုန္ ညဥ္းညဴသံထြက္ ေနေပသည္…။

ထိုသို႔ ထိုင္ထ အႀကိမ္ 20 ေလာက္ ျပဳလုပ္ေပးခ်ိန္မွာေတာ႔ ေကာက္ရဧ။္ လူပ်ိဳရည္မွာ ပန္းထြက္လာေလေတာ႔သည္…။

အားေကာင္းလိုက္တာ.. ညီရာဟု  .. ေကာက္ရမွ ပါးစပ္မွ အသံထြက္ညာဥ္းလိုက္ေလသည္…။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ခ်စ္တီးႏွင္႔တပည္႔လူမိုက္တစ္စုမွာ ျပန္ေရာက္လာသည္ႏွင္႔တိုးလွ်က္

ေဟ႔ေကာင္ေကာက္ရ မင္းငါ႔သာကုိဘာလုပ္ေပးတာလဲကြ

ဟ အေဖ သားဘားမွ မလုပ္ပါဘူး အေဖ အေဖ႔သားငယ္ခိုင္းလို႔ပါ

ဘာကြ ငါ႔သားက ခိုင္းတယ္ဟုတ္လား

ဟာ..မဟုတ္ပါဘူး ေဖေဖရယ္ သား.သားကုိေလ ေကာက္ရက အတင္းအိမ္ေပၚတက္လာၿပီး အဲ႔လိုလုပ္ေပးတာ အေဖ..သားတကယ္ေျပာတာ အေဖ သားကုိ ေလ..ဟု ငိုယိုတိုင္တန္းေလးသည္…။

ဘာကြ မင္းက ဒီလိုလုပ္တယ္ဟုတ္လား..ေအးေတြ႔မယ္ဟု ႀကိမ္းလွ်က္. ေကာက္ရအားထိုးခ် လိုက္ေလသည္.( လက္သီးျဖင္႔)

ေဟ႔ေကာင္ေတြ ဒီေကာင္႔ကုိပညာျပလိုက္စမ္း…

ဟုတ္ကဲ႔ပါ အာစရိ

ေဟ႔ေကာင္ဒီေကာင္႔ကုိခ်ဳပ္ထားဟုဆိုလွ်က္ ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ေမာင္ေကာက္ရေလးကုိ အဓမၼက်င္႔ေပးေလေေတာ႔ သည္…။

ေမာင္ေကာက္ရမွာ အံကုိတင္းတင္းက်ိတ္လွ်က္ ခ်စ္တီးတို႔သားအဖကုိ ၾကည္႔ေနေလသည္…

ၿပီးလဲၿပီးေရာ.. ေမာင္ေကာက္ရမွာ လစ္သည္ႏွင္႔ထလွ်က္ နံရံတြင္ ညွပ္ထားေသာ ငွက္ႀကီးေတာင္ဓါးကုိ ေျပးယူလွ်က္ ခ်စ္တို႔တို႔လူမိုက္တစ္စုကုိ ခုတ္သတ္ျပစ္ေလသည္…။

ခ်စ္တီးႏွင္႔သူဧ။္သားေမာင္ေကာက္ရမွာလဲ အိမ္ေအာက္ထပ္သို႔ေျပးဆင္းေလေတာ႔သည္…။

ေကာက္ရမွာ. ခ်စ္တီးကုိ အိမ္ေပၚက တြန္းခ်ၿပီး အာမန္ကုိ အခန္းသြင္းသို႔ေဆာ္င႔ကန္႔လိုက္ေလသည္.

ထို႔ေနာက္ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းရွာလွ်က္ အားမာန္ကုိ ႀကိဳးျဖင္႔ေသခ်ာတုတ္ကာ. ပါးစပ္ကုိျဖဲလွ်က္ ပါးေစာင္ႏွစ္ဖက္ကုိ တုတ္ႏွစ္ေခ်ာင္းျဖင္႔ေထာက္ထား လွ်က္ ဟဟ ေလးျဖစ္ေနေစသည္…။

ထို႔ေနာက္.. သူဧ။္ -ိင္တံ႕ ကုိ အားမာန္ ဧ။္ ပါးစပ္ထဲသို႔ ထည္လွ်က္ လိမ္အံုးေလ ဒီပါးစပ္ဟု.

ေျပာကာ အတင္းလုပ္ေလေတာ႔သည္…။

သူလဲအၿပီး အားမာန္လဲ အေသပါပဲဗ်ာ…

ဒီလုိနဲ႔ သူအေလာင္းေတြကုိေသခ်ာ စုကာ အိမ္ေပၚထပ္တြင္ထားထားေလသည္..

ညေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ႔ အတြင္းပစၥည္ ေတြယူလွ်က္ အိမ္ကုိ မီးရွီဳ႕ၿပီး ျမိဳ႕တက္ ၿပီးထြက္ေျပးသြားေလေတာ႔သည္….။။

စာႀကြင္း။ ။ဇနီးေဒၚနန္းဧ။္ အျဖစ္မွာေတာ႔ ေၾကြးေတာင္းသြားေသာအိမ္တြင္ အယံုသြင္းခံရၿပီး အဆိပ္ေကၽြးသတ္ခံလိုက္ရပါသည္.

စာေရးသူ

ယခု မွဳခင္း ၀တၳဳကုိ ဆရာမင္းျမတ္သူရဧ။္ ၀တၳဳတို ေပါင္းခ်ဳပ္ႏွင့္ နယ္ျမိဳ႕ေလးတစ္ခုတြင္ ျဖစ္ပြားခဲ႔ေသာ အတင္းအဓမၼက်င္႔မွဳ  အားအေျခခံ လွ်က္ ကၽြန္ေတာ္ ဧ။္ စိတ္ကူးကြန္ယက္ျဖင့္ ေရးသားထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။  
May 30th

အျပံဳးေလး (ဇာတ္သိမ္းပိုင္း)

By lovealone

အျပံဳးေလး (ဇာတ္သိမ္းပိုင္း)

 

အေရွ႕ပိုင္းမဖတ္ရေသးသူမ်ား ေအာက္ပါ link မ်ားတြင္ click ျပီး ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္ခင္ဗ်ား……

 

အျပံဳးေလး (ပထမပိုင္း)

 

အျပံဳးေလး (ဒုတိယပိုင္း)

 

အျပံဳးေလး( တတိယပိုင္း)

 

အျပံဳးေလး (စတုတၳပိုင္း)

 

အျပံဳးေလး( ဇာတ္သိမ္းပိုင္း)…………………………………..

 

 

ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲတြင္ တိုးညွင္းစြာေရရြတ္လိုက္ျပီး ဇင္မင္းသူရွိရာသို႕ ေလွ်ာက္သြားရန္ျပင္လိုက္စဥ္ သူ႕ေဘးနားမွ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကိုပါ ျမင္လိုက္ရသျဖင့္ေျခလွမ္းေတြရပ္တန္႕သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္ၾကည့္ေနတုန္းမွာပင္ ဇင္မင္းသူကို ထိုေကာင္မေလးက ေရခဲမုန္႕ခြံ႕ေကြ်းေနသည္။ ဇင္မင္းသူက ထိုေကာင္မေလးခြင့္ေကြ်းေသာ ေရခဲမုန္႕ကို ပါးစပ္ဟေပးလိုက္သည္။ ထိုေကာင္မေလးက ေရခဲမုန္႕ခြံ႕ျပီးသြားေသာအခါ သူ႕ပါးကို ရႊတ္ကနဲ နမ္းလိုက္ေလသည္။

 

”ဟာ…………………………………”

 

ကြ်န္ေတာ့္လက္ထဲမွ အထုတ္တစ္ခ်ိဳ႕ ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႕  ျပဳတ္က်သြားသည္။ ကမၻာၾကီးတစ္ခုလံုး ခ်ာခ်ာလည္သြားသလို ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ေတြ မူးေနာက္သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ အာရံုေတြ ရႈပ္ေထြးသြားသည္။ ခံျပင္းစိတ္ ေတြႏွင့္အတူ ကြ်န္ေတာ့္ေဒါသေတြသည္ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုးကို ေသြးပြက္ပြက္ဆူေအာင္ တပ္လွန္႕ႏိုးေဆာ္လိုက္ေလသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ့္မ်က္လံုးကိုပင္ မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အံ့ၾသသြားမိသည္။ သူ………..သူ……………ဘာျဖစ္လို႕ ဒီလိုမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေနရတာလဲ။

 

”ေတာက္…………………….”

 

ေတာက္တစ္ခ်က္ကို အႏွစ္အရသာရွိရွိ ေဒါသံပါပါျဖင့္ အားရပါးရေခါက္ပစ္လိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ ရင္ဘတ္ၾကီးတစ္ခုလံုး မီးရဲရဲေတာက္ေနသည့္ ထင္းစၾကီးျဖင့္အထိုးခံ ထားရသလို တျမည့္ျမည့္ပူေဆြးလာသည္။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္လံုးမ်ားသည္လဲ ေျမြတစ္ေကာင္လိုစူးရွကာ အေရာင္ေတြတဖ်က္ဖ်က္လက္ေနျပီး ျမင္ရသူအဖို႕ ျပာက်သြားႏိုင္ေလာက္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ ၾကံဳေတြ႕လိုုက္ရသည့္ ျမင္ကြင္းက ကြ်န္ေတာ့္ကို နာက်င္ေအာင္ ေဒါသထြက္ေအာင္ မခံခ်င္ေအာင္ တဟုန္းတည္း ႏိႈးေဆာ္ေပးလိုက္၏။ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ခုန္သံေတြ ျမန္လာသလို အသက္ရႈသံေတြလည္း ျပင္းလာသည္။ ယခု  ကြ်န္ေတာ္သည္ မႈန္ယိုေနေသာ ဆင္တစ္ေကာင္လို တရႈးရႈးတရွဲရွဲ ျဖစ္ေနသည္။

 

ကြ်န္ေတာ္ အၾကည့္ကို တစ္ဖက္သို႕ လႊဲပစ္လိုက္ျပီး သူတို႕ စံုတြဲကို ေက်ာခိုင္းပစ္လိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ မျမင္ခ်င္သည့္ ျမင္ကြင္းတစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္ၾကည့္ေနႏိုင္ေလာက္သည့္ သည္းခံမႈမ်ိဳးကြ်န္ေတာ္ မပိုင္ဆိုင္ေသးပါ။ ကုန္းရံုးထေနေသာ ကြ်န္ေတာ့္ေဒါသေတြသည္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ညွင္းပန္းႏိုပ္စက္ေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်က္ႏွာလႊဲ ပစ္လိုက္စဥ္မွာပဲ ဇင္မင္းသူမ်က္ႏွာက အမွတ္မထင္ကြ်န္ေတာ့္ဖက္သို႕ လွည့္လာကာ ကြ်န္ေတာ့္ကို ျမင္သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ျမင္သြားေတာ့ သူအနည္းငယ္ မခ်င့္မရဲျဖစ္သြားကာ ေကာင္မေလးကို တီးတိုးစကားဆိုလိုက္ျပီး ကြ်န္ေတာ္ရွိရာဆီသို႕ ေလွ်ာက္လာသည္။

 

”ဆရာေလး …………………”

 

ကြ်န္ေတာ့္နားသို႕ေရာက္လာေတာ့ သူစကားဆိုလာသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ၾကည့္မေနပါ။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို တစ္ဖက္သို႕ လွည့္ထားသည္။ ယခုခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ရင္မဆိုင္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ မုန္းတီးေနသည္ဆိုလွ်င္မမွားပါ။ ကြ်န္ေတာ္သိပ္ခ်စ္သည့္ သူတစ္ေယာက္ ကြ်န္ေတာ္အျမတ္ႏိုးဆံုးသူတစ္ေယာက္ က ကြ်န္ေတာ္ အမုန္းတီးဆံုး သစၥာမရွိသည့္ လုပ္ရပ္ကို ကြ်န္ေတာ့္ေရွ႕တြင္ လုပ္ျပလိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ဘယ္လို ႏွလံုးသားမ်ိဳးျဖင့္သူ႕ကို ရင္ဆိုင္ရမည္နည္း။ သူႏွင့္ကြ်န္ေတာ့္ၾကားမွာရွိသည့္ သံေယာဇဥ္ေတြ သူ႕ႏွင့္ကြ်န္ေတာ့္ၾကားမွာ ရွိသည့္ ယံုၾကည္မႈတရားေတြကို သူအလြဲသံုးစားလုပ္ပစ္လိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္နားကို ေရာက္လာျပီး ကြ်န္ေတာ့္ ပခံုးတစ္ဖက္ကို သူလာကိုင္ကာ ေက်ာက္ရုပ္ၾကီးလိုရပ္ေနေသာ ကြ်န္ေတာ့္ကို ကိုင္ကာ ထပ္ေခၚလိုက္သည္။

 

”ဆရာေလး……………………”

 

ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို စိမ္းစိမ္းကားကားၾကီး ၾကည့္ပစ္လိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္လံုးတြင္ ေဒါသအေငႊ႕ေတြ ရစ္သိုင္းေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူထလာသည့္ စားပြဲခံုသို႕ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူႏွင့္အတူ ထိုင္သည့္ေကာင္မေလးက အေအးပုလင္းပိုက္ကို စုပ္ေနျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ကို ေငးၾကည့္ေနသည္။

 

”အျပင္ကို ခဏလိုက္ခဲ့ မင္းကိုငါေျပာစရာရွိတယ္”

 

”ဟို………………ဆ………..ဆ……………….ရာ…………..”

  

”လာေလကြာ…………………….”

 

အမူအရာေတြ ပ်က္ယြင္းေနသည့္သူ႕ကို ကြ်န္ေတာ္စိတ္မရွည္စြာျဖင့္ လက္ကိုဆြဲျပီး အျပင္ကို ေခၚထုတ္လာခဲ့သည္။ ဆိုင္၀မွ မွန္တံခါးကို တြင္းဖြင့္လိုက္ျပီး အျပင္သို႕ေရာက္ေသာအခါ သူ႕လက္ကို ကြ်န္ေတာ္ ေဆာင့္ျပီးလႊတ္ခ်လိုက္သည္။ အျပင္ဖက္တြင္ ကားသံေတြ ဆိုင္ကယ္သံေတြ လူသံေတြျဖင့္ ေနပူၾကီးၾကားထဲတြင္ ဆူညံေနသည္။ သူ႕မ်က္လံုးမ်ားက ဂဏာမျငိမ္သလို သူ႕အသားေတြလည္းေႏြးေနသည္။ ေသခ်ာပါသည္ သူကြ်န္ေတာ့္ကိုေၾကာက္ေနတာပဲ ျဖစ္ရမည္။

 

”အဲ့ဒီ ေကာင္မေလးနဲ႕ မင္းနဲက ဘာေတြလဲ?? ဘယ္လိုပက္သက္ေနလဲ?? ”

 

မင္းေျပာစမ္း ဇင္မင္းသူ မင္းေျပာစမ္း။ မဟုတ္ဘူးလို႕ မင္းေျပာစမ္း။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕သူနဲ႕က ဘာမွမပက္သက္ပါဘူးလို႕ မင္ျငင္းစမ္း။ မင္းျငင္းပစ္လိုက္စမ္းပါ။ ငါအခ်စ္ဆံုးလူတစ္ေယာက္ ငါတန္ဖိုးအထားဆံုးလူတစ္ေယာက္ ဆီက ငါ့အေပၚ သစၥာမဲ့တဲ့စကားေတြ ေျပာလာမွာကို ငါမၾကားခ်င္ဘူး။  ဒီအခ်ိန္မွာ ငါ့ႏွလံုးသား ကေသြးမရွိေတာ့ဘူး ျဖဴဖတ္ျဖဴေလ်ာ္ျဖစ္ေနျပီ။ အားအင္ေတြခ်ိနဲ႕ေနျပီ။ မင္းသိရဲ႕လား။

 

”သူနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕က…………..ဟို……ရည္း………..ရည္းစားေတြပါ ဆရာေလး”

 

”ဘာ……………………………………..”

 

”ေတာက္………………………”

 

ကြ်န္ေတာ္သူ႕ ေကာ္လံစကို လွမ္းဆြဲပစ္လိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္သူ႕မ်က္ႏွာကို ကြ်န္ေတာ့္နားသို႕ ဆြဲလိုက္၏။ သူ႕မ်က္လံုးေတြ ကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္မေနပါ။ သူေခါင္းငံု႕ထားသည္။ ထိလြယ္ရွလြယ္ေသာ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ေတြသည္ သူ႕စကးတစ္ခြန္းေၾကာင့္ မီးေတာင္ၾကီးေပါက္ကြဲသလို အျပင္းအထန္ ပူေဆြးေလာင္ျမိဳက္သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို သတ္ပစ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေဒါသေတြထြက္လာသည္။

 

”မင္းနဲ႕အဲ့ေကာင္မေလးက ရည္းစားေတြဆိုေတာ့။ ငါနဲ႕မင္းနဲ႕က ဘာေတြလဲ။ မင္းအခ်စ္က ေပါက္လႊတ္ပဲစားႏိုင္လွခ်ည္လား။ မင္းငါ့ကို လွည့္စားေနတာလား။ မင္းငါ့ကို အရူးလုပ္မလို႕လား။”

 

”ကြ်န္ေတာ္ ရွင္းျပပါရေစ ဆရာေလးရယ္။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဆရာေလးကို ဒုကၡေရာက္ေစခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ လွည့္စားခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ လံုး၀မရွိပါဘူးဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ဆရာေလးကို တစ္ကယ္ခ်စ္တာပါ ဒါေပမယ့္ အဲ့ေကာင္မေလးနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္က………………..”

 

”ေတာ္ေတာ့ ေဟ့ေကာင္။ ငါဘာမွမၾကားခ်င္ေတာ့ဘူး။ မင္းပါးစပ္က ထြက္လာမယ့္ ငါ့အေပၚသစၥာမရိွတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ငါမၾကားခ်င္ဘူး။ မင္းတို႕နွစ္ေယာက္ရဲ႕ အေၾကာင္းေတြ ခ်စ္ခန္းၾကိဳက္ခန္းေတြ အကုန္လံုး ဘာတစ္ခုမွ ငါမသိခ်င္ဘူး။ မင္းဟာ တစ္ကယ္ေတာ့ အျမီးက်က္အျမီးစား ေခါင္းက်က္ေခါင္းစားဆိုတဲ့ လူစားမ်ိဳးပဲ။ မင္းဟာ အလကားေကာင္………….ေတာက္”

 

”ဆရာေလး ေျပာခ်င္တာေတြပဲ ေျပာေနေတာ့မွာလား၊ ကြ်န္ေတာ့္ကို ဘာမွေျပာခြင့္မေပးေတာ့ဘူးလား။ ကြ်န္ေတာ္တစ္ခုေလာက္ ေျပာခြင့္ရပါရေစ။”

 

”ဘာေျပာခ်င္ေသးလို႕လဲ။ မင္းငါ့ကို လိမ္လို႕အားမရေသးဘူးလား။ အခုခ်ိန္ထိမင္းငါ့ကို ပိပိရိရိ လိမ္ေနခဲ့တယ္။ ငါဆိုတဲ့ေကာင္ကလည္း မင္းလိမ္သမွ်ကို အဟုတ္ၾကီးထင္ျပီး ယံုေနခဲ့မိတယ္။ ဘ၀မွာ တစ္ခါအလိမ္ခံရရင္ ကံမေကာင္းလို႕ ႏွစ္ခါအလိမ္ခံရျပီဆိုရင္ ကိုယ့္ညံ့လို႕တဲ့။ အဲ့ဒီေတာ့ ေဆာရီးပဲ ဇင္မင္းသူ မင္းကိုငါ ထပ္လိမ္ခြင့္မေပးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ မင္းရဲ႕ အုတ္ၾကားျမက္ေပါက္ အခ်စ္ေတြကိုလညး္ ငါမလိုခ်င္ေတာ့ဘူး။”

 

”ဆရာေလးရယ္ ကြ်န္ေတာ့္ကို အဲ့ေလာက္ေတာင္ပဲ မုန္းတီးသြားျပီလား။ ဆရာေလးနဲ႕ကြ်န္ေတာ္နဲ႕က သိပ္ခ်စ္တဲ့ခ်စ္သူေတြေလဗ်ာ။ အဲ့လိုစကားေတြ မေျပာပါနဲ႕ဗ်ာ။ ဆရာေလးမုန္းသြားမွာ ကြ်န္ေတာ္အေၾကာက္ဆံုးပါ။ ဆရာေလးကို ကြ်န္ေတာ္သိပ္ခ်စ္တယ္”

 

”ဟား…………………….ရယ္ရတယ္။ ငါ့အရြယ္က ပံုျပင္ေတြကိုနားေထာင္တတ္တဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္မဟုတ္ေတာ့ဘူးကြ။ ဒဏ္ရာရသြားတဲ့ က်ားနာတစ္ေကာင္က သာမန္က်ားေတြထက္ ပိုေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ဆိုတာ မင္းသိပါတယ္ေနာ္။ မင္းကိုရွင္းရွင္းပဲ ေျပာမယ္ မင္းနဲ႕ငါနဲ႕ဇာတ္လမ္းက ဒီမွာပဲ ေရစက္ကုန္ျပီလုိ႕သတ္မွတ္လိုက္။”

 

သူ႕မ်က္လံုးမွ မ်က္ရည္ေတြက်လာသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို တစ္ခ်က္စူးစူးၾကီး ၾကည့္လိုက္သည္။ သူသိပ္ျပီးသရုပ္ေဆာင္ေကာင္းလြန္းသည္။ သူ႕အတြက္ေပးဆပ္ခဲ့ရသည့္ ကြ်န္ေတာ့္ေမတၱာေတြ သူနဲ႕ပက္သက္ခဲ့ျပီး ေလထဲတိုက္အိမ္ေဆာက္ခဲ့ဖူးသည့္ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ကူးေတြ အခုခိ်န္မွာေတာ့ သဲထဲေရသြန္ေပ်ာက္ကြယ္သြားေခ်ျပီ။ အံတင္းတင္းက်ိတ္ထားသည့္ ကြ်န္ေတာ့္ပါးစပ္ေတြ ေမးရိုးေက်ာၾကီးေတြ ေထာင္ျပီး မ်က္ႏွာၾကီးက ေလးေထာင့္ပံုသ႑ာန္ျဖစ္ေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ေက်ာခိုင္းကာ ခ်ာကနဲကလွည့္ထြက္ရန္ျပင္လိုက္သည္။ သို႕ေပမယ့္ သူကြ်န္ေတာ့္လက္ကို ဆြဲထားသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕လက္ကို ျဖဳတ္လိုက္ကာ ဆိုင္ကယ္ကို ဆက္ႏႈိးျပီး ၀ူးကနဲေမာင္းထြက္လာခဲ့သည္။

 

ယခုေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ၾကီးသည္ စုတ္ျပက္ေနေအာင္ က်ဆံုးသြားေခ်ျပီ။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အခ်စ္ေတြ အၾကီးမားဆံုးေစာ္ကားမႈၾကီးႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕လိုက္ရျပီးေနာက္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ထားကာအေ၀းသို႕ ထြက္ေျပးသြားေလသည္။ အစြန္႕ပစ္ခံကြ်န္ေတာ့္အသည္းေတြသည္ ေဟာင္းႏြမ္ေနသည့္ ေရာ္ရြက္၀ါေတြလို ႏြမ္းေၾကႏြမ္းေျခာက္ေနေလ၏။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို နာနာက်ည္းက်ည္းေျပာခဲ့မိသည္။ သို႕ေပမယ့္ ကိုယ္အခ်စ္ဆံုးသူတစ္ေယာက္မိုလို႕ သူကိုေျပာခဲ့မိသည့္ စကားေတြက ကြ်န္ေတာ့္ရင္ကိုလညး္ လာေရာက္ထိမွန္သည္။ သူ႕မ်က္ရည္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္ျမင္လိုက္ရသည့္ အခ်ိန္တြင္ ေဖာ္မျပတတ္ေသာခံစားမႈၾကီးႏွင့္အတူ ကမၻာေပၚမွာ ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲ အသက္ရွင္ရပ္တည္ေနရသလို ရင္ထဲတြင္၀မ္းနည္းပက္လက္ ႏွင့္စိုးရြံ႕အားငယ္မိသည္။

 

ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ပါးျပင္ေလးကို ကြ်န္ေတာ္ျပန္စမ္းၾကည့္မိသည္။ စြတ္စိုျပီးပူေႏြးေနသည္။ ေဆာက္တည္ရာမရသည့္ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ရင္ခုန္သံေတြကလည္း ကြ်န္ေတာ့္ကို အရူးအမူးရိုက္ခတ္ေနသည္။ မာနႏွင့္သိကၡာကို ေရွ႕တန္းတင္ျပီး ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို မုန္းတီးျပလိုက္ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲက အလြမ္းေတြကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မကုစားႏိုင္ပါ။ အခ်စ္အတြက္နဲ႕ အရာရာကို စြန္႕လႊတ္ေပးဆပ္ဖို႕ တည္ေဆာက္ထားသည့္ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အနာဂတ္ဘ၀ေတြသည္ ယခုေတာ့ တစ္စစီတစ္စစီ ရိုက္ခ်ိဳးခံလိုက္ရေခ်ျပီ။ အခ်စ္နဲ႕ဘ၀ကို ရင္ဆိုင္ခ်င္သည့္ ကြ်န္ေတာ္ အခ်စ္ကိုအရူးအမူးကိုးကြယ္ခဲ့သည့္ ကြ်န္ေတာ္ အခ်စ္ရဲ႕ခ်ိဳျမိန္သည့္ အဆိပ္ေတြကို စားသံုးရင္ အဆိပ္တက္မွန္းမသိတက္ေနခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလးတုန္းပါေသးသည္……………………

 

 

                            *****************

 

အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေမ့ကို အထုတ္ေတြေပးလိုက္ျပီး  ကြ်န္ေတာ့္ အိပ္ခန္းထဲ ဒါရိုက္၀င္လာခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္အခန္းတံခါးကို ပိတ္ကာ ကုတင္ေပၚသို႕စိတ္ရွိလက္ရွိလွဲ ပစ္လိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ ေခါင္းအံုးေအာက္တြင္ ရွိသည့္ ကြ်န္ေတာ့္ ဖုန္းေလးကို ထုတ္ၾကည့္လိုက္သည္။ ထင္သည့္အတုိင္းပါပင္ သူကြ်န္ေတာ့္ကို ဖုန္းေတြေခၚထားသည္။ 15 missed call ေတာင္။ ကြ်န္ေတာ္ ဖုန္းကိုသြက္လက္စြာႏိုပ္လိုက္ျပီး သူ႕နာမည္ႏွင့္ဖုန္းနံပါတ္ကို delete လုပ္ပစ္လိုက္သည္။ ျပီးေတာ့ ဖုန္းကို ဘက္ထရီျဖဳတ္ကာ စာၾကည့္စားပြဲခံုေပၚသုိ႕ တင္ထားလိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်က္ႏွာက်က္ၾကီးကို ၾကည့္ရင္းသက္ျပင္းခ်မိသည္။ ဟူး…………………

 

စာသင္ခ်ိန္တစ္ခ်ိန္ျပီးဆံုးသြားေသာ အခါဆရာက ေက်ာင္သားေတြကို ခဏအနားေပးလိုက္သည္။ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ စကားေျပာသူေျပာ မုန္႕စားသူစားျဖင့္ အေဆာင္ထဲတြင္ ဟိုဟိုသည္သည္ ထိုင္ေနၾက၏။ ကြ်န္ေတာ္ လက္ထဲမွ စကၠဴဘူးေလးကို ကိုင္ျပီး ဟိုၾကည့္သည္ၾကည့္လုပ္ကာ လမ္းေလွ်ာက္လာသည္။ ထို႕ေနာက္ အေဆာင္မွ gudie ဆရာမေလးထိုင္ေနေသာ ေနရာသုိ႕ ေရာက္ေသာအခါ ဘူးေလးကို စားပြဲခံုေပၚသို႕ အရင္ခ်လိုက္သည္။ သူမသည္ စကၠဴဘူးေလးကို ျမင္ေသာအခါ ေခါင္းေမာ့ၾကည့္လာသည္။

 

”ဘာၾကီးလဲ…………ဒါၾကီးက”

 

”ဟို……………အင္း………………ဟိုေလ…………မုန္႕……..မုန္႕…………နင္စားဖို႕”

 

”ၾကားသားမိုးၾကိဳး……………ခ်စ္ရဲေအာင္။ နင္ငါ့ကို မုန္႕ေကြ်းတယ္ဟုတ္လား။ ဘာလဲ ထီေပါက္လာလို႕လား ဒါမွမဟုတ္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ပိုက္စံေကာက္ရလို႕လား ထူးထူးဆန္းဆန္း”

 

”မဟုတ္ပါဘူးဟာ …………..ဟို………………..ဟိုေလ………ငါ…………ငါနင့္အတြက္ပဲ လမ္းကေန တမင္၀ယ္လာတာဟ….စားေနာ္ ……စားမယ္မဟုတ္လား”

 

ကြ်န္ေတာ္သူမကို ျပန္ေျဖလိုက္ျပီး စားပြဲခံုတြင္ ၀င္ထိုင္လိုက္သည္။ သူမက တစ္ကယ္၀ါရင့္ဆရာမၾကီးဟန္ျဖင့္ လက္ထဲမွကိုင္ထားေသာ မွင္နီၾကီးကို ခ်ကာ စစ္ေနေသာ စာအုပ္ကို ပိတ္လိုက္ျပီး ကြ်န္ေတာ္ကို မ်က္မွန္ကိုင္းပင့္ကာ ၾကည့္သည္။ ကြ်န္ေတာ္နည္းနည္ေတာ့ ရွိန္းတိန္းတိန္းျဖစ္သြားသည္။ သူမက ကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္ျပီးေနာက္ မုန္႕ဘူးကိုလည္း မယံုသလို ၾကည့္ပါေသးသည္။ ထို႕ေနာက္ ဦးေခါင္းျပန္ေမာ့လာသည္။

 

”ေကာင္းျပီေလ စားရတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ နင္ငါ့ကို ဘာလို႕ေကြ်းတာလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ ေျပာရလိမ့္မယ္”

 

ကြ်န္ေတာင္ ေခါင္းကုတ္မိသည္။ အေရးထဲသူမက စားစရာရွိတာကို မစားပဲ အရစ္ရွည္ေနေသးသည္။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ သူမကို ၾကိမ္ဆဲပစ္လိုက္သည္။

 

”………..ဟိုေလ…………နင့္ကိုစားေစခ်င္လို႕ေပါ့ နင္ကလည္း”

 

”ဘာျဖစ္လို႕ စားေစခ်င္တာလဲ”

 

”ေၾသာ္ ……..နင္ကလည္း သံ…………သံေယာဇဥ္ရွိလို႕ေပါ့။ မဟုတ္ဘူးလား။ ”

 

ကြ်န္ေတာ့္အေျဖစကားေၾကာင့္ သူမက ညဳတုတုေလးလုပ္ကာ ေခါင္းေလးငုံ႕သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္ မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ မဲ့လိုက္မိသည္။ စိတ္ထဲတြင္လည္း အံခ်င္သလိုလိုျဖစ္ေနသည္။ ထို႕ေနာက္သူမက ေခါင္းျပန္ေမာ့လာကာ မုန္႕ဘူးကို ဆက္ကနဲယူလိုက္ျပီး ကြ်န္ေတာ့္ကို သြားျဖဲျပကာ အထဲမွ မုန္႕ေတြကို အားရပါးရစားပါေတာ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ၾကည့္ျပီးႏွာေခါင္းရႈံ႕မိသည္ သူမကြ်န္ေတာ္ကို ၾကည့္လာေသာအခါ စပ္ျဖဲျဖဲမ်က္ႏွာျဖင့္ ျပန္ရယ္ျပလိုက္ရသည္။ ကြ်န္ေတာ္ထင္သည့္အတိုင္းပါပင္ အစားကိုပလုပ္ပေလာင္းစားတတ္သည့္ သူမက ထံုးစံအတိုင္း မုန္႕ေတြကို ပျဖဲနျဖဲထိုင္စားပါေတာ့သည္။ သူမ၏ႏႈတ္ခမ္းေတြတြင္လညး္ မုန္႕ ခရင္အႏွစ္ေတြအနည္းငယ္ေပလာသည္။ ကြ်န္ေတာ္လိုခ်င္ေသာ အေျခအေနတစ္ခု ရျပီမို႕ ပတ္၀န္းက်င္ကို တစ္ခ်က္အကဲခတ္လိုက္သည္။

 

ခဏၾကာေတာ့ ဇင္မင္းသူတစ္ေယာက္ စာသင္ခန္းထဲမွ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ကိုင္ကာထြက္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕အနားသို႕ ေရာက္ခါနီးေသာအခါ ကြ်န္ေတာ္အစီအစဥ္အတိုင္း ျပဳလုပ္လိုက္သည္။

 

”ဂ်ဴး……………..”

 

”ဟင္……………..”

 

”စားလို႕ေကာင္းရဲ႕လား”

 

”ေကာင္းတာေပါ့ အရမ္ေကာင္းတယ္။ မုန္႕အထဲထဲက ေခ်ာကလက္အႏွစ္ေတြက ပိုစားလို႕ေကာင္းတယ္သိလား”

 

”ဟုတ္လား ဂ်ဴးစားခ်င္ရင္ ေနာက္ေန႕က်ရင္လဲ ထပ္၀ယ္ေကြ်းဦးမယ္ေလ။ ေန႕တိုင္းစားခ်င္ရင္ ေန႕တိုင္း၀ယ္ေကြ်းမယ္ တစ္သက္လံုးစားခ်င္ရင္ တစ္သက္လံုး၀ယ္ေကြ်းမယ္သိလား”

 

”ခစ္ခစ္ခစ္……….တစ္ကယ္………….”

 

”ဆယ့္ရွစ္ကယ္………….”

 

ကြ်န္ေတာ္မ်က္လံုးကို အနည္းငယ္ေစာင္းျပီး နေဘးသို႕ငဲ့ၾကည့္လိုက္သည္။ ထင္သည့္အတိုင္းပါပင္ ဇင္မင္းသူက ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ကို ေတာင့္ေတာင့္ၾကီးရပ္ျပီး ေငးၾကည့္ေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္တစ္ခ်က္ မခို႕တရို႕ျပံဳးလိုက္ကာ အေရွ႕မွ မုန္႕စားေနေသာ guide ဆရာမေလးကို ျပန္ၾကည့္လိုက္သည္။

 

”ဂ်ဴး…………………..”

 

”ဘာလဲဟင္………..”

 

”ဂ်ဴးရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းမွာ မုန္႕ေတြေပေနတယ္  ကြ်န္ေတာ္သုတ္ေပးမယ္ေနာ္”

 

ကြ်န္ေတာ္ေျပာေျပာဆုိဆိုျဖင့္ သူမႏႈတ္ခမ္းစတြင္ေပေနေသာ မုန္႕ခရင္အႏွစ္ေတြကို အသာ တစ္ရႈးစျဖင့္ လွမ္းသုတ္ေပးလိုက္သည္။ သူမက ကြ်န္ေတာ္ကို ရွက္စႏိုးေလးျဖင့္ၾကည့္ကာ အသာမ်က္လႊာေလးခ်ထားေလသည္။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဇြဲၾကိဳးခ်ေသခ်င္စိတ္ေတြေပါက္ေနသည္။ သို႕ေပမယ့္ ကလဲ့စားေခ်လိုသည္မို႕ ေအာင့္အီးျပီးသည္းညည္းခံေနလိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ္သူမကို သုတ္ေပးျပီးေသာအခါ ဇင္မင္းသူဖက္သို႕ အသာငဲ့ေစာင္းၾကည့္လိုက္သည္။ သူကြ်န္ေတာ့္ကို စူးစူးၾကီးစိုက္ၾကည့္ကာ ေတာ္တစ္ခ်က္ေခါက္ျပီး စာသင္ခန္းထဲသို႕ ျပန္၀င္သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္လိုခ်င္တာရျပီမို႕ မဲ့ျပံဳးျ႔ပံဳးလိုက္မိသည္။

 

ထို႕ေနာက္ထိုင္ရာမွ ထသြားရန္ျပင္လိုက္သည္္။ ထိုစဥ္……………

 

”ခ်စ္ရဲေအာင္ ဘယ္သြားမလို႕လဲဟင္”

 

”ဘာလုပ္မလို႕လဲ”

 

”ဟိုေလ………….ငါ့ကိုေလ ဒီကျပန္ရင္ေစ်းလိုက္ပို႕ပါလားဟင္။ ငါ၀ယ္စရာနည္းနည္းရွိလို႕”

 

”နင့္မွာ ေျခေထာက္မပါဘူးလား ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္သြားပါလား”

 

ကြ်န္ေတာ္ေျပာျပီးသည္ႏွင့္ ဆက္ကနဲထျပန္လာခဲ့သည္။ သူမကေနာက္ေနပြစိပြစိ ေျပာျပီးက်န္ခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္ရယ္ခ်င္စိတ္ကို မ်ိဳသိ္ပ္ထားလိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ” အခုတစ္မ်ိဳးေတာ္ၾကာတစ္မ်ိဳးနဲ႕ အရူး” တဲ့။

 

 

                                *****************

 

ညခင္းေလးသည္ လွပႏုပ်ဳိေနသည္။ အျပင္ဖက္တြင္ မိုးဖြားေလးေတြ က်ဆင္းေနသည္။ ေကာင္းကင္ၾကီးတစ္ခုလံုးကလည္း မဲေမွာင္ေနေသာ တိမ္သားဆိုင္ေတြျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနေလသည္။ ထိုတိမ္တိုက္အုပ္ၾကီးေတြ ၾကားထဲတြင္ တစ္ခါတစ္မွေပၚလာတတ္ေသာ လမင္းေလးက ခဏတာမွ်လင္းေနျပီး မၾကာမီအတြင္းမွာပဲ တိမ္မဲၾကီးေတြ အုပ္မိုးသြားသျဖင့္ ျပန္လည္ေပ်ာက္ကြယ္ သြားျပန္သည္။ ပတ္၀န္းက်င္ တစ္ခုလံုးသည္ စိုစြတ္ေနျပီး ျငိမ့္ျငိမ့္ေျငာင္းေျငာင္းရွိလွသည္။ အေ၀းမွ သီခ်င္းသံသဲ့သဲ့ေလးကလညး္ ျပန္႕လြင့္ေနသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ျဖတ္သန္းခုတ္ေမာင္းသြားသည့္ ေထြလာဂ်ီသံမ်ားေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုး ခဏတာမွ် ဆူညံသြားတတ္သည္။ ျပီးေတာ့ ျပန္လည္တိတ္ဆိတ္သြားျပန္သည္။

 

မိုးေရေတြ စိုစြတ္ေနသည္ ျခံထဲကို ကြ်န္ေတာ္ ျပတင္းေပါက္မွ ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ ျပတင္းေပါက္မွ ျဖာထြက္ေနေသာ လွ်ပ္စစ္မီးေရာင္ေၾကာင့္ အနားရွိသစ္ပင္ငယ္ေလးတစ္ခ်ိဳ႕ကို သည္းသည္းကြဲကြဲ ျမင္ေနရသည္။ အရင္ညေတြက သည္လိုအခ်ိန္မ်ိဳးဆိုလွ်င္ သူႏွင့္ကြ်န္ေတာ္ အတူတူရွိေနေလာက္မည္။ သူကစာက်က္ေနမည္။ ကြ်န္ေတာ္က သူစာက်က္တာကို ေဘးနားမွထိုင္ျပီး ေငးၾကည့္ေနမည္။ ညအိပ္ယာ၀င္ခါနီးတြင္ ကြ်န္ေတာ့္လက္ေမာင္းေပၚတြင္ သူေခါင္းအံုးကာ ကြ်န္ေတာ္ဆိုျပေသာ သီခ်င္းကို နားေထာင္တတ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္က သူ႕ဆံပင္ေလးေတြကို ဖြဖြေလးနမ္းရိႈက္ကာ ပြတ္သပ္ေပးေနမည္။ သူႏွင့္ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ အမွတ္တရညေတြသည္ မေရတြက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားလြန္းျပီး သာယာၾကည္ႏူးဖြယ္ေကာင္းခဲ့သည္။ ယခုဆိုလွ်င္ သူႏွင့္ကြ်န္ေတာ္ အတူမရွိေနေတာ့သည္မွာ ဆယ္ရက္ေက်ာ္ေနျပီျဖစ္သည္။

 

ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို လြမ္းသည္။ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာၾကီးကို လြမ္းမိပါသည္။ အတိတ္က သတိရစရာျဖစ္ရပ္ေတြက ယခုလိုလြမ္းေမာဖြယ္ရာ အခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ ကြ်န္ေတာ့္ကို မ်က္ရည္က်ေအာင္ႏွိပ္စက္ပါေတာ့သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲတြင္ ေသာကေတြ ေထာင္ေသာင္းမက၀င္ေရာက္ေနရာယူေနသည္။ သူေကာ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို သတိရမွရပါ့မလား။ လြမ္းလို႕ေတာ့မေသႏိုင္ေပမယ့္ သူ႕ကိုကြ်န္ေတာ္ ေသေလာက္ေအာင္လြမ္းေနမိသည္။ သူ႕ကို ကြ်န္ေတာ္ရင္ခြင္ထဲတြင္ ထဲ့ထားခ်င္ျပီး သူ႕လက္ကေလးေတြကို ယုယစြာဆုပ္ကိုင္ထားခ်င္သည္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕၏ ခ်စ္ျခင္းတရားသည္ အမုန္း၏ကမ္းလြန္ ပင္လယ္ျပင္ကို ေရာက္ရွိသြားကာ မုန္တိုင္းမိျပီး နစ္ျမဳပ္ေသဆံုးသြားျပီလားမသိပါ။

 

စိတ္မေကာင္းျခင္းေတြသာ အခိ်န္တိုင္းၾကီးစိုးျပီး ရင္ေတြတရွရွကြဲေနမိသည္။ တစ္ကယ္ဆိုလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို သိပ္ခ်စ္ပါသည္။ ခ်စ္သည္မွ အသက္မကခ်စ္သည္။ သုိ႕ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ခ်စ္သည့္အခ်စ္ကို သူတစ္ပါးေပၚ မွ်ေ၀ေပးႏိုင္ေလာက္သည္ အထိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္သေဘာထားမၾကီးႏိုင္ပါ။ သ၀န္တိုျခင္းက ျမတ္ႏိုးျခင္ႏွင့္ ခ်စ္ျခင္းအေပၚကို ေက်ာ္ျဖတ္အႏုိင္ယူကာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ကို အစိမ္းလိုက္ကြဲေၾကေအာင္ ခြဲပစ္လိုက္သည္ပဲေလ။

 

”ေဒါက္…………ေဒါက္……………..ေဒါက္…………………….သားအိပ္ေနျပီလား”

 

အခန္းအျပင္ဖက္မွ အေမ့သံၾကားရသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္ မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ပစ္လိုက္ကာ ျပန္ေျဖလိုက္သည္။

 

”မအိပ္ေသးဘူးအေမ………………..၀င္ခဲ့ေလ အခန္းတံခါးက ေစ့ရုံပဲေစ့ထားတာ”

 

ကြ်န္ေတာ့္စကားဆံုးေတာ့ အေမက အခန္းတံခါးကို တြန္းဖြင့္ျပီး၀င္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ္ဟန္မပ်က္ေအာင္ အိေျႏၵဆည္လိုက္၏။ အေမက ကြ်န္ေတာ့္နားသို႕ မတ္တတ္လာရပ္သည္။ ထို႕ေနာက္ ကြ်န္ေတာ့္ဖခံုးကို လာကိုင္ပါသည္။

 

”သား ဘာလို႕ ထမင္းမစားတာလဲ”

 

”မဆာေသးလို႕ပါ အေမ”

 

”အခုညရွစ္နာရီ ရွိေနျပီ ဗိုက္မဆာဘူးဆိုတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။ သားကိုအေမၾကည့္ေနတာ ၾကာျပီ သားအခုတစ္ေလာ ေညွာင္နာနာနဲ႕ ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ။ ဟိုေကာင္ေလးအိမ္ကိုလည္း မသြားေတာ့ဘူး။ အစားလဲေကာင္းေကာင္းမစားဘူး အရင္က အေမ့သားက ဒီလိုမဟုတ္ပါဘူး။ ကဲေျပာ သားမွာ ဘာေတြ စိတ္ဆင္းရဲစရာေတြ ရွိေနလဲ”

 

ကြ်န္ေတာ္အေမ့ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္မိသည္။ အေမ့မ်က္ႏွာတြင္ ကြ်န္ေတာ့္ိကုိ စိုးရိမ္သည့္ ဂရုဏာမ်က္၀န္းေတြကို ေတြ႕ရသည္။ ကြ်န္ေတာ္အေမ့ကို ခါးမွျဖတ္ျပီး ဖက္လိုက္သည္။ မငိုမိေအာင္လဲ မနည္းအံက်ိတ္ျပီးထိန္းထားမိသည္။

 

”သားရယ္………………..အေမကသားကိုေမြးထားတဲ့အေမေလ။ ငါ့သားေလး မ်က္ႏွာကို အျမဲတမ္းအရိပ္တၾကည့္ၾကည့္လုပ္ေနတာ။ သားေလးမ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ညိွးသြားတာနဲ႕ အေမခ်က္ခ်င္းသိတယ္။ သားအခုလို ခံစားေနရတာ အေမ့ကိုမွ မေျပာရင္ သားဘယ္သူ႕ကို သြားေျပာမလဲ။ သားမွ အေမ့ထက္ပိုျပီး အားကိုးစရာ တိုင္ပင္စရာလူရွိေသးလို႕လားသားရဲ႕”

 

”အေမရယ္ သား…………………….သား………ခံစားေနရတာေလ အေမ့ကို ေျပာျပလို႕မရဘူးအေမရဲ႕။ သားေလ ေယာက်ာ္းတန္မဲ့နဲ႕ အသည္းႏုလြန္းတယ္အေမ။ အဲ့လိုျဖစ္ေနတဲ့သားကိုသားလဲ မၾကိဳက္ဘူး။ သားကေယာက်ာ္းပဲ အေမရယ္ သားဘာမဆိုခံႏိုင္ရည္ရွိရမွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္အေမရယ္…………………”

 

ကြ်န္ေတာ္အေမ့ကို ဖက္ျပီးငိုေၾကြးမိပါသည္။ အေမက ကြ်န္ေတာ့္ဆံပင္ေတြကိုင္ ျပီးပြတ္သပ္ေပးသည္။

 

”သားဟာ ေယာက်ာ္းေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မိန္းကေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ အသည္းပဲႏုႏုအသည္းပဲ မာမာ သားဟာအေမေမြးထားတဲ့ အေမ့ရဲ႕သားပဲေလသားရဲ႕။ သားေလးအခုလို ျဖစ္ေနေတ့ အေမဘယ္စိတ္ေကာင္းပါ့မလဲသားရယ္။ ခက္ေတာ့တာပဲသားရယ္ ဘာျဖစ္ေနတာလဲဆိုေတာ့လဲ မေျပာဘူး သားရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ျပႆနာေတြကို အေမက ဘာမွမသိပဲနဲ႕ ဘယ္လိုေျဖရွင္းေပးလို႕ရမွာလဲသားရဲ႕”

 

”မဟုတ္ဘူးအေမ……………………..သားကိစၥက အေမလုပ္ေပးလို႕မရဘူး။ ႏွလံုးသားကိစၥပါအေမ။ သားအခုအရမ္း၀မ္းနည္းတယ္အေမရာ။ ”

 

အေမ့ကို ဖက္ျပီးတရႈံ႕ရႈံ႕ငိုေၾကြးေနေသာ ကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္ကာ အေမသက္ျပင္းခ်သည္။ ထိုစဥ္…………………

 

”ဆရာေလး………………………..ဆရာေလး……………………………….”

 

အျပင္ဖက္မွ ေခၚသံထြက္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ္အေမ့ကို ဖက္ထားရာမွ ခြာလိုက္ျပီး ျပတင္းေပါက္မွ လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ သူ……………………သူ……………………ကြ်န္ေတာ့္ဆီကို လာသည္။ ကြ်န္ေတာ္ မ်က္ရည္ေတြကို လက္ေမာင္းျဖင့္သုတ္လိုက္ျပီး ျပတင္းေပါက္တံခါးကို ထေစ့လိုက္သည္။ အေမက ကြ်န္ေတာ့္ကို ထူးဆန္းသလိုၾကည့္သည္။

 

”သား အျပင္ဖက္က ဟုိေကာင္ေလးမိုလား အေမတံခါးသြားဖြင့္ေပးလိုက္ရမလား”

 

”မဖြင့္နဲ႕အေမ သားသူ႕ကို မေတြ႕ခ်င္ဘူး”

 

”ဘာျဖစ္လို႕လဲသားရဲ႕ သားနာမည္ကိုေခၚေနတဲ့ဥစၥာ သားကိုေတြ႕ခ်င္လို႕ေနမွာေပါ့။ ”

 

”သူသားကိုေတြ႕ခ်င္ေနရင္လဲ သားသူ႕ကိုမေတြ႕ခ်င္ဘူးအေမ သူ႕မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ကိုမၾကည့္ခ်င္ဘူး”

 

”သားတို႕ခ်င္းဘာေတြျဖစ္ထားၾကတာလဲသား ရန္ျဖစ္ထားတာလား။ အေမတစ္ခုေျပာမယ္ေနာ္သား။ သားတို႕ခ်င္းဘာေတြပဲ ျဖစ္ထားၾက ျဖစ္ထားၾက အေမ့ေရွ႕မွာေတာ့ စိတ္မခ်မ္းသာစရာျမင္ကြင္းေတြ အေမမျမင္ခ်င္ဘူး။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္  သားသူ႕ကို တံခါးဖြင့္ျပီးသြားေတြ႕လိုက္ပါ အေမဘုရာရွိခိုးလိုက္ဦးမယ္”

 

အေမက ေျပာေျပာဆိုဆုိျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္အနားမွထြက္သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ေတြ႕ရမွာ ရင္တုန္ေနသည္။ မေတာ္လို႕ အေမ့ေရွ႕မွာမ်ား ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားက ကိစၥေတြေျပာခ်လိုက္လွ်င္ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေက်ာ္မေကာင္းၾကားမေကာင္းေတြ ျဖစ္ကုန္ေတာ့မည္။

 

”ဆရာေလး ထြက္လာဗ်ာ……………..အခုထြက္လာ ဆရာေလးထြက္မလာရင္ ကြ်န္ေတာ္ ဒီကမျပန္ဘူးေနာ္”

 

”ဆရာေလး …………ဆရာေလး…………”

 

”ဆရာေလး…………………….”

 

”ဆရာေလး တံခါးဖြင့္ …………….ဆရာေလး”

 

ကြ်န္ေတာ္အခန္းထဲတြင္ ျငိမ္သက္ရင္းစဥ္းစားေနမိသည္။ သူ႕ကိုတံခါးဖြင့္မေပးလွ်င္ ျပန္မည့္ပံုမေပၚပါ။

 

”ေဒါက္…………….ေဒါက္…………….ေဒါက္ …..သားဘာလုပ္ေနတာလဲ တံခါးသြားဖြင့္ေပးလိုက္ေလ”

 

အခန္းအျပင္ဖက္မွ အေမကပါ ေအာ္ေနသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္ အခန္းထဲမွ ထြက္လာခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္ အိမ္ေပၚမွ ဆင္းကာ ျခံတံခါးနားသို႕ေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။ ျခံတံခါးေရွ႕သို႕ေရာက္ေသာ္ သူက သံတံခါးကို အခ်ဳပ္သားတစ္ေယာက္လို ဆုပ္ကိုင္ထားသည္ကိုေတြ႕ရသည္။ ကြ်န္ေတာ္လက္ထဲမွ ေသာ့ျဖင့္ ျခံတံခါးကို ဖြင့္လိုက္သည္။ တံခါးဖြင့္ျပီးျပီးခ်င္း သူ႕အျပဳအမူေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ ရင္ထဲေႏြးကနဲျဖစ္သြားသည္။  သူကြ်န္ေတာ့္ကို အတင္းလာဖက္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို တင္းၾကပ္ေနေအာင္ဖက္ထားသည္။ ၾကာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ပင္အသက္ရႈက်ပ္ခ်င္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ္ သူ႕လက္ေတြကို ျဖဳတ္ခ်လိုက္၏။ သူအံ့ၾသေသာမ်က္ႏွာျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္ကိုၾကည့္သည္။

 

”ဆရာေလးရယ္……………..ကြ်န္ေတာ္ဆရာေလးကို ဘယ္ေလာက္ေတာင္သတိရေနတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္လြမ္းေနတယ္ဆိုတာသိရဲ႕လား။ ဆရာေလးအရမ္းရက္စက္တာပဲဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ဖုန္းဆက္ေတာ့လဲ မကိုင္ဘူး။ အေဆာင္မွာေတြ႕ရင္လည္း စကားမေျပာဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ဘယ္ေလာက္ထိခံစားေနလဲ ဆရာေလးသိလား။ ဆရာေလးကြ်န္ေတာ့္ကို မခ်စ္ေတာ့ဘူးလား ဟင္”

 

”မင္းဒီကိုဘာလာလုပ္တာလဲ”

 

”ဆရာေလးရယ္…………ကြ်န္ေတာ္ေလ………..ဆရာေလးကို မခြဲႏိုင္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ ဆရာေလးကို သိပ္ခ်စ္တယ္ ကြ်န္ေတာ့္ကို မရက္စက္ပါနဲ႕ဗ်ာ.။ ကြ်န္ေတာ္ အႏူးအညႊန္႕ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ ေနာ္”

 

”မင္းေတာ္ေတာ္ရယ္ရတဲ့ေကာင္ပဲ အခ်စ္ကိုမင္းက ကေလးကစားစရာမ်ားမွတ္ေနလား။ ငါကေကာ မင္းကစားခ်င္တိုင္း ကစားလို႕ရမယ့္ အရုပ္လား။ သြားစမ္းပါကြာ ျပန္ပါေတာ့။ မင္းကို ျမင္ရတာ ေဒါသလဲ ထြက္တယ္စိတ္လည္းဆင္းရဲတယ္။ ျပန္ပါေတာ့ကြာ”

 

ကြ်န္ေတာ့္ဆီကစကားေတြကို သူမယံုၾကည္ႏိုင္သည့္ မ်က္လံုးေတြျဖင့္နားေထာင္ေနသည္။ သူ႕မ်က္၀န္းမွ မ်က္ရည္ေတြသည္ ပါးျပင္မွ တစ္ဆင့္တစ္လိမ့္လိမ့္ စီးဆင္းလာသည္။ သူ႕ကိုျမင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲတြင္လည္း နာက်င္ေၾကကြဲထိခိုက္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ္မငိုမိေအာင္ သတိထားေနမိသည္။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္၀န္းမွ မ်က္ရည္မက်ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္က်ိတ္ခံထားသည္။

 

”ဂ်ိမ္း…………………………….ေ၀ါ…………………………..”

 

ေစာေစာက မဲေမွာင္ေနေသာ တိမ္မဲေတြသည္ မိုးေတြအျဖစ္ေျမျပင္ေပၚသို႕ က်ဆင္းလာေလသည္။ မုိးမ်ားအျပင္ေလမ်ားပါ ေရာ၍တုိက္ခတ္လာသည္။ လွ်ပ္စီးေတြကလည္း ျဖတ္ကနဲ ျဖတ္ကနဲ လင္းလက္လာသည္။ မ်ားျပားလွေသာ မိုးသီးမိုးေပါက္ေတြသည္ တစ္စတစ္စ ေျမျပင္ေပၚသို႕ ပိုမိုက်ဆင္းလာေလသည္။ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးမိုးသံေတြျဖင့္ ဖုန္းလႊမ္းသြားေလသည္။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္ႏွာတြင္လည္းမိုးေရေတြ ရႊဲရႊဲစိုလာသည္။ ထို႕အတူ ဇင္မင္းသည္လည္း ရႊဲနစ္ေနသည္။

 

”ဆရာေလးရယ္ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕အဲ့ေကာင္မေလးကေလ ကြ်န္ေတာ့္အမေၾကာင့္ ျဖစ္သြားတာပါ။ တစ္ကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကိုစိတ္မ၀င္စားပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္အမနဲ႕ပက္သက္ျပီးေတာ့ သူနဲ႕ကြ်န္ေတာ္စေတြ႕ရာကေန သူ႕ဖက္ကစျပီး ကြ်န္ေတာ့္ကိုခ်စ္တယ္လို႕ေျပာခဲ့တာပါ။ အဲ့တုန္းက ကြ်န္ေတာ္က အျပင္းေျပအေပ်ာ္သေဘာမ်ိဳးနဲ႕ တြဲဖို႕သူနဲ႕ ရည္းစားေတြလုပ္ခဲ့တာပါ ဆရာေလး။ ဒါေတြအားလံုးကလည္း ဆရာေလးနဲ႕မေတြ႕ခင္ကျဖစ္ခဲ့တာပါ။ ကြ်န္ေတာ္အဲ့ေကာင္မေလးကို ျဖတ္ဆိုရင္ျဖတ္ပါ့မယ္ ဆရာေလးရယ္ ကြ်န္ေတာ့္ကိုေတာ့ မရက္စက္ပါနဲ႕ေနာ္။ ဆရာေလးကြ်န္ေတာ့္ကို ခ်စ္တယ္မိုလားဟင္”

 

မိုးေရထဲတြင္တတြတ္တြတ္ေျပာေနေသာ သူ႕စကားေတြကို နားေထာင္ရင္း ကြ်န္ေတာ္မ်က္ရည္၀ဲလာသည္။ ကြ်န္ေတာ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ပဲ ငိုမိသြားသည္။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္ရည္ေတြသည္ မိုးစက္ေတြႏွင့္အတူ ေရာျပြန္းေပ်ာက္ကြယ္သြား သည္။ ကြ်န္ေတာ္မတ္တပ္ရပ္ေနရင္း ေျခမခိုင္ခ်င္ေတာ့သလိုျဖစ္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးသည္ အားအင္ခိ်နဲ႕ကာယိုင္လဲေတာ့မည့္ အလားမနည္းထိန္းထားရသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကား တြင္အၾကားၾကီး ျငိမ္သက္မႈက ၾကီးစိုးေနသည္။ မိုးသံေလသံေတြျဖင့္သာ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလုံး ဆူညံေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ေက်ာခိုင္းထားပါသည္။ ထို႕ေနာက္ ကြ်န္ေတာ္စိတ္ ဒုန္းဒုန္းခ်လိုက္ျပီး သူ႕ဖက္သို႕လွည့္လိုက္သည္။ ျမင္လိုက္ရသည္ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္အံအားသင့္ကာ မ်က္လံုးေတြျပဴးသြားသည္။ သူ………………….သူ…………………….မိုးေရထဲတြင္လဲေနသည္။

 

”ဇင္မင္းသူ………………………ဇင္းမင္းသူ”

 

ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကိုအေျပးေပြ႕ထူလိုက္သည္။ သူ႕ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုး ေျမၾကီးမွရႊံ႕ေတြျဖင့္ေပေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို လႈပ္ခတ္ျပီးႏႈိးၾကည့္သည္။ သူ႕မ်က္လံုးပိတ္ကာ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲတြင္ ျငိမ္သက္ေနသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲတြင္ လိႈင္းတပိုးေတြျပင္းထန္လာသည္။

 

”ဇင္မင္းသူ …………….အကိုေခၚတာၾကားရလားညီေလး”

 

”ဇင္မင္းသူ……………………ဇင္မင္းသူ………………………..”

 

သူလံုး၀မလႈပ္ေတာ့။ သူကြ်န္ေတာ့္လက္ထဲတြင္ ဇက္က်ိဳးကာျငိမ္သက္သြားသည္။

 

”ဇင္မင္းသူ……………………………………………………………………………………………………….”

 

မုိးေတြတဖဲြဖြဲက်ေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုး ကြ်န္ေတာ့္ေအာ္သံေတြျဖင့္သာ ဖံုးလႊမ္းသြားသည္္။

 

                             ******************

 

ေဆးရုံခန္းထဲတြင္ သူလဲေလ်ာင္းေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕လက္ကေလးကိုကုိင္ကာ သူ႕ကိုေငးၾကည့္ေနမိသည္။ သူႏွစ္ျခိဳက္စြာအိပ္ေပ်ာ္ေနသည္။ လက္ဖ်ံတြင္ ခ်ိတ္ထားေသာ ေဆးပုလင္းမွ ေဆးရည္ေတြက တစ္စက္စက္က်ကာ သူ႕လက္ေမာင္းေသြးေၾကာထဲသို႕စီး၀င္သြားေလသည္။  ခဏၾကာေတာ့ နပ္စ္မေလးအခန္းတစ္ေယာက္ အခန္းထဲသို႕၀င္လာသည္။ ထို႕ေနာက္ ခ်ိတ္ထားေသာေဆးပုလင္းကို ၾကည့္ကာ လူနာကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္ျပီး ျပန္ထြက္ရန္ျပင္လိုက္သည္။

 

“ဆရာမ…………..ခဏေလးေနပါဦး ”

 

သူမကကြ်န္ေတာ့္အသံေၾကာင့္ ရပ္တန္႕သြားသည္။

 

”လူနာအေျခအေန ဘယ္လိုရွိလဲ သိခ်င္လို႕႔ပါ”

 

သူမကတစ္ခ်က္ျပံဳးျပီး ကြ်န္ေတာ့္ကိုၾကည့္သည္။ ထို႕ေနာက္

 

”လူနာကအားနည္းၿပီး ေမ့လဲသြားတာပါ။ အခုေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္။ အေျခေနကို ေသေသခ်ာခ်ာသိရေအာင္ medical check-up လုပ္ၾကည့္ပါလား။ တစ္ကယ္လို႕ ခဏေနက်ရင္ ဆရာ၀န္ၾကီးလာမွ ဆရာ၀န္ၾကီးကို  ဘာဆက္လုပ္သင့္တယ္ဆိုတာ ေမးၾကည့္တာအေကာင္းဆံုးထင္တယ္။ အခု ဆရာ၀န္ၾကီးက လူသိပ္မရွိတာနဲ႕ အိမ္ခဏျပန္သြားတယ္။ ခဏေနရင္လာပါလိမ့္မယ္”

 

”ဟုတ္ကဲ့………….”

 

ကြ်န္ေတာ့္ကိုၾကည့္ျပီး နပ္စ္မေလးက အျပင္ဖက္သို႕ ျပန္ထြက္သြားသည္။ နပ္စ္မေလးထြက္သြားသည္ႏွင့္ အခန္းထဲကို လူသံုးေယာက္ထပ္၀င္လာသည္။ အသံေတြေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ တံခါး၀ကို ၾကည့္လိုက္မိသည္။

 

”အေမ၊ ဦးေလး၊ အမ………….”

 

”သား…………သူသူ…..သားဘာျဖစ္တာလဲဟင္……………ဦးသားဘာျဖစ္သြားတာလဲ”

 

”ေမာင္ေလး…………….သူသူ………….ေမာင္ေလး”

 

သူတို႕သံုးေယာက္လံုး၀င္လာသည္ႏွင့္ အခန္းတစ္ခုလံုးဆူညံသြားသည္။ သံုးေယာက္လံုးကုတင္နားသို႕ ေယာက္လာကာ ဇင္မင္းသူနားတြင္ ၀ိုင္းေနၾကသည္။

 

”ကြ်န္ေတာ္နပ္စ္မေလးကို ေမးၾကည့္ျပီးပါျပီ။ လူနာက အားနည္းျပီး မူးလဲသြားတာပါတဲ့။ အခု အားေဆးတစ္လံုးခ်ိတ္ထားတယ္ သူအိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္”

 

”ေမာင္ေလးက အရင္က ဒီလုိမျဖစ္ဖူးပါဘူး။ ဘယ္လိုျဖစ္တာပါလိမ့္။ သူအားနည္းရေအာင္လည္း သူ႕မွာဘာေရာဂါအခံမွ မရွိပါဘူး။ ေန႕လည္ကမွ သူ႕ကိုအေကာင္းၾကီးေတြ႕ပါေသးတယ္ အခုဘယ္လိုလုပ္”

 

”အမ………………..”

 

”ဟင္……..”

 

”သူအရင္က ဒီလုိျဖစ္ဖူးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕အတူေတာင္ေပၚကိုသြားတုန္းက သူတစ္ခါမူးလဲဖူးတယ္ ”

 

”သားသူသူက အခုတစ္ေလာ အစားသိပ္မစားဘူးသားရဲ႕၊ ညဆိုရင္လည္းသိပ္မအိပ္ဘူး ၀ရံတာမွာ တစ္ေယာက္ထဲေငးေနတတ္တယ္။ ဦးတို႕ေပါ့ေလ်ာ့တာလဲ ပါပါတယ္သားရယ္။ သူ႕ကိုဂရုမစိုက္အားဘူးျဖစ္ေနတာ။ အခုလိုျဖစ္တာ ဦးတို႕အျပစ္ေတြလည္းပါပါတယ္”

 

”သူဒီလိုျဖစ္တာ ကြ်န္ေတာ့္ေၾကာင့္ပါဦး”

 

”ဘယ္လို………….သားေၾကာင့္…………ဟုတ္လား”

 

”ဟုတ္တယ္ဦး ခုဏတုန္းက သူနဲ႕ကြ်န္ေတာ္……………..ဟို………….မိုးေရထဲမွာ စကားမ်ားၾကရင္း…….သူအခုလိုျဖစ္သြားတာပါ ဦး”

 

”ဟုတ္သားပဲ သားတစ္ကိုယ္လံုးစိုရႊဲေနတာပဲ။ ”

 

”သား အေမအ၀တ္တစ္စံု ယူလာတယ္ လဲလိုက္ဦးေလ။ ခဏေန ႏွာေစးျပီးဖ်ားေနဦးမယ္”

 

အေမက ကြ်န္ေတာ္တို႕ စကား၀ိုင္းထဲကို ၀င္ေျပာသည္။ ကြ်န္ေတာ္ အေမ့လက္ထဲမွ အ၀တ္ကို ယူကာ အခန္းထဲရွိ bathroom ထဲသို႕၀င္လာခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္အ၀တ္အစားလဲကာ ျပန္ထြက္လာခဲ့သည္။

 

”သား…………..သားနဲ႕ေဟာဒီက အမကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။  အခုညဥ့္နက္ေနျပီဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ပဲ အိမ္ျပန္လိုက္ပို႕ေပးပါ့မယ္။ အျပင္မွာ ကြ်န္ေတာ့္ကားရပ္ထားတယ္”

 

ဇင္မင္းသူ၏အေဖက ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္အေမ့ကို ၾကည့္ျပီးေျပာေနသည္။ အေမကေတာ့ ဘာမွမေျပာပဲ ကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ေခါင္းရမ္းလိုက္သည္။

 

”ကြ်န္ေတာ္မျပန္ေတာ့ဘူးဦး အေမ့ကိုပဲ အိမ္ကိုလုိက္ပို႕ေပးလိုက္ပါ။ ျပီးေတာ့ ဦးတို႕လည္းအိမ္ျပန္နားလိုက္ေတာ့ေလ။ ကြ်န္ေတာ္ဒီမွာအိပ္ျပီးေစာင့္လိုက္ပါ့မယ္”

 

”ျဖစ္ပါ့မလားသားရယ္ အားနာစရာၾကီး ဒီမွာဦးတို႕သားအဖႏွစ္ေယာက္ပဲ ေစာင့္လိုက္ပါ့မယ္”

 

”ရပါတယ္ဦး အားမနာပါနဲ႕။ ဦးတို႕က မနက္က်ရင္အလုပ္ကရွိေသးတယ္ေလ။ ကြ်န္ေတာ္က သိပ္ျပီးကိစၥမရွိဘူး။ အေဆာင္ကိုလည္းဖုန္းဆက္ထားလိုက္မယ္။ ဦးတို႕စိတ္ခ်လက္ခ်ျပန္ပါဦး။”

 

”ဒါဆိုရင္ေတာ့ သားကိုပဲဒုကၡေပးရမွာပဲ သားရယ္”

 

”ရပါတယ္ဦးရယ္……………………….”

 

ထို႕ေနာက္ သူတို႕သံုးေယာက္ကြ်န္ေတာ့္ကို ႏႈတ္ဆက္ျပီးျပန္သြားၾကသည္။ သူတို႕ျပန္သြားသည္ႏွင့္ အခန္းက ျပန္လည္တိတ္ဆိတ္သြားျပန္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ ေလတဖ်က္ဖ်က္တိုက္ေနေသာ ျပတင္းေပါက္ေတြကို ထပိတ္လိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ ကုတင္နားသို႕ ျပန္လာကာ ဇင္မင္းသူနားတြင္ ထိုင္လိုက္၏။ ကြ်န္ေတာ္ထိုင္လိုက္ေတာ့ ဇင္မင္းသူက တစ္ဖက္သို႕အေက်ာဆန္႕ကာ ေစာင္းသြားသည္။ ကုတင္ေျခရင္းတြင္ရွိေသာ ျခံဳေစာင္ကို ဆြဲကာကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ျခံဳေပးလိုက္၏။ ကြ်န္ေတာ္ေစာင္ျခံဳေပးလိုက္ေတာ့ သူကြ်န္ေတာ့္ဖက္ကို ျပန္လွည့္လာသည္။ သူ႕မ်က္ေတာင္ေလးေတြ တေျဖးေျဖးပုတ္ခတ္လာသည္။ သူႏိုးလာျပီထင္သည္။

 

”ဆရာေလး ကြ်န္ေတာ္ဘယ္ကိုေရာက္ေနတာလဲ”

 

”ေဆးရံုကိုေရာက္ေနတာ”

 

”အမ္………………..ဘာျဖစ္လို႕လဲ”

 

”ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဆိုေတာ့ မင္းမူးလဲသြားလို႕။ ငါနဲ႕မင္းနဲ႕စကားေတြမ်ားေနရင္းတန္းလန္း မင္းမူးလဲသြားတယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ မင္းကိုငါကုန္းပိုးျပီး ေဆးရံုကိုေခၚလာတာ။ ငါ့အေမက မင္းအေဖနဲကအမကို ဖုန္းဆက္ျပီးေခၚလိုက္တယ္။ ခုဏတုန္းက သူတို႕ေရာက္လာၾကတယ္။ မင္းကအိပ္ေပ်ာ္ေနေတာ့ မင္းကိုမႏိႈးပဲ ဒီအတိုင္းျပန္သြားၾကတာ”

 

”ေၾသာ္……….ဟို…………ဟို……………ကြ်န္ေတာ္ဘာျဖစ္လို႕ မူးလဲသြားတာလဲ ဆရာေလး”

 

”အင္း နပ္စ္မေျပာတာေတာ့ အားနည္းလို႕ ေနမွာတဲ့။ သူလည္းေသေသခ်ာခ်ာေတာ့ သိပံုမေပၚဘူး။ ဆရာ၀န္ၾကီးလာမွ ေသေသခ်ာခ်ာစမ္းသပ္ၾကည့္ရင္ေကာင္းမယ္လို႕ေျပာတယ္။ မနက္ျဖန္က်ရင္ မင္းကို medical check-up လုပ္ၾကည့္တာေပါ့။ အခုေတာ့ အားေဆးပုလင္းခ်ိတ္ထားေပးတယ္”

 

”ဆရာေလး …………ကြ်န္ေတာ့္ကို ခြင့္လႊတ္တယ္မိုလားဟင္။ ကြ်န္ေတာ္အဲ့ေကာင္မေလးကို မနက္ျဖန္က်ရင္ျဖတ္လိုက္မယ္ေလ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို အခုလိုစိမ္းစိမ္းကားကားၾကီးမဆက္ဆံပါနဲ႕ေနာ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို မမုန္းလိုက္ပါနဲ႕ေနာ္”

 

ကြ်န္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားသည္။ သူ႕လက္ကေလးကို ကိုင္ကာဖြဖြေလးဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ နဖူးထက္တြင္၀ဲက်ေနေသာ သူ႕ဆံပင္စေတြကို ယုယစြာသပ္တင္ေပးလိုက္သည္။

 

”အဲ့ဒါေတြေျပာမေနပါနဲ႕ေတာ့ ညီေလးရယ္။ အကိုမင္းကို မုနု္းလည္းမမုန္းရက္ပါဘူး။ အကိုမင္းကို ဘယ္တုန္းကမွ မမုန္းခဲ့သလို ဘယ္ေတာ့မွလဲမုန္းမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ညီေနေကာင္းေအာင္ေနေနာ္။ အကို႕ကိုခ်စ္ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂရုစိုက္ပါ ခဏခဏ မဖ်ားေစနဲ႕ၾကားလား”

 

သူကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္ကာ ျပံဳးျပီးေခါင္းညိတ္ျပသည္။ မျမင္ရတာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ သူ႕အျပံဳးေလးကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲဆို႕နင့္သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို သိပ္ျပီးရက္စက္သလိုျဖစ္သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္ သိပ္ျပီးစိမ္းကားသလိုျဖစ္ခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ဂရုဏာသက္စြာငံု႕ၾကည့္လိုက္ျပီး နဖူးေလးကို ငံု႕နမ္းလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ ကြ်န္ေတာ္ေရာကုတင္ေပၚတြင္ တုံးလံုးလွဲကာ သူ႕ကိုကြ်န္ေတာ့္လက္ေမာင္း၌ ေခါင္းအံုးေစလိုက္သည္။ သူကြ်န္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲတြင္ ျငိမ္သက္ေနျပီး မ်က္လံုးေလးေမွးစင္းထားသည္။

 

အျပင္ဖက္တြင္ အရာအားလံုးသည္တိတ္ဆိတ္ေနေလသည္။ လမ္းမၾကီးမွ လမ္းမီးမ်ားလညး္ပိတ္သြားၾကျပီ။ လမင္းၾကီးလည္း ျပန္လည္ေပၚေပါက္လာသည္။ ေကာင္းကင္ၾကီးတြင္ ၾကယ္ေတြကလညး္ စံုညီစြာလင္းလက္လာၾကသည္။ ကြ်န္ေတာ္အခန္းမီးကိုမိွတ္လိုက္ကာ ကုတင္အထက္မွ ညအိမ္မီးအျပာေလးကိုသာ ထြန္းထားလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ သူေရာကြ်န္ေတာ္ေရာ အိပ္ေပ်ာ္သြားပါေတာ့သည္……………………………………

 

 

                                **************

 

ေအာက္အီးအီးအြတ္…………………………

 

ကြ်န္ေတာ္မ်က္လံုးႏွစ္လံုးပြင့္လာသည္။ ပထမဆံုးျမင္လုိက္ရသည္က ျပတင္းေပါက္မွန္မွ စူးရွစြာထိုးေနသည့္ ေတာက္ပေနေသာ ေနေရာင္စူးစူးၾကီးျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္လံုးထဲ စူးေနသျဖင့္ မ်က္စိကိုအဆံုးထိမဖြင့္ႏိုင္ေသးပဲ အသာေမွးျပီးေတာ့သာ ဖြင့္ၾကည့္ရသည္။ တစ္ညလံုး သည္ပံုစံအတိုင္းပဲ အိပ္ေပ်ာ္ေနသျဖင့္ ဇာက္တစ္ဖက္ေညာင္းေနသည္။ အေညာင္းေျပေစရန္ ေခါင္းကို ဘယ္တစ္ဖက္ညာတစ္ဖက္ ေစာင္းထည့္လိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ လက္ေမာင္းႏွစ္ဖက္ကို ေျမွာက္ျပီး အေၾကာဆန္႕မည္အျပဳ ဘယ္ဖက္လက္ေမာင္းေပၚတြင္ ဇင္မင္းသူက အိပ္ေနသျဖင့္ က်န္သည့္ ညာဖက္လက္ေမာင္းတစ္ဖက္ကိုသာ ေလထဲသို႕ေျမွာက္ကာ အေၾကာဆန္႕လိုက္ရသည္။ တစ္ကိုယ္လံုးလဲ အေၾကာအခ်ဥ္ေတြတင္းေနကာ ေညာင္းကိုက္ေနသည္။ ဇင္မင္းသူေခါင္းအံုးအိပ္ ထားသည့္ဘယ္ဖက္လက္ေမာင္းဆိုလွ်င္ ထံုက်င္ျပီးေသြးလည္ပတ္မႈမရွိေတာ့သလို ေတာင့္ေတာင့္ၾကီးျဖစ္ေနသည္။

 

ကြ်န္ေတာ္အနည္းငယ္ ကုိယ္လက္ လႈပ္ရွားလိုက္သျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္လက္ေမာင္းေပၚတြင္ အိပ္ေနေသာ သူႏိုးသြားသည္။ ပထမဦးဆံုး ႏိုးလာသည္ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ထူးဆန္းသလိုၾကည့္သည္။ ထို႕ေနာက္ ကြ်န္ေတာ့္လက္ေမာင္းေပၚတြင္ အိပ္ေနေသာ သူ႕ကုိယ္သူ ျပန္ဆန္းစစ္သည္။ ျပီးမွ တစ္ခုခုကိုသတိရသြားဟန္ျဖင့္ ျပံဳးေယာင္သန္းလာသည္။ သူျဖစ္ပ်က္ေနသမွ်အမူအရာေတြအားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္မ်က္စိမွိတ္ မ်က္ေတာင္မခတ္ပဲ ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ ေယာက်ာ္းေလးတစ္ေယာက္၏ အေခ်ာဆံုးအခ်ိန္ကို မနက္ခင္းတြင္လည္းေတြ႕ရတတ္သည္ပါလား။ မ်က္ႏွာမသစ္ရေသးသည့္ မႈန္

၀ါး၀ါးမ်က္ႏွာေလးျဖင့္ ရႈပ္ေထြးေနေသာ ဆံပင္ေတြက တစ္မ်ိဳးေလးဆြဲေဆာင္ေနျပန္သည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို အျပံဳးျဖင့္ျပန္ၾကည့္လိုက္သည္။ နံနက္ခင္းႏွင့္အတူ လြင့္ျပန္လာေသာ ၾကည္ႏူးမႈေလးေတြကို ကြ်န္ေတာ္အေျပးအလႊားဖမ္းဆုပ္ထားလိုက္မိပါသည္။

 

သူကေခါင္းၾကြကာ ကုတင္ေပၚသို႕ ငုတ္တုတ္ထထိုင္သည္။ သူထထိုင္လိုက္မွ ကြ်န္ေတာ့္လက္တစ္ဖက္ကို လႈပ္ကာကိုင္ၾကည့္မိသည္။ လက္အံေတြေသေနျပီ။

 

”ဆရာေလး အိမ္ျပန္ရေအာင္ေလ”

 

”အိမ္ျပန္လို႕မရေသးဘူးေလ ညီေလးရဲ႕။ မင္းကို ဒီေန႕ medical check-up လုပ္ၾကလိမ့္မယ္။ မင္းေရာဂါက ဘာလဲဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာ စမ္းသပ္စစ္ေဆးၾကည့္ရဦးမယ္ေလ”

 

”ဒီလိုဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ေကြ်းဗ်ာ။ ဗိုက္ဆာတယ္ မေန႕ညကတည္းက ဘာမွမစားရေသးဘူး”

 

ကုတင္ေပၚတြင္ထိုင္ျပီး ဗိုက္ကိုပြတ္ျပေနေသာသူ႕ကိုၾကည့္ ျပီးတစ္ခ်က္ သနားသြားသည္။ သူဘာမွမစားရေသးပဲကိုး ဆာေနရွာေရာေပါ့။ သူႏွင့္ကြ်န္ေတာ္ အတူတူရွိစဥ္တုန္းက ကြ်န္ေတာ္ကသူ႕ကို မနက္မိုးလင္းလာလွ်င္ အိပ္ယာႏိႈးရသည္။ ထို႕အျပင္ မနက္စာစားဖို႕ပါ ျပင္ေပးရသည္။ တစ္ခါတစ္ေလက်လ်င္ေတာ့ သူကေစာေနတတ္ကာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္မနက္စာကို သူကိုယ္တိုင္ျပင္ေပးတတ္သည္။ သို႕ေပမယ့္ သူျပင္ေပးသည္က စားလို႕မရေအာင္ ဆားေတြငန္ေနတတ္တာမ်ိဳး၊ အခ်ိဳမႈန္႕မပါတာမ်ိဳး၊ ျဖစ္တတ္သျဖင့္ သူျပင္ေပးသည့္ မနက္စာဆိုလွ်င္ သိပ္ေတာ့ မစားရဲေခ်။

 

”ဒါဆိုရင္ ခဏေလးေစာင့္ ေခါက္ဆြဲထုပ္ေတြ အရင္ဆံုးသြား၀ယ္ရဦးမယ္။ ျပီးရင္ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ဖို႕  ဒယ္အိုးနဲ႕ hotplate လဲလိုေသးတယ္။ စားဖို႕ ပန္းကန္လံုးနဲ႕တူလဲ မရွိဘူး။ ”

 

”ျမန္ျမန္လုပ္ေနာ္ ဆရာေလး ဗိုက္အရမ္းဆာေနျပီ။ အူေတြအသည္းေတြ သံစံုတီးေနၾကျပီ”

 

”နာရီ၀က္ေလာက္ေစာင့္။ မ်က္ႏွာေလးဘာေလးၾကိဳသစ္ထား၊ အဲ့ဒီေဆးခန္းက၀တ္ေပးထားတဲ့ အ၀တ္စားၾကီးကို မၾကိဳက္ရင္ ဟိုအထုတ္ထဲမွာ ငါ့အ၀တ္စားအပိုေတြရွိေသးတယ္ ယူ၀တ္ထားလိုက္။ ေရလဲခ်ိဳးခ်င္ခ်ိဳးထားလိုက္။ ငါသြားတုိက္မ်က္ႏွာသစ္ျပီးတာနဲ႕ မင္းလိုခ်င္တဲ့ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ရေအာင္လုပ္ေပးမယ္ ဟုတ္ျပီလား”

 

ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကိုေျပာျပီးသည္ႏွင့္ bathroom ထဲကို ၀င္ကာ မ်က္ႏွာအရင္သစ္လိုက္သည္။ ျပီးမွသြားတိုက္ကာ ပါးစပ္ကို ပလုပ္က်င္းပစ္လိုက္၏။ သြားတိုက္ရတာသိပ္ေတာ့ စိတ္မခ်မ္းသာပါ။ အိမ္သာကမုတ္ၾကီးကို ၾကည့္ျပီးသြားတိုက္ေနရသျဖင့္ စိတ္ထဲတြင္ နည္းနည္းမသတီသလိုေတာ့ျဖစ္မိသည္။ ကြ်န္ေတာ္က ထိုသို႕ အိမ္သာႏွင့္ ေရခ်ိဳးခန္းတြဲထားတာမ်ိဳးကို မၾကိဳက္ပါ။ ကိစၥ၀ိစၥေတြျပီးသည္ႏွင့္ မ်က္ႏွာကို မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါျဖင့္သုတ္ကာ အခန္းထဲမွထြက္လာခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္ ေဆးရံုမ်က္ႏွာစာဖက္သို႕ေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။ ေဆး ရံုက ပုဂၢလိကေဆးရံုျဖစ္သျဖင့္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ သားသားနားနား ႏွင့္ အဆင့္မွီမွီေတာ့ရွိသည္။ ေဆးရံု မ်က္ႏွာစာေကာင္တာ နားသို႕ေရာက္ေသာအခါ မေန႕ညက နပ္စ္မေလးႏွင့္ေတြ႕သည္။ နပ္စ္မေလးက ကြ်န္ေတာ့္ကို ေတြ႕သည္ႏွင့္ အျပံဳးျဖင့္စတင္ႏႈတ္ဆက္သည္။

 

”ဘယ္လိုလဲ ရွင့္လူနာကို ပစ္ျပီးဘယ္သြားမလို႕လဲ။ လိုအပ္တာရွိရင္ ကြ်န္မကိုေျပာပါ။”

 

 ကြ်န္ေတာ္ ခပ္စစေလးျပံဳးမိသည္။ သူမက စကားေျပာတာျပတ္သည္ပဲ။

 

”ကြ်န္ေတာ့္လူနာက ႏုိးေနပါျပီ။ ဗိုက္ဆာလို႕ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္စားခ်င္တယ္ ပူဆာေနလို႕။ အဲ့ဒါ…..အျပင္ကိုထြက္လာတာ”

 

”ေခါက္ဆြဲက ဘယ္လိုေခါက္ဆြဲမ်ိဳးလဲ အသင့္စား ready make ေခါက္ဆြဲေျခာက္ဆိုရင္ေတာ့ သြား၀ယ္မေနနဲ႕ေတာ့ ကြ်န္မတို႕နားေနေဆာင္မွာရိွတယ္။ ေခါက္ဆြဲခ်က္တဲ့ electric pot ေသးေသးေလးလဲရွိတယ္။ အဲ………တစ္ျခားေခါက္ဆြဲဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္မတို႕ဆီမွာမရွိဘူး”

 

” သူစားခ်င္တာလဲ အဲ့လိုေခါက္ဆြဲမ်ိဳးပါပဲ။ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ေခါက္ဆြဲဘယ္လိုျပဳတ္ေပးရမလဲ စဥ္းစားေနတာ အခုေတာ့အဆင္ေျပသြားျပီး”

 

သူမက လက္ထဲမွ ေဆးစာရြက္ေတြကို တစ္ခ်က္ငံု႕ၾကည့္ကာ ေခါင္းျပန္ေမာ့လာသည္။ ထို႕ေနာက္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ျပံဳးျပကာ

 

”anytime ပါပဲရွင္။ ဒါနဲ႕…………….”

 

”ဟုတ္ကဲ့ေျပာပါ………………………………”

 

”လူနာနဲ႕ရွင္နဲ႕က ညီအကိုေတြလား။ သိပ္ခ်စ္ၾကမယ့္ပံုေတြပဲေနာ္။ ညက ဆရာ၀န္ၾကီးေရာက္လာလို႕ အခန္းထဲကို ၀င္လာၾကည့္ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ဖက္ျပီးအိပ္ေပ်ာ္ေနၾကတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ ကြ်န္မတို႕လည္း ဘာမွမေျပာေတာ့ပဲ ျပန္ထြက္လာၾကတာ။ ရွင္တို႕ႏွစ္ေယာက္က ညီအကိုေတြဆိုရင္ေတာ့ ခ်ီးက်ဴးစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ သိပ္ခ်စ္ၾကမဲ့ပံုေတြပဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုရင္လဲ ေတာ္ေတာ္သံေယာဇဥ္ရွိမယ္လို႕ ေျပာလို႕ရတယ္။ မေန႕ညက ရွင္သူ႕ကို ကုန္းပိုးလာတာ မိုးရြာၾကီးထဲမွာေလ”

 

ပါးစပ္က စက္ေသနတ္ပစ္သလို တတြတ္တြတ္ေျပာေနေသာ နပ္စ္မေလးကို ကြ်န္ေတာ္ ျငိမ္ျပီးၾကည့္ေနမိသည္။

 

”sorry ကြ်န္မ နည္းနည္းစကားမ်ားသလို ျဖစ္သြားတယ္”

 

”ရပါတယ္ သိခ်င္ရင္ေတာ့ ေျပာျပရမွာေပါ့။ သူနဲ႕ကြ်န္ေတာ္နဲ႕က ဖေအမတူ မေအကြဲ ညီအကိုေတြပါ။ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အသက္မကခ်စ္ၾကပါတယ္။ ကဲ…………ကြ်န္ေတာ္ညီေလး ဗိုက္ဆာေနေတာ့မယ္ ထင္တယ္”

 

”နာေနေဆာင္က ဒီဘက္မွာပါ။ ဒီဘက္ကို ၾကြပါ”

 

ကြ်န္ေတာ္သူမျပသည့္ ဘက္ကို ေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။ သူမကေတာ့ အေနာက္ကေန ကြ်န္ေတာ္ေျပာလိုက္ေသာ စကားကုိ စဥ္းစားျပီးက်န္ခဲ့သည္။ သူမတိုးတိုးေလးေရရြတ္ေနသည္။

 

”ဖေအမတူ မေအကြဲ…….. . ဖေအမတူ မေအကြဲ………………ဖေအမတူ မေအကြဲ”

 

”ဟင္……………….........................ဒါဆို ဘာမွမေတာ္ဘူးပဲ

 

ကြ်န္ေတာ္သြားေပၚေအာင္ရယ္လိုက္မိသည္။

 

                           ***************

 

ေခါက္ဆြဲက်က္ေသာအခါ ပန္းကန္းလံုးတစ္လံုးျဖင့္ထည့္ျပီး ေအာက္မွပန္ကန္းျပားတစ္ခ်ပ္ျဖင့္ခံကာ ဇင္မင္းသူရွိရာသို႕ မလာခဲ့သည္။ ေခါက္ဆြဲက စားခ်င္စရာ အေငြ႕ေတြတေထာင္းေထာင္းထေနသည္။  ေဆးရံုရွိ ေကာ္ရစ္တာအတိုင္းေလွ်ာက္လာခဲ့ျပီး အခန္းေရွ႕ေရာက္ေသာ္ အခါေစ့ထားေသာ တံခါးကိုအသာတံေထာင္စစ္ျဖင့္ တြန္းကာ၀င္လာခဲ့သည္။ အခန္းထဲသို႕၀င္လိုက္ေသာအခါ ကြ်န္ေတာ့္ကိုေစာင့္ေနေသာ ဇင္မင္းသူကို အသင့္ေတြ႕လိုက္ရသည္။ မ်က္ႏွာသစ္ျပီးပံုေပၚသည္။ မ်က္ႏွာေလးက ျဖဴႏုေနကာ ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းေလးျဖစ္ေနသည္။ အင္းေလ ေနမေကာင္းသူဆိုေတာ့ ဒီေလာက္ေတာ့ ရွိမွာေပ့ါ။

 

”ဗိုက္ဆာေနျပီလား ”

 

ကြ်န္ေတာ္သူ႕အနားသို႕ထိုင္ကာ စားပဲြေပၚသို႕ ေခါက္ဆြဲပန္းကန္ကို တင္လိုက္သည္။ သူက ကုတင္ေပၚသို႕ တျပင္ေခြထိုင္ကာ စားရန္အသင့္ျပင္သည့္ အေနအထားလုပ္ေနသည္။

 

”ဆာေနျပီ ဆာေနတာမွ ဗုိက္ထဲမွာ ၀ွီ….၀ွီ…..၀ွီ……၀ွီ …….နဲ႕။ ဆရာေလးကလည္းၾကာလိုက္တာ”

 

”ကဲ………….ဆာေနျပီဆိုရင္ အကုိခြံ႕ေကြ်းမယ္”

 

သူျပံဳးလာသည္။ ထို႕ေနာက္ကြ်န္ေတာ့္ကို ေခါင္းညိွတ္ျပသည္။ ကြ်န္ေတာ္ေခါက္ဆြဲပန္းကန္ကို ကိုင္လိုက္ကာ သူ႕အနားသို႕တုိးကပ္သြားလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ေခါက္ဆြဲေတြကို တူနဲ႕ညွပ္လိုက္ကာ အသာမႈတ္လိုက္၏။

 

”အာ……………….”

 

သူပါးစပ္ဟေပးေသာအခါ အသာခြံ႕ေကြ်းလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ ပန္းကန္ထဲရွိ ဇြန္းျဖင့္ ဟင္းရည္ကို ခပ္ကာ အနည္းငယ္မႈတ္လိုုက္ျပီး သူ႕ကို တုိက္လိုက္သည္။ ဟင္းရည္ဇြန္းကို ပါးစပ္ဟမေပးေသးပဲ သူကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္ေနေသးသည္။

 

”ဟေလ……………..ပါးစပ္ဟ………”

 

ကြ်န္ေတာ္ေျပာလိုက္မွ သူပါးစပ္ဟေပးသည္။ သူကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္သည့္မ်က္လံုးေတြက မည္သည့္အဓိပၸါယ္ေဖာ္ေဆာင္ေနမွန္း ကြ်န္ေတာ္ခန္႕မွန္းၾကည့္လို႕ရသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို အသာျပံဳးၾကည့္မိသည္။ ထို႕ေနာက္ သူ႕ပါးေလးကို အသာဆြဲညွစ္လုိက္၏။ သူေရာကြ်န္ေတာ္ေရာ ႏွစ္ေယာက္သား တိုးတိုးေလးရယ္လိုက္မိသည္။ အခ်ိန္ေတြဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကာခဲ့ၾကာခဲ့ သူဖန္ဆင္းလိုက္သည့္ အျပံဳးေလးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ မရိုးႏိုင္ေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လိုပါပင္ ဘယ္အခ်ိန္ပဲဖတ္ဖတ္ ရင္ထဲလိႈက္ဖိုၾကည္ႏူးေနရသလို သူ႕အျပံဳးေလးသည္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ညိဳ႕ငင္ႏိုင္လြန္းသည္။ တစ္ခ်ိန္က ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားက ရင္ခုန္စရာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းအျဖစ္အပ်က္ေတြက ယခုအခိ်န္တြင္ အသက္၀င္ႏိုးထကာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကား အရိပ္ေငႊ႕ေတြလို တိုးေ၀ွ႕ေနသည္။

 

”ကိုသူ………………..ကိုသူ…………….ကိုသူဘာျဖစ္တာလဲဟင္ ကိုသူ…………….”

 

ရုတ္တရက္ေအာ္သံႏွင့္အတူ အခန္းတံခါးပြင့္လာကာ အခန္းထဲသို႕ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္တို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကား မီးပ်က္သြားကာ အထိတ္တလန္႕ျဖင့္ ေခၚသံလာရာသို႕ သူေရာကြ်န္ေတာ္ေရာ ၾကည့္လိုက္မိသည္။ ကြ်န္ေတာ္သိလိုက္ပါသည္။ ထိုမိန္းကေလးက ဇင္မင္းသူ၏ရည္းစား ေကာင္မေလးပင္။ သူမအေျပးအလႊားေရာက္လာကာ ဇင္မင္းသူနားအတင္းလာထိုင္သျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္ဖယ္ေပးလုိက္ရသည္။ ကြ်န္ေတာ့္လက္ထဲမွ ေခါက္ဆြဲပန္းကန္ကို စားပြဲေပၚတင္ထားလိုက္ကာ အသာသူတို႕နားမွ ခပ္ခြာခြာေနလိုက္သည္။ ထိုအခိုက္ အခန္းထဲသို႕ ေနာက္ထပ္လူႏွစ္ေရာက္၀င္လာျပန္သည္။

 

”အမ……………….ဦးေလး…………..အေစာၾကီးပါလား”

 

”ဟုတ္ေမာင္ေလးရဲ႕ အမဒီေန႕ဆုိင္မသြားေတာ့ဘူးေလ။ ဆိုင္ကို အမသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ဒီေန႕တစ္ေန႕ေတာ့ ပစ္ထားလိုက္မလို႕။ အေဖကလည္း သိပ္အေရးၾကီးတာမရွိတာနဲ႕ တစ္ခါတည္းလိုက္လာခဲ့တာ။ ”

 

”ေၾသာ္………..”

 

ကြ်န္ေတာ္ ေၾသာ္………….ဟုသာေျပာလိုက္ျပီး ဇင္မင္းသူတို႕ ကုတင္ေပၚသို႕ အသာၾကည့္လိုက္မိသည္။ ဇင္မင္းသူအမက အကင္းပါးသည္။

 

”သူေလးက ဟန္နီေက်ာ္ေက်ာ္တဲ့။ သူသူ႕ရဲ႕ ေကာင္မေလးေလ။ သူသူေနမေကာင္းတာ ၾကားလို႕ စိတ္ပူျပီးလိုက္လာတာ။”

 

”ဟုတ္ကဲ့ ကြ်န္ေတာ္သိပါတယ္”

 

ဇင္မင္းသူတို႕ ကုတင္ၾကည့္ရင္းေျဖလိုက္မိသည္။ ဇင္မင္းသူအေဖက ကြ်န္ေတာ့္ကို ျပံဳးျပကာ သူ႕သားနားတြင္ စကားေတြေျပာေနသည္။ ဇင္မင္းသူ၏ ေကာင္မေလးကလညး္ ဇင္မင္းသူကို ေခါက္ဆြဲခြံ႕ေကြ်းေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္ျပံဳးလိုက္မိသည္။ ကြ်န္ေတာ့္အျပံဳး၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ မ်က္ရည္ေတြရွိေနမည္။ ေၾကကြဲျခင္းေတြရွိေနမည္။ အထီးက်န္ျခင္း ေ၀ဒနာေတြရွိေနမည္။ သုိ႕ေပမယ့္ ထိုအရာေတြ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္ႏွာေပၚသို႕ ထင္ဟပ္မလာေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ ထိန္းသိမ္းထားသည္။ ကြ်န္ေတာ္ျပံဳးႏိုင္ရမည္ ။ ျပံဳးရမည္။ သူႏွင့္ပက္သက္လွ်င္ ကြ်န္ေတာ္မလုပ္ႏိုင္တာ ဘာမွမရွိေစရ။ သူ႕ဘ၀ေလးသာယာေနလွ်င္ သူ႕ေပ်ာ္ရႊင္ေနလွ်င္ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ႏွစ္ျခမ္း ကြဲျပီးေသသြားလွ်င္ေတာင္ ျပံဳးေနႏို္င္ရမည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ သူ႕အတြက္ ဘာမဆုိလုပ္ေပးႏိုင္သည့္ နတ္သားတစ္ပါး မဟုတ္ပါလား။

 

”သား……………..အရမ္းပင္ပန္းေနမွာေပါ့။ ေဆးရံုမွာ ဆိုေတာ့ အိပ္ရတာ သိပ္အဆင္ေျပမယ္မထင္ဘူး။ အိမ္ျပန္ျပီးေအးေအးေဆးေဆး နားလိုက္ဦးေလ။ ဦးတို႕လည္းေရာက္လာျပီဆိုေတာ့ သားတစ္လွည့္နားလိုက္ဦးေပါ့”

 

ဇင္မင္းသူအေဖဆီမွ စကားသံထြက္လာသည္။

 

”ဟုတ္ကဲ့ပါဦး ။ ကြ်န္ေတာ္ အခုပဲ ျပန္လိုက္ပါ့မယ္”

 

အင္းေလ။ ကြ်န္ေတာ္က အခုလူပိုတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနသည္ပဲ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို လိုမွမလိုအပ္ေတာ့ပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ျပန္သင့္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ရွိေနလွ်င္ သူတို႕ထဲမွ တစ္စံုတစ္ေယာက္က စိတ္ဆင္းရဲခ်င္ ဆင္းရဲေနႏိုင္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ေၾကာင့္ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ စိတ္ဆင္းရဲတာ မျဖစ္ေစခ်င္သလို ကြ်န္ေတာ့္ေၾကာင့္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ စိတ္ဒုကၡမေရာက္ေစခ်င္ပါ။  အေမထားခဲ့သည့္ အ၀တ္အိတ္ေလးကို ကိုင္ကာ ကြ်န္ေတာ္ ထြက္သြားရန္ျပင္လိုက္သည္။

 

”အားလံုးပဲ ကြ်န္ေတာ္ျပန္လိုက္ပါဦးမယ္။ ဇင္မင္းသူ………… ဂရုစိုက္ပါ”

 

သူတို႕အားလံုး ကြ်န္ေတာ့္ကုိ အျပံဳးျဖင့္ တုန္႕ျပန္ၾကသည္။ သို႕ေပမယ့္ ဇင္မင္းသူေတာ့ မပါပါ။ သူကြ်န္ေတာ့္ကို ေငးၾကည့္ေနရံုက လြဲလို႕မည္သည့္ တုန္႕ျပန္မႈမွ် မျပဳလုပ္ပါ။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ေတြေလး ကန္ေနမိပါသည္။ တံခါးေပါက္အနားသို႕ေရာက္ေသာအခါ ကြ်န္ေတာ္တံခါးရြက္ကို ကိုင္ကာဖြင့္လိုက္ျပီး အျပင္ထြက္မည္အလုပ္ အခန္းထဲမွ အသံတစ္သံထြက္လာသည္။

 

”ဆရာေလး……………………….”

 

ကြ်န္ေတာ့္ေျခလွမ္းေတြ ရပ္တန္႕သြားမိသည္။ ကြ်န္ေတာ္ေက်ာခိုင္းထားရာမွ အေနာက္သို႕ျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္၏။

 

”ဆရာေလး အားရင္ကြ်န္ေတာ့္ဆီကို ျပန္လာခဲ့ေနာ္”

 

”အင္း……………….”

 

ကြ်န္ေတာ့္သူ႕ကို ျပံဳးျပျပီးျပန္ေျဖလိုက္သည္။ လာမွာေပါ့ ကြာ။ မင္းအနားကုိ ကိုယ္ျပန္လာမွာပါ။ ကိုယ္က မင္းအနားမွပဲ အရိပ္လိုအျမဲရွိေနခ်င္ခဲ့တာပါ။ မင္းအနားမွာပဲ ကိုယ္တစ္သက္လံုးေပးဆပ္ခ်င္တယ္။ တစ္ကယ္ဆိုရင္ မင္းက ကိုယ့္ႏွလံုးသားရဲ႕ပိုင္ရွင္ပဲေလ။

 

                           *****************    

 

”လာ…………….ထိုင္ၾကပါ”

 

အခန္းထဲသို႕၀င္လိုက္သည္ႏွင့္ ဆရာ၀န္ၾကီးက ခရီးဦးၾကိဳျပဳသည္။ ဇင္မင္းးသူ၏အေဖႏွင့္ အေမက ဆရာ၀န္ၾကီးစားပြဲခံုေရွ႕ရွိ ခံုႏွစ္လံုးတြင္၀င္ထိုင္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္၏ အေနာက္တြင္ အသာမတ္တပ္ရပ္ေနမိသည္။ ဆရာ၀န္ၾကီးက ထိုင္ရာမွထကာ နံရံေပၚတြင္ခ်ိတ္ထားေသာ ဓာတ္မွန္စာရြက္ေတြကိုလွမ္းယူလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ တစ္ရြက္ခ်င္းေသခ်ာလွန္ၾကည့္သည္။ ထို႕ေနာက္ ဦးေခါင္းေမာ့လာသည္။

 

”ကြ်န္ေတာ္တို႕ စမ္းသပ္စစ္ေဆးျပီးပါျပီ။ လူနာမွာျဖစ္ေနတဲ့ေရာဂါက…………………..”

 

ဆရာ၀န္ၾကီးက စကားကိုေျပာရင္းတန္းလန္းရပ္လိုက္ျပန္သည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕၏ မ်က္ႏွာေတြကို အကဲခတ္ကာ ေခတတၱမွ်ျငိမ္သက္သြားသည္။

 

”ေျပာပါဆရာ ကြ်န္ေတာ့္သားေလးမွာ ဘာေရာဂါျဖစ္ေနတာလဲ ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္ေျပာႏိုင္ပါတယ္”

 

”ဓာတ္ခြဲခန္းက ရတဲ့အေျဖအရ လူနာမွာ leukemia လို႕ေခၚတဲ့ ေသြးကင္ဆာ စျဖစ္ေနပါတယ္”

 

”ဗ်ာ……………………” ”ဗ်ာ………………” ”ရွင္………………”

 

ကြ်န္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ၾကီး ယိုင္မသြားေအာင္ မနည္းထိန္းထားရသည္။ ကမၻာၾကီးတစ္ခုလံုး ငလွ်င္ေတာ္လဲသလို သြက္သြက္ခါေအာင္တုန္လႈပ္သြားသလား ေအာင့္ေမ့ရသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းေတြ မူးေနာက္ကုန္သည့္။ ကြ်န္ေတာ့္နားထဲတြင္ အသံေတြဆူညံေနသလို လိႈင္းဂယက္ေတြ ထေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္ေခြ်းေတြ ျပန္လာကာ ေမာဟိုက္ခ်င္သလိုျဖစ္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ္မယံုပါ။ သူ႕မွာေသြးကင္ဆာဆိုတဲ့ ေၾကာက္စရာေရာဂါဆုိးၾကီး ရွိေနသည္တဲ့။ ဟင့္အင္း ……ဟင့္အင္း…..ကြ်န္ေတာ္မယံုဘူး။ လံုး၀မယံုဘူး။

 

”ဟုတ္ေရာဟုတ္ရဲ႕လား ဆရာရယ္။ ေသခ်ာလို႕လားဗ်ာ။ ကြ်န္…………..ကြ်န္ေတာ့္သားေလး………………………………….”

 

”အေဖ ………..သမီးတို႕ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ ဟင္…………..သူသူေလးမွာ………………..အဟင့္…………….အဟင့္…………..သူသူေလးသနားပါတယ္ အေဖရယ္”

 

ကြ်န္ေတာ္မ်က္ရည္ေတြ မဆည္ႏိုင္ေတာ့။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္၀န္းအိမ္က ပူစပ္လာသည္။ မ်က္ေတာင္ေတြ ခဏခဏပုတ္ခတ္ ပုတ္ခတ္ျဖစ္လာကာ မ်က္ရည္ေတြ တစိမ့္စိမ့္စီးက်လာသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲတြင္ စုို႕နင့္စြာေၾကကြဲေနမိသည္။ ဇင္မင္းသူအမက ကြ်န္ေတာ့္ဖက္သို႕လွည့္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်က္ရည္ေတြကို လက္ေမာင္းျဖင့္သုတ္ပစ္လိုက္သည္။

 

”ေသြးစစ္ထားတဲ့အေျဖအရ လူနာမွာ WBC ( White blood cells) ေသြးျဖဴဥေတြ သိပ္မ်ားေနတယ္။ ေသြးမံႈနည္းေနတယ္။ Hb သံဓါတ္ နည္းနဲေနတယ္္။ ရိုးတြင္းျခင္ဆီကို Bone marrow aspiration လုပ္ၾကည့္ေတာ့ ကင္ဆာ-ဆဲလ္ေတြ ကိုေတြ႔ပါတယ္။ Chest x-ray ရင္ပတ္ ဓါတ္မွန္ရိုက္တဲ့အခါမွာလဲ တက္ေစ့ေတြ ၾကီးေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။  ဒီစစ္ေဆးခ်က္ေတြရဲ႕ အေျဖအရလူနာမွာ ေသြးကင္ဆာျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ေသခ်ာေနပါတယ္ခင္ဗ်ား”

 

ကြ်န္ေတာ္တို႕ သံုးေယာက္လံုးတစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္လိုက္မိသည္။ ဇင္မင္းသူ၏အမတြင္လညး္ ကြ်န္ေတာ့္နည္းတူ မ်က္ရည္ေတြ ပါးျပင္ေပၚတြင္ က်ဆင္းေနပါသည္။ ဦးေလးကေတာ့ စိတ္မေကာင္းသည့္မ်က္ႏွာျဖင့္ ဆရာ၀န္ၾကီးကို ေမးသည္။

 

”ဆရာ……….ဒါ………ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ့္သားေလးကို ကုလို႕မရေတာ့ဘူးလားဟင္။ ကြ်န္ေတာ့္သားေလးမွာ ဘယ္လိိုလုပ္ျပီး ဒီေရာဂါဆိုးၾကီးျဖစ္ေနရတာလဲဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ့္သားေလးကို ကယ္ပါဦးဆရာရယ္။ ပိုက္စံကုန္ခ်င္သေလာက္ ကုန္ပါေစ ။ ကြ်န္ေတာ့္သားေလးကို ကြ်န္ေတာ္အဆံုးရႈံမခံ ႏိုင္ဘူးဆရာရယ္၊”

 

ဆရာ၀န္ၾကီးသည္ ေခါင္းကို စိတ္မေကာင္းဟန္ျဖင့္ ေျဖးညွင္းစြာ ခါရမ္းလိုက္သည္။

 

”ကင္ဆာေရာဂါကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာေတြက အတိတ္၀ဋ္ကံ ေၾကာင့္ ၀ဋ္ကံနာျဖစ္တယ္လို႕ ယူဆၾကတယ္ဗ်။ ေသြးကင္ဆာေရာဂါက မ်ိဳးရိုးလိုက္တာက ျဖစ္တာမ်ားပါတယ္။ သားသမီးေတြခမ်ာ မိဘရဲ႕အေမြဆိုးကို အသက္ေပးျပီးဆက္ခံဖို႕ ကံပါလာတာလို႕ပဲေျပာရမွာေပါ့ဗ်ာ။ လူနာ့ရဲ႕ မိဘေတြ ေဆြမ်ိဳးေတြထဲမွာ ေသြးကင္ဆာျဖစ္ဖူးတဲ့သူ ရွိမယ္ထင္တယ္။”

 

”ရွိပါတယ္ ဆရာ။ သားေလးရဲ႕အေမကိုယ္တိုင္ပါပဲဗ်ာ။ သားေလးရဲ႕အေမက သားေလး ခုႏွစ္ႏွစ္ေလာက္မွာ ေသြးကင္ဆာနဲ႕ ဆံုးသြားတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဆရာရယ္ သူဒီအေမြဆိုးၾကီးကို သားေလးကို ေပးခဲ့လိမ့္မယ္လို႕ ထင္မထားဘူးဗ်ာ။ အခုက်မွ ဒီေရာဂါဆိုးၾကီးက ဘြားကနဲေပၚလာေတာ့။ ကြ်န္ေတာ့္သားေလးအတြက္ ယူက်ံဳးမရျဖစ္ေနရပါတယ္ ဆရာရယ္”

 

”အင္း  ေရာဂါကေျပာရေတာ့ခက္သားဗ်။ သူက ဘယ္အခ်ိန္မွျဖစ္မယ္ ဘယ္အခါမွေရာဂါ စမယ္ဆိုတာကို ေျပာလို႕မရဘူးဗ်။ သူျဖစ္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္ထျဖစ္တတ္တာ။ cell ေတြထဲက gene ေတြ disorder    ျဖစ္တာကေနစတာပဲ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဆဲလ္ေတြတည္ေဆာက္မႈေတြ ခြ်တ္ယြင္းလာတာေပါ့။ကၽြန္ေတာ္တို႕၏ ဆဲလ္တိုင္းဟာ သူတို႕ရဲ႕ ဇီ၀ျဖစ္စဥ္ကေနျပီးေတာ့ ေဘးထြက္္ပစၥည္းအျဖစ္ Mutation ျဖစ္တဲ့ ဓါတ္ပစၥည္းေတြကို အစဥ္အၿမဲ ထုတ္လႊတ္ေနတတ္တယ္။ ဆဲလ္ေတြက ေအာက္ဆီဂ်င္ကို ေရအျဖစ္သို႕ ေျပာင္းလဲရာမွာ စြမ္းအင္ထြက္လာသည္နဲ့အတူ ပံုစံ ေျပာင္းလဲ သြားတဲ့ ေအာက္ဆီဂ်င္ေမာ္လီက်ဴးေတြျဖစ္တဲ့ Oxygen Radical ေတြကိုပါ ထုတ္လႊတ္ေပးတယ္။ အဲ့ဒီ ေမာ္လီက်ဴး ေတြက ဆဲလ္ထဲက DNA အပါအ၀င္ အျခားေမာ္လီက်ဴးေတြကိုပါ ၀ါးလံုးသိမ္းတိုက္ခိုက္ေတာ့တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဆဲလ္ေတြက အဲ့ဒီတုိက္ခိုက္မႈေတြက ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ပ်က္စီးမႈမ်ားကို ျပင္ဆင္ႏိုင္သည့္ အရည္အခ်င္း႐ိွေပမယ့္ ၿပီးျပည့္စံု တ့ဲကာကြယ္မႈမ်ိဳးကို မေပးႏိုင္ၾကဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အသက္ႀကီးျပင္းလာသည္ႏွင့္အမွ် Mutation ေတြ ၊ Mutant gene ေတြ တိုးပြားလာ ေတာ့တာေပါ့။” 

 

”ဆရာဒါဆိုရင္ လူနာက ေနာက္ထပ္ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ အသက္ရႈင္ေနႏိုင္ေသးလဲ ဟင္”

 

ကြ်န္ေတာ္ထေမးလိုက္သည္။ ဆရာ၀န္ၾကီးေရာ က်န္ႏွစ္ေယာက္ပါ ကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္လာၾကသည္။

 

”ဒါကေတာ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္မတူဘူးသားရဲ႕။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ေသြးကင္ဆာေရာဂါက ေျခာက္လပဲခံတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူနာကို စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားမယ္။ လူနာကိုယ္တိုင္ကလညး္ စိတ္ဓာတ္တက္ၾကြေနမယ္ဆိုရင္ ေျခာက္လမကပါဘူး။ လူနာကို စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားမယ္ဆိုရင္ လူနာ့ရဲ႕အသက္ကိုဆြဲဆန္႕ထားလို႕ရပါတယ္။ အဓိကက လူနာကို စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာနဲ႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ျဖစ္ေအာင္ ထားဖို႕အေရးၾကီးပါတယ္”

 

”ဇင္မင္းသူရယ္…………………………………”

 

ကြ်န္ေတာ့္ႏွလံုးသားအစံုသည္ ျပင္းထန္သည့္ထိုးႏွက္ခ်က္ေၾကာင့္ တဆစ္ဆစ္နာက်င္သြားရသည္။ ေလထဲတြင္ ေပါ့ပါးစြာလြင့္ေျမာေနျပီး ရုတ္တရက္ ေခ်ာက္နက္မဲၾကီးထဲကို ဆြဲခ်ခံလိုက္ရသလို ကြ်န္ေတာ့္တြင္ စိုးရြံ႕မႈ ထိတ္လန္႕မႈေတြ ဖိတ္ယိုစီးဆင္းလာသည္။ ကြ်န္ေတာ္ေျခာက္ကပ္စြာ အခန္းထဲမွ ထြက္လာခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲတြင္ ငုိခ်င္စိတ္ကသာၾကီးစိုးေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္ငိုခ်င္သည္ သို႕ေပမယ့္ မ်က္ရည္မက်ခ်င္ပါ။ မ်က္ရည္မက်ပဲ ငိုလို႕ရလွ်င္ေကာင္းမည္။ ဤသို႕ဆိုလွ်င္ မည္သူမွမသိပဲ ကြ်န္ေတာ္ အၾကိမ္ၾကိမ္အခါခါငိုေနမိမည္ျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္သိပ္ခ်စ္ရတဲ့သူ ကြ်န္ေတာ္သိပ္ျမတ္ႏိုးရတဲ့သူ ကြ်န္ေတာ္တန္ဖိုးအထားဆံုးသူ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္အေရးပါဆံုးေသာသူသည္ ကြ်န္ေတာ့္ကိုထားကာ ဟိုးအမည္မသိတဲ့ ေ၀းၾကီးကိုထြက္သြားေတာ့မည္ကို ကြ်န္ေတာ္ၾကိဳသိလုိက္ရခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ေတာ္မွာေတာင့္တင္းထားႏိုင္စြမ္းမရွိေတာ့။ ကြ်န္ေတာ္သိပ္၀မ္းနည္းမိသည္။

 

ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အျပံဳးေလး။  ကြ်န္ေတာ္ရူးရူးမူးမူးစြဲလမ္းခဲ့ဖူးသည့္ သူ႕ရဲ႕အျပံဳေလး။ ကြ်န္ေတာ္ေနာက္ဆိုရင္ေတြ႕ရေတာ့မွာမဟုတ္ေတာ့။ သူ႕ရဲ႕ရယ္သံေလးေတြ သူစကားေျပာသံေလးေတြ သူ႕ပံုရိပ္ေလးေတြ ဤကမၻာေျမၾကီးကေန အျပီးအပိုင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မည္။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္ရည္ေတြ ပါးျပင္ေပၚသို႕လိမ့္ဆင္းလာသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲတြင္ တင္းက်ပ္ေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ရွိလက္ရွိေအာ္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။ တစ္ခုခုကိုေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္စိတ္ကို တခဏေလးျဖစ္ျဖစ္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးျဖစ္သြားေစလွ်င္ပင္ ကြ်န္ေတာ္ေက်နပ္ပါသည္။

 

ေလာကၾကီးရဲ႕ အခ်ိန္ေတြကို ရပ္တန္႕လို႕ရလွ်င္ေကာင္းမည္။ ကြ်န္ေတာ္ ေရွ႕ဆက္ျပီး ေရာက္ရွိလာမည့္အခ်ိန္ေတြကို မလိုခ်င္ေတာ့ပါ။ သည္အခ်ိန္ သည္အခါကိုပဲ တစ္သက္လံုးရပ္ထားပစ္လိုက္ခ်င္သည္။ အနာဂတ္က အခ်ိန္ေတြက ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ကံဆိုးမႈေတြ ရင္နင့္ဖြယ္ရာအျဖစ္အပ်က္ေတြကို ေပြ႕ပိုက္ျပီးေစာင့္ဆိုင္းေနသည္။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္၀န္းထဲမွာ ကပ္ညိခဲ့တဲ့ သူ႕အျပံဳးေလးကို ကြ်န္ေတာ္လက္လႊတ္ဆံုးရႈံရေတာ့မည္။ ကြ်န္ေတာ္ ငိုပါရေစ…………………..ကြ်န္ေတာ္ငိုပါရေစဗ်ာ…………………………………

 

 

 

 

ကြ်န္ေတာ့္လက္ေတြ တုန္ယင္စြာျဖင့္ တံခါးလက္ကိုင္ဘုကို ျဖည္းျဖည္းျခင္းလွည့္လိုက္သည္။ လက္တစ္၀က္ခန္႕လည္သြားေသာအခါ အခန္းတံခါးက ေဂ်ာက္ကနဲျဖစ္ကာ ပြင့္သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္ရင္ခုန္သံေတြ တိုးညွင္းစြာရိုက္ခတ္ေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္တံခါးကို တြန္းဖြင့္လိုုက္သည္။ အထဲတြင္ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ ကုတင္ေပၚတြင္ လဲေလ်ာင္းေနေသာ ဇင္မင္းသူ၏ အသက္ရႈသံကိုပင္ အတိုင္းသားၾကားေနရသည္။ ကြ်န္ေတာ္အခန္းထဲသို႕ ေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။ ဇင္မင္းသူအနားသို႕ေရာက္ေသာအခါ အသာအနားတြင္ ၀င္ထုိင္လိုက္၏။ အျပစ္ကင္းစင္စြာ အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ သူ႕ကိုၾကည့္ရင္း ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲ စို႕တက္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ဆံစေလးေတြကို ကိုင္တြယ္ပြတ္သပ္မိသည္။

 

”ဇင္မင္းသူရယ္………………………”

 

ထိန္းထားသည့္ၾကားထဲက ကြ်န္ေတာ့္ မ်က္ရည္ေတြ လွ်ံလာသည္။ ကြ်န္ေတာ္ရိႈက္သံေတြ အခန္းထဲသို႕ တိုးတုိးေလးျပန္႕ႏွံ႕သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြ တုန္ယင္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္ရည္ေတြ မ်က္၀န္းအိမ္မွတစ္ဆင့္ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္ႏွာေပၚမွျဖတ္သန္းစီးဆင္းျပီး ေမးစိေအာက္မွတစ္ဆင့္ ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႕ က်ဆင္းသြားသည္။

 

”အကို…………”                                                                                               

 

ငံု႕ထားေသာ ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းကို ျပန္ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္လက္ေလးေပၚသို႕ ႏူးညံ့သည့္လက္ကေလး တစ္စံုေႏြးေထြစြာ လာေရာက္ဆုပ္ကိုင္လာသည္။ သူမအိပ္ေသးပါလား။ သူအိပ္ေလာက္ျပီ ထင္ျပီးကြ်န္ေတာ္ သူ႕အခန္းထဲသို႕ တိတ္တိတ္ေလး၀င္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ယခု ညဆယ္နာရီထုိးေနေခ်ျပီေလ။

 

”ညီေလး…….မအိပ္ေသးဘူးလား ညီေလးရဲ႕”

 

”အိပ္ေပ်ာ္ေနျပီ။ လန္႕ႏိုးသြားတာ။ အိမ္မက္ေနတာဗ်သိလား အကို။ ”

 

”ဟုတ္လား ဘာအိမ္မက္ေတြမက္ေနတာလဲ။ အကိုလာလိုက္လုို႕ အိပ္ေရးပ်က္သြားျပီထင္တယ္။”

 

”အကို အိမ္မက္ထဲမွာေလ ………ကြ်န္ေတာ္က အကို႕ကိုထားခဲ့ျပီး ဘယ္ဆီမွန္းမသိတဲ့ေနရာၾကီးကို ထြက္သြားမလို႕တဲ့။ အကိုကကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္ျပီး ႏႈတ္ဆက္ေနတယ္အကို။ ကြ်န္ေတာ္က အကို႕ကို ျပံဳးျပုျပီးထြက္သြားတယ္တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္အဲ့လိုမ်ိဳး မျဖစ္ခ်င္ဘူးအကိုရယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေလ အကို႕ကိုထားျပီး ဘယ္ကိုမွမသြားခ်င္ဘူး။ အကိုလည္းကြ်န္ေတာ့္ကို ထားျပီးဘယ္ကိုမွမသြားပါနဲ႕ဗ်ာ။ ေနာ္…………………”

 

”ညီေလးရယ္………အကိုက ညီေလးကို ထားျပီးဘယ္ကိုသြားရဦးမွာတုန္းညီရဲ႕။ စိတ္ခ်ပါ အကိုမင္းအနားမွာ အျမဲရွိေနမွာပါ”

 

”အကို ကြ်န္ေတာ္ဘယ္ေတာ့ အိမ္ျပန္လို႕ရမွာလဲဟင္။ ကြ်န္ေတာ္စာေတြက်က္ရဦးမယ္ေလဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ေဆးရံုကဆင္းခြင့္ျပဳမွာတဲ့လဲ”

 

”ညီေလးေနေကာင္းတဲ့အခါက်ရင္ ျပန္ရမွာေပါ့ညီေလးရဲ႕။ ညီေလးသာ ေနေကာင္းေအာင္ေနေနာ္။ အကို႕ကိုခ်စ္ရင္ကတိတစ္ခုေပး။ ညီေလး ေနေကာင္းေနပါ့မယ္လို႕။ ထပ္မဖ်ားေတာ့ပါဘူးလို႕”

 

”အကိုကလည္း ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဘာေရာဂါရွိလို႕ ဖ်ားေနရမွာလဲ။ အကိုေျပာေနတဲ့ပံုက ကြ်န္ေတာ့္ဆီမွာ ေရာဂါတစ္ခုခုရွိေနတဲ့အတိုင္းပဲ။ ကြ်န္ေတာ္မေသႏိုင္ေသးဘူး။ ဟုတ္တယ္မိုလား။ ကြ်န္ေတာ္ေသေတာ့မေသေလာက္ေသးပါဘူး”

 

ကြ်န္ေတာ္သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေလးကို လက္ညဳိးေလးျဖင့္လွမ္းပိတ္လိုက္သည္။ သူရုတ္တရက္ျငိမ္သက္သြားသည္။ ထို႕ေနာက္ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ရင္ခြင္ထဲသို႕ ေထြးေပြ႕ျပီးဖက္ထားလိုက္သည္။ သူ႕ေခါင္ေလးကို ယုယစြာပြတ္သပ္ေပးေနမိသည္။

 

”ဒါေပ့ါညီေလးရယ္ ညီေလးအသက္ရွင္ေနရမွာေပါ့။ ညီေလးမေသပါဘူး။…………………..”

 

ကြ်န္ေတာ့္ မ်က္ရည္ေတြတသြင္သြင္စီးက်လာျပန္သည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်က္ရည္စေတြ လိမ့္ဆင္းသြားေသာအခါ သူ႕လက္ဖမိုးေပၚသို႕ စက္ကနဲ႕က်သြားသည္။ သူရုတ္တရက္ သူ႕လက္ဖမိုးေလးကို ၾကည့္လိုက္၏။ ထို႕ေနာက္ကြ်န္ေတာ့္မ်က္ႏွာဆီသို႕ အၾကည့္ေရာက္လာသည္။

 

”အကိုငိုေနတယ္…………………………”

 

”အကို …………………….”

 

”ဘာျဖစ္လိ္ု႕ငိုေနတာလဲ အကုိရယ္…………………။ မငိုပါနဲ႕……………….မငိုပါနဲ႕ေနာ္…………….ကြ်န္ေတာ့္ကို ခ်စ္ရင္မငိုနဲေနာ္။ တိတ္……..တိတ္……….တိတ္………………”

 

သူကြ်န္ေတာ့္ကို ကေလးတစ္ေယာက္လို ေခ်ာ့ျမဴေနသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ပါးျပင္က မ်က္ရည္ေတြကိုု သူ႕လက္ႏုႏုေလးျဖင့္ ယုယစြာသုတ္ေပးသည္။ ထို႕ေနာက္ ကြ်န္ေတာ့္ကို သူ႕ရင္ခြင္ထဲသုိ႕ ဆြဲသြင္းလုိက္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ပိုလို႕ မ်က္ရည္က်လာသည္ ။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ရင္ခြင္ထဲတြင္ အားရပါးရငိုမိသြားသည္။

 

                            ****************

 

အခ်ိန္ေတြသည္ ……………….တေရြ႕ေရြ႕ကုန္ဆုံးသြားခဲ့သည္။ ေန႕ႏွင့္ညတို႕သည္ လက္ခ်င္းဆက္လွ်က္ ေလာကၾကီးကို တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ ပိုျပီးအိုမင္းရင့္ေရာ္သြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္လွ်က္ရွိသည္။ စိုစြတ္ေသာ မိုးစက္တို႕ေတြအစား ႏွင္းပြင့္ေလးေတြ ၀င္ေရာက္လာသည္။ ေအးျမေသာ ေဆာင္းရနံ႕ကေလာကၾကီးကို ခိုက္ခိုက္တုန္ေအာင္ေအးခဲေနေစခဲ့သည္။ လူေတြသည္လည္း ႏွင္းပြင့္မ်ားၾကားထဲတြင္သာ ေနထိုင္သြားလာလွ်က္ရွိသည္။ ကမၻာၾကီးသည္ အတိတ္ေတြကို ေ၀းမွာထားခဲ့ျပီး အနာဂတ္သစ္ေန႕ရပ္ေတြဆီကို လက္ပစ္ကူးလွ်က္ ခရီးဆက္ေနသည္။

 

တလြင့္လြင့္လူးေနေသာ ေအးစက္စက္ေလမ်ားသည္ အာကာယံထက္မွ ျမဴေတြရစ္သိုင္းေနေသာ တိမ္ေငြ႕ေတြကို ဟိုသည္ေရြ႕လ်ားေအာင္ ေထြးမႈတ္လွ်က္ရွိသလို သစ္ကိုင္းတစ္ခုထဲတြင္ နားေနသည့္ငွက္အုပ္စုၾကီးသည္လည္း ေ၀ါကနဲ ေ၀ါကနဲထျပီးျပန္သန္းကုန္ၾကသည္။ အရွိန္ခပ္ျပင္းျပင္းေမာင္းႏွင္သြားေသာ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ားေၾကာင့္ လြင့္သြားေသာ သစ္ရြက္စေလးေတြသည္လည္း ေပတရာလမ္းမၾကီးနေဘးတြင္ ျပန္႕ၾကဲကုန္သည္။ ျမိဳ႕လယ္ေခါင္မွ နာရီစဥ္ၾကီးသည္လည္းႏွင္းမ်ားၾကားတြင္ ျငိမ္သက္လွ်က္  တထီးမားမားၾကီးေျခာက္ကပ္တိတ္ဆိတ္ေနသည္။

 

သာယာလွပသည့္ ေတးသြားတစ္ပုဒ္သည္လည္း မႏွစ္မ်ိဳ႕ျခင္းသံစဥ္ေတြကို ေပြ႕ပိုက္ကာ အဆံုးမဲ့အနတၱကမၻာၾကီးဆီသို႕ လြင့္ေျမာသြားသည္။ ေလာကၾကီးသည္ အထီးက်န္လွ်က္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ေပ်ာက္ဆံုးကုန္သည္။ ဘ၀၏ေန႕ရက္ေတြသည္ မ်က္ရည္ေတြၾကားထဲတြင္သာ နစ္မြန္းေနခဲ့သည္။ အိမ္မက္ရထားၾကီးသည္လည္း တိမ္ျဖဴေတြကို ျဖတ္သန္းကာ တဂ်ံဳးဂ်ံဳးအေ၀းသို႕ ခုတ္ေမာင္းေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ သက္ျပင္းေတြသည္လည္း ေမာဟႏွင့္ေပါင္းစပ္ကာ ရင္ခြင္မွအေငြ႕ျပန္ျပီး အထက္ေကာင္းကင္သို႕ ျပန္တက္သြားသည္။

 

သည္ေနရာေလးကို သူႏွင့္ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ေရာက္ခဲ့ျပန္သည္။ သူႏွင့္ကြ်န္ေတာ္ sunset ၾကည့္ခဲ့သည့္ ေနရာေလး……………။ လြင့္ပါးေနေသာ တိမ္စေတြၾကားထဲတြင္ မႈန္၀ါး၀ါးျဖစ္ေနေသာ ျမိဳ႕ကေလးသည္ ဆိတ္ျငိမ္လွ်က္ရွိသည္။ တိမ္နီေတြၾကားထဲတြင္ နစ္ျမဳပ္လုနီးေနေသာ ေန၀င္းၾကီးကို ကြ်န္ေတာ္ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ ေအးစိမ့္စိမ့္ ညေနေဆာင္းေလေျပက ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္သူ႕ၾကားထဲသို႕ ပြတ္၍တိုက္ခတ္သြားေလသည္။

 

”အကို………………………..”

 

”ေျပာေလ ညီေလး……………….”

 

”ကြ်န္ေတာ္ဘယ္ေတာ့မွ အေဆာင္ျပန္တက္ရမွာလဲ။ ကြ်န္ေတာ္ဘယ္ေတာ့မွ စာျပန္က်က္ရမွာလဲ။ ကြ်န္ေတာ္ဘယ္ေတာ့မွ အိမ္ျပန္လို႕ရမွာလဲ။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုေျပာပါဦး။”

 

”တစ္ေန႕ေန႕ေပါ့  ညီေလးရယ္……………”

 

သူအေရွ႕ကိုေငးေနရာမွ ကြ်န္ေတာ့္ဖက္သို႕လွည့္လာသည္။ ထို႕ေနာက္ ကြ်န္ေတာ့္ကို နားမလည္သလိုၾကည့္သည္။

 

”အဲ့ဒီ တစ္ေန႕ေန႕ဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွေရာက္လာမွာလဲ။ ကြ်န္ေတာ္က ဘာျဖစ္ေနတာလဲ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို အမွန္တိုင္းေျပာပါလား။ ကြ်န္ေတာ့္မိသားစု၀င္ေတြ ကြ်န္ေတာ့္အေပါင္းအသင္းေတြ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ပက္သက္ရာပက္သက္ေၾကာင္းေတြ ေနာက္ဆံုးဆရာေလးအပါအ၀င္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္တဲ့မ်က္လံုးေတြကို ကြ်န္ေတာ္မၾကိဳက္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေသခါနီးလူမမာတစ္ေယာက္လို ေနာက္ဆံုးခ်ိန္ေရာက္ေနသလို ၀ိုင္းျပီးကရုဏာသက္ေနၾကတာ ကြ်န္ေတာ္သိတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဟာ သူမ်ားေတြ၀ိုင္းျပီး သနားရမယ့္ သနားစရာသတၱ၀ါတစ္ေကာင္ျဖစ္ေနျပီလား။

 

ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို အေနာက္မွေနျပီး တင္းတင္းဖက္ထားလိုက္ပါသည္။ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ေလးသည္ အရင္လို က်စ္က်စ္လစ္လစ္မရွိေတာ့ေခ်။ အေနာက္မွေန၍ သူ႕လက္ကေလးေတြကို ဆုပ္ကိုင္လုိက္ျပီး ကြ်န္ေတာ္အေ၀းသို႕ ေငးေနမိသည္။

 

”ကြ်န္ေတာ့္သိပါတယ္……………..။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ကြ်န္ေတာ္ဘာျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာကိုေပါ့။ ကြ်န္ေတာ့္ကို တစ္ေန႕တစ္ေန႕တုိက္ေနတဲ့ anticancer ေဆးေတြ chemotherapeutic ေဆးေတြကိုေသာက္ေနရတာ ကြ်န္ေတာ္အရမ္းပင္ပန္းတာပဲ အကိုရယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ဆီမွာ ဘာျဖစ္လို႕ ကင္ဆာေရာဂါၾကီးရွိေနရတာလဲဟင္”

 

”မင္းဘယ္လိုလုပ္သိသြားတာလဲဟင္။ မင္းကိုဘယ္သူေျပာျပလိုက္တာလဲ။ ”

 

”ကြ်န္ေတာ္က ကာယကံရွင္ေလဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ကြ်န္ေတာ္ဘာျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္အသိဆံုးေပါ့ ဒါေပမယ့္ ကင္ဆာေရာဂါဆိုတာကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အမွတ္မထင္ပဲ သိလိုက္ရတာ။ဆရာေလး ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ေဆးရံုမွာအတူတူ အိပ္တဲ့ညက ဆရာေလးအိမ္မက္ေယာင္ျပီးေျပာလာတယ္။ ”မျဖစ္ရဘူး ဇင္မင္းသူဆီမွာ ကင္ဆာမျဖစ္ရဘူးတဲ့”။ ဆရာေလးတို႕ အားလံုးကြ်န္ေတာ့္ကို ဖံုးကြယ္ထားၾကတယ္ဗ်ာ။”

 

ကြ်န္ေတာ္ရိႈက္သံထြက္ေအာင္ငိုမိသြားသည္။ သူ႕ကိုလည္းတင္းၾကပ္ေနေအာင္ ဖက္ထားမိသည္။

 

”လူဆိုတာ အခိ်န္တန္ရင္ေသရမွာပါပဲ အကိုရယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေသရမွာကို ၀မ္းမနည္းပါဘူး ေၾကာက္လည္းမေၾကာက္ဘူး ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ အကို႕ကို တစ္ေယာက္ထဲမထားခဲ့ခ်င္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္အကို႕ကိုသနားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္မရွိေတာ့ရင္လဲ အကိုေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနေနာ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ကတိေပး အကိုတစ္သက္လံုးေကာင္းေကာင္းေနသြားပါမယ္လို႕”

 

”ဇင္မင္းသူရယ္………………..”

 

ကြ်န္ေတာ့္တြင္သူ႕ကိုေျပာစရာစကားမရွိေတာ့။ ကြ်န္ေတာ့္၏ခံစားခ်က္မ်ားသည္ အျပင္ဖက္သို႕ ထိုးေဖာက္ထြက္ေရာက္ႏိုင္စြမ္းမရွိေတာ့ေခ်။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို သနားသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕အတြက္ အေကာင္းဆံုး လုပ္ေပးႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားမည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္ဟာ သူ႕အတြက္အသံုး၀င္သည့္ လူသားတစ္ဦးျဖစ္ရင္ ေက်နပ္ပါျပီ။

 

 

Sunset ၾကည့္ျပီးညေနမိုးခ်ဳပ္သြားသည္ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ျပန္လာခဲ့သည္။ ေဆးရံုကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ ညခုႏွစ္နာရီထိုးေနေခ်ျပီျဖစ္သည္။ အခန္းထဲတြင္ အသင့္ေရာက္ေနေသာ ဇင္မင္းသူအမက စားစရာေတြ အဆင္သင့္ျပင္ထားေပးသည္။ သူႏွင့္ကြ်န္ေတာ္ ထမင္းအတူတူစားၾကသည္။ ဟင္းေတြက ဖြယ္ဖြယ္ရာရာရွိေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕၏ ထမင္း၀ိုင္းက တိတ္ဆိတ္ျခင္းမ်ားျဖင့္သာ ျပီးဆံုးသြားသည္။ အရသာဆိုသည္မွာ ဘယ္ဆီေနမွန္းမသိ။ ရင္ထဲမွေ၀ဒနာကို အစားအေသာက္ေကာင္းေတြကလည္း ေခ်ဖ်က္မေပးႏိုင္ပါ။

 

”ကိုသူ ………………….”

 

ထမင္းခြက္ေတြ သိမ္းေနရင္း ေခၚသံထြက္လာသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္။ အခန္းတံခါးေပါက္၀ေရွ႕တြင္ ရပ္ေနသည့္အသံပိုင္ရွင္မိန္းကေလးက ကြ်န္ေတာ္ကိုျမင္ေတာ့ အသိမွတ္ျပဳသည့္အေနျဖင့္ ျပံဳးျပသည္။ ထို႕ေနာက္အခန္းထဲသို႕ ၀င္လာကာ ကုတင္ေပၚတြင္လွဲေနေသာ ဇင္မင္းသူနားသုိ႕ သြားထိုင္သည္။

 

”ကိုသူ ေနေကာင္းရဲ႕လားဟင္”

 

”ေကာင္းပါတယ္”

 

”ဟန္နီသင္တန္းေတြမ်ားေနလို႕ ကိုသူ႕ဆီကိုမလာႏိုင္တာ ဟန္နီ႕ကို ခြင့္လႊတ္ပါေနာ္။ ဟန္နီေလ ကိုသူစားဖို႕ စားစရာေတြယူလာတယ္သိလား။ ကိုသူအားရွိသြားေအာင္ စားလိုက္ေနာ္”

 

”စားစရာေတြဆိုတာ ဘာေတြလဲ”

 

”ၾကက္သားဆန္ျပဳတ္ေလကိုသူ ျပီးေတာ့ ကိုသူၾကိဳက္တဲ့ ပန္းသီးကိုလည္း အခြံႏႊာျပီး ခ်ိဳင့္ထဲမွာ ထည့္လာခဲ့တယ္။ ”

 

”ကိုသူဘာမွ စားခ်င္စိတ္မရွိဘူး။ အခုပဲထမင္းစားထားတာ။ ဟန္နီဥစၥာေတြကို ျပန္ယူသြားပါေတာ့ေနာ္။ ျပီးေတာ့ ဟန္နီလဲဒီကိုသိပ္မလာပါနဲ႕ေတာ့ ။ ကိုသူဆိုလိုတာက ကိုသူအမွန္တစ္ကယ္လိုအပ္ေနတာ ဟန္နီမဟုတ္ဘူး ဟန္နီ။ ကိုသူက မၾကာခင္ဟိုးအေ၀းၾကီးကို ထြက္သြားရေတာ့မယ့္သူတစ္ေယာက္ပါ ဟန္နီရယ္။ ကိုသူ႕ေၾကာင့္ ဟန္နီပဲစိတ္ပင္ပန္းရမွာ ။ ျပန္ပါေတာ့ ဟန္နီရယ္ေနာ္”

 

ဇင္မင္းသူဆီမွ စကားသံေလးေတြ ခပ္ဖြဖြထြက္လာေသာအခါ ဟန္နီသည္ မ်က္ႏွာမေကာင္းျဖစ္သြားသည္။ ထို႕ေနာက္ ကြ်န္ေတာ့္ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္သည္။ ကြ်န္ေတာ္သူၾကည့္တာကို ခံလိုက္ရေတာ့ လိပ္ျပာမလံုသလိုျဖစ္သြားသည္။ သူမက ကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္ျပီးဇင္မင္းသူဖက္သို႕ ျပန္လွည့္သြားသည္။

 

”ကိုသူမစားခ်င္ရင္လဲ ဟန္နီျပန္ယူသြားပါ့မယ္။ ဂရုစိုက္ပါကိုသူ ဟန္နီႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္”

 

ထို႕ေနာက္သူမက ဇင္မင္းသူ၏အမကုိ ႏႈတ္ဆက္ကာ ျပန္သြားသည္။ 

 

 

                            ****************

 

ညသည္မဲေမွာင္လွ်က္တိိတ္ဆိတ္ေနေလသည္။ အခန္းထဲတြင္ ညအိပ္မီးအျပာေရာင္ေလးက လြဲ၍ အျခားအလင္းေရာင္မရွိပါ။ ကြ်န္ေတာ့္လက္ေမာင္းေပၚတြင္ ဇင္မင္းသူေမွးစက္ေနသည္။ သုိ႕ေပမယ့္သူမအိပ္ေသးသည္ကို ေတာ့ကြ်န္ေတာ္သိသည္။

 

 

”အိပ္ေတာ့ေလ ညီေလးရဲ႕”

 

”မအိပ္ဘူးအကို ”

 

”ဘာျဖစ္လို႕လဲ ညီရ။ ညနက္ေနျပီဥစၥာ အိပ္မွေပါ့”

 

”ကြ်န္ေတာ္အိပ္လုိက္ရင္ ျပန္မႏိုးေတာ့မွာေၾကာက္တယ္အကို ။ ကြ်န္ေတာ္ျပန္မႏိုးေတာ့ပဲ တစ္သက္လံုးအိပ္ေပ်ာ္သြားရင္ ဘယ္လိုလုပ္မွာလဲ။ ကြ်န္ေတာ္မအိပ္ရဲေတာ့ဘူးဗ်ာ။ ”

 

”ညီေလးရယ္ ဟိုဟိုဒီဒီေတြ သိပ္မစဥ္းစားပါနဲ႕။ ညီေလးအကိုနဲကအတူ ေနာက္ထပ္အၾကာၾကီးေနရဦးမွာပါ။ စိတ္မပူပါနဲ႕ညီေလးရယ္ေနာ္။ အိပ္ေတာ့ေနာ္”

 

”အကို……………….”

 

”ဟင္”

 

”ကြ်န္ေတာ္ေလ အျပင္ကိုထြက္ခ်င္တယ္။ အျပင္မွာ ႏွင္းေတြက်ေနမွာပဲေနာ္။ ”

 

”အခုဆယ္နာရီထိုးေနျပီေလ ညီေလးရဲ႕။ ဘယ္ကုိသြားခ်င္လို႕လဲ။ အျပင္မွာအရမ္းေအးတယ္ မသြားပါနဲ႕ေတာ့ေနာ္”

 

”သိဘူးအကိုရာ ကြ်န္ေတာ္အျပင္ကို ထြက္ခ်င္တယ္။ ဒီအခ်ိန္ေလာက္ဆို ရွမ္းႏွစ္သစ္ကူးပြဲစေနေလာက္ျပီ။ ကြ်န္ေတာ္သြားခ်င္တယ္အကိုရယ္ လိုက္ပို႕ေပးပါေနာ္”

 

ကြ်န္ေတာ္တားျမစ္ခ်င္ေပမယ့္ မတားျမစ္ရက္ပါ။ သူျဖစ္ခ်င္တာေတြ သူလုပ္ခ်င္တာေတြကို ကြ်န္ေတာ္တတ္ႏိုင္မွ်ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္သည္ပဲေလ။ ထို႕ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ေခါင္းညိတ္ျပလုိက္ပါသည္။

 

”ဒါဆိုရင္ ညီေလးကို အကို အ၀တ္စားလဲေပးမယ့္။ ကိုယ့္လက္သန္႕ရွင္းေရး အရင္လုပ္ရေအာင္ေနာ္။ ျပီးရင္ အေႏြးထည္ထူထူ၀တ္ျပီး ဘုိးဖိနပ္စီးျပီးသြားၾကတာေပါ့”

 

”ဟုတ္ကဲ့”

 

ကြ်န္ေတာ္ ေဆးရံုအခန္းအျပင္ဖက္သို႕ ထြက္သြားလိုက္ျပီး ေရဇလံုျဖင့္ ေရေႏြးအနည္းငယ္ထည့္လာခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္ ေရေအးအနည္းငယ္ျဖင့္ေရာစပ္ကာ ေရကိုအသင့္အတင့္ေႏြးေအာင္ ေရာစပ္လုိက္သည္။ ဇင္မင္းသူအနားသိုေလွ်ာက္လာခဲ့ျပီး အနားသို႕ေရာက္ေသာအခါ သူ႕ခါးမွ ေဆးရံု၀တ္အၤက်ီၾကီးကို ခြ်တ္ကာ တံဘတ္အေသးတစ္ထည္ျဖင့္ ေရေႏြးစြတ္ျပီး ေရဘတ္တိုက္ေပးလိုက္သည္ ။သူ႕လက္ကေလးေတြကို ယုယၾကင္နာစြာ ပြတ္ေပးေနရင္း သူ႕ကိုၾကည့္မိသည္။ ယခင္က စြဲမက္ဖြယ္ရာ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ေလးသည္ ယခုအခါမွာေတာ့ ပိန္လွီပိန္ေျခာက္ကေလးျဖစ္ေနသည္။ ေက်ာကုန္းအေနာက္ဘက္မွ ၾကည့္လွ်င္ နံရိုးေလးေတြ ေငါထြက္ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕လက္ေတြမွတစ္ဆင့္ လည္ပင္းတစ္၀ိွက္ကို သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ေပးလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္မ်က္ႏွာကို ပါေရဘတ္ျဖင့္ ပြတ္သပ္ေပးလိုက္သည္။

 

”ညီေလး ေျခေထာက္ေကာ ေဆးရေအာင္ေနာ္။ အကိုညီ့ိကုိ ေျခေထာက္ေဆးေပးမယ္”

 

”ကြ်န္ေတာ္ငရဲၾကီးေနပါဦးမယ္ဗ်ာ။ ေျခေထာက္ေတာ့ မေဆးေပးပါနဲ႕ေတာ့”

 

”ငရဲမၾကီးပါဘူး ညီေလးရယ္။ အကိုက ညီ့ရဲ႕ခ်စ္သူပဲ ညီ့ကိုဒီေလာက္ေတာ့လုပ္ေပးရမွာေပါ့။ ကဲ …………………..ေျခေထာက္ေျမွာက္”

 

ကြ်န္ေတာ္သူ႕ေရွ႕တြင္ ဒူးေထာက္ထို္င္ခ်လိုက္ျပီး သူ႕ေျခေထာက္မွ ေဘာင္းဘီစကို အေပၚသို႕ဆြဲတင္လိုက္၏။ ထို႕ေနာက္ေရဇလံုကို ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႕ခ်ကာ သူ႕ေျခေထာက္ေလးေတြကို တစ္ေခ်ာင္းခ်င္းမျပီး ေရဇလံုထဲသို႕ ေရႊ႕လိုက္သည္။ ေျခသလံုးေမႊးေလးေတြျဖင့္ ႏုေနေသာသူ႕ေျခေထာက္ေလးေတြကို အသာလက္ျဖင့္ပြတ္သပ္ျပီး ေရေႏြးျဖင့္ ေဆးလိုက္၏။ ထိုအခိုက္သူ႕လက္တစ္ဖက္က ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းေပၚသို႕ ေရာက္လာျပီး ကြ်န္ေတာ့္ဆံပင္ေလးေတြကို လာထိတို႕ၾကည့္ေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္၏။ သူႏွင့္အၾကည့္ခ်င္းဆံုသြားေသာအခါ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ဆီမွ အျပံဳးခပ္ႏြမ္းႏြမ္းေလးတစ္ခုရလိုက္သည္။

 

                             *****************

 

ပြဲခင္းသြားရာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ဆိုင္ကယ္မ်ားျဖင့္သာ ျပည့္က်ပ္ေနသည္။ ပြဲခင္းသို႕သြားရန္ လမ္းမွာ ျပည္ေထာင္စုလမ္းမၾကီးတစ္ခုသာရွိသျဖင့္ စိတ္ရွည္ရွည္ျဖင့္ ယဥ္မ်ားကိုေစာင့္ဆုိင္းေနခဲ့ရသည္။ လမ္းတစ္ေလွ်က္တြင္ ရွမ္းအလံတပ္ထားေသာ ဆိုင္ကယ္မ်ားက တ၀ီ၀ီျဖင့္ အနားတြင္ရႈပ္ရႈတ္ခတ္ေန၏။ ကြ်န္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ကို သတိၾကီးစြာေမာင္းႏွင္လာခဲ့သည္။ အေနာက္မွခြထိုင္လိုက္ပါလာေသာ ဇင္မင္းသူက ကြ်န္ေတာ့္ခါးကိုဖက္ကာ ပံုခံုးေပၚတြင္ ေခါင္းမွီျပီးျငိမ္သက္ရင္းလိုက္ပါလာသည္။

 

ပြဲခင္းထဲသို႕ေရာက္ေသာအခါ ဆိုင္ကယ္ကို ပါကင္တစ္ခုတြင္သြားအပ္လိုက္ျပီး လမ္းေလွ်ာက္လာခဲ့ၾကသည္။ ပြဲခင္းထဲတြင္ ရွမ္းေခါက္ဆြဲဆုိင္မ်ား အကင္ဆိုင္မ်ား အမွတ္တရလက္ေဆာင္ပစၥည္းဆိုင္မ်ားျဖင့္ စည္ကားလွ်က္ရွိသည္။ ကြ်န္ေတာ္ဇင္မင္းသူႏွင့္ ယွဥ္ေလွ်ာက္ေနကာ သူ႕ကိုပုခံုးမွဖက္ထားသည္။ သူ႕မ်က္ႏွာေလး၀င္းပေနသည္။ ၾကည့္ရသည္မွာ သူေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ေနပံုေပၚပါသည္။

 

က်ိတ္သပ္ေနသာ လူအုပ္ၾကီးကို တိုးကာ သူႏွင့္ကြ်န္ေတာ္ ပြဲခင္းထဲသို႕ပတ္လည္ၾကသည္။ ပြဲခင္းထဲမွ အခ်ိဳ႕စားေသာက္ဆိုင္မ်ားသည္ လူကိုပင္ ထဆြဲေတာ့မည့္အလား အလုအယက္ေအာ္ဟစ္ဖိတ္ေခၚေနၾကည္သည္။ အသံဗလံေပါင္းစံုကလည္းဆူညံေနသည္။  ပြဲ၏ဘယ္ဘက္ထိပ္တြင္ ရွမ္းဇာတ္တစ္ခုရွိကာ ညာဖက္ထိပ္တြင္ေတာ့ စတိတ္ရိႈးတစ္ခုရွိသည္။ အားလံုက ရွမ္းပြဲျဖစ္သျဖင့္ ပြဲခင္းထဲတြင္ ရွမ္းစကားသံမ်ားျဖင့္သာ လႊမ္းျခံဳေနေလသည္။ သူႏွင့္ကြ်န္ေတာ္တျဖည္းျဖည္းေလွ်ာက္လာရင္း စတိတ္ရိႈးစဥ္နားသို႕ေရာက္လာၾကသည္။ စတိတ္စဥ္နားသို႕ေရာက္ေသာအခါ ရွမ္းအဆိုေတာ္မ်ား သီဆိုျခင္းမရွိေတာ့ပဲ အရပ္သားမ်ားတက္ဆိုေနၾကသည္ကိုေတြ႕ရသည္။ စတိတ္စဥ္အနားရွိ ပန္းကုံးေရာင္းသည့္ေနရာတြင္ လူမ်ားျပည့္က်ပ္ေနသျဖင့္ သူေရာကြ်န္ေတာ္ေရာစိတ္၀င္စားသြားသည္။ ထို႕ေနာက္ ထိုေနရာသို႕ေလွ်ာက္လာခဲ့ၾကသည္။

 

အနားသို႕ေရာက္ေသာအခါမွ သေဘာေပါက္သည္။ စတိတ္စဥ္ေပၚတြင္ သီခ်င္းတက္ဆိုရန္ စာရင္းေပးေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။

 

”အကို သီခ်င္းတက္ဆိုပါလား”

 

”ညီကလည္း ေအာက္မွာဒီေလာက္ လူေတြအမ်ားၾကီးကို အကိုကဘယ္လိုလုပ္တက္ဆိုရဲမွာလဲ”

 

”အကိုကလည္း လူမ်ားေတာ့ေကာဘာျဖစ္လဲ။ ဟိုမွာ ေတာက္တဲ့လွည္းနင္းတဲ့အသံေတြနဲ႕ အသံေသးအသံေၾကာင္တက္ဆိုေနၾကတာမျမင္ဘူးလား။ အကိုက သူတို႕ေလာက္မဆိုးေသးပါဘူး။ တက္ဆိုပါဗ်ာ ေနာ္………..ကြ်န္ေတာ္ၾကည့္ခ်င္လို႕ပါ။”

 

”ရႈး………………တိုးတိုးေျပာပါ။ သူမ်ားေတြၾကားကုန္ပါဦးမယ္”

 

”ၾကားၾကားဗ်ာ……………….အကိုဆိုမွာလားမဆိုဘူးလား”

 

သူ႕မ်က္ႏွာခ်က္ခ်င္း အေရာင္ေျပာင္းသြားသည္မို႕ ကြ်န္ေတာ္ျပာျပာသလဲ ျပန္ေျဖလိုက္ရသည္။

 

”ဆို………….ဆိုပါ့မယ္ညီေလးရယ္။ ခဏေလးေစာင့္ေနာ္ အကိုနာမည္ေပးလိုက္ဦးမယ္”

 

သူ႕ကိုခဏထားခဲ့ျပီး ကြ်န္ေတာ္ပန္းကုံးေရာင္းသည့္ ဆိုင္ခန္းထဲသို႕၀င္လာခဲ့သည္။ အထဲသို႕ေရာက္ေသာအခါ နာမည္စာရင္းေရးေနသည့္ လူၾကီးနားသို႕သြားကပ္လိုက္ကာ

 

”ဦးေလး သီခ်င္းဆိုခ်င္လို႕ပါ”

 

”နာမည္ေျပာေကာင္ေလး။ အလွဴေငြ ငါးေထာင္ထည့္ရမယ္ေနာ္။ အလွည့္က်ရင္ဆိုရမယ္ ”

 

”ဟုတ္ကဲ့ဦးေလး ရပါတယ္”

 

ကြ်န္ေတာ္ပိုက္စံငါးေထာင္ျဖင့္ နာမည္စာရင္းေပးလုိက္ကာ ဆိုမည့္သီခ်င္းအမည္ကိုပါ တစ္ခါတည္းေပးလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္လူအုပ္ၾကားထဲမွ ျပန္ထြက္လာခဲ့သည္။ ဇင္မင္းသူအနားသို႕ ျပန္ေရာက္ေသာအခါ သူကြ်န္ေတာ့္ကို ရယ္ျပသည္။

 

”ကဲ………..လာ စတိတ္စဥ္နားကိုသြားရေအာင္ ခဏေနနာမည္ေခၚလိမ့္မယ္။ သြားစို႕”

 

”အင္း”

 

စတိတ္စဥ္ေအာက္သို႕ေရာက္ေသာအခါ သီခ်င္းသံေတြက ပိုမိုက်ယ္ေလာင္စြာ ဆူညံလာသည္။ ေဆာင္းေဘာက္စ္မွ ျမည္ဟီးလာေသာ ဂီတသံမ်ားသည္ ရင္ဘတ္ထဲရွိ ႏွလံုးသားကို တဒိန္းဒိန္းျဖင့္ရိုက္ခတ္လွ်က္ရွိသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ဇင္မင္းသူလက္ကိုတြဲျပီး စတိတ္စဥ္အေရွ႕ဆံုးသို ဆြဲေခၚလာခဲ့သည္။

 

”ယခုသီဆိုဖို႕အလွည့္က်သကေတာ့ ခ်စ္ရဲေအာင္ျဖစ္ပါတယ္။ သီဆိုမယ့္သီခ်င္းေလးကေတာ့ အျပံဳးေလးပါတဲ့ ခင္ဗ်ား”

 

”ရႊီး…………………………ေျဖာင္း…………………ေျဖာင္း………………………ေျဖာင္း……….”

 

ကြ်န္ေတာ္ဇင္မင္းသူကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ျပီး သက္ျပင္းတစ္ခ်က္မႈတ္ကာ စတိတ္စဥ္ရွိရာသို႕ေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။ စတိတ္စဥ္ေပၚသို႕ ေလွကားထစ္ေလးမွတစ္ဆင့္ တက္လာခဲ့ျပီး တစ္ျဖည္းျဖည္းျဖင့္ မိုက္ခြက္ရွိရာသုိ႕လွမ္းလိုက္သည္။ ေအာက္မွ ၾကည့္ရႈေနၾကသည့္ ပရိတ္သတ္ေတြကို ျမင္ေသာအခါ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ေတြ  ကတုန္ကယင္ျဖစ္ခ်င္လာသည္။

 

”ဆရာေလး………………………………….၀ူး…………………”

 

ကြ်န္ေတာ္ေအာက္သုိ႕ငုံ႕ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ ကြ်န္ေတာ့္ကို အေရွ႕ဆံုးမွလက္ရမ္းျပေနေသာ ဇင္မင္းသူကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို လက္မေထာင္ျပလိုက္သည္။ သူကကြ်န္ေတာ့္ကို အားေပးသည့္ဟန္ျဖင့္ လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းျပသည္။ ကြ်န္ေတာ္တစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲ႕ ေၾကာက္စိတ္ေတြသည္အလုိလိုေနရင္း ထြက္ေျပးကုန္ၾကသည္။ ကြ်န္ေတာ္ရင္ထဲသုိ႕ သူေပးသည့္ သတိၱေတြ အင္တိုက္အားတိုုက္၀င္ေရာက္လာသည္။ တီး၀ိုင္းဆရာမ်ားက အခ်င္းခ်င္းကီးညွိကာ သံစဥ္ကိုစတင္တီးခတ္လိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ခုန္သံေတြကေတာ့ ေဆာင္းည၏ေလးညွင္းေလးနဲ႕အတူ ျပန္႕လြင့္ရိုက္ခတ္ေနသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ပါးစပ္မွ ခ်မ္းလြန္း၍ အခိုးေတြပင္ထြက္ေနသည္။

 

”ရႊီး…………………………ေျဖာင္း…………………ေျဖာင္း………………………ေျဖာင္း……….”

 

တီးလံုးသံထြက္ေပၚလာေသာအခါ ေအာက္မွလူအုပ္ၾကီးက လက္ခုပ္၀ိုင္းတီးၾကသည္။ ကြ်န္ေတာ္အတက္ႏိုင္ဆံုး စိတ္ကုိျငိမ္ေအာင္ထိန္းလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ ပါးစပ္ကို မုိက္ခြက္နားသို႕ ကပ္လိုက္သည္။

 

မိုလင္းတိုင္းလည္းမင္းစိတ္ပဲ ++++မိုးခ်ဳပ္တိုင္းလည္းမင္းစိတ္ပဲ ခဏေတာ့ခြဲသြားမင္းမ်က္ႏွာ ငါတစ္ကယ္ဦးညႊတ္သြားၿပီပဲ+++ေနာက္ထပ္မင္းနဲ႔ေတြ႕ဆံုပါရေစ ေနာက္ထပ္မင္းနဲ႔ေတြ႕ရပါေစ ဒီလိုအခြင့္ေရးမ်ိဳးကိုလဲ +++အခ်ိန္ရွိတိုင္းပဲေစာင့္ေန+++++++++ဘယ္သူဘယ္ကမွန္းလဲမသိပါ ဒီမ်က္ဝန္းေလးထဲမွာ+++++++ ငါတစ္ကယ္ကပ္ညွိသြားလို႔မိမွာစိုးတယ္++++အၾကိမ္ၾကိမ္ငါေလခိုးၾကည့္တိုင္းမွာ မင္းေလးေပးတဲ့အၿပံဳးဟာ ကမၻာေျမၾကီးေအးခ်မ္းေအာင္လွေနလိုက္တာ

 

ခိုးခိုးၾကည့္ေတာ့မင္းကိုပဲ+++++ရိုးရိုးေလးနဲ႔တိုးေဝခဲ့  +++++ အခ်ိန္ေတြရပ္တန္႔ေပးႏိုင္ရင္ ေလာကၾကီးရယ္ေက်းဇူးပဲ+++++ေနာက္မင္းနဲ႔ေတြ႔ဆံုပါရေစ+++++ ေနာက္ထပ္မင္းနဲ႔ေတြ႕ရပါေစ ဒီလိုအခြင့္ေရးမ်ိဳးကိုလဲ +++အခ်ိန္ရွိတိုင္းပဲေစာင့္ေန+++++++++ဘယ္သူဘယ္ကမွန္းလဲမသိပါ ဒီမ်က္ဝန္းေလးထဲမွာ+++++++ ငါတစ္ကယ္ကပ္ညွိသြားလို႔မိမွာစိုးတယ္++++အၾကိမ္ၾကိမ္ငါေလခိုးၾကည့္တိုင္းမွာ မင္းေလးေပးတဲ့အၿပံဳးဟာ ကမၻာေျမၾကီးေအးခ်မ္းေအာင္လွေနလိုက္တာ

 

ဘယ္သူဘယ္ကမွန္းလဲမသိပါ ဒီမ်က္ဝန္းေလးထဲမွာ+++++++ ငါတစ္ကယ္ကပ္ညွိသြားလို႔မိမွာစိုးတယ္++++အၾကိမ္ၾကိမ္ငါေလခိုးၾကည့္တိုင္းမွာ မင္းေလးေပးတဲ့အၿပံဳးဟာ ကမၻာေျမၾကီးေအးခ်မ္းေအာင္လွေနလိုက္တာ+++++

 

ကြ်န္ေတာ္ေအာက္ကို ငံု႕ၾကည့္မိသည္။ ေအာက္မွပရိတ္သတ္မ်ားက လက္ကေလးေတြေ၀ွ႕ရမ္းေနျပီး ကြ်န္ေတာ့္ကိုအားေပးေနသည္။ ဇင္မင္းသူကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ကိုမ်က္စိမမွိတ္ မ်က္ေတာင္မခတ္ပဲၾကည့္ေနသည္ကိုေတြ႕ရသည္။

 

မိုလင္းတိုင္းလည္းမင္းစိတ္ပဲ ++++မိုးခ်ဳပ္တိုင္းလည္းမင္းစိတ္ပဲ ခဏေတာ့ခြဲသြားမင္းမ်က္ႏွာ ငါတစ္ကယ္ဦးညႊတ္သြားၿပီပဲ+++ေနာက္ထပ္မင္းနဲ႔ေတြ႕ဆံုပါရေစ ေနာက္ထပ္မင္းနဲ႔ေတြ႕ရပါေစ ဒီလိုအခြင့္ေရးမ်ိဳးကိုလဲ +++အခ်ိန္ရွိတိုင္းပဲေစာင့္ေန+++++++++ဘယ္သူဘယ္ကမွန္းလဲမသိပါ ဒီမ်က္ဝန္းေလးထဲမွာ+++++++ ငါတစ္ကယ္ကပ္ညွိသြားလို႔မိမွာစိုးတယ္++++အၾကိမ္ၾကိမ္ငါေလခိုးၾကည့္တိုင္းမွာ မင္းေလးေပးတဲ့အၿပံဳးဟာ ကမၻာေျမၾကီးေအးခ်မ္းေအာင္လွေနလိုက္တာ

 

ခိုးခိုးၾကည့္ေတာ့မင္းကိုပဲ+++++ရိုးရိုးေလးနဲ႔တိုးေဝခဲ့  +++++ အခ်ိန္ေတြရပ္တန္႔ေပးႏိုင္ရင္ ေလာကၾကီးရယ္ေက်းဇူးပဲ+++++ေနာက္မင္းနဲ႔ေတြ႔ဆံုပါရေစ+++++ ေနာက္ထပ္မင္းနဲ႔ေတြ႕ရပါေစ ဒီလိုအခြင့္ေရးမ်ိဳးကိုလဲ +++အခ်ိန္ရွိတိုင္းပဲေစာင့္ေန+++++++++ဘယ္သူဘယ္ကမွန္းလဲမသိပါ ဒီမ်က္ဝန္းေလးထဲမွာ+++++++ ငါတစ္ကယ္ကပ္ညွိသြားလို႔မိမွာစိုးတယ္++++အၾကိမ္ၾကိမ္ငါေလခိုးၾကည့္တိုင္းမွာ မင္းေလးေပးတဲ့အၿပံဳးဟာ ကမၻာေျမၾကီးေအးခ်မ္းေအာင္လွေနလိုက္တာ

 

ဘယ္သူဘယ္ကမွန္းလဲမသိပါ ဒီမ်က္ဝန္းေလးထဲမွာ+++++++ ငါတစ္ကယ္ကပ္ညွိသြားလို႔မိမွာစိုးတယ္++++အၾကိမ္ၾကိမ္ငါေလခိုးၾကည့္တိုင္းမွာ မင္းေလးေပးတဲ့အၿပံဳးဟာ ကမၻာေျမၾကီးေအးခ်မ္းေအာင္လွေနလိုက္တာ+++++

 

ဘယ္သူဘယ္ကမွန္းလဲမသိပါ ဒီမ်က္ဝန္းေလးထဲမွာ+++++++ ငါတစ္ကယ္ကပ္ညွိသြားလို႔မိမွာစိုးတယ္++++အၾကိမ္ၾကိမ္ငါေလခိုးၾကည့္တိုင္းမွာ မင္းေလးေပးတဲ့အၿပံဳးဟာ ကမၻာေျမၾကီးေအးခ်မ္းေအာင္လွေနလိုက္တာ+++++

 

အဆံုးသတ္ဂစ္တာသံေလးျပီးဆံုးသြားေသာအခါ ကြ်န္ေတာ္အသံသည္လည္း အဆံုးသတ္လိုက္သည္။

 

”၀ူး………………………….ဟူး…………………………………….”

 

”ရႊီး…………………………ေျဖာင္း…………………ေျဖာင္း………………………ေျဖာင္း……….”

 

 

………………………ေျဖာင္း…………………ေျဖာင္း………………………ေျဖာင္း……….”

 

ကြ်န္ေတာ္အားလံုးကို ဦးညြတ္ျပီးအရိုအေသေပးလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ လက္ကိုေလထဲတြင္ေ၀ွ႕ရမ္းလိုက္ျပီး ႏႈတ္ဆ္ကလိုက္၏။

 

”ဆရာေလး…………………………..”

 

ေအာက္မွ ေအာ္သံၾကားေသာအခါ ကြ်န္ေတာ့္အၾကည့္ကို ဇင္မင္းသူရွိရာသို႕ ေျပာင္းလိုက္သည္။ ဇင္မင္းသူက ကြ်န္ေတာ့္ကို လက္ေမႊ႕ရမ္းျပေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကို ပီတိေတြျဖင့္ စိမ့္စိမ့္ၾကီးၾကည့္ေနမိသည္။ ထိုအခိုက္ ရုတ္တရက္ ဇင္မင္းသူ ေလထဲတြင္ ေမြ႕ကနဲျဖစ္သြားျပီး ေျမၾကီးေပၚသို႕လဲက်သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်က္လံုးျပဴးက်ယ္သြားသည္။

 

”ဇင္မင္းသူ……………………”

 

ကြ်န္ေတာ္ ထိတ္လန္႕ျပီး စတိတ္စဥ္ေပၚမွအေျပးအလႊားေျပးဆင္းလာခဲ့သည္။ စတိတ္စဥ္နားတြင္ လူေတြရႈပ္ရႈတ္ခတ္ေနသျဖင့္ အတင္းတိုးေ၀ွ႕လာခဲ့သည္။ ကြ်ုန္ေတာ္ေခါင္းေတြ မူးေနာက္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ဦးေႏွာက္ေတြ ကိုက္ခဲခ်င္သလိုျဖစ္လာသည္။ ပြဲခင္းထဲမွ လူေတြႏွင့္မီးေရာင္စူးစူးၾကီးေတြသည္ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္စိထဲတြင္ ခ်ာခ်ာလည္ေနသည္။ စတိတ္စဥ္အေရွ႕သို႕ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ေသာအခါ ဇင္မင္းသူအနားတြင္ လူေတြ၀ိုင္းေနၾကသည္။

 

”ဖယ္ၾကပါဦး ဖယ္ၾကပါဦးဗ်ာ……………..အဲ့ဒါကြ်န္ေတာ့္ညီေလးပါ။ ”

 

ကြ်န္ေတာ့္ေရွ႕မွ ပိတ္ေနသည့္ လူႏွစ္ေယာက္ကို တြန္းဖယ္လိုက္ျပီး ဇင္မင္းသူရွိရာသို႕ တိုး၀င္လာခဲ့သည္။ ဇင္မင္းသူအနားသို႕ေရာက္ေသာအခါ ေျမၾကီးေပၚတြင္လဲေနသည့္ သူ႕ကို ကြ်န္ေတာ္ေပြ႕ထူလိုက္၏။ သူ႕ပါးစပ္ရွိ ႏႈတ္ခမ္းအစပ္မွေသြးတစ္ခ်ိဳ႕ စီးယိုေနသည္။

 

”ဇင္မင္းသူ………………….ဇင္မင္းသူ………….ညီေလးရယ္…………………ဇင္မင္းသူ အကိုေခၚေနတာၾကားရဲ႕လား”

 

ကြ်န္ေတာ့္သူ႕ကို လႈပ္ကိုင္ၾကည့္လိုက္သည္။ သူမ်က္ေတာင္ေလးျဖည္းျဖည္းခ်င္းပြင့္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ပါးတြင္ေပေနေသာ ေသြးေတြကုိလက္ျဖင့္သုတ္ပစ္လိုက္သည္။ သူရုတ္တရက္ သုတ္ေနေသာ ကြ်န္ေတာ့္လက္ကို ဖမ္းဆုပ္လိုက္သည္။ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းမွေသြးေတြသည္ ဆက္လက္စီးက်ေနဆဲပင္။

 

”ဆ……..ဆရာေလး……..သီခ်င္းေလ အ….ရမ္းနားေထာင္လို႕ေကာင္းတယ္”

 

”အဟြတ္…………………..”

 

သူေသြးေတြ အံလာသည္။ ကြ်န္ေတာ္အံၾသစြာျဖင့္ေသြးေတြကို လက္ျဖင့္ခံထားမိလိုက္သည္။ ေသြးေတြသည္ ကြ်န္ေတာ့္လက္ထဲမွ ေန၍ေျမၾကီးေပၚသို႕ တလိမ့္လိမ့္စီးက်ကုန္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္လက္တစ္ခုလံုးလည္းေသြးခ်င္းနီေနသည္။

 

”ဇင္မင္းသူ………………………….စကားေတြ အမ်ားၾကီးမေျပာနဲ႕ေလ။ အကိုတို႕ေဆးရံုကို ျပန္ရေအာင္ေနာ္။ ”

 

”ကြ်န္ေတာ့္ကို သီခ်င္းဆိုျပတာ အရမ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆရာေလးရယ္။ ဆရာေလး ကြ်န္ေတာ္ေလ အရမ္းေပ်ာ္တာပဲဗ်ာ”

 

”မ………………ေျပာပါနဲ႕ေတာ့ကြာ။ မင္းေမာေနလိမ့္မယ္”

 

ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲ ဆို႕ဆို႕နင့္နင့္ၾကီးျဖစ္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ မ်က္လံုးေတြျပာေ၀ကုန္သည္။ နေဘးမွ လူမ်ားစကားေျပာသံေတြ ပြဲခင္းထဲမွဆူညံသံေတြျဖင့္ ေလာကၾကီးတစ္ခုလံုးသည္ ငရဲပြက္ေနသလို ကြ်န္ေတာ့္နားထဲတြင္ ေပါက္ကြဲျမည္ဟီးေနသည္။ ကြ်န္ေတာ့္အသားေတြ တုန္ရင္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ စကားသံေတြသည္ မပီျပင္ေတာ့ပဲ ၀ိုးတ၀ါးျဖစ္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ္ေမာဟိုက္လာ၏။ ကြ်န္ေတာ္မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးလဲ မ်က္ရည္ေတြစီးက်လို႕ စိုရႊဲေနသည္။

 

”အဟြတ္…………………အဟြတ္………………ေ၀ါ့……………….”

 

”အို…..”

 

”ဟာ………..”

 

”ေသြးေတြ………………….အမ်ားၾကီးပါလား”

 

”ဇင္မင္းသူ…………………ဇင္မင္းသူ……………………….လုပ္ၾကပါဦးဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ့္ညီေလး ေသြးေတြအံေနတယ္။ လုပ္ၾကပါဦး။ ကြ်န္ေတာ့္ညီေလးကို ကယ္ၾကပါဦးဗ်ာ။”

 

ေသြးမ်ားအံထြက္လာျပီးေနာက္ ဇင္မင္းသူသည္ ကြ်န္ေတာ့္လက္ေပၚတြင္ ျငိမ္သက္သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ရွိရွိသမွ်အားေတြထည့္ျပီးေအာ္ပစ္လိုက္၏။

 

ဇင္မင္းသူ…….............................................................................”

 

ပြဲခင္းတစ္ခုလံုးကိုကြ်န္ေတာ့္အသံက ဖုံးလႊမ္းသြားသည္။

 

 

”ေခၚလို႕မရေတာ့ဘူး ေခၚလို႕မရေတာ့ဘူး။ ဇင္မင္းသူ……………………ဇင္မင္းသူ……………….ကယ္ၾကပါဦးဗ်ာ………………………..”

 

ကြ်န္ေတာ့္ပါးစပ္မွ ကေရာင္ကတန္းျဖင့္ စကားေတြထြက္ကုန္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ဘာေတြေျပာေနမိမွန္းပင္ ကြ်န္ေတာ့္ကိုကြ်န္ေတာ့္မသိေတာ့ပါေခ်။ ကြ်န္ေတာ္ဇင္မင္းသူကို ၾကည့္ရင္း ရိႈက္ငင္ငိုေၾကြးေနမိသည္။ သူ႕ပါးတြင္ေပေနသည့္ ေသြးေတြကို ကြ်န္ေတာ့္လက္ခုန္ျဖင့္သုတ္ပစ္လိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္သူ႕ကို ကြ်န္ေတာ္ေပြ႕ကာ မလိုက္သည္။ သူဇက္က်ိဳးျပီးကြ်န္ေတာ္ေပြ႕ရာသို႕ပါလာသည္။ ကြ်န္ေတာ့္အနားရွိလူမ်ားသည္လည္းေယာက္ရပ္ခတ္ကုန္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ဇင္မင္းသူကို ေပြ႕လာခဲ့ျပီးလူအုပ္မ်ားၾကားထဲမွတိုးထြက္လာခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္စိထဲတြင္ အရာအားလံုးသည္ ရႈတ္ရႈတ္ခပ္ေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္ဘာကိုမွ ေရေရရာရာမျမင္ေတာ့။ ကြ်န္ေတာ့္နားထဲတြင္ စကားသံေတြ ေ၀ေ၀၀ါး၀ါးၾကားေနရသည္။

 

”ေဆးရံုကိုဖုန္းဆက္………..ေဆးရံုကိုဖုန္းဆက္”

 

”ဟ……….လုပ္ၾကေလ………..လုိက္ပို႕လိုက္ၾကပါဦးဟ……”

 

”ေဟ့ ေကာင္ေလး ………….ေနဦးေလ………ေဟ့………”

 

ကြ်န္ေတာ့္ရင္ေတြ ျပည့္က်ပ္တင္းရင္းေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်က္ရည္ေတြလဲ အတိုင္းအဆမရွိ စီးက်ေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ဇင္မင္းသူကို မႏုိင့္တႏိုင္ျဖင့္ေပြ႕လာခဲ့သည္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္လည္း ဇင္မင္းသူ၏ပါးစပ္မွေသြးမ်ားသည္ ေျမျပင္ေပၚသုိ႕ စက္ကနဲစက္ကနဲ က်လာခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ဘတ္ၾကီးတစ္ခုလံုး ဓားျဖင့္အထုိးခံလိုက္ရသလိုစူးေအာင့္သြားကာ ကြ်န္ေတာ့္ေျခေထာက္ေတြလည္း မခိုင္ေတာ့ပဲ ေျမၾကီးေပၚသို႕ ဒူးေခါင္းေကြညြတ္ကာ က်သြားသည္။

 

       ကြ်န္ေတာ့္မ်က္လံုးထဲတြင္ ကမၻၾကီးက ခ်ာခ်ာလည္ေနသလို အရာ၀တၳဳေတြသည္ ကြ်န္ေတာ့္ကို မူးေနာက္ေနေစသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ ရင္ခုန္သံေတြျပင္းသထက္ျပင္းလာသလို ကြ်န္ေတာ့္ႏွလံုးခုန္သံေတြသည္လည္း က်ယ္ေလာင္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ့္အျမင္ေတြသည္ တျဖည္းျဖည္းနက္ေမွာင္လာသည္။ ထို႕ေနာက္ ကြ်န္ေတာ့္အျမင္ေတြသည္ ျပာရီေ၀လာကာ ေလာကၾကီးတစ္ခုလံုး အေမွာင္ထုၾကီးက်သြားပါေတာ့သည္။

 

 

 

     တစ္ကယ္ေတာ့………..

 

     အခ်စ္ဆိုတာ  တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္ မေကာင္းဆိုး၀ါးတစ္ေကာင္လိုပဲ….

 

     တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္ သိပ္ျပီးေၾကာက္ဖို႕ေကာင္းသလို သိပ္ျပီးေတာ့လဲ ေၾကကြဲဖို႕ေကာင္းပါတယ္

 

     အဲ့ဒီအခ်စ္ဆိုတဲ့အရာၾကီးကပဲ ကြ်န္ေတာ့္ႏွလံုးသားေလးကို ၀ါးျမိဳစားေသာက္ပစ္ခဲ့တာေပါ့

 

     အခုဆိုရင္…………

 

     ကြ်န္ေတာ့္မွာ ႏွလံုးသားမရွိေတာ့ပါဘူး………….

 

     ကြ်န္ေတာ္ႏွလံုးသားေလးက ေသဆံုးသြားျပီျဖစ္ပါတယ္……..

 

 

 

 

ျမစ္ကမ္းနေဘးတြင္ ကြ်န္ေတာ္ဆိတ္ျငိမ္စြာရပ္တန္႕လွ်က္ရွိသည္။ ကြ်န္ေတာ့္လက္ထဲတြင္ ကိုင္ထားးသည္က အရိုးျပာအိုးေလးတစ္လံုး။ ကြ်န္ေတာ့္နားတြင္ကြ်န္ေတာ့္အေမရွိသည္၊ ဇင္မင္းသူ၏အေဖရွိသည္၊ ဇင္မင္းသူ၏အမရွိသည္။ ဇင္မင္းသူေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္နားတြင္ ရပ္တန္႕မေနပါ။ ရွိလဲရွိမေနပါ။ သို႕ေပမယ့္ ဇင္မင္းသူက၏ ခႏၶာကိုယ္အရိုးျပာေလးသည္ကြ်န္ေတာ့္လက္ထဲတြင္ ရွိပါသည္။ ဇင္မင္းသူသည္ ကြ်န္ေတာ့္လက္ထဲမွ အိုးေလးထဲတြင္ ထာ၀ရျငိမ္သက္ေနျပီျဖစ္သည္။

 

 

       ျမစ္ေရျပင္ေပၚမွ တိုက္ခတ္လာေသာ ခတ္ၾကမ္းၾကမ္းေလတစ္ခ်ိဳ႕သည္ ကြ်န္ေတာ္ပါးျပင္ေပၚမွ မ်က္ရည္စေလးကို ဖယ္ရွားမေပးႏိုင္ေတာ့ပါ။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္ရည္တစ္ခ်ိဳ႕သည္ အရိုးျပာအိုးေလးထဲသို႕ က်ဆင္းသြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ျပာတစ္ဆုပ္ကို လက္ျဖင့္ဆုပ္ကာ ကိုင္ေျမွာက္လုိက္သည္။ ထို႕ေနာက္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း လက္ကိုႏွိမ့္ခ်လိုက္ကာ တေ၀ါေ၀ါစီးဆင္းေနေသာ ျမစ္ေရျပင္ေပၚသို႕ေမွ်ာခ်လိုက္သည္။ ျပာစေလးေတြသည္ ျမစ္ေရထဲတြင္ေပ်ာ္၀င္ကာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ့္လက္ထဲတြင္ ကိုင္ထားေသာ အိုးထဲမွ ျပာကေလးေတြ ကုန္သြားေသာအခါ ကြ်န္ေတာ္ဦးေခါင္းကိုေမာ့ျပီး ေကာင္းကင္ၾကီးကိုေမာ့ၾကည့္မိသည္။

 

ေကာင္းကင္ေပၚမွ တိမ္တိုက္တစ္ခ်ိဳ႕သည္ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္၏ အျပံဳးသ႑ာန္ပံုေပၚေနသည္။ ခဏၾကာေတာ့ တိုက္ခတ္လာေသာ ေလတစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ပံုသ႑ာန္ပ်က္ကာ အျခားတိမ္တိုက္ေတြျဖင့္ေရာေႏွာသြားပါေတာ့သည္။

 

 

The End…

 

 

စာျပီးခ်ိန္ ၂၀၁၂.၅.၃၀ (နံနက္ ၆.၃၆ နာရီ)

                                  lovealone:P

                          boytheboy.sept@gmail.com

                        www.facebook.com/boylovealone

May 29th

ခ်စ္သူ႔မ်က္ဝန္းထဲက ၾကယ္ေတြေၾကြတဲ့ မနက္ခင္း(အပိုင္း၃)(ဇာတ္သိမ္းပုိင္း)

By S@lai Leo

(ပထမ)ခန္း

ရရစ္ေသာ္

          “အဲဒါပဲ။ ငါသင္တန္းမတတ္ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းရင္းက အဲဒါပဲ။ ဒါနဲ႔ မင္းကိုေရာ သူတုိ႔ဘယ္လုိရိပ္မိသြားတာလဲ”

          “မသိဘူး ေတြးလုိ႔ကိုမရဘူး။ဒါေပမယ့္ေဖေဖေတာ္ေတာ္ေလးေပါက္ကြဲတယ္။”

          ခ်စ္သူ႔မ်က္ႏွာေပၚက ညိဳမဲေတြကို ၾကည့္ရင္း ကိုေတာင္နာက်င္လာသလုိပဲ။

          “ဒါနဲ႔ မင္းဘယ္လုိ အိမ္ျပင္ထြက္ခြင့္ရတာလဲ။”

          “ေနာက္တစ္ပတ္ဆုိရင္ သင္တန္းဆင္းျပီကြ။ သင္တန္းဆင္း လက္မွတ္ေတြ ေပးေတာ့မွာမို႔လို႔။ အဲဒါေတြကိုအေၾကာင္းျပျပီးေတာ့။ ေနာက္ျပီး သူတို႔ေျပာတာေတြကို နားေထာင္ပါ့မယ္ ဘာညာေပါ့ကြာ။ အဲဒါနဲ႔ေဖေဖက သင္တန္းျပီးတဲ့အထိ လႊတ္ေပးမယ္တဲ့။”

          “မင္းပိန္က်သြားတယ္ေနာ္။”

          ခ်စ္သူ႔ရဲ႕ ဂရုစိုက္ခံရတာ ၾကည္ႏူးစရာပဲလား။

          “မင္းလည္းမ်က္ႏွာမွာ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ပဲဟာ။ မင္းအေဖက လုပ္ရက္တယ္ေနာ္။ လက္သုံးမယ္လုိ႕ငါမထင္မိဘူး။”

          “ထားလုိက္ပါေတာ့ကြာ။ အခုငါတုိ႔ဘာလုပ္ၾကမလဲဆုိတာ ပဲစဥ္းစားပါအုံး”

          အင္းဟုတ္သားပဲ။ ဒီအတုိင္းဆက္သြားလုိ႔မရေတာ့ဘူး။ ငါတို႔တစ္ခုခုဆုံးျဖတ္ရေအာင္။

          “ခြန္ေသြး အခုငါတုိ႔ဘာလုပ္ၾကမလဲ။”

          “……….”

          တစ္ခုခုေျပာလိုက္ပါလား။ မင္းေျပာတာနားေထာင္ေနပါတယ္။မင္းေျပာမယ့္စကားကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတယ္။

          “ရရစ္”

          “ဟင္”

          “ရရစ္..”

          သူ႔အသံေတြ တုန္ခါေနသလား။

          “We need to run.”

          “What?”

          “Yes, we need to run. There is no other way.”

          “Can we……?”

          “If we try….”

          “But…”

          “မင္းေၾကာက္ေနသလား။”

          “ငါ… ငါ..”

          “ငါ အဆုံးအစြန္ထိစဥ္းစားျပီးျပီ။ ငါ မင္းကိုလက္တြဲဖုိ႔လက္ကမ္းလုိက္တယ္။ မင္းလုိက္ႏုိင္မလား။ ဘဝဆုိတာ ပင္လယ္ၾကီးသာဆုိရင္ ငါတုိ႔အတူတူရြက္လႊင့္ၾကမယ္။”

          “ငါလုိက္ႏုိင္တယ္။ ခြန္ေသြး ဒါေပမယ့္ ငါသိခ်င္တယ္။ မင္းဘယ္လိုစဥ္းစားထားသလဲ။ ငါ မင္းနဲ႔အတူ ဘဝကိုရြက္လႊင့္ရဲတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါတုိ႔ရဲ႕ေလွေလးဟာ စုံလင္ေနသလား သိခ်င္တယ္။”

          “မင္းက ျပီးျပည့္စုံမွ လုိက္ခဲ့မွာလား။”

          “ခြန္ေသြး မင္းငါ့ကို အထင္မလြဲနဲ႔ကြာ။ ငါဆုိလုိတာက မင္းေနာက္ကိုငါလုိက္ရဲတယ္။ မင္းနဲ႔ ဘယ္ဘဝေရာက္ေရာက္ ငါခံႏုိင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ လုိအပ္ခ်က္ေတြမ်ားလြန္းတဲ့ဘဝတစ္ခုမွာ ငါတုိ႔ ေရရွည္ အဆင္ေျပႏုိင္မလား။ အဆင္မေျပႏုိင္တဲ့အဆုံး မိဘေတြဆီျပန္လာမယ့္ လူလိုမျဖစ္ခ်င္ဘူး။ ငါထင္တယ္။ ငါတုိ႔ဘဝဟာ တုိက္ပြဲတစ္ခုဆုိရင္ ဘုရင့္ေနာင္လုိ ေဖာင္ဖ်က္ျပီး တုိက္ရမယ့္တုိက္ပြဲ တစ္ခုပဲလုိ႔။”

          “Sorry ကြာ ငါဆုိလုိတာ အဲလုိမဟုတ္ပါဘူး။ ငါစဥ္းစားထားတာေတြရွိတယ္။ ဒီလုိကြာ…”

          စကားစက ျပတ္သြားတာလား။

          “ရရစ္ မင္းငါနဲ႔လုိက္ရဲလား။”

          “ေမးစရာလုိေသးလားကြာ။”

          “ေမးတာကိုတုိက္ရုက္ေျဖေပးပါလား။”

          “ငါမင္းနဲ႔လုိက္ရဲတယ္။”

          “မင္းမိဘေတြကိုထားခဲ့ရမွာ။ ျဖစ္မလား။”

          “မင္းလဲမင္းမိဘေတြကို ေက်ာခုိင္းရမွာပဲ။”

          “ပတ္ဝန္းက်င္က ကဲ့ရဲ႕လိမ့္မယ္။”

          “အဲဒါေတြကို ငါမေၾကာက္ေတာ့ဘူး။”

          “ေကာင္းျပီး ငါစဥ္းစားထားတာ ရွိတယ္။  ဒီလုိကြာ…

          ေနာက္တစ္ပတ္က်ရင္သင္တန္းဆင္ပြဲမွာ ဒင္နာလုပ္မယ္။ အဲဒါကိုေျပာျပီး ငါတုိ႔ထြက္ေျပးၾကမယ္။ ငါတုိ႔ အထက္ပိုင္း ေခါင္က်တဲ့ျမိဳ႕ေလး ကိုထြက္ေျပးၾကမယ္။ နယ္စပ္လည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။  ငါ့ဘဏ္စာအုပ္မွာ ပုိက္ဆံရွိတယ္။..”

          “ငါ့မွာလဲ ပိုက္ဆံရွိပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ေရႊထည္လဲနည္းနည္းရွိတယ္။”

          “ရရစ္ငါနဲ႔ုလိုက္ခဲ့မယ္ ဆုိရင္ အဖုိးတန္ပစၥည္းဘာမွယူမလာခဲ့နဲ႔။ ငါမင္းကိုလုပ္ေကၽြးႏုိင္တယ္။”

          “ငါေျပာတာအဲလိုမဟုတ္ပါဘူး။”

          “မင္းေျပာတာငါသေဘာေပါက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြ ပါလာရင္ မင္းမိဘေတြ အမႈဖြင့္လုိ႔ရတယ္။ အဲလုိျဖစ္ရင္ေျပးေပါက္ပိတ္သြားႏုိင္တယ္။”

          ခြန္ေသြးရယ္ မင္းေစ့စပ္ေသခ်ာလွခ်ည္လား။

          “ ငါတုိ႔ဘဏ္စာအုပ္ကို ငါတုိ႔ေနမယ့္ျမိဳ႕က ဘဏ္ခြဲမွာ လိပ္စာေျပာင္းလုိက္မယ္။”

          “သင္တန္း မဆင္းခင္ ထြက္ေျပးရေအာင္ေလ။ အဲဒီေန႔က နည္းနည္းလုိေသးတယ္။ အဲဒီၾကားထဲ တစ္ခုခုထပ္မိရင္ငါတုိ႔ အစီအစဥ္ ပ်က္သြားႏုိင္တယ္။”

          “မျဖစ္ဘူး ရရစ္ ငါတုိ႔ကထြက္ေျပးၾကမွာ။ ငါတုိ႔ေနမယ့္ျမိဳ႕ေရာက္ရင္ ငါတုိ႔အလုပ္လုပ္ရလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါက်ရင္ certificate ေတြလုိလာလိမ့္မယ္။ မင္းလည္း ထြက္လာမယ္ဆုိရင္ ဆယ္တန္းေအာင္လက္မွတ္ေတြ ဘြဲ႔လက္မွတ္ေတြ ထည့္လာခဲ့ပါ။ ငါတုိ႔ ၾကဳိးစားရမွာ။”

          “အင္းပါ ဟုတ္ပါျပီ။ ငါတုိ႔ဘယ္ျမိဳ႕ကိုသြားၾကမလဲ။”

          “အဲဒါက မင္းနဲ႔တုိင္ပင္ရမွာေလ။ ငါတုိ႔ကိုဖမ္းလုိ႔မမိႏုိင္မယ့္ ျမဳိ႕လုိမ်ဳိးျဖစ္ရင္ေကာင္းတာေပါ့။”

          ျမိဳ႕ေတြတစ္ခုျပီးတစ္ခုစဥ္းစားၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စလုံး စစ္ကိုင္းတုိင္းအထက္ပိုင္းက နာဂေတာင္တန္းေဒသကို ေရြးလုိက္ၾကတယ္။ ဟူး… ဘဝဆုိတာ အိပ္မက္ေတြကို အေကာင္ထည္ေဖာ္ခြင့္မေပးတဲ့ နတ္ဘုရားတစ္ပါးမ်ားလား။

          “မင္းေၾကာက္ေနျပီလား။”

          “မေၾကာက္ပါဘူး။ မငး္ေရာ ေၾကာက္လား။”

          “ငါမင္းအတြက္ဆုိရင္ ဘာကိုမွမေၾကာက္ဘူး။ မင္းအတြက္အသက္ေတာင္စြန္႔လႊတ္ႏုိင္တယ္။ အဲဒီေလာက္ကို ခ်စ္တာ။”

          အဲဒီလိုမေျပာလုိက္ပါနဲ႔ကြာ မင္းအခ်စ္အတြက္ သက္ေသျပခ်က္ေတြ မလုိအပ္ဘူး။

          “ အဲဒီလုိေတာ့မေျပာလုိက္ပါနဲ႔ကြာ မင္းမရွိရင္ ငါရူးသြားမွာပဲ။”

          ၾကက္သီးေမႊးညွင္းေတြေတာင္ေထာင္တတ္သြားတယ္။ ခ်စ္သူရယ္ မင္းနဲ႔လက္ကို ငါအားကိုတစ္ၾကီးယူလုိက္ပါတယ္။ ငါ့ကို လက္မလႊတ္လုိက္ပါနဲ႔။

==========

ျငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္ေနေသာ သင္တန္းခန္းမၾကီးထဲမွာ ခ်စ္သူနွစ္ဦးဘဝအတြက္ စြန္႔စားဖုိ႔ တုိင္ပင္ေနၾကတယ္။ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးရဲ႕တုိင္ပင္ေဆြးေႏြးမႈေတြကို သင္တန္းခန္းမေဆာင္ၾကီးက ၾကားသိေနမလား……

+++++++++++++++

(ဒုတိယ)ခန္း

စဝ္ခြန္ေသြး

အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတြဟာ ဝမ္းနညး္မႈကိုဖန္ဆင္းေပးသလား။ ဒါမွမဟုတ္ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းေတြကို ယူေဆာင္လာသလား။ဒါမွမဟုတ္အဆင္မေျပမႈေတြကို ျဖစ္ေပၚေစေနသလား။ မ်က္နွာေပၚက ဒဏ္ရာေတြကို လက္နဲ႔စမ္းလုိက္ရင္း ေဖေဖေျပာခဲ့တဲ့စကားေတြကိုျပန္ေတြးမိတယ္။

“သားေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္ေမြးထားလုိ႔ ဂုဏ္ယူရမလားေအာက္ေမ့တယ္။ ေမြးတဲ့သားက အေျခာက္တဲ့။ ထြီး ရြံဖုိ႔ေကာင္းလုိက္တာ။”

ေဖေဖရယ္ သားတစ္ေယာက္ဟာ လိင္တူခ်စ္တတ္တဲ့သူျဖစ္ေနလို႔ ရြံဖုိ႔ေကာင္းသတဲ့လား။  

မနက္ျဖန္ညဆုိရင္ ဒီအိမ္ကေန အျပီးတုိင္ထြက္သြားရေတာ့မယ္။

ေဖေဖတုိ႔ရဲဲ႕အိပ္ခန္းထဲကို ဝင္လုိက္မိတယ္။ ေဖေဖနဲ႔ေမေမတုိ႔အိပ္ေနၾကျပီထင္တယ္။ သားကန္ေတာ့ လိုက္ပါတယ္။ သားထြက္သြားမယ့္ အခ်ိန္က်ရင္ ကန္ေတာ့ခြင့္ရေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေလ။ ေဖေဖနဲ႕ေမေမတုိ႔ရယ္… သားဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္။ ဘဝဆက္တုိင္းဆက္တုိင္း ကၽြန္ေတာ့္လုိသားဆုိးသားမုိက္မ်ဳိးနဲ႔ ေဝးႏုိင္ပါေစ။

အခန္းထဲကေနထြက္လာျပီး ကိုယ့္အိပ္ခန္းကို ျပန္ဝင္လုိက္တယ္။ ေျခသံၾကားလုိက္ေပမယ့္ လွည့္မၾကည့္လုိက္ဘူး။ ေဖေဖရယ္ ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီည ထြက္မေျပးပါဘူး။ ေကာင္းေကာင္းအိပ္ျပီးအနားယူလုိက္ပါ။ သားေၾကာင့္ေဖေဖ ပင္ပန္းလြန္းေနပါျပီ။

==========

          Certificate ရရျခင္း ခန္းမထဲကေနႏွစ္ေယာာက္သားထြက္လာခဲ့တယ္။ ကားက ည၇း၀၀ ထြက္မွာ အေဝးေျပး ကားဂိတ္ကို သြားရအုံးမယ္ေလ။ Taxi ငွားသြားမွ ေသခ်ာမယ္။

ကားဂိတ္ေရာက္ေတာ့ ၆နာရီပဲရွိေသးတယ္။

          “ရရစ္။ မင္းတကယ္လိုက္မွာေနာ္ ငါနဲ႔။”

          “တကယ္လိုက္မယ္ေလကြာ။ ငါလုိက္လာခဲ့ျပီေလ။ မင္းနဲ႔ဘဝတစ္ခု ဖန္တီးဖို႔ငါလာခဲ့ျပီ။”

          “သိပ္ခ်စ္တယ္ညီရယ္။”

          “ဟင္ မင္းငါ့ကိုဘယ္လုိေခၚလိုက္တယ္?”

          “ဟုတ္တယ္ ငါမင္းကို ညီလုိ႔ေခၚလုိက္တယ္။ ညီေလး၊ ညီ အဲလိုေခၚမယ္ ေနာက္ဆုိရင္။”

          “ဒါဆုိငါကလဲမင္းကို အကို၊ ကို အဲလိုေခၚမယ္ေနာ္။”

          “ေခၚေလညီေလး။”

          “ကို”

          “ဗ်ာ”

          ငါတုိ႔ေပ်ာ္ေနသလဲ။ ရင္ထဲမွာေတာ့ေလးေနသလုိပဲ။ ေဖေဖနဲ႔ေမေမကို သတိရမိတယ္။ အိမ္မျပန္ရင္ စိတ္ပူေနမွာပဲ။

          “ကို ဘာေတြေတြးေနတာလဲဟင္။”

          “ေၾသာ္ ေအာ္ မဟုတ္ပါဘူး အခုေန ညီေလးက ကို႔ႏွဖူးကိုနမ္းရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလုိ႔ေတြးေနတာ။”

          “ဟာ အကိုကလဲ လူေတြၾကားမွာ ရွက္စရာၾကီး။”

          “ညီရွက္ရင္ ကိုနမ္းမယ္ေနာ္။”

          “ဟာမလုပ္ပါနဲ႔။”

          ရုန္းရင္း ကန္ရင္းနဲ႔ ရယ္သံေတြက်ယ္ေနသလုိပဲ။

          “ဟယ္ခြန္ေသြး”

          ေခၚသံေၾကာင့္လွမ္းၾကည့္လိုက္မေတာ့

          “ ဟင္ ယမင္း”

          “ေအး ဟုတ္ပါတယ္ ငါယမင္းပါ။ နင္ဘာလာလုပ္တာလဲ။”

          “ေအာ္ ဒါငါ့သူငယ္ခ်င္းေလ ခရီးသြားစရာရွိလုိ႔ လာပို႔တာ။”

          “ေအာ္ ဟုတ္လား။ ငါကလူလာၾကိဳတာေလ မေတြ႔ဘူးဟယ္။”

          “ေအာ္ ဟုတ္လား”

          ဒုကၡပါပဲ ရည္းစားေဟာင္းနဲ႔မွလာေတြ႔ရတယ္လို႔။ အိမ္ကိုမ်ားတစ္ခုခုသြားေျပာလုိက္ရင္ဒုကၡ။

          “ဒါနဲ႔ သူကဘယ္အခ်ိန္သြားမွာလဲ။ မၾကာရင္ ငါေစာင့္ေပးမယ္ေလ။ ငါ့ကားနဲ႔ျပန္လိုက္ခဲ့ေပါ့။”

          ဘုရားဘုရား ။ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ။

          “ရပါတယ္။ သူက ၾကာအုံးမယ္။ နင္ျပန္ရင္ျပန္ႏွင့္ေလ။ ငါ့ကိုမေစာင့္နဲ႔။”

          “ေအးဟယ္ ဒါဆုိရင္ ငါျပန္ေတာ့မယ္ေနာ္။ ေနာက္မွေတြ႔ၾကတာေပါ့။”

          “ေအးေအး။”

          သူ႔ကားေလ ထြက္သြားမွ သက္ျပင္းကို ေလးေလးၾကီးခ်လုိက္မိတယ္။

          “ကို သူကဘယ္သူလဲဟင္။”

          “ယမင္းတဲ့။ ကို႔ရဲ႕…..”

          “ရည္းစားေဟာင္းဆုိပါေတာ့။”

          “သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းဆုိလဲမွားပါဘူး။ေဆာရီးညီ။ ကိုေတာင္းပန္ပါတယ္။”

          “မလိုပါဘူးရပါတယ္။”

          တိတ္ဆိတ္ေနတာပဲ။ ညီရယ္ မင္းစိတ္ဆုိးသြားလား။

          “ကို”

          “ဟင္”

          “သူ႔အေၾကာင္းနည္းနည္းေျပာျပပါလား။”

          “ဘာလို႔လဲညီရယ္။”

          “ညီ သိခ်င္လုိ႔။ ေျပာျပပါေနာ္။”

          “သူနဲ႔ကိုနဲ႔ေက်ာင္းတုန္းက ခ်စ္ခဲ့ဖူးတ ယ္။ ခ်စ္ခဲ့ဖူးတာမဟုတ္ဘူး။ တကယ္ေတာ့ခ်စ္တယ္လုိ႔ထင္ခဲ့တာ။ သူက ကို႔မိဘေတြကိုလည္းသိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ညီရာ.. အကိုက ဒီလုိဆုိေတာ့…”

          “အကိုကအဆက္ျဖတ္ခဲ့တယ္ဆုိပါေတာ့။”

          “အဲလိုျဖစ္သြားတယ္ပဲထားလုိက္ပါကြာ။”

          “အဲ ဟုိမွာ ကားေပၚတတ္ေတာ့မယ္။ လာသြားရေအာင္။”

          ကားဘီးစလွိမ့္လုိက္တာနဲ႔ရင္ထဲမွာ ဆုိ႔နစ္ေနလုိက္တာ။ ေဖေဖရယ္ သားတကယ္သြားေတာ့မယ္။ ေမေမရယ္ သားႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီပတ္ဝန္းက်င္မွာဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ေဖေဖနဲ႔ေမေမတုိ႔ရက္ အရွက္ေတြကြဲ သိကၡာေတြက် နဲ႔ မ်က္နွာငယ္ေနမွာပဲ။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လို႔ သားတုိ႔ ထြက္ေျပးသြားတာပါ။ ရႈိက္သံသဲ့သဲ့ေလးၾကားေနရသလိုပဲ။ ရရစ္ရယ္ ညီေလး မင္းငိုေနသလား။ ငိုလုိက္ပါ။ မင္းေက်နပ္ေအာင္ အားရေအာင္ငိုခ်လုိက္ပါ။ ငါ့ပုခုံးေပၚမွီရင္းငိုခ်လုိက္ပါ။ သူ႔လက္ေလးကို အားေပးႏွစ္သိမ့္တဲ့အေနနဲ႔ဆုပ္ကိုင္လုိက္တယ္။

          ခ်စ္သူရယ္ မင္းနဲ႔ဘဝတစ္ခုအတြက္ငါတုိ႔အဆင္ေျပေနျပီပဲ။ ေနာက္ဆုိ မင္းမ်က္ရည္ေတြ သုတ္ေပးပါ့မယ္။

==========

အေဝးေျပးလမ္းမၾကီးေပၚမွာ အေဝးေျပးကားၾကီးတစ္စီး က ရန္ကုန္ျမိဳ႕ကို ေက်ာခုိင္းျပီး ေမာင္းႏွင္ေနတယ္။ အဲဒီကားၾကီးထဲမွာ မိဘ၊ ပတ္ဝန္းက်င္၊ ပညတ္ခ်က္ေတြကို ဆန္႔က်င္ျပီး ဘဝတစ္ခုကို တည္ေဆာက္ဖုိ႔အတြက္ လက္ခ်င္းတဲြျပီး အားတင္းထားတဲ့ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္လုိက္ပါေနတယ္………….။

          ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္အတြက္ထင္တယ္။ ၾကယ္ေတြေၾကြေေနတၾကယ္မုိးရြာသလုိပဲ။

ျပီးပါျပီ

ခ်စ္ၾကတဲ့သူတုိင္းေပါင္းသင္းႏုိင္ၾကပါေစ။

 

+++++++++++++++

 

 

 

 

 

(တတိယ)ခန္း

စဝ္ခြန္ေသြး+ရရစ္ေသာ္

           ကားေပၚမွာ ငိုရင္းနဲ႔အိပ္ေပ်ာ္သြားတာ လန္႔ႏုိးေတာ့ ကားၾကီးဟာ ရပ္တန္႔ေနတယ္။  ဘီးေပါက္သြားလုိ႔ ဆုိတဲ့စကားသံေတြက ခရီးသည္ေတြဆီကေန ၾကားလိုက္ရေသးတယ္။ ညက သန္းေခါင္ေက်ာ္ေနျပီ။ ငါတုိ႔တြက္ အာရုံဦးတစ္ခုေရာက္လာျပီ။

          “ညီ ေအာက္ဆင္းရေအာင္ေလ။”

          “အင္းေကာင္းသားပဲ။ဆင္းရေအာင္။”

          ညီေလးရယ္ မင္းမ်က္နွာညိွဳးေနသလားေနာ္။

          ကားေပၚကေနဆင္းလာျပီး ေဘးနားက လဖက္ရည္ဆုိင္မွာ ဝင္ထုိင္လုိက္တယ္။ ဘယ္ျမိဳ႔ကိုေရာက္ေနမွန္းမသိ။ ျမိဳ႔အဝင္ဒါမွမဟုတ္ျမိဳ႕အထြက္ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ အိမ္ေျခေတြက်ဲပါးေနတယ္။

          “ကိုဘာစားမလဲ။”

          “မစားပါဘူး ညီစားခ်င္ရင္စားေလ။ ညီဗုိက္ဆာေရာေပါ့။”

          “ညီလည္းမစားေတာ့ပါဘူး။ အခ်ဳိရည္ေသာက္ရေအာင္ေလ။”

          အခ်ဳိရည္မွာေသာက္ၾကတယ္။ အခ်ိဳရည္က ေအးစိမ့္ေနတာပဲ ငါတုိ႔ဘဝေတြေကာ ဒီလုိေအးခ်မ္းႏုိင္မလား။ ခ်ဳိျမိန္ႏုိင္မလား။

          “ဟင္!”

          အိမ္ကကား။ ဟုတ္တယ္ အိမ္ကကားၾကီး။

          “ညီ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ။”

          “အိမ္ကကား…. အိမ္ကကားလုိက္လာတယ္။”

          “ဘာ!”

          “လာ အကို ပုန္းရေအာင္ အိမ္ကလုိက္လာတယ္။”

          ပိုက္ဆံကို စာပြဲေပၚခ်ထားခဲ့ျပီး နည္းနည္းေမွာင္တဲ့ဖက္ကုိ ေရႊ႕လုိက္တယ္။ ေဖေဖက ကားသမားကို ေမးတယ္။ ေမးတဲ့စကားသံကိုမၾကားရေပမယ့္ ေမးတဲ့ေမးခြန္းေတြကို သိပါတယ္။ ေမေမလည္းပါတယ္။

          “ေျပးရေအာင္ ညီ။”

          “ဟုတ္ကဲ့။”

          ရင္ခုန္သံေတြက်ယ္လုိက္တာ တစ္ေယာက္ရဲ႕ရင္ခုန္သံကို အျခားတစ္ေယာက္က ၾကားေနရသလုိပဲ။

          ေျပး… ေျပး.

          လက္ျခင္းတြဲျပီးေတာ့ေျပး…. ေနာက္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကားတစ္စီးက ထပ္ေရာက္လာတယ္။

          “ညီေနာက္ကိုလွည့္မၾကည့္နဲ႔ အဲဒါ အကို႔အိမ္ကကား။ ေျပးေျပး လြတ္ေအာင္ေျပးရလိမ့္မယ္။”

          ေျပးေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ကိုဦးတည္ေနမွန္းမသိ။

          ဟင္ ကားကလုိက္လာျပီ။ ဘယ္လုိသိၾကတာပါလိမ့္။ ဟင့္အင္းေတြးမေနနဲ႔ေျပး ေျပး ေျပးစမ္းပါ။ ငါဒီေလာက္စြန္႔စားခဲ့ျပီးျပီပဲ။ ေျပး။

          “သား သားျပန္လုိက္ခဲ့စမ္း”

          မီေတာ့မယ္။ ေနာက္ကေနကားနဲ႔လုိက္လာတာ။ လမ္းညာဘက္ျခမ္းကေန ေမေမလွမ္းေခၚသံေနတာ။ ေမေမရယ္ သားတုိ႔ကိုခြင့္ပဲေပးပါ။ အကို ဆြဲထားတဲ့လက္ေတြက ပိုျပီးခုိင္လာတယ္။ ညီလုိက္မသြားပါဘူးဗ်ာ။

          “သားအဲဒီလုိမေျပးပါနဲ႔ အႏၱရာယ္မ်ားတယ္ကြယ္။ ေမေမတုိ႔နဲ႔ျပန္လိုက္ခဲ့ပါ။”

          အႏၱရာယ္။ ဟုတ္တယ္ ငါတုိ႔ေျပးေနတာဟာ လမ္းရဲ႕ဘယ္ဘက္ျခမ္း။ ကားေတြလာရင္ ငါတုိ႔နဲ႔မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္။ အုိ ညာဘက္ျခမ္းကေနေျပးရင္သူတုိ႔မီမွာေပါ့။ ေျပး ေျပး။ဘာမွမေတြးပဲေျပး။ ေနာက္ကေန အကို႔အိမ္ကကားကလည္းလိုက္လာတယ္။

          ေဖေဖက ကားေမာင္းတာကို အရွိန္ျမွင့္လုိက္တယ္။ ဒီလုိလုပ္တာဟာ သိပ္သိသာပါတယ္။ ေရွ႕ကတစ္စီး ေနာက္ကေနတစ္စီး ပိတ္ျပီး တားမလို႔ပဲ။ ထင္တဲ့အတုိင္း ေဖေဖက ကားကို ‘ဂ’ ေကြ႔ေကြ႔လုိက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရွ႔မ်က္ႏွာတူရူကေန ကုန္ကားၾကီးတစ္စီး က ဟြန္းအက်ယ္ၾကီးတီးလုိက္တယ္။

          အျဖစ္အပ်က္ေတြျမန္ဆန္လုိက္တာ။ ေဖေဖက ကားကို ညာဘက္ျပန္ေကြ႔လုိက္ တာေတြ႔လုိက္တယ္။ ကုန္ကားၾကီးကလည္းညာသူ႔ရဲ႕ညာဘက္ကိုေကြးလုိက္တယ္။ ညာဘက္ဆုိတာ ငါ့တုိ႔ဆီကို တန္းတန္းမတ္မတ္။ အရွိန္ကလည္းျပင္းလိုက္တာ။ အကို… ညီေၾကာက္တယ္။ မ်က္လုံးေတြကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ မွိတ္ထားလုိက္မိတယ္။

          ေလထဲမွာ လြင့္ျပီး အေဝးကိုေရာက္သြားသလုိပဲ။ ကားဟြန္းသံေတြကို ၾကားလုိက္ရတယ္။ ဘရိတ္နင္းတဲ့အသံေတြကုိလည္း ေၾကာက္ခန္းလိလိၾကားလုိက္ေသးတယ္။

          “သား…”

          အသံေတြကအမ်ားၾကီးပဲ။ ေမေမ့အသံနဲ႔သိပ္မတူသလုိပဲ။   ေသခ်ာတာကေတာ့ လက္ကိုဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ အျခားလက္တစ္ဖက္ဟာ မရွိေတာ့ဘူး။

          မ်က္လုံးကိုအားျပီးဖြင့္ၾကည့္လုိက္တယ္။ ပထမဆုံးျမင္ကြင္းထဲမွာ အကိုမရွိဘူး။

          “ကို ခြန္ေသြး”

          ဟင့္အင္းမျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ လုံးဝမျဖစ္ႏုိင္ဘူး ခပ္လွမ္းလွမ္းက လမ္းေပၚမွာ ေသြးအုိင္ထဲမွာ လဲ ေနတာဟာ အကိုမဟုတ္ဘူး။

          “ကို”

          ဒယိမ္းဒယိုင္ေျခလွမ္းေတြနဲ႔သူရွိတဲ့ေနရာကိုလွမ္းလုိက္တယ္။ ပါးျပင္ေပၚမွာ မ်က္ရည္ေတြ ေရာက္ႏွင့္ေနျပီ။

          “ကို၊   ခြန္ေသြး”

          ေသြးေတြ၊ေသြးေတြ။ ေသြးေတြနဲ႔ ခြန္ေသြး။ ေသြးေတြထဲမွာ လဲေနတဲ့အကို။ ခ်စ္ရတဲ့အကို။

          “အကို”

          “သား.. သားေလး။”

          “မထိနဲ႔၊”

          “ကို႔ကို မထိနဲ႔။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ကိုမုန္းတယ္။”

          “သားေလး။”

          ေမေမ့အသံနဲ႔တူလုိက္တာ။

          “ည….ည..ညီ”

          ဟင္ ကို။ ကို ညီ့ကိုေခၚတယ္။

          “ကို။ ကို ညီေလ ညီရွိတယ္ ကို ကိုဘာေျပာခ်င္လဲဟင္။ ကို႔အနားမွာညီရွိတယ္။”

          “သား သားေလး၊”

          “သြား သြား ကို႔ကို မထိနဲ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ကိုမုန္းတယ္။”

          ဟင္ ငါတုိ႔ကိုလူေတြဝုိင္းၾကည့္ေနၾကပါလား။

          “ညီ…ရ…. ရစ္”

          အသံေတြမပီသေတာ့ေပမယ့္ ႏွလုံးသားကေနၾကားေနပါတယ္ ကုိရယ္။ဘာေျပာခ်င္တာလဲ.. ညီၾကားရတယ္။

          “ေျပာပါအကို ေျပာ ညီနားေထာင္တယ္။”

          “Are … you.. safe?”

          “Yes, I am.”

          “Please, kiss…sss… me.”

          ေၾသာ္ ကိုရယ္။ဟုတ္ပါတယ္ ကို႔ကိုညီမနမ္းရေသးဘူး။ဟုတ္သားပဲ။ ခ်စ္သူရဲ႕ႏွဖူးျပင္ကို ယုယစြာနမ္းလုိက္ပါတယ္။ ငါ့မ်က္ရည္ေတြနဲ႔မင္းပူေလာင္ေနမလား။ ဝုိင္းၾကည့္ေနတဲ့လူေတြကိုဂရုမစိုက္ေတာ့ဘူး

          “I… l o v e  y o u…kid.”

          ဟုတ္တယ္ မင္းငါ့ကိုခ်စ္တယ္။ ငါလည္းမင္းကိုခ်စ္တယ္။

          “I love you, too.”

          “I wanna kiss you.”

နမ္းလုိက္ပါ ခ်စ္သူရယ္။အားတင္းျပီးတစ္ခ်က္ေလာက္နမ္းလုိက္ပါ။ငါ့နဖူးျပင္ကို မင္းႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ေတ့ေပးပါ့မယ္။အားတင္းထားတဲ့ ေခါင္းက ေရွ႕ကို နည္းနည္းတုိးလုိက္ပါလား။ ကိုယ့္ေခါင္းကို ငုံလုိက္ျပီး သူ႔ကိုေပြ႔ထားတဲ့လက္ေတြကို မထားလုိက္တယ္။ မင္းမီလား မင္းနမ္းလုိ႔ရလား…။ နည္းနည္းၾကိဳးစားလုိက္ပါအုံးမီေတာ့မယ္။ နည္းနည္းပဲလုိေတာ့တယ္။

          “ဟာ!”

          အားတင္းထားတဲ့ေခါင္းဟာ ေနာက္ကိုလန္က်သြားတယ္။

          “Nooooooo!”

          အာေခါင္ျခစ္ေအာင္ေအာလုိက္တယ္။ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး မျဖစ္ရဘူး။ ရင္ခြင္ထဲမွာ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ၾကီး ေပြ႔ထာလုိက္တယ္။ မင္းငါ့ကိုထားမသြားပါနဲ႔လားကြာ။

          “သား သားေလး။ ”

          “သားရယ္ ခြန္ေသြး။ ေမေမ့ကိုၾကည့္ ပါအုံးသားရဲ႕.”

          “သားရရစ္ သတိထားေလ။ သား သား”

ခြန္ေသြး။ ကို ညီ့ကို ေတာင္မနမ္းသြားဘူးေနာ္။ အကိုရက္စက္လုိက္တာ။ ထားခဲ့ႏုိင္သလား။ ညီတစ္ေယာက္တည္း။

          ‘မင္းယုံမယ္ဆုိရင္ ငါေျပာမယ္ မင္းကို ငါ့ကိုယ္ငါထက္ေတာင္ပိုခ်စ္တယ္။’

          ‘မင္းအတြက္အသက္ေတာင္စြန္႔လႊတ္ႏုိင္တယ္။’

          အကိုရယ္ အကိုေျပာခဲ့တဲ့စကားေတြအတြက္ သက္ေသျပလုိက္တာလား။  အဲဒီစကားေတြအတြက္ သက္ေသျပဖုိ႔မလုိဘူးေလ။ အကို႔ရဲ႕အခ်စ္ကို ညီယုံျပီးသားပဲ။

          “ခြဲၾကပါဗ်ာ၊ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုထပ္ခြဲၾကပါအုံး။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔မဆုံႏုိင္ေအာင္ ဒိထက္ေဝးေအာင္ခြဲၾကေလဗ်ာ။”

          “သား။ သားေလးရယ္ ေမေမကိုထၾကည့္ပါအုံး။”

          “သြား မထိနဲ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ကိုမုန္းတယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ေၾကာင့္ ဒီလုိျဖစ္ရတာ။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ခြဲလို႔ကၽြန္ေတာ့ခ်စ္သူေသရတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ကိုမုန္းတယ္။”

          “သား သတိထားပါအုံးရရစ္။ စိတ္ကိုထိန္းေလ။”

          “ဘာစိတ္ကိုထိန္းရမွာလဲ။ ခင္ဗ်ားတို႔ေျပာေတာ့ ဒီလိုသားမ်ဳိး ေသသြားလည္း ေအးတယ္ဆုိ။ အရွက္ကြဲဖုိ႔မရွိဘူးဆုိ။ ဒီမွာ ေသသြားျပီေလ။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ရွက္ဖုိ႔မလုိေတာ့ဘူး။ ငိုမေနနဲ႔။”

          “သားရယ္ စိတ္ကိုထိန္းပါေနာ္။ ေဖေဖတုိ႔ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ျဖစ္ခဲ့တာေတြအ…”

          “ျဖစ္ခဲ့တာေတြအတြက္ အခုခ်ိန္က်မွ ဘာမွေျပာမေနနဲ႔ေတာ့။ ခြန္ေသြး ထပါေတာ့ကြာ။ ငါတုိ႔သြားရေအာင္ အိမ္ကလုိက္လာလိမ့္မယ္။”

          “သား ..”

          “ကို… ကိုထပါေတာ့။သြားရေတာ့မယ္။ ကို႔မိဘေတြလုိက္လာေတာ့မွာ။ ကၽြန္ေတာ့မိဘေတြလည္းလိုက္လာႏုိင္တယ္။ သြားရေအာင္။ထပါေတာ့။ ထပါေတာ့ကြာ။”

          “သား။”

          “လႊတ္ လႊတ္ပါ ကၽြန္ေတာ့ကို လႊတ္ပါ။ ကို႔ကိုယူမသြားပါနဲ့။ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္။”

          ကုိကို႔ကို ငါရင္ခြင္ထဲမွာ အိပ္ေနပါ။ သန္မာလြန္းတဲ့လက္တစ္စုံက လာခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္။ ေဖေဖ့လက္ေတြမ်ားလား။ဟင့္အင္း မေပးႏုိင္ဘူး ကိုကို႔ကိုျပန္မေပးႏုိင္ဘူး။ ဒီလူၾကီးက ဘာလုိ႔လာလုေနတာလဲ။ ဒါငါ့ခ်စ္သူေလ။

          “မလုပ္ပါနဲ႔ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကိ မခြဲၾကပါနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္တကယ္ခ်စ္ၾကတာပါ။ ဦးရယ္ သားတုိ႔ကို မခြဲပါနဲ႔ေနာ္။ ေဖေဖ သားတုိ႔ကို အတူေနခြင့္ေပးပါေနာ္။ သားဒူးေထာက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ လက္အုပ္ခ်ီျပီး ရွိခုိးပါတယ္။ သားတုိ႔ကို မခြဲပါနဲ႔ေနာ္”

“ဦးေခါင္းညိတ္လုိက္တာလား။ ဟာ ေပ်ာ္လုိက္တာဗ်ာ။”

          “ခြန္ေသြး မင္းေဖေဖက ငါတုိ႔ကို အတူတူေနခြင့္ေပးလုိက္ျပီ။ ေပ်ာ္လုိက္တာ ငါတုိ႔ထြက္ေျပးစရာမလုိေတာ့ဘူး။”

          “သား သားရရစ္ စိတ္ထိန္းေလ။ သား ”

          “ေဖေဖ သားတုိ႔ကို မခြဲပါနဲ႔ေတာ့ေနာ္။ သူ႔ေဖေဖကလည္း သေဘာတူျပီးျပီ။ ေဖေဖသေဘာတူရင္ ရပါျပီ။”

          “ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေလ ေဖေဖတုိ႔ကိုလည္းဒုကၡမေပးဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔မွာ စုထားတဲ့ပိုက္ဆံေတြရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘာသာရပ္တည္ပါမယ့္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကိ မခြဲပါနဲ႔ေနာ္။”
          “ခြန္ေသြးထေတာ့ ငါတုိ႔ထြက္ေျပးဖုိ႔မလုိေတာ့ဘူး။မင္းေဖေဖကေရာ ငါ့ေဖေဖကပါ ငါတုိ႔ကိုလက္ခံလုိက္ျပီ။ ငါတုိ႔အတူတူေနလုိ႔ရျပီ။“

          “ခြန္ေသြး…ခြန္ေသြး..”

          “ေၾသာ္ မင္းကျပန္ထူးလုိ႔မွမရေတာ့တာ။ မင္းက …မင္းက… ဟင့္အင္း မဟုတ္ဘူး။ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး….။”

          “ငါ့တူ ဦးေလးတုိ႔ျပန္ရေအာင္ေနာ္။ ခြန္ေသြးက….”

          “သားစိတ္ထိန္းေလ။ သားရဲ႕ခ်စ္သူက…”

          “ဟင့္အင္း မဟုတ္ဘူး မလိမ္နဲ႔ခြန္ေသြးဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ခြန္ေသြးရယ္ မင္းငါ့ကိုမထားခဲ့ပါနဲ႔။”

          “မင္းမေသဘူး။ မင္းမေသႏုိင္ဘူး။ ခြန္ေသြး ငါတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကို ဘာကမွတားဆီးလုိ႔မရဘူး။”

          ဟင္ ၾကယ္ေၾကြသြားတယ္။ ၾကယ္ကေလးတစ္ပြင့္ေၾကြသြားတယ္။ သန္းေခါင္ေက်ာ္ေနျပီး ၾကယ္ေတြေၾကြစရာအေၾကာင္းမရွိဘူး။

           “စကားတတ္တာမဟုတ္ဘူး။ ငါတုိ႔ကို ဘာအရာ ကမွ မခြဲနုိင္ဘူး။ ငါတုိ႔ေဝးကြာရတဲ့ေန႔ဟာ  မနက္ခင္းမွာေတာင္ ၾကယ္ေတြေၾကြသြားလိမ့္မယ္။  ငါတုိ႔ခဲြခြာၾကရျပီဆုိရင္ သက္တံ့ၾကီး တစ္ခုလုံးျပိဳကြဲသြားလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ ငါ့အခ်စ္နဲ႔တုိင္တည္ျပီး က်ိန္ဆုိထားတဲ့ သစၥာစကားပဲ”

          သစၥာစူးတာပါ။ ငါတုိ႔ေဝးသြားတာေသခ်ာေနျပီ။ မနက္ခင္းမွာ ၾကယ္ေတြေၾကြေနတာေလ။ ငါတို႔တကယ္ေဝးခဲ့ျပီလား။

်         အင္းငါ့မ်က္ရည္ေတြလည္းေၾကြက်ေနတာပဲ။ ဟုတ္တယ္ ငါ့မ်က္ရည္ေတြဟာ ၾကယ္ေလးေတြပဲ။ ငါ့မ်က္ရည္က်တာဟာ ၾကယ္ေတြေၾကြေနတာနဲ႔တူတူပဲ။

==========

အိမ္တစ္အိမ္မွာ ညညက်ရင္ Verandah မွာ ထုိင္ျပီးေကာင္းကင္ၾကီးကိုေမာ့ၾကည့္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္တည္းရွိတယ္။ သူ႔ပါးစပ္ကေန တတြတ္တြက္ရြတ္ေနတယ္        

          “ၾကယ္ကေလးရယ္ေၾကြပါေတာ့ ညီညီတေမာ့ေမာ့။ ၾကယ္ကေလးရယ္ေၾကြပါေတာ့ ညီညီတေမာ့ေမာ့။”

          “ၾကယ္ေၾကြရင္ဘာလုပ္မွာလဲ။” လုိ႔ေမးရင္ တစ္ခြန္းထဲပဲေျဖတယ္။

          “ဆုေတာင္းမယ္။”တဲ့။

“ဘာဆုေတာင္းမွာလဲ။”လို႔ေမးရင္

          “အကိုနဲ႔တူတူေနဖို႔အတြက္တဲ့။”

          “အကိုဆုိတာဘယ္သူလဲ။”လုိ႔ေမးရင္

          “……….”        

          “ကုိကုိက ဘယ္သြားေနလုိ႔လဲ။” လုိ႔ေမးရင္

          “………”

          “ၾကယ္ကေလးရယ္ေၾကြပါေတာ့ ညီညီတေမာ့ေမာ့။ ၾကယ္ကေလးေတြရယ္ ေၾကြပါေတာ့ ညီေလးတေမာ့ေမာ့။ ၾကယ္ကေလးေတြရယ္ ေၾကြပါေတာ့…. ၊ၾကယ္ကေလးေတြရယ္…..

ၾကယ္ကေလး….”

ျပီးပါျပီ

ခ်စ္ၾကတဲ့သူတုိင္းေပါင္းသင္းႏုိင္ၾကပါေစ။

 

+++++++++++++++

 

 

ေက်းဇူးတင္လႊာ

          အပိုင္းတစ္ပုိင္းတင္တုိင္း တင္တုိင္း အခ်ိန္ေပးဖတ္ၾကတဲ့ စာဖတ္သူေတြ။ ေနာက္အပိုင္းကိုေမွ်ာ္ေနတယ္လုိ႔ေျပာၾကတဲ့ ပရိတ္သတ္ေတြအျပင္ comment ေပးသြားၾကတဲ့user ေတြ၊comment မေပးျဖစ္ေပမယ့္ ဖတ္သြားၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလုံးအားလုံးကို အထူးေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာၾကားပါရေစ။

May 28th

p90x dvds Indeed we feared for

By bcbuiwe6
p90x dvds `Indeed we feared for
sacrifice You said yourself: if a man take thy cloak, give him thy coat also, and now...' `I beg,' said Alexei Alexandrovich shrilly, getting suddenly onto his feet, his face white and his jaws twitching, `I beg you to drop this... to drop... this subject!' `Oh, no! Oh, forgive me, forgive me if I have wounded you,' said Stepan Arkadyevich, holding out his hand with a smile of embarrassment; `but like a messe. p90x nger I have simply performed the commission given me.' Alexei Alexandrovich gave him his hand, pondered a little, and said: `I must think it over and seek for guidance. The day after tomorrow I will give you a final answer,' he said, after considering a moment. Chapter 19 Stepan Arkadyevich was about to go away when Kornei came in to announce: `Sergei Al. p90x workout exeevich!' `Who's Sergei Alexeevich' Stepan Arkadyevich was about to ask, but he remembered immediately. `Ah, Seriozha!' he said aloud. - `'sergei Alexeevich!' I thought it was the director of some department. - Anna asked me to see him too,' he remembered. And he recalled the timid, piteous expression with which Anna had said to him at parting: `Anyway, . p90x dvd you will see him. Find out exactly where he is, who is looking after him. And Stiva... If it were possible! Could it be possible' Stepan Arkadyevich knew what was meant by that `if it were possible,' - if it were possible to arrange the divorce so as to let her have her son.... Stepan Arkadyevich saw now that it was useless to dream of that, but still he was gla. p90x dvds d to see his nephew. Alexei Alexandrovich reminded his brother-in-law that they never spoke to the boy of his mother, and he begged him not to mention a single word about her. `He was very ill after that interview with his mother, which we had not foreseen,' said Alexei Alexandrovich. `Indeed, we feared for his life. But with rational treatment, and sea bathi. p90x sale ng in the summer, he regained his strength, and now, by the doctor's advice, I have let him go to school. And certainly the companionship at school has had a good effect on him, and he is perfectly well, and making good progress.' `What a fine fellow he's grown! And he's no longer Seriozha, but quite full-fledged - Sergei Alexeevich!' said Stepan Arkadyevich, . p90x smiling, as he looked at the handsome, broad-shouldered lad in blue jacket and long trousers, who walked in alertly and confidently. The boy looked healthy and good-humored. He bowed to his uncle as to a stranger, but, recognizing him, he blushed and turned hurriedly away from him, as though offended and irritated at something. The boy went up to his father and handed him a note of the marks he had gained in school. `Well, that's very fair,' said his father, `you may go.' `He's thinner and taller, and has grown from a child into a boy; I like that,' said Stepan Arkadyevich. `Do you remember me' The boy looked back quickly at his uncle. `Yes, mon oncle,' he answ
May 28th

အဲဒီေန႕..မွအစၿပဳ၍

By zeya maung

တကၠသိုလ္ေက်ာင္းတက္တုန္းကခင္မင္ခဲ့ရတဲ့ဆရာတစ္ဦးကအလုပ္သြင္း ေပးဘို႔ေခၚလိုက္လို႔ကၽြန္ေတာ္မေကြးကေနရန္ကုန္ကိုေရာက္ခဲ့ပါတယ္၊
ဆရာ့အိမ္ကရန္ကုန္ၿမိဳ႕ထဲနဲ႔လွမ္းေတာ့ကၽြန္ေတာ္ကအလုပ္သြားရတာ အဆင္ေၿပေအာင္ဆုိၿပီး၊(၆)မိုင္ခြဲေရႊဟသ
ာလမ္းထဲမွာဘဲအေဆာင္ခန္း တစ္ခန္းရွာၿပီးငွါးေနခဲ့ပါတယ္၊ရန္ကုန္ကေယာက်ားေလးအေဆာင္ေတြ ကေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းဘဲအခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းထဲမွာကုတင္ႏွစ္လုံးေဘးခ်င္း ယွဥ္ထားၿပီး အလယ္တစ္ေပေက်ာ္ေလာက္ဘဲၿခားထားတဲ့ေနရာေခါင္းရင္း မွာေတာ့ စားပြဲအေသးတစ္လုံးနဲ႔အေပၚမွာ မီးလုံးေလးတစ္လုံးေပးထားပါတယ္ ေရခ်ိဳးတာေတာ့အေဆာင္ေရွ႕ုဘုံပိုင္ အုတ္ကန္မွာအတူခ်ိဳးႀကေပါ့၊
ကၽြန္ေတာ္အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကေယာက
်ားအခ်င္းခ်င္းအတူေနႀကတဲ့ကိစ
ကိုလုံး၀မသိခဲ့ပါဘူး၊ေယာက်ားေလးေခ်ာေခ်ာေလးေတြကိုၿမင္ယင္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္ ေငးေမာ ႀကည့္ရႈေလ့ရွိပါတယ္၊
မိန္းခေလးေတြကိုကၽြန္ေတာ္လုံး၀စိတ္မ၀င္စားပါဘူး၊ယုတ္စြအဆုံး ကၽြန္ေတာ္ ဂြင္းထုယင္လည္းေယာက
်ားေလးေခ်ာေခ်ာေလးရဲ႕ မ်က္ႏွာကိုစိတ္မွန္း ၿပီးမွထုပါတယ္၊ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ဘာမွန္းလဲ အဲဒီခ်ိန္
ကလုံး၀နားမလည္ခဲ့ပါဘူး၊ကၽြန္ေတာ္ကအသားၿဖဴတယ္၊မ်က္ႏွာ
၀ိုင္း၀ိုင္းမ်က္ခုံးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ရုပ္မေခ်ာရင္ေတာင္ႀကည့္ေကာင္းတဲ့
ေယာက
်ားထဲမွာပါပါတယ္၊မိန္းမပုံစံေတာ့လုံး၀မေပါက္ပါဘူး၊
ကၽြန္ေတာ့္အလုပ္ကဆူးေလနားမွာ(၆)မိုင္ခြဲမွတ္တိုင္ကေနေန႔တိုင္းကားစီး သြား ရပါတယ္၊
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔တစ္ခန္းတည္းမွာအတူေနရတဲ့သူကေတာ့စစ္ေတြဘက္ကလာတဲ့
ကိုသာေအာင္ေက်ာ္လို႔ေခၚတဲ့သူပါ၊ရခိုင္လူမ်ိဳး၊အသားအေရကေတာ့
ခပ္လတ္လတ္ဆံပင္လိႈင္းတြန္႔၊့ရခိုင္ဆိုေတာ့မ်က္ခုံးမ်က္လုံးေကာင္းပါတယ္၊
ႏွာတံလည္းအနဲငယ္ေပၚ ပါတယ္၊သူ႔အသက္က(၂၆)ႏွစ္၊ကၽြန္ေတာ္က
သူ႔ထက္တစ္ႏွစ္ေတာ့ငယ္တယ္၊ သူကဘုရင့္ေနာင္ဘက္မွာရွိတဲ့ ေဆာက္လုပ္ေရးကုမ
ဏီတစ္ခုမွာမန္ေနဂ်ာရာထူးဘဲလားေတာ့မသိဘူး၊
ကၽြန္ေတာ္လည္းေသခ်ာေတာ့မေမးႀကည့္ရေသးဘူး၊
သူအလုပ္သြားလို႕ရွိရင္စြပ္က်ယ္ေအာက္ခံထားတဲ့လည္ကတုံးအကၤ်ီလက္တို
နဲ႕ပိုးတြဲစပ္၊အကြက္စိပ္တဲ့ခ်ည္ပုဆိုးကိုသပ္သပ္ရပ္ရပ္၀တ္ဆင္ေလ့ရွိတယ္။
သူ႔ကိုကၽြန္ေတာ္ရင္ခုန္လားဆိုေတာ့ရင္ခုန္သလိုလိုဘဲလို႔ေၿဖရမွာပါ၊
ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့တစ္ခါတစ္ခါသူလို႔ပုဆိုးလဲလုိ႕ပုဆိုးကိုၿဖန္႕
၀တ္ယင္္ယင္ရိပ္ကနဲၿမင္ရတဲ့ခ်က္နားတစ္၀ိုက္နဲ႕ခ်က္ေအာက္နားက ဆီးခုံေမြးထူထူကို္ကၽြန္ေတာ္ခိုးခိုးႀကည့္မိပါတယ္၊
အလုပ္သြားခါနီးတစ္တစ္ေလက်ေတာ့ကုိယ္အေပၚပိုင္းအကၤ်ီ၀တ္ထားလ်က္
ေအာက္ပိုင္းအတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးတန္းလန္း၀တ္ထားယင္းအေမြး ေကာက္ေကာက္ထူထူေပါက္ေနတဲ့သူ႕ေပါင္တံႏွစ္ေခ်ာင္းကိုကားထားၿပီး
ထိုင္လ်က္နဲ႕သူ႕ပုဆိုးကိုအ၀တ္ေသတ
ၲာထဲရွာေဖြေနတဲ့ပုံစံကိုလည္းရင္ခုန္စြာ
အနီးကပ္ေတြ႕ရတာေပါ့၊
သူ႔ခႏ
ာကိုယ္ကေတာ္ေတာ္မိုက္တယ္၊
ဗလမေတာင့္ေပမယ့္မို႔ေမာက္တဲ့ရင္အုပ္၊ခ်ပ္ယပ္တဲ့ဗိုက္သား၊လွပတဲ့
လက္ေမာင္းနဲ႔ေယာကၤ်ားတစ္ေယာက္ရွိသင့္တဲ့ခႏ
ာကိုယ္အခ်ိဳးအစား
အကုန္ၿပည့္စုံပါတယ္၊
ဒီလိုနဲ႔အဲဒီအေဆာင္ကိုကၽြန္ေတာ္ေရာက္ၿပီးတစ္လမၿပည့္ခင္ရက္အနဲငယ္ဘဲ
လိုတဲ့အခ်ိန္ေအးခ်မ္းလွတဲ့ဒီဇဘ
ာလရဲ႕ေန႔တစ္ေန႔မွာေပ့၊အဲဒီညကေတာ့
အေအးလိႈင္းမ်ားရိုက္လားမသိပါဘူး၊အေတာ့္ကိုခ်မ္းတယ္၊
ကၽြန္ေတာ္ကဂြမ္းကပ္တစ္ထည္ကိုအခင္းလုပ္ၿပီးေစာင္ပါးေလးတစ္ထည္၊
ေခါင္းအုံးတစ္လုံးၿခင္ေထာင္တစ္လုံးဘဲရွိတာ၊အဲဒီညကေတာ့မတရားခ်မ္းေတာ့
ကၽြန္ေတာ္လည္းမေနႏိုင္ဘူး၊ကိုသာေအာင္ေက်ာ္ကေတာ့ဘာမွမၿဖစ္
သလိုဘဲ၊သူ႔ေစာင္ကနဲနဲထူတာကိုး။
“အင္း..ဟင္း…..အင္း…အင္း…ဟင္း…”
“ေဟ့ေကာင္ေမာင္လြင္၊မင္းဖ်ားေနတာလား……”
“မဟုတ္ပါဘူးအစ္ကိုကၽြန္ေတာ္ခ်မ္းလို႔ပါ…………”
“ေအးကြာ…ဒီညက်မွတကယ္ခ်မ္းလာတယ္၊ငါလည္းေကြးေနတာ
ေႏြးလို႔ေတာ့မဟုတ္ဘူး…”
“အစ္ကို႔မွာေစာင္တစ္ထည္ဘဲရွိတာလား……”
“ဟုတ္တယ္ကြ၊ငါ့ေစာင္လဲပါးတာဘဲ…..”
“အင္း..ကၽြန္ေတာ့္ေစာင္လဲပါးတယ္ဒါေႀကာင့္ခ်မ္းေနတာ….”
ခဏေတာ့တိတ္ဆိတ္သြားႀကပါတယ္၊ညဥ္႔နက္ေလပိုခ်မ္းလာေလဘဲ
ေနာက္ေတာ့သူလည္းအခ်မ္းဒဏ္မခံႏိုင္ေတာ့ဘူးလားမသိ
“ေဟ့ေကာင္..ေမာင္လြင္၊ငါတစ္ခုေၿပာမယ္…..”
“ဟုတ္ကဲ့အစ္ကို…….”
“ငါတို႔ေစာင္ႏွစ္ထည္ေပါင္းလိုက္မယ္၊မင္းငါ့ဆီလာအိပ္လိုက္ပါလား…”
ကၽြန္ေတာ္ခဏေတာ့ေတြေ၀သြားပါတယ္၊သူကဆက္ၿပီးေၿပာလာတယ္
“ဘာလဲမင္းကမအိပ္ခ်င္ဘူးလား…….”
“မဟုတ္ပါဘူးအစ္ကို၊အစ္ကို႔ဘက္အၿခမ္းနံရံကသူမ်ားအခန္းနဲ႔
ကပ္ရက္ၿဖစ္ေနလို႔ပါနံရံကိုေၿခနဲ႔ကန္မိရင္အားနာလုိ႔ပါ……”

ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အခန္းဟာအေဆာင္ရဲ႕အစြန္ဆုံးဘက္အခန္းၿဖစ္ၿပီး
ကၽြန္ေတာ့္ကုတင္ဘက္အၿခမ္းမွာအေဆာင္နံရံဘဲရွိပါတယ္ဒါကိုသူလည္း
သေဘာေပါက္သြားေတာ့၊မေၿပာမဆိုနဲ႔ကၽြန္ေတာ့္ကုတင္ဘက္သူ႔ေစာင္
တစ္ထည္နဲ႔ကူးလာပါေတာ့တယ္၊
ကၽြန္ေတာ့္တစ္ေယာက္အိပ္ၿခင္ေထာင္ထဲႏွစ္ေယာက္ပူးအိပ္ရတာရယ္၊
ေစာင္ႏွစ္ထပ္ၿဖစ္သြားတာရယ္ေႀကာင့္အေတာ္ေလးေႏြးလာပါတယ္၊
သူနဲ႔ကေတာ့အသားခ်င္းမထိလို႔လုံး၀မရပါဘူး၊ဘာၿဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့
အေဆာင္ကုတင္ဟာတစ္ေယာက္အိပ္စာသာသာေလာက္ဘဲက်ယ္
လို႔ို႔ပါ၊
ကၽြန္ေတာ္လည္းဘယ္လွည့္ညာလွည့္ယင္သူ႔ကိုဘဲထိေနရတယ္၊
သူလည္းဒီလိုပါဘဲ၊ေနာက္ေတာ့သူကအၿပင္ဘက္ၿခမ္းဆိုေတာ့ကုတင္ေပၚက
လိမ့္က်မွာစိုးတာရယ္၊ပိုလည္းေအးတဲ့အၿခမ္းၿဖစ္ေနတာရယ္ေႀကာင့္
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဖက္ထားလိုက္ပါေတာ့တယ္။
“ငါမင္းကိုဒီလိုဖက္ထားမယ္ရလား……”
လက္ကအယင္ေတာင္ဖက္ထားၿပီးၿပီ၊မရဘူးလုိ႔ေၿပာရလဲခက္ေပါ့၊
ကၽြန္ေတာ္လည္းအဲဒီအခ်ိန္မွာရင္ေတြဒိန္းဒိန္းခုန္ေနပါၿပီ၊သူ႔မ်က္ႏွာနဲ႔
ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာလည္းအရမ္းနီးကပ္စြာရွိေနႀကတာပါ၊
သူ႕အသက္ရႈသံကိုသူေကာင္းေကာင္းႀကားသလိုကၽြန္ေတာ့္အသက္ရႈသံ
ကိုလည္းသူေကာင္းေကာင္းႀကားရပါတယ္၊သူ႔လက္ကဖက္ထားတဲ့အၿပင္
ေအာက္ပိုင္းယားလုိ႔ရွိယင္ကုပ္လိုက္တဲ့လက္ကကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ေပၚမွာစုန္ဆန္
သြားေနတာပါ၊
သြားယင္းလာယင္းနဲ႔ကၽြန္ေတာ့္ပစ
ည္းကိုလည္းလာလာထိတယ္၊
ကၽြန္ေတာ့္လက္လည္းဟုိဘက္ဒီဘက္နဲနဲေရႊ႕လိုက္တာနဲ႔သူ႔ဟာကိုသြားကလိ
သလိုၿဖစ္ေနတာဘဲ၊သူလည္းဒါကိုေကာင္းေကာင္းသိတယ္။
သူကအတြင္းခံေဘာင္းဘီမ၀တ္ဘူး၊ပေလကပ္ပုဆိုးပါးတစ္ထည္ဘဲ၀တ္ထားတာ၊ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ညအိပ္ယင္အတြင္းခံဘဲ၀တ္အိပ္ေလ့ရွိတယ္၊
အတြင္းခံတစ္ထည္ဘဲဘာမွအၿပင္ဘက္ထ ပ္မ၀တ္ဘူး၊
ဒီလိုနဲဲ႔ည(၁၀)နာရီေက်ာ္တဲ့အထိလည္းအိပ္မေပ်ာ္ပါဘူး၊
သူလည္းအိပ္ေပ်ာ္ပုံမရပါဘူး၊သူ႔အသက္ရႈသံကိုမွန္းႀကည့္တာနဲ႔သိတယ္
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဖက္ထားတာလည္းသူ႕ရည္းစားကိုဖက္ထားသလိုပါဘဲ၊
ကၽြန္ေတာ္လည္းေနာက္ဆုံးမွာေတာ့လက္ထားစရာလဲမရွိတာနဲ႔
သူ႔ကိုၿပန္ဖက္ထားလိုက္တယ္၊အဲဒီေတာ့သူ႔လက္ပိုၿပီးေတာ့တင္းက်ပ္လာတယ္၊
ကၽြန္ေတာ္လည္းႏွလုံးကတဒုံးဒုံးနဲ႔ခုန္ေနတာသူသိသြားတယ္ထင္တယ္
၊ၿပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ဟာကလည္းအတြင္းခံေဘာင္းဘီထဲမွာတဒုတ္ဒုတ္နဲ႔
မာလာတယ္ေလ။
အင္း…အင္း….
သူတကယ္အိပ္သြားလားကၽြန္ေတာ္လည္းမသိေတာ့ဘူး၊အသက္ကေတာ့ပုံမွန္
ရႈေနတာဘဲ၊ၿပီးေတာ့အိပ္မက္မက္တဲ့သူေတြလုိမ်ိဳးတအင္းအင္းနဲ႔ညည္း
ေနလိုက္ေသးတယ္၊ဒါေပမယ့္သူ႔လက္ကေတာ့အၿငိမ္မေနဘူးဗ်၊တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႔
ကၽြန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီနားေရာက္လာတယ္၊အဲဒီအခ်ိန္ကၽြန္ေတာ္အရမ္းမာေနၿပီ၊ ႏွလုံးခုံသံလည္းအရမ္းၿမန္ေနတဲ့အခ်ိန္ပါ၊
သူကအသာေလးေဘာင္းဘီအၿပင္ကေနပြတ္သပ္ေနတယ္၊ကၽြန္ေတာ္လည္းပိုၿပီး
မေနႏိုင္ၿဖစ္လာတာေပါ့၊ေနာက္ေတာ့ကၽြန္ေတာ့္လက္ကိုဆုပ္ကိုင္ၿပီးသူ႔ပစ
ည္းကို
သြားကိုင္ခိုင္းတယ္သူ႔ပစ
ည္းလည္းပုဆိုးထဲမွာမာေတာင္ေနတာဘဲ၊ကၽြန္ေတာ့္
လက္ကိုဆုပ္ၿပီးသူ႔  -ီးကိုအေပၚကေနထပ္ကိုင္ၿ႔ပီး ဂြင္းထုသလုိလုပ္ေနတယ္၊ အဲဒီလိုလုပ္ယင္းကၽြန္ေတာ္လည္းစိတ္ထန္လာေတာ့ကိုယ့္လက္နဲ႕ဘဲသူ႕ဟာကို
ုအထက္ေအာက္ပြတ္ေပးေနမိေတာ့တယ္၊
ကၽြန္ေတာ့္လက္ကိုသူလြတ္ေပးလိုက္ၿပီးေတာ့အတန္ငယ္တင္းက်ပ္တဲ့အတြင္းခံ
ေဘာင္းဘီထဲကကၽြန္ေတာ့္ပစ
ည္းကိုလက္ညိဳးနဲ႔လွွၽိဳႏိုက္ၿပီးအေသအခ်ာကိုင္တြယ္
ကစားေတာ့တာဘဲ။
အဲဒီအခ်ိိန္အထိႏွစ္ေယာက္လုံးကအိမ္မက္မက္သလိုလုိနဲ႔မ်က္လုံးမဖြင့္ဘဲ
ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနႀကတုန္း၊ကၽြန္ေတာ္လည္းမေနႏို္င္တာနဲ႔မ်က္လုံးဖြင့့္ၿပီး..
“အစ္ကိုမအိပ္ေသးဘူးလား….”
“အင္း……”
“အစ္ကိုဘာလုပ္ခ်င္လို႔လဲ…”
ဒီလိုပါဘဲ…ဆိုၿပီးအသံဗလုံးဗေထြးလုပ္တယ္
ကၽြန္ေတာ္လည္းသူ႔ပုဆိုးကိုေအာက္ကေနလက္နဲ႔လွ်ိဳႏိုက္ၿပီးသူ႔ရဲ႕အေမြးအမွင္
ေတြထူတဲ့ေပါင္တံေတြကိုပြတ္ေပးေနလိုက္တယ္
“အင္း…အင္း….ေကာင္းတယ္…
အဲဒီအခါမွကိုယ္ေတာ္ကအသံထြက္လာတယ္၊ၿပီးေတာ့သူ႔ပုဆုိးကိုရင္ဘတ္အထိ
ဆြဲတင္လိုက္ေတာ့တယ္၊ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္လုံးကေစာင္ေအာက္မွာဘဲ
ရွိေနေတာ့သိပ္မလြတ္လပ္ဘူး၊ဒါေပမယ့္သူ႔ လီးႀကီးကိုေတာ႕ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္း ကစားလို႔ရသြားၿပီေပါ့၊ပတ္ပတ္လည္မွာေတာ့ အေမြးအမွင္ေတြ ကေတာ့သူ႔ခ်က္အထိထူထဲစြာေပါက္ေနတာကိုလက္နဲ႕စမ္း
ယင္းသိရတယ္ကၽြန္ေတာ့္မွာရွိတဲ့အေမြးေတြထက္ထူတယ္၊
ကၽြန္ေတာ္လညး္ပြတ္သပ္လို႔ေကာင္းေကာင္းနဲ႔လုပ္ေပးလိုက္တာ၊
ေနာက္ေတာ့ပက္လက္အိပ္ေနရာကကၽြန္ေတာ့္ဘက္မ်က္ႏွာလွည့္လာၿပီး
ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းကိုစုပ္နမ္းေတာ့တာဘဲ၊
ကၽြန္ေတာ္လည္းရုတ္တရက္ဆိုေတာ့သူနမ္းတာခံလိုက္ရတယ္၊ၿပီးေတာ့
ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ေပၚသူ႔ခႏ
ာကိုယ္နဲ႔တက္ခြထားၿပီးေဘာင္းဘီကိုွု
ဆြဲခၽြတ္ေတာ့တာဘဲ၊
“ခါးနဲနဲႀကြထားလိုက္……”
ကၽြန္ေတာ္လည္းသူေၿပာသလိုႀကြေပးလိုက္တာနဲ႔ကၽြန္ေတာ့္အတြင္းခံ
ေဘာင္းဘီကိုေလွ်ာကနဲေၿခရင္းဘက္ကိုဆြဲထုတ္သြားလိုက္တယ္၊
ၿပီးေတာ့သူ႔ပုဆိုးကိုလည္းေခါင္းကေနဆြဲခၽြတ္လိုက္ပါတယ္၊ကၽြန္ေတာ္တို႔
ႏွစ္ေယာက္လုံးေအာက္ပိုင္းဘာမွမရွိေတာ့ပါဘူး၊ကၽြန္ေတာ္ပက္လက္အိပ္တဲ့
အေနအထားကေနသူကအေပၚကေနၿပီးဒူးေခါင္းေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းရဲဲ႕ေအာက္ဘက္ကိုအတင္းတိုး၀င္လာလို႔
ကၽြန္ေတာ္လည္းပက္လက္အိပ္ေနတဲ့အေနအထားကေနသူ႔ကုိကားေပး
လိုက္သလိုမိ်ဳးအေနအထားၿဖစ္သြားတယ္၊သူ႔ေပါင္တံကအေမြးအမွင္
ႀကမ္းႀကမ္းေတြနဲ႔ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္တံႏွစ္ေခ်ာင္းပြန္းတိုက္ထိေတြ႔ရေတာ့
ကၽြန္ေတာ္ဖီလင္ေတာ္ေတာ္တက္လာတာေတာ့အမွန္ဘဲ။
ကၽြန္ေတာ္ကိုအဲဒီလိုပက္လက္၊ကားယားအေနအထားၿဖစ္ေအာင္သူလုပ္ၿပီး
တာနဲ႔ေရွ႕တိုးၿပီးသူ႔အတံနဲ႔ကၽြန္ေတာ့္စအို၀ကိုလိုက္စမ္းရွာၿပီးလိုက္ေတ့ ေနတာ၊အထဲသြင္းဘို႔အထိေတာ့သူမလုပ္ေသးဘူး၊သူ႔ရဲ႕မာေႀကာၿပီး
ပူေႏြးတဲ့အသားေခ်ာင္းဟာကၽြန္ေတာ့္တင္ပါးတ၀ိုက္၊စအို၀နဲ႔ေ ဂြးဥနား
တ၀ိုက္၊ဟိုေထာက္လိုက္ဒီေထာက္လိုက္နဲ႔ေပါ့။
“အစ္ကိုကၽြန္ေတာ္ေႀကာက္တယ္မလုပ္ပါနဲ႔ဗ်ာ…”
“ေအးပါငါဒီအတိုင္းေလးဘဲ၊အၿပင္ကဘဲေထာက္ပါ့မယ္….”
“ဟူး…..”
ကၽြန္္ေတာ္သက္ၿပင္းခ်မိတယ္၊ၿပီးတာနဲဲ႔ကၽြန္ေတာ့္ခ်ိဳင္းႀကားထဲကိုသူ႕လက္
ႏွစ္ဘက္နဲ႔လွ်ိဳ၀င္လိုက္ၿပီးပခုံးဘက္ကိုေၿပာင္းၿပန္ဖက္ထားလိုက္တယ္၊
ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ႏွစ္ဘက္ကေတာ့သူ႔ေအာက္မွာကားယားႀကီးပါဘဲ၊
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သူခႏ
ာကိုယ္ခ်င္းပူးကပ္ေနၿပီးသူ႔ႏႈတ္ခမ္းေတြက
ကၽြန္ေတာ့္ႏွဳတ္ခမ္းနဲ႔ဂေဟဆက္ၿပီးအနမ္းမိုးေတြရြာေတာ့တာဘဲ၊
ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းကိုအားရေအာင္စုပ္တဲ့အၿပင္လည္ပင္း၊နားရြက္ပါး
အကုန္လုံးကိုသူ႔လွ်ာနဲ႔တံေတြးနဲ႔ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ကိုစုပ္နမ္းေနတာ
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာေတာ့တလွပ္လွပ္နဲ႔အားလုံးကိုေမ့သြားသလိုပါဘဲ။
“အင္းအင္း…ဟင္းဟင္း…အား….အအား..”
“ရႈး…….တိုးတုိး…ဟုိဘက္အခန္းကႀကားသြားဦးမယ္….”
သူကေလသံနဲ႔ကၽြန္ေတာ့္နားတိုးကပ္ၿပီးေၿပာပါတယ္၊ေနာက္ေတာ့သူၿပဳသမွ်
ကၽြန္ေတာ္ေအာင့္အီးၿပီးမညည္းမညဴၿငိမ္ခံေနလိုက္တယ္။ကိုသာေအာင္ေက်ာ္
ဟာကၽြန္ေတာ့္ကိုအားရေအာင္နမ္း၊စုပ္ၿပီးေတာ့
“ငါ့ -ီးစုပ္ေပးပါလား…….”
“ဟာ…မလုပ္ပါဘူး…ရြံစရာႀကီး…”
“ဒါဆိုမင္းၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေနေနာ္အသံမထြက္နဲ႔……..”
သူဘာလုပ္မလဲေပါ့ကၽြန္ေတာ့္မွာရင္တထိပ္ထိပ္နဲ႔၊ေၿပာၿပီးတာနဲ႔ကၽြန္ေတာ့္
ေအာက္ဘက္ကိုေလွ်ာသြားၿပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ့ခ်က္ကေနစၿပီးသူ႔လ်ွာနဲ႔
ကလိေတာ့တာဘဲ၊ကၽြန္ေတာ့္ဗိုက္သားၿ႔ပင္ေအာက္ပိုင္းနဲ႔ဆီးခုံေမြးနား
တစ္၀ိုက္ကိုအဲလိုသူလုပ္ေနတာကၽြန္ေတာ့္မွာညည္းလဲညည္းခ်င္အသံလည္း
မထြက္ရဲနဲ႔ေတာ္ေတာ့္ကိုဒုက
ေရာက္ရတယ္၊
ၿပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ လိင္တံကိုစၿပီးငုံစုပ္ေတာ့တာဘဲ၊ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဒီအေတြ႔အႀကဳံတစ္ခါမွမခံရဖူးေတာ့မူးေမ့မတတ္ကိုၿဖစ္ခဲ့ရတယ္၊ ပူပူေႏြးေႏြးစုိစိုစြတ္စြတ္အာေခါင္ထဲမွာကိုယ့္ရဲ႕ႏုနယ္လွတဲ့အသားေခ်ာင္း
နစ္၀င္သြားတဲ့ခံစားခ်က္ကိုစဥ္းစားသာႀကည့္ႀကေပေတာ့။
“အာ့….အာ့…အား……ရွီး….”
ကၽြန္္ေတာ္အသံနဲနဲက်ယ္သြားတယ္ထင္တယ္
“ရႈး…………………………..ေတာ္လိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္..”
“အင္း…ကၽြန္ေတာ္မေအာ္ေတာ့ဘူးအစ္ကို……”
သူနားလိုက္မွာကိုလဲစိုးတယ္၊ဒီအရသာကိုလညး္ဆက္ခံစားခ်င္ေသးတယ္၊
သူလည္းဆက္ၿပီးတၿပြတ္ၿပြတ္နဲ႔ကိုစုတ္ေတာ့တာဘဲ
“အား..အစ္ကိုကၽြန္ေတာ္ထြက္က်ေတာ့မယ္ေတာ္ပါေတာ့ဗ်ာ….”
“က်ယင္လည္းက်ပါေစေလ……”
ေၿပာၿပီးေတာ့သူ႔ပုဆုိးနဲ႔ကၽြန္ေတာ့္တင္ပါးေအာက္မွာခံထားလိုက္တယ္၊
ကၽြန္ေတာ္လည္းမထူးေတာ့တာနဲ႔သူၿပဳသမ်ွအတိုင္းခံစားမႈအထြတ္အထိပ္
ေရာက္ၿပီးလရည္ေတြဒလေဟာပန္းထုတ္လိုက္တယ္၊
ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ့ခံစားမႈဘဲ၊တစ္ခါမွမႀကဳံခဲ့ရဖူးဘူး၊သူ႔ပုဆိုးနဲ႔လရည္ေတြ
ေပေနတဲ့ကၽြန္ေတာ့္လိင္တံ၊ေပါင္ခြႀကားေတြကိုလိုက္သုတ္ေပးေနတယ္ ေပးေနတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ေမာလည္းေမာဇိမ္လည္းရွိေတာ့ဒီတိုင္းဘဲၿငိမ္ၿငိမ္
ေလးအိပ္ေနလိုက္တယ္၊ၿပီးေတာ့သူကၽြန္ေတာ့္အနားၿပန္တိုးလာၿပီးဖက္ထား
တယ္၊ကၽြန္ေတာ္လည္းသူ႔ကိုၿပန္ဖက္ထားလုိက္တယ္၊နာရီ၀က္ေလာက္ႀကာ ေတာ့ကၽြန္ေတာ္ေမွးကနဲၿဖစ္သြားတုန္းသူက
“ေမာင္လြင္..ေမာင္လြင္..”
“အင္…ဘာၿဖစ္လို႔လဲအစ္ကို….”
“ငါ့ကိုလညး္လုပ္ေပးပါကြာ…ငါမေနႏိုင္ေတာ့လုိ႔ပါ….”
“…………………”
ကၽြန္ေတာ္တမင္တိတ္တိတ္ေလးေနလိုက္တယ္၊သူကထပ္ၿပီးကၽြန္ေတာ့္ကို
နမ္းတယ္၊ခုနလိုဘဲအေပၚကမိုးၿပီးပြတ္သပ္တယ္၊ဒီတစ္ခါေတာ့
သူ႔အက်
ီပါခြ်တ္ထားၿပီးၿပီ၊သူ႕ရင္ဘတ္မွာလည္းအေမြးေတြကို
စမ္းမိတယ္၊ၿပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ အက်
ီကိုပါခၽြတ္ေပး လိုက္တယ္၊ေနာက္ေတာ့
ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ၿခင္ေထာင္ထဲမွာကိုယ္လုံးတီးဘဲ၊
“ေမာင္လြင္..လုပ္ေပးပါကြာဒါၿပီးယင္အိပ္ေတာ့မယ္..”
ေၿပာၿပီးတာနဲ႔သူကဒူးေထာက္လိုက္ၿပီးသူ႔ရဲဲ႕ေတာင္မတ္ေနတဲ့ လိင္တံက
ကၽြန္ေတာ္ပက္လက္အိပ္တဲ့မ်က္ႏွာတစ္၀ိုက္နဲ႕လည္ပင္းပါးစပ္နားမွာ တရမ္းရမ္းနဲ႔ကၽြန္ေတာ့္ကိုအကူအညီေတာင္းတဲ့မ်က္ႏွာနဲဲ႔ႀကည့္ေနတယ္၊
ကၽြန္ေတာ္လည္းသူမ်ားလုပ္ေပးတာက်ေတာ့ဇိမ္ခံခဲ့ၿပီးကိုယ့္အလွည့္က်မွ
မလုပ္ေပးယင္ေတာ္ႀကာညအခ်ိန္သူအရမ္းစိတ္ထန္လို႔ကၽြန္ေတာ့္စအိုကို
အတင္းထုိးေနရင္ဒုက
ဘဲဆိုၿပီးကိုယ့္ဟာကိုေတြးမိတယ္၊ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာ
နားမွာရစ္၀ဲေနတဲ႔သူ႔အတံနဲ႔ဒစ္ထိပ္ႀကီးကလဲငြားငြားစြင့္စြင့္
စုပ္ခ်င္စရာဆိုေတာ့၊ကၽြန္ေတာ္ပါးစပ္ဟလိုက္ပါတယ္၊
သူလည္းၿပဳံးၿပီးသူ႔ လိင္တံအရင္းကိုလက္နဲ႔ကိုင္ထားလ်က္ဒစ္ထိပ္
ကစၿပီးကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ေပါက္ထဲၿဖည္းၿဖည္းထိုးသြင္းထည့္လိုက္ပါတယ္၊
သူ႔အတံကတုတ္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္ပါးစပ္ကိုေတာ္ေတာ္က်ယ္က်ယ္ဟ
ထားေပးရပါတယ္၊ထူထဲၿပီးရွည္လ်ားတဲ့သူ႔ဆီးခုံေမြးေတြကကၽြန္ေတာ့္ႏွာေခါင္း၀အထိလာၿပီးကလူက်ီစယ္ေနတယ္၊သူကအဆုံးအထိသြင္း
ေတာ့ကၽြန္ေတာ့္အာေခါင္ကိုလာထိတဲ့အခါကၽြန္ေတာ္ပ်ိဳ႕တက္လာေရာ၊
အု..အု..၀ူး..၀ူး..ေ၀ါ့..ေ၀ါ့…
သူခ်က္ခ်င္းဘဲဆြဲထုတ္လိုက္ပါတယ္၊
“ၿဖည္းၿဖည္းခ်င္းဘဲသြင္းေတာ့မယ္ေနာ္…….”
“အင္း…..”
ကၽြန္ေတာ့္မွာမသက္မသာခံစားရတုန္း
“အစ္ကိုပက္လက္အိပ္လိုက္ပါလားဒီပုံဆိုယင္ကၽြန္ေတာ္တကယ္အန္ၿဖစ္မွာ………”
“ေအးေအး………..”
သူပက္လက္လဲေလ်ာင္းေနလိုက္တယ္၊ကၽြန္ေတာ့္ကိုသူလုပ္ေပးခဲ့သလိုဘဲငုံ႔ၿပီး
ေထာင္မတ္ေနတဲ့သူ႔ လိင္တံကိုစတင္ငုံစုပ္လိုက္ပါတယ္၊
အရသာကတစ္မ်ိဳးႀကီးပါဘဲစုပ္လို႔ေတာ့ေကာင္းသား…
ဒါေပမယ့္သူ႕လုံးပတ္ကအေတာ္တုတ္ေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ကိုေညာင္းေန
ေအာင္က်ယ္က်ယ္ဟထားရပါတယ္။
“ရွီး….ဟူး…..”
သူ႔ဆီကတိုးတိုးညည္းတြားသံထြက္လာတယ္
“ဟုတ္ၿပီ..ေကာင္းတယ္..အဲဒီတိုင္းဘဲဆက္လုပ္ေနာ္…”
ၿပြတ္ၿပြတ္…ပလပ္ပလပ္…ၿပြတ္…
သူ႔ -ီးကိုစုပ္တဲ့အသံကတိတ္ဆိတ္တဲ့ညဥ္႕ယံမွာတိုးတိုးေလးထြက္ေပၚလာပါတယ္၊
ကၽြန္ေတာ္လည္းပါးစပ္ေညာင္းေအာင္စုတ္လိုက္သြင္းလုိက္လုပ္ေနၿပီးခဏ
အႀကာသူက
“အား..အား..ၿပီးေတာ့မယ္..ေမာင္လြင္….ခပ္ၿမန္ၿမန္ေလး…”
ကၽြန္ေတာ္လည္းခပ္သြက္သြက္ေလးလုပ္ေပးလိုက္တယ္၊
“အ…အာ့…အား…ရွီး…အား….ထြက္ၿပီထြက္ၿပီ….ဖယ္ေတာ့…”
သူ႔ကိုယ္ေတာင့္သြားၿပီးကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းကိုဖယ္ခိုင္းလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာဘဲသူ႔
သုတ္ရည္ပ်စ္ပ်စ္ေတြဟာၿပြတ္ကနဲၿပြတ္ကနဲသူ႔လိင္တံထိပ္ကေနပန္းထြက္
လာလိုက္တာေအာက္ကပုဆုိးမွာအကြက္လိုက္၊အကြက္လိုက္ပါဘဲ
“ဟင္း……..”
သူသက္ၿပင္းရွည္ႀကီးခ်ၿပီးေတာ့ထထိုင္လိုက္ၿပီးသုတ္ရည္ေပေနတဲ့သူ႕ လိင္တံ
ကိုပုဆိုးနဲ႔သုတ္ေနယင္းကၽြန္ေတာ့္ကို
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကြာ…တဲ့
ၿပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ကိုႀကင္နာစြာႏႈတ္ခမ္းစုပ္တယ္၊ပါးေတြမွာအာဘြားေပးတယ္
ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ညလုံးတင္းက်ပ္စြာဖက္ထားၿပီးအိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တယ္၊
ေနာက္ညေတြကစၿပီးေတာ့ကုတင္တစ္လုံးေပၚမွာဘဲကၽြန္ေတာ္တို႔အတူအိပ္ၿဖစ္
ေတာ့တယ္..
ေနာက္ပိုင္းကၽြန္ေတာ္အဲဒီအေဆာင္မွာမေနၿဖစ္ေပမယ့္လည္းပထမဦးဆုံး
ကၽြန္ေတာ့္ကိုသာယာတဲ့အေတြ႕အႀကဳံေပးခဲ့တဲ့ကိုသာေအာင္ေက်ာ္ကိုစြဲလမ္းရ
ာကေနရခိုင္လူမ်ိဳးေယာကၤ်ားပ်ိဳေခ်ာေခ်ာေလးေတြကိုေတြ႕ရတဲ့အခါတိုင္း
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာအမ်ိဳးအမည္ေဖၚၿပလို႕မရတဲ့ေႏြးေထြးမႈကိုအၿမဲတမ္း
ခံစားေနရတာဒီေန႕ထိတိုင္ပါဘဲဗ်ာ…..

အားေပးမႈကိုေက်းဇူးအထူးတင္လ်က္……

May 26th

အႏုိင္ရသူရဲ႔အရႈံး

By SSP

အသည္းခဲြလိမ့္မယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႔စကား ငါမယုံစားခဲ့။

ခ်ဳိသာတဲ့အၿပဳံး ၾကင္နာတဲ့ မင္းစကားေတြၾကား ငါနစ္ေမွ်ာမိခဲ့။

မေမွ်ာ္လင့္တစ္ေန႔မွာ ေနာက္တစ္ေယာက္ႏွင့္တဲြလုိ႔

မင္းဘက္ကစလမ္းခဲြ ငါ့ရင္ထဲမွာ မီးေတာင္ေပါက္ကဲြ။

မင္းအထင္မွာေတာ့ေလ…

(ငါဟာ) မင္းရဲ႔ မာယာကြန္ယက္ထဲ

အလူးအလိမ့္ႏွင့္ ၿပဳိကဲြ

၀မ္းနည္းျခင္းမ်ားစြာႏွင့္ေပါ့။

ခ်စ္သူေရ…

စၥာမရွိတဲ့ မင္းေၾကာင့္

ဘ၀ကုိအရႈံးေပး ေလာကႀကီးကုိ ထုိင္ေငးလုိ႔

ခပ္ေဆြးေဆြးေနမယ္ဆုိ

ငါ့ရဲ႔ မာနဆုိတာ ဘယ္မွာ သြားထားမလဲ။

အခ်စ္အတြက္ေၾကာင့္ေတာ့ ဘ၀ပ်က္မခံ

အရင္ကထက္ပုိ ေပ်ာ္ေနမယ္ဆုိ

မင္းအျမင္မွာ

မင္းထင္သလုိမဟုတ္ခဲ့လုိ႔

မင္းခံျပင္းေနမလား။

ဒါေပမဲ့ ခ်စ္သူ ခ်စ္မိတဲ့ငါ့အသည္း

ရင္ထဲမွာ တိတ္တိတ္ေၾကကဲြေနတာ

ဘယ္သူမွ မသိသလုိ

မင္းလည္း မသိေစဖုိ႔

ငါ့ႏွလုံးသားတစ္စုံကုိ

မာန၀တ္ရုံၿခဳံလုိ႔ လုံၿခဳံေအာင္ထိန္း

အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ

သိမ္းထားရဦးမွာေပါ့ကြာ..။

May 24th

ခ်စ္သူ႔မ်က္ဝန္းထဲက ၾကယ္ေတြေၾကြတဲ့ မနက္ခင္း(အပိုင္း၂) (အခန္း ‘ဃ’ မွ အခန္း ‘စ’ ထိ)

By S@lai Leo

အခန္း(ဃ)

          မနက္မိုးလင္းေတာ့ ေဘးမွာ ႏွစ္ႏွစ္ျခဳိက္ျခဳိက္အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ခ်စ္သူေလးကိုၾကည့္ရင္း ျပဳံးလုိက္မိတယ္။ ဟြန္း သူႏုိးလာျပီ။ မ်က္ေတာင္ေလး ပုတ္ခတ္ပုတ္ခတ္နဲ႔။ မနက္ခင္းမွာ ခ်စ္သူ႔မ်က္ဝန္းထဲက ၾကယ္ေတြေၾကြက်ေနသလုိပဲ။

          “ႏုိးျပီလား…”

          “အင္း ႏုိးေနတာၾကာျပီလား။”

          “မၾကာေသးဘူး။”

          သူ႔လက္ေတြလႈပ္ရွားသြားတယ္။ လွ်င္ျမန္လြန္းလို႔ရုန္းဖုိ႔အခ်ိန္မရလုိက္။ သူ႔ကို မိုးျပီးၾကည့္ေနတဲ့ အခ်ိန္ဆုိေတာ့ ရုတ္တရက္လည္ပင္းကေနဆြဲခ်လုိက္ျပီး ပါးျပင္ကိုအားရပါးရနမ္းခ်လိုက္တယ္။

          “ဟာကြာ မင္းကလည္း မ်က္ႏွာေတာင္မသစ္ရေသဘူး။ထ မ်က္ႏွာသစ္မယ္။ ေရခ်ဳိးမယ္။”

          “ဟင့္အင္း မင္းမထူရင္မထဘူး။”

          “ဟာကြာ ကိုက အငယ္မုိ႔လုိ႔ သူ႔အေပၚဆုိးရမလားေအာက္ေမ့တယ္။ သူကပိုဆုိးေနတယ္။ ထပါကြာလိမၼာတယ္။”

          “ရရစ္”

          “ေျပာ”

          “ခ်စ္”

          “ဟာကြာ အဲလုိၾကီးမေခၚစမ္းပါနဲ႔။”

          “ခ်စ္ေလး”

          “က်စ္။ မေခၚပါနဲ႔ဆုိေန။”

          “မထူးရင္ မထဘူး။ ဒါပဲ”

          “မ,ထူးရင္ မထေပမယ့္ ေမာင္ထူးရင္ကေတာ့ထတယ္။”

          “ခ်စ္”

“ခ်စ္ေလး။”

“ကဲထ Breakfast ျပင္ရအုံးမယ္။”

အဲလုိက်ေတာ့ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက ဆက္ခနဲပဲ။

“ဟင္း ဟုတ္သားပဲ။ ကိုယ့္ခ်စ္ေလးအတြက္ ဒီေန႔breakfast ျပင္ေပးမယ္။ ခဏေလးေနာ္။”

သုတ္သုတ္ သုတ္သုတ္ထျပီး ေရခ်ဳိးခန္းဝင္၊မ်က္ႏွာကမန္းကတန္းသစ္ျပီေတာ့မွ…

“ခ်စ္ေလး ကိုယ္သြားတုိက္တံယူမလာမိဘူး။ အပိုရွိမလား။”

“ရွိတယ္။ ခဏေလးေနာ္။”

သြားတုိက္ျပီး ေရမုိးခ်ဳိးလုိက္တယ္။ သူထြက္လာေတာ့

“ငါ့အဝတ္အစားတစ္စုံ ဝတ္ထားကြာ။ ငါလည္းေရခ်ဳိးလုိက္အုံးမယ္။”

ဆက္ခနဲ႔ လူကိုဖက္နမ္းဖုိ႔လႈပ္ရွာလုိက္တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူမဖမ္းခင္မွာ ေရခ်ဳိးခန္းထဲကို ေျပးဝင္လုိက္တယ္။ ႏွစ္ေယာက္စလုံးရဲ႕ ရယ္သံေတြက အခန္းထဲမွာျပန္႔လုိ႔….

ေရခ်ဳိးခန္းထဲကေနထြက္လာေတာ့ သူအိပ္ခန္းထဲမွာ မရွိေတာ့ဘူး။ဒါနဲ႔ မီးဖုိေခ်ာင္ဖက္ထြက္လာ လုိက္ေတာ့…

“Woo. နံနက္စာကလန္းလွခ်င္လား။”

“အင္း ဒါေတြပဲေတြ႔လုိ႔ စားတတ္ပါတယ္ေနာ္။”

“စားတတ္ပါတယ္။ အဆင္ေျပပါတယ္။မင္းကလည္း လက္နာၾကီးနဲ႔ဒါေတြလုပ္ေနေသးတယ္”

ေပါင္မုန္႔မီးကင္၊ၾကက္အူေခ်ာင္းေၾကာ္၊ စည္သြပ္ဘူး။ ေကာ္ဖီပူပူေလး…

“ရပါတယ္။ ခ်စ္ေလးအတြက္ပဲကြာ။”

“ခြန္ေသြးေက်းဇူးျပဳျပီးေတာ့ ငါ့ကို ခ်စ္ေလးလုိ႔မေခၚပါနဲ႔။ငါေတာင္းပန္ပါတယ္။”

“Sorry ကြာ မင္းမၾကိဳက္ရင္ငါေနာက္မေခၚေတာ့ပါဘူး။”

သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်လုိက္မိတယ္။ တိတ္ဆိတ္ေနတာပဲ။ ခဏၾကာေတာ့ သူကစကား လမ္းေၾကာင္းလႊဲလုိက္တယ္…

“ထမင္းၾကမ္းရွိရင္ေၾကာ္မလုိ႔ပဲ။ မေတြ႔တာနဲ႔…”

အင္း ဟုတ္သားပဲ မေန႔က ေဖေဖတုိ႔နဲ႔ ကားဂိတ္မွာ စားခဲ့တာ အိမ္မွာထမင္းမခ်က္ဘူး။

“ဒါနဲ႔ မင္း အိမ္ကိုဘယ္လုိေျပာမလဲ။မေန႔ကျပန္မအိပ္တာကို။”

“အိမ္ကေနထြက္လာကတည္းက သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာအိပ္မယ္လုိ႔ေျပာထားျပီးသား။”

“ဒါနဲ႔မင္းအေမနဲ႔အေဖေကာ။”

“အင္းေမးေဖာ္ရသားပဲ။ ခရီးသြားၾကတယ္။ တပတ္ၾကာမယ္။ မင္းအဲဒီတစ္ပတ္ကို ငါနဲ႔အတူတူေနေပးပါလား။”

“What! Really?”

“Exactly”

“Waa! Thank you. ဒါဆုိ ဒီေန႔ အိမ္ျပန္ျပီး အဝတ္အစားနည္းနည္းနဲ႔လုိတာေလးသြားယူမယ္ေလ။”

ပတ္တီးစည္းထားတဲ့သူ႔လက္ကိုယုယစြာကိုင္လုိက္တယ္။ ခြန္ေသြးရယ္ မင္းနဲ႔အတူတူသင္တန္းသြားရ ေတာ့မယ္။ အတူတူေလွ်ာက္သြားၾကမယ္။ အတူတူထမင္းစားၾကမယ္။ အတူတူေနရမယ့္ဘဝေလးပဲလား………

++++++++++++++

 

အခန္း(င)

အခ်ိန္ေတြရယ္.. ကုန္ျမန္လုိက္တာေနာ္။ အတူတူေနခြင့္ရတဲ့ကာလက တကယ့္ကိုတိုတုိေလးပဲ။ အတူတူေနခြင့္ရွိတဲ့အခ်ိန္မွာေန႔ေတြဟာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ျဖစ္ေပၚေစတယ္။ ညေတြဟာ ၾကည္ႏႈးမႈကို ျဖစ္ထြန္းေစတယ္။ ညက်ရင္ verandah ကေန အဆုံးမရွိက်ယ္ျပန္႔လြန္းတဲ့ေကာင္းကင္ျပင္ကိုေမာ့ၾကည့္ရင္း စကားေတြေျပာၾကတယ္။ ဂစ္တာတီးျပီး သီခ်င္းဆုိၾကတယ္။ ဖြားဖြားဆီသြားမယ့္ခရီးကို ဖ်က္လုိက္တယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ အတူတူေနခြင့္တုိတုိေလးကို ဘာနဲ႔မွ မလဲႏုိင္ဘူး။ သူနဲ႔စကားေျပာလုိက္တုိင္းခြန္အားရတယ္။ ဘဝကိုရင္ဆိုင္ရဲလာတယ္။ gay ဆုိတဲ့ဘဝအတြက္ စိုးရြံ႕မႈေတြ ေလွ်ာ့နည္းလာတယ္။ Homosexual ျဖစ္လုိ႔ သိမ္ငယ္မႈေတြမရွိေအာင္အားေပးတတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်စ္တစ္ခုအတြက္ ေလာကၾကီးကိုရင္္ဆုိင္ ဖုိ႔အတြက္ေတာ့…… အင္းခက္ေနလြန္းပါေသးတယ္။

“ခြန္ေသြး”

          “ဟင္ေျပာေလ ရရစ္”

          “ငါ့ကိုခ်စ္လား”

          “ခ်စ္တာေပါ့ကြာ”

          “ဘယ္ေလာက္အထိခ်စ္လဲ။”

          သူ႔မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္တည္သြားတယ္။(လုိ႔ထင္တယ္။)

          “ဘယ္ေလာက္အထိခ်စ္လဲဆုိရင္ မင္းကိုႏွလုံးသားထဲ အသည္းထဲကေန ႏႈိင္းလို႔မရတဲ့အတုိင္းအတာ ပမဏတစ္ခုအေနနဲ႔ခ်စ္တယ္။ မင္းနဲ႔ဘဝတစ္ခုကိုတည္ေဆာက္မယ္။ မင္းဟာ ငါ့ရဲ႕ဘဝလက္တြဲေဖာ္ တစ္ေယာက္ျဖစ္လာမယ္။ မင္းနဲ႔ဘဝတစ္ခုကိုတည္ေဆာက္မယ္။ အဲဒီဘဝဟာ သာယာေျဖာင့္ျဖဴးေနေစရမယ္။ မင္းနဲ႔ငါ တစ္ေယာက္အားငယ္ေနခ်ိန္မွာတစ္ေယာက္ကေဖးမမယ္။ တစ္ေယာက္အားနည္းရင္တစ္ေယာက္က အားေပးမယ္။”

          “မင္းအခ်စ္ကိုယုံသလား ခြန္ေသြး”

          “ယုံတယ္။ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ငါကိုယ္တုိင္ကိုယ္က မင္းကိုခ်စ္ေနမိလုိ႔ပဲ။”

          “ကံၾကမၼာကိုေရာ ယုံလား”

          “ဇာတ္ကားတစ္ကားထဲမွာ မင္းသားကေျပာတယ္။ ‘we create our destiny with our own hand.’တဲ့၊ ငါတုိ႔လဲအဲလုိပဲ။ ငါယုံတယ္ ငါခ်စ္ေနသလုိ မင္းလဲငါ့ကိုခ်စ္မွာပဲလုိ႔။”

          “ငါ Brokeback Mountain ဆုိတဲ့ဇာတ္လမ္းကိုၾကည့္ဖူးတယ္။ အဲဒီဇာတ္လမ္းထဲက Ennis ေျပာတဲ့စကားတစ္ခြန္းရွိတယ္။ Jack ကိုေျပာလုိက္တာေလ။  two guys living together? No way.Now, we can get together once in a while way a hell out in the middle of nowhere…တဲ့။ ငါတုိ႔တကယ္ေရွ႕ဆက္သြားနုိင္မလား…”

“ငါၾကည့္ဖူးတဲ့ဇာတ္ကားတစ္ကားမွာ မင္းသားကေျပာလုိက္တဲ့စကားတစ္ခြန္းရွိတယ္။ အခ်စ္ဟာနတ္ဘုရားတပါးပါတဲ့။ တကယ္ခ်စ္တဲ့သူႏွစ္ေယာက္ကို ေပါင္းဆုံႏုိင္ေအာင္ဖန္တီးေပးႏုိင္တဲ့ တန္ခုိးေတြ သူ႔မွာရွိတယ္တဲ့။ ငါအဲဒီစကားကို သေဘာက်တယ္။”

သူ႔ပုခုံးေလေပၚမွာမွီလုိက္တယ္။ သူကလည္း လည္ပင္းကေန အလုိက္သင့္ေလးဖက္ထားလုိက္တယ္။

          “ေက်းဇူးပဲကြယ္။ ငါ့ကိုခ်စ္တဲ့တြက္ေပါ့။”

          “ေက်းဇူးဆုိတဲ့စကားနဲ႔ အားနာတယ္ဆုိတဲ့စကားေတြဟာ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္အတြက္ မလုိပါဘူး။”

          “ဒါေပမယ့္။ မင္းသိလား ငါေၾကာက္တယ္။”

“ဘာကိုေၾကာက္တာလဲ၊”

          “ငါတုိ႔ေတြဟာ ငယ္လြန္းအားၾကီးတယ္။ ငါတုိ႔ႏွစ္ေယက္စလုံးဟာလည္း ေယာက်္ားေလး ျဖစ္ေနတယ္။ အသက္ႏွစ္ဆယ္အရြယ္ေယာက်္ားေလး တစ္ေယာက္ဟာ မိန္းယူဖုိ႔ေတာင္ခက္ခဲတယ္။ ေယာက်္ားယူဖုိ႔ဆုိရင္ …”

          တိတ္ဆိတ္မႈေတြ တဒဂၤစာေလးျဖစ္ေပၚသြားတယ္။

          “မင္းကိုသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ဆုိျပမယ္။”

          ဂစ္တာကိုလွမ္းယူရင္း ေျပာလုိက္တယ္။ ဂစ္တာကိုၾကိဳးညိွရင္း

          “သီခ်င္းရဲ႕verse 2ကိုပိုသေဘာက်တယ္။ ဒါေပမယ့္ ပထမ per cho ကိုလည္းၾကိဳက္တယ္။ ငါဆင္ေျပသလုိဆုိလုိက္မယ္ေနာ္။”

          “အင္း….”

“If the road ahead is not so easy
Our love will lead the way for us
Like a guiding star
I'll be there for you if you should need me
You don't have to change a thing
I love you just the way you are……

Our dreams are young and we both know
They'll take us where we want to go
Hold me now Touch me now
I don't want to live without you…

Nothing's gonna change my love for you
You ought to know by now how much I love you
One thing you can be sure of
I'll never ask for more than your love
Nothing's gonna change my love for you
You ought to know by now how much I love you
The world may change my whole life through
But nothing's gonna change my love for you…...”

ဂစ္တာကိုေဘးမွာခ်ျပီး သူျပဳံးလုိက္တယ္။ သူ႔အျပဳံးေတြဟာ သူ႔မ်က္လုံးေတြနဲ႔အျပိဳင္ေတာက္ပေနတယ္။

“အဲဒီသီခ်င္းထဲကလုိပဲေလ။ ငါတုိ႔ အိပ္မက္ေတြကို ငါတုိ႔ဘယ္သြားသြား သူတုိ႔ေတြေျပာၾကမွာပဲ။ အဲဒီမွာ veres 2က စာသားလုိပဲေပါ့။ ငါတို႔ရဲ႕ လမ္းေတြဟာလြယ္ကူမႈမရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ငါတုိ႔ရဲ႕ အခ်စ္ေတြဟာ ငါတို႔ရဲ႕လမ္းျပၾကယ္ေလးပဲေပါ့။”

သူ႔ရင္ထဲကိုေခါင္းေလေခြ႔ဝင္လုိက္တယ္။ သူ႔ရင္ခုန္သံေတြေႏြးေထြးေနလုိက္တာ။ ႏွစ္ေယာက္သားစကားမေျပာမိ။ ေကာင္းကင္ၾကီးကို အေၾကာင္းမဲ့ ၾကည့္ေနမိတယ္။

“ဟာ”

“ဘာျဖစ္တာလဲ။ရရစ္”

“ၾကယ္ေလးေၾကြသြားျပီ။ ေတြ႔လိုက္လား”

“အင္း ေတြ႔လုိက္တယ္။ ၾကယ္တစ္ပြင့္ေၾကြသြားတယ္။”

“အဲဒီေၾကြသြားတဲ့ၾကယ္ေလးဟာ ငါတုိ႔ရဲ႕လမ္းျပၾကယ္ေလးျဖစ္ခဲ့မယ္ဆုိရင္။”

“ရရစ္ မင္းဘာကိုဆုိလိုတာလဲ။”

“ မင္းေျပာလုိက္တယ္ေနာ္။ ငါတုိ႔ရဲ႕ အခ်စ္ေတြဟာ ငါတုိ႔ရဲ႕လမ္းျပၾကယ္ေလးျဖစ္တယ္လုိ႔။ အဲဒီၾကယ္ေလးေၾကြသြားရင္ ငါတုိ႔ဘယ္လိုဆက္သြားမလဲ။”

ၿငိမ္သက္မႈေတြဟာဆြံ႔အမႈတစ္ခုလား။ သက္ျပင္းခ်သံသဲ့သဲ့ေလးပဲၾကားရတယ္။

“ရရစ္ မင္းသက္ဆုံးတုိင္ ဆုိတဲ့စကားကိုၾကားဖူးလား။ ရုိးေျမက်လုိ႔ေျပာၾက တာကိုေရာၾကားဖူးလား။ အဲဒီစကားလုံးေတြဟာ ငါတုိ႔လုိ ခ်စ္ၾကတဲ့သူေတြရွိလုိ႔ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ စကားေတြပဲ။ ငါတုိ႔ရဲ႕အခ်စ္ၾကယ္ကေလးဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေၾကြက်မသြားဘူး ငါတုိ႔အသက္ရွင္ ေနသေရြ႕ေပါ့။”

“စကားေတြတတ္လုိက္တာ….”

“စကားတတ္တာမဟုတ္ဘူး။ ငါတုိ႔ကို ဘာအရာ ကမွ မခြဲနုိင္ဘူး။ ငါတုိ႔ေဝးကြာရတဲ့ေန႔ဟာ  မနက္ခင္းမွာေတာင္ ၾကယ္ေတြေၾကြသြားလိမ့္မယ္။  ငါတုိ႔ခဲြခြာၾကရျပီဆုိရင္ သက္တံ့ၾကီး တစ္ခုလုံးျပိဳကြဲသြားလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ ငါ့အခ်စ္နဲ႔တုိင္တည္ျပီး က်ိန္ဆုိထားတဲ့ သစၥာစကားပဲ”

“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ မင္းငါ့ကိုအဲဒီေလာက္ေတာင္ခ်စ္လုိ႔။”

“မလုိပါဘူးကြာ။ မင္းယုံမယ္ဆုိရင္ ငါေျပာမယ္ မင္းကို ငါ့ကိုယ္ငါထက္ေတာင္ပိုခ်စ္တယ္။”

ဘာစကားမွျပန္မေျပာႏုိင္ေလာက္ေအာင္ကို ရင္ထဲမွာခံစားရတယ္။ ေကာင္းကင္ၾကီးကိုပဲ ေမာ့ၾကည့္ေနမိတယ္။ ၾကယ္ေတြစုံလင္ ေနသလား။

ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြရယ္ ေနာက္ထပ္ ထပ္မေၾကြပါေတာ့နဲ႔လား…။

++++++++++++++

အခန္း(စ)

          အတူတူေပ်ာ္ခြင့္ရတဲ့အခ်ိန္ေတြဟာ တုိလြန္းတယ္။ ဘဝတစ္ခု အတြက္ ကာလအစိတ္အပိုင္းေလး တစ္ခုအတြင္းမွာပဲေပ်ာ္ခြင့္ရတာပါ။ ေနာက္ႏွစ္ပတ္ဆုိ သင္တန္းဆင္းေတာ့မယ္။ သဘာဝက်တဲ့ေတြးအေခၚေတြ ေတြးျပီး ႏွစ္ေယာက္တစ္ဘဝ ထူေထာင္ႏုိင္ေအာင္ၾကိဳးစားရမယ္။ ေက်ာခုိင္းသြားရမယ့္ အရာေတြက ၾကီးမားလြန္းသလား။ သံေယာဇဥ္၊ ပညတ္ခ်က္၊ ပတ္ဝန္းက်င္….. အင္းတကယ္ကိုမကုန္ႏုိင္ဘူးထင္ပါတယ္။

          “ဟိတ္ ဘာေတြဒီေလာက္ေတြးေနတာလဲ”

          “ေၾသာ္ မင္းေရာက္လာျပီလား၊ ေနာက္ႏွစ္ပတ္ဆုိရင္ သင္တန္းဆင္းျပီကြ။”

          “ေအးေလ အဲဒါဘာျဖစ္လဲ“

          “ဘာျဖစ္လဲ ဟုတ္လား ငါတုိ႔ အတူေတြ႕ခြင့္ေတြ နည္းသြားမယ္။ အဆက္အသြယ္လုပ္ရတာခက္ခဲမယ္။ ေနာက္ျပီးငါတုိ႔က…. ငါတုိ႔က..”

          “Sorry ကြာ မင္းေျပာတာငါသေဘာေပါက္ပါတယ္။ ငါတုိ႔ အတူတူေနႏုိင္ေအာင္ၾကိဳးစားရေတာ့မယ္။ ငါတုိ႔သင္တန္းျပီးရင္ ငါတုိ႔ အလုပ္အတူတူလုပ္လုိ႔ရေအာင္ၾကိဳးစားၾကမယ္။ မင္းနဲ႔ ဘဝတစ္ခုထူေထာင္ႏုိင္ေအာင္ ငါႏွစ္ဆၾကိဳးစားပါ့မယ္ကြာ။”

          “ခြန္ေသြးရယ္။ ငါတုိ႔အတူတူၾကိဳးစားၾကမယ္ေလ။ ကဲပါ လာပါ သင္တန္းျပန္ရေအာင္ သင္တန္းဆင္းတာၾကာျပီး အိမ္ကေနစိတ္ပူေနေရာမယ္။”

          “ေကာင္းျပီေလ သြားၾကမယ္။”

          လမ္းခဲြခါနီးေလ နားနာကပ္ျပီးတိုးတုိးေလးေျပာသြားလုိက္ေသးတယ္။

          “ငါတုိ႔ လမ္းေလး ေျဖာင့္ျဖဴးမွာပါ။ ငါတုိ႔ရဲ႕ အခ်စ္ေတြက တန္ခုိးၾကီးလြန္းတယ္ေလ။ မင္းမေၾကာက္နဲ႔။”

          အားအင္ေတြ ေသြးထဲကိုစီးဆင္းသြားသလုိပါပဲ။ အိမ္ျပန္လမ္းေတြ သာယာေနသလုိပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြဟာ အိမ္ျပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့

          “ရရစ္ေသာ္”

          “ဗ်ာ ေမေမ။ ေအာ္ေဖေဖလည္းေရာက္ေနတာလား။”

          အင္း ေမေမ့အသံေတြက သာမန္ထက္ပိုမာေနသလုိပဲ။ ေဖေဖ့မ်က္ႏွာကလဲ တင္းလုိ႔။ တစ္ခုခုမ်ားသိသြားတာလား။

          “ရရစ္ေသာ္ မင္းကဘာလဲ”

          “ဗ်ာ”

          ေဖေဖဘာကိုုဆိုလိုတာလဲ။ ငါကဘာလဲ ငါက ကေလးေလးလား။ ဟင့္အင္းငါကေယာက်္ားေလး။ အုိး… ဘုရားဘုရား တစ္ခုခုေတာ့ေသခ်ာေနျပီ။ ေမေမမ်က္ရည္က်ေနသလား…

          “ကၽြန္ေတာ္….ကၽြန္ေတာ္…..”

          “မင္းေယာက်္ားေလမဟုတ္ဘူးလား။”

          ေျပာရင္းဆုိရင္ ေဖေဖက တစ္စုံတစ္ခုကို စာပြဲေပၚပစ္တင္လုိက္တယ္။

          Diary စာအုပ္။ ဒီစာအုပ္ကို ေဖေဖတုိ႔ေတြ႕သြားျပီလား။ ေယာင္ယမ္းျပီး ပါးစပ္ေပါက္ကိုလက္နဲ႔ပိတ္လုိက္မိတယ္။ သြားပါျပီ။ အား! အာေခါင္ျခစ္ေအာင္ေအာ္လုိက္ခ်င္တယ္။ အားလုံးျပီးသြားျပီေပါ့။ ဘာမွမက်န္ေတာ့ဘူး။ မ်က္ရည္ေတြေတာင္ဝဲလာတယ္။

          “ကၽြန္ေတာ္.. ကၽြန္ေတာ္…”

          “ေျဖေလ မင္းေယာက်္ားေလးပါလို႔။ ကၽြန္ေတာ္ေယာက်္ားစစ္စစ္ပါလို႔ ေျဖလုိက္စမ္းပါ။”

          “သားေတာင္းပန္ပါတယ္ေဖေဖ။”

          “မလုိခ်င္ဘူး ငါေမးတာကိုေျဖ။ေဟ့ေကာင္။ ကၽြန္ေတာ္ေယာက်္ားပါလုိ႔ေျဖစမ္း။ ေျဖလို႔ပါေျပာေနတယ္။”

          ေမေမရႈိက္ၾကီးတငင္ငိုေနတယ္။ ငိုခ်င္လုိက္တာ။ ရရစ္ရယ္ေျပာလုိက္ပါေတာ့။ မင္းတစ္ခုခုကို ရင္ဆုိင္လုိက္ပါေတာ့။

          “Daddy, Iam gay.”

          “Shut up!”

          ေဖေဖက diary စာအုပ္နဲ႔လွမ္းေပါက္တယ္။ မေရွာင္ပါဘူး။ ထိသြားစမ္းပါ။

          “ကိုေသာ္ စိတ္ကိုထိန္းပါကြယ္။ သားသားေဖေဖေျပာခိုင္းတာကိုေျပာလိုက္ေလ။ သားေယာက်္ားပါလုိ႔ေျပာလုိက္ပါ။ သား gay မဟုတ္ဘူးလုိ႔ေျပာလိုက္ပါ။”

          “သားေတာင္းပန္ပါတယ္ေမေမ။ သားက… တကယ္ေတာ့ သားက gay တစ္ေယာက္ပါ။ လိင္တူခ်စ္သူတစ္ေယာက္ပါ။ သားေတာင္းပန္ပါတယ္။”

          “မလုိခ်င္ဘူး မင္းေတာင္းပန္တာကို မလုိခ်င္ဘူး။ မင္းကို ငါတုိ႔က ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ့ ေမြးထားတာ မင္းဟာေယာက်္ားေလးပဲ။ တစ္ခ်ိန္က်ရင္ မင္းဟာမိန္းမယူျပီး ျပီးျပည့္စုံတဲ့ဘဝတစ္ခုကိုဖန္တီးမယ့္ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ပဲ။   say ‘I am not gay.’ Say ‘I am starigh’ ”

          “Daddy, I’m sorry dad. I apologize. I am gay.”

          “Shut up. I don’t wanna hear anything. I hate…..”

          “Dad! It’s not my choice. God created me in this way. I was born this way.အစက ကၽြန္ေတာ္လည္း ျငင္းပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေလာကမွာ မေနႏုိင္ဘူးလုိ႔။ ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္မျငင္းႏုိင္ဘူးေဖေဖ။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဝန္ခံလုိက္ရတယ္ ”

          ထိန္းထားႏူိင္ေလာက္တဲ့အင္းအားမရွိေတာ့။ ဒူးေတြမခုိင္ေတာ့ဘူး။ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ဒူးေထာက္ထုိင္လုိက္ျပီး အားရပါးရငိုခ်လုိက္တယ္။ ရင္ဘတ္ေတြက ေအာင့္ေနသလုိပဲ။ ဘယ္ဘက္ရင္အုံကို ခပ္နာနာဖိရင္း ငိုတယ္။ တစ္အားကိုငိုလုိက္တယ္။

          “ေအး မင္း ဘယ္မွထြက္သြားဖုိ႔မၾကိဳးစားနဲ႔။ ႏွင္း ဒီေကာင့္ကို သင္တန္းမတတ္ခိုင္းနဲ႔ေတာ့။ အခန္းထဲမွာပိတ္ထားလုိက္။ အခန္းထဲမွာပဲ ထမင္းေကၽြး။ ေအးမစားလုိ႔ အငတ္ခံမယ္ဆုိလည္း မေကၽြးနဲ႔။ ငတ္ေသလည္း ကြဲရမယ့္အရွက္တစ္ခုေလ်ာ့သြားတာေပါ့။”

          နားထဲကို သံရည္ပူေတြေလာင္းခ်လုိက္တာလား။ မုိးၾကိဳးပစ္လုိက္တာလား။ ကိုယ့္နာကိုကိုယ္ေတာင္မယုံႏိုင္ဘူး။ ခႏၶာကုိယ္ နဲ႕တစ္ဆက္တည္းျဖစ္ေနတဲ့ ကိုယ့္နားေတြကိုေတာင္ သံသယျဖစ္မိတယ္။ သားတစ္ေယာက္ gay ျဖစ္ေနလို႔ မိဘေတြ အရွက္ကြဲသတဲ့လား။ လိင္တူခ်စ္တတ္တဲ့ သားတစ္ေယာက္ေသသြားရင္ အရွက္သက္သာတယ္တဲ့လား။ ရက္စက္လိုက္တာဗ်ာ။ ရက္စက္လိုက္ၾကတာ။ လိင္တူခ်စ္တတ္တဲ့ သားဟာ သူတို႔အတြက္ ျဂိဳဟ္ဆုိးတစ္ခုလို႔မ်ားသတ္မွတ္ထားတာလား။

          အခန္းထဲမွာပိတ္ေလွာင္ခံေနရတဲ့ဘဝ။ ခြန္ေသြးရယ္ ငါမင္းကို သတိရလုိက္တာ ေနာက္ေန့ေတြမွာ မင္းငါ့ကိုေမွ်ာ္ေနမလား။ ငါမင္ဆီေရာက္ေအာင္ငါလာခဲ့မယ္။ တစ္ေန႔ေန႔မွာ ငါမင္းဆီေရာက္ေအာင္လာခဲ့မယ္။  ငါတုိ႔ရဲ႕အိမ္မက္ေတြကို ငါတုိ႔ဖန္တီးႏုိင္ရမယ္။ ငါတုိ႔ၾကိဳစားၾကမယ္။

          ၾကယ္ေတြေၾကြတုိင္းငါဆုေတာင္းပါတယ္။ ငါငုိမိတုိင္းဆုေတာင္းပါတယ္။

          ++++++++++++++

ဇာတ္သိမ္းပုိင္းေမွ်ာ္……

May 23rd

၂၀၁၂ခုႏွစ္ ၊ ဇန္န၀ါရီလအတြင္း မန္ဘာမ်ားေရးသားခဲ့ၾကေသာ Blog မ်ားစာရင္း

By Blog link
 ၂၀၁၂ခုႏွစ္ ၊ ဇန္န၀ါရီလအတြင္း

မန္ဘာမ်ားေရးသားခဲ့ၾကေသာ Blog မ်ားစာရင္း


ႀကိဳတင္ေတာင္းပန္ေမတၱာရပ္ခံခ်က္

Blogs မ်ားအား ကၽြႏု္ပ္၏ဥာဏ္မွီသေလာက္ျဖင့္ ေအာက္ပါအတိုင္း အပိုင္းက႑မ်ားခြဲျခား၍
ေဖာ္ျပေပးထားပါသည္။ Blog စာရင္းမ်ားျပဳလုပ္ရာတြင္ ကြန္နက္ရွင္အခက္အခဲ ႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္၏ေပါ့ဆမႈေၾကာင့္၄င္း ၊ တခ်ိဳ႕ blog မ်ားသည္ျပန္လည္ဖ်က္သိမ္းသြားျခင္း ႏွင့္
ေရးသားသူ Member အေကာင့္အား ျပန္လည္ဖ်က္သိမ္းသြားသည့္ blog မ်ားလဲ ပါ၀င္ေနသည့္အတြက္ လစ္က်န္ခဲ့ေသာ Blog မ်ားႏွင့္ မွားယြင္းေဖာ္ျပမိေသာ Blog ရွိပါက Members မ်ားမွကူညီေဖာ္ျပေပးျခင္းျဖင့္ ကူညီေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံ အပ္ပါသည္။

ဇန္န၀ါရီလ
၏အေကာင္းဆံုး Blog အားေရြးခ်ယ္ႏိုင္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။-


၀တၳဳတိုႏွင့္ေဆာင္းပါးက႑

Title : Little Stud Nurse
By : Alex aung
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/little-stud-nurse_5418.html

Title : လြယ္ကူျခင္းႏွင့္ ခက္ခဲေစေသာနည္းလမ္းမ်ား
By : SSP
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/-_5431.html

Title : ဗုဒၶ၀ါဒလာကိုယ္က်င့္တရားႏွင့္ တမလြန္အယူ
By : Alex aung
Link: http://www.mlgbts.com/magazine/read/-_5430.html

Title : I hate U
By : VuuVuu
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/i-hate-u_5436.html

Title : တစ္ေန႔ေန႔တြင္ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို လမ္းခြဲစကားေျပာပါမည္
By : vampire
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/--_5439.html

Title : အိမ္ေထာင္ဖက္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္သင့္တဲ့ ေယာက္်ား ႏွင့္ ေရြးခ်ယ္သင့္တဲ ့ခ်စ္သူမ်ိဳး
By : satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ
(That Profile has been Deleted)
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/-----_5445.html

Title : HCOP (Home Care For Older Person)
By : Alex aung
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/hcop-home-care-for-older-person_5465.html

Title : အမွိဳက္ႏွင့္လူ(ဘာသာျပန္သိပၸံ၀တၳဳတုိ)
By : ကုိးန၀င္း
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/_5463.html

Title : ေႀကာ္ျငာမ်ားနဲ႔ကမၻာ(သိပၸံ၀တၳဳတုိ)
By : ကုိးန၀င္း
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/_5455.html

Title : ပရိယာယ္
By : Alex aung
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/_5486.html

Title : လူငယ္မ်ားနွင့္ စိတ္က်ေရာဂါ
By : ☆★♥Have A Nice Day!♥★☆
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/-_5478.html

Title : ခံစားမိေသာ သူ ့မွာတမ္း
By : satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ
(That Profile has been Deleted)
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/--_5477.html

Title : အခ်စ္ လက္စြပ္
By : Ram
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/-_5505.html

Title : အေတြးလက္ေဆာင္
By : satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ (That Profile has been Deleted)
Link: http://www.mlgbts.com/magazine/read/_5498.html

Title :  ေရႊမိုးညိဳ
By : လန္းပတ္ (Lampard)
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/_5487.html

Title : ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အနုပညာေလာကကို ေစာ္ကားလိုက္တဲ့ နတ္ကေတာ္ သားစိုး
By : မီးေညာင္ေလး
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/----_5507.html

Title : ခ်စ္သူ၏ေဆးလိပ္
By : vampire
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/_5506.html

Title : ရဟနၱာဓါတ္ေတာ္
By : hm11
Link: http://www.mlgbts.com/magazine/read/_5525.html

Title : ခင္ညြန္ ့ဘယ္သူလည္း (စုစည္းတင္ျပခ်က္)
By : ယူရီ
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/--_5524.html

Title : အခ်စ္ကို ထုဆစ္ေသာ အတၲပံုေဆာင္ခဲမ်ား
By : vampire
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/--_5530.html

Title : သားစိုးရဲ႕ အခ်က္တစ္ခ်ိဳ႕ကို ေထာက္ခံထားျခင္းအား ျပန္လည္ ေဆြးေႏြးျခင္း
By : Ko Lu Phyu Chaw
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/----_5538.html

Title : သင္--ပ်င္းေနတဲ.အခါ--လုပ္စရာ( ၁၀ )ခ်က္
By :
nicky
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/------_5577.html

Title : ခ်စ္သူ/ရည္းစား (ေကာင္ေလး) ကို မေျပာသင့္ေသာ စကား(၉)ခြန္း
By : nicky
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/----_5576.html

Title : ကြာရွင္းဟိုတယ္
By : nicky
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/_5566.html

Title : ကြ်န္မဖတ္ဖို႔ (၁၈)
By : nicky
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/-_5561.html

Title : အိမ္ေထာင္ၿပဳၿခင္း အႏုပညာ
By : vampire reader (စာဖတ္သရဲ)
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/-_5546.html

Title : ေကဇာ၏၀တၳဳတုိ- ႏွင္းဆီကုိလည္းဆင္ စံပယ္ကုိလည္းေမႊး
By : ကုိးန၀င္း
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/---_5545.html

TItle : သိသင့္တာေလးမ်ား
By : စစ္မွန္
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/_5598.html

Title : ကိုယ္တိုင္ေရးည
By : Doctor Writer
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/-_5601.html

Title : ဟန္ေဆာင္ျခင္း အတတ္ပညာ
By : Doctor Writer
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/-_5600.html

Title : ဒုတိယေျမာက္ က်ိန္စာ
By : Doctor Writer
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/-_5606.html

Title : အေဖဟိုမို သားဟိုမို ဇာတ္လမ္းမ်ားအေပၚ ေဆြးေႏြးခ်က္
By : Ko Lu Phyu Chaw
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/---_5603.html

Title : နႈတ္ဆက္ျခင္း......
By : koz
Link :
www.mlgbts.com/magazine/read/_5612.html

Title : ပံုျပင္ေဟာင္းေလးတစ္ပုဒ္
By : အလင္းေရာင္ လမင္း @ Ra
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/_5609.html

Title : သူငယ္ခ်င္း
By : satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ
(That Profile has been Deleted)
Link :
www.mlgbts.com/magazine/read/_5613.html

 


၀တၳဳရွည္က႑

 

Title : မင္းအတြက္ဆိုရင္ ဘာမဆို (၁၂)
By :  just need somebody to love
link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/--_5408.html

Title : မင္းအတြက္ဆိုရင္ ဘာမဆို (၁၁)
By:  just need somebody to love
link: http://www.mlgbts.com/magazine/read/--_5407.html

Title : ခံစားမႈ ဉာဏ္ရည္ (EI) အပိုင္း (၁)
By :
Ko Lu Phyu Chaw
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/--ei--_5405.html

Title : ညခ်မ္းပ်ိဳ...အပိုင္း ( ၁၆ )
By : ၀င္းမင္းသစ္ http://crystal00069.co.cc/ မွာ က်ေနာ္႕စတိုရီေတြရိတယ္... ႊႊ
(That Profile has been Deleted)
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/---_5411.html

Title : ခံစားမႈ ဉာဏ္ရည္ (EI) အပိုင္း (၁)
By : Ko Lu Phyu Chaw
link: www.mlgbts.com/magazine/read/--ei--_5405.html

Titel : ခ်စ္သည္၊ မုန္းသည္၊ ရက္စက္သည္ (Writthen by DOMINIC) အပိုင္းတစ္
By : သားသားေလး
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/---writthen-by-dominic-_5420.html

Title : ဒုတိယအေတြ႕ (Written by DOMINIC) အပိုင္းတစ္
By : ko2nge
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/-written-by-dominic-_5419.html

Title : ညခ်မ္းပ်ိဳ ...အပိုင္း ( ၁၇ )
By : ၀င္းမင္းသစ္ http://crystal00069.co.cc/ မွာ က်ေနာ္႕စတိုရီေတြရိတယ္... ႊႊ
(That Profile has been Deleted)
Link: http://www.mlgbts.com/magazine/read/----_5429.html

Title ; ေမာင္.....ဟုေခၚသည္ အပိုင္း(၂၄)
By : satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ
(That Profile has been Deleted)
Link: http://www.mlgbts.com/magazine/read/-_5433.html

Title : ညခ်မ္းပိ်ဳ ..အပိုင္း ( ၁၈ )
By : ၀င္းမင္းသစ္ http://crystal00069.co.cc/ မွာ က်ေနာ္႕စတိုရီေတြရိတယ္... ႊႊ
(That Profile has been Deleted)
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/----_5440.html

Title : ထို႔ေၾကာင့္ ဤအရာကို အခ်စ္ဟုေခၚသည္ (၃၂)
By : vampire
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/---_5444.html

Title : Introduction to Homosexual life! (Part 1)
By : YanPah
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/introduction-to-homosexual-life-part-1_5443.html

Title : ခ်စ္သူပံုရိပ္ အပိုင္း (၅)
By : lovelyguy
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/--_5442.html

Title : စည္းခ်က္ (၄)
By : demon(Pte)
link: www.mlgbts.com/magazine/read/-_5454.html

Title : စည္းခ်က္ (၃)
By : demon(Pte)
link: http://www.mlgbts.com/magazine/read/_5423.html

 

Title ; ညခ်မ္းပိ်ဳ ..အပိုင္း ( ၁၉ )
By : ၀င္းမင္းသစ္ http://crystal00069.co.cc/ မွာ က်ေနာ္႕စတိုရီေတြရိတယ္... ႊႊ
(That Profile has been Deleted)
Link: http://www.mlgbts.com/magazine/read/----_5453.html

Title : ေသြးစြန္းတဲ့အခ်စ္.. (၁)
By : just need somebody to love
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/-_5484.html

Title : ညခ်မ္းပ်ိဳ .... အပိုင္း ( ၂၀ )
By : ၀င္းမင္းသစ္ http://crystal00069.co.cc/ မွာ က်ေနာ္႕စတိုရီေတြရိတယ္... ႊႊ
(That Profile has been Deleted)
 Link: http://www.mlgbts.com/magazine/read/-----_5495.html

Title : သားသားေလးရဲ့ ခ်စ္သူ---အပိုင္း(၁)
By : thar
Link: www.mlgbts.com/magazine/read/----_5494.html

Title : ကၽြန္မကမ၇ဘူး (အပို္င္း-၂)
By : q  (That Profile has been Deleted)
Link: http://www.mlgbts.com/magazine/read/--_5492.html

Title : ကၽြန္မကမ၇ဘူး (အပိုင္း-၁)
By : q  (That Profile has been Deleted)
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/--_5490.html

Title : သားသားေလးရဲ့ ခ်စ္သူ---အပိုင္း(၂)
By : thar
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/----_5504.html

Title : ေမာင္...ဟုေခၚသည္ အပိုင္း(၂၆)
By : satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ (That Profile has been Deleted)
Link: http://www.mlgbts.com/magazine/read/-_5499.html

Title : ရွန္တီေမွာ္ေက်ာင္း (၄၂)
By : Ram
link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/-_5527.html

Title : သားသားေလးရဲ့ ခ်စ္သူ---အပိုင္း(၃)
By : thar
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/----_5526.html

Title : Help! (Part One)
By : Alex aung
link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/help--part-one_5531.html

Title : ေမာင္...ဟုေခၚသည္ အပိုင္း(၂၇)
By : satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ
(That Profile has been Deleted)
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/-_5532.html

Title : ေမာင္....ဟုေခၚသည္ အပိုင္း(၂၈) ဇာတ္သိမ္းပိုင္း
By : satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ
(That Profile has been Deleted)
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/--_5543.html

Title : သားသားေလးရဲ့ ခ်စ္သူ---အပိုင္း(၄) ဇာတ္သိမ္း
By : thar
Link: 
http://www.mlgbts.com/magazine/read/-----_5599.html

Title : တမ္းတရစ္မူး အခ်စ္ဦး (၇)
By : Ko Lu Phyu Chaw
link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/--_5604.html

Title : က်ေတာ္ခ်စ္သူအေျကာင္း.....................(အပိုင္း-၂)
By : ဘုန္းျပည္.ခ
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/-_5610.html

Title : ညခ်မ္းပ်ိဳ .... အပိုင္း ( ၂၀ )
By : ၀င္းမင္းသစ္ http://crystal00069.co.cc/ မွာ က်ေနာ္႕စတိုရီေတြရိတယ္... ႊႊ
(That Profile has been Deleted)
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/-----_5495.html

Title : သားသားေလးရဲ့ ခ်စ္သူ---အပိုင္း(၁)
By : thar
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/----_5494.html

Title : အကို႔--------စာအုပ္ေလး
By : Song Htet Wai
Link : http://www.mlgbts.com/magazine/read/--------_5435.html


ကဗ်ာက႑

Title : တေယာက္ေသာသူ.....
By : koz
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/_5410.html

Title : အမွန္အမွားႏွင့္ လူမိုက္ပညာရွိ
By : မီးနတ္
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/-_5409.html

Title : ခ်စ္သူ ့...ႏွလံုးအိမ္
By : satan*heart @ အလင္းေရာင္ ခ်စ္သူ (That Profile has been Deleted)
Link: http://www.mlgbts.com/magazine/read/-_5434.html

Title : မအိပ္ခ်င္ေသးဘူး
By : VuuVuu
Link: http://www.mlgbts.com/magazine/read/_5432.html

Title : လြမ္းသူ႕အေၾကာင္း
By : frady
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/_5464.html

Title : အမွန္တရား(သဘာ၀)
By : အလင္းေရာင္ေစတမန္
Link:
www.mlgbts.com/magazine/read/_5508.html

Title : မင္းထြက္ခြါမသြားခဲ့ပါဘူးကြာ
By : nicky
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/_5536.html

Titile : အထိအေတြ.ေၾကာင့္ ျငိျဖစ္သြားတယ္.................
By : wanted
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/--_5548.html

Title : ရင္ကြဲကဗ်ာ..............
By : wanted
Link :
www.mlgbts.com/magazine/read/_5611.html

 


 


ဟာသက႑

Title : ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိသေလာက္ Talky မ်ား
By : nicky
Llink:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/--talky-_5564.html

Title : အိုင္တီေခတ္မွ ေရွးစကားပံုမ်ားအေပၚ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ား
By : vampire reader (စာဖတ္သရဲ)
Link :
www.mlgbts.com/magazine/read/--_5605.html



ဗဟုသုတႏွင့္ Information က႑

Title : ေယာက်ာ္းေလးမ်ားအတြက္
By : လေရာင္ေ၀း @ La Yaung Way
Link : http://www.mlgbts.com/magazine/read/_5417.html

Title : ေဆာင္းရာသီအတြက္ မ်က္ႏွာေပါင္းတင္နည္းမ်ား
By : လေရာင္ေ၀း @ La Yaung Way
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/-_5416.html (Health)

Title : သင့္မွာ ဘယ္လိုအသားအေရမ်ဴိးရွိသလဲ
By : လေရာင္ေ၀း @ La Yaung Way
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/--_5415.html

Title : ျဖည္းျဖည္းသာလာ အို.. ဇရာ
By : လေရာင္ေ၀း @ La Yaung Way
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/---_5414.html

Title : ခ်စ္သူ(ရည္းစား) အျမန္ဆံုးရရွိဖို႔
By : royalrose
Link : www.mlgbts.com/magazine/read/-_5413.html

Title : perfomance (3)
By : PRINCE TAKASHI SARKO
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/perfomance-3_5539.html

Title : ရဲရင့္ေအာင္(Mr.*JOKER*) သင္ဟာသင့္ခ်စ္သူအေပၚဘယ္ေလာက္ဆြဲေဆာင္ႏိုင္သူလဲသိခ်င္လား???
By : nicky
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/mrjoker-_5586.html

Title : " ျမန္မာျပည္တြင္ျပဌန္းထားေသာ ဥပေဒမ်ားအနက္ လိင္တူမ်ားေလ့လာထားသင့္ေသာ ဥပေဒမ်ား "
By : nicky
Link  :
www.mlgbts.com/magazine/read/-----_5608.html

Title : " ျမန္မာျပည္တြင္ျပဌန္းထားေသာ ဥပေဒမ်ားအနက္ လိင္တူမ်ားေလ့လာထားသင့္ေသာ ဥပေဒမ်ား "
By : nicky
Link :
www.mlgbts.com/magazine/read/-----_5607.html

 



သတင္းက႑

 

Title : (၁၃-၁-၁၂) အေပ်ာ္ရႊင္ဆံုး ေန႔တစ္ေန႔ ျဖစ္ပါေစ
By : Ko Lu Phyu Chaw
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/------_5466.html

Title : အတြင္းလွိဳက္ ျခစားေနတဲ့ မႏၱေလးျမိဳ႕က Lights အဖြဲ႔
By : လုံးထြားထြား(ေဂြးတကၠသုိလ္)
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/---lights-_5515.html



က်န္းမာေရးဗဟုသုတက႑

Title : Lesions on penis က်ားအဂၤါ အနာမ်ား
By : Alex aung
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/lesions-on-penis---_5493.html

Title : ကာလသားေရာဂါ ( Syphilis )
By : nicky
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/--syphilis-_5583.html

Title : ခုခံအား က်ဆင္းေသာ ေရာဂါ (HIV / AIDS) အေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ
By : nicky
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/---hiv--aids-_5581.html

Title : Depression Q & A
By :
☆★Have A Nice Day!♥★☆
Link:
http://www.mlgbts.com/magazine/read/depression-q--a_5549.html



English စာေပက႑

Title : "Why Do We Shout At Each Other When We Are Angry?" & My Thinking
By : Ko Lu Phyu Chaw
Link : http://www.mlgbts.com/magazine/read/why-do-we-shout-at-each-other-when-we-are-angry---my-thinking--_5449.html

Title : I will always love you............
By : juicy
link : http://www.mlgbts.com/magazine/read/i-will-always-love-you_5544.html

Title : Student Who Obtained 0% In An Exam
By : Ko Lu Phyu Chaw
Link :
http://www.mlgbts.com/magazine/read/student-who-obtained-0-in-an-exam_5597.html

 




May 22nd

အနာဂတ္ဟိုမို အိမ္ေထာင္ေရး အပိုင္း ( 2 )

By ကုိကုိႏွိဳင္းမခ

             ကုတင္ေပၚသို႔ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ႔ သူေကာ ကၽြန္ေတာ္ပါ အေပၚပိုင္း၀တ္လစ္စလက္ ေတြျဖစ္ေနၾကေလ ေတာ႔သည္…

ခ်စ္ေလး ခ်စ္အတြက္ဆိုၿပီး.ကုိ ယူလာတဲ႔ လက္ေဆာင္ေတြျပမယ္ ဟုတ္ဆိုကာ… ကၽြန္ေတာ ႔ ခရိးေဆာင္ အိတ္ထဲမွာ Alban တစ္ခုႏွင္႔ မွတ္စုစာအုတ္ကုိ ထုတ္ေပးလိုက္ေလေတာ႔သည္…။

ခ်စ္..ျမင္လား ခ်စ္ေလးပံုေတြေလ ကုိ ျပင္ထားေပးတာ.. လန္းတယ္မလား ခ်စ္ေလးရ ဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္က ဆိုေလေတာအခါ

ခ်စ္ေလးမွ ကေလးတစ္ဖြယ္ သြားတက္ေလးေပၚေအာင္ ၿပံဳးေနေလေတာ႔သည္…။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ဖုန္းျမည္လာသံ ၾကားလိုက္ရသျဖင္႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ေဒါကန္သြားလိုက္ေလသည္.အေၾကာင္းမွာ ကၽြန္ေတာ႔ ဖုန္းမွ အသံျဖစ္ေနေသာေၾကာင္႔ ျဖစ္ေပသည္။

ဟလို …ႏွိုင္းမခ စကားေျပာေနပါတယ္ခင္ဗ်ာ…။

ကုိသုတပါ..

ေအာ ကုိသုတ ဖုန္းဆက္တာေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်.ညီလဲေရာက္ေရာက္ျခင္း ဖုန္းဆက္ မလို႔ပဲ…. ခ်စ္သူ က လာႀကိဳတာနဲ႔ ဖုန္းမဆက္ျဖစ္လိုက္တာ….

ညီက မန္းေလးေရာက္ေနၿပီဆိုပါေတာ႔…..

ဒါဆို.အဆင္ေျပတယ္ညမွာ ကုိတို႔အိမ္မွာ ပါတီပြဲလုပ္တယ္ ညီတို႔ အတြဲတက္ပါလား

ဟာ hm ပြဲေတာ္လား ဒါဆိုေကာင္းတာေပါ႔ဗ်… တက္မယ္ေလ.. ခ်စ္ေလးကုိေျပာလိုက္အံုးမယ္ သူတက္မယ္ဆိုရင္ေတာ႔တက္မယ္ ခန ေမးလုိက္အံုးမယ္…ကုိသုတ.

အိုေက အိုေကျဖစ္တယ္ျဖစ္တယ္…

ခ်စ္ေလး..ကုိ႔သူငယ္ခ်င္းက ညမွာ သူ႔အိမ္မွာပါတီပြဲရွိတယ္တဲ႔ တက္မလား ခ်စ္…

ကုိ႔သေဘာေလ ေကာင္းမယ္ထင္သလိုေပါ႔ဗ်ာ

ဒါဆိုဟုတ္ၿပီေလ ခ်စ္….။ကုိ လာမယ္လို႔ေျပာလိုက္မယ္ေနာ္

အင္းေျပာလိုက္ေလကုိ…

ဟလို ကုိသုတ…

ေအးညီ ေျပာ ကုိနားေထာင္ေနတယ္ ဘယ္လိုလဲ တက္မယ္ဟုတ္

တက္မယ္တဲ႔ ညီ႔ခ်စ္သူလဲ ေျပာေနတယ္…။

အိုေက ဒါဆို ည 7.30 စမွာေနာ္ ညီေလး..အမွီလာခဲ႔..

ဟုတ္ျဖစ္ပါတယ္….ဒါဆိုဒါပဲေနာ္ ဘိုင္း… see you…

                ခ်စ္ေလး.. ထ ကိုတို႔ ေရခ်ိဳးရေအာင္..

ဟုတ္ကုိ ဘားမွ မလုပ္ရဘူးေနာ္ တူူတေတာ႔ခ်ိဳးမယ္..ဟီး….

အင္းပါ ခ်စ္ေလး၇ယ္ ခ်စ္ေလးစိတ္မပါရင္ ကိုမလုပ္ပါဘူးဗ်ာ..ဆြဲပဲဆြဲေဆာင္မွာပါဟီး…

ကုိေနာ္…ဟုတ္ခ်စ္ေလးက ရွက္ၿပံုးေလးျဖင္႔ရယ္ေလေတာ႔သည္….။

ခ်စ္..ဟိုဘက္လွည္႔

ဘာလုပ္မွာလဲေနာ္ ကုိ

ဂ်ီးတြန္းေပးမလို႔ပါဗ်ာမစိုးရိမ္ပါနဲ႔ ဟဲဟဲ…

ခ်စ္ေနာ္ ဂ်ီးပဲတြန္းေပးရမယ္..ဘားမွ မလုပ္ရဘူး…

ကၽြန္ေတာ္လဲ ဘယ္ရမလဲ ခ်စ္ေလး အေနာက္သို႔လွည္႔လိုက္သည္ႏွင္႔အေနာက္ေန သိုင္းဖက္ၿပီး ရင္ဘတ္ႏွင္႔ေက်ာ ကပ္ကာ.. လည္ေခ်ာင္းျဖဴျဖဴေလးကိုအနမ္းမိုးေတြရြာသြန္းေပးလုိက္ေလေတာ႔သည္….။

စာႀကြင္း.. ဘာဆို ဘားမွ sex မလုပ္လိုက္ပါ ခင္ဗ်ာ တစ္မ်ိဳးေတြးေနမွာစိုးလို႔ အသိေပးတာပါဟီး

                ဟာ ကုိ.

ေျပာေလ ခ်စ္ေလး

ကုိနဲ႔ ညီ ၀တ္ထားတာ တူလဲမတူဘူးေကာ… ကာလာတူ၀တ္မယ္ေလ

ဟားဟ..ဒါကုိ-ကုိက သိတယ္ေလ ဒါေၾကာင္႔ ကုိ ၀တ္ဆံု ဒီဇိုင္း တူ ႏွစ္ထည္ ၀ယ္ၿပီး ကုိတိုင္ ဒီဇိုင္းျပန္ေဖၚထားတယ္ ခ်စ္ေလးရ ပူပါနဲ႔..ဟားဟားဟ

ဒီလိုႏွင္႔သူႏွင္႔ ကၽြႏ္ေတာ္ အေပၚ တီးရွပ္အ၀ါႏုေရာင္မွာမွ ေရႊေရာင္ ကႏုတ္ဒီဇိုင္းပန္းခက္မ်ား တပ္ဆင္ထားၿပီး.. ေဘာင္းဘီမွာ ေအာက္ရွဴးျဖင္႔ ပါတီပြဲသို႔ တက္လိုက္ေပေတာ႔သည္…။

ကုိ…..

ေျပာေလ ခ်စ္ေလး..

ျပန္ရေအာင္ေလ အိမ္ေရွ႔မွာ ဦးသီဟတို႔ ေစာင္႔ေနၾကၿပီ..

ေအာ္ဟုတ္လား. .. ေအး ဒါဆိုလဲ ျပန္မယ္ေလ ခ်စ္ေလး….

…………………….

ကုိသုတ ကၽြႏ္ေတာ္တို႔ ျပန္ေတာ႔မယ္..

ေအာ ျပန္ေတာ႔မလား ညီေလးအေစာႀကီးရွိေသးတယ္ေကာ…

ဟုတ္က႔ဲ ခရီးပန္းလာလို႔ေလ

ေအာ္ေအးေအး ဒါဆိုလဲေျဖးေျဖးေပါ႔ညီေလးတို႔ရ ညက်လဲပင္ပန္းအံုးမွာဆိုေတာ႔ဟု ကုိသုတက ကၽြႏ္ေတာ႔ ခ်စ္သူကုိၾကည္႔ၿပီးေနာက္ခဲ႔ေလေသာအခါ

ကုိသုတ စျခင္ကၽြႏ္ေတာ႔ကုိပဲ စေနာ္ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္သူကုိလာမစနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ မႀကိဳက္ဘူး… ဟု ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္း တည္႔ေျပာလိုက္ေလသည္..။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ဟားဟားဟ ကုိယ္႔ညီက ေတာ္ေတာ္ေလး သ၀န္တိုတာပဲ ေအးပါ ကြာ ကြတ္ႏိုက္ကြတ္ႏိုက္..ဘိုင္း ညီတို႔ အတြဲထာ၀ရေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါေစဗ်ာ..ေျဖးေျဖး ျပန္ေနာ္ညီတို႔ဟု ဆိုရင္… ကၽြန္ေတာ္တို႔ကုိ ကားနားသို႔လုိက္ပို႔ေလေတာ႔သည္……။

                ကၽြန္ေတာ္လဲ မူးမူးျဖင့္ ခ်စ္သူေလးကုိဖက္ရင္းကားထဲသို႔၀င္ထိုင္ေနေလသည္…။

ခ်စ္တယ္ကြာ.. ၿပြတ္ဟုတ္ လည္ပင္းျဖဴျဖဴေလးကုိ နမ္းလိုက္ခ်ိန္တြင္

ဟာကုိ.. ဟိုမွာ ဦးသီဟ ျမင္သြားမယ္ေလဗ် ဟုတ္ မူးမူးႏွင္႔ေျပာေလသည္..

ဟားဟ..ဦးသီဟ အားလံုးသိပါတယ္ဗ်ာ.. ဟုတ္တယ္မလား ဦးသီဟ ဟု အကူအညီေတာင္းသံျဖင္႔ေမးလိုက္ေသာအခါ

ဦးနားလည္ပါတယ္ကြယ္ ဒီေလာက္ကေတာ႔ဟု ဦးသီဟ က ၿပံဳးၿပံုးႏွင္႔ေျပာေလေတာ႔သည္…။

                ဒီလိုႏွင္႔ အခန္းတြင္းသို႔ ေရာက္ရွိလာေလေတာ႔သည္….။

                ခ်စ္ေလး…..ခ်စ္တယ္ဗ်ာ…ၿပြတ္ဟု ကၽြႏ္ေတာ္က နဖူးေလးကုိနမ္းေပးလုိက္ေလသည္…။

ခ်စ္ေလးကုိတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ဒီေန႔ ဘားမွ မလုပ္ၾကနဲ႔စို႔ မူးေနေတာ႔ ႏွစ္ေယာက္လံုးအတြက္မေကာင္းဘူးေလ. ျဖစ္တယ္ဟုတ္ ဟုတ္ကုိ ညိလဲအေစာထဲက ေျပာမလို႔ပဲ ကုိမႀကိဳက္မွာစိုးလို႔ေလ ဟာ ခ်စ္ေးလကေတာ႔ေလ ခ်စ္တယ္ကြာ ၿပြတ္ဟုတ္ ႏွဳတ္ခမ္းျခင္းေတ႔ကာအနမ္းပြင္႔ေလးေတြ ေျခခ် ေပးေလေတာ႔သည္…။ ခ်စ္ကုိတို႔ မနက္ျဖန္ ေခ်ာင္းသားသြားမယ္ေနာ္..

သြားမယ္ေလ ကုိရ အားလံုး စီးစဥ္ထားၿပီးၿပီ….

ခ်စ္တယ္ ညီေလးရယ္… ဟုတ္ ေျပာကာ တူလွ်ဥ္တြဲၿပီး လက္ျခင္း ခ်ိတ္ကာ အိပ္ၾကေလေတာ႔သည္….။

The End

                                 တတိယ ပိုင္း မၾကာခင္ ထြက္ရွိပါမည္...။

ယခု က႑ တြင္ ခ်စ္သူဧ၊္ ဆႏၵျဖင္႔ sex အဓိက မပါပဲ love အဓိက ထားၿပီးေရးသားထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္....။

အားေပးမွဳအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

                         



/*]]>*/




May 22nd

ကြၽန္ေတာ္တို႕ ႏိုးထသင့္ျပီ ထင္ပါတယ္။ အရည္အခ်င္းရွိျပီး သင့္ေတာ္မဲ့သူမ်ားကို ကြၽန္ေတာ္တို႕ ေခါင္းေဆာင္ေတြအျဖစ္တင္ေျမာက္ျပီး လုပ္ခ

By peacock

ကြၽန္ေတာ္ အားလံုးကို တစ္ခုေမတၱာရပ္ခံ အကူအညီ ေတာင္းပါရေစ။

အခုဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား မုန္းတီးမႈ ဆန္႔က်င္ေရးေန႔ အခမ္းအနားကို က်င္းပႏိုင္ခဲ့ပါျပီ။

ဒါေပမယ့္ အဲ့အခမ္းအနားအေပၚ အခ်ို႕လူၾကီးလူေကာင္းမဆန္သူမ်ားမွ  ျပင္းျပင္းထန္ထန္ေဝဖန္လာတဲ့ အေရးအသားမ်ိုးေတြ စတင္ေတြ႕လာရပါျပီ။

ကြၽန္ေတာ္ထင္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ မွိန္းျပီးလက္ေရွာင္ေနဖို႕ မသင့္ေတာ္ေတာ့ပါဘူး။

ရွိသမွ်အားေတြ စုစည္းဖို႕ ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႕ ကိုယ္လိုခ်င္တာကို အတူတကြ ရယူႏိုင္ဖုိ႕ ၾကိုးစားဖို႕သင့္ေနပါျပီ။

 

ဥပေဒကို ေျပာင္းခ်င္ရင္ ႏိုင္ငံေရးနဲ႕ နီးနီးစပ္စပ္ေနရပါမယ္။

အဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံေရးပါတီထဲေတြ ဝင္ေရာက္ေစခ်င္ပါတယ္။

လူသိခံစရာမလုိပါ။ အဲ့ကေနတဆင့္ တစစ ထိုးေဖာက္ျပီး လုပ္ေဆာင္သင့္ျပီထင္ပါတယ္။

 

ကြၽန္ေတာ္က NLD ပါတီဝင္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္လိင္တူခ်စ္သူဆိုတာ သူတို႕မသိၾကပါဘူး။

ျပီးမွ တျဖည္းျဖည္း ကြၽန္ေတာ္တို႕ အသံေတြ ခံယူခ်က္ေတြကို သူတို႕ဆီေရာက္ေအာင္ တျဖည္းျဖည္းခ်ဥ္းကပ္ဖို႕ ေမွ်ာ္မွန္းထားပါတယ္။

 

တစ္ဖက္ကလည္း နာေရးကူညီမွုအသင္းလို ၾသဇာၾကီးတဲ့ လူမွုေရးအသင္းမ်ိုးအထိ ခ်ဲ႕ထြင္ဖို႕ၾကိုးစားသင့္တယ္ထင္ပါတယ္။

ဒါမွ ကြၽန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ပံုရိပ္ကို ျမင့္တင္ႏိုင္မယ္ထင္ပါတယ္။

 

ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ ကိုယ့္အျဖစ္ကိုယ္ လူသိမခံခ်င္သူမ်ားအေနနဲ႕လည္း ကိုယ့္အေၾကာင္းကို ေဖာ္ထုတ္စရာမလိုဘဲ အနည္းဆံုး တတ္ႏိုင္တဲ့ဘက္ကေန တိတ္တဆိတ္ အကူအညီေပးၾကပါ။

 

လူမွုေရးေထာက္ကူအဖြဲ႕  က်န္းမာေရးကူညီမဲ့အဖြဲ႕  ရန္ပံုေငြရွာေဖြေရးအဖြဲ႕  ပြဲေတြစီစဥ္ေရးအဖြဲ႕  ႏိုင္ငံေရးထဲဝင္ျပီး အေျခခ်လုပ္ေဆာင္မယ့္အဖြဲ႕  ပညာေပးလုပ္ေဆာင္မယ့္အဖြဲ႕ စသျဖင့္ အစုအဖြဲ႕နဲ႕ တာဝန္ကိုယ္စီယူျပီး စနစ္တက် ဟန္ခ်က္ညီညီ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကရင္ ပိုထိေရာက္မယ္လို႕ထင္ပါတယ္။

 

ဒါကြၽန္ေတာ္ စဥ္းစားမိသေလာက္ေလးပါ။

ဆရာၾကီးလုပ္တဲ့သေဘာမ်ိုးမဟုတ္ရပါဗ်ာ။

ခံျပင္းလြန္းလို႕ ဒီလိုေရးလိုက္တာပါ။  ေခါင္းငံု႕မခံခ်င္ေတာ့လို႕ပါ။

အားလံုးက ဝိုင္းဝန္းျပီး အၾကံေပးေစခ်င္ပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႕ ႏိုးထသင့္ျပီ ထင္ပါတယ္။

အရည္အခ်င္းရွိျပီး သင့္ေတာ္မဲ့သူမ်ားကို ကြၽန္ေတာ္တို႕ ေခါင္းေဆာင္ေတြအျဖစ္တင္ေျမာက္ျပီး လုပ္ခ်င္ပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ့္စားသားေတြထဲ အမွားပါရင္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါလို႕ အားလံုးကို အႏူးအညြတ္ ေမတၲာရပ္ခံပါရေစ။

အားလံုးကံေကာင္းၾကပါေစ။