Jul 31st

Dropping the Soap (Part I)

By Alex aung

ကၽြန္ေတာ္ ေရကူးအားကစားကို အလြန္သေဘာက်ႏွစ္သက္သူတစ္ေယာက္လို႕ဆုိႏိုင္ပါတယ္။ လက္ရွိအသက္ ၁၈ႏွစ္ထက္ပိုမ်ားပိုေန လားမသိ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရပ္ကြက္နယ္နိမိတ္ထဲက ေရကူးကန္ၾကီးမွာ တစ္ပါတ္ကိုအနည္းဆံုး သံုးၾကိမ္ေလာက္ေတာ့ကူးျဖစ္ပါတယ္။ သိတယ္မဟုတ္လား အလန္းစား ေရကူးသမားကိုယ္ဟန္ပံုရိပ္ကိုထိန္းထားႏိုင္ဖို႕ရယ္ ေရထဲမွာ ရွိေနရတဲ့ ခံစားခ်က္ကို ၾကိဳက္တာလည္း ပါတာေပါ့။ ေရကူးတဲ့အရွိန္အေပၚကို အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈမရွိေပမဲ့ ေရထဲမွာဆို ကၽြန္ေတာ္ တစ္ကိုယ္လံုးလႈပ္ခါေနတတ္ပါတယ္ အဲ…. Speedo ေဘာင္းဘီအေကာင္းစားကိုေတာ့၀တ္ရတာေပါ့ဗ်ာ။ Speedo ကို၀တ္ဆင္ရတာက ၀တ္ရတာ သက္ေသာင့္သက္သာရွိတာ တစ္ခုထဲေၾကာင့္တင္မဟုတ္ပါဘူး။ ဆီးစပ္ကျခံဳဖုတ္ငယ္ေလး မျပဳတျပဳေပၚေနတတ္ျပီး ခပ္ေဖာင္းေဖာင္းေခါင္းအံုးတစ္ခုထည့္ထားသလို ေဖာင္းၾကြေနတတ္တဲ့အျမင္ကို ငမ္းေၾကာထခ်င္သူမ်ားအတြက္ ေစတနာပိုတာလည္းျဖစ္ပါတယ္။ အာ…နာမည္ၾကီး ဒီဇိုင္နာဆိုင္ေတြမွာ ဆံပင္သြားမညွပ္ဘဲ ေထာင္ဂဏန္း၀န္းက်င္သာေပးရတဲ့ ဆံသဆိုင္ေတြမွာညွပ္ျပီး ပိုက္ဆံစုတတ္ပါရဲ႕ အဟဲ…၀တ္စံုေလးေတြကို၀ယ္ဖို႕ အတြက္ကေတာ့ နည္းလမ္းရွာရတာေပါ့ အပို၀င္ေငြရွာမွမရွာႏိုင္ေသးတာကိုး။

 

ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ကိုခ်မ္း FB မွာ လြန္ခဲ့တဲ့ေျခာက္လေလာက္တုန္းက ပို႕စ္တစ္ခု Tag တယ္ဗ်။ အလန္းစား ၀တ္စံုေတြရဲ႕ ဓာတ္ပုံ ေတြေပါ့ဗ်ာ။ သူကေဘာစိသားဆိုေတာ့ သူ၀ယ္၀တ္တဲ့၀တ္စံုေတြကို အ၀တ္ဘီရိုထဲဘယ္လိုထည့္ထားတယ္ဆိုတာ ျပခ်င္တာလည္းပါ သလို သတင္းေပးခ်င္တာလည္းပါမွာပါ။ မျပခ်င္ျပခ်င္ဓာတ္ပံုတစ္ပံုကိုလည္းျမင္လိုက္ရေသးတယ္ ေၾကာင္ရုပ္ေလးပါတဲ့ ေရကူး၀တ္စံု တစ္စံုရဲ႕ဓာတ္ပံုကိုေလ။ အခုေခတ္လူငယ္အေတာ္မ်ားမ်ားက အားကစားကို ၀ါသနာပါပါကစားၾကတယ္ဆိုတာရွားပါတယ္။ ရွားပါးတဲ့ လူေတြထဲမွာ ကိုခ်မ္းပါတယ္။ သူ Speedo ေဘာင္းဘီ၀တ္ျပီး ေရကူးကန္နံေဘးကိုေလွ်ာက္လာတဲ့အခ်ိန္ဆို အရမ္းသိသာတယ္ ဟိုသည္ကေန မသိမသာ ၾကည့္ေနၾကတာ ကၽြန္ေတာ္သတိထားမိတယ္ေပါ့။ ေျခာက္လအတြင္း ေရကူးၾကတဲ့အၾကိမ္အေတာ္မ်ားမ်ားထဲ မွ သံုးၾကိမ္ေလာက္က သိသာသလိုပါပဲ သူ၀တ္တဲ့ေဘာင္းဘီအေရာင္က မိုးျပာႏုအေရာင္ေလးျဖစ္ေနတာေၾကာင့္လား ေရစိုေၾကာင့္ ေဖာက္ထြင္းျမင္လုမတတ္ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္လားမသိ။

 

ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အေတြးစိတ္ကူးတစ္ခုလို႕လည္း ထင္ေကာင္းထင္ရမည့္ အျမင္ အေတြ႕ေတြကိုေျပာျပမယ္ဗ်။ ေဂး အပုန္းေတြလို႕ ေျပာႏိုင္တဲ့လူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ Speedo ၀တ္ထားတဲ့သူ႕အ၀န္းအ၀ိုင္းမွာ တရစ္၀ဲ၀ဲရွိေနတတ္တာကိုေတြ႕ရတယ္။ အထူးသျဖင့္ အ၀တ္လဲခန္းထဲ သူ၀င္သြားျပီဆိုရင္ သူတို႕ေတြရဲ႕ အၾကည့္ေတြမ်က္လံုးေတြက တန္းေနတာပဲ မမွားဘူး။ သူအ၀တ္လဲလွယ္ေနခ်ိန္ ဆိုရင္ သူတို႕ေတြ အေၾကာင္းမရွိအေၾကာင္းရွာေရာက္ေနတတ္ၾကတယ္။ ဒီလို ဒီလိုေတြေၾကာင့္လားေတာ့မသိ ကၽြန္ေတာ္ အ၀တ္လဲခန္းကိုမုန္းတယ္ သေဘာမက်ဘူးဗ်ာ။ ေရကူးကန္ဘက္ကိုေရာက္ဖို႕အရင္ဆံုး အ၀တ္လဲခန္းေတြကိုျဖတ္သန္းျပီးမွ ေရာက္ရတာဆိုေတာ့ ေရကူးလာသူ က်ားက်ားမမ သက္ဆိုင္ရာ အ၀တ္လဲခန္းကိုယ္စီကို ၀င္ၾကရတာမ်ားပါတယ္။ တစ္ခါတေလ ၀တ္လစ္စလစ္ ငနဲေတြနဲ႕တိုးတဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ ေပါင္ၾကားက ညီဘြားက အလိုက္မသိေခါင္းေထာင္ထတတ္ေသးတာ ဒုကၡ။

 

ဟိုသည္မ်က္စိအရသာခံၾကည့္ေလ အားကစားေဘာင္းဘီတိုေအာက္က ေရကူးေဘာင္းဘီကပိုမိုေဖာင္းၾကြေလဆိုေတာ့ တစ္ခါတေလ ေရကူးကန္ထဲကအေပၚကိုတက္ဖို႕ ဒုကၡေရာက္တတ္ပါတယ္။ အဲ….ဒီေရကူးကန္က အမိုးဖြင့္ အကာအရံမရွိေသာကန္မ်ိဳးဆိုေတာ့ လူတစ္ေယာက္ တစ္ခုခုထင္ရွားေနရင္သိသာျမင္သာပါရဲ႕။ တစ္ခါတေလ ခပ္ရြတ္ရြတ္နဲ႕ ေပါင္ၾကားကငနဲေခါင္းေထာင္ထတဲ့အေျခနဲ႕ကို အ၀တ္လဲခန္းစီကို ကၽြန္ေတာ္ထသြားရတတ္ပါတယ္။ စိတ္မ၀င္စားတတ္တဲ့ ကေလးေတြေရွ႕ဆိုရင္ သူတို႕ကဂရုမစိုက္ေတာ့ ေအးေဆး ေပါ့။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ အ၀တ္လဲခန္းထဲမွာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာျငိမ္ျပီး တိတ္ေနတယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ သူအ၀တ္လဲတာကို မသိမသာ ေခ်ာင္းေျမာင္းၾကည့္မိတယ္။ ေရကူးတဲ့အခ်ိန္ ေရကူးကန္ကိုသြားတဲ့အခ်ိန္ဇယားအတိုင္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ကိုခ်မ္းအတူတကြလို လိုသြားတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေရကူးၾကတယ္ တဘက္ကိုယ္စီခါးမွာပတ္လို႕ အ၀တ္လဲခန္းစီကိုျပန္လာၾကတယ္ ေရစို၀တ္ေတြ ေဘာင္းဘီ တိုေတြ တစ္ခါတရံအေပၚ၀တ္ စြပ္က်ယ္ေတြအကုန္ ခၽြတ္ခ်ပစ္ကာ ခပ္ျမန္ျမန္ ကၽြန္ေတာ္အ၀တ္လဲလွယ္မိတတ္ပါေရာ မ်ားေသာ အားျဖင့္။

 

ပထမေတာ့ ကိုခ်မ္းအၾကည့္ေတြက ကၽြန္ေတာ္ျပဳမူလႈပ္ရွားေနတဲ့အေပၚ ဒီေကာင္ဘာလဲဟဆိုတဲ့ပံုစံနဲ႕ၾကည့္ေပမယ့္ မၾကာခင္မွာပဲ သူလည္း ကၽြန္ေတာ့္လို ျပဳမူလုပ္ေဆာင္လာခဲ့ပါတယ္။ တစ္ေယာက္တည္းအိပ္စက္ရတဲ့ညေတြတိုင္း သူ႕ေပါင္ၾကားကခပ္ေဖာင္းေဖာင္း အထုပ္အထည္ၾကီးအေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ေတြးရတာအေမာ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ၀ယ္ သူ႕ငပဲၾကီးက ၇လက္မေလာက္မ်ားထြားသလား၊ လက္နဲ႕ဆုပ္ကိုင္လို႕လက္ေခ်ာင္းေတြၾကား ဆန္႕ပါ့မလားေတြးမိတယ္။ လွ်ိဳ႕၀ွက္စြာ ကၽြန္ေတာ္၀ယ္ယူအသံုးျပဳထားတဲ့ dildo အစား သူ႕ငပဲၾကီးမ်ား ကၽြန္ေတာ့္ခေရထဲျမွဳပ္လိုက္ရရင္ အိုး….ႏုညံ့လွတဲ့ သူ႕လက္အစံုက ကၽြန္ေတာ့္ငပဲနဲ႕ေရႊဥေတြကို အသာပြတ္သပ္ေပးရင္ အား…ၾကက္သီးထစဖြယ္ပဲ။

 

ကိုခ်မ္းက ကၽြန္ေတာ့္ထက္အသက္တစ္ႏွစ္ပိုၾကီးပါတယ္။ အသက္တစ္ႏွစ္ပိုသလိုအေနအထားကလည္း တစ္ဆင့္ျမင့္ပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ ဇာတိျမိဳ႕ကေလးရဲ႕ ေကာလိပ္တစ္ခုမွာ လတ္တေလာတက္ေနေသာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနပါျပီ။ သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လို ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာေျပာျပဖို႕ ေမ့ေတာင္ေမ့ေနသလိုပဲ။ ဒါေပမဲ့ အခန္႕မသင့္ ညစ္ေပသြားရမႈတစ္ခုအေပၚ မူတည္ျပီး သူ႕တိုက္ခန္း မွာ ေရလိုက္ခ်ိဳးရတာေလးက အစကေတာ့ရိုးရိုးသားသားပါလို႕ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ေရလိုက္ခ်ိဳးတယ္ ျပီးေတာ့ ရုပ္ရွင္ တစ္ကားေလာက္ အတူထိုင္ၾကည့္ၾကတယ္ ေနာက္ Video games အခ်ိဳ႕ထိုင္ကစားျဖစ္ၾကတယ္ေပါ့။ ေနာက္ပိုင္း မၾကာခဏဆိုသလို ဘယ္ကိုပဲအတူတူ သြားျဖစ္ၾကသည္ျဖစ္ေစ သူ႕တိုက္ခန္းက ေရေႏြးေႏြးနဲ႕ ေရအတူခ်ိဳးျဖစ္ၾကျပီးမွ ကၽြန္ေတာ္အိမ္ျပန္ျဖစ္ပါတယ္။ သပ္ရပ္သန္႕ရွင္းေသာ သူ႕တိုက္ခန္းေလးေၾကာင့္ရယ္ သူ႕ေရပူစက္ေလးရဲ႕ အေနေတာ္ခ်ိန္ညွိထားမႈေၾကာင့္ ေရခ်ိဳးရတာသာယာမႈေၾကာင့္ရယ္ အေၾကာင္းျပ ခ်က္အခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ သူ႕အေပၚစိတ္လႈပ္ရွားမႈက ေရကူးကန္အ၀တ္လဲခန္းထဲ၀ယ္ ကၽြန္ေတာ့္ေဘးနံေဘး ၀စ္လစ္စလစ္ငနဲေတြလမ္းသ လားေနလို႕ခံစားရတဲ့ စိတ္လႈပ္ရွားမႈအေနနဲ႕ သိပ္မေျပာပေလာက္ပါဘူး။ ဟာသသေဘာလို႕ေျပာရမလား ဟာသဆန္ဆန္လို႕ေျပာရ မလား သူ႕တိုက္ခန္းက ေရခ်ိဳးခန္းထဲအတူတူေရခ်ိဳးျဖစ္ေတာ့ ဟိုသည္စေနာက္ၾကရင္း သူေျပာလိုက္တဲ့စကားတစ္ခြန္းေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ထဲ ခိုးလို႕ခုလုျဖစ္ကာ တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ စျဖစ္ခဲ့ပါရဲ႕ သူ႕ကိုအဲ့သေလာက္မစိုက္ၾကည့္ပါနဲ႕ သူက ‘No Homo’လို႕ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေျပာခဲ့တာပါ။

 

ကၽြန္ေတ္ာတို႕ႏွစ္ေယာက္ အျမဲတေစ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕စရာ ဟာသေလးေတြေႏွာစကားဟိုသည္ေျပာကာ သူ႕တိုက္ခန္းရွိရာကို လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ တစ္ခါတေလ အခုေနမ်ား မိုးသည္းသည္းမည္းမည္းရြာခ်လိုက္လို႕ သူ႕အ၀တ္ေတြရႊဲရႊဲစိုကုန္ရင္ အရမ္းေကာင္းမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ကူးမိပါေရာ။ ၀တ္ထားတဲ့၀တ္စံုေတြကို ခပ္သြက္သြက္ခၽြတ္ျပီး ေရအတူခ်ိဳးႏိုင္မွာမဟုတ္လား။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လမ္းေလွ်ာက္လို႕ သူ႕တိုက္ခန္းရွိရာကိုေရာက္ေတာ့ တံခါး၀မွ ခဏရပ္ကာ လြယ္လာတဲ့ ေက်ာပိုးအိတ္ေတြကိုခ်ရင္း အတြင္းမ၀င္ေသးဘဲ ဟိုသည္ေငးၾကည့္လိုက္ၾကေသးတယ္။ ျပီးမွ အခန္းတံခါးဖြင့္၀င္ခဲ့ၾကကာ ေက်ာပိုးအိတ္ ဖိနပ္ အေပၚ၀တ္စံုေတြကို သူ႕ေနရာနဲ႕သူထားျပီး စာၾကည့္ခန္းထဲက ရည္ညႊန္းစာအုပ္တစ္အုပ္ကို ကၽြန္ေတာ္လိုက္ငွားလိုက္ေရာ။ နားျပဳျပီးေနာက္မွာေတာ့ ေရခ်ိဳး ခန္းထဲအတူ၀င္ခဲ့ၾကပါရဲ႕ ေရခ်ိဳးရာမွာေတာ့ စည္းကမ္းဥပေဒေတြ မရွိလိုက္ပါဘူးေနာ္ အလြန္ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ကိစၥ။

 

ႏွစ္ေယာက္သား ေရပန္းေအာက္ကို ခို၀င္ခဲ့ၾကတယ္။ အပူခ်ိန္ ခပ္ျမင့္ျမင့္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေခၽြးေပါက္ေတြကို သန္႕စင္သြားေစသလို ခံစားၾကရသလိုပါ။ အဦးဆံုးေတာ့ သူ႕ေက်ာျပင္တေလွ်ာက္ကို ဆပ္ျပာျမွဳပ္မ်ားျဖင့္ ညင္ညင္သာသာ ကၽြန္ေတာ္တိုက္ေပးမိျပီး ေနရာ အႏွံ႕ပြတ္တိုက္ေပးျပီးေနာက္ သူျပန္တိုက္ေပးလို႕ရေအာင္ ကိုခ်မ္းဘက္ကိုေက်ာေပးျပီး ကၽြန္ေတာ္ေနေပးဖို႕ျပင္ဆင္လိုက္တယ္။ အဲ….ဆပ္ျပာတုံးကို သူ႕လက္ထဲလွမ္းအထည့္ ေခ်ာျပီး ေရွ႕တည့္တည့္ျပဳတ္က်သြားေရာဆိုေတာ့ ဘာရယ္ညာရယ္မစဥ္းစားအား ကုန္းျပီး ေကာက္လိုက္တာေပါ့။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ လူႏွစ္ေယာက္အတူေရခ်ိဳးစဥ္ ဆပ္ျပာတုံးျပဳတ္က်ျပတာက ဘာ - ေထာင္ထဲမွာဆိုရင္လည္း အဲ့လို ဆပ္ျပာတံုးျပဳတ္က် ကုန္းေကာက္ျပတာက ဘယ္ဒင္းဆိုတာေတြၾကားဖူးခဲ့တယ္ေလ။ ဆပ္ျပာတုန္းကို ကုန္းေကာက္လိုက္တာဆိုေတာ့ ၀တ္ထားတဲ့ေဘာင္းဘီတိုက ဟသြားျပီး တင္အကြဲေၾကာင္းေလးကို သူ႕ေရွ႕နည္းနည္းျပသလိုျဖစ္သြားတယ္။ ျပန္ကုန္းအထ သူ႕ေပါင္ခြဆံု ကို မ်က္စိကစားလိုက္ေတာ့ ေပ်ာ့ေနတဲ့သူ႕ငပဲဟာ Speedo ထဲမွာ ဟိုသည္ေနရာေရြ႕တာကိုျမင္ရေရာ။ အဲ့ျမင္ကြင္းက ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို အသားကုန္မာေတာင့္လာေစတယ္ ဆုိရပါမယ္။ ဟန္မေဆာင္ မေအာင့္ႏိုင္သလိုပဲ သူနဲ႕ဆို။

 

အိုး….ဘယ္လိုမွ မလႈပ္ရွား ေအးခဲေနတဲ့အတိုင္းရပ္ေနမိပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ပ်က္ေနတာကို သူအတိုင္းသားျမင္ေနရတဲ့အတိုင္းေလ။ သူစိုက္ၾကည့္ေနတာနဲ႕တင္ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲဟာပူေႏြးျပီးသူ႕လက္နဲ႕ဆုပ္ကိုင္လာတဲ့ဖီလင္မ်ိဳးခံစားရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ကို ေခၚသံ ၾကားလိုက္ရတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ စိတ္ကူးထဲေမ်ာေနရာကေန သတိျပန္ကပ္လာကာ ဆပ္ျပာတုန္းကို သူ႕လက္ကမ္းလိုက္ေရာ အလိုလို။ ရူးႏွမ္းတဲ့အလုပ္ကိုလုပ္မိေနသလိုပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေက်ာမလံုသလိုခံစားရတယ္ဗ် ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကသိသိသာသာကို ေဘာင္းဘီထဲက ေန တိုးထြက္ေနတာကိုး။ စိတ္ကူးယဥ္တာက စိတ္ကူးယဥ္တာပဲေလ ကိုယ္ငမ္းေနတဲ့ငနဲေရွ႕မွာ ဘယ္လိုမွမထိန္းႏိုင္ဘဲ စိတ္ကထလာ ေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္ေနမိတယ္။ ေပါင္ခြဆံုက ငပဲ တေျဖးေျဖးနဲ႕ ေဘာင္းဘီထဲျပန္ကပ္သြားမယ္လို႕ စိတ္ေလ်ာ့ၾကည့္ေပမဲ့ မျဖစ္လာဘူးဗ်ာ။

 

ကိုခ်မ္းေလ ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ပ်က္ေနတာကို သတိထားမိျပီး ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ခြဆံုကိုလက္ညွိဳးနဲ႕ထိုးျပတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္တေလ်ာက္ ရဲရဲနီသြားရျပီး သူ႕ကိုေတာင္းပန္စကားဆိုရတာေပါ့ တစ္ေန႕လံုး စိတ္ထန္ေနလို႕ပါဆိုျပီးေတာ့။ သူက ေယာက္်ားအခ်င္းခ်င္းပဲကြာတဲ့ စိတ္ထျပီး ေထာင္ေနတာအတြက္ကေတာ့ ေအးေဆးပါတဲ့။ ကၽြန္ေတာ့္အနီးနားတိုးကပ္လာျပီးေနာက္ တင္သားဆုိင္နားက Speedo ေဘာင္းဘီအစြန္းကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ဆြဲကိုင္ကာ ေအာက္ကိုဆြဲခ်ပစ္လိုက္တာ ေပါင္ခြဆံုက ငပဲၾကီးက ေငါက္ကေနေပၚလာသလို ေရႊဥေတြကလည္း တြဲေလ်ာင္းအကုန္ေပၚထြက္လာေရာ။ အတင္းကုန္းရုန္းထေနတဲ့ဟာၾကီးကို အတားအဆီးသဖြယ္ျဖစ္ေနတဲ့ ေဘာင္းဘီ မရွိျပန္ေတာ့ သူ႕ေရွ႕မွာေနရတာတစ္မ်ဳိးၾကီးပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာရွိေနတဲ့ အတားအဆီးေတြကို ဒီထက္ပိုျပီးဖယ္ရွားႏိုင္ဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။

 

ေနာက္ေတာ့ သူ၀တ္ထားတဲ့ ၀တ္စံုကိုကုန္းျပီးဆြဲခၽြတ္လိုက္တယ္။ ခါးကိုကုန္းျပီးခၽြတ္တာမွာ သူ႕ဦးေခါင္းဟာ ေရမႈန္ေရမႊားေအာက္မွာပဲ မာေတာင့္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ခြဆံုနား ေ၀့၀ဲေနေလရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ သူျပဳလုပ္ေနတဲ့ ကိုယ္ဟန္အမူအယာမ်ားေၾကာင့္ ေရွာ့ခ္ျဖစ္ေန ရတယ္ဗ်။ ထြားလွတဲ့သူ႕ငပဲကို ပထမဦးဆံုးအၾကိမ္ ရွင္းကနဲျမင္ေနရတာေလ။ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ကူးအိပ္မက္ခဲ့ရသလို ငပဲဆိုဒ္ကမဟုတ္ေပ မယ့္ ၾကပ္ေနတဲ့ေဘာင္းဘီေဘးတစ္ျခမ္းမွာ သူ႕ငပဲက အသာလွဲေလ်ာင္းေနေသးတာပါ။ ျပီးမွ တန္းကနဲထြက္လာတဲ့ သူ႕ငပဲထိပ္အေရ ျပားက ျဖတ္မထားဘဲ ေရစက္ေတြနဲ႕တြဲလဲခိုေနတာက ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြ ေနာက္တခါ သူ႕လိင္အဂၤါတစ္၀ိုက္ခိုသီးေနတဲ့ေရစက္မ်ား လိုပါပဲ။ သူ႕ဆီးခံုေမႊးေတြက အနက္ေရာင္ေတာက္မေနဘဲ အညိဳေရာင္ဆံႏြယ္ေခြေတြလိုပဲ ခပ္စုစုနဲ႕ ျခံဳပုတ္အေသးစားေလးသဖြယ္ပါ။ ေမႊးညွင္းႏုေတြကေတာ့ ဆီးခံုကေန ရင္ညြန္႕အထိ တိမ္းမူးစဖြယ္ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ တင္ပါးတ၀ိုက္နဲ႕ ခါးစပ္တေလ်ာက္မွာေတာ့ Speedos ေဘာင္းဘီေမ်ာ့ၾကိဳးရာကထင္းေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲလည္း ဘယ္လိုမွမထိန္းႏိုင္စြာ ေရွ႕သို႕တန္းကနဲျဖစ္သြားတာကို သိသိ သာသာ ခံစားမိရပါတယ္။

 

ကၽြန္ေတာ္ ကိုခ်မ္းကို အရွက္သည္းစြာ ျပန္ေမာ့ၾကည့္မိပါတယ္။ သူသည္လည္း အ၀တ္မဲ့ခႏၶာကိုယ္ကိုပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့အေျခအေနက တစ္ေယာက္တည္းမဟုတ္ဘူးဆိုတာ သတိျပဳမိသြားဟန္တူရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုေတာင္းပန္စကားဆိုမိတာေပါ့ ကၽြန္ေတာ့္ပတ္၀န္းက်င္ ၀ယ္ အ၀တ္မပါဘဲ ဒိီလိုေနက်င့္မရွိခဲ့ဘူးတာေၾကာင့္ တစ္မ်ိဳးျဖစ္သြားရတာပါေပါ့။ အေတြးပါပဲေလ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို ျမင္တာဟာ အထူးတဆန္းမျဖစ္ေလာက္ပါဘူး ေယာက္်ားေလးအခ်င္းခ်င္းမဟုတ္လား။ သူကေျပာပါတယ္ ရပါတယ္ ဂရုေတာင္မစိုက္မိ ပါဘူးတဲ့။ ဒီႏွစ္ေႏြဦးမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းကအေဆာင္မွာသြားေနဖို႕ စီစဥ္ထားတာဆိုေတာ့ အခုကတည္းက က်င့္သားရျပီးသားျဖစ္ တာေပါ့ ဟိုမွာက ေရခ်ိဳးခန္းထဲ အ၀တ္မပါတဲ့ ေယာက္်ားေလးေတြေရခ်ိဳးတာကိုျမင္ရတာ ပံုမွန္လိုေတာင္ျဖစ္ေနျပီဆိုပဲ။ ကိုယ့္ဘာသာ ဘယ္လိုၾကီးျဖစ္ေနျဖစ္ေန ကိုယ္မသိတဲ့တစ္ေယာက္ေယာက္ကို အေလးထားေနလို႕လည္း အလုပ္ျဖစ္တာမွမဟုတ္တာဘဲေလ။ သူငယ္ခ်င္း အရင္းၾကီးနဲ႕ စျမင္ရတာဆိုေတာ့လည္း မဆိုးပါဘူး။

 

ကၽြန္ေတာ္လည္း ေျခခ်င္း၀တ္မွာ တန္းလန္းျဖစ္ေနေသာ ေဘာင္းဘီကို အကုန္ကၽြတ္ေအာင္ ကုန္းခၽြတ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ အမွတ္ မထင္ သူ႕ေပါင္ခြဆံုကို ရွိဳးလိုက္တာမွာ ဆပ္ျပာျမဳပ္ေတြၾကား လႈပ္ရွားသြားတာကို ျမင္လိုက္ရပါတယ္။ ကိုခ်မ္းရဲ႕ေပ်ာ့အိေနတဲ့ငပဲဟာ ကၽြန္ေတာ့္တင္ပါးအကြဲေၾကာင္းထဲ မာေတာင့္ျပီးလာေထာက္ျပန္ေရာ။ ဒီတစ္ၾကိမ္ေတာ့ မေတာ္တဆျဖစ္ရပ္မဟုတ္တာေသခ်ာပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ေသြးတိုးစမ္းမႈအေပၚ ကၽြန္ေတာ္ ျငင္းဆန္ႏိုင္အားမရွိ စကားလည္းမဆိုဘဲ ခဏျငိမ္လိုက္မိတယ္။ ျပီးမွ သက္ျပင္းခ်ရင္း ခါးကိုမတ္ လိုက္ပါတယ္။ အ၀တ္ေတြကို ေကာက္ျပီး အခန္းေထာင့္က အ၀တ္ေလွ်ာ္စက္ထဲသြားထည့္လိုက္ကာ သူ႕ကိုစကားျပန္ဖို႕ၾကံရြယ္လိုက္ တယ္ဗ်။ ဟုတ္တယ္ေလ ဒီတစ္ခါ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း ေပါင္ၾကားကအေျမွာက္ၾကီးတရမ္းရမ္းျဖစ္တာမဟုတ္ သူသည္လည္း မိုးေပၚေထာင္ေနျပီမဟုတ္လား။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ငပဲကို တမင္ကိုင္တြယ္တာမ်ိဳးမဟုတ္သလိုလိုနဲ႕ဆြဲကိုင္ပစ္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ခပ္ဖြဖြ အေပၚေအာက္ပြတ္သပ္ေပးမိေရာ။ သူက သေဘာတက်ရယ္ေမာလိုက္က ဆက္မလုပ္ပါနဲ႕တဲ့ ေတာ္ၾကာ ျပီးသြားလို႕ဟုတ္ေပ့ျဖစ္ေနမယ္ ဆိုပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲကေတာ့ အဲ့ဒါေကာင္းတာေပါ့လို႕ေတြးမိတယ္။

 

ကၽြန္ေတာ္လုပ္ေနတာကို မရပ္တန္႕ခဲ့ပါဘူး။ သူ႕ငပဲဟာ ကၽြန္ေတာ္လက္ထဲ တျဖည္းျဖည္း ထြားလာတာမ်ား လက္မနဲ႕လက္ညိဳးထိ ေအာင္ မနည္းဆုပ္ကိုင္ထားရတာမ်ား မေကာင္းဆိုးရြားတစ္ေကာင္လိုပါပဲ။ သူ႕ငပဲထိပ္အေရပ်ားေလးကဘယ္လိုရွိမလဲဆိုျပီး အသာပြတ္သပ္ကာ ငပဲေခါင္းေပၚလာေအာင္လုပ္လိုက္ ဆြဲဖံုးလိုက္ အဆက္မျပတ္ ပြတ္သပ္ခဲ့ပါတယ္။ ကိုခ်မ္းကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို ျပန္လည္ဆြဲကိုင္ကာ အားက်မခံျပန္လည္ပြတ္သပ္တယ္ဗ် အဲ့ဒါမွ fair ျဖစ္မွာေပါ့တဲ့။ အားရေအာင္ေတာ့ ေသခ်ာေလးအခ်ိန္ၾကာၾကာ မကိုင္လိုက္ရပါဘူး သူ႕ငပဲေသြးေၾကာေတြေဖာင္းၾကြလာျပီး ခဏမွာေတာ့ ျပစ္ကနဲ ျပစ္ကနဲ သုက္ရည္ေတြပန္းထြက္လာတာမ်ား သူ႕ငပဲ လိင္တံတေလ်ာက္ကေန စီးက်ကုန္တာ ေရႊဥေတြကေန တြဲလြဲက်ကုန္တဲ့အထိပါဗ်။ သူ႕ငပဲထိပ္က သုက္ရည္ထြက္တာ ပန္းတာ ရပ္သြားျပီလို႕ ခံစားမိျပီးေနာက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ထိန္းထားသမွ်ကိုလည္း လႊတ္ခ်ပစ္လိုက္တာ သူ႕ဆီးစပ္က ျခံဳပုတ္ငယ္မွာ ေဖြးကနဲ ျဖစ္ကုန္ပါေရာ။

 

ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သား သေဘာတက်ရယ္ေမာခဲ့ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္သုက္ရည္ေတြပြေနတဲ့ သူ႕ဆီးစပ္ကအေမႊးေတြကို ေဆးေၾကာေပးလိုက္ျပီးမွ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ေပၚက သုက္ရည္ေတြကို ေဆးေၾကာလိုက္ပါတယ္။ သူက သူ႕ဖာသာ လက္ကစားတာအျပင္ အခု အျခားသူက လုပ္ေပးတာကိုခံစားရတာ ပထမဆံုးပါပဲလို႕ေျပာသား။ ႏွစ္ဦးသား ေရေကာင္းေကာင္းခ်ိဳး ကိုယ္လံုးေတြကိုေျခာက္ ေအာင္သုတ္ကာ ေရခ်ိဳးခန္းထဲကထြက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ငပဲေတြက အိပ္ေမာက်ေနၾကပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ကိုခ်မ္း ဗီဒီယိုဂိမ္းကို တစ္နာရီေလာက္ ကစားျဖစ္ၾကတယ္။ ခဏေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ညသိပ္မနက္ခင္ ဂိမ္းကစားတာကို အျပတ္ျဖတ္ျပီး အိမ္ျပန္ရပါတယ္ ကားမစီး ေျခက်င္အေျပးေလးသြားရမွာကိုး။

 

သူ႕အိမ္ကထြက္လာျပီးေနာက္ Sex shop တစ္ခုကို တန္းသြားမိခဲ့ပါတယ္။ အိမ္ကို……

 

To be continued….

Alex Aung (31 July 2015)

Jul 26th

မိုးေသာက္ ပန္းခ်ီ

By Alex aung

ၾကည္ႏူးစရာ အျဖစ္အပ်က္ကေလး တစ္ခု…။

ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ၊ ယေန႕ထက္တိုင္ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ တိတိက်က် တစ္ခုမက်န္ မွတ္မိေနပါတယ္။ အၾကိမ္အခါ မေရမတြက္ ႏိုင္ေတာ့ေအာင္ အဲ့ဒီအျဖစ္အပ်က္ကေလးကို ျပန္ေျပာင္း ေအာက့္ေမ့မိတယ္ ဆိုပါေတာ့။ ဒီလိုအခါတိုင္း၊ အဲ့လိုအခါတိုင္း တိမ္ေမ့ေပ်ာက္ကြယ္လုနီးနီး အေၾကာင္းအရာကေလးတို႕သည္ အေသးစိတ္၍ စိတ္၍ ေပၚေပါက္လာတတ္ေလရဲ႕။

ေ၀လီေ၀လင္း နံနက္ခင္း တစ္ခု အေရွ႕ဘက္ရွိ ေတာင္တန္းရွည္ၾကီးတို႕မွာ ျပာမည္းလ်က္ရွိျပီး ၄င္းတို႕၏ေနာက္ေက်ာဘက္တြင္ အလင္းေရာင္သည္ ထြက္ျပဴစ ျဖစ္ေလရာ ေတာင္စြန္း ေတာင္စြယ္တို႕မွာ အနီေရာင္ ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ျဖင့္ အနားကြပ္ထားသကဲ့သို႕ ရွိေလသေပါ့။ အေရွ႕ဘက္ေတာင္ထိပ္မ်ားမွာ အလင္းေရာင္သည္ မိုးေကာင္ကင္သို႕ ျမင့္ေလ ျမင့္ေလ၊ ေဖ်ာ့ေလ ေဖ်ာ့ေလ ျဖစ္သြားျပီးလွ်င္ တစ္စတစ္စ ညိဳ၍ ညိဳ၍ မည္း၍ မည္း၍လာခဲ့ရာမွ အေနာက္ဘက္ မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းဆီသို႕ ေရာက္ေသာအခါတြင္မူကား တကယ့္ ညဥ့္၏ အေမွာင္ထုျဖင့္ လႊမ္းမိုးလ်က္ သြားေတာ့သလိုပါ။

သိပ္အလြန္အကၽြံမဟုတ္ေသာ္လည္း အေတာ္ကေလး ခ်မ္းေလရာ ကၽြန္ေတာ့္လက္ႏွစ္ဖက္ကို ကုတ္အက်ႌအိတ္မ်ားအတြင္း ထည့္သြင္းလိုက္ကာ ခါးကိုလည္း ခပ္ကိုင္းကိုင္းထားရင္း ေလွ်ာက္လာမိေလတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေလွ်ာက္လ်က္ရွိေသာ လယ္ကြက္ၾကီးအတြင္းမွ ေျမၾကီးတို႕သည္ နံနက္ ေ၀လီေ၀လင္းရဲ႕ အညိဳေရာင္သမ္းလ်က္ ရွိေနပါေရာ။

 အသာအယာေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့စဥ္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕တည့္တည္မွာ ႏြားတင္းကုပ္သာသာ တဲပုတ္ေလးတစ္ခုကို ေတြ႕ရပါတယ္။

တဲကေလးရဲ႕ နံေဘးမွာ လိေမၼာ္ေရာင္ မီးေတာက္ကေလးဟာ မီးလင္းဖိုကေန ထိုး၍ ေထာင္၍ တက္လ်က္ရွိကာ၊ အဲ့ဒီမီးေတာက္ကေလး က တစ္ဖန္ အညိဳေရာင္ မီးခိုးအူအူကေလးတို႕ တလူလူ လိပ္၍ လိပ္၍ တက္သြားျပန္ျပီးလွ်င္၊ မိုးေကာင္ကင္ အေတာ္ျမင့္ျမင့္ ေနရာသို႕ ေရာက္ေသာအခါ ျမဴခိုးကေလးမ်ားအထဲ ေရာျပြန္းျပီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကပါေရာ။

 

မီးလင္းဖို နံေဘးတြင္မေတာ့ ေဆာင့္ေၾကာင့္ကေလးထိုင္လ်က္ရွိေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္ အဲ…ဘယ္လိုေျပာရမလဲ နက္ေမွာင္သန္စြမ္းလွ ေသာ ဆံပင္နက္ေတြကို ဆံထံုးၾကီးၾကီးထံုးထားေသာ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီမိန္းမလို႕ဆိုပါေတာ့ေလ အဲဒီ့ မိန္းမမွာ တကယ္တန္းေတာ့ လူငယ္ကေလး တစ္ဦးတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္လွ်က္ ခ်မ္းစီးေသာ နံနက္ေစာေစာအခ်ိန္တြင္ သူမရဲ႕ ထဘီကိုသာ ရင္ရွားထားေလသည္ပဲ။

 

ကၽြႏ္ေတာ္ တစ္စတစ္စ ေရွ႕ကိုတိုးျပီးေလွ်ာက္ခဲ့ျပန္ေတာ့ မိန္းမရြယ္ရဲ႕ ရင္ခြင္အတြင္းမွာ အေအးဒဏ္ကေန သက္သာရာ ရေစရန္ ကိုယ္ကေလး ေကြးျပီး ျငိမ္သက္အိပ္စက္ေနေသာ ကေလးငယ္ကိုပါေတြ႕ရပါတယ္။ မိခင္ဟန္အျပည့္ မိန္းမရြယ္မွာေတာ့ မီးအရွိန္ မေလွ်ာ့ေစရန္ သစ္ကိုင္းေျခာက္ကေလးမ်ားကို အဆက္မျပတ္ မီးေတာက္ထဲကို ထိုးသြင္းလ်က္ရွိရာမွ မီးဖိုေပၚမွ ေျမအိုးကေလးကို စူးစိုက္ၾကည့္ရႈေနတယ္။ ကေလးေလးမွာ ခ်စ္စရာ ၀၀ကစ္ကစ္ေလးျဖစ္ျပီး အႏွီးနဲ႕ထုပ္ျပဳထားရာ သူ႕မိခင္ရဲ႕ အလုပ္ကို နည္းနည္းမွ အေႏွာင့္အယွက္ေပးျခင္းမရွိဘဲ ျငိမ္သက္စြာပဲေကြးလ်က္အိပ္ေနေလေရာ။

 

မိခင္ မိန္းမရြယ္ရဲ႕ ျပဳမူလႈပ္ရွားမႈမ်ားမွာ ေပါ့ပါးဖ်တ္လတ္ျပီးလွ်င္ က်င့္သားရေနျပီး ျဖစ္ေနေၾကာင္းကို ေဖာ္ျပေနပါတယ္။ မီးလင္းဖို အတြင္းက လိေမၼာ္ေရာင္ မီးေတာက္ မီးလွ်ံကေလးေတြမွာ နံေဘးနားရွိ တဲပုတ္ကေလးအေပၚတြင္ ဟပ္ကာ တယိမ္းယိမ္း တႏြဲ႕ႏြဲ႕ ကလ်က္ရွိေနပါရဲ႕။

 

ကၽြန္ေတာ္ နီးသထက္ နီးလာျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ အရသာ အင္မတန္ ရွိမည္ဟု ေအာက္ေမ့ေလာက္ေသာ ပူေႏြးေႏြး ထမင္းနံ႕ကို ရွဴရႈိက္ မိရပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္၀ယ္ အေရွ႕အရပ္ဆီမွ အလင္းေရာင္ဟာ လ်င္ျမန္ေသာ အဟုန္ျဖင့္ ထြန္းလင္းစျပဳလာပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မိန္းမရြယ္ အနားကိုေရာက္သြားျပီးေနာက္ မီးဖိုအနီးမွာ ရပ္လိုက္မိပါတယ္။

 

ထိုအခိုက္အတန္႕မွာပဲ တဲပုတ္ငယ္ကေလးအတြင္းကေန လူရြယ္ တစ္ေယာက္ ထြက္လာျပီးလွ်င္ သူ႕ေနာက္က ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ အေနျဖင့္ လူၾကီးတစ္ေယာက္ ပါလာျပန္ပါတယ္။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္စလံုး အက်ႌမပါ၊ လံုခ်ည္ကိုသာ ခပ္တိုတို၀တ္ထားၾကပါတယ္။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ မ်က္ႏွာမ်ားကား ခပ္ဆင္ဆင္ တူၾကပါတယ္။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္စလံုးပင္ တဲေပါက္၀မွေနျပီး အေရွ႕ဘက္ လင္းေရာင္ျခည္ ၀ိုးတ၀ါးကို ျငိမ္သက္စြာ ရပ္ၾကည့္ေနၾကရာမွ “၀ါး” ခနဲသမ္းေ၀လိုက္ၾကေလရဲ႕။ ေနာက္မွ သူတို႕ဟာ မီးဖိုဆီကို လွည့္ၾကည့္ရင္း ဧည့္သည္ျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အား သတိျပဳလိုက္ၾကတယ္။

 

‘ေစာေစာစီးစီး ဆရာေလး ဘယ္က လာသလဲ’ ဟု လူၾကီးက ေမးလိုက္ပါတယ္။ သူ႕အသံမွာ ေဖာ္ေရြလွပံုလည္းမျပ၊ ရိုင္းပ်ဟန္လည္း မရပါ။

 

‘ရြာက လာတာပါပဲ၊ ဒီဘက္ မေရာက္ဖူးလို႕ သက္သက္ေလွ်ာက္လာတာပါ’ လို႕ ကုတ္အက်ႌ၊ သိုးေမႊးဦးထုပ္၊ မာဖလာ စသည္တို႕နဲ႕ စတိုင္လ္က်က် ၀တ္ဆင္ထားတဲ့ ဧည့္သည္ျဖစ္ေသာ ကၽြန္ေတာ္က ယဥ္ေက်းစြာနဲ႕ ေျဖမိလိုက္ရပါတယ္။

 

လူၾကီးႏွင့္ သူ႕ထက္ငယ္ေသာ လူရြယ္တို႕ဟာ မီးဖိုအနားကိုေလွ်ာက္လာၾကျပီး မီးလႈံၾကေလတယ္။ မိန္းမရြယ္မွာကား သူ႕အလုပ္ကိုသာ လုပ္ျမဲ လုပ္လ်က္ မီးဖိုေပၚမွ ေျမအိုးတြင္သာ စိတ္၀င္စားလ်က္ရွိပါတယ္။ သူမရဲ႕ ဖြာတာတာဆံစမွာ မ်က္ႏွာေပၚ အေႏွာင့္အယွက္ ကင္းလြတ္ေစရန္အတြက္ ၾကိဳးစတစ္ခုနဲ႕ စုျပံဳခ်ည္ေႏွာင္ထားေလရာ၊ အလုပ္လုပ္ေနစဥ္ အခါမ်ားမွာလည္း လည္ကုပ္ေပၚမွာ ဖြာရရာ ၀ဲလ်က္ရွိပါတယ္။ အနည္းငယ္ၾကာေသာအခါ သူမသည္ မီးဖိုေပၚမွ ေျမအိုးကို လက္ႏွီးစုတ္ျဖင့္ ခ်လ်က္ ဒန္ဇလံုတစ္ခုအတြင္းသို႕ ထမင္းရည္ကို ငွဲ႕ေနရဲ႕။ ျပီးေနာက္ ထမင္းအိုးကို မီးက်ီေပၚတြင္ ျပန္ႏွပ္ထားလိုက္ရာမွ ထမင္းရည္ဇလံုထဲသို႕ ဆားအနည္းငယ္ ထည့္လိုက္ျပီး ေမႊေနတယ္။ ဇလံုအတြင္းမွ ထမင္းရည္ဟာ ေမႊးၾကိဳင္စြာ ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားေသာအခါတြင္မေတာ့ ေယာက္်ား ႏွစ္ေယက္စလံုး အားရပါးရ ရွဴရႈိက္လိုက္ၾကျပီး ‘ဆာလုိက္တာ’ ဟု အိမ္ရွင္လူရြယ္က ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေသာ အသံၾကီးႏွင့္ဆိုလိုက္ေလေရာ။ လူၾကီးျဖစ္သူကမူ -

 

‘ဆရာေလးတို႕ကေတာ့ မနက္ေစာေစာ ေကာ္ဖီေသာက္ၾကမွာေပါ့ေနာ္’ ဟုေျပာလိုက္တယ္။

‘ဟုတ္ကဲ့၊ ဒါေပမဲ့ ဦးၾကီးရာ ဒီရြာေရာက္ေတာ့ မေသာက္ျဖစ္ပါဘူး’

‘ဒါျဖင့္ရင္ က်ဳပ္တို႕နဲ႕ ထမင္းရည္ကေလး အဆာေျပ ေသာက္သြားပါလားဗ်ာ’

လူၾကီးက ‘ငါေျပာတာ ၾကိဳက္မွ ၾကိဳက္ပါ့မလား’ဟူေသာ ဟန္မ်ိဳးျဖင့္ ေလာကြတ္ျပဳလိုက္တာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၀မ္းေျမာက္စြာပဲ ‘ဟာ….ေသာက္တာေပါ့ ဦးေလးရာ၊ ေကာင္းမွာပဲဗ်’

‘ေဟ့…သူသူ၊ တစ္ခြက္ပိုငွဲ႕လိုက္ပါကြယ္’ဟု အိမ္သည္ လူရြယ္က မိန္းမရြယ္အား အမိန္႕ေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲ့ဒီေနာက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေလးေယာက္သား မီးဖိုတစ္၀ိုက္မွာပဲ ၀ိုင္းဖြဲ႕ျပီး ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္လိုက္ၾကရာက မိန္းမရြယ္ငွဲ႕ေပးေသာ ထမင္းရည္ ပူပူေႏြးေႏြးကို စတင္ျမည္းမိၾကေလေရာ။

‘ဦးေလးတို႕ လယ္လုပ္ၾကတာေပါ့ေနာ္’ဟု ကၽြန္ေတာ္ကေမးလိုက္တယ္။

‘ဟုတ္ကဲ့၊ လယ္သမား လယ္ပဲ လုပ္တတ္တာေပါ့’

‘က်ဳပ္တို႕ ကေန႕ပဲ လယ္ စထြန္ၾကမလို႕’ဟု အိမ္ရွင္လူရြယ္က ၀င္ေထာက္လိုက္သဗ်။

 

ထိုအခါမွ စကားတစ္ခြန္းမွ မေျပာဘဲ ေနခဲ့ေသာ မိန္းမရြယ္က -

‘ဒါေၾကာင့္ အဘနဲ႕ ကိုညိဳတို႕ တမင္တကာ ေစာေစာၾကီးထၾကတာေပါ့’ဟု ျပံဳးျပံဳးကေလး၀င္ေျပာပါတယ္။ လူၾကီးႏွင့္ လူရြယ္တို႕က  သူတို႕လက္ထဲမွ ထမင္းရည္ ပန္းကန္မ်ားကို အမွတ္မထင္ ငံု႕ၾကည့္လိုက္မိၾကတယ္။

 

‘ဒါမွပဲ က်ဳပ္တို႕ မိသားတစ္စုေတြ ၀၀လင္လင္ကေလး စားႏိုင္ၾကေတာ့မေပါ့ဗ်ာ’ဟု လူၾကီးျဖစ္သူက တိုးတိုးကေလး ေျပာလိုက္ပါရဲ႕။

 

မိန္းမရြယ္က ကေလးကို လက္တစ္ဖက္နဲ႕ ေပြ႕ပိုက္လ်က္ပင္ သူ႕ အဘဆိုသူႏွင့္ ကိုညိဳဆိုသူတို႕အား ထမင္းရည္ ထပ္ငွဲ႕ေပးရာက ‘ထပ္ထည့္ပါဦးရွင္’ဟု ေစတနာရွိစြာ ေျပာလိုက္ရာ၊ ဧည့္သည္ျဖစ္ေသာ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အားက်မခံ မျငင္းဆန္ဘဲ ခြက္ထိုးခံလိုက္ပါတယ္။

 

မိန္းမရြယ္ရဲ႕ ရင္ခြင္တြင္းမွ ကေလးငယ္မွာေတာ့ ျငိမ္သက္စြာနဲ႕အိပ္ေမာက်လ်က္ရွိပါတယ္။ တကယ္တမ္း မိန္းမရြယ္မွာ ႏို႕အံုမ်ားရွိခဲ့ရင္ ကေလးေလးမွာ မိခင္ရဲ႕ ႏို႕ခ်ိဳကိုစို႕လ်က္ ေခါင္းကေလးကို မိခင္ႏို႕အံုနဲ႕ လက္ေမာင္းအၾကားမွာ အတင္းတိုးေခြ႕လ်က္ အခ်မ္းဒဏ္က အကာအကြယ္ယူရင္း ဇိမ္က်ေနမွာေသခ်ာတယ္။ အခုေတာ့ လက္မကေလးကို ျပြတ္ကနဲ ျပြတ္ကနဲ အသံေပၚထြက္လာသည္အထိ စို႕သံ ေပၚထြက္ေနပါေရာ။

 

လူၾကီးမွာေတာ့ ထမင္းရည္ကို ျမိန္ရွက္စြာ ေသာက္ေနေလသည္။ ေသာက္ရာက -

‘အင္း…..ထမင္းရည္ေတာင္ တယ္အရသာရွိပါကလား ဆရာေလးရယ္’ ဟု က်ဴးရင့္လိုက္ေလသည္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ လူရြယ္က ‘ဆရာေလး၊ တစ္ေလာက က်ဳပ္တို႕ဟာ ဒီထမင္းရည္ကေလးေတာင္ မေသာက္ႏိုင္ၾကဘူးဗ်ာ’ဟု တိုင္တန္းသလိုလိုနဲ႕ ေျပာလိုက္ေလ၏။

 

သူတို႕သည္ စကားေျပာရင္း၊ ေသာက္ရင္းနဲ႕ပဲ သူတို႕ရဲ႕ေအးစက္ေသာ ကိုယ္လံုမ်ားမွာ ေႏြးသလိုလို ရွိလာၾကျပီးလွ်င္ မ်က္ႏွာမ်ားတြင္လည္း အားအင္ ျပည့္ျဖိဳးလာေသာ အရိပ္အေယာင္မ်ား ယွက္သန္း၍ လာေလေတာ့သည္။

 

ဒီအခ်ိန္တြင္မေတာ့ လင္းေရာင္ျခည္၀ယ္ ေရာင္စံုမ်ား ျမဴးကြန္႕လာေလျပီ။ နီၾကင့္ၾကင့္ အေရာင္သည္ ေလာကဓာတ္ကို ပိုမို ေအးလာေစသေယာင္ေယာင္ထင္ရေလတယ္။ အိမ္ရွင္ ေယာက္်ားႏွစ္ေယာက္တို႕ကား အေရွ႕ဘက္သို႕ မ်က္ႏွာမ်ားမူလိုက္ၾကေလရာ၊ သူတို႕မ်က္ႏွာမ်ားမွာ နံနက္ခင္း လင္းေရာင္ျခည္ျဖင့္ ေတာက္ပ၍သြားသည္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူတို႕ မ်က္ႏွာမူရာဘက္သို႕ ၾကည့္လိုက္ရာ ေရာင္ျခည္တြင္ လွပစြာရပ္တည္လ်က္ရွိေသာ ေတာင္တန္းၾကီးကို ျမင္ရျပီး အိမ္ရွင္လူၾကီးရဲ႕မ်က္ႏွာကို ၾကည့္လိုက္မိ ျပန္ေသာ အခါတြင္ ၾကည္လင္၀ိုင္းစက္ေသာ မ်က္လံုးမ်ားတြင္ ေနေရာင္ျခည္ဟပ္လ်က္ရွိေၾကာင္းကို ေတြ႕ရေလသည္။

 

ထိုအခိုက္၀ယ္ အိမ္ရွင္ေယာက္်ားႏွစ္ေယာက္တို႕သည္ လက္မ်ားကို အေညာင္းဆန္႕တန္းဟန္ျပဳလိုက္ၾကရာမွ ‘ကဲ…ငါတို႕လည္း အလုပ္သြားၾကဖို႕ အခ်ိန္ေတာ္ျပီ…..သူသူ….နင့္တူ…အဲ နင့္သားေလးကို တစ္ခ်ိန္လံုးခ်ီမထားနဲ႕ေလ တစ္ခါတေလ ခ်သိပ္ထားဦးမွေပါ့ဟ’ ဟု ေျပာလိုက္ၾကေလရဲ႕။ လူရြယ္သည္ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္သို႕ လွည့္လိုက္ျပီး -

 

‘ဆရာေလးေကာ က်ဳပ္တို႕လယ္ထြန္တာ လိုက္ၾကည့္ဦးမလား’ဟု ေမးလိုက္ပါတယ္။

‘ဟင့္အင္း၊ ကၽြန္ေတာ္ ရြာကိုျပန္လိုက္ပါဦးမယ္။ ခင္ဗ်ားတို႕နဲ႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး စားရ ေသာက္ရတာ သိပ္၀မ္းသာတာပဲဗ်ာ၊ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ။ ေနာက္မ်ားမွ လာခဲ့ဦးမယ္”

 

အိမ္ရွင္လူၾကီးက “ေက်းဇူးတင္စရာ မလိုပါဘူး”ဟူေသာ အဓိပၸာယ္မ်ိဳးျဖင့္ လက္ၾကီးကို ယမ္းခါျပလုိက္ျပီးလွ်င္ -

“ဘယ္ေတာ့မဆို လာသာ လာခဲ့ပါဗ်ာ။ က်ဳပ္တို႕ စားသလို ဆရာေလးတို႕ စားရ ေသာက္ရမွာပဲ” ဟုေျပာလိုက္ပါတယ္။

 

အဲ့ဒီေနာက္ေတာ့ သားအဖႏွင့္တူပံုရေသာ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္သည္ လယ္ကြင္းၾကီးဆီသို႕ သြားၾကျပီးလွ်င္ ႏြားမ်ား၊ထြန္မ်ားကို ျပင္ဆင္ေနၾကေလေတာ့သည္။ အေရွ႕ဘက္ ေကာင္းကင္ လဟာျပင္တြင္မူကား အလင္းေရာင္သည္ အတန္႕အတန္႕ အကန္႕အကန္႕ ျဖာဆင္းလ်က္ရွိကာ၊ အဆံုအစ မေမွ်ာ္မွန္းႏိုင္ေသာ လယ္ကြင္းျပင္ၾကီးတို႕အား တလက္လက္ ေတာက္ပေစေလေတာ့၏။

 

ဧည့္သည္ျဖစ္ေသာ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း လယ္သမားအိမ္ေထာင္သည္ တစ္စုႏွင့္တကြ တဲပုတ္ကေလးအား တစ္ခ်က္မွ် လွည့္ၾကည့္လ်က္ ရြာဆီသို႕ ေလွ်ာက္ခဲ့ေလေတာ့ သတည္း။

 

x           x           x

 

ဒါပဲျဖစ္ပါတယ္….ဇာတ္လမ္းေလးကဒါပါပဲ။ ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းသည္ ဟူေသာ အခ်က္ကိုမူ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ေတာ့ နားလည္သည္။ ဒါ့ေၾကာင့္မို႕လည္း ယေန႕ထက္တိုင္ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ တိတိက်က် တစ္ခုမက်န္ မွတ္မိေနေသး တာထင္ပါရဲ႕။ အၾကိမ္အခါ မေရတြက္ႏိုင္ေတာ့ေအာင္ သည္အျဖစ္အပ်က္ကေလးကို ျပန္ေျပာင္း ေအာက္ေမ့မိသည္။ အဲဒီအခါတိုင္း၊ အခါတိုင္း တိမ္ျမဳပ္ ေမ့ေပ်ာက္ကြယ္လုနီးနီး အေၾကာင္းအရာကေလးတို႕သည္ အေသးစိတ္၍ စိတ္၍ ေပၚေပါက္လာတတ္ေပသည္။

 

ၾကည္ႏူးစရာ အျဖစ္အပ်က္ကေလး တစ္ခု။

 

Alex Aung (26 July 2015)

 

Note: မိုးမ်ားသည္းထန္ ေရေတြလႊမ္းေနေသာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕စပါးက်ီအရပ္ေဒသ၊ ဆီအိုးၾကီးလို႕ေခၚတဲ့ အရပ္ေဒသအႏွံ႕က ေစတနာေကာင္း သေဘာရိုးေသာ ခြဲျခားမႈမရွိေသာ ေတာင္သူဦးၾကီးမ်ားကို သတိရစိတ္ျဖင့္ ေရးဖြဲ႕သည္။

Jul 18th

စအိုလမ္းေၾကာင္း ကင္ဆာ (Anal Cancer)

By Alex aung

စအိုလမ္းေၾကာင္း ကင္ဆာေရာဂါဟာ လိင္တူဆက္ဆံတဲ႔ အမ်ိဳးသားေတြမွာ သာမန္လူေတြထက္ အဆ ၅၀ ပိုျပီး အျဖစ္မ်ားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၾကိဳတင္ေဆးစစ္ဖို႔နဲ႔ ေရာဂါေစာစီးစြာရွာဖို႔ လႈံ႕ေဆာ္သင္႔ျပီလား…… ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေမလက ေဆာင္းပါးတစ္ခုမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြမွာျဖစ္တဲ့ သားအိမ္ေခါင္းကင္ဆာအေၾကာင္းကို ဖတ္ရေတာ့ သားအိမ္ေခါင္းကင္ဆာဆိုတာ အလြန္မွ ေၾကာက္စရာေကာင္းလွတဲ့ HumanPapilloma Virus (HPV) ပိုးေၾကာင့္ ျဖစ္တာေၾကာင့္ ႏွစ္စဥ္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားဟာ အထူးသတိျပဳျပီး ေဆးစစ္တာေတြ လုပ္ရမယ္လို႔ ဖတ္ရပါတယ္။
အမ်ိဳးသမီး ၃ ဦးမွာ ၁ ဦးႏႈန္းနဲ႔ ျဖစ္ပြားႏိုင္ျပီး ၁၀ႏွစ္အတြင္း ေသဆံုးႏိုင္တယ္ဆိုတာလဲ မွတ္သားခဲ့ ဖူးပါတယ္။ သို႔ေသာ္… အလြန္ရိုးရွင္းတဲ့ အေျဖတစ္ခုက ေစာေစာစီးစီး ကင္ဆာျဖစ္ႏိုင္တဲ့ေနရာကို ေတြ႔ရွိရင္ေတာ့ ထံုေဆးေလးေပးျပီး လွီးထုတ္ရံုနဲ႔ ကင္ဆာေရာဂါေသႏႈန္းရဲ႕ ၃ ပံု ၂ ပံုကိုေလ်ာ့ခ်ႏိုင္သတဲ့။ အခုဆိုရင္ အမ်ိဳးသမီးေတြမွာ ဒီသားအိမ္ေခါင္းကင္ဆာေရာဂါမျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္တဲ့ ကာကြယ္ေဆးလဲ ရွိေနျပီ။အထူးသျဖင့္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ မီးေကာင္ေပါက္ေလးေတြအတြက္ေပါ႔။

စအိုလမ္းေၾကာင္းကင္ဆာဟာလည္း သားအိမ္ေခါင္းကင္ဆာကိုျဖစ္ေစတဲ့ အမ်ိဳးတူတဲ့ ဗိုင္းရပ္စ္ပိုးေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာပါ။ ဒီေရာဂါျဖစ္ႏိုင္တဲ့ေနရာေတြကို ၾကိဳတင္ျပီး စစ္ေဆးေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူထု အတြင္းမွာ စအိုကင္ဆာက သားအိမ္ေခါင္းကင္ဆာထက္ ျဖစ္ပြားမႈ ၁၆ ဆ ရွားပါးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမ်ိဳးသမီးေတြထက္ အမ်ိဳးသားေတြမွာ ၆၀ % ပိုျဖစ္ပါတယ္။

လိင္တူဆက္ဆံသူ အမ်ိဳးသားေတြမွာေတာ့ သားအိမ္ေခါင္းကင္ဆာျဖစ္သူ အမ်ိဳးသမီးေတြထက္ အဆ ၅၀ ျဖစ္ပြားႏိုင္ပါတယ္။ စအိုကင္ဆာ ေရာဂါျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ ၅ ႏွစ္အတြင္းမွာ ၃၀% က အသက္ဆံုးၾကတာ မ်ားပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြမွာ သားအိမ္ေခါင္းကင္ဆာအတြက္ ၾကိဳတင္ စစ္ေဆးလို႔ရတဲ့ နည္းလမ္းေတြ ရွိေနေပမယ့္ အမ်ိဳးသားေတြအတြက္ စအိုကင္ဆာကို မစစ္ေဆးႏိုင္ေသးပါဘူး။ သားအိ္မ္ေခါင္းကင္ဆာ ကာကြယ္ေဆးရွိေသာ္လည္း စအိုကင္ဆာအတြက္ ကာကြယ္ေဆးက အေမရိကမွာပဲ သံုးလို႔ရပါတယ္။

ဥေရာပမွာ အတည္မျပဳရေသးပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ အမ်ိဳးသားေတြ အထူးသျဖင့္ လိင္တူဆက္ဆံသူ လူငယ္ေလးေတြအတြက္ေရာ စအိုကင္ဆာကာကြယ္ေဆး မရွိသင့္ေတာ့ဘူးလား….. စအုိကင္ဆာ အခ်က္ လက္မ်ား….. သားအိမ္ေခါင္းကင္ဆာနဲ႔ စအိုကင္ဆာတို႔ဟာ HPV ပိုးေၾကာင္႔ျဖစ္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ HPV ပိုးဆိုတာ တစ္မ်ိဳးတည္းရွိတာမဟုတ္ပါဘူး။ မ်ိဳးခြဲေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ရွိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ပိုးမ်ိဳးေတြက လူကို ေဘးဥပါဒ္မျဖစ္ေစေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္တဲ့အထိ ဒုကၡေပးတတ္ပါတယ္။

အရြယ္ေရာက္ျပီး လိင္မႈကိစၥအေတြ႔ၾကံဳရွိတဲ့ သူတုိင္းမွာ HPV ပိုး တစ္မ်ိဳးမဟုတ္ တစ္မ်ိဳးေတာ့ ကူးစက္ခံထားရတာ သဘာ၀နိယာမတစ္ခုလိုေတာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕မွာ ပိုးရွိေနေပမယ့္ ေရာဂါလကၡဏာလံုး၀ မျပတတ္ပါဘူး။ စအိုကင္ဆာျဖစ္တာကေတာ့ လိင္အဂၤါမွာ ၾကြက္ႏို႔လို႔ အဖုထစ္ေလးေတြကေန အစပ်ိဳးတတ္ပါတယ္။ HPV ပိုးနံပါတ္ 16 ဟာ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ ပိုးတစ္ခုပါ။ သူက ကင္ဆာေရာဂါေတြ ကို ျဖစ္ေစဖို႔ တြန္းအားပါတယ္။

ဒုတိယ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ပိုးကေတာ့ HPV 18 ျဖစ္ပါတယ္။ တျခား ေၾကာက္ရတဲ့ HPV မ်ိဳးေပါင္း ၁၂ခုေလာက္ ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒီထဲမွာ HPV 16 နဲ႔ HPV 18 တို႔ကေတာ့ ဗိုလ္ၾကီးေတြေပါ႔။ သူတို႔က သား အိမ္ေခါင္းကင္ဆာျဖစ္ပြားမႈရဲ့ ၇၀%နဲ႔ စအုိကင္ဆာျဖစ္ပြားမႈရဲ့ ၈၀% ကိုတာ၀န္ယူထားၾကတာပါ။ ထူးျခားတဲ့ အခ်က္တစ္ခုက က်ေနာ္တို႔ ကုိယ္ခႏၵာထဲကေန HVP ပိုးကိုတိုက္ခိုက္ႏိုင္ပါတယ္။ သာမန္ (HIV ပိုးမရွိသူ)လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ HPV ပိုးကို တိုက္ထုတ္ဖို႔ ၅ လ ကေန ၁ ႏွစ္ၾကာေပမယ့္ ကုိယ္တြင္း ခုခံအားမေကာင္းတဲ့သူေတြမွာေတာ့ ဒီပိုးကိုတိုက္ခိုက္ဖို႔ အခ်ိန္ပိုၾကာမွာျဖစ္တယ္ေလ။

စအိုကင္ဆာျဖစ္ရျခင္းကေတာ႔ စအိုကိုသံုးျပီးလိင္ဆက္ဆံရာကတဆင့္ HPV ပိုးကူးစက္ခံရျခင္းပါပဲ။ လိင္ဆက္ဆံေဖာ္မ်ားေလ HPV မိ်ဳးခြဲမ်ားမ်ားကူးစက္ခံရေလျဖစ္ျပီး ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္ဖို႔ ပိုေသခ်ာပါတယ္။ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံက သုေတသနက ဘာေျပာလဲဆိုေတာ့ လိင္တူဆက္ဆံသူေတြမွာ ၉၆%မွာ ေၾကာက္စရာ HPV ပိုးတစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုရွိေနတတ္ျပီး အဲဒီထဲက ၄၃%ဟာ HPV 16 ျဖစ္ေနတာေတြ႔ရတယ္တဲ႔။ အခုဆိုရင္ ကမာၻမွာ HPV ပိုးအတြက္ ကာကြယ္ေဆးထြက္ေနျပီေလ။ GlaxoSmithKline Company က ေဆးက HPV 16 နဲ႔ 18 ကိုကာကြယ္ျပီး Gardasil company ေဆးက လိင္အဂၤါၾကြက္ႏို္႔ေတြျဖစ္ေစတဲ့ သိပ္မဆိုးတဲ့ HPV 6 နဲ႔ 11 ကိုပါ ကာကြယ္ေပးႏိုင္သတဲ့။

စစ္ၾက ေဆးၾကရာ၀ယ္…. ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ႔ HPV ပိုးမ်ိဳးေတြက စအိုလမ္းေၾကာင္းမွာ သိသာထင္ရွားတဲ႔ အဖုေတြ ၾကြက္ႏို႔ေတြကို မျဖစ္ေစပါဘူး။ သိသာျမင္သာတဲ႔ လကၡဏာအလြန္နည္းျပီး တခါတရံမွသာ စအိုအတြင္းသား အေရျပားက ျဖဴေနတာ၊ အနီေရာင္ အျဖစ္ အေရာင္ေျပာင္းေနတာကို ေဆးစစ္ရင္း သိႏိုင္တာပါ။ စအိုအေရျပား နည္းနည္းေလး ေျပာင္းလဲရံုနဲ႔တင္ စအိုကင္ဆာျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
စစ္ေဆးတဲ့နည္းေတြကေတာ့

• ကလပ္စည္း (ဆဲလ္)ေတြကို အဏုၾကည္႔မွန္ဘီလူးျဖင့္ စစ္ေဆးျခင္း
• စအိုလမ္းေၾကာင္းကို မွန္ေျပာင္းျဖင့္ၾကည္႔ျခင္း
• စအိုလမ္းေၾကာင္းရိွ အသားစကို စစ္ေဆးျခင္းတို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလိုစစ္ေဆးျပီး စအိုလမ္းေၾကာင္းက ကလပ္စည္းေတြက ပံုမွန္လား၊ ပံုမွန္ထက္ ထူးျခားေနတာလား၊ ကင္ဆာ အျမစ္စတြယ္ျပီးလား …စတဲ့ အေျခေနေတြကို ေလ့လာေဖာ္ထုတ္ရပါတယ္။ ေရာဂါအဆင့္ေတြ ကလည္း မတူပါဘူး။ ေရာဂါအဆင့္ကိုလုိက္ျပီး ကုသပံုေတြလည္း ကြာျခားပါတယ္။

စအုိကင္ဆာအတြက္ ၾကိဳတင္စစ္ေဆးျခင္း

ပံုမွန္အားျဖင့္ အမ်ားျပည္သူေတြအတြက္ေတာ့ ၾကိဳတင္စစ္ေဆးဖို႔ သိပ္မလိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်မ်ားတဲ့ သူေတြ အထူးသျဖင့္ HIV ပိုးရွိတဲ႔ လိင္တူဆက္ဆံသူအမ်ိဳးသားေတြ၊ HIV ပိုးရွိျပီး စအိုလမ္းေၾကာင္း အသံုးျပဳဆက္ဆံတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ေတာ့ စစ္ေဆးဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ အေမရိကရဲ့ သုေတသနတစ္ခုကေတာ့ HIV ပိုးရွိသည္ျဖစ္ေစ မရွိသည္ျဖစ္ေစ လိင္တူဆက္ဆံသူအမ်ိဳးသားအားလံုး စအိုကင္ဆာကို ၾကိဳတင္စစ္ေဆးထားတာ အက်ိဳးရွိပါတယ္လို႔ ေထာက္ျပထားပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔မွာ HPV ပိုးေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႔လူေတြမွာ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး ကင္ဆာအဆင့္ထိေရာက္ေစတဲ့ သဘာ၀ကို အတိအက် မသိရွိေသးလို႔ပါ။ အဂၤလန္ႏိုင္ငံကေတာ့ ဒီလုိစစ္ေဆးတာက ေငြ ကုန္ေၾကးက်မ်ားလို႔ု ပံုမွန္ လုပ္ဖို႔မလိုဘူးလို႔ ဆိုျပန္ပါတယ္။ အေမရိကမွာေတာ့ စအိုမွာ ၾကြက္ႏို႔ေပါက္တာရွိေနတဲ့ အမ်ိဳးသားေတြ၊ HIV ပိုးရွိတဲ့ လိင္တူဆက္ဆံသူအမ်ိဳးသားေတြအတြက္ စစ္ေဆးဖို႔ တိုက္တြန္းထား ပါတယ္။ ဒီလိုစစ္ေဆးျခင္းျဖင့္ ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈရဲ့ ၃၀% ကို ေလ်ာ့ခ်ႏိုင္တယ္လုိ႔ ဆိုပါတယ္။

စအုိကင္ဆာ ကုဖို႔ရာ….
အဂၤလန္ႏိုင္ငံက ပံုမွန္စစ္ဖို႔ မတိုက္တြန္းတာက အေၾကာင္းရွိပါတယ္တဲ့…။ ဒီကင္ဆာေရာဂါဟာ အျဖစ္နည္းတယ္၊ တကယ္လို႔ စစ္ေဆးလို႔ေတြ႕ရင္လည္း ေပ်ာက္ေအာင္မကုႏိုင္ဘူးတဲ့။ လက္ရွိကုေနတဲ့ ဓာတ္ေရာင္ျခည္ ကုထံုး (ဓာတ္ေရာင္ျခည္ျဖင့္ စအုိလမ္းေၾကာင္းရွိ အသားစမ်ားကို ဖ်က္ဆီးျခင္း) Inferred Coagulation Therapy က အလြန္နာက်င္တယ္တဲ့။ ေရာင္ျခည္နဲ႔ ကုျပီးေနာက္ (၁၀) လ ေနရင္ ေရာဂါျပန္ေပၚတဲ့အတြက္ မလိုအပ္တဲ့ အေနအထိုင္ခက္ေစတာတဲ့။ ဒီေတာ့ ကုသဖို႔ထက္ စစ္ေဆးဖို႔ကို အားမေပးဘူးတဲ့ေလ။

အကယ္၍ စအိုကင္ဆာျဖစ္ခဲ႔လည္း ခင္ဗ်ားဟာ အလြန္ကံဆိုးသူလို႔ မဆိုႏိုင္ဘူးတဲ့။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ေရာဂါရွိသူေတြဟာ ၅ ႏွစ္အတြင္း အသက္ရွင္ေနႏိုင္မႈ ၆၅% ရွိေသးတယ္တဲ႔ေလ။ ဥပမာ ေ၀ွးေစ့ကင္ဆာ (Testicular Cancer) ရွိသူေတြမွာ ၉၇% က ၅ ႏွစ္အတြင္း အသက္ဆံုးရတာတဲ့ေလ။ ေနာက္တစ္ခု အဆုတ္ကင္ဆာသမားေတြဆို ၅ ႏွစ္အတြင္း အသက္ရွင္ေနႏိုင္မႈက ၅ % ပဲရွိၾကတာ။ လက္ရွိေနာက္ဆံုးေပၚ ကုထံုးကေတာ႔ ဓာတ္ေရာင္ျခည္နဲ႔ကုတယ္ ျပီးေတာ့ ကင္ဆာေဆးေတြ သြင္းတယ္ ေသာက္ရတာေပါ႔။ ကင္ဆာေဆးေတြကလည္း သိပ္မျပင္းေတာ့ဘူးေလ။ သက္ေတာင့္သက္သာ ေသာက္လို႔ သြင္းလို႔ရတယ္ေလ။မအန္ေတာ့ဘူးေပါ႔။

ကာကြယ္ေဆးအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း….

ဒါဆို က်ေနာ္တို႔ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ေကာင္ေလး၊ ေကာင္မေလးေတြကို HPV 16-18 မကူးစက္ေအာင္ ကာကြယ္ေဆးထိုးသင့္ပါသလား… အေမရိကမွာေတာ့ ၂၀၁၁ အေစာပိုင္းမွာ အစားေသာက္နဲ႔ေဆး၀ါး ကြပ္ကဲေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က အသက္ ၉ ႏွစ္ကေန ၂၆ ႏွစ္အတြင္း က်ား/မ အားလံုး Gardasil ကာကြယ္ေဆးထိုးႏိုင္ေၾကာင္း အတည္ျပဳလိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဥေရာပေဆးပညာရွင္ အဖြဲ႔ေတြကေတာ့ အဲလို လုပ္တာကို သေဘာမတူပါဘူး။

ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဥေရာပမွာ ဒီလို ကာကြယ္ေဆးထိုးဖို႔ရာ ေဆးကို အဆင့္ဆင့္ အခ်ိန္ယူျပီးမွ အတည္ျပဳလို႔ပါ။ ေစ်းကလည္း ၾကီးလို႔တဲ့။ အေမရိကမွာလုပ္တဲ့ သုေတသနတစ္ခုကေတာ့ ဒီကာကြယ္ေဆး ဟာ အသက္ ၁၉ ကေန ၂၆ အတြင္း လိင္တူဆက္ဆံသူအမ်ိဳးသားေတြမွာ စအိုကင္ဆာျဖစ္ပြားမႈအတြက္ ၆၅% ကာကြယ္ေပးႏိုင္တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

ကဲ… ကိုယ့္ကိုယ္ကိုျပန္ေမးၾကရေအာင္… ခင္ဗ်ားဟာ အသက္ၾကီးတဲ့ လိင္တူဆက္ဆံသူအမ်ိဳးသားဆိုရင္… ကာကြယ္ေဆးထိုးဖို႔ အခ်ိန္ေႏွာင္းေနျပီလား?????? အေျဖက… တကယ္တမ္း ကာကြယ္ေဆး မလို ပါဘူးတဲ့။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ္ခံအားက ဒီ HPV ပိုးကို တိုက္ခိုက္ႏိုင္ေသးတယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားေမ့ေနလို႔ပါတဲ့။ ၂၀၀၉ သုေတသနအရ အေမရိကမွာရွိတဲ့ လိင္တူဆက္ဆံသူအမ်ိဳးသားေတြရဲ့ ၄၃%မွာ HPV ပိုးအတြက္ ခႏၵာကိုယ္က တုန္႔ျပန္တဲ့ ပဋိဇီ၀ပစၥည္းမေတြ႕ဘူးတဲ့ေလ။ ဆိုလိုတာက ဒီလူေတြမွာ ဒီလူေတြမွာ HPV ပိုးကူးစက္ခံရေပမယ့္ ကုိယ္တြင္းက တိုက္ခိုက္လိုက္ေတာ့ ဆိုး၀ါးတဲ့ ကင္ဆာေရာဂါ အထိ ဆက္မျဖစ္ေတာ့ဘူးေလ။

ဒါဆို ကာကြယ္ေဆးထိုးရင္ ဘာအက်ိဳးရွိမွာလဲ?????? လုပ္သင့္တာကေတာ့ မိမိမွာ ကူးစက္ခံထားရတဲ့ HPV ပိုးအမ်ိဳးစားကို သိေအာင္လုပ္ပါ။ ပိုးက HPV 16 သို႔မဟုတ္ HPV 18 မျဖစ္ေနရင္ေတာ့ ထိုးသင့္ တယ္ေလ။ ဒါေပမယ့္ HPV 16 သို႔မဟုတ္ HPV 18 လက္ရွိအေျခေနမွာ ကူးစက္ခံထားျပီးရင္ေတာ့ ထိုးလည္း မထူးေတာ့ဘူး။

တစ္စံုတစ္ေယာက္က စအိုမွာ ၾကြက္ႏို႔ေတြရွိလို႔ စအိုကင္ဆာျဖစ္ႏိုင္လားေမးရင္ ဘယ္လိုေျဖမလဲ…… အေျဖကေတာ့ HPV 16 သို႔မဟုတ္ HPV 18 ဆိုရင္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

ကာကြယ္ေဆးမထိုးေပမယ့္လည္း တျခားနည္းေတြနဲ႔ သိေအာင္လုပ္လို႔ရေသးတာကိုလည္း အမွတ္ရပါဦး။ ဥပမာ မိမိကုိယ္တိုင္ လက္နဲ႔စမ္းသပ္ၾကည့္မယ္၊စအိုလမ္းေၾကာင္းမွာ အသားမာေလးေတြရိွေနတာမ်ိဳး၊အသားပိုေလးေတြရွိေနတာမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ ကြ်မ္းက်င္တဲ့ ဆရာ၀န္နဲ႔ျပသင့္ျပီ။ စအိုလမ္းေၾကာင္းမွာ ယားယံတာ၊ နာတာ၊ အနာျဖစ္တာ၊ ေသြးထြက္တာမ်ိဳးလည္း စအို ကင္ဆာအတြက္ ဂရုျပဳျပီး စစ္ေဆးသင့္တယ္။ (တျခားေရာဂါေတြလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါေသးတယ္)။

HIV ပိုးရွိတဲ့ လိင္တူဆက္ဆံသူအမ်ိဳးသားမ်ားအတြက္ မွာခ်င္တာကေတာ့ ေဆးကို စနစ္တက်ေသာက္ဖို႔နဲ႔ ကြန္ဒံုးသံုးဖို႔ပါပဲ။ ပိုးမရွိတဲ့သူေတြအတြက္လည္း ကြန္ဒံုးကို စနစ္တက်သံုးျခင္းဟာ အေရးပါတဲ့ ကာကြယ္ျခင္း တစ္ခုပါပဲ…..

လမင္းကို

က်န္းမာေရးအတြက္သိသင့္သည္မ်ားစုစည္းထားမွဳ

Jul 6th

Penis Injection Risks - က်ားအဂၤါေဆးထိုးတဲ့ အႏၲရာယ္ေတြ

By Alex aung

ေယာက္်ားေလးေတြသဘာ၀အရ မိမိေမြးရာပါလိင္အဂၤါရဲ႕အရြယ္အစားနဲ႕ စြမ္းေဆာင္ရည္အေပၚ အရည္အေသြးထပ္တူသေဘာမ်ိဳး စဥ္းစားလက္ခံတတ္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ ထြားၾကိဳင္းမွသန္မာမယ္ လိင္ကိစၥမွာအက်ိဳးပိုထူးမယ္လို႕မွတ္ယူတတ္ၾကတာကိုးေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဆီးလမ္းေၾကာင္းႏွင့္ေက်ာက္ကပ္အထူးကုဆရာ၀န္ၾကီးေတြရဲ႕ ဆန္းစစ္ခ်က္ ေလ့လာခ်က္ေဆာင္းပါးေတြကိုလည္း ဖတ္ခဲ့ဖူးတယ္ ဆက္စပ္မိရင္ စကားေျပာေမးျမန္းၾကည့္တယ္။ ျပီးေတာ့ တိုးတက္ပါျပီဆိုတဲ့ အေမရိကက ဆရာ၀န္ၾကီးမ်ားရဲ႕ ေလ့လာေတြ႕ရွိခ်က္ေတြကို ဖတ္ရႈမိရျပန္ေတာ့ အြန္လိုင္းကေနေၾကျငာတဲ့ အမ်ိဳးသားမ်ားစိတ္၀င္စားတတ္တဲ့ကိရိယာေတြ ေသာက္ေဆး လိမ္းေဆးေတြကို တကယ္အာမခံခ်က္ရွိလားေလ့လာၾကည့္ျပန္ေတာ့ ညာတာကခပ္မ်ားမ်ားပါ။ ေဆးထိုးဖို႕မလိုသူကို မိုးေရထိုးေပးျပီး ႏွစ္သိမ့္ရသလိုမ်ိဳးေဆးေတြမ်ားပါတယ္။ ဒီကိစၥကလည္း စီးပြားရွာလို႕ေကာင္းတဲ့အေနအထားဆိုေတာ့ အမ်ိဳးသားမ်ားစီက အလံုးအရင္း ရတဲ့ေငြေၾကးေတြက မက္စရာကိုးေနာ္။

ထုၾကီးလာေအာင္ေသာက္တဲ့ေဆးတို႕၊ရွည္လာေအာင္ေလ့က်င့္တဲ့ကိရိယာေတြေျပာင္းေတြ အို…အမ်ားၾကီးပဲေရာင္းေကာင္းလိုက္တာ မ်ားမွမ်ား။ ထိုးေဆးတဲ့ အံကိုက္ျဖစ္တဲ့အေျခအေနရွိသူမ်ားကို ဓာတ္ပံုရိုက္ျပျပီးေၾကျငာတာလား နဂိုထြားကိုယ္ေတာ္ေတြပံုကိုရိုက္ျပီး ပိုက္ပိုက္ေပးျပီး ညာခိုင္းေၾကျငာတာလား မစဥ္းစားႏိုင္ၾကျပီ။ အျပာကားေတြထဲကမင္းသားေတြဆိုတာ ေသခ်ာလူေရြးခ်ယ္ျပီးရိုက္ကူး ထားၾကတာပါ။ အဆမတန္ ေဖာင္းကားလာလို႕ မရပ္တန္႕ေတာ့လို႕ ဆီးသြားမရေတာ့လို႕ အလိုေလး အဘေလးေအာ္ေနရသူမ်ားရဲ႕ ဓာတ္ပံုမ်ားၾကေတာ့ မေဖာ္ျပပါလား။

အခု ခါတိုင္းလိုပါပဲ က်န္းမာေရးအေမးအေျဖေတြကို ကူးယူေနၾက အေမရိကေရာက္ ဆရာၾကီးေဒါက္တာတင့္ေဆြရဲ႕ Facebook ေပ့ခ်္ကေန “က်ားအဂၤါေဆးထိုးတဲ့အႏၱရာယ္ေတြ” အေမးအေျဖေလးကို ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။ ေဆးထိုးသမားလုပ္ဖို႕ စဥ္းစားေနသူမ်ားဖတ္ၾကည့္ဆင္ျခင္ေပါ့ေနာ္။

က်ားလိင္အဂၤါကို ေဆးထိုးၾကျပီး ဒုကၡေရာက္ၾကလို႔ ေမးလာသူေတြမနည္းပါ။ အမ်ားဖတ္ေအာင္တင္သင့္ မတင္သင့္ စဥ္းစားေနခဲ့တာ ႏွစ္ေတြၾကာပါျပီ။ အျပစ္တင္ခ်င္သူေတြက ကြ်န္ေတာ့္ကိုသာတင္ၾကျပီး၊ အက်ိဳးျဖစ္ႏိုင္သူေတြကမ်ားမွာမို႔ အရင္ေရးထားတာကို (အမ်ားၾကီးမြမ္းမံျပီး) တင္ပါရေစ။ ပို႔လာတဲ့ဓါတ္ပံုေတြေတာ့ မတင္ေတာ့ပါ။

(၁) ဘယ္သူမွမေျပာပဲ မိမိဘာသာလမ္းေဘးကဆိုင္ေတြမွာ ကိုယ့္ဘာသာ ေဆးထိုးအပ္သြားဝယ္ၿပီး၊ လမ္းေဘးဆိုင္က ငနဲေတြထိုးေပးတယ္ဆိုလို႔ သြားထိုးလိုက္မိတယ္။ ၾကားမိတာေတာ့ အဲဒီေဆးကို နည္းနည္းခ်င္းထိုးရတယ္လို႔ေတာ့ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီဆိုင္ကငနဲက ၂ ႀကိမ္ေတာင္ထိုးေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေဆးထိုးၿပီးရင္ လိမ့္ေခ်ေပးရတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ အဲဒီလိုမေခ်ေပးရင္ ေဆးေတြဟာ တစ္ေနရာထဲကို ခဲသြားတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ လွိမ့္ၿပီး ေခ်ေနပါတယ္။ ေခ်ေပးတဲ့အခါ လိုအပ္တယ္လို႔ ထင္မိပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ေဆးထိုးလည္း မ်ားသြားပံုရတယ္။ ေဆးေတြက တစ္ျဖည္းျဖည္းမ်ားသလိုပဲ ဖီးၾကမ္းငွက္ေပ်ာသီးထက္ ပိုႀကီးလာပါတယ္။ ေဆးေတြက တျပင္လံုးအျပင္ အေရွ႕က အရည္ျပားထဲအထိ ဝင္လာၿပီး ထိပ္ကိုဖြင့္လို႔မရေတာ့ဘူး။ ေနာက္ဆံုး တျဖည္းျဖည္း ဆီးေပါက္တဲ့ အေပါက္ကို ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ဖြင့္မရေတာ့ဘူး ျဖစ္လာတယ္။

အဲဒါနဲ႔ ေၾကာက္ၿပီး ဆရာဝန္ဆီသြားျပ ေဆးခန္းတစ္ခုမွာ ခြဲဖို႔ ျပင္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ တစ္ျဖည္းျဖည္း ခဲခဲလာပါတယ္။ ေဆးေတြထုတ္တဲ့ရက္က ေဆးထိုးၿပီး ၃ ရက္ေျမာက္ေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဆရာဝန္က ထံုေဆးေပးၿပီး ေဆးေတြကို ထုတ္ေပးပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြ က်န္လိမ့္မယ္လို႔လည္းေျပာပါတယ္။ အဲဒီမွာ ခြဲစိတ္ေနတုန္း ထံုေဆးကေျပခ်င္လာပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဆရာဝန္က အျမန္အျမန္ ခ်ဳပ္လိုက္ပံုရပါတယ္။ ပံုထဲကအတိုင္းကို ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။ အခု အဲဒီလိုျဖစ္တဲ့ ေနာက္ပိုင္း အိမ္ကမသိေအာင္ ေဆးရံုမွာမေနပဲ ခြဲၿပီးၿပီးခ်င္း အိမ္ပဲျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ေညႇာ္ေတာ့ မိေကာင္းမိခဲ့မယ္ထင္ပါတယ္။

အခု ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ေထာင္က်သြားပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ မိန္းမက မခံစားႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အတူေနၿပီးတိုင္းျဖစ္ျဖစ္ မဆက္ဆံပဲ ထားတဲ့အခါျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေဆးခဲေနတဲ့ ေနရာေတြက ကိုက္သလိုလို နာသလိုလိုေလး ခံစားမႈ အေသးေလးေတြ ခံစားလာမိပါတယ္။ အဲဒီလို ကုိက္သလိုလိုျဖစ္လာတာက ဒဏ္ရာက်က္ၿပီး ၁ ႏွစ္ၾကာၿပီးမွ ခံစားလာရတယ္လို႔ ခံစားမိပါတယ္။ အဲဒါ ကင္ဆာျဖစ္ႏိုင္သလား။ ေနာက္ၿပီး ေဆးေတြက ဆီးဖံုးအထိေကာ ကပ္ပယ္အိတ္ (ေခၚ) ေဝွးေစ့ အိတ္ထဲမွာပါ ျပန္႔ၿပီးခဲေနပါတယ္။

Picture (C) မွာ ေဖာ္ျပတဲ့အတိုင္း ေဆးေတြေရာက္ေနတယ္။ အဲဒီလို ျဖစ္ျခင္းအားျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ကေလးေကာ ရႏိုင္ပါ့မလားလို႔လည္း သိခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အဲဒီအထဲက ေဆးခဲေတြကို ခြဲစိတ္မႈျပဳလုပ္ၿပီး ဖယ္ထုတ္လို႔ေကာ ရႏိုင္ပါ့မလား။ ေနာက္ၿပီး Picture (B) မွာ ျပထားတဲ့အတိုင္း ပိုထြက္ေနတဲ့ေနရာက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေကာ ဇနီးသည္အတြက္ပါ တအားအခက္ခဲျဖစ္ေနလို႔ အဲဒီေနရာကို ပလပ္စတစ္ ဆာဂ်ရီလုပ္လို႔ရႏိုင္ပါ့မလား။

အဲဒီမွာ အမွ်င္ကလည္း တစ္ခါတစ္ေလ အတြင္းခံဝတ္တဲ့အခါ ဆြဲထားသလိုျဖစ္ၿပီး နာနာေနတယ္။ အဲဒီအမွ်င္ေလးကို ျဖတ္ထုတ္လို႔ေကာ ရႏိုင္ပါ့မလား။ အကယ္၍ ျဖတ္ထုတ္လို႔ရပါက ကေလးယူလို႔ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။ Picture (D) က အမွ်င္ကေလးကို ေျပာတာပါ။ ဘယ္ဆရာဝန္နဲ႔ ဘယ္လို ေျပာျပရမလဲဆိုတာရယ္ သိလို႔ရႏိုင္မလား။ ပလပ္စတစ္ဆာဂ်ရီ လုပ္လို႔ရနိုင္ပါမလား။ ရႏိုင္တယ္ဆိုရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တဲ့ေဆးရံုကို လမ္းညႊန္ေပးေစလိုပါတယ္။

လက္လွမ္းမီသေလာက္ မလုပ္ၾကေအာင္ သတိေပးၾကေစခ်င္ပါတယ္။ အရပ္နည္းေတြ၊ အြန္လိုင္းေၾကာ္ညာေတြကို မယံုၾကပါနဲ႔။ လူျဖစ္ရွံဳးသြားၾကသူေတြ မနည္းေတာ့ပါ။ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြမွာ အဲလိုေယာက္်ားလိင္အဂၤါကို ေဆးထိုးလို႔ ဘာေတြျဖစ္သလည္းဆိုတဲ့ သုေတသန သိပ္မေတြ႔ေသးပါ။ အဲလုပ္ၾကတာ ျမန္မာေတြမွာသာ မ်ားသလားမေျပာတတ္ပါ။ ေမးလာသူေတြထဲမွာ ထိုင္းမွာအလုပ္လုပ္ေနသူထဲကလည္းပါတယ္။

ပံုမွာ က်ားလိင္အဂၤါကိုေဆးထိုးနည္း ျပထားပါတယ္။ အဲတာက လိင္အဂၤါၾကီးေဆးထိုးဘို႔ မဟုတ္ပါ။ တကယ့္ ပန္းေသ ပန္းညႇိဳးျဖစ္ေနသူေတြအတြက္သာျဖစ္ပါတယ္။ ေဆးထိုးအပ္ေရွာင္ရမယ့္ေနရာေတြကို အၾကမ္းဖ်ဥ္းေတြ႔ပါလိမ့္မယ္။


• ကၽြန္ေတာ္ လြန္ခဲ့တဲ့ ၆ ႏွစ္က အဂၤါၾကီးေအာင္ ေဆးထိုးထားပါတယ္။ ေဆးထိုးျပီးစကေတာ့ မၾကာခဏဆိုသလို ေဖာင္းလာလိုက္ ျပန္က်သြားလိုက္ တခါတေလ အရမ္းၾကီးနာက်င္ေနတာေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခု ေနာက္ပိုင္းေတာ့ အဲ့လိုေတြမျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ အဖ်ားပိုင္းမွာပဲ ေဆးထို္းထားတဲ့ အရည္ေတြ စုေနတယ္နဲ႔တူတယ္ အဖ်ားပိုင္းမွာ ၾကီးေနတယ္။ ထပ္ဖ်ားကို ေအာက္ဆြဲခ်လို႔ မရဘူး။ ဆက္ဆံတာေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဆီးေပါက္ရင္ ဆီးကအကုန္မထြက္ပဲနဲ႔ နည္းနည္းက်န္ေနတယ္။ သုတ္လႊတ္ရင္လဲ ပန္းမထြက္ဘူး။ နည္းနည္းခ်င္း က်တယ္။ ဒါကို ျဖတ္လိုက္ရမလား။ ျဖတ္ရင္ အရင္လိုျပန္ေသးသြားမလား။ ျဖတ္လည္းျဖတ္ခ်င္တယ္၊

• ကၽြန္ေတာ္ ေဆးထုိးတာက တၾကိမ္ထဲပါ။ ဘာေဆးလဲေတာ့ မမွတ္မိဘူး။ ထိုးတာက ယိုးဒယား (မယ္ဆိုင္) မွာပါ။ ျဖတ္ခ်င္တယ္ဆိုတာက အေရျပားကိုပါ။ အေရျပားလွန္လို႔မရရင္ အႏၲရာယ္ရွိတယ္ထင္လို႔ပါ။ အေရျပား ျဖတ္ျပီး ေဆးေတြ ျခစ္ထုတ္လိုက္ရင္ အရင္အတိုင္း ျပန္ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ ေသးသြားမွာေပါ့။ အေကာင္းဆံုးကို လမ္းညႊန္ေပးႏိုင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

• ကၽြန္ေတာ္ ဆရာ့ဆီကို တခ်ိန္တုန္းက ေရးဖူးပါတယ္။ လိင္တံကို ေဆးထိုးထားတဲ့အေၾကာင္းပါ။ အခုအဲ့ဒါကို ျပန္ျပီးခြဲပစ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္လို႔ပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဆီးသြားတိုင္းမွာ ဆီးက်န္ေနတာရယ္၊ ဆက္ဆံျပီးတိုင္း သုက္ရည္အကုန္ အျပင္ကိုမေရာက္တာရယ္၊ ထိပ္ဖြင့္လို႔မရတာရယ္ေတြေၾကာင့္ပါ။ သိခ်င္တာက ခြဲစိတ္ရင္ အခ်ိန္ ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္ ေဆးရံုမွာေနရမွာလဲ၊ ခြဲစိတ္ျပီးရင္ ဘာေတြကိုေရွာင္ၾကဥ္ရမွာလဲ၊ (႕႕႕႕႕) မွာ သြားျပီးလုပ္မွာပါ။ ကုန္က်စရိတ္ေကာ မ်ားႏိုင္လား၊ အရည္ျပားကို မျဖတ္ထုတ္ပဲနဲ႔ ျပန္ျပီးခ်ဳပ္လို႔ရႏိုင္လား၊

• အဂၤါၾကီးေအာင္ က်ားအဂၤါထဲကို ဆီလီကြန္တို႔ ပန္းေပါင္းဆီတို႔အစား ေနာက္ပိုင္း ပင္နယ္စလင္ထိုးေဆးအဆီကို ထိုးထည့္ၾကတာ သိပ္မ်ားလာပါတယ္။ (၃) ခါထိုးရပါတယ္။ ပင္နင္စလင္အဆီက ခဲေနရင္ မီးဝန္းလိုက္ပါေသးတယ္။ ပထမတစ္ခါထိုးျပီး အသားႏုေလးတစ္လြာ တက္လာေအာင္ေစာင့္ျပီးမွ ဒုတိယအၾကိမ္ ျပန္ထိုးရပါတယ္။ တတိယအၾကိမ္ ထိုးျပီးရင္ ေဆးေအာင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ပင္နင္စလင္ ေဆးက က်ားအဂါ္အထဲသို႔ ေရာက္လ်င္ ပန္းေပါင္းလိုမဟုတ္ဘဲ့ အသားဆဲလ္ေတြျပန္ျဖစ္သြားျပီး သူကအထဲမွာ ဘာမွဒုကၡမေပးဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဟုတ္ပါသလား။ က်ားအဂၤါၾကီးခ်င္လို႔ ပင္နင္စလင္အဆီကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ထိုးေနၾကတာေတြ႔ရပါတယ္ဆရာ။ ဘာအႏၲရာယ္မွမရွိတာ ေသခ်ာလားဆရာ သိခ်င္ပါတယ္။ (စာတပုဒ္ေရးထားပါတယ္။)

• ကြၽန္ေတာ့္အသက္ ၂၅ ႏွစ္ပါ။ ႕႕႕႕႕ လို႔ေခၚပါတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္မွာေနပါတယ္။ နားနဲ႔မနာ ဖုဝါးနဲ႔နာေပးပါ။ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ လိင္တံကို 1.1.2014 ေန႔က ထိုင္းအုန္းဆီထိုးခဲ့မိပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဗ်ာ အုန္းဆီက အသားကို ႀကိတ္ထားတဲ့ အဆီမဟုတ္ပဲ အခြံကိုႀကိတ္ထားတဲ့အဆီ ျဖစ္ေနတယ္။ ဆယ္ရက္ေလာက္ၾကာေတာ့ ေရာင္လာတယ္။ 18.1.2014 ေန႔က ေဆး႐ံုမွာျပတယ္။ ေဆး႐ံုေရာက္ေတာ့ ေမးခိုင္ပိုးစားတယ္ဆိုၿပီး အေရခြံေတြ လွန္ထုတ္လိုက္ပါတယ္။ အဖ်ားမွာေတာ့ လက္တစ္လံုးေလာက္ က်န္ပါေသးတယ္။ အဲ့ဒါ အေရခြံျပန္ျဖစ္ႏိုင္လား။ ဘာဆက္လုပ္ရမလဲဆိုတာ လမ္းၫႊန္ပါဦးဆရာ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၆-၆-၂ဝ၁၅

ကဲဘယ္လိုလဲ ေဘာ္ဒါေဘာကၽြတ္ေတြ….ၾကီးသည္ ငယ္သည္ ပ်ိဳမသိ ၾကာၾကာထိမွခ်စ္မိသည္ဆိုေသာစကားလို ကိုယ္နဲ႕ဆက္ဆံတဲ့ ပါတနာေက်နပ္ေအာင္ျပဳစုေပးႏိုင္ဖို႕အေရးပိုၾကီးသည္လို႕ မစဥ္းစားမိၾကဘူးလားဗ်။ က်န္းမာသန္စြမ္းေသာ ေယာက္်ားပီသေသာသူမ်ား ျဖစ္ၾကရင္ ေမြးရာပါပစၥည္းကို လိုသလိုသံုးႏိုင္ၾကျပီး ေက်နပ္ေစႏိုင္တာပဲေလ။ ဗလေမာင္ေတြမွာ ကိုယ္ခႏၶာၾကြက္သားေတြက ေလ့က်င့္မႈ ေၾကာင့္ၾကီးထြားလာေပမယ့္ ငယ္ပါကေတာ့ ေမြးရာပါအရြယ္အတိုင္းမို႕ ေသးသြားသေယာင္ထင္ရတာကလည္း ခၽြင္းခ်က္ရွိေသးသေနာ္။

က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစေၾကာင္း…

Alex Aung (6 July 2015)

Mar 10th

A Woody Surprise

By Alex aung

ဒီေန႕ဟာ အေတာ္လွပေသာ ေန႕ေလးတစ္ေန႕လို႕ေျပာရပါမယ္။ ေက်းငွက္ေလးေတြကလည္း က်ည္က်ည္က်ာက်ာျမည္ေၾကြးလို႕။ ေနမင္းၾကီးကလည္း လိေမၼာ္၊ အနီ ႏွင့္ အ၀ါေရာင္သစ္ရြက္ေတြကိုအလင္းတန္းေတြျဖတ္သန္းလို႕လွပေနတာမ်ား ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ ခ်စ္ခ်စ္ အျပံဳးခ်ိဳခ်ိဳနဲ႕ေကာင္ကေလးကေတာ့  ေမာဟိုက္မႈေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကို ေမ့ေလ်ာ့ေန ေလရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးဖို႕အားသန္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး အားလပ္ခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ား မွာ စိမ္းစိုေသာ သစ္ေတာအုပ္ရယ္၊ စပါးပင္ေတြ ေကာက္ပင္ေတြယိမ္းႏြဲ႕ေနတတ္တဲ့ လယ္ကြင္းျပင္ေတြနဲ႕အတူ ေအးျမတဲ့ေရေတြစီးဆင္း ေနတတ္တဲ့စမ္းေခ်ာင္းေတြ အနီးအနားသြားကာ ေအးေအးလူလူအနားယူတတ္တဲ့အက်င့္ရွိပါတယ္။ ဆူညံရႈပ္ေထြးလွေသာ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီး နဲ႕ခပ္လွမ္းလွမ္းကို ထြက္ေျပးရင္းေပါ့ေလ။ ကၽြန္ေတာ္က ေဂဟေဗဒ (ecology) ဘာသာရပ္ကို အထူးျပဳယူျပီးေက်ာင္းတက္ေနသလို တစ္ဖက္ကလည္း သစ္ေတာမ်ားျပန္လည္စိမ္းလန္းစိုေျပဖို႕လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ ဌာနတစ္ခုမွာ ေတာရိုင္းတိရိစၧာန္နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ဇီ၀ေဗဒ ပညာရွင္တစ္ေယာက္ ကဲ့သို႕ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းရခဲ့ပါေသးတယ္ ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ခ်စ္တဲ့သစ္ေတာအုပ္ေတြထဲမွာေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္ခ်စ္ကေလး ကေတာ့ ဆန္႕က်င္ဘက္ပါ။ ကြန္ပ်ဴတာပရိုဂရမ္မာသမားတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး သူ႕အခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ားကို ေန႕စဥ္ရက္ဆက္ ကြန္ပ်ဴတာတစ္ခုရဲ႕မ်က္ႏွာျပင္ကို ၾကည့္ေနျခင္းျဖင့္ကုန္ဆံုးေစပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာေမာ္နီတာတစ္ခုရဲ႕ေရွ႕၀ယ္ ေန႕တိုင္း ေန႕တိုင္း ရူးရူးမူးမူးမဟုတ္ေပမဲ့ သူဇြဲခတ္ပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ ေတြ႕ဆံုၾက ခ်စ္ခင္မိၾကတာကေတာ့ ေက်ာင္းမွာျဖစ္ ျပီးေတာ့ သူ႕အလုပ္ အကိုင္သဘာ၀ေၾကာင့္လည္း ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္တဲ့အလုပ္ကို ရွာေဖြလုပ္ကိုင္ပိုင္ခြင့္ရျခင္းျဖင့္အဆံုးသတ္ပါတယ္။ သူဟာတကယ့္ကို ရည္မြန္ခ်ိဳသာေသာ ခ်စ္စဖြယ္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေပမယ့္ နည္းနည္းေလးေတာ့ ေမ့ေလ်ာ့တတ္တယ္ ဆိုရမလားဘဲ။ လတ္တေလာအျဖစ္အပ်က္ကိုေျပာရရင္ အရင္အပတ္က ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႕ဆိုတာကို ဒီေန႕မတိုင္ခင္ထိ ေမ့ေနခဲ့တယ္။ ဒါေလးေၾကာင့္ လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ဟာ ေနေရာင္ျဖာျပီးေႏြးေနတဲ့ ဒီေန႕မွာ စိမ္းလန္းတဲ့သစ္ေတာအုပ္ထဲကိုေရာက္ေနခဲ့တာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ ေမြးေန႕အတြက္ အထူးတလည္ မလုပ္ေပးခဲ့မိျခင္းအေပၚ ေျပရာေျပေၾကာင္းျဖစ္ေစဖို႕ သူ႕ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ေတြကိုေပးအပ္ျခင္းေပါ့ေနာ္။

 

ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်တတ္တဲ့ သြားတတ္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းေလးေတြက အေကြ႕အေကာက္မညီတဲ့ကၽြန္ေတာ့္လက္ေခ်ာင္းေတြလိုပါပဲ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ တေျဖာင့္တည္းမဟုတ္ပါဘူး။ သနားစရာ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္ခ်စ္ေလးကေတာ့ ကေလးဆန္တယ္ေျပာရမလား ဒီလမ္းေၾကာင္းအတိုင္းသြားမယ္ ျပီးရင္ ဒီလမ္းေၾကာင္းအတိုင္းျပန္ေလွ်ာက္လာမယ္ အဆံုးသတ္ကဒါဆိုတာ မွန္းလို႕ရေနတတ္ပါတယ္။ ဒီေန႕ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့လမ္းေၾကာင္းကေတာ့ ခါတိုင္းနဲ႕မတူ စမ္းေခ်ာင္းေတြဘက္ အဆံုးမသတ္ဘဲ ေက်ာက္ဆိုင္ေက်ာက္သားေတြရွိတဲ့ ေတာင္ကုန္းျမင့္တစ္ခုမွာ လမ္းဆံုးပါတယ္။ ေျပျပစ္ေသာ ေျမလမ္းေလးအတိုင္းေလွ်ာက္သြားျပီးေနာက္ ေက်ာက္သားေတြနဲ႕အစပ်ိဳးကာ ေက်ာက္ဆိုင္အျပည့္ ေတာင္ကုန္းျမင့္ျမင့္ကေန တကယ့္ကို က်ယ္ေျပာလွတဲ့ ေကာင္းကင္ျပာၾကီးရယ္ ခပ္ေ၀းေ၀းရွဳေမွ်ာ္ခင္းေတြရယ္ အမွန္အကန္ၾကည့္ေမာမဆံုးျဖစ္ႏိုင္ခဲ့တာ။ ဟိုရႈခင္းေလးေမွ်ာ္လိုက္ သစ္ပင္ေလးေတြေငးလိုက္ ပန္းေလးေတြေမႊးလိုက္လုပ္ရင္း သြား လိုက္တာ ဘိုဘို ေခ်ာ္က်မလိုျဖစ္မွ သူ႕ကိုလွည့္ၾကည့္မိပါတယ္။

 

“အာ….ဘာမွမျဖစ္ဘူး ဟဲ အိုေက” ကၽြန္ေတာ္ အျမန္ေနာက္လွည့္ျပီးေျပးသြားမလိုလုပ္လိုက္ေတာ့ သူကရယ္က်ဲက်ဲနဲ႕ ကိုယ္ဟန္ထိန္း ရင္း အဆင္ေျပေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ သူသည္လည္း ဟိုသည္ၾကည့္ရင္း လာလိုက္တာ စီးထားတဲ့ဖိနပ္ေၾကာင့္ေကာ ေက်ာက္စရစ္မ်ား ေၾကာင့္ ေခ်ာ္က်မလိုျဖစ္ျပီး သစ္ပင္မ်ားကိုဆြဲကိုင္ကာ ကိုယ္ဟန္ထိန္းႏိုင္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ “ခဏနားၾကျပီး တစ္ခုခုေသာက္ၾက မလား?” ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကို စကားစလိုက္ေတာ့ ေက်းဇူးတင္တဲ့အၾကည့္နဲ႕ၾကည့္ကာ ေခၽြးစက္ေလးေတြခိုသီေနတဲ့ သူ႕အညိဳေရာင္ ဆံႏြယ္ေတြကို သပ္တင္ရင္း သစ္ျမစ္ဆံုတစ္ခုမွာထိုင္ခ်လိုက္ကာ ေက်ာပိုးအိတ္ထဲက ေဖ်ာ္ရည္ဘူးကိုထုတ္ေသာက္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း ထို႕အတူ ေရသန္႕ဘူးေသးေလးကိုထုတ္ေသာက္လိုက္ရင္း သူ႕ေနာက္ပါးနားမွာ ထိုင္နားလိုက္ရဲ႕။

“ေနသာရဲ႕လား အိုေကလား ခ်စ္ေလး”

“အင္း….ဒီလို လမ္းေလွ်ာက္အားကစားမ်ိဳးနဲ႕ အကၽြမ္းတ၀င္မဟုတ္ေတာ့ နည္းနည္းေမာတယ္ ေဘဘီ”

 

“သိတယ္….ခ်စ္ေလး ဆက္မသြားခ်င္ေတာ့ဘူးဆို ေနာက္လွည့္ျပန္ၾကမယ္ေလ” ျမင့္မားေသာ ဘ၀ေတာင္တန္းတစ္ခုေပၚကို အတူတကြ တက္ေရာက္လိုျခင္းမရွိဘဲ ျပန္လွည့္ခ်င္တဲ့ အဓိကအေၾကာင္းျပခ်က္ထဲကတစ္ခုျဖစ္ရင္း ႏွစ္ဦးသားအတူတကြ လွမ္းတဲ့ ပထမဆံုးခရီးကို ဦးမက်ိဳးခ်င္တာေတာ့အမွန္ပါ။ မၾကာခဏ ဒီလို ေအးေဆးသက္သာအနားယူခဲ့ၾကေပမယ့္ ဒီခရီးစဥ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဦးေဆာင္ေရြးခ်ယ္ ခဲ့တဲ့ အထူးသီးသန္႕ေလးျဖစ္ပါတယ္။ “အို…မဟုတ္ရပါဘူး။ ေဘဘီေျပာေတာ့ ေရာက္ကာနီးျပီဆို။ အဲ့ေနရာကိုေဘဘီအရမ္းသြားခ်င္ေန တာ ကိုသိတယ္။ လာသြားစို႕” သူေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႕ထရပ္လိုက္ကာ အထုပ္အခ်ိဳ႕ကိုလြယ္ရင္း ေတာင္တက္လမ္းဆီကိုေလွ်ာက္ပါေရာ။ သူ႕ကိုယ္ဟန္ပံုပန္းက က်စ္လစ္သန္မာေသာ ၾကြက္သားပိုင္ရွင္မ်ိဳးေတာ့မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ သူ႕လိုပဲပရိုဂရမ္မာအမ်ားစုဟာ ခပ္ဖိုင့္ဖိုင့္ကိုယ္ ဟန္ေတြပိုင္ဆိုင္ၾကတာမ်ားေပမယ့္ သူကေတာ့ အဲ့လိုမဟုတ္ အရပ္အျမင့္ ၅ေပ၁၀လက္မနဲ႕အညီ ေရကူးသမားကိုယ္ဟန္ရွိပါတယ္။ ဗိုက္သားမွာ six packs ေတြမရွိေပမယ့္ အဆီပိုလံုး၀မရွိေသာ ကၽြန္ေတာ့္အၾကိဳက္ကိုယ္လံုးပိုင္ရွင္ပါေလ။  ဒါေပမဲ့ သူ႕ခမ်ာ ေတာင္တက္ သမားေတြလို သက္လံုမေကာင္းတာလား အၾကမ္းမခံတာလားမသိ သူ႕ေနာက္ဖ်ားက လိုက္ပါလာေသာ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ခပ္ေျပေျပတက္ သြားေသာ ေတာင္တက္လမ္းတေလ်ာက္ ေက်ာျပင္ကိုတြန္းတြန္းျပီး သြားေစကာ ေနာက္တစ္ခါေဘးကိုေလ်ာမက်ေစေရးၾကိဳးစားရပါ တယ္။

 

သစ္ပင္တစ္ပင္ေပၚက သစ္ခြပန္းေတြကို လွမ္းအေငးမွာ သူကေရွ႕ကိုနည္းနည္းေရာက္သြားပါျပီ။ သစ္ပင္ခပ္ၾကီးၾကီးရဲ႕ ပင္စည္ကို လက္ေထာက္ လိုက္ကာ သူ အသက္ကိုမွ်င္းရွဴေနေလရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္က ေမာေတာ့ေမာေပမဲ့ ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ အေမာေျပတတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူလြယ္ထားတဲ့ အိတ္ကိုလွမ္းခၽြတ္ယူလိုက္ျပီး ခါတိုင္းကၽြန္ေတာ္လာရင္ ပစၥည္းေတြဖြက္ထားေနၾက သစ္ပင္ၾကီးတစ္ပင္ရဲ႕ ျခံဳနဲ႕ကြယ္ေနေသာ သစ္ကိုင္းမွာ ခ်ိတ္လိုက္ဖြက္လိုက္ပါတယ္။ အာ….သစ္ပင္ေနာက္ဘက္ကို၀င္လိုက္ေတာ့ အမႈိက္ေတြမရွိရွင္းေနတာ ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ အံ့အားသင့္မိရပါရဲ႕။ ဒီလူသြားလမ္းေၾကာင္းေလးအတိုင္း လူသြားလူလာမမ်ားလွဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိေနတယ္ ေလ။ အခု ကၽြန္ေတာ္ ဖြက္ထားခဲ့တဲ့ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းအခ်ိဳ႕ကေနရာေရြ႕ေနသလို ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္တဲ့အခါသံုးတတ္တဲ့ လက္ဆဲြျခင္း တစ္ျခင္းကို သစ္ကိုင္း တစ္ကိုင္းမွာ ၾကိဳးနဲ႕အေသအခ်ာခ်ည္ေႏွာင္ထားတာကိုေတြ႕ရတယ္။ စကၠဴအညိဳေတြနဲ႕ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ထုပ္ပိုး ထားေသာပစၥည္းတစ္ခုခု ဟာ ျခင္းထဲမွာအက်အနရွိေနေလရဲ႕။ ဘယ္သူေတြကဘာအတြက္လုပ္ထားမွန္းမသိေပမဲ့ သူတို႕ေတြ အလြန္တရာေပ်ာ္ရႊင္သြားေစမယ့္ surprise တစ္ခုလုပ္ထားတာပဲျဖစ္မွာပါ။

 

ကၽြန္ေတာ္ အဲ့ဒီျခင္းကိုၾကည့္ျပီး ေနာက္ျပန္အဆုတ္ ခဲလံုးတစ္လုံးကိုနင္းမိျပီးဟန္ခ်က္ပ်က္မလိုအလုပ္မွာ သန္မာေသာလက္ႏွစ္ဖက္က ကၽြန္ေတာ့္ခါးအစံုကို ေနာက္ဖက္ကေနရစ္သိုင္းေထြးဖက္ျခင္းခံလိုက္ရရာ သန္မာေတာင့္တင္းေသာ ခ်စ္ရေသာသူရဲ႕ ရင္ခြင္္ထဲကိုေရာက္ ရွိသြားရပါတယ္။ “HAPPY BIRTHDAY ေဘဘီ” အရိပ္အျမြက္ေတာင္မျပခဲ့ဘဲ ကၽြန္ေတာ့္နားရြက္နားကပ္ခါ ဆုမြန္ေခၽြတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ အသဲႏွလံုးေတြ အရည္ေပ်ာ္သြားခဲ့ရပါျပီ။ ‘ေဘဘီ့ကိုၾကည့္ရတာ ခ်စ္လုပ္ေဆာင္ခ်က္က ေအာင္ျမင္သြားပံုရတယ္ ဟုတ္လား’ ကၽြန္ေတာ့္ဖာသာ ကၽြန္ေတာ္ျပံဳးမိရကာ စကားခြန္းတုန္႕မဆိုျငိမ္ေနစဥ္မွာပဲ သူ႕လက္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရွပ္အက် ႌေအာက္ကို လက္လွ်ိဳ ၀င္ေရာက္လာျပီးေနာက္ ရင္အုပ္အစံုရယ္ ဗိုက္သားျပင္အႏွံ႕ရယ္ ခပ္ရြရြေလးပြတ္သပ္ပါတယ္။

 

“Gym ကစားေနက် အားကစားသမား အေတာ္မ်ားမ်ားက ဒီလိုေတာင္တက္ေလ့က်င့္ခန္းေလးလုပ္ဖို႕ကေတာ့ ေအးေဆး… အသင့္ ဆိုတာ သိဘူးလား ေဘဘီ? ကို႕ gym ဆရာက တာတိုအေျပးခ်န္ပီယံဗ်…ကိုတို႕ကိုေလ့က်င့္ေပးတာအျမဲ”

 

“ေအာ္….မေတြးတတ္ခဲ့ဘူးေလ …ဘယ္သိမွာလဲလို႕”

 

မထူ႕တထူ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းမ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ့္ လည္တိုင္ေတြကို ရြရြေလးပြတ္သပ္လာသလို ကၽြန္ေတာ့္နားရြက္နားကိုလည္း စကားတိုးတိုး ကပ္ေျပာသလိုမ်ိဳး ကလိတယ္။ ေနာက္ျပီး တျပိဳင္တည္းလိုလို ကၽြန္ေတာ့္ရင္အုပ္ကိုအသာပြတ္သပ္ရင္း ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကိုေတြ႕ရွိ သြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ လက္ညွိဳးလက္မႏွစ္ခုသံုးကာ အသာပြတ္သပ္ပါေရာ။

 

‘အခု ကို ေဘဘီနဲ႕အတူ ဘယ္ေနရာသြားသြား ဘယ္ေလာက္ျမင့္တဲ့ေတာင္ကိုတက္တက္ လိုက္ႏိုင္ေနျပီဗ်။ ဒီမနက္ေစာေစာ ေဘဘီ အလုပ္မွာရွိေနတုန္း အေျပးေလးလာျပီ ျခင္းကိုခ်ိတ္ထားခဲ့တာေလ”

 

ကၽြန္ေတာ္ ရင္ထဲမွာ တလွပ္လွပ္ခံစားလာရျပီး ခ်စ္သူေလးလုပ္ေဆာင္ေပးမႈအတြက္ အရမ္းေက်နပ္ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။

“ေလသံနားေထာင္ရတာ အခုေလးတင္ပဲလုပ္ထားတဲ့အတိုင္းေနာ္ ဟြန္း”

 

“ဒါကိုရဖို႕ၾကိဳးစားထားရတာ ႏွစ္လေလာက္ၾကာတယ္ဗ်….ေဘဘီရဲ႕ တကယ့္ေမြးေန႕ မေရာက္ခင္အခ်ိန္ေလာက္က ဒီေနရာကို ကိုတို႕ ေရာက္သင့္တာ။ ဒါေပမဲ့ ေဘဘီ့အတြက္ေမြးေန႕လက္ေဆာင္က မေန႕ကထိမရေသးတာေလ”

 

“လက္ေဆာင္!!!” ကၽြန္ေတာ္ ေရွ႕ကိုတိုးကာ စကၠဴအညိဳေရာင္နဲ႕ပတ္ထားတဲ့ဟာကိုလွမ္းယူဖို႕ၾကိဳးစားေပမဲ့ သန္မာတဲ့လက္ေမာင္းေတြက သူနဲ႕မကြားသြားေစဖို႕ ဖက္တြယ္ထားပါတယ္။ “အုိ…အခုမယူေသးနဲ႕ဦးေလကြာ….အလ်င္မလိုပါနဲ႕” သူ ကၽြန္ေတာ့္ လည္တိုင္နဲ႕နားရြက္ ေတြကို အနမ္းေခၽြတယ္။ အဲ့လိုအနမ္းေပးတာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုမရိုးမရြ အရူးအမူးျဖစ္ေစတယ္ဆိုတာ သူသိတယ္ဗ်။ “ကိုတို႕ အခုလုပ္ေနဆဲ ေလ့က်င့္ခန္းေလးကို အဆံုးသတ္လိုက္ရေအာင္”

 

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ရဲ႕စြမ္းအင္အေပၚ အခုအံ့အားသင့္ရပါျပီ။ ခပ္မတ္မတ္ ေတာင္ေၾကာအတိုင္း မနားဘဲေတာက္ေလွ်ာက္တက္လာခဲ့တာပါ။ အခုသူက ကၽြန္ေတာ့္ကို ႏွစ္ေယာက္တည္းကမၻာကို ေခၚသြားခ်င္ေနျပန္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သက္ျပင္းေလးအသာခ်….ျပံဳးလည္းျပံဳးမိရ ကာ သူ႕လက္အစံုမွာ လြင့္ေမ်ာလိုက္ပါရဲ႕။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ရင္အုပ္ေတြ ဗိုက္သားေတြကို ပြတ္သပ္ေနရာမွ ရွပ္အက် ႌကိုမခၽြတ္ေစပါ တယ္။ သူ႕ႏွာေခါင္း၀ကထြက္ေနေသာ ေလပူေႏြးေႏြးေလးရယ္ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားႏုႏုေလးေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္လည္တိုင္၊နားရြက္ေတြကို ပြတ္တိုက္တာေလးေတြရယ္ကို ၾကက္သီးတျဖန္းျဖန္းထေနဆဲမွာ ေခၽြးေစးမ်ားျဖင့္ရႊဲစျပဳေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရွပ္အက် ႌကို ေခါင္းကေနဆြဲခၽြတ္ ကာ သစ္ပင္မွာခ်ိတ္ထားေသာ ဆြဲျခင္းေထာင္းမွာ သူခ်ိတ္ဆြဲလိုက္ပါတယ္။ သူ႕လက္အစံုဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဗိုက္သားေတြကိုပြတ္သပ္ေန ရင္းမွ ေဘာင္းဘီခါးပတ္ေခါင္းကိုျဖဳတ္တယ္ျပီးေတာ့ ၾကယ္သီးေတြကိုဖယ္တယ္…ေနာက္ ဇစ္ကိုဆြဲခ်လိုက္တယ္ေလ။ အဲဒါျပီးေတာ့ သူ႕ ခႏၶာကိုယ္ထိုင္ခ်လိုက္တဲ့ေရြ႕လ်ားမႈကို ခံစားသိရွိလိုက္သလို ေဘာင္းဘီေကာ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကိုပါ  ေတာင္တက္စီးဖိနပ္ရွိတဲ့ ေျခက်င္း၀တ္ထိ သူဆြဲခ်လိုက္တယ္။ သူ႕လက္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ျခံအႏွွံ႕ပြတ္သပ္သလို ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ေနာက္ပိုင္း တင္ပါး တစ္၀ိုက္ကို အနမ္းေတြေ၀သလို လ်ာဖ်ားေလးနဲ႕တင္အကြဲေၾကာင္းထဲ လ်က္ပါေလရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္ ေခၽြးစို႕စျပဳေနျပီဆိုတာကို။ ဒါေပမဲ့ ခါးအစံုကိုလက္နဲ႕တင္းတင္းကိုင္ျပီး တင္ပါးေတြကိုနမ္းေနတာ အကြဲေၾကာင္းတေလ်ာက္လ်ာနဲ႕ကလိေနတာေတြကို တားျမစ္ဖို႕ ၾကိဳးစားေပမဲ့ မရပါဘူး။

 

ကၽြန္ေတာ့္ေက်ာျပင္ကိုေရွ႕ကိုကိုင္းျပီး ကုန္းလိုက္ဖို႕သူ႕လက္နဲ႕အေနအထားျပင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း သစ္ပင္ပင္စည္ကိုလက္နဲ႕ထိန္း ကိုင္လိုက္ကာ ခေရ၀ကိုသူရွာေတြ႕ေအာင္ျပလိုက္ပါတယ္။ ျငင္းဆန္မႈေတြမလုပ္ႏိုင္ဘဲ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ညည္းညဴတာနဲ႕ မိန္႕မူးသာ ယာသံေလးေတြကို သူ႕အနမ္း သူ႕အလ်က္အျပဳအတိုင္း အသံျပဳႏိုင္ပါရဲ႕။ လွ်ာအဖ်ားကိုမာေအာင္ေတာင့္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲတိုး၀င္ ကလိခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕လွ်ာခပ္မာမာေလးတစ္ခုလုံုး တိုး၀င္သြားေအာင္ ေနာက္ျပန္ဖိသြင္းတာကို မရည္ရြယ္ဘဲလုပ္မိပါတယ္။ အာ…. သူ႕လက္တစ္ဖက္ကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို အားရပါးရဆုပ္ကိုင္ကာ ေရွ႕တိုးေႏွာက္ငွင္ကစားေနေသးတာပါပဲ။ တျဖည္းျဖည္းမာသထက္ မာလာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို သူအားရပါးရဆုပ္ကိုင္ကစားသလို ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ကိုလည္း သူ အားရပါးရလွ်ာနဲ႕ကလိပါတယ္။

 

ကၽြန္ေတာ့္ငပဲ ရာႏႈန္းျပည့္မိုးေမွ်ာ္ခ်ိန္မွာေတာ့ ခေရ၀ကိုကလိေနတာကိုရပ္ကာ သူရွိရာဘက္ကိုမ်က္ႏွာမူေစပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘိုဘို႕ကိုေတြ႕ဆံုခ်ိန္မွာ သူ လူပ်ိဳစစ္တစ္ေယာက္မဟုတ္ခဲ့ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ဆံုေတြ႕ျပီး လအနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ porn star တစ္ေယာက္ရဲ႕ deep throat လုပ္ႏိုင္စြမ္းမ်ိဳးရွိလာသလို ကၽြမ္းက်င္မႈကလည္း တကယ္အလန္းစားေပါ့ေနာ္။ သူ႕အာခံတြင္းထဲသို႕တိုင္ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို မ်ိဳခ်လိုက္ ျပန္လႊတ္လိုက္ အၾကိမ္အေတာ္မ်ားမ်ားလုပ္ျပီးေနာက္ ပူေႏြးစိုစြတ္ေနတဲ့ သူ႕လွ်ာၾကီးဟာ ကၽြန္ေတာ့္ေရႊဥ ေတြကို ထိုးေမႊပါေတာ့တယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲထိပ္ေပါက္၀ေလးကိုလွ်ာဖ်ားနဲ႕ထိုးကလိတတ္သလို ကြမ္းသီးေခါင္းတစ္ခုလံုး ကို အခုပဲသုက္ရည္ေတြပန္းထြက္ေတာ့မယ့္အတိုင္း ခပ္ျပင္းျပင္းစုပ္မႈတ္တတ္တာသူ႕အက်င့္။ သစ္ပင္ၾကီးရဲ႕ အကိုင္းအခ်ိဳ႕ကိုဆြဲျပဳ ထားရင္း သူ႕ရဲ႕ကၽြမ္းက်င္လွတဲ့့ blow job မွာေမ်ာပါရင္း ကၽြန္ေတာ့္မွာညည္းညဴေနမိရပါတယ္။ အာ…..အ လံုး၀မထိန္းႏိုင္ ထိပ္၀အထိ တက္လာမယ့္ခံစားမႈရလာခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္ ရုတ္တရက္ သူ႕ဦးေခါင္းကိုထိန္းကိုင္လိုက္ရင္း ေအာက္ကိုထိုင္ခ်လိုက္ကာ သူ႕ကိုဆြဲဖက္လိုက္ တယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ လွ်ာမ်ားဟာ ႏႈတ္ခမ္းလႊာမ်ားၾကား လႈပ္ရွားမိၾကသလို ကၽြန္ေတာ့္လက္မ်ားကေတာ့ သူ၀တ္ထား တဲ့ ရွပ္အက် ႌကို ေခၽြးရႊဲေနတဲ့ သူ႕ကိုယ္လံုးၾကီးကေနဆြဲခၽြတ္လိုက္ေရာ။ သူ႕ကိုယ္ခႏၶာက ေခၽြးစိမ့္ထြက္မႈနဲ႕အတူ လြင့္ပ်ံ႕လာတဲ့ ကိုယ္သင္းနံ႕ေမႊးေမႊးဟာ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကို အရူးအမူးျဖစ္ေစတာေၾကာင့္ သူ႕လည္တိုင္ကို အသာငံုခဲမိရပါတယ္။ သူ႕လည္တိုင္ သူ႕ကိုယ္အႏွံ႕ မနာမက်င္ ခပ္ဖြဖြကိုက္ခဲတာကို သူကလည္းသေဘာက်ေပမယ့္ ဒီတစ္ခါေတာ့ ခၽြင္းခ်က္ပါ။

 

 

သူ႕လက္အစံုဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္လံုးကို လြတ္ထြက္သြားမွာကိုစိုးရိမ္သလိုမ်ိဳးဖက္တြယ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြကေတာ့ သူ႕ကိုယ္ ေအာက္ပိုင္းသို႕ေရြ႕ကာ ၀တ္ထားေသာ ေဘာင္းဘီခါးပတ္ေတြ၊ ေဘာင္းဘီတိုေတြကို အလ်င္အျမန္ပဲဆြဲခၽြတ္ပစ္လိုက္ေရာ။ သူ႕ပါးျပင္ သူ႕လည္တိုင္ သူ႕ရင္အုပ္ေတြကို အနမ္းေခၽြရင္း ကၽြန္ေတာ္ေအာက္ကိုေလ်ာခ်ထိုင္လိုက္ကာ သူ၀တ္ထားတဲ့ေဘာင္းဘီအကုန္ ရွဴးဖိနပ္ နဲ႕ထိတဲ့အထိ ဆြဲခ်ပစ္လိုက္တယ္ေလ။ အိုး…..လွလိုက္တာ….သူ႕ငပဲဟာ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ဖူးသမွ်ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္လွတာပါ။ ဆိုဒ္က ဒင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္နဲ႕ အလံုးအ၀န္းကလည္း တကယ္ရွားတယ္ သခြားသီးတစ္လံုးလိုပဲ။ သူ႕ငပဲအလယ္ပိုင္းေလးက ေရာင္ေရာင္ေလး ခံုးသလိုမို႕ အဲ့တာကိုအသံုးခ်ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ prostate ကိုထိေအာင္ ဘယ္လိုသြင္းမယ္လုပ္မယ္ဆိုတာ အၾကိမ္တိုင္းသိပါတယ္။ ငပဲထိပ္ ပိုင္းေလးဟာလည္းး အရည္ၾကည္ေလးေတြစို႕ေနတာေၾကာင့္ အေရာင္ေတာက္ေနျပီး ကြမ္းသီးေခါင္းေအာက္က ေမးသိုင္းၾကိဳးေလးကို ကၽြန္ေတာ္လွ်ာဖ်ားနဲ႕ပင့္တင္ေပးတိုင္း ေခါင္းတျငိမ့္ျငိမ့္ဗ်။ လံုး၀န္းေသာ သူ႕ငပဲေခါင္းကို ႏႈတ္ခမ္းလႊာထဲသြင္းလိုက္ျပီးေနာက္ အားရပါးရ စုပ္ျပဳမိသလို သူ႕ေရႊဥေတြကိုလည္း လက္ဖ၀ါးေလးနဲ႕အသာပြတ္သပ္မိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ပြတ္သပ္သမွ် လႈပ္ရွားသမွ်သူသေဘာက် တတ္တာေၾကာင့္ သူ႕ငပဲကို ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ အားခံတြင္းထဲေရာက္ႏိုင္သမွ်ေရာက္ေအာင္ထည့္သြင္းလိုက္ရင္း ဆီးစပ္ကအေမႊးႏုမ်ားနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ႏွာတံအထိ တိုးကပ္ပစ္လိုက္ေရာ။ ကၽြန္ေတာ္အသက္ရွဴသြင္း ရွဴထုတ္လိုက္တိုင္းရတတ္တဲ့ သူ႕ေခၽြးနံ႕နဲ႕ကိုယ္နံ႕မ်ားဟာ ခံတြင္းထဲ တိုး၀င္ တိုးထြက္ေနတဲ့ ငပဲနဲ႕အတူ တို႕တို႕ထိထိပါ။

 

သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ညည္းညဴသံေတြထြက္လာသလို ကၽြန္ေတာ့္ဆံပင္ေကာက္ေကာက္ေကြးေကြးထဲ သူ႕လက္ေခ်ာင္းေတြကိုထိုးသြင္းကာ ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ေခါင္းေလးတလႈပ္လႈပ္နဲ႕ သူ႕ငပဲကို ပါးစပ္ထဲအသြင္းအထုတ္ခပ္စိပ္စိပ္လုပ္ရင္း ေရႊဥ ေတြပါမက်န္ကစားပစ္တာပါပဲ။ အနံ႕အသက္ဆိုးမဟုတ္ေသာ သူ႕ေရႊဥကရတဲ့ ခပ္သင္းသင္းကိုယ္နံ႕ဟာ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုပိုမိုတက္မက္ ေစသလားမသိ gym ကအျပန္ သူေရခ်ိဳးျပီးခ်ိန္ တဘက္နဲ႕ေျခာက္ေသြ႕ေအာင္သုတ္ခ်ိန္ဆို ဖက္ျပဳတဲ့ျပီးနမ္းပစ္လိုက္တာ ေပါင္ေတြေကာ ဆီးစပ္ေကာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ေရႊဥတစ္လံုးစီကို ႏွစ္ခမ္းလႊာေတြထဲအသာညွပ္ကာ ခပ္ဖိဖိဆြဲလိုက္လႊတ္လိုက္ကစားတယ္ လွ်ာေတြနဲ႕ ရစ္၀ိုက္ကာ စုပ္မ်ိဳပါတယ္။ မသိမသာ သူ႕မ်က္ႏွာကိုေမာ့ၾကည့္ေတာ့ မ်က္၀န္းေတြကိုေမွးမွိတ္ကာ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြကိုဖိကိုက္ထားတာ ျမင္ရပါရဲ႕။ ဒီလိုလုပ္တဲ့အခ်ိန္ေလးဟာ သူအၾကိဳက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္ blow job လုပ္ေပးခ်ိန္ေလးထဲက တစ္ခုေပါ့။ ေရႊဥေတြကို ဖြဖြကိုက္တယ္ ဆြဲတယ္ လွ်ာနဲ႕ရစ္ေမႊျပီး စုပ္တယ္ ဘယ္လိုလုပ္လုပ္ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက နာက်င္မႈမဟုတ္တဲ့ ေအာ္ညည္းမႈေတြကေတာ့ ထြက္လာျမဲပါ။ ဒီတစ္ၾကိမ္မွာေတာ့ သူ႕ေအာ္ညည္းသံဟာ ခပ္တိုးတိုးမဟုတ္ေတာ့ဘဲ ပတ္၀န္းက်င္က ေတာင္ယံေတြကိုရိုက္ခတ္တဲ့ျပီး ပဲ့တင္သံအျဖစ္ အၾကိမ္ၾကိမ္ေပၚထြက္လာပါတယ္။ သူ ဇာတ္လမ္းအဆံုးသတ္ဖို႕ နည္းလာျပီဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ေသခ်ာသိတာေၾကာင့္ ေရႊဥေတြကိုလႊတ္လိုက္ကာ ငပဲကိုပဲျပန္လည္ငံုခဲလိုက္ပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ္သစ္ပင္ကို အားျပဳခါးကိုကိုင္းကာ သူ႕ကိုတင္ပါးေတြအပိုင္မေပး ခင္ ေျခာက္ေသြ႕ေနတဲ့ငပဲကို တံေတြးရႊဲရႊဲေပးလိုက္တဲ့သေဘာပါဗ်။ ေက်ာင္းကဘြဲ႕ကိုယ္စီရျပီးေနာက္ပိုင္း သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ လိင္ဆက္ဆံ ျဖစ္ခဲ့ၾကတာ အသက္အရြယ္ ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာကိုမွ ေနာက္ျပန္မလွည့္ၾကည့္ျဖစ္ခဲ့ၾကပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ အုတ္နံရံကိုရင္အပ္ထား ျပီး သူ႕ငပဲကိုေနာက္ကေန တဆံုးထည့္ကာ မေဆာင့္ဘဲဖိေမႊေနေသာဖီလင္ကိုျပန္ျပီး သတိရမိပါတယ္။

 

ကၽြန္ေတာ့္ ခေရ၀ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားဟာ သူ႕ငပဲကိုဖ်စ္ညွစ္ျပီးသကာလ အဆံုးထိတိုင္မ်ိဳခ်လိုက္ပါတယ္ ခပ္ေျဖးေျဖးေပါ့။ တစ္ေခ်ာင္းလံုး အဆံုးတိုင္ေရာက္သြားခ်ိန္မွာ သူတစ္ခ်က္ေတာ့ ျပန္ဆြဲထုတ္ျပီး အဆံုးထိဖိကပ္လိုက္ကာ သူ႕လက္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ရင္အုပ္နဲ႕ ႏို႕သီး ေခါင္းေတြကို လက္နဲ႕ဖ်စ္ရင္း စတင္လႈပ္ရွားပါေတာ့တယ္။ အခုလုပ္ေနတဲ့ အေနအထား position ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕အၾကိဳက္ျဖစ္တဲ့ ပံုစံအေနအထားမဟုတ္ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေျခေထာက္ေတြမွာ အ၀တ္ေတြနဲကတြဲေလ်ာင္းတြယ္ျငိေနတာေၾကာင့္ အျခားပုံစံကိုေျပာင္း လဲလိုက္ဖို႕မလြယ္ကူပါဘူး။ သူ႕ငပဲၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲ အဆင္ေျပေျပ အထုတ္အသြင္းလုပ္ႏိုင္စျပဳခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ငပဲကိုယ္ ကိုင္ကာစတင္လက္ကစားျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕ငပဲဟာ ထိပ္ပိုင္းေလးဟာ လံုး၀န္းေနျပီး ကိုယ္ထည္၀င္လာျပီဆိုရင္ ျပည့္သြားတဲ့ခံစားခ်က္ ေကာင္းကိုခံစားရပါေရာ။ တကယ္ေကာင္းတဲ့ဖီလင္….အာ…ျပည့္ေနတာပဲ။ လြန္ခဲ့ေသာအခြန္ကာလက ဆံုးရႈံးေနရေသာ ခံစားခ်က္ေတြ အကုန္သည္ သူ႕ငပဲၾကီးတစ္ခုလံုး ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ထဲ၀င္သြားလိုက္တာနဲ႕ ျပီးျပည့္စံုသလြားသလိုခံစားရပါတယ္။ အာ….လူသူလည္း ရွင္း….ပတ္၀န္းက်င္ကို ဂရုစိုက္စရာမလို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ကဲလို႕ရေနတဲ့ သစ္ေတာထဲမွာ ခ်စ္သူေလးရဲ႕ ေနာက္ဘက္ကေနျပဳစုေန တာကို ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္သဗ်။ ဒါဟာ လံုး၀အသစ္ပါပဲ တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား မေတာ္တဆျမင္သြားရင္ဆိုတဲ့စိတ္ေလးေၾကာင့္ စိတ္လႈပ္ရွားေနရသလို  ကမၻာၾကီးတစ္ခုလံုး တုန္ခါေနသလို ခါရမ္းေနရတာမ်ား ခ်ာခ်ာလည္။ နည္းနည္းေလးေတာ့ သူ႕အားစိုက္မႈကို ထိန္းႏိုင္ပါ့မလား ေဘာင္းဘီေတြနဲ႕ေျခခ်ဳပ္မိေနတဲ့ေျခေထာက္ေတြကို ဟန္ခ်က္ထိန္းႏိုင္ပါ့မလား ကၽြန္ေတာ္စိုးရိမ္မိေပမယ့္ သူ ေကာင္းေကာင္းကိုလႈပ္ရွားႏိုင္ပါတယ္။

 

ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးႏွစ္ဖက္ကိုဖမ္းထိန္းကိုင္လိုက္ ရင္အုပ္ကေန နည္းနည္းေလးခၽြန္ေနတဲ့ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို သူဆြဲညွစ္လိုက္ကလိ ေနသလို သူမွီတဲ့ ေက်ာျပင္ကိုလည္း မက္မက္ေမာေမာ အနမ္းေပးေသးတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုင္တြယ္အားျပဳေနတဲ့ သစ္ပင္ရဲ႕ ပင္စည္ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ေခ်ာေမြ႕ေနျပီး သစ္ေခါက္ၾကမ္းၾကမ္းေတြမရွိတဲ့အပင္မ်ိဳးျဖစ္ေနေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါထိမိတဲ့ ဆံပင္ေတြမျငိသလို နဖူးလည္းမရွေတာ့ဘူးေပါ့။ ျမန္လိုက္ ေႏွးလိုက္ အရွိန္ကို လိုသလိုသံုးေနတဲ့ ခ်စ္သူေလးရဲ႕ ကစားမႈဟာ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲက prostate ကိုထိထိမိမိတိုးေ၀ွ႕ေနတာ တကယ္အံ့ၾသရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ခါးအစံုကို လက္ႏွစ္ဖက္ နဲ႕ထိန္းကိုင္ထားတာ ဖ်စ္ညွစ္မႈကိုခံစားလာရသလို ခပ္ျပင္းျပင္းေဆာင့္ခ်က္ေတြဟာ အတြင္းထဲထိပိုပိုနစ္၀င္လာေရာ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ လည္း သူ႕ခပ္ျပင္းျပင္းေဆာင့္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ ပါးစပ္ကို ခပ္ဟဟလုပ္ကာ အသက္ျပင္းျပင္းရွဴရႈိက္ရသလို ကၽြန္ေတာ့္ G-spot ကုိ အခ်က္တိုင္းလိုထိခတ္ေနတာေၾကာင့္ မၾကာခင္ ဇာတ္လမ္းအဆံုးသတ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ ခံစားလာရပါတယ္။ ‘ျပီး…..ျပီးေတာ့မယ္ ခ်စ္..အ…အ…ျပီးေတာ့မယ္’  ကၽြန္ေတာ္ အငမ္းမရအသက္ရွဴရႈိက္မိပါျပီ။ သူအေနာက္ကေန ကၽြန္ေတာ့္ကိုေဆာင့္-ိုးေနသလို သူ႕လက္တစ္ဖက္က ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုလွမ္းကိုင္ကာ စည္းခ်က္အတိုင္းကစားေပးပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ေရႊဥေတြဟာ ေပါင္ျခံကို ေျပးကပ္ဖို႕ ျပင္ေနသလို ေျခေခ်ာင္းေလးေတြ ေကြးေကာက္စျပဳကာ တင္ပါးေတြကိုေနာက္ကိုပိုပိုပစ္ျပီး အားနဲ႕တန္ျပန္လႈပ္ရွားျဖစ္ပါတယ္။ ရုတ္တရက္ သူ႕ကိုယ္ေလး တဆတ္ဆတ္ခါသြားတာ ခံစားမိရကာ သူ႕ကိုယ္ထဲက သုက္ရည္ေတြပန္းထုတ္လိုက္တာကို သိလိုက္ပါ တယ္။ ပူေႏြးတဲ့သူ႕သုက္ရည္ေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္တြင္းပန္းထည့္လိုက္တဲ့ျဖစ္စဥ္က ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း အဆံုးစြန္ျပီးေျမာက္သြားေစ ေရာ။ သူ႕လက္ဖ၀ါးအႏွံ႕နဲ႕ သစ္ပင္ေျခရင္းေတြမွာ ကၽြန္ေတာ့္သုက္ရည္ေတြစိုရႊဲကုန္တယ္။ သာယာမိန္႕မူးမႈနဲ႕ ေနာက္ဆံုးတစ္စက္ကို ပန္းထုတ္အျပီးမွ သူ႕လက္ကိုင္ထားတာကိုလႊတ္တယ္ဗ်။

 

သစ္ပင္ကို ခဏေခါင္းနဲ႕ေမွးမွီျငိမ္သက္ အသက္ရွဴေနစဥ္မွာေတာ့ သူ႕ငပဲကိုအသာအယာေျဖးေျဖးဆြဲထုတ္လိုက္ရင္း တင္ပါးႏွစ္ဖက္ကို သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြနဲ႕ ျငင္ျငင္သာသာနမ္းလိုက္တာကို ခံစားရပါတယ္။ “ဟိုက္…ဟီးဟီး….ထားလိုက္ပါ ေဘဘီ့ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ေပါ့” ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ျပံဳးမိျပီး သူ႕ဘက္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လိုက္ေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းမွာ သုက္ရည္ေတြေပးလူးေနတာျမင္လိုက္ရေပမယ့္ ႏွစ္ဦးသား ႏုညံ့ေသာမိန္႕မူးေသာ အနမ္းပန္းေတြေ၀ျဖစ္ၾကပါတယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြကို အနမ္းေပးျပီးေနာက္ သူ႕ေဘာင္းဘီ ကိုေျခခ်င္း၀တ္ကေနဆြဲမယူျပီး၀တ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေဘာင္းဘီေတြကိုဆြဲမ၀တ္ဆင္လိုက္ျပီးေနာက္ အက်ႌေတြကိုရွာၾကည့္ေရာ။ သူ႕ဘက္ကိုျပန္လွည့္ၾကည့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သားရဲ႕အက်ႌေတြရယ္ စကၠဴအညိဳနဲ႕ပတ္ထားတဲ့အထုတ္ကိုလွမ္းကိုင္ထား တာေတြ႕ရပါတယ္။ “ဒါေလးကို စကၠဴနဲ႕ထုပ္ထားမိတာ ေတာ္ေသးတယ္ ေဘဘီ” သူက ရယ္က်ဲက်ဲနဲ႕ေျပာတယ္ဗ်။ ဘာေၾကာင့္လဲဆို ေတာ့ စကၠဴစေတြအေပၚမွာ လက္ဖ၀ါးရာအတိုင္း ကၽြန္ေတာ့္သုက္ရည္ေတြေတြ႕ရေလရဲ႕။ သူလွမ္းေပးတဲ့အဲ့ဒီပစၥည္းကိုယူလိုက္ရင္း “ဒီစကၠဴေတြကို သိမ္းထားရေတာ့မယ္နဲ႕တူတယ္ ခ်စ္” လို႕ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုက္ေတာ့ ပါးျပင္မွာ ပါးခ်ိဳင့္ေတြေပၚတဲ့အထိျပံဳးကာ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူထပ္နမ္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ စကၠဴနဲ႕ထုပ္ထားတာကိုယူျပီး “ဒါဘာၾကီးလဲဟင္ ခ်စ္?”လို႕ေမးလိုက္ေတာ့ သူက ျခင္းေထာင္းကိုယူထားရင္း အေျဖေပးပါရဲ႕။ “ဒီျပည္နယ္တစ္ခုလံုးရဲ႕ လမ္းေၾကာင္းေတြ လူေတြသြားလာလို႕ရတဲ့ေနရာေတြကို ညႊန္ထားတဲ့ အေကာင္းဆံုးစာအုပ္ၾကီးေပါ့” ဘယ္လိုမွထိန္းမထားႏိုင္စြာ ကၽြန္ေတာ္စိတ္လိုလက္ရျပံဳးမိရပါတယ္ ႏွစ္ကိုယ္သား ေနရာအႏွံ႕ ေျခဆန္႕ႏိုင္ေတာ့မယ့္သေဘာေပါ့ေလ။

 ‘ဒီေနရာေလးေဘးမွာ ၾကယ္ပြင့္ေလးေရးမွတ္ဖို႕မေမ့နဲ႕ဦးေနာ္’လို႕ အထုပ္အပိုးေတြနဲ႕ေရွ႕ဆက္ေျခလွမ္းစဥ္မွာ သူေလးကသတိတရ ေျပာပါရဲ႕။ အင္း….ဒီပံုအတိုင္းဆိုရင္ စာအုပ္ေပၚမွာ မၾကာခင္ ၾကယ္ပြင့္မ်ားစြာေပၚထြန္းလာဦးမယ့္သေဘာေပါ့  ဟုတ္လား။

 

‘ေဘဘီ…..ေဘဘီ ေျဖးေျဖးသြားပါကြ….ခ်စ္…ေမာတယ္’

Alex Aung (9 March 2015)

 

Mar 10th

ပီတိ = အေတြး

By Alex aung

ကၽြန္ေတာ္ေနထိုင္ေသာ အိမ္မွာ ရန္ကုန္ - အင္းစိန္လမ္းမၾကီး၏ အတြင္းဘက္ ေခ်ာင္ခပ္က်က် ရပ္ကြက္ကေလးတစ္ခုတြင္ျဖစ္ျပီး ျမိဳ႕ထဲသြားလိုေသာအခါမ်ားတြင္ေတာ့ ေပတစ္ရာလမ္းမၾကီးသို႕ ဘတ္စ္ကားထြက္စီးရန္အတြက္ ေျမနီလမ္းကေလးအတိုင္း ဆယ့္ငါးမိနစ္ မိနစ္ ႏွစ္ဆယ္မွ် လမ္းေလွ်ာက္ရပါေသးတယ္။

အဲ့ဒါေၾကာင့္ ရုပ္ရွင္ အခ်ိန္မီ သြားၾကည့္လိုေသာအခါမ်ားတြင္ အိမ္မွ ေပတစ္ရာ လမ္းမၾကီးအထိ လမ္းေလွ်ာက္ရာတြင္ ကုန္မည့္ မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ခန္႕အျပင္ စည္းကမ္းမ၇ွိ ရပ္ခ်င္တိုင္း ရပ္၊ လူေစာင့္ခ်င္တိုင္း ေစာင့္တတ္သည့္ ဘတ္စ္ကားမ်ားေပၚ၌ ကုန္မည့္ အခ်ိန္ကိုပါ ထည့္သြင့္ ခန္႕မွန္းျခင္းျဖင့္ အနည္းဆံုး တစ္နာရီနီးပါးမွ် ၾကိဳတင္ ထြက္ရေလ့ရွိပါတယ္။

တစ္ေန႕က ၀တၳဳတစ္ပုဒ္ကို စိတ္ပါလက္ပါ ေရးေနမိရာက “ေရွ႕ေဆာင္” ရုပ္ရွင္ရံု၌ ၁၂နာရီခြဲပြဲၾကည့္ရန္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႕ ခ်ိန္းဆိုထားသည္ကို အခ်ိန္ကပ္မွ သတိရမိပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းကပင္ ရုပ္ရွင္လက္မွတ္မ်ား ၀ယ္ျပီး ရံုမွေစာင့္ေနမည္ျဖစ္တာေၾကာင့္ မိမိရဲ႕ ၀တၱရားေပါ့ေလ်ာ့မႈအတြက္ အားနာ၍မဆံုးႏိုင္ေအာင္ ရွိပါေရာ။

ခ်က္ခ်င္းပင္ အ၀တ္အစား ကမန္းကတန္းလဲျပီး အိမ္မွထြက္ခဲ့ရာတြင္ အခ်ိန္မွာ ၁၂နာရီတိတိရွိေနေလျပီ။ ၁၂ နာရီမခြဲမီ ရုပ္ရွင္ရံု အေရာက္ သြားရပါမယ္။ အခါတိုင္း တစ္နာရီနီးပါး ၾကိဳတင္ ထြက္ရေလ့ရွိေသာ လမ္းခရီးကို နာရီ၀က္အတြင္း အလုအယက္ ခရီးႏွင္ ရမည္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေျမနီလမ္းကေလးအတိုင္း ေျခကုန္သုတ္ခဲ့မိပါေတာ့တယ္။

သို႕ အလ်င္အျမန္ေလွ်ာက္လာခဲ့စဥ္ လမ္းေပၚမွာ တုတ္ကေလး တစ္ေခ်ာင္း ေထာက္ကာ ေထာက္ကာ ျဖည္းျဖည္းကေလး ေလွ်ာက္လ်က္ရွိေသာ အဘြားအိုၾကီး တစ္ေယာက္ အဲ….ငယ္စဥ္ကတည္းက ဆန္႕က်င္ဘက္လိင္အသြင္၀တ္ဆင္ခဲ့ျပီး အသက္ၾကီးလာတဲ့ အဘိုးၾကီးတစ္ေယာက္ကို အမွတ္မထင္ ျဖတ္ေက်ာ္လာခဲ့မိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္က အေရးၾကီးသုတ္ပ်ာ ေလွ်ာက္ေနသေလာက္ အဘြားအိုမွာေတာ့ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို အႏိုင္လွမ္းျပီး လုပ္လီလုပ္လဲ့၊ ခေနာ္နီခေနာ္နဲ႕ ေလွ်ာက္ေနရွာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ထို အဘြားအိုအား တစ္ခ်က္မွ်လည္ျပန္ငဲ့ၾကည့္ကာ ကိုယ့္လမ္းခရီးကိုယ္ ဆက္လက္ သုတ္ေျခတင္ခဲ့ပါေတာ့သည္ေလ။

ထိုအခါိုက္ ရန္ကုန္ မိုးသည္ ျဗဳန္းကနဲ ဖြဲဖြဲကေလး ရြာခ်လိုက္ေတာ့ရာ လက္ထဲတြင္ ပါလာေသာ ဖဲထီးကို ဖြင့္ေဆာင္းလိုက္မိပါတယ္။ မိုးေရေတာ့ လံုးသြားျပီ။ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ အေရာက္ဆက္ေလွ်ာက္ရဦးမွာေပါ့။

မိုးကေလးတဖြဲဖြဲတြင္ ခပ္သုတ္သုတ္ေလွ်ာက္ရန္ အားခဲလိုက္မိေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္သည္ ေရွ႕သို႕ ဆက္ျပီး ေျခလွမ္းရမည့္အစား ေနာက္သို႕ လွည့္ၾကည့္လိုက္မိပါတယ္။

အဘြားအိုၾကီးတြင္ ေဆာင္းစရာ၊ မိုးစရာ ထီးမပါသျဖင့္ မိုးေရမွ ခိုလႈံစရာ သစ္ပင္အရိပ္အာ၀ါသ အကာအကြယ္ တစ္စံုတစ္ရာကို ရွာေဖြေနပံုရပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ လမ္းကေလး တေလွ်ာက္လံုးမွာ အဘြားအို မိုးခိုရန္ ေနရာတစ္ခုတေလမွ မေတြ႕ရပါဘူး။ အဘြားအိုခမ်ာ မိုးေရထဲ၌ ခိုကိုးရာမဲ့ ျဖစ္ေနရွာေတာ့သည္ပဲ။

မိုးသည္လည္း တဖြဲဖြဲရြာေနရာက တစ္စတစ္စ သည္းလာေလျပီ။ ၾကာလွ်င္ အဘြားအိုတစ္ကိုယ္လံုး ရႊဲရႊဲစိုလ်က္၊ စုတ္ျပတ္ညစ္ေထးေသာ အ၀တ္အစားမ်ားေအာက္မွ အရိုးျပိဳင္းျပိဳင္း ကိုယ္ခႏၶာကေလး ေရစိုတြင္ေပၚလာရေခ်ေတာ့မည္။ မိုးကစိုစို၊ ခ်မ္းခ်မ္းစီးစီးႏွင့္ အေအးမိျပီး ဖ်ားနာလို႕ရွိရင္ -

ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲတြင္ ရုတ္တရက္ သနားၾကင္နာစိတ္ကေလးမ်ား ယိုဖိတ္လာရာက အဘြားအိုအား ေျပးျပီး ထီးမိုးေပးလိုက္ခ်င္ပါသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ပတ္၀န္းက်င္က ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္လိုျမင္ၾကမလည္း ဘာမ်ားေ၀ဖန္ပစ္တင္ၾကမလဲ အေတြးေလးခို၀င္မိသလို ရုပ္ရွင္ရံုေအာက္မွာ လက္မွတ္ႏွစ္ေစာင္ကို ကိုင္ရင္း ေယာင္လည္လည္ႏွင့္ စိတ္ပ်က္ ေဒါသထြက္ေနရွာမည့္ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ မ်က္ႏွာကို ျမင္ေယာင္လာမိေသာအခါ အဘြားအို အေပၚ၀ယ္ ထားရွိမိေသာ ေစတနာမွာ တြန္႕ဆုတ္သြားျပန္ပါတယ္။

အဘြားၾကီး နံေဘးနားက ထီးမိုး၍ လိုက္ရမည္ဆိုလွ်င္ေတာ့ သူက လုပ္လီလုပ္လဲ့၊ ခေနာ္နီခေနာ္နဲ႕ တစ္လွမ္းခ်င္း ေလွ်ာက္ေနပံုမ်ိဳးနဲ႕ အနည္းဆံုး မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ခန္႕ၾကာမွ လမ္းထိပ္သို႕ေရာက္ေတာ့မည္။ နာရီၾကည့္လိုက္မိေတာ့လည္း ၁၂နာရီထိုးျပီးလို႕ ဆယ္မိနစ္ေက်ာ္ေနျပီ…။

“အို ရႈပ္ပါတယ္ေလ၊ ငါ့ရင္ထဲက ေစတနာပ်က္သြားတာမွ မဟုတ္ဘဲ။ ငါ့သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ အေသအခ်ာ ခ်ိန္းထားတဲ့ကိစၥက ရွိေနေတာ့ ဘယ့္ႏွယ့္ တတ္ႏိုင္ပါ့မလဲ။ ရုပ္ရွင္ရံုကို ၁၂နာရီခြဲ မေရာက္ႏိုင္လို႕ရွိရင္ ငါ့သူငယ္ခ်င္းကို ဒုကၡေပးရာလည္း ေရာက္မယ္၊ ကတိဖ်က္ရာ လည္းေရာက္မယ္။ အခုပဲ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ ေနာက္က်ေနျပီ။ ကိုယ့္ကိစၥနဲ႕ကိုယ္ အခ်ိန္မီဖို႕က အေရးၾကီးပါတယ္ေလ”

ကၽြန္ေတာ္လည္း ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ ဆက္ေလွ်ာက္ပါရဲ႕။ သို႕ေသာ္လည္း ေျခလွမ္း သံုးေလးလွမ္းမွ်တြင္ ေနာက္ဘက္သို႕ လွည့္ၾကည့္မိျပန္ပါတယ္။

အဘြားအိုၾကီးကား တုတ္ကေလး ေထာက္ကာ ေထာက္ကာ၊ ခါးကေလး ကုန္းကုန္း - ကုန္းကုန္းနဲ႕ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေလွ်ာက္ေနျမဲပင္။ တစ္ခါ တစ္ခါတြင္ တုတ္ကေလးေထာက္ျပီး ခဏနားကာ သူ႕နဖူးရႈံ႕ရႈံ႕တြတြၾကီးေပၚမွ မိုးေရ မိုးစက္မ်ားကို အရိုးျပိဳင္းျပိဳင္းထေသာ လက္ေခ်ာင္းကေလးမ်ားျဖင့္ သပ္၍ သပ္၍ ခ်တတ္ျပန္ပါရဲ႕။ မၾကာမၾကာလည္း ‘မိုးမင္းၾကီးရယ္ တိတ္ေတာ္မူပါေတာ့’ဟု ေတာင္းပန္ တိုးလွ်ိဳးေနဘိသကဲ့သို႕ တတြတ္တြတ္ ေရရြတ္ေနသည္ကိုေတြ႕ရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ လ်စ္လ်ဴမရႈႏိုင္ေတာ့ပါ။ မၾကာေသးခင္က ဆံုးျဖတ္ခ်က္အားလံုးသည္ မိုးေရထဲ ေမ်ာပါ လြင့္စဥ္သြားခဲ့ေလျပီ။ ရုပ္ရွင္ရံုေအာက္တြင္ ေယာင္လည္လည္နဲ႕ ေစာင့္ေနမည့္ သူငယ္ခ်င္းႏွင့္တကြ သူနဲ႕ခ်ိန္းဆိုထားသည့္ ကတိကိုလည္း ဂရုမစိုက္အားေတာ့ျပီ။

ကၽြန္ေတာ္လည္း အဘြားအိုၾကီး ရွိရာကို ခ်က္ခ်င္း ျပန္ေျပးမိျပီးေနာက္ သူ၏ပိန္ခ်ဳံးေသးသြယ္လွေသာ ကိုယ္ခႏၶာကေလးကို ထီးျဖင့္ မိုးကာေပးလိုက္ကာ -

‘ဘြားဘြား…….ဘြားဘြား မိုးေတြ သည္းလာျပီ။ ကၽြန္ေတာ့္နားတိုး၊ ကၽြန္ေတာ္ ထီးမိုးေပးပါမယ္’ ဟု လႈိက္လွဲေသာ အသံျဖင့္ ေျပာလိုက္မိပါတယ္။

အဘြားအိုၾကီးလည္း ေစာေစာက ကၽြန္ေတာ္ သူ႕နံေဘးနားမွ ျဖတ္ေက်ာ္ေလွ်ာက္ခဲ့သည္ကိုပင္ သတိျပဳလိုက္မိဟန္ မတူ။ ရုတ္တရက္ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕နံေဘးနား ေရာက္လာျပီး ထီးမိုးေပးလိုက္ေသာ အခါတြင္မွ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ေမာ္ၾကည့္ရင္း -

“အမယ္ေလး ငါ့ေျမးရယ္၊ ဘုန္းၾကီးလို႕ သက္ရွည္ပါေစကြယ္၊ ဘုန္းၾကီးလို႕ သက္ရွည္ပါေစ” ဟု တုန္ယင္ လႈိက္လွဲေသာ အသံၾကီးျဖင့္ ဆုေတာင္းပတၳနာ ျပဳေနရွာေရာ။

ထိုအခိုက္အတန္႕ကေလး၀ယ္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဘာကိုမွ် သတိမရေတာ့ဘဲ အဘြားအိုၾကီးရဲ႕ ဆုေတာင္းသံတြင္သာ နစ္မြန္းၾကည္ႏူး လ်က္ ရွိေတာ့သည္ဟုဆိုရပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္မွာ မိမိ ဆံုးျဖတ္ ျပဳမူလိုက္ေသာေဆာင္ရြက္ခ်က္အတြက္ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္ ပီတိတစိမ့္စိမ့္ ျဖာေ၀ေနမိပါေတာ့တယ္ ခင္ဗ်ာ။

Alex Aung (4 March 2015)

စာၾကြင္း ။   ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္သေဘာက်ေသာ စာေရးဆရာၾကီးတစ္ဦးရဲ႕ ေရးဟန္ကို အတုခိုးေရးဖြဲ႕ထားေၾကာင္း ရိုးရိုးသားသား၀န္ခံပါ တယ္ခင္ဗ်။

Feb 26th

Bigboy Curious

By Alex aung

 

ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သားဟာ အင္တာနက္ အြန္လိုင္းေပၚက အျပာေရာင္ Website တစ္ခုမွာ အသင္း၀င္ေတြအေနႏွင့္ ဆံုဆည္း ခဲ့ၾကပါတယ္။ တစ္ေယာက္က ဘာၾကိဳက္တယ္ တစ္ေယာက္က ဘာမၾကိဳက္ဘူး မိတ္ဆက္ၾကျပီးေနာက္မွာေတာ့ အြန္လိုင္းေပၚကေန ေက်နပ္စဖြယ္ cyber fucks သေဘာအျပာေရာင္စကားလံုးေတြနဲ႕ ႏွစ္ခါေလာက္ေတာ့ ေျပာဆိုဘူးၾကပါရဲ႕။ အျခားသူေတြလို ဘယ္ ဖက္ရွင္ကေတာ့ မိုက္တယ္ေနာ္တို႕ ဘယ္ေမာ္ဒယ္လ္ကေတာ့ အလန္းစားတို႕ blur blur ေတြမေျပာျဖစ္ၾကဘဲ လိင္ကိစၥပဲဦးတည္ ေျပာဆိုျဖစ္ၾကတယ္ဆိုပါေတာ့။ သူ႕ရဲ႕ နာမည္ေျပာင္ကေတာ့ Bigboy ျဖစ္ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ကေတာ့ Viper ျဖစ္ပါတယ္။ အသြင္အျပင္ေတြ အၾကိဳက္အလိုက္ေတြ စကားလံုးေတြအရ သူသည္ bottom အျဖစ္ေနရတာ ၾကိဳက္စျပဳေနျပီဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ရိပ္မိ သလိုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အလြန္႕ကိုအစဥ္ေျပတဲ့ကိစၥေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ေျပာႏိုင္တာကေတာ့ သူ႕အေနနဲ႕လိင္စိတ္ခံစားမႈမွာ အနည္းငယ္ေတာ့ အရွက္သည္းျပီး ခ်ီတံုခ်တံုႏိုင္လြန္းတယ္ဆိုတာေလ။ တစ္လနည္းပါးကာလအတြင္း အြန္လိုင္းေပၚကေနသာ ႏွစ္ေယာက္သား ပလူးေနၾကတယ္ အျပင္မွာ လက္ေတြ႕ ဒိတ္ၾကဖို႕ေတြ႕ၾကဖို႕ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ အခြင့္အေရးမရခဲ့ၾကပါဘူး။

 

Web sites ေပၚက သူ႕ Profile မွာေတာ့ အေတာ္ အေရာင္အေသြးစံုလင္လွပါတယ္။ ပန္းခ်ီေမဂ်ာေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး ယဥ္ေက်းမႈတကၠသိုလ္ တတိယႏွစ္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသတဲ့။ သူ႕လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈက Bisexual ျဖစ္ျပီးေတာ့ သူေန ထိုင္တဲ့ေနရာက ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ ရပ္ကြက္နဲ႕ အနည္းငယ္ေတာ့လွမ္းပါတယ္။

[Viper] ျမိဳင္သာယာျမိဳ႕မွာပဲလို႕ ေနရပ္လိပ္စာေရးထားတယ္, bb? ေျမာက္ပိုင္း, ေတာင္ပိုင္း, အလယ္ပိုင္း?

[Bigboy] အလယ္ပိုင္း။

[Viper] Ah, profile ကေျပာတာေတာ့ မင္းက ပန္းခ်ီပညာကိုေလ့လာေနတဲ့ေက်ာင္းသားတဲ့။ ဘယ္ ism ကိုအားသန္ေနလဲအခု?

[Bigboy] အဲလိုေတာ့မေရြးခ်ယ္မိေသးဘူးဗ်, လတ္တေလာေတာ့ Realism ဘက္ကိုေဇာင္းေပးဆြဲျဖစ္ေနတယ္။ ပင္လယ္ကမ္းေျခ ရွဳခင္းေတြအမ်ားစုေပါ့ေနာ္။

[Viper] Nude Art ေတြကိုေကာ သရုပ္ေဖာ္ဆြဲသင့္တယ္ေနာ့။

(Pause)

[Viper] ဟိုဟာေလ ကၽြန္ေတာ္က ခႏၶာကိုယ္ေကာက္ေၾကာင္းလွတာေတြကိုသေဘာက်ေတာ့ ေကာက္ေၾကာင္းလွတဲ့လူေတြရဲ႕ ပံုေတြကို သိမ္းထားတဲ့အက်င့္ရွိလို႕ေမးၾကည့္တာပါဗ်။

(Pause)

[Bigboy] စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းသားပဲ။

[Viper] ဟုတ္တယ္, စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတယ္ဗ်။ စိတ္၀င္စားတယ္ ဟုတ္?

(Pause)

[Viper] ကၽြန္ေတာ္တို႕ေနတဲ့တိုက္ရဲ႕ ေျမေအာက္ခန္းကိုၾကည့္ခ်င္တယ္လို႕ ခင္ဗ်ားေျပာခဲ့ဘူးတယ္ေနာ္?

 


(Pause သံုးမိနစ္ေလာက္ျဖစ္သြားျပီးေနာက္ Bigboy တစ္ေယာက္ signed off လုပ္သြားတယ္chattingကို)

 

ေနာက္သံုးရက္ေလာက္ၾကာျပီးေနာက္ chat room ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္အခ်ိန္အေတာ္ၾကာရွိေနခ်ိန္ သူတက္လာျပီးေနာက္ သူနဲ႕သီးသန္႕ စကားေျပာဖို႕ private chat လုပ္ဖို႕ဖိတ္ေခၚလာတယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုအဆက္အသြယ္လည္းမလုပ္ အတန္ၾကာျငိမ္သက္ေနျပီးမွ ထူးထူးဆန္းဆန္းဆိုေတာ့ ေတြးရျပီေပါ့။ သူေျပာတဲ့စကားေတြကလည္း မထိတထိျငိတိတိ။

[Bigboy] ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေဆာက္အအံုေတြက ေရွးပံုစံတိုက္ေတြမ်ားတယ္။ အေပၚမွာက လူသြားစၾကႍေတြဆိုေတာ့ ျမင္ေနရတာ။

[Viper] မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားလိုခ်င္တာ တစ္ခုခုရွိကိုရွိတယ္။ ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ္တို႕ရပ္ကြပ္ဖက္ကိုလာဖို႕ပဲလိုတယ္ေလ က်န္တာက ညွိလို႕ရပါတယ္ဗ်။

 

 

 

သူ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ sign off လုပ္သြားခဲ့ျပန္ပါျပီ။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း chat room ထဲကိုေနာက္ေန႕ညေနခင္းအထိ မ၀င္ဘဲ ပစ္ထားလိုက္ပါတယ္။ အဲ့ဒီည သန္းေခါင္ယံလည္းေရာက္ေရာက္ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုမက္ေဆ့စ္ပို႕ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ေနထိုင္တဲ့ရပ္ကြက္ရွိ ရာ ဆိပ္ကမ္းသာလမ္းဘက္ကို ရံုးပိတ္ရက္ စေနတနဂၤေႏြတစ္ရက္ရက္မွာလာမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အဲ့လူကို ေဆးထိုးပစ္လိုက္တယ္။ သူေျပာတဲ့ ရက္သတၱပါတ္အတြင္း ဘာမွလုပ္လို႕မရေသးေၾကာင္း ခရီးသြားစရာရွိေၾကာင္း အေၾကာင္းျပလိုက္ တာေလ။ တကယ္တမ္းေတာ့ ဘာမွလုပ္စရာမရွိဘူးရယ္။ တကယ္တမ္း သူစိတ္၀င္စားတယ္ဆိုရင္ သူ႕ဖာသာသူပြင့္ပြင့္လင္းလင္းစကား ေျပာသင့္တယ္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ေတြ႕ဖို႕ပိုၾကိဳစားစီစဥ္သင့္တယ္ မဟုတ္လား။ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း သူ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ေတြ႕ဆံုဖို႕ သေဘာ တူခဲ့ပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ တိုက္နဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေလာက္မွာရွိတဲ့ ေဂးဘားတစ္ခုကိုလာခဲ့ဖို႕ ဘားနာမည္ကိုညြန္းျပီး အဲ…ဘာဘား ဆိုတာေျပာျပီးျပီးခ်င္း sign off လုပ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။

 

 

 

ေတြ႕ဆံုၾကဖို႕ ေျပာဆိုၾကတဲ့ညမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သားေရေဘာင္းဘီခပ္ၾကပ္ၾကပ္ ၊ ဗိုက္ၾကြက္သားေတြကို ထင္လင္းျမင္သာေစမယ့္ ဇာစြပ္က်ယ္သေဘာ ရွပ္လက္တိုတစ္ထည္ကို ၀တ္ပစ္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ abs ကိုေကာင္းေကာင္းျပသႏိုင္သလို ေတာင့္တင္းတဲ့ ေပါင္တံေတြကိုလည္း ျမင္သာေစႏိုင္တာေပါ့ေနာ္။ ညနက္ပိုင္းအေမွာင္ရိပ္ထဲ အလံုးစံုျပသဖို႕မျဖစ္ႏိုင္ေပမဲ့ ညေနခင္းေလး၀ယ္ အေတာ္ လန္းတဲ့လူတစ္ေယာက္ေတာ့ျဖစ္ႏိုင္ပါေသးတယ္။

 

 

 

Surprise, Surprise ေတာ္ေတာ္အံ့အားသင့္ဖြယ္ပါပဲ။ သူသည္လည္း ပိုင္ဆိုင္တဲ့ပစၥည္းကို လူတကာသြားေရက်ေအာင္ျပေနပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ဘားထဲ ၀င္တာနဲ႕ျမင္ရတာ ထင္းကနဲေလ။ ေတာ္ေတာ္ၾကည့္ေကာင္းတဲ့လူ က်စ္လစ္ေသာ ေတာင့္တင္းေသာ ကိုယ္ခႏၶာပိုင္ ဆိုင္ထားျပီး မ်က္ႏွာကလည္း ေတာ္ေတာ္ဆြဲေဆာင္မႈျပင္းထန္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕ၾကည့္ရတာ ေတာ္ေတာ္ အလန္႕တၾကားျဖစ္ေနပံုရပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုလက္ေ၀့ယမ္းျပလိုက္ေတာ့ မွ မ်က္အိမ္က်ယ္က်ယ္သူ႕မ်က္၀န္းေတြက လက္ကနဲျဖစ္သြားပါတယ္။ ျမင္ေနရသမွ်ေတာ့ မေက်နပ္တဲ့ပံုဟန္မရွိ ပံုမွန္ထက္အသက္ခပ္ျပင္းျပင္းရွဴရႈိက္ေနေသာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕အသြင္အျပင္ကိုသာေတြ႕ရေလျခင္းပါ။

 

 

 

သူ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေနတဲ့ခံုနားကို လွမ္းလာျပီးေနာက္ အတူယွဥ္ထိုင္လိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဘယ္သူထင္တယ္ သူကေတာ့ ဘယ္သူပါဆိုတဲ့ မိတ္ဆက္ျခင္းေလးေတြအစပ်ိဳးျပီးေနာက္ ဟိုဟိုသည္သည္ အေၾကာင္းအရာမဲ့စကားေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္။ စကားေျပာတဲ့ အခ်ိန္ကေလးေတြၾကာ ေသာက္ထားတဲ့ သူရာရည္ေလးေတြေၾကာင့္ ရီေ၀ေ၀ေလးေတြျဖစ္လာခ်ိန္မွာ သူ႕ၾကည့္ရတာ အရွိန္ရ ရထား တစ္စင္းလိုျဖစ္လာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ တစ္ေယာက္တည္းျပန္ခ်င္ျပန္ေတာ့ေလ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မျပန္ ေသးဘူးလို႕ စကားေတာက္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ သူ႕ေမးေၾကာၾကီးေတြ တင္းလာျပီး မျပန္ေသးပါဘူးလို႕ဆိုပါတယ္။ သူ႕ဘ၀က လိင္ကိစၥနဲ႕ပါတ္သက္ရင္ အေတာ္အပ်င္းထူဖို႕ေကာင္းလာတဲ့အေၾကာင္း တသိမ့္သိမ့္ခံစားရတဲ့ ဖီလင္မ်ိဳးကို ေပးခ်င္ရခ်င္လာေနျပီလို႕ စကားလမ္းေၾကာင္းေျပာင္းလာေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ အဲ့လိုဖီလင္မ်ိဳးရဖို႕လုပ္ေပးႏိုင္စြမ္းပါတယ္ ျပီးေတာ့ သူ႕အေနနဲ႕ ေရွ႕ဆက္ဘာ လုပ္ၾကမယ္ဆိုတဲ့ အစီအစဥ္ဘယ္လိုဆြဲၾကမယ္ဆိုတာ မေတြးေတာမိခဲ့ေသးဘူးဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕မီးစဥ္ၾကည့္ကမလားလို႕ေျပာလိုက္ တယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ဘယ္ေနရာကိုသြားၾကမယ္ ဘာလုပ္ႏိုင္မယ္ဆိုတာ ေသခ်ာမွ ကၽြန္ေတာ္တို႕အတြက္ေကာင္းမွာလို႕။ သူ တံေတြးကို ခက္ခက္ခဲခဲမ်ိဳခ်လိုက္ပံုေပၚတယ္ဗ်။ ျပီးမွ သူကေမးတယ္ ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့တိုက္ရဲ႕ ေျမေအာက္ထပ္ကို လိုက္ျပမယ္ဆိုတဲ့။ အဲဒီအခ်ိန္ ဒီအခ်ိန္ေတာ့မဟုတ္ဘူးေလလို႕ ကၽြန္ေတာ္စကားထပ္ဆိုလိုက္ျပန္ေတာ့ သနားေတာင္သနားမိပါရဲ႕ သူ႕မ်က္ႏွာ၀ယ္ ေသာင္းၾကမ္းေနတဲ့ စိတ္ကို သိကၡာမပ်က္ေအာင္အတင္းထိန္းလိုက္ရပံုေပၚပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ သူ႕ကို ဒီည ကၽြန္ေတာ့္အိမ္က ဂိုေထာင္အခန္းထဲ ေသခ်ာေပါက္လိုက္ခ်င္မွာပါလို႕ေျပာခ်င္ေနခဲ့တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကို ၾကိဳးေတြဘာေတြနဲ႕ ခ်ီေႏွာင္တာတို႕ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းရိုက္ႏွက္တာ တို႕ကိုလုပ္ရင္ေကာ .ၾကိဳက္သလားေသြးတိုးစမ္းၾကည့္ျပန္ေတာ့ အေမးစကားဆိုကာရွိေသး သူ႕ေပါင္ၾကားကငပဲက အင္းဆိုျပီး ေခါင္းဆတ္ျပတာ ကိုင္မိတဲ့ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ လန္႕သြားမိတယ္ဗ်။

 

ယာဥ္ရပ္နားရာမွ အထြက္ ကၽြန္ေတာ့္ Harley ဆိုင္ကယ္ေပၚ ေနာက္ကအသာတက္တယ္။ ဆိုင္ကယ္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႕စတင္ထြက္ ခြာလာေတာ့ သူ႕လက္ေတြက အစေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ပခံုး ေနာက္ေတာ့ ကိုယ္လံုးကိုသိုင္းဖက္တယ္။ ဆိုင္ကယ္အေစာင္းအတိမ္းအလုပ္ မွာေတာ့ သူ႕ကိုယ္ၾကီးကိုေရွ႕တိုးကပ္လာတာေၾကာင့္ ေတာင့္တင္းတဲ့သူ႕ေပါင္တံေတြ ေနာက္ျပီး သူ႕ရင္အုပ္က အေမႊးႏုေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ထိကပါးရိကပါးလုပ္လာသလိုပဲ။ ႏွစ္ေယာက္သား ေလထဲပ်ံ၀ဲေနၾကျပီး အရွိန္ရလာေတာ့ သူ႕အသက္ရွဴသံေတြေျပာင္းလဲ လာပံုရယ္ တင္သားေတြနဲ႕ မထိတထိျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕ေပါင္ၾကားက ေျမြေဟာင္ေခါင္းေထာင္ထလာတာကို ခံစားမိပါတယ္။ သူ မသိမသာ ေထာင္ထေနတဲ့ ေျမြေဟာက္ၾကီးကို ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ေနာက္ပိုင္းနဲ႕ လာလာပြတ္တယ္ ခင္ဗ်။

 

 

 

ကၽြန္ေတာ္တို႕ျမိဳ႕ထဲလမ္းေတြကိုျဖတ္သန္းေမာင္းႏွင္လာၾကျပီးတဲ့ေနာက္ အနည္းငယ္ေျခာက္ေသြ႕ေသာ ေတာင္ကုန္းေက်ာက္တန္း ေလးေတြရွိတတ္ေသာ ျမိဳ႕စြန္ဧရိယာဘက္ကိုဦးတည္လိုက္ၾကပါတယ္။ အထပ္သံုးထပ္ကို ႏွစ္ထပ္ဘန္ဂလိုပံုေဆာက္ထားေသာ ကား ရယ္ ဆိုင္ကယ္ေတြရယ္ ေခ်ာင္ေခ်ာင္ခ်ိခ်ိထည့္လို႕ရေသာ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ရဲ႕ ကားဂိုေထာင္ေရွ႕ေရာက္ဖို႕ ၀င္းတံခါးကို ေအာ္တိုစနစ္ ခလုပ္ကိုႏွိပ္လို႕ဖြင့္၀င္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ အျပင္ကလံုး၀ဖြင့္မရေတာ့ေအာင္ ပိတ္လိုက္ကာ  ဂိုေထာင္ထဲကိုတန္းျပီးေမာင္း၀င္လိုက္ ပါတယ္။ တံခါးေတြအေတာ္မ်ားမ်ားက Remote System နဲ႕ဆိုေတာ့ ဆိုင္ကယ္ေပၚကေန အသာအယာေလး ဟန္မပ်က္ေပါ့။ ဂိုေထာင္ အလယ္ေလာက္ထိ ေမာင္း၀င္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဦးေခါင္းထက္၀ယ္ စက္ရံုသံုးမီးေခ်ာင္းေတြလို အလင္းတန္းက ခပ္လင္းလင္းပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ရပ္လိုက္တဲ့ေနရာနဲ႕ မလွမ္းမကမ္းမွာေတာ့ အားကစားစက္ဘီးတစ္စီးက အသင့္၊ Swiss Ball တစ္လံုး၊ Yoga ဖ်ာတစ္ခ်ပ္က ကပိုကရို။ အားကစားပစၥည္းေတြအေတာ္မ်ားမ်ားရွိေနေသးတာက ကၽြန္ေတာ့္၀ါသနာလို႕ဆိုရမယ္ေလ။ က်စ္လစ္ေတာင့္တင္းေသာ ကိုယ္ခႏၶာပံုရိပ္က ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ပဲမဟုတ္လား။ Bigboy လို႕ပဲကၽြန္ေတာ္ေခၚျဖစ္ေနတဲ့ ငနဲက ဟိုသည္ၾကည့္ျပီးေနာက္ အားကစား စက္ဘီးေပၚတက္လို႕ အသာအယာနင္းၾကည့္တယ္ သေဘာက်ေနဟန္တူပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ ဂိုေထာင္အေနာက္ဘက္ အိပ္ခန္းအေသး ေလးထဲက အ၀တ္တစ္စံုရယ္ သားေရလက္ပတ္ ေျခပတ္ေတြကို ယူလာလိုက္ပါတယ္။

‘ဒီမွာ အ၀တ္ေတြအကုန္ခၽြတ္လိုက္ျပီး ဒါေတြ၀တ္လိုက္ပါ’ ကၽြန္ေတာ္ တိုက္ရိုက္ပဲ သူ႕ကိုအမိန္႔ေပးတဲ့ေလသံနဲ႕ညႊန္ၾကားလိုက္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူဟာ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတဲ့အတိုင္း လိုက္လုပ္မယ့္ လိုအင္ရွိေနသူမို႕ပါ။

 

 

 

အ၀တ္ေတြကို တစ္လႊာျခင္း တစ္လႊာျခင္းသူခၽြတ္ေနရတာကို ကၽြန္ေတာ္ တကယ္သေဘာက်တယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ေအာက္ပိုင္း အ၀တ္ေတြကို ခြာမွ ဘာေၾကာင့္ Bigboy လို႕နာမည္ေပးထားမွန္းသေဘာေပါက္ရပါတယ္။ သူ႕၀တ္စံုအသစ္က မသိရင္ အေရျပားေနာက္ တစ္ထပ္စြပ္ထားသလားထင္ရမယ့္ အသားကပ္ အားကစား၀တ္စံုပါ။ ရင္အုပ္ လက္ေမာင္း ေပါင္တံေတြနဲ႕အျပိဳင္ ေပါင္ခြဆံုကေန ေရွ႕ကို ေငါထြက္ေနတဲ့ငပဲၾကီးကလည္း အေ၀းကေနၾကည့္ ျမင္ႏိုင္၏။ လဲ၀တ္လိုက္ရတဲ့ အ၀တ္သစ္အေပၚ သူေတာ္ေတာ္ေက်နပ္ေနပံုရပါတယ္ ေငါေနတဲ့ သူ႕ငပဲကို မသိမသာ လက္နဲ႕ဖိလိုက္ျပန္လႊတ္လိုက္ မေနတတ္မထိုင္တတ္ပံုဟန္ကလည္းေပၚေနပါတယ္။

 

‘ဒီကိုလာခဲ့ပါ၊ ခံုေစာင္းေပၚမွာ ထိုင္ျပီးလက္ေတြကိုေျမွာက္ထားလိုက္’ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကို ဆိုင္ကယ္နဲ႕မလွမ္းမကမ္းက Incline ဆြဲတဲ့ခံု ေစာင္းမွာထိုင္ဖို႕ အမိန္႕ေပးလိုက္တာပါ။

ခံုမွာထိုင္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ေျပာသမွ် လိုက္နာေနေသာ သေကာင့္သားရဲ႕ အမိန္႕နာခံတတ္မႈကို ကၽြန္ေတာ္အံ့အားသင့္ရသလို စိတ္ထဲက ေက်နပ္စိတ္နဲ႕အတူ ေဘာင္းဘီထဲက ညီဘြားကလည္း ေထာင္းကနဲမတ္လာေတာ့တယ္။ သူ႕ရင္အုပ္ေတြကို ပြတ္သပ္၊ ႏို႕သီးေခါင္း ေလးေတြကို လက္နဲ႕ plucking လုပ္၊ ခပ္ပါးပါးေဘာင္းဘီေအာက္မွာ ရုန္းၾကြေနတဲ့ သူ႕တင္ပါးေတြကို ဖ်စ္ညွစ္လိုက္ရင္း အေျမွာက္ တစ္လက္လို႕ ခ်ိန္တြယ္ေနတဲ့ အတံၾကီးကိုလည္း မသိမသာပြတ္သပ္လိုက္ပါေသးရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ အားမရေတာဘူး အဲ့ဒါေၾကာင့္ အစီအစဥ္ေျပာင္းကာ ဂိုေထာင္ထဲက အိပ္ခန္းငယ္ေလးထဲကို ေခၚသြားလိုက္တယ္။ ခုတင္ေျခရင္းနား မလွမ္းမကမ္းကနံရံမွာရွိေသာ ခ်ိန္းၾကိဳးကိုယူ သူ႕ေဘာင္းဘီကို ဆြဲျဖဲလိုက္တဲ့ေနာက္ Bigboyရဲ႕ ေျခလက္ေတြရွိ သားေရလက္ပတ္က ကြင္းေတြကို ခ်ိန္းၾကိဳးမ်ားျဖင့္ ဆက္ျပီး ခ်ည္ေႏွာင္လိုက္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ သူ႕လက္ေတြကို ခႏၶာကိုယ္ေရွ႕ပိုင္းေရာက္ေအာင္ဆြဲမယူႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ခ်ိန္းၾကိဳးအတိုေလး ကိုေတာ့ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို ခ်ိတ္ေပးထားလိုက္တယ္ ခပ္ျမန္ျမန္ထြက္ေျပးလို႕မရေတာ့ဘူးေပါ့။ လတ္တေလာေတာ့ သူဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕အက်ဥ္းသားျဖစ္ခဲ့ပါျပီ။

 

 

 

ျပဴးက်ယ္စျပဳတဲ့ မ်က္၀န္းေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လုုပ္သမွ် သူလိုက္ၾကည့္ပါတယ္ ပါးစပ္ကေတာ့ အသံမျပဳပါဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၀တ္ထားတဲ့အ၀တ္ေတြကို ကိုယ့္ဖာသာစခၽြတ္ပါတယ္ ခပ္ေျဖးေျဖးေပါ့။ ေဘာင္းဘီကိုခၽြတ္တယ္ ျပီးေတာ့ အေပၚက၀တ္ထားတဲ့ အက်ႌကို လည္းခၽြတ္တယ္ တစ္ကိုယ္လံုး၀ယ္ သားေရ boot ဖိနပ္ကလြဲလို႕ဘာမွမရွိေတာ့ဘူးေလ။ ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႕ တက္တူးခပ္မ်ားမ်ား၊ ျပီးေတာ့ ခ်က္ရယ္ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြရယ္ သတၳဳကြင္းေလးေတြကိုေဖာက္ျပီးတပ္ထားတာ ငပဲေခါင္းေတာင္နာမွာစိုးလို႕မတပ္ဘဲေနတယ္။ အာ…ဘာမွလုပ္စရာမလိုေသးဘူး အခုလိုလုပ္ေနတာနဲ႕တင္ ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ၾကားက ဒံုးပ်ံကမိုးေပၚေထာင္ေနပါျပီ။ သူ႕ငပဲသည္လည္း ကၽြန္ေတာ့္အတိုင္း တျဖည္းျဖည္းမတ္လာတာကိုျမင္ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕ငပဲက ကၽြန္ေတာ့္ထက္ပိုၾကီးသလို ပိုျပီးေတာ့လည္းတုတ္ တယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ရင္အုပ္ေတြရယ္ ဗိုက္သားေတြရယ္ ေပါင္ၾကြက္သားေတြကို အတန္ငယ္ဖ်စ္ညွစ္ျပီး ပြတ္သပ္လိုက္ေတာ့ ငနဲရဲ႕ အသက္ရွဴသံဟာ ျမန္ဆန္လာသလို သူ႕ငပဲက ဟိုသည္လႈပ္ရွားလာပါရဲ႕။

 

 

 

ကၽြန္ေတာ့္လက္ဆြဲ Nikon ကင္မရာေလးသြားယူတဲ့ျပီး သူ႕ဓာတ္ပံုကိုအမွတ္တရသေဘာ ေထာင့္ေပါင္းစံုကေန မွတ္တမ္းတင္လိုက္ပါ တယ္။ ဘယ္သူ႕ကိုမွ Share မလုပ္ပါဘူး သူ႕ကိုေတာ့ Share ပါ့မယ္ဆိုတဲ့ ကတိနဲ႕ရိုက္ယူရတာပါ။ အစကေတာ့ သူ အတင္းျငင္းဆန္ မယ္ထင္ထားတာ။ ဒါေပမဲ့ သူ……သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြကို လွ်ာနဲ႕သရပ္တယ္…ကၽြန္ေတာ္ျပဳမူသမွ်ကို အသာငမ္းငမ္းတပ္မက္စျပဳလာဟန္ ျပပါတယ္။ တကယ့္ Tempo ျမင့္လာတဲ့အခ်ိန္ေရာက္ရင္ ဗီဒီယိုနဲ႕မွတ္တမ္းတင္မလားလို႕။

 

 

 

ကၽြန္ေတာ္ ဘီရိုအံဆြဲထဲက ေခ်ာဆီဘူးၾကီးကို သြားယူလိုက္ျပီး လက္တစ္ဖက္က သူ႕ခေရတ၀ိုက္ရႊဲေအာင္လုပ္ျပီး ပြတ္သပ္ကစားသလို အျခားလက္တစ္ဖက္ကေတာ့ အားရစရာ သူ႕ငပဲကိုပြတ္သပ္ကစားပါတယ္။ အျခားသူေတြတုန္းကလို ပြတ္သပ္ႏိွဳးဆြစရာသိပ္မလိုဘဲ ကၽြန္ေတာ့္အတို႕အထိမွာပဲ သူ႕ေျခေခ်ာင္းေတြေကြးေကာက္စျပဳပါရဲ႕။ တင္သားဆိုင္ေတြကို ပြတ္သပ္ရတာ သူ႕ငပဲကိုဆုပ္ကိုင္ရတာ အေတာ့္ကို အားရ၀မ္းသာရွိရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကင္မရာကိုေနာက္တစ္ၾကိမ္လွမ္းကိုင္ အခန္းမီးကို အေမွာင္ခ် သူနဲ႕မနီးမေ၀းမွာ စားပြဲတင္မီးေလးကို မလင္းတလင္းေလးထြန္းျပီး Bigboy ရဲ႕ မာေတာင့္ေနတဲ့လိင္တံကို အသားေပးျမင္ရမယ့္ ဓာတ္ပံုေတြကို ဖန္းတီး ရယူလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အခန္းမီးကိုျပန္ဖြင့္ ဗီဒီယိုကင္မရာေတြကို မတူတဲ့ေနရာခ်ိန္တြယ္တပ္ဆင္လိုက္ပါတယ္ မတူတဲ့ျမင္ကြင္း ေတြကေန မလြတ္တမ္းရိုက္ခ်က္အျပည့္ရယူႏိုင္တာေပါ့။ အလင္းအေမွာင္ခ်ိန္ျပီးတဲ့ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ ညီေဇာ္ပဲထားပါေတာ့ လက္ေတြ ေျခေထာက္ေတြမွာ ခ်ိန္းၾကိဳးေတြတြဲခ်ိတ္ထားတာေၾကာင့္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္မလႈပ္ရွားႏိုင္တဲ့ သူရပ္ေနေသာ အခန္းနံရံနားကိုသြားကာ သူ႕ကို အေနအထားေျပာင္းဖို႕ ခပ္တိုးတိုးညႊန္ၾကားလိုက္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္ေတာ့ ေကာင္းေကာင္းအိပ္လို႕ရမယ့္ အေပၚထပ္ ဧည့္ခန္းမွာ မထားခ်င္လို႕ယူလာတဲ့ ဆိုဖာခံုရွည္ရဲ႕ လက္ရန္းေပၚမွာ သူ႕ခပ္ထြားထြားတင္ေတြကိုတင္ကာ လွဲအိပ္ခ်လိုက္ပါေရာ။ ခပ္ကားကား မလုပ္ႏိုင္လို႕ ခပ္ေကြးေကြးမထားတဲ့ သူ႕ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို အသာထိန္းကိုင္လိုက္ရင္း သူ႕တင္သားဆိုင္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ အသာဖိညွစ္ခ်ိန္မွာ ဗီဒီယိုကင္မရာေတြက စတင္လႈပ္ရွားပါျပီ။ ေတာ္ေတာ္ႏုညံ့တဲ့အသားဆိုင္ေတြပါပဲ အာ…..သူ႕ခေရ၀ကို ေခ်ာဆီေတြသုပ္လိမ္းရင္း တြင္းႏႈိက္မိသလို လက္တစ္ဖက္ကလည္း ကိုယ့္ငပဲကိုကိုင္ကာ ဆြရပါတယ္ မာသထက္မာေအာင္ေပါ့။

 

 

 

ကၽြန္ေတာ္ ညီေဇာ္ကို ဘာလုပ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ ညစ္ညစ္ညမ္းညမ္းေျပာလိုက္ေတာ့ သူ နည္းနည္းတုန္႕ဆိုင္းတဲ့ေလသံနဲ႕ဖိတ္ေခၚပါ တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕မ်က္၀န္းေတြမွာေတာ့ ေက်နပ္လြန္းလို႕ေတာက္ပေနသလို ဆာေလာင္ေနတဲ့အေရာင္ေတြလဲ့ေနတာေသခ်ာတယ္။ တင္သားေတြကိုေရာ သူ႕ေရႊဥေတြကိုေရာ ေခ်ာဆီေတြနဲ႕ ပြတ္သပ္လိုက္ ခေရ၀ကို လက္ညွိဳးေလးနဲ႕ထိုးထိုးကလိလိုက္ ၅မိနစ္လိုက္ ဆြပါရဲ႕။ခပ္ဟဟ ျဖစ္စျပဳတဲ့ တင္ပါးေတြကို အသာျဖဲကာ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို ကြန္ဒြန္တစ္ခုစြပ္ရင္း တြင္းေအာင္းလိုက္ပါတယ္။ တကယ့္ ခပ္ေျဖးေျဖးေလးသြင္းေပမယ့္ သူ႕ခေရ၀အကုန္ျပည့္သြားပါေရာ။ ပြတ္သပ္တာေရာ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲ စသြင္းခ်ိန္မွာေရာ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက မိန္႕မိန္႕မူးမူးအသံေတြထြက္လာသလို တဖ်ဥ္းဖ်ဥ္းခံစားလာရတဲ့ စိတ္လႈပ္ရွားခံစားမႈကလည္း တကယ္လန္းတယ္။ လွပလံုး၀န္းတဲ့ တင္သားပံုရိပ္ေတြကို သေဘာက်ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ကုိယ္လိုခ်င္တာကို ပိုင္ဆိုင္လိုက္ရတဲ့လူလို ျဖစ္ေနရေရာ။

 

လိင္တံ အဆံုးထိ တစ္ခ်က္ဖိသြင္းလိုက္ ကြမ္းသီးေခါင္းထိတဖန္ျပန္ထုတ္လိုက္ လုပ္လိုက္တိုင္း နင့္ကနဲနင့္ကနဲျဖစ္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ကစားပစ္လိုက္တယ္။ “-င္က အရမ္းမိုက္တာပဲကြာ ၾကပ္ေနတာပဲ၊ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကလည္း လွ်ာနဲ႕ကလိရတာ အရမ္းမိုက္တယ္ ရဲေနတာပဲ၊ မင္း မ်က္လံုးေတြ မ်က္ျဖဴလန္တဲ့အထိ ေဆာင့္-ိုးပစ္မွာ တကယ္…ေဆာင့္-ိုးမွာ အာ” ကၽြန္ေတာ္ အင္တာနက္အြန္လိုင္းေပၚ ၀ယ္ cyber fuck လုပ္စဥ္တုန္းကစကားလံုးေတြအတိုင္းသံုးႏႈံးေျပာဆိုကာ လုပ္ပစ္လိုက္တယ္။ ဒီလိုေျပာဆိုလိုက္ျခင္းျဖင့္ သူ႕ကိုႏႈိးဆြရာ ေသြးဆူေအာင္လုပ္ရာမွာ အရာေရာက္လြန္းပါရဲ႕။

“မင္း ငါ့ကို ေသာက္ရမ္းလိုခ်င္ေနတာဆို….အခု chat room ထဲမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး အ…အ….ငါ့-ီးကို မင္း-င္ထဲအဆံုးထည့္ထားခ်င္တာ ဆို။ အခုအဆံုးထိေဆာင့္ထည့္ေနျပီ….အာ…ျပီးေတာ့ ျပန္ဆြဲထုတ္တယ္ကြာ…..ေဆာင့္ရတာ အားမရဘူးကြာ….မင္းေကာ အားရရဲ႕လား? မင္း…..ငါ့ကိုေစာင့္ေနတာ တစ္ပါတ္ေလာက္ရွိျပီ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား? မင္းကို ေသာက္ရမ္းေအာ္ေအာင္လုပ္ဦးမွာ…ေအာ္စမ္းကြာ..ကဲ ေအာ္စမ္း…..မင္း…..ငါ့အျပင္ အျခားဘဲတစ္ေပြနဲ႕ ေတြ႕ဖူးလား…..မေတြ႕ဖူးေသးဘူးမဟုတ္လား အာ”

 

သူ႕ရဲ႕ ဟုတ္မွန္ေၾကာင္း တုန္႕ျပန္သံက အေတာ့္ကို မွိန္ေဖ်ာ့ေနေလရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ သူ ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္ နစ္ေမ်ာေနတယ္ဆိုတာ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ သူ႕ကိုယ္ခႏၶာရဲ႕ တုန္႕ျပန္မႈ၊ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ အဆက္မျပတ္ေဆာင့္သြင္းလိုက္ေသာ ကၽြန္ေတာ့္လုပ္ေဆာင္ မႈေတြမွာ ေအာ္ညည္းလိုက္ေသာ လႈိက္ေမာသံေတြဟာ နာက်င္မႈနဲ႕သာယာမႈေရာယွက္ေနမယ္ထင္ပါတယ္။

 

တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ သူ႕တင္ၾကြက္သားေတြနဲ႕ ညွစ္ကာ ညွစ္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲသူ႕ခေရ၀ထဲအတင္းမတိုး၀င္ေအာင္ထိန္းေသးတယ္။ အဲ့လိုသူလုပ္တဲ့အခါဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္အရွိန္ကိုနည္းနည္းေလွ်ာ့ အဆံုးထိတစ္ခ်က္ဖိ အကုန္လံုးအျပင္ကိုဆြဲထုတ္လုပ္ကာ သူ႕ prostate ကိုထိေအာင္ ထိုးထိုးေကာ္ေပးျဖစ္ရဲ႕။ညီေဇာ္ခမ်ာ ေခါင္းကို အသာေမာ့ သာယာမိန္႕မူးစြာ ေအာ္ညည္းတာေပါ့ေနာ္။ သူစိတ္ကူးထားတဲ့ သာယာမႈကို ကၽြန္ေတာ္က ျဖည့္စြမ္းေပးႏိုင္ခဲ့တယ္ ထင္ပါတယ္။

 

 

 

သူ႕ညည္းသံသိပ္မျပင္းေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ၾကိဳက္ ခပ္သြက္သြက္ျပန္လည္ေဆာင့္သြင္းပါတယ္ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ …..သူ႕ေပါင္တံေတြကို ပခံုးထမ္းထားရင္းက အသာလႊတ္လိုက္ကာ ေဘးေစာင္း ပုစြန္ေကြးအိပ္ခိုင္းလိုက္ရင္း ေဘးကေန အလိုက္သင့္ေနကာ ငပဲကုိျပန္ထည့္ရပါတယ္။ ရွည္လ်ားတဲ့ငပဲဟာ ေဆာင့္သြင္းခ်က္ေၾကာင့္ ေကြးညႊတ္သလိုျဖစ္ရင္း သူ႕ prostate ကို ပိုပိုသာသာထိမိတယ္ထင္ပါတယ္ ညီေဇာ္မ်က္၀န္းေတြဟာ ေမွးမွိတ္လို႕။ ရင္အုပ္ေတာင့္ေတာင့္ေပၚက မာေနတဲ့ သူ႕ႏို႕သီးေခါင္းေလး ေတြကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ အသာအယာလွ်ာနဲ႕ေ၀့၀ိုက္သလို သြားေလးနဲ႕လည္း မသိမသာဖြဖြကိုက္တာလည္းလုပ္တယ္။ အိုး….သူ ခေရၾကြက္သားေတြကို သံုးေလးခ်က္မက ညွစ္ျပဳလာခ်ိန္မွာေတာ့ ဘယ္လိုမွန္းမသိ မထိန္းႏိုင္ေတာ့တာေၾကာင့္ သူ႕တင္ပါးကို တစ္ခ်က္ ပုတ္ခပ္သတိေပးကာ အရင္ ထရပ္ရင္း ငပဲကို ျမန္ျမန္ဆြဲထုတ္ ကြန္ဒံုးကို အသာဆြဲခၽြတ္ သုက္ရည္ေတြကို ေလထဲ၀ဲပ်ံသြားေအာင္ ပန္း ထုတ္ပစ္လိုက္တာ ညီေဇာ့္ ရင္အုပ္ေတြ ဗိုက္သားေတြျပီးေတာ့ ဆိုဖာေပၚမွာေကာရႊဲကုန္ေရာ။ ကင္မရာသံုးခုအတြက္ ရိုက္ခ်က္ေကာင္း ေကာင္းရမည့္ေျခရာေတြ။

ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ထရပ္လိုက္ကာ ကင္မရာေတြကို ပိတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဆိုဖာရွိရာကိုျပန္လာျပီး တဘက္ေဟာင္း တစ္ခုနဲ႕ ညီေဇာ့္ကိုယ္ေပၚရွိသုက္ရည္ေတြအကုန္ သုတ္သင္ရွင္းလင္းေပးလိုက္တယ္ေပါ့။ လုပ္သမွ်အားလံုး ကၽြန္ေတာ္ဘာအသံမွမျပဳ ဘဲ တိတ္တဆိတ္သာလုပ္ေဆာင္ေနရာမွာ ညီေဇာ္ရဲ႕ သက္ျပင္းေမာရယ္ ညည္းညဴသံအခ်ိဳ႕ရယ္ လက္ျပန္တုပ္ထားတဲ့ ခ်ိန္းၾကိဳးမ်ားရဲ႕ ေရြ႕လ်ားသံမ်ားရယ္သာၾကားရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွမေျပာေသးေတာ့ သူ ဘာမွလႈပ္ရွားမႈမရွိ အိပ္မက္ထဲကအတိုင္းအျပင္မွာ လက္ေတြ႕ခံစားေနတဲ့အာရံုမ်ားမွာသာ မိန္႕မူးေနပံုေပၚပါတယ္။

ဂိုေထာင္၀န္းက်င္အႏွံ႕ သုက္ရည္အနံ႕မ်ားေထာင္းကနဲ ထသြားသလို ညီေဇာ္မ်က္၀န္းေတြက ေ၀့၀ိုက္ေနတုန္းရွိေသးတယ္ ဖြင့္ဟျခင္း ေတာင္မလုပ္ေသးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႕အနားမွာ ခဏ၀င္ထိုက္လိုက္ကာ အားျပန္ျဖည့္ေနလိုက္တယ္။

 

 

 

မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာျပန္ေတာ့ ညီေဇာ့္ကိုယ္လံုးကို ျပန္ျပီးေနရာခ်ကာ ရာဘာကြင္းတစ္ခုကိုယူ သူ႕လိင္တံအရင္းမွာစည္းၾကပ္ေပးလိုက္ ပါတယ္။ ဒါဟာ သူ႕လိင္တံျပန္လည္မာေတာင့္လာဖို႕ အေထာက္အကူျဖစ္ပါေရာ။ ျပန္လည္မာေတာင့္လာတာေသခ်ာေသာအခါမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဗီဒီယိုကင္မရာေတြကို ျပန္ထဖြင့္လိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူ႕မ်က္၀န္းေတြပြင့္ဟလာကာ ကၽြန္ေတာ္လုပ္သမွ်ကို အစာ ငမ္းေနတဲ့ ေကာင္ငယ္ေလးတစ္ေယာက္လို ေလွ်ာက္ၾကည့္ပါရဲ႕။ မေပ်ာ့တေပ်ာ့ျဖစ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုလည္းၾကည့္တယ္ လမ္းေလွ်ာက္တိုင္း နိမ့္ျမင့္ျဖစ္သြားတဲ့ တင္သားဆိုင္ေတြကိုေရာသူငမ္းတယ္ ေနာက္ေတာ့ မထူတထု ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို နမ္းလို ဟန္ျဖင့္ၾကည့္တယ္ဗ်။ ကင္မရာေတြေသခ်ာျပီလားၾကည့္လိုက္ျပီးေနာက္ သူ႕အတြက္ စပါယ္ရွယ္ ႏႈတ္ခမ္းအစံုကိုကၽြန္ေတာ္ ဆိုဖာေဘး ခုံအံဆြဲထဲက ယူလိုက္ပါတယ္။

ရာဘာသားႏႈတ္ခမ္းသားေတြ လည္မ်ိဳလိုျပြန္ေတြကို လွ်ပ္စစ္ဓာတ္နဲ႕ထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့ ပစၥည္းတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ၾကိမ္ႏႈန္းနိမ့္လွ်ပ္စစ္ စီးဆင္းေနျပီး ဘက္ထရီသံုးျဖစ္ကာ တရား၀င္မွတ္ပံုတင္ထားေသာ အရာပါ။ အရွိန္အနိမ့္ျမင့္ညွိလို႕ရတယ္ဆိုေပမယ့္ မသံုးတတ္ရင္ နာက်င္မႈေပးႏိုင္တဲ့ပစၥည္းဆိုပါေတာ့။

 

 

 

ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ခႏၶာရဲ႕တုန္႕ျပန္ခ်က္ကဘာလဲဆိုေတာ့ နည္းနည္းေလးလႈပ္ရွားတာနဲ႕ ေခၽြးစို႕တတ္တာပါ။  အဲဒါကလဲ အခု ကင္မရာနဲ႕ မွတ္တမ္းတင္ေတာ့ အေတာ္ျဖစ္သြားတယ္။ ညီေဇာ္ကေတာ့ ecstasy ေသာက္ထားတဲ့အတိုင္းပါပဲ ကၽြန္ေတာ္လုပ္သမွ်အတိုင္း စီးေမ်ာ ေနတာပါ ျငင္းဆိုမႈတစ္ခုမွကို မလုပ္ပါဘူး။ ကဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ခဏေနကေျပာထားတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႕ သူ႕လည္တိုင္၊ သူ႕ရင္အုပ္ တစ္၀ိုက္ႏွင့္ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြ၊ နံၾကားတေလ်ာက္၊ ျပီးေတာ့ သူ႕ဗိုက္ၾကြက္သားျပင္တေလ်ာက္၊ခ်က္ေပါက္ေလး၊ ဆီးစပ္တစ္၀ိုက္၊ ေပါင္ျခံတစ္၀ိုက္၊ လိင္တံႏွင့္ေရႊဥ စတာေတြကိုနမ္းတယ္။ လွ်ပ္စစ္ၾကိမ္ႏႈန္းနိမ့္တယ္ဆိုေပမယ့္ ထိမွန္း တို႕မွန္းသိသာတယ္ဆိုေတာ့ ေက်နပ္မႈနဲ႕အတူ နာက်င္မႈေရာေထြးေနမလားဘဲ။ ညီေဇာ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တစ္ၾကိမ္တို႕လိုက္တိုင္း သူ႕ငပဲရွိရာကိုျပန္ကိုင္ခ်င္တဲ့ ဟန္ျပတာေၾကာင့္ လက္ႏွစ္ဖက္က သံၾကိဳးကိုျဖဳတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ႏုည့ံလွတဲ့ သူ႕ေပါင္အတြင္းပိုင္းေနရာေတြ၊ တင္သားဆုိင္ေတြ၊ သူ႕ေရႊဥေတြ၊ ျပီးေတာ့ သူ႕ခေရ၀ကို တကယ့္ခပ္ရြရြေလး ပြတ္သပ္နမ္းရႈံ႕ေပး တို႕ထိကလိေပးပါရဲ႕။ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္တို႕လိုက္တိုင္း ညီေဇာ္ သူ႕ငပဲသူကိုင္ကာ လက္ကစားသလို ႏႈတ္ဖ်ားကလည္း အားရပါးရေအာ္ညည္းပါတယ္။

 

ညီေဇာ္ လက္တစ္ဖက္ကို ေဘးကိုေရြ႕လိုက္ေတာ့ ထိပ္အေရျပားမျဖတ္ထားေသာ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုသူထိမိကိုင္မိသြားတယ္။ ဒီေတာ့ သူအားရပါးရဆုပ္ကိုင္ကာ ကစားပါေရာ။ ခဏေနက တို႕ထိေနတဲ့ ပါးစပ္ႏွင့္လည္မ်ိဳပါ ရာဘာတုအရုပ္ေလးကိုေဘးနားခ်ထားလိုက္ျပီး လိင္တံအတုထိပ္မွာတပ္ထားတဲ့ vibrator ကိုယူလိုက္ပါတယ္။ ခလုပ္ေလးကိုႏွိပ္လိုက္ေတာ့ လည္ပတ္လိုက္ ေရွ႕တိုးေႏွာက္ငွင္ျဖစ္လိုက္ လႈပ္ရွားလာပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေခ်ာဆီအနည္းငယ္ကို ညီေဇာ့္ခေရ၀မွာဆြတ္ေပးလိုက္ျပီးေနာက္ တြန္႕လိမ္လႈပ္ရွားေနတဲ့ လိင္တံအတု ထိပ္ပိုင္းေလးနဲ႕ ကလိလိုက္ပါတယ္။ အဆံုးထိမသြင္းဘဲ ထိပ္ပိုင္းေလးပဲသြင္းကာ လႈပ္ရွားေစေတာ့ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ညည္းညဴသံေတြ တမိန္႕တမူးထြက္လာသလို သူဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲသည္လည္း ျပန္လည္မာေတာင့္လာပါတယ္။ အိုး…..fuck…..စိတ္ေတြ ေသာက္ရမ္းျပန္ထန္လာျပီ။ သူ႕ေအာ္ညည္းသံဟာ ဘယ္လိုေဆးမ်ားထည့္ထားပါလိမ့္။ သြားစမ္းဟာ…..သူ႕ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္မွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ ခ်ိန္းၾကိဳးကိုပါျဖဳတ္ပစ္လိုက္တယ္။

 

 

 

လြတ္လပ္သြားတဲ့ သူ႕ေျခႏွစ္ဖက္ကို ဆိုဖာအစြန္းကဆြဲခ်လိုက္ကာ သူ႕ကိုၾကမ္းျပင္ေကာ္ေဇာမွာ လွဲေလ်ာင္းေစလိုက္ပါတယ္။ ထိုးေမႊထားတဲ့ လိင္တံအတုဒဏ္ေၾကာင့္ ခပ္ဟဟျဖစ္ေနတဲ့ ခေရ၀ကိုျမင္ရတဲ့ခဏ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုမွဆက္ျပီး ႏႈိးဆြမႈဆက္ မလုပ္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ကြန္ဒံုးတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ့္ငပဲမွာစြပ္လိုက္ရင္း manually သြင္းဖို႕ၾကိဳးစားလိုက္တယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ေလးဘက္ေထာက္ခိုင္းလိုက္ကာေနာက္ကေန စကၠန္႕မဆိုင္းအဆံုးထိကိုအရွိန္နဲ႕ေလ်ာကနဲသြင္းပစ္တာ ေက်ာေကာ့ေအာ္ညည္းတဲ့ သူ႕ကို မညွာေတာ့ဘဲ ဆက္တိုက္ေဆာင့္-ိုးပါေရာ။ လက္ေတြကေတာ့ သူ႕ရင္အုပ္ေတြကို လွမ္းညွစ္သလို တင္ပါးေတြကိုလည္း တဖမ္းဖမ္းျမည္ေအာင္ရိုက္ခတ္လိုက္တာေပါ့။ ခဏေနက ေႏွးေနတဲ့ေရအလ်ဥ္ဟာ ေရတံခြန္တစ္ခုလိုပဲ တဟုန္ထိုးစီးဆင္းျပီေပါ့။ ေျခာက္လက္မနဲ႕ ငါးစိတ္ေလာက္ရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲဟာ သူ႕ခေရဂူထဲကိုတြင္းေအာင္းတာမ်ား တေဖာင္းေဖာင္းပါပဲ။ သူ အေတြ႕အၾကံဳ သိပ္မရွိဘူးဆိုတာ ဟုတ္မွဟုတ္ပါ့မလား အေပးအျပဳ အေအာ္အညည္းေတြဟာ တကယ့္ကို တစ္ဖက္သားကိုစိတ္ၾကြေစပါတယ္။

 

 

 

သိပ္ကိုမိန္႕မူးေနပါျပီ ကင္မရာေတြ ခ်ိန္ထားတာကိုလည္း ဂရုမစိုက္ေတာ့ဘူး ရိုက္ခ်င္သလိုရိုက္ ဘယ္လိုျမင္ကြင္းေတြျဖစ္ေနမလဲ မသိေတာ့ဘူးဗ်ာ။ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ပံုစံမ်ိဳးစံု ႏွစ္ေယာက္သားလႈပ္ရွားၾကတာမ်ား အေနအထားဘယ္လိုဆိုတာ မမွတ္မိေတာ့ပါ။ ပထမတစ္ၾကိမ္ျပီးထားတာဆိုေတာ့ အခုစိတ္ၾကိဳက္ဆြဲလို႕ရေနတယ္ေလ။ အခုေနာက္ဆံုးအေျခအေနကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေကာ္ေဇာ္ေပၚမွာ ပက္လက္ျဖစ္ေနျပီး သူကေတာ့ အေပၚကတက္ထိုင္ကာ Cowboy တစ္ေယာက္ ျမင္းစီးသလို ဒုန္းဆိုင္းစီးေနပါရဲ႕ဗ်ာ။ ကုတင္ေပၚမ်ားလုပ္မိရင္ က်ိဳးက်ေလာက္ပါတယ္။ “Whooeee!!! Ride`em, Cowboy!”

 

 

 

သူက မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ထိုင္ခ်ေနတာဆိုေတာ့ သူ႕ေပါင္ျခံက ငပဲထြားထြားၾကီးကလည္း တရမ္းရမ္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ဗိုက္သားေတြကို ရိုက္ခတ္ေနသလို….အာ….သူ႕ခါးအဆံုကိုလွမ္းကိုင္ထိန္းေပးရင္း ခဏျငိမ္ခိုင္းလိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ္ေအာက္ကေန အဆတ္မျပတ္ေကာ့ ျပီး စက္ေသနတ္ပစ္သလိုေဆာင့္ပစ္လိုက္ပါတယ္ ခဏေပါ့။

 

 

 

အရွိန္နည္းနည္းေလ်ာ့ျဖစ္တဲ့ခဏ သူက သူ႕ငပဲသူကိုင္ကာ လက္ကစားသလို ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူ႕ေပါင္တံေတြကိုထိန္းကိုင္ထားရင္ ေအာက္ကေန ေမႊပါတယ္။ ေမႊေနရင္းမွ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ပင့္ထိုးလိုက္စဥ္မွာေတာ့ ညီေဇာ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘူးထင့္ ကၽြန္ေတာ့္ဗိုက္သား ေတြ ရင္အုပ္ေတြေပၚသာမက မ်က္ႏွာရွိရာကို တရွိန္ထိုး သုက္ရည္ေတြပန္းထုတ္ေတာ့တာ မနည္းေရွာင္လိုက္ရပါတယ္။ လွ်ပ္စစ္နဲ႕တို႕ သလို ဒိုးဒိုးဒန္႕ဒန္႕သူျဖစ္သြားျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲသူေမွာက္ခ်ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္အႏွံ႕ နဖူးေတြ ျပီးေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းကို အားရ ပါးရနမ္းတယ္ေပါ့။ ခပ္ျပင္းျပင္း ညွစ္ဆုပ္လိုက္တဲ့ သူ႕ခေရၾကြက္သားမ်ားေၾကာင့္ အထုတ္အသြင္းေႏွးေႏွးလုပ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို အျပင္ ဆြဲထုတ္လိုက္ကာ ကြန္ဒံုးကိုခၽြတ္ရင္း ခပ္သြက္သြက္လက္ကစားျပီးေနာက္ အေပၚကေမွာက္အိပ္ေနေသာ သူ႕ဆီးစပ္တစ္၀ိုက္ကို ပူေႏြးေနေအာင္ ပန္းထုတ္ေပးလိုက္ပါတယ္ သုက္ရည္ေတြ။ ေနာက္ေတာ့ ေခၽြးရႊဲေနတဲ့ သူ႕လည္တိုင္အႏွံ႕ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ပိုင္ႏႈတ္ခမ္း သားေတြနဲ႕ တရိႈက္မက္မက္နမ္းလိုက္တယ္ ခင္ဗ်။

 

 

 

ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သား ဖက္တြယ္လ်က္အေနအထားျဖင့္ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ျငိမ္သက္မိန္႕မူးသာယာေနၾကတာ မိနစ္အေတာ္မ်ား မ်ားၾကာပါတယ္။

 

 

 

“ကဲ…..Cyber fucking လုပ္တာနဲ႕အျပင္မွာ လက္ေတြ႕လုပ္တာ ဘယ္ဟာပိုေကာင္းလဲ ပိုၾကိဳက္လဲဟင္?” လို႕သူ႕နားရြက္နား ခပ္တိုးတိုး ကပ္ေျပာလိုက္ပါတယ္။

“Amazing. ငါ့ကို မင္းအိမ္ရဲ႕ေျမေအာက္ခန္းထဲမွာ ဘာေတြရွိတယ္ အခုျပမလား…ျပပါလားကြ” သူ ခြထားတဲ့ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္တံေတြထဲ က ထရပ္အ၀တ္ေတြ၀တ္ရင္း သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေတာင္းဆိုတယ္။

 

အင္…..သူ အခုအခ်ိန္ထိ မေၾကာက္မရြံ႕ ေျမေအာက္ခန္းကို သြားခ်င္ေနေသးတာပဲ။ စေနာက္တဲ့သေဘာနဲ႕ သူ႕ကိုဘာေတြရွိတယ္ ဆိုတာ ေျပာျပခဲ့တာကို သူစူးစမ္းခ်င္ေနေသးတာ။ အဟား…..ေရွ႕ကလူေတြရဲ႕သြားရာလမ္းကို သူေလွ်ာက္ခ်င္ေနတဲ့သေဘာေပါ့။

 

 

 

ကၽြန္ေတာ္ ကင္မရာေတြပိတ္၊ အိမ္ေရွ႕မီးခပ္မွိန္မွိန္ကိုသာထြန္း၊ ေျမေအာက္ခန္း ရွိရာဘက္ကို သူ႕ကိုေခၚသြားလိုက္တယ္။ ဟင္းဟင္း… ရင္ေတြျပန္ခုန္လာျပီ ဟား ဟား……။

 

 

 

“ဂ်ိမ္း”

 

 

 

Alex Aung (24 Feb 2015)

 

စာၾကြင္း           ။ မေရးတာလည္းၾကာ ေရးတတ္သလိုေလးေရးထားတာေၾကာင့္ သည္းခံဖတ္ေပးၾကပါလို႕ေနာ္။

 

Feb 18th

သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဘယ္လိုေျပာရမယ္

By Alex aung

(How to Come Out to Your Friends)

‘လူဟူသည္ လူမႈသတၱ၀ါ (social animal) ျဖစ္သည္’ဟု ဆိုေလ့ရွိၾကပါတယ္။

 

လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ စာဖတ္သူ အေနျဖင့္ မိမိအရင္ရွိႏွင့္ေနတဲ့ အျခားလူမ်ားၾကားတြင္ ေမြးဖြားကာ ၄င္းတို႕မွာ ရွိႏွင့္ေသာ ဘာသာစကား၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ကိုးကြယ္သည့္ ဘာသာ၊ မ်ိဳးႏြယ္စရိုက္၊ ေဒသစရိုက္ စသည္မ်ားကို ထိေတြ႕မွတ္သားရင္း ၾကီးျပင္းၾက ရပါတယ္။

 

ဒါေၾကာင့္ ကနဦးအစမွာ မိမိေမြးဖြားၾကီးျပင္းရာ ပတ္၀န္းက်င္ လူမႈအဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ အယူအဆမ်ား၊ ထံုးဓေလ့ အစဥ္အလာမ်ားကိုပင္ အမွန္မ်ား၊ စံမ်ားအျဖစ္ ခံယူတတ္ၾကျပီး တျဖည္းျဖည္း အျခားေသာ လူမႈ၀န္းက်င္မ်ား၊ မတူေသာ လူမ်ိဳးအ၀န္းအ၀ိုင္းမ်ား၊ ေရျခားေျမျခား ေဒသမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ထိသိကၽြမ္းရသည့္အခါတြင္မွ မိမိယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ သူ႕ယဥ္ေက်းမႈ မတူကြဲျပားပံု၊ မိမိ လူမ်ိဳးဓေလ့စရိုက္ႏွင့္ သူ႕လူမ်ိဳး ဓေလ့စရိုက္ မတူကြဲျပားပံု၊ သူ႕ျမိဳ႕ျပရပ္ရြာစနစ္ သူ႕ႏိုင္ငံေရး စီးပြားေရးစနစ္ႏွင့္ မိမိရပ္ရြာစနစ္ မိမိႏိုင္ငံေရး စီးပြားေရးစနစ္ မတူကြဲျပားပံု စသည္တို႕ကို ေတြ႕ျမင္ကာ ထိုမွဆက္ကာ လူအားလံုးတို႕မွာ တူညီစြာရွိတတ္သည့္ ေယဘုယ်သဘာ၀မ်ား ၊ လူမ်ိဳး-ဘာသာ-ေဒသ အလိုက္ သီးျခားစီရွိတတ္သည့္ မတူကြဲျပားေသာ လူမႈလကၡဏာမ်ားကို တျဖည္းျဖည္းခြဲျခားရိပ္စားမိလာရတတ္ပါတယ္။

 

ကဲဟုတ္ပါျပီ လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ လူမႈအဖြဲ႕အစည္းထဲ၀ယ္ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ားနဲ႕ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေနထိုင္ၾကတာ ဘဘာ၀ တစ္ခုဆိုတာ ေျပာျပီးပါျပီ။ ကနဦးအစပိုင္းမွာ ေမြးဖြားၾကီးျပင္းရာ ပတ္၀န္းက်င္ လူမႈအဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ အယူအဆမ်ား၊ ထံုးဓေလ့ အစဥ္ အလာမ်ားကိုပဲ အမွန္မ်ား၊ စံမ်ားအျဖစ္ လူအမ်ားစုက ခံယူတတ္ၾကတယ္ဆိုတာကိုလည္း ထပ္ေလာင္းေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ ဆိုေတာ့ကာ အဆိုပါလူအမ်ားစု ထိေတြ႕ခံစားျဖစ္တည္ေနၾကတဲ့ လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈကိစၥရပ္ေတြသည္ သမရိုးက်ျမင္ေနၾက အသြင္ တစ္ခုအျဖစ္ ေဆာင္ေနျပီး အခုစာေရးသူေျပာျပမယ့္ လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈကြဲျပားတဲ့ကိစၥ ဖြင့္ဟေျပာဆိုျခင္းျပဳလုပ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ အေပါင္းအသင္း က႑၀ယ္ အႏႈတ္လကၡဏာတစ္ရပ္အသြင္ေဆာင္မလား သို႕မဟုတ္ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြအားလံုးကိုဆံုးရႈံး ရမည္ဆိုေသာ စိုးရိမ္မႈမ်ား စာဖတ္သူခံစားမိေတာ့မွာပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ စာေရးသူေျပာခဲ့သလိုပါပဲ မိမိ လတ္တေလာရွင္သန္ေနထိုင္ေနၾကတဲ့ အ၀န္းအ၀ိုင္း မွာရွိတဲ့ လူအမ်ားစုက ကိုယ္ဖြင့္ဟေျပာဆိုလိုက္တဲ့ လိင္မႈကိစၥတိမ္းညႊတ္မႈ အေၾကာင္းအရာအေပၚ မွားယြင္းမႈတစ္ရပ္အသြင္ အဦးဆံုး ရႈျမင္ၾကမွာ ေသခ်ာသေလာက္မို႕ျဖစ္ပါတယ္။

 

အခု စာဖတ္သူဖတ္ရမည့္ အေၾကာင္းအရာေတြကေတာ့ အဆိုပါအေျခအေနေတြအေပၚ ဘယ္လိုဆိုတာ ျခံဳငံုသံုးသပ္ဖို႕၊ ဖြင့္ဟေျပာဆိုဖို႕ နည္းလမ္း သို႕မဟုတ္ စာဖတ္သူကိုယ္တိုင္ မိမိျဖစ္တည္ေနတဲ့ဘ၀တစ္ခုအေပၚ စြန္႕ခြာခ်င္ေနတဲ့ စိတ္အေျခအေနျဖစ္ေနျခင္း ဒါမွမဟုတ္ စာဖတ္သူ ေနထိုင္ရွင္သန္ရာ လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႕ ဆက္ႏြယ္မႈမရွိျပတ္ေတာက္ေနမိျခင္းကိစၥရပ္ေတြအေပၚ ဘယ္လိုရင္ဆိုင္သင့္တယ္ ဆိုတဲ့ နည္းလမ္းအခ်ိဳ႕ကို အၾကံဥာဏ္ေပး ေထာက္ျပသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ ပထမဦးဆံုးအၾကိမ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ဖြင့္ဟေျပာဆိုျခင္းဆိုတဲ့ကိစၥဟာ အခက္အခဲဆံုး ျပႆနာတစ္ရပ္ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနႏိုင္သလို အဲ့လိုဖြင့္ဟေျပာဆိုျခင္းဟာ အမွားတစ္ခု လို႕လဲထင္ျမင္ေနမွာပါ။ စာေရးသူေထာက္ျပမႈေလးေတြက စာဖတ္သူအျမင္မ်ား အေကာင္းဘက္ကိုေျပာင္းလာေစမယ္ထင္ပါတယ္ေနာ္။

 

 

 

(၁) ကိုယ့္အေျခအေနနဲ႕ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္

 

 

 

စာဖတ္သူကို မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ လက္ခံျပီးသူမ်ား သို႕မဟုတ္ စာဖတ္သူရဲ႕ရင္းႏွီးေသာပတ္၀န္းက်င္မွမဟုတ္ေသာ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႕ ဒါမွမဟုတ္ စာဖတ္သူ ဖြင့္ဟမယ့္ သူငယ္ခ်င္းအုပ္စုအတြက္ အၾကီးမားဆံုးေသာ အေၾကာင္းရင္းတစ္ရပ္ျဖစ္မွာ ေသခ်ာသေလာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ အေၾကာင္းကို ဖြင့္ဟေျပာဆိုရမယ့္ လူေတြဟာ အနည္းဆံုးေတာ့ စာဖတ္သူ႕ေျပာတဲ့ အေၾကာင္းအရာနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ႏႈတ္လံုစိတ္ခ်ရတဲ့သူ ျပီးေတာ့ ဖြင့္ဟေျပာဆိုသင့္ေသာသူမ်ားသာျဖစ္ရပါမယ္။ ကိုယ့္မိဘေမာင္ဖြား ပတ္၀န္းက်င္ကို ျပန္လည္ေဖာက္သည္ခ်မယ့္ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြကို စာဖတ္သူက ဖြင့္ဟေျပာဆိုမိတယ္ဆိုရင္ စာဖတ္သူ႕မိဘ အသိုင္းအ၀ိုင္းမ်ားရဲ႕ အႏုတ္လကၡဏာေဆာင္မယ့္ တုန္႕ျပန္ခ်က္ေတြ(ဥပမာ - အိမ္ကေန ကန္ထုတ္ခံရတာ၊ ခက္ထန္ၾကမ္းတမ္းစြာ ဆက္ဆံ ပစ္ပါယ္ခံရတာ စသျဖင့္)ၾကံဳလာရႏိုင္တယ္ဆိုတာေၾကာင့္အနည္းငယ္ေတာ့ ျဖည္းျဖည္းေလးေလးႏွင့္ စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္ျပီးမွ ဖြင့္ဟ ရပါမယ္။ ဘာေၾကာင့္ဆို စာဖတ္သူက မိဘအသိုင္းအ၀ိုင္းကို မွီခိုေနရတုန္းအေျခအေနျဖစ္ေနခဲ့တာေၾကာင့္ပါ။ ဒီေရြးပိုင္ခြင့္က ေတာ္ေတာ္ ဆိုးတာ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ေက်ာင္းကိစၥျပီးဆံုးသြားျပီ သို႕မဟုတ္ ကိုယ့္ဘာသာအမွီအခိုကင္းကင္းေနႏိုင္ျပီဆိုေသာ ေနာက္ဆံုးအေျခ အေနမွာေတာ့ ဘာအေၾကာင္းအရာကိုမွ အလြန္အကၽြံစိုးရိမ္ေနစရာမလိုေတာ့ဘူး ကိုယ္ေျပာသမွ် ကိုယ့္မိဘဆီျပန္ေရာက္ႏိုင္ေပမယ့္ ဖြင့္ေျပာခ်င္လည္း ေျပာႏိုင္ျပီေပါ့။

 

 

 

(၂) အေကာင္းမတုန္႕ျပန္ရင္ မဖြင့္ဟသင့္

 

 

 

ကိုယ္ဖြင့္ဟမယ့္ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြက အေကာင္းလကၡာေဆာင္မယ့္တုန္႕ျပန္မႈေတြ ျပန္မရႏိုင္ဘူးလို႕ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ သိေနတယ္ဆိုရင္ သူတို႕ကို ဖြင့္ဟေျပာဆိုျခင္းမျပဳလုပ္ပါနဲ႕။ သူတို႕ကိုဖြင့္ဟေနမယ့္အစား ကိုယ့္ျဖစ္တည္မႈအေပၚ အရွိအတိုင္းလက္ခံျပီး အရာရာေဖးမေထာက္ကူတတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းအသစ္တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ရွာျပီး ဖြင့္ဟရမွာေပါ့။ ကိုယ့္အေပၚ အရာရာအႏုတ္ လကၡဏာေဆာင္တဲ့ ဆိုးရြားတဲ့ ဆက္ဆံမႈေတြ ဒါမွမဟုတ္ စာဖတ္သူေျပာသမွ် ဆိတ္ဆိတ္ေန မတုန္႕ျပန္ျခင္းေတြစတဲ့ တုန္႕ျပန္ခ်က္ေတြ ကိုေပးေတာ့မယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေနရျပီး စိတ္ဆင္းရဲေနရမယ့္အစား အသိအျမင္က်ယ္၀န္းတဲ့/ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရးေကာင္းမြန္စြာ လက္ခံတတ္ေသာ အေပါင္းအသင္းအုပ္စုတစ္ခုကိုထပ္မံမိတ္ဖြဲ႕ျပီး ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေနလိုက္ျခင္းျဖင့္ စာဖတ္သူအရင္က သိခဲ့ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားထံမွရရွိမယ့္ စိတ္ဓာတ္က်ေစေသာ ဆက္ဆံမႈေတြ မရရွိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။

 

 

 

 (၃) ဖြင့္ဟဖို႕ အဆင္ေျပတယ္ဆိုေပမယ့္ စိတ္သိပ္မလႈပ္ရွားနဲ႕

 

 

 

ကိုယ့္ျဖစ္တည္မႈ ကိုယ္ဘာဆိုတာ ဖြင့္ဟေျပာဆိုျခင္းကို လက္ခံေပးတယ္ နားလည္ေပးတယ္ဆိုတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ေကာင္း/အေျခအေန ေကာင္းတစ္ရပ္ စာဖတ္သူရရွိေနျပီဆိုရင္ အေျခခံအက်ဆံုးျပင္ဆင္မႈကေတာ့ အလြန္စိတ္လႈပ္ရွားေနတာမ်ိဳးမျဖစ္ဘဲ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ လိုက္ဖို႕ျဖစ္ပါတယ္။ကိုယ့္ရည္းစားျဖစ္မယ့္သူနဲ႕ ပထမဆံုးအၾကိမ္ခ်ိန္းဆိုေတြ႕ဆံုၾကဖို႕ အခ်ိန္၊ေနရာ၊၀တ္စားဆင္ယင္ပံုအဆံုးၾကိဳတင္ စီမံမိတတ္ၾကသလိုပါပဲ ကိုယ့္ရဲ႕လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈကိစၥကို ဖြင့္ဟေျပာဆိုမယ့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ သို႕မဟုတ္ အုပ္စုေတြအတြက္ လည္း ျဗံဳးကနဲ အံ့အားတသင့္မျဖစ္ေစတဲ့ပံုစံတစ္ခုလုပ္သင့္ပါတယ္ခင္ဗ်။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ အမ်ိဳးသားသူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ ေတာ္ ေတာ္ စဥ္းစားျပင္ဆင္ထားရပါမယ္။ ဘာေၾကာင့္ဆိုရင္ေတာ့ စာဖတ္သူဖြင့္ဟေျပာဆိုမယ့္ကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ျပီး စာဖတ္သူကလည္း စိတ္လႈပ္ရွား သူတို႕ကလည္း ၾကားရတဲ့သတင္းအေပၚ စိတ္ခံစားမႈေရာင္စံုနဲ႕တုန္႕ျပန္ၾကမယ္ဆိုတာ ျဖစ္ရင္းစြဲမို႕ပါ။ ပံုမွန္ ေတြ႕ဆံုေနက် သြားလာေနက် စကားလက္ဆံုက်ေနက် အခ်ိန္ေနရာတစ္ခုခုမွာ ဖြင့္ဟေျပာမယ္ဆိုရင္ေကာ အဆင္ေျပမေျပ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ အလားတူ ဆံုးျဖတ္ျပင္ဆင္ရပါမယ္။

 

 

 

 (၄) မလိုလားတဲ့တုန္႕ျပန္ခ်က္မ်ားအေပၚ

 

အလြန္အမင္း ပုဂၢိဳလ္ေရးအရခင္တြယ္မိသူမ်ားက ကိုယ့္အေပၚ မလိုလားေသာတုန္႕ျပန္ခ်က္မ်ားေပးလာတဲ့အေပၚ လက္ခံျပီး စိတ္ဓာတ္ က်သြားလို႕မျဖစ္ပါဘူး။ အခ်ိဳ႕ေသာ လူပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ အစဦးပိုင္းမွာေတာ့ စာဖတ္သူဖြင့္ဟေျပာဆိုတဲ့ကိစၥအေပၚ သေဘာတူေၾကာင္း ကတိေပးေနျခင္း သို႕မဟုတ္ လက္ခံေနေသာ အသြင္ျမင္ရေပမယ့္ အႏုတ္လကၡဏာေဆာင္ေသာ တုန္႕ျပန္မႈေပးႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒါေတြကို ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ခံစားမေနပါနဲ႕။ စာဖတ္သူ႕ ပထမဦးစားေပး ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရမယ့္ တန္ဖိုးၾကီး လူသားမ်ားဆိုတဲ့ေနရာအတြက္ သူတို႕ေတြက မဟုတ္တာ ေသခ်ာသေလာက္ပါပဲ ။ စာဖတ္သူကိုယ္တိုင္ အႏုတ္လကၡာေဆာင္တဲ့အေတြးခံစားခ်က္ေတြနဲ႕၀န္းရံမိေနျခင္း သို႕မဟုတ္ anti – gay ေဂးဆန္႕က်င္ေရးသေဘာရွိတဲ့လူမ်ား စာဖတ္သူ႕ပတ္၀န္းက်င္မွာ မ်ားျပားေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျငင္းပယ္တဲ့ သတင္းမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ စာဖတ္သူကိုယ္တိုင္ သဘာ၀မက်ဘူးဆိုတဲ့ သေဘာေတြကို အဆံုးသတ္အေနနဲ႕ ႏွလုံးသြင္းမိေနျခင္း သို႕မဟုတ္  စိတ္ဓာတ္က်ဆင္းျခင္းဆိုေသာကိစၥရပ္စီ ဦးတည္သြားမွာလည္း ေသခ်ာပါတယ္။ ဒီလိုမျဖစ္ရေအာင္ဆိုလွ်င္ေတာ့ စာဖတ္သူရဲ႕ျဖစ္တည္မႈ စာဖတ္သူဘာျဖစ္တယ္ ဘယ္သူဆိုတာလက္ခံတတ္တဲ့ အျပဳသေဘာဆန္ေသာ စိတ္ဓာတ္ပိုင္ရွင္ သူငယ္ခ်င္း မ်ားအေပၚ အာရံုစိုက္လိုက္ဖို႕ျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားဟာ စာဖတ္သူကဖြင့္ဟေသာ လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈလိုမ်ိဳး နည္းနည္း အကဲဆတ္တဲ့ ကိစၥရပ္ေတြနဲ႕ပါတ္သက္ျပီး အေတြ႕အၾကံဳရွိတတ္ေတာ့ သူတို႕ရဲ႕ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈအတိုင္းအတာ ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ ဆိုတာသိရလြယ္ပါ တယ္။ ဒီေတာ့ စာဖတ္သူအေနႏွင့္ ဘယ္သူေတြဟာ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ႏွင့္ ပထမေနရာထား ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ ရမယ္ဆိုတာ သိႏိုင္တာေပါ့ေနာ္။

 

 (၅) စိတ္ထဲမွာထား

 

မိသားစု ပတ္၀န္းက်င္ အေပါင္းအသင္းမ်ားစြာေတြထဲမွာ ရွိတတ္ၾကတဲ့ လိင္တူျခင္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူမ်ားထဲမွ စုန္းျပဴးအခ်ိဳ႕ရဲ႕ အေၾကာင္း စာဖတ္သူရဲ႕သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ားသိျမင္ေနၾကတဲ့အေပၚ အတိုက္အခံလုပ္ေျပာမေနဘဲ စိတ္ထဲမွာပဲထားလိုက္ပါ။ လူအေပၚမွာပဲ မူတည္ေနျပီး လိင္တူၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ ေဂးျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ဆိုတာ မဟုတ္ေၾကာင္း သူတို႕ေတြသိဖို႕အခ်ိန္အတိုင္း အတာတစ္ခုေပး စံနမူနာျဖစ္ေနထိုင္ျပလိုက္ႏိုင္ပါတယ္။

 

 (၆) အျပဳသေဘာေဆာင္သူမ်ားကို ဆက္လက္ေပါင္းသင္း

 

စာဖတ္သူလိုမ်ိဳး လိင္စိတ္ကြဲျပားသူေတြအေပၚ အျပဳသေဘာေဆာင္အေထာက္အကူေပးတတ္ေသာ သူမ်ားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ မ်ားအျဖစ္ ဆက္လက္ေပါင္းသင္းႏိုင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ LGBT အဖြဲ႕အစည္းမ်ား သို႕မဟုတ္ အုပ္စုမ်ားမွာ ေပါင္းစည္းပါ၀င္လႈပ္ရွား ခ်င္တယ္ဆိုရင္လည္း စာဖတ္သူအေနနဲ႕ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ပဲ ပူးေပါင္းလိုက္ပါေနာ္။ ဒါဟာ မိမိစိတ္ကို အျပဳသေဘာေဆာင္စိတ္ေတြ တိုးပြား ေစျပီး စိတ္ဓာတ္က်ေသာခံစားမႈမ်ား နည္းပါးသြားႏိုင္လို႕ပါပဲ။

 

ေျပာစရာ အခ်ိဳ႕ (Tips)

 

-       တကယ္လို႕ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ စာဖတ္သူရဲ႕ျဖစ္တည္ျခင္း (ေဂးျဖစ္ျခင္း)အေပၚ လက္မခံဘူး သို႕မဟုတ္ အျခား ၾကံဳဆံုရတဲ့အေျခအေနဆိုးမ်ားရင္ဆိုင္ရတဲ့အခါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္ဖို႕ျခင္းမျပဳလုပ္ပါနဲ႕။ လက္သင့္ခံျခင္း သို႕မဟုတ္ လက္မခံျခင္းဆိုတာ သူတို႕မေရြးခ်ယ္တဲ့ ပုစၧာတစ္ရပ္သာျဖစ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဒီအခိုက္အတန္႕ေလးဟာ လိင္တူျခင္း ၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူမ်ားကို မုန္းတီးသူ (Homophobic)ဟုတ္မဟုတ္ စာဖတ္သူအေနႏွင့္ေလ့လာႏိုင္တဲ့အခ်ိန္လည္းျဖစ္ႏိုင္သလို သူတို႕ရႈေထာင့္ ကေနၾကည့္လွ်င္ စာဖတ္သူရဲ႕ ဖြင့္ဟေျပာဆိုျခင္းကိစၥရပ္ဟာ ေျခာက္လွန္႕သည့္အသြင္ေဆာင္သြားျခင္း ျဖစ္မျဖစ္ ဆိုတာလည္း သိႏိုင္တယ္ေလ။

 

-       အကယ္၍ စာဖတ္သူကိုယ္တိုင္ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို မေသခ်ာသလိုခံစားရတယ္ သို႕မဟုတ္ စာဖတ္သူရဲ႕ လိင္မႈလကၡဏာရပ္နဲ႕ပတ္သက္ျပီး အငံု႕စိတ္၀င္ေနဆဲဆိုပါက အျခားေသာလူပုဂၢိဳလ္မ်ားရဲ႕ ျငင္းပယ္တဲ့ တုံ႕ျပန္ခ်က္မ်ားစြာကို ညံ့ဖ်င္းစြာလက္ခံလိုက္တဲ့သေဘာျဖစ္ေနပါမယ္။ ဘယ္အရာကိုပဲလုပ္လုပ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို စိတ္ခ်ယံုၾကည္မႈႏွင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တန္ဖိုးထားျခင္းဆိုတာေတြ တိုးပြားလာေစမယ့္အရာေတြကို ၾကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ရပါမယ္။ ကိုယ့္အသက္အရြယ္၀န္းက်င္ရွိ LGBTs လူပုဂၢိဳလ္မ်ားအေနျဖင့္ သူတို႕ကိုယ္သူတို႕ဘယ္လို ေကာင္းမြန္ေသာခံစားခ်က္ေတြနဲ႕ရပ္တည္ေနသလဲဆိုတာ ေလ့လာၾကည့္ပါ။ သူတို႕ေတြရဲ႕ ဂုဏ္ယူဖြယ္ အမူအက်င့္၊အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းပညာတတ္ေျမာက္မႈ၊ဂုဏ္သိကၡာပိုင္းဆိုင္ရာ စတာေတြကို လက္ေတြ႕က်င့္သံုးျခင္းျဖင့္ စာဖတ္သူရဲ႕ စံျပပုဂၢိဳလ္မ်ားသဖြယ္ ကူညီလမ္းျပေပးသြားပါလိမ့္မယ္။ အခ်ိဳ႕ေသာ အစိုးရမဟုတ္ေသာအဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွာေတာ့ LGBTs ေတြအတြက္ အသင္းအဖြဲ႕ေလးေတြ၊သင္တန္းေလးေတြစီစဥ္ေပးထား တတ္တာေၾကာင့္ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာ အဲ့လို club ေလးေတြရွိရင္ျဖင့္ သြားေရာက္ပူးေပါင္းကာ ေလ့လာ က်င့္ေဆာင္ၾကည့္ပါလားလို႕။

 

-       ကိုယ့္ရဲ႕လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈကိစၥရပ္လိုမ်ိဳး လူ႕အခြင့္အေရးပိုင္းဆိုင္ရာေတြကို အေသးစိတ္တြယ္ကပ္မေနတတ္တဲ့ နားလည္ ေပးတတ္ေသာ အလုပ္ပတ္၀န္းက်င္မ်ိဳးမွာ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ဖို႕ရယ္ အဲ့လိုပတ္၀န္းက်င္မွာလုပ္ကိုင္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိရုရွိခဲ့ ရင္ျဖင့္ စာဖတ္သူ႕စိတ္ထဲက ဖြင့္ဟခ်င္တာေတြကို သူတို႕နဲ႕စတင္ဖို႕ၾကိဳးစားႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ထူးထူးျခားျခားဒါကို အထူးတလည္ ေျပာေနရျခင္းက ကိုယ့္ရဲ႕ျဖစ္တည္မႈ ကိုယ့္ရဲ႕ဘ၀အမွန္ကို နားလည္ေပးတတ္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ားကို ေပါင္းသင္းခြင့္ရတဲ့အခါမွာ ဒီလိုပါလားဆိုတာ ခံစားမိေစခ်င္တဲ့ေစတနာေၾကာင့္ပါ။

 

သတိေပးခ်က္မ်ား (Warnings)

 

-       စာဖတ္သူရဲ႕ ဖြင့္ဟ၀န္ခံျခင္းျဖစ္စဥ္မွာ ရလဒ္ဆိုးရြားေနတယ္ ျပီးေတာ့/သို႕မဟုတ္ ကိုယ့္အေျခအေနကိုၾကည့္ကာ စိတ္ဓာတ္က် ေသာခံစားမႈေတြရရွိေနရတယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕လိုလူမ်ိဳးေတြကို အေထာက္အကူေပးႏုိင္တဲ့ ကုထံုးပညာရွင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ အကူအညီကို ရယူၾကည့္ဖို႕ အၾကံဥာဏ္ေပးပါရေစ။ ဒါဟာ ေပ်ာ့ညံ့ျခင္း အားနည္းခ်က္တစ္ခုရဲ႕ သေကၤတတစ္ရပ္မဟုတ္ပါဘူး။ အခုအခ်ိန္ ကိုယ္ျဖတ္သန္းေနရတဲ့အခက္အခဲ စိတ္အေျခအေန ၾကံဳဆံုရတဲ့ျပႆနာေတြနဲ႕ပတ္သက္ျပီး  ကၽြမ္းက်င္ပညာရွင္ ပရိုတစ္ေယာက္ရဲ႕ အကူအညီ အၾကံဥာဏ္ေကာင္းေတြရယူျပီးျဖတ္သန္းဖို႕ဆိုတာ အေရးပါပါတယ္။

 

-       တကယ္လို႕ စာဖတ္သူဟာ လိင္တူျခင္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူမ်ားကို မုန္းတီးသူ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ နီးနီးကပ္ကပ္ေနထိုင္ေနရတယ္ ဆိုလွ်င္ေတာ့ ဒါဟာ ဒီအ၀န္းအ၀ိုင္းကေန ေရြ႕ဖို႕ အေသအခ်ာလႈပ္ရွားဖို႕ အေကာင္းဆံုးစိတ္၀င္စားစရာတစ္ရပ္ပါပဲ။ စာဖတ္သူ အေနျဖင့္ ကိုယ့္ကို ျငင္းပယ္ ရန္လိုေသာ အႏုတ္သေဘာေဆာင္တဲ့ လူမႈပတ္၀န္းက်င္တစ္ရပ္၀န္းရံကာေနထိုင္လိုစိတ္ ရွိမယ္ မထင္ဘူးေနာ္ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။ (ကိုယ္ငွားေနတဲ့ တိုက္ခန္းပတ္လည္က အခန္းေတြ၊အိမ္ေတြ၊အခန္းေဖာ္ေတြ စသျဖင့္)။

 

 

Alex Aung (18 Feb 2015)

 

 

စာၾကြင္း။                  ဒီစာစုေလးကိုေရးသားရာမွာ အခ်ိဳ႕ေသာစာသားေတြကိုေတာ့ ဆရာေဖျမင့္ရဲ႕စာအုပ္က ရယူထားသလို www.wikihow.com ကေနလည္း မွီးျငမ္းေရးသားထားပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ လူအုပ္စုတစ္ခုခုကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္အတြင္းေရး တစ္ခုကို ဖြင့္ဟဖို႕ဆိုတာ ၾကံဳဆံုရတဲ့အေျခအေနက ထပ္တူမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ ပွ်မ္းမွ်သေဘာေလးသာေရးျဖစ္ထားျခင္းကို နားလည္ေပးေစ လိုပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။

 

Feb 10th

Feeling Our Love Flow

By Alex aung

ကၽြန္ေတာ္ ….ကၽြန္ေတာ္ ဒီေနရာေလးမွာ ရွိေနခ်င္ရံုေလးသက္သက္ ဆိုတဲ့ ဖီလင္ကို ခံစားေနရပါတယ္။ ဥကၠာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈအရသာ ကိုမွ်ေ၀ခဲ့ၾကတဲ့အခ်ိန္ေတြမ်ားစြာပိုင္ဆိုင္ခဲ့ဖူးေစတဲ့ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္မ်ားစြာကို အမွတ္ရေနေစတဲ့ေနရာေလး။ ၾကည္ႏူးမႈေတြေ၀မွ်ခဲ့ၾကတယ္၊ ၀မ္းနည္းမႈေတြကို အခ်င္းခ်င္းေဖးမခဲ့ၾကတယ္၊ ေရွ႕လာမယ့္ အနာဂါတ္ကာလေတြအတြက္ တုိင္ပင္ခဲ့ၾကတယ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ျပန္လည္တမ္းတေစပါေသာေနရာေလးပါ။ အခုေတာ့ သူက သူက ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ကေန ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါျပီ မေန႕ညက ေကာင္းကင္တစ္ခြင္ရဲရဲနီေနတဲ့ မုန္တိုင္းၾကီးလို အခုေတာ့အခ်ိန္နဲ႕အတူ မွိန္ေဖ်ာ့ေ၀းကြာသြားျပီေလ။

 

ဒါေပမဲ့ အျမဲတမ္း ထာ၀ရ မတည္ျမဲဘဲ ေ၀၀ါးသြားမယ့္ အခ်စ္စိတ္ ခံစားခ်က္ေတြမဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ခေရပန္းေလးေတြလို တစိမ့္စိမ့္ေမႊးၾကဴ ေနလည္း ရနံ႕ေလးကမျပယ္ ခပ္သင္းသင္းနဲ႕ေမႊးပ်ံ႕ေနတဲ့ အခ်စ္ရနံ႕ေလးေတြ၊ ပန္းေသြးေရာင္ ႏွင္းဆီေရာင္ ဘယ္လိုရည္ညႊန္းရမလဲ မသိတဲ့ အခ်စ္ျခည္ထည္ေတြနဲ႕ လြန္းထိုးယက္လုပ္ထားတဲ့ ျခံဳထည္ေတြနဲ႕ ေထြးဖက္ခဲ့ၾကတဲ့ ၾကည္ႏူးရင္ခုန္ တိမ္းမူးေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ခႏၶာကိုယ္ေတြရဲ႕ ထိခတ္ခဲ့ၾကခ်ိန္မ်ားရဲ႕ ပူေႏြးမႈမ်ားကို အခုအခ်ိန္ထိ ကိုယ္ စိတ္ ခႏၶာေတြထဲ အနက္ရႈိင္းဆံုး စူးနစ္၀င္ေရာက္ေနစဲဆိုရင္ လြန္တယ္ေျပာၾကမလား။ လွပေကာင္းမြန္ေသာ အခ်ိန္ေလးေတြကို ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ပါတယ္။

 

အခု မတ္မတ္ရပ္ေနမိေသာ ကမ္းေျခသဲေသာင္ေပၚ၀ယ္ မ်က္စိေတြကို ေမွးမွိတ္လိုက္စဥ္တိုင္း ဟိုသည္ျပန္႕က်ဲေနတဲ့ေက်ာက္ေဆာင္ မ်ားထဲက ခပ္ေသးေသးေက်ာက္ေဆာင္တစ္ခုမွာ သူရပ္ေနပံုကို မ်က္၀န္းေတြထဲမွာ ပံုေဖာ္မွန္းဆလို႕ရေနပါရဲ႕။ လႈိင္းလံုးၾကီးေတြရိုက္ခတ္ လာတိုင္း ေဟးကနဲ ေအာ္ေအာ္တတ္တဲ့ ဥကၠာ၊ ညေနခင္း ဘယ္သူမွေရမကူးေတာ့ခ်ိန္ ကမ္းစပ္မွာ ဟန္ေရးတျပျပနဲ႕လမ္းေလွ်ာက္တတ္ ျပီး အလင္းေရာင္သိပ္မရွိတတ္တဲ့ သဲျပင္ေပၚဆင္းခဲ့ဖို႕ ‘ေဟး… Teddy ရုပ္ကေလး….လာခဲ့ပါကြ…ေအးေဆးေပါ့….ျပီးမွ ညစာသြားစားၾက မယ္ေလ’ လို႕ ရင္ခုန္စိတ္လႈပ္ရွားေစတဲ့ သူ႕အသံခပ္ခ်ိဳခ်ိဳေလးနဲ႕ေခၚတတ္တာကိုလည္း ၾကားေယာင္မိေနတယ္။

 

ဘယ္ေလာက္ေတာင္ သာယာေပ်ာ္ရႊင္ရင္ခုန္ခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္မ်ားပါလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဥကၠာအတြက္ဆိုရင္ အရာရာတိုင္းျဖစ္ခ်င္ ေနခဲ့သူပါ။ ေဟာ….ဟိုမွာ ရပ္ေနတာ သူမ်ားလား? သူ႕အေငြ႕အသက္ေတြကို ခံစားရရွိေနသလိုပဲ… ခပ္သိပ္သိပ္တိုက္ခတ္လာေသာ ေလႏုေအးေလးေတြက ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္ကို သူ႕ဆံႏြယ္ေတြနဲ႕ပြတ္သပ္ေနဆဲအတိုင္း ခံစားရရွိေနသလိုပဲ…အာ ဆားနံ႕သင္းတဲ့ေလကို ရွဴရႈိက္ရတာေလးကလည္း သူ႕ရင္ခြင္အႏွံ႕ လွ်ာနဲ႕တို႕ထိစဥ္တုန္းကအတိုင္းပါပဲေလ။ သတိရမိေသးတယ္ ကၽြန္ေတာ္၀တ္ထားတဲ့ ဂ်င္း ေဘာင္းဘီကို သူဆြဲခၽြတ္တာမရလို႕ ႏွစ္ေယာက္သား ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ ရယ္ေမာၾကတာ ၁၀မိနစ္ေလာက္ေတာင္ၾကာမလားဘဲ။ သူ ကမူးရူးထိုးဆန္တာေလးက တစ္ခါတေလ အရမ္းခ်စ္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္။ တည္းခိုၾကတန္းအခန္းထဲ၀ယ္ ဘယ္သူမွမျမင္ဆိုျပီး အတြင္းခံ ေလးေတြနဲ႕ ဟိုသည္သြားလာစားေသာက္ေနၾကရင္း ရုတ္တရက္လူလာလို႕ အေပၚ၀တ္ထယူကာမွ ေဘာင္းဘီေလ်ာက်တဲ့အျဖစ္က ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အေတာ္ရင္ခုန္ဖို႕ေကာင္းခဲ့ပါရဲ႕။ အနက္ေရာင္ပိုးသား ေဘာင္းဘီေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးေပၚကေနျမင္ေနရတဲ့ သူ႕ငပဲေကာက္ ေၾကာင္းၾကီးက အေျမွာင္းလိုက္ခုန္းခုန္းထေနခဲ့တာေၾကာင့္ ကိုယ့္ခ်စ္သူပစၥည္းျဖစ္ေပမယ့္ တစ္ခါတေလေတာ့ လန္႕မိသားပါ။

 

အိုး….သူ႕ရင္ခြင္ထဲကို အသာလွဲေလ်ာင္းရင္း ရင္ဘတ္ေပၚကအေမႊးႏုေလးေတြကို တို႕ထိကစား ဗိုက္သားေပၚက မွဲ႕ေလးတစ္ခုကို အသာခိုးနမ္း တဒိတ္ဒိတ္ခုန္ေနတဲ့ သူ႕ရင္ခုန္သံ ကဆုန္ဆိုင္းေျပးေနတာကိုနားေထာင္ရတဲ့ ခံစားခ်က္ကို အရမ္းႏွစ္သက္ခဲ့ပါတယ္။ အျပင္ပန္းအရၾကည့္ရင္ သူေျပာသမွ်ေန သူဆိုသမွ်လိုက္ေလ်ာ အစပိုင္းမွာ မာန္မပါဘူးထင္ရေပမယ့္ သူ႕အျပဳအစုေတြၾကားလြင့္ေမ်ာ ကာ စိတ္မုန္တိုင္းထန္လာရပံုမ်ား သူေတာင္ တားျမစ္ယူရတဲ့အထိအရိုင္းဆန္လြန္းလွပါတယ္။ ကိုယ္ဟန္လွလွနဲ႕ ေႏြးေထြးလွတဲ့ သူ႕ရင္ခြင္အစံုဟာ ပုိးသားေဘာင္းဘီတို အနက္ေလးေၾကာင့္ မ၀ံ့မရဲ ခို၀င္ရတဲ့ေနရာေလးျဖစ္ခဲ့ရတာ အခုအခ်ိန္ျပန္စဥ္းစားမိရခ်ိန္တိုင္း အခုတိုင္ တသိမ့္သိမ့္ ရင္တုန္မိပါရဲ႕ေလ။

 

သူ႕နာမည္ေလးကို ခပ္တိုးတိုးေရရြတ္လိုက္တိုင္း ရင္ဘတ္ထဲ၀ယ္ က်ားတစ္ေကာင္ဟိန္းေဟာက္လိုက္သလိုဟိန္းသြားပံုမ်ား ကၽြန္ေတာ့္ နားထဲမွာ ပဲ့တင္ထပ္ေနပါတယ္။ ေရအိမ္တက္ခ်င္လို႕ ေၾကြကမုတ္ေပၚထိုင္ ကိစၥျပီးခ်ိန္ ေရပန္းနဲ႕ထိုးေဆးလိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ခေရ၀တြင္သာမက အတြင္းထဲကပါ ကလိကလိျဖစ္လာမိပါရဲ႕။ မို႕မို႕ေမာက္ေမာက္နဲ႕ အတြင္းခံ၀တ္ထားတာေတာင္လွ်ံက်ေနတာ မိန္းကေလးေတြထက္ေတာင္မိုက္ေသးတယ္ဆိုတဲ့ ဥကၠာ့ေျပာစကားရယ္ ႏုညံ့စြာပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္မႈေတြကို သတိရမိပါတယ္။ ကိုယ့္လက္နဲ႕ကိုယ္ အသာပြတ္သပ္ေဆးေၾကာမိျပန္ေတာ့ ပူေႏြးတဲ့လွ်ာၾကီးကိုအျပားလိုက္ထားကာ တျပတ္ျပတ္မည္ေအာင္ လွ်ာမုန္တိုင္းေမႊေပးခဲ့တဲ့အရသာကို ကၽြန္ေတာ္ ၾကက္သီးမ်ားေတာင္ထတဲ့အထိ တမ္းတရပါျပီ။ လွ်ာကိုထိပ္ဖ်ားေလးမွာစု ခေရ၀အတြင္း ပိုင္းထဲ ထိုးထိုးထည့္ကာ ကလိတာကိုေရာ အားမရေတာ့လို႕ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕ ႏႈိက္ျပဳခ်င္လာရင္သံုးတတ္တဲ့ ေခ်ာဆီရဲ႕ စြဲမက္ဖြယ္ရနံ႕ ခ်ိဳအီအီကိုေရာ လိုခ်င္လာျပန္တယ္။ အိုး….အ…အ လံုး၀န္းတဲ့ထိပ္ဖူး အရင္းအဖ်ား တညီတည္းတုတ္တဲ့ စတီးလိုမာတဲ့ သူ႕ညီဘြား ခပ္ေျဖေျဖးတိုး၀င္ တိုးထြက္တာကိုလဲ လိုအပ္ေနျပီကြာ။ ပင္လယ္ေလညွင္းအနံ႕လို ဆားငံနံ႕သင္းတဲ့ အရသာခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ ေလးကို လွ်ာနဲ႕တို႕ထိ အရသာခံခ်င္လိုက္တာ…အိုး…ကၽြန္ေတာ့္တင္ပါးေတြ ဖ်ဥ္းကနဲယားယံသြားမိတာမ်ား တင္သားဆိုင္ေတြေကာ ေရႊဥေတြေကာ ျပီးေတာ့ ငပဲကိုေရာ ဥကၠာဆံႏြယ္ေတြနဲ႕ပြတ္တိုက္သြားမိသလိုျဖစ္သြားတာေလ။ ေခ်ာေမြ႕ေသာ ခပ္တြဲတြဲျဖစ္ေနေသာ သူ႕ရဲ႕ေရႊဥေလးေတြ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာျပင္နား၀ယ္ ရႈံ႕ပြ ရႈံ႕ပြျဖစ္ေနတတ္တာကို သူ႕ငပဲေအာက္ေျခရင္းကို ကၽြန္ေတာ္ လွ်ာနဲ႕သရပ္လိုက္ တိုင္း ျဖစ္တတ္တာကို တမ္းတမိေစတယ္။

 

‘အိုး…ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းခဲ့လဲ ေဘဘီရယ္’ ၀င္း၀ါေနတဲ့ သူ႕တင္သားဆိုင္ေတြကို ကိုင္တြယ္လိုက္တိုင္း စိတ္ထဲမွာ ေရျမဳပ္ေမြ႕ယာတစ္ခုေပၚလက္ေထာက္လိုက္ရသလိုပဲ အိေထြး ေထြးျဖစ္ေနတတ္တာ၊ အင္း……တင္ႏွစ္မႊာကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ စံုကိုင္ျပီး အသာျဖဲလိုက္တိုင္း ပန္းေသြးေရာင္ေတာက္ေနတဲ့ သူ႕ခေရ၀ ေလးက လာပါ လွ်က္ပါလွည့္လို႕ဖိတ္ေခၚေနသလိုျဖစ္တတ္တာ၊ ကၽြန္ေတာ္ လွ်ာမုန္တိုင္းေမႊတဲ့နည္းလမ္းအတိုင္း သူျပန္လုပ္ေပးခ်ိန္ ေရာက္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေလဟာနယ္ထဲ ပစ္ပစ္က်သလိုခံစားရတာ အိုး….အခုေတာင္ ရင္ဘတ္ထဲက တထိတ္ထိတ္ ခုန္ေနတဲ့ ႏွလံုးခုန္သံေတြက ေထာက္ခံေနတတ္တယ္။ ခပ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ လံုး၀န္းရွည္လ်ားတဲ့ သူ႕ငပဲၾကီး ကၽြန္ေတာ့္တင္သားဆိုင္ေတြၾကား တိုး၀င္လာ တဲ့ ခံစားခ်က္က ၀င္စက ခပ္ေအာင့္ေအာင့္ဆိုေပမယ့္ ေခ်ာဆီအျမဲသံုးတတ္တဲ့အတြက္ ရင္ထဲဟာတာတာျဖစ္ေအာင္ကို ေဆာင့္ခ်က္ေတြ ကိုငံ့လင့္ေစပါရဲ႕။ တစ္ခါ တစ္ခါမ်ား ေဘးက တည္းခိုေနတဲ့လူေတြၾကားသြားမွာ မစိုးရိမ္မိဘဲ ပါးစပ္ထဲက လႊတ္ကနဲ ေအာ္သံေတြထြက္ ထြက္သြားမိတဲ့အထိ ျပင္းထန္တဲ့ေဆာင့္ခ်က္ေတြပါ။ အခန္းထဲက ညစာစားပြဲ မေဟာ္ဂနီေရာင္ကၽြန္းစားပြဲၾကီးေပၚ ေမွာက္ခိုင္းလိုက္ ေရခ်ိဳးခန္းၾကမ္းျပင္ေပၚကို ေလးဘက္ေထာက္ခိုင္းလိုက္နဲ႕ အေနအထားမ်ိဳးစံုမွာ အလိုက္သင့္ ကၽြမ္းက်င္စြာ ထိုးသြင္းလိုက္တဲ့ သူ႕ပစၥည္းၾကီးဟာ ကၽြန္ေတာ့္တင္သားဆိုင္ေတြကိုျဖတ္သန္းလို႕ ခေရ၀ထဲတိုး၀င္လာတာမ်ား အရမ္းမိုက္တဲ့ဆိုဒ္ပါပဲ။

 

အခ်ိန္ေကာင္း ေနရာေကာင္းတစ္ခုမွာ ေတြ႕ဆံုေအာင္ မိတ္ဆက္ေပးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္မေလးရဲ႕ ေမြးေန႕ပြဲေလးကို ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႕ေျပာရပါမယ္။ ေတာက္ပေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမေလးရဲ႕ ညေနခင္းေမြးေန႕ပြဲမွာ ၾကယ္တစ္ပြင့္ျဖစ္ေနတဲ့ ဥကၠာဆိုတဲ့ ေကာင္ကေလး သူ႕ကားပ်က္သြားလို႕ ကၽြန္ေတာ့္ကားနဲ႕ေခၚသြားေပးဖို႕ၾကံဳဆံုလာတဲ့အခ်ိန္အခိုက္အတန္႕ဟာ တကယ့္ ၾကယ္ေရာင္စံုတဲ့ညျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကားကို စီးလာခ်ိန္ တစ္ခ်ိန္လံုးလိုလို ရယ္ေမာစရာစကားေလးေတြနဲ႕ စကားၾကြယ္တတ္တဲ့ ဥကၠာဟာ တကယ့္ကိုစကားေျပာေကာင္းသူပါ။

 

အာ….ဥကၠာရဲ႕ ဒံုးပ်ံထိပ္ဖူးကေန ေနာက္ဆံုးတစ္စက္က်တဲ့အထိ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြ လွ်ာဖ်ားေလးေတြနဲ႕ရစ္သိုင္းစုပ္ျပဳမိတိုင္း ဘယ္လုိအနံ႕အသက္ ဆိုးဆိုးရြားရြားကိုမွမရခဲ့စဖူး။ တစ္ကိုယ္ေရသန္႕ရွင္းမႈအားေကာင္းသူမို႕လား ဒါမွမဟုတ္ က်န္းမာေရးလိုက္စားသူ မို႕လား အို…မသိေတာ့ပါဘူး ေခၽြးနံ႕ေလးကိုက ရင္ခုန္တိမ္းမူးေစတာပါပဲ။ ေလရူးသုန္သုန္တိုက္ခတ္ေနခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ေထြးဖက္ထားခ်ိန္ လက္ကေလးေတြ ယွက္ႏြယ္ထားခ်ိန္ ပါးေလးေတြကို ေမႊးၾကဴက်ခ်ိန္ေတြကို ၾကည္ႏူးခဲ့ၾကသလို ေတာက္ေတာက္ပပ ေႏြရာသီေန႕လယ္ခင္းေတြမွာ တိရစၧာန္ေတြလို အရိုင္းအစိုင္း လိင္ဆက္ဆံခဲ့ၾကခ်ိန္မ်ားကို တမ္းတမိတာ မလြန္ဘူးထင္ပါရဲ႕။

 

 ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ သူက သြားျပီ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ထဲက ထြက္ခြာသြားပါျပီ။ အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိတာ ဒါမွမဟုတ္ ဖရိုဖရဲ ကၽြတ္က်ဲသြားတဲ့ rhyme ေတြလိုပဲ ေမွးမွိန္သြားပါေရာ။ ဒါေပမဲ့ ဘာေၾကာင့္ ဘာေၾကာင့္ ဘ၀ဆိုတာ တစ္ခါတေလမွာ အေျဖာင့္အတိုင္းေလွ်ာက္လွမ္းခြင့္ မရပါလိမ့္?

 

Shit!!! ပင္လယ္ေလေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဆံႏြယ္ေတြကို ခပ္ျပင္းျပင္း တိုးခတ္သြားတာကို ခံစားလိုက္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္၀န္းေတြကို အသာေမွးမွိတ္လိုက္ကာ ေမးေၾကာေတြတင္းျပီး လည္ပင္းေသြးေၾကာအခ်ိဳ႕ေထာင္သြားတဲ့အထိ အံၾကိတ္မိပါရဲ႕။ ဒီေနရာကိုေရာက္ရွိေန တာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္သလိုခံစားေနရတယ္။ တစ္စံုတစ္ခု…..တစ္စံုတစ္ရာ ဒီအ၀န္းအက်င္တစ္၀ိုက္မွာ ခိုေအာင္း…. ကၽြန္ေတာ့္ အနီးအနားမွာ…..အာ….ကၽြန္ေတာ့္ နားရြက္ေတြကို ေလေႏြးေႏြးနဲ႕မႈတ္လိုက္သလား….လည္တိုင္အႏွံ႔ကို လက္ဖ၀ါးႏုႏုနဲ႕ ပြတ္သပ္လိုက္သလား? ဒါ ဒါ မင္းပဲ ဥကၠာ….ဒီလိုလုပ္တတ္တာ မင္းတစ္ေယာက္ပဲရွိခဲ့တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ပတ္၀န္းက်င္အႏွံ႕ေ၀့၀ိုက္ရွာေဖြၾကည့္မိျပန္ေတာ့ တစ္ဦး တစ္ေယာက္မွ ရွိမေနခဲ့ပါဘူး။

 

မိနစ္အနည္းငယ္ေလာက္ေတာ့ ဟိုသည္ရွာၾကည့္မိရျပီး ေနာက္တစ္ေနရာမွာ ေျပာင္းေရႊ႕ရွာေဖြ႕ၾကည့္ျပန္တယ္။ ညေနေစာင္း၀ယ္ တစ္ေယာက္မွ ကမ္းေျခအနီးအနားမွာမရွိ။ ထူးထူးဆန္းဆန္း ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြဟာ ေၾကာက္လန္႕စိတ္မ၀င္ဘဲ ရင္ခုန္ၾကည္ႏူးမႈေတြ တိုးလာပါရဲ႕။ အိုး…..ပင္လယ္ေလညွင္းနဲ႕အတူ ရလိုက္တဲ့ ကိုယ္သင္းနံ႕အခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ အလြန္တရာျငိမ္းခ်မ္းသြားရတယ္ဆိုရင္ ယံုႏိုင္ ၾကပါ့မလား ကၽြန္ေတာ့္ႏွာေခါင္း၀၀ယ္ ေ၀့၀ဲေနျပီ။ ဟာ ဟ ေရွ႕ကသဲျပင္ေပၚမွာ ဒီပတ္၀န္းက်င္မွာ မရွိတတ္တဲ့ တရုပ္စကားပန္းပြင့္ေလး ေတြက ေျခရာခံလိုက္ဖို႕ သဲလြန္စေပးထားတယ္။ မွားယြင္းစရာ မရွိဘူး သူပဲ ဥကၠာ…..အား။ ရုတ္တရက္ ေလထဲေျမာက္ကနဲျဖစ္သြားရ ကာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ၾကီး ပင္လယ္ေရျပင္ေပၚ ျဗန္းကနဲက်သြားရပါျပီ။ ဥကၠာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ျပန္လည္ဆံုေတြ႕မိၾကျပီ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ခြဲထုတ္ဖို႕မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါေလ။ မ်က္လွည့္ဆန္တဲ့ ခရီးတိုတစ္ခုရဲ႕အလြန္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ျပန္လည္ဆံုေတြ႕ၾကတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕အိပ္မက္ေတြရွိရာေနရာတိုင္းကို ကူးခတ္ေတာ့မယ္၊ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕သြားခ်င္တဲ့ ပန္းတိုင္ရွိရာကို ေျခလွမ္းၾက မယ္။

 

အခု ေျခတစ္လွမ္း တစ္လွမ္း လွမ္းလိုက္တဲ့ သဲျပင္ေပၚကေျခရာေတြနဲ႕အတူ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အခ်စ္စိတ္ ခံစားခ်က္ေတြဟာ….

 

‘အရမ္းခ်စ္တယ္ ေဘဘီ’

 

‘ပိုျပီ….ကိုယ္ကပိုခ်စ္တာ’

 

‘မဟုတ္ပါ….ဒီက ပိုခ်စ္တာ ဟာ ဟ’

 

‘အား….မလုပ္နဲ႕ ဟိဟိ’

 

 

Alex Aung (27 Jan 2015

Feb 8th

အခ်စ္ဆန္းေၾကာင့္ ေသဆုေတာင္းခဲ့သူ (ဇာတ္သိမ္း)

By Alex aung

အိမ္သစ္ ထူေထာင္၍ တင့္တင့္တယ္တယ္ ရွိလွသျဖင့္ အျမေရာ ေမာင္ခင္ေအာင္ပါ အလြန္၀မ္းသာေနဆဲ တေန႕မွာ ေမာင္ခင္ေအာင္ သည္ ပုလင္းကေလးတလံုးထဲမွ အရည္ကေလးမ်ားကို ေရႏွင့္စပ္ျပီး အျမကိုလည္းတိုက္သည္။ သူလည္း အေတာ္မ်ားမ်ားေသာက္သည္။ ထို႕ေနာက္ အခန္းထဲတြင္ ႏွစ္ေယာက္သား ေပ်ာ္ျမဴးျပီး သတ္ပုတ္လံုးဖက္ ကစားေနမိၾကသည္။ မည္သို႕ပင္ တအားလံုေစကာမူ၊ အျမ သည္ ေမာင္ခင္ေအာင္ကို မႏိုင္၊ အရွဳံးေပးရသည္ခ်ည္းျဖစ္၏။ ၃ျပန္ ၄ျပန္ လံုးေထြးျပီး၍ မတ္တပ္ျပန္ရပ္ေသာအခါ အျမသည္ ေမာလွျပီ “ေတာ္ပါေတာ့ ေမာင္ခင္ေအာင္” ဟုေတာင္းပန္ေသာ္လည္း မရ၊ တခ်ီ ဖက္လံုးျပန္ေခ်ျပီ။ ေပြ႕သည္၊ဖက္သည္၊နမ္းသည္၊ လံုးသည္။ ဤအခ်ီလဲက်ခါနီး ေမာင္ခင္ေအာင္က အျမ၏ထမီစကို တက္နင္းမိရာ ထမီကၽြတ္က်သြား၏။ ဤေနရာတြင္ အျမ အလြန္ရွက္သြားသည္။ ထမီျပန္၍ ဆြဲတင္လိုက္ကာ ေမာင္ခင္ေအာင္၏ လံုးေထြးကစားျခင္းကို ဆက္လက္ လက္ခံ တြန္းလွန္ရျပန္သည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္ အိေျႏၵပ်က္ မသြားေသာေၾကာင့္ အျမ ၀မ္းသာရသည္။

 

ေန႕လယ္က ကစားလြန္၍ ညအိပ္ရာ၀င္ၾကေသာအခါ၊ ခပ္ေစာေစာ အိပ္ေပ်ာ္ၾကသည္။ တေရးႏိုးေသာ္ ေမာင္ခင္ေအာင္၏ စိတ္၌ အျခားအခ်ိန္မ်ားတြင္ မိန္းမရွာမ်ားကို ေတြ႕ခဲ့သည္လည္း ရွိခဲ့သည္က တေၾကာင္း၊ ေန႕ခင္းက အျမထမီကၽြတ္သြားရာတြင္ ရုတ္တရက္ ျမင္လိုက္ရေသာ ပစၥည္းပစၥယေၾကာင့္ တေၾကာင္း၊ အေတြ႕အၾကံဳအရာတြင္ မညြန္႕ညြန္႕ႏွင့္ကြာျခား ျခားနားသည္က တေၾကာင္း ဤအက်ိဳးအေၾကာင္းေပါင္း မ်ိဳးစံုကို စုေပါင္းျပီး နဖူးေပၚလက္တင္ကာေတြးေတာ စဥ္းစားေနမိသည္။ ခဏၾကာေသာ္ အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ အျမ၏ ထမီကိုလွန္၍ ၾကည့္ေလေတာ့သည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္ ထမီလွန္ျပီး ၾကည့္သည္ကို အျမသိလိုက္သည္။ သို႕ရာတြင္ ဖံုးဖိကြယ္ကာ ရန္ ေနာက္က်ေနျပီျဖစ္သျဖင့္ မသိခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနလိုက္ရသည္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ အျမသည္ ျပန္၍ အိပ္မေပ်ာ္ေတာ့။ လူေခ်ာ လူလွ ေမာင္ခင္ေအာင္ကေလးသည္ တကယ္အစစ္ မိန္းမႏွင့္ အိမ္ေထာင္မျပဳရဘဲ မိမိေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ေနသည္ဟု ေတြးေတာမိကာ မ်ည္ရည္မ်ား ေတြေတြက်လာေတာ့သည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္ကို မိန္းကေလး တဦးဦးႏွင့္ တကယ္ေပးစားလိုက္သည္ကပင္ ေကာင္းပါ သည္ဟု ဆက္၍ေတြးလိုက္ျပန္ရာ ဘယ္နည္းႏွင့္မွ ေမာင္ခင္ေအာင္ကို မိမိမခြဲႏိုင္။ ေသမွပင္ ခြဲ၍ရမည္ဆိုသည္ကို သိေလေသာေၾကာင့္ ဤစိတ္ကူးကိုလည္း ဇက္တံု႕လိုက္ရသည္။

 

နံနက္မိုးလင္းေသာ္လည္း ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ အိေျႏၵမပ်က္ ခါတိုင္းလိုပင္ရွိသည္။ သူ႕ရုပ္လံုးေပၚ၍ သူ႕အေၾကာင္း သိသြားျပီျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ သူ႕အေပၚတြင္ စိတ္ပ်က္ေခ်ျပီလားဟု အျမက အကဲခတ္သည္။ သို႕ရာတြင္ ဘာတခုမွ မထူးျခား။

 

“ငါက ေနာက္ ၁၀ႏွစ္ဆိုရင္ ပါးေရနားေရေတြ တြန္႕ကုန္ေတာ့မွာ ေမာင္ခင္ေအာင္” ဟု အျမက ဆိုလိုက္သည္။

 

“အို ဘာျဖစ္သလဲဗ်ာ ကိုယ္ထင္ ကုတင္ေရႊနန္းေပါ့ဗ်” ဟု ေမာင္ခင္ေအာင္က ျပန္၍ေျပာသည္။

 

အျမသည္ ဤစကားေၾကာင့္ ၀မ္းသာရသည္။ သို႕ရာတြင္ မျပတ္သားလွေသးေသာေၾကာင့္ -

 

“မင္း ငါ့ကို မရြံဘူးလား၊ အေၾကာင္းစံုသိလာေတာ့ မစက္ဆုပ္ဘူးလား”ဟု ခပ္ပြင့္ပြင့္ပင္ ေမးလိုက္သည္။

 

“အို ဘာျဖစ္ေသးသလဲဗ်ာ၊ သူမ်ားေတြသာ မသိပါေစနဲ႕။ သာေတာင္ ေကာင္းေသး။ ဒါမွ ကေလးဗုစုေတြ မရမွာ၊ ဒါမွ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနရမွာ” ဟု ခပ္သြက္သြက္ျပန္ေျဖေလသည္။

 

ဤအေျဖသည္ အျမ အဘို႕ သိန္းဆုပင္ျဖစ္သည္။ တသက္လံုးပင္ ေမာင္ခင္ေအာင္ႏွင့္ ေပါင္းသင္းေနထိုင္ရလိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္မိသည္။

 

ဇနီးေမာင္ႏွံ ၂ေယာက္သည္ ၂ဦးစလံုးပင္ သားေရဘိနပ္၊ သားေရေသတၱာခ်ဳပ္ အလုပ္မ်ားကို ၾကိဳးစား၍ လုပ္ၾကရာ။ ေၾကြးမ်ားေက်သည့္ အျပင္သံုးခ်င္တိုင္းသံုးၾကျပီးသည့္ေနာက္ ၁၉၄၇ခု ႏွစ္လယ္ေလာက္တြင္ ေငြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား စုေဆာင္းမိၾကေပျပီ။ ထိုအခ်ိန္အထိ အျမႏွင့္ ေမာင္ခင္ေအာင္တို႕ တဦးေပၚတဦး သစၥာျမဲ၍ စံုတြဲျဖဳတ္သည္ဟု မရွိ၊ ရုပ္ရွင္သြားလည္း အတူတူ၊ ဘုရားသြားလည္း တတြဲတြဲ၊ တကယ့္ဖိုမအတိုင္း မကြဲမကြာ စြဲျမဲေနၾကေပသည္။

x           x           x

 

မေျဖာင့္ျဖဴးေသာ ေလာကတြင္ မေျဖာင့္ျဖဴးမႈ ကေလးသည္ စ၍ေပၚလာသည္။ တေန႕ေသာ္ ၆ႏွစ္ရြယ္ခန္႕ရွိ ကေလးငယ္ ေယာက္်ားကေလး တေယာက္သည္ သပ္သပ္ယပ္ယပ္ ေဘာင္းဘီကေလး၀တ္ကာ ေမာင္ခင္ေအာင္တို႕ အိမ္ေရွ႕သို႕ေရာက္လာသည္။ သူ႕အိတ္ထဲတြင္လည္း စာတိုကေလးတေစာင္ပါလာသည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္ႏွင့္ အျမတို႕သည္ အိမ္ေရွ႕ပိုင္း၌ ဘိနပ္ခ်ဳပ္သားေရလွီးေနၾက ခိုက္ျဖစ္ေပသည္။ ကေလးကေလးအား ဘယ္သူက ဘယ္လိုသင္ၾကား၍ လႊတ္လိုက္သည္မသိ ပါလာေသာ စာကိုေမာင္ခင္ေအာင္အား ေပးေလေတာ့သည္။ လူၾကီးတဦးဦးသည္ တေနရာရာမွ ေသေသခ်ာခ်ာ ညႊန္ၾကား၍ ဤကေလးကို လႊတ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ေပမည္။

 

ထိုစာတြင္ -

 

ကိုခင္ေအာင္ရွင့္

 

ယခုလာေသာကေလးမွာ ရွင့္ရင္ေသြး က်မ၏သားကေလး ေမာင္ညြန္႕လြင္ျဖစ္ပါသည္။ ဆီးလို႕ေတာ့ မရိုက္လိုက္ပါႏွင့္။ အရွက္ေၾကာင့္ ေတာရြာသြားျပီး ကိုယ္၀န္ကို ဖြားခဲ့၍ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ခဲ့ရာ ယခုဤအရြယ္အထိ ၾကီးျပင္းခဲ့ပါျပီ။ ကေလးက အေဘကို ေမးလြန္းေသာ္လည္း ကၽြန္မလိမ္လည္၍သာ ေျပာခဲ့ပါသည္။ သူမ်ား ကေလးေတြက အေဘေတြႏွင့္မို႕ သူ႕မွာ အေဘမရွိသည့္အတြက္ မ်ားစြာ မ်က္ႏွာငယ္ျပီး အထပ္ထပ္ အေဘပူဆာလြန္းလို႕ ကေလးစိတ္မထိခိုက္ရေလေအာင္ ယခုလႊတ္လိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေနာင္ကို လႊတ္ေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။ ဘုရားသခင္၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႕သားအမိမွာ စားရ ၀တ္ရရွိပါသည္။

 

ညြန္႕ညြန္႕

 

ဤစာကို ဖတ္၍ဆံုးသည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ ေမာင္ခင္ေအာင္၏ မ်က္ႏွာမွာ ထိကရုန္းပင္ကို လက္ႏွင့္ တို႕လိုက္ဘိသကဲ့သို႕ ညွိဳးငယ္ႏြမ္းလ် ၍ သြားသည္ကို အျမ ျမင္ရသည္။ ထို႕ေနာက္ ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ စာကေလးကို အသာပစ္ထားျပီး ကေလးကို ေကာက္ခ်ီကာ နမ္းရႈပ္သည္။ သူ၏ မ်က္လံုးႏွစ္သြယ္မွာ ေမခႏွင့္ ေမလိခပမာ မ်က္ရည္ေတြ စီးက်၍လာသည္။ ထို႕ေနာက္ ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ ရွဳိက္၍ ရွိဳက္၍ ငိုေလေတာ့သည္။ ၍အျဖစ္အပ်က္မ်ားမွာ အျမ မ်က္စိေအာက္တြင္ ျဖစ္ပ်က္သည္မ်ား ျဖစ္၍ တိမ္သား တိမ္လိပ္မ်ား တက္လာသည္၊ ေကာင္းကင္ၾကီး တခုလံုး ညိဳ႕မႈိင္း၍လာသည္။ ထို႕ေနာက္ သြန္ျပီး ရြာခ်လိုက္သည့္ မိုးၾကီး တမိုး၏ ေျပာင္းလဲေသာ သဘာ၀ကို ျမင္ေနရဘိသကဲ့သို႕ ရွိလွသည္။ အျမသည္ စာကိုေကာက္ယူ၍ ဖတ္လိုက္သည္။ အေၾကာင္းစံုကိုလည္း တခါတည္း သိေတာ့သည္။ “ေၾသာ္ ေမာင္ခင္ေအာင္ ေမာင္ခင္ေအာင္” ဟု အသံသဲ့သဲ့ကေလးျဖင့္ ညည္းရွာသည္။ အျမလည္း မ်က္ရည္လည္လာ သည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ မိမိေၾကာင့္ ဆင္းရဲေနရွာျပီဟု ေတြးမိေတာ့သည္။

 

“မင္းတို႕ ဘယ္မွာေနသလဲ သား” ဟု ေမာင္ခင္ေအာင္က ကေလးကို ဖက္ခ်ီရင္း ေမးသည္။

 

“ေမေမက မေျပာရဘူးလို႕ မွာလိုက္တယ္ဗ်” ဟု ကေလးက ျပန္ေျဖသည္။

 

“မင္းအေမေကာ အခု ဘယ္မွာလဲ”

 

“အဲဒါလဲ မေျပာရဘူးတဲ့ဗ်”

 

“မင္း အခု ဘယ္သူနဲ႕လာသလဲ”

 

“ဒါလဲ မေျပာရဘူးတဲ့ဗ်”

ကေလးကလည္း သူ႕အေဘဆို၍ တခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ေမာင္ခင္ေအာင္ကို ေမႊးလိုက္ေလသည္။ ထို႕ေနာက္ “သြားေတာ့မယ္” ဟုဆိုကာ ဆင္းေျပးေတာ့သည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္က ေနာက္မွ ခပ္ျမန္ျမန္ပင္ လိုက္သြားသည္။ ကေလးသည္ လမ္းေထာင့္ ဘ႑ာပင္ေအာက္တြင္ ေစာင့္ေနေသာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဆီသို႕အေရာက္ေျပးေလသည္။ ထိုအမ်ိဳးသၼီးသည္ ကေလး၏ ေနာက္မွ လိုက္လာသူကိုလည္း ေတြ႕သည္။ သို႕ရာတြင္ ကေလးေရာက္လာလွ်င္ ေရာက္လာခ်င္း အသင့္ ထိုးဆိုက္လာေသာ ဘတ္စ္ကားေပၚသို႕ ကေလးကိုခ်ီကာ ခပ္သြက္သြက္ကေလး တက္သြားေတာ့သည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္အနီးသို႕ မေရာက္မီပင္ ဘတ္စ္ကား စပယ္ယာက “ခိုလိုး ဆရာ”ဟု ဆိုလုိက္သျဖင့္ ကားသည္ လမ္းမၾကီးအတိုင္း အေရွ႕မွ အေနာက္သို႕ ထြက္သြားေတာ့သည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ မညြန္႕ညြန္႕ကို ျမင္ရံုသာ ျမင္လိုက္ရ၏။ စကားတခြန္းပင္ မေျပာလိုက္ရ၊ ဘတ္စ္ကားတစီးႏွင့္ ေနာက္ကလိုက္ရန္ သတိရပါ၏။ သို႕ရာတြင္ ကေလး ဆင္းေျပး၍ အလုပ္လုပ္ အ၀တ္အစားႏွင့္ ကပ်ာကသီလိုက္ခဲ့ရသည့္ျပင္ ပိုက္ဆံလည္း တျပားမွမပါခဲ့။ သို႕ျဖစ္ရာ စစ္ရွဳံးေသာ စစ္သူၾကီးပမာ ေခါင္းငိုက္စိုက္ႏွင့္ အိမ္သို႕ ျပန္လွည့္ခဲ့ရေတာ့သည္။

 

ေမာင္ခင္ေအာင္ အိမ္သို႕ ျပန္အလာကို ေမွ်ာ္ေနေသာ အျမသည္ ပူပံုပန္း၍ ျပန္လာသည့္ ေမာင္ခင္ေအာင္အား မ်ားစြာသနားမိသည္။ “ငါ့ေၾကာင့္ဘဲ ငါ့ေၾကာင့္ဘဲ”ဟု ရင္ထဲတြင္ ေရရြတ္မိသည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ အလုပ္ခြင္သို႕လည္း မ၀င္ေတာ့ဘဲ ပက္လက္ ကုလားထိုင္မွာ လွဲပစ္ေတာ့သည္။ ညစာ ထမင္းလည္း မစားေတာ့။ ေမာင္ခင္ေအာင္၏ အျဖစ္အပ်က္မ်ားေၾကာင့္ အျမလည္း စိတ္မခ်မ္းသာႏုိင္။ ထို႕ေၾကာင့္ ညအိပ္ရာ၀င္ၾကေသာအခါ -

 

“မင္း သိပ္စိတ္ဆင္းရဲေနသလား ေမာင္ခင္ေအာင္၊ မညြန္႕ညြန္႔ကို ျပန္ေပါင္းခ်င္သလား”

 

“မမျမကလဲဗ်ာ၊ စိတ္ဆင္းရဲရတဲ့အထဲ ဒီအေၾကာင္းေတြကို မေျပာပါနဲ႕”

 

“မင္း ဒုကၡေရာက္ေနတာကို ငါၾကည့္ႏိုင္ဘူး”

 

“ကၽြန္ေတာ့္ သားကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္တယ္ဗ်ာ”

 

“ႏို႕ ကေလးကို ေခၚခ်င္သလား၊ ေခၚထားခ်င္ ေခၚထားေပါ့”

 

“သူ႕အေမကလဲ ထည့္မွာ မဟုတ္ဘူး၊ ကေလးကလဲ လိုက္မယ္ မထင္ဘူး”

 

“ဒီလိုဆို သူ႕အေမပါ ေခၚရမွာေပါ့။ ေခၚပါ၊ မင္းတို႕ကို ငါလုပ္ေကၽြးပါ့မယ္”

 

ေမာင္ခင္ေအာင္ကို ခ်စ္လွေသာေၾကာင့္ အျမ၏ ရင္ထဲတြင္ မခ်ိမဆန္႕ ခံစားေနရေသာ ေ၀ဒနာလံုးၾကီးကို ထြင္းေဖာက္ကာ ဤစကားရပ္ မ်ားသည္ သူမ၏ ႏႈတ္ဖ်ားကထြက္လာရသည္။ “ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ သူ႕ကေလးကိုခ်စ္သည္။ မညြန္႕ညြန္႕ကိုလည္း ေတြ႕လိုက္သည္။ မိမိမွာ ဣတၳိယအစစ္မဟုတ္မွန္းလည္း သူသိေနျပီ။ မိမိကလည္း သူႏွင့္ မခြဲႏိုင္၊ ထို႕ေၾကာင့္ လူကိုဆံုးဦးေတာ့ တအိမ္တည္း အတူေန ရျပီး ေမာင္ခင္ေအာင္၏ မ်က္ႏွာကေလးကို ေန႕စဥ္ျမင္ေနရလွ်င္ တခါတည္းကြဲသြားရသည္ထက္ ေတာ္ေသးသည္” ဟု ေတြးေတာကာ ေျမြမေသ တုတ္မက်ိဳး ေစ့စပ္ေရးလမ္းစဥ္ကို အျမ ခမ်ာ ခ်ရရွာသည္။ ရင္ထဲမွာကား မခ်ိမဆန္႕ ရွိလွသည္။

 

အျမ တိုက္တြန္းခ်က္အရ ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ မညြန္႕ညြန္႕တို႕ သားအမိကို ေတြ႕ရွိရန္ ေန႕တိုင္း စနည္းနာထြက္သည္။ တရက္ႏွင့္ လည္းမေတြ႕ ၂ရက္ ၃ရက္ႏွင့္လည္း လမ္းစမျမင္၊ ၇ ရက္ေသာ္လည္း မရ၊ မိုးလင္းက မိုးခ်ဳပ္အထိ ထြက္၍ရွာေနသည္မွာ တလေက်ာ္ ခဲ့ျပီ။ ေခါင္းငိုက္စိုက္ႏွင့္သာ အိမ္ျပန္လာျပီး။ အျမက ဆီး၍ေမးေသာအခါ “သဲလြန္စ မရပါဘူး မမျမရာ၊ ေတြ႕ေတာ့မွာလဲ မဟုတ္ပါဘူး ထင္ပါရဲ႕”ဟု လက္ေလွ်ာ့သည့္အလား ေျပာေလ့ရွိသည္။ ထိုအခါ အျမက “ေပ်ာက္ေသာသူ ရွာလွ်င္ေတြ႕ ဆိုတဲ့စကား အရွိသားဘဲကြယ္၊ ဘယ္မေတြ႕ဘဲ ရွိမလဲ၊ ေတြ႕ရမွာေပါ့၊ ၾကိဳးစားရွာပါဦး” ဟု အားေပးစကားေျပာရေသးသည္။

 

ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ ေန႕စဥ္ပင္ အိမ္က ထြက္ျမဲထြက္၍ ရွာျမဲရွာလ်က္ရွိသည္။ ၂လနီးပါးခန္႕ ၾကာေသာအခါ ေမာင္ခင္ေအာင္ အိမ္သို႕ တည၌ျပန္မလာ၊ ဤသို႕ မျပန္သျဖင့္ အျမ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပူမိသည္။ ေနာက္တရက္လည္း ျပန္မလာ၊ ေနာက္ ၃ ရက္လည္းျပန္မလာ။ ၇ ရက္ႏွင့္လည္း ျပန္မေရာက္။ ထို႕ေၾကာင့္ အျမသည္ ေမာင္ခင္ေအာင္ကိုရွာရသည္။ စနည္းနာရသည္။ ဟိုဟို ဒီဒီ ေမးရျမန္းရသည္။ မညြန္႕ညြန္႕ ေနာက္လင္ႏွင့္ ေတြ႕၍ အူမ်ားပြင့္ျပီးေသျပီလားဟု ေတြးေတာ ပူပန္မိသည္။ တေယာက္တည္း အိမ္မွာ ေနရသည္ကလည္း ေျခာက္လွေသြ႕လွသျဖင့္ မေနတတ္ေအာင္ ရွိလွသည္။

 

ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ ၃လႏွင့္လည္း ျပန္မေရာက္၊ ၆လအထိလည္း သူ႕သတင္း ဘာမွ်မရ။ ေမာင္ခင္ေအာင္ကို မေတြ႕ရသည့္ဆင္းရဲ ထက္ ၾကီးေသာဒုကၡသည္ အျမအဘို႕မရွိ။ ထို႕ေၾကာင့္ မိမိကိုယ္ကို သတ္ေသရန္ ၾကံစည္မိ၏။ သားေရလွီးသည့္ ဓားႏွင့္ ရင္၀ကို တအားထိုးလိုက္လွ်င္ လြယ္လြယ္ကေလးႏွင့္ ေသႏိင္သည္ကို သိ၏။ ဤသို႕ ေသလိုက္ပါက ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ မိမိအေၾကာင္း ဘာမွ မသိသျဖင့္ အေၾကာင္းထူးမည္ မဟုတ္။ ေစာင့္ဦးမည္ဟု ေစာင့္၏။ ေမာင္ခင္ေအာင္၏ သတင္းကိုသာ ေမးေန၏။ “ေမာင္ခင္ေအာင္ အျမန္ျပန္လာပါ၊ မမစိတ္ပူေနသည္” ဟု သတင္းစာမ်ားတြင္ ေၾကာ္ျငာထည့္၏။ ၁၉၄၇ခုႏွစ္ ကုန္ခါနီးကထြက္သြားေသာ ေမာင္ခင္ေအာင္ သည္ ၁၉၄၈ခုလည္း ျပန္မလာ၊ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္မွာလည္း ျပန္မေရာက္။ တိုင္းျပည္တခုလံုးမွာလည္း ျပည္တြင္းစစ္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ရႈပ္ေထြး ပြက္ေလာရိုက္ေနေပျပီ။ ဤအရႈပ္ထဲတြင္ ေသသူေတြ အလြန္ပင္ မ်ားသည္။ အျမသည္ ေမာင္ခင္ေအာင္အတြက္ သာ၍ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ နည္းေပျပီ။ ေမာင္ခင္ေအာင္ မရွိေသာေလာကတြင္ မေနလိုေသာေၾကာင့္ သတ္ေသဘို႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ ၾကံစည္မိသည္မွာ ၄၈ -၄၉ခုႏွစ္အတြင္း ၁၀ၾကိမ္ထက္မနည္းေပ။

 

၁၉၅၀ခုႏွစ္ တေပါင္းလေလာက္တြင္ မိတ္ေဆြတဦးက ေမာင္ခင္ေအာင္တို႕ကုိ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးစြာ သံုးခြျမိဳ႕တြင္ ေတြ႕ခဲ့ရေၾကာင္း လာေျပာ သည္။ ထိုႏွစ္ ထိုလပိုင္းေလာက္တြင္ အသြားအလာ အဆက္အသြယ္မ်ား အေတာ္အသင့္ ျပန္၍ ေကာင္းလာျပီျဖစ္ရာ၊ ထိုသတင္းရျပီး ေနာက္ တရက္တြင္ အျမသည္ အိမ္ကိုေသာ့ခတ္၊ အိမ္နီးခ်င္းမ်ားကိုအပ္ျပီး သံုးခြျမိဳ႕သို႕ လိုက္သြားေတာ့သည္။ သံုးခြျမိဳ႕တြင္ ျပည္တြင္း စစ္ေျပး ဒုကၡသည္မ်ား မနည္းလွေပ။ ေမာင္ခင္ေအာင္တို႕ကိုမူ စရပ္ေဟာင္းၾကီး တခုထဲတြင္ အျခား ဒုကၡသည္မ်ားႏွင့္ အတူေတြ႕ရသျဖင့္ အျမရင္ထဲတြင္ ဆို႕သြားသည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္မွာ အ၀တ္တထည္ ကိုယ္တခုႏွင့္ ရွာပံုေတာ္ ထြက္သြားသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူ႕တြင္ အ၀တ္အစားမွ ေကာင္းေကာင္းမရွိ၊ သံုးခြသို႕ေရာက္ကတည္းက အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္ေန၏။ ဤစစ္ေျပးစရပ္ထဲမွာပင္ မညြန္႔ညြန္႔၏ မိခင္ၾကီး ေသဆံုးသြားသျဖင့္ လူတေယာက္ ေလွ်ာ့သြားသည္။ သို႕ရာတြင္ သူတို႕၌ သမီးကေလး တေယာက္ ေနာက္ထပ္ရေနၾကျပီ။ အခါလည္ အရြယ္ပင္ ရွိေနေပျပီ။

 

ေမာင္ခင္ေအာင္ အသက္ရွင္ေနမွန္းသိလ်က္ႏွင့္ ခြဲ၍ေနရန္ မ်ားစြာ ခက္ခဲ၀န္ေလးလွေသာ အျမသည္ ဘာဘုပ္ရမည္နည္း။ လင္ေရာ မယားေရာ သားေရာ သၼီးပါ အိမ္သို႕ေခၚခဲ့ဘို႕ပင္ရွိ၏။ ထို႕ေၾကာင့္ေခၚ၏။ မလိုက္ခ်င္ၾက။ တခုခုကိုလန္႕ျပီး စိုးရိမ္ေနၾက၏။ “ငါကဘဲ လုပ္ေကၽြးပါမယ္”စသည္ျဖင့္ အၾကိမ္ၾကိမ္ေခ်ာ့ေမာ့ေခၚမွ ရွိသမွ် ပစၥည္းမ်ားထုပ္ပိုးျပီး လိုက္ခဲ့ၾက၏။ ရန္ကုန္သို႕ေရာက္ေသာအခါ ေမာင္ခင္ေအာင္တို႕ကို အိမ္အေပၚထပ္မွာ ေနရာခ်ထားေပး၍ အျမကမူ တေယာက္တည္း ေအာက္ထပ္မွာ ေနရွာသည္။ အျမသည္ သားေရအလုပ္ကိုၾကိဳးစားလုပ္ျပီး စားျမံဳတခုလံုးအဘို႕ ဖူလံုေစသည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္ႏွင့္အတူအိပ္ျပီး တအိမ္လံုး ၂ေယာက္တည္းေနရ ေသာ ဘ၀ကား ဆံုးရႈံးခဲ့ျပီ။ သို႕ရာတြင္ ေမာင္ခင္ေအာင္၏ မ်က္ႏွာကေလးကို ျမင္ေနရေသးသည့္အတြက္ မ်ားစြာ သက္သာရေပ ေသးသည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္ကို မိမိ မပိုင္ေတာ့။ ေမာင္ခင္ေအာင္၏ မ်က္ႏွာထားမွာလည္း မိမိအေပၚတြင္ ေရွးေရွးကကဲ့ သို႕ တျပံဳးျပဳံး တရႊင္ရႊင္ လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ မရွိေတာ့။ ေရလိုက္ ငါးလိုက္အႏိုင္ႏိုင္၊ ခပ္တင္းတင္း ခပ္မာမာ ခဏခဏဆိုသကဲ့သို႕ ျဖစ္ေန၏။

 

တေန႕တြင္ အျမသည္ ေမာင္ခင္ေအာင္အား အတူတြဲ၍ ဘိုင္စကုတ္ မၾကည့္ရသည္လည္း ၾကာျပီ၊ ေျပာစရာလည္း နည္းနည္းရွိ၍ သြားရ ေအာင္ဟု ေခၚရာ ေမာင္ခင္ေအာင္က မလိုက္။ ထို႕ေၾကာင့္ တေယာက္တည္းပင္ ဘိုင္စကုတ္ၾကည့္ရန္ဆိုျပီး ထြက္သြားခဲ့သည္။ သို႕ရာတြင္ ဘိုင္စကုတ္ကိုကား မေရာက္၊ တေယာက္တည္းမို႕ ၾကည့္ခ်င္စိတ္လည္း မရွိ။ ထို႕ေၾကာင့္ အိမ္မွထြက္သြားျပီး၍ ၄၅မိနစ္ခန္႕ အၾကာတြင္ပင္ အိမ္သို႕ျပန္ေရာက္ လာေလေတာ့သည္။ အိမ္သို႕ အျမန္ျပန္ေရာက္လာသည္ကို ေမာင္ခင္ေအာင္တို႕ လင္မယားကမသိ၊ ကေလးေတြကလည္း အိပ္ေနၾက၏။ ဤအိမ္မွာ မေနခ်င္ေၾကာင္း မညြန္႕ညြန္႕က ေမာင္ခင္ေအာင္အား အပူတိုက္ေနေသာ စကားမ်ားကို အျမ ၾကားရေလသည္။ “ရွင္မလိုက္ခ်င္ရင္ေန၊ က်မနနဲ႕ကေလးေတြခ်ည္း ဆင္းသြားမယ္” ဆိုေသာ စကားကိုလည္း အျမ ၾကားလိုက္ရ ေသးသည္။ အျမသည္ အသံေပး၍ တက္သြားသည္။ ထို႕ေနာက္ “ေျပာင္းဘို႕ေရြ႕ဘို႕ေတာ့ မလုပ္ၾကပါနဲ႕ကြယ္၊ မင္းတို႕ကို ရွာပံုေတာ္ၾကီးနဲ႕ ရွာခဲ့ရတာ ဗမာျပည္ တနံတလ်ားေလာက္ ရွိပါလိမ့္မယ္။ ဒီအိမ္မွာဘဲ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာေနၾကပါ။ မမျမဘဲလုပ္ေကၽြး ပါ့မယ္”ဟုေျပာလိုက္ေလသည္။ အျမက ဤသို႕ေျပာလိုက္သည္ကို ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ ဘာမွျပန္မေျပာ ျငိမ္၍သာ နားေထာင္ေန သည္။ မညြန္႕ညြန္႕ကလည္း မလႈပ္ေပ။ ေမာင္ခင္ေအာင္အဘို႕မွာမူ ေသာင္ျပင္တြင္ေပါက္ေနၾကေသာ ကိုင္းပင္ျမက္ပင္ၾကီးမ်ားကဲ့သို႕ ေလယူရာတိမ္း၍ ပါေနသည္။ မညြန္႕ညြန္႕ကိုလည္းခ်စ္၊ အျမကိုလည္း သနားသျဖင့္ ပစ္၍မသြားႏိုင္။

 

အျမသည္ မညြန္႕ညြန္႕မျမင္ခိုက္ ေမာင္ခင္ေအာင္ကို မီးဖိုထဲသို႕အသာေခၚသည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ ေရွးကကဲ့သို႕ အျမအား ယုယုယယ ခါးကိုဖက္ကာ “ဘာလဲ မမျမ”ဟုေမးသည္။ “မင္းငါ့ကို တခါပစ္သြားဦးမလို႕လား၊ ငါမင္းကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ မင္းသိတယ္မဟုတ္လား” ဟု မ်က္ရည္ေတြရႊဲေနေသာ မ်က္လံုမး်ားျဖင့္ စိုက္ၾကည့္ရင္းေမးသည္။ “ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္ မမျမရယ္၊ မညြန္႕ညြန္႕က ဒီမွာ မေနခ်င္ေတာ့ဘူးလို႕ေျပာေနတယ္။ အဲဒီအတြက္ ခက္ေနတာပါ”

 

“ႏို႕သူမေနခ်ာင္ေတာ့ မင္းပါ လိုက္သြားမွာလား၊ သူနဲ႕ငါ့ကို ဘယ္သူ႕ပိုခ်စ္သလဲ”

 

“မမျမကိုလဲ ခ်စ္ပါတယ္၊ ခြဲျပီးလဲ မေနခ်င္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကေလး ၂ေယာက္က ရွိေသးတယ္။ သူ႕ကိုခြဲႏိုင္ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကေလး ၂ေယာက္ကို မခြဲႏိုင္ဘူး မမျမရယ္”

 

“သူဆင္းသြားခ်င္ရင္ ဆင္းသြားပေစေပါ့။ ကေလး ၂ေယာက္သာေခၚထားပါ။ ငါလုပ္ေကၽြးပါ့မယ္”

 

“သူကလဲ ကေလးေတြရဲ႕ အေမျဖစ္ေနေသးတာကိုး မမျမရဲ႕၊ ဒီကိစၥဟာ ေတာ္ေတာ္ခက္တယ္ဗ်ာ၊ ျဗံဳးကနဲ ဆံုးျဖတ္လို႕မျဖစ္ေသးပါဘူး။ စဥ္းစဥ္းစားစားလုပ္မွ ျဖစ္မွာပါ”

x           x           x

 

ေနာက္ ၂ ရက္ခန္႕ၾကာေသာအခါ အျမ အလုပ္လုပ္ေနသည့္ေရွ႕မွ ျဖတ္၍ ဘာမေျပာ ညာမေျပာ ႏႈတ္ပင္မဆက္ဘဲ ေမာင္ခင္ေအာင္တို႕ လင္မယားႏွင့္ ကေလး၂ေယာက္ပါ အထုပ္အပိုးကေလးမ်ားယူကာ အိမ္ေပၚမွဆင္းၾကေတာ့သည္။ အျမက ေမာင္ခင္ေအာင္ကို လိုက္ဆြဲကာ “ဒါ ဘယ္ကိုလဲ၊ ဘယ္သြားၾကမွာလဲ” ဟုေမးသည္။ “သူေပ်ာ္တဲ့ဆီ ကၽြန္ေတာ္လိုက္ေနဦးမယ္ မမျမရယ္” ဟု ေမာင္ခင္ေအာင္က ေျပာသျဖင့္ လက္ေလွ်ာ့ကာ သြားလိုရာသြားဟု သေဘာထားလိုက္ရသည္။

 

အျမ၏ စိတ္ထဲတြင္ တေန႕ေတာ့ သူတို႕ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္လိမ့္မည္။ သူတို႕လင္မယားက အလုပ္မရွိ ကေလး ၂ေယာက္ႏွင့္ ဘယ္နည္းႏွင့္မွ ဟန္က်ပန္က် ၀၀လင္လင္ ရွိႏိုင္မည္မဟုတ္။ တေန႕ ဒုကၡေတြ႕လို႕ ျပန္လာမွဘဲ ငါလက္ခံထားရမွာဘဲဟု စဥ္းစားေတြးေတာရင္း ေငးကာ က်န္ရစ္ခဲ့ေတာ့၏။

 

ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ အိမ္မွ ဆင္းသြားျပီး သံုးေလးရက္ၾကာ္ေသာ္လည္း တေခါက္မွ မေရာက္လာ။ အျမမွာလည္း တကိုယ္တည္း ဟာလာ ဟင္းလင္းၾကီး ျဖစ္၍က်န္ရစ္ေတာ့သျဖင့္ အလုပ္လည္း ေကာင္းေကာင္းမလုပ္၊ ထမင္းပင္ စားမိသည့္ အခါမွ စားမိေတာ့သည္။ ၁၀ရက္ခန္႕ၾကာေသာ တေန႕တြင္ အျမသည္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ကိုယ့္ဖာသာျပဳရရွာရမည္။ ဆင္းရဲစရာေတြ ေမ့ပစ္မည္ဟုေအာက္ေမ့ကာ ေရမိုးခ်ိဳး၍မွန္ေရွ႕တြင္ အ၀တ္အစားလဲ၊ အလွအပျပဳျပင္ရင္း သီခ်င္းမ်ားပင္ ခပ္တိုးတိုး ဆိုေနမိသည္။ သီခ်င္းမ်ားမွာ သဘာ၀အတိုင္း လင္တရူး ဆန္ဆန္ သီခ်င္းကေလးမ်ား၊ ေမာင္ခင္ေအာင္ကို လြမ္းသည့္ သီခ်င္းကေလးမ်ားသာျဖစ္သည္။ အလွျပင္ သီခ်င္းဆို၍ ေကာင္းတုန္းအခ်ိန္မွာပင္ ေမာင္ခင္ေအာင္၏ အရိပ္သည္ မွန္ထဲတြင္ ျပံဳးျပံဳးၾကီးေပၚလာသည္။ အျမသည္ အံ့အားလည္း သင့္၏။ သေဘာလည္းက်ေနသည္။

 

ထို႕ေၾကာင့္ -

 

“ေမာင္ခင္ေအာင္ မင္းဒီအထိ ငါ့ကိုလွည့္စား ဒုကၡေပးတုန္းဘဲလား” ဟုေမးလိုက္သည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္က “ထမင္းဆာလိုက္တာ မမျမရယ္” ဟုျပန္ေျပာလိုက္ေလရာ အျမသည္ မ်ားစြာ စိတ္ထိခိုက္သြားသည္။ “မြန္းလြဲခ်ိန္အထိ သူ နံနက္စာမစားရေသးဘူး” ဟု စိတ္ထဲတြင္ ဆိုမိသည္။

 

ေသေသခ်ာခ်ာ လွည့္၍ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ ေမာင္ခင္ေအာင္၏ တကုိယ္လံုးမွာ ေရေတြမိုးေတြစိုေနသည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္၏ ႏႈတ္ခမ္းမွာလည္း ျပာ၍ ကိုယ္ကလည္းတုန္ေနသည္။ သူယူသြားေသာေၾကာင့္ ေယာက္်ား၀တ္အထည္ဆို၍ ဤအိမ္တြင္ ဘာမွ မက်န္ေတာ့။ အျမသည္ ေမာင္ခင္ေအာင္အား အ၀တ္ေတြခၽြတ္ခိုင္းျပီး ေစာင္ၾကီးႏွင့္ ေထြးခိုင္းလိုက္သည္။ အက်ႌႏွင့္ လံုခ်ည္ကိုမူ သူကိုယ္တိုင္ ေရညွစ္ျပီး လႊားလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ ထမင္းဆိုင္သို႕သြားကာ ထမင္းႏွင့္ဟင္းမ်ား ၀ယ္ျပီး ေမာင္ခင္ေအာင္ကိုေကၽြး ေလသည္။ ဘယ္ေလာက္ဆာေနသည္ ဘယ္ႏွစ္နပ္ငတ္ေနခဲ့သည္မသိ။ မ၀ေသး၍ ေနာက္ထပ္တခါသြား၀ယ္ျပီး ေကၽြးျပန္ေတာ့လည္း ကုန္ေအာင္ပင္ စားႏိုင္ေသးသည္။ ေစာင္ပတ္ၾကီးႏွင့္ စားေနေသာ ေမာင္ခင္ေအာင္၏ အနားမွ ၾကံဳ႕ၾကံဳ႕ကေလးထိုင္ကာ ကရုဏာၾကီးလွ ေသာ အျမက -

“ေမာင္ခင္ေအာင္ မင္း အခုဘာလုပ္ေနသလဲ”

 

“ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္မရွိလို႕ခက္ေနတယ္ မမျမရဲ႕”

 

“ႏို႕ အခုဘယ္ကလာတာလဲ”

 

“အလုပ္လိုက္ရွာရင္းက ၀င္လာတာ၊ ေန႕စဥ္ဒီလိုဘဲ လိုက္ရွာေနတာဘဲ၊ ရလဲမရေသးဘူးဗ်ာ”

 

“ဒီလိုဆိုရင္လဲ မင္းေကာင္းေကာင္း ကၽြမ္းက်င္တဲ့ သားေရအလုပ္ဘဲ မမျမနဲ႕အတူ လာလုပ္ေနပါေတာ့လား။ မင္းရတဲ့ လက္ခ မင့္မိန္းမကို ေပးေပါ့။ ဒီေတာ့ သားသၼီးေတြနဲ႕ အသင့္အတင့္ ေနႏိုင္စားႏိုင္ေရာေပါ့။ မင့္လုပ္ခထဲက ငါတျပားမွ မယူပါဘူး”

 

အျမက ဤသို႕ေျပာေသာ္လည္း မညြန္႔ညြန္႕က ေမာင္ခင္ေအာင္အား ဤအိမ္တြင္ အလုပ္လာလုပ္သည္ကို မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် ၾကိဳက္မည္ မဟုတ္သည္ကို ေမာင္ခင္ေအာင္သိသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အျမ၏စကားမ်ားကို ဘာမွ်မျပန္၊ ျငိမ္၍သာ နားေထာင္ေနသည္။ အျမကလည္း ဤအေၾကာင္းမ်ားကိုရိပ္မိသည္။ ညေန လံုခ်ည္ အက်ႌမ်ားေျခာက္၍ မိုးစဲသည့္အခ်ိန္တိုင္ ေမာင္ခင္ေအာင္ႏွင့္ အျမတို႕ သည္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကြဲကြာေနရေသာ ဇနီးေမာင္ႏွံပမာ အားရပါးရ စကားေတြေျပာေနၾကေတာ့သည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္ျပန္သြားေသာ အခါ လမ္းဓာတ္မီးမ်ားပင္ ထြန္းျပီးေနေလျပီ။

 

အျမသည္ ေရွးကကဲ့သို႕ အလုပ္ကို ၾကိဳးစားျပီး မလုပ္ေတာ့။ တ၀မ္း တခါးျဖစ္သျဖင့္ ဘာလုပ္စရာလိုေသးသလဲဟုလည္း ခပ္ေထြေထြ စိတ္အလိုက္ ေတြးေတာမိသည္။ ဟိုထြက္လည္ ဒီထြက္လည္၊ လည္ေနသည့္ ရက္ေတြကလည္း မနည္းေတာ့ေခ်။ ေမာင္ခင္ေအာင္လည္း ၅ ရက္တခါ၊ ၇ရက္တခါေလာက္မွ အိမ္ကိုေရာက္လာတတ္၏။ ေရာက္လာသည့္အခါလည္း စားစရာသာေတာင္းေလ့ရွိ၏။ အျမႏွင့္ေနစဥ္ က ေကာင္းေကာင္းစား၍ လြယ္လြယ္သံုးေနသူျဖစ္ေလရာ ယခုေသာ္ ရွားပါးျခင္း ဒုကၡကို အေတာ္ပင္ ခံေနရေပျပီ။ တခါတရံလည္း တေလေန၍ တေခါက္ မေရာက္ဘဲ ေနျပန္၏။ တခါတေလလည္း ေရာက္လာျပီး ညပင္အတူအိပ္သြားေသး၏။ တခါတေလလည္း ေပၚမလာဘဲေနျပန္၏။ ညအိပ္ သြားေသာရက္မ်ားမွာ ေနေရး ထိုင္ေရး စားေရးေသာက္ေရး ၀တ္ေရးတို႕ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ မညြန္႕ညြန္႕ ႏွင့္ ရန္ျဖစ္လာေသာ ေန႕ရက္မ်ား ျဖစ္ဟန္တူေလသည္။

 

သို႕ႏွင့္ ၁၉၅၂ခုႏွစ္၊ ႏွစ္ဦးလ၊ တေန႕ေသာ နံနက္ခင္းတြင္ အျမသည္ ကုကၠိဳင္းလမ္းအတိုင္း ေျခလ်င္ေလ်ာက္သြားရာ ေဆာက္ေနေသာ တိုက္သစ္ၾကီး ထိပ္ဖ်ားတြင္ ေရပံုးတပံုးႏွင့္ လူငယ္တေယာက္ကို ျမင္သျဖင့္ ေငး၍ရပ္ၾကည့္ေနမိ၏။ အိမ္သို႕ေပၚမလာသည္မွာ ၾကာျပီျဖစ္ ေသာ ေမာင္ခင္ေအာင္ႏွင့္ တူလြန္းသျဖင့္ ၾကည့္ေနမိျခင္းျဖစ္ေလသည္။ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ေလ တူေလရွိလွသျဖင့္ အလုပ္သမားမ်ား အလုပ္နား၍ နံနက္စာ စားခ်ိန္အထိ ေစာင့္ေနသည္။ ဟုတ္သည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္ပင္ျဖစ္သည္။ အျခား ပန္းရံအလုပ္သမားမ်ားနည္းတူ ခ်ိဳင့္ကေလးဆြဲကာ အရိပ္တခုတြင္ထိုင္ျပီး ထမင္းစားေနသည္။ အျမသည္ ေနာက္ကျဖည္းျဖည္းသြားကာ ေမာင္ခင္ေအာင္စားေနေသာ ခ်ိဳင့္ထဲသို႕ ငံု႕ၾကည့္ေလသည္။ ပဲပုပ္ခ်က္တခြက္ႏွင့္ ဘရာေၾကာ္တခ်ပ္သာေတြ႕ရ၏။ ထိုအခါ အျမ မ်က္ရည္မဆည္ႏိုင္။ “မင္း ဒီေလာက္ဘဲ ဆင္းရဲေနသလား ေမာင္ခင္ေအာင္” ဟု ခပ္တုန္တုန္ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားျဖင့္ ေမးမိသည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္က ေမာ့ၾကည့္၏။ ထို႕ေနာက္ သူ႕ကိုေျပာသည္ဟုပင္ မယူဆေသာအေနမ်ိဳးျဖင့္ ငံု႕၍စားျမဲစားေနေတာ့သည္။

 

အျမအဘို႕ ဤေန႕သည္ စိတ္မခ်မ္းသာဆံုးေသာ ေန႕တေန႕ျဖစ္၏။ ယခင္အခါက ဟင္းမေကာင္းလွ်င္ ထမင္းမစားေသာ ေမာင္ခင္ေအာင္၊ ဘရာေၾကာ္ကို သြားရည္စာ အျဖစ္ပင္ မစားခ်င္ေသာ ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ ယခုဘရာေၾကာ္ကို ဟင္းေကာင္းလုပ္၍ စားေနရသည္။ သူ႕အသားေတြမွာလည္း ေနေလာင္၍ညိဳမဲေနျပီး ၀တ္ထားသည့္အ၀တ္မွာလည္း စစ္တပ္က ပစ္ထားခဲ့၍ အေရာင္အဆင္း မရွိေတာ့ေသာ စြပ္က်ယ္စိမ္းမ်ိဳးႏွင့္ ေဘာင္းဘီစုတ္သာ ျဖစ္သည္။ လုပ္ရသည့္အလုပ္ကလည္း အစြန္းအဖ်ားမွက်၍ ေသတတ္ေသာ အလုပ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္၏ ဤဘ၀ကို အျမ ၾကာၾကာ ၾကည့္မေနႏိုင္၊ ျမန္ျမန္ အိမ္သို႕ျပန္ခဲ့ျပီး အိမ္သို႕ေရာက္မွပင္ ေခါင္းအံုးေပၚ ေမွာက္၍ အသံထြက္ေအာင္ ငိုခ်လိုက္ေတာ့သည္။

 

ထိုေန႕ကစ၍ အျမ အိမ္ကမထြက္၊ ဘယ္မွလည္း မလည္ေတာ့၊ မိမိမွာမူ ဆီမ်ားမ်ားပါသည့္ ဟင္းေကာင္းမ်ားႏွင့္ စားေနျပီး၊ ေမာင္ခင္ေအာင္မွာ မေသရံု စားေနရသည္ဟု ေတြးေတာကာ တမိႈင္မႈိင္ တေတြေတြႏွင့္ စိတ္ဆင္းရဲ၍သာ ေနရေတာ့သည္။

 

ေမာင္ခင္ေအာင္ ေပၚမလာသည္မွာလည္း ၾကာေပျပီ။ ယခင့္ ယခင္က ေမာင္ခင္ေအာင္ႏွင့္အတူတြဲလ်က္သြားေနက်ျဖစ္ေသာ ရုပ္ရွင္၊ ပြဲလမ္းသဘင္၊ ေပ်ာ္ပြဲ စသည့္လမ္းမၾကီးမ်ားမွာလည္း ယခုေသာ္ အျမ အဘို႕ ေျခာက္ေသြ႕လွသည္။

 

မိုးကေလး တဖြဲဖြဲရြာေနသည့္ တေန႕ေသာ ညတည ၉နာရီအခ်ိန္ခန္႕တြင္ အျမသည္ အိပ္ေတာ့မည္ဟု အိမ္တံခါးကိုပိတ္ျပီး အိမ္ထဲတြင္ ဟိုဟို ဒီဒီ တံျမက္စည္းလွဲေနသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ တံခါးေခါက္သံ ၾကားရသျဖင့္ အေပါက္မွ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္ရာ ေမာင္ခင္ေအာင္ ျဖစ္ေနသည္။ သူ႕လက္ထဲမွာလည္း ၆လက္မခန္႕ရွိ ဓားတေခ်ာင္း ပါလာသည္။ ဤအိမ္သာ မဟုတ္ဘဲ အျခားအိမ္ တအိမ္သို႕ ဤညမ်ိဳး ဤအခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ ဤအတိင္းသြားပါက ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ ဧကန္မုခ် ရာဇ၀တ္မႈသင့္ေပေတာ့မည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္ျဖစ္ေနေသာ ေၾကာင့္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ဆိုျပီး အျမက ဖြင့္ေပးလိုက္၏။

 

အိမ္ထဲသို႕ေရာက္ေသာအခါ ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ တစံုတခု အဓမၼလုပ္ရန္အတြက္ စိတ္တင္းလာသည့္ မ်က္ႏွာႏွင့္ ေတာ္ေတာ္ပင္ ရုန္႕ၾကမ္းေနသည္။

 

“မင္း ဘာျဖစ္လာတာလဲ ေမာင္ခင္ေအာင္” ဟု အျမက ေမးလိုက္သည္။

 

“ကၽြန္ေတာ္ ေငြသိပ္လိုေနတယ္ဗ်ာ၊ အလုပ္ကလဲတေန႕မွ ၃ိထဲ၀င္တယ္။ အလုပ္မဆင္းရတဲ့ေန႕ကလဲ ရွိေသးတယ္၊ အခုအိမ္မွာ စားစရာ မရွိဘူးဗ်။ ကေလးေတြကလဲ ငိုေနတယ္၊ မိန္းမကလဲ မမာဘူး”

 

“ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဖူဖူလံုလံု ေနရတဲ့ဆီမွာေတာ့ မေနၾကဘဲနဲ႕ ငါ့ကိုကန္ဆင္းသြားတဲ့ဆီအထိ ငါကလိုက္ျပီး လုပ္မေကၽြးႏိုင္ဘူး ေမာင္ခင္ေအာင္”

 

“အခု စားစရာမရွိဘူးဗ်၊ လူမမာကလဲ တဘက္”

 

“မင္းအတြက္ မင္းကေလးႏွစ္ေယာက္အတြက္ဆိုရင္ ဘာမွကိစၥမရွိဘူး၊ လာခဲ့ၾက။ မင္းရဲ႕ကေလးေတြလဲ ငါ့ကေလးေတြဘဲလို႕ သေဘာထားႏိုင္တယ္။ ငါေခါင္းနဲ႕လုပ္ေကၽြးမယ္။ မင့္မိန္းမအတြက္ ငါဘာမွ မေပးႏိုင္ဘူး၊ မင္းဘယ္ေတာ့မွ လာမေျပာနဲ႕”

 

ခ်ိဳခ်ိဳသာသာႏွင့္ရမည္ မဟုတ္ဟုသိေသာ ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ အျမကို အတင္းဖက္ကာ အျမ၏လက္၀တ္လက္စားမ်ားကို လုေတာ့ သည္။ အျမလည္း ရုန္းကန္ တြန္းဖယ္သည္။ ေအာ္ကား မေအာ္။ ထို႕ေၾကာင့္ အိမ္နီးနားခ်င္းမ်ား မသိၾက။ ပစၥည္းအသင့္ရလွ်င္ရခ်င္း ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ အိမ္ျပင္သို႕ေျပးထြက္ကာ ေမွာင္ရိပ္ခို၍ ေပ်ာက္သြားေတာ့သည္။ သံေယာဇဥ္ၾကီးလွေသာ အျမသည္ မ်က္စိတဆံုး လိုက္၍ ၾကည့္ေနသည္။ ရဲႏွင့္မ်ား တိုးမိေနမလားဟုလည္း စိုးရိမ္ေနရွာသည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္ ေပၚမလာျပန္လွ်င္လည္း “ေမာင္ခင္ေအာင္ ေပၚမလာျပန္ဘူး ဘာမ်ားျဖစ္ေနသလဲ။ တျခားဆီမ်ား ဟိုတေန႕ညကလို လိုက္လုပ္လို႕အဘမ္းမ်ား ခံေနရသလား” စသည္ျဖင့္ အျမတေယာက္တည္းေတြး၍ ပူေနမိျပန္သည္။ “သူမလာတာ၅ရက္ရွိသြားျပီ။ ၇ ရက္ရွိသြားျပီ။ ဒီကေန႕ဆိုရင္ ၁၁ရက္ဘဲ” စသည္ျဖင့္လည္း တြက္ေနေသးသည္။ ၁၂ရက္ေျမာက္ ေန႕ခင္းနာရီျပန္ ၂ခ်က္အခ်ိန္ေလာက္တြင္ ေမာင္ခင္ေအာင္ေပါက္လာသည္။ သူသည္ ထမင္း၀၀ခါးလွလွႏွင့္ ရႊင္ပ်ေသာ ေမာင္ခင္ေအာင္မ်ိဳးမဟုတ္ သူ႕ရုပ္သူ႕ရည္မွာလည္း ပင္ပန္းဆင္းရဲေသာ ဒဏ္ေၾကာင့္ၾကံဳလွီ သည္။ အသားအေရမ်ားလည္း ညစ္ေထးလွသည္။ အ၀တ္အစားကလည္း မေျပာင္၊ မေျပာင္ရံုသာမက ညစ္ေပေနေလျပီ။ ဦးေခါင္းကို လည္း ဆီမေရာက္သည္မွာ ေတာ္ေတာ္ကေလးၾကာပံုရသည္။ အျမက ဆီးျပီး -

 

“ဒါဘယ္က လာတာလဲ ေမာင္ခင္ေအာင္”ဟုေမးလိက္၏။

 

“ဒီလာတာပါဘဲဗ်ာ”

 

“ဆာလာသလား၊ ဘာစားခ်င္သလဲ”

 

“ကၽြန္ေတာ္ဆာတာ ကိစၥမရွိပါဘူးဗ်ာ”

 

“ႏို႕ဘာျဖစ္ျပန္သလဲ”

 

“အိမ္မွာ စားစရာမရွိဘူး။ မိန္းမကလဲ ေတာ္ေတာ္ျဖစ္ေနတယ္”

 

“ဒါဘဲ ေမာင္ခင္ေအာင္၊ မင့္မိန္းမအတြက္ဆိုရင္ ငါ့ဆီမလာနဲ႕။ တျပားမွ ငါမေပးႏိုင္ဘူး”

 

“ေပးဦးဗ်ာ၊ စားစရာမွ မရွိတာ။ သူကလဲ ေတာ္ေတာ္ ဖ်ားတယ္ဗ်”

 

“ေဟ့ မေပးႏိုင္ဘူး၊ မေပးႏိုင္ဘူး”

 

“မေပးလို႕ ဘယ္ျဖစ္မလဲဗ်။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဆိုင္သေလာက္ဆိုင္ေသးတာ”

 

“မေပးႏုိင္ဘူးကြာ”

 

ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ စကားဆက္ မေျပာေတာ့ဘဲ ေခတၱမွ်ျငိမ္သြားသည္။ ထို႕ေနာက္ အတင္းပင္ အျမကိုထဖက္ကာ ခါးထဲမွ ေသတၱာေသာ့ကို လုသည္။ အျမက ရုန္းကန္ဖယ္ရွားသည္။ သို႕ရာတြင္ ေမာင္ခင္ေအာင္က လက္ဦးေနေလျပီ။ ျပန္လံုး၍လည္း မႏိုင္ႏိုင္၊ ေမာင္ခင္ေအာင္က ေသတၱာကို ေျပးဖြင့္ျပီး အလြယ္ေတြ႕သမွ် ေငြကိုဆုပ္ယူကာ ထြက္သြားသည္။ ေသာ့ပါယူသြားသည္။ အျမက “ေသာ့ေပးခဲ့”ဟု ခပ္တိုးတိုးပင္ေတာင္းသည္။ သူက မေပးခဲ့။ အျမကလည္း အိမ္နားနီးခ်င္းမ်ားၾကားေအာင္ ေအာ္ဟစ္၍မေျပာ၊ အိမ္နားနီးခ်င္းမ်ားကလည္း ေမာင္ခင္ေအာင္ ၀င္သည္ ထြက္သည္၊ တခါတေလ စကားမ်ားတတ္ၾကသည္၊ တခါတေလ ခ်စ္ေနတတ္ၾက သည္မ်ားကို သိေနျပီးသားျဖစ္ၾကေသာေၾကာင့္ ဂရးမစိုက္ၾကေတာ့ေပ။

 

ေရွးနည္းအတူ ေမာင္ခင္ေအာင္ အျမထံသို႕ ေပၚမလာျပန္။ ဤတၾကိမ္တြင္ တလနီးပါးမွ် ၾကာသြားေလျပီ။ ေမာင္ခင္ေအာင္မွာ အျမအဘို႕ ေမာင္ဆိုးသားဆိုးကေလးလို ျဖစ္ေနသည္။ ပစ္လည္းမပစ္ႏုိင္၊ လာလာျပီး အဓမၼလုယက္ယူငင္ေနသည္ကိုပင္ ကလိထိုးသည္ ဟု ထင္သေယာင္ျဖစ္မိသည္။ မလာျပန္လွ်င္၊ အထူးအားျဖင့္ ရက္ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ၾကာေအာင္ မလာဘဲေနလွ်င္ ေမွ်ာ္၍ေနမိသည္။ တမ္းတ၍သာ ေနမိသည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္ လာျပန္ျပီ။ တလ တရက္ေလ်ာ့ေသာေန႕မွာ ေရာက္၍လာသည္။ ေန႕လယ္ပိုင္းပင္ျဖစ္သည္။ ေရွးကကဲ့သို႕ပင္ ေငြေတာင္းသည္။ သူရသင့္သည္ကို ေပးပါဟုဆိုသည္။ သူ႕မိန္းမ မမာေနေၾကာင္းကို ေျပာျပန္သည္။ သူ႕မိန္းမဆို၍ အျမက တျပားမွ မေပးခ်င္။ သို႕ရာတြင္ အတင္းလုယူျပန္လွ်င္လည္း ေပးလိုက္ရသည္ခ်ည္း ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ “ငါ့ကိုေသာ့ေပး” ဟုေတာင္းလိုက္သည္။ ရုတ္တရက္ေသာ္ ေမာင္ခင္ေအာင္ေငးေနသည္။ ေတြေနသည္။ ထို႕ေနာက္ ေသတၱာေသာ့ကို အျမလက္သို႕ ေပးလိုက္သည္။ အျမသည္ မဆိုင္းမတြ ေသတၱာကိုဖြင့္ျပီး ေငြမ်ားကို ယူကာ ၂ပံု ပံုလိုက္၏။ တပံုလွ်င္ ၅၀၀ိေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ရွိလိမ့္မည္။ “ကဲ မင္း တပံု ငါတပံု၊ ရွိတာ ဒါအကုန္ဘဲ၊ မင္းတို႕ကို အိမ္ေပၚတင္ျပီးလဲ ငါလုပ္ေကၽြးခဲ့ျပီ၊ မင္းလာယူတာေတြကလဲ မနည္းလွ ဘူး၊ ငါအလုပ္ ေကာင္းေကာင္း မလုပ္ႏိုင္တာလဲၾကာျပီ၊ စျပီး ျပန္လုပ္တာမွ တလေလာက္ ရွိဦးမယ္။ ကဲ မင္းေ၀စု မင္းယူသြား ေတာ့၊ မင္းမိန္းမ မမာတဲ့ အတြက္လဲ ငါဘာမွ တာ၀န္မယူႏိုင္ဘူး၊ သြားေတာ့” ဟုေျပာလိုက္သည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ ဆိုင္ရာေငြပံုကို ေကာက္ယူျပီးလွ်င္ ထျပန္သြားသည္။ စကားဆို၍ ဘာတခြန္းမွ ျပန္မေျပာခဲ့။

 

သို႕ရာတြင္ အျမသည္ ေမာင္ခင္ေအာင္ တေယာက္ အလည္အပတ္ပင္ မလာျပန္ေသာအခါ “ဘာမ်ားျဖစ္ေနပါလိမ့္၊ သူကိုယ္တိုင္ပင္ မက်န္းမမာျဖစ္ေန၍ေလာ၊ သူ႕မိန္းမပင္ ဘယ္လိုျဖစ္လို႕လဲ၊ ကေလးေတြပင္ ေနမေကာင္းလို႕လား၊ အလုပ္သြားျပီး အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ တခါ ထမင္းခ်က္ေနရေသးလို႕လား၊ ငါေျပာလိုက္တဲ့ စကားေတြေၾကာင့္ စိတ္နာၾကည္းသြားလို႕လား” စသည္ျဖင့္ “လို႕ လား”ေပါင္းမ်ားစြာ ႏွင့္ အျမ တေယာက္တည္း “လို႕ လား”ေနရွာျပန္သည္။

 

အျမ ေတာင့္တလြန္း၍ကား ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္ေပမည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္ ေပါက္လာေလျပီ။ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္၊ ႏွစ္ဦးပိုင္းေန႕တေန႕ ေန႕လယ္ပိုင္းမွာ ျဖစ္သည္။ သူ႕မ်က္ႏွာမွာမႈန္လွသည္။ အခက္အခဲ အက်ပ္အတည္းမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္ရလြန္းသျဖင့္ ဤသို႕မႈန္ ေန သံုေနျခင္းျဖစ္ရာ။ ယခုတၾကိမ္၌လည္း ဒသကခ်ိဳင္ဘို႕လာျခင္းပင္ ျဖစ္ေပသည္။

 

ေမာင္ခင္ေအာင္ကို ျမင္ရ၍ အျမ ၀မ္းသာသည္။ သို႕ရာတြင္ တခုခု မသာမယာျဖစ္မည္ကိုမူ စိုးရိမ္သည္။

 

“ေမာင္ခင္ေအာင္ မင္း ဘယ္ကလာတာလဲ၊ အခု ဘာအလုပ္ရသလဲ”

 

“ဒီလာတာဘဲဗ်ာ၊ ဘာအလုပ္မွလဲ မရဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီလာရတာဘဲ”

 

“ဒီတခါေတာ့ ငါမတတ္ႏိုင္ဘူး ေမာင္ခင္ေအာင္”

 

“ရွိတာေပးေပါ့၊ ရွိသေလာက္ေပးေပါ့”

 

ေမာင္ခင္ေအာင္ အၾကမ္းဖက္မည္ကို အျမရိပ္မိသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ သတိႏွင့္ေနသည္။ “ငါ့မွာ ဘာမွမရွိေတာ့ဘူး၊ မင္းယူလို႕ကုန္ျပီ။ ငါ့ကိုသာ သတ္သြားေတာ့” ဟုဆိုလိုက္သည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္သည္ အျမ အနားသို႕ေျပးလာကာ ေသာ့ကိုအတင္းလုသည္။ အျမက ရုန္းကန္ေသာအခါ သူက အတင္းထိုးၾကိတ္ ဖက္လွဲသည္။ အျမ၏ လည္မ်ိဳကို ညွစ္သည္၊ ေျခေထာက္ႏွင့္ ကန္သည္။

 

“တသက္လံုးျပဳစုလာတဲ့ ေက်းဇူးေတြ ဆပ္တာလား ေမာင္ခင္ေအာင္”ဟု မခံႏိုင္၍ အျမက ေအာ္ေမးလိုက္သည္။ အသံေတာ္ေတာ္ ပင္က်ယ္သြားသည္။ ေမာင္ခင္ေအာင္ကမူ ဘာမွျပန္မေျပာ၊ အၾကမ္းဖက္၍ ထိုးၾကိတ္သည္။ လုယက္ဘို႕သာ အားထုတ္သည္။ အျမတြင္ အခ်စ္စိတ္မ်ားေပ်ာက္၍ ေဒါသစိတ္မ်ား လႊမ္းသြားေပျပီ။ ထို႕ေၾကာင့္ ထရံတြင္ ညွပ္ထားေသာ သားေရလွီးဓားကို ဆြဲျပီးလွ်င္ အနီးသို႕တိုး လာေသာ ေမာင္ခင္ေအာင္ကို ေပြ႕ထိုး ထိုးလိုက္ရာ ေမာင္ခင္ေအာင္မွာ ေသြးအိုင္ထဲတြင္ ေခြလ်က္လဲက်သြားေတာ့သည္။ အျမလည္း ေဒါသ အေလ်ာက္ျပဳမိမွားသည္ကိုသိကာ ယူၾကံဳးမရျဖစ္ျပီးလွ်င္ ေမာင္ခင္ေအာင္၏ အေလာင္းကိုမခ်ဘဲ မ်က္ႏွာခ်င္းအပ္ကာ နာရီ၀က္မွ် ငိုေနသည္။ မိမိကိုယ္ကို ဤဓားႏွင့္ပင္ သတ္ေသရန္ၾကံသည္။ သို႕ရာတြင္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာဆိုေသာ စကားကိုၾကားဘူးထားေသာ ေၾကာင့္ မလုပ္၀ံ့ဘဲရွိေတာ့သည္။

 

အျမတို႕အိမ္ကို အိမ္နီးနားခ်င္းမ်ားက ဂရုစိုက္ေလ့မရွိ။ ထို႕ေၾကာင့္ လူတေယာက္ေသသည့္ အမႈၾကီးျဖစ္သည္ကို မည္သူမွ်မသိ။ အျမအဘို႕ လူ႕ျပည္မွာ မေနခ်င္၊ ေမာင္ခင္ေအာင္ကဲ့သို႕သာ ေသခ်င္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဂတ္သို႕ကိုယ္တိုင္ သြားတိုင္လွ်င္ လူသတ္မႈႏွင့္ အမႈလုပ္ျပီး သူ႕ကို တရားသူၾကီးက သတ္ေပးလိမ့္မည္ဟု သူထင္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဂတ္သို႕သြားျပီး “လူသတ္လာလို႕ ဘမ္းပါ။ ေနာက္ျပီး ျမန္ျမန္သတ္ပါ”ဟု ေျပာကာ တိုင္ခ်က္ဖြင့္သည္။ ပဌမတြင္ ရဲအရာရွိမ်ား အံ့အားသင့္ေနၾက၏။ ထို႕ေနာက္မွ အျမေျပာေသာ လိပ္စာအတိုင္း သူ႕အိမ္သို႕လိုက္သြားျပီး ေမာင္ခင္ေအာင္၏ အေလာင္းကို စစ္ေဆးရသည္။ အျမကိုမူ တကယ္ပင္ မိန္းမထင္ေသာ ေၾကာင့္ ေယာက္်ားအခ်ဳပ္သမားမ်ားႏွင့္ ခြဲ၍ခ်ဳပ္ထားလိုက္သည္။ ေထာင္ၾကီးခ်ဳပ္သို႕ ေျပာင္းေရႊ႕ပို႕ေသာအခါ၌ တလာစီ (တကိုယ္လံုးကို လွန္ေလွာရွာျခင္း)မွပင္ မိန္းမ မဟုတ္မွန္းသိ၍ မိန္းမေထာင္မွ ေယာက္်ားေထာင္သို႕ ေျပာင္းရသည္။ ရံုးတြင္ အျမက သူသတ္ေၾကာင္း ေျဖာင့္ခ်က္ေပးသည္။ “ေသမိန္႕ေပးပါ”ဟုလည္း ေတာင္းဆိုသည္။

 

တရားသူၾကီးကား ရက္စက္လွသည္။ အျမကို အလုပ္ၾကမ္းႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၁၀ႏွစ္သာ အျပစ္ဒဏ္ေပးလိုက္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အလြန္ေသခ်င္၍ ေသဆုေတာင္းေနေသာ အျမ တေယာက္မေသရ။ ၇ႏွစ္ေက်ာ္ အျပစ္ဒဏ္အေပးခံရသည့္ႏွစ္ၾကီးသမားမ်ားကို ပို႕ေလ့ရွိသည့္ အင္းစိန္ေထာင္ၾကီးသို႕ ရန္ကုန္ေထာင္ၾကီးခ်ဳပ္မွ အစိုးရတို႕က ပို႕လိုက္ေလသည္။

 

မိတ္ေဆြမ်ားက တရားခ်ေသာေၾကာင့္ အျမသည္ သတ္ေသဘို႕၊ အျမန္ေသရဘို႕ မၾကံစည္ေတာ့။ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ျပဳကာ ေရွ႕ဘ၀တြင္ ဒုကၡေတြမၾကံဳရဘဲ ေမာင္ခင္ေအာင္ႏွင့္ အတူေနရဘို႕သာ ဆုေတာင္း အားထုတ္ရွာသည္။ အင္းစိန္ေထာင္ၾကီး ဘိနပ္ခ်ဳပ္သားေရရံုတြင္ အလုပ္ဆင္းေနရရာမွာ ဆ႒သဂၤါယနာတင္ ပြဲေတာ္ၾကီးကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ ေလွ်ာ့ရက္မ်ားရသျဖင့္ အျမတေယာက္ လြတ္သြားေပျပီ။

 

(ျပီးျပီ)

လူထု ဦးလွ

 

Credit: လူထုဦးလွ - ေထာင္ႏွင့္လူသား

 

စာၾကြင္း ။   ။ မူရင္းစာအုပ္တြင္ပါေသာ စာလံုးေပါင္းသတ္ပံုအတိုင္း တတ္ႏိုင္သမွ်တူေအာင္ ကူးျပီးစာစီထားပါသည္။ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ရွိပါက စာရိုက္သူ ကၽြန္ေတာ့္တာ၀န္သာျဖစ္ပါသည္။