Nov 19th

Off The Field

By Alex aung

ဒီေန႕ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မွတ္ရရကိုရွိေနေတာ့မွာ။ စူးရွေတာက္ပေနတဲ့ အပူရွိန္ေတြဟာ ေနမင္းၾကီးဆီကေန ကမၻာေျမျပင္ေပၚကို ခုန္ဆင္းေနသည့္အလားပါပဲ။ ပခံုးတစ္၀ိုက္ ေ၀့၀ဲေနေသာ အညိဳရင့္ေရာင္ဆံႏြယ္ေတြဟာ ေခၽြးေတြေၾကာင့္စိုရႊဲေနသလို နဖူးျပင္ကစီးက် ေနေသာ ေခၽြးေတြက ကၽြန္ေတာ္သုတ္လို႕မႏိုင္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္ေနတယ္။ ၀တ္ထားတဲ့ ဖက္ရွင္ေတြလည္းမလန္းႏိုင္ဘူးဟိုကြက္ သည္ကြက္နဲ႕စိုေနျပီ။

‘ဘာေတြျဖစ္ေနမွန္းကိုမသိဘူး ပူလိုက္တာ’ ကိုယ့္ဖာသာအေတြး၀င္မိတာပါ။ ေမလေႏွာင္းပိုင္းပဲေရာက္ေနျပီ ဆဟာရသဲကႏၱာရ အလယ္ေခါင္တည့္တည့္ေရာက္ေနရတဲ့အတိုင္းကိုခံစားရတယ္။ သြားေနက် ေရကူးကန္က ရာသီဥတုပူလို႕ဆိုျပီး ခပ္ေစာေစာေလး ဖြင့္ရင္ေကာင္းမွာ။ ကၽြန္ေတာ္က ေရကူးရတာကိုၾကိဳက္တယ္ဗ် ကိုယ္ခႏၶာကို အဆီမကပ္ေစသလို abs ေတြလည္းမိုက္ ေက်ာျပင္က လည္း V shape ျဖစ္ လက္ေမာင္းဆံုသားေတြလည္းထြားဆိုေတာ့ ေကာင္မေလးေတြ အေငးသားျဖစ္မွာေသခ်ာတယ္ေလ။ ေဘာလံုး ကစားတာကလည္း မိုက္ေတာ့မိုက္ေပမယ့္ ေရကူးအားကစားေလာက္ေတာ့ မၾကိဳက္လွပါဘူး။

အိုး…..ေလေျပေလးေတြ ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးကို ရုတ္တရက္ဆိုသလို ေအးခနဲဲျဖတ္သန္းသြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ကို အားကစားနည္းျပရဲ႕ေအာ္ဟစ္လိုက္သံကို ၾကားလိုက္ရပါေရာ။

‘ေဟး….ကစားပြဲမွာ အာရံုစိုက္စမ္း ညီေဇာ္’ သူ႕ေအာ္ဟစ္လိုက္သံကိုထပ္မံၾကားလိုက္ရပါရဲ႕။ နည္းျပ ႏႈတ္ဖ်ား၀ယ္ အျမဳပ္တစီစီေတာင္ ထြက္ေနျပီလားမသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ကူးနဲ႕ရူးတဲ့ကိစၥေၾကာင့္ စိတ္လြတ္သြားမိျပန္ျပီပဲ။ လက္ရွိလုပ္ေနတဲ့ အားကစားပြဲမွာပဲအာရံုစိုက္ သင့္တယ္ ေဆာရီး ဆရာ။

‘နည္းျပၾကီး….ကေလးေတြေရွ႕မွာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုအဲ့လိုေအာ္နဲ႕ေလဗ်ာ’ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုစေနာက္သည့္သေဘာနဲ႕ျပန္ေအာ္လိုက္တယ္။ သူ တျခားလူေတြစီ အာရံုစိုက္အလုပ္မ်ားေနရာကေန ကၽြန္ေတာ့္ဆီ ေ၀့လာတယ္ခင္ဗ်။ ဒီေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ့္မွာ ကစားပြဲ၀ယ္ျပန္ျပီး  အာရုံစိုက္လိုက္ရတာေပါ့။ PT ခ်ိန္ေလးမွာ ကစားၾကတာကိုပဲဘာေၾကာင့္သူ အဲ့ေလာက္ အာရံုစိုက္ ေဒါေဖာင္းေနမွန္းမသိတတ္ဘူး။ တကယ့္ျပိဳင္ပြဲကြင္းထဲ၀ယ္ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ရွိကစားရရင္ေတာ့ ဘယ္လိုေနမယ္ မသိေတာ့ပါ။

‘ေကာင္ေလး….မင္းပါးစပ္ကိုပိတ္လိုက္တာကပိုေကာင္းမယ္….မဟုတ္ရင္ ေနာက္တစ္ခ်ိန္လံုးကြင္းပတ္ေျပးခိုင္းလိုက္မွာေနာ္’ သူက ျပန္ေအာ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္က သူေျပာတာကို မၾကားသေယာင္ဟန္ေဆာင္ျပီးေနလိုက္တယ္။ မိနစ္အနည္းငယ္ေလာက္အၾကာ အထိ တစ္ဖက္နဲ႕တစ္ဖက္ တစ္ဂိုးမသြင္းႏိုင္ၾကပါဘူး။ နည္းျပစီက ၀ီစီမႈတ္သံကိုၾကားလိုက္ရပါတယ္။ အတန္းစံုက ေက်ာင္းသားေတြ လည္း zombie ေတြလမ္းေလွ်ာက္တဲ့အတိုင္း zombie ေတြညည္းညဴတဲ့အတိုင္း အ၀တ္လဲခန္းရွိရာစီ ေျခကုန္လက္ပန္းက်လွမ္းျဖစ္ေရာ။ ကစားေဖာ္ေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕အေနျဖင့္ နည္းျပရဲ႕ ‘ေနာက္ဆံုး ေခၽြးတစ္စက္က်တဲ့အထိမရပ္ရ’ဆိုတဲ့ စကားသံနဲ႕အသားက်ေနပါျပီ။ အ၀တ္လဲခန္းထဲ ခုန္ဆြခုန္ဆြနဲ႕ျပန္လာတဲ့လူရွိသလို တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ တြန္းထိုးျပီးျပန္လာၾကတာလဲရွိပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သက္ျပင္းကိုယ္စီခ်ျဖစ္ၾကတာေတာ့အမွန္ပါပဲ။ အေဆာက္အဦး၀င္ေပါက္ထဲလဲ ျဖတ္ကေရာ ေအးျမတဲ့ေလေတြက ေထြးေပြ႕ၾကိဳဆိုၾကပါ တယ္။ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ကိုယ္စီ၀တ္ထားတဲ့ ရွပ္အက် ႌ၊ ေျခအိတ္အစံု၊ ေဘာင္းဘီတိုေတြ ဆြဲခၽြတ္တဲ့ျပီး အ၀တ္လဲခန္းေတြရွိရာကို ေဟာလ္ခန္းထဲကေနအေျပးေလးလွမ္းျဖစ္ၾကပါရဲ႕။

ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း ေခၽြးေတြရႊဲေနေသာ ကိုယ္ေပၚကအ၀တ္ေတြကိုစတင္ခၽြတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဘီရို locker ထဲပစ္ထည့္ လိုက္တယ္။ ဘီရိုထဲ ဟိုသည္ငံု႕ကိုင္းၾကည့္မိပါေသးတယ္…အ၀တ္အနည္းငယ္၊ ပိုက္ဆံနည္းနည္းနဲ႕ တျခားတိုလီမိုလီေလးေတြေတာ့ ထည့္ထားတာေပါ့။ ဒီလိုဘီရိုေလးေတြထဲ ပစၥည္းအၾကီးစားေတြပါထည့္သိမ္းတတ္တဲ့သူတခ်ိဳ႕ကိုအံ့ၾသမိပါရဲ႕။ ေဘာင္းဘီတိုအပိုေလး ေတြ၊ ရွပ္အက် ႌ၊ ေျခအိတ္ေတြစသျဖင့္ထည့္သိမ္းတာကိုေတာ့ထားပါ။ အတန္းေပါင္းစံုကေက်ာင္းသားေတြနဲ႕ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ ေဘာလံုး အသင္းေလးရဲ႕ မန္ေနဂ်ာက အေၾကာင္းျပခ်က္အခ်ိဳ႕နဲ႕ႏႈတ္ထြက္သြားတာမၾကာေသးပါဘူး။ သူက အသင္းသားေတြရဲ႕လဲထားတဲ့ အ၀တ္အစားေတြကို ေလွ်ာ္ဖြတ္ထားေပးတဲ့ကိစၥကိုအျမဲတာ၀န္ယူတတ္တယ္ ျပီးေတာ့ သန္႕ရွင္းတဲ့အ၀တ္ေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၀တ္ဆင္ထားရင္ အရမ္းသေဘာက်တာ။ အိမ္က မာမီကလည္း အလုပ္မ်ား ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္းမေလွ်ာ္ခ်င္ဆိုေတာ့ မန္ေနဂ်ာ လုပ္ရပ္နဲ႕က အဆင္ကိုေျပေနခဲ့တာေလ။

ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ့္ဘီရိုေလးထဲကဟာေတြ ေနသားတက်လုပ္ျပီး ေသာ့ခတ္လိုက္တာ အလ်င္စလိုႏိုင္သြားတာေၾကာင့္ တဘက္က ဘီရိုအတြင္းထဲမွာ ေမ့က်န္ပါေရာ။

‘အာ…သြားျပီ’ ကၽြန္ေတာ္ခပ္တိုးတိုးေရရြတ္မိပါတယ္ အတြင္းခံခပ္ပါးပါးတစ္ထည္ကို၀တ္ရင္း တဘက္မပါ ဗလာကိုယ္တည္း။

‘ေဟး…ပိုင္ပိုင္ …မင္းမွာ တဘက္အပိုတစ္ထည္ေလာက္ရွိလား?’ ေရခ်ိဳးခန္းကိုလွမ္းေနတဲ့ ပိုင္ပိုင့္ကိုလွမ္းေမးလိုက္တယ္။

‘ရွိဘူးကြ….အရင္ Locker ကိုသံုးသြားတဲ့ မင္းေဇာ္ခ်န္ထားရစ္ခဲ့တဲ့ တဘက္ကိုငါေလွ်ာ္ျပီးသံုးေနတာ’

‘ဆိုးတာကြာ….ငါ တဘက္ကို Locker ထဲထည့္ျပီးပိတ္လိုက္မိလို႕။ ျပန္ဖြင့္လိုက္ရင္ေတာ့ ျပည့္သိပ္ေနေအာင္ထည့္ထားတဲ့ ငါ့ပစၥည္းေတြ အကုန္ၾကမ္းျပင္ေပၚက်ကုန္မွာကြ။ အဲ့တာဆို မင္းေရခ်ိဳးျပီးရင္ တဘက္ကို ခဏငွားကြာေနာ္?’ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့သြားျပီ ေအးစက္ေနတဲ့ ေလေတြလြင့္ေနတဲ့ အခန္းထဲမွာ အ၀တ္မပါ မိနစ္အေတာ္ၾကာၾကာ ဘယ္လိုရပ္ေနရမလဲမသိေတာ့ပါဘူး။

‘အာ…မျဖစ္ဘူးေလကြာ…ေရခ်ိဳးျပီးငါ အဲ့တဘက္ေလးပတ္ထြက္လာမွာ။ ျပီးေတာ့ မင္းလေမႊးေတြ ငါ့တဘက္ကပ္ကုန္မွာေပါ့ဟ ငွားဘူး ဟာ ဟ’ ပိုင္ပိုင္က ရယ္သြမ္းေသြးေလရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဟာသမေျမာက္ႏိုင္ဘူး စိတ္ညစ္သြားမိပါတယ္။

‘Fuck….ရတယ္ကြာ…ကၽြတ္…ငါ ပီတာတဘက္ကိုသြားယူသံုးေတာ့မယ္ သူဒီေန႕မလာဘူး’ ကၽြန္ေတာ္ ပီတာရဲ႕ ဘီရို Locker ရွိရာကိုသြားျပီး ဖြင့္ၾကည့္လိုက္တယ္။ ပီတာက အျမဲတေစ သူ႕အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းေတြကို ဒီထဲထည့္ျပီးသိမ္းတတ္တာေလ။ ပီတာက အသင္းမွာ တိုက္စစ္မွဴးတစ္ေယာက္လို ကစားတာကၽြမ္းတယ္ဗ်။ အာ ဟာ….ဘာေတြလည္းမသိဘူးထည့္ထားတာ။

‘ေဘာ္ဒါ…..ပီတာက သူ႕ပစၥည္းေတြကိုင္တာ ယူသံုးတာမၾကိဳက္ဘူးေနာ္ အဲဒါမင္းသိတယ္မလား?’ ပိုင္ပိုင္ကေျပာေသးတယ္။

‘ငါ့ေကာင္….ထားလိုက္စမ္းပါကြာ….ဒါ weekend ကြ။ ငါသံုးျပီးရင္ ေလွ်ာ္တဲ့သူကိုေပးလိုက္မယ္။ ျပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ပါတ္မတိုင္ခင္ ျပန္ရမယ္ေလ။ အဲ့ဒီအခါက်ရင္ ပီတာ locker ထဲျပန္ထည့္လိုက္မွာေပါ့ကြ။ သူ သိမွာေတာင္မဟုတ္ဘူး’ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုမၾကည့္ဘဲ ေျပာလိုက္တယ္။ ျပန္ေစာင္းငဲ့ၾကည့္ေတာ့ ပိုင္ပိုင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို အထင္ေသးတဲ့အၾကည့္တစ္ခ်က္ေပးျပီး ေရခ်ိဳးခန္းရွိရာကိုထြက္သြား ပါေရာ။

တံခါးရြက္ေလးကိုဆြဲဖြင့္လိုက္ေတာ့ ၀ိုး…ပီတာက တကယ့္ငနဲပဲဗ်။ ပစၥည္းေတြကို တကယ့္သပ္သပ္ရပ္ရပ္ထည့္ထားတာ။ သူ႕ေနရာနဲ႕သူ လိုအပ္တာေလးေတြ အံက်။

ေတြ႕ျပီ…locker အေပၚပိုင္းမွာ တဘက္ကို အသာေခါက္ျပီးထပ္တင္ထားတာ။ ကၽြန္ေတာ္ တဘက္ကိုအသာေျခၾကြျပီး လွမ္းဆြဲယူတာမွာ မဂၢဇင္းေတြ ျဗဳန္းဆိုက်လာေရာ။

‘Jesus…ပီတာ…ဘာေတြလဲ နာလိုက္တာ’ နာက်င္သြားရတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္နဖူးျပင္ကိုအသာပြတ္ရင္း မဂၢဇင္းအခ်ိဳ႕ကိုေကာက္ယူလိုက္ ပါတယ္။

‘Oh…My…ပီတာ…ဟီး ဟီး’ ပီတာၾကီးက Porn Magazine ေတြကို ဒီမွာလာဖြက္ထားတာပဲ။ အစက မဂၢဇင္းေဟာင္းေတြကို ဒီေကာင္ ဘာလို႕ တခ်ိန္လံုး ဒီထဲထည့္ထည့္ေနတာလဲလို႕ထင္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့ ပီတာမိဘေတြက အေတာ္စည္းကမ္းတင္းၾကပ္တယ္ဆိုတာ သတိရမိသြားတယ္။ဒီေကာင္ အြန္လိုင္းမွာလည္းၾကည့္ရင္ရသားနဲ႕။ အင္း….ပီတာၾကီးက Smart က်လိုက္တာ ပံုမွန္ျမင္ေတြ႕ေနက်တာနဲ႕ ကိုမတူဘူး။ ဒီလို ပစၥည္းပစၥယေတြ ေက်ာင္းမွာထားတာက နည္းနည္းေတာ့ ရန္မ်ားတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လို လူမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ တျခားေကာင္သာေတြ႕သြားလို႕ ကေတာ့ ဒီေကာင္ နည္းျပစီအတိုင္ခံရျပီမွတ္။

ကၽြန္ေတာ္ ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး က်သြားတဲ့မဂၢဇင္းအခ်ိဳ႕ကိုစေကာက္လိုက္ပါတယ္။ အျမန္ႏႈန္းနဲ႕ နည္းနည္းလွန္ေလွာၾကည့္မိေတာ့ ရင္သားထြားထြား အမ်ိဳးသမီးေတြ….အားလံုး အထြားဆိုဒ္ေတြၾကီးပဲ။ခပ္ပါးပါးအတြင္းခံထဲက ကၽြန္ေတာ့္ညီဘြားခမ်ာ ေခါင္းေထာင္ထစ ျပဳျပီး အတင္းရုန္းထြက္လာေရာ။ ဒါေပမဲ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္ အ၀တ္လဲခန္းထဲ၀င္လာတာကိုသတိျပဳမိရသလို နည္းျပရဲ႕အသံကလည္း အခန္းထဲမွာ ပဲ့တင္သံကိုထပ္ျပီေပါ့။ ခပ္သြက္သြက္ေကာက္လိုက္ျပီး locker ေလးထဲအျမန္ထည့္လိုက္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးတစ္အုပ္ကိုထည့္ေသာအခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြ အနည္းငယ္ရပ္တန္႕သြားပါရဲ႕။ ဒီတစ္အုပ္ကေတာ့ အျခားစာအုပ္ ေတြနဲ႕မတူပါဘူး။ မ်က္ႏွာဖံုးမွာ ရင္သားထြားထြားအမ်ိဳးသမီးအခ်ိဳ႕ရဲ႕ပံုေတြအျပင္ နပန္းသမားအသြင္အျပင္နဲ႕ ငနဲအခ်ိဳ႕ရဲ႕ပံုေတြကိုလည္း တင္ထားတယ္။ ဒါ နပန္းမဂၢဇင္းတစ္အုပ္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ေျပာႏိုင္တာေပါ့ အတြင္းထဲမွာ နပန္းနဲ႕ပါတ္သက္တဲ့ေဆာင္းပါးေတြ လည္းမပါ မ်ားေသာအားျဖင့္လိင္ကိစၥအေၾကာင္းေျပာထားတာေတြၾကီးပဲ။ သိခ်င္စိတ္ျပင္းျပလာတာနဲ႕ ခပ္ျမန္ျမန္ဟိုသည္လွန္ေလွာၾကည့္ မိလိုက္ေတာ့ အ၀တ္မပါေသာ အမ်ိဳးသားေတြရဲ႕ကိုယ္ဟန္အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ရိုက္ကူးထားေသာ ဓာတ္ပံုေတြပါေနတယ္။ တစ္ပံုမွာေတာ့ အသား ခပ္ညိဳညိဳ၊ ေပါင္ျခံမွာလွဲေလွာင္းေနတဲ့ ငပဲၾကီးၾကီးပိုင္ရွင္အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕ရပါေရာ။

ကၽြန္ေတာ့္မွာအဲ့ဒီဓာတ္ပံုကိုျမင္ျပီး ၾကက္ေသေသေနမိခဲ့ပါတယ္။ ဓာတ္ပံုပါတဲ့စာမ်က္ႏွာမွာ အျခားေသာဓာတ္ပံုေတြေရာေရာေထြးေထြး မရွိဘူးဗ် က်ားသစ္သားေရေပၚမွာ ကားယားထိုင္ေနတာေလ။ ကၽြန္ေတာ့္နံေဘးနားက locker တံခါးကိုဖြင့္ျပီးျပန္ပိတ္လိုက္သံေၾကာင့္ မဂၢဇင္းကို အတြင္းထဲပစ္ထည့္ကာပိတ္လိုက္တယ္ locker ကို။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြဘာျဖစ္သြားမွန္းကိုမသိဘူး ေယာင္နနနဲ႕။ ပီတာရဲ႕ မဂၢဇင္းထဲက အ၀တ္မဲ့အမ်ိဳးသားဓာတ္ပံုေတြကိုဖြင့္ၾကည့္ျမင္ရတဲ့ ခဏ ရႊံရွာစြာ ပစ္ထည့္လိုက္ရမွာကို ဖြင့္ၾကည့္ေနမိခဲ့တာ ဘာေၾကာင့္လဲမသိဘူးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ ပိုင္ပိုင္ရွိရာ ေရခ်ိဳးခန္းရွိရာကို ခပ္သြက္သြက္လွမ္းသြားလိုက္တယ္ ဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ သူေရခ်ိဳးျပီး ေလာက္ျပီ။ အဲ့ေကာင္စီက ေရခ်ိဳးဆပ္ျပာရည္ ခပ္ေမႊးေမႊးေလးရေနေတာ့မွာ။

‘Jeez ညီေဇာ္….မင္း တဘက္ကို ခါးမွာျမဲျမဲပတ္ထားဦးဟ ဟီးဟီး’ သူ တဟီးဟီးရယ္ျပီးေျပာတယ္ဗ်။ သူ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ လွမ္းထြက္လာရာကေနေျပာတာေလ။

‘ဘာျဖစ္လို႕လဲ ပိုင္..ပိုင္’ ကၽြန္ေတာ္စကားစေျပာရင္း သူ႕မ်က္လံုးအၾကည့္ေရာက္ရာ ကိုယ့္ေအာက္ပိုင္းကိုယ္ကိုငံုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ညီဘြားက တဘက္ထဲကေန အတင္းကုန္းရုန္းထေနတာက သိသိသာသာကိုး။

ပီတာ့တဘက္ကိုကၽြန္ေတာ္နည္းနည္းျပင္ပတ္လိုက္မိပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ရုပ္ပ်က္သြားလည္းမသိဘူး ဟို အ၀တ္မပါတဲ့အမ်ိဳးသားရဲ႕ ဓာတ္ပံုေၾကာင့္လား? ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းရႈပ္စြာ ေရပန္းေအာက္၀င္လိုက္ျပီး ဆပ္ျပာရည္ေတြဖႊားဖႊားပါေအာင္တိုက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ဟာဘာလဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုဆန္းစစ္ခ်ိန္ေရာက္ေနသလား စဥ္းစားမိပါတယ္။ ေဘာလံုးကစားေဖာ္ကစားဖက္ အေတာ္မ်ားမ်ားေရခ်ိဳးခန္း အ၀တ္လဲခန္း ၀င္ၾကတဲ့အခါ သူတို႕အ၀တ္မဲ့ေနတာကို မၾကာခဏျမင္ဖူးေနၾကပဲဟာ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕အရြယ္ေက်ာင္းသားေတြဆိုတာက ေသခ်ာ ေလ့က်င့္ေရြးခ်ယ္ထားသူမ်ားေလာက္ေတာ့ မမိုက္ဘူးထင္တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ သတ္မွတ္ခ်ိန္အတိုင္း ေရကိုအျပီးခ်ိဳးကာ ေျခာက္ေသြ႕ေအာင္သုတ္ျပီးေနာက္ ပီတာ တဘက္ကို အ၀တ္ေလွ်ာ္ရန္ျခင္းထဲ နာမည္ တံဆိပ္ေလးေရးကပ္ျပီးထည့္ထားလိုက္တယ္။ တံခါးေစာင့္က သူစိတ္မလိုရင္ ေသာ့ခတ္ျပီး ေက်ာင္း၀င္းထဲေလွ်ာက္သြားေန တတ္တာေၾကာင့္ ခပ္သြက္သြက္ေလး အ၀တ္ကိုသပ္သပ္ရပ္ရပ္၀တ္ဆင္လိုက္ျပီး အ၀တ္လဲခန္းထဲကေန ခန္းမထဲကိုလွမ္းလိုက္တာ ေပါ့ေနာ္။ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ေထာင့္ခ်ိဳးကိုအေကြ႕ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို တိုက္မိမလိုျဖစ္လို႕အျမန္ေလွ်ာင္လိုက္ရတယ္။ သူ႕ကို ခပ္ျမန္ျမန္ေလး ေတာင္းပန္စကားဆိုရတာေပါ့ဗ်ာ။

‘အိုး….ေဆာရီး ေဘာ္ဒါ!’  ျပႆနာမျဖစ္ဘူးေမွ်ာ္လင့္ရတာပါပဲ ေလသံေတာ့ေပ်ာ့ျပီးေျပာလိုက္တယ္။

‘ရပါတယ္ဗ်’

‘ရုတ္တရက္ သတိမထားမိသလိုျဖစ္သြားတာ….ကၽြန္ေတာ္ အလ်င္လိုေနတာေၾကာင့္ပါ’

‘အဆင္ေျပပါတယ္လို႕…ငါေျပာ..’

‘ေဟး….မင္းနာသြားတာလား’ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုအဆင္ေျပပါတယ္လို႕ေျပာတဲ့စကားမဆံုးမီမွာပဲ ျဖတ္ေမးလိုက္တယ္။

‘ငါ့ေကာင္….ငါဘာမွမျဖစ္ဘူးဟ….ဒါေပမယ့္ ဖင္ထိုင္ရက္လဲက်ေအာင္လုပ္သလိုျဖစ္သြားတယ္ ထူေပးပါလား’

‘ေဆာရီးဗ်ာ…’ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေတာင္းပန္လိုက္ျပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚဖင္ထိုင္ရက္က်ေနတဲ့သူ ထႏိုင္ေအာင္ လက္ေမာင္းကေန အသာေဖးကိုင္ျပီးဆြဲထူလိုက္တယ္။

‘ေက်းဇူးပဲ’ သူတျခားေသာစကားေတြ ဆက္မေျပာႏိုင္ခင္မွာပဲ ေခါင္းကိုအသာဆတ္ျပလိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ္အျမန္ထြက္လာလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္သာ ခပ္ျမန္ျမန္ မေျပးရင္ အတန္းခ်ိန္ေနာက္က်ေတာ့မွာေလ နံရံမွာကပ္ထားတဲ့နာရီက အခ်ိန္သိပ္မလိုေတာ့ေၾကာင္းျပေနတာ ကိုး။

အလ်င္လိုေနတဲ့ကုိယ္အရွိန္သပ္ျပီး အတန္းအခန္းတံခါးလက္ကိုင္ကိုကိုင္ကာ ခဏေတာ့ျငိမ္လိုက္ေသးတယ္။ ျပီးမွာ တံခါးကိုဖြင့္ျပီး၀င္ သြားေတာ့ မ်က္လံုးအခ်ိဳ႕ရဲ႕လွည့္ၾကည့္မႈကိုခံလိုက္ရပါေသးရဲ႕။

‘ေဟး…အိမ္စာေတြလုပ္ခဲ့လား ေမမီ?’ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလွည့္ၾကည့္တဲ့ေကာင္မေလးေတြထဲက မ်က္မွန္းတန္းမိေနၾက ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ကို လွမ္းႏႈတ္ဆက္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

‘အေတာ္ပဲ ျပစရာေတြရွိတယ္ Mr. ေခါင္ခ်ဳပ္’ ေမမီနဲ႕ တစ္ခုံတည္းထိုင္ေနတဲ့ ယုဇနက လွမ္းေျပာတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ပတ္ေလာက္က စားပြဲခံုတစ္ခုံ၀ယ္ ဟိုဘက္သည္ဘက္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အတူထိုင္ခဲ့ေသာေကာင္မေလး။ ကၽြန္ေတာ္က ေလာေလာဆယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ senior year ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးအျဖစ္ေရြးခ်ယ္ခံထားရတာပါ။ ယုဇနက ကုန္လြန္ခ့ဲေသာ ေလးႏွစ္တာကာလအေျခအေနအေပၚ အေျပာင္းအလဲလုပ္ဖို႕ အခြင့္အေရးတစ္ရပ္အျဖစ္ သိေနလို႕ထင္တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့သံုးႏွစ္ေလာက္က ကၽြန္ေတာ္ဟာ သူမအတြက္ အခိုင္းအေစသာသာ အေပါင္းအသင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသးတယ္ေလ။ သူမဘာလိုအပ္လဲ ဘာလုပ္ခ်င္လဲ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္ပဲ လုပ္ေပးခဲ့ရတာ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုတြန္းထိုးစကားမ်ားျပီးေနာက္မွာမွ အေခၚအေျပာသိပ္မလုပ္ျဖစ္ခဲ့ၾကေတာ့ဘူး။

အဲ့ကိစၥကအမွန္တကယ္ေတာ့ သူမရဲ႕အမူအက်င့္ေၾကာင့္ျဖစ္ရတာပါ။ လူတိုင္းအေပၚ သူမက လႊမ္းမိုးႏိုင္တယ္လို႕ေသြးနထင္ေရာက္ ေနတတ္တာကိုး။

ကဲစာသင္ခ်ိန္လည္းျပီးေရာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေက်ာင္းရဲ႕ အၾကံေပးပုဂၢိဳလ္ ဦးေအာင္ဟိန္းရဲ႕အခန္းထဲ၀ယ္ အစည္းအေ၀းသေဘာ ျပဳလုပ္ ၾကပါတယ္။

‘ငါ လက္ေတြ႕ခန္းထဲေရာက္ေနရသလိုပဲ အနံ႕အသက္က ၀က္နံ႕ထြက္ေနတယ္….နင္လည္းငါနဲ႕ရွိခ်င္မွာမဟုတ္ပါဘူးေလ’ စာရြက္ေတြ ကိုေကာက္စီလိုက္ျပီး စားပြဲခံုအစြန္းကို ကၽြန္ေတာ္တိုးေရႊ႕ထိုင္လိုက္ကာ ယုဇနကို မၾကားတၾကားေျပာလိုက္ပါတယ္။

‘ေသခ်ာတာေပါ့….နင့္လို လူ၀ံလုိလို လူလိုလိုေကာင္ထက္စာရင္ အနံ႕အသက္ေကာင္းပါေသးတယ္’ သူမက ျပန္တုန္႕ျပန္တယ္။

‘ကဲ..ေတာ္ျပီ မင္းတို႕ႏွစ္ေယာက္ကေတြ႕လိုက္ရင္ ဒီအတိုင္းၾကီးပဲ ကေလးေတြလည္းမဟုတ္ၾကေတာ့ဘူး’ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေက်ာင္းရဲ႕ အၾကံေပး ဦးေအာင္ဟိန္းက ၾကားျဖတ္ေျပာလိုက္ေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သား အၾကည့္စူးစူးေတြေပးျပီးျငိမ္သက္သြားၾက တာေပါ့။

‘ဟုတ္ျပီ ေက်ာ္ေဇာ ခဏေနကဖတ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ျပန္ဖတ္ျပပါလား’ ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕ကအစီအစဥ္စာရြက္အခ်ိဳ႕ကို ေကာက္ယူလိုက္ျပီး ျပန္ေဆြးေႏြးဖို႕ ေက်ာ္ေဇာကို အစပ်ိဳးလိုက္တယ္။ ေက်ာ္ေဇာဆိုတာ အတြင္းေရးမွဴးအသစ္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရသူ တစ္ေယာက္ေလ။ သူဖတ္ျပတာေလးေတြကို နားေထာင္ျပီး စာရြက္ေပၚမွ အေၾကာင္းအရာေတြကို လိုက္ဖတ္လိုက္တယ္။ သူစာဖတ္ျပ တဲ့အသံေလးက မိုက္တယ္ဗ် ခ်ိဳခ်ိဳသာသာနဲ႕ နားေထာင္လို႕ေကာင္းသလို မ်က္ႏွာအမူအယာေလးေတြကလည္း တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေငးစရာပါ။ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးေတြက ပန္းေသြးေရာင္ေတာက္ေနျပီး ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြလို ခပ္ထူထူမဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ သူဘာေတြ ဖတ္ျပေနတယ္ဆိုတာကို အာရံုစိုက္လို႕မရေတာ့ဘူးဗ်ာ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားေလးေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ဗိုက္သားျပင္ေပၚကိုပြတ္ဆြဲျပီး ကၽြန္ေတာ့္ ညီ ဘြားကို…နမ္း….အ

‘ညီေဇာ္!!’ ယုဇန ေအာ္သံကိုၾကားလိုက္ရမွ အေတြးရပ္သြားရပါတယ္။

‘ဘာလဲ!!’ ကၽြန္ေတာ္လည္းျပန္ေအာ္ပစ္လိုက္တာေပါ့။

‘နင္ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ညီေဇာ္…အတိတ္ေမ့သြားတာတို႕ ေရႊခြက္ေပ်ာက္တာတို႕ေတာ့မဟုတ္ပါဘူးေနာ္? ဦးေအာင္ဟိန္းက ပန္းစည္းေတြ ရမယ့္ေန႕ကိုေမးေနတယ္ ဘယ္ရက္ေလာက္ျဖစ္မလဲတဲ့’

Fuck…အစည္းအေ၀းလုပ္ေနရက္သားနဲ႕ ဘာေၾကာင့္မ်ား ေက်ာေဇာအေၾကာင္း စိတ္ကူးယဥ္သြားမိပါလိမ့္? ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းကိုအသာ ခါယမ္းလိုက္ကာ ေခါင္းရွင္းလိုက္ပါတယ္။

 

‘ေအး…အာ..’ ကၽြန္ေတာ္ ပန္းစည္းရမယ့္ရက္စြဲကို မွတ္မိမလား အျမန္စဥ္းစားလိုက္မိပါရဲ႕။ ‘အဲ ေလးရက္ေလာက္လိုဦးမယ္ထင္တယ္…. Senior အသင္း၀င္ေတြတက္ႏိုင္ေလာက္မယ့္ graduation ceremony မေရာက္ခင္ ရက္နည္းနည္းေလာက္အလိုေပါ့ေနာ္’

 

ယုဇန ကၽြန္ေတာ့္ကို စိုက္ၾကည့္ေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ဘာေတြအမွားလုပ္မလဲ သူမ ေထာက္ျပဖို႕အေၾကာင္းရွာေနဟန္တူတယ္ဗ်။ ဒါေပမဲ့ သူမ သိပ္မရွာႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ဘာေၾကာင့္ဆို ကၽြန္ေတာ္လက္မွာပတ္ထားေသာနာရီကိုငံု႕ၾကည့္ျပီး စကားစျဖတ္လိုက္တာေၾကာင့္ပါ။


ကၽြန္ေတာ္တို႕ အျခားေသာ အေၾကာင္းအရာအခ်ိဳ႕ကို ဆက္ေဆြးေႏြးျဖစ္ၾကပါတယ္ အစည္းအေ၀းလုပ္ေနတာကို ကၽြန္ေတာ္ မရပ္ဆိုင္း ခင္အထိေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္ ေက်ာပိုးအိတ္ကိုဆြဲယူျပီး တံခါးမဆီ ေျခအလွမ္းမွာ ဦးေအာင္ဟိန္း ေခၚသံေၾကာင့္ သူ႕စားပြဲရွိရာကို သြားလိုက္ပါ တယ္။

 

‘ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဦး’ ကၽြန္ေတာ္သူ႕စားပြဲခံုေရွ႕မွာခဏထိုင္ျပီးမွ ေမးလိုက္တယ္။ သူမၾကိဳက္တာကို ကၽြန္ေတာ္လုပ္လို႕ေျပာမည့္ဟန္လုပ္ျပီး မွ ကၽြန္ေတာ့္ကို တားမရမွန္းသူသိသြားတယ္ထင္တယ္။

 

‘မင္း ေနေကာေကာင္းရဲ႕လား? မင္းၾကည့္ရတာ အစည္းအေ၀းလုပ္ေနတာကို စိတ္မပါသလိုပဲ’ လို႕ေလသံခပ္ဆတ္ဆတ္နဲ႕ေျပာေရာ။

 

ကၽြန္ေတာ့္အေတြးထဲမွာ အ၀တ္လဲခန္းထဲကျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြရယ္ ျပီးေတာ့ ေက်ာ္ေဇာအေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ မဆီမဆိုင္ျဖစ္ပ်က္ ေနသလားလို႕ေတြးမိပါတယ္။ အဲဒါဘာေၾကာင့္လဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မသိေသးဘူး ဒါေပမဲ့ ဦးေအာင္ဟိန္းကို စိတ္ခုစရာျဖစ္ေအာင္ လုပ္မိေနတယ္နဲ႕တူတယ္။ သူက ခ်က္ဆိုနားခြက္ကမီးေတာက္တဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္ပါ ဒါေပမဲ့ သူနားလည္မွာမဟုတ္ပါဘူးေလ….။

 

‘ဟုတ္ ေနေကာင္းပါတယ္ ဦး။ ေနာက္တစ္ပါတ္မွာ အာရံုစိုက္ျပီးလုပ္ပါ့မယ္’

သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုထူးျခားတဲ့အၾကည့္တစ္ခ်က္ ေပးျပီးေနာက္ ‘Okay…ေနာက္တစ္ပတ္မွေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့’ လို႕ႏႈတ္ဆက္တယ္။

 

ကၽြန္ေတာ္အျပင္ကိုေလွ်ာက္လွမ္းထြက္လာေတာ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္မွမေတြ႕ရေတာ့ဘူး။ လူတိုင္း weekend ဆိုေတာ့ အိမ္ျပန္ၾကတာျဖစ္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အစည္းအေ၀းလုပ္တာက နည္းနည္းေတာ့ ပံုမွန္သေဘာမ်ိဳးလုပ္ေနၾကဆိုေတာ့ လူမရွိတာ အံ့ၾသ မေနေတာ့ပါဘူး။

 

ကၽြန္ေတာ္ကားေပၚေရာက္ေတာ့ စာအုပ္ေတြ ေက်ာပိုးအိတ္ေတြကို ေနာက္ခန္းပို႕ျပီးေနာက္ ေက်ာင္းသားေတြကားထားတဲ့ ကားပါကင္က ေန အသာေမာင္းထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လမ္းမၾကီးေပၚကို ခ်ိဳးအေကြ႕မွာေတာ့ ကားမွတ္တိုင္၀ယ္ လူတစ္ေယာက္ ကားေစာင့္ ေနတာကိုျမင္လိုက္ရပါတယ္။ နည္းနည္းေလးနီးလာေတာ့ ေက်ာင္းခန္းမထဲမွာ ဒီေန႕ တိုက္မိမလိုျဖစ္ေသးတဲ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္မွန္းသိလိုက္ရပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ဘတ္စ္ကားမွတ္တိုင္နားေမာင္းသြားျပီး ရပ္လိုက္တယ္။ သူ တစ္ခ်က္ေလာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမာ့ၾကည့္ ျပီးေနာက္ သူ႕လက္ထဲကဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္ကိုပဲျပန္အာရံုစိုက္အလုပ္မ်ားေနေရာ။

 

‘ေဟ့…ျမိဳ႕ထဲျပန္မွာ ကားၾကံဳလိုက္ခဲ့မလား?’ ကၽြန္ေတာ္ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ကိုယ္နဲ႕မဆိုင္ဘဲေမးလိုက္မိတယ္။ အျပင္ဘက္မွာက ရာသီ ဥတုကပူျပင္းေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သာဆို ဘတ္စ္တစ္စင္းလာဖို႕ ထိုင္ေစာင့္မေနႏိုင္ဘူး။

 

‘ရပါတယ္…..ငါ ဘတ္စ္စီးျပီးေတာ့အိမ္ျပန္မွာကြ’ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမာ့မၾကည့္ဘဲနဲ႕ေျဖတယ္။

 

‘ဘတ္စ္ကားက ႏွစ္နာရီ သံုးနာရီေလာက္မွတစ္စင္းေလာက္လာတာေလကြာ… ဒီအတိုင္းဆို မင္း မီးကင္ထားသလိုျဖစ္ေနမယ္ ရာသီဥတုက ဒီေလာက္ပူတာ’

 

သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမာ့ၾကည့္ျပီး တစ္ခ်က္ေတာ့စိုက္ၾကည့္ေသးတယ္။ ျပီးေတာ့မွ ဆံုးျဖတ္လိုက္ဟန္တူတယ္ သူ႕လြယ္အိတ္ကိုဆြဲယူျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကားရွိရာကိုလွမ္းလာတယ္။ သူ႕ကိုကၽြန္ေတာ္ျပံဳးျပလိုက္ေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုအၾကည့္စူးစူးတစ္ခ်က္ေပးေရာ။

 

‘မင္း ဘာလို႕ျပံဳးတာလဲ?’ သူေမးတယ္ဗ်။ သူ ေက်ာင္းကျပန္ဖို႕ ဘတ္စ္ကိုအၾကာၾကီးေစာင့္ရတာထက္ ကၽြန္ေတာ့္ကားကိုကားၾကံဳစီးရမွာ ေလသံနည္းနည္းေလးေတာ့ ေလ်ာ့သင့္တယ္ထင္တာပဲ။

 

‘အာ…ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး’ ကၽြန္ေတာ့္လက္တစ္ဖက္ကို ကမ္းလိုက္ျပီး ‘ငါ့နာမည္က ညီ…’

 

‘အင္….မင္းနာမည္ကို ငါသိပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာ မင္းနာမည္ကို မသိတဲ့သူရွိမယ္လို႕မထင္ပါဘူး’ ကၽြန္ေတာ့္စကားကိုျဖတ္ျပီး သူေျပာတယ္။

 

‘ေအာ္…ဟုတ္လား’ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕နာမည္ျပန္ေျပာဦးမလားလို႕ ခဏေတာ့ေစာင့္ေနမိေသးတယ္ ဒါေပမဲ့မေျပာျပဘူး။ ‘ေကာင္းျပီေလ… မင္းအိမ္လိပ္စာကိုေျပာဦးမွေပါ့ အဲဒါမွ ငါမင္းအိမ္ကိုလိုက္ပို႕လို႕ရမွာဗ်’

 

သူ႕မ်က္ႏွာက ေလွာင္တဲ့အသြင္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ကို အိမ္လိပ္စာတစ္ခုေျပာျပတယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႕အိမ္ရွိရာကို ေမာင္းထြက္ခဲ့ရ ေတာ့တာေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုစကားစျမည္အခ်ိဳ႕ေျပာဖို႕ေတာ့ၾကိဳးစားပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ တုံဏွိဘာေ၀ ခပ္ဆိတ္ဆိတ္ဆက္ဆံ ေျပာဆိုတတ္သလိုျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း အရွံဳးေပးျပီး ကားေရဒီယိုကိုဖြင့္ကာ သီခ်င္းနားေထာင္ျပီးသာ ေမာင္းလိုက္ပါေတာ့ တယ္။

သူတို႕အိမ္ေရွ႕ကိုလည္းအေရာက္ ကားစက္သပ္လိုက္ျပီးေနာက္ ‘မင္းေျပာတဲ့လိပ္စာအတိုင္းေတာ့ေရာက္ျပီ…ေက်ာင္းကေန ဘတ္စ္ စီးျပီးျပန္မယ္ဆိုရင္ မင္းေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ေစာင့္ေနရဦးမွာေနာ္’ လို႕ကၽြန္ေတာ္ေျပာမိလိုက္တယ္။

‘ဟုတ္တယ္ေလ…အဲ့ဒီေတာ့ မင္းဘာလိုခ်င္လို႕လဲ?’ သူ ကားထဲကမထြက္ခင္ စကားတစ္ခြန္းေတာ့ျပန္ေျပာပါတယ္။

‘မင္း….ဘာေတြေျပာေနတာလဲကြ’

‘မင္း -ီးကို -ုပ္ေပးရမလား? မင္း -ဥကို လ်က္ေပးရမွာလား? ဒါမွမဟုတ္ -င္ခံေပးရမလား မင္းကို?’

‘Wow!! ေျဖးေျဖးေျပာပါ ေဘာ္ဒါရ။ တစ္ခုမွ ငါမလုပ္ခ်င္ပါဘူး။ ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ ငါတစ္ခါမွ အေတြ႕အၾကံဳမရွိဘူး’ ကၽြန္ေတာ္ ႏႈတ္ဆြံ႕သြားမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းကေန အိမ္ျပန္ဖို႕ ကားၾကံဳလိုက္ခဲ့ဖို႕ေခၚတာကို သူနဲ႕လိင္ဆက္ဆံဖို႕ ခြင္(ဂြင္) ဖန္တယ္လို႕မ်ား သူထင္သြားသလားမသိဘူးဗ်ာ။

‘အာ ဟာ…ဟုတ္ပါျပီ။ ခင္ဗ်ားနဲ႕ အျခားငနဲေတြလည္း အဲ့လိုအျမဲေျပာတာပဲ ေစာ္ေတြနဲ႕ဘယ္လိုစြံတာ ဘယ္ေလာက္ေပြးခဲ့တာေတြ။ ျပီးေတာ့ ေနာက္ကြယ္လည္းက်ေရာ ငါ့လိုလူေတြကို ေဆာ္ခ်င္ျပန္ေရာ’

ကၽြန္ေတာ္နည္းနည္းေတာ့ေတြေ၀သြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေဘာလံုးကစားေဖာ္ကစားဖက္ေတြထဲက ဘယ္ငနဲေတြကမ်ား ေဂးလို႕ သူတို႕သိေနတဲ့လူနဲ႕ ေပ်ာ္ပါးၾကပါလိမ့္။ ျပီးေတာ့ လိင္ဆက္ဆံၾကတာဆိုတာ…?

‘နားေထာင္…ခင္ဗ်ား က်ဳပ္ကို မခ်ခ်င္ဘူးဆိုရင္ အိမ္ေပၚတက္ေတာ့မယ္’ သူ ကားေပၚကေနစဆင္းဟန္ျပဳျပီ။

‘ေစာင့္ပါဦး!!’ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕လက္ကိုလွမ္းဆြဲျပီးတားလိုက္မိတယ္။

‘ေတြ႕လား က်ဴပ္သိပ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ားလည္း ခ်ခ်င္ေနတယ္ဆိုတာ။ ခင္ဗ်ားတို႕အသင္းသားငနဲေတြအားလံုးကအဲ့လိုပဲ’ သူ႕ဦးေခါင္းကို အသာခါရမ္းျပီးေျပာပါတယ္။

 ‘အာ…အဲ့လိုမဟုတ္ မဟုတ္ပါဘူးကြ။ ငါ..ငါက မင္းနဲ႕ဘယ္သူေတြပတ္သက္ျပီးျပီလဲ လိင္ဆက္ဆံျပီးျပီလဲ သိခ်င္ရံုေလးပါ’ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို ငထူးပဲဆိုတဲ့အၾကည့္နဲ႕တစ္ခ်က္ၾကည့္ျပန္ေရာ။ သူ သက္ပ်င္းတစ္ခါခ်လိုက္ျပီးေနာက္ သူ႕အိမ္ထဲကို၀င္သြားေတာ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ကားကိုေသာ့ပိတ္ျပီး သူ႕ေနာက္ကေန ခပ္သြက္သြက္လိုက္သြားမိပါတယ္။ ကားပါကင္ထဲသြားမထိုးဘဲ သူတို႕တိုက္ေရွ႕ မွာ ရပ္ထားခဲ့မိေပမယ့္ ျပန္ျပင္ဖို႕မၾကိဳးစားဘဲ လိုက္သြားမိတာပါ။ သူ႕အိမ္က ေတာ္ေတာ္ၾကီးတာပဲဗ်။ ဟိုးႏွစ္အေတာ္ၾကာၾကာက ေဆာက္ခဲ့တဲ့ အိမ္ဒီဇိုင္းတစ္ခုပါပဲေလ။ အခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာေတာင္ ျပင္ဆင္ဖို႕လိုေနတာေတြ႕ရေပမယ့္ အားလံုးျခံဳၾကည့္ရင္ ေတာ္ေတာ္ မိုက္ပါတယ္ဗ်။

အတြင္းထဲကို၀င္လိုက္သြားျပန္ေတာ့ ဗီနီဂါအနံ႕ခပ္ျပင္းျပင္းကို ရုတ္တရက္ ကၽြန္ေတာ့္ႏွာေခါင္း၀ယ္ ရွဴရႈိက္မိရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အိမ္မၾကီးထဲ ဦးတည္မသြားၾကဘဲ ေျမေအာက္ခန္းလို ေအာက္ဖက္နိမ့္သြားတဲ့အခန္းစီ ဦးတည္သြားၾကပါရဲ႕။ သူ႕အခန္းက အေပၚထပ္ မွာမဟုတ္ဘူးထင္ပါတယ္။

‘က်ဳပ္ အေမက ပရိေဘာဂေတြကို သန္႕ရွင္းေရးလုပ္တဲ့အခါ ဗီနီဂါကိုသံုးတာေလ’ သူကရွင္းျပပါတယ္။ ဘာလို႕သံုးတာလဲလို႕ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ေမးမိေတာ့မလိုပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါက သိပ္ျပီးအေရးပါတဲ့ကိစၥမွမဟုတ္တာဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ သူလွမ္းသြားတဲ့ေနာက္လိုက္သြား ရျပီး သူ႕အခန္းထဲကို လိုက္၀င္သြားလိုက္ပါတယ္။ သစ္သားဘီရိုခပ္ျမင့္ျမင့္မွာ သူ႕တစ္ကိုယ္ေရအ၀တ္အစားေတြကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ခ်ိတ္ဆြဲ ထားတာကိုေတြ႕ရေသးတယ္ဗ်။

‘ဒီ စားပြဲေလးကမိုက္တယ္ေနာ္’ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ခုတင္ေဘးက စားပြဲခံုခပ္ဆန္းဆန္းေလးကိုညႊန္ျပရင္းေျပာလိုက္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ အခန္းက ေတာ္ေတာ္ၾကီးတာပါပဲ။ ေရခ်ိဳးခန္းပါတယ္ အ၀တ္လဲခန္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕အခန္းနဲ႕ယွဥ္လိုက္ရင္ ကေလးအခန္းနဲ႕ လူၾကီးအခန္းႏႈိင္းယွဥ္မိသလိုျဖစ္ေနေရာ။ သူ႕အိပ္ယာေပၚ ပစ္လွဲလိုက္ျပီးေနာက္ ေျခအိတ္ေတြ ရွဴးဖိနပ္ေတြကို ၾကမ္းျပင္ေပၚ သူကန္ထုတ္ပစ္လိုက္တယ္ေလ။

‘ေဟး…ငါ့ေကာင္’ ကၽြန္ေတာ္စကားေျပာဖို႕စလိုက္တယ္။

‘ထားလိုက္စမ္းပါကြာ….က်ဳပ္သက္ေသာင့္သက္သာေနပါရေစ။ ဘာလဲ ကိုယ့္အခန္းထဲကိုယ္ ဖိနပ္ေတြ ရွဴးေတြဒီလိုမခၽြတ္ရ ေတာ့ဘူးလား?’

‘အာ…ဟုတ္ပါတယ္…ေဆာရီး…ငါ ဒီကိုလိုက္လာတာ လိင္ကိစၥအတြက္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ေသခ်ာေအာင္ေျပာမလို႕ပါကြ’

‘ကဲ ဒါဆိုလည္း မင္းေျပာလက္စကို ဆက္ေျပာ’ သူ ခုတင္ေပၚမွာ တစ္ဖက္လွိမ့္လိုက္ျပီး စားပြဲေပၚက သူ႕Laptop computer ကိုဆြဲယူ လိုက္တယ္ဗ်။ သူေျပာတုန္းက ဂရုမထားမိတဲ့ သူ႕ကိုယ္ေအာက္ပိုင္းကို ဂ်င္းေဘာင္းဘီခပ္ၾကပ္ၾကပ္ထဲမွာ ဖုေဖာင္းအိစက္စြာေတြ႕ လိုက္ရတယ္။ ခပ္ေလ်ာေလ်ာျဖစ္ေနတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ခါးအစပ္က အေျမွာင္းေလးက …အာ…ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းကိုရမ္းလိုက္ပါရဲ႕။ ခပ္ကဲကဲ ငနဲေတြကို ၾကည့္ရင္း ဘာမွန္းမသိ စိတ္ထန္လာတာ အခုျဖစ္ရျပန္ျပီ။

‘ဒီမွာ ခင္ဗ်ား အသင္းေဖာ္ေတြထဲက တစ္ေယာက္နဲ႕ပတ္သက္ျပီး ျပစရာရွိတယ္’ သူ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေနတဲ့ ခုတင္အစပ္ကိုတိုးလာပါ တယ္။

သူ ဖိုင္အနည္းငယ္ကိုဟိုသည္ဖြင့္ရွာေနတယ္။ အာ…သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ နီးကပ္လြန္းျပန္ေတာ့ သူ႕ကိုယ္ေငြ႕ေႏြးေႏြးဟာ ကၽြန္ေတာ့္အနား ကို ရိုက္ခတ္ေနသလိုျဖစ္ေရာ။ သူ ဗီဒီယိုတစ္ခုကို ကလစ္ႏွိပ္ျပီး စဖြင့္လိုက္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ရင္းႏွီးတဲ့အသံက ကၽြန္ေတာ့္ကို အေတြး ကမၻာထဲကဆြဲထုတ္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ပံုရိပ္ႏွစ္ခုကို ျမင္ရတယ္ ေပၚလာတယ္ေလ။ သူတို႕ဘာေတြေျပာေနလဲ ကၽြန္ေတာ္မေျပာ ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ နည္းနည္းၾကီးတဲ့ ပံုရိပ္ရွင္က ေတာ္ေတာ္ရင္းနီးတာပဲ။ အနီးကပ္ပံုရိပ္ေပၚလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဆတ္ကနဲတုန္ကာ လန္႕သြားရပါတယ္။ ေသခ်ာသြားေအာင္ ေမာ္နီတာနား ေနာက္တစ္ၾကိမ္တိုးကပ္ၾကည့္မိပါရဲ႕။ ဒါ ဒါ….ပီတာၾကီးဗ်!! ကၽြန္ေတာ္ယံုေတာင္ မယံုႏိုင္ဘူး။ ပီတာၾကီးဆိုတာကလြဲလို႕ သိပ္ေတာ့မသိေသးဘူး ဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ…အာ…သူ႕ေရွ႕က ဖင္ေျပာင္ၾကီးက ဗီဒီယိုကင္မရာထဲ ရွင္းကနဲေပၚလာတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ သူတို႕ဘာေျပာေနလည္းသဲကြဲေအာင္ ကြန္ပ်ဴတာနားတိုးကပ္ကာ နားေထာင္မိပါတယ္။ အသံေတြက ခပ္ရွင္းရွင္းမၾကား ရေပမယ့္ ပီတာၾကီး သူ႕အ၀တ္ေတြစခၽြတ္တာကိုျမင္လိုက္ရပါေရာ။ ႏွစ္ေယာက္သား အိပ္ယာေပၚလဲက်သြားၾကတယ္ဗ်။ ေယာက္်ား ပီသ ေတာင့္ေျဖာင့္ေသာ မိန္းကေလးေတြရဲ႕အသည္းေက်ာ္ ပီတာရဲ႕ ငပဲၾကီးကို ဆံပင္ခပ္နက္နက္နဲ႕ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က -ုပ္ေပးေန ျပန္တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ဆက္ျပီးၾကည့္ေတာ့မၾကည့္ခ်င္ပါဘူး စပိုင္လုပ္ေနသလိုခံစားရတယ္ေလ။ ႏွစ္အေတာ္ၾကာၾကာကတည္းက ပီတာ အ၀တ္မပါ တာကို ကၽြန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ဒါေပမဲ့ အခုလိုျမင္ရျပန္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ မရိုးမရြခံစားရသလိုပါပဲ။ ငနဲတစ္ေပြနဲ႕ဆံုျပီး သာယာေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းျဖစ္အင္ကိုေငးၾကည့္ေနမိပါတယ္။ အကုန္ရွင္းရွင္းလင္းလင္းျမင္ကြင္းက်ယ္မျမင္ရေပမယ့္ Screen ေပၚကေပၚသမွ် ေသခ်ာျပဴးျပဲၾကည္ရတာေပါ့။ ပီတာ ၾကည့္ရတာ တကယ္ႏွစ္ျခိဳက္တဲ့ လုပ္ရပ္တစ္ခုကို ျပဳလုပ္ေနသလိုမ်ိဳးပဲဗ် အလားတူ ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ ၾကားက ညီဘြားကလည္း ေခါင္းတျငိမ့္ျငိမ့္နဲ႕။ အျခားလူရွိေနတာကို ေရာင္ရမ္းျပီး ေပါင္ျခံကို တစ္ခ်က္ ကၽြန္ေတာ္ကုတ္လိုက္မိေသး တယ္။

မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္ခပ္ျပီး screen ကိုျပန္အၾကည့္မွာေတာ့ ျမင္ကြင္းကေျပာင္းသြားျပီ။ ခုတင္ေစာင္းမွာ လက္ေထာက္ျပီး ခပ္ကုန္းကုန္း လုပ္ေနတဲ့ ငနဲေနာက္မွာ ပီတာ၀င္ရပ္လိုက္ျပီး သူ႕ငပဲၾကီးနဲ႕ ကလိေနတယ္။ အာ…ပီတာ့ ဟာၾကီးက မေသးဘူး အၾကီးၾကီးပဲဗ်ာ။ သူတို႕ ဘာေတြေျပာေနၾကတယ္ေတာ့ ေသခ်ာမၾကားရဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ အေသအခ်ာၾကားေနရတာကေတာ့ ပီတာရဲ႕ ၀မ္းေခါင္းသံပါ ညည္းညဴ သံႏွင့္အတူ သူ႕တင္သားဆိုင္ေတြကို က်စ္က်စ္ျပီးေဆာင့္ေနတာကိုပဲျမင္ရတယ္။ မသိမသာ ကၽြန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီအပါးေပၚကေန ငပဲကို အသာအယာပြတ္သပ္မိပါရဲ႕။ ဗီဒီယိုကို အာရံုစိုက္တာမ်ားျပီး မသိစိတ္နဲ႕အတူ လက္ကေရာက္ေရာက္သြားတယ္ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ငပဲက ေတာ္ေတာ့္ကိုမာေတာင့္ျပီးေထာင္ေနျပီ သိသိသာသာကိုျဖစ္ေနတာ။ သူငယ္ခ်င္းၾကီး စက္ေသနတ္ပစ္တဲ့အတိုင္း ေရွ႕ကငနဲကို အသားကုန္ေကၽြးေနတာကိုၾကည့္ရင္း စိတ္ထန္သထက္ထန္လာတယ္ဆိုပါေတာ့။ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ ေရွ႕ကငနဲရဲ႕ မိန္းေမာသံ ေအာ္ညည္းသံကိုၾကားရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲ့လိုငနဲမ်ိဳးကို အသားကုန္ေအာ္ေအာင္လုပ္ႏိုင္မလားဘဲ။ အိုး….ပီတာ ခႏၶာကိုယ္ ဆတ္ကနဲတုန္သြားသလို ပါးစပ္က ‘အာ…..အ…Shit!!’ ဆိုတဲ့အသံနဲ႕အတူ သူ႕ဆီးစပ္နဲ႕ ေရွ႕ကငနဲတင္ပါးေတြကပ္ကပ္သြားတယ္။ ဒီတစ္ခါ ေတာ့ အေသအခ်ာရွင္းရွင္းလင္းလင္းၾကားလိုက္ရတာက ‘AHH ….Fuck Me!! မခၽြတ္နဲ႕အတြင္းထဲမွာပဲျပီးလိုက္’ဆိုတဲ့အသံ။

အခုမွ ပီတာက သူ႕ဖင္ထဲပန္းထည့္ေနတာလား….ဖင္ထဲပန္းထည့္တဲ့ ခံစားခ်က္ကို ဘာေၾကာင့္ၾကိဳက္ျပီးေတာင္းဆိုရတာပါလိမ့္။ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ေတြ တကယ္ထန္ေနျပီ ဘယ္လိုမွထိန္းမရေတာ့ဘူးဗ်ာ 4th of July ဒံုးပ်ံၾကီးအတိုင္းပါပဲ။ ဗီဒီယိုက ပီတာနဲ႕ ေရွ႕ကငနဲ အိပ္ရာေပၚပစ္လွဲျပီး အေမာေျဖတာနဲ႕အဆံုးသတ္သြားတယ္။ ခဏေနေတာ့ ပီတာ အိပ္ရာေပၚကေနဆင္းသြားေရာ။ အိပ္ရာေပၚက ငနဲ က ေပ်ာ့ဖတ္ဖတ္ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕ငပဲၾကီးတရမ္းရမ္းနဲ႕ကင္မရာရွိရာကို လွမ္းလာတာမွာ သူ႕ဗိုက္သားနဲ႕ဆီးခံုေပၚ၀ယ္ သုက္ရည္ေတြက ေဖြးေနပါရဲ႕။

အိပ္ရာေပၚတေစာင္းလွဲေနတဲ့ အမည္မသိသူကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လုိက္ျပီး ‘ဒါ ဒါ ငါ့သူငယ္ခ်င္း ပီတာ တကယ္ၾကီးလာ?’ ေမးလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သိေတာ့သိေပမယ့္လည္း ေသခ်ာေအာင္ျပန္ေမးတဲ့အသြင္နဲ႕ေမးမိျခင္းပါ။

‘အင္းဟုတ္တယ္….က်ဳပ္ႏႈတ္ခမ္းေတြနဲ႕ သူ႕-ီးကိုညွပ္ျပီးဆြဲ-ုပ္တာ အရမ္းေကာင္းတယ္တဲ့….အျခား ခင္ဗ်ားသူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္ ေလာက္ကလဲ အဲ့လိုေျပာၾကတာပဲ။ သူတို႕နဲ႕ရိုက္ထားတဲ့ ဗီဒီယိုေတြရွိေသးတယ္ ခင္ဗ်ားၾကည့္ခ်င္ရင္ျပမယ္ေလ’ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုျပံဳး ၾကည့္ျပီးေျပာတယ္။ အာ….ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲကခံစားခ်က္ေတြကို မထိန္းႏိုင္ဘဲ တစ္ဘက္သားရိပ္မိသြားရေလာက္ေအာင္ျဖစ္ပ်က္တာ ပထမဆံုးအၾကိမ္ပါပဲ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကို အငိုက္ဖမ္းႏိုင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ျခားကငပဲၾကီးကလည္း အဲ့ဒီသတင္းေပးခ်က္က မွန္ကန္ေၾကာင္း ေထာက္ခံေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြက ေ၀ခြဲမရ ဟိုသည္ျဖစ္မိသလို ႏွာစိတ္ကလည္းထန္ေနတဲ့အျပင္ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဘာေၾကာင့္မေျပာျပခဲ့တာလဲ ေဒါကန္သလိုလဲျဖစ္မိပါေရာ။ ဒါေပမဲ့ နည္းမွားလမ္းမွားပဲေျပာေျပာ သူတို႕လိုပဲ ထန္ေန တဲ့စိတ္ကိုေလ်ာ့ခ်င္ေနသလား?

ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္စိတ္ကိုကိုယ္ဆန္းစစ္ေနစဥ္မွာပဲ မတ္ေထာင္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို လက္တစ္ဘက္က ဆုပ္ကိုင္လိုက္တာကို ခံစား လိုက္ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို တည့္တည့္ၾကည့္ေတာ့ သူက ခနဲ႕တဲ့တဲ့ျပံဳးပါေရာ။

‘ခင္ဗ်ား ဘာေျပာတယ္ဆိုတာ က်ဳပ္သိတယ္…ဒါေပမဲ့ ခင္ဗ်ားၾကည့္ရတာ လက္သမားလုပ္ေနရတာကိုပိုသေဘာက်ေနပံုပဲ’ အာ…သူ ကၽြန္ေတာ့္ ငပဲကိုေဘာင္းဘီအေပၚကေန အထက္ေအာက္ပြတ္သပ္ေပးရင္း အျခားလက္တစ္ဖက္က အိပ္ယာေပၚကိုထိုင္ခ်လိုက္ဖို႕ ညႊန္ပါတယ္။ အဲ့ေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ယာေပၚလွဲလိုက္ေပမယ့္ ေျခေထာက္ေတြကေတာ့ တြဲေလာင္းခ်ထားဆဲ။

ကၽြန္ေတာ့္ ေဘာင္းဘီဇစ္ေလးကို သူဆြဲဖြင့္လိုက္ေတာ့ ဆတ္ကနဲ၀င္လာတဲ့ ေလေအးေအးကိုခံစားလိုက္ရတဲ့ ဖီလင္က ၾကက္သီးထမိ ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေတြးထင္ေနတာေတြကို စကၠန္႕ပိုင္းေလာက္ေတာ့ရပ္တပ္လိုက္ပါရဲ႕။ ဒါ..ဒါ ကၽြန္ေတာ္ လိုခ်င္ေနတာ လုပ္ခ်င္ေန တာအမွန္ပဲလား? အာ…သူစိမ္းတစ္ေယာက္နဲ႕ ေသြးသားစက္ယွက္ခြင့္ေပးလိုက္ရေတာ့မွာလား?

‘ရွီး….အ’ငပဲေခါင္းကို ပူေႏြးစိုစြတ္တဲ့ လွ်ာဖ်ားေလးက ရစ္ပတ္ျပီး ႏႈတ္ခမ္းေတြနဲ႕၀န္းရံလိုက္တာကိုခံစားလိုက္ရပါတယ္။ ခပ္ကုန္းကုန္း ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕တင္သားဆိုင္ေတြက တကယ္…အာ….ရွီး…ေျဖးေျဖး…အ။

Alex Aung (19 Nov 2014)

Nov 17th

The Science Of Sexual Orientation

By Alex aung

( သိပၸံနည္းက် လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညြတ္မွု ေလ႔လာနည္းပညာ)

နိဒါန္း

၁၉၇၅ ခုႏွစ္ေလာက္ကတည္းက အေမရိကန္စိတ္ပညာ အဖြဲ႔အစည္းက စိတ္ပညာရွင္ေတြဟာ လူေတြရဲ႕ လိင္စိတ္အေပၚမွာ သုေတသနျပဳမႈေတြကို လုပ္ေဆာင္ခဲ႔ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ Gay, straight, lesbian နဲ႔ bisex­ual ေတြလို႔ ကြဲျပားရသလဲဆိုတာကို ပိုမိုနားလည္ သေဘာေပါက္လာႏိုင္ဖို႔အတြက္ အမ်ားႀကီး ႀကိဳးစားအားထုတ္ ခဲ့ၾကပါတယ္။

 

အရင္အခ်ိန္ကဆိုရင္ လိင္တူခ်စ္သူေတြကို ပံုမွန္မဟုတ္တဲ့သူေတြအျဖစ္ လူေတြက သတ္မွတ္ခဲ့ၾကပါ တယ္။ အဲလိုလူေတြေတြ႔ရင္ ရြံရွာသလိုလို၊ အထင္ေသးသလိုလုိ အၾကည့္ေတြနဲ႔ ၾကည့္တတ္ၿပီး၊ လူသားအခ်င္းခ်င္း ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ ေတြရွိခဲ႔ပါတယ္။

အျခားႏိုင္ငံေတြမွာ မၾကည့္နဲ႔ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာပဲ ၾကည့္ပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ မိန္းမ လ်ာ၊ အေျခာက္၊ ေယာက်ာ္းလ်ာ၊ ႏွစ္ဖက္ခၽြန္စသည္ျဖင့္ အထင္ေသးစြာ ေခၚၾကပါတယ္။ အဲလိုလူေတြကို မေကာင္းေသာ သူေတြအျဖစ္ ေရွးကတည္းက သတ္မွတ္ခဲ့ၾကၿပီး ခုေခတ္မွာေတာင္မွ ျမန္မာလူ႔ေဘာင္ အသိုင္း အဝုိင္းမွာ အဲလိုလူ ေတြဟာ လူတကာရဲ႕ အထင္ေသး႐ွဳံ႕ခ်မႈကို ခံၾကရပါတယ္။

ထိုကဲ့သို႔ လိင္တူလိင္ကြဲ ခ်စ္သူမ်ားဟူ၍ ကြဲျပားရတာဟာ ေရာဂါတစ္ခုမဟုတ္ေၾကာင္း၊ အထင္ေသး ႐ွဳံ႕ခ်စ ရာ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိေတြ ကြဲျပားရသလဲဆိုတာေတြကို ေဆးပညာ႐ွဴ႕ေထာင့္ကေန တင္ျပလိုေသာ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဒိီေဆာင္းပါးေလးကို ေရးရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

 

လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္မႈဆိုသည္မွာ အဘယ္နည္း။

လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာတိမ္းညြတ္မႈဆိုသည္မွာ အမ်ိဳးသားျဖစ္ေစ၊ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ေစ သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ကူးခံစားခ်က္၊ လိင္စိတ္ဆြဲေဆာင္မႈ ပံုစံတစ္မ်ိဳးပဲျဖစ္ပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္မႈဆိုတာကို ဘယ္အခ်က္ ေတြကို မူတည္ၿပီးၾကည့္နိုင္သလဲဆိုရင္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာဆြဲေဆာင္မႈ၊ သက္ဆိုင္ရာအျပဳအမူေတြနဲ႔ သူ႔ပတ္ဝန္းက်င္က လူေတြနဲ႔ အေပါင္းအသင္းေတြကို မူတည္ၿပီး ခြဲျခားသတ္မွတ္နိုင္ပါတယ္။

 

လူေတြရဲ႕လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညြတ္မႈကို သံုးမ်ိဳးသံုးစားခြဲျခားနိုင္ပါတယ္။

1. Straight (Heterosexual) - လူတစ္ေယာက္ဟာ သူနဲ႔မတူတဲ့ ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္အေပၚ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္တပ္မက္မႈ ရွိမယ္ဆိုရင္ အဲလိုလူကို straight လို႔သတ္မွတ္ပါတယ္။

2. Gay/Lesbian (Homosexual) - အမ်ိဳးသားျဖစ္လွ်င္ (gay) အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ပါက (lesbian) လို႔ ေခၚပါတယ္။ လူတစ္ဦးဟာ မိမိနဲ႔လိင္တူတဲ့ သူတစ္ေယာက္အေပၚ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္မႈ ရွိမယ္ဆိုရင္ အဲလူကို homo­sexual လို႔သတ္မွတ္ပါတယ္။ gay လို႔ေျပာလိုက္လွ်င္ အမ်ိဳးသားကို ဆိုလိုသည္ဟု သတ္မွတ္ရေပမည္။ သို႔ရာတြင္ gay ဟူေသာ အသံုးအႏႈန္းမွာ အမ်ိဳးသားအတြက္ေရာ၊ အမ်ိဳးသမီးအတြက္ပါ အက်ံဳးဝင္သည္။ gay men, gay women စသည္ျဖင့္ ခြဲျခားေျပာနိုင္သည္။

3. Bisexual - လူတစ္ဦးသည္ မိမိႏွင့္လိင္တူေသာ သူသာမက ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုးအေပၚ လိင္ ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညြတ္မႈရွိမယ္ဆိုရင္ အဲလိုလူကို bisexual လို႔သတ္မွတ္ပါတယ္။

အထက္ေဖာ္ျပပါ လူသားတိုင္းရဲ႕ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္မႈ အားလံုးဟာ ပံုမွန္သဘာဝအတိုင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာတိမ္းညြတ္မႈ ကြဲျပားျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ abnormal လံုးဝမဟုတ္ပါဘူး။ လူတစ္ဦး ႏွင့္တစ္ဦး စိတ္အေျခအေန မတူကြဲျပားသကဲ့သို႔ လိင္စိတ္အေျခအေနမတူ ကြဲျပား႐ံုသာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုကြဲျပား ရျခင္းဟာ ေရာဂါတစ္ခုမဟုတ္ပါဘူး၊ ခႏၶာကိုယ္တြင္း ဇီဝ႐ုပ္ျဖစ္ပ်က္ျဖစ္စဥ္ လြဲမွားေဖာက္ျပန္မႈ၊ အစီအစဥ္မက်မႈ လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္တစ္ခုလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ မတူကြဲျပားမႈေလးတစ္ခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထို႔အတြက္ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အေနျဖင့္ မိမိသည္ သူတပါးႏွင့္ မတူေသာေၾကာင့္ အားငယ္စရာမလိုေပ။ အျခားေသာသူမ်ား အေနႏွင့္လည္း ထိုသူတို႔အား ႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံျခင္း မျပဳလုပ္သင့္ေပ။ ဒီလိုမတူကြဲျပားမႈေတြဟာ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္လာရသလဲဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ အနည္းငယ္တင္ျပခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။

 

လူေတြဟာ ဘယ္အခ်ိန္မွာ မိမိဟာ gay, straight , lesbian, bisexual ,straight ဆိုၿပီး စတင္ကြဲျပားလာတာ ကို သတိထားမိသလဲဆိုရင္….

အ႐ြယ္ေရာက္လာၿပီး လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈုေတြကို အေျခခံၿပီးသိလာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကေလးဘဝ အလယ္ပိုင္းနဲ႔ လူပ်ိဳေပါက္အေစာပိုင္းကာလမွာ စတင္သိသာလာပါတယ္။ ဒီလိုကြဲျပားလာတာဟာ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ အထိအေတြ႔ လံုးဝမထိေတြ႔ရေသးတဲ႔ အခ်ိန္မွာျဖစ္လာတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရသလဲဆိုတဲ႔ ေမးခြန္းကို ေျဖဖို႔ရာ အရမ္းကို႐ႈပ္ေထြးလြန္းလွပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းရင္းေတြေၾကာင့္ ဒါျဖစ္ရတယ္လို႔ တိတိက်က် ေျပာ၍မရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပင္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ေျခမ်ားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို တင္ျပေပးပါ့မယ္။ စိတ္ႏွင့္႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအေျခအေနေတြေၾကာင့္ ေျပာင္းလဲမႈ၊ မတူကြဲျပားမႈေတြကို ပထမဦးစြာ တင္ျပေပးခ်င္ပါတယ္။

 

၁.မိမိေမြးဖြား ႀကီးျပင္းလာရာ ပတ္ဝန္းက်င္ေပၚ မူတည္နိုင္ပါတယ္။ ငယ္စဥ္ဘဝေတြ႔ႀကံဳရေသာ အျဖစ္ အပ်က္မ်ား၊ မိဘမ်ားရဲ႕အုပ္ထိန္းမႈ အေျခအေနေတြအေပၚလည္း မွီတည္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ဥပမာေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ေတာ့- ငယ္စဥ္မွာ မိန္းကေလးမ်ားႏွင့္သာ အေနနီးတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ gay ျဖစ္သြားနိုင္ပါတယ္။ ဆိုလိုတာက ေမာင္ႏွမေတြထဲမွာ မိန္းကေလးခ်ည္းရွိၿပီး ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္တည္းရွိတာမ်ိဳးပါ။

 

၂.မိမိရဲ႕ပထမဆံုး လိင္ဆက္ဆံမႈ အေတြ႔အႀကံဳေပၚမွာလည္း မွီတည္ၿပီး ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ၊ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ဟာ မိမိရဲ႕ပထမဆံုး လိင္ဆက္ဆံေဖာ္ဟာ ေယာက်ာ္းေလး တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္ ဆိုပါစို႔၊ အဲ့ဒီ ေကာင္ေလးဟာ လိင္တူဆက္ဆံရတာကို နွစ္သက္သေဘာက်သြားၿပီး gay ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ မိန္းကေလးမ်ား အေန နဲ႔လည္း ဒီအတိုင္းပါပဲ။ မိန္းကေလးေတြအေနနဲ႔ တစ္ခုေျပာစရာရွိပါတယ္။ မိန္းကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ဟာ ငယ္ရြယ္စဥ္မွာ ေယာက်ာ္းတစ္ဦး (သို႔) ေယာက်ာ္းအမ်ားရဲ႕ အတင္းအဓမၼက်င့္ႀကံမႈကို ခံခဲ့ရတယ္ဆိုပါစို႔။ အဲဒီမိန္းကေလးဟာ ေယာက်ာ္းေတြကို ေၾကာက္လန္႔သြားၿပီး ေယာက်ာ္းေလးေတြနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံရမွာကို ေၾကာက္လန္႔သြားတတ္ ပါတယ္။ အဲလိုမိန္းကေလးမ်ိဳးဟာ မိန္းကေလးအခ်င္းခ်င္း လိင္စိတ္ေျဖေဖ်ာက္ရတာကိုသာ ႏွစ္သက္သေဘာက်ၿပီး လိင္တူႏွစ္သက္တဲ့ မိန္းကေလး lesbian ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။

 

လိင္တူခ်စ္သူ အမ်ိဳးသားမ်ားကို သူတို႔ရဲ႕သြားလာလႈပ္ရွားပံု။ ခႏၶာကိုယ္အေနအထားနဲ႔ ေျပာဆိုပံုတို႔ကို ၾကည့္ခ်င္းအားျဖင့္ အၾကမ္းဖ်င္း ခန္႔မွန္းသိရွိႏိုင္ပါတယ္။ လိင္တူခ်စ္တဲ့ အမ်ိဳးသားမ်ားဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျဖဴျဖဴႏြဲ႔ႏြဲ႔ ပိန္ပိန္ပါးပါးေလးေတြ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ - ႂကြက္သားပမာဏနည္းတာ၊ ေျခလက္ေသးသြယ္တာ (အာဟာရလံုေလာက္စြာ မရရွိေသာေၾကာင့္ ပိန္လွီေနသူမ်ားကို ဆိုလိုျခင္းမဟုတ္ပါ)၊ ခႏၶာကိုယ္အေမြးေတြ နည္းတာ၊ ပုခံုးရင္အုပ္ဟာ အမ်ိဳးသားမ်ားကဲ့သို႔ က်ယ္ျပန္႔ျခင္းမရွိတာ၊ အသံဟာလည္း ခပ္ၾသၾသျဖစ္မေနတာတို႔ေပါ့။ ဒါကို ေယာက်ာ္းမဆန္ဘူးလို႔ ေျပာၾကတယ္ေပါ့။ သူူ႔ရဲ႕စကားေျပာဆိုပံု သြားပံုလာပံုေတြကို ၾကည့္၍လည္း သိႏိုင္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ခက္တာက ျဖဴျဖဴႏြဲ႔ႏြဲ႔ ေယာက်ာ္းေလးေတြအားလံုးဟာ လိင္တူခ်စ္သူေတြ မဟုတ္ၾကသလို၊ က်ားက်ားလ်ားလ်ားနဲ႔ ကာယဗလေမာင္ေတြဟာလည္း လိင္တူခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ႐ုပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ အေျခအေနေတြကို ေျပာျပတာပါ။ အထက္ပါ အခ်က္အားလံုးဟာ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိတဲ့ သေဘာကို ျပတာပါ။ ျဖစ္မယ္လို႔ အတိအက် မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ႁခြင္းခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနလို႔ပါ။

စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အေျခအေနေတြကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္...

လိင္တူႏွစ္သက္သူေတြဟာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာလြဲမွားမႈတစ္ခုလားလို႔ ေမးရင္ လံုးဝမဟုတ္ဘူးလုိ႔ဘဲ ေျဖရပါ လိမ့္မယ္။ အသိုင္းအဝိုင္း တစ္ခုရဲ႕လက္ခံမႈကလည္း လူေတြရဲ႕လိင္မႈေရးရာ ေတြအေပၚမွာ သက္ေရာက္မႈ ရိွႏိုင္ပါ တယ္။

ဥပမာ - မိမိအသိုင္းအဝိုင္းက လိင္တူကို လံုးဝမႏွစ္သက္ဘူးဆိုပါစို႔။ လံုးဝလက္မခံႏိုင္ဘူးေပါ့။ အဲဒီအခါမွာ လူတစ္ဦးဟာ မိမိဟာ လိင္တူျဖစ္ရက္နဲ႔ မိမိဟာ လိင္တူခ်စ္သူျဖစ္ေၾကာင္း ဖြင့္မေျပာဘဲနဲ႔၊ အခ်ိန္တန္ အိမ္ေထာင္ျပဳ ၿပီး တစ္သက္လံုးေနထိုင္သြားတာ မ်ိဳးလည္းရွိပါတယ္တဲ့။ သူဟာ အေျခအေနတခုခုေၾကာင့္ ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳ သားေမြးအစရွိတဲ့ အျပဳအမူေတြ ျပဳမူေသာ္လည္း သူ႔ရဲ႕လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညြတ္မႈကေတာ့ လိင္တူပဲ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ ဒီလိုအျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ လူသားေတြမွာသာမက ေခြး၊ သိုး၊ ငွက္အစရွိတဲ့ တိရိစာၦန္ေတြမွာေတာင္မွ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။

ဥပမာ - လိင္တူခ်စ္တဲ့ငွက္ေတြဟာ အလ်ဥ္းသင့္သလို ငွက္ဖိုေတြနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံမႈျပဳၾကေသာ္လည္း ထို လိင္တူခ်စ္တဲ့ ငွက္ေတြကို ငွက္အုပ္က ဝိုင္းဖယ္က်ဥ္ၾကတာကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အဲ့ငွက္ဟာ သဘာဝ တရား တာဝန္ျဖစ္တဲ့ သင့္ေတာ္တဲ့ငွက္မနဲ႔ မိတ္လိုက္ၿပီး ငွက္ငယ္မ်ားကို ေမြးဖြားကာ သူ႔မ်ိဳးဆက္ မျပတ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေလ့ ရွိၾကပါတယ္။

 

လူတစ္ဦးဟာ လိင္တူခ်စ္သူလား၊ ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္ကိုမွ သေဘာက်တာလားဆိုတာ မိမိရဲ႕ စိတ္အေျခအေန၊ ပတ္ဝန္းက်င္က ႐ိုက္ခတ္မႈေတြက သက္ေရာက္ေစတယ္ဆိုတာ အထိုက္အေလ်ာက္ မွန္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း အဲလိုျဖစ္လာဖို႔ရန္ သူတို႔ဟာ သူတို႔ gay ျဖစ္ပါေစဆိုၿပီး ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ႔တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေမြးရာပါကတည္းက သတ္ မွတ္ၿပီးသား အေျခအေနတစ္ခုလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ေဆးပညာ႐ွဴ႕ေထာင့္ အျမင္ေလးကို တင္ျပပါ့မယ္။

 

ေယာက်ာ္းေလး၊ မိန္းကေလးဟူ၍ ခြဲျခားရာမွာ မ်ိဳး႐ိုးဗီဇနည္းပညာဟာ အေရးႀကီးတဲ့ အခန္းက႑ တစ္ရပ္ အေနနဲ႔ ပါဝင္လာပါတယ္။ ပံုမွန္သတ္မွတ္ထားတာက ေယာက်ာ္းေလးမွာ Y chromosome ပါၿပီး၊ Y chromosome က လူတစ္ဦးကို အမ်ိဳးသားအျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးပါတယ္။ Y chromosome မရွိဘူးဆိုရင္ေတာ့ လူတစ္ဦးဟာ မိန္းကေလး ျဖစ္သြားပါတယ္။ Y chromosome ဟာ အမ်ိဳးသား လိင္ေဟာ္မုန္းေတြျဖစ္တဲ့ androgen, testoster one စသည္တို႔ထြက္လာဖို႔ရန္ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစပါတယ္။ ေမြးရာပါေ႐ြးခ်ယ္သတ္မွတ္ ၿပီးသားဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္လိုသတ္မွတ္ ႏိုင္သလဲဆိုရင္ လိင္တူခ်စ္သူျဖစ္သူေတြရဲ႕ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ hypothalamus မွာရွိတဲ့ INAH3 လို႔ေခၚတဲ့ ႏ်ဴကလိယပ္စ္ (nucleus) ေနရာေလးတစ္ခုဟာ မိန္းကေလးေတြနဲ႔ လြန္စြာမွတူပါတယ္တဲ့။

အဲဒီေနရာေလးဟာ အမ်ိဳးသားေတြထက္ သိသိသာသာကိုႀကီးေနၿပီး မိန္းကေလးေတြ နီးပါးေလာက္ရွိပါ တယ္။ ဒီလိုျဖစ္လာရတာဟာ သဘာဝတရားက သူတို႔ကို ဒီလိုျဖစ္ပါေစလို႔ သတ္မွတ္ထားသလိုမ်ား ျဖစ္ေနသလား။ အျခားအေၾကာင္းရင္း တစ္ခ်က္ကေတာ့ အမ်ိဳးသားေတြရဲ႕ အဓိကလိင္အဂါၤဟာ ေဝွးေစ့နဲ႔ လိင္တံေပါ့ဗ်ာ။ ေဝွး ေစ့က ပိုအဓိကက်ပါတယ္။ ၄င္းဟာ ဘာလုပ္ေပးသလဲဆိုရင္ အ႐ြယ္ေရာက္စဥ္မွာ မ်ိဳးေအာင္ႏိုင္ဖုိ႔အတြက္ သုတ္ေကာင္ ထုတ္လုပ္မႈ လုပ္ေပးပါတယ္။ အေရးႀကီးတဲ့ အမ်ိဳးသား လိင္ေဟာ္မုန္း ေတြကိုလည္း ထုတ္ေပးပါတယ္။ Testoster­one လို႔ေခၚတဲ့ ေဟာ္မုန္းဟာ အမ်ိဳးသားတစ္ဦး ျဖစ္ဖို႔ရာ လြန္စြာ အေရးႀကီးၿပီး အမ်ိဳးသားလိင္ေဟာ္မုန္းတစ္မ်ိဳး ျဖစ္တဲ႔ androgen ကို လုပ္ေပးပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက MIS လို႔ေခၚတဲ့ ပစၥည္းေလးပါ။ သူက အမ်ိဳးသားေတြရဲ႕ေဝွးေစ့ကေန ထြက္လာၿပီး ငယ္႐ြယ္စဥ္မွာ အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္ေစေသာ အေၾကာင္းရင္းေတြအားလံုးကို တားျမစ္ေပးပါတယ္။

 

အမ်ိဳးသားေတြမွာ testosterone ေဟာ္မုန္းနည္းေနလို႔ မ်ိဳးေအာင္ေစရန္ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဲဒီေဟာ္မုန္းထိုးေပးလို႔မရပါဘူး။ testosterone ဟာ ေဝွးေစ့မွာ androgen ပမာဏကို မ်ားေစသည္ ဆိုေသာ္လည္း ျပင္ပမွ testosterone ေသာက္ျခင္း၊ ထိုးျခင္းဟာ ေဝွးေစ့မွာ androgen ပမာဏကို မတက္လာေစတဲ့ အျပင္ နဂိုနည္းေနတဲ့ androgen ပမာဏကိုေတာင္ ပိုနည္းသြားေစပါတယ္။ သို႔ေသာ္ testosterone ကို အမ်ိဳးသား သေႏၶတားေဆး အေနနဲ႔ေတာ့ သံုးလို႔ရပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အမ်ိဳးသား သေႏၶတားႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ပါဝင္ေသာ testosterone ပမာဏဟာ ေသြးတိုးျခင္းကို ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။ Castration လို႔ေခၚတဲ့ ေဝွးေစ့ထုတ္ထားေသာ သူေတြမွာ (ဥပမာ- လိင္ေျပာင္းထားတဲ့သူေတြေပါ့ဗ်ာ) အဲလိုလူေတြမွာ အမ်ိဳးသား လိင္ေဟာ္မုန္း ပမာဏဟာ လြန္စြာမ်ားေနတတ္ပါတယ္။ လိင္တူခ်စ္ေသာ အမ်ိဳးသားမ်ားမွာ testosterone နဲ႔ MIS ပမာဏနည္းေနပါတယ္။ ဒါေတြနည္းေနလို႔ လိင္တူခ်စ္သူ ျဖစ္ရတယ္ေတာ့လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလိုအတိအက်သိရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပဳျပင္ ကုသမႈေတြ လုပ္ဖုိ႔ရာလြယ္ကူတာေပါ့ဗ်ာ။

ေနာက္ျဖစ္ႏိုင္ေခ်တစ္ခုကေတာ့ elder brother hypothesis လို႔ ေခၚပါတယ္။ မိမိရဲ႕ဖြားခ်င္း ေမာင္ႏွမ ေတြထဲမွာ ေယာက်ာ္းေလးေတြ မ်ားေနတယ္ဆိုပါစို႔ဗ်ာ။ အငယ္ဆံုးမွာ သက္ေရာက္မႈရွိသြားတာဗ်။ အေသးစိတ္ ရွင္းျပရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ Y-chromosome ဟာ အမ်ိဴးသားျဖစ္ဖို႔ရန္ သတ္မွတ္ေပးတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ အထက္မွာ ေျပာျပထားပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြမွာေတာ့ Y-chromosome လံုးဝမရွိပါဘူး။ ဒီေတာ့ သားအတြက္ဆိုရင္ Y-chromosome ဟာ အေဖဆီကပဲ ရလာတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲလိုနဲ႔ သားေတြမ်ားလာတဲ့အခါ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခႏၶာကိုယ္ဟာ ျပင္ပက ကိုယ့္မွာမရွိတဲ႔အရာတစ္ခု ဝင္လာရင္ antibody လို႔ေခၚတဲ့ ပဋိပစၥည္းတစ္မ်ိဳးထုတ္ၿပီး တိုက္ခိုက္ေလ႔ရွိတယ္ဗ်။ အဲဒီေတာ့ သားေတြ ေမြးတာမ်ားလာတဲ႔အခါ မိခင္ျဖစ္သူမွာ Y-chromosome antibody ေတြမ်ားလာၿပီး အငယ္ဆံုးသားမွာ သက္ေရာက္မႈ ရွိသြားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အေစာပိုင္းသားေတြမွာ သက္ေရာက္မႈသိပ္မရွိလွပါဘူး။ အငယ္ဆံုးသားမွာ ေရာက္လာတဲ့ Y-chromosome an­tibody ေတြဟာ သူ႔မွာရွိတဲ့ အမ်ိဳးသားျဖစ္မႈကို အားေပးမယ့္ Y-chromosome နဲ႔ တိုက္ခိုက္မႈျဖစ္ၿပီး၊ Y-chro­mosome ရဲ႕ စြမ္းအားက်သြားၿပီး ေယာက်ာ္ေလးနဲ႔ ထပ္တူမက်ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒီလိုမ်ိဳး မ်ိဳးရိုးဗီဇပညာရပ္ေတြမွာ လႊမ္းမိုးမႈရွိတဲ့အတြက္ Gay မ်ားဟာ မ်ိဳး႐ိုးလိုက္တတ္ေသာ သေဘာေလးလဲရွိပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိပါတယ္။ ေမြးရာပါ Gay ၊ Straight ရယ္လို႔ သတ္မွတ္ၿပီးသားဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ ဥပမာျဖစ္ရပ္ေလးတစ္ခုနဲ႔ ရွင္းလင္းခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။

 

တစ္ခါက အေမရိကန္ျပည္မွာ ေမြးကင္းစေယာက်ာ္းကေလးေလးဟာ မေတာ္တဆျဖစ္မႈ တစ္ခုေၾကာင့္ သူ႔ရဲ႕ေယာက်ၤားအဂါၤျဖစ္တဲ့ လိင္တံမွာ ထိခိုက္မႈရွိသြားတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီအခါမွာ ဆရာဝန္က ဒီကေလးဟာ ႀကီးျပင္းလာတဲ့အခါ ေယာက်ာ္းေလးတို႔ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္တဲ့ အလုပ္ေတြကို မလုပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ အရွက္ရလိမ့္မယ္လို႔ စိုးရိမ္ၿပီး မိဘေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ကာ ကေလးေလးကို လိင္ေျပာင္းခြဲစိတ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တာေပါ့။ အဲေတာ့ ကေလးေလးဟာ မိန္းကေလး ျဖစ္သြားတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ငယ္ငယ္တည္းက အဲ့ကေလးဟာ သူဟာ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ဆိုတာပဲ သူသိတယ္။ သူ႔ကို အမ်ိဳးသမီး လိင္ေဟာ္မုန္းေတြ ထိုးေပးတယ္။ နာမည္ေရာ မိန္းကေလးနာမည္ပဲ ေပးထားတယ္။ သူ႔မိဘေတြကလည္း သမီး၊ သမီးလို႔ပဲ ေခၚၾကတာေပါ့။ ႀကီးလာတဲ႔အခါ အဲ့ဒီကေလးေလးဟာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္လိုပဲေပါ့။

 

ဒါေပမယ့္ အပ်ိဳေဖာ္ဝင္တဲ့ အခ်ိန္ေပါ့ေနာ္။ လိင္ကို စတင္စိတ္ဝင္စားလာတဲ့အခ်ိန္မွာ သူဟာ မိန္းကေလး ေတြကိုပဲ စိတ္ဝင္စားတယ္တဲ့။ သူ႔မွာ အမ်ိဳးသားအဂါၤေတြ၊ အမ်ိဳးသားျဖစ္ေစႏိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာေတြ မရွိ ေသာ္လည္းဘဲ သူဟာ အမ်ိဳးသား သဘာဝကိုသာ ေဖာ္ျပေနပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူဟာ ေယာက်ာ္းေလးေလ ဗ်ာ။ သူ႔ကို ဘယ္လိုပဲ မိန္းကေလးလိင္ျဖစ္ေအာင္ ခြဲစိတ္ထားထား၊ အမ်ိဳးသမီးလိင္ေဟာ္မုန္းေတြ ထိုးေပးေပး သူ႔ရဲ႕ အမ်ိဳးသားစိတ္က မေပ်ာက္ဘဲ၊ သူဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြကိုသာ စိတ္ဝင္စားလာတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းနဲ႔ပတ္ သက္ၿပီး မိဘေတြနဲ႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာျဖစ္ရင္း ျဖစ္ရပ္မွန္ကို သိတဲ႔အခါမွာ သူဟာ ေယာက်ာ္းေလး အျဖစ္ကို ျပန္ေျပာင္းလိုက္ပါတယ္တဲ့။

 

နိဂုံုးခ်ဳပ္

ကၽြန္ေတာ္ အခ်ဳပ္အေနနဲ႔ေျပာရမယ္ဆိုရင္ Gay, lesbian ေတြလို႔ homosexual ေတြျဖစ္ရျခင္းဟာ အဓိက အခ်က္ႏွစ္ခုရွိပါတယ္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ႐ိုက္ခတ္မႈေတြေၾကာင့္လည္း ျဖစ္လာႏိုင္သလို၊ ေမြးရာပါ ေ႐ြးခ်ယ္သတ္မွတ္ၿပီးသားလည္း ျဖစ္ေနပါတယ္။

ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ႐ိုက္ခတ္မႈေတြဟာ gay ျဖစ္ႏိုင္ေခ် နည္းလွပါတယ္။ အျဖစ္အမ်ားဆံုးအေၾကာင္းရင္းကို ေျပာပါဆိုရင္ သေႏၶသားဘဝကတည္းက ေယာက်ာ္း၊ မိန္းမ ခြဲျခားႏိုင္ဖို႔ အတြက္ အေရးႀကီးေသာေဟာ္မုန္းမ်ား၊ မ်ိဳး႐ိုးဗီဇဆိုင္ရာပစၥည္းမ်ား၊ ဦးေႏွာက္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ အစရွိတဲ့ အရာေတြ မတူကြဲျပားမႈေၾကာင့္ လိင္တူခ်စ္သူ၊ လိင္ကြဲခ်စ္သူဟူ၍ ကြဲျပားေနရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိရွိရန္မွာ စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းသကဲ့သို႔ လြန္စြာ႐ႈပ္ေထြးလွသည္။ ယခုတိုင္ေအာင္ ပညာရွင္မ်ားၾကားမွာ ႐ႈပ္ေထြးဆဲ ကိစၥတစ္ခုပါ။ အေျဖရွာဆဲပါ။ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရတယ္လို႔ တိတိက်က် မသတ္မွတ္ႏိုင္ေသးပါဘူး။

 

လူတစ္ဦးဟာ သူ႔ရဲ႕ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္မႈက လိင္တူခ်စ္သူျဖစ္ေနေသာ္လည္း၊ မိမိပတ္ဝန္းက်င္ က လက္မခံႏိုင္ေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ဘာသာေရး ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ မိမိသည္ လိင္တူခ်စ္သူဆိုသည္ကို အသိေပးရန္ ရွက္႐ြံ႕ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားေရးအတြက္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လိင္တူခ်စ္သူ အမ်ိဳးသားပင္ျဖစ္ေစကာမူ ေခ်ာေမာလွပေသာ မိန္းကေလးတစ္ဦးႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုေသာ romantic emotion တစ္ခုခုရွိ၍ေသာ္လည္းေကာင္း သာမန္လိင္ကြဲခ်စ္သူမ်ားကဲ့သို႔ပင္ အိမ္ေထာင္ျပဳကာ ဘဝကို ျဖတ္သန္းေလ့ရွိၾကပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ဒီလိုလိင္ပိုင္းဆိုင္ရာကြဲျပားမႈရွိသူေတြဟာ ေရာဂါေၾကာင့္လည္း မဟုတ္ သလို၊ သူတို႔ရဲ႕ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေၾကာင့္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းအေနနဲ႔ လူသားခ်င္းတန္းတူအခြင့္အေရးကို အေလးထားေသာအေနျဖင့္ ထိုသူမ်ားကို အထင္ေသး႐ွဳံ႕ခ်ေသာ အျပဳအမူမ်ား ကို မျပဳသင့္ေပ။ လူသားခ်င္းတန္းတူအခြင့္အေရးကို တန္ဖိုးထားေသာအေနျဖင့္ ယေန႔ေခတ္မွာ အေနာက္ႏုိင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ လိင္တူလက္ထပ္မႈေတြကို တရားဝင္အသိအမွတ္ျပဳထားေနပါၿပီ။

 

ကမာၻတဝန္းမွာ ဘာသာေရးယံုၾကည္မႈဟာ လူသားေတြအေပၚ လႊမ္းမိုးထားပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမွာဆိုရင္ လိင္တူခ်စ္သူေတြကို နပုန္းပ႑ဳက္မ်ားဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အဆင့္အတန္းနိမ့္ေသာ သူမ်ားအျဖစ္လည္းေကာင္း ခြဲျခားမႈရွိပါ တယ္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာ မွာဆိုရင္လည္းပဲ အဓမၼရာဂဟူ၍ သတ္မွတ္ထားကာ မေကာင္းေသာ လိင္စိတ္ရွိသူမ်ားဟု ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း လိင္တူခ်စ္သူမ်ားမွာ ေရာဂါရွိေနသူ၊ ပံုမွန္မဟုတ္ေသာသူမ်ား မဟုတ္ၾကတဲ့ အတြက္ ယေန႔ေခတ္တြင္ လူသားခ်င္းတန္းတူအခြင့္အေရး ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြလည္း တန္ဖိုးထား ရပါမယ္။ ဘာသာေရးကို ပစ္ပယ္ျခင္းမရွိေစဘဲ၊ လူအခြင့္အေရးကိုလည္း တန္ဖိုးထားကာ နားလည္မႈျဖင့္ လက္ခံႏိုင္ ပါက လိင္တူခ်စ္သူမ်ားကို အထင္ေသး႐ွဳံ႕ခ်၊ႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံျခင္းမ်ား ပေပ်ာက္ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္လည္း ယဥ္ေက်းမႈအရ တရားဝင္အသိအမွတ္ မျပဳႏိုင္ေစကာမူ ျပစ္တင္ ႐ွဳံ႕ခ်ေသာ အျပဳအမူမ်ားျဖင့္ မတုန္႔ျပန္မိၾကေစရန္ႏွင့္ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အေနႏွင့္လည္း မိမိထိုသို႔ ျဖစ္ေနရသည္ ကို အားငယ္ျခင္းမရွိဘဲ မိမိတို႔ဘဝ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အစစ္အမွန္ကို ရရွိခံစားၾကေစလိုေသာ ေမတၱာေစတနာမြန္ျဖင့္ ဒီေဆာင္းပါးေလးကို ေရးသားလိုက္ရေပသည္။

အ႐ူးေလး

Credit to www.achittatkatho.net

Nov 12th

ဘယ္လိုဖြင့္ဟမလဲ?

By Alex aung

(How to Come Out As a Gay or Lesbian Teen)

စာဖတ္သူအေနနဲ႕ မိမိဟာ လိင္တူအမ်ိဳးသားခ်င္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ (Gay)၊ လိင္တူအမ်ိဳးသမီးခ်င္းကိုသာ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္သူ(Lesbian), လိင္တူ/လိင္ကြဲ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုးကိုႏွစ္သက္တတ္သူ (bisexual) ဒါမွမဟုတ္ ဆန္႕က်င္ဘက္လိင္အသြင္ ေျပာင္းလဲ၀တ္ဆင္ေနထိုင္သူ (Transgender) ဆယ္ေက်ာ္သက္တစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို မေျပာျပရေသးဘူး ဟုတ္တယ္ဟုတ္? တကယ္ေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဆင္ေျပပါတယ္ဗ်။ LGBT တစ္ေယာက္ျဖစ္ရတာ တကယ့္အမိုက္စားပါ။ စဥ္းစားၾကည့္ေလ ဘီရိုတစ္လံုးထဲ အျမဲပုန္းကြယ္ေနတာထက္စာရင္ လမ္းမထက္မွာ ေလွ်ာက္လွမ္းတာကပိုျပီးေကာင္းတယ္မဟုတ္လား။ ဘယ္ေလာက္ထိ မ်ား ပုန္းကြယ္ေနႏိုင္မွာတဲ့လဲေလ။ အခုကၽြန္ေတာ္က စာဖတ္သူကို ၾကပ္တည္းခ်ဳပ္တည္းထားသလို၀တ္ဆင္ရတဲ့ ေခတ္ေဟာင္းဖက္ရွင္ ေလာကကေန လြတ္လပ္ေပါ့ပါးသက္ေသာင့္သက္သာရွိတဲ့ ေခတ္ဖက္ရွင္ကို၀တ္ဖို႕ မိမိကိုယ္ကို ဘယ္လိုဆြဲထုတ္ရမလဲဆိုတာ ကူညီခ်င္ စိတ္နဲ႕ေျပာျပခ်င္တာေလးေတြရွိပါတယ္။ ဘယ္လိုရပ္တည္မလဲ ဘယ္လိုအေျခအေနေလးေတြရွိသလဲ မိမိကိုယ္ကို ဘယ္လိုစိတ္ ေလးေတြနဲ႕ စသည့္ အၾကံဉာဏ္ေလးမ်ားျဖင့္ အေထာက္အကူေပးခ်င္စိတ္လည္းပါတယ္ဆိုရမွာပါ ခင္ဗ်။ လူမႈအဖြဲ႕အစည္း ေလာက၀ယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕အားလံုးသည္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ေသာ လူထုတစ္ရပ္အျဖစ္ ျဖစ္တည္ကာ ျဖတ္သန္းႏိုင္ၾကတာ အမ်ားအျမင္ျဖစ္ရပါမယ္ေပါ့။

 

(၁) သင့္လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈကိုအသားက်ေသခ်ာေအာင္လုပ္ပါ (Make sure of your sexual orientation)

 

စာဖတ္သူအေနနဲ႕ မိမိကိုယ္ကိုဘာဆိုတာ ပံုေဖာ္ေနဆဲကာလမွာပဲရွိေသးတယ္ဆိုရင္ေတာ့ လူေတြကိုဖြင့္ဟေျပာဆိုဖို႕အခ်ိန္ေကာင္း တစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ မိမိဟာ လိင္တူအမ်ိဳးသားခ်င္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ (Gay) လိင္တူအမ်ိဳးသမီးခ်င္းကိုသာ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္သူ (Lesbian), လိင္တူ/လိင္ကြဲ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုးကိုႏွစ္သက္တတ္သူ (bisexual) ဒါမွမဟုတ္ ဆန္႕က်င္ဘက္လိင္အသြင္ ေျပာင္းလဲ၀တ္ဆင္ ေနထိုင္သူ (Transgender) စသျဖင့္ လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈေတြက တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦးမတူညီၾကသလို အခ်ိဳ႕ေသာအခ်က္အလက္ အခ်ိဳ႕ေသာ ေနထိုင္စားေသာက္ ဓေလ့ထံုးစံျခင္းညီညြတ္မႈေတြဟာ LGBT ေတြနဲ႕အေၾကာင္းအရာတူညီေနတယ္ဆိုေပမယ့္ မိမိကိုယ္ကို ဘာဆိုျပီး ဆံုးျဖတ္လိုက္ဖို႕ဆိုတာ အခ်ိန္အတိုင္းတစ္ခုအထိလိုအပ္ပါတယ္။  အခုအဆင့္ေလးဟာ ေတာ္ေတာ္ရႈပ္ေထြးျပီး မိမိကိုယ္ကို ေသခ်ာ ဆန္းစစ္ဖို႕လိုေနသလို မိမိကိုယ္ကို ဘာပါဆိုျပီး ဖြင့္ဟလိုက္ျပီးေရြးခ်ယ္လိုက္တယ္ဆိုပါေတာ့ တကယ္တမ္းမဟုတ္ခဲ့ရင္ ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ဘ၀လမ္းေၾကာင္းမွာ အေတာ္ရႈပ္ယွက္ခက္သြားႏိုင္ပါတယ္ဗ်။ အရမ္းရင္းႏွီးခ်စ္ခင္တဲ့ မိသားစု၀င္တစ္ေယာက္ေယာက္ သို႕မဟုတ္ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြရွိတယ္ထားဦး စာဖတ္သူရဲ႕ ပံုမွန္ခ်ိန္းဆိုေတြ႕ဆံုမႈေလးေတြအေၾကာင္း အရိပ္အေယာင္ကိုေတာင္မျပပါ နဲ႕ဦး သူတို႕အၾကီးအက်ယ္ ေရွာ့ခ္ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္ေယာက္ သို႕မဟုတ္ မိသားစု၀င္တစ္ဦးဦးကို ဖြင့္ဟလိုက္ဖို႕ဆံုးျဖတ္လိုက္ျပီထားဦး သူတို႕ကိုဘယ္လိုဖြင့္ဟမယ္ ဘယ္လိုခင္းက်င္းျပီး နားလည္ေအာင္ေျပာဆိုမယ္ဆိုတာ ၾကိဳတင္ျပင္ ဆင္လိုက္ျပီးေနာက္ပိုင္းမွာမွ ေျပာဆိုသင့္ပါတယ္။ သင့္လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္မႈဟာ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕ဆန္႕က်င္ဘက္ အသြင္မျဖစ္ဘဲ အသားက်ေအာင္လုပ္ေစလိုရင္းျဖစ္ပါရဲ႕။

 

(၂) လူေတြကိုဖြင့္ဟဖို႕ထက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလံုျခံဳေအာင္ေသခ်ာလုပ္ဦး (Make sure you will be safe if you tell people)

သူတို႕အိမ္ကိုသူတို႕စြန္႕ခြာခဲ့ရသူေတြ သို႕မဟုတ္ သူတို႕ဘ၀လံုျခံဳစိတ္ခ်ရမႈအေပၚ စိုးရိမ္ထိတ္လန္႕ေနရသူေတြ လူေလာကမွာ အမ်ားၾကီးရွိခဲ့ျပီးပါျပီ။ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ မိမိကိုယ္မိမိ အႏၱရာယ္ရွိေအာင္မျပဳလုပ္နဲ႕။ အကယ္၍ စာဖတ္သူရဲ႕ မိသားစုဟာ လိင္တူျခင္း ၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူမ်ားကို အလြန္တရာမုန္းတီးေနသူမ်ား(homophobic)ဆိုပါက စာဖတ္သူအေနနဲ႕ သတင္းေကာင္းေတြၾကားရႏိုင္မယ္ ၾကားဖို႕အခြင့္အလမ္းနည္းပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုအေျခအေနမွာေျပာစရာရွိတာက စာဖတ္သူအေနျဖင့္ မိမိေျခေထာက္ေပၚမိမိ မရပ္တည္ႏိုင္ ေသး မရုန္းကန္ႏိုင္ေသးဘူးဆိုရင္ ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းက အေကာင္းဆံုးျဖစ္မွာပါပဲ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ေတာ့ စာဖတ္သူမွာ စိတ္ခ် ယံုၾကည္ အားကိုးႏိုင္မယ့္ ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးကိုေကင္းေကာင္းကိုင္တြယ္ႏိုင္မယ့္ ေက်ာင္းအတိုင္ပင္ခံတစ္ေယာက္ရွိတယ္ဆိုရင္ မိမိရဲ႕လိင္စိတ္ တိမ္းညႊတ္မႈကို သူ႕အားေျပာျပျပီး မိဘေတြကို ဖြင့္ဟေပးၾကည့္ဖို႕ၾကိဳးစားႏိုင္ပါတယ္။ ေက်ာင္းအတိုင္ပင္ခံအေနနဲ႕ မိသားစုနဲ႕စာဖတ္သူ အၾကား ၾကားခံမီဒီယာတစ္ခုအသြင္နဲ႕ လုပ္ေဆာင္ေပးႏိုင္တာေပါ့ေနာ္။ စာဖတ္သူ႕ဘ၀လံုျခံဳေအးျမဖို႕ကေတာ့ ေသခ်ာေအာင္လုပ္ထား သင့္ပါရဲ႕။

 

(၃) ဖြင့္ဟမေျပာခင္ သူတို႕ေမးလာႏိုင္တဲ့ေမးခြန္းေတြကိုေျဖဖို႕အေျဖေတြထုတ္ထားဦး

(Before coming out, think of what questions they might ask and have answers in mind just in case.)

 

ကိုယ့္ရဲ႕လက္ရွိအေျခအေနကို သူတစ္ပါးကိုဖြင့္ဟမေျပာျပခင္ သူတို႕ေသခ်ာေပါက္ေမးျမန္းလာမယ့္ ေမးခြန္းေတြ၊ လက္ငင္းခ်က္ျခင္းေမး ျမန္းလာမယ့္ ေမးခြန္းေတြအတြက္ အေျဖေကာင္းေကာင္းရွိဖို႕ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားရပါမယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ စာဖတ္သူအေနနဲ႕အရင္က ဆန္႕က်င္ဘက္လိင္တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႕ ခ်ိန္းဆိုေတြ႕ဆံုတာမ်ိဳး ခ်စ္သူရည္းစားထားရွိခဲ့ဖူးတယ္ဆိုပါစို႕ မိသားစု၀င္တစ္ဦးဦးအေနျဖင့္ ‘မင္း အရင္ ရည္းစား ေကာင္ေလး/ေကာင္မေလးကေရာ ဘာလဲ?’ သို႕မဟုတ္ စာဖတ္သူဟာ လိင္ေျပာင္းလဲခြဲစိတ္ထားသူ၊ လိင္တူ လိင္ကြဲအားလံုးၾကိဳက္ႏွစ္သက္တတ္သူျဖစ္ခဲ့ရင္ သို႕မဟုတ္ အလားတူ သူတို႕သိထားတဲ့ အမွတ္တံဆိပ္တစ္ခုခုနဲ႕ သက္ေသထူ ၾကည့္ဖို႕လုပ္လာခဲ့ရင္ …… ဘယ္လိုရွင္းျပရမယ္ ဘယ္စကားလံုးေတြသံုးမယ္ဆိုတဲ့ နည္းစနစ္ေတြလိုအပ္လာႏိုင္ပါတယ္။ လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈတစ္ခုခုကို အမွတ္တံဆိပ္တစ္ခုခုနဲ႕ ႏႈိင္းယွဥ္ျပီးေျပာရရင္ သူတို႕စိတ္ထဲမွာရွိႏွင့္ျပီးသား  အသားက်ျပီးသား အမွတ္တံဆိပ္ေတြနဲ႕ဆိုရင္ အခုမွသိရေသာ အမွတ္တံဆိပ္ေတြကို နားလည္ဖို႕ အထာက်ဖို႕အခ်ိဳ႕ေသာလူေတြအေနနဲ႕က နားလည္မႈလြဲ ျခင္းမ်ားဆိုတာရွိႏိုင္ပါတယ္ ခင္ဗ်။ ဒါေၾကာင့္ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ သူတို႕ေမးျမန္းလာမယ့္ ေမးခြန္းေတြ အထာေတြကို ကိုယ္က ဘယ္လို အိုင္ဒီယာနဲ႕ သေဘာေပါက္သြားေအာင္ လုပ္မလဲေျဖမလဲဆိုတာကို ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္အရင္စူးစမ္းေမးျမန္းအေျဖေပးျပီး အရင္ေလ့လာ သင့္ပါ တယ္ေနာ္။

 

(၄) အရင္းနီးဆံုးသူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖင့္စတင္လိုက္ပါ (Start with close friends)

ကိုယ္နဲ႕ တရင္းတနီးေပါင္းသင္းလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြထဲမွာ ဘယ္သူကေတာ့ျဖင့္ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရတယ္ ဘယ္သူကေတာ့ျဖင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေတြကို ဖြင့္ဟတိုင္ပင္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ မ်ားေသာျဖင့္ သိရွိၾကျပီးသားျဖစ္မွာပါ။ တကယ္လို႕ စာဖတ္သူရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြဟာ လိင္တူျခင္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ အမ်ိဳးသား (gays) ႏွင့္ အမ်ိဳးသမီး (lesbians) မ်ားနဲ႕ပတ္သက္ျပီး အႏႈတ္ လကၡဏာေဆာင္တဲ့ သေဘာေတြေျပာဆိုေနခဲ့ၾကျပီးသားဆိုရင္ေတာ့ သူတို႕ကိုဖြင့္ဟတာကိုလက္ခံဖို႕ အသိဉာဏ္မၾကြယ္ေၾကာင္းသိသာ ႏိုင္တာမို႕ မဖြင့္ဟသင့္ပါ။ လိင္တူျခင္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့ကိစၥဟာ သဘာ၀က်တဲ့အေၾကာင္းအရာျဖစ္ေပမယ့္ လူတိုင္းအတြက္ေတာ့ အမွန္တရားတစ္ခုမျဖစ္ေသးပါဘူး။ စာဖတ္သူရဲ႕မိသားစု၀င္ေတြလည္းအပါအ၀င္ေပါ့ေနာ္။ စာဖတ္သူရဲ႕မိသားစု၀င္ေတြက ျငင္းပယ္ ကန္ထုတ္မယ့္ကိစၥေတြ မျဖစ္ခင္ အရင္ခုသာခံသာျဖစ္မယ့္ ေတာ္ေတာ္အေရးပါတဲ့ကိစၥျဖစ္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုစတင္ဖြင့္ဟျခင္း ဆိုတာဟာေလ။

 

(၅) ကိုယ့္အေျခအေနကို ဖြင့္ဟလိုက္ဖို႕ (Come right out with your statement)

 

ေတာခင္တန္းေလးနားကို ျဖတ္သန္းသြားဖို႕ၾကံဳလာတဲ့အခါ ျခံဳပုတ္ေတြေဘးကို တုတ္နဲ႕ခတ္ျပင္းျပင္းရိုက္ခတ္ျပီး အေကာင္ပေလာင္ေတြ ကို အသံေပးေမာင္းထုတ္သလိုမ်ိဳး သို႕မဟုတ္ စာဖတ္သူရဲ႕ရင္ထဲမွာရွိျပီးသား စိတ္ခိုင္မာမႈေတြဟာေခါင္းေလွ်ာင္ေနသလိုမ်ိဳးခံစားရတာ က (၁) စာဖတ္သူရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း သို႕မဟုတ္ မိသားစု၀င္ေတြကို ေၾကာက္လန္႕ေနလို႕ (၂) စာဖတ္သူရဲ႕စိတ္ထဲမွာရွိေနေသာ ရွက္ရြံ႕စိတ္၊ အရွက္ရဖြယ္ကိစၥတစ္ရပ္ကိုရင္ဆိုင္ရေတာ့မယ္လို႕ ကိုယ့္ဖာသာထင္ျမင္ယူဆခ်က္ေတြေပးေနျခင္းေတြေၾကာင့္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကဲပါ အဲဒီလိုျဖစ္ေနမယ့္အစား ကိုယ္အခုျဖစ္တည္ေနတဲ့ အေျခအေနျဖစ္ရပ္ကို ေအးေအးေဆးေဆးျဖင့္ ဘ၀အတြက္လိုအပ္ေနတာေတြ ကိုေဆြးေႏြးတဲ့ သေဘာျဖင့္ သူတို႕ကိုဖြင့္ဟေဆြးေႏြးလိုက္ပါ။

 

ဥပမာအားျဖင့္ - ‘အင္း…အကို…ဒီေနရာကို ကၽြန္ေတာ္ေခၚလာရတာက အေရးၾကီးတာတစ္ခုခု ေျပာျပခ်င္လို႕။ ကၽြန္ေတာ္က လိင္တူျခင္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ (gay) တစ္ေယာက္ပါ။’ သို႕မဟုတ္ ‘ကိုယ္ျဖစ္ေနတာေတြ ကိုယ္ခံစားေနရတာေတြကို ဖြင့္ဟေျပာျပလို႕ရ တဲ့ မင္းလိုသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိတာ ငါအရမ္းကံေကာင္းတာပဲ။ ငါ့အခု စိတ္ထဲမွာ တင္းၾကပ္ေနတဲ့ အေျခအေနတစ္ခုကိုျဖတ္သန္းေန ရတယ္ သိလား။ တကယ္လို႕ ငါဟာ လိင္တူျခင္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ (Lesbian) တစ္ေယာက္ဆိုတာ မင္းသိသြားရင္ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈနဲ႕ ကူညီမႈေတြ ဆက္ျပီးေပးႏိုင္မယ္ ဆက္ျပီးသူငယ္ခ်င္းျဖစ္လို႕ရမယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္လို႕ရမလားဟင္’။ အဲ… အကာအကြယ္အခုအခံေတြ သို႕မဟုတ္ အခ်ိဳသကာေတြ အရမ္းအမ်ားၾကီးေတာ့မလုပ္ပါနဲ႕။ အခုေျပာျပဖြင့္ဟေနတဲ့ကိစၥဟာ စာဖတ္သူအတြက္ အေရးၾကီးတဲ့ကိစၥ တစ္ခုျဖစ္ ေၾကာင္း သူတို႕သိပါေစ။ ေဘာ္ဒါ အသက္ကို၀၀ရွဴ….ေျပာခ်လိုက္ေတာ့ အခု။

 

(၆) သူတို႕အတြက္ လက္သင့္ခံျခင္း အမွန္အတိုင္းသိျမင္ျခင္းဆိုတာျဖစ္လာဖို႕အခ်ိန္ေပးလိုက္ပါဦး

(Allow time for people to process and assimilate this revelation)

စာဖတ္သူဖြင့္ဟထားတဲ့ လူေတြအေနနဲ႕ သူတို႕ၾကားရ လက္ခံနားေထာင္ထားရတဲ့ သင့္ျဖစ္စဥ္နဲ႕ အျခားအရာေတြကို သူတို႕ေတြ လက္သင့္ခံျခင္း စာဖတ္သူအေၾကာင္းအမွန္အတိုင္းသိျမင္ျခင္းဆိုတာေတြအတြက္ သူတို႕ကိုျဖတ္သန္းခ်ိန္ အခ်ိန္တစ္ခုကိုေပးရပါမယ္။ အခ်ိဳ႕ေသာ မိသားစု၀င္ေတြ ႏွင့္/သို႕မဟုတ္ သူငယ္ခ်င္းေတြအေနနဲ႕ သူတို႕လက္ခံထားတဲ့ ရွိရင္းစြဲအေတြးအေခၚနဲ႕ အခုေတြ႕ရွိတဲ့ အေတြးအေခၚအယူအဆ အသားက်ဖို႕ အခ်ိန္အနည္းငယ္ေတာ့လိုေကာင္းလိုႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႕အေပၚ ေအးေဆးျငင္သာစြာဆက္ဆံျပီး စာဖတ္သူအ၀န္းအ၀ိုင္း ပတ္၀န္းက်င္တစ္၀ိုက္ လွည့္ပတ္ဖို႕အခ်ိန္ေပးလိုက္ပါ။ တစ္ရက္ရက္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ရုတ္တရက္ထတဲ့ျပီး ‘အိုး…ငါက ေဂးပဲေနာ္’ ဆိုကာ ထမေျပာမိ မေရရြတ္မိဖို႕ သတိရပါေနာ္။ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ အခ်ိဳ႕ေသာအခ်ိန္ေတြမွာ မိမိကိုယ္ကို ဘာဆိုတာ လက္ခံဖို႕ လိုေနေသးသလို အျခားေသာသူေတြအေနနဲ႕လိုအပ္ပါလိမ့္ဦးမယ္။

 

(၇) ကိုယ့္ဘ၀မွာ ဘယ္က႑ေတြမွာ ၾကီးမားတဲ့အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈရွိႏိုင္တယ္ဆိုတာ နားလည္ပါ

(Understand that this is something that will have a huge impact on certain aspects of your life)

 

စာဖတ္သူနားလည္ထားရမွာက သင့္ဘ၀မွာ မၾကံဳဘူးေသးတဲ့ အခ်ိဳ႕ေသာ ၾကီးမားေသာဆန္႕က်င္ဘက္အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈေတြ ရွိလာႏိုင္တယ္ဆိုတာပါပဲ။ သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႕က ခဏတာေတာ့ သင္နဲ႕ဆက္ဆံေရးျဖတ္ထားဖို႕လိုသလိုမ်ိဳးရွိႏိုင္သလို အခ်ိဳ႕ေသာ မိသားစု၀င္ေတြဟာလည္း စာဖတ္သူအေပၚ ကြဲျပားျခားနားတဲ့ ဆက္ဆံမႈေတြေပးလာႏိုင္ပါတယ္။ စာဖတ္သူရဲ႕မိဘေတြအေနနဲ႕လည္း ကြဲျပားျခားနားတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ ခံစားေနရႏိုင္ျပီး ေဒါသအနည္းငယ္စြက္တဲ့ ဆက္ဆံမႈေတြေပးလာႏိုင္ပါရဲ႕။ ေသခ်ာတဲ့အေျခအေန ကေတာ့ သူတို႕အေနနဲ႕ စာဖတ္သူအေပၚ စြန္႕လႊတ္လိုစိတ္ျဖစ္ေပၚခံစားမိၾကသလို အျခားေသာသူမ်ားသည္လည္း စာဖတ္သူအေပၚ ႏွိမ့္ခ်လိုစိတ္ေတြ နိမ့္က်သြားတဲ့အဆင့္တစ္ခုနဲ႕ဆက္ဆံျခင္းေတြၾကံဳရႏိုင္ပါတယ္။ အရာအားလံုးေျပာင္းလဲကုန္ႏိုင္ပါတယ္ေလ။ ဒါေပမဲ့ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ သည္းခံစိတ္ထားမယ္ ၾကံဳေနရတဲ့ဆက္ဆံေရးလို အေျခအေနမ်ိဳးကိုလက္မခံႏိုင္ေၾကာင္းအတင္းမလုပ္ဘူးဆိုရင္ ၊ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာလိုလုိပဲ ၾကံဳဆံုေနရတာကို ေအာင့္အည္း သို႕မဟုတ္ ျငင္းဆန္ေနတဲ့အခ်ိန္ စာဖတ္သူဟာ သူတို႕ထင္ျမင္ေနသလို အက်ိဳးမဲ့လူတစ္ေယာက္မဟုတ္ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္တည္ႏိုင္ေသာ အရည္အခ်င္းရွိလူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္းျပသႏိုင္ပါလွ်င္ အဆံုးသတ္မွာ အေပါင္းလကၡဏာေဆာင္တဲ့ ဆက္ဆံမႈေတြရဖို႕အေျခအေနနဲ႕ အဆံုးသတ္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

 

(၈) ေရွ႕တည့္တည့္ကို မ်က္ႏွာမူျပီး ေလွ်ာက္လွမ္းပါ (Live out without being in people’s faces about it)

 

စာဖတ္သူအေနနဲ႕စဥ္းစားၾကည့္ပါ လူတစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႕မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ျပီး ရွင္သန္ေနထိုင္ရတဲ့ဘ၀ဟာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေနရ ထိုင္ရၾကပ္သလဲဆိုတာကိုေလ။ ကုိယ့္ျဖစ္တည္မႈနဲ႕ကိုယ္ ကိုယ့္ရပ္တည္မႈနဲ႕ကိုယ္ သူတို႕မ်က္ႏွာကိုမၾကည့္ဘဲေနထိုင္ၾကည့္ပါလားဗ်။ အရင္က စာဖတ္သူအေပၚျမင္ေတြ႕ဆက္ဆံေနၾကသူတို႕စိတ္သေဘာထားေတြနဲ႕ အခုမွသူတို႕သိရွိရေသာ စာဖတ္သူ႕အေၾကာင္းကို လက္ခံျပီး စတင္ေပါင္းသင္းဆက္ဆံဖို႕ အစပိုင္းမွာသူတို႕အေနနဲ႕ နည္းနည္းေတာ့ခက္ခဲေနေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သူတို႕အမွန္တရားကို သိျမင္သြားၾကမွာပါ။ စာဖတ္သူအေနနဲ႕လည္း သူတို႕ေတြရဲ႕ ဆက္ဆံမႈအေျပာင္းအလဲ ထိေတြ႕ရတဲ့ပတ္၀န္းက်င္ အေပၚ သက္ေသာင့္သက္သာေလးပဲစီးေမ်ာႏိုင္မယ္ဆိုရင္ မၾကာပါဘူး အေကာင္းဆံုးဆိုတဲ့ အထာက်မႈေတြျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။

စာဖတ္သူ ဘာဆိုတာ သိျပီးေနာက္မွာေတာ့ သူတို႕အလြယ္တကူ လိုလိုလားလား အလြယ္တကူလက္ခံလာၾကမွာေပါ့။

 

ဆိုလိုတာကဗ်ာ သူတို႕ေတြ ရုပ္ရွင္၊သဘင္၊ဂီတပြဲေတြမွာျမင္ေတြ႕ေနရေသာ ရယ္ရႊင္ဖြယ္ LGBT ဇာတ္ေကာင္မ်ား၊ မဟုတ္တဲ့ဘက္မွာ ထူးခၽြန္ေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕ သဟဇာတသိပ္မျဖစ္ေစတဲ့ LGBT အခ်ိဳ႕ရဲ႕သရုပ္သကန္မ်ားအျပင္ မိသားစု၀င္ေတြအေနနဲ႕ကလည္း မိသားစုကို အေထာက္အကူမျပဳ မိဘပိုက္ဆံလက္ျဖန္႕သံုးေနေသာ ကိုယ့္ရပ္တည္မႈအေပၚတန္ဖိုးမထား လူတကာနဲ႕တရုန္းရန္းေန တတ္ေသာ ဂုဏ္သိကၡာမဲ့ေစတဲ့ သားသမီးအေပၚအျမင္တို႕က သဘာ၀တစ္ရပ္အျဖစ္ လက္မခံႏိုင္ၾကတာမ်ားေစပါတယ္။ စာဖတ္သူ တစ္ေယာက္ အေနနဲ႕ ကိုယ့္ဘ၀ေရွ႕ေရးအတြက္ ဦးတည္ခ်က္မပ်က္သူ၊ မိဘေမာင္ဖြားေတြ သိကၡာမဲ့ေစမယ့္အလုပ္ကိုမလုပ္ဘဲ အေထာက္အကူျပဳသူ တစ္ဦးအျဖစ္ ၾကိဳးစားေနထိုင္ျပၾကမယ္ဆိုရင္ မိသားစု၀င္ေတြကလည္း အျမင္မၾကည္ေပမယ့္ လက္ခံလာမယ့္ အျပင္ ပတ္၀န္းက်င္ကလည္း စေနာက္မႈမရွိ ျဖစ္တည္မႈတစ္ခုအျဖစ္ အထာက်လာၾကပါလိမ့္မယ္။

 

သဘာ၀တရားတစ္ခု ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္တစ္ခုအသြင္ အျမဲေျပာဆိုေနထိုင္ဆက္ဆံပါ။ စာဖတ္သူရဲ႕ပတ္၀န္းက်င္အသိုင္းအ၀ိုင္းအေနနဲ႕ LGBT ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြအေၾကာင္း ပိုမိုသိရွိလာေစဖို႕ သူတို႕ေမးျမန္းစူးစမ္းတာေတြကို ေျပာျပဖို႕ ဗဟုသတလည္းရွိထားသင့္တယ္ ျပီးေတာ့ LGBT အ၀န္းအ၀ိုင္းကို အထင္မေသးေစမယ့္ လူ႕အဖိုးတန္တစ္ေယာက္အျဖစ္ ေနထိုင္ၾကည့္ၾကမယ္ဆိုရင္ သူတို႕ဆိုတဲ့ လူေတြကို မ်က္၀န္းျခင္းတည့္တည့္ၾကည့္ျပီး အသက္ရွင္သန္ေနထိုင္သြားႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

 

(၉) ကိုယ့္လိင္စိတ္ခံယူမႈနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕အသားက်ေအာင္လုပ္ျခင္း/ေဆြးေႏြးဖို႕လိုလိုလားလားျဖစ္ျခင္း

(Be able and willing to discuss your orientation with sincerely interested individuals)

 

တစ္ခါတေလေတာ့ေလ မိမိရဲ႕ လိင္စိတ္ခံယူမႈ တိမ္းညႊတ္မႈေတြဟာ တစ္သီးပုဂၢလခံစားခ်က္လို႕ယူဆႏိုင္ေပမယ့္ ေနထိုင္အသက္ရွင္ရာ ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြနဲ႕ အသားက်သြားဖို႕အတြက္ေတာ့ ခက္သားပါပဲ။ အခ်ိဳ႕ေသာသူေတြဟာ စာဖတ္သူက ေဂးတစ္ေယာက္ဆို တာသိထားတယ္ဆိုရင္ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာကိစၥမွာ ဟာသလုပ္ရမယ့္လူအျဖစ္ သူတို႕မသိစိတ္က ဆက္ဆံတတ္ၾကပါတယ္။ ဥပမာ - စာဖတ္သူနဲ႕ သူ မျမင္ကြယ္ရာေလးမွာ အမွတ္မထင္ႏွစ္ေယာက္တည္းရွိမိတဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ “ငါ့ကို လာမထိနဲ႕ေနာ္….မင္းနဲ႕ဖမ္းမိသလို ျဖစ္သြားမယ္”အဲ့လိုေျပာလာတဲ့အခါ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ ‘ေဟး…မင္းကို ငါကဘာေတြလုပ္ေနခဲ့လို႕လဲကြ’လို႕သာေျပာဆိုသင့္ပါတယ္။ ျပင္းထန္စြာမတုန္႕ျပန္သင့္ပါဘူး။

 

တစ္ခါတေလ အဲ့လိုမဟုတ္ဘဲ ဆန္႕က်င္ဘက္မ်ိဳးၾကံဳရႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ဖက္လူက ‘ဟိုဟာေလ… ကၽြန္ေတာ့္ အကိုကသူ႕ကိုယ္သူ ေဂးလို႕ထင္ေနတာ ႏွစ္ေယာက္တည္းဆို ဖမ္းမိသလိုျဖစ္ေနဦးမယ္’ လို႕စကားေျပာဆိုလာတယ္ဆိုပါေတာ့ ‘အိုး…၀ိုး….အဲဒီ့ကိစၥက မင္းကို အံ့အားသင့္ေစတယ္ေပါ့? အျခား မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြေကာ သိလား?’ ဆိုျပီးစာဖတ္သူအေနနဲ႕ ေျပာလိုက္ႏိုင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ တစ္ဖက္ လူဟာ စကားေျပာရအဆင္ေျပသူ လက္သင့္ခံလြယ္သူတစ္ေယာက္ဆိုပါက စာဖတ္သူတို႕ အတြက္ ေကာင္းေသာအရာေတြ ဘက္ အလွည့္အေျပာင္းပါပဲ။ စာဖတ္သူအေနနဲ႕က ‘အင္း ရပါတယ္ကြာ…ေအးေဆးပါ…သူနဲ႕အကိုနဲ႕စကားေျပာႏိုင္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ႏိုင္ တဲ့အေၾကာင္း ေျပာလိုက္ညီေလး’ စသျဖင့္ ရယ္ရယ္ေမာေမာ သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္ေစမယ့္ စကားမ်ိဳးေတြနဲ႕ တစ္ဖက္လူနဲ႕ သူ႕ညီအစ္ကိုအေပၚ ၾကင္ၾကင္နာနာသက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္စြာေျပာဆိုဆက္ဆံလိုက္မယ္ဆိုရင္ LGBT လူ႕အဖြဲ႕အစည္းဆိုတာ သီးသန္႕မဟုတ္ဟုဆိုေသာ အေျခအေနဆီကို ဦးတည္သြားေစမွာပါ။ ဥပမာေပးေျပာခဲ့သလို အျခားလူမ်ားအေပၚ အကူအညီကိစၥရပ္မ်ား ျပဳလုပ္ေပးျခင္းျဖင့္ ကြာဟခ်က္ႏွင့္အတူ လက္ခံျခင္းေတြျဖစ္တည္လာပါလိမ့္မယ္ေနာ္။

 

(၁၀) မွတ္မိ သတိရွိပါ (Remember)

မိမိအေၾကာင္းကို ဖြင့္ဟေျပာဆိုျခင္းသည္ လုပ္ငန္းစဥ္တစ္ရပ္ျဖစ္သည္ဆိုတာ သတိရ မွတ္သားထားပါ။ အဆိုပါကိစၥဟာ အခ်ိန္လိုပါ တယ္ အလ်င္စလိုမလုပ္ပါနဲ႕။

 

ေျပာစရာ အခ်ိဳ႕ (Tips)

 

-       သင္ဘာဆိုတာ သင္ကပဲေျပာႏိုင္ပါတယ္။ သင့္ျဖစ္တည္မႈအတြက္ သင္ကိုယ္တိုင္ ဘယ္ေတာ့မွ မထိတ္လန္႕မေၾကာက္ရြံ႕ပါနဲ႕။

-       အျခားေသာ online ေပၚမွ သင့္အသက္၀န္းက်င္ လိင္တူအမ်ိဳးသားခ်င္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ (Gay လိင္တူအမ်ိဳးသမီးခ်င္းကိုသာ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္သူ(Lesbian), လိင္တူ/လိင္ကြဲ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုးကိုႏွစ္သက္တတ္သူ (bisexual) ဒါမွမဟုတ္ ဆန္႕က်င္ဘက္လိင္ အသြင္ ေျပာင္းလဲ၀တ္ဆင္ေနထိုင္သူ (Transgender)မ်ား အထူးသျဖင့္ သူတို႕ဘာဆိုတာကိုဖြင့္ဟ၀န္ခံထားသူမ်ားႏွင့္ စကား စျမည္ေျပာဆိုပါ သူတို႕အၾကံဥာဏ္ကို ရယူပါ။ Social Website အခ်ိဳ႕မွာ ကိုယ္သိခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအရာေလးေတြကို သတင္းတို bulletin တစ္ခုအသြင္ တင္ၾကည့္ပါ။ ကိုယ့္လိုပဲအေျခအေနတစ္ခုကို ျဖတ္သန္းေနသူမ်ားက ဘယ္လိုလုပ္သင့္ ေၾကာင္း သူတို႕အေတြ႕အၾကံဳအယူအဆေလးေတြကို ေ၀မွ်ႏိုင္တာေပါ့။ ဒါမွ ဆိုး၀ါးေသာတုန္႕ျပန္မႈအေျခအေန မ်ားကို ကိုယ္ဘယ္လိုကိုင္တြယ္ရမယ္ဆိုတာ စဥ္းစားမိမယ္ေလ။

-       သင့္အေနနဲ႕ LGBT လူမႈအဖြဲ႕အစည္းေတြမွာပါ၀င္လႈပ္ရွားခ်င္တယ္ဆိုရင္ လုပ္လိုက္ပါ။ ဒါေပမဲ့ သင့္မိသားစု၀င္မ်ားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက သင္ႏွင့္အတူ ပူးေပါင္းပါ၀င္လာလိမ့္မယ္လို႕မယူဆေစခ်င္ပါဘူး။ သူတို႕အေနနဲ႕ LGBT ေတြရဲ႕ သတင္းသစ္ေတြအေပၚ က်င့္သားရ အသားက်ဖို႕အတြက္ အခ်ိန္ယူရပါလိမ့္ဦးမယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႕အေနအားျဖင့္ သင္နဲ႕ အတူ ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားဖို႕ မျဖစ္တည္လာဘူးဆိုရင္ သင့္တစ္ကိုယ္ေရကိစၥရပ္အျဖစ္ပဲ ေသခ်ာေအာင္ၾကိဳးစားလိုက္ပါေလ။

-       အမွတ္တံဆိပ္တစ္ခုအျဖစ္ သတ္မွတ္မခံပါနဲ႕။ သင္ကိုယ္တိုင္ သင့္ကိုယ္သင္ဘယ္လိုေခၚမယ္ဆိုတာ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဆိုပါ အမွတ္တံဆိပ္ေတြဟာ လူသားေတြကို အေပၚယံအသြင္အျပင္ေတြအေပၚမူတည္ျပီးမွ ပံုစံခြဲသတ္မွတ္တတ္ တယ္ဆိုတာ သတိရပါ။

-       ဒီ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာတိမ္းညႊတ္မႈမတူညီတာကို လကၡဏာရပ္တစ္ခုလို တရားေသသတ္မွတ္ခ်င္ၾကတာကေတာ့ လူ႕ဘ၀ဇာတ္ေကာင္ ကာရိုက္တာအမ်ားၾကီးရွိတဲ့အထဲမွာ မွတ္သိလြယ္ တံဆိပ္တစ္ခု ကာရိုက္တာတစ္ခုအသြင္ ထားႏိုင္ဖို႕ၾကိဳးစားျခင္းဆိုတာ သတိရပါ။ လိင္တူျခင္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ ေဂးေယာက္်ား စီးပြားေရးလုပ္ငန္းပိုင္ရွင္ တစ္ေယာက္ရဲ႕အသြင္အျပင္ စရိုက္ဟန္ပန္က အႏုပညာရွင္ေဂးအမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသြင္အျပင္ စရိုက္ဟန္ပန္နဲ႕ ထပ္တူေတာ့ မတူညီႏိုင္ပါဘူးေလ။ ကိုယ့္ရဲ႕လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈ gay ျဖစ္ျခင္း lesbian ျဖစ္ျခင္းဟာ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕ အသားက်ေအာင္ ၾကိဳးစားျခင္းဟာ ပထမအဆင့္ေျခလွမ္းတစ္ရပ္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

-       သင္ဟာ လိင္တူျခင္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို သိသာေစတဲ့ အၾကိဳက္ေလးေတြ သေဘာသဘာ၀ ေလးေတြကို ေျခဆင္းသေဘာ အရိပ္အျမြက္ေလးေတြ ကာလတစ္ခုကတည္းကျပထားမယ္ဆိုရင္ စာဖတ္သူ တရား၀င္ ဖြင့္ဟ ဖြင့္ေျပာခ်ိန္၀ယ္ တစ္ဖက္လူအဖို႕ အရမ္းေရွာ့ခ္မရိုက္သြားႏိုင္သလို အရမ္းမေပါက္ကြဲသြားႏိုင္ေအာင္ အကူအညီျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဥပမာ - straight သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ကုန္တိုက္ေတြသြားၾကတယ္ဆိုပါစို႕ ၾကံဳဆံုရတဲ့ ဆန္႕က်င္ဘက္လိင္ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္အေၾကာင္း မွတ္ခ်က္၀ိုင္းခ်ၾကစဥ္ ‘အိုး ငါေတာ့ သတိကိုမထားမိဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီေကာင္မေလးက အရင္ကတည္း က ျမင္ဖူးေနၾကေလးပါ’လို႕ေျပာလိုက္တာမ်ိဳးေပါ့။

-       သင့္ကိုယ္သင္ဘာဆိုတာ ေသခ်ာေအာင္ သင္ကိုယ္တိုင္ေသခ်ာေအာင္လုပ္ပါ။ သင့္လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈအေပၚ သိပ္ျပီး အေလာတၾကီးမဆံုးျဖတ္သင့္သလို အခ်ိန္ကန္႕သတ္ျပီးလည္းမဆံုးျဖတ္ရပါ။ အမိုးေအာက္ကေန ျပင္ပေလာကကိုမထြက္ခင္ အခ်ိန္ယူပါ ျပင္ဆင္ပါ သင့္ကိုယ္သင္ သံုးသပ္ၾကည့္ပါဦး ျပီးမွ အျပင္ကိုထြက္ပါ။ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါေလးပဲ ဖြင့္ဟ ဖြင့္ထုတ္ေျပာဆို ျခင္းက သင့္အတြက္ ခက္ခဲတဲ့ကိစၥျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ေပမယ့္ တစ္ေယာက္ ျပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ေယာက္ကို ဖြင့္ဟခ်ိန္မွာေတာ့ ပိုမိုလြယ္ကူသြားျပီထင္ပါတယ္။

-       LGBT အေရးကိစၥေတြနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ေပၚေပါက္လာတဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္ေလးေတြနဲ႕အခ်ိန္ကိုက္ သင့္သေဘာကိုဖြင့္ဟ ဖို႕လုပ္ထားပါ။ ဥပမာ - လိင္တူအမ်ိဳးသားျခင္း လက္ထပ္မဂၤလာပြဲတစ္ရပ္ဟာ အစိမ္းသက္သက္လူမႈ၀န္းက်င္မွာေပၚေပါက္လာ ခ်ိန္မွာေတာ့ သင့္မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြ သို႕မဟုတ္ မိသားစု၀င္ေတြကို အဆိုပါကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ေဆြးေႏြးခ်က္တစ္ရပ္ အသြင္ေခၚယူသြားလို႕ရမယ္ ျပီးေတာ့ လိင္စိတ္ခံယူခ်က္ေတြအေပၚ ေျပာျပဖြင့္ဟလိုက္လို႕ရမယ္ေလ။

-       သင့္မွာ LGBT သူငယ္ခ်င္းေတြရွိတယ္ဆိုရင္ သူတို႕အေနနဲ႕ ဖြင့္ဟေျပာဆိုတဲ့ (coming out) ကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ေျပာဆို ၾကည့္သင့္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ သူတို႕အေနနဲ႕ သင့္လိုပဲ အလားတူ ၾကံဳဆံုခဲ့ၾကတဲ့ အေတြ႕အၾကဳံအျဖစ္အပ်က္ေတြ ရွိေနႏိုင္တယ္ေလ။ သူတို႕အေနျဖင့္ ဖြင့္ဟတဲ့ကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ျပီး သိေနျပီဆိုေတာ့ သင့္အေနနဲ႕ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ စကားေျပာ ဆိုလိုက္လို႕ရမယ္ မဟုတ္လား။

-       အကယ္၍ သင့္လိင္စိတ္ခံယူမႈကို ဖြင့္ဟေျပာဆိုျခင္းကိစၥဟာ စေနာက္စရာ သို႕မဟုတ္ အႏိုင္က်င့္ေစာ္ကားခံရမယ့္ ျဖစ္ရပ္ျဖစ္ႏိုင္တယ္ဆိုရင္ သင့္အေနနဲ႕ တျခားေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္မ်ားကို စဥ္းစားျခင္း၊ စိတ္ရွည္သည္းခံ ၾကံ႕ၾကံ႕ခံထားျခင္း မ်ားလုပ္ရပါမယ္။ ဒါေပမဲ့ေနာ္ ႏႈတ္လံုတာ သူရသတိၱရွိတာနဲ႕ ပါးစပ္ဖြာတာ ကြဲတယ္ဆိုတာ သတိထားဦး။ ဆိုလိုတာက သင္ဖြင့္ဟမယ့္ ပတ္၀န္းက်င္ လူပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ ေရွးရိုးစြဲကင္းတယ္ လက္ခံလိုတဲ့သေဘာထားအျမဲရွိသူမ်ားလို႕မယူဆ ႏိုင္သလို အရာရာ ထိရွလြယ္တဲ့လူေတြလည္းျဖစ္ေနႏိုင္ေသးတယ္ မဟုတ္လား။ ပိပိရိရိေနလိုက္ျခင္းက မီးဟပ္ခံရျခင္းထက္ေတာ့ smart ျဖစ္ပါေသးတယ္ေလ။

-       သင္ဖြင့္ဟေျပာျပလိုက္မယ့္ လူတစ္စံုတစ္ေယာက္ဟာ သင့္အတြက္ သတင္းေကာင္းယူေဆာင္လာႏိုင္မယ့္သူမဟုတ္ဘူးဆိုပါက သင့္အတြက္ ဇာတ္ညႊန္းအခ်ိဳ႕ကို သင္ကိုယ္တိုင္ျပန္ေရးထားၾကည့္ပါ။ အဆိုး၀ါးဆံုးဆိုတဲ့ ကိစၥတစ္ရပ္အတြက္ ရင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႕ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ပါ။ ေ၀ဖန္ေရးေတြ သို႕မဟုတ္ မေကာင္းတဲ့တုန္႕ျပန္ခ်က္ေတြ နဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေနရစဥ္မွာေတာ့ သင့္အေနနဲ႕ ကသိကေအာင့္ျဖစ္မႈ ဖိအား လိင္စိတ္ခံယူခ်က္အေပၚ သံသယျပန္၀င္မႈစသျဖင့္ အခက္အခဲေတြ ရင္ဆိုင္ဖို႕လည္းရွိေနပါတယ္ ေနာ္။

သတိေပးခ်က္မ်ား (Warnings)

-       သင္ဟာ ဘယ္သူျဖစ္တယ္ သင့္ဘ၀စိတ္ခႏၶာအတိုင္းျဖစ္တည္ရတာ ဂုဏ္ယူဖို႕ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေတာ္ေတာ့္ကို သတိထား ဂရုစိုက္ရပါမယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈ သူ႕ရဲ႕ဘ၀ သူ႕စိတ္ကို ျခြင္းခ်က္မရွိလက္ခံေပးတတ္တဲ့ ကမၻာတစ္ခု မွာ ကံဆိုးစြာပဲ မေနထိုင္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ လံုျခံဳေအာင္ေနပါ။ သင့္အေနနဲ႕ လံုျခံဳစိတ္ခ်ရတဲ့ပတ္၀န္းက်င္ ဧရိယာတစ္ခု သို႕မဟုတ္ အေျခအေနတစ္ရပ္မွာ မရွိဘူးလို႕ ခံစားရရင္ အဲ့ဒီေနရာကေန စြန္႕ခြာလိုက္ပါ။ အကယ္၍ သင္စြန္႕ခြာပစ္ဖယ္ဖို႕ မျဖစ္တဲ့ ေနရာ တစ္ခု (ဥပမာ - စာသင္ေက်ာင္း၊ သင္တန္း)ျဖစ္ေနရင္၊ ျပီးေတာ့ စိတ္လံုျခံဳမႈလည္းမရွိေသးဘူးဆိုရင္ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြတစ္ ေယာက္နဲ႕အတူရွိေနဖို႕ၾကိဳးစားပါ။ အခ်ိဳ႕ေသာ အႏိုင္က်င့္ႏွိပ္စက္မႈ ႏွင့္ အနည္းငယ္ေသာ အႏၱရာယ္မ်ားအတြက္ သူ႕ကို ေျပာျပထား ရွင္းျပျပီး အားကိုးအားထားျပဳပါ။ ေဆးရံုေဆးခန္းေရာက္ရတဲ့ကိစၥေတြၾကံဳဆံုရမယ့္အျဖစ္ကေန ေ၀းကြာဖို႕အတြက္ သင့္အတြက္ ေအာက္တယ္လို႕ခံစားရေပမယ့္ လိုက္နာပါေနာ္။

-       သင့္အေနနဲ႕ ဒီလူက ေဂးၾကီးပါလို႕ အေျပာမခံခ်င္တာနဲ႕ အဲဒါထက္စာရင္နည္းနည္းေတာ္ေသးတယ္ဆိုျပီး လိင္တူ/လိင္ကြဲ ႏွစ္မ်ိဳးလံုးၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ (bisexual) တစ္ေယာက္မဟုတ္ဘဲ ဟုတ္သည့္အသြင္နဲ႕ ဖြင့္ဟျခင္းမျပဳသင့္ပါ။ သင္ႏွင့္ပတ္သက္ ၍ သင္ဟာဘယ္သူပါလိမ့္ ဘာပါလိမ့္ဆိုတာ စိတ္ရႈတ္ေစသည္သာမက လူေတြကို သင္ဟာ ႏွစ္ဖက္ခၽြန္ၾကီး လူရႈပ္ၾကီးဆိုတဲ့ အျမင္ဆိုးနဲ႕ျမင္ေအာင္ျပဳလုပ္သလိုျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အကယ္၍သင္ဟာ လိင္တူျခင္းၾကိဳက္သူ ေဂးျဖစ္ရင္ ေဂးတစ္ေယာက္အေန နဲ႕ပဲ ဖြင့္ဟလိုက္ပါဗ်ိဳ႕။

-       လူတိုင္းကို လိုက္ျပီးဖြင့္ဟေျပာဆိုျခင္းမျပဳလုပ္ပါနဲ႕။ သင့္မိသားစုနဲ႕ သင့္အေၾကာင္းေကာင္းေကာင္းသိတဲ့ ယံုၾကည္ရေသာ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း အခ်ိဳ႕ကိုသာဖြင့္ဟေျပာဆိုျခင္းျပဳပါ။

-       ဖြင့္ဟေျပာဆိုလိုက္လို႕ သင့္အတြက္အႏၱရာယ္တစ္ခုခုရွိ မရွိ မေသခ်ာဘူးဆိုရင္ မယံုၾကည္ဘူးဆိုရင္ ဖြင့္ဟျခင္းမျပဳပါနဲ႕။ သင့္ ဘ၀ သင့္အသက္ရွင္သန္မႈက ပိုျပီးအေရးၾကီးပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံေတာ့ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္တစ္ခုအျဖစ္ ထားရွိလိုက္ျခင္းက သင္ထင္ထားတာထက္ လံုျခံဳစိတ္ခ်ရပါတယ္။

-       အလားတူပါပဲ online လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းေပၚမွာလဲ သတိထားသင့္ပါတယ္။ LGBT(s) နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ ဖိုရမ္ေတြမွာေျပာတာပဲ ဆိုျပီး သင့္ကိုယ္ေရး အခ်က္အလက္အတိအက်ကို မဖြင့္ဟသင့္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ LGBT(s) နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ ဖိုရမ္ထဲမွာရွိတဲ့လူတိုင္းဟာ ကိုယ္လိုပဲလို႕ေသေသခ်ာခ်ာေျပာလို႕မရဘူးေလ။ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါပဲ ကိုယ္ဟန္ျပတာျဖစ္ႏိုင္တယ္။ သူတို႕ကိုယ္သူတို႕ စိတ္ရႈပ္ေနဆဲ တုန္႕ဆိုင္းေနဆဲလည္းျဖစ္ႏိုင္တယ္။ သူတို႕ဟာ လိင္တူျခင္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ အမ်ိဳးသား (gay) ၊ အမ်ိဳးသမီး (lesbian) သို႕မဟုတ္ လိင္တူ/လိင္ကြဲၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ (bisexual) အျဖစ္ ဆံုးျဖတ္ခံယူထားေသာသူ မ်ားဟာ တကယ္တမ္း straight ေတြျဖစ္ေနႏိုင္တာပါပဲ။

Alex Aung (12 Nov 2014)

Credit to www.wikihow.com

Nov 10th

ရင္ဝွက္ပန္း

By Alex aung

တကယ္ဆုိ

ရနံ႔ မေပးလုိခဲ့ပါဘူး

ေငးၾကည့္ေန႐ံုေလးပဲ

ေက်နပ္ခဲ့တာပါ

ပန္းတစ္ပြင့္ပဲကြယ္….

ဖူးပြင့္႐ံုပဲ တတ္ႏုိင္ပါတယ္။

(၁)

          ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ့ လက္ထပ္မဂၤလာ အခမ္းအနားေလးတစ္ခု…။

          ဖိတ္ၾကားျခင္း မခံရပဲ ကြ်န္ေတာ့္ဆႏၵတစ္ခုတည္းနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ေရာက္ေနခဲ့တာပါ။ တက္ေရာက္လာၾကတဲ့ ႏွစ္ဖက္အသုိင္းအဝုိင္းေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီးၾကားက ေထာင့္ကြယ္က ေနရာေလးမွာ ကြ်န္ေတာ္ ေနရာယူလုိက္ပါတယ္။

          သူငယ္ခ်င္းရယ္…. မင္းေပ်ာ္ေနမယ့္ မ်က္ႏွာေလးကို ေနာက္ဆံုးတႀကိမ္ ငါ ေတြ႔ခြင့္ရခ်င္လုိ႔ပါ။ မင္းက အခြင့္မေပးခဲ့ေတာ့ ငါကပဲ အခုလုိ ဖန္တီးခဲ့ရတယ္ေလ။ ဘာလုိ႔ ငါ့ကို မဖိတ္ၾကားခဲ့တာလဲ။ ဘာလုိ႔ အသိမေပးခဲ့တာလဲ။

          ခမ္းနားလွတဲ့ ခန္းမေဆာင္အတြင္းက အေဆာင္အေယာင္ေတြနဲ႔ ဒီပြဲကို တက္လာတဲ့ လူေတြရဲ႕ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈေတြက ငါတုိ႔လုိ လူတန္းစားေတြနဲ႔ မရင္းႏွီးတာ အမွန္ပဲေလ။ ငါ မလာသင့္မွန္း သိေပမယ့္ ေနာက္ထပ္ဆုိတာ မ႐ွိႏုိင္ေတာ့မယ့္ ငါ့ဆီက ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မယ္ မင္းရဲ႕ မ်က္ႏွာေလးကို ငါ ဘယ္လုိ အေျခအေနပဲျဖစ္ျဖစ္ ေတြ႔ခြင့္ရခ်င္လုိ႔ပါ သူငယ္ခ်င္းရယ္…။

          မင္းရဲ႕ ဘဝျမင့္တက္ဖုိ႔ မင္း ႀကိဳးစားသြားတာပဲေလ။ ငါ အရမ္းကို မင္းအတြက္ ဂုဏ္ယူပါတယ္။ ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ ဘဝတစ္ခုထဲကို ဝင္ေရာက္ေတာ့မယ္ မင္းရဲ႕ေဘးမွာ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ လက္ကုိတြဲၿပီး ပါရမီျဖည့္မယ့္ မိန္းကေလးတစ္ဦးကလည္း အသင့္ပဲေလ။ ငါ တိတ္တိတ္ေလး ဝန္ခံရရင္ ငါ မင္းကို ႏွေမ်ာတယ္ သူငယ္ခ်င္းရယ္။ ၿပီးေတာ့ ငါ မင္းကို သိပ္……

          မဂၤလာအခါေတာ္ေပး သီခ်င္းသံက ခန္းမထဲမွာ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္ ထြက္လာခဲ့ၿပီး ပရိသတ္အလယ္က ကတၱီပါ ေလွ်ာက္လမ္းေပၚကို မဂၤလာပန္းႀကဲတဲ့ မိန္းကေလးေတြ ေရာက္လာပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ…..

          လူအမ်ားႀကီး သုိင္းဝုိင္းလုိ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းလာတဲ့ အထဲကမွ ငါ မင္းကိုပဲ အသည္းအသန္ ျမင္ရဖုိ႔ ႀကိဳးစားေနတယ္ သူငယ္ခ်င္းရယ္….။ မင္းရဲ႕ ေပ်ာ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလး ေအာင္ပြဲခံေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလး၊ မင္းေျပာတဲ့ အမွန္တရားကို ေတြ႔႐ွိသြားတဲ့ မ်က္ႏွာေလးကို ငါ တကယ္ ငတ္မြတ္ေနတာပါ။

          တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ လက္ခ်င္းခ်ိတ္ၿပီး ေလွ်ာက္လာၾကတဲ့ မဂၤလာစံုတြဲကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ခ်ီးမႊမ္းေနၾကတဲ့ ပရိသတ္ေတြၾကားမွာ ငါေလ မင္း တစ္ေယာက္တည္းကိုပဲ….။ မင္းအတြက္ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈ၊ ၾကည္ႏူးမႈေတြ ငါ ခံစားရင္း ငါ့ရဲ႕ ရင္ထဲမွာ တစစ္စစ္နဲ႔ နာလာသလုိပဲ။ ငါ့ရဲ႕ ရင္တစ္ခုလံုး မင္းတုိ႔ ေလွ်ာက္ေနတဲ့ ေလွ်ာက္လမ္းေလးသာ ျဖစ္လုိက္ပါေတာ့။ နင္းေခ် ျဖတ္ ေလွ်ာက္သြားဖုိ႔ လမ္းကေလး ငါ ျဖစ္လုိက္ခ်င္တယ္ကြာ။

          ငါ ေနရာယူထားတဲ့ ေထာင့္ကြယ္ေလးနားက ေလွ်ာက္လမ္းကို မင္း ေရာက္လာလာခ်င္းပဲ ငါ တစ္ကုိယ္လံုး ထိတ္လန္႔ ေအးစက္သြားတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔ မင္းရဲ႕ အၿပံဳးက မပီျပင္ရတာလဲ သူငယ္ခ်င္း။ ဟန္ေဆာင္ ၿပံဳးထားတဲ့ အၿပံဳးတစ္ခုဆုိတာကို ငါ ေတြ႔လုိက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ မင္း ဘာေတြ မွားေနလဲဆုိတာကို ငါ မေတြးတတ္ေတာ့ပဲ အ့ံအားသင့္သြားရတယ္။

♣ ♣ ♣ ♣ ♣

          “ေရာ့… ေရာင္စဥ္ နင့္ကို ေပးခုိင္းလုိက္တာ”

          ခ်ယ္ရီလာေပးတဲ့ မွတ္စုစာအုပ္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္ ၾကည့္ရင္း

          “ေရာင္စဥ္ကေရာ”

          “သူ လာလိမ့္မယ္။ ေနာက္က်ေနမွာစိုးလုိ႔ ငါ့ကို ႀကိဳေပးခဲ့တာ”

          ခ်ယ္ရီ ထြက္သြားၿပီးေနာက္ ကြ်န္ေတာ္ မွတ္စုစာအုပ္ေလးေတြကို ၾကည့္လုိက္မိတယ္။ ဒါ ကြ်န္ေတာ္ ေနမေကာင္းလုိ႔ ပ်က္ကြက္ထားတဲ့ သင္ခန္းစာေတြပါ။ ကြ်န္ေတာ္ မလုပ္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ သင္ခန္းစာေတြကို ေရာင္စဥ္႔ရဲ႕ လက္ေရးလွလွေလးေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ရလုိက္တာပါ။

          ေရာင္စဥ္က လက္ေရးလည္း လွသလုိ စာလည္း ေတာ္ပါတယ္။ စာစီစာကံုးေတြ Essays ေတြမွာလည္း အေတြးေကာင္းသလုိ Biology လုိ ဘာသာေတြမွာဆုိရင္ ပံုဆြဲတာေတြက သိပ္ကို ေသသပ္ပါတယ္။

          “ဘယ္လုိလဲ သူငယ္ခ်င္း။ အဆင္ေျပရဲ႕လား”

          ကြ်န္ေတာ္ မွတ္စုေတြကို ၾကည့္ေနရင္း ေရာင္စဥ္အနား ေရာက္လာပါတယ္။

          “ေျပတာေပါ့။ ပံုႏွိပ္စာအုပ္ထက္ေတာင္ အဆင္ေျပေသးတယ္” လုိ႔ ေျပာေတာ့ ေရာင္စဥ္ သေဘာက်စြာ ရယ္ပါတယ္။

          “အင္း ဒီအေျပာေလးေတြနဲ႔ပဲ ေက်နပ္ေနရတာပါပဲ”

          ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္ပဲ အတူတူ ေက်ာင္းျပန္တက္ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေရာင္စဥ္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္က ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ မိဘေတြကလည္း အရမ္းရင္းႏွီးတဲ့ ဟုိးငယ္ငယ္က ကြ်န္ေတာ္တုိ႔လုိပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြပါ။ သူနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔က ညီအစ္ကိုလုိပဲေပါ့။

          အၿမဲတမ္း တပူးပူးတတြဲတြဲ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ေနၾကတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကို မသိတဲ့သူဆုိရင္ ညီအစ္ကို အရင္းေတြလုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ေရာင္စဥ္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မ်က္ႏွာက်ကလည္း ဆင္တယ္ေလ။ အဲဒီလုိ ခ်စ္ခင္ၾကတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္မွာ ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္က ေရာင္စဥ့္အေပၚ အႏုိင္ယူတတ္ျခင္းျဖစ္ၿပီး ေရာင္စဥ္ အားနည္းခ်က္ကေတာ့ အၿမဲအႏြံတာခံတတ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

          ျဖဴစင္စြာ ေနလာခဲ့တဲ့ ငယ္ဘဝေတြကေန တျဖည္းျဖည္း ရင္ခုန္လာတတ္တဲ့ အခ်ိန္ေတြ ေရာက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ အခ်စ္ကို သင္ယူဖုိ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႏွလံုးသားေတြ အသင့္ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အသင့္ျဖစ္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏွလံုးသားေတြအတြက္ အခ်စ္ဆုိတာကေတာ့ အသင့္ျဖစ္မေနခဲ့ပါဘူး။ ပါးနပ္စြာပဲ ပုန္းလွ်ိဳးေနခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ႀကိဳးစား႐ွာေဖြေပမယ့္ ေပ်ာက္ခ်က္သား ေကာင္းေနခဲ့ပါတယ္။

♣ ♣ ♣ ♣ ♣

          ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ေရာင္စဥ္မွာ Heart Attack ႐ွိေၾကာင္း သိလုိက္ရတာက ၁၀ တန္း ေအာင္စာရင္းေတြ ထြက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေန႔က ေအာင္စာရင္းကို အေစာႀကီး ကြ်န္ေတာ္သိႏွင့္ၿပီး ျဖစ္ေပမယ့္ ေရာင္စဥ္ကေတာ့ မသိေသးပါဘူး။

          ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ကတိတစ္ခု ထားထားတယ္။ အဲဒါကေတာ့ တကၠသိုလ္တစ္ခုကို အတူတူ တက္ႏုိင္ဖုိ႔၊ အဲဒီအတြက္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ တူညီတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ထားခဲ့ၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ဆီ ေရာင္စဥ္ ေရာက္လာတ့ဲ အခ်ိန္မွာ……

          “သူငယ္ခ်င္း ေအာင္စာရင္း သြားၾကည့္ရေအာင္ေလ။ ငါေတာ့ ရင္ေတြ ခုန္လုိက္တာကြာ။ ငါတုိ႔ မွန္းထားသလုိ ျဖစ္မွာပါေနာ္ သူငယ္ခ်င္း” လုိ႔ စိတ္လႈပ္႐ွားစြာနဲ႔ ေရာင္စဥ္က ေျပာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က မ်က္ႏွာမေကာင္းစြာပဲ…

          “သြားေတာ့ ေရာင္စဥ္။ ငါ မလုိက္ေတာ့ဘူး” လုိ႔ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲေနတဲ့ ပံုစံနဲ႔ ေျပာလုိက္ပါတယ္။

          “ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ။ မင္း မ်က္ႏွာလည္း မေကာင္းပါလား” ဆုိတဲ့ ေရာင္စဥ့္စကားအဆံုးမွာ

“ငါတုိ႔ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ျဖစ္ မ… မလာေတာ့ဘူး ေရာင္စဥ္။ ငါ… ငါ ႐ုိး႐ုိးပဲ ေအာင္တယ္။ မင္းက All D နဲ႔” လုိ႔ ကြ်န္ေတာ္႐ႈိက္သံေတြၾကားက စကားေတြကို အားယူၿပီး ေျပာလုိက္ပါတယ္။

“ဟာ”

ေရာင္စဥ္ တစ္ခုခုကို အႀကီးအက်ယ္ ဆုံး႐ံႈးသြားလုိ႔ Shock ရသြားသလုိမ်ိဳး ၿငိမ္သက္သြားပါတယ္။ ၿပီးမွ

“ဘယ္လုိေတြ ျဖစ္ရတာလဲဟင္။ ငါတုိ႔အတူတူ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတာပဲ မဟုတ္လား။ ငါ မယံုဘူးကြာ။ မယံုဘူး” လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အံႀကိတ္လုိက္ရင္း…

“မယံုလုိ႔ မရေတာ့ဘူး ေရာင္စဥ္။ ငါတုိ႔ဘဝအတြက္ အဆံုးအျဖတ္ေပးသြားၿပီ။ ငါတုိ႔… ငါတုိ႔ လက္ခံရေတာ့မွာပဲ” လုိ႔ ႏွစ္သိမ့္ေပမယ့္…

“လံုးဝ လက္မခံဘူးကြာ။ ငါတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ တကၠသိုလ္ကို အတူတူ တက္မယ္” လုိ႔ ေရာင္စဥ္ ေၾကေၾကကြဲကြဲ ေရ႐ႊတ္ေနဆဲမွာပဲ ကြ်န္ေတာ္ ေရာင္စဥ္ကိုၾကည့္ၿပီး ထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့ မ်က္ရည္ေတြ က်လာပါတယ္။ အခ်ိန္ခဏေလးအတြင္းမွာပဲ ေရာင္စဥ္မ်က္ရည္ေတြ က်ရင္း…

“ဒါဆုိ…. ငါတုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တာေတြ သြားၿပီေပါ့။ ဟုတ္လား….. သူငယ္ခ်င္း။ ငါတုိ႔ ေက်ာင္းအတူတူ မတက္ရေတာ့ဘူးေပါ့… ဟုတ္လား” လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ေရာင္စဥ့္စကားေတြ နားေထာင္ရင္းနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ေတာင္ သူနဲ႔ ပုိေဝးသြားသလုိ ခံစားရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ေခါင္းညိတ္ျပလုိက္ေတာ့….. “ဟာ” လုိ႔ ေရာင္စဥ္ ညည္းညဴရင္း ကြ်န္ေတာ္ေ႐ွ႕မွာ ႐ုတ္တရက္ လဲက်သြားပါတယ္။

“ဟင္… ေရာင္စဥ္… ေရာင္စဥ္ ငါ… ငါ မင္းကို စလုိက္တာပါကြာ ေရာင္စဥ္”

ကြ်န္ေတာ္ လြန္သြားပါတယ္။ ေရာင္စဥ္က တစ္ခုခုဆုိ အရမ္း sensitive ျဖစ္တတ္တာ သိလ်က္ ကြ်န္ေတာ္ စခဲ့မိလုိ႔ အဲဒီေန႔က ေရာင္စဥ္ကို ညိမ္းအထူးကုေဆးခန္းမွာ တင္လုိက္ရပါတယ္။ အဲဒီကမွတဆင့္ သိရတာက ေရာင္စဥ္မွာ Heart Attack ႐ွိတယ္ဆုိတာပါပဲ။

အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကြ်န္ေတာ္ Heart Attack ဆုိတာႀကီးက ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကို ခြဲပစ္မွာလားလုိ႔ စိတ္ေျခာက္ျခားစြာ ေတြးမိပါတယ္။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ကို ခြဲပစ္တာ အခ်စ္ပါ ပဲ။ ရက္စက္စြာပဲ ဆံုစည္းခြင့္ကို မေပးခဲ့ပါဘူး။

♣ ♣ ♣ ♣ ♣

          “သူငယ္ခ်င္း သမုိင္းေတြထဲမွာ အေႂကြးမေပးႏုိင္လုိ႔ လူကို ကြ်န္အျဖစ္ သိမ္းတယ္ဆုိတာေလ။ အဲဒါ ယံုသလား”

          ေရာင္စဥ္ရဲ႕စကားကို ကြ်န္ေတာ္က…

          “ဟုတ္ခဲ့မွာေပါ့။ အဲဒီေခတ္ေတြမွာ ယဥ္ေက်းမႈလည္း မထြန္းကားခဲ့သလုိ လူ႔အခြင့္အေရးဆုိတာကိုလည္း သိပ္မွ အေလးမထားၾကတာပဲ။ ၿပီးေတာ့ သက္ဦးဆံပုိင္ ဘုရင္စနစ္ေတြ ႐ွိခဲ့တာကိုး ” လုိ႔ ျပန္ေျဖေတာ့

          “အခုေခတ္မွာလည္း တကယ္ အဲလုိ႐ွိတယ္။ သိလား သူငယ္ခ်င္း” ဆုိတဲ့စကားကို ကြ်န္ေတာ္က မယံုၾကည္သလုိ ခပ္ဖြဖြရယ္ေတာ့…

          “မရယ္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္း။ တကယ္ပါ” လုိ႔ ေျပာပါတယ္။

          ေရာင္စဥ္ရဲ႕ အတည္ေပါက္စကားေၾကာင့္ “ ကဲ ဒီလုိဆုိ ဘယ္သူက ဘယ္သူ႔ကို အေႂကြးနဲ႔ သိမ္းေနလို႔လဲ” လုိ႔ ကြ်န္ေတာ္က ေမးေတာ့ ေရာင္စဥ္ အၾကာႀကီး ၿငိမ္သက္သြားပါတယ္။ ၿပီးေတာ့…

          “မနက္ျဖန္ Patho ေရာ၊ Micro ပါ tutorial ႐ွိတယ္ကြာ။ စာက်က္ရေအာင္” ဆုိၿပီး စကားလမ္းလႊဲလုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေရာင္စဥ္ ကြ်န္ေတာ့္ကို အၾကာႀကီး စုိက္ၾကည့္ေနတယ္။ အဲဒီအၾကည့္က ဘာနဲ႔ တူသလဲဆုိ ရင္ ဥယ်ာဥ္မွဴး တစ္ေယာက္က သူ သိပ္ျမတ္ႏုိးတဲ့ အပင္ေလးကို အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ ၾကည့္ေနတတ္တဲ့ အၾကည့္မ်ိဳးပါ။

          အခုခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ေရာင္စဥ္က ေဆးတကၠသုိလ္တစ္ခုက တတိယႏွစ္ေက်ာင္းသားေတြ ျဖစ္ေနၾကပါၿပီ။ ေရာင္စဥ္ရဲ႕ အၾကည့္ေတြ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚ အေရာင္းေျပာင္းလာတာကို ကြ်န္ေတာ္ သတိထားမိေနတာလည္း ၾကာေနခဲ့ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအေရာင္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္ နားလည္သလုိလုိ ႐ွိေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ မသိတတ္ခဲ့ပါဘူး။ ရင္ေတာ့ ခုန္ပါတယ္။ ေရာင္စဥ့္ရဲ႕ ဂ႐ုစုိက္မႈေတြ ကြ်န္ေတာ့္ကို တခါတေလ  သူၾကည့္ရင္း သက္ျပင္းေမာႀကီး ခုိးခ်တတ္တာေတြက ကြ်န္ေတာ္ သူ႔ဆီက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ တစ္ခုကို တည္ေဆာက္ဖုိ႔ တြန္းအားေပးေနသလုိပဲ။ တခါတေလ သူ ေျပာတတ္တဲ့….

          “သူငယ္ခ်င္း မင္း ရည္းစားမထားနဲ႔ကြာ” ဆုိတဲ့ စကားေတြကုိ ကြ်န္ေတာ္က ဘာျဖစ္လုိ႔လဲလုိ႔ ျပန္ေမးတုိင္း…..

          “ငါ မင္းကို ႏွေျမာလုိ႔” အဲဒီလုိပဲ သူ ေျဖတတ္ပါတယ္။

          သူနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ၾကားက ဆက္ဆံေရးက တစ္ခုခုကို ဦးတည္တာလည္း ျဖစ္ႏုိင္ၿပီး ေရာက္ႏွင့္ေနခဲ့တာလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါ့မလားဆုိတဲ့ သံယယေတြနဲ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ အလုပ္မ်ားလာေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ ထဲ အစြဲတစ္ခုက ဝင္ေရာက္လာပါတယ္။ ေရာင္စဥ္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ခ်စ္ေနသလားဆုိတဲ့ သံသယအစြဲပါပဲ။ မွားတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အဲဒီအမွားကိုပဲ တစ္သက္လံုး ဆက္မွားလုိက္ခ်င္ပါေတာ့တယ္။ ေယာက္်ားေလး တစ္ဦးက ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးတယ္ဆုိတာ ဘယ္သူကမွ လက္မခံၾကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဆက္ၿပီး ႐ုိးသားေနရဦးမွာ ေပါ့။ တကယ္ဆုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ဦးစလံုးက သိေနၾကသလုိလုိနဲ႔ မပြင့္လင္းခဲ့ၾကပါဘူး။

          ေရာင္စဥ္ မင္း ငါ့ကို ဖြင့္ေျပာသင့္တယ္ကြာ…….။

♣ ♣ ♣ ♣ ♣

           ေရာင္စဥ္နဲ႔ကြ်န္ေတာ္ တတိယႏွစ္မွာပဲ ေရာင္စဥ့္ေဖေဖ ဆံုးပါတယ္။ ေရာင္စဥ္တုိ႔ မိသားစု ေတာ္ေတာ္ အခက္အခဲ ေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္တစ္ခုမွာပဲ ေရာင္စဥ္တုိ႔အိမ္ကို ကြ်န္ေတာ္ မရင္းႏွီးခဲ့တဲ့ လူစိမ္းေတြ ဝင္ထြက္ သြားလာေနတာကို သတိထားမိခဲ့ပါတယ္။ ေရာင္စဥ္ကေတာ့ ဘာဆုိဘာမွ ဖြင့္မေျပာခဲ့ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ သိရသေလာက္ေတာ့ ေရာင္စဥ့္ေဖေဖရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေရာင္စဥ္ဆက္တက္ရမယ့္ ေက်ာင္းစရိတ္ကို တာဝန္ယူသလုိ ယိမ္းယုိင္သြားတဲ့ ေရာင္စဥ္တုိ႔ စီးပြားေရးကိုပါ ကူညီေထာက္ပံ့ေပးေနတယ္ ဆုိတာပါပဲ။

          အဲဒီသတင္းၾကားေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေရာင္စဥ္အတြက္ ဝမ္းသာမိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ဝမ္းသာသေလာက္ ေရာင္စဥ္ကေတာ့ အဲဒီေနာက္ပုိင္း ေပ်ာ္႐ႊင္ေနတာကို မေတြ႔ရပဲ ေအးစက္စက္ႏုိင္တဲ့ စက္႐ုပ္တ႐ုပ္နဲ႔ တူလာပါ တယ္။

          “သူငယ္ခ်င္း ငါ့ေရာဂါကို ႏုိင္ငံျခားထိ သြားကုမယ္လုိ႔ ေျပာၾကတယ္” လုိ႔ ေရာင္စဥ္ တစ္ခါ ေျပာဖူးပါတယ္။

          “ေကာင္းတာေပါ့ သူငယ္ခ်င္း။ မင္းလည္း နားလည္ေနတာပဲ။ ဟုိမွာက ပုိေကာင္းတယ္ေလ။ တခ်ိဳ႕ Treatment ေတြဆုိ ငါတုိ႔ႏုိင္ငံမွာ မလုပ္ႏုိင္ေသးဘူးပဲ။ တခါတေလ အဲဒီက ပညာ႐ွင္ေတြလာမွ Cooperate လုပ္ရတာပဲေလ။ သြားသင့္တာေပါ့”

          “တကယ္လုိ႔ ဟုိမွာ ငါ Settle Down ေနရမယ္ဆုိရင္ေရာ”

          ကြ်န္ေတာ္ ေရာင္စဥ့္မ်က္ႏွာကို အထိတ္တလန္႔ ၾကည့္လုိက္မိပါတယ္။

          “အဲေလာက္ႀကီးေတာ့ အေျခအေန မဆုိးေလာက္ပါဘူး ေရာင္စဥ္ရာ။ ေလွ်ာက္မေတြးပါနဲ႔”

          “ဟူး…. ငါေတာ့ မေနႏုိင္ဘူး၊ သူငယ္ခ်င္း။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ငါက ငါခ်စ္တဲ့သူေတြ႐ွိတဲ့ ေနရာမွာပဲ ငါ ေနခ်င္တယ္။ အထူးသျဖင့္ မင္းေပါ့…။ ငါေတာ့ မင္းနဲ႔ ခြဲႏုိင္မယ္ မထင္ဘူး”

          ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ တဒိတ္ဒိတ္နဲ႔ ဆူညံသြားတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ခြဲမေနႏုိင္လဲဆုိတာကိုပါ ထည့္ေျပာပါလား ေရာင္စဥ္ရယ္။

          “တခါတေလမွာေတာ့ ဘဝတုိးတက္ဖုိ႔ ျမင့္မားဖုိ႔ဆုိၿပီး စေတးပစ္လုိက္ရတာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ သိလား၊ သူငယ္ခ်င္း။ အဓိကကေတာ့ ငါတုိ႔ေတြ အခြင့္အေရးရလာရင္ ေ႐ြးခ်ယ္တတ္ရမယ္။ ငါ့ဘဝမွာေတာ့ ေ႐ြးခ်ယ္စ ရာထက္ လက္ခံလုိက္ရမယ့္ အခြင့္အေရးတစ္ခုပဲ ႐ွိတယ္ သူငယ္ခ်င္း”

          ဆက္စပ္မႈမ႐ွိတဲ့ ေရာင္စဥ့္စကားေတြကို ကြ်န္ေတာ္ အဲဒီအခ်ိန္က နားမလည္တတ္ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီေန႔က ေရာင္စဥ့္ကို ေတြ႔လုိက္ရတာ ေနာက္ဆံုးပါပဲ။ သူ ကြ်န္ေတာ့္ကို စကားလံုးမဲ့တဲ့ မ်က္ဝန္းေတြနဲ႔ အၾကာႀကီး စုိက္ ၾကည့္သြားတယ္။ ၿပီးေတာ့……

          “သူငယ္ခ်င္း ငါ ေစာေစာက ေျပာခဲ့သလုိေပါ့။ မင္း မ႐ွိႏုိင္မယ့္ ေနရာတစ္ခုကို ေရာက္ေနရၿပီ ဆုိရင္ေလ ငါ မေျပာခဲ့တဲ့ ငါ အသိမေပးခဲ့တဲ့ ငါ့စကားလံုးေတြကို ေဟာဒီက စာအုပ္ေလးက ေျပာျပလိမ့္မယ္။ တစ္ခု႐ွိတာ က ငါ မင္းကြယ္ရာကို ေရာက္သြားမွ မင္း ဖတ္ခြင့္႐ွိမွာေနာ္။ ငါ မင္းကို Blind Trust နဲ႔ ယံုၾကည္ေနမယ္။ ငါ မင္းအနား ႐ွိေနသေ႐ြ႕ ဒီစာအုပ္ေလးကို မဖတ္ပါနဲ႔” လုိ႔ ေျပာၿပီး ဒုိင္ယာရီစာအုပ္ပံုစံ စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ ေပးပါတယ္။ စာအုပ္ေလးက Lock ခ်ထားတာပါ။ ေရာင္စဥ္က ေသာ့ေလးပါ ေပးပါတယ္။

          “ေရာ့… ဒါေလးက ငါ မ႐ွိတာ ေသခ်ာသြားရင္ ငါ့ရဲ႕ စကားလံုးေတြရဲ႕ တံခါးေပါက္ကို ဖြင့္ေပးမယ့္ ေသာ့ေလးပါ”

          ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွ နားမလည္ေပမယ့္ ေရာင္စဥ္ေပးခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေလးကို လွမ္းယူလုိက္ရင္း…

          “ငါ ကတိေပးပါတယ္။ မင္း ငါ့ေဘးမွာ မ႐ွိေတာ့ရင္ မင္းရဲ႕ ကုိယ္စားေျပာျပမယ့္ ဒီစာအုပ္ေလးကို မင္း ႐ွိေနသေ႐ြ႕ ငါ ဘယ္ေတာ့မွ ဖြင့္မွာ မဟုတ္ပါဘူး” လုိ႔ ေျပာလုိက္ပါတယ္။

          ေရာင္စဥ္ ေက်နပ္စြာပဲ ၿပံဳးလုိက္ၿပီး….

          “ေက်းဇူးပဲ သူငယ္ခ်င္း။ ငါ အမွန္တရားတစ္ခုကို ႐ွာေဖြေတြ႔႐ွိသြားတယ္။ အဲဒါက ငါ … မင္းကို….”

          ဆက္မေျပာခဲ့ပါဘူး။ ေရာင္စဥ္ ကြ်န္ေတာ့္အေ႐ွ႕ကေန ထြက္သြားပါတယ္။ ေျပာမထြက္သြားခဲ့တဲ့ စကားလံုးေတြက ဘာျဖစ္ႏုိင္မလဲလုိ႔ ေျခရာေကာက္ရင္း ကြ်န္ေတာ္ က်န္ေနခဲ့ပါတယ္။

          အဲဒီေနာက္ ေရာင္စဥ္ကို မေတြ႔ရေတာ့ပါဘူး။ ႏုိင္ငံျခားကို Medical Check Up သြားလုပ္တယ္လုိ႔ပဲ ၾကားပါတယ္။ ေမေမ့ကို ေမးေတာ့လည္း တိက်တဲ့ အေျဖမရသလုိ ကြ်န္ေတာ္ ေရာင္စဥ့္အိမ္ သြားေတာ့လည္း မေတြ႔ရပါဘူး။ ပုိဆုိးတာက ေရာင္စဥ့္အိမ္တအိမ္လံုး ေသာ့ပိတ္ထားတာကိုပဲ ေနာက္ရက္ေတြမွာ ေတြ႔ရပါေတာ့ တယ္။

          ရက္အတန္ၾကာ ေပ်ာက္ေနၿပီးေနာက္မွာ ေရာင္စဥ္တုိ႔အိမ္မွာ လူတခ်ိဳ႕ ေတြ႔ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ေတြးမိတယ္။ ေတာ္ေသးတာပဲလုိ႔…. ဒီၾကားထဲ ေရာင္စဥ့္စာအုပ္ေလး မဖြင့္ၾကည့္မိတာ။ ေရာင္စဥ္ ကြ်န္ေတာ့္အနား ႐ွိေနဦးမွာပဲ။

          ေနာက္ရက္ေတြမွာ ရပ္ကြက္ထဲ ၾကားရတာက ေရာင္စဥ္ရဲ႕ မဂၤလာပြဲသတင္းပါပဲ။ မယံုႏုိင္လုိ႔ ေရာင္စဥ္အိမ္ လုိက္သြားေတာ့ ေရာင္စဥ္ေရာ၊ ေရာင္စဥ့္ေမေမပါ မ႐ွိပါဘူး။ ဒါဟာ ႐ုိးသားတဲ့ ကိစၥမဟုတ္မွန္း ကြ်န္ေတာ္ ရိပ္မိပါတယ္။ ရပ္ကြက္ထဲက လူေတြေျပာၾကတာကေတာ့ ေရာင္စဥ့္ကို ေထာက္ပ့ံေနတဲ့ လူႀကီးရဲ႕ သမီးနဲ႔ ေရာင္စဥ္တုိ႔ရဲ႕ မဂၤလာအခမ္းအနားကို ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ စီစဥ္ေနတဲ့အေၾကာင္းေတြ၊ လက္ထပ္ၿပီး ႏုိင္ငံျခားမွာ အေျခခ်မယ့္ အေၾကာင္းေတြပါပဲ။ အဲဒီသတင္းေတြေၾကာင့္ ေရာင္စဥ့္ေမေမနဲ႔ ေရာင္စဥ္ကို ေတြ႔ဖုိ႔ ကြ်န္ေတာ္ ႀကိဳးစားခဲ့ေပမယ့္ ေတြ႔ခြင့္မရခဲ့ပါဘူး။ ေမေမ့ကို ခ်ဥ္းကပ္ေတာ့လည္း အခ်ည္းႏွီးပါပဲ။ အဲဒီလုိနဲ႔ ေရာင္စဥ္ ကြ်န္ေတာ့္ဘဝထဲက ေပ်ာက္သြားလုိက္တာ…..

♣ ♣ ♣ ♣ ♣

          ေလွ်ာက္လမ္းေပၚမွာ သတုိ႔သမီးလက္ကိုတြဲၿပီး ေလွ်ာက္လာတဲ့ ေရာင္စဥ္ ကြ်န္ေတာ္ ႐ွိေနတဲ့ စားပြဲနား အေရာက္မွာ သူ႔ေျခလွမ္းေတြ ေႏွးသြားသလုိပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္က ထင္လုိက္မိတဲ့ အမွားတခုလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။

          ကြ်န္ေတာ့္ကိုေတာ့ သူျမင္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေမွာင္ရိပ္က်ေနတဲ့ ေထာင့္တစ္ရာက ကြ်န္ေတာ့္ကို သူ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔မွ ေတြ႔ျမင္ဖုိ႔ဆုိတာ ဘယ္လုိမွ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ အံ့ဩစရာေကာင္းတာက ေရာင္စဥ့္ေျခလွမ္းေတြ တကယ္ေႏွးသြားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲ ဒိတ္ခနဲ ျဖစ္သြားၿပီး တုန္လႈပ္သြားပါတယ္။

          သူ အသိမခံခ်င္တဲ့၊ မလာေစခ်င္ခဲ့တဲ့ မဂၤလာပြဲမွာမ်ား ကြ်န္ေတာ့္ကို ေတြ႔သြားခဲ့ရင္…..

          ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ေျခာက္ျခားစြာပဲ မေတြ႔ပါေစနဲ႔လုိ႔ ဆုေတာင္းရင္း အနားက လူရိပ္ေတြၾကားထဲ ကုိယ္ကို ညြတ္ထားလုိက္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္စားပြဲကေန ေက်ာ္သြားၿပီး မဂၤလာစင္ျမင့္ေပၚကို ျမန္ျမန္ ေရာက္သြားပါေစေတာ့လုိ႔ပဲ ဆုေတာင္းေနမိပါေတာ့တယ္။

          ဒီအနားတဝုိက္မွာ ကြ်န္ေတာ္ ႐ွိေနတယ္ဆုိတာမ်ား သူ သိေနသလား မသိဘူး။ ေရာင္စဥ္ ကြ်န္ေတာ္ ႐ွိေနတဲ့ ေနရာဘက္ကို မ်က္လံုးေတြ ေရာက္လာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ တကုိယ္လံုးက ေသြးေတြ ထိတ္လန္႔ ေအးစက္ကုန္ၿပီး ဒီေနရာကေနပဲ ထြက္ေျပးသြားလုိက္ခ်င္ပါတယ္။

          ေရာင္စဥ့္အမူအယာေၾကာင့္ ေဘးက သတုိ႔သမီးပါ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိတဲ့ အၾကည့္နဲ႔ စူးစမ္းလာပါတယ္။ ဟန္ေဆာင္ၿပံဳးထားတဲ့ ေရာင္စဥ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြ ျဖဴေဖ်ာ့လာတယ္လုိ႔ ထင္ရၿပီး တျဖည္းျဖည္း တုန္ရီလာတယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ေျခလွမ္းေတြ လံုးဝရပ္ဆုိင္းသြားတယ္။ သတိလက္လြတ္ ျဖစ္သြားပံုရတဲ့ ေရာင္စဥ့္ ပံုစံေၾကာင့္ ဧည့္ခံပြဲက လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ အၾကည့္က ကြ်န္ေတာ့္ စားပြဲဝုိင္းဆီကို ေရာက္လာၾကပါတယ္။ သူ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ႐ွာေတြ႔သြားခဲ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ သူနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္း မဆုိင္ရဲလုိ႔ အၾကည့္လႊဲလုိက္ခ်ိန္မွာ သူလည္း မဂၤလာစင္ျမင့္ဘက္ကို ျပန္ဦးတည္သြားတာကို သိလုိက္ပါတယ္။ သူ ကြ်န္ေတာ့္ဆီကေန အၾကည့္ေတြ ခြာသြားခ်ိန္မွာ သူ႔မ်က္လံုးအိမ္မွာ မီးေရာင္ေၾကာင့္ လက္ေနတဲ့ မ်က္ရည္စေတြကို ကြ်န္ေတာ္ ေတြ႔လုိက္မိပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ပဲ သူ႔မဂၤလာပြဲကို ကြ်န္ေတာ္ တက္ေရာက္ ခ်ီးျမွင့္တယ္ဆုိတာ သူ သိသြားခဲ့ပါတယ္။

          ကြ်န္ေတာ့္အနားကေန ထြက္သြားေတာ့ အၾကပ္အတည္းတစ္ခုကေန ကြ်န္ေတာ္ လြတ္ေျမာက္သြားလုိ႔ သက္သာသလုိ ခံစားရေပမယ့္ ေရာင္စဥ့္ရင္ထဲမွာေတာ့ တစံုတရာ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ျဖစ္ေနတာကို ကြ်န္ေတာ္ သိေနရသလုိပါပဲ။

          ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ေတြ ေလးလံလာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေက်ာခုိင္းထြက္သြားၿပီျဖစ္တဲ့ ေရာင္စဥ့္ကို ေၾကေၾကကြဲကြဲ ၾကည့္ေနမိတုန္း ကြ်န္ေတာ့္နားထဲမွာ ႐ုတ္တရက္ ဆူဆူညံညံ အသံတခ်ိဳ႕ကို ၾကားလုိက္ရပါ တယ္။

          အသံလာတဲ့ဘက္ကို ကြ်န္ေတာ္ ၾကည့္မိေတာ့ မဂၤလာစင္ျမင့္နားကျဖစ္ၿပီး လူေတြ ဝိုင္းအံုေနတာကို ေတြ႔လုိက္ပါတယ္။ စုိးရိမ္ေနတဲ့ သတုိ႔သမီးနဲ႔ တျခားလူေတြကို ေတြ႔ရေပမယ့္ သတုိ႔သားက ေပ်ာက္ေနပါတယ္။

          ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲ ထိတ္ခနဲ႔ျဖစ္သြားၿပီး အဲဒီေနရာကို ေျပးသြားမိပါတယ္။

          “ေရာင္စဥ္ေရ……..”

♣ ♣ ♣ ♣ ♣

          အခုခ်ိန္မွာ ေရာင္စဥ္ေပးခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေလးကို ကြ်န္္ေတာ္ ဖတ္ခြင့္ရပါၿပီ။ သူ ေျပာခဲ့သလုိပဲ သူ ကြ်န္ေတာ့္အနား ဘယ္ေတာ့မွ မ႐ွိႏုိင္ေတာ့တဲ့ အေျခအေနကို ကြ်န္ေတာ္ ရလုိက္ပါၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္ အသက္႐ွင္ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ေဟာဒီကမၻာမွာ ေရာင္စဥ္ဆုိတဲ့ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ပါၿပီ။

          သူ ေလွာင္ပိတ္ပစ္ခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ စကားလံုးေတြကို ဖြင့္ေနစဥ္မွာ ကြ်န္ေတာ့္လက္ေတြ တုန္ရီေနပါတယ္။ စာအုပ္ေလးကို လွန္လုိက္ေတာ့ ဝုိင္းစက္ေနတဲ့ (ကြ်န္ေတာ္ သေဘာက်ခဲ့ရတဲ့) ပံုႏွိပ္စာလံုးေတြနဲ႔ တူတဲ့ လက္ေရးေလးေတြကို ေတြ႔လုိက္ရတယ္။

          သူငယ္ခ်င္း

        ငါ ရင္ခုန္တတ္တဲ့ အ႐ြယ္မွာ ငါ စၿပီး လူတစ္ေယာက္ကို အရမ္းခ်စ္မိသြားခဲ့တယ္။ ငါ ဖြင့္ေျပာလုိ႔ရခဲ့ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလုိ႔လည္း ငါ စိတ္ကူးေတြ ယဥ္ခဲ့မိတယ္။ ငါ ခ်စ္မိတဲ့ သူတစ္ေယာက္ကေလ မိန္းကေလးဆုိရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ

          ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ထဲ ထိတ္ခနဲ႔ ျဖစ္သြားတယ္။ ဒါဆုိ ေရာင္စဥ္က မိန္းကေလး မဟုတ္တဲ့ တစ္ေယာက္ကို ခ်စ္မိေနခဲ့တယ္ေပါ့။

          ငါ တခါတေလ ေတြးမိတယ္။ ငါ့လုိ Heart Attack ႐ွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ကို ဘယ္သူကမ်ား ခ်စ္သူအျဖစ္ ခ်စ္ႏုိင္မလဲေပါ့ေလ။ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ေတာ့ေရာ ငါ ဘယ္ေလာက္အခ်ိန္ထိ သူ႔အနား ေနေပးႏုိင္မွာလဲေပါ့။ အားလံုး ေၾကကြဲစရာေတြပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္ဆုိၿပီး ငါ ႀကိတ္မွိတ္ မ်ိဳသိပ္ပစ္ခဲ့တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေရ…. တခ်ိဳ႕စကား လံုးေတြက ဖြင့္မေျပာပဲထားတာက ပုိအဓိပၸါယ္ ႐ွိေနတတ္တယ္ေလ။

        ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ကို ပန္းတစ္ပြင့္နဲ႔ တင္စားတာက သိပ္သဘာဝမက်ဘူး ဆုိေပမယ့္ မင္းကေတာ့ ငါ့အတြက္ ပန္းတစ္ပြင့္ပါပဲ။

        ဘယ္သူ႔အတြက္ ဖူးပြင့္ခဲ့လဲ ဆုိတာေတာ့ ငါ မသိခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဥယ်ာဥ္မွဴးအျဖစ္နဲ႔ပဲ ငါ ေက်နပ္ခဲ့တာပါ။ ပန္းပြင့္ေလး မသိႏုိင္ခ့ဲတဲ့ ကြယ္ရာမွာေတာ့ ငါ့ရင္ထဲက အသံတိတ္ ခ်စ္စကားေတြ ေျပာေနမိတာ ပဲ့တင္ထပ္လုိ႔….

        ငါ့ဘဝမွာ ေယာက္်ားေလး တစ္ေယာက္ကို ခ်စ္မိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါကလည္း တစ္ဘဝလံုးစာပဲ သူငယ္ခ်င္း။ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ မျဖစ္ရတဲ့ ဘဝထဲမွာ ျဖစ္သင့္တာကိုပဲ ဦးစားေပးရေပမယ့္ ငါ့ႏွလံုးသားက စက္႐ုပ္ မဟုတ္ခဲ့ဘူး။

        ေ႐ြးခ်ယ္စရာ ဘာမွမ႐ွိတဲ့ ငါ့ဘဝမွာ ငါ့ဆႏၵကို ေခ်ာင္ထုိးၿပီး အားလံုးအဆင္ေျပေအာင္ ေနဖုိ႔ေတာ့ ငါဟာ သံပတ္မလုိပဲ  စက္႐ုပ္ဆန္ခဲ့ပါတယ္။

        တစ္ႀကိမ္တစ္ခါေလာက္ေတာ့ ငါ ဖြင့္ေျပာခ်င္ခဲ့ပါတယ္။ ငါ မင္းကို သိပ္ခ်စ္တယ္လုိ႔….

        င့ါ တစ္သက္မွာ တစ္ခါပဲ ခ်စ္မိခဲ့တဲ့ အခ်စ္ေတြကိုေတာ့ ငါ ဖြင့္ေျပာခဲ့မွာ မဟုတ္ဘူး ပန္းေလေရ။ ငါ့ရင္ထဲမွာ တစ္သက္လံုး ဝွက္သြားေတာ့မယ္။ အျမတ္တႏုိးနဲ႔ ငါ ဝွက္ထားမယ့္ ပန္းေလးေပါ့။

        ငါ့ရဲ႕ ႏွလံုးသားျပတုိက္မွာ မ်ိဳသိပ္မႈဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္က ပန္းေလးတစ္ပြင့္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ငါ့အခ်စ္ေတြကိုေတာ့ ႐ုိးသားစြာနဲ႔ အသိေပးခဲ့ပါတယ္ ပန္းေလးေရ…။

        အနားမွာ မ႐ွိႏုိင္ေတာ့ေပမယ့္ ငါ့ရင္ထဲမွာေတာ့ ဘယ္ေနရာကိုပဲေရာက္ေရာက္ မင္း အၿမဲ႐ွိေနမွာပါ။ မျဖစ္ႏုိင္တဲ့ ဘဝေတြမွာ ေ႐ွ႕ဆက္မတုိးၾကတာပဲ ေကာင္းပါတယ္။

        ငါတုိ႔ေတြက ခ်စ္ခြင့္ေတာ့ ႐ွိေပမယ့္ ေပါင္းစည္းခြင့္ မ႐ွိဘူးေလ။ ပတ္ဝန္းက်င္က လက္ခံတဲ့ စံုတြဲေလးျဖစ္ရင္ေတာ့ သိပ္ကိုေကာင္းမွာေပါ့။ ဒီဘဝမွာေတာ့ ဒီအတုိင္းေလးပဲ ေနတာ ေကာင္းတာမုိ႔ ေတာ္ရာကပဲ ငါ လြမ္းေနေတာ့မယ္။

        မင္းဟာ…..

ငါ သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ ငါ့ရင္ထဲက ရင္ဝွက္ပန္းေလးပါပဲ…….။

          ကြ်န္ေတာ္ စာမ်က္ႏွာ Blank ျဖစ္သြားတဲ့ စာအုပ္ေလးကို ပိတ္လုိက္ရင္း ရင္ထဲက နာက်င္မႈနဲ႔အတူ မ်က္ရည္ေတြ က်လာပါတယ္။

          ေရာင္စဥ္ရယ္…

          ငါဟာ မင္းရဲ႕ ရင္မွာဝွက္ထားတဲ့ ပန္းေလးတစ္ပြင့္တဲ့လား။

          ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါ ေက်နပ္ပါတယ္။ ငါ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကြာ…။

          ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ငါ့အေပၚထားတဲ့ မင္းရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေတြကိုေတာ့ မင္းဝွက္မသြားခဲ့လုိ႔ေပါ့…..။

 

ဝုိင္

Credit to www.colorsrainbow.com

Note: က်ြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ေရးထားတာမဟုတ္ပါဘူး ကာလာရိန္းဘုိးမွာဖတ္ရျပီး သေဘာက်လို႕ျပန္လည္ေ၀ငွျခင္းျဖစ္ပါေၾကာင္း အသိေပးပါတယ္ခင္ဗ်။

Nov 5th

Love is an accident?

By Alex aung

အခ်စ္ဆိုတာ တစ္ခါတေလ အလြမ္းေတြကိုယူေဆာင္လာတတ္သလား?

ျပီးေတာ့.......

အလြမ္းဆိုတာကေရာ ရင္ထဲကိုနက္ရႈိင္းစြာ စူးနင့္ ခံစားေစတတ္ပါသလား။

သူမ်ားေတြအတြက္ေတာ့ အလြမ္းဆုိတာကို ဘယ္လိုရရွိခံစားတတ္ၾကတယ္ဆိုတာ မသိေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့

အလြမ္းဖ်ားနာက်ေအာင္ ခံစားေနရသည္မွာအမွန္။

စကားမစပ္ေျပာရရင္ ဒီလိုအခ်စ္ဆိုတာ ခံစားေနမိတာကိုက သူ႔စကားအရေတာ့ မျဖစ္သင့္တဲ့အရာလည္းျဖစ္သည္ဆိုပဲ။

 

x           x           x

 

ကိုယ့္ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ကို ဖြင့္ေျပာျပျပီး ခင္မင္ခြင့္ေတာင္းသူမ်ိဳးၾကံဳဆံုဖူးၾကပါရဲ႕လား။ ကိုယ့္ကို အထင္အျမင္

ေသးသြားေစမယ့္ အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးကိုေလ။

လူဆိုတာ ေကာင္းတာေလးကို၀တ္ ေကာင္းတာေလးကိုစား ေကာင္းတဲ့ေနရာေလးမွာေနလို႔ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္

တစ္ခါတေလ အပ်င္းေျပ ဒိတ္ဖို႔အေဖာ္ရွာတာကိုပင္ ရုပ္ေခ်ာအေျပာေကာင္း ခပ္မိုက္မိုက္ေလးေတာ့ျဖစ္ေစ

ခ်င္ၾကသည္မွာ အမွန္။

သူမ်ားနဲ႔မတူ မိတ္ဆက္ခင္မင္လာသူ သူ႔ကိုလည္း အစပထမေတာ့ အရင္လူေတြလို သေဘာထားခ့ဲသည္။

ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ သူဘယ္လိုပဲေျပာလာသည္ျဖစ္ေစ ခံစားခ်က္မဲ့ ႏွလံုးသားကေတာ့ လႈပ္ရွားမေနခဲ့တာအမွန္ပါ။

အတူအျပင္ထြက္ၾကတယ္၊ အတူစကားေျပာၾကတယ္၊ သူ႔အလုပ္က မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ မိတ္ဆက္ထိေတြ႔ေစတယ္။

အင္း... သူနဲ႔ေနရတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါလား။ ျပီးေတာ့ အထီးက်န္ခံစားမႈလည္း နည္းနည္းေလ်ာ့လာသလိုပါပဲ။

လူဆိုတာ စကားအတူေျပာမိတိုင္း စကားလက္ဆံုက်ဖို႔ခဲယဥ္းသည္။ သူေျပာတဲ့စကားကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ႏွစ္ႏွစ္

ျခိဳက္ျခိဳက္လက္ခံမိသည္မွာ မဆန္းၾကယ္ 'မင္းနဲ႔စကားေျပာရတာ အဆင္ေျပတယ္ same level ပါတဲ့'။

ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာမ်ိဳးကို စတင္လိုက္သည္ျဖစ္ေစ အဆင္ေျပစြာေဆြးေႏြးႏိုင္ စကားလက္ဆံုက် ႏိုင္ခဲ့ၾကတာ

မၾကာခဏပါ။

သူကေလ "မင္းငါ့ကို ခ်စ္ေအာင္ေနႏိုင္တယ္၊ စြဲမက္ေအာင္လည္းလုပ္ႏိုင္ တယ္.....တကယ္လို႔ မင္းငါနဲ႔

လမ္းခြဲခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ႏႈတ္ဆက္စကားမဆိုဘဲ တိတ္တိတ္ေလးထြက္သြားပါ။" လို႔ေျပာခဲ့တာ ဆိုေတာ့

ကြၽန္ေတာ့္ ရင္ထဲမွာ လက္ခံခ်င္မိသလိုျဖစ္ခဲ့ရျပန္တယ္။

အခ်စ္တဲ့လား။

အခ်စ္ဆိုတာ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ယံုၾကည္မႈရွိမွ အခ်စ္ဆိုတာျဖစ္ေပၚလာႏိုင္သလားလို႔........ေလ။


x           x           x

 

အစိုးရမဟုတ္တဲ့အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုမွာ အလုပ္လုပ္ပါတယ္ သူက။ ျပီးေတာ့လည္း ရာထူးၾကီးၾကီးရထားသူပါ။

နယ္ကတက္လာတာခ်င္းအတူတူ သူ႔က်ိဳးစားမႈ ရရွိထားတဲ့ရာထူး ေနာက္သူ႔ရဲ႕ေအးေဆးတည္ျငိမ္တတ္တဲ့

အေတြးအေခၚေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔သူ႔ကိုညႊတ္လာေစတဲ့အခ်က္မ်ားျဖစ္ပါတယ္။

ေအးေဆးတည္ျငိမ္တတ္တယ္ဆိုတာ....သူ႔ကိုမခ်စ္မိခင္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အလြန္႔ကိုသေဘာက်စရာ

ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ကိုၾကည့္လိုက္ရင္ အျမဲရယ္ျပံဳး ေနတတ္တာ....သူ႔၀မ္းနည္းမႈကိုဘယ္ေတာ့မွမျမင္ဖူးခဲ့ပါဘူး

အခုခ်ိန္ထိေပါ့။

သူ႔တုိက္ခန္း ၀ရံတာကေနလွမ္းၾကည့္လိုက္ရင္ ေရႊတိဂံုဘုရားကို ၾကည္ညိဳဖြယ္ဖူးေမွ်ာ္ရတာ မနက္ခင္းတိုင္း။ သူဟာ

အလုပ္တစ္ခုကို ဇြဲနဲ႔လုပ္ကိုင္တတ္သူလည္းျဖစ္ျပန္တယ္။ သူ႔အေမနဲ႔ ညီရန္ကုန္ အလည္လာမယ္ဆိုေတာ့ လူပ်ိဳ

တိုက္ခန္းထံုးစံအတိုင္း ညစ္ပတ္ေနတာကို တစ္ညလံုးမအိပ္ဘဲ ရွင္းလင္းေနေတာ့တာေလ။ အဆူမခံခ်င္လို႔မဟုတ္ဘ ဲ

တကယ့္ကိုစိတ္ပါလက္ပါ လုပ္ကိုင္ေနတာကိုၾကည့္ျပီး သူ႔စိတ္သဘာ၀ကို အနည္းငယ္ရိပ္စားမိလာသလိုပါပဲ။

ျပီးေတာ့ေလ....သူဟာ သူ႔စိတ္အမွန္ကိုတကယ့္ကို ဖံုးကြယ္ႏိုင္သူလို႔ေျပာရင္ရသလို အလုပ္ကိုခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူ

အလုပ္ကိုဦးစားေပးႏိုင္လြန္းသူဆိုတာကို တျဖည္းျဖည္းသိလာရ ေတာ့ ဘာမွန္းမသိတဲ့ ၀န္တိုျငဴစူ စိတ္ေတြ

ထူးဆန္းစြာ ၀င္လာတာ ကိုယ့္ဘာသာေတာင္ အ့ံၾသမိတဲ့အထိ။ ကိုယ့္ကိုအခ်ိန္ သိပ္မေပးႏိုင္ေတာ့တာ သူ႔အလုပ္

သဘာ၀အရ နယ္ေတြကို တစ္လကိုးသီတင္းထြက္ေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္ အခ်စ္စိတ္ေတြ သူ႔အေပၚခ်စ္ခင္ တြယ္တာ

တဲ့စိတ္ေတြ မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေပၚလာေနတယ္ ဆိုတာသူ႔ကိုေျပာျပမိေတာ့ "မင္းအဲဒီလို မခံစားပါနဲ႔ ၊

ကိုယ္တို႔ဟာ ေယာက္်ား မိန္းမ သာမန္ခ်စ္သူ အတြဲမ်ိဳး မဟုတ္ၾကဘူးေလ။ သဘာ၀က်က်ေနထိုင္တတ္ဆန္းပါ" တဲ့။

သူဟာ အရမ္းေအးစက္လြန္းသူပါပဲ၊ ေတြ႔ဖို႔ဆံုဖို႔ကို ကိုယ့္ဘက္ကအျမဲက်ိဳးစားခဲ့ရတာ။ ကိုယ့္က မင္းငါ့ကို

တန္ဖိုးမထားဘူး၊ အေရးမစိုက္ဘူး စသျဖင့္သူ႔ကို စကားျပစ္တင္ဆို မိခဲ့တာမၾကာခဏ။ဒါေပမဲ့ သူကကိုယ္တို႔

ဘယ္ေန႔ေတြ႕မယ္လို႔ေျပာလိုက္တာ နဲ႔တစ္ျပိဳင္နက္ သူ႔အေပၚျငဴစူတဲ့စိတ္ေတြဘယ္ေရာက္ကုန္မွန္းမသိပါေလ။

ဟား...ဟား....မခ်စ္မိခင္ တုန္းကေတာ့ ေအးဆက္တည္ျငိမ္ေနတတ္မႈကို သေဘာက်မိခဲ့သေလာက္ အခုအခ်ိန္

မွာေတာ့ အဲဒီေသြးေအးတတ္တာကို အျပစ္လို႔တစ္ခါတေလအေတြး၀င္မိျပန္ေရာ။

ဟုတ္တယ္ ယံုၾကည္တယ္၊ သူ႔ကိုယံုၾကည္ေနမိျပီ ဒါဆိုသူ႔ကိုခ်စ္မိေနျပီေပါ့။ သူ႔နဲ႔ခြဲေနရတဲ့ရက္ေတြဟာ အိပ္မေပ်ာ္ည

ေတြျဖစ္ေနခဲ့ရတာမၾကာခဏ။ဒါေပမဲ့ အဲဒီအေမာဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရတာလည္း...

မၾကာခဏပါပဲေလ။

ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ ရယူတားဆီးႏိုင္ခြင့္မရွိတဲ့ ဒီအခ်စ္မ်ိဳးကိုသာယာမိသူ ကြၽန္ေတာ္ဟာ အမွန္တရားတစ္ခုကို လက္ခံသူ

သဘာ၀က်က်ေနထိုင္တတ္သူ ခ်စ္သူ...သူ႔လို ခ်စ္သူမ်ိဳးကို အျပစ္မတင္ရက္ခဲ့ေတာ့တာ..ဟာ...။

x           x           x

 

ဘ၀မွာ ဘယ္ကိစၥဟာ ဘ၀အတြက္ အေရးပါပါသလဲ။ အခ်စ္ဆိုတာကေရာ ဘ၀မွာ ရာခိုင္ႏႈန္းဘယ္ေလာက္အေရးၾကီးပါသလည္း။

စိတ္ခံစားမႈေနာက္ကို အေရးေပးတတ္လြန္းသူ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ သဘာ၀က်က်ေတြး ေခၚေနထိုင္တတ္သူ ဘယ္သူက

ပိုမွန္တယ္လို႔ ထင္ၾကပါသလဲ။

ေတြ႕ၾကဆံုၾက မ်က္ႏွာေလးပဲျမင္ရ ျမင္ရ သူနဲ႔ေတြ႔ရမွ ေနသာထိုင္သာရွိတတ္ခဲ့သူ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အလုပ္ကိုခ်စ္သူ၊ မိသားစုရဲ႕ဦးေဆာင္သူျဖစ္တဲ့သူ႔ကို နားလည္ႏိုင္ ေအာင္က်ိဳးစားခဲ့ရပါတယ္။ ခြင့္လႊတ္တတ္ခဲ့ရပါတယ္။

အခ်စ္အတြက္ စာနာနားလည္မႈက အေရးပါသလို အတၲကိုေလ်ာ့ခ်ႏိုင္ခဲ့မႈဟာလည္း ခ်စ္သူေတြမွာ အေရးၾကီးဆံုးလို႔အခုခ်ိန္မွာေတာ့ လက္ခံခဲ့ပါျပီ။ ေတြ႔ဖို႔ဆံုဖို႔ကို ဘယ္အခ်ိန္ကပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြၽန္ေတာ့္ဘက္ကသာစတင္ၾကိဳးစားျဖစ္ခဲ့တဲ့ပံုစံမ်ိဳး က်ေရာက္ေနေတာ့.... ဘယ္လိုမ်ိဳးလည္း....ဘာေတြလည္း သူ႔ဘက္ကဆိုတဲ့အေတြးမ်ိဳး၀င္ေရာက္လာတတ္သလို တစ္ခါတစ္ေလလည္း ေဒါသအရမ္းထြက္ ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခ်စ္ဆိုတာက ထူးေတာ့ထူးဆန္းသားပါလား.....။

တစ္ခါတေလေတာ့ ဒီလိုဘ၀မ်ိဳးကိုမုန္းတယ္။ သာမန္အတြဲေတြလို လက္ထပ္ခြင့္ရခဲ့မယ္ ဆိုရင္ ကိုယ္ပိုင္လူအျဖစ္ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ခ်စ္ခြင့္ တားဆီးခ်ဳပ္ပိုင္ႏိုင္ခြင့္ရမယ္မဟုတ္လား။

ဒါေပမဲ့လည္း....စာခ်ဳပ္လို စာရြက္တစ္ခုေပၚမွာ ခ်ဳပ္ဆိုလက္မွတ္ထိုးထားရုံျဖင့္ လံုေလာက္ျပီလို႔ထင္ျမင္လို႔ ရၾကပါ့မလားလို႔ သူကေမးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္မွာ ဘာကိုေျဖရ မွန္း ေရေရရာရာ မသိေတာ့ပါ။

ဟိုတစ္စ သည္တစ္စ သံေယာဇဥ္ပိုးျခည္မွ်င္ေလးေတြဟာ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႕အမွ် သံမဏိကြန္ယက္ၾကီးအျဖစ္ေရာက္ရွိလာကာ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ခႏၶာမွာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ရစ္တြယ္ သြားျပီ။ ဘယ္လိုမွဖယ္ရွားလို႔မရႏိုင္ေတာ့ သလို ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း မဖယ္ရွား ခ်င္ေတာ့တာ။

ဘယ္လိုလူမ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လိုဘ၀မ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔ အစဥ္ထာ၀ရ လက္တြဲေနထိုင္ခြင့္ေတာ့ရခ်င္ၾကတာ မျငင္းႏိုင္ဘူး....။

ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ယဥ္ေက်းမႈ ပတ္၀န္းက်င္က လက္ခံႏိုင္ပါ့မလား အထူးသျဖင့္....ကြၽန္ေတာ္တို႔ရင္ဆိုင္၀ံ့မလား

ေလာကၾကီးကို.....။

ထားပါေတာ့.......သူကေရာ ဒီလို စိတ္ဆႏၵရွိပါ့မလား...။

 

x           x           x

ေမးခြန္းမ်ားသာရွိ အေျဖကေတာ့ျဖင့္မရွိေသးပါ။

တစ္ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္က်ေနတဲ့ ေခါင္မိုးေပၚက ႏွင္းစက္ေတြရဲ႕ျမည္ေနသံေတ ြ စည္းခ်က္က်က်ကိုၾကားေနရျပီ။

ေႏြးေထြးတဲ့ သူ႔ရင္ခြင္က်ယ္ၾကီးကို လြမ္းတယ္။ ရင္ခြင္ထဲကို ခို၀င္လိုက္တာနဲ႔ အရာရာျပည့္စံုသြားတဲ့ ဘာမွကိုမလို

ေတာ့ဘူးလို႔ ခံစားရမိတဲ့ ဖီလင္ေလးက ို တမ္းတမိေနဆ ဲ ဒီညမ်ိဳးေတြမွာ။

မၾကာခင္မွာ ခရစ္စမတ္ေရာက္ေတာ့မယ္။ မိသားစုေတြျပန္လည္ဆုံေတြ႕ၾကတဲ့အခ်ိန ္ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတ ြ

ေတြ႔ဆံုအခ်ိန္ေပးေပ်ာ္ရႊင္ၾကမယ့္ ညခ်မ္းအခ်ိန္ခါေလး ေရာက္ေတာ့မယ္။

ဟား....ဟား....ဘယ္တုန္းကမွ စိတ္မရွည္တတ္ခဲ့တဲ့ကိုယ္ဟာ ေစာင့္ေမွ်ာ္တတ္ တမ္းတတတ္ေနျပီ အခုလည္း

ဘယ္လိုေႏြးေထြးမႈကိုမွမရွာ ဘယ္မွမသြားဘ ဲ ေအးစက္စက္ညကို ျဖတ္သန္းေနတတ္ျပီ။

သူအခ်ိန္မေပးႏိုင္လို႔ မေတြ႕ရေပမဲ့ ျမန္မာျပည္မွာရွိတယ္ တစ္ေျမထဲမွာ ေနတယ္ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔တင္ သူ႔ကိုခ်စ္ႏိုင္ခဲ့

တယ္။ ဒါေပမဲ့အခုလို ေျမျခားေရျခားကို သြားေနတာက ၂လ၃လဆိုေတာ့.....မ်က္ရည္မ်ားေတာင္ ခပ္၀ဲ၀ဲျဖစ္မိတာ

ခ်စ္တတ္သူအတြက္မမွားဘူးထင္ပါရဲ႕။

အင္း......ဟုတ္ပါတယ္ေလ ဒါကအလုပ္အတြက္ပဲ ကိုယ့္ကိုလမ္းခြဲသြားခဲ့တာမွမဟုတ္တာ။

ထံုးစံအတိုင္း သူျပန္ေရာက္လာမယ့္အခ်ိန္ကိုေစာင့္မည္။ ဖုန္းဆက္လို႔ရမယ့္အခ်ိန္ကိုေမွ်ာ္မည္။ ျပီးေတာ့ဖုန္းဆက္ျပီး

ေတြ႔ခြင့္ေလးရဖို႔ေျပာဦးမည္။

ဘယ္သူမဆို အခ်စ္ဦး အခ်စ္ဆံုးဆိုတာရွိခဲ့ဖူးတာကိုလည္း နားလည္ေပးပါဦးမည္။

ခ်စ္သူ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ကင္းစင္စြာ ေနထိုင္ႏိုင္ဖို႔သည္သာ ကြၽန္ေတာ့္ေပ်ာ္ရႊင္မႈျဖစ္ေနခဲ့ျပီ။ သူဘက္ကေတာ့.....။

x           ` x        `x

အလြမ္းကသယ္ေဆာင္လာေသာ အခ်စ္ေတြကို ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္လက္ခံေပ်ာ္ရႊင္ဖူးၾကပါသလား။

အဲဒီအခ်စ္ကေရာ ဘယ္လိုဖီလင္ေတြကို ေပးစြမ္းႏိုင္တယ္လို႔ထင္ၾကပါသလဲ။

လူတစ္ခ်ိဳ႕အတြက္ကေတာ့ ရယူပိုင္ဆိုင္မွ အခ်စ္ သာယာမႈကိုေပးစြမ္းႏိုင္သူမွသာအခ်စ္တဲ့။

မျဖစ္သင့္ဘူးလို႔ သူေျပာေျပာေနတဲ့ ဒီလိုအခ်စ္မ်ိဳးကို.......

ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ အလြမ္းစိတ္မ်ားစြာနဲ႔ လက္ခံေပ်ာ္ရႊင္ေနဦးမည္.....။

အခ်စ္မရွိဘူး.....ဘယ္သူ႔ကိုမွသူမလိုအပ္ဘူး....တို႔ႏွစ္ေယာက္က ခ်စ္သူလို႔ေျပာႏိုင္ေသးလို႔လား....ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာေလ..... သူ႔ကိုခ်စ္ေနမိတာ...ကြၽန္ေတာ္မရူးပါဘူးေနာ္။

အဲဒီလိုဘာေၾကာင့္ခံစားေနရတာလဲ?

ဘာေၾကာင့္လံဲ?

 အခ်စ္ေၾကာင့္ပဲျဖစ္မည္ ထင္ပါသည္။

Alex Aung

 

Note: ဟိုးအရင္ ခ်စ္သူရွိစဥ္က မေရးတတ္ေရးတတ္နဲ႕ စိတ္ခံစားခ်က္တစ္ခုကိုေရးဖြဲ႕ခဲ့ေသာစာတိုေလးတစ္ပုဒ္အား အခ်ိန္ကာလတူ တစ္ခုအေရာက္တြင္ ျပန္လည္ေ၀မွ်လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ျဖစ္ရပ္မွန္ျဖစ္ေၾကာင္း အာမခံပါသည္ J

Nov 4th

Vampire Halloween

By Alex aung

အေ၀းေျပးကားလမ္းမနဲ႕ေ၀းရာ ျမိဳ႕အစြန္တစ္ေနရာရဲ႕ ဂိုေထာင္ပ်က္တစ္လံုးမွာ အခုႏွစ္ Halloween အခ်ိန္သမယေလးကိုျဖတ္သန္း ေနခဲ့ပါတယ္။ အစဥ္အလိုက္ပံုစံမ်ိဳးမက်တဲ့ တိမ္တိုက္ေတြၾကားက ျဖတ္သန္းကာ ေကာင္ကင္ေပၚမွထိုးက်ေနေသာ အလင္းတန္းမ်ားဟာ ဂိုေထာင္အမိုးေပါက္ေတြကတစ္ဆင့္ ထိုးက်ေနပံုကိုက သည္ေနရာပါဆိုတာကိုညႊန္ျပေနသလိုပါပဲ။

ဂီတသံေတြဟာ လွ်ပ္စီးလက္သလိုပဲ ျမန္ဆန္ေသာ တီးလံုးသံေတြ ခပ္ျပင္းျပင္း ေဘ့စ္သံေတြနဲ႕ ဂိုေထာင္ၾကမ္းျပင္ကိုေတာင္ တုန္ခါေနေစသလိုေတာင္ျဖစ္ေရာ။

ပါတီပြဲသြားသူအမ်ားစုဟာ ေသြးစုပ္ဖုပ္ေကာင္ေတြရဲ႕အစြယ္ေတြလိုျဖစ္ေအာင္ ပလစ္စတစ္သြားစြယ္တုေတြကိုစြပ္လို႕ျပင္ဆင္ထား ၾကသလို အခ်ိဳ႕ေသာ ပါတီပြဲသြားသူေတြကေတာ့ မ်က္ႏွာကိုျဖဴေရာ္ေရာ္ျဖစ္ေအာင္ မိတ္ကပ္ေတြနဲ႕ျပင္ျပီး tuxedo ၀တ္စံုေတြ ဦးထုပ္ေတြကိုေဆာင္းလို႕ဗ်။ တျခားေသာ လက္နက္ပံုစံေတြတန္ဆာမဆင္ထားေပမယ့္ ဂိုေထာင္နံရံအခ်ိဳ႕မွာေတာ့ ထက္ျမေနေသာ ဓားအစံုစံုကလွပေနပါတယ္။ တကယ့္ Vampire အစစ္ေတြဒီလူအုပ္ထဲေရာေနမယ္ဆိုရင္ေတာင္ မသိသာေလာက္ဘူး။ အတူေရာေႏွာ ပါတီပြဲႏႊဲျပီးမွ သူတို႕အစာေတြကိုအသာမသြားလို႕ရေလာက္တယ္။ သူတို႕အတြက္ ဥပေဒဆိုတာမလိုအပ္ဘူးဆိုတဲ့အခ်က္အေပၚ မနာလို ေတာ့ျဖစ္မိပါရဲ႕။

တကယ့္အစစ္တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ခြဲျခားၾကည့္ဖို႕လြယ္ကူပါတယ္ သိႏိုင္တယ္ဆိုပါေတာ့။ ဆလိုက္မီးေတြ မီးေရာင္အခ်ိဳ႕ဖ်က္ကနဲ လက္သြားလင္းသြားခ်ိန္၀ယ္ သူတို႕မ်က္၀န္းေတြဟာ ေငြေရာင္ သို႕မဟုတ္ ေရႊေရာင္ေတာက္ေနၾကသလို စကားေျပာတိုင္း ျပံဳးျပလိုက္တဲ့ အခ်ိန္ေတြဆိုရင္ ခၽြန္ထက္ေသာသြားစြယ္ေတြကမဖံုးမဖိႏိုင္ေပၚလာတတ္ၾကတယ္။ သူတို႕အသားအေရဟာ ျခြင္းခ်က္မရွိ အျပစ္ အနာအဆာမဲ့ေနတတ္ၾကသလို သူတို႕ရပ္တည္ေနထိုင္ပံုေတြက ေတာ္၀င္ဆန္တယ္လို႕ေျပာရမယ္။ အျခားေသာ ပါတီမ်ား နဲ႕ အျခား ကလပ္ေတြမွာ ေတြ႕ခဲ့ဖူးေသာ gay တစ္ေယာက္ ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ဟာ vampire အျဖစ္မေျပာင္းလဲခင္ကတည္းက စတိုင္လ္က် လိုက္တာလို႕ ကၽြန္ေတာ္သတိထားမိခဲ့ျပီးသားပါ။ အခုသူတို႕ဒီပါတီမွာေကာရွိလား ကၽြန္ေတာ္ရွာၾကည့္ရမယ္ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူတို႕ထဲက တစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္လို႕ေလ။ တိရစၧာန္တစ္ေကာင္ သူ႕သားေကာင္ရွိရာ အစာရွိရာကို အနီးကပ္စူးစမ္းတဲ့ဟန္နဲ႕ကၽြန္ေတာ့္ မွာ လိုက္ၾကည့္ေနရတယ္။ လူေတြကိုလိုက္ၾကည့္လိုက္ စူးစမ္းလိုက္တိုင္း စူးရွေတာက္ပေသာ မ်က္၀န္းတစ္စံုက ကၽြန္ေတာ့္ကို ထပ္ခ်ပ္ မကြာၾကည့္ေနသလားလို႕။ ေအးစက္စူးရွလိုက္တာမ်ား ေက်ာရိုးထဲကစိမ့္ျပီး အခုပဲ လည္တိုင္မွာ အကိုက္ခံရေတာ့မယ့္အတိုင္း ခံစားရပါ တယ္။

ထိုင္ဖို႕ခင္းက်င္းထားတဲ့ သားေရထိုင္ခံုေတြ ရွန္ပိန္ပုလင္းေတြ ခြက္ေတြ ျပီးေတာ့ စားျမိန္စဖြယ္ အစားအေသာက္ေတြကို platinum ပန္းကန္ျပားေတြနဲ႕ တည္ခင္းထားပါတယ္။ အိုး….ပတ္၀န္းက်င္က ေလထု စိုစြတ္ထိုင္းမႈိင္းလာသလို အလင္းေရာင္ေတြကလည္း သိပ္မလင္းေတာ့ဘဲ ဟိုသည္ကြက္ၾကားလွည့္ပတ္ကစားေနပါတယ္။ အလင္းသိပ္မမ်ားေတာ့ နံရံအခ်ိဳ႕မွာအလွဆင္ထားတဲ့ ေၾကးမံုျပင္ ေတြကေန အလင္းျပန္တာသိပ္မရွိေတာ့ဘူး။ ေသြးစုပ္ဖုပ္ေကာင္ေတြရဲ႕ ပံုရိပ္ေတြဟာ ေၾကးမံုျပင္မွာ ပံုရိပ္မထင္ဘူးဗ်။ ကိုယ္ေတြ႕ေနက် လူေတြ ရင္းနီးျပီးသားလူေတြထဲက လူအခ်ိဳ႕ဟာ ေသြးစုပ္ဖုပ္ေကာင္ျဖစ္ေနၾကမွန္း အရက္မူးေနေသာက္စားေပ်ာ္ျမဴးေနသူေတြေတာင္မွ သတိမထားမိၾကဘူးထင္တယ္။ သားေကာင္ျဖစ္ၾကဖို႕ဆိုတာ သတိမူမိပါရဲ႕လား။

ငါတို႕လမ္းခြဲျပီးဟိုသည္ၾကည့္ရေအာင္ကြာ၊ ထူးထူးျခားျခားဘာရွိလည္းစူးစမ္းခဲ့ေနာ္၊ လူခ်င္းျပန္စံုဖို႕ခက္ရင္ ငါေျပာထားတဲ့ ကားရပ္ထား တဲ့ေနရာမွာပဲျပန္ဆံုၾကမယ္၊ ဒီပါတီပြဲကိုဘယ္သူဦးေဆာင္လုပ္လဲ သိခ်င္လို႕ကြ..ေနာ္’ ကၽြန္ေတာ္ ပိုင္ပိုင့္ကို ဂီတသံေတြၾကားက သူၾကား ေအာင္ ေအာ္ျပီးေျပာရတယ္။

‘သတိလဲထားဦး’

‘မင္းလည္း သတိထားဦးဟ….ငါ့ကိုမေတြ႕ရေတာ့ဘူးဆိုရင္ Plan B အတိုင္းလုပ္ေနာ္ ငါ့လူ’

ပိုင္ပိုင္၀တ္စားထားတာက ထသြားထလာပံုမွန္စတိုင္လ္၊ မ်က္ႏွာကိုျဖဴေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားမွာ ေသြးေရာင္စို႕လို႕ vampire တစ္ေယာက္ အသြင္ တုပျပင္ဆင္ထားတဲ့အျခယ္အသနဲ႕ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ တီလံုးေတြနဲ႕လူးလိွမ့္ေနတဲ့ လူလႈိင္းေတြၾကား ပိုင္ပိုင္ေျပာက္သြားတာကို ၾကည့္ျပီး ကိုယ္လုပ္စရာရွိတာကိုလုပ္ဖို႕ၾကံရြယ္လိုက္ပါတယ္။

ဟိုသည္စူးစမ္းရင္းမွ တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ေနသလားလို႕ခံစားရတာေၾကာင့္ မသိစိတ္ေခၚေဆာင္ရာဘက္ လွည့္ ၾကည့္လိုက္တာမွ ဥကၠာရဲ႕ တည္ျငိမ္ေအးစက္လြန္းတဲ့မ်က္ႏွာကိုျမင္လိုက္ရပါတယ္။ ေျပာင္းလဲျခင္း ေခါက္ရိုးက်ိဳးျခင္းမရွိတဲ့ မူလပထမ မ်က္ႏွာပိုင္ရွင္ပါပဲ။ သူ႕မ်က္၀န္းမ်ားဟာလည္း စိန္ပြင့္မ်ားအတိုင္းပါပဲ ဆလိုက္မီးမ်ားၾကားမွာေလ။ စင္ျမင့္သေဘာလုပ္ထားတဲ့ သီးသန္႕ စားေသာက္၀ိုင္းေတြဘက္က သတၳဳထိုင္ခံုတစ္ခုမွာ သူထိုင္ေနတာပါ။ အဲ့ေနရာကိုၾကည့္ျမင္ရတာ ဂိုေထာင္အေဟာင္းထဲမွာလုပ္ေနတဲ့ပြဲ လို႕မထင္ရေအာင္ အသြင္ေျပာင္းထားပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕နာမည္ေက်ာ္ ေလးကိုင္းသဏၭာန္ႏႈတ္ခမ္းအစံုက လွမ္းျပီးႏႈတ္ဆက္ၾကိဳဆိုေနသ ေယာင္ ျပံဳးျပပါရဲ႕။ လွစ္ခနဲ ေပၚသြားတဲ့ သြားစြယ္ခၽြန္ခၽြန္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ခ်စ္သူရည္းစားျဖစ္စဥ္တုန္းကထက္ ပိုမိုခၽြန္ျမေနသလား။ ကၽြန္ေတာ္သူ႕စီလွမ္းလာခဲ့ဖို႕ လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႕ ေခၚလိုက္ျပီးတဲ့ေနာက္ ရုတ္တရက္သူေပ်ာက္သြားပါတယ္။

 

ဒီအထဲမွာရွိတဲ့ လူေတြအကုန္လံုးဟာ ဥကၠာရဲ႕လူေတြလားလို႕ေတြးမိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္တုန္းကမွ ေမ့ေပ်ာက္လို႕မရတဲ့ အခ်စ္ဦး ex-boyfriend ေလးပါ။

 

စင္ျမင့္ေလးရဲ႕ေထာင့္ခ်ိဳးအကြယ္ေလးမွာ ေလွကားေလးတစ္ခုရွိျပီး အေပၚထပ္ခိုးအခန္းေတြစီတက္သြားဖို႕စြဲေဆာင္ေနပါတယ္။ တစ္လွမ္းျခင္း တစ္ထစ္ျခင္းတက္သြားလို႕အေပၚလည္းေရာက္ေရာ VIP lounge ပံုစံခင္းက်င္းျပင္ဆင္ထားတာကိုေတြ႕ရပါေရာ။ တစ္ဒါဇင္ေလာက္ရွိတဲ့ vampire ေတြဟာ ပံုစံမတူအ၀တ္မဲ့သဏၭာန္အဆင့္ဆင့္နဲ႕ေတြ႕ရပါတယ္။ အ၀တ္အစားေတြကင္းမဲ့သြားေအာင္ နပန္းလံုးထားလို႕ေမာပန္းေနတဲ့ဟန္ျဖင့္ ငနဲသံုးေပြဟာ ဆိုဖာေပၚမွာ ၀စ္လစ္စလစ္ ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့လွဲေလ်ာင္းေနၾကပါရဲ႕။ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ သူတို႕လည္တိုင္နဲ႕ လက္ေကာက္၀တ္ေတြကို သူတို႕ရဲ႕ vampire သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ အသင့္ျပင္ ေပးေနၾကတယ္။ ဘာေၾကာင့္ေျပာႏိုင္တာလဲဆိုရင္ သူတို႕လည္တိုင္ေတြ ေသြးေၾကာဆံုတဲ့ေနရာေတြကုိ လက္ေတြနဲ႕ပြတ္သပ္ စူးစမ္းေနတဲ့ ဆာေလာင္ေနေသာ လူအခ်ိဳ႕ကိုေတြ႕ရတာေၾကာင့္ပါဗ်ာ။

 

ေကာင္ငယ္ေလးထဲက တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေသြးေၾကာဆံုတစ္ေနရာက ေသြးကိုအားရပါရစုပ္မ်ိဳေနတာမ်ား သူ႕နထင္ကေသြးေၾကာ ၾကီးေတာင္မွ လႈပ္ေနသလားထင္ရပါတယ္။

 

‘မင္း ဒါကိုလုပ္လိုက္ႏိုင္တာကို ငါ၀မ္းသာပါတယ္’ ကၽြန္ေတာ္ ဥကၠာကိုမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ဖို႕ သူ႕ဘက္ကိုလွည့္လိုက္ရင္းေျပာလိုက္ပါတယ္။

 

‘မင္းလိုခ်င္တာ မင္းျဖစ္ခ်င္တာကိုရွာေဖြဖို႕ ငါ့ကိုမင္းထားရစ္တယ္။ မင္းျဖစ္ခ်င္တာ ရွာေနတာေတြ႕ျပီေပါ့ေနာ္…အဲဒါက vampire တစ္ေယာက္ အျဖစ္လား?’

 

ဥကၠာ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္ေမာပါတယ္။ သူ႕ရယ္ေမာသံက လႈိဏ္သံေပါက္ေနသလားပဲ။ အရင္က ဒီလိုရယ္ေမာပံုမ်ိဳးကၽြန္ေတာ္ မၾကားခဲ့ဘူးပါ။ “အမ်ားၾကီးေပါ့ ဘိုဘို။ မင္းနဲ႕အတူ အမ်ားၾကီး ငါမွ်ေ၀ခံစားခ်င္ပါတယ္”

 

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕စကားသံထဲမွာ ေဒါသအရိပ္အေငြ႕ေတြယွက္သမ္းေနသလိုခံစားရပါတယ္။

 

‘မင္းက မင္းတစ္ေယာက္တည္းၾကိတ္ခံစားတယ္ မင္းလိုခ်င္တဲ့ပံုစံမင္းဖာသာေျပာင္းလဲပစ္တတ္တယ္ေလ။ ငါ့ဇာတိ ဒီျမိဳ႕မွာ ျမင္ဖူးသမွ် အၾကီးဆံုး vampire အုပ္စုကို မင္းစုစည္းႏိုင္ခဲ့တယ္မဟုတ္လား။ ငါ့မွာေတာ့ မင္းကိုေ၀မွ်ေပးစရာဆုိလို႕ ခ်စ္တတ္တဲ့ ငါ့ရင္ဘတ္ထဲမွာ တဆတ္ဆတ္ခုန္ေနဆဲ ႏွလံုးသည္းပြတ္ပဲရွိခဲ့တာပါ’

 

အေတြးတစ္ခုေတြးလိုက္သလို လွ်င္ျမန္မႈမ်ိဳးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လက္ေကာက္၀တ္ေတြကိုေနာက္ဖက္ကေန ဆုပ္ကိုင္ခံလိုက္ရပါတယ္။ ဥကၠာရဲ႕ သန္မာတဲ့ ညာဘက္လက္ေမာင္းဟာ ကၽြန္ေတာ့္ခါးအစံုကိုရစ္ပတ္ပစ္လိုက္ေရာ။ အိုး….သံၾကိဳးၾကီးနဲ႕တြဲခ်ိတ္ခံလိုက္ရသလို သန္မာခိုင္ျမဲတာ လန္႕ေတာင္သြားရပါတယ္။

 

‘ဘယ္ေလာက္ေတာင္ တက္မက္စရာေကာင္းလိုက္သလဲ’ ဥကၠာရဲ႕စကားသံက ဟိုးအေ၀းၾကီးကလာသလိုခံစားရျပီး သူ႕အသက္ရွဴေငြ႕ ဟာ ကၽြန္ေတာ့္လည္တိုင္ေမႊးညွင္းေတြကို အသည္းယားေစေရာ။ ေလးကိုင္းသဏၭာန္ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္လည္တိုင္အႏွံံ႔ ကခုန္ေနၾကတယ္။ ရင္းႏွီးခဲ့တဲ့ အေပြ႕အဖက္ အနမ္းအရႈိက္ေတြကို ဘယ္လိုမွမျငင္းႏိုင္သလို ရုန္းကန္ဖို႕လည္းမစြမ္းေတာ့သလား ဒူးေတြ ေတာင္ တဆတ္ဆတ္ခါကုန္ရပါရဲ႕။ ‘ငါတို႕အုပ္စုကိုမင္းလိုက္ေနတာက ငါတို႕အုပ္စု၀င္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့လို႕ေပါ့ ဟုတ္လား။ မင္းေျခပုန္းခုတ္ေနတဲ့ ကိစၥ မင္းဖ်က္လိုက္ေတာ့မလို႕ေပါ့ေလ။ ငါအခုသိျပီ….မင္းလိုခ်င္တာ ျဖစ္ခ်င္ေနတာကို ငါလုပ္ေပးႏိုင္တယ္။ ငါတို႕အတူတူ ထာ၀ရရွိႏိုင္ ေနႏိုင္ၾကမွာကြ’

 

ကၽြန္ေတာ့္ ဗိုက္ၾကြက္သားေတြ ခါးပတ္ေခါင္းမွတစ္ဆင့္ ကၽြန္ေတာ့္အတြင္းခံေဘာင္းဘီထဲတိုင္ ေလွ်ာက်၀င္ေရာက္ေနေသာ ဥကၠာရဲ႕ ေအးစက္ေနေသာလက္ကို ကၽြန္ေတာ္မရုန္းကန္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။

 

‘မင္းမလုိခ်င္ဘူးဆိုရင္လည္းေျပာ…ငါဆက္မလုပ္ေတာ့ဘူး’ ဥကၠာက ခပ္တိုးတိုး အနားကပ္ေျပာပါတယ္။

 

ကၽြန္ေတာ္ တံေတြးမ်ားကို ခက္ခက္ခဲခဲမ်ိဳခ်ရပါျပီ။ အာ….ဥကၠာရဲ႕သြားအစြယ္မ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ့္လည္တိုင္တေလ်ာက္ျခစ္ျပဳေနတာက တကယ့္ကို ၾကက္သီးထေလာက္ေအာင္ရင္ခုန္ေစပါတယ္။ ပိုင္ပိုင္တစ္ေယာက္ ျပတင္းေပါက္ကေန တစ္ဆင့္ မ်က္လံုးမ်ား၀ိုင္းစက္ေန ေအာင္ျပဴးက်ယ္ျပီး အထိတ္တလန္႕ အေပၚထပ္မွာျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြကို ၾကည့္ေနတာကို ကၽြန္ေတာ္ျမင္ေတာ့ျမင္လိုက္ရေသးသလိုပဲ။

 

‘အျခားဘယ္သူမွ ငါျမင္သလိုမျမင္ႏိုင္သလို…..ငါ မင္းကိုတို႕ထိသလိုမ်ိဳးဘယ္သူမွ မတို႕ထိႏိုင္ဘူး’ သူ႕လက္မ်ားဟာ တစ္စစနဲ႕ ေႏြးစ ျပဳလာပါတယ္။

 

ဥကၠာတစ္ေယာက္ မာေတာင့္စျပဳလာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ညီဘြားကိုေဘာင္းဘီထဲလက္လွ်ိဳကစားေနဆဲျဖစ္သလို ကၽြန္ေတာ့္လည္တိုင္ကို လည္း သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားအစံုနဲ႕ တပ္မက္စြာအနမ္းေပးေနခဲ့ပါတယ္။ ဟိုးအရင္က အခ်ိန္မ်ားစြာ ျဖဳန္းတီးခဲ့တဲ့ အိပ္ရာထဲက အျဖစ္အပ်က္ မ်ားစြာဟာ အာရံုထဲမွာ အခုပဲျဖစ္ပ်က္ေနရသလိုမ်ိဳးထင္ျမင္ခံစားရလာတာက ဥကၠာတစ္ေယာက္ သူ႕သြားစြယ္ခၽြန္ေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ လည္တိုင္ထဲ နစ္ျမဳပ္ခြင့္အသာတၾကည္ေပးေနသလိုပဲ။ အို….မိန္႕မူးသာယာဖြယ္ အနမ္းေတြ…အျမင့္ဆံုးခံစားခ်က္ေတြစီကို ေခၚေဆာင္ သြားတတ္တဲ့ ဥကၠာရဲ႕ ကၽြမ္းက်င္တဲ့လႈပ္ရွားမႈေတြ ခုတင္ေစာင္းမွာ ဧည့္ခန္းကၾကမ္းျပင္ထက္မွာ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ေရပန္းေအာက္မွာ …. အာ….ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ဘတ္ေပၚမွာ ပါးျပင္ေပၚမွာ တင္သားဆိုင္ေတြေပၚမွာ ေဖြးကနဲ ေဖြးကနဲ သုက္ရည္ေတြ စိုရႊဲသြားၾကတာေတြက… ကၽြတ္ကနဲ ညည္းတြားမိရတဲ့အထိ ျပန္ခံစားရပါတယ္။ ေနျခည္ေႏြးေႏြးရဲ႕ေအာက္မွာ အတူယွဥ္တြဲေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ပံုေတြ….တစ္ေယာက္ရင္ခြင္ ထဲ တစ္ေယာက္ နားခိုေမွးစက္ခဲ့တာေလးေတြ….ရင္ခုန္သံစည္းခ်က္နဲ႕အညီအိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တာေတြကိုအခုလား အရင္ကလားေ၀၀ါးမိ သလိုျဖစ္ေနရပါေရာ။ ဥကၠာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လိင္ဆက္ဆံျဖစ္တိုင္း အသံတိုးတိုးတိတ္တိတ္ဆိုတာမရွိခဲ့စဖူး ေခၽြးေတြစိုရႊဲ ေျခမေတြ ကုတ္ေကြးမိတဲ့အထိ အိပ္ရာခင္းေတြ တြန္႕ေၾကကုန္တဲ့အထိ အသံက်ယ္က်ယ္ထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

 

အခုအၾကိမ္ဟာလည္း သိပ္ေတာ့မကြာျခားပါဘူး။ ကပြဲၾကမ္းျပင္က တီးလံုးသံေတြ ေဘ့စ္သံေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရွိေနတဲ့အခန္းဟာ တုန္ခါေနသလို ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနေသာ ေအာ္ညည္းသံေတြဟာလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ေနာက္ပါးစီမွ မျပတ္ၾကားေနရပါတယ္။ ‘အာ…အ’ အစြမ္းကုန္မာေတာင့္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို ဥကၠာဘယ္လိုမ်ားေဆာ့ကစားေနတယ္မသိ ရင္ထဲဟိုက္ကနဲ ဟိုက္ကနဲျဖစ္ ေအာင္ ခံစားေနရတာပါ။ နားရြက္နားကိုကပ္ျပီး ‘မင္းမလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ ….ငါ့ကိုေျပာေနာ္…ရပ္လိုက္မယ္’ တဲ့။

 

ကၽြန္ေတာ္ စကားျပန္မေျပာႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ မ်က္၀န္းမ်ားကိုအသာေမွးမွိတ္ထားရင္း အဆံုးသတ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္လာတဲ့ စိတ္ဆႏၵကို အသာခ်ိဳးႏွိမ္ရင္း ဥကၠာရဲ႕ေျပာင္းလဲေနတဲ့အထိအေတြ႕ရင္ခြင္ကို အထူးတဆန္းခံစားေနမိပါတယ္။ ခၽြန္ျမေနေသာ သြားစြယ္မ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ့္လည္တိုင္အႏွံ႕ဟိုသည္ထိုးစိုက္ျပီး ကလိေနေပမယ့္ အခုအခ်ိန္ထိေဖာက္မ၀င္ေသးပါဘူး။ ေအးစက္ေသာ မာေတာင့္ေတာင့္ အရာတစ္ခုကလည္း ကၽြန္ေတာ့္တင္သားဆိုင္ေတြအႏွံ႕ဟိုသည္ထိုးျပီး ကလိေနပါရဲ႕။

 

ရုတ္တရက္ဆိုသလိုပါပဲ ဥကၠာရဲ႕လက္အစံုနဲ႕အတူ ေဘာင္းဘီအတြင္းမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္သုက္ရည္ေတြကို အားကုန္ပန္းပစ္လိုက္ပါတယ္။ ဘယ္လိုမွ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ တစ္ျပိဳင္တည္းလိုလိုမွာပဲ ဥကၠာ သူ႕ပါးစပ္ကို ခပ္က်ယ္က်ယ္ဟ သူ႕သြားစြယ္ေတြကို တဆတ္ဆတ္ခုန္ ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ လည္တိုင္က ေသြးေၾကာမွာ နစ္ျမဳပ္ဖို႕စတင္လိုက္ပါတယ္။

 

အဲ့ဒီအခိုက္အတန္႕မွာပဲ မီးထိတ္လန္႕မႈ ဘဲလ္တီးသံနဲ႕အတူ ခရာမႈတ္သံအခ်ိဳ႕ေပၚထြက္လာသလို အလိုအေလ်ာက္ေရျဖန္းစနစ္က ပြင့္ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ခဏေနကသာယာေနေသာအခ်ိန္က ေကာက္ပင္ေတြကိုရိတ္သိမ္းလိုက္သလို ထိတ္ထိတ္ပ်ာပ်ာေျပာင္းလဲ ကုန္ပါျပီ။ အေပၚထပ္ကရွိေနေသာ သူေတြအကုန္ဟာ ေျခဦးတည့္ရာထြက္ေျပးျခင္းအေျခအေနတစ္ခုစီေျပာင္းလဲကုန္ပါတယ္။

 

Vampire ေတြအတြက္ အထိတ္တလန္႕ေၾကာက္ရြံ႕တာထက္ပိုေသာ မခ်ိမဆံ့ခံစားခ်က္မ်ိဳးျဖစ္ေပၚၾကပါျပီ။ ဥကၠာနဲ႕ သူ႕သူငယ္ခ်င္း ေတြအကုန္ဟာ အသားကုန္ေအာ္ဟစ္ၾကျပီး ေလာင္ကၽြမ္းေနေသာ သူတို႕မ်က္၀န္းေတြ သူတို႕အေရျပားေတြကိုပြတ္သပ္လိုက္ၾကတာ အတံုးအတစ္အျဖစ္ ၾကမ္းျပင္ေပၚကို ျပဳတ္က်ကုန္ပါတယ္။

 

ပိုင္ပိုင္ အခန္းထဲ၀င္လာခ်ိန္မွာေတာ့ vampire ေတြဟာ တေငြ႕ေငြ႕ေလာင္ကၽြမ္းေနေသာ အ၀တ္ပံုမ်ားအသြင္ျဖစ္ေနၾကပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ပိုင္ပိုင္တို႕ႏွစ္ေယာက္ အေပၚကအခန္းအႏွံ႕ေရာ ကပြဲၾကမ္းျပင္ေပၚက vampire မ်ားေသြးအိုင္ထဲမွာလူးလြန္႕ေနျပီး အျမွဳပ္ပံုစံ ေျပာင္းလဲေပ်ာက္ကြယ္ေနၾကတာကို ျငိမ္သက္ျပီးေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတယ္ ခဏေတာ့။

 

‘ငါ မင္းကိုလိုက္ရွာတာ လံုး၀မေတြ႕ေတာ့ အရမ္းလန္႕သြားျပီး မင္းေျပာခဲ့တဲ့ Plan B အတိုင္းလုပ္လိုက္တာေလ’တဲ့ ပိုင္ပိုင္က သက္ျပင္းခ် ရင္းေျပာတယ္ဗ်။ ‘ၾကက္သြန္ျဖဴအဆီေတြကို ေရျဖန္းပိုက္ထဲေရာက္မယ့္ ေရေလွာင္ကန္ထဲအကုန္ေလာင္းထည့္ပစ္ခဲ့တာကြ၊ ျပီးေတာ့ ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ တျခားလုပ္စရာရွိတာေတြကိုလုပ္လိုက္တာ။’ ပိုင္ပိုင္ ကၽြန္ေတာ့္လည္တိုင္က သြားျခစ္ရာအခ်ိဳ႕ကိုသတိထားမိဟန္နဲ႕ ၾကက္သြန္ျဖဴေရအခ်ိဳ႕နဲ႕ေဆးေၾကာေပးတယ္။ ႏွစ္ေယာက္သားရဲ႕ ရင္ခုန္စိတ္လႈပ္ရွားေနတာေတြ လံုး၀ေပ်ာက္မသြားေသးပါဘူး။ ၾကက္သြန္ျဖဴေရေတြျဖန္းပက္ေနဆဲ မ်က္ႏွာၾကက္ကို ေငးၾကည့္ၾကရင္း ကပြဲၾကမ္းျပင္ထက္က အျဖစ္အပ်က္ေတြကို မယံုႏိုင္သလုိ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။

 

‘ေခါင္းေဆာင္ဘယ္သူဆိုတာ မင္းရွာေတြ႕ခဲ့လား?’

 

‘ေအးကြ, ငါစဥ္းစားမိခဲ့တဲ့တစ္ေယာက္ကို အဆံုးသတ္ႏိုင္လိုက္ျပီထင္ပါရဲ႕’ ပိုင္ပိုင့္အေမးကို ကၽြန္ေတာ္ ဇေ၀ဇ၀ါအေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။

 

‘သူ႕အေပၚ မင္းအျပတ္ျဖတ္ႏိုင္ျပီေပါ့ ဟုတ္လား?’ ပိုင္ပိုင္ ၾကမ္းျပင္ေပၚက ေစးကပ္ကပ္အ၀တ္ပံုတစ္ပံုအား ကန္ထုတ္လိုက္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္ကို စူးစမ္းသလိုေမးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သူ႕အေမးကိုသိေၾကာင္းအၾကည့္နဲ႕အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။

 

‘လံုး၀ပဲ….ကဲအခု ငါတို႕ ဒီေနရာက သြားၾကစို႕….ျပီးေတာ့ တစ္ခုခုစားၾကရေအာင္…တစ္ခုခုေပါ့ကြာ ၾကက္သြန္ျဖဴခပ္မ်ားမ်ားပါတဲ့ အစားအစာတစ္ခုခု’

‘OK baby…Let’s go’

Alex Aung (4 Nov 2014)

Oct 28th

Friend of The Family

By Alex aung

ႏွစ္အနည္းငယ္ၾကာျပီျဖစ္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုကို ခပ္တိုတိုေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ငယ္တုန္းရြယ္တုန္း ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္လည္းျဖစ္ျပီး တစ္ခ်ိန္လံုးလိုလို ထိတာနဲ႕ ေဒါင္ဆိုျပီး စိတ္ထန္တတ္တဲ့အရြယ္ ကၽြန္ေတာ္ေပါ့။ အမွတ္မထင္တို႕ အမွတ္ထင္ထင္ တို႕ဆုိတဲ့ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာအေတြ႕အၾကံဳေတြလည္း မရွိေသးပါဘူး။

ကိုယ့္အေၾကာင္းကို ေျပာျပန္ျပရရင္ အဲဒီတုန္းက  အရပ္ ၅ေပ၈လက္မ ၀န္းက်င္၊ ေပါင္ ၁၄၀ေလာက္ရွိျပီး ေခ်ာေမြ႕ေသာအသားအေရ ပိုင္ရွင္တစ္ေယာက္ပါ။ အခုေတာ့ အရပ္ကပိုရွည္ေနပါျပီေလ။ ဆိုလိုတာက အထက္တန္းေက်ာင္းတက္စဥ္ကာလအရြယ္ ထိတိုင္းထ တတိုင္းရ အရြယ္ကအျဖစ္အပ်က္ေပါ့ေနာ္။

အခု ကၽြန္ေတာ့္အရပ္က ၅ေပ  ၁၁လက္မျဖစ္ျပီး ေပါင္ခ်ိန္က ၁၅၀ေလာက္ရွိပါတယ္။  တကၠသိုလ္တက္ဖို႕ေစာင့္ဆိုင္းေနဆဲ သင္တန္း အခ်ိဳ႕တက္ေနတဲ့ အတန္းေဖာ္ေတြၾကားထဲ ထင္ရွားေနေသာ ငထြားေလးေပါ့ဗ်ာ။ ကိုယ့္ကိုယ္ဘာဆိုတာ ဖြင့္ထုတ္လိုက္ဖို႕ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေၾကာက္တယ္ အေဖတို႕အေမတို႕က တကယ့္ homophobic ေတြေလ။

ဒီေနရာမွာေျပာစရာရွိလာတဲ့ ငနဲရဲ႕နာမည္က ညီေဇာ္တဲ့ ဆံပင္ဒီဇိုင္းအလန္းဇယားလုပ္တတ္တဲ့သူေပါ့။ အရပ္ကေတာ့ ၅ေပ၁၀လက္မ ေလာက္ရွိျပီး ခႏၶာကိုယ္က အက်စ္ပုံစံ။ ျဖစ္စဥ္ အခ်ိန္ကေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အသက္ ၃ႏွစ္ၾကီးပါတယ္။ သူက အျမဲလိုလို ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္ကို ၀င္ထြက္သြားလာေနတတ္တယ္ဗ်။ ဗီဒီယိုဂိမ္းလာကစားတာတို႕ စာအုပ္စင္လာေမႊျပီးဖတ္တာ စသျဖင့္ေပါ့။

အင္း….တစ္ညမွာေပါ့ အိမ္က ဧည့္ခန္းထဲမွာ ေစာင္နဲ႕ ေခါင္းအံုးေတြကို ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာခ်ျပီး ရုပ္ရွင္ၾကည့္ျဖစ္ၾကတယ္။ Mexican Style အိပ္ၾကမည္ေပါ့ေလ ဟီး ဟီး။

ညီေဇာ္က ရုပ္ရွင္ၾကည့္ေနရင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားတာကို ကၽြန္ေတာ္သတိထားမိတယ္ဗ်။ သူ႕ေအာက္ပိုင္းကို ေစာင္ပါးကိုမျခံဳဘဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္လွဲေနတာေလ။ အဲ..ေပါင္လယ္ေလာက္ရွိမယ့္ အနက္ေရာင္ အားကစားေဘာင္းဘီတိုတစ္ထည္ေတာ့၀တ္ထားပါရဲ႕။ သူ႕ေျခတံလက္တံေတြမွာ အေမႊးႏုေလးေတြရွိျပီး ခပ္ေလ်ာေလ်ာ ေဘာင္းဘီတိုကေနေပၚေနတဲ့ တင္သားအစေလးကလည္း၀င္းလို႕ပါ။

ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္အစ္ကိုတို႕ကေတာ့ စကားေျပာလိုက္ ရယ္ေမာလိုက္နဲ႕ရုပ္ရွင္ဆက္ၾကည့္ေနျဖစ္ၾကေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္မၾကာခဏ ဆိုသလို ညီေဇာ့္ကို လွည့္လွည့္ၾကည့္မိပါတယ္။ ၀ိုး….သူ႕ငပဲၾကီးမာေတာင့္ေနပါလား။ အဲ..အဲဒါၾကီးက သူ႕-ီးၾကီးပါလားေနာ္။ Damm.. ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကိုကိုယ့္ဖာသာလွ်ာနဲ႕သရပ္မိပါရဲ႕။

ကၽြန္ေတာ္ အၾကည့္မလႊဲစိုက္ၾကည့္ေနမိေတာ့မတတ္ျဖစ္တာကို မနည္းဘရိတ္အုပ္ကာ ရုပ္ရွင္ကိုဆက္ၾကည့္ရတယ္။ သူ႕အျဖစ္အပ်က္ကို ဘယ္သူမွ မၾကည့္မိပါေစနဲ႕လို႕ဆုေတာင္းရပါရဲ႕။ ေဆာင္ပါးေလးကို မသိမသာျခံဳလႊမ္းေပးလိုက္ရင္းေပါ့ေလ။

ညလည္းနက္လာျပီဆိုေတာ့ လူတိုင္းကိုယ္စီ အိပ္ရာ၀င္ၾကပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဧည့္ခန္းထဲမွာပဲ ဆိုဖာေပၚ၀ယ္အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ျပီးဆက္ေနခဲ့ပါတယ္။ အိမ္ရွိလူတိုင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားမယ့္အခ်ိန္ကို ကၽြန္ေတာ္ေစာင့္ေနခဲ့ပါေရာ။ အခ်ိန္က မနက္ ၂နာရီေလာက္ရွိမယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ညီေဇာ္ရဲ႕ေဘးမွာ သြားလွဲအိပ္လိုက္တယ္။ အိပ္ေပ်ာ္ခ်င္ေယာင္ေတာ့ေဆာင္ရတာေပါ့။ မၾကာပါဘူး သူ႕ငပဲကို စတင္ထိကိုင္ ၾကည့္ပါတယ္။ စစျခင္းေတာ့ သူ႕ေဘာင္းဘီအတိုေပၚကေနစမ္းကိုင္ရတာေပါ့။ နည္းနည္းေပ်ာ့ေနတာေတာင္ အတုတ္ၾကီးပဲဗ်။ သူ႕ပါးစပ္ က ေဟာက္သံတိတ္သြားေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လက္ကိုျမန္ျမန္ရုပ္သိမ္းလိုက္ရတယ္။

ေနာက္တစ္ၾကိမ္ထပ္စမ္းၾကည့္လိုက္ျပန္ေတာ့ သူ႕ငပဲဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕မာေတာင့္လာတာကိုသတိထားမိပါရဲ႕။ အိုး…ေတာ္ေတာ္ၾကီး လာတာပါပဲလား။ ငပဲတစ္ေခ်ာင္းဟာ ဒီေလာက္ၾကီးထြားလာလိမ့္မယ္လို႕ မထင္ထားမိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ့္ကို စိတ္လႈပ္ရွားမိ သလို ေၾကာက္လဲေၾကာက္မိတယ္ တစ္ျပိဳင္တည္းလိုလိုပါပဲ။ ျပီးျပန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ရွပ္အက်ီၤေလးကို ဗိုက္ေပၚေအာင္လွန္လိုက္ တယ္။

ေဘာင္းဘီေမ်ာ့ၾကိဳးအစပ္ကေန တကယ့္ေျဖးေျဖးေလးလွ်ိဳသြင္းလိုက္တာ သူ႕ငပဲနဲ႕ထိတဲ့အထိပါပဲ။ လန္႕ေတာ့လန္႕တယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလံုးခုန္သံေတြဆိုတာဟာေလ ဗံုတီးသံလိုပဲဟိန္းေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ထဲမွာရွိတဲ့ ေဟာ္မုန္းဓာတ္ေတြကလည္း ေသာင္းၾကမ္းေနတာ ဆူပြက္ေနတဲ့အတိုင္းဗ်ာ။ ဒီငနဲရဲ႕-ီးကိုထိကိုင္မိေနတာကို ယံုေတာင္မယံုခ်င္သလိုလိုကိုျဖစ္လို႕။ အရွည္က ၇လက္မေက်ာ္ေလာက္ရွိမယ္ အတုတ္ကလည္း ေတာ္ေတာ္တုတ္သလို ထိပ္အေရျပားကေတာ့မျဖတ္ထားဘူးဗ်။

‘Fuck!!’ သူ႕ဆီက ေဟာက္သံလံုး၀မထြက္ေတာ့ဘူး ရပ္သြားျပီ။ လံုး၀တိတ္သြားျပီဗ်။ သြားျပီ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ဖမ္းမိသြားျပီေပါ့။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေတာ့ ကန္ထုတ္လိုက္မလားေတြးမိပါတယ္။ လက္ကိုအျမန္ရုပ္သိမ္း တစ္ဘက္ကိုေစာင္းလွည့္လိုက္ကာ အိပ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနလိုက္ပါရဲ႕။

မိနစ္အေတာ္ၾကာၾကာ ကၽြန္ေတာ္ေစာင့္ၾကည့္ေနလိုက္တယ္ ဘာသံမွမၾကားရဘူးေလ။ ေနာက္ေတာ့ သူအေရႊ႕အျပဳလုပ္တာကို ကၽြန္ေတာ္ ခံစားရတယ္။ ေတာ္ေတာ့္ကို လန္႕သြားမိတယ္ တကယ္ပါ။ ေဟာက္သံေလးျပဳျပီး အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္စအျပဳမွာ နား အနားကိုကပ္ျပီး သူ ခပ္တိုးတိုးေျပာတယ္ : Me la chupas? (ငါ့ဟာကို စုပ္ေပးမလား?)

ကၽြန္ေတာ့္အေရျပား၀ယ္ ၾကက္သီးေမႊးညွင္းေတြတျဗဳန္းျဗဳန္းထကုန္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ဘက္ကိုျပန္ေစာင္းလွည့္လိုက္ျပီး ‘ဗ်ာ…ဘာေျပာလိုက္တာလဲ?’

သူက ‘Sssh…ရူးခ်င္ေယာင္မေဆာင္စမ္းပါနဲ႕ကြာ’

သူက သူ၀တ္ထားတဲ့ boxer ေဘာင္းဘီတိုကို ဒူးအထိ ဆြဲခ်ထားျပီးျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္ အေမႊးႏုေတြရစ္သိုင္းေနတဲ့ သူ႕ငပဲၾကီး ေခါင္းတ ဆတ္ဆတ္ျငိမ့္ေနတဲ့ျမင္ကြင္းကိုျမင္ေနရတာ ယံုေတာင္မယံုခ်င္သလိုပါပဲ။ သူ႕လႈပ္ရွားဟန္ သူ႕ပံုစံေတြဟာ တကယ့္ straight ဟန္ပန္ အျပည့္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ခံစားခ်က္ေတြက ဘယ္လိုေျပာရမလဲ ‘So Good!’ ေပါ့ေနာ္။

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ငပဲကို မရဲတရဲကိုင္ရင္း ဟိုဆြဒီကိုင္ စကစားလိုက္ပါတယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ဦးေခါင္းကိုဆြဲကိုင္လိုက္ရင္း သူ႕ငပဲဆီကို ငံု႕ကိုင္းေစပါရဲ႕။ အရင္က ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ လက္ေတြ႕တစ္ခါမွမလုပ္ဖူးတာဆိုေတာ့ ဘယ္ကဘယ္လိုစလုပ္ရမယ္မွန္းမသိတာေၾကာင့္ ေယာင္နနျဖစ္ေနတာေလ။ ဒါေပမဲ့ သူ႕ငပဲၾကီးက အားရစရာနဲ႕ ျမင္ရတာကိုကေကာင္းေနတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ငပဲေခါင္းေလးကိုစငံုလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ေရခဲမုန္႕ကိုလ်က္ျပဳသလိုစမ္းသပ္လိုက္ျပီး တျပြတ္ျပြတ္စုပ္လိုက္တာေပါ့။ အသာေလး ပါးစပ္ထဲထည့္ျပီး အသြင္းအထုတ္လုပ္မိတဲ့ခဏသူက ကၽြန္ေတာ္ဦးေခါင္းကိုဖိကိုင္ကာ သူ႕ငပဲကိုအတြင္းထဲေရာက္သထက္ ေရာက္ေအာင္ၾကိဳးစားျပီး အသြင္းအထုတ္လုပ္ပါေရာ။ အာ…ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့လူ။

ခဏေနေတာ့ သူ႕ငပဲထိပ္က အရည္ၾကည္ေလးေတြစို႕လာတဲ့အရသာကို စတင္ျမည္းစမ္းရပါတယ္။ သူ႕ငပဲၾကီးကိုပါးစပ္ထဲအထုပ္အသြင္း  လုပ္ရတာ တကယ္ကိုၾကိဳက္သြားျပီ အားရစရာၾကီးဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ သူသင္ျပတဲ့အတိုင္း ပါးစပ္ထဲမွာ သြားနဲ႕မျငိေအာင္ၾကိဳးစားသလို အထဲ ကိုပိုပိုသြင္းၾကည့္တဲ့အထိရဲလိုက္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ သူ႕လုပ္တာေၾကာင့္ ေအာ့အံမိမလိုေတာင္ျဖစ္ရပါရဲ႕။ ျပီးေတာ့ သူက ‘မင္း ေဘာင္းဘီကို ခၽြတ္လိုက္။ ငါ 69 ဆြဲခ်င္လို႕’ တဲ့။

ကၽြန္ေတာ့္မွာ ‘69? အဲ့တာဘာကိုေျပာတာလဲဗ်’ လို႕တအံ့တေအာ ေမးမိပါတယ္။

သူက ‘အာ…မင္းတင္ပါးၾကီးကို ငါစားခ်င္လို႕ကြာ’ဆုိပဲ။

ေနာက္ေတာ့ သူက ၾကမ္းျပင္ေပၚအသာလဲေလ်ာင္းေနတာကို ကၽြန္ေတာ္က သူေျပာတဲ့အတိုင္း ခြလိုက္ျပီး သူ႕ငပဲကိုအေပၚကေန စုပ္ရပါတယ္။ အာ…အ…အ ပထမဦးဆံုးအၾကိမ္ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ကို လွ်ာနဲ႕ကလိတာ ခံစားရျခင္းပါ။ အိုး….ေကာင္းကင္ဘံုကို တံခါး မေခါက္ဘဲေရာက္သြားရပါတယ္။ အ…အ ၾကိဳက္သြားျပီ။ ဒီခံစားခ်က္က ကၽြန္ေတာ့္ကို အရူးအမူးျဖစ္ေအာင္လုပ္ေနသလိုပဲဗ်ာ။

သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ခပ္တိုးတိုးညည္းတြားေျပာဆိုသံကို ကၽြန္ေတာ္ၾကားျဖစ္ေအာင္ၾကားမိလိုက္ပါရဲ႕ ‘Dayum, que rico culo tienes, တင္ပါးေတြကလံုးျပီး အေပါက္ေလးက ေခ်ာေမြ႕ေနေရာ’

ကၽြန္ေတာ္အဲ့စကားၾကားမိေတာ့ ဒီလူအရင္ကလည္းလုပ္ဖူးပံုေပၚတယ္။ ဘယ္သူနဲ႕မ်ားလုပ္ဖူးပါလိမ့္လို႕စေတြးမိရေပါ့။

သူလုပ္ေနတာကိုသူပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္သိျပီး ဘယ္လိုလမ္းညႊန္ရမယ္ဆိုတာကိုလည္းကၽြမ္းတယ္ဗ်။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ႕ငပဲေပၚ ထိုင္ခ်ဖို႕ ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေၾကာက္တယ္ ဒါက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ပထမဆံုးအၾကိမ္ပဲလို႕သူ႕ကိုေျပာလိုက္ေတာ့ သူက စိတ္ထဲသက္ေသာင့္သက္ သာပဲထား တစ္ထစ္ျခင္း ျဖည္းျဖည္းျခင္း ျဖည္းျဖည္းေလးလုပ္တဲ့။

ကၽြန္ေတာ္ သူလုပ္တာကို ခံလည္းခံခ်င္ပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀မွာလည္း သူလ်ာေကၽြးထားတာေၾကာင့္ ရႊဲေနျပီ။ သူ႕လက္ႏွစ္ဖက္က ကၽြန္ေတာ့္တင္သားဆိုင္ႏွစ္ဖက္ကို အသာေလးျဖဲကိုင္ေပးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕အပ်ိဳစင္ခေရ၀မွာ သူ႕ငပဲေခါင္းစတင္ဖိကပ္ လာတာကို ခံစားရပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္သံပါေအာင္ေအာ္ဟစ္လိုက္ခ်င္သလို အခုလုပ္ေနတာကေန ထထြက္သြားခ်င္မိတယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ သူ႕ငပဲၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ထဲ တျဖည္းျဖည္း၀င္လာတာကို ခံစားၾကည့္ခ်င္မိျပန္ေရာ။

ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ရွပ္အက်ီၤကို ကိုယ္အသာကိုက္ထားရပါတယ္။ သူ႕ငပဲေခါင္းေလး၀င္ေအာင္ အသာအထအထိုင္လုပ္ျပီးမွ တစ္ျဖည္းျဖည္း ဖင္ကိုၾကြလိုက္ ဖိခ်လိုက္ ဖင္ကိုၾကြလိုက္ဖိခ်လိုက္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳးစားထိုင္ရေရာ။ သူက တကယ့္ကိုျငင္သာပါတယ္ အလ်င္မလိုဘဲ အသာျငိမ္ျပီး အလိုက္သင့္ေစာင့္ဆိုင္းပါတယ္ေလ။ သူ႕ပါးစပ္က ခပ္တိုးတိုးညည္းေသးတာက "Dang bien calientito que tienes ese oyito." (Damn, မင္းအေပါက္ေလးကမိုက္တယ္ကြာ ၾကပ္ျပီးေႏြးေနတာပဲ)တဲ့။

အထုတ္အသြင္း အဆင္ေခ်ာျပီး စိတ္ထဲမွာ တင္းၾကပ္မေနေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္းစီးသလို ကဆုန္စေပါက္လိုက္ပါတယ္။ အာ…သူ႕ပစၥည္းၾကီးေနာက္ဆံုးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္တင္သားဆိုင္ေတြထဲျမဳပ္ေနျပီေပါ့။ နာက်င္သလိုခံစားရေပမယ့္ ဒီထက္ပို…ပိုျပီးခံစားခ်င္ ေသးတယ္။ Fuck….အိုး….ခံစားရတာ တကယ္ေကာင္းသလိုပဲဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သား တက္ညီလက္ညီ ၁၀မိနစ္ေလာက္ ဆက္သြားၾကေသးတယ္ဆိုပါေတာ့ အဲ့အေနအထားအတိုင္း။

ခဏေနေတာ့ သူက ‘ငါ့ေကာင္ ဟိုဘက္လွည့္ျပီး ေလးဘက္ေထာက္ကုန္းလိုက္ doggy style လုပ္ရေအာင္’တဲ့ေျပာတယ္ဗ်။

သူေျပာတဲ့အတိုင္းေနေပးလိုက္ျပန္ေတာ့ ‘ေခါင္းအံုးကိုကိုက္ထားလိုက္’ ဆိုတဲ့ေျပာစကားသံနဲ႕အတူ မာေတာင့္ေနတဲ့သူ႕ငပဲၾကီးဟာ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲ တနင့္တပိုးထိုး၀င္လာပါတယ္။ အား…..မျငင္းပယ္ခ်င္ေတာ့ဘူး သူ႕ငပဲကိုသေဘာက်လာျပီ…ဟုတ္တယ္ ဘယ္လို ေျပာရမလဲမသိဘူး အဲ့ဒီအတိုင္းခံစားရတာပဲေလ။

ကၽြန္ေတာ္ အားကုန္ေအာ္ဟစ္လိုက္ခ်င္ေပမယ့္ ေခါင္းအံုးကိုပါးစပ္နဲ႕ခဲကာ ေမးေၾကာေတြေထာင္တဲ့အထိ အံၾကိတ္ထားလိုက္ပါတယ္။ သူကေတာ့ သူ႕အလုပ္သူဆက္လုပ္ရင္း ေႏွးလိုက္ျမန္လိုက္ စက္ေသနတ္ဆြဲသလိုပစ္လိုက္ ေမႊလိုက္နဲ႕စိတ္တိုင္းက်ကိုထင္တိုင္းၾကဲ ေနပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ သူလုပ္သမွ်ခံေနရေသာ ေၾကးစားတစ္ေယာက္လိုကိုျဖစ္ေနတဲ့ မိနစ္တိုင္းအား သေဘာက်မိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္နားရြက္တစ္ဖက္ကို သူကိုက္ဆြဲထားျပီး တိုးတိုးေျပာျပန္ေသးတာက "Pinche culo better than a hayna, bien rico." ‘မင္းဖင္ကိုလုပ္ရတာ မိန္းကေလးေတြကိုလုပ္ရတာထက္ေကာင္းတယ္ကြာ…တကယ္မိုက္တယ္’ဆိုပဲဗ်။

သိပ္မၾကာေသာအခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕တစ္ကိုယ္လံုး လႈပ္လႈပ္ရွားရွားပိုျပီးလာက ငပဲကိုအထုတ္အသြင္းလု္ပတာလည္းပိုျမန္လာတယ္။ အားရလိုက္တာ…."Me vengo! Ya me vengo! Ready for your lechita.(ငါ ငါ ျပီးေတာ့မယ္….ျပီးေတာ့မယ္ အာ ျပီးေတာ့မယ္) လို႕အဆက္မျပတ္သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားကဆိုလာပါျပီ။

အာ…ကၽြန္ေတာ္သည္လည္းပဲ သူ႕ငပဲရဲ႕ေမႊခ်က္ အထုတ္အသြင္းျပဳလုပ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ ဆီးသြားခ်င္သလိုလို အခင္းၾကီးသြားခ်င္ သလိုလိုခံစားရကာ လက္နဲ႕အသာကိုင္တြယ္မိစဥ္ေလးမွာပဲ သုက္ရည္ေတြကို အမ်ားအျပား ေၾကနပ္မိန္႕မူးစြာပန္းထုတ္မိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ တင္သားဆိုင္ေတြ ခေရၾကြက္သားေတြက အားရပါးရသူ႕ငပဲကို ညွစ္ျပဳမိလိုက္ေတာ့ သူသည္ကၽြန္ေတာ့္ခါးအစံုကိုလက္ႏွင့္ ဖ်စ္ညွစ္ထိန္းကိုင္ကာ သူ႕ဆီးစပ္နဲ႕ကၽြန္ေတာ့္တင္သားေတြကပ္တဲ့အထိ ဖိဖိလိုက္ရင္း သူ႕သုက္ရည္ေတြကို ပစ္သြင္းတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ရုတ္တရက္ေတာ့ ေရွာ့္ခ္ျဖစ္ရသလို ေက်နပ္ သာယာမိတာေတာ့အမွန္ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုေက်းဇူးတင္စကားဆိုလိုက္ မိသလို ခင္ဗ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ပထမဆံုးလိင္ဆက္ဆံသူပဲလို႕ေျပာလိုက္ပါတယ္။ သူက ‘ေက်းဇူးတင္စကားေျပာစရာမလိုပါဘူး ကြာ၊ မင္းတို႕တစ္မိသားစုလံုးရဲ႕ မိတ္ေဆြပဲဟာ, pa eso estoy cuando quieras’(မင္းဘယ္အခ်ိန္ဘာလိုခ်င္ခ်င္ အကူအညီရေအာင္ငါရွိေနမွာပါ) တဲ့ဗ်ာ။

Alex Aung (28 Oct 2014)

I wish all of you’ll have a Happy Halloween.

Oct 25th

သစ္တစ္ပင္ကိုခ်စ္ေသာ ေကာင္ကေလး

By Alex aung

ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ သို႕မဟုတ္ အခုထိတိုင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုမေျပာျပရေသးေသာအေၾကာင္အရာတစ္ခု ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာရွိပါတယ္။ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာလည္း အေၾကာင္းျပခ်က္တစ္ခု သို႕မဟုတ္ အျခားေသာအရာေတြေၾကာင့္ မေျပာျပ မေဖာ္ျပျဖစ္ေသာ ပံုျပင္ သို႕မဟုတ္ ျဖစ္ရပ္ေတြရွိၾကတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ အေသအခ်ာေျပာႏိုင္ပါတယ္ေလ။ နာက်င္စရာေကာင္းတဲ့ အမွတ္ရစရာမ်ားစြာကို ျပန္လည္ ေခၚေဆာင္ သတိရေစတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ရပ္ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ေတာ့ အဲ….အျမဲလိုလို ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိရတာက ကိုယ္ပိုင္ပံုျပင္ေလးဟာ ဘယ္ေလာက္ ဦးေႏွာက္မရွိခဲ့သလဲ ျပီးေတာ့ ကေလးဆန္လိုက္သလဲဆိုတာကိုပါ။ ဒါေပမဲ့လည္း အမွတ္ရစရာေကာင္းတဲ့ အမွတ္တရေလးေတြေတာ့ နည္းနည္းခ်န္ထားရစ္ခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့။

ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္ကေလးအရြယ္ ငယ္ငယ္တုန္းကေပါ့ အေဖရယ္ အေမရယ္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ အဖိုးနဲ႕အဖြားတို႕ဆီကို အနည္းဆံုး တစ္လ တစ္ေခါက္ သို႕မဟုတ္ ႏွစ္ေခါက္ေတာ့အလည္သြားျဖစ္ၾကတယ္။ တနဂၤေႏြတစ္ရက္ မိသားစုကားေလးကို အေဖေမာင္းတာ ႏွစ္နာရီခရီး ေလာက္ေမာင္းရတယ္ ထင္တယ္ဗ်။ အေဖက သြားတဲ့ခရီးမဆံုးခင္ အျမဲလိုလို ခဏတျဖဳတ္ေတာ့နားေလ့ရွိတယ္။ သူေျပာတာကေတာ့ ေျခခင္းလက္ဆန္႕ အေညာင္းအညာမမိေအာင္လို႕ေျပာခဲ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္သိေနပါတယ္ သူ နယ္ေတြမွာအလုပ္ကိစၥနဲ႕သြားသြား ေနရတုန္းက ဒဏ္ရာရခဲ့ဘူးတဲ့ ေျခေထာက္ေၾကာင့္ျဖစ္မွာလို႕ေပါ့။ အေဖက သူ႕အလုပ္ကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုစကားမ်ား မ်ားေျပာေလ့မရွိပါဘူး။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုသာမွ်ေ၀ခ်င္တတ္တဲ့ အေဖမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။  ခရီးလမ္းရဲ႕ တစ္၀က္ေလာက္အေရာက္ ယာဥ္ရပ္နား စခန္းတစ္ခုမွာ ထံုးစံအတိုင္း အေဖ ကားရပ္နားခဲ့ပါရဲ႕။ အေ၀းေျပးလမ္းမၾကီးမွာ ဒီလို ယာဥ္ရပ္နားစခန္းေတြရွိေနတတ္ပါတယ္။ ခရီးေ၀း သြားတဲ့ ကားသမားေတြအတြက္ အဆင္ေျပေစမယ့္ ပံုစံရွိတဲ့ ေနရာေပါ့။ စတိုးဆိုင္ငယ္ စားေသာက္ဆိုင္ငယ္ေလးေတြ သန္႕စင္ခန္းေတြ ယာဥ္ပ်က္ရင္ ျပင္ဆင္လို႕ရမယ့္ ၀ပ္ေရွာ့ပ္ငယ္ေလးေတြပါ၀င္တတ္တဲ့ အေဆာက္အအံုအစုေလးပါပဲ။ မိသားစုအလိုက္ နားေနဖို႕လုပ္ေပး ထားတဲ့ ခံုတန္းလ်ားအခ်ိဳ႕ေဘးမွာဆိုရင္ ႏိုင္ငံျခားသားေတြအတြက္ သို႕မဟုတ္ လိုအပ္သူေတြ ယူႏိုင္မယ့္ ခရီးသြားေျမပံုေလးေတြ၊ စာအုပ္ငယ္ေလးေတြ၊ ျပီးေတာ့ ျပည္တြင္း ေန႕စဥ္ထုတ္သတင္းစာအခ်ိဳ႕ထားေပးထားပါတယ္။

အေဆာက္အအံုၾကီးနဲ႕ မနီးမေ၀း၀ယ္ စားေသာက္စရာေတြ တင္စားလို႕ရမယ့္ စားပြဲေတြ ဟိုသည္ အျပန္႕အက်ဲ တစ္ဒါဇင္ေလာက္ရွိ မလားဘဲေတြ႕ရေသးတယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္ ထိုင္စားေနတာမ်ိဳးကိုေတာ့ အေတြ႕ရနည္းပါတယ္။ အင္း….ကၽြန္ေတာ့္မိဘေတြ ကေတာ့ တစ္မူထားပါတယ္။ စားေသာက္စရာေတြကို အဲ့လိုစားပြဲခံုတစ္ခုခုမွာခင္းက်င္းျပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စားေသာက္တတ္ ၾကတဲ့အက်င့္ရွိပါတယ္။ သစ္ေတာ အစပ္နားက ခပ္ျမင့္ျမင့္ အရြက္နီနီေတြရွိတဲ့ Maple ပင္နားက စားပြဲခံုနားမွာ အေဖကအျမဲထိုင္ေစ ခဲ့တယ္။ အေဖေျပာတာကေတာ့ အဖိုးတို႕အဖြားတဲ့ေမြးတဲ့ ဇာတိေျမမွာ ဒီလိုအပင္ေတြက ရွားရွားပါးပါး အမ်ားၾကီး ေပါက္တတ္တယ္တဲ့။ အေဖရဲ႕ ေျပာစကားေတြေၾကာင့္ေကာ သစ္ေတာစပ္၀ယ္ ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္တာေလးေတြကိုစားရတာ ေၾကာင့္ေရာ ေနာက္ပိုင္း ဘာမွန္း မသိ ဒီအေျခအေန ဒီျမင္ကြင္းကို စြဲမက္လာခဲ့ပါတယ္။

ႏွစ္အေတာ္မ်ားမ်ားကို ျဖတ္သန္းျပီးေနာက္မွာေတာ့ ယာဥ္ရပ္နားစခန္းေတြတိုင္းရဲ႕ အနားယူရန္ေနရာတိုင္းမွာ Maple ပင္ တစ္ပင္ပင္ ေတာ့ရွိေနတတ္တာကိုၾကည့္ျမင္ျပီးမွ ျပည့္စံုသလိုခံစားရပါတယ္။ အင္း….ဒီလိုခံစားခ်က္ေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာ ေနရာယူလာသလို မ်ားျပားလာခဲ့ပါရဲ႕။

ေဆာင္းရာသီရဲ႕ ေန႕လရက္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ မေမ့ႏိုင္စရာအေကာင္းဆံုးကာလေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေပ်ာ္ပြဲစားသေဘာ ထြက္ဖို႕ သို႕မဟုတ္ အနားယူတဲ့ စားပြဲခံုတစ္ခုေပၚမွာထိုင္ဖို႕အတြက္ေတာ့ အရမ္းေအးလြန္းသလိုပါပဲ။ Maple သစ္ပင္ခမ်ာလည္း အရြက္ ေတြမရွိေတာ့သလို လက္က်န္သစ္ရြက္ေတြကလည္း အေရာင္ကင္းမဲ့ကုန္ပါျပီ။ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္အရြယ္တုန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ အေဖက ရွင္းျပခဲ့တယ္ အဲဒါ သစ္ပင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တာတဲ့။ ရာသီဥတု အရမ္းေအးတဲ့လေတြဆိုရင္ေတာ့ အျပင္ဘက္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၾကာရွည္ေနေလ့မရွိခဲ့ၾကဘူး။ ရပ္နားစခန္း အေဆာက္အဦးတစ္ခုထဲက ခုံတန္းလ်ားရွည္ၾကီးတစ္ခုမွာပဲ အေဖက ေျခခင္းလက္ဆန္႕ေန တတ္ျပီး အေမကေတာ့ စတိုးဆိုင္က ခ်ိဳခ်ဥ္ျပားေတြ လွတပတ ေခ်ာကလက္ေလးေတြ၀ယ္ေကၽြးတတ္တာမွတ္မိပါေသးတယ္။ မၾကာခင္ မွာေတာ့ အေ၀းေျပးလမ္းမေပၚကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေရာက္ခဲ့ျပန္ေပါ့ေနာ္။

ေႏြဦးရာသီမွာေတာ့ Maple သစ္ပင္ေတြ ႏိုးထလာၾကပါျပီ။ ၀ါစိမ္းႏုေရာင္ ေသးငယ္ေသာ ဖူးအငံုေလးေတြဟာ သစ္ကိုင္းတေလ်ာက္ အလ်င္အျမန္ကိုပဲ ေတာက္ပေသာ သစ္ရြက္မ်ားအျဖစ္ ျပည့္ႏွက္ကုန္ျပန္ေတာ့ သူ႕ဘ၀ေလးျပန္လည္ျပည့္စံုသြားသလုိခံစားရပါတယ္။ ဒုတိယ ေႏြဦးရာသီေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ သစ္ကိုင္းေတြဟာ သူတို႕အေပၚတြယ္တက္လို႕ရတဲ့အထိ ခိုင္ခံ့ၾကီးမားကုန္ပါေရာ။ (ကၽြန္ေတာ့္ အေဖက ကိုင္းတစ္ကိုင္းေပၚထိုင္ၾကည့္ဖို႕အျမဲလို ခ်ီမျပီးတင္ေပးတတ္ေသးတာပါ။) အညိဳေရာင္ ရွဥ့္ငယ္ေလးေတြ၊ အမ်ိဳးစံုေသာငွက္ငယ္ ေလးေတြ စတဲ့ ေတာသဘာ၀ အေကာင္ငယ္ေလးေတြကို ယာဥ္ရပ္နားခ်ိန္ မိနစ္ ၂၀ရခ်ိန္ေလးမွာ ဒီသစ္ကိုင္းေတြေပၚထိုင္ရင္း အၾကိမ္မ်ားစြာ ကုန္ဆံုးခဲ့ဖူးတယ္။ တစ္ခါတေလ ကၽြန္ေတာ္မျမင္ဖူးတဲ့ ေျမာက္ပိုင္းေဒသကရွဥ့္အမ်ိဳးအစားေတြကိုျမင္ဖူးခဲ့ရျပီး သမင္အခ်ိဳ႕ကို ႏွစ္ၾကိမ္ေလာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ျမင္ခဲ့ရေသးတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီအပင္ရဲ႕ သစ္ကိုင္းေပၚမွာ ထိုင္ရတဲ့ ခံစားခ်က္ကို တကယ္ၾကိဳက္တယ္။

ေႏြရာသီေန႕ရက္ေတြဟာ မၾကာခဏဆိုသလို ပူျပင္းျပီး တစ္ခါတေလေတာ့ အရမ္းစိုစြတ္ပါတယ္။ အဲ့လိုေန႕ရက္ေတြဆိုရင္ သစ္ပင္ေတြရဲ႕ အရိပ္ေတြဟာ ေနမင္းၾကီးရဲ႕ အလင္းတန္းေတြကေန လြတ္ေျမာက္ဖို႕အကာအကြယ္ေပးပါေရာ။ ေအးျမတဲ့အရိပ္ဟာ ထီးမလိုပဲ ေအးျမေနတတ္တာပါ။ ငယ္ရြယ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြထဲမွာေတာ့ တစ္ကိုယ္တည္းေနတတ္ျခင္းရဲ႕အေၾကာင္းျပခ်က္က အဲ့ဒီ ေအးျမတဲ့အရိပ္မွာထိုင္ေငးရျခင္းက လံုေလာက္တဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖစ္မွာ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေျမာက္မ်ားစြာေသာ သစ္ပင္ေတြ အေၾကာင္း၊ ေအာက္ဆီဂ်င္ဘယ္လိုထုတ္လုပ္တယ္ ဘယ္လိုအသက္ရွင္တယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြကို ေလ့လာဖို႕ဖန္တီးေပးတဲ့အရာလို႕ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႕ထုတ္ေပးေသာ သန္႕စင္တဲ့ေအာက္ဆီဂ်င္ေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕အဆုတ္ေတြသန္မာျပီး အသက္ရွင္ရတာ ျပီးေတာ့ စိမ္းျပာေရာင္ကမၻာၾကီးတစ္ခု ျဖစ္တည္ေနရတာေလ။

ရပ္နားစခန္းမွာ ရပ္တန္႕နားေနခ်ိန္မ်ားထဲမွာ ေဆာင္းဦးကာလဟာ အျမဲတေစ စိတ္၀င္စားစရာအေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ ပတ္ပတ္လည္ သစ္ေတာထဲက တစ္၀က္ေလာက္ေသာ သစ္ပင္ေတြဟာ အေရာင္ေျပာင္းကုန္ေသာ္လည္း Maple ပင္ကေတာ့ အေရာင္ အစံုအလင္စံုးလို႕ေျပာရမယ္။ လိေမၼာ္ေရာင္ေျပး၊ အနီေရာင္ ႏွင့္ အ၀ါေရာင္ သစ္ရြက္မ်ိဳးစံုျဖင့္ ျခယ္သထားေသာ သက္ရွိ ကင္းဘတ္စ တစ္ခ်ပ္ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ သစ္ပင္ေတြဟာ သဘာ၀အလွတရားေတြကို တိုက္နံရံမွာ ေရာင္စံုေဆးေတြျခယ္မႈန္းသကဲ့သို႕ပဲ ဟာမိုနီျဖစ္စြာ ျပသေနခဲ့တာျဖစ္မွာပါ။

 

ဒီေဆာင္းဦးရာသီ၀ယ္ အဲဒီသစ္ပင္ေတြက ေပ်ာ္စရာေလးေတြေပးျပန္ပါတယ္။ ဘာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အေခၚ ‘ဟယ္လီေကာ္ပတာ ေသးေသးေလး’ေတြေလ။ ေကာင္ငယ္ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ သဘာ၀ကေပးတဲ့ ကစားစရာပစၥည္းေလးတစ္ခုျဖစ္ျပီး မၾကာခဏ ကၽြန္ေတာ္ကစားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကေတာ့ ဘာမွန္းမသိခဲ့ဘူးေပါ့ေလ အေစ့ေလးေတြလည္းတြဲလ်က္ပါေနတာကိုး။ အေစ့တစ္ေစ့ တိုင္းမွာ သူတို႕ပိုင္ဆိုင္တဲ့ အေတာင္ပံေလးေတြနဲ႕ေလ။ ေလေတြတိုက္တိုင္း တ၀ဲလည္လည္နဲ႕ လြင့္ေမ်ာတတ္က်သလို သူတို႕မိခင္ အပင္ၾကီးကေန အေ၀းရပ္ဆီကို ေလရဲ႕ေခၚေဆာင္ရာအတိုင္း လိုက္သြားတတ္ၾကတယ္။ အေတာင္ပံေလးေတြနဲ႕ ေလရဲ႕ေခၚေဆာင္ရာ ကိုခရီးႏွင္လိုက္ရင္း က်ရာေနရာေဒသတစ္ခုမွာ ဘ၀အသစ္တစ္ခုစတင္ၾကသလားလို႕။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အေတာင္ပံေလးေတြပါတဲ့ အေစ့ေလးေတြအေၾကာင္း စဥ္းစားမိလိုက္တိုင္း သဘာ၀တရားတစ္ခုရဲ႕ဖန္တီးမႈဟာ ဘယ္ေလာက္ အံ့အားသင့္စရာေကာင္းသလဲ အေတြးထဲေပၚေပၚလာတယ္။

 

ေဆာင္းဦးရဲ႕ေနာက္ပိုင္းတြင္ေတာ့ သစ္ရြက္ေတြဟာ စတင္ေၾကြဆင္းၾကပါျပီ။ ေဆာင္းရာသီေရာက္ေၾကာင္း အမွတ္သေကၤတေတြ ခပ္ျမန္ျမန္ေရာက္လာသလို ကၽြန္ေတာ္အႏွစ္သက္ဆံုးသစ္ပင္ၾကီးလည္း မၾကာခင္မွာ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ အိပ္ေပ်ာ္ဦးေတာ့မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မၾကာခဏဆိုသလိုပါပဲ အေရာင္စံုသစ္ရြက္ကေလးေတြကို မာမီရဲ႕ စာအုပ္ငယ္ေလးတစ္အုပ္ထဲမွာ ညွပ္ညွပ္ျပီးသိမ္းထားမိတတ္ပါတယ္ အမွတ္တရပစၥည္းေလးေတြအျဖစ္ေပါ့ေနာ္။

 

တစ္ခုေသာ ေႏြရာသီရက္တစ္ရက္မွာ အပင္ၾကီးရဲ႕ေအာက္မွာ အကိုင္းအခက္အနည္းငယ္ဟာ က်ိဳးပ်က္ျပီး အပင္ေျခရင္းမွာ လဲေလ်ာင္း ေနတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ႕ခဲ့ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မိဘေတြက ဒါဟာ သဘာ၀လို႕ေတြးထင္ၾကေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အေတာ့္ကို စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရသလို စိတ္ထဲတစ္မ်ိဳးခံစားရပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္အေဖကေတာ့ ဒါဟာ ေလနီၾကမ္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ ျဖစ္မယ္လို႕ေတြးထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဖ်က္ဆီးမႈေၾကာင့္ က်ိဳးပ်က္သြားျခင္းမဟုတ္ဘူးလို႕ ဘယ္သူေျပာႏိုင္သလဲ။ တစ္ေယာက္ေယာက္ေသာသူ ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးလုပ္ရသလဲလို႕ ကၽြန္ေတာ္အေတြး၀င္မိပါတယ္။ အင္း….ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကေလးအရြယ္ကမၻာငယ္ေလးတစ္ခုရဲ႕ အဆံုးသတ္တဲ့ အစခရီးတစ္ခုျဖစ္မွာပါပဲ။

 

ႏွစ္တစ္ႏွစ္ၾကာျပီးေနာက္မွာေတာ့ တကယ့္ကမၻာေလာကၾကီးက ပိုမိုထင္ရွားလာခဲ့ပါျပီ။ ေျခာက္ေသြ႕ပူျပင္းေသာ ေႏြရာသီတစ္ခုရဲ႕ အလယ္အလတ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အသက္ ၈ႏွစ္ရွိျပီေပါ့ေနာ္။ ဟိုးအရင္အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ယာဥ္ ရပ္နားစခန္းမွာ ရပ္တန္႕နားေနခဲ့ဖူးေပမယ့္ အခုအၾကိမ္မွာေတာ့ အရင္နဲ႕မတူကြဲျပားျခားနားေနခဲ့ပါတယ္။ သစ္ေတာ ဧရိယာအေတာ္ မ်ားမ်ား မီးေလာင္ထားခဲ့ေတာ့ အမဲေရာင္ျခယ္ျမင္ကြင္းရယ္ မီးခိုးေရာင္ ျပာမႈန္ေတြရယ္ကိုျမင္ခဲ့ရပါေရာ။ အခုထက္ထိ သစ္ပင္မီးေလာင္ ထားရာမွ ထြက္ေသာအနံ႕ေတြဟာ ေလထုထဲပ်ံ႕လြင့္ေနဆဲပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ Maple ပင္ၾကီးေကာ?? ကၽြန္ေတာ္နဲ႕အျမဲတေစရင္းနီးေနတဲ့ သစ္ပင္ၾကီးဆီ ကၽြန္ေတာ္ေျပးသြားခဲ့ပါတယ္။ ျမင့္သေလာက္ က်ိဳးပ်က္ေနတဲ့ မဲေမွာင္ေနတဲ့ ပံုစံနဲ႕ သစ္ကိုင္းေတြလံုး၀မရွိေတာ့ဟန္ကလြဲ လို႕ ဘာမွမရွိေတာ့။ ၾကည့္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္က အဲ့ဒီအပင္က ေသသြားျပီ ျပန္ျပဳစုလို႕မရေတာ့ဘူးတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာျပခဲ့တယ္။

 

ယာဥ္ရပ္နားစခန္းအေဆာက္အအံုရဲ႕အျပင္ဘက္မွာ အမႈိက္သယ္ယာဥ္အလြတ္တစ္စီးနဲ႕အတူ ယာယီတာ၀န္ရွိသူတစ္ဦးလို႕ယူဆရသူ တစ္ေယာက္ကို အေဖက သတိထားမိခဲ့ပံုရတယ္။ အေဖ ေလွ်ာက္လွမ္းသြားျပီးေနာက္ အသက္နည္းနည္းၾကီးတဲ့ လူၾကီးတစ္ေယာက္နဲ႕ စကားနည္းနည္းေျပာၾကတယ္။ အေဖျပန္လာျပီးေနာက္ အဲ့လူၾကီးဘာေျပာခဲ့သလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုျပန္ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ ေတာအုပ္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ စခန္းခ်ခဲ့ပံုေပၚျပီး မီးေမႊးခဲ့တာကို ေသခ်ာမျငိမ္းသတ္ခဲ့ေတာ့ ေျခာက္ေသြ႕ေနတဲ့ ျမက္ခင္းေတြ ခ်ံဳပုတ္ေတြကတစ္ဆင့္ မီးေလာင္ကၽြမ္းခဲ့တာပါတဲ့။ ကံေကာင္းတာက ေလေၾကာင္းက သစ္ေတာအလယ္ပိုင္းဘက္ကိုတိုက္ေနေတာ့ ယာဥ္ရပ္နားစခန္းဘက္ကို သိပ္မလာေတာ့ဘူးေလ။ မီးသတ္သမားေတြကလည္း အဲ့ထက္မပိုေအာင္ မီးျငိမ္းသတ္ႏိုင္ခဲ့တာေၾကာင့္ အဆင္ေျပသြားတာဆိုပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ အဖိုးတို႕အဖြားတို႕အိမ္ကို သြားရာလမ္းတေလွ်ာက္၀ယ္ မရပ္မနားကိုငိုရႈိက္သြားခဲ့ပါတယ္။

 

ျဖစ္ရပ္ေတြျဖစ္ပ်က္သြားျပီးေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ယာဥ္ရပ္နားစခန္းရဲ႕သြင္ျပင္ေတြဟာ အရင္နဲ႕အတူတူမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ အဲ့ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရပ္နားတိုင္း ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာေတာ့ ၾကီးမားတဲ့ သစ္ကိုင္းၾကီးေပၚထိုင္ျပီး ရႈခင္းေတြကိုေငးရတဲ့ ခံစားခ်က္ကို သတိရ တာေၾကာင့္ သစ္ပင္ၾကီးကို အရမ္းလြမ္းဆြတ္ရပါတယ္။ ျပန္လည္စိုက္ပ်ိဳးထားတဲ့ ပင္ပ်ိဳေလးေတြေၾကာင့္ ျပန္လည္အေရာင္ေျပာင္းလာတဲ့ သစ္ေတာၾကီးဟာ စိမ္းစိုလာခဲ့ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲခံစားခ်က္ သိပ္မထူးေတာ့သလိုပါပဲ။ အရင္လိုျပန္ျဖစ္ဖို႕ေတာ့ အခ်ိန္ေတြ အေတာ္ယူရဦးမယ္နဲ႕တူပါတယ္။ ယာဥ္ရပ္နားစခန္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရပ္နားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ထိုင္နားတဲ့ စားပြဲခံုက သစ္ေတာအစပ္ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ အေဆာက္အဦးနဲ႕ နီးတဲ့ခံုမွာပဲထိုင္ျဖစ္ၾကပါေရာ။ မိနစ္ ႏွစ္ဆယ္ေသာ ယာဥ္ရပ္နားခ်ိန္ဟာ အရမ္းၾကာလြန္းတယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ေတြးထင္မိခဲ့သလားပဲ။

 

ရက္သတၱပါတ္ေတြျဖတ္သန္းသြားခဲ့ပါျပီ။ ဘယ္မွမသြား အိမ္မွာထိုင္ေနမိတဲ့ရက္တစ္ရက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ကစားစရာအရုပ္ေတြထည့္ထား တဲ့ အိတ္ၾကီးကိုေမႊရင္း ပလတ္စတစ္နဲ႕ထုပ္ထားတဲ့ Maple ပင္ရဲ႕အေစ့ေလးေတြကိုေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ခပ္ေသးေသး ဟယ္လီေကာ္ပတာေလးေတြေလ။ ေဆာင္းေႏွာင္းကာလက အမွတ္မထင္သိမ္းထားခဲ့တာပါ။ လက္ထဲမွာ အေစ့ေလးေတြကို ျပန္ကိုင္ၾကည့္ေနမိရင္း ဘာလုပ္မိမွန္းမသိထလုပ္မိပါတယ္။ အေစ့ေလးေတြကိုယူ ျပီးေတာ့ အိမ္ရဲ႕ေနာက္ဖက္ ျခံ၀င္းထဲကိုဆင္းသြား တဲ့ျပီး တစ္ဒါဇင္ေလာက္အေစ့ေတြကို ေျမၾကီးထဲစိုက္ပ်ိဳးခဲ့ပါတယ္။ စိုက္ခဲ့တဲ့အေစ့တစ္ေစ့တိုင္း ေနရာမမွားရ ေအာင္ ေရခဲေခ်ာင္း တုတ္တံေလးတစ္ခုစီကိုပါ ထိုးစိုက္ခဲ့တာေလ။ မၾကာခဏဆိုသလိုပါပဲ သြားသြားၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။ ရက္သတၱပါတ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေပါက္လာမယ့္ ၾကီးထြားလာမယ့္အရိပ္အေယာင္ရွိမရွိ ၾကည့္မိျခင္းေပါ့။ ဘယ္လိုမွမထူးျခားခဲ့ပါဘူး။

 

ေဆာင္းရာသီ ေရာက္လာခဲ့ျပန္ပါတယ္။ သစ္ေစ့ေလးေတြအေပၚထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို အရႈံးေပးလိုက္ပါျပီ ဒီေလာက္ ေအးတဲ့ ကာလရွည္မွာ သူတို႕ေသေလာက္ေရာေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္အေနာက္ဖက္ကို သြားသြားေနတာကို ရပ္တန္႕လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ရက္ေတာ့ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႕ အဲ့ဒီသစ္ေစ့ေလးေတြ ဘယ္လိုေအးခဲေသဆံုးေနတယ္ဆိုတာသြားၾကည့္ဖို႕ဆံုးျဖတ္လိုက္ေရာ။ ျပန္တူးယူထားျပီး ေနာက္ရာသီမွ ျပန္စိုက္လို႕ရႏိုင္တာပဲဆိုတဲ့အေတြးနဲ႕ေပါ့။ အဲ့ဒီေနာက္မွာေတာ့ သူတို႕…သူတို႕ေတြဘာျဖစ္ေနတယ္ဆို တာကို ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။

 

ေရခဲ့ေခ်ာင္းတုတ္တံအစီအရီေလးေတြကိုပဲျမင္ရလိမ့္ႏိုးဆိုတဲ့အသြင္နဲ႕သြားေပမယ့္ အပင္ငယ္ေလးငါးခုရွင္သန္ေနတာကိုျမင္လိုက္ရ တာေၾကာင့္ ခုန္ေပါက္ေပ်ာ္ရႊင္မိရတယ္ဗ်။ အကိုင္းေသးေသးေလးေတြနဲ႕ အရြက္ငုတ္စိေလးေတြနဲ႕ၾကည့္ရတာမ်ား ဟီး ဟီး။ ဟိုအရင္က ေတာ့ Maple ပင္ေပါက္ေလးေတြကိုမျမင္ဖူးခဲ့ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ အပင္ေပါက္ကေလးေတြရဲ႕ နံေဘးကေျမျပင္ေပၚ၀ယ္ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး အပင္ငယ္ေလး ငါးပင္ကို တကယ့္ ႏုႏုည့ံညံ့ေလး ထိေတြ႕လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ သစ္ရြက္ႏုေလးေတြကို -

 

‘မဂၤလာပါ သစ္ပင္ကေလးေတြေရ…. ငါ့နာမည္က ဇာနည္ပါ။ ကမၻာေလာကၾကီးကေနၾကိဳဆိုပါတယ္။ မင္းတို႕ေမေမကေလ ငါ့အတြက္ သူငယ္ခ်င္းအရင္းၾကီးတစ္ေယာက္ကြ သိလား’

 

Alex Aung (24 Oct 2014)

 

 

Ref: The Boy Who Loved a Tree by Robert G. Moons

Oct 16th

Expected Visit, with Surprises

By Alex aung

ကၽြန္ေတာ္ ဘြဲ႕ရျပီးေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အလယ္အလတ္အဆင့္ရွိတဲ့ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွာ အလုပ္လုပ္ဖို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လုပ္မယ့္အလုပ္ကလည္း အဲ့ဒီႏိုင္ငံမွာ အလုပ္ရာထူးလစ္လပ္မႈျဖစ္ခဲ့တာကိုး။ ကၽြန္ေတာ္ေနထိုင္တာနဲ႕ မနီးမေ၀းမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ အတြဲတစ္တြဲနဲ႕သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ သူတို႕ကလိင္တူခ်စ္သူေတြပါ။ ဖီလစ္ကေတာ့ ေအာက္ခ်ိဳင့္ထဲကို ဆင္းသြားရတဲ့ေနရာက တိုက္ခန္းမွာေနသလို Victor ကေတာ့ blocks အနည္းငယ္ေ၀းတဲ့ေနရာမွာေနထိုင္သူျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ Victor နဲ႕က မၾကာခဏဆိုသလိုပိုေတြ႕ျဖစ္ရပါတယ္ အလုပ္ဌာနတူတာေကာ စားေသာက္ေနထိုင္တဲ့ပံုစံသေဘာညီေနၾကတာေၾကာင့္လဲျဖစ္ မယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လို တိုင္းတစ္ပါးကေျပာင္းလာၾကသူမ်ားမဟုတ္ဘဲ ဌာေနတိုင္းရင္းသားေတြျဖစ္ၾကပါတယ္။ ညေနဘက္ သူတို႕ဘာသာစကားကို သိပ္မေ၀းတဲ့ တကၠသိုလ္တစ္ခုမွာ ကၽြန္ေတာ္သြားသြားတက္ဖို႕လည္း အကူအညီရတယ္ဗ်။

 

ဗစ္တာက ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ဖိလစ္ရယ္ ႏွစ္ေယာက္ထက္ပိုျပီးၾကည့္ေကာင္းသူပါ။ ဖိလစ္ကေတာ့ သာမန္ရုပ္ရည္မ်ိဳးပဲပိုင္ဆိုင္သူပါပဲ။ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ထက္ပိုျပီးျမင္ၾကည့္လို႕မရခဲ့ဘူးထင္တယ္။ ဗစ္တာရဲ႕အသားအေရက ေတာ္ေတာ္ညိဳေမာင္း ပါတယ္။ စိုေျပတာေတာ့ရွိတာေပါ့။ မ်က္ခံုးေမႊးခပ္ထူထူနဲ႕ ဆံပင္ေတြက ေကာက္ေကြးေသးတယ္…ႏႈတ္ခမ္းအစံုကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ sexy က်တယ္…..ေမးရိုးေတြကခိုင္မာသလို မ်က္၀န္းေတြကလည္း အျမဲလို ရယ္ျမဴးေနတာပါပဲ။ သူ႕အေဖက လူျဖဴတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး ေတာ့ သူ႕အေမက စပိန္စကားေျပာတဲ့လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ သူ ေဂးျဖစ္ေနျခင္းအေပၚ မိဘႏွစ္ပါးစလံုးက ေအးေဆးပဲဗ်။ သူ႕ကိုယ္သူ ယံုၾကည္ခ်က္ျပင္းထန္တာေကာ သူ႕အသြင္အျပင္ သူ႕လိင္စိတ္ခံစားခ်က္အေပၚ သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္ေနတာကိုေရာ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္သေဘာက်ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဘာဆိုတာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာျပျဖစ္ခဲ့တာ သိပ္ေတာ့မၾကာေသးေပမဲ့ သူက ရည္းစားရွာဖို႕ကူညီရမလား အလ်င္စလိုမလုပ္နဲ႕စသျဖင့္ စေနာက္ေနေသးတာေလ။

 

ဒီႏိုင္ငံရဲ႕ ပထမဆံုး ေႏြရာသီအေတြ႕အၾကံဳကာလေလးမွာ တိုက္ခန္းေလးတစ္ခန္းကို အရစ္က်စနစ္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္စ၀ယ္ျဖစ္တယ္။ အဲ့ဒီ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕သံုးေယာက္ဟာ တုိက္ခန္းရဲ႕အေနာက္ဘက္ ဥယ်ာဥ္ေလးထဲမွာ အျမဲလိုလိုေတြ႕ဆံုျဖစ္ၾကတယ္ဆိုပါေတာ့။ ေရကူးကန္ေလးလည္းပါတယ္ အားကစားခန္းမလည္း ပထမထပ္ေလာက္မွာပါတယ္ဆိုေတာ့ေလ။ ေႏြရာသီကေတာ္ေတာ္လွတယ္ဗ် သိပ္လည္းမပူသလို အရမ္းၾကီးလည္း မေအးဘူးေနာ္။ ဖိလစ္နဲ႕ ဗစ္တာက ေရကူးကန္ထဲမွာ ဘာမွမ၀တ္ဘဲ ေရကူးၾကဖို႕မၾကာခဏ ေျပာၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္က သူတို႕ထက္ လွပေတာင့္တင္းေပမယ့္ အျခားေသာ ေဂးေတြရဲ႕ေရွ႕မွာအ၀တ္မဲ့ျဖစ္ဖို႕ေတာ့ ကိုယ့္ ဘာသာမလံုျခံဳသလို ခံစားရလို႕ပါ။ အဲ….ကၽြန္ေတာ္နဲ႕သိပ္မရင္းနီးေသးတဲ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႕ေတာ့ အေမွာင္ထဲမွာ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပတ္သက္မႈျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အရင္းႏွီးဆံုး ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ေရွ႕မွာ အ၀တ္မဲ့ေနဖို႕ကိုေတာ့ နည္းနည္း လန္႕သလိုလို ရွက္သလိုလိုခံစားရပါရဲ႕။

 

တစ္ရက္ေသာ စေနေန႕ ေန႕လည္ပိုင္း၀ယ္ ဗစ္တာနဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ပတ္သက္မႈတစ္ခုမေမွ်ာ္လင့္ဘဲျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ Margaritas တစ္ခရားထည့္ ထားတဲ့ ေရခဲပုံးေလးတစ္ပံုးကို သက္တန္႕ေရာင္ထီးၾကီးအခ်ိဳ႕ဖြင့္ထားတဲ့ ခုံေစာင္းေတြနားထားထားတယ္….ျပီးေတာ့ စားစရာသစ္သီး အခ်ိဳ႕ထည့္ထားတဲ့ ဗန္းၾကီးကိုယူကာျပန္လာေတာ့ ဖီလစ္ကို သူ၀တ္ေနက်ေရကူးေဘာင္းဘီရယ္ တီရွပ္တစ္ထည္ရယ္၀တ္လ်က္သား ေရကူးကန္နား တၾကြၾကြေတြ႕ရေရာ။ ‘ဖိလစ္….ဒီေန႕ေတာ့ ေရမကူးေတာ့ဘူးေလ’ အဲဒီစကားကို ဗစ္တာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္မတိုင္ပင္ပဲ တစ္ျပိဳင္တည္းလိုေျပာမိတာပါ။ တိုင္ပင္ကိုက္သလိုရယ္မိၾကစဥ္မွာပဲ ဖန္ခြက္ေတြထဲ ေသာက္စရာကိုငွဲ႕ထည့္ေပးကာ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ကို ကမ္းေပးလိုက္ပါတယ္။ “Thanks” ပါတဲ့။ ဖိလစ္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္နဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ခံုမွာထိုင္ တစ္စိမ့္စိမ့္ စကားမေျပာ ဘဲ ေသာက္ပါေရာ။ ေရကူးကန္ဆိုလို႕အၾကီးၾကီးမမွတ္ပါနဲ႕ တိုက္ခန္းနဲ႕လိုက္သေလာက္က်ယ္ျပီး အနက္ကလည္း ၅ေပေလာက္ထိ ပဲရွိတာပါ။ သေဘာေတာ့က်ပါတယ္ သဘာ၀အတြန္႕အေခါက္ေတြပါတဲ့ ေၾကြျပားေတြကိုကပ္ထားတယ္ သန္႕ရွင္းတဲ့အေငြ႕အသက္ခံစား ရေစတဲ့ ဒီဇိုင္းပါတယ္ေလ။ သက္ေသာင့္သက္သာ ေရစိမ္လို႕ရတဲ့ေျဖေလ်ာ့မႈေတာ့ရတာေပါ့။ ျမက္ရိတ္ဖို႕မလိုလို႕ေတာ္ေသးတယ္ ကၽြန္ေတာ္က ျမက္ရိတ္ရတာ ပ်င္းတယ္ဗ်။

 

‘ငါ စီဒီအသစ္ေတြယူလာတယ္’ ဗစ္တာက စီဒီအိတ္ခပ္ဆန္းဆန္းေလးရယ္ ဖြင့္စက္ မေသးတေသးေလးရယ္ကို ေသတၱာေလးတစ္ခု ထဲက ထုတ္ယူျပီးျပတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္အံ့အားသင့္သြားတာ ေသတၱာေလးက သိပ္မၾကီးေပမယ့္ ပစၥည္းေတြကိုေနရာတက် ထည့္လို႕ရတာကိုး။ ျပီးေတာ့ ဖြင့္စက္ေလးကေသးေပမယ့္ အသံကၾကည္လင္ျပီးေတာ့ ခပ္က်ယ္က်ယ္ကိုၾကားရတယ္။ အာ…ရင္ခုန္စရာ Club Mixes ေတြမဖြင့္ခင္ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုတားလိုက္ရမွာဆိုေပမယ့္ တီးလံုးသံေလးေတြက ရင္ခုန္သံကိုလႈပ္ရွားေစတာေၾကာင့္ မတားလိုက္မိတာ ကၽြန္ေတာ့္အမွားပါ။


ငါ မင္းကို၀ယ္ဖို႕ညႊန္းတာ ဒီလိုစက္မ်ိဳးကိုေျပာတာ’ ဗစ္တာက သီခ်င္းကိုဆက္ဖြင့္လိုက္ရင္းေျပာတယ္။

 

 ‘ရယ္စရာပဲေနာ္ ငါလိုခ်င္တာေတြမွန္သမွ် မင္းရေနတာၾကီးပဲ’ လို႕ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေျပာလိုက္ေတာ့ သူ႕အေပၚဦးေခါင္းေကာ ေအာက္က ေခါင္းကေရာ တဆတ္ဆတ္ျငိမ့္တာကို သတိျပဳမိလိုက္ပါတယ္။ သူ႕မ်က္ႏွာမွာ အမ်ိဳးအမည္မသိ အျပံဳးတစ္ခုေပၚလာပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ လက္ထဲကိုင္ထားတဲ့ ေဖ်ာ္ရည္ခြက္ထဲက ပိုက္ကိုအသာစုပ္လိုက္ရင္ တံေတြးကိုပါေရာေယာင္မ်ဳိခ်လိုက္ရပါတယ္။ ျပီးေတာ့မွ သူ႕ကို ‘ဒါဆို အဲ့လိုစက္မ်ိဳး၀ယ္ထားသင့္တယ္ေပါ့ ဟုတ္လား?’ လို႕ေမးလိုက္တယ္။

 

‘ေအး..’ ပထမဆံုးသီခ်င္းသံက ဒရမ္သံခပ္ရွည္ရွည္ပါေသာ အသံဆူဆူျဖင့္ စတင္လာပါတယ္။ ဗစ္တာ သူ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကို သူလွဲေလ်ာင္းေနတဲ့ ခံုေစာင္းရွည္လက္ရမ္းမ်ားေပၚ တီးလံုးသံနဲ႕အတူ တေတာက္ေတာက္ေခါက္ေနေရာ။ ရုတ္တရက္ ‘ဒီေတာ့…. မင္းလိုခ်င္ေနတာ ငါ့မွာရွိေနမလားပဲ’ လို႕ သူ႕တီရွပ္ကိုဆြဲခၽြတ္လိုက္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြကို မသိမသာစိုက္ၾကည့္ရင္းေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားက အေျဖစကားတစ္ခုကိုေစာင့္ဆိုင္းတဲ့ပံုစံမ်ိဳးနဲ႕ေလ။

 

ကၽြန္ေတာ္လည္း ေသာက္လက္စ Margaritas ကိုအကုန္စုပ္ေသာက္လိုက္ျပီးေနာက္ စားပြဲပုေလးတစ္ခုေပၚတင္လိုက္ကာ ၀တ္ထားတဲ့ တီရွပ္ကို သူ႕လိုခၽြတ္လိုက္တယ္။ အာ….ကၽြန္ေတာ္ ထိန္းထားတဲ့စိတ္ေတြလြတ္သြားျပီးေနာက္ ၀တ္ထားတဲ့ေဘာင္းဘီတိုကိုပါ ကန္ခၽြတ္ ပစ္လိုက္မိေတာ့ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ အံ့အားတသင့္ျဖစ္သြားၾကသဗ်။ ‘မသိဘူးေလ၊ မင္း ငါ့အနားလာရင္ေတာ့ ရွာလို႕ရမလားဘဲ’

 

ဗစ္တာ ထရပ္ကာ ကၽြန္ေတာ့္အနားကိုကပ္လာတယ္။ သူ႕လက္က Margaritas ခြက္ကိုလည္း ခုံပုေလးေပၚအလားတူခ်လိုက္ရင္း သူ႕ေဘာင္းဘီကိုလည္း ဆြဲခ်ပစ္လိုက္တယ္ ေအာက္ကိုေပါ့။ ဟိုအရင္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ အတူတူေရကူးၾကတာအၾကိမ္ေရ အေတာ္မ်ားမ်ားရွိပါျပီ ဒါေပမဲ့ ခါးမွာ တဘက္ေလးေတြပတ္ျပီးမွ ေရကူးကန္နားလာၾကတာဆိုေတာ့ တကိုယ္လံုးအ၀တ္မပါတဲ့ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္တစ္ခါမွမျမင္ဖူးဘူး။ ခပ္ပါးပါး သူ႕ေဘာင္းဘီခြဆံုက အဖုအေဖာင္းၾကီးကိုၾကည့္ျပီး ေတာ္ေတာ္ေတာ့ထြားမယ္လို႕မွန္းခဲ့ဖူး ပါတယ္။ ၀ိုး….ေရႊဥၾကီးေတြက လံုး၀န္းျပီးနည္းနည္းတြဲက်ေနသလို အတံၾကီးကလည္း ကၽြန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ဖူးသမွ်ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ထြား တယ္လို႕ဆိုရမယ္။ မၾကာခဏ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကို မရိုးမရြျဖစ္ေစမယ့္ ပစၥည္းၾကီးထင္ပါရဲ႕။

 

သူ႕ပစၥည္းၾကီးကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ထိမိတဲ့ခဏ တျဖည္းျဖည္းထြားလာတာကို ျမင္ရသလို ေႏြးျပီး ႏုညံ့တဲ့အထိအေတြ႕ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်ပါတယ္။ အာ…..သီခ်င္းသံက ေနာက္တစ္ပုဒ္ေျပာင္းသြားသလို ပိုျပီးရင္ခုန္သံကိုဆူလာေစသလိုပါပဲ။

 

‘မင္း ငါေမးတာကို မေျဖေသးဘူးေနာ္’ သူ႕ငပဲကို ကၽြန္ေတာ္စိတ္၀င္တစားကစားေနတုန္း ဗစ္တာႏႈတ္ဖ်ားကေန အေမးသံထြက္ လာတယ္။

 

‘အေျဖက….Yes ေပါ့ကြ မင္းကလဲ’ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုေမာ့မၾကည့္ဘဲ ျပန္ေျဖမိလိုက္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာ၀ယ္ မခ်ိဳမခ်ဥ္ မ၀ံ့မရဲ အျပံဳးတစ္ခုေတာ့ တြဲလြဲခိုေနတာကို ေန႕အလင္းေရာင္နဲ႕အတူ သူျမင္ႏိုင္မွာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။

 

သူ႕ငပဲက တျဖည္းျဖည္းမာေတာင့္လာတာ ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲမွာေတာင္မျမဲေတာ့သလို ေရႊဥေတြကို နမ္းေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကိုတြန္းတိုက္ေနတာမ်ား အားရစရာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ဆံႏြယ္ေလးေတြကို သူ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕ ထိုးဖြေပးတယ္…..ငပဲၾကီးကို ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္တေလ်ာက္ပြတ္သပ္မိျပန္ေတာ့ ပူေႏြးေနတဲ့အထိအေတြ႕ ေသြးေၾကာေတြရဲ႕ တဆတ္ဆတ္ ေသြးတိုးေနမႈေတြကို ခံစားေနရသလို သူ႕ဆီးစပ္ အေမႊးခပ္စုစုေလးဆီကေနရေနေသာ ေမႊးရနံ႕ေလးကလည္း တမ်ိဳးတစ္ဖံု ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ လိင္ဆြဲေဆာင္မႈျပဳေနသလိုခံစားရပါတယ္။

 

ဘဲဥေလးေတြလို လံုး၀န္းေနတဲ့ သူ႕ေရႊဥေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ႏွာတံေလးေတြနဲ႕ တို႕ထိနမ္းမိသလို လွ်ာကိုအျပားလိုက္ထားကာ ေရႊဥ ကေန လိင္တံထိပ္ပိုင္း ကြမ္းသီးေခါင္းတစ္၀ိုက္ကို လ်က္ျပဳလိုက္တယ္။ အတံကိုကၽြန္ေတာ့္လက္ႏွင့္ ဆုပ္ကိုင္ဖ်စ္ညွစ္ထားရင္း ကြမ္းသီး ေခါင္းေလးကို တျပြတ္ျပြတ္စုပ္လိုက္ေတာ့ ဗစ္တာတစ္ေယာက္ သက္ျပင္းေတြအခါခါခ်ပါေရာ။

 

ၾကီးမားေသာ သံခေမာက္တစ္လံုေမွာက္ခ်ထားသလိုျဖစ္ေနေသာ သူ႕ငပဲေခါင္းကို ႏႈတ္ခမ္းသားေတြနဲ႕ညွပ္ဆြဲသလို လက္ကလည္း ငပဲၾကီးကို အထက္ေအာက္ ပြတ္သပ္ျပီး လက္ကစားေပးလႈပ္ရွားေပးရပါတယ္။ ဟစိဟစိျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕ငပဲေခါင္းထိပ္က အေပါက္ေလး ကိုလည္း လွ်ာဖ်ားခၽြန္ခၽြန္ေလးနဲ႕ ထိုးထိုးျပီး ကလိရတာေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ့္လိုပါပဲ သူလည္း ရင္ထဲကေန လႈိက္ေမာေနတယ္ထင္ပါ့ ကၽြန္ေတာ့္ ပခံုးႏွစ္ဖက္ကို သူ႕လက္အစံုနဲ႕ထိန္းထိန္းကိုင္ရင္း အသံေတြလည္း အားမလိုအားမရထြက္ျပဳလာေရာ။

 

သူ႕ငပဲကို ကၽြန္ေတာ္စတင္ျပီး-ုပ္ေနပါျပီ…..လ်ွာဖ်ားေလးကလည္း ေသြးေၾကာဂလင္းေတြ အေၾကာဆံုေနရာေတြကို ကလိရေသးတာေပါ့။ ဗစ္တာ ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးအစံုကို ဖ်စ္ညွစ္ျပီးေနာက္ ဒီထက္ပိုျပီးလုပ္ေပးဖို႕ေတာင္းဆိုပါေတာ့တယ္ သိပ္မၾကာပါဘူး။

 

သူ႕လႈပ္ရွားမႈေတြက သူ႕ငပဲအရွည္ၾကီးကို ကၽြန္ေတာ့္လည္မ်ိဳထဲတဆံုးထည့္ဖို႕ၾကိဳးစားေနတဲ့အတိုင္းပဲ အထုတ္အသြင္းက သြက္သြက္ လာတယ္။ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ ကၽြန္ေတာ္ကလက္နဲ႕ထိန္းကိုင္လိုက္တာေၾကာင့္သေဘာေပါက္သြားျပီး ကၽြန္ေတာ္ထိန္းႏိုင္တဲ့အေန အထားအတိုင္း မေႏွးမျမန္လုပ္ပါေရာ။ ပထမေတာ့ ခပ္ေျဖးေျဖးအျပင္ကို တစ္ခ်က္ျခင္းဆြဲထုတ္လိုက္ ေလ်ာကနဲအဆံုးထိဖိသြင္းလိုက္ လုပ္ေသးတာပါ။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လွ်ာေတြႏႈတ္ခမ္းေတြရဲ႕ၾကားမွာ သူဘယ္လိုခံစားရတယ္မသိဘူး အရွိန္ျမွင့္ကာ အထုတ္ အသြင္းေတြလုပ္ေတာ့တယ္။ သူ႕တင္ပါးေတြကို က်စ္က်စ္ျပီးအားယူကာ ခပ္ျပင္းျပင္းေလးနဲ႕ျမန္ျမန္ -ိုးေတာ့တယ္ ပါးစပ္ကိုေလ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ျပဳစုတဲ့ အရည္အခ်င္းကိုဘယ္လိုခံစားရတယ္ဆိုတာ သိခ်င္မိေပမယ့္ သူ႕အမူအယာကိုၾကည့္ရတာ ကၽြန္ေတာ့္စြမ္းေဆာင္ ခ်က္က သူ႕အတြက္ အလုပ္အေတာ္ျဖစ္တဲ့ဟန္ေပါက္ပါတယ္။ သူ႕ကိုယ္ခႏၶာကို ၾကည့္ရတာ ေခၽြးေတြတစိုစိုျဖစ္လာေတာ့မွ ၾကြက္သား ေျမွာင္းေတြကိုျမင္လာရတယ္ အသားျဖဴျခင္းက ၾကြက္သားအလွကိုမျပႏိုင္ဘူးကိုး။ ကၽြန္ေတာ့္ပခုံးအစံုကိုဖ်စ္ညွစ္လိုက္ ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေခါင္းကို ထိန္းကိုင္လိုက္နဲ႕ ပါးစပ္ကလည္း မိန္႕မူးသာယာသံေတြနဲ႕ ေအာ္ညည္းေနပါတယ္။

 

ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း စိတ္ရဲ႕ေခၚေဆာင္ရာကို မထိန္းႏိုင္မသိမ္းႏိုင္လိုက္ပါသြားမိပါျပီ။ သူ႕ငပဲၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲ တဆံုး ၀င္၀င္ေနတာကိုလည္း သေဘာက်လာသလို သူ႕တင္ပါးအစံုကိုထိန္းထိန္းကိုင္ေပးရတာကိုလည္း ၾကိဳက္လာသလုိပဲ။ သူ႕လက္အစံုကို ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးအစံုအေပၚ ေသခ်ာတင္ျပီး အားျပဳေစလိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း သူ႕တင္ပါးကိုစံုကိုင္ျပီး ဆြဲဆြဲယူရင္း ပါးစပ္ႏွင့္ ငပဲ စည္းခ်က္ညီလႈပ္ရွားပစ္လိုက္တယ္ေလ။

 

ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ထဲရွိသေလာက္ ေသာင္းၾကမ္းပစ္လိုက္ခ်င္တာ ဘာမွမထိန္းခ်ဳပ္ဘဲနဲ႕ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲသာမက လည္မ်ိဳ ထဲထိတိုင္ သူ႕ငပဲရွည္ၾကီးထိုးထိုးထည့္တာကို သေဘာက်တယ္။ သူလည္း အဲ့လိုလုပ္ရတာကို ရူးရူးမူးမူးကို ၾကိဳက္ျပီးလိုခ်င္ေနတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ဆံပင္ေတြကို စိတ္ၾကိဳက္ဖြ ပခံုးေတြကို ဖ်စ္ညွစ္ျပီး သူအားျပဳခ်င္သေလာက္ျပဳ သတိမထားေတာ့ပါဘူး။

သူ ကၽြန္ေတာ့္အထာကိုေပါက္သြားဟန္တူတယ္ အရမ္းၾကီး မၾကမ္းေတာ့ဘဲ ငပဲကို အဆံုးထိဖိသြင္းလို႕ ကြမ္းသီးေခါင္းထိေရာက္ေအာင္ ဆြဲထုတ္လိုက္….အို…..ဆီးစပ္က အေမႊးႏုေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ႏွာေခါင္းေတြဖိကပ္သြားတဲ့အထိ ေလ်ာကနဲဖိလိုက္လုပ္တာ ေခၽြးစိုေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာနဲ႕ေတာင္ ကပ္သြားမလားထင္ရတယ္။ အထုတ္အသြင္း စည္းခ်က္ေတြဟာ သီခ်င္းဖြင့္စက္ကေနထြက္ေပၚေနတဲ့ တီးလံုးသံ အေႏွးအျမန္ အၾကမ္းအႏုေတြအတိုင္း တစ္ေသြမတိမ္းျဖစ္ေနသလိုပဲ….ဒရမ္သံခပ္ျမန္ျမန္။

 

‘ကလင္ …..ကလင္…..ကလင္’ ရုတ္တရက္ဆိုသလို တံခါးဘဲလ္သံကိုၾကားရတာေၾကာင့္ ေဘာင္းဘီတိုေကာက္စြပ္ျပီးသြားၾကည့္ေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းအခန္းက ေကာင္ေလးက ကၽြန္ေတာ့္အခန္းတံခါးပြင့္ျပီး ဟေနတာေတြ႕လို႕ လူရွိလား မရွိဘူးလား ဘဲလ္တီးၾကည့္တာပါတဲ့။ အင္း…..ကၽြန္ေတာ္တို႕က အခန္းရဲ႕ ဟိုးအေနာက္ဘက္ အဖီေဆာင္ဖက္ကိုေရာက္ေနၾကတာလည္းပါတယ္ ခဏေနက ေသခ်ာေပါက္ အ၀င္သံတံခါးကို ေသာ့ခတ္ခဲ့တာလည္းပါတယ္။ အမွန္တကယ္အားျဖင့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လန္႕ျဖန္႕သြားရမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ ဗစ္တာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္ တိမ္းမူးေနတဲ့အခ်ိန္ အခန္းထဲမွာ ဖီလစ္လဲရွိတယ္ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႕ လြတ္သြားတာလည္း ပါမယ္။ အခုေတာ့…..ဖိလစ္တစ္ေယာက္ထြက္သြားခဲ့တာကို ကၽြန္ေတာ္ သတိကိုမရခဲ့မိတာေလ။ ဟူး……Sorry Philip.

 

ဗစ္တာရဲ႕ ႏုညံ့ေသာ စြဲမက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ အနမ္းမွာ လိႈက္ေမာသြားတယ္…..ကၽြန္ေတာ့္ရင္အုပ္က ၾကြက္သားေတြကို သူေဆာ့ကစား တာမွာ သာယာသြားမိတာလည္းျဖစ္မယ္….လည္တိုင္ေလးကို ေလပူေႏြးေႏြးေလးတိုးေ၀့ေနတဲ့အေပၚသာယာျပီး ခံစားမႈအဟုန္ျမင့္တက္ မွာစိုးရိမ္ျပီး ထိမ္းေနမိတာလည္းပါမယ္….ခံစားမႈ ဒီေရေတြျမင့္ျပီး ဘာမွမလုပ္ျဖစ္ဘဲ ejecting ျဖစ္သြားမွာစိုးရိမ္မိတာကိုး။ ဗစ္တာရဲ႕ ကၾကိဳးေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ စီးေမ်ာသြားမိေတာ့ ဖိလစ္ကို မဖိတ္ေခၚမိခဲ့ေတာ့ဘူး။

ဗစ္တာ စားပြဲပုေလးေပၚက လက္က်န္ Margaritas ေလးကိုေမာ့ေနတယ္။ နည္းနည္းေလးပဲက်န္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဖန္ခြက္ေလးထဲ ကိုလည္းျဖည့္ထားေပးတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္လာတာကိုလည္းျမင္ေရာ ကမ္းေပးလိုက္တဲ့ သူ႕ဟန္ေလးကိုၾကည့္ျမင္လိုက္ရတဲ့ခဏ ကၽြန္ေတာ္ ရင္ေတြအရမ္းခုန္သြားမိပါေရာ။ အ၀တ္မဲ့ သူ႕ကိုယ္လံုးဟာလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ရင္ခုန္သံေတြျပန္ဆူေ၀လာေစပါရဲ႕။

ကၽြန္ေတာ္ ဖန္ခြက္ေလးကို အသာယူျပီး ႏႈတ္ခမ္းနဲ႕ေတ့ကာ စုပ္ယူမ်ိဳခ်လိုက္စဥ္ခဏ ဗစ္တာ ကၽြန္ေတာ့္အနားကပ္လာကာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေထြးဖက္သလို လည္တိုင္ေလးတေလ်ာက္ အနမ္းေပးတာ ၾကက္သီးေတြ တျဖန္းျဖန္းထရပါတယ္။

‘အ၀င္သံတံခါး ေသာ့ေသခ်ာမခတ္ခဲ့ဘူးဆိုတာ ငါ မင္းကို သတိေပးသင့္တာပါ’ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္အစံုဟာ မရည္ရြယ္ပါပဲ သူ႕ရဲ႕ေပ်ာ့ေပ်ာင္းစငပဲကို တို႕ထိမိပါတယ္။ အဲဒါၾကီးက ေပ်ာ့သာေပ်ာ့တာ ၾကီးေနတုန္းပါပဲ။ ကြမ္းသီးေခါင္းထိပ္၀ေလးက ေတာ့အရည္ၾကည္အခ်ိဳ႕စို႕ေနဟန္ရွိသဗ်။

 

‘ငါ ခတ္ခဲ့ပါတယ္ကြာ’ လို႕ ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုက္ေတာ့ သူ႕မ်က္၀န္းေတြျပဴးက်ယ္သြားတယ္။

‘စကားမစပ္ ဒီေန႕ေရကူးတာ အ၀တ္မပါဘဲကူးဖို႕ စီစဥ္ထားတာလား’

‘မဟုတ္ဘူးကြ….မင္းတိုက္တဲ့ Margaritas ကိုေသာက္ျပီးေတာ့မွ စိတ္ကူးရသြားတာ’

‘ဒါေပမဲ့….အခုလိုျဖစ္ဖို႕ကိုေတာ့ မင္းစီစဥ္ စိတ္ကူးထားတယ္မဟုတ္လား’

‘အင္း….ဟုတ္တယ္ ၾကာလွျပီ’

‘တကယ္??’ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုအံ့အားတသင့္ေမးမိရပါတယ္။ ‘ငါ အဲဒါကို သတိမထားမိခဲ့ဘူးကြ၊ ျပီးေတာ့ ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္က သူငယ္ခ်င္းေတြလို႕ပဲခံယူထားတာေလ’

‘ငါလည္း အဲ့လိုပဲေလ…..ဒါေပမဲ့ ငါတို႕အဲ့ထက္ပိုျပီး တစ္ခုခုလုပ္လို႕မရဘူးလားဟ’

ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သား ခဏေတာ့ စကားေျပာေနမိၾကပါတယ္ ခုံတန္လ်ားေပၚ အတူထိုင္ၾကရင္းေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္လက္ထဲက ေဖ်ာ္ရည္လက္က်န္ကို အဆံုးသတ္လိုက္ျပီးေနာက္မွာေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ေရကူးကန္ထဲကို ခုန္ခ်လိုက္ၾကပါတယ္ အ၀တ္မပါဘဲ ေပါ့ေနာ္။

 

ေရအတူကူးခတ္ၾကတယ္….တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေရပက္ကစားၾကတယ္…..မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခဲ့တဲ့ကာလတေလွ်ာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ ဘယ္ေလာက္စြဲလမ္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကေၾကာင္း သတိမူမိေစတဲ့အခိုက္အတန္႕ပါပဲ။ ေရကူးကန္နံရံကို ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာ ကပ္မိတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ဗစ္တာက ကၽြန္ေတာ့္ကိုတိုးဖက္လိုက္ရင္း အနမ္းမုန္တိုင္းထန္ပါတယ္။ ႏုညံ့တဲ့သူ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္လည္တိုင္ေတြေနာက္မွာ စက္ယွက္ေနရင္းမွာ ႏႈတ္ခမ္းသားျခင္း ပူးကပ္ေနၾကတာ တသားထဲပါပဲ။ ေပါင္ၾကားေတြက ငပဲေတြ ဟာ အခ်င္းခ်င္းတို႕ထိကာ ဟိုထိုးသည္ထိုးျဖစ္ေနၾကတာေပါ့။

 

‘မင္းကို အေပၚမတင္ေပးရမလားဟင္?’ လို႕ ဗစ္တာက ရုတ္တရက္ေမးတယ္။

 

သူဘာကိုဆိုလိုတယ္ဆိုတာ ေမးသင့္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွမတုန္႕ျပန္ခင္မွာပဲ ခါးအစံုကေနမခ်ီတဲ့ျပီး ေရကူးကန္ေဘာင္ေပၚကို ကၽြန္ေတာ့္ကို မတင္လိုက္တယ္ဗ်။ စိုရႊဲေနတဲ့ ေရကူးကန္ေဘးက ေၾကြျပားေတြေပၚ တင္သားဆိုင္မ်ားျဖင့္ တိုက္ရိုက္ထိေတြ႕ရျပီေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သား စကားေျပာၾကတိုင္း သူ႕မ်က္ႏွာဟာ ကၽြန္ေတာ္ေပါင္ျခံၾကားမွာေရာက္ေနသလိုျဖစ္ေနျပီး သူက ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာကို အျပံဳးခ်ိဳခ်ိဳျဖင့္ေမာ့ၾကည့္လိုက္ ကၽြန္ေတာ့္ရင္အုပ္ထြားထြားေတြကို သူ႕လက္ဖ၀ါးေတြနဲ႕ ပြတ္သပ္လိုက္လုပ္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ မေနတတ္စြာ ဖင္တၾကြၾကြျဖစ္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဗိုက္သားေလးေတြကို သူ႕ႏႈတ္ခမ္းအစံုနဲ႕ပြတ္သပ္နမ္းရႈံ႕တယ္ ျပီးေတာ့ ေပါင္တံတေလ်ာက္ မြတ္သိပ္စြာ အနမ္းေတြေပးပါေရာ။

 

သူေပးတဲ့ အျပဳအစုအထိအေတြ႕ေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ပါးစပ္ေတြဟ သက္ျပင္းေတြအခါခါခ်ရင္း ၾကက္သီးေတြထလာမိတဲ့အထိ ရင္ခုန္မိလာပါတယ္။ အျခားေသာသူေတြလို ခပ္သြက္သြက္ ခပ္ျပင္းျပင္းလႈပ္ရွားမႈနဲ႕မတူ တကယ့္ကို ႏုညံ့ျငင္သာတဲ့တို႕ထိ ကလိမႈ ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အပ်ိဳစင္တစ္ေယာက္လို မရိုးမရြျဖစ္တဲ့အထိ ခံစားမိရေစပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲဟာ ဗစ္တာေလာက္ မထြားေပမယ့္ လူတိုင္းက ဆိုဒ္ဂိုက္အျပည့္လို႕ သတိျပဳမိတဲ့အေျခအေနမွာေတာ့ရွိပါရဲ႕။ သူ႕မ်က္၀န္းေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္ထင့္ေနသလို ငပဲဆိုဒ္အေပၚ အာရံုစိုက္မေနဘဲ ႏွစ္လိုတပ္မက္စြာျဖင့္ရွိေနသလို သူ႕လက္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္ေပါင္တံေတြကတဆစ့္ ေရႊဥေတြကို စတင္ ပြတ္သပ္ပါေတာ့တယ္။ ေန႕လယ္ေန႕ခင္း ေတာက္ပေနတဲ့ ေကာင္းကင္ျပာကို လွမ္းေမွ်ာ္ျမင္ေနရခ်ိန္ စေနေန႕ေန႕လယ္ခင္းေလး တစ္ခုဟာ မေမွ်ာ္လင့္ေသာ မရိုးမရြ လိင္ဆြဲေဆာင္မႈခံစားခ်က္မ်ားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္သြားပါေတာ့တယ္။

 

ကၽြန္ေတာ့္ ေရႊဥေတြကို တစ္လံုးျခင္းငံုစုပ္ျပီးသကာလ လိင္တံအရင္းကေန အဖ်ားထိတိုင္ အျပန္အလွန္ လွ်ာနဲ႕ကလိကာ ထိပ္ပိုင္းေလး ကို သူ-ုပ္ျပဳပါတယ္။ မိနစ္အနည္းငယ္အၾကာ အျမင့္ဆံုးခံစားခ်က္ climax မျဖစ္ခင္ေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုဆက္မလုပ္ဖို႕တားျမစ္လိုက္ ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ သူ႕ကို ေရကူးကန္ကေန အေပၚကိုတက္ဖို႕ဆြဲေခၚလိုက္တယ္ ကူညီလိုက္တယ္။ စကားေတာ့မေျပာၾကဘူး တဘက္လည္း ခါးမွာမပတ္ျဖစ္ၾက သီခ်င္းဖြင့္စက္ကိုလည္း ပိတ္ပစ္လိုက္ကာ အတြင္းဘက္ပိုင္းဆီကို အ၀တ္မဲ့ေလွ်ာက္၀င္ျဖစ္ၾက ပါတယ္။

 

‘ငါတို႕ အိပ္ယာထဲသြားၾကမလား?’ ဗစ္တာကေမးတယ္ဗ်။

 

ကၽြန္ေတာ္ တုန္႕ဆိုင္းတုန္႕ဆိုင္းမျဖစ္ဘဲ ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္ ‘Yes’ ေပါ့။

 

ႏွစ္ဦးသား အိပ္ယာေပၚလွဲခ်လိုက္ၾကစဥ္မွာေတာ့ သူ႕လက္ေခ်ာင္းေတြဟာ အေမႊးႏုေလးေတြဖံုးေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရင္အုပ္ေတြေပၚကို ေျပးလႊားပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အိပ္ယာေပၚမွာပက္လက္ သူက ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ကိုမ်က္ႏွာမူေဘးတေစာင္းလွဲျပီးေတာ့ကလိ ေနတာ။ သူ႕ၾကည့္ရတာ တစ္ခုခုကိုေျပာခ်င္ ေမးခ်င္ေနသလိုပဲဗ်။

 

‘ဘာလဲ?’ ကၽြန္ေတာ္သူ႕လက္အစံုကို ျပန္လည္ကိုင္တြယ္လိုက္ျပီး ျငင္ျငင္သာသာပြတ္သပ္ေနမိပါတယ္။ ႏုညံ့ေႏြးေထြးလိုက္တာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေပါင္ျခံေတြအတြင္းမွာရွိတဲ့ အဂၤါအစိအတ္အပိုင္းေတြလိုပဲ အထိအခိုက္မခံ ႏုညံ့မႈမ်ိဳးလိုပါပဲလား။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ဦးသား ခဏတာပြတ္သပ္ေနၾကျပီးေနာက္ အိပ္ခန္းရွိရာကို ထသြားလိုက္ၾကပါတယ္ အတူတကြ။

 

‘မင္းဘယ္လိုလုပ္ေပးခဲ့တာလဲမသိဘူးကြာ…..ငါ အရမ္း…ဖီလင္မိုက္တယ္ကြ…’

‘ေက်းဇူး’

‘အဲ….ငါလည္းမင္းကို အဲလို ျပန္ျပီးျပဳစုခ်င္တယ္ကြာ’

သူ႕ေျပာစကားေတြ အပြတ္အသပ္အကိုင္အတြယ္ေတြထက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ပိုမိုႏႈိးဆြတဲ့ အျပဳအမူေတြကို သူ အနမ္းခပ္ျပင္းျပင္းေတြနဲ႕ စတင္လိုက္တယ္။

 

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ေပါင္ၾကားက မာေတာင့္ေနတဲ့ ငပဲကိုငံု႔ၾကည့္လိုက္စဥ္မွာေတာ့ ပန္းေသြးေရာင္ေတာက္ေနတဲ့သူ႕မ်က္ႏွာကိုျမင္ရသလို တလႈပ္လႈပ္ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕ဦးေခါင္းရဲ႕လႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႕အတူ သူ႕ပါးစပ္က အထုတ္အသြင္း တျပြတ္ျပြတ္အသံေတြကိုၾကားရပါတယ္။ အိုး…သူ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုျပဳလုပ္ေပးခဲ့တဲ့ ပံုစံအတိုင္း သူၾကိဳးစားလုပ္ေပးေနတာပဲေလ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ဦးေခါင္းကိုလက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ထိန္းကိုင္လိုက္ကာ ရပ္တန္႕ေစလိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အိပ္ရာေပၚကိုပက္လက္အိပ္ေစလိုက္ရင္း သူ႕ပါးစပ္နားကို ကၽြန္ေတာ္ကားယားခြ လိုက္ေတာ့ 69 အေနအထားျဖစ္သြားေရာ။ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ငပဲေခါင္းေလးကို အသာျပန္ျပီးငံုေထြးျဖစ္ေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုအားရပါးရ ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း အတန္ၾကာျငိမ္သက္ျပီး အရသာခံေနေသးတာပါ။ ျပီးေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္သားေတြကို မက္မက္ေမာေမာ့နမ္းလိုက္ ရင္း ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို သူ႕ပါးစပ္ထဲတဆံုးထည့္ဖို႕ၾကိဳးစားတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူ႕ငပဲတစ္ေခ်ာင္းလံုးကို အားလံုးထည့္ဖို႕မၾကိဳးစား ဘဲ ထိပ္ပိုင္းေလးကိုပဲ တကယ့္ကိုမွ ျငင္ျငင္သာသာေလး ကစားေပးေနမိပါတယ္။ သူ႕ေရႊဥေတြကိုလည္း အသာပြတ္သပ္ရင္းေပါ့။

 

ခဏေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ငပဲကို ပါးစပ္ထဲတစ္၀က္ေလာက္အထိထည့္ျပီး ႏႈတ္ခမ္းသားေတြနဲ႕ၾကပ္ေနေအာင္ေစ့ထားျပီး အထုတ္အသြင္းလုပ္လိုက္ပါတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို ပြတ္တိုက္ျပီးေတာ့မွ ငပဲတစ္ေခ်ာင္းလံုးလည္မ်ိဳထဲထိတိုင္ ၾကိဳးစားသြင္း ၾကည့္မိတာေပါ့ ဘယ္ေလာက္မ်ားသြင္းႏိုင္မလဲလို႕ေလ။ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ ကၽြန္ေတာ္ ၾကိဳးစားလိုက္တိုင္း ဗစ္တာႏႈတ္ဖ်ားက တမ္းတမ္း တတ မိန္႕မူးတဲ့ အသံေတြ တစ္ေလွၾကီးထြက္ထြက္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ေပါင္သားႏွစ္ဖက္ကို တရႈံ႕ရႈံ႕အနမ္းေပးသလို ေထြးပိုက္ဖို႕လည္း ၾကိဳးစားပါရဲ႕။ သူ႕ငပဲကို ကၽြန္ေတာ္ ဆက္လက္ျပဳစုလိုက္ေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို အရင္းကေနဆုပ္ကိုင္ကာ ေရႊဥ ေတြကို လွ်ာနဲ႕ကလိလိုက္ ငံုစုပ္လိုက္လုပ္ပါတယ္။

 

ေနာက္ေတာ့ နည္းနည္း ခပ္ရြံ႕ရြံ႕ျဖစ္သြားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲအေျခကို ေသခ်ာဆုပ္ကိုင္လိုက္ျပီး ငပဲေခါင္းကို သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားေတြနဲ႕နမ္း တယ္။ ပါးစပ္ထဲကို ခပ္ေျဖးေျဖးေလးနဲ႕သြင္းေရာ။ အထုတ္အသြင္း ခဏလုပ္ျပီးေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲေခါင္း ဧရိယာတစ္၀ိုက္ကို လွ်ာနဲ႕ အမ်ိဳးမ်ိဳးလ်က္ျပဳကလိပါေတာ့တယ္။ ကြမ္းသီးေခါင္းေအာက္က အေၾကာဆိုင္ သိုင္းၾကိဳးကိုသူ သေဘာက်ပံုရသဗ်။

 

ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုဆုပ္ကိုင္ထားရတာကိုေရာ ေရႊဥေတြကို ငံုစုပ္လိုက္ လ်က္ျပဳလိုက္လုပ္ရတာေရာ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အဂၤါအစိတ္အပိုင္း ေတြကို တျပြတ္ျပြတ္ အနမ္းေခၽြရတာကိုသေဘာက်ပံုေပၚတယ္ အျပန္ျပန္အလွန္လွန္လုပ္ေနေတာ့တာပါ။ အနည္းဆံုး ကၽြန္ေတာ့္ငပဲ ေခါင္းကို ပါးစပ္ထဲထည့္ျပီး မစုပ္ခင္ အျမဲလိုလို အေပါက္ေလးကို လွ်ာဖ်ားနဲ႕အျမဲကလိျပီးမွလုပ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း ထို႕အတူ လုပ္တာပါပဲ ဒါေပမဲ့ တကယ့္မရိုးမရြျဖစ္ေအာင္ slow motion ေလး ရြရြေလးလုပ္တာမ်ား သူလည္း သုက္ရည္ေတြကို ပန္းမထုတ္ခင္ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း ပန္းမထုတ္ခင္အထိပါပဲ။

 

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ငပဲအရင္းကို ေသခ်ာဆုပ္ကိုင္ ႏႈတ္ခမ္းေတြကိုစုျပီးၾကပ္ေနေအာင္လုပ္ျပီးမွ လည္မ်ိဳထဲထိတိုင္ထည့္တာ နည္းနည္းေတာ့ ေအာ့အံမိမလိုျဖစ္ေသးတာေပါ့။ အရင္က ဒီေလာက္ထြားတဲ့ငပဲမ်ိဳး တစ္ခါဖူးမွ်မၾကိဳးစားဘူး မလုပ္ဘူးတာကိုး။ အသံေတြခပ္က်ယ္က်ယ္ ထြက္လည္း ဂရုစိုက္စရာမလို စိတ္လိုလက္ရျဖစ္ဖို႕ပဲအေရးၾကီးၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လႈပ္ရွားမႈလည္းမပ်က္ သူ႕လႈပ္ရွားမႈလည္း ဆက္လက္ျဖစ္ပြားေနတာဆိုေတာ့ ႏွစ္ေယာက္တည္းကမၻာျဖစ္ေနၾကတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲ ေအာက္ပိုင္းကို သူလက္ကစားေနတုန္း ထိပ္ပိုင္းကိုေတာ့ သူ႕လွ်ာပူပူေႏြးေႏြးၾကီးနဲ႕လ်က္ျပဳေနတာမ်ားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္းထို႕အတူပါပဲေလ။

 

ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားက ေအာ္ညည္းသံေတြက သူ႕ျပဳစုမႈရဲ႕ထိေရာက္ပံုကို သိေစသလို သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ေအာ္ဟစ္မႈကလည္း စိတ္ထန္ေစ ပါတယ္။ ရုတ္တရက္ သူ႕ေရႊဥေတြလႈပ္ရွားမႈကို သတိထားမိသလို သူ႕တင္ပါးေတြ က်စ္က်စ္သြားတာကိုလည္း သတိမူမိတာေၾကာင့္ သူ႕ငပဲကို ပါးစပ္ထဲကထုတ္လိုက္ျပီး လက္ကစားတာကိုပဲဆက္လုပ္လိုက္တယ္။ သူ႕အသက္ရွဴသံေတြ အရွိန္ျမင့္သြားျပီးေနာက္မွာေတာ့ တဆတ္ဆတ္ခါသြားတဲ့ သူ႕ခႏၶာကိုယ္လႈပ္ရွားမႈနဲ႕အတူ ကၽြန္ေတာ့္ရင္အုပ္ေတြေပၚ သူ႕သုက္ရည္ေတြ ေဖြးကနဲ ေဖြးကနဲျဖစ္သြားပါ တယ္။ သူ ပန္းထုတ္သြားျပီး မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာျပီးေနာက္တြင္မွ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း ေျခဖ်ားေတြ တဆတ္ဆတ္ခါသြားရင္း သုက္ရည္အမ်ားအျပားကို ပန္းထုတ္ပစ္မိပါရဲ႕။ အမ်ားအျပားသူ႕ပါးစပ္ထဲေရာက္သြားျပီးမွ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို ပါးစပ္ဟျပီးထုတ္လိုက္တာ သုတ္ရင္အခ်ိဳ႕ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဆီးစပ္နဲ႕ ဗိုက္သားေတြေပၚက်သြားရပါေရာ။

 

ဗစ္တာကိုၾကည့္ရတာ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖင့္ ေက်နပ္ၾကည္ႏူးေနတဲ့ပံုစံျဖစ္ေနတယ္။ ဒါကိုၾကည့္ျခင္းျဖင့္ သူ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚစြဲလမ္းမႈ ယံုၾကည္မႈဘယ္ေလာက္ရွိေနတယ္ဆိုတာသိႏိုင္ပါတယ္ေလ။ ကိစၥျပီးမွာ ေဘးဘီၾကည့္မိတာ ညေနေစာင္းေတာင္ျဖစ္သြားျပီပဲ။ ႏွစ္ဦးသား အျပန္အလွန္ဖက္တြက္ျပီးေနာက္ အိပ္ေမာက်သြားၾကပါတယ္။

 

နာရီအနည္းငယ္ၾကာျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ဦးသား ႏိုးလာၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ေတြ႕ဆံုၾကတယ္ ခင္မင္ၾကတယ္ အလုပ္အတူတူလုပ္ၾကတယ္ ျပီးေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို သေဘာက်သလိုျဖစ္လာတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ဒီထက္ပိုခ်င္ေပမယ့္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးပ်က္သြားရမွာ ျငင္းပယ္ခံရမွာေတြေၾကာက္တာေၾကာင့္ သူဘာမွမလုပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း အစအဆံုးသူ ေျပာျပပါတယ္။ သူ႕ေျပာဆိုပံုေတြအရ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲမွာေနရမွာထက္ပိုျပီး အျခားအရာေတြကို မလိုခ်င္ပံုပါ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို ေတာင့္တင္းလွတဲ့ သူ႕ကိုယ္လံုးၾကီးကို ၾကင္ၾကင္နာနာေထြးဖက္ထားလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ႏွစ္ဦးသား စကားေျပာေနလိုက္ၾကတာ နာရီေပါင္းမ်ားစြာပါပဲ။

 

ႏွစ္ေယာက္သား အိပ္ယာေပၚက ညသန္းေခါင္ယံမွထထိုင္ၾကျပီး မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမတိုင္ပင္ဘဲ၀င္သြားမိၾကတယ္။ ေရဒီယိုေလးကို ခပ္တိုးတိုးဖြင့္လိုက္ရင္း ႏွစ္ေယာက္သားအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ အသားညွပ္ေပါင္မုန္႕လုပ္လိုက္ကာ အားရပါးရစားၾကတာေပါ့။ သူ တစ္ကိုက္ ႏွစ္ကိုက္ေလာက္ စားအျပီးမွာေတာ့ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြဟာ ဘယ္ေလာက္လွေၾကာင္း အဲ့ဒီႏႈတ္ခမ္းသားေတြနဲ႕ ထိေတြ႕ရတာ အရမ္းမိုက္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ မရည္ရြယ္ဘဲေျပာလိုက္မိပါတယ္။

 

‘ဘယ္လို?’ သူက စားလက္စကိုရပ္ရင္းေမးတယ္။

 

‘ဘာမွမဟုတ္ဘူး။ မင္းကို ငါ ဘယ္ေလာက္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္မိတယ္….ျပီးေတာ့ မင္းအနားမွာေနရတာဘယ္ေလာက္သေဘာက်တယ္ဆို တာ သတိမထားမိခဲ့ဘူးလို႕ေျပာတာ’

 

‘အာ….ငါရွက္ေအာင္မေျပာနဲ႕ကြာ’

 

‘ေနာက္ေဖးက ကိစၥေတြျဖစ္ျပီးကထဲက မင္းရွက္ေနတာေလးကိုပဲ ျမင္ခ်င္ေနတာဗ်’ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲျဖစ္ေနတာကို ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး ေျပာလိုက္မိတယ္။

 

သူ႕လက္ထဲက အသားညွပ္ေပါင္မုန္႕ကို ေနာက္ဆံုးတစ္ကိုက္ကိုက္လိုက္ျပီးေနာက္ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပံဳးျပီးၾကည့္တယ္။ ျမိဳခ်လိုက္ျပီး ေနာက္ ‘အင္း…..ထံုးစံအတိုင္းဆို ေရွ႕ဆက္ဘယ္လိုလုပ္မယ္ဆိုတာ ငါသိပ္စဥ္းစားေလ့မရွိဘူး။ ၾကည့္ရတာ ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ တစ္ခုခုေတာ့ ခိုင္ခိုင္မာမာျဖစ္ေနျပီထင္တယ္’

 

စကားမေျပာျဖစ္ၾကဘဲ အတန္ၾကာတစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ စိုက္ၾကည့္ကာ ထိုင္ေနျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ သူ ႏွစ္ေယာက္ သား အိပ္ရာရွိရာကိုျပန္မသြားခင္ ကၽြန္ေတာ္ စကားတစ္ခြန္းေတာ့ ျပန္ေျပာျဖစ္ပါတယ္ ‘ဒီအေျခအေနေလးကို ငါတို႕ဆက္ျပီး ထိန္းထားၾကတာေပါ့’ လို႕။

 
Alex Aung (16 Oct 2014)

Sep 26th

Alone In the Valley

By Alex aung
ကၽြန္ေတာ္တို႕ရြာေလးဟာ အေျခခ်ေနထိုင္သူေပါင္း ၁၂၀ေလာက္ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕မိသားစုအစဥ္အဆက္ဟာ ဒီေတာင္ၾကား ေလးထဲမွာေနထိုင္လာၾကတာ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာေလာက္ရွိျပီေလ။ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်တယ္ ကၽြန္ေတာ့္ ရြာကေလးကိုေလ။ ေနထိုင္ ေနၾကတဲ့ ရြာသူရြာသားေတြေကာ ရြာကေလးကိုယ္တိုင္တည္ရွိေနပံုကိုေရာ ႏွစ္သက္တယ္။ ဘယ္အေနအထား ဘယ္ေနရာမွာ ရွိခဲ့ဖူး တယ္ဆိုတာ တိတိက်က် မသိေစႏိုင္ေတာ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ျဖစ္မလာႏိုင္ ေလာက္ဘူးလို႕ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အရာေတြ…..တစ္ေန႕ ေတာ့ ျဖစ္လာခဲ့တယ္….ဟုတ္တယ္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီေန႕က ခါတိုင္းေန႕ရက္ေတြလိုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္မိသားစုနဲ႕အတူ စားပြဲ၀ိုင္းတစ္ခုမွာ ညစာအတူထိုင္စားေနၾကပါတယ္။ အခ်ိန္က ေန၀င္ရီတေရာအခ်ိန္ေလးေပါ့ေနာ္။ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ကၽြန္ေတာ့္အေဖရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေအာ္ဟစ္သံက စီကနဲထိုး ေဖာက္ထြက္လာတယ္။ ‘သူ လာျပန္ျပီ……သူ ေနာက္တၾကိမ္လာျပန္ျပီေဟ့’  ကၽြန္ေတာ့္အေဖက အဲ့ဒီေအာ္သံကိုလည္းၾကားေရာ ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္ကာ သူ႕ေလးနဲ႕ ျမွားတံဘူးကိုဆြဲယူရင္း ခပ္သြက္သြက္ ေျပးထြက္သြားတယ္ဗ်။ အေမက ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ကၽြန္ေတာ့္ ညီမေလးႏွစ္ေယာက္ရယ္ကို ေခၚျပီး အေပၚထပ္ေလွကား အတိုင္း ခပ္သြက္သြက္တက္သြားၾကျပီး အေဖတို႕မျပန္လာမခ်င္း ပုန္းေနဖို႕ေနရာကိုပို႕ေပးေရာ။ ကၽြန္ေတာ္က အေဖတို႕ ေနာက္ကိုလိုက္သြားခ်င္ေၾကာင္းအေမ့ကိုေျပာေတာ့ ကိုင္ေနၾက အေဖ့လက္ေဆာင္ ဓားေျမွာင္ရွည္ကိုယူေပးလို႕ လွမ္းယူ လိုက္ျပီး အိမ္ထဲကေန ေျပးထြက္သြားလိုက္ပါတယ္။ 

ဒီေန႕ဟာ ေတာ္ေတာ္လွတဲ့ေန႕တစ္ေန႕ပါပဲ ႏွင္းေတြထူထူထဲထဲက် ထားခဲ့ေတာ့ ေဖြးေဖြးလႈပ္ေနတဲ့ ႏွင္းခဲျဖဴေတြေပၚ ေနေရာင္က အလင္းျပန္ေနတာေၾကာင့္ ေတာက္ပေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ခဏေတာ့ ရပ္လိုက္မိတယ္။ အရာအားလံုး ျမင္ကြင္းအစံုဟာ လွပလြန္းေန ေတာ့တာကိုး။ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ဘာေၾကာင့္ အိမ္ကေန ေျပးထြက္ခဲ့သလဲဆိုတာ ျပန္သတိရမိပါရဲ႕။ ေဟာ…..ရြာအစြန္ဖ်ားစီက ေအာ္သံတစ္ခ်က္ၾကားလိုက္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အသံၾကားရာဘက္စီကို ေျပးထြက္လွမ္းလိုက္ပါျပီ။ ေနာက္ေတာ့ သူ႕ကိုေတြ႕ရတာပါပဲ။ Garfereas ကၽြန္ေတာ္တို႕ရြာကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျပစ္ဒဏ္တစ္ခုခတ္သလို အေႏွာင့္အယွက္ေပးေနတဲ့ နဂါးၾကီးဗ်။ ျဖန္႕ ထားတဲ့ သူ႕အေတာင္ပံေတြဟာ တစ္ရြာလံုးကို လႊမ္းအုပ္ထားသလားထင္ရတယ္ ေနေရာင္ေတြကိုေတာင္ မျမင္ရေတာ့ဘူး ေနလံုးၾကီးေပ်ာက္ကြယ္သြားသေယာင္ျဖစ္ကေရာ။ 

သူ႕အရပ္က ေျမျပင္ကေနစတိုင္းရင္ မီတာ ၃၀ေလာက္ေတာင္ရွိမလားပဲ တရွဴးရွဴးနဲ႕ သူ႕ႏွာ၀ကထြက္ေနတဲ့ မီးေတာက္မ်ား ေၾကာင့္ သူ႕ေအာက္နားက ႏွင္းခဲမ်ားေပၚေမးတင္ေနတဲ့ အိမ္အခ်ိဳ႕ဟာ အရွိန္ျငီးျငီး ေတာက္ေလာင္ေနပါတယ္။ သူ….သူ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ တည့္တည့္ၾကီး ပ်ံသန္းလာတယ္….. ေတာင္ပံခတ္ျခင္း ကေန ေလလႈိင္းေတြေတာင္ ခံစားမိရသလိုပဲဗ်ာ။ တိုးတိုက္မႈေၾကာင့္ အိမ္အခ်ိဳ႕ေတာင္ပဲ့ရြဲ႕ကုန္သလို ကၽြန္ေတာ္ ခပ္တည္တည္ မတ္တပ္ရပ္ေနရာကေန ေနာက္ျပန္လွည့္ ေျပးမိပါေတာ့တယ္။ ေၾကာက္ရြံ႕မႈေၾကာင့္ ေျခလွမ္းေတြက ယိုင္တိုင္တိုင္….ေနာက္နားစီက အိမ္ေတြျပိဳလဲသံကိုလည္းၾကား ရတာေၾကာင့္ ေခၽြးေစးေတြ ပိုျပန္…. ျပန္လွည့္ၾကည့္မိျပန္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္း နီးကပ္လာတဲ့ သူ႕ပံုက ပိုပိုၾကီးလာသလားပဲ ….အား။

မိနစ္ေတြျဖတ္သန္းျပီးေနာက္ နဂါးၾကီးဟာ အေ၀းကိုပ်ံသန္းထြက္ခြာသြားပါတယ္။ အနည္းဆံုး ဆယ္မိနစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္မွာ ရြာနဲ႕ေ၀းရာကိုေရာက္ရွိသြားပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ ေျခေထာက္ေတြကို အားျပဳရင္းထရပ္ လိုက္တယ္။ နဂါးၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ဆီ တည့္တိုးလိုလိုပ်ံသန္းလာခ်ိန္မွာ လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ခပ္လွမ္းလွမ္းက ကၽြန္ေတာ့္ဓားေျမွာင္ ရွည္ကို ေကာက္ယူလိုက္ခ်ိန္မွာတာ့ အၾကီးအက်ယ္ ေရွာ့ခ္ျဖစ္သြားရပါတယ္။ တစ္ရြာလံုးလိုလို အကုန္ပ်က္စီးေနၾကပါျပီ။ အိမ္အခ်ိဳ႕ဟာ မီးေတာက္တစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္ လင္းလက္ေနဆဲ၊ အိမ္တံစက္ျမိတ္အခ်ိဳ႕ျပိဳလဲက်ေနဆဲ….။ အလန္႕တၾကား ေအာ္ဟစ္ သံမၾကားရမွီက ရွိခဲ့ေသာ တစ္ဖက္ေသာ ရြာအစြန္ကို အစေတာ့ ခပ္ေႏွးေႏွး၊ တုန္ယိုင္ေနေသာ ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ေပါ့…. မၾကာခင္မွာပဲ ဒုန္းဆိုင္းေျပးသြားမိပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္တို႕ရြာရဲ႕ အဆံုးသတ္ ေတာခင္တန္းေလးရွိရာကို ေရာက္မွပဲ အေျပးရပ္ျဖစ္တယ္ေလ။

ဟင္….ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ သိလိုက္ရျပီ နဂါးၾကီး ရြာအလယ္ကေန အေ၀းဆီကို ဘာေၾကာင့္ပ်ံသန္းထြက္ခြာ သြားခဲ့လဲ ဆိုတာကိုေလ။ သူ…သူ႕အလုပ္ ျပီးဆံုး ျပီးဆံုးသြားျပီကိုး။ အသက္ကင္းမဲ့ေနေသာ ေယာက္်ားမ်ား၊ မိန္းမမ်ားရဲ႕ လဲျပိဳေန ေသာျမင္ကြင္းကို အသည္းထိတ္ဖြယ္ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ ရြာထဲမွာရွိသမွ် အရြယ္ေရာက္ ေယာက္်ား မိန္းမေတြ အကုန္လံုးဟာ ျပိဳပ်က္ေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္အႏွံ႕မွာ ကပိုကယိုအကုန္ လဲျပိဳေနၾကတယ္ေပါ့။ အသတ္ခံရေသာကိစၥဆိုတာ တကယ္ဆိုးရြားေသာ နည္းလမ္းတစ္ခုပဲ ေလာကၾကီးမွာေလ။ ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားေသာ အေရာင္တလက္လက္ျဖစ္ ေနေသာ ဓားေျမွာင္ရွည္အား ျမဲျမဲ မဆုပ္ကိုင္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ကၽြန္ေတာ့္လက္ဖ်ားကေန ေအာက္ကို ေလ်ာက်သြားရပါျပီ။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လံုး၀လႈပ္ရွားမႈ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ေတာ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္မိဘ…..ေဖေရာ …ေမေရာ ဘယ္ေနရာမွာမ်ားလဲျပိဳ ေနပါလိမ့္။ 

ကၽြန္ေတာ္ အေလာင္းေတြၾကား ဟိုသည္ အေျပးအလႊားလွမ္းကာ က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ကေယာင္ ေခ်ာက္ျခား ရွာေဖြ မိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူအခ်ိဳ႕ဟာ နဂါးၾကီးရဲ႕ မီးေတာက္မ်ားေၾကာင့္ ေလာင္ကၽြမ္း ထားၾကတာ ရုပ္ရည္ေတြက ဘယ္သူ ဘယ္၀ါဆိုတာ မသတ္မွတ္မသိရွိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အခ်ိဳ႕က ထက္လွေသာ သူ႕ေျခသည္းလက္သည္းေတြရဲ႕ ထိုးခြဲထားျခင္း ဆူးေတာင္ပါေသာ သူ႕အျမီးၾကီးနဲ႕ ရိုက္ခတ္ထားျခင္း သန္မာလွေသာ သူ႕ေမးရိုးၾကီးမ်ားျဖင့္ ကိုက္ျဖဲ ထားျခင္းတို႕ေၾကာင့္ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္ေနၾကသည္ဗ်ာ။ မွတ္မိသိရွိႏိုင္ေသာ အေလာင္းမ်ားၾကားေလွ်ာက္ၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ့္ မိဘမ်ားကိုေတြ႕ေအာင္ မရွာေဖြႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ေျမျပင္ေပၚက ေဖြးေနေသာ ႏွင္းခဲထုၾကီးဟာ ေဆြးေဆြးနီခဲ့ျပီ။ ျပီးေတာ့ ေကာင္ကင္ၾကီးဟာလည္း အနီေရာင္ကိုေျပာင္းေနသလိုျမင္ရပါတယ္။ သြားျပီ ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာ တုန္ခါယိမ္းယိုင္ခဲ့ျပီေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ အဲ့ဒိေနရာကေန ထြက္ခြာခဲ့တယ္…..ဒီကမၻာၾကီးမွာ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္းေပါ့…… ဒီေတာင္ၾကားရြာေလးထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္း…။

အထက္ပါအျဖစ္အပ်က္ေတြအားလံုးျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားထဲမွာ ေမ့ေဖ်ာက္ လို႕မရေသးပါဘူး။ အဲဒီတုန္းက အသက္၁၀ ႏွစ္၀န္းက်င္ရွိခဲ့ျပီး အခုအခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္တည္း ေနထိုင္လာခဲ့ရတာ အသက္ ၂၇ႏွစ္ရွိပါျပီ။ မူလူဘူတရြာရဲ႕အျပင္ဘက္ မိဘေတြအေမြေပးခဲ့တဲ့အိမ္ၾကီးမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေနထိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မိဘေတြေသဆံုးခဲ့ျပီး ႏွစ္အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ ေတာင္ၾကားရြာ ေလးထဲမွာ သရဲ မွင္စာေတြထၾကြ ေသာင္းၾကမ္းလာတာေၾကာင့္ အေျခခ်ေနထိုင္သူအသစ္ေတြ မလာေရာက္ၾက ပါဘူး။ လူသားေတြ ေနထိုင္ျပဳျပင္ျခင္းမရွိ ေတာ့တာေၾကာင့္ ရြာၾကီးဟာ သုႆာန္တစ္စျပင္လိုကိုျဖစ္ေနေတာ့ တာပါပဲ။ သရဲ မွင္စာေတြ ေန႕စဥ္ ကြယ္ေပ်ာက္ ကၽြတ္လြတ္တယ္ဆိုဦး ေလ်ာ့သြားမွန္းမသိေအာင္ကိုမ်ားေနပါ ေသးတယ္။ ဘာေၾကာင့္ နဂါးၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ရန္လာ မရွာေတာ့တာလည္း မသိဘူးဗ်ာ…ကၽြန္ေတာ္ရြာအျပင္ မွာေနေနတာ ရွိေနတာသူသိေလာက္တယ္ေလ။ ေတာင္ၾကားလမ္း ေလးရဲ႕အလြန္အျပင္ေလာကမွာ ဘာေတြ ျဖစ္ေနလဲ ကၽြန္ေတာ္ တကယ္မသိေတာ့ဘူး အဆက္ျပတ္ေနတာၾကာလွပါျပီ။ လူသားေတြ ဘယ္ကေနလာၾက တယ္ျပီးေတာ့ ဘယ္ေနရာမွာေနထိုင္ၾကတယ္ဆိုတာ သိလည္းမသိဘူး သူတုိ႔ေနထိုင္ရာ ေဒသေတြဆီကိုလည္း မသြားခဲ့စဖူးဘူး။ ေမြးစအရြယ္ကတည္းက အရြယ္ေရာက္သည္အထိ ဒီေတာင္ၾကားရြာကေလးမွာ ေနထိုင္ အသက္ရွင္ခဲ့တာပါ။ ၀ိဥာဥ္ေတြ မွင္စာေတြကေတာ့ အရပ္ေဒသကိုစြန္႕ခြာျပီး ခပ္ေ၀းေ၀းကို ကၽြန္ေတာ္ထြက္ သြားေစခ်င္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႕က ကၽြန္ေတာ့္ကိုေၾကာက္ၾကတယ္ သူတို႕ထက္ကၽြန္ေတာ္က အမ်ားၾကီး သန္မာတာ ကိုးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ၾကိမ္ သူတို႕တိုက္ခိုက္တာ အားေပ်ာ့ေနတဲ့ သူတို႕ဦးေရ ၅၀ေလာက္ကို ကၽြန္ေတာ္ သတ္ပစ္ လိုက္ေတာ့ အေ၀းကိုေျပးေရာ။

ေတာင္ၾကားရြာကေလးမွာ တစ္ေယာက္တည္းေနထိုင္ရကတည္းက အစားအစာအတြက္ တိရစၧာန္ေလးေတြကို အမဲလိုက္ ျခင္းျဖင့္ ရွင္သန္ခဲ့ရသလို တစ္ခုတည္းေသာ တစ္ရက္ေသာကာလမွာ ျပည့္စံုလာမယ့္ အိပ္မက္ကို အခ်ိန္ရတိုင္းျဖည့္ဆည္း ၾကည့္မိတယ္။ 

မၾကာခဏဆိုသလိုပဲ ရြာေဟာင္းေနရာေလးကို အလည္အပတ္သေဘာလွည့္လည္မိတိုင္း အၾကီးအက်ယ္ ဂယက္ရိုက္ခတ္ ခဲ့ေသာ ေန႕..အဲ့ဒီေန႕ေလးမွာ ဘာေတြျဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ျပန္ျပန္အမွတ္ရမိေစပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မေမ့ႏိုင္ဘူး ကၽြန္ေတာ္ ေမ့လည္းမေမ့ခ်င္ခဲ့ဘူး။ အခုအခ်ိန္အထိ အသက္ရွင္သန္ေနထိုင္ရတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္က ကၽြန္ေတာ့္မိသားစုနဲ႕အတူ ေနထိုင္ရာရြာကေလးကို ပ်က္စီးေစခဲ့တဲ့ Garfereas ကို သတ္ျဖတ္ဖို႕ ကလဲ့စားေခ်ဖို႕ပဲဗ်။ ၀ိဥာဥ္ မွင္စာေတြကလည္း ရြာေဟာင္းေလးနဲ႕ ခပ္ခြာခြာ သိပ္မေနၾကပါဘူး။ ရြာေဟာင္းေလးက မႏွစ္ျမိဳ႕စရာေကာင္းျပီး ပ်က္စီးေနတာဆိုေတာ့ နဂါးၾကီးက ဂရုစိုက္မွာ မဟုတ္ဘူး လံုျခံဳစိတ္ခ်တဲ့ေနရာလုိ႕ သူတို႕ထင္ပံုပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ကေတာ့ ဒီေနရာဟာ လံုျခံဳစိတ္ခ်ရ တယ္ဆိုဦး ေနထိုင္ခ်င္စိတ္လံုး၀မရွိပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ကြဲျပားျခားနားေသာ ခံစားမႈေတြကို တစ္ျပိဳင္တည္းလိုလို ခံစားရေစတတ္လြန္းလို႕ပါ။ အမွတ္ရစရာေကာင္းေသာ အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြ၊ ဆိုးရြား ျပီး ေမ့ပစ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြ၊ အမ်က္ေဒါသ…..ဆတ္ဆတ္ခါေအာင္ နာက်င္ ၀မ္းနည္းရမႈေတြ အို….ေျပာရရင္အမ်ား ၾကီးပါပဲ။

ရြာၾကီးက တကယ္တန္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ အတိတ္ကာလတစ္ခုနဲ႕အျမဲဆက္စပ္ေပးသလိုျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ေျခာက္ျခား တဲ့စိတ္ကိုလည္း ခံစားရေစျပန္ပါတယ္။ ရွိေသးတယ္….ရင္ဘတ္ထဲက တဆစ္ဆစ္ျဖစ္ေအာင္ခံစား ရေစတဲ့ အရာ၀တၳဳ ပစၥည္းတစ္ခု။ ထြားၾကိဳင္းလာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္နဲ႕စာရင္ ေသးငယ္သြားတယ္လို႕ထင္ ရေပမယ့္ လက္ဖ်ံနားမွ ကပ္ျပီးကိုင္ကာ ဘယ္ညာေျပာင္းကစားရင္း ရန္သူေတြကိုတိုက္ခိုက္လုိ႕ရေသးတဲ့ အေဖ ေပးခဲ့ေသာ ဓားေျမွာင္ရွည္ တစ္ေခ်ာင္း။ ဒီဓားေျမွာင္က နဂါးၾကီးနဲ႕ပက္ပင္းေတြ႕စဥ္က အသံုးမျပဳလိုက္ရေပ မယ့္ေျမာက္မ်ားစြာေသာ ၀ိဥာဥ္ေတြ မွင္စာေတြကို ထြက္ေျပးႏိုင္ေစခဲ့တယ္။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အသက္ မေသခင္ထိေတာ့ နဂါးၾကီးကိုသတ္တဲ့ေနရာမွာ အသံုးခ်ႏိုင္ဦးမွာပါေလ။ 

ဒါပါပဲ ဒီေန႕အထိ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုအသက္ရွင္ေနထိုင္ခဲ့တယ္ဆိုတာ။ ကၽြန္ေတာ့္မိသားစု ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြ အသတ္ခံခဲ့ရေသာေနရာျဖစ္တဲ့ ေတာင္ၾကားရြာေလးမွာ အသက္ရွင္သန္ေနထိုင္ခဲ့ျခင္း။ လူအမ်ားစု အသတ္ခံခဲ့ရတဲ့ ကြင္းျပင္ေနရာကို ေကာင္းေကာင္းျမင္ႏိုင္တဲ့ ေတာင္ေစာင္းတစ္ခုရွိ အိမ္ တစ္အိမ္ရဲ႕ ေရွ႕သစ္ျမစ္ဆံုေပၚ ကၽြန္ေတာ္အျမဲ ထိုင္ျပီး ေငးေနေလ့ရွိတယ္။ အခုေတာ့ ေနလံုးၾကီးလဲ အေနာက္ေဂၚယာကၽြန္းဆီ ယြန္းျပီဆိုေတာ့ အိမ္ျပန္ခ်ိန္တန္ျပီျဖစ္ ေၾကာင္း အခ်က္ျပ ေမွာင္ရီျဖိဳးျဖ ျမင္ကြင္းေတြက သတိေပးလာျပီ။ ထိုင္ေနရာကေန မတ္တပ္အထ ေနာက္ျပန္လွည့္ လိုက္ခ်ိန္ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ တကယ္ တကယ့္ကို ေရွာ့ခ္ျဖစ္သြားရျပန္ပါတယ္။ ၀ိဥာဥ္ မွင္စာေတြထဲက တိုက္ရဲခိုက္ရဲတဲ့ သူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို၀န္းရံျပီးရပ္ေနၾကတာကိုေတြ႕လိုက္ရလို႕ပါ။ ဘယ္ေတာ့မွ ၀င္လာ ေလ့မရွိတဲ့ ရြာတြင္းဧရိယာတစ္၀ိုက္ကို သူတို႕ဘယ္လိုမ်ား ခ်ဥ္းကပ္လာၾကပါလိမ့္။ ဘာမွမလုပ္ဘဲ ျငိမ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ရွိရာဆီ သူတို႕ကိုင္ဆြဲထားတဲ့လက္နက္ေတြန႕ဲ တိုက္ခိုက္ဖို႕ေျပးခ်လာၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ခါးမွာ အသင့္ခ်ိတ္ ထားတဲ့ ဓားေျမွာင္ရွည္ကိုဆြဲထုတ္ကာကြယ္ရင္း ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ပစ္တာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူတို႕ကစတင္အလစ္ တိုက္ခိုက္ရင္ အႏိုင္ရမယ္လို႕ သူတို႕ေမွ်ာ္လင့္ထားေပမယ့္ မၾကာခင္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ အသာစီးရလာပါတယ္။ ညာဘက္ျခမ္း ကေန အဆက္မျပတ္တိုက္ခိုက္လာၾကေပမယ့္ အေဖေပးထား တဲ့ လက္ေဆာင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို အကာအကြယ္ေပးဆဲ။ တိုက္ပြဲက မၾကာခင္မွာပဲ အေျဖေပၚလာကာ မွင္စာထဲက တစ္ေကာင္က ထြက္ေျပးဖို႕ၾကိဳးစားပါေရာ။  လဲက်ေနတဲ့ ၀ိဥာဥ္ ေကာင္ရဲ႕ လွံတံကိုေကာက္ဆြဲျပီး ထြက္ေျပးဖို႕ၾကိဳးစားတဲ့ တစ္ေကာင္ကိုပစ္ထည့္လိုက္တာ ေက်ာေကာ့ျပီး ပစ္လဲက်သြား ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္၀န္းက်င္က ႏွင္းခဲျပင္ေတြေပၚ၀ယ္ လဲက်ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရန္သူေတြရဲ႕ ေသြးအမဲေရာင္ေတြေၾကာင့္ မဲနက္ေန ပါတယ္။ ဟိုသည္ၾကည့္ေနရင္းမွာ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ရွိျပီဆိုတာ သတိျပန္ကပ္မိတာေၾကာင့္ အိမ္ျပန္ဖို႕ ေနရာကေရြ႕ ရေရာ။ ဒီ မွင္စာေတြ သူတို႕ေနထိုင္ရာ၀န္းက်င္ကေန ကၽြန္ေတာ့္အ၀န္းအ၀ိုင္းထဲ သူတို႕ျဖတ္လာၾက ၀င္လာၾကျပီ မၾကာခင္ ကၽြန္ေတာ္ ေနရာ အိမ္နဲ႕ ရြာပတ္၀န္းက်င္ကို သူတို႕ေျပးလႊားၾကေတာ့မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ကိုလည္းေရာက္ေရာ အိပ္ယာ ထဲတန္း၀င္ကာ အိပ္ေပ်ာ္ဖို႕ၾကိဳးစားလိုက္ပါတယ္။

အဲ့ဒီည ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ္ ဟာလာဟင္းလင္း ကြင္းျပင္ၾကီးထဲမွာျမင္ရတယ္။ ေျမျပင္ၾကီးက ႏွင္းေတြဖုံးလႊမ္းေန တာေၾကာင့္ အျဖဴေရာင္ျဖစ္ေနျပီး ေကာင္းကင္ၾကီးကေတာ့ အျပာေရာင္သန္းလုိ႕။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေနာက္နားစီမွာေတာ့ လူတစ္စုရပ္ေနၾကတယ္။ ခန္႕မွန္းေျခ လူဦးေရ တစ္ရာနီးပါးေလာက္ရွိမယ္။ သူတို႕ရွိရာဘက္ကို ကၽြန္ေတာ္လွည့္လိုက္ျပီး ဒီေနရာက ဘယ္ေနရာလဲေမးဖို႕ေျခလွမ္းလိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေကာင္းကင္ၾကီးဟာ ရုတ္တရက္ အနီေရာင္ေျပာင္းသြားရင္း ေနလံုးၾကီးကလည္း ေမွာင္က်သြားခဲ့ပါတယ္။ လူေတြၾကည့္ရတာ အသည္းအသန္ေၾကာက္ရြံ႕ေနၾကကာ ဘာျဖစ္ေနတာ လည္း ဘာေၾကာင့္လဲ က်ီးက်န္းေတာင္းေမွာက္ရွာေနၾကေရာ။ မၾကာခင္မွာပဲ ျမင္လို႕မရတဲ့ အားအင္တစ္ခုဟာ သူတို႕ကို ေလနီၾကမ္းနဲ႕ ဆြဲေမႊ႕သည့္အလား လြင့္စင္ကုန္ျပီး နာက်င္မႈေၾကာင့္ ေအာ္ဟစ္သံေတြၾကားလိုက္ရကာ သူတို႕အသတ္ခံ လိုက္ ရပါတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ လူေတြအားလံုးေျမျပင္ေပၚ လဲက်ေနကာ သူတို႕ကိုယ္ေပၚကထြက္ေသာေသြးေတြဟာလဲ ေဆြးေဆြးနီေနသည့္အျပင္ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္၀င္သက္ကိုရွဴရႈိက္ေနၾကရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေရြးသားမွ မေရႊ႕မလႈပ္ရွားမိ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္တုန္းကမွ ဒီလိုျမင္ကြင္းမ်ိဳးကို မျမင္ဘူးခဲ့ ဒါမွမဟုတ္ ျမင္ခဲ့ဖူးသလား မသိေတာ့။ အာ....ရုတ္တရက္ လြန္ခဲ့ေသာ ၂၇ႏွစ္က ဒီလိုျမင္ကြင္းမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ရတာကို သတိရပါတယ္။

‘မင္း……သူတို႕ကိုသြားျပီး မကူညီေတာ့ဘူးလား?’ ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္ပါးဆီက အသံတစ္သံကိုၾကားလိုက္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ မျမင္မိ။ ‘မင္း သူတို႕ေသြးထြက္လြန္ျပီးေသမွာကို ေစာင့္ၾကည့္ ေနဦး မွာလားကြ’ ခဏေနကအသံကို ကၽြန္ေတာ့္အထက္ဖက္ဆီကၾကားရျပန္တယ္။ အေပၚကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘယ္သူစကားေျပာေနသလဲဆိုတာ ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ Garfereas သူပဲ…သူ။ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုၾကည့္ျပီး သူရယ္ေမာ ေနျပီ။

‘ကဲ….ငါ့ကိုသတ္မယ့္လူဆိုလို႕ မင္းတစ္ေယာက္ပဲရွိေတာ့တာေပါ့ ဟုတ္လား’ သူက ရယ္ဟဟနဲ႕ေျပာတယ္။ ‘မင္း ငါ့ကို စျပီးတိုက္ခိုက္တာနဲ႕ ေသသြားႏိုင္တယ္ေနာ္’ ကၽြန္ေတာ္ ခပ္မတ္မတ္ထရပ္ပစ္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီအခိုက္အတန္႕ေလးမွာပဲ Garfereas က ရွည္လ်ားခၽြန္ထက္လွေသာ အမွီးၾကီးကို လႊဲထည့္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ရင္၀ရွိရာကို ဦးတည္တိုက္ခိုက္ပါရဲ႕။ 

‘အား……’  ေခၽြးေစးေတြျပန္ျပီး ညသန္းေခါင္ခ်ိန္မွာ ႏိုးထလာရပါတယ္။ အိပ္မက္ အိပ္မက္တစ္ခုမွ်သာျဖစ္မွာ။ ကၽြန္ေတာ့္ အေနနဲ႕ တကယ္ၾကီး ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သလို ေမာပန္းခံစားေနရသလို နဂါးအျမီးနဲ႕ ထိခိုက္မိတဲ့ေနရာကလည္း တကယ္ကို နာက်င္မိပါတယ္။  ဒါဟာ သာမန္ အိပ္မက္ဆိုးတစ္ခုမဟုတ္ဘူး။ တစ္ခုခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ရမယ္။ အိပ္ရာေပၚက ထရပ္လိုက္ကာ ျပဴတင္းေပါက္ ဆီသြား အျပင္ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ မၾကာခင္ မိုးေသာက္ေတာ့မယ့္ ေရာင္နီသန္း ေနျပီဆိုတာျမင္ရပါတယ္။ ဓားေျမွာင္တိုကို ခါးမွာခ်ိတ္၊ ဓားရွည္ေကာင္းေကာင္းကို ေက်ာမွာလြယ္၊ ေလးနဲ႕ျမွားဘူးကိုလည္း ပခံုးတစ္ဖက္မွာခ်ိတ္၊ လွံတံ တစ္ေခ်ာင္းကိုဆြဲကိုင္ကာ မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းအလြန္ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုကို ေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္ တယ္။ Garfereas ေနထိုင္ရာ ေတာင္ကုန္းေပါ့။ ဆံုးျဖတ္ျပီးရင္ ေနာက္ျပန္လွည့္ဖို႕အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ့္မွာမရွိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ စလွမ္းျပီ။ မွင္စာေတြ ကၽြန္ေတာ့္ကို မတိုက္ခိုက္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ သံုးရက္ခရီးေလာက္ႏွင္ရမယ္။ ေတာေတာင္ တစ္၀ိုက္ သားေကာင္ေတြရွိေန တာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ စားနပ္ရိကၡာေတြ မယူသြားေတာ့ဘူး။

အဦးဆံုးေနရက္ကေတာ့ ေကာင္းေကာင္းမြန္ပဲျဖတ္သန္းႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္ သရဲတေစၧမွင္စာ တစ္ေကာင္တေလမွ မေတြ႕ ခဲ့ရပါဘူး။ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုကို ခပ္ေျဖးေျဖးတက္လွန္းလို႕ ခ်ိဳးအေကြ႕မွာ ေက်ာက္ဂူတစ္ခုေတြ႕ေတာ့ ခဏရပ္ျပီး ဟိုသည္ၾကည့္လိုက္တာ ေတာ္ေတာ္လွပတဲ့ ရွဴခင္းကိုေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။ ဂူထဲမွာ အႏၱရာယ္ရွိမရွိ စစ္ေဆးျပီးေနာက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့လိုက္တာ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္ ႏိုးထလာခ်ိန္မွာေတာ့ ဂူထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္မဟုတ္ဘူးဆို တာ သတိျပဳမိပါရဲ႕။ ဂူအ၀င္၀နားမွာ စစ္သည္ပံုစံ သရဲသံုးေကာင္ဟာ မတ္တပ္ မတ္တပ္နဲ႕ ေဖြးကနဲေဖြးကနဲ ႏွင္းမုန္တိုင္း က်ေနေသာ ဂူအျပင္ဘက္ကိုစူးစမ္းၾကည့္ေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အသာအယာေလးထရပ္လိုက္ကာ ဓားရွည္ကို အသာ အယာ အသင့္အေနအထားကိုင္တြယ္ျပီး သူတို႕ဆီကိုခ်ဥ္းကပ္သြားလိုက္ေရာ။ ပထမဆံုး သရဲတစ္ေကာင္ကို ခုတ္ပိုင္းဖို႕ ျပင္လိုက္တဲ့ခဏ အျခားေသာ သရဲတစ္ေကာင္က သတိျပဳမိသြားျပီး အျခားသူေတြကို သတိေပးေအာ္ဟစ္တယ္ဗ်။ ခုတ္မိစဲစဲ သရဲက ေဘးကိုခုန္ထြက္လိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ၀ိုင္း၀န္းတိုက္ခိုက္ပါေတာ့တယ္။ တိုက္ပဲြက တိုေတာင္းေပမယ့္ ၾကမ္းတမ္းလွပါရဲ႕။ သရဲႏွစ္ေကာင္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဓားခ်က္ေအာက္မွာ လဲျပိဳက်ကုန္တာ ျမန္ပါတယ္။ ကၽြမ္းက်င္မႈ ဓားေရး အစြမ္းတို႕ေၾကာင့္ ကိုယ့္ဖာသာ ဒဏ္ရာမရေအာင္ ကာကြယ္ႏိုင္ခဲ့တယ္ေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ဆံုးတစ္ေကာင္ကေတာ့ ဂူအျပင္ကို ကမူးရူးထိုးထြက္ေျပးသြားခဲ့ပါတယ္။ ဒဏ္ရာရလို႕မျဖစ္ပါဘူး Garfereas နဲ႕မေတြ႕ မတိုက္ခိုက္ေသးခင္ ကၽြန္ေတာ္ ဒဏ္ရာ ေၾကာင့္ အားနည္းသြားလို႕မျဖစ္ဘူး။

ကၽြန္ေတာ္သယ္ေဆာင္လာေသာပစၥည္းေတြ လက္နက္ေတြအကုန္ ေကာက္သိမ္းလိုက္ကာ အျပင္ကိုထြက္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေလွ်ာက္လွမ္းလာတဲ့ တစ္ခ်ိန္လံုး ႏွင္းမုန္တိုင္းက မၾကဲေသးဘဲ က်နဆဲပါ။ တစ္နာရီေလာက္အၾကာမွာေတာ့ တေျဖးေျဖးပါးသြားျပီး ေနလံုးၾကီးဟာ ေတာင္ၾကားေတြထဲ ျပန္လည္ေတာက္ပလာပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္သြားရာ လမ္းတေလွ်ာက္ ေတာင္ကုန္းေတြကို တက္ လမ္းေၾကာရွည္ေတြကို သြက္လိုက္ ေႏွးလိုက္ေလွ်ာက္လွမ္းလိုက္နဲ႕ လာလိုက္တာ ရည္မွန္းထားတဲ့ ေတာင္ေပၚမေရာက္ခင္ ၾကားတစ္ေကြ႕အမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အစီအစဥ္ေတြကို တစ္နည္း တစ္ဖံုေျပာင္းလဲသြားေစမယ့္ တစ္စံုတစ္ခုကိုေတြ႕ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ Garfereas ရွိရာေတာင္ကုန္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္အခုရပ္ေနတဲ့ ေတာင္ကုန္းႏွစ္ခုၾကားမွာ ေတာ္ေတာ့္ကိုၾကီးမားတဲ့ ၀ိဥာဥ္ေတြရဲ႕ စခန္းၾကီးတစ္ခုက အခိုင္အခန္႕ကိုရွိေနတာေလ။ ၀ိဥာဥ္ သရဲေတြ ဦးေရဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား တိုက္ခိုက္တ့ဲေနရာမွာ ပါ၀ါသိပ္မရွိတတ္ၾကတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္သူတို႕ကိုသြား တိုက္ဖို႕ သူတို႕ရွိေနတဲ့ ေတာင္ကုန္းေပၚကိုတက္သြားရမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အျခားဘက္ကေန ေကြ႕၀ိုက္ျပီးမွ သြားလိုရာ ခရီးကို ျဖတ္သန္းသြားရမလား ဆံုးျဖတ္ရခက္ပါရဲ႕။ 

ကၽြန္ေတာ္ ေရြးခ်ယ္စရာသိပ္မရွိတဲ့အတြက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ခ်ကာ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ မွင္စာေတြသရဲေတြ စခန္းခ်ေနတဲ့ေတာင္ကုန္းရွိရာကို ဦးတည္ေလွ်ာက္သြား လိုက္ပါေရာ။ လမ္းခရီးတစ္၀က္ေလာက္အေရာက္ သူတို႕စခန္းကိုေစာင့္ၾကပ္ေနတဲ့ တစ္ေယာက္က သတိထားမိသြားပံု ေပၚတယ္။ ၇ေယာက္ေလာက္ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကို ေျပးလာၾကျပီး လက္နက္ေတြဆြဲထုတ္ကာ တိုက္ခိုက္ပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ မေရာက္ ခင္မွာပဲ ႏွစ္ေယာက္ေလာက္က ကၽြန္ေတာ့္မွ်ားခ်က္နဲ႕အတူလဲက်သြားပါတယ္။ ေနာက္က်န္တဲ့သူေတြဟာလည္း ေလေပြေမႊ႕သလို တိုက္ခိုက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဓားခ်က္မ်ားေအာက္မွာ လဲက်ကုန္ပါတယ္။ အျခားေသာ စခန္းက ၀ိဥာဥ္ေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႕တိုက္ခိုက္မႈကို သတိထားမိပံုမေပၚဘူးဗ်။ ရုတ္တရက္ ဟိုသည္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တိုက္ခိုက္ခဲ့တဲ့ ၇ေယာက္လံုး ေျမျပင္ေပၚမွာလဲေနတာမဟုတ္ဘူး ၆ေယာက္ပဲေျမျပင္ေပၚမွာရွိေနတာကိုေတြ႕ရတယ္။ စခန္းရွိရာကိုၾကည့္ လိုက္ေတာ့ တစ္ေယာက္ေသာ ၀ိဥာဥ္က စခန္းရွိရာကို ဦးတည္ေျပးလႊားေနတာကိုျမင္ရပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္မွ်ားနဲ႕လွမ္းပစ္လို႕ ရမယ့္အကြာအေ၀းထက္ေ၀းသြာျပီဆိုေတာ့ ေက်ာမွာလြယ္ထားတဲ့ ဓားရွည္ကိုဆြဲထုတ္ျပီးအသင့္အေနအထားနဲ႕ခပ္ေျဖးေျဖး ေလွ်ာက္သြားလုိက္ပါတယ္။
ခဏျခင္းမွာပဲ ရာခ်ီေလာက္မယ့္ ၀ိဥာဥ္ေကာင္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာဘက္ကို လႈိင္းလံုးၾကီးသဖြယ္လွိမ့္ခ်လာတာ ကိုေတြ႕ ရတာေၾကာင့္ သူတို႕နဲ႕ေ၀းရာကို ျမန္ႏိုင္သမွ်ေျခကုန္သုတ္ေျပးရပါေတာ့တယ္။ ၀ိဥာဥ္ေကာင္ေတြ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ကိုေျပး လိုက္လာၾကေပမဲ့ ခဏအၾကာမွာေတာ့ သူတို႕စခန္းရွိရာကိုျပန္လွည့္သြားၾကပါေရာ။ ကံေကာင္းတယ္ေျပာရမွာေပါ့ ႏို႕မို႕ဆိုရင္ ေသေျပးရွင္ေျပးအခ်ိန္အေတာ္ၾကာေျပးေနရဦးမွာ။
 
အမွတ္မထင္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေလးက ခဏဆိုေပမယ့္ ေျပးလိုက္ရတာ ေမာေၾကာပါပဲ။ အခု ေတာင္ၾကားေဒသၾကီးရဲ႕ အေရွ႕ ဘက္ ျခမ္းကိုေရာက္လာျပီ။ တျဖည္းျဖည္း အေမွာင္ထုဖံုးလႊမ္းလာျပီးေနာက္ ရာသီဥတုက ေအးေအးလာလိုက္တာ ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္အေရာင္မွာေတာ့ ႏွင္းေဖြးေဖြးေတြ တဖြဲဖြဲေကာင္းကင္ေပၚကေန ခုန္ဆင္းေနၾကေရာ။ သမင္တစ္ေကာင္ကို ကၽြန္ေတာ္ပစ္သတ္လိုက္တယ္ အစားအစာအတြက္ေပါ့ေနာ္။ အဲ့ဒီေနာက္မွာေတာ့ ရည္မွန္းမိရာ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းေရွ႕ဆက္သြားလိုက္တာ နာရီအေတာ္ၾကာၾကာသြားျပီးေနာက္မွာေတာ့ အပင္ၾကီးၾကီးမားမားမရွိသည့္ ကြင္းျပင္က်ယ္ၾကီးတစ္ခုကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ကြင္းျပင္က်ယ္ၾကီးရဲ႕ တစ္ဖက္မွာေတာ့ Garfereas ရဲ႕ေတာင္ကုန္းၾကီး ကိုျမင္ခဲ့ရတယ္ ဆိုပါေတာ့။ ကြင္းၾကီးကို ျဖတ္သန္းျပီးေလွ်ာက္ဖို႕ ဘာမွအခ်ိန္ဆြဲေနစရာမလိုဘူး စတင္ျဖတ္သန္းျပီး၀င္ လိုက္တယ္။ အဆံုးထိေရာက္ဖို႕ ႏွစ္ခ်ီမလားထင္ရတဲ့ က်ယ္ေျပာမႈနဲ႕အတူ ေတာင္ကုန္းၾကီးကလည္း အေတာ္ေ၀းေ၀းမွာ လို႕ထင္ရပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ နာရီနည္းနည္းေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္လိုက္ျပီးေနာက္မွာေတာ့ ေတာင္ကုန္းၾကီးရဲ႕ အစပ္ကိုေျခခ်မိ ပါျပီ။ 

ကၽြန္ေတာ့္ ေနာက္ေက်ာဆီက ေနလံုးၾကီးကလည္း တျဖည္းျဖည္း ေကာင္းကင္ကေန ေလ်ာက်သြားတာ မိုးကုတ္ စက္၀ိုင္းထဲ ပုန္း၀င္ေတာ့မယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခပ္ေသးေသးဂူတစ္ခုကို ရွာေဖြလိုက္ျပီး ညအိပ္စက္ဖို႕ ေရြးခ်ယ္ လိုက္ပါတယ္။
ရက္မ်ားစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ရေသာ ေန႕ရက္ေတြရဲ႕ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ႏိုးထလာခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ေစာင့္စားခဲ့ရေသာေနရာ Garfereas ကို ျပန္လည္တုန္႕ျပန္ ကလဲ့စားေခ်ဖို႕အတြက္ ျဖစ္ပ်က္လာေတာ့မယ့္ ေဒသအမွန္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္စက္ခဲ့ေသာ ဂူေလးရဲ႕အျပင္ကို လွမ္းထြက္လိုက္တယ္။ ရာသီဥတုက ၾကည္လင္သာယာ ေနတာမ်ား တကယ့္ စိမ္းလန္းေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕ ျပည့္စံုလြန္းေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္ကုန္း ထိပ္ဖက္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီေနရာမွာ တစ္ခုခုရွိေနတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိေနသလိုပဲ။ ဒီမေကာင္းဆိုးရြား ေကာင္ၾကီးနဲ႕ ေတြ႕ဆံုဖို႕ ဆုေတာင္းခဲ့ရတာ အခုေတာ့ နီးကပ္လာျပီ။ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ေသာ ခရီးတစ္၀က္၊ ေတာင္လွမ္းခဲ့ေသာ ေတာင္ တက္လမ္း တစ္၀က္ကို ဆက္တက္ဖို႕ ကၽြန္ေတာ္စတင္လိုက္တယ္။

လမ္းတစ္ဆစ္ခ်ိဳးအေရာက္ အေတာ္ဆိုးရြားေသာအျဖစ္အပ်က္တစ္ခု ကၽြန္ေတာ္ၾကံဳဆံုခဲ့ရပါတယ္။ လမ္းသြယ္ေလးတစ္ခုက ေနခ်ိဳးအေကြ႕ ေျခေခ်ာ္ျပီး ေလ်ာက်သြားေရာ။ ေက်ာက္သားေတြက ေျခကုတ္မိစရာမရွိေခ်ာေနတာေၾကာင့္ အစြန္အဖ်ားက လက္ကုတ္စရာ တစ္ခုကိုအားျပဳျပီး ေရွ႕ဆက္ေလ်ာမက်သြားေအာင္ ၾကိဳးစားလိုက္ရာက ပခုံးတစ္ဖက္က ေလးနဲ႕ျမွားဘူး ကေတာ့ ေအာက္ကိုက်သြားပါတယ္။ ဆင္းျပီးေကာက္ဖို႕ကလည္း တင္ေနတဲ့ေနရာကေန ေျမျပင္ကိုျပန္ဆင္းဖို႕ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္လွမ္းတာေၾကာင့္ လက္ေလ်ာ့လိုက္ရပါျပီ။ Garfereas ကို ဓားရွည္တစ္လက္၊ ဓားေျမွာင္ရွည္ တစ္လက္၊ လွံတစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ တိုက္ခိုက္ဖို႕ဆံုးျဖတ္ပစ္တယ္ဗ်။ အေပၚဘက္နားေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၾကီးမားလွတဲ့ ေက်ာက္ေဆာင္ ၾကီး ႏွစ္ခုၾကားမွာ လမ္းၾကားေလးတစ္ခု က ေက်ာက္ဂူတစ္ခုရွိရာကို သြားဖို႕ျပဆိုေနတယ္။ ေျမျပင္ေပၚ ေရာက္ေအာင္ ျပန္ျပီးတက္လွမ္းကာ Garfereas ကိုသတ္ဖို႕ ခပ္သြက္သြက္ၾကိဳးစားလိုက္ပါရဲ႕။ ေတာင္ကုန္းထိပ္ကိုေရာက္ ဖို႕သိပ္မသြား လိုက္ရပါဘူး ၾကီးမားက်ယ္ျပန္႕ေသာ ေက်ာက္ဂူတစ္ခု….ဟိုဟိုသည္သည္မွာ အရိုးက်ေနေသာ တိရစၧာန္ေတြ နဲ႕ အရာရာ ကိုအေပၚစီးကေနျမင္ႏိုင္ေသာေနရာၾကီးကိုေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးခုန္သံေတြဟာ ပံုမွန္ထက္ ႏွစ္ဆပိုခုန္စျပဳလာပါျပီ။ တစ္ေနရာရာမွာ Garfereas ၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ကို လွဲေလ်ာင္းေစာင့္ဆိုင္းေနသလားပဲ။ ခပ္ရြယ္ရြယ္ ေက်ာက္တံုးေလာက္ကေတာ့ အသာျပတ္သြားႏိုင္ေအာင္ ခုတ္လို႕ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေဆာင္ဓားရွည္ကို အသာထုတ္ထားလိုက္တယ္ ရုတ္တရက္ တေနရာရာက သူထြက္ေပၚလာရင္ အသင့္တိုက္ ခိုက္ႏိုင္ေအာင္လို႕ေပါ့။ ဂူ၀ၾကီးနဲ႕ တေျဖးေျဖးနီးလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေျခသံမ်ားေၾကာင့္လား တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ပတ္၀န္းက်င္ ေၾကာင့္ သတိျပဳမိလြယ္သြားတာလားမသိ ၀ပ္ေနရာကေန မတ္တပ္ထရပ္လာကာ အျပင္ကို ျပဴထြက္လာရင္း က်ယ္ေျပာလွ တဲ့ သူ႕အေတာင္ပံေတြကို ျဖန္႕ကားပစ္လိုက္တယ္။ ဟန္နဲ႕ မာန္ေၾကာင့္ သူ႕ကိုကၽြန္ေတာ္ ေၾကာက္သြားမလားထင္ေနပံုပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ျမင္ေတြ႕သြားတဲ့ခဏ စူးစမ္းခ်င္စိတ္ျပင္းျပစြာ အေမးစကားသံေတြ သူ႕ဆီကထြက္လာပါရဲ႕။

‘လူသား တစ္ေယာက္? လူတစ္ေယာက္ေယာက္ကို ငါမျမင္ရတာ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီပဲ။ မင္းက ဘယ္သူလဲ? ဘယ္လိုလုပ္ ငါ့ေတာင္ကုန္းေပၚတက္လာခဲ့တာလဲကြ? ငါ့ကိုလာသတ္တာေတာ့မဟုတ္ပါဘူးေနာ္?’ သူနည္းနည္းေလးမွ ထိတ္လန္႕သြားပံု မေပၚဘူး။ သူ႕ေျပာစကားအရ လူသားမစားဘဲ တျခားအေကာင္ပေလာင္ေတြကိုပဲသူစားေနခဲ့တာဆိုေတာ့ ေပ်ာ္စရာေပပဲ။

‘က်ဳပ္က က်ဳပ္ရြာအတြက္ ခင္ဗ်ားၾကီးကို လက္တုန္႕ျပန္မလို႕လာတာ။ ခင္ဗ်ားၾကီး က်ဳပ္တို႕တစ္ရြာလံုးကို သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ ေန႕ကို အခုထိ မေမ့ေသးဘူး’ သူေမးသမွ်ကို ကၽြန္ေတာ္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ပဲျပန္ေျဖလိုက္တယ္ ေၾကာက္ရြံ႕မႈမရွိေၾကာင္းျပဆိုရာလည္း ေရာက္တာေပါ့။ ‘မင္းရဲ႕ ရြာ?’ သူ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ကိုရယ္ေမာေတာ့တာပါပဲ။

 ‘မင္းေျပာတာ ဒီေတာင္ၾကားေဒသ ေျမာက္ဘက္စြန္းက ရြာတစ္ရြာကိုဆိုလိုတာလား?’

‘ဟုတ္တယ္၊ က်ဳပ္ေျပာတာ အဲ့ဒီရြာပဲ’ သူ႕မ်က္ႏွာကိုတည့္တည့္ၾကည့္ျပီး ျပန္ေျဖပစ္လိုက္တယ္။ ထက္ျမက္လွေသာ ကၽြန္ေတာ့္ေဆာင္ဓားရွည္ကိုလည္း မသိမသာ အသင့္ကိုင္ထားလိုက္တယ္ မီတာ ၂၀ေလာက္သာ ေ၀းတဲ့ မားမားျဖစ္ေန ေသာ နဂါးၾကီးကို တိုက္ခိုက္ဖို႕။ သူ ဘာစကားမွမေျပာဘဲ အတန္ၾကာျငိမ္သက္ေနျပီးေနာက္ ‘ဒါဆိုရင္ေတာ့ မင္း ေသသင့္ တာေပါ့’ လို႕ တိတ္ဆိတ္ျခင္းကိုခြင္းကာ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကို အျမန္ဆံုးပ်ံသန္းလာပါေတာ့တယ္။ အေပၚကိုထိုးတက္သြားျပီးမွ ကၽြန္ေတာ့္အထက္ကေန ဆင္းခ်လာေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ရုတ္ျခည္းဆိုသလို သူ လူေတြကို ဘယ္လိုသတ္သလဲ သတိရသြား တယ္။ လ်င္ျမန္တဲ့ အေတာင္ပံနဲ႕ ခၽြန္ျမလွေသာ သူ႕အျမီးရွည္ၾကီးကိုသံုးကာ  တုိက္ခိုက္ တာေလ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္တည့္ တည့္ကိုထိုးဆင္းလာတာေၾကာင့္ ေဘးကို ေရာက္ႏိုင္သမွ်ေရာက္ေအာင္ ခုန္ထြက္ လိုက္တာ သူ႕ေလာက္အျမန္မခုန္ႏိုင္ ေတာ့ သူ႕အျမီးရဲ႕ရိုက္ခတ္မႈကို ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးနဲ႕ လက္ေမာင္းေတြ အျပင္းအထန္ ထိခတ္ခံလိုက္ ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မဟန္ႏိုင္စြာ ဒူးေထာက္လဲက်သြားရပါေရာ။ ျပီးဆံုးသြားျပီလား? သူ႕ကိုသတ္ဖုိ႕ ကၽြန္ေတာ္ မစြမ္းဘူး လား? လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ဘူး…..ကၽြန္ေတာ္လက္မခံႏိုင္ဘူး။ နာက်င္ေနေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ထရပ္လိုက္ တယ္။ 
ကၽြန္ေတာ့္ ေဆာင္ ဓားရွည္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္တာ့ မီတာအေတာ္ေ၀းေ၀းမွာ ကမူစြန္းေလးတစ္ခုနား ေထာင္ရက္ သားေလးေရာက္ ေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ လက္နက္ေတြနဲ႕ သူ႕ကိုတိုက္ခိုက္လို႕ မရဘူး….အနီးကပ္ပ်ံသန္းတာမ်ိဳးမလုပ္ဘဲ သူ႕အျမီးအားကိုး နဲ႕သာ ကၽြန္ေတာ့္ကို တိုက္ခိုက္ေနတာေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ၾကာၾကာရပ္မေနႏိုင္ေလာက္ဘူး တစ္ခုခုလုပ္ဖို႕လိုေနျပီ။ Garfereas ကေတာ့ တဆံုးပ်ံသန္းသြားျပီး ေနာက္တစ္ခါ ကၽြန္ေတာ့္ကိုတိုက္ခိုက္ဖို႕ လွည့္လာေနျပီဗ်။ ေနာက္ေတာ့ မီတာ အနည္းငယ္ က ပြင့္ေနေသာ လႈိဏ္ေခါင္းငယ္ေလးတစ္ခုကို ေတြ႕ျမင္မိတယ္။ Garfereas အတြက္ ေသးငယ္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေကာင္းေကာင္း ၀င္ဆံ့ႏိုင္တဲ့ေနရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေျခလွမ္းအနည္းငယ္ကိုအစပ်ိဳးလိုက္တယ္။ သံုးမီတာေလာက္ေတာ့ တည့္ တည့္ေလွ်ာက္ရဦးမယ္။ နာက်င္လွတဲ့ ေသြးေတြအရမ္းထြက္ေနေသာ လက္အစံုေၾကာင့္ ခဏေတာ့ တုန္႕ဆိုင္းမိသြားတယ္။ 

‘ဟား…..ဟား….မင္းပုန္းဖို႕ေနရာ တစ္ေနရာမွမရွိဘူးကြ။ ဒီေတာင္ကုန္းတစ္ခုလံုးေနရာလပ္မက်န္ ငါသိတယ္’
ကၽြန္ေတာ္ သူ႕စကားသံေၾကာင့္ နည္းနည္းတုန္႕ဆိုင္းမိေပမယ့္ ခုန္၀င္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကံေကာင္းတယ္ဆိုရမယ္ လႈိဏ္ေခါင္းေအာက္ေျခက ႏွင္းေတြနဲ႕ဖံုးလႊမ္းထားတာေၾကာင့္ ထိခိုက္မႈမရွိလိုက္ေပမယ့္ နာက်င္ေနတဲ့ လက္ေမာင္းေတြ အတြက္ေတာ့ ခၽြင္းခ်က္ပါ။

နာက်င္မႈဒဏ္က ဘယ္လိုမွ သည္းမခံႏိုင္စရာပါပဲ။ အိေထြးေနေသာ ႏွင္းေတြေပၚ၀ယ္ မေရႊ႕မေျပာင္းႏိုင္ဘဲ လွဲေလ်ာင္း ေနမိပါတယ္။ ‘မင္း အဲ့ဒီအထဲမွာ ေသြးထြက္လြန္ျပီးေသရင္ေသ မေသလို႕အျပင္ထြက္လာတာနဲ႕ ငါကသတ္မွာပဲ’ Garfereas က လႈိဏ္ဂူ၀ကေန လွမ္းေအာ္ေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေမွ်ာ္လင့္ေသာဆႏၵေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းေမွးမွိန္လာပါရဲ႕။ အခု ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္သင့္သလဲ? အေပၚကိုျပန္တြယ္တက္ဖို႕ဆိုတာကလည္း နာက်င္ေနတဲ့ လက္ေတြေၾကာင့္ ျပန္မတ္တပ္ ရပ္မိျပန္ေတာ့ လုပ္စရာဗလာ။ ေလးျမွားေတြလည္း မရွိေတာ့….လက္နက္ၾကီးဆိုလည္း အေ၀းမွာလြင့္က်ေနခဲ့ျပီ။ 

ဟိုသည္ ေတြးေနမိစဥ္ခဏ ေလေအးတစ္ခ်က္ေ၀့ကနဲတိုက္ခတ္လိုက္တာကိုခံစားလိုက္ရပါတယ္။ ေတာင္ၾကားေလေတြ တိုက္ခတ္ေန တာကို ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ေက်ာဘက္ဆီကေန သိမိရတာေပါ့။ ဟုတ္တာေပါ့ ဒီလႈိဏ္ဂူငယ္ေလးမွာ အျခားေသာ ၀င္ေပါက္ ထြက္ေပါက္ရွိေနႏိုင္တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္အေပါက္ေလးကေန တြားသြားလိုက္ျပီးေနာက္ လမ္းအဆံုးမွာေတာ့ လႈိဏ္ဂူ အက်ယ္ၾကီးကိုျမင္လိုက္ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ခပ္ေျဖးေျဖးထရပ္လိုက္ကာ ျငိမ္သက္ရင္းခဏေတာ့ အနားယူမိရျပန္ေရာ။ မၾကာခင္မွာပဲ လႈိဏ္ေခါင္းအဆံုးကိုေရာက္လို႕ ထြက္ေပါက္ကိုေတြ႕တာေၾကာင့္ အျပင္ကို ခပ္ရြံ႕ရြံ႕ထြက္လိုက္တယ္။ ေတာင္ေၾကာရဲ႕ အလယ္ေလာက္ကိုေပါက္ထြက္ေနျပီး လမ္းဆံုကို မီတာအနည္းငယ္ေလာက္သာ ေ၀းကြာတယ္ဗ်။

‘ထြက္ေျပးဖို႕ ၾကိဳးစားေနတာလား?’ ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္ဖက္ကေန Garfereas အသံကိုၾကားလိုက္ရတယ္။ ေနာက္လွည့္ ၾကည့္လိုက္စဥ္မွာေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ဆီပ်ံသန္းလာျပီး ေနာက္တစ္ၾကိမ္တိုက္ခိုက္ဖို႕သူဟန္ျပင္တယ္။ ဒီတစ္ၾကိမ္ေတာ့ နံေဘးကို ေကာင္းေကာင္းခုန္ဆုတ္ႏုိင္လိုက္ေပမယ့္ ေျမျပင္ေပၚ ေျခအက်မွာေတာ့ ညာဘက္လက္ဆံုဆီက နာက်င္မႈ ေၾကာင့္ ဒူးညြတ္က်သြားမလိုျဖစ္သြားေသးရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားတင္းကာ အေျပးေလး ေက်ာက္ေဆာင္ ေနာက္ကို ကြယ္လိုက္ပါတယ္။ ေက်ာက္ေဆာင္နား ဟိုသည္အေရႊ႕မွာ တစ္စံုတစ္ခုဟာ ေျမျပင္ေပၚကိုလဲက်သြားတယ္။ ေျမျပင္ေပၚမွာ အသာထိုင္ျပီး ျငိမ္ေနမိစဥ္မွာေတာ့ ၾကာရွည္မပုန္းႏိုင္ဘူးဆိုတာ သတိထားမိပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးဆီက ယိုဆင္းေနတဲ့ ေသြးေၾကာင္းရွည္က ႏွင္းခဲေဖြးေဖြးမွာ စြပ္ေၾကာင္းလိုျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္မွာရွိတယ္ဆိုတာ Garfereas ကို တိတိက်က်ေျပာျပေနသလိုျဖစ္ေနတယ္ေလ။ ေက်ာက္ေဆာင္မွာ ခဏထိုင္ျပီးမွီေနေတာ့ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ နားမွာ တုတ္ေခ်ာင္းတစ္ခုလိုလိုက ႏွင္းေတြဖုံးျပီးထူးျခားေနတယ္။ လက္နဲ႕စမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သစ္ျမစ္တစ္ခု အဲ..သစ္ျမစ္ မဟုတ္ ဘယ္လိုအေခ်ာင္းအတံမ်ိဳးပါလိမ့္လို႕ စူးစမ္းၾကည့္တာ….ဒါ…ဒါ ကၽြန္ေတာ့္ေဆာင္ဓားရွည္ပဲ။ ပထမအၾကိမ္ ခုန္ဆုတ္တုန္းက လြင့္သြားတာကို မွတ္မိလိုက္တယ္။ ကၽြန္တာ္ အခ်ိန္ၾကာၾကာမစဥ္းစားႏုိင္ပါဘူး Garfereas က သူ႕ပါးစပ္ၾကီးကိုျဖဲျပီး ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကိုပ်ံသန္းလာေနျပီ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကို တည့္တည့္ၾကီးလာေနတာ။ 

Garfereas ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲမွာ ေဆာင္ဓားရွည္ခပ္ပါးပါးကိုလက္နဲ႕ကပ္ျပီးကိုင္ထားတာကို မျမင္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို ညႊတ္က်မသြားေအာင္ မတ္မတ္ရပ္ ေဆာင္ဓားကို အရင္းကေန ေသခ်ာကိုင္ျပီး တိုက္ကြက္အသင့္ျပင္ ထားပါတယ္။ Garfereas ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာနဲ႕ အနီးဆံုးကပ္ကာ ေတာင္ပံကိုခတ္ရင္း အမွီးကိုရမ္း လိုက္ခ်ိန္၀ယ္ သူ႕မ်က္လံုးေတြကို ႏွင္းခဲေတြဆုပ္ျပီး ပစ္ထည့္လိုက္တာ သူ ေခါင္းငဲ့ေစာင္းခ်ိန္ ျပန္လွည့္ခ်ိန္မရေတာ့ဘူး။ အခ်ိန္ေကာင္း အခြင့္ေကာင္းမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ခုန္ျပီး သူ႕လည္မ်ိဳကို ဓားနဲ႕ထိုးစိုက္ပစ္လိုက္တယ္။ နဂါးၾကီးဟာ နာက်င္မႈ ေၾကာင့္ သူ႕ ပစ္မွတ္ကို မတိုက္ခိုက္ႏိုင္ေပမယ့္ ရုိက္ခတ္ေသာ သူ႕အေတာင္ပံႏွင့္ ေျခသည္းေတြက ကၽြန္ေတာ့္ ညာဘက္ ပခံုးကို အဖ်ားခတ္သြားပါေသးရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ နာက်င္မႈကို အားတင္းရင္း ယိမ္းယိုင္ကာ ခပ္ေ၀းေ၀းမလွည့္ႏိုင္ေသးတဲ့ နဂါးၾကီးကို ထပ္မံမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လိုက္ပါတယ္။ လည္မ်ိဳထဲ တစ္၀က္နီးပါး၀င္ေနတဲ့ ဓားရွည္အရိုးကို ကၽြန္ေတာ္ ခုန္ျပီး ထပ္ကန္လိုက္တာနာက်င္မႈေၾကာင့္ သူ႕နံေဘးကိုအယိမ္း ေက်ာက္ေဆာင္နဲ႕ ဓားအရိုးရုိက္မိကာ တဆံုး၀င္သြားျပီး သူ႕ႏွလံုးအိမ္ထဲ စိုက္၀င္သြားေရာ။

‘…………………’

နာက်င္ခံခက္စြာ အသားကုန္ ေအာ္ဟစ္လိုက္ေသာ အသံဟာ ေတာင္စဥ္အထပ္ထပ္ကို ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားသလားထင္ရေအာင္ ပဲ့တင္ထပ္ကုန္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္နဲ႕ အသက္ငင္တာေတြကို သူေနထိုင္ရာဂူနဲ႕ မနီးမေ၀း ႏွင္းခဲျပင္ေပၚ၀ယ္ ျပဳလုပ္သြားခဲ့ေသးတာပါ။ Garfereas ဆိုတာ မရွိေတာ့ဘူး အဆံုးသတ္သြားပါျပီ။
အမွန္တကယ္ အမွန္တကယ္ၾကီးကို ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာ အလုပ္ခ်င္ဆံုးအလုပ္တစ္ခုက ျပီးေျမာက္သြားျပီလား။
ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးနာက်င္ကိုက္ခဲမႈေၾကာင့္ ဘယ္အစိတ္အပိုင္းမွ တစ္လက္မေတာင္မေရြ႕ႏိုင္ခဲ့ပါ။ အသက္ရွဴဖို႕ လည္း သိပ္မျဖစ္ခ်င္ေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္ တကယ့္ကို ေနာက္ဆံုးအေျခအေနတစ္ခုစီေရာက္ခဲ့ပါျပီ။ 

ကၽြန္ေတာ့္ပတ္၀န္းက်င္က ႏွင္းေဖြးေဖြးေတြဟာလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကထြက္ေသာေသြးေတြေၾကာင့္ အေရာင္ေျပာင္းကာ ေဆြးေဆြးနီေနေရာေလ။ ဟိုးငယ္စဥ္တုန္းကျမင္ခဲ့ရဖူးေသာ ေသြးေရာင္လႊမ္းသည့္ျမင္ကြင္းမ်ိဳးပါပဲ။ လႈပ္ရွားဖို႕မရေတာ့သည့္ ညာဘက္လက္ေမာင္း ဆီကိုငဲ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခါးမွာခ်ိတ္ဆြဲထားစဲ အေဖ့လက္ေဆာင္ ဓားေျမွာင္ရွည္ကိုေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။

‘အေဖ…..ကၽြန္ေတာ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ျပီ။ ႏွစ္မ်ားစြာက အေဖနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕မိသားစုကို သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ နဂါးၾကီးကိုသတ္ႏိုင္ခဲ့ျပီ’
ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ဂုဏ္ယူတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ဟာ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ရည္မွန္းခ်က္ကိုျပဳလုပ္ဖို႕ ရွည္လ်ား ေနခဲ့ရတာ။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ထဲက ကၽြန္ေတာ့္ျမင္ကြင္းကလူေတြ ခ်စ္သူခင္သူမုန္းသူပါမက်န္ အကုန္လံုးကို ဆြဲေခၚသြားတဲ့သူကို ကၽြန္ေတာ္ေျခမႈန္းႏိုင္ ကလဲ့စားေျခႏိုင္ခဲ့ျပီ။ အခုေတာ့ အရာအားလံုး အဆံုးသတ္ျပည့္စံုျပီ။

ေသျခင္းတရားဟာ တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာသလို ကၽြန္ေတာ္ခံစားရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္ အသက္ရွင္သန္ဖို႕ မိနစ္ အနည္းငယ္ပဲက်န္ေတာ့တယ္ဆိုတာ။ ဒါေပမဲ့ ေသဖို႕ကၽြန္ေတာ္လံုး၀မေၾကာက္ဘူး။ ေသမင္းက ေသျခင္းတရားဆိုတာ ဘယ္လိုျဖစ္ေၾကာင္း ျပသေပးခဲ့တာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၇ႏွစ္ကတည္းကဆိုေတာ့ လံုေလာက္ေနပါျပီ။
အခ်ိန္က်ျပီ….ေလာကၾကီးကထြက္ခြာသြားဖို႕အခ်ိန္ေရာက္ျပီ။

ကၽြန္ေတာ္ နာက်င္ခက္ခဲလွေသာ ေနာက္ဆံုး၀င္သက္ထြက္သက္ကို ရွဴရႈိက္လိုက္ပါတယ္။ အရာအားလံုး တျဖည္းျဖည္း ေ၀၀ါး ေပ်ာက္ကြယ္မသြားခင္ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ဖာသာပဲအေမးထုတ္လိုက္တယ္။

‘ဘ၀တစ္ခုမွာ အသက္ရွင္သန္ေနထိုင္ေနခဲ့ျခင္း ရလဒ္ကို မင္းေက်နပ္ရဲ႕လား?’

အခုေတာ့ ဒီေမးခြန္းရဲ႕အေျဖကို ေက်ေက်နပ္နပ္ေျဖႏိုင္ပါျပီ။

‘ဟုတ္ကဲ့….သိပ္ေက်နပ္ပါတယ္….’

Alex Aung (26 Sep 2014)