Sep 26th

Alone In the Valley

By Alex aung
ကၽြန္ေတာ္တို႕ရြာေလးဟာ အေျခခ်ေနထိုင္သူေပါင္း ၁၂၀ေလာက္ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕မိသားစုအစဥ္အဆက္ဟာ ဒီေတာင္ၾကား ေလးထဲမွာေနထိုင္လာၾကတာ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာေလာက္ရွိျပီေလ။ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်တယ္ ကၽြန္ေတာ့္ ရြာကေလးကိုေလ။ ေနထိုင္ ေနၾကတဲ့ ရြာသူရြာသားေတြေကာ ရြာကေလးကိုယ္တိုင္တည္ရွိေနပံုကိုေရာ ႏွစ္သက္တယ္။ ဘယ္အေနအထား ဘယ္ေနရာမွာ ရွိခဲ့ဖူး တယ္ဆိုတာ တိတိက်က် မသိေစႏိုင္ေတာ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ျဖစ္မလာႏိုင္ ေလာက္ဘူးလို႕ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အရာေတြ…..တစ္ေန႕ ေတာ့ ျဖစ္လာခဲ့တယ္….ဟုတ္တယ္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီေန႕က ခါတိုင္းေန႕ရက္ေတြလိုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္မိသားစုနဲ႕အတူ စားပြဲ၀ိုင္းတစ္ခုမွာ ညစာအတူထိုင္စားေနၾကပါတယ္။ အခ်ိန္က ေန၀င္ရီတေရာအခ်ိန္ေလးေပါ့ေနာ္။ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ကၽြန္ေတာ့္အေဖရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေအာ္ဟစ္သံက စီကနဲထိုး ေဖာက္ထြက္လာတယ္။ ‘သူ လာျပန္ျပီ……သူ ေနာက္တၾကိမ္လာျပန္ျပီေဟ့’  ကၽြန္ေတာ့္အေဖက အဲ့ဒီေအာ္သံကိုလည္းၾကားေရာ ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္ကာ သူ႕ေလးနဲ႕ ျမွားတံဘူးကိုဆြဲယူရင္း ခပ္သြက္သြက္ ေျပးထြက္သြားတယ္ဗ်။ အေမက ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ကၽြန္ေတာ့္ ညီမေလးႏွစ္ေယာက္ရယ္ကို ေခၚျပီး အေပၚထပ္ေလွကား အတိုင္း ခပ္သြက္သြက္တက္သြားၾကျပီး အေဖတို႕မျပန္လာမခ်င္း ပုန္းေနဖို႕ေနရာကိုပို႕ေပးေရာ။ ကၽြန္ေတာ္က အေဖတို႕ ေနာက္ကိုလိုက္သြားခ်င္ေၾကာင္းအေမ့ကိုေျပာေတာ့ ကိုင္ေနၾက အေဖ့လက္ေဆာင္ ဓားေျမွာင္ရွည္ကိုယူေပးလို႕ လွမ္းယူ လိုက္ျပီး အိမ္ထဲကေန ေျပးထြက္သြားလိုက္ပါတယ္။ 

ဒီေန႕ဟာ ေတာ္ေတာ္လွတဲ့ေန႕တစ္ေန႕ပါပဲ ႏွင္းေတြထူထူထဲထဲက် ထားခဲ့ေတာ့ ေဖြးေဖြးလႈပ္ေနတဲ့ ႏွင္းခဲျဖဴေတြေပၚ ေနေရာင္က အလင္းျပန္ေနတာေၾကာင့္ ေတာက္ပေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ခဏေတာ့ ရပ္လိုက္မိတယ္။ အရာအားလံုး ျမင္ကြင္းအစံုဟာ လွပလြန္းေန ေတာ့တာကိုး။ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ဘာေၾကာင့္ အိမ္ကေန ေျပးထြက္ခဲ့သလဲဆိုတာ ျပန္သတိရမိပါရဲ႕။ ေဟာ…..ရြာအစြန္ဖ်ားစီက ေအာ္သံတစ္ခ်က္ၾကားလိုက္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အသံၾကားရာဘက္စီကို ေျပးထြက္လွမ္းလိုက္ပါျပီ။ ေနာက္ေတာ့ သူ႕ကိုေတြ႕ရတာပါပဲ။ Garfereas ကၽြန္ေတာ္တို႕ရြာကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျပစ္ဒဏ္တစ္ခုခတ္သလို အေႏွာင့္အယွက္ေပးေနတဲ့ နဂါးၾကီးဗ်။ ျဖန္႕ ထားတဲ့ သူ႕အေတာင္ပံေတြဟာ တစ္ရြာလံုးကို လႊမ္းအုပ္ထားသလားထင္ရတယ္ ေနေရာင္ေတြကိုေတာင္ မျမင္ရေတာ့ဘူး ေနလံုးၾကီးေပ်ာက္ကြယ္သြားသေယာင္ျဖစ္ကေရာ။ 

သူ႕အရပ္က ေျမျပင္ကေနစတိုင္းရင္ မီတာ ၃၀ေလာက္ေတာင္ရွိမလားပဲ တရွဴးရွဴးနဲ႕ သူ႕ႏွာ၀ကထြက္ေနတဲ့ မီးေတာက္မ်ား ေၾကာင့္ သူ႕ေအာက္နားက ႏွင္းခဲမ်ားေပၚေမးတင္ေနတဲ့ အိမ္အခ်ိဳ႕ဟာ အရွိန္ျငီးျငီး ေတာက္ေလာင္ေနပါတယ္။ သူ….သူ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ တည့္တည့္ၾကီး ပ်ံသန္းလာတယ္….. ေတာင္ပံခတ္ျခင္း ကေန ေလလႈိင္းေတြေတာင္ ခံစားမိရသလိုပဲဗ်ာ။ တိုးတိုက္မႈေၾကာင့္ အိမ္အခ်ိဳ႕ေတာင္ပဲ့ရြဲ႕ကုန္သလို ကၽြန္ေတာ္ ခပ္တည္တည္ မတ္တပ္ရပ္ေနရာကေန ေနာက္ျပန္လွည့္ ေျပးမိပါေတာ့တယ္။ ေၾကာက္ရြံ႕မႈေၾကာင့္ ေျခလွမ္းေတြက ယိုင္တိုင္တိုင္….ေနာက္နားစီက အိမ္ေတြျပိဳလဲသံကိုလည္းၾကား ရတာေၾကာင့္ ေခၽြးေစးေတြ ပိုျပန္…. ျပန္လွည့္ၾကည့္မိျပန္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္း နီးကပ္လာတဲ့ သူ႕ပံုက ပိုပိုၾကီးလာသလားပဲ ….အား။

မိနစ္ေတြျဖတ္သန္းျပီးေနာက္ နဂါးၾကီးဟာ အေ၀းကိုပ်ံသန္းထြက္ခြာသြားပါတယ္။ အနည္းဆံုး ဆယ္မိနစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္မွာ ရြာနဲ႕ေ၀းရာကိုေရာက္ရွိသြားပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ ေျခေထာက္ေတြကို အားျပဳရင္းထရပ္ လိုက္တယ္။ နဂါးၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ဆီ တည့္တိုးလိုလိုပ်ံသန္းလာခ်ိန္မွာ လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ခပ္လွမ္းလွမ္းက ကၽြန္ေတာ့္ဓားေျမွာင္ ရွည္ကို ေကာက္ယူလိုက္ခ်ိန္မွာတာ့ အၾကီးအက်ယ္ ေရွာ့ခ္ျဖစ္သြားရပါတယ္။ တစ္ရြာလံုးလိုလို အကုန္ပ်က္စီးေနၾကပါျပီ။ အိမ္အခ်ိဳ႕ဟာ မီးေတာက္တစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္ လင္းလက္ေနဆဲ၊ အိမ္တံစက္ျမိတ္အခ်ိဳ႕ျပိဳလဲက်ေနဆဲ….။ အလန္႕တၾကား ေအာ္ဟစ္ သံမၾကားရမွီက ရွိခဲ့ေသာ တစ္ဖက္ေသာ ရြာအစြန္ကို အစေတာ့ ခပ္ေႏွးေႏွး၊ တုန္ယိုင္ေနေသာ ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ေပါ့…. မၾကာခင္မွာပဲ ဒုန္းဆိုင္းေျပးသြားမိပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္တို႕ရြာရဲ႕ အဆံုးသတ္ ေတာခင္တန္းေလးရွိရာကို ေရာက္မွပဲ အေျပးရပ္ျဖစ္တယ္ေလ။

ဟင္….ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ သိလိုက္ရျပီ နဂါးၾကီး ရြာအလယ္ကေန အေ၀းဆီကို ဘာေၾကာင့္ပ်ံသန္းထြက္ခြာ သြားခဲ့လဲ ဆိုတာကိုေလ။ သူ…သူ႕အလုပ္ ျပီးဆံုး ျပီးဆံုးသြားျပီကိုး။ အသက္ကင္းမဲ့ေနေသာ ေယာက္်ားမ်ား၊ မိန္းမမ်ားရဲ႕ လဲျပိဳေန ေသာျမင္ကြင္းကို အသည္းထိတ္ဖြယ္ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ ရြာထဲမွာရွိသမွ် အရြယ္ေရာက္ ေယာက္်ား မိန္းမေတြ အကုန္လံုးဟာ ျပိဳပ်က္ေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္အႏွံ႕မွာ ကပိုကယိုအကုန္ လဲျပိဳေနၾကတယ္ေပါ့။ အသတ္ခံရေသာကိစၥဆိုတာ တကယ္ဆိုးရြားေသာ နည္းလမ္းတစ္ခုပဲ ေလာကၾကီးမွာေလ။ ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားေသာ အေရာင္တလက္လက္ျဖစ္ ေနေသာ ဓားေျမွာင္ရွည္အား ျမဲျမဲ မဆုပ္ကိုင္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ကၽြန္ေတာ့္လက္ဖ်ားကေန ေအာက္ကို ေလ်ာက်သြားရပါျပီ။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လံုး၀လႈပ္ရွားမႈ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ေတာ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္မိဘ…..ေဖေရာ …ေမေရာ ဘယ္ေနရာမွာမ်ားလဲျပိဳ ေနပါလိမ့္။ 

ကၽြန္ေတာ္ အေလာင္းေတြၾကား ဟိုသည္ အေျပးအလႊားလွမ္းကာ က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ကေယာင္ ေခ်ာက္ျခား ရွာေဖြ မိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူအခ်ိဳ႕ဟာ နဂါးၾကီးရဲ႕ မီးေတာက္မ်ားေၾကာင့္ ေလာင္ကၽြမ္း ထားၾကတာ ရုပ္ရည္ေတြက ဘယ္သူ ဘယ္၀ါဆိုတာ မသတ္မွတ္မသိရွိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အခ်ိဳ႕က ထက္လွေသာ သူ႕ေျခသည္းလက္သည္းေတြရဲ႕ ထိုးခြဲထားျခင္း ဆူးေတာင္ပါေသာ သူ႕အျမီးၾကီးနဲ႕ ရိုက္ခတ္ထားျခင္း သန္မာလွေသာ သူ႕ေမးရိုးၾကီးမ်ားျဖင့္ ကိုက္ျဖဲ ထားျခင္းတို႕ေၾကာင့္ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္ေနၾကသည္ဗ်ာ။ မွတ္မိသိရွိႏိုင္ေသာ အေလာင္းမ်ားၾကားေလွ်ာက္ၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ့္ မိဘမ်ားကိုေတြ႕ေအာင္ မရွာေဖြႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ေျမျပင္ေပၚက ေဖြးေနေသာ ႏွင္းခဲထုၾကီးဟာ ေဆြးေဆြးနီခဲ့ျပီ။ ျပီးေတာ့ ေကာင္ကင္ၾကီးဟာလည္း အနီေရာင္ကိုေျပာင္းေနသလိုျမင္ရပါတယ္။ သြားျပီ ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာ တုန္ခါယိမ္းယိုင္ခဲ့ျပီေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ အဲ့ဒိေနရာကေန ထြက္ခြာခဲ့တယ္…..ဒီကမၻာၾကီးမွာ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္းေပါ့…… ဒီေတာင္ၾကားရြာေလးထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္း…။

အထက္ပါအျဖစ္အပ်က္ေတြအားလံုးျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားထဲမွာ ေမ့ေဖ်ာက္ လို႕မရေသးပါဘူး။ အဲဒီတုန္းက အသက္၁၀ ႏွစ္၀န္းက်င္ရွိခဲ့ျပီး အခုအခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္တည္း ေနထိုင္လာခဲ့ရတာ အသက္ ၂၇ႏွစ္ရွိပါျပီ။ မူလူဘူတရြာရဲ႕အျပင္ဘက္ မိဘေတြအေမြေပးခဲ့တဲ့အိမ္ၾကီးမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေနထိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မိဘေတြေသဆံုးခဲ့ျပီး ႏွစ္အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ ေတာင္ၾကားရြာ ေလးထဲမွာ သရဲ မွင္စာေတြထၾကြ ေသာင္းၾကမ္းလာတာေၾကာင့္ အေျခခ်ေနထိုင္သူအသစ္ေတြ မလာေရာက္ၾက ပါဘူး။ လူသားေတြ ေနထိုင္ျပဳျပင္ျခင္းမရွိ ေတာ့တာေၾကာင့္ ရြာၾကီးဟာ သုႆာန္တစ္စျပင္လိုကိုျဖစ္ေနေတာ့ တာပါပဲ။ သရဲ မွင္စာေတြ ေန႕စဥ္ ကြယ္ေပ်ာက္ ကၽြတ္လြတ္တယ္ဆိုဦး ေလ်ာ့သြားမွန္းမသိေအာင္ကိုမ်ားေနပါ ေသးတယ္။ ဘာေၾကာင့္ နဂါးၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ရန္လာ မရွာေတာ့တာလည္း မသိဘူးဗ်ာ…ကၽြန္ေတာ္ရြာအျပင္ မွာေနေနတာ ရွိေနတာသူသိေလာက္တယ္ေလ။ ေတာင္ၾကားလမ္း ေလးရဲ႕အလြန္အျပင္ေလာကမွာ ဘာေတြ ျဖစ္ေနလဲ ကၽြန္ေတာ္ တကယ္မသိေတာ့ဘူး အဆက္ျပတ္ေနတာၾကာလွပါျပီ။ လူသားေတြ ဘယ္ကေနလာၾက တယ္ျပီးေတာ့ ဘယ္ေနရာမွာေနထိုင္ၾကတယ္ဆိုတာ သိလည္းမသိဘူး သူတုိ႔ေနထိုင္ရာ ေဒသေတြဆီကိုလည္း မသြားခဲ့စဖူးဘူး။ ေမြးစအရြယ္ကတည္းက အရြယ္ေရာက္သည္အထိ ဒီေတာင္ၾကားရြာကေလးမွာ ေနထိုင္ အသက္ရွင္ခဲ့တာပါ။ ၀ိဥာဥ္ေတြ မွင္စာေတြကေတာ့ အရပ္ေဒသကိုစြန္႕ခြာျပီး ခပ္ေ၀းေ၀းကို ကၽြန္ေတာ္ထြက္ သြားေစခ်င္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႕က ကၽြန္ေတာ့္ကိုေၾကာက္ၾကတယ္ သူတို႕ထက္ကၽြန္ေတာ္က အမ်ားၾကီး သန္မာတာ ကိုးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ၾကိမ္ သူတို႕တိုက္ခိုက္တာ အားေပ်ာ့ေနတဲ့ သူတို႕ဦးေရ ၅၀ေလာက္ကို ကၽြန္ေတာ္ သတ္ပစ္ လိုက္ေတာ့ အေ၀းကိုေျပးေရာ။

ေတာင္ၾကားရြာကေလးမွာ တစ္ေယာက္တည္းေနထိုင္ရကတည္းက အစားအစာအတြက္ တိရစၧာန္ေလးေတြကို အမဲလိုက္ ျခင္းျဖင့္ ရွင္သန္ခဲ့ရသလို တစ္ခုတည္းေသာ တစ္ရက္ေသာကာလမွာ ျပည့္စံုလာမယ့္ အိပ္မက္ကို အခ်ိန္ရတိုင္းျဖည့္ဆည္း ၾကည့္မိတယ္။ 

မၾကာခဏဆိုသလိုပဲ ရြာေဟာင္းေနရာေလးကို အလည္အပတ္သေဘာလွည့္လည္မိတိုင္း အၾကီးအက်ယ္ ဂယက္ရိုက္ခတ္ ခဲ့ေသာ ေန႕..အဲ့ဒီေန႕ေလးမွာ ဘာေတြျဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ျပန္ျပန္အမွတ္ရမိေစပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မေမ့ႏိုင္ဘူး ကၽြန္ေတာ္ ေမ့လည္းမေမ့ခ်င္ခဲ့ဘူး။ အခုအခ်ိန္အထိ အသက္ရွင္သန္ေနထိုင္ရတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္က ကၽြန္ေတာ့္မိသားစုနဲ႕အတူ ေနထိုင္ရာရြာကေလးကို ပ်က္စီးေစခဲ့တဲ့ Garfereas ကို သတ္ျဖတ္ဖို႕ ကလဲ့စားေခ်ဖို႕ပဲဗ်။ ၀ိဥာဥ္ မွင္စာေတြကလည္း ရြာေဟာင္းေလးနဲ႕ ခပ္ခြာခြာ သိပ္မေနၾကပါဘူး။ ရြာေဟာင္းေလးက မႏွစ္ျမိဳ႕စရာေကာင္းျပီး ပ်က္စီးေနတာဆိုေတာ့ နဂါးၾကီးက ဂရုစိုက္မွာ မဟုတ္ဘူး လံုျခံဳစိတ္ခ်တဲ့ေနရာလုိ႕ သူတို႕ထင္ပံုပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ကေတာ့ ဒီေနရာဟာ လံုျခံဳစိတ္ခ်ရ တယ္ဆိုဦး ေနထိုင္ခ်င္စိတ္လံုး၀မရွိပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ကြဲျပားျခားနားေသာ ခံစားမႈေတြကို တစ္ျပိဳင္တည္းလိုလို ခံစားရေစတတ္လြန္းလို႕ပါ။ အမွတ္ရစရာေကာင္းေသာ အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြ၊ ဆိုးရြား ျပီး ေမ့ပစ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြ၊ အမ်က္ေဒါသ…..ဆတ္ဆတ္ခါေအာင္ နာက်င္ ၀မ္းနည္းရမႈေတြ အို….ေျပာရရင္အမ်ား ၾကီးပါပဲ။

ရြာၾကီးက တကယ္တန္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ အတိတ္ကာလတစ္ခုနဲ႕အျမဲဆက္စပ္ေပးသလိုျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ေျခာက္ျခား တဲ့စိတ္ကိုလည္း ခံစားရေစျပန္ပါတယ္။ ရွိေသးတယ္….ရင္ဘတ္ထဲက တဆစ္ဆစ္ျဖစ္ေအာင္ခံစား ရေစတဲ့ အရာ၀တၳဳ ပစၥည္းတစ္ခု။ ထြားၾကိဳင္းလာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္နဲ႕စာရင္ ေသးငယ္သြားတယ္လို႕ထင္ ရေပမယ့္ လက္ဖ်ံနားမွ ကပ္ျပီးကိုင္ကာ ဘယ္ညာေျပာင္းကစားရင္း ရန္သူေတြကိုတိုက္ခိုက္လုိ႕ရေသးတဲ့ အေဖ ေပးခဲ့ေသာ ဓားေျမွာင္ရွည္ တစ္ေခ်ာင္း။ ဒီဓားေျမွာင္က နဂါးၾကီးနဲ႕ပက္ပင္းေတြ႕စဥ္က အသံုးမျပဳလိုက္ရေပ မယ့္ေျမာက္မ်ားစြာေသာ ၀ိဥာဥ္ေတြ မွင္စာေတြကို ထြက္ေျပးႏိုင္ေစခဲ့တယ္။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အသက္ မေသခင္ထိေတာ့ နဂါးၾကီးကိုသတ္တဲ့ေနရာမွာ အသံုးခ်ႏိုင္ဦးမွာပါေလ။ 

ဒါပါပဲ ဒီေန႕အထိ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုအသက္ရွင္ေနထိုင္ခဲ့တယ္ဆိုတာ။ ကၽြန္ေတာ့္မိသားစု ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြ အသတ္ခံခဲ့ရေသာေနရာျဖစ္တဲ့ ေတာင္ၾကားရြာေလးမွာ အသက္ရွင္သန္ေနထိုင္ခဲ့ျခင္း။ လူအမ်ားစု အသတ္ခံခဲ့ရတဲ့ ကြင္းျပင္ေနရာကို ေကာင္းေကာင္းျမင္ႏိုင္တဲ့ ေတာင္ေစာင္းတစ္ခုရွိ အိမ္ တစ္အိမ္ရဲ႕ ေရွ႕သစ္ျမစ္ဆံုေပၚ ကၽြန္ေတာ္အျမဲ ထိုင္ျပီး ေငးေနေလ့ရွိတယ္။ အခုေတာ့ ေနလံုးၾကီးလဲ အေနာက္ေဂၚယာကၽြန္းဆီ ယြန္းျပီဆိုေတာ့ အိမ္ျပန္ခ်ိန္တန္ျပီျဖစ္ ေၾကာင္း အခ်က္ျပ ေမွာင္ရီျဖိဳးျဖ ျမင္ကြင္းေတြက သတိေပးလာျပီ။ ထိုင္ေနရာကေန မတ္တပ္အထ ေနာက္ျပန္လွည့္ လိုက္ခ်ိန္ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ တကယ္ တကယ့္ကို ေရွာ့ခ္ျဖစ္သြားရျပန္ပါတယ္။ ၀ိဥာဥ္ မွင္စာေတြထဲက တိုက္ရဲခိုက္ရဲတဲ့ သူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို၀န္းရံျပီးရပ္ေနၾကတာကိုေတြ႕လိုက္ရလို႕ပါ။ ဘယ္ေတာ့မွ ၀င္လာ ေလ့မရွိတဲ့ ရြာတြင္းဧရိယာတစ္၀ိုက္ကို သူတို႕ဘယ္လိုမ်ား ခ်ဥ္းကပ္လာၾကပါလိမ့္။ ဘာမွမလုပ္ဘဲ ျငိမ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ရွိရာဆီ သူတို႕ကိုင္ဆြဲထားတဲ့လက္နက္ေတြန႕ဲ တိုက္ခိုက္ဖို႕ေျပးခ်လာၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ခါးမွာ အသင့္ခ်ိတ္ ထားတဲ့ ဓားေျမွာင္ရွည္ကိုဆြဲထုတ္ကာကြယ္ရင္း ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ပစ္တာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူတို႕ကစတင္အလစ္ တိုက္ခိုက္ရင္ အႏိုင္ရမယ္လို႕ သူတို႕ေမွ်ာ္လင့္ထားေပမယ့္ မၾကာခင္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ အသာစီးရလာပါတယ္။ ညာဘက္ျခမ္း ကေန အဆက္မျပတ္တိုက္ခိုက္လာၾကေပမယ့္ အေဖေပးထား တဲ့ လက္ေဆာင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို အကာအကြယ္ေပးဆဲ။ တိုက္ပြဲက မၾကာခင္မွာပဲ အေျဖေပၚလာကာ မွင္စာထဲက တစ္ေကာင္က ထြက္ေျပးဖို႕ၾကိဳးစားပါေရာ။  လဲက်ေနတဲ့ ၀ိဥာဥ္ ေကာင္ရဲ႕ လွံတံကိုေကာက္ဆြဲျပီး ထြက္ေျပးဖို႕ၾကိဳးစားတဲ့ တစ္ေကာင္ကိုပစ္ထည့္လိုက္တာ ေက်ာေကာ့ျပီး ပစ္လဲက်သြား ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္၀န္းက်င္က ႏွင္းခဲျပင္ေတြေပၚ၀ယ္ လဲက်ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရန္သူေတြရဲ႕ ေသြးအမဲေရာင္ေတြေၾကာင့္ မဲနက္ေန ပါတယ္။ ဟိုသည္ၾကည့္ေနရင္းမွာ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ရွိျပီဆိုတာ သတိျပန္ကပ္မိတာေၾကာင့္ အိမ္ျပန္ဖို႕ ေနရာကေရြ႕ ရေရာ။ ဒီ မွင္စာေတြ သူတို႕ေနထိုင္ရာ၀န္းက်င္ကေန ကၽြန္ေတာ့္အ၀န္းအ၀ိုင္းထဲ သူတို႕ျဖတ္လာၾက ၀င္လာၾကျပီ မၾကာခင္ ကၽြန္ေတာ္ ေနရာ အိမ္နဲ႕ ရြာပတ္၀န္းက်င္ကို သူတို႕ေျပးလႊားၾကေတာ့မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ကိုလည္းေရာက္ေရာ အိပ္ယာ ထဲတန္း၀င္ကာ အိပ္ေပ်ာ္ဖို႕ၾကိဳးစားလိုက္ပါတယ္။

အဲ့ဒီည ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ္ ဟာလာဟင္းလင္း ကြင္းျပင္ၾကီးထဲမွာျမင္ရတယ္။ ေျမျပင္ၾကီးက ႏွင္းေတြဖုံးလႊမ္းေန တာေၾကာင့္ အျဖဴေရာင္ျဖစ္ေနျပီး ေကာင္းကင္ၾကီးကေတာ့ အျပာေရာင္သန္းလုိ႕။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေနာက္နားစီမွာေတာ့ လူတစ္စုရပ္ေနၾကတယ္။ ခန္႕မွန္းေျခ လူဦးေရ တစ္ရာနီးပါးေလာက္ရွိမယ္။ သူတို႕ရွိရာဘက္ကို ကၽြန္ေတာ္လွည့္လိုက္ျပီး ဒီေနရာက ဘယ္ေနရာလဲေမးဖို႕ေျခလွမ္းလိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေကာင္းကင္ၾကီးဟာ ရုတ္တရက္ အနီေရာင္ေျပာင္းသြားရင္း ေနလံုးၾကီးကလည္း ေမွာင္က်သြားခဲ့ပါတယ္။ လူေတြၾကည့္ရတာ အသည္းအသန္ေၾကာက္ရြံ႕ေနၾကကာ ဘာျဖစ္ေနတာ လည္း ဘာေၾကာင့္လဲ က်ီးက်န္းေတာင္းေမွာက္ရွာေနၾကေရာ။ မၾကာခင္မွာပဲ ျမင္လို႕မရတဲ့ အားအင္တစ္ခုဟာ သူတို႕ကို ေလနီၾကမ္းနဲ႕ ဆြဲေမႊ႕သည့္အလား လြင့္စင္ကုန္ျပီး နာက်င္မႈေၾကာင့္ ေအာ္ဟစ္သံေတြၾကားလိုက္ရကာ သူတို႕အသတ္ခံ လိုက္ ရပါတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ လူေတြအားလံုးေျမျပင္ေပၚ လဲက်ေနကာ သူတို႕ကိုယ္ေပၚကထြက္ေသာေသြးေတြဟာလဲ ေဆြးေဆြးနီေနသည့္အျပင္ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္၀င္သက္ကိုရွဴရႈိက္ေနၾကရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေရြးသားမွ မေရႊ႕မလႈပ္ရွားမိ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္တုန္းကမွ ဒီလိုျမင္ကြင္းမ်ိဳးကို မျမင္ဘူးခဲ့ ဒါမွမဟုတ္ ျမင္ခဲ့ဖူးသလား မသိေတာ့။ အာ....ရုတ္တရက္ လြန္ခဲ့ေသာ ၂၇ႏွစ္က ဒီလိုျမင္ကြင္းမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ရတာကို သတိရပါတယ္။

‘မင္း……သူတို႕ကိုသြားျပီး မကူညီေတာ့ဘူးလား?’ ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္ပါးဆီက အသံတစ္သံကိုၾကားလိုက္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ မျမင္မိ။ ‘မင္း သူတို႕ေသြးထြက္လြန္ျပီးေသမွာကို ေစာင့္ၾကည့္ ေနဦး မွာလားကြ’ ခဏေနကအသံကို ကၽြန္ေတာ့္အထက္ဖက္ဆီကၾကားရျပန္တယ္။ အေပၚကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘယ္သူစကားေျပာေနသလဲဆိုတာ ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ Garfereas သူပဲ…သူ။ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုၾကည့္ျပီး သူရယ္ေမာ ေနျပီ။

‘ကဲ….ငါ့ကိုသတ္မယ့္လူဆိုလို႕ မင္းတစ္ေယာက္ပဲရွိေတာ့တာေပါ့ ဟုတ္လား’ သူက ရယ္ဟဟနဲ႕ေျပာတယ္။ ‘မင္း ငါ့ကို စျပီးတိုက္ခိုက္တာနဲ႕ ေသသြားႏိုင္တယ္ေနာ္’ ကၽြန္ေတာ္ ခပ္မတ္မတ္ထရပ္ပစ္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီအခိုက္အတန္႕ေလးမွာပဲ Garfereas က ရွည္လ်ားခၽြန္ထက္လွေသာ အမွီးၾကီးကို လႊဲထည့္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ရင္၀ရွိရာကို ဦးတည္တိုက္ခိုက္ပါရဲ႕။ 

‘အား……’  ေခၽြးေစးေတြျပန္ျပီး ညသန္းေခါင္ခ်ိန္မွာ ႏိုးထလာရပါတယ္။ အိပ္မက္ အိပ္မက္တစ္ခုမွ်သာျဖစ္မွာ။ ကၽြန္ေတာ့္ အေနနဲ႕ တကယ္ၾကီး ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သလို ေမာပန္းခံစားေနရသလို နဂါးအျမီးနဲ႕ ထိခိုက္မိတဲ့ေနရာကလည္း တကယ္ကို နာက်င္မိပါတယ္။  ဒါဟာ သာမန္ အိပ္မက္ဆိုးတစ္ခုမဟုတ္ဘူး။ တစ္ခုခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ရမယ္။ အိပ္ရာေပၚက ထရပ္လိုက္ကာ ျပဴတင္းေပါက္ ဆီသြား အျပင္ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ မၾကာခင္ မိုးေသာက္ေတာ့မယ့္ ေရာင္နီသန္း ေနျပီဆိုတာျမင္ရပါတယ္။ ဓားေျမွာင္တိုကို ခါးမွာခ်ိတ္၊ ဓားရွည္ေကာင္းေကာင္းကို ေက်ာမွာလြယ္၊ ေလးနဲ႕ျမွားဘူးကိုလည္း ပခံုးတစ္ဖက္မွာခ်ိတ္၊ လွံတံ တစ္ေခ်ာင္းကိုဆြဲကိုင္ကာ မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းအလြန္ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုကို ေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္ တယ္။ Garfereas ေနထိုင္ရာ ေတာင္ကုန္းေပါ့။ ဆံုးျဖတ္ျပီးရင္ ေနာက္ျပန္လွည့္ဖို႕အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ့္မွာမရွိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ စလွမ္းျပီ။ မွင္စာေတြ ကၽြန္ေတာ့္ကို မတိုက္ခိုက္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ သံုးရက္ခရီးေလာက္ႏွင္ရမယ္။ ေတာေတာင္ တစ္၀ိုက္ သားေကာင္ေတြရွိေန တာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ စားနပ္ရိကၡာေတြ မယူသြားေတာ့ဘူး။

အဦးဆံုးေနရက္ကေတာ့ ေကာင္းေကာင္းမြန္ပဲျဖတ္သန္းႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္ သရဲတေစၧမွင္စာ တစ္ေကာင္တေလမွ မေတြ႕ ခဲ့ရပါဘူး။ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုကို ခပ္ေျဖးေျဖးတက္လွန္းလို႕ ခ်ိဳးအေကြ႕မွာ ေက်ာက္ဂူတစ္ခုေတြ႕ေတာ့ ခဏရပ္ျပီး ဟိုသည္ၾကည့္လိုက္တာ ေတာ္ေတာ္လွပတဲ့ ရွဴခင္းကိုေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။ ဂူထဲမွာ အႏၱရာယ္ရွိမရွိ စစ္ေဆးျပီးေနာက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့လိုက္တာ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္ ႏိုးထလာခ်ိန္မွာေတာ့ ဂူထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္မဟုတ္ဘူးဆို တာ သတိျပဳမိပါရဲ႕။ ဂူအ၀င္၀နားမွာ စစ္သည္ပံုစံ သရဲသံုးေကာင္ဟာ မတ္တပ္ မတ္တပ္နဲ႕ ေဖြးကနဲေဖြးကနဲ ႏွင္းမုန္တိုင္း က်ေနေသာ ဂူအျပင္ဘက္ကိုစူးစမ္းၾကည့္ေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အသာအယာေလးထရပ္လိုက္ကာ ဓားရွည္ကို အသာ အယာ အသင့္အေနအထားကိုင္တြယ္ျပီး သူတို႕ဆီကိုခ်ဥ္းကပ္သြားလိုက္ေရာ။ ပထမဆံုး သရဲတစ္ေကာင္ကို ခုတ္ပိုင္းဖို႕ ျပင္လိုက္တဲ့ခဏ အျခားေသာ သရဲတစ္ေကာင္က သတိျပဳမိသြားျပီး အျခားသူေတြကို သတိေပးေအာ္ဟစ္တယ္ဗ်။ ခုတ္မိစဲစဲ သရဲက ေဘးကိုခုန္ထြက္လိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ၀ိုင္း၀န္းတိုက္ခိုက္ပါေတာ့တယ္။ တိုက္ပဲြက တိုေတာင္းေပမယ့္ ၾကမ္းတမ္းလွပါရဲ႕။ သရဲႏွစ္ေကာင္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဓားခ်က္ေအာက္မွာ လဲျပိဳက်ကုန္တာ ျမန္ပါတယ္။ ကၽြမ္းက်င္မႈ ဓားေရး အစြမ္းတို႕ေၾကာင့္ ကိုယ့္ဖာသာ ဒဏ္ရာမရေအာင္ ကာကြယ္ႏိုင္ခဲ့တယ္ေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ဆံုးတစ္ေကာင္ကေတာ့ ဂူအျပင္ကို ကမူးရူးထိုးထြက္ေျပးသြားခဲ့ပါတယ္။ ဒဏ္ရာရလို႕မျဖစ္ပါဘူး Garfereas နဲ႕မေတြ႕ မတိုက္ခိုက္ေသးခင္ ကၽြန္ေတာ္ ဒဏ္ရာ ေၾကာင့္ အားနည္းသြားလို႕မျဖစ္ဘူး။

ကၽြန္ေတာ္သယ္ေဆာင္လာေသာပစၥည္းေတြ လက္နက္ေတြအကုန္ ေကာက္သိမ္းလိုက္ကာ အျပင္ကိုထြက္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေလွ်ာက္လွမ္းလာတဲ့ တစ္ခ်ိန္လံုး ႏွင္းမုန္တိုင္းက မၾကဲေသးဘဲ က်နဆဲပါ။ တစ္နာရီေလာက္အၾကာမွာေတာ့ တေျဖးေျဖးပါးသြားျပီး ေနလံုးၾကီးဟာ ေတာင္ၾကားေတြထဲ ျပန္လည္ေတာက္ပလာပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္သြားရာ လမ္းတေလွ်ာက္ ေတာင္ကုန္းေတြကို တက္ လမ္းေၾကာရွည္ေတြကို သြက္လိုက္ ေႏွးလိုက္ေလွ်ာက္လွမ္းလိုက္နဲ႕ လာလိုက္တာ ရည္မွန္းထားတဲ့ ေတာင္ေပၚမေရာက္ခင္ ၾကားတစ္ေကြ႕အမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အစီအစဥ္ေတြကို တစ္နည္း တစ္ဖံုေျပာင္းလဲသြားေစမယ့္ တစ္စံုတစ္ခုကိုေတြ႕ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ Garfereas ရွိရာေတာင္ကုန္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္အခုရပ္ေနတဲ့ ေတာင္ကုန္းႏွစ္ခုၾကားမွာ ေတာ္ေတာ့္ကိုၾကီးမားတဲ့ ၀ိဥာဥ္ေတြရဲ႕ စခန္းၾကီးတစ္ခုက အခိုင္အခန္႕ကိုရွိေနတာေလ။ ၀ိဥာဥ္ သရဲေတြ ဦးေရဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား တိုက္ခိုက္တ့ဲေနရာမွာ ပါ၀ါသိပ္မရွိတတ္ၾကတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္သူတို႕ကိုသြား တိုက္ဖို႕ သူတို႕ရွိေနတဲ့ ေတာင္ကုန္းေပၚကိုတက္သြားရမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အျခားဘက္ကေန ေကြ႕၀ိုက္ျပီးမွ သြားလိုရာ ခရီးကို ျဖတ္သန္းသြားရမလား ဆံုးျဖတ္ရခက္ပါရဲ႕။ 

ကၽြန္ေတာ္ ေရြးခ်ယ္စရာသိပ္မရွိတဲ့အတြက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ခ်ကာ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ မွင္စာေတြသရဲေတြ စခန္းခ်ေနတဲ့ေတာင္ကုန္းရွိရာကို ဦးတည္ေလွ်ာက္သြား လိုက္ပါေရာ။ လမ္းခရီးတစ္၀က္ေလာက္အေရာက္ သူတို႕စခန္းကိုေစာင့္ၾကပ္ေနတဲ့ တစ္ေယာက္က သတိထားမိသြားပံု ေပၚတယ္။ ၇ေယာက္ေလာက္ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကို ေျပးလာၾကျပီး လက္နက္ေတြဆြဲထုတ္ကာ တိုက္ခိုက္ပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ မေရာက္ ခင္မွာပဲ ႏွစ္ေယာက္ေလာက္က ကၽြန္ေတာ့္မွ်ားခ်က္နဲ႕အတူလဲက်သြားပါတယ္။ ေနာက္က်န္တဲ့သူေတြဟာလည္း ေလေပြေမႊ႕သလို တိုက္ခိုက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဓားခ်က္မ်ားေအာက္မွာ လဲက်ကုန္ပါတယ္။ အျခားေသာ စခန္းက ၀ိဥာဥ္ေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႕တိုက္ခိုက္မႈကို သတိထားမိပံုမေပၚဘူးဗ်။ ရုတ္တရက္ ဟိုသည္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တိုက္ခိုက္ခဲ့တဲ့ ၇ေယာက္လံုး ေျမျပင္ေပၚမွာလဲေနတာမဟုတ္ဘူး ၆ေယာက္ပဲေျမျပင္ေပၚမွာရွိေနတာကိုေတြ႕ရတယ္။ စခန္းရွိရာကိုၾကည့္ လိုက္ေတာ့ တစ္ေယာက္ေသာ ၀ိဥာဥ္က စခန္းရွိရာကို ဦးတည္ေျပးလႊားေနတာကိုျမင္ရပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္မွ်ားနဲ႕လွမ္းပစ္လို႕ ရမယ့္အကြာအေ၀းထက္ေ၀းသြာျပီဆိုေတာ့ ေက်ာမွာလြယ္ထားတဲ့ ဓားရွည္ကိုဆြဲထုတ္ျပီးအသင့္အေနအထားနဲ႕ခပ္ေျဖးေျဖး ေလွ်ာက္သြားလုိက္ပါတယ္။
ခဏျခင္းမွာပဲ ရာခ်ီေလာက္မယ့္ ၀ိဥာဥ္ေကာင္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာဘက္ကို လႈိင္းလံုးၾကီးသဖြယ္လွိမ့္ခ်လာတာ ကိုေတြ႕ ရတာေၾကာင့္ သူတို႕နဲ႕ေ၀းရာကို ျမန္ႏိုင္သမွ်ေျခကုန္သုတ္ေျပးရပါေတာ့တယ္။ ၀ိဥာဥ္ေကာင္ေတြ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ကိုေျပး လိုက္လာၾကေပမဲ့ ခဏအၾကာမွာေတာ့ သူတို႕စခန္းရွိရာကိုျပန္လွည့္သြားၾကပါေရာ။ ကံေကာင္းတယ္ေျပာရမွာေပါ့ ႏို႕မို႕ဆိုရင္ ေသေျပးရွင္ေျပးအခ်ိန္အေတာ္ၾကာေျပးေနရဦးမွာ။
 
အမွတ္မထင္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေလးက ခဏဆိုေပမယ့္ ေျပးလိုက္ရတာ ေမာေၾကာပါပဲ။ အခု ေတာင္ၾကားေဒသၾကီးရဲ႕ အေရွ႕ ဘက္ ျခမ္းကိုေရာက္လာျပီ။ တျဖည္းျဖည္း အေမွာင္ထုဖံုးလႊမ္းလာျပီးေနာက္ ရာသီဥတုက ေအးေအးလာလိုက္တာ ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္အေရာင္မွာေတာ့ ႏွင္းေဖြးေဖြးေတြ တဖြဲဖြဲေကာင္းကင္ေပၚကေန ခုန္ဆင္းေနၾကေရာ။ သမင္တစ္ေကာင္ကို ကၽြန္ေတာ္ပစ္သတ္လိုက္တယ္ အစားအစာအတြက္ေပါ့ေနာ္။ အဲ့ဒီေနာက္မွာေတာ့ ရည္မွန္းမိရာ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းေရွ႕ဆက္သြားလိုက္တာ နာရီအေတာ္ၾကာၾကာသြားျပီးေနာက္မွာေတာ့ အပင္ၾကီးၾကီးမားမားမရွိသည့္ ကြင္းျပင္က်ယ္ၾကီးတစ္ခုကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ကြင္းျပင္က်ယ္ၾကီးရဲ႕ တစ္ဖက္မွာေတာ့ Garfereas ရဲ႕ေတာင္ကုန္းၾကီး ကိုျမင္ခဲ့ရတယ္ ဆိုပါေတာ့။ ကြင္းၾကီးကို ျဖတ္သန္းျပီးေလွ်ာက္ဖို႕ ဘာမွအခ်ိန္ဆြဲေနစရာမလိုဘူး စတင္ျဖတ္သန္းျပီး၀င္ လိုက္တယ္။ အဆံုးထိေရာက္ဖို႕ ႏွစ္ခ်ီမလားထင္ရတဲ့ က်ယ္ေျပာမႈနဲ႕အတူ ေတာင္ကုန္းၾကီးကလည္း အေတာ္ေ၀းေ၀းမွာ လို႕ထင္ရပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ နာရီနည္းနည္းေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္လိုက္ျပီးေနာက္မွာေတာ့ ေတာင္ကုန္းၾကီးရဲ႕ အစပ္ကိုေျခခ်မိ ပါျပီ။ 

ကၽြန္ေတာ့္ ေနာက္ေက်ာဆီက ေနလံုးၾကီးကလည္း တျဖည္းျဖည္း ေကာင္းကင္ကေန ေလ်ာက်သြားတာ မိုးကုတ္ စက္၀ိုင္းထဲ ပုန္း၀င္ေတာ့မယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခပ္ေသးေသးဂူတစ္ခုကို ရွာေဖြလိုက္ျပီး ညအိပ္စက္ဖို႕ ေရြးခ်ယ္ လိုက္ပါတယ္။
ရက္မ်ားစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ရေသာ ေန႕ရက္ေတြရဲ႕ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ႏိုးထလာခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ေစာင့္စားခဲ့ရေသာေနရာ Garfereas ကို ျပန္လည္တုန္႕ျပန္ ကလဲ့စားေခ်ဖို႕အတြက္ ျဖစ္ပ်က္လာေတာ့မယ့္ ေဒသအမွန္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္စက္ခဲ့ေသာ ဂူေလးရဲ႕အျပင္ကို လွမ္းထြက္လိုက္တယ္။ ရာသီဥတုက ၾကည္လင္သာယာ ေနတာမ်ား တကယ့္ စိမ္းလန္းေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕ ျပည့္စံုလြန္းေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္ကုန္း ထိပ္ဖက္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီေနရာမွာ တစ္ခုခုရွိေနတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိေနသလိုပဲ။ ဒီမေကာင္းဆိုးရြား ေကာင္ၾကီးနဲ႕ ေတြ႕ဆံုဖို႕ ဆုေတာင္းခဲ့ရတာ အခုေတာ့ နီးကပ္လာျပီ။ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ေသာ ခရီးတစ္၀က္၊ ေတာင္လွမ္းခဲ့ေသာ ေတာင္ တက္လမ္း တစ္၀က္ကို ဆက္တက္ဖို႕ ကၽြန္ေတာ္စတင္လိုက္တယ္။

လမ္းတစ္ဆစ္ခ်ိဳးအေရာက္ အေတာ္ဆိုးရြားေသာအျဖစ္အပ်က္တစ္ခု ကၽြန္ေတာ္ၾကံဳဆံုခဲ့ရပါတယ္။ လမ္းသြယ္ေလးတစ္ခုက ေနခ်ိဳးအေကြ႕ ေျခေခ်ာ္ျပီး ေလ်ာက်သြားေရာ။ ေက်ာက္သားေတြက ေျခကုတ္မိစရာမရွိေခ်ာေနတာေၾကာင့္ အစြန္အဖ်ားက လက္ကုတ္စရာ တစ္ခုကိုအားျပဳျပီး ေရွ႕ဆက္ေလ်ာမက်သြားေအာင္ ၾကိဳးစားလိုက္ရာက ပခုံးတစ္ဖက္က ေလးနဲ႕ျမွားဘူး ကေတာ့ ေအာက္ကိုက်သြားပါတယ္။ ဆင္းျပီးေကာက္ဖို႕ကလည္း တင္ေနတဲ့ေနရာကေန ေျမျပင္ကိုျပန္ဆင္းဖို႕ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္လွမ္းတာေၾကာင့္ လက္ေလ်ာ့လိုက္ရပါျပီ။ Garfereas ကို ဓားရွည္တစ္လက္၊ ဓားေျမွာင္ရွည္ တစ္လက္၊ လွံတစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ တိုက္ခိုက္ဖို႕ဆံုးျဖတ္ပစ္တယ္ဗ်။ အေပၚဘက္နားေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၾကီးမားလွတဲ့ ေက်ာက္ေဆာင္ ၾကီး ႏွစ္ခုၾကားမွာ လမ္းၾကားေလးတစ္ခု က ေက်ာက္ဂူတစ္ခုရွိရာကို သြားဖို႕ျပဆိုေနတယ္။ ေျမျပင္ေပၚ ေရာက္ေအာင္ ျပန္ျပီးတက္လွမ္းကာ Garfereas ကိုသတ္ဖို႕ ခပ္သြက္သြက္ၾကိဳးစားလိုက္ပါရဲ႕။ ေတာင္ကုန္းထိပ္ကိုေရာက္ ဖို႕သိပ္မသြား လိုက္ရပါဘူး ၾကီးမားက်ယ္ျပန္႕ေသာ ေက်ာက္ဂူတစ္ခု….ဟိုဟိုသည္သည္မွာ အရိုးက်ေနေသာ တိရစၧာန္ေတြ နဲ႕ အရာရာ ကိုအေပၚစီးကေနျမင္ႏိုင္ေသာေနရာၾကီးကိုေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးခုန္သံေတြဟာ ပံုမွန္ထက္ ႏွစ္ဆပိုခုန္စျပဳလာပါျပီ။ တစ္ေနရာရာမွာ Garfereas ၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ကို လွဲေလ်ာင္းေစာင့္ဆိုင္းေနသလားပဲ။ ခပ္ရြယ္ရြယ္ ေက်ာက္တံုးေလာက္ကေတာ့ အသာျပတ္သြားႏိုင္ေအာင္ ခုတ္လို႕ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေဆာင္ဓားရွည္ကို အသာထုတ္ထားလိုက္တယ္ ရုတ္တရက္ တေနရာရာက သူထြက္ေပၚလာရင္ အသင့္တိုက္ ခိုက္ႏိုင္ေအာင္လို႕ေပါ့။ ဂူ၀ၾကီးနဲ႕ တေျဖးေျဖးနီးလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေျခသံမ်ားေၾကာင့္လား တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ပတ္၀န္းက်င္ ေၾကာင့္ သတိျပဳမိလြယ္သြားတာလားမသိ ၀ပ္ေနရာကေန မတ္တပ္ထရပ္လာကာ အျပင္ကို ျပဴထြက္လာရင္း က်ယ္ေျပာလွ တဲ့ သူ႕အေတာင္ပံေတြကို ျဖန္႕ကားပစ္လိုက္တယ္။ ဟန္နဲ႕ မာန္ေၾကာင့္ သူ႕ကိုကၽြန္ေတာ္ ေၾကာက္သြားမလားထင္ေနပံုပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ျမင္ေတြ႕သြားတဲ့ခဏ စူးစမ္းခ်င္စိတ္ျပင္းျပစြာ အေမးစကားသံေတြ သူ႕ဆီကထြက္လာပါရဲ႕။

‘လူသား တစ္ေယာက္? လူတစ္ေယာက္ေယာက္ကို ငါမျမင္ရတာ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီပဲ။ မင္းက ဘယ္သူလဲ? ဘယ္လိုလုပ္ ငါ့ေတာင္ကုန္းေပၚတက္လာခဲ့တာလဲကြ? ငါ့ကိုလာသတ္တာေတာ့မဟုတ္ပါဘူးေနာ္?’ သူနည္းနည္းေလးမွ ထိတ္လန္႕သြားပံု မေပၚဘူး။ သူ႕ေျပာစကားအရ လူသားမစားဘဲ တျခားအေကာင္ပေလာင္ေတြကိုပဲသူစားေနခဲ့တာဆိုေတာ့ ေပ်ာ္စရာေပပဲ။

‘က်ဳပ္က က်ဳပ္ရြာအတြက္ ခင္ဗ်ားၾကီးကို လက္တုန္႕ျပန္မလို႕လာတာ။ ခင္ဗ်ားၾကီး က်ဳပ္တို႕တစ္ရြာလံုးကို သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ ေန႕ကို အခုထိ မေမ့ေသးဘူး’ သူေမးသမွ်ကို ကၽြန္ေတာ္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ပဲျပန္ေျဖလိုက္တယ္ ေၾကာက္ရြံ႕မႈမရွိေၾကာင္းျပဆိုရာလည္း ေရာက္တာေပါ့။ ‘မင္းရဲ႕ ရြာ?’ သူ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ကိုရယ္ေမာေတာ့တာပါပဲ။

 ‘မင္းေျပာတာ ဒီေတာင္ၾကားေဒသ ေျမာက္ဘက္စြန္းက ရြာတစ္ရြာကိုဆိုလိုတာလား?’

‘ဟုတ္တယ္၊ က်ဳပ္ေျပာတာ အဲ့ဒီရြာပဲ’ သူ႕မ်က္ႏွာကိုတည့္တည့္ၾကည့္ျပီး ျပန္ေျဖပစ္လိုက္တယ္။ ထက္ျမက္လွေသာ ကၽြန္ေတာ့္ေဆာင္ဓားရွည္ကိုလည္း မသိမသာ အသင့္ကိုင္ထားလိုက္တယ္ မီတာ ၂၀ေလာက္သာ ေ၀းတဲ့ မားမားျဖစ္ေန ေသာ နဂါးၾကီးကို တိုက္ခိုက္ဖို႕။ သူ ဘာစကားမွမေျပာဘဲ အတန္ၾကာျငိမ္သက္ေနျပီးေနာက္ ‘ဒါဆိုရင္ေတာ့ မင္း ေသသင့္ တာေပါ့’ လို႕ တိတ္ဆိတ္ျခင္းကိုခြင္းကာ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကို အျမန္ဆံုးပ်ံသန္းလာပါေတာ့တယ္။ အေပၚကိုထိုးတက္သြားျပီးမွ ကၽြန္ေတာ့္အထက္ကေန ဆင္းခ်လာေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ရုတ္ျခည္းဆိုသလို သူ လူေတြကို ဘယ္လိုသတ္သလဲ သတိရသြား တယ္။ လ်င္ျမန္တဲ့ အေတာင္ပံနဲ႕ ခၽြန္ျမလွေသာ သူ႕အျမီးရွည္ၾကီးကိုသံုးကာ  တုိက္ခိုက္ တာေလ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္တည့္ တည့္ကိုထိုးဆင္းလာတာေၾကာင့္ ေဘးကို ေရာက္ႏိုင္သမွ်ေရာက္ေအာင္ ခုန္ထြက္ လိုက္တာ သူ႕ေလာက္အျမန္မခုန္ႏိုင္ ေတာ့ သူ႕အျမီးရဲ႕ရိုက္ခတ္မႈကို ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးနဲ႕ လက္ေမာင္းေတြ အျပင္းအထန္ ထိခတ္ခံလိုက္ ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မဟန္ႏိုင္စြာ ဒူးေထာက္လဲက်သြားရပါေရာ။ ျပီးဆံုးသြားျပီလား? သူ႕ကိုသတ္ဖုိ႕ ကၽြန္ေတာ္ မစြမ္းဘူး လား? လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ဘူး…..ကၽြန္ေတာ္လက္မခံႏိုင္ဘူး။ နာက်င္ေနေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ထရပ္လိုက္ တယ္။ 
ကၽြန္ေတာ့္ ေဆာင္ ဓားရွည္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္တာ့ မီတာအေတာ္ေ၀းေ၀းမွာ ကမူစြန္းေလးတစ္ခုနား ေထာင္ရက္ သားေလးေရာက္ ေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ လက္နက္ေတြနဲ႕ သူ႕ကိုတိုက္ခိုက္လို႕ မရဘူး….အနီးကပ္ပ်ံသန္းတာမ်ိဳးမလုပ္ဘဲ သူ႕အျမီးအားကိုး နဲ႕သာ ကၽြန္ေတာ့္ကို တိုက္ခိုက္ေနတာေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ၾကာၾကာရပ္မေနႏိုင္ေလာက္ဘူး တစ္ခုခုလုပ္ဖို႕လိုေနျပီ။ Garfereas ကေတာ့ တဆံုးပ်ံသန္းသြားျပီး ေနာက္တစ္ခါ ကၽြန္ေတာ့္ကိုတိုက္ခိုက္ဖို႕ လွည့္လာေနျပီဗ်။ ေနာက္ေတာ့ မီတာ အနည္းငယ္ က ပြင့္ေနေသာ လႈိဏ္ေခါင္းငယ္ေလးတစ္ခုကို ေတြ႕ျမင္မိတယ္။ Garfereas အတြက္ ေသးငယ္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေကာင္းေကာင္း ၀င္ဆံ့ႏိုင္တဲ့ေနရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေျခလွမ္းအနည္းငယ္ကိုအစပ်ိဳးလိုက္တယ္။ သံုးမီတာေလာက္ေတာ့ တည့္ တည့္ေလွ်ာက္ရဦးမယ္။ နာက်င္လွတဲ့ ေသြးေတြအရမ္းထြက္ေနေသာ လက္အစံုေၾကာင့္ ခဏေတာ့ တုန္႕ဆိုင္းမိသြားတယ္။ 

‘ဟား…..ဟား….မင္းပုန္းဖို႕ေနရာ တစ္ေနရာမွမရွိဘူးကြ။ ဒီေတာင္ကုန္းတစ္ခုလံုးေနရာလပ္မက်န္ ငါသိတယ္’
ကၽြန္ေတာ္ သူ႕စကားသံေၾကာင့္ နည္းနည္းတုန္႕ဆိုင္းမိေပမယ့္ ခုန္၀င္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကံေကာင္းတယ္ဆိုရမယ္ လႈိဏ္ေခါင္းေအာက္ေျခက ႏွင္းေတြနဲ႕ဖံုးလႊမ္းထားတာေၾကာင့္ ထိခိုက္မႈမရွိလိုက္ေပမယ့္ နာက်င္ေနတဲ့ လက္ေမာင္းေတြ အတြက္ေတာ့ ခၽြင္းခ်က္ပါ။

နာက်င္မႈဒဏ္က ဘယ္လိုမွ သည္းမခံႏိုင္စရာပါပဲ။ အိေထြးေနေသာ ႏွင္းေတြေပၚ၀ယ္ မေရႊ႕မေျပာင္းႏိုင္ဘဲ လွဲေလ်ာင္း ေနမိပါတယ္။ ‘မင္း အဲ့ဒီအထဲမွာ ေသြးထြက္လြန္ျပီးေသရင္ေသ မေသလို႕အျပင္ထြက္လာတာနဲ႕ ငါကသတ္မွာပဲ’ Garfereas က လႈိဏ္ဂူ၀ကေန လွမ္းေအာ္ေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေမွ်ာ္လင့္ေသာဆႏၵေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းေမွးမွိန္လာပါရဲ႕။ အခု ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္သင့္သလဲ? အေပၚကိုျပန္တြယ္တက္ဖို႕ဆိုတာကလည္း နာက်င္ေနတဲ့ လက္ေတြေၾကာင့္ ျပန္မတ္တပ္ ရပ္မိျပန္ေတာ့ လုပ္စရာဗလာ။ ေလးျမွားေတြလည္း မရွိေတာ့….လက္နက္ၾကီးဆိုလည္း အေ၀းမွာလြင့္က်ေနခဲ့ျပီ။ 

ဟိုသည္ ေတြးေနမိစဥ္ခဏ ေလေအးတစ္ခ်က္ေ၀့ကနဲတိုက္ခတ္လိုက္တာကိုခံစားလိုက္ရပါတယ္။ ေတာင္ၾကားေလေတြ တိုက္ခတ္ေန တာကို ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ေက်ာဘက္ဆီကေန သိမိရတာေပါ့။ ဟုတ္တာေပါ့ ဒီလႈိဏ္ဂူငယ္ေလးမွာ အျခားေသာ ၀င္ေပါက္ ထြက္ေပါက္ရွိေနႏိုင္တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္အေပါက္ေလးကေန တြားသြားလိုက္ျပီးေနာက္ လမ္းအဆံုးမွာေတာ့ လႈိဏ္ဂူ အက်ယ္ၾကီးကိုျမင္လိုက္ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ခပ္ေျဖးေျဖးထရပ္လိုက္ကာ ျငိမ္သက္ရင္းခဏေတာ့ အနားယူမိရျပန္ေရာ။ မၾကာခင္မွာပဲ လႈိဏ္ေခါင္းအဆံုးကိုေရာက္လို႕ ထြက္ေပါက္ကိုေတြ႕တာေၾကာင့္ အျပင္ကို ခပ္ရြံ႕ရြံ႕ထြက္လိုက္တယ္။ ေတာင္ေၾကာရဲ႕ အလယ္ေလာက္ကိုေပါက္ထြက္ေနျပီး လမ္းဆံုကို မီတာအနည္းငယ္ေလာက္သာ ေ၀းကြာတယ္ဗ်။

‘ထြက္ေျပးဖို႕ ၾကိဳးစားေနတာလား?’ ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္ဖက္ကေန Garfereas အသံကိုၾကားလိုက္ရတယ္။ ေနာက္လွည့္ ၾကည့္လိုက္စဥ္မွာေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ဆီပ်ံသန္းလာျပီး ေနာက္တစ္ၾကိမ္တိုက္ခိုက္ဖို႕သူဟန္ျပင္တယ္။ ဒီတစ္ၾကိမ္ေတာ့ နံေဘးကို ေကာင္းေကာင္းခုန္ဆုတ္ႏုိင္လိုက္ေပမယ့္ ေျမျပင္ေပၚ ေျခအက်မွာေတာ့ ညာဘက္လက္ဆံုဆီက နာက်င္မႈ ေၾကာင့္ ဒူးညြတ္က်သြားမလိုျဖစ္သြားေသးရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားတင္းကာ အေျပးေလး ေက်ာက္ေဆာင္ ေနာက္ကို ကြယ္လိုက္ပါတယ္။ ေက်ာက္ေဆာင္နား ဟိုသည္အေရႊ႕မွာ တစ္စံုတစ္ခုဟာ ေျမျပင္ေပၚကိုလဲက်သြားတယ္။ ေျမျပင္ေပၚမွာ အသာထိုင္ျပီး ျငိမ္ေနမိစဥ္မွာေတာ့ ၾကာရွည္မပုန္းႏိုင္ဘူးဆိုတာ သတိထားမိပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးဆီက ယိုဆင္းေနတဲ့ ေသြးေၾကာင္းရွည္က ႏွင္းခဲေဖြးေဖြးမွာ စြပ္ေၾကာင္းလိုျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္မွာရွိတယ္ဆိုတာ Garfereas ကို တိတိက်က်ေျပာျပေနသလိုျဖစ္ေနတယ္ေလ။ ေက်ာက္ေဆာင္မွာ ခဏထိုင္ျပီးမွီေနေတာ့ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ နားမွာ တုတ္ေခ်ာင္းတစ္ခုလိုလိုက ႏွင္းေတြဖုံးျပီးထူးျခားေနတယ္။ လက္နဲ႕စမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သစ္ျမစ္တစ္ခု အဲ..သစ္ျမစ္ မဟုတ္ ဘယ္လိုအေခ်ာင္းအတံမ်ိဳးပါလိမ့္လို႕ စူးစမ္းၾကည့္တာ….ဒါ…ဒါ ကၽြန္ေတာ့္ေဆာင္ဓားရွည္ပဲ။ ပထမအၾကိမ္ ခုန္ဆုတ္တုန္းက လြင့္သြားတာကို မွတ္မိလိုက္တယ္။ ကၽြန္တာ္ အခ်ိန္ၾကာၾကာမစဥ္းစားႏုိင္ပါဘူး Garfereas က သူ႕ပါးစပ္ၾကီးကိုျဖဲျပီး ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကိုပ်ံသန္းလာေနျပီ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကို တည့္တည့္ၾကီးလာေနတာ။ 

Garfereas ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲမွာ ေဆာင္ဓားရွည္ခပ္ပါးပါးကိုလက္နဲ႕ကပ္ျပီးကိုင္ထားတာကို မျမင္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို ညႊတ္က်မသြားေအာင္ မတ္မတ္ရပ္ ေဆာင္ဓားကို အရင္းကေန ေသခ်ာကိုင္ျပီး တိုက္ကြက္အသင့္ျပင္ ထားပါတယ္။ Garfereas ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာနဲ႕ အနီးဆံုးကပ္ကာ ေတာင္ပံကိုခတ္ရင္း အမွီးကိုရမ္း လိုက္ခ်ိန္၀ယ္ သူ႕မ်က္လံုးေတြကို ႏွင္းခဲေတြဆုပ္ျပီး ပစ္ထည့္လိုက္တာ သူ ေခါင္းငဲ့ေစာင္းခ်ိန္ ျပန္လွည့္ခ်ိန္မရေတာ့ဘူး။ အခ်ိန္ေကာင္း အခြင့္ေကာင္းမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ခုန္ျပီး သူ႕လည္မ်ိဳကို ဓားနဲ႕ထိုးစိုက္ပစ္လိုက္တယ္။ နဂါးၾကီးဟာ နာက်င္မႈ ေၾကာင့္ သူ႕ ပစ္မွတ္ကို မတိုက္ခိုက္ႏိုင္ေပမယ့္ ရုိက္ခတ္ေသာ သူ႕အေတာင္ပံႏွင့္ ေျခသည္းေတြက ကၽြန္ေတာ့္ ညာဘက္ ပခံုးကို အဖ်ားခတ္သြားပါေသးရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ နာက်င္မႈကို အားတင္းရင္း ယိမ္းယိုင္ကာ ခပ္ေ၀းေ၀းမလွည့္ႏိုင္ေသးတဲ့ နဂါးၾကီးကို ထပ္မံမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လိုက္ပါတယ္။ လည္မ်ိဳထဲ တစ္၀က္နီးပါး၀င္ေနတဲ့ ဓားရွည္အရိုးကို ကၽြန္ေတာ္ ခုန္ျပီး ထပ္ကန္လိုက္တာနာက်င္မႈေၾကာင့္ သူ႕နံေဘးကိုအယိမ္း ေက်ာက္ေဆာင္နဲ႕ ဓားအရိုးရုိက္မိကာ တဆံုး၀င္သြားျပီး သူ႕ႏွလံုးအိမ္ထဲ စိုက္၀င္သြားေရာ။

‘…………………’

နာက်င္ခံခက္စြာ အသားကုန္ ေအာ္ဟစ္လိုက္ေသာ အသံဟာ ေတာင္စဥ္အထပ္ထပ္ကို ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားသလားထင္ရေအာင္ ပဲ့တင္ထပ္ကုန္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္နဲ႕ အသက္ငင္တာေတြကို သူေနထိုင္ရာဂူနဲ႕ မနီးမေ၀း ႏွင္းခဲျပင္ေပၚ၀ယ္ ျပဳလုပ္သြားခဲ့ေသးတာပါ။ Garfereas ဆိုတာ မရွိေတာ့ဘူး အဆံုးသတ္သြားပါျပီ။
အမွန္တကယ္ အမွန္တကယ္ၾကီးကို ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာ အလုပ္ခ်င္ဆံုးအလုပ္တစ္ခုက ျပီးေျမာက္သြားျပီလား။
ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးနာက်င္ကိုက္ခဲမႈေၾကာင့္ ဘယ္အစိတ္အပိုင္းမွ တစ္လက္မေတာင္မေရြ႕ႏိုင္ခဲ့ပါ။ အသက္ရွဴဖို႕ လည္း သိပ္မျဖစ္ခ်င္ေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္ တကယ့္ကို ေနာက္ဆံုးအေျခအေနတစ္ခုစီေရာက္ခဲ့ပါျပီ။ 

ကၽြန္ေတာ့္ပတ္၀န္းက်င္က ႏွင္းေဖြးေဖြးေတြဟာလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကထြက္ေသာေသြးေတြေၾကာင့္ အေရာင္ေျပာင္းကာ ေဆြးေဆြးနီေနေရာေလ။ ဟိုးငယ္စဥ္တုန္းကျမင္ခဲ့ရဖူးေသာ ေသြးေရာင္လႊမ္းသည့္ျမင္ကြင္းမ်ိဳးပါပဲ။ လႈပ္ရွားဖို႕မရေတာ့သည့္ ညာဘက္လက္ေမာင္း ဆီကိုငဲ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခါးမွာခ်ိတ္ဆြဲထားစဲ အေဖ့လက္ေဆာင္ ဓားေျမွာင္ရွည္ကိုေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။

‘အေဖ…..ကၽြန္ေတာ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ျပီ။ ႏွစ္မ်ားစြာက အေဖနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕မိသားစုကို သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ နဂါးၾကီးကိုသတ္ႏိုင္ခဲ့ျပီ’
ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ဂုဏ္ယူတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ဟာ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ရည္မွန္းခ်က္ကိုျပဳလုပ္ဖို႕ ရွည္လ်ား ေနခဲ့ရတာ။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ထဲက ကၽြန္ေတာ့္ျမင္ကြင္းကလူေတြ ခ်စ္သူခင္သူမုန္းသူပါမက်န္ အကုန္လံုးကို ဆြဲေခၚသြားတဲ့သူကို ကၽြန္ေတာ္ေျခမႈန္းႏိုင္ ကလဲ့စားေျခႏိုင္ခဲ့ျပီ။ အခုေတာ့ အရာအားလံုး အဆံုးသတ္ျပည့္စံုျပီ။

ေသျခင္းတရားဟာ တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာသလို ကၽြန္ေတာ္ခံစားရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္ အသက္ရွင္သန္ဖို႕ မိနစ္ အနည္းငယ္ပဲက်န္ေတာ့တယ္ဆိုတာ။ ဒါေပမဲ့ ေသဖို႕ကၽြန္ေတာ္လံုး၀မေၾကာက္ဘူး။ ေသမင္းက ေသျခင္းတရားဆိုတာ ဘယ္လိုျဖစ္ေၾကာင္း ျပသေပးခဲ့တာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၇ႏွစ္ကတည္းကဆိုေတာ့ လံုေလာက္ေနပါျပီ။
အခ်ိန္က်ျပီ….ေလာကၾကီးကထြက္ခြာသြားဖို႕အခ်ိန္ေရာက္ျပီ။

ကၽြန္ေတာ္ နာက်င္ခက္ခဲလွေသာ ေနာက္ဆံုး၀င္သက္ထြက္သက္ကို ရွဴရႈိက္လိုက္ပါတယ္။ အရာအားလံုး တျဖည္းျဖည္း ေ၀၀ါး ေပ်ာက္ကြယ္မသြားခင္ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ဖာသာပဲအေမးထုတ္လိုက္တယ္။

‘ဘ၀တစ္ခုမွာ အသက္ရွင္သန္ေနထိုင္ေနခဲ့ျခင္း ရလဒ္ကို မင္းေက်နပ္ရဲ႕လား?’

အခုေတာ့ ဒီေမးခြန္းရဲ႕အေျဖကို ေက်ေက်နပ္နပ္ေျဖႏိုင္ပါျပီ။

‘ဟုတ္ကဲ့….သိပ္ေက်နပ္ပါတယ္….’

Alex Aung (26 Sep 2014)
Sep 15th

Boy Love

By Alex aung

Nyi Zaw’s POV:

သူ႕မိဘေတြကို သယ္ေဆာင္သြားတဲ့ ကားေလးကို အတူရပ္ၾကည့္ေနရင္း သူနာက်င္ခံစားေနရတဲ့ ခြဲခြာမႈအေပၚ ကၽြန္ေတာ္လည္း ထပ္တူခံစားမိပါတယ္ နာက်င္ရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းေတာ့မသိဘူး သူခံစားေနရတဲ့ နာက်င္ ေၾကကြဲမႈကို ကၽြန္ေတာ္ ခံစားႏိုင္ေနခဲ့တာ။ ကၽြန္ေတာ္ သူနဲ႕စိတ္ေရာကိုယ္ေရာ ဆက္သြယ္မႈေတြရွိေနတာမ်ားလား။ သူ႕ကိုဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ ကာကြယ္ေပးခ်င္တယ္ ေဖးမခ်င္တယ္ ေစာင့္ေရွာက္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့စိတ္ေတြကအလိုလိုရွိေန ျပီးသားပါ။ သူ၀မ္းသာေနရင္လည္း အလိုလို စိတ္ထဲက အူလႈိက္သည္းလႈိက္ေပ်ာ္ရႊင္မိရသလို သူနာက်င္ေၾကကြဲေနတဲ့အခါ မ်ား ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ အလိုလိုျပိဳလဲေနတတ္တယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ တစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္ သေဘာထားဘယ္လိုေတြရွိတယ္ဆိုတာကို ရွာေဖြမေတြ႕ခင္ကတည္းက ႏွစ္ဦးသားက အေၾကာင္းသိလူေတြျဖစ္ေနခဲ့ၾကပါတယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ဆိုရင္ ဟိုဘက္အိမ္က ေကာင္ကေလး တစ္ေယာက္၊ ျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြထဲကမွ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အေကာင္းဆံုးသူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ေန႕သား…ဟုတ္တယ္ တစ္ေန႕ေသာရက္ သူလာေသာအခ်ိန္မွာေတာ့ ေျပာခဲ့တာေတြအားလံုး တစ္မ်ိဳးေျပာင္းလဲကုန္ ပါရဲ႕။

‘ညီေဇာ္..’ သူအျမဲတမ္းလိုလို ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ရင္းကိုပဲေခၚတတ္တယ္။

‘ေျပာ…ေအာင္ေအာင္….မင္း ဘာေတြလိုအပ္ေနလို႕လဲ အခု?’

‘ရိုးရိုးသားသားေျပာရရင္ ငါအခုအခ်ိန္ဘာမွမလိုအပ္ဘူး ဘာမွမလုပ္ခ်င္သလိုျဖစ္ေနတယ္၊ မင္း ငါနဲ႕အတူအျပင္သြားတာ လိုက္ခ်င္လားလို႕’

‘အာ…ေက်ာင္းစာၾကည့္တိုက္က စာအုပ္ေတြနက္ျဖန္ ေနာက္ဆံုးအပ္ရမွာရယ္ Assignment ေတြတင္ရမယ္ဆိုတာကို ေမ့ေနျပီလားကြ’

‘ငါသတိရပါတယ္ကြာ….ဘယ္သူက Shakespeare စာအုပ္အထူၾကီးကို လိုအပ္မွာလဲေလာေလာဆယ္၊ လာပါကြ ငါနဲ႕အတူ အျပင္သြားရေအာင္ လိုက္ခဲ့စမ္းပါ’

‘Assignment ေတြ အျပန္က်ရင္ လက္စသပ္ေတာ့မွာပါကြာ…ျပီးေတာ့မယ္’

‘Ok whatever’

အ၀တ္အစားလဲျပီး သူ႕ေနာက္ကိုကၽြန္ေတာ္ လိုက္ခဲ့ပါတယ္။ အိမ္က ထြက္ခဲ့ၾကတယ္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ျမိဳ႕ထဲ ဟိုသည္ သြားလိုက္ၾကတာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခါမွမေရာက္ဘူးတဲ့ ကလပ္တစ္ခုမွာ ရပ္လိုက္ၾကပါတယ္။ အိ…..ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ တစ္ခါမွ မသြားဖူးေသာ ေဂးကလပ္တစ္ခုျဖစ္ေနလို႕ပါပဲ။

‘ေအာင္ေအာင္ ငါတို႕ ဘာလို႕ဒီေနရာကိုလာတာလဲ ဟင္?’

ဘယ္လိုေနလဲ ၾကည့္ခ်င္လို႕ေပါ့ကြ’

ကၽြန္ေတာ္တို႕ကလပ္ထဲကို၀င္သြားလိုက္ေတာ့ ေျမာက္မ်ားစြာေသာ အေရာင္မ်ားျဖင့္ အလင္းေရာင္ေတြကို ျမင္လိုက္ရပါတယ္။ ဒီေနရာက ဖြင့္ထားတဲ့ဂီတသံေတြက မိုက္သလို အကၾကမ္းျပင္ကလည္း အၾကီးၾကီးပဲဗ်။

‘အိုေက? မင္းေတြ႕ျပီးျပီပဲ လာ ကစို႕’

‘မင္းဘာလို႕ တြန္႕ဆုတ္ တြန္႕ဆုတ္ျဖစ္ေနတာလဲဟ…ဘယ္ေကာင္ေတြမင္းကို ထိုးမွာမို႕လဲ?’ ကၽြန္ေတာ့္ကပံုကိုအားမရ သလိုနဲ႕ သူလွမ္းေျပာျပီး ကၽြန္ေတာ့္အနားကိုတိုးကပ္လာပါတယ္။

သူ ကၽြန္ေတာ့္အနားမွာ ကတာ ခဏၾကာျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာဆီငံု႕ကိုင္းလာကာ ႏႈတ္ခမ္းအစံုကိုနမ္းခဲ့ပါတယ္။ ပထမေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ တကယ့္ကိုအံ့အားသင့္ကာ ေရွာ့ခ္ျဖစ္သြားရေပမယ့္ ႏုညံ့ျပီး စုိစြတ္ေသာအေတြ႕မွာသာယာျပီး ျပန္လည္နမ္းရႈိက္မိေရာ။

အနမ္းေက်ာရွည္ကို ရပ္တန္႕ခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းကိုျပန္ၾကျပီး စကားစျမည္ေျပာၾကဖို႕သူ႕ကိုေတာင္းဆိုလိုက္ပါ တယ္။ ႏွစ္ဦးသား ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းကိုတန္း၀င္ တံခါးကိုေလာ့ခ်္ခ်ပစ္ကာ ပိတ္ပစ္ လိုက္ပါရဲ႕။

‘မင္း ဘာေၾကာင့္ ငါ့ကိုနမ္းတာလဲ ေအာင္ေအာင္’ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုေမးလိုက္တယ္။

‘အာ…မင္း နမ္းခ်င္ေနတယ္လို႕ ထင္လို႕ေပါ့ကြာ’

‘အင္…ေတြးေတာ့ေတြးမိပါတယ္ ဒါေပမဲ့ ဘာ့ေၾကာင့္?’

‘ငါ…ငါ မင္းကိုၾကိဳက္လို႕ ညီေဇာ္’ သူ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြကို စိုက္ၾကည့္ရင္း ပခံုးေပၚကုိမ်က္ႏွာအပ္လိုက္ကာ စတင္ငိုရႈိက္ပါတယ္။ သူ႕ခံစားခ်က္ေတြ ျမင့္တက္လာလို႕ငိုသလားမသိေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို ရင္ခြင္ထဲေထြးဖက္ လိုက္တာေပါ့။

အဆင္ေျပတယ္ ….အိုေက…အိုေက…ငါလည္းမင္းကို သေဘာက်ပါတယ္ကြာ’

ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ေမးဖ်ားေလးကိုမကာ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို နမ္းပစ္လိုက္တယ္။ ခပ္ျဖည္းျဖည္းေလးနဲ႕ တပ္မက္မြတ္သိပ္စြာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုခံစားေနရတယ္ဆိုတာ သူသိေစခ်င္ပါတယ္ေလ။

‘မင္း…..ဒီ…အာ ဘာလုပ္ၾကမလဲဟင္ ေအာင္ေအာင္?’

‘ငါလည္း မသိဘူးေလ…ငါသိတာကေတာ့ မင္းဘာလုပ္ခ်င္တယ္ ဘာလုပ္မယ္ဆိုတာကိုပဲ အာရံုစိုက္ ဂရုစိုက္ခ်င္ေတာ့ တယ္’

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို တပ္မက္မြက္သိပ္စြာ အနမ္းေပးမိျပန္တယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ သူ႕ကိုအိပ္ယာေပၚ အသာအယာလွဲေလ်ာင္း ေစရင္း သူ သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္ေစဖို႕ၾကိဳးစားလိုက္ပါရဲ႕။ သူကလည္းအလိုက္သင့္လွဲေလ်ာင္းလိုက္ျပီး သူ႕ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို ကၽြန္ေတာ့္ လွ်ာေတြနဲ႕ ေဖြရွာျခင္းကိုခြင့္ျပဳတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္အစံုကို ဇယ္ေတာက္သလို ခပ္သြက္သြက္ သူ႕ကိုယ္ခႏၶာေပၚ ျဖတ္သန္းပစ္ေစလိုက္ေတာ့တာပါပဲ။ သူ၀တ္ထားတဲ့ shirt ေတြကိုဖယ္ပစ္လိုက္စဥ္မွာ ၾကယ္သီး တစ္လံုးျဖဳတ္ သူ႕ဗိုက္ သူ႕ရင္အုပ္ကိုတစ္ခ်က္နမ္း….ၾကယ္သီးတစ္လံုးျဖဳတ္ သူ႕ဗိုက္သားျဖဴျဖဴေလးကိုနမ္းနဲ႕ တစ္ကိုယ္လံုးကိုနမ္းပစ္လိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ရင္အုပ္ကေန ဆီးစပ္အထိ ဆက္သြယ္ထားတဲ့ အေမႊးႏုေလးေတြ တေလ်ာက္ ခပ္ျဖည္းျဖည္းေလး ႏွာသီးဖ်ားေလးနဲ႕ပြတ္သပ္လိုက္ကာ သူ႕ကိုယ္ေအာက္ပိုင္းဆီကို ကၽြန္ေတာ္ေရႊ႕လ်ား လိုက္ပါရဲ႕။

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ေဘာင္းဘီၾကယ္သီးေတြကို ျဖဳတ္ဖို႕လက္ကိုအလွမ္း မ်က္၀န္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႕စိတ္ေတြရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈေတြက ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ထပ္တူျဖစ္ေနတာေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ေဘာင္းဘီရွည္ကိုေလ်ာခၽြတ္ လိုက္ေတာ့ မမာ့တမာ သူ႕ငပဲက ၀တ္ထားေသာ သူ႕ boxer ေဘာင္းဘီ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ကိုျဖစ္လို႕ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ငပဲေခါင္းေလးကို လ်ာဖ်ားေလးနဲ႕ ပြတ္သပ္ေ၀့၀ိုက္လိုက္ျပန္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္းေခါင္းေထာင္လာတာေၾကာင့္ ခံတြင္း ထဲကို တစ္၀က္ေလာက္အထိ သြင္းလိုက္ပါတယ္ အသာအယာေပါ့။ အဆံုးထိမသြင္းျဖစ္ဘဲ အသာဆက္ျပီး တျပြတ္ျပြတ္ စုပ္ေနျပန္ေတာ့ သူ႕ေျခဖ်ားေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္တဲ့အထိ လႈပ္ရွားလာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မသိသလိုနဲ႕ဆက္ လက္စုပ္ေနျဖစ္တာ သူ႕ဇာတ္လမ္းအဆံုးသတ္ဖို႕ အရည္ၾကည္ေတြစို႕လာတဲ့အထိပါပဲ။

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို ေနာက္တစ္ၾကီျပန္လည္းနမ္းရႈိက္ခဲ့ပါတယ္။ ရင္ထဲလႈိက္ဖိုေမာလ်စြာ ႏွစ္သိမ့္ၾကည္ႏူးတဲ့ အနမ္းေလပါပဲ။ သူ႕ႏွာသီးဖ်ားက ေလပူေႏြးေႏြးေလးေတြကိုလည္း ခံစားရတယ္ တဒိတ္ဒိတ္ခုန္ေနတ့ဲ သူ႕ႏွလံုးခုန္သံကို လည္း ပိုၾကားရတယ္။ လက္အစံုနဲ႕ျပန္လည္ေထြးဖက္လိုဟန္ရွိတဲ့ သူ႕စိတ္အစဥ္ကိုလည္း သေဘာေတြ႕ရတယ္ေလ။

‘ကိုယ္ မင္းနဲ႕ခ်စ္ပြဲ၀င္ခ်င္တယ္ကြာ အဆင္ေျပပါ့မလား?’

သူေခါင္းျငိမ့္ျပရံုေလးပဲျငိမ့္ျပတယ္ မ်က္ႏွာမွာ ပန္းေသြးေရာင္ေတြသန္းရင္းနဲ႕ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ ခုတင္ေဘး စားပြဲပုအံဆြဲ ေလးထဲက ကြန္ဒံုးတစ္ခုနဲ႕အတူ ေခ်ာဆီဘူးကိုလွမ္းယူလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေခ်ာင္းေတြကို ေခ်ာဆီခပ္ရႊဲရႊဲ လူးလိုက္ျပီးေနာက္ သူ႕ခေရ၀ထဲကို တေခ်ာင္းခ်င္း အထုတ္အသြင္းညင္သာစြာျပဳလုပ္ၾကည့္တာေပါ့။ အစပိုင္းေတာ့ တြန္႕လိုက္ေပမယ့္ ခဏေနေတာ့ ဘာမွတုန္႕ျပန္မႈမေပးတာေၾကာင့္ လက္ေခ်ာင္း တစ္ေခ်ာင္း ျပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ေခ်ာင္း ျပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ေခ်ာင္း။ လက္ေခ်ာင္း သံုးေခ်ာင္းေလာက္ အဆင္ေျပေျပ အထုတ္အသြင္းျပဳလို႕လာခ်ိန္မွာေတာ့ လက္ေခ်ာင္းေတြကို သူ႕ခေရ၀ကေန ဖယ္လိုက္ကာ ကြန္ဒံုးစြပ္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငါးပဲေခါင္းကို ေသြးတိုးစမ္းျပီး တျဖည္းျဖည္း ဖိသြင္းၾကည့္လိုက္ပါတယ္။

သူ႕ေျခေခ်ာင္းႏွစ္ဖက္ကို ပုခံုးေပၚထမ္းတင္ထားတဲ့အေနအထားဆိုေတာ့ တရြရြျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ငံု႕ကိုင္းျပီးနမ္းဖို႕ အဆင္ေျပခဲ့ပါတယ္။ တစ္၀က္ေလာက္ထိဖိသြင္းထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲအေျခအေနကို သူ႕ကိုေမးေတာ့ အိုေကလို႕ေျပာတာေၾကာင့္ ေစာင္းဆိုင္းေနတဲ့ သူ႕ခေရ၀ထဲကု ပိုမိုဖိသြင္းခ်လိုက္ျပန္ေရာ။ နာက်င္မႈေၾကာင့္သူ လႈပ္ရမ္း သြားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေရွ႕ဆက္မၾကိဳးစားဘဲ ခဏျငိမ္လိုက္ကာ သူခ်ိန္ညွိလို႕အဆင္ေျပျပီး ရျပီလို႕ဆိုမွ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္လက္ ထုတ္သြင္းလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ရွည္လ်ားလွေသာ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲဟာ သူ႕ခေရ၀ထဲ တဆံုးျမဳပ္ ကေရာပဲ။

ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ခပ္ေႏွးေႏွး rhythm က်က်မြတ္သိပ္စြာ စတင္လႈပ္ရွားပါတယ္။ သူ႕ဘက္က တက္မက္စြာ တန္႕ျပန္မႈ လႈိက္ေမာမႈေတြပါလာေတာ့ အရွိန္ကို တိုးျမွင့္လိုက္ျပီး ခက္သြက္သြက္ ကစားရေတာ့တာေပါ့။ သူ႕မ်က္ႏွာကိုၾကည့္မိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ အသက္ရွဴေတြ ပိုျမန္လာရသလို ရႈံ႕ပြရႈံ႕ပြလုပ္တဲ့ သူ႕ခေရ၀ရဲ႕အစြမ္းေၾကာင့္ ဇာတ္လမ္းအဆံုးသတ္ခ်င္လာပါတယ္။ အၾကိမ္ေရ ခပ္မ်ားမ်ားေလး အထုတ္အသြင္းလုပ္ျပီးမၾကာခင္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ့္တင္ပါးေတြကိုၾကံဳ႕ကာ ငပဲကိုအဆံုးထိဖိသြင္းလိုက္ရင္း သုက္ရည္ ေတြကို သူ႕ကိုယ္တြင္းထဲ ပစ္သြင္းလိုက္ပါရဲ႕။ ဒါကို သူေပ်ာ္ရႊင္ေၾကနပ္ေၾကာင္း သူ႕ငပဲကေန သုက္ရည္ေတြ ဒံုးပ်ံပစ္သလို ဗိုက္သား ေတြ ရင္အုပ္ေတြရႊဲစိုသြားေအာင္ ပစ္ျပလိုက္ရင္း သက္ေသထူပါတယ္။

ခဏတာ က်င္းစိမ္ထားျပီးေနာက္မွာေတာ့ တျဖည္းျဖည္းေပ်ာ့လာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုဆြဲႏႈတ္လိုက္ျပီးေနာက္ တဘက္တစ္ထည္ကိုယူ သူ႕ကိုယ္ေပၚက သုက္ရည္ေတြကို အသာသုတ္သိမ္းေပးျပီးေနာက္ ေရခ်ိဳးခန္းစီ လွမ္းလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ရာစီျပန္ေရာက္ေတာ့ သူခမ်ာ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္ေနပါျပီ။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုယ္လံုးေလးကို တဘက္နဲ႕သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ေပးလိုက္ကာ နံေဘးမွာ ၀င္လွဲလိုက္ရင္း သူ႕ကိုယ္လံုးကို ကၽြန္ေတာ္႕လက္ေတြနဲ႕ရစ္ေႏွာင္တြယ္ပတ္လိုက္ျပီးေနာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္လည္းပဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားရ ပါတယ္။

‘Sweet Dream Baby…’

x           x           x

Aung Aung’s POV:

 

ကၽြန္ေတာ္ မိန္းေမာေတြေ၀မႈတစ္ခုနဲ႕အတူ ႏိုးထလာမိပါတယ္။ ရစ္ပတ္ထားေသာ ညီေဇာ္ရဲ႕လက္ေမာင္းေတြၾကား သူ႕အိပ္ရာေပၚမွာ လွဲေလ်ာင္းရင္းေပါ့။

 

‘ဒီ ဒီလို ကိစၥမ်ိဳးဘယ္လိုမ်ိဳးျဖစ္သြားရတာလဲ?’ ကၽြန္ေတာ္သိခ်င္မိပါရဲ႕။ ခဏေသာအခ်ိန္တစ္ခုမွာေတာ့ မေန႕ညက ဒီေနရာ ဒီအခန္းထဲ မွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ကာလကို မွတ္မိသြားပါတယ္။ ‘Oh Shit!! ငါ ဘာေတြလုပ္ခဲ့မိျပီလဲ?’

 

သူ ကၽြန္ေတာ္အိပ္ရာကႏိုးသြားတာကို အာရံုခံစားမိသလားမသိ ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္ေလးကို ျငင္ျငင္သာသာအနမ္းေပးတယ္ ျပီးေတာ့ လည္တိုင္ေလးကိုလည္း အနမ္းေျခြတယ္။

 

‘ေဟး…ခ်စ္’

 

‘ေဟး..’ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕လက္ေမာင္းေတြကို ေနရာမွားေရာက္ေနတဲ့ပစၥည္းတစ္ခုလို တြန္းဖယ္လိုက္မိတယ္။ ‘ဘယ္လိုလဲ ဒီမနက္ အဆင္ေျပရဲ႕လားဗ်ာ’

 

‘အဆင္ေျပပါတယ္….မေန႕ညက တကယ့္ကို ကိုယ့္အတြက္ အထူးရွယ္ပဲ…အဲ…ခ်စ္ေကာ ေနေကာင္းရဲ႕လား?’ သူက ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္ေပၚက ပါးခ်ိဳင့္ေလးကို ညင္ညင္သာသာနမ္းျပီး ကၽြန္ေတာ့္လက္ကေလးေတြကို သူ႕လက္ၾကီးေတြနဲ႕အုပ္ကိုင္တယ္။

 

‘အားလံုး အိုေကပါတယ္….ဒါေပမဲ့ ငါ….အဲ ခ်စ္ ခဏေနအိမ္ျပန္မယ္ေနာ္….ကားနဲ႕အိမ္ကိုလိုက္ပို႕မယ္မဟုတ္လား?’ သူ႕လက္ကေလးေတြကို ဖ်စ္ညွစ္လိုက္ရင္း စကားျပန္လိုက္တာေပါ့။

 

‘ဒါေပမဲ့ ခ်စ္တို႕ ေရအရင္ခ်ိဳးၾကတာေပါ့’

‘Sure’

ကၽြန္ေတာ္တို႕ အိပ္ရာေပၚကထ တဘက္ကိုယ္စီခါးမွာပတ္ကာ သူ႕ေရခ်ိဳးခန္းထဲသြားလိုက္ၾကတာေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ေရာက္ေရာ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို နံရံမွာေက်ာကပ္သြားေအာင္ တြန္းဖိလိုက္ရင္း လြတ္ထြက္သြားမွာစိုးရိမ္သည့္အလား ေထြးဖက္ပါေတာ့ တယ္။ ေအးစက္တဲ့ ေက်ာျပင္က အထိအေတြ႕ရယ္ သူ႕ရဲ႕ ပူေႏြးေနတဲ့ခႏၶာကိုယ္က အထိအေတြ႕ေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားက ညည္းညဴသံထြက္မိရသလို ကၽြန္ေတာ့္ညီဘြားကလည္း စတင္ေခါင္းေထာင္လာပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးေတြကို သူ႕ႏႈတ္ခမ္း ခပ္ထူထူေတြၾကား နစ္ျမဳပ္ေနတဲ့ထိနမ္းရႈိက္ေလေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရုန္းထြက္ဖို႕ ဒူးေတြယိုင္ကာ အားမရွိေတာ့ပါဘူး။

 

သူ႕လက္အစံုက ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သားရဲ႕ကိုယ္လံုးေတြၾကား ခိုးလုခုလုျဖစ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ညီဘြားကို ပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္တာ ပညာသားအရမ္းပါေလေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ေတြ တဖ်ဥ္းဖ်ဥ္းျဖစ္လာရာက မေနႏိုင္ဘဲ ႏႈတ္ဖ်ားက ညည္းညဴမိန္းေမာသံထြက္မိရပါ တယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ္လည္တိုင္က အေမႊးႏုေလးေတြကိုနမ္းတယ္….ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရင္အုပ္ေတြ……ေနာက္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္း ေအာက္ဆင္းသြားကာ ဆီးခံုက အေမႊးေတြစီ ႏွာေခါင္းကိုအပ္ရင္း နမ္းရႈံ႕တာ ေရေမႊးနံ႕ရွဴေနသည့္အလားပါပဲ။ အဲ့ဒါလည္းျပီးေရာ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို ကိုင္ကာ သူ႕ပါးစပ္တြင္းသြင္းမည့္ဟန္ျပင္ခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က သူ႕ကို မတ္တပ္ျပန္ရပ္ခိုင္းလိုက္ကာ ဘယ္လို -ုပ္ရမယ္ဆိုတာ ျပမယ္ဆိုျပီး ပရိယာယ္ဆင္လိုက္ရပါတယ္။ ခဏေနက မတ္တပ္ရပ္သူေနရာမွာ သူ ဒူးေထာက္ထိုင္ေနသူအေနအထားမွာ ကၽြန္ေတာ္အျဖစ္ေျပာင္းလဲလိုက္တာေပါ့ေနာ္။ သူ႕ေပါင္တံမွာေပၚေနတဲ့ ၾကြက္သားေျမွာင္းေတြ ဆီးစပ္က အေမႊးႏုေတြကို ကၽြန္ေတာ္နမ္း တယ္။ မမာ့တမာျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕ငပဲကို ကၽြန္ေတာ္အသာဆြဲကိုင္လိုက္ကာ ထိပ္ေခါင္းေလးကိုငံုၾကည့္လိုက္ေတာ့ အရည္ၾကည္အခ်ိဳ႕စို႕ေန တာကို အရသာခံမိပါရဲ႕။ သူ႕ငပဲေခါင္းတစ္၀ိုက္ကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ဆက္လက္ျပီး တျပြတ္ျပြတ္စုပ္လိုက္ ငပဲထိပ္၀ေလးက အရည္ၾကည္ေလး ေတြကို လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႕ တို႕တို႕ယူလိုက္ေပါ့။ ျပီးေတာ့ ဗီဒီယိုကားေတြထဲကလို ပညာကုန္သံုးပစ္လိုက္တယ္ ပါးစပ္ၾကီးနဲ႕ေလ။ သူ႕ မ်က္၀န္းေတြစီ ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုျပန္လည္စိုက္ၾကည့္ရင္း ပါးစပ္ကလည္း တညည္းညည္းတညဴညဴနဲ႕ က်ယ္က်ယ္ ေလာင္ေလာင္။

 

‘ထေတာ့….ထရပ္လိုက္ကြာ….ဒီ…ဒီကိုလာ’  သူအမိန္႕ေပးသလိုလိုနဲ႕ေတာင္းဆိုတယ္။

 

သူေျပာသလို ခ်ဥ္းကပ္သြားျပန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္ကို တစ္ခ်က္နမ္း….ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြကို မြတ္သိပ္စြာ နမ္းပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို နံရံကိုမ်က္ႏွာမူကာရပ္ ေျခေထာက္ေတြကို ျခဲရပ္ခိုင္းလိုက္ရင္း တင္ကိုေနာက္ပစ္ခိုင္းျပီး ျပန္ေတာ့ သူ ဒူးေထာက္ထိုင္လိုက္သလို ကၽြန္ေတာ့္တင္ပါးႏွစ္ဖက္ကိုျဖဲကာ ခေရ၀ကိုနမ္းရႈိက္ပါေရာ။ ပူေႏြးေနတဲ့ သူ႕လွ်ာၾကီးကို ထိပ္ဖ်ားမာေအာင္ ေတာင့္ထားသလို ခပ္ဟဟျဖစ္သြားတဲ့ ခေရ၀ထဲ ထိုးထည့္ဖို႕လုပ္တယ္။ သူ႕ျပဳမူခ်က္ေတြေၾကာင့္ အူယားစဖြယ္ ခံစားရျပီး ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးမွာ ပုရြက္ဆိတ္ေတြ လမ္းတက္ေလွ်ာက္ေနတဲ့အတိုင္း ခံစားရပါရဲ႕။

 

ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ တစ္ခုလံုးလည္း သူ႕ပါးစပ္ကေခ်ာဆီေတြရဲႊရႊဲစိုသြားခ်ိန္မွာေတာ့ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္ကာ မာေတာင့္ေနေသာ သူပိုင္ ပစၥည္းၾကီး တြင္းစေအာင္းပါေတာ့တယ္။ မေန႕ညကလိုပဲ ကၽြန္ေတာ့္မွာ နာက်င္ရေပမယ့္ အခုေတာ့ နည္းနည္းေလးေနတတ္သလို ျဖစ္ရပါျပီ။ သူ႕ပစၥည္းတစ္ခုလံုး အကုန္ျမဳပ္သြားခ်ိန္မွာေတာ့ တစ္ခ်က္ျခင္း တစ္ခ်က္ျခင္း ေဆာင့္ထည့္လိုက္ ျပန္ႏႈတ္လိုက္နဲ႕ တကယ့္ကို မြတ္သိပ္တပ္မက္စြာပါပဲ။ သူ႕ခါးေတြကို ဇေကာ၀ိုင္းတာ ေအာက္နားကေနပင့္ပင့္ျပီး တစ္ခ်က္ျခင္းအထုတ္အသြင္းလုပ္တာမ်ား prostate ကို တိုက္ရိုက္ထိထိေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းကင္ဘံုကို မိန္႕မိန္႕မူးမူးေရာက္ရပါတယ္။ ခဏေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို လက္နဲ႕ပြတ္ သပ္ၾကည့္မိတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာပဲ နံရံအႏွံ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ သုက္ရည္ေတြျဖန္းပက္မိပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ၾကြက္သားေတြက ဖ်စ္ညွစ္ ဖ်စ္ညွစ္လုပ္လိုက္မိတာေၾကာင့္ထင့္….သူ႕ကိုလည္း တန္ပိုအျမင့္ဆံုးေရာက္သြားေစကာ ေလ်ာကနဲ သူ႕ငပဲၾကီးကိုအဆံုးဖိထားကာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္တြင္း၀ယ္ သုက္ရည္ေတြကို အားရပါးရပန္းထည့္ပါတယ္။.

 

သူ႕ဟာၾကီးကိုဆြဲထုတ္ျပီးျပန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဂုတ္သားေလးေတြ လည္တိုင္ေလးေတြကို နမ္းျပန္တယ္။ ယားလို႕သူ႕ဘက္ မ်က္ႏွာ ျပန္မူလိုက္ေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို အားရပါးရနမ္းတယ္။ အနမ္းၾကာရွည္ျပီးျပန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေထြးဖက္ကာ လက္ေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ခါးမွာရစ္သိုင္းရင္း ျငိမ္ေနတယ္။

ကို ဒီခံစားေနရတာေလးကို မပ်က္စီးေစခ်င္ေတာ့ဘူးကြာ’ ကၽြန္ေတာ္ ခပ္တိုးတိုးေလးညည္းေျပာေျပာမိပါတယ္။ ‘ဒါေပမဲ့ ခ်စ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ကို ဘယ္လိုဖန္ဆင္းရွင္ကမ်ား ဒီလိုေတြ႕ဆံုျဖစ္ပ်က္မႈမ်ိဳး ဖန္တီးေပးလိုက္ပါလိမ့္ေနာ္’

‘အာ….ကိုယ္ေတြကို သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြထက္ပိုတဲ့ ပါတနာျဖစ္သြားေစတာေတာ့အမွန္ပဲမဟုတ္လား၊ အဲ့ဒါကုိ ခ်စ္လိုခ်င္ေနတာပဲ ဟုတ္တယ္ဟုတ္?’

ဟုတ္လား ေျပာ’

စကားဆက္မေျပာျဖစ္ၾကေတာ့ပါဘူး နံရံကိုေက်ာမီွထားမိလိုက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူငုံ႕ကိုင္းနမ္းရႈိက္ျခင္းျဖင့္သာအဆံုးသပ္ၾကပါတယ္။ ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ ဆပ္ျပာတိုက္ခၽြတ္ေပးရင္း ေရခ်ိဳးအ၀တ္လဲလိုက္ၾကကာ သူ ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္ကို ခ်စ္စရာ ဂ်ာဂြာကားေလးနဲ႕လိုက္ပို႕ပါရဲ႕။

အခန္းရွိရာ ေလွကားထစ္ေတြကို ခပ္သြက္သြက္တက္ရင္း စိတ္ထဲျဖစ္တည္လာရတာက နက္ျဖန္ ဟုတ္တယ္ ႏွစ္ဦးသားေတြ႕ရမယ့္ ေက်ာင္းသြားခ်ိန္ေလးကို အခု မေစာင့္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ခ်က္ခ်င္းေရာက္ခ်င္ျပီ….အား။

Alex Aung (16 Sep 214)

Sep 4th

Bored

By Alex aung

ကၽြန္ေတာ္က အလြန္တရာၾကီးမားလွေသာ ကုမၸဏီရံုးအေဆာက္အဦးၾကီးတစ္လံုးအတြင္းမွာရွိတဲ့ ကိုယ္ပိုင္ေနရာအျဖစ္သတ္မွတ္ေပးတဲ့ အကန္႕ေလးေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ ဖြဲ႕စည္းထားေသာ ခံုေနရာေတြထဲက အကန္႕ငယ္ေလးတစ္ခုရဲ႕အတြင္းမွာရွိတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုးေရွ႕မွာ ေန႕တိုင္း စာေလးရိုက္လိုက္ E-mail ေလးပို႕လိုက္နဲ႕ အလုပ္လုပ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀က စိတ္လႈပ္ရွားစရာလုံး၀မရွိ အခ်ိဳးအေကြ႕ သိပ္မရွိပါဘူး။ ေန႕တိုင္း အိပ္ယာကထတယ္ မနက္ခင္းတိုင္းလုပ္ေနၾက Routine အတိုင္းလုပ္ေဆာင္ဖြယ္ရာေတြ လုပ္တယ္… အလုပ္သြားတယ္….ေန႕လယ္စာစားတယ္….အလုပ္ျပန္လုပ္တယ္….အိမ္ကိုျပန္တယ္…ညစာစားတယ္….ျပီးေတာ့ အိပ္ယာထဲမ၀င္ခင္ ရုပ္ရွင္တစ္ကားေလာက္ၾကည့္ျပီး လက္သမားလုပ္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ ေန႕နဲ႕ညေတြဟာ ကိန္းဂဏန္းေတြနဲ႕ လည္ပတ္ေနတာ မ်ား ေကာလိပ္ တကၠသိုလ္တက္ေနစဥ္ဘ၀တုန္းကလိုမဟုတ္ ေသာက္ရမ္း ေအးစက္ေနျပီ။ သူေဌးကေတာ့ ေျပာပါတယ္ မင္း နယ္ေတြက ေဖာက္သည္ ကုန္သည္ၾကီးေတြနဲ႕ သြားေတြ႕ ေျပာစရာရွိတာေျပာ ေဆြးေႏြးစရာရွိတာေဆြးေႏြးတာမ်ိဳးလုပ္ဖို႕ေတာ့ ေျပာထားတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုမွသူ ေရြးခ်ယ္ျပီးခိုင္းသလည္းဆိုတာ အခုထိေတာ့မသိေသးေပမယ့္ အခ်ိန္တန္ အစည္းအေ၀းပြဲေလးလုပ္ ဖင္ေက်ာက္ခ်ျပီး ရံုးခန္းထဲထိုင္ေနရတာထက္စာရင္ေတာ့ ကြဲျပားျခားနားမႈတစ္ခုခုေတာ့ရွိမွာပါ။ ကဲဒီေတာ့လည္း အခုေနတဲ့ ႏိုင္ငံရဲ႕ ပထမျမိဳ႕ေတာ္ကေန ႏိုင္ငံအလယ္ပိုင္း ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးေတြဆီသြားဖို႕ အ၀တ္အစား အထုပ္အပိုးေတြ ျပင္ဆင္လိုက္ကာ ေလယာဥ္ကို သံုးေလးနာရီမကစီးရင္း ခရီးထြက္လိုက္ပါတယ္။

အင္း…ေျမျပင္ေပၚ ေရာက္ေရာက္ျခင္း `သန္႕စင္ခန္းဘယ္နားမွာရွိလဲဗ်?’ ‘ ‘ဒါဘယ္ေလာက္က်သလဲဗ်?’ ‘ဘယ္နားမွာ စားေသာက္ဆိုင္ ရွိလဲ?’ ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေလးေတြကို  ေဒသိယေလသံနဲ႕ေျပာဆိုတတ္ေအာင္လုပ္ရမယ္လို႕ေတြးမိပါတယ္။ ခရီးမထြက္တာၾကာျပီဆိုေတာ့ လူအမ်ားနဲ႕ ကြဲျပားေနတဲ့ပံုစံဟန္ေတြျဖစ္မေနခ်င္ဘူးေလ။ ေလဆိပ္ကေန တကၠဆီငွားကာ သူေဌးငွားေပးထားတဲ့ ဟိုတယ္ခန္းရွိရာကို သြားလိုက္ပါတယ္။ ဟိုတယ္က ၀န္ေဆာင္မႈက သိပ္မဆိုးပါဘူး ဒါေပမဲ့ လူေတာ့ နည္းနည္းရႈပ္သလိုပဲဗ်ာ။ အခန္းထဲမွာေတာ့ ပရိေဘာဂ နည္းတယ္ ခုတင္တစ္လံုး၊ အ၀တ္ခ်ိတ္စဥ္ပါတဲ့ ဘီရိုတစ္လံုး၊ ေရပန္းပါတဲ့ ေရခ်ိဳးခန္းတစ္ခန္းေလာက္ပဲ။ ပါလာတဲ့အထုပ္အပိုးေတြကို ေနရာခ်ျပီးေနာက္ အ၀တ္ေတြလဲလွယ္လိုက္ကာ ေရခ်ိဳးခန္း၀င္လိုက္ပါတယ္။ ေရေႏြးေႏြးေလးနဲ႕ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ခ်ိဳးပစ္ လိုက္တယ္ ဒီတစ္ပါတ္ေတာ့ အရင္ရက္သတၱပါတ္ေတြလိုမဟုတ္ ကြဲျပားပါရဲ႕။ အခုထိေတာ့ ေပ်ာ္စရာဘာမွမရွိေသးတဲ့ ရက္သတၱပါတ္ ျဖစ္ေနေသးပါတယ္။ တစ္ကိုယ္လံုး ေျခာက္ေသြ႕ေအာင္တဘက္နဲ႕သုတ္ကာ ေမႊးပ်ံ႕ေအာင္လုပ္ ေခ်ာင္ေခ်ာင္ခ်ိခ်ိအ၀တ္အစား၀တ္ျပီး ခုတင္ေပၚတက္ကာ ခဏဆိုျပီးလွဲလိုက္တာ လံုး၀အိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္။

ေနာက္တစ္ေန႕မနက္ ႏိုးထလာေသာအခ်ိန္မွာေတာ့ လတ္ဆတ္လန္းဆန္းေနတာမ်ား ေနာက္ကိုယ္ခႏၶာအသစ္တစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ရ သလိုပါ။ ဟိုတယ္တြင္းဖုန္းကိုေခၚလိုက္ျပီး တာ၀န္ရွိ၀န္ထမ္းကို `ကၽြန္ေတာ့္ Boss ဖုန္းေခၚတယ္ဆိုရင္ သူေျပာတဲ့ ကုန္သည္နဲ႕  ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးဖို႕လုပ္ထားတာ ပ်က္သြားျပီဆိုတာေျပာေပးေနာ္´လို႕မွာထားလိုက္တယ္။ သူေဌးက သူ႕တူမေလးနဲ႕ေတြ႕ေစခ်င္တာ ေရာ သူမရဲ႕ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ကို ေပးေစခ်င္တာေရာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလႊတ္လိုက္မွန္းအခုမွသိတာ။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အလည္အပတ္ခရီးတစ္ခုကိုျဖစ္လို႕။ ဟိုတယ္၀န္ထမ္းကို ဖုန္းဆက္ျပီး ဖုန္းခြက္ကိုခ်လိုက္ျပီးတာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ နည္းနည္းေတာ့ထျပီးကမိ ပါရဲ႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လြတ္လပ္သြားသလိုခံစားရတာေၾကာင့္ေရာ အလုပ္ေတြကေန ခဏကင္းလြတ္ခြင့္ရျပီး အနားယူရမွာေၾကာင့္ေရာေပါ့။ ဒီေန႕က ေနသာေနတဲ့ ေတာ္ေတာ္လွတဲ့ေန႕ေလးတစ္ေန႕ျဖစ္ေနတာ ကံေကာင္းတယ္ဗ်။ လွပေသာ ဖြံ႕ျဖိဳးေခတ္မီေနေသာ ျမိဳ႕အႏွံ႕ အလည္ထြက္ရမယ္။ ေရာက္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္က တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာ ဖက္ရွင္ျမိဳ႕ေတာ္တစ္ခုအျဖစ္ နာမည္ေက်ာ္ေနတာေၾကာင့္ အားလပ္ ရက္ေလးရတုန္း ဘယ္လို ဖက္ရွင္အလန္းစားေတြေခတ္စားေနလည္း ေလ့လာရတာေပါ့။ အေနာက္တိုင္းဖက္ရွင္မ်ားႏွင့္အတူ ရိုးရာဖက္ရွင္ကို ဆန္းျပားစြာ ဖန္းတီးတတ္ေသာျမိဳ႕ကေလးတဲ့ေလ။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလး၀တ္ဆင္ ေဘးလြယ္အိတ္ထဲ ပိုက္ဆံအျပည့္ျဖည့္ ျပီးသကာလ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာတဲ့ေနာက္ ေတြ႕လိုက္ရတာက အမွတ္တရ တီရွပ္ေလးေတြ လက္ေဆာင္ပစၥည္းအေသးစားေလး ေတြ၊ လက္မႈပစၥည္းအေသးေလးေတြကို ေစ်းသက္သက္သာသာနဲ႕ေရာင္းေနတဲ့ဆိုင္ကေလးတစ္ဆိုင္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အမွတ္တရ တီရွပ္တစ္ထည္ အေရာင္လွလွေလးတစ္ထည္၀ယ္လိုက္ကာ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္လည္း ဟိုဟိုသည္သည္၀ယ္လိုက္ ပါတယ္။ လူေတြနည္းနည္းမ်ားတဲ့ဘက္ကိုေရာက္ေတာ့ နာရီကိုၾကည့္လိုက္တာ ေန႕လယ္စာစားခ်ိန္ေရာက္ေနတာေၾကာင့္ ေန႕လယ္စာ စားဖို႕ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါရဲ႕။ ထံုးစံအတိုင္း ေရာက္ရွိေဒသရဲ႕ ေဒသအစားအစာေတြကိုျမည္းစမ္းၾကည့္ဖို႕ဟန္ျပင္လိုက္ပါတယ္။ ဟိုသည္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စားသံုးသူက်ေနတဲ့ ဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္ကိုျမင္ေတာ့ စူးစမ္းလိုက္တာ ကၽြန္ေတာ့္ကို စူးစမ္းေနတဲ့ ေကာင္မေလး ႏွစ္ေယာက္ကို သတိျပဳမိလိုက္ပါေရာ။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ မဲနက္ေတာင္ေျပာင္ေသာဆံႏြယ္ေတြနဲ႕ အသားျဖဴျဖဴေကာင္မေလးရယ္ ျပီးေတာ့ ဆံပင္အညိဳေဖ်ာ့နဲ႕ ပထမတစ္ေယာက္ထက္ ႏုညံ့ပံုေပၚတဲ့ေကာင္မေလး။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးကေတာ့ တကယ့္ငထြားေတြပဲဗ်.. ထြားၾကိဳင္းတဲ့ခႏၶာကိုယ္နဲ႕အျပိဳင္ ရင္သားေတြကလည္း အယ္ေနတာပဲ။ ဒီလို ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ညီဘြားေလးကိုႏွစ္သိမ့္ဖို႕ အေဖာ္ ရွာတဲ့အက်င့္မရွိတာေၾကာင့္ ဘာလဲ ညာလဲစူးစမ္းမေနဘဲ သူတို႕ကိုအျပံဳးတစ္ခ်က္သာေပးလိုက္မိပါတယ္။ အဲဒါကိုပဲ သူတို႕ကိုအထာေပး တယ္လို႕ သေဘာယူသြားတယ္ထင္ပါရဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ကို စကားလာစေျပာတယ္ဗ်။

`မဂၤလာပါရွင့္….အေဖာ္ပါလားဟင္?’ ပထမတစ္ေယာက္က ခပ္တိုးတိုးေမးပါတယ္။

`ဗ်ာ…ဘာလဲ?´

`အေဖာ္မလိုဘူးနဲ႕တူတယ္…´ ဒုတိယတစ္ေယာက္က ရယ္ရယ္ေမာေမာနဲ႕ မွတ္ခ်က္၀င္ေပးသလိုနဲ႕ ပထမတစ္ေယာက္ရဲ႕စကားကိုျဖတ္ ေတာက္လိုက္ပါတယ္။

`ေဆာရီးပါရွင္…သူ နည္းနည္းေသာက္ထားလို႕´ သူမစကားေျပာပံုက ေပါ့ေပါ့ပါးပါးဟန္မဟုတ္ဘူး နည္းနည္းေလးေနသလိုပဲဆိုေတာ့ အင္းပါေလ…ဒီလိုပဲဆိုျပီး နားလည္လိုက္ပါတယ္။ `စကားမစပ္…..ကၽြန္မ နာမည္က မ်ိဳးမ်ိဳး၊ ျပီးေတာ့ သူက လွလွပါ။ ရွင္ တစ္ျမိဳ႕လံုး ဟိုသည္သြားခ်င္တယ္ဆိုရင္ ကၽြန္မတို႕နဲ႕လိုက္ခဲ့ပါလား။  ဘယ္ေနရာက ဘယ္လို ဘယ္စားေသာက္ဆိုင္ ဘယ္အမွတ္တရဆိုင္က ေကာင္းတယ္ဆိုတာ ကၽြန္မတို႕ညႊန္းေပးႏိုင္ပါတယ္ရွင့္´။ သူတို႕ကိုၾကည့္ရတာ လွတပတ ညေမႊးပန္းေတြပံုစံေပၚေပမယ့္ အထာသိပ္ မညံ့တဲ့ ေစာ္ေတြျဖစ္ႏိုင္တယ္ ကၽြန္ေတာ္ အားလပ္ရပ္မွာ အေတြ႕အၾကံဳေကာင္းေလးေတြရႏိုင္တာေပါ့။

`အာ…ဒါဆို မိုက္တာေပါ့….ေက်းဇူးပဲဗ်´ ကၽြန္ေတာ္စားေသာက္တာကို ပိုက္ဆံရွင္းလိုက္သလို သူတို႕စားေသာက္တာကိုလည္း သူတို႕ ဖာသာပိုက္ဆံရွင္းလိုက္ရင္း ဆိုင္ထဲကေနထြက္လာလိုက္ၾကတယ္။ မ်ိဳးမ်ိဳးက ခရီးစဥ္ေတြေျပာျပျပီး ေရွ႕ကေနဦးေဆာင္သြားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခပ္ေျဖးေျဖးေလွ်ာက္လိုက္သြားေရာ။ Versace နဲ႕ Prada လို ဆိုင္အနည္းငယ္ေလာက္ကိုပဲျပျပီး လမ္းပဲေလွ်ာက္ေန ၾကတာဆိုေတာ့ သိလိုက္ျပီ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ကစားလို႕အဆင္ေျပမယ့္ ေစ်းေပါတဲ့ဟိုတယ္တစ္ခုခုကို သူတို႕ရွာေနၾကတာပဲျဖစ္မယ္လို႕။ ညဦးပိုင္းေလးကို အခ်ိန္ျဖဳန္းဖို႕ဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ေနာက္က်ေနျပီဗ် သူတို႕သြားေနက် ေစ်းေပါဟိုတယ္ကိုရွာေတြ႕ခ်ိန္မွာေတာ့။ ဟိုတယ္ေလးကိုၾကည့္ရတာ ၾကယ္ငါးပြင့္ ၾကယ္ပြင့္သတ္မွတ္ဖို႕ေနေနသာသာ ဟိုတယ္အမည္ခံပံုစသက္သက္ေလာက္ပဲရွိပါတယ္။ ဒီအတိုင္း သူတို႕၀င္သြားတယ္ ဘာမွမေျပာဘူးဗ်။ ေကာင္တာက စာေရးကို တစ္ခုခုေျပာေတာ့ ေသာ့တစ္ေခ်ာင္းကိုထုတ္ေပးေရာ။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘာလည္းမသိ တစ္ခ်က္ တစ္ကိုယ္လံုးၾကည့္ေသး။ သူတို႕အခန္းၾကီးတစ္ခုေရွ႕ေရာက္ေတာ့ တံခါးကိုေသာ့ဖြင့္ ၀င္လိုက္ၾကတယ္။ အခန္းက နည္းနည္းေမွာင္တယ္ အလင္းေရာင္ေတာင္သိပ္မရွိဘူးဗ်ာ။ ၀င္ေပါက္ နံရံေဘးမွာ ခလုပ္တစ္ခုေတြ႕တာ ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္မီးဖြင့္လိုက္ေတာ့ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းရုပ္ရည္နဲ႕ ဘဲႏွစ္ေပြ အခန္းအလယ္မွာရပ္ေနတာကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ခဏေနက ေစာ္ႏွစ္ေပြကိုျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူတို႕ တံခါးကိုပိတ္ျပီးေသာ့ခတ္ေနျပီ။ သူတို႕ဘာလုပ္ၾကမွာလည္း ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲဆိုတဲ့ အဓိကပြိဳင့္ကို ကၽြန္ေတာ္ေတြးမရေတာ့ဘူး။

`ဘာ..ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲဗ်´

`ရွင္က ကၽြန္မတို႕ကို တျခားမိန္းမပ်က္ေတြလိုပဲလို႕ထင္ေနတာလား? ကၽြန္မတို႕အဲ့ေလာက္ မရူးႏွမ္းေသးဘူးရွင့္..ဟဲဟဲ။ ရွင့္လို အရူးေလးေတြကို ဒီက အကိုၾကီးေတြဆီေခၚလာေပးဖို႕ ပိုက္ပိုက္ယူထားတာ။ ရွင္ေပ်ာ္ရမွာပါေလ´ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားက ဘာစကားလံုး တစ္လံုးမွ မထြက္ႏိုင္ေသးခင္ ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္နားဆီက ဘဲတစ္ေပြရဲ႕ ေဒသိယစကားသံ၀ဲ၀ဲနဲ႕ မ်ိဳးမ်ိဳးကိုလွမ္းေျပာလိုက္သံကိုၾကားလိုက္ ရပါတယ္။ သူ႕အသံၾကားရတာ မ်ိဳးမ်ိဳးက သူ႕ကိုနည္းနည္း အလွည့္အပတ္လုပ္လို႕စိတ္ခုသြားသံလိုလိုပါပဲ။ ဘာေၾကာင့္သိလဲဆိုရင္ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို လက္ညွိဳးထိုးျပီးေျပာေျပာေနတာကိုး။ သူ႕အတြက္ သေဘာက်စရာ ရုပ္ရည္မ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္မပိုင္ဆိုင္လို႕မ်ားလားဆိုတဲ့ စိတ္ကေလး ဖ်တ္ကနဲေတာ့၀င္မိရပါတယ္။ အဲ့လူ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ မ်က္ႏွာမူလာျပီး ကၽြန္ေတာ္နားလည္တဲ့ စကားသံပီပီသသနဲ႕ေျပာပါ တယ္။

`ဒီေနရာကို ခင္ဗ်ား ဘာေၾကာင့္ေရာက္လာတာလဲသိလား?’

‘မသိဘူးဗ်၊ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေနရာကေန ျပန္ခ်င္ျပီ´

`သူတို႕က ခင္ဗ်ားကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ တစ္ခုခုလုပ္ၾကမယ့္ကိစၥတစ္ရပ္အတြက္ ေခၚလာတာ၊ ခင္ဗ်ားကို သူတို႕က gay လို႕ထင္ၾက တာေလ´

`အာ….ကၽြန္ေတာ္ မဟုတ္ရပါဘူး၊ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ ထြက္သြားလို႕ရျပီလား´ ကၽြန္ေတာ္နည္းနည္းေတာ့ ကၽြတ္ၾကဲစျပဳလာျပီ။ ေၾကာက္စိတ္ နည္းနည္းေလး၀င္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေခ်ာင္းအဖ်ားေလးေတြေတာင္ တဆတ္ဆတ္ခါစျပဳ လာတယ္။

`မရေတာ့ဘူး….အခုအခ်ိန္မွ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ထပ္ရွာဖို႕ဆိုတာ ေနာက္က်ေနျပီ။ အခု ခင္ဗ်ား….နဲ႕ပဲ…´ သူ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကို တည့္တည့္လွမ္းလာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တံခါးမရွိရာကို ေျခလွမ္းဖို႕ျပင္ေတာ့ သူ လမ္းပိတ္ရပ္လိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးေတြကိုဆြဲကိုင္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို နမ္းရႈိက္ပါေရာ။ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြဟာ အံ့အားသင့္ဖို႕ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ႏုညံ့ျပီး ျငင္သာပါရဲ႕။ ေယာက္်ား တစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြဟာ ဒီလိုခံစားခ်က္မ်ိဳးေပးႏိုင္လိမ့္မယ္လို႕ထင္မထားပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ပခံုးေတြကိုျပန္တြန္းျပီး ထြက္သြားဖို႕ထပ္ၾကိဳးစားေပမယ့္ သူက တံခါးေလာ့ခ္်ရွိရာဘက္ျခမ္းမွာ ဖိကပ္ျပီးရပ္ကာ ကၽြန္ေတ္ာ့ကိုယ္လံုးကို ေထြးဖက္ဖို႕ၾကိဳးစား ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အံ့အားသင့္ျပီး ခဏျငိမ္သြားတဲ့ခဏ သူ႕ကိုယ္ေပၚက အက် ႌ၊ ေဘာင္းဘီရွည္ေတြကို ဆြဲခၽြတ္ပစ္လိုက္တာ ထိုးထိုး ေထာင္ေထာင္ျဖစ္ေနတဲ့ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးပဲ ကိုယ္ေပၚမွာရွိေတာ့တယ္။ ဘာလူမ်ိဳးလည္းေတာ့မသိဘူး ထြားၾကိဳင္းသန္မာျပီး အသားအေရကလည္း ညိဳေမာင္းလွသလို ရင္ဘတ္မွာလည္း အေမႊးႏုေလးေတြက အျပိဳင္းအရိုင္းပါပဲ။ သူ႕ငပဲကလည္း အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီခါးစည္းၾကိဳးကေန ေက်ာ္ထြက္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ေနာက္ေက်ာဘက္ကေန တခစ္ခစ္ရယ္သံၾကားရတာေၾကာင့္ ျပန္လွည့္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခဏေနက လူႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္က မ်ိဳးမ်ိဳးကို ကလိေနျပီ အိပ္ရာေပၚမွာ။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးအ၀တ္မရွိၾက ေတာ့ဘဲ မ်ိဳးမ်ိဳးအေပၚ အဲ့ငနဲကတက္ခြေနတာ ေျမွာက္ေနတဲ့ သူ႕တင္သားဆိုင္ေတြၾကားက ခေရပြင့္ကိုျပသေနသည့္အလားပါပဲ။ အဲ့ငနဲ အသြင္အျပင္က အဦးဆံုး ကၽြန္ေတာ္သတိထားမိတဲ့လူနဲ႕အသြင္အျပင္အတူတူပဲ မုတ္ဆိတ္ေမႊး ပါးသိုင္းေမႊးေတြနဲ႕။ အာ…ကၽြန္ေတာ္ ေမ့သြားတဲ့ လွလွနဲ႕ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ အသံထြက္ေနၾကပါတယ္။

ပါးသိုင္းေမႊး မုတ္ဆိတ္ေမႊးရိတ္ထားေသာ ခဏေနက ကၽြန္ေတာ့္ကိုနမ္းဖို႕ၾကိဳးစားတဲ့တစ္ေယာက္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆီျပန္ကပ္လာျပီး ေနာက္ဘက္ရွိ အိပ္ရာေပၚကိုတြန္းလွဲဖို႕ၾကိဳးစားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာ လိင္တူဆက္ဆံတဲ့အေတြ႕အၾကံဳမ်ိဳးလံုး၀မရွိခဲ့ဘူးသလို အခုလို လိင္တူတစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္ကို ေအာက္ကေနေစဖို႕ၾကိဳးစားမယ္လို႕လည္း အေတြးမ၀င္ခဲ့စဖူးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုယ္လံုးကိုတြန္းခြာျပီး လြတ္ေျမာက္ဖို႕နည္းနည္းေတာ့ၾကိဳးစားမိပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုပဲၾကိဳးစား ၾကိဳးစား ထြားၾကိဳင္းတဲ့ သူ႕ကိုယ္ၾကီးနဲ႕ အေပၚကဖိထားတာ အိပ္ရာထဲကိုျမဳပ္ေတာ့မတတ္ပါဘဲ။ ရုန္းကန္ရတာ လက္ပန္းက်သြားေတာ့ ဘာဆက္ျဖစ္မယ္ထင္သလဲ ဟင္? မလႈပ္မရွား ေျခပစ္လက္ပစ္နဲ႕ ငနဲၾကီးလုပ္သမွ်ျငိမ္ေနရေတာ့တဲ့အျဖစ္က်ေရာက္သြားတာေပါ့။ သူတို႕ကို မၾကမ္းႏိုင္ေတာ့ သူတို႕က ကၽြန္ေတာ့္ကိုၾကမ္းတာကိုျငိမ္ျပီး ျပဳသမွ်ႏုရတဲ့ပံုျဖစ္သြားတယ္ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္နံေဘးက အိပ္ရာေပၚမွာလဲ မ်ိဳးမ်ိဳးတစ္ေယာက္ ငရဲေရာက္ေနသလားေအာက္ေမ့ရတယ္ အသံစံုနဲ႕ေအာ္ေနေတာ့တာ။ အိုး….စိုစြတ္ေနတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြဟာ ေယာက္်ားျခင္းမနမ္းဖူးေသာ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို အသည္းယားစဖြယ္တို႕ထိစုပ္ယူလာပါတယ္။ သူ႕လွ်ာေႏြးေႏြးၾကီးကိုလည္း ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းလႊာေတြၾကားကေနတစ္ဆင့္ ထိုးသြင္းဖို႕ၾကိဳးစားပါေသးရဲ႕။ သူ႕လက္အစံုကလည္း ကၽြမ္းက်င္လိုက္တာ လႈပ္ရွားမႈမလုပ္ဘဲ ခဏျငိမ္ေနမိတာနဲ႕တင္ ကၽြန္ေတ္ာ့အ၀တ္ေတြကို ဆြဲခၽြတ္ျပီးျပီ။ မတိုမရွည္ ကၽြန္ေတာ့္ဆံႏြယ္ ေတြကို စုကိုင္လိုက္ျပီးေနာက္ ဒူးေထာက္ထိုင္လိုက္တဲ့ သူ႕ေပါင္ျခံရွိရာကို ငံုကိုင္းေစပါတယ္။ ပက္လက္ျဖစ္ေနရာကေန သူဆြဲေခၚရာကို အလိုက္သင့္ပါလိုက္ရေပမယ့္ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕အတြင္းခံကိုျငိမ္ျပီးၾကည့္ေနမိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို အားမရလို႕လားမသိ သူ႕ေဘာင္းဘီကို ေအာက္ကိုဆြဲခ်လိုက္တာ ၇လက္မနီးပါး သူ႕ငပဲၾကီးဟာ ခုန္ထြက္လာပါေရာ။ တုတ္လည္းတုတ္သဗ် လန္႕ေတာင္ လန္႕တယ္ လံုးပတ္ ၃လက္မေလာက္ေတာင္ရွိမယ္။ ဒါေတာင္ မမာ့တမာနဲ႕ ဆီးစပ္ကျခံဳပုပ္ထဲနည္းနည္းပုန္းေနေသးတာေနာ္။

‘လာစမ္းပါကြာငါ့ေကာင္ရာ….-ုပ္ေပး’ ကၽြန္ေတာ္ မ၀ံ့မရဲ တုန္ေနေသာလက္ဖ်ားေတြနဲ႕ ပထမဆံုးထိကိုင္လိုက္တယ္။ နည္းနည္းၾကမ္းသလိုထင္ရတဲ့ အသားေခ်ာင္းၾကီးတစ္ေခ်ာင္းကိုကိုင္ရသလိုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားေတြနဲ႕ မတို႕ထိခင္မွာ သူ႕ငပဲကိုကိုင္ျပီး ခဏေတာ့ ပြတ္သပ္ ကစားမိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လွ်ာဖ်ားကို အသာထုတ္လိုက္ရင္း သူ႕ငပဲဖ်ားကို တို႕ထိၾကည့္မိေတာ့ အရည္ၾကည္အခ်ိဳ႕ထြက္ေနတာကို အရသာခံမိေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ လွ်ာကိုအျပားလိုက္ထုတ္ထားကာ သူ႕ငပဲတေလွ်ာက္ကိုပဲ လ်က္ျပဳၾကည့္မိေနပါတယ္။ ထိပ္ပိုင္းေလးကို အသာငံုၾကည့္မိတဲ့ခဏ အဲ့လူက မေျပာမဆို ေလ်ာကနဲဖိသြင္းခ်လိုက္တာ ေအာ့အံျပီး အန္ထြက္မိေတာ့မတတ္ခံစားလိုက္ရတယ္ လည္ေခ်ာင္းထဲအထိေလဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ငပဲကိုဆြဲထုတ္ပစ္လိုက္ျပီး အသက္ကို၀၀ျပန္ရွဴရႈိက္ရပါတယ္။

‘ဘာျဖစ္လို႕လည္းကြ? -ီးတစ္ေခ်ာင္းကို မစုပ္ႏိုင္ဘူးလား….ၾကည့္ရတာ မင္း…နည္းနည္းေလးအၾကမ္းခံခ်င္တယ္နဲ႕တူတယ္..’ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို ရစရာမရွိေအာင္ေျပာျပီး စိတ္ကို မခံခ်င္စိတ္ျဖစ္ေအာင္ျပဳလုပ္ခ်င္ပံုေပၚတယ္။ အလုပ္ေတာ့ျဖစ္တယ္ဗ် စိတ္ကသာျငင္း ဆန္ခ်င္ေနေပမယ့္ လက္ေတြ႕က ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ငပဲကိုျပန္ဆြဲကိုင္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲျပန္ထည့္မိပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္လွ်ာဖ်ားနဲ႕ သူ႕ငပဲေခါင္းတစ္၀ိုက္ရစ္၀ိုက္လိုက္ျပီး စုပ္မ်ိဳလိုက္တာ ‘အာ….yeah’ ဆိုတဲ့အသံၾကားရျပန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လည္မ်ိဳေတြ စိတ္တင္းၾကပ္ ေနတာေတြကို အတန္ငယ္ လႊတ္ခ်လိုက္ရင္းသူ႔ငပဲ ကၽြန္ေတာ့္အာခံတြင္းထဲဖိဖိသြင္းလာတာကို လက္ခံေပးျဖစ္လိုက္တယ္။ ဒုတိယအၾကိမ္ သူ႕ငပဲကို ပါးစပ္ထဲက ျပန္ဆြဲထုတ္လိုက္ျပန္ရရင္း အထာျပန္က်ဖို႕ ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳးစားရျပန္ပါေရာ။ တတိယအၾကိမ္မွာ ေတာ့ သူ႔ငပဲေခါင္းကိုပဲ တျပြတ္ျပြတ္စုပ္လိုက္ လွ်ာကစားလိုက္ပဲ လုပ္မိပါတယ္ ကၽြန္ေတာ့္သြားအစြယ္ေတြနဲ႕မျငိေအာင္လည္း ၾကိဳးစား ရတာေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ၾကိဳးစားမႈကို ‘Yeah….-ီးစုပ္စမ္းကြာ…စိတ္ၾကိဳက္စုပ္….ၾကီးတာကိုမင္းၾကိဳက္တယ္မဟုတ္လား….မင္းဖင္ က်ဥ္းက်ဥ္းေလးကို ေသာက္ရမ္း-ိုးခ်င္ေနျပီ….ဆက္စုပ္ကြာ..’ဆိုျပီး အားေပးအားေျမာက္လုပ္တယ္။ ညစ္တီးညစ္ပတ္ေျပာေနတဲ့ စကားသံေတြရယ္ ကားရပ္ေနတဲ့ သူ႕ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းၾကား ဒူးေထာက္ျပီး -ီးစုပ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အေျခအေနေတြက စိတ္ထဲအရမ္းၾကြလာ ကာ ေပါင္ၾကားထဲက ကၽြန္ေတာ့္ ညီဘြားဟာလည္း မာစျပဳလာပါျပီ။ သူ႕စကားသံေတြက အဆက္မျပတ္ထြက္ေနသလို ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ ေတြဟာလည္း ထန္သထက္ထန္လာကာ ကၽြန္ေတာ့္-ီးဟာလည္း စတီးေခ်ာင္းတစ္ခုလိုမာေနေရာ။ အဲတာကို သူသတိျပဳသြားခ်ိန္မွာေတာ့ ေအာက္မွာ ဆင္းရပ္လိုက္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္ေျခအစံုကို ခုတင္စြန္းကိုရုတ္တရက္ သူဆြဲယူလိုက္တာ ကၽြန္ေတာ္ ပက္လက္ျဖစ္ကေရာ။ ေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို အားရပါးရျပန္စုပ္နမ္းလိုက္ကာ သူ႕လက္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ခါးမွာရွိေနစဲ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို အကုန္ခၽြတ္ေပးတယ္။ မိုးေပၚေထာင္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို သူ႕လက္ၾကီးနဲ႕ဆုပ္ကိုင္ကာ ခပ္သြက္သြက္ကစားေပးတာ အရည္ၾကည္ ေလးေတြစို႕ထြက္လာတာကိုျမင္မွ ရပ္ေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာအေပၚနားဆီမွာေတာ့ ေလးဘက္ေထာက္ျပီး ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းလူရဲ႕ ေဆာင့္ ခ်က္ေတြကို ခံစားေနတဲ့ မ်ိဳးမ်ိဳး ရင္သားၾကီးေတြက ခါရမ္းေနတာျမင္ရတယ္။ အို….သူမ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္စုပ္မ်ိဳလိုက္ တယ္ တျပြတ္ျပြတ္ေပါ့ေနာ္။ ေကာ့ေကာ့တက္သြားတဲ့ သူမခႏၶာကိုယ္ေနာက္ပိုင္းကလူကလည္း ၾကမ္းသလားမေမးနဲ႕။ အာ….စိုစိ စိုစိ ကရင္မ္ေတြ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀မွာစိုစြတ္လာသလို ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုျပန္လည္ဆုပ္ကိုင္ေပးတဲ့ ခံစားမႈကိုရလိုက္ေတာ့ ဘာေျပာရမလဲ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားက မေနႏိုင္စြာ ေအာ္ညည္းလုိက္ရင္း သုက္ရည္ေတြကို ပန္းထုတ္ပစ္လိုက္မိပါတယ္။ ေကာင္းကင္ေပၚကို ထိုးတက္သြားျပီး ေျမျပင္ေပၚျပန္ဆိုက္ေရာက္လာတဲ့ ခံစားမႈမ်ိဳးေပါ့။

‘သြား….သန္႕ရွင္းေရးလုပ္လိုက္ဦး’ သူ႕ေအာ္ေငါက္သံၾကားရေတာ့ အခုမွျပီးထားတဲ့အရွိန္နဲ႕ လက္ဖ်ားေျခဖ်ား သာေခြရိုင္ျဖစ္ခ်င္ ေနတာကို ဂရုမျပဳအား ေရခ်ိဳးခန္းဘက္လွမ္းမလို႕တဘက္ကိုယူျပီး ခါးတစ္၀ိုက္ကိုသုုတ္လိုက္မိစဥ္မွာေတာ့ ငနဲက ကၽြန္ေတာ့္ ကို ေနာက္ကေနဆြဲေခၚလိုက္ကာ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ေအာ္ရင္း ပြဲဆူေနတဲ့ မ်ိဳးမ်ိဳးတို႕ရွိေနတဲ့ ခုတင္တိုင္ေတြနား ပစ္ခ်လိုက္တယ္။ ေက်ာနဲ႕ ေမြ႕ရာထိလိုက္ခ်ိန္မွာပဲ မ်ိဳးမ်ိဳးရဲ႕ ဇာတ္လမ္းအဆံုးသတ္ ေအာ္ညည္းသံနဲ႕အတူ အျခားငနဲတစ္ေယာက္ အျပီးသတ္ေနတာ ၾကံဳလိုက္ရပါရဲ႕။ ရွည္လ်ားတဲ့ငပဲၾကီးကို မ်ိဳးမ်ိဳးပစၥည္းထဲကဆြဲထုတ္လိုက္တာ သုက္ရည္ေတြျပည့္ေနတဲ့ ကြန္ဒံုးၾကီးနဲ႕အတူ ေဖြးကနဲထြက္ လာေရာ။ လွလွတို႕အတြဲကလည္း ေရခ်ိဳးခန္းထဲကထြက္လာျပီး မလွမ္းမကမ္းက ဆိုဖာေပၚမွာ လွဲေနၾကတယ္ဗ်။ အိုး….ကၽြန္ေတာ့္ကို ကစားေနတဲ့ ငနဲက ၾကိဳးေခြအခ်ိဳ႕ယူလာျပီး ခုတင္တိုင္ေတြဘက္ မ်က္ႏွာမူေစကာ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြကိုခ်ည္ေႏွာင္ပါေတာ့တယ္။ ေျခေထာက္ေတြကိုပါ ခုတင္ေျခရင္းတိုင္ေတြနဲ႕ခ်ည္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေမွာက္ရက္ၾကီးျဖစ္ကေရာေလ။ က်န္တဲ့လူေတြက ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ ျပီးေနၾကျပီဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ပြဲကို ထိုင္ၾကည့္ေနတဲ့ သေဘာျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ နည္းနည္းေတာ့ ရွက္မိသလိုပါပဲ။ သူတို႕ေတြက ပရက္ရႈိးထိုင္ၾကည့္ေနၾကတဲ့အတိုင္းထင္ရတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕လုပ္သမွ်ကိုေပါ့ေနာ္။ ေမွာက္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ေပၚ သူခြတက္လာရင္း ခုတင္ေဘးစားပြဲပုေလးေပၚက KY Jelly ဘူးကိုလွမ္းယူလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တင္သားဆိုင္ႏွစ္ဖက္ကိုဆြဲ ျဖဲကာ ခေရ၀ကို စူးစမ္းပါတယ္….လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕ကလိလိုက္…ထိုးသြင္း ျပန္ထုတ္ၾကည့္လိုက္…အာ…အမ်ိဳးမ်ိဳးပဲ။

‘Holy shit….မင္းဟာက ၾကပ္ေနတာပဲ….အပ်ိဳစင္ေလးေပါ့ေလ…ဟဲဟဲ…သိပ္မစိုးရိမ္ပါနဲ႕ကြာ သိပ္မနာေစရပါဘူး’ သူ႕ၾကည့္ရတာ ကၽြန္ေတာ္ နာၾကင္မွာကို သိေနသလို ဘယ္လိုျပဳလုပ္ေပးရမယ္ဆိုတာ အထာနပ္ေနပံုပါပဲ။ ေက်ာတြန္႕သြားမိတယ္….ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ စိုစြတ္ေနတဲ့ လွ်ာၾကီးက ကၽြန္ေတာ့ ခေရ၀ ဧရိယာတ၀ိုက္ကို လ်က္ျပဳလိုက္လို႕ဆိုရမယ္။ အာ…ဘယ္လိုၾကီးမွန္းမသိဘူး။ ခဏေနေတာ့ ခပ္မာမာတစ္ခု ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀မွာ ေသြးတိုးစမ္းလာတယ္။ နည္းနည္းနာက်င္တဲ့ ခံစားမႈကို ရရွိလိုက္ပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူဘယ္လိုလုပ္ေနသလဲဆိုတာကို ျမင္ၾကည့္ခ်င္သားပါ။

‘အင္း….မင္းက straight ဆိုေတာ့ သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုလိုက္ေလ်ာရမယ္ဆိုတာမသိေသးဘူး။ မင္း ဖင္ေတြကို အသားကုန္ၾကံဳ႕ထားတာကိုေလ်ာ့လိုက္….ပါးစပ္ဟျပီး အသက္ရွဴထား….စိတ္ထဲဘာမွမထားနဲ႕ကြာ….အိုေက?’ သူ သူေျပာတဲ့အတိုင္း ၾကိဳးစားလိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ခပ္တုတ္တုတ္ငပဲေခါင္းဟာ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲတိုး၀င္လိုက္ ျပန္ထြက္လိုက္ျဖစ္ေနေရာ။ အာ…ကၽြန္ေတာ္ ေဘးဘီၾကည့္မိေတာ့ တျခားအတြဲေတြ ကိုယ္စီျပီးေျမာက္သြားၾကခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္အျဖစ္မရွိလို႕ မျပီးေသးတဲ့ပံုဟန္ခံစားခ်က္၀င္မိသလား ေကာက္ခ်က္ဆြဲရမတတ္ ၾကိဳးစားၾကည့္ခ်င္စိတ္ျဖစ္သြားကေရာ။

“Fuck me.” ကၽြန္ေတာ္ ႏုညံ့စြာေတာင္းဆိုမိပါတယ္။

‘ဘာေျပာတာလဲ….ဘာေျပာလိုက္တယ္…မၾကားရဘူး က်ယ္က်ယ္ေျပာကြ’ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားက ညစ္တီးညစ္ပတ္စကားသံေတြထြက္ လာတာကိုသူပိုၾကားခ်င္ပံုေပၚတယ္။

‘Fuck me!!!’ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္သူမွမရွိဘူး ခံစားလိုက္ကာ ခပ္က်ယ္က်ယ္ပဲေအာ္ဟစ္ေတာင္းဆိုလိုက္တယ္။ သူကလည္း ေခ်ာဆီသုတ္ လိမ္းထားတဲ့ သူ႕ငပဲၾကီးကို ငါးလက္မေလာက္ထိ၀င္ေအာင္ သြင္းခ်လိုက္တာ အပ်ိဳစင္ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ကြဲသြားသလားခံစားရတဲ့ နာက်င္မႈရတဲ့အထိပါပဲ။ အသားကုန္ ကၽြန္ေတာ္ ေအာ္ဟစ္လိုက္ေပမယ့္ သူ႕ငပဲကို ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲကဆြဲႏႈတ္မသြားပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္၀န္းေတြက မ်က္ရည္ေတြ လွိမ့္ဆင္းက်ကုန္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခ်က္ ေအာ္ေလ သူ႕ငပဲကို အဆံုးထိ၀င္ေအာင္ ဖိဖိသြင္းေလ လုပ္တာ အသံေတြေတာင္ျမည္ကုန္သလားထင္ရေရာ။ သူလုပ္ပံုက ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားက ေအာ္ဟစ္သံထြက္ထြက္လာတာကို သေဘာက်တယ္ ေအာ္သံထြက္ေအာင္ ပိုပိုကလိတယ္။ ခဏတာအခ်ိန္ရလာေတာ့ သူ႕ကစားကြက္ေတြေအာက္ ကၽြန္ေတာ္ အဆင္ေျပ ေျပျဖစ္လာတယ္ေလ။ အစကေတာ့ စက္ေသနတ္ပစ္သလို ကၽြန္ေတာ့္ကို -ိုးေနတာ….ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းအံုးေတြကိုဆြဲညွစ္ျပီး ေအာ္ဟစ္ ေနတာလည္းျမင္ေရာ သူ႕ငပဲကို အသာေလးျပန္ဆြဲႏႈတ္ဖို႕လုပ္တယ္။

‘မင္း ေအာ္သံကိုထပ္ၾကားခ်င္တယ္ကြာ…မင္း ဘယ္ေလာက္ၾကိဳက္လဲဆိုတာေျပာစမ္း’ ကၽြန္ေတာ့္ တင္သားဆိုင္ေတြကို ဖ်စ္ညွစ္ကာ မေျပာေျပာေအာင္ ႏႈိးဆြတယ္ဗ်။

‘Oh My God, I Love it. ခင္ဗ်ား -ီးကို ကၽြန္ေတာ့္ -င္ထဲထည့္ေပးေစခ်င္တာ…အာ…သိပ္မဆြပါနဲ႕ေတာ့ဗ်ာ--ိုးပါေတာ့’ မိနစ္အနည္းငယ္ ၾကာျပီးေနာက္မွာ နာက်င္ေနတာေတြ တျဖည္းျဖည္းေလ်ာ့ပါးလာကာ သာယာတဲ့ဖီလင္ကို ခံစားတတ္လာပါတယ္။ သူ႕ငပဲကို အလိုက္သင့္ အလ်ားသင့္လက္ခံဖို႕နားလည္လာတယ္ဆိုပါေတာ့။ သူ ေဆာင့္ေဆာင့္ -ိုးတိုင္း ကၽြန္ေတာ့္ငပဲဟာ ႏုညံ့တဲ့အိပ္ရာခင္းေတြ နဲ႕ ပြတ္တိုက္ေနတာေၾကာင့္ ႏႈိးဆြမႈတစ္မ်ိဳးအျဖစ္ခံစားရကာ ျပန္လည္ ႏိုးၾကြလာရပါတယ္။

‘အာ…..ကၽြန္ေတာ္ ျပီးေတာ့မယ္…ျပီးေတာ့မယ္….Oh Shit’

‘သေဘာက် ပန္းထုတ္ပစ္စမ္း ေဘဘီ…ညစ္ပတ္မွာ စိုးရိမ္မေနနဲ႕’ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ေတာ့မျမင္ရေပမယ့္ ခံစားလိုက္ရတာ အိပ္ရာခင္းေတြ ရႊဲသြားသလို ကၽြန္ေတာ့္ဗိုက္သားေတြလည္း စီးကပ္သလိုျဖစ္သြားရပါတယ္။ ေတာ္ေတာ့္ကိုမ်ားတဲ့ သုက္ရည္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ေနရာအႏွံ႕ ပန္းထုတ္ပစ္လိက္မိတာပါပဲ။ အဲ့အခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ့္ ခေရ၀ၾကြက္သားေတြက ရႈံ႕ပြရႈံ႕ပြနဲ႕သူ႕ငပဲကိုဖ်စ္ညွစ္တာေၾကာင့္ သူ႕အသက္ရွဴသံေတြ ျပင္းထန္လာသလို ေဆာင့္သြင္းခ်က္ေတြဟာလည္း ျမန္ဆန္လာပါတယ္။ ခဏအၾကာမွာေတာ့ သူ႕ေျခဖ်ားေတြ တဆတ္ဆတ္ခါသြားသလို ကၽြန္ေတာ့္ေက်ာျပင္ေပၚကိုသူေမွာက္ခ်လိုက္ကာ ျငိမ္သက္သြားေရာ။ သူ႕ရဲ႕ မေပ်ာ့တေပ်ာ့ ငပဲကို အသာဆြဲ ထုတ္လိုက္ျပီးေနာက္ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ့ၾကိဳးေတြကို သူေျဖေပးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ တစ္ကိုယ္လံုးလည္း ဘယ္လိုေျပာရမလည္းမသိတဲ့ ခံစားမႈမ်ိဳးကို ခံစားလိုက္ရပါတယ္။ တစ္ကိုယ္လံုးကို ေကာင္းေကာင္းေလးအႏွိပ္အနယ္ခံရျပီးေနာက္ အပိုေဆာင္းအျခားရာေလးေတြကို ရလိုက္သလိုမ်ိဳးပါ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ တင္သားဆိုင္ေတြနဲ႕ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားေတြနဲ႕ နမ္းရႈိက္တယ္ ျပီးေတာ့ သူ႕ငပဲခပ္ရွည္ရွည္နဲ႕ ခေရ၀ကို တဘတ္ဘတ္ရိုက္ၾကည့္ျပန္ေသးတာ။ အိပ္ရာခင္းက ႏုညံ့တာေၾကာင့္ေရာ သူ႕ရင္ခြင္က ေႏြးေထြးတာေၾကာင့္ေရာ မေအာင့္ႏိုင္ဘဲ အိပ္ေမာက်သြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အရင္က မိန္းကေလးေတြနဲ႕ လိင္ဆက္ဆံဖူးပါတယ္။ ဒီေန႕ေလာက္ သုက္ရည္ႏွစ္ၾကိမ္သံုးၾကိမ္ ေလာက္မထုတ္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ အိပ္ရာႏိုးေတာ့ သူ႕မ်က္ႏွာကိုေမာ့ၾကည့္မိတယ္ အျခားသူေတြကို ေတြ႕မွမေတြ႕ရေတာ့တာကိုး။

‘သူတို႕ျပန္သြားၾကျပီကြ၊ ဒီမွာ မင္းပစၥည္းေတြ’ ကၽြန္ေတာ့္ ပစၥည္းေတြကို ခုတင္ေျခရင္းနားမွာ အပံုလိုက္စုစည္းေပးထားတယ္။ သူ႕အသံက အရင္ထက္ ပိုျပီး ႏုညံ့တယ္ ညင္သာေနတယ္ဗ်။ ခဏေနက ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ကၽြန္ေတာ့္ကို လိင္ဆက္ဆံခဲ့တဲ့သူ မဟုတ္ဘဲ အျခားတစ္ေယာက္လိုကိုျဖစ္ေနတာ။

‘အင္း….တကယ္ဆို ခင္ဗ်ားနဲ႕ အတူေနခ်င္ေသးတာဗ်..ဒါေပမဲ့’

‘ဒါေပါ့…အ၀တ္ေတြ၀တ္ေတာ့ ငါ မင္းကိုကားေမာင္းျပီး လိုက္ပို႕မယ္’ ကၽြန္ေတာ္အ၀တ္ေတြအကုန္၀တ္ဆင္ျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ္ ရွိရာကိုလွမ္းလာျပီး ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ျငင္သာစြာအနမ္းေခၽြပါတယ္။ ‘ငါ့နာမည္က မင္းသိုက္….အဲ…မင္းသိခ်င္မလားေျပာျပတာပါ’

‘ကၽြန္ေတာ့္နာမည္က ‘ညီဆက္ပိုင္’ပါဗ်။ အဲ…ေတြ႕ရတာ၀မ္းသာပါတယ္လို႕ အခုမွေျပာရေတာ့မယ္’။ သူ သေဘာတက်ရယ္ေရာ။ ႏွစ္ဦးသား အ၀တ္လဲလွယ္ျပီး ပါတာအကုန္သယ္ေဆာင္ကာ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကားကိုစီးျပီး သူတည္းခိုရာဟိုတယ္ကိုလိုက္သြား ျဖစ္တယ္။သူက ကၽြန္ေတာ့္သေဘာပါေအာင္ မလုပ္ဘဲ သူ႕သေဘာအတိုင္း လုပ္ခဲ့မိလို႕ေတာင္းပန္ပါတယ္လို႕ ေတာင္းပန္စကားဆိုေပ မယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကျပန္တုန္႕ျပန္မေျပာျဖစ္ခဲ့ပါဘူးေလ။ သူ ေခၚေဆာင္ခဲ့တာကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္က ေက်းဇူးတင္ရမွာ။ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ရဲ႕ ဖုန္းကြယ္ေနတဲ့ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုကို ျပသေဖာ္ေဆာင္ေပးတယ္ ျပီးေတာ့ ေ၀ငွခြင့္ေပးခဲ့တာကိုး။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီျမိဳ႕က မထြက္ခြာခင္ အလည္အပတ္ခရီးဆံုးတဲ့အထိ ကၽြန္ေတာ္သူနဲ႕အတူ ညေတြကို အခ်ိန္ျဖဳန္းျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုယ္စီ E-mail လိပ္စာေတြ၊ ဖုန္းနံပါတ္ေတြ လဲလွယ္ၾကတယ္ တစ္ေယာက္လိုအပ္ရင္ တစ္ေယာက္ကဆက္သြယ္ဖို႕မွာၾကတယ္။

ခရီးစဥ္ကျပန္ေရာက္ျပီး တစ္လ ႏွစ္လေလာက္အၾကာမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေဘာ့စ္ရဲ႕သမီးနဲ႕ လပ္ထပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ဘ၀ အသစ္တစ္ခုနဲ႕ ဘယ္လိုစိတ္လႈပ္ရွားရတယ္ဆိုတာေတြကို ေျပာျပေ၀ငွျဖစ္သလို အျခားေသာကိစၥေတြကိုလည္း ကိုမင္းသိုက္နဲ႕ေျပာျဖစ္ ေပ်ာ္ရႊင္မိပါရဲ႕။

အင္း….အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ဟာ ျငီးေငြ႕ခ်ိန္မရွိ ….။             

Alex Aung (2 Sep 2014)

Note: ဇာတ္လမ္း ဇာတ္ကြက္သိပ္မရွိေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းတို႕အပ်င္းေျပေပါ့ေနာ္ အားေပးပါဦးလို႕…

Sep 3rd

ယုန္ကေလးရဲ႕ကိုကို (ဇာတ္သိမ္း)

By Alex aung

'ဟုတ္တယ္ Bunny ကိုယ္အခုပဲျပန္ေရာက္တာ'

'မေတြ႕ခ်င္ေသးဘူး ဟုတ္လား? ကိုယ္အရမ္းလြမ္းေနတာကြာ Bunny ကလည္း'

'ကိုယ္လည္းအလုပ္မ်ားတာပဲကြ......Bunny ရာ'

 'မင္းကြာ.....စိတ္တိုတယ္၊ ေမာေမာပန္းပန္းျပန္လာသူကို ရင္၀ ေဆာင့္ကန္တယ္'

'ျပီးတာပဲ.....နက္ျဖန္ေတြ႕ၾကမယ္ အိုေကေလ'

ရင္ထဲထိတ္ကနဲျဖစ္သြားမိတယ္။ စိုးရိမ္တာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ျဖစ္မွမျဖစ္ႏိုင္တာ။ သူ႕အရင္တစ္ေယာက္ကို ျငိခဲ့တာ ေတြကို ေလ။ အခုအလုပ္မအားလို႕ပဲျဖစ္မွာပါ။

အရင္အေခါက္ေတြျပန္လာတုန္းကေတာ့ အေျပးေလးေရာက္ လာျပီး ရင္ထဲခို၀င္ၾကည္ႏူးရတာအေမာ။ ညစ္ေပေနတဲ့ အ၀တ္ အစားေတြကို သူကိုယ္တိုင္ေလွ်ာ္ဖို႕ စီစဥ္ရတာလည္းပါရဲ႕။ ၀ယ္ လာတတ္တဲ့ နယ္ကမုန္႕ကေလးေတြကိုလည္း ႏွစ္သက္စြာစား ေသး။

'ဟူး.....Bunny ရယ္ မခြဲႏိုင္ေတာ့ဘူးကြာ'

x           x           x

၂၀၀၈ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ (၁၁)ရက္ေန႕ ေကာင္းကင္ ၾကီး တစ္ခုလံုးလည္း အံု႕မႈိင္းေနတယ္။ မိုးမ်ားရြာမလားမသိဘူး။ ဆုံေနၾက Moon Bakery ဆိုင္ေလးရဲ႕အေပၚထပ္မွာေစာင့္ ေနမိပါတယ္။ ဘာလို႕လည္းမသိ လမ္းေပၚမွာ ရုံးစုရုံးစုနဲ႕ လူေတြ။

မိနစ္အနည္းငယ္ထပ္ေစာင့္ျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ...သူ ခပ္ေႏွးေႏွး ေျခလွမ္းေတြႏွင့္ ဆိုင္ထဲလွမ္း၀င္လာတာကိုျမင္ရတယ္။ ျပီး ေတာ့......ကြၽန္ေတာ္ထိုင္ေနရာကို တစ္လွမ္းျခင္းတက္လာ တယ္။

သူ႕ကို ဘာမွမေျပာဘဲ ေငးၾကည့္ျဖစ္သလို သူကလည္း ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို စိုက္ၾကည့္ေနတယ္။ ျပီးေတာ့ ေက်ာပိုး အိတ္ ထဲက စာအိတ္ႏွစ္အိတ္ကိုထုတ္ျပီး ကြၽန္ေတာ့္ေရွ႕ခ်ေပး တယ္။

'ကိုကို အဲဒီႏွစ္ေစာင္ထဲက ၾကိဳက္တာေရြးပါ'

'ဘယ္အေစာင္ကိုပဲေရြးေရြးပါ ကိုကိုဖတ္ရမယ့္ ဖတ္သင့္တဲ့ စာပါ'

ဟင္ ကြၽန္ေတာ့္ ဆံပင္ေမႊးေတြေထာင္မ်ားသြားေရာ့လား။ ခါတိုင္းခရီးကျပန္လာရင္ ေရးေပးေနၾက လြမ္းစာေခြမဟုတ္ ျဖတ္စာျဖစ္ေနတာ။

ဖတ္ရင္း သူ႕မ်က္ႏွာေမာ့ၾကည့္ေတာ့ မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္ေတြ ၀ဲလို႕။

'ကိုကိုေျပာေတာ့ မံုရြာက ေကာင္ေလးက ညီ၀မ္းကြဲဆို။ ကိုကို ရယ္ ရက္စက္လိုက္တာ။ သူဟာ Bunny ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း အရင္း ၾကီး ျဖစ္ေနတာ မထူးဆန္းဘူးဆိုႏိုင္ေပမဲ့ ကိုကိုဟာ Bunny တို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္သူျဖစ္ေနတာက ထုူးဆန္းတယ္ ေနာ္။ မင္းရည္းစား ရျပီလားတဲ့။ ဒီေတာ့ ကိုယ့္ရည္းစားဓာတ္ပံုကိုျပသ လို သူလည္းျပတယ္ေလ။ ဘာျဖစ္သလဲဆိုေတာ့ တစ္ေယာက္ တည္း ျဖစ္ေနတယ္ဗ်'

'သူဟာ ညီ၀မ္းကြဲမဟုတ္ဘူးမလား ကိုကို?'

'အင္း...မဟုတ္ဘူး'

'ကိုကိုရာ.....'

'Bunny...Bunny'

မ်က္ရည္ေတြ ျဖိဳင္ျဖိဳင္က်ကာ သူေလွကားကေန ေျပးဆင္း၊ ဆိုင္ထဲကေနေျပးထြက္သြားေတာ့တာ ေ၀ါကနဲ ျပိဳက်လာတဲ့ ဆူးေလဘက္ကလာတဲ့ လူအုပ္ၾကားထဲကိုေလ။ ကြၽန္ေတာ္မ်က္ လံုးျပဴးသြားရသလို ရင္ထဲစိုးရိမ္စိတ္ေတြငယ္ထိပ္တက္ ေစာင့္ ကာ သူ႕ေနာက္ေျပးလိုက္သြားမိတယ္။ လမ္းမၾကီးတစ္ေလွ်ာက္ လိုက္ရင္း ရုပ္ရွင္ရုံထဲေျပး၀င္သြားတာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္လည္း လိုက္သြားကာ သူ႕ေဘးမွာ ထိုင္ခ်ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕ကိုဖက္တြယ္ မိရေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ပခုံးမွာခိုမွီကာ ရႈိက္ၾကီးတငင္ငိုေတာ့တာ ေပါ့။

'ေတာင္းပန္ပါတယ္......ေတာင္းပန္ပါတယ္ Bunny'

'တိတ္ပါကြာ Bunny'

'မင္းကိုတကယ္ခ်စ္တာပါ...ခ်စ္တာပါကြာ'

x           x           x

ေကာင္းကင္ျပင္ၾကီးတစ္ခုလံုး အံု႕မႈိင္းေနျပီ Bunny ေရ..။ မၾကာခင္မွာ မိုးေတြရြာေတာ့မယ္ထင္ပါရဲ႕။ ကိုယ့္ႏွာေခါင္းထဲမွာ ေျမသင္းနံ႕ေလးေတြ ရေနတယ္။

 ကိုယ္တို႕ အတူလမ္းေလွ်ာက္ျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့ ေျမနီလမ္းေလးကို သတိရေသးရဲ႕လား။ သစ္ပင္စိမ္းစိုေနတဲ့ ျမင္ကြင္းကို Bunny ေလးၾကိဳက္တယ္ဆို။

တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္က်လာတဲ့ မိုးစက္ေတြဟာ ကိုယ့္ပုခံုးေပၚကို စိုရႊဲေနျပီ။ ကိုယ္တို႕ထိုင္ေနၾက ခံုတန္းေလးမွာ တစ္ေယာက္ ထဲရယ္ပါ။

မလိမ္ခဲ့ပါဘူး......မလိမ္ညာခဲ့ပါဘူး Bunny ရယ္ ညီ၀မ္းကြဲဆို တာက ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ သူဟာ ခ်စ္သူအျဖစ္ ခံစားသတ္မွတ္ ခဲ့တာမွမဟုတ္တာ။ ညီေလးတစ္ေယာက္အျဖစ္သာ။

မိုးေရေတြနဲ႕အျပိဳင္ ကိုယ့္မ်က္၀န္းမွာလည္း ပုလဲေတြသီကုံုး ေနျပီေပါ့။

အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း မာမီတို႕အေမးကို မေျဖျဖစ္ပါဘူး။ အလိုက္သိတဲ့ ဒယ္ဒီက သားၾကိဳက္တတ္တဲ့ ေကာ္ဖီ ပူေလး ေသာက္လိုက္ပါ အ၀တ္လဲျပီးရင္တဲ့။ သား.....သားရင္ထဲပူ ေနျပီ  ဒယ္ဒီ။

'သား....မင္းဘာေတြခံစားေနရလည္းကြာ? ရည္းစားႏွင့္ အဆင္မေျပဘူးလား?'

'ဒီလို မငိုင္ေနပါနဲ႕ သားနဲ႕ဖူးစာပါရင္ ျပန္အိုေကမွာပါကြယ္'

'သား စတူဒီယိုမသြားဘူးလား?'

ဘာမွ....ဘာမွ စိတ္မပါဘူး ဒယ္ဒီတို႕ေရ။ သား၀မ္းနည္းေနတာ ေၾကကြဲေနတာ ဒိုင္ယာရီေတြ ေရးရင္း သီခ်င္းဆိုေနတာ ရင္ထဲ ပြင့္ထြက္ေတာ့မယ့္ ငိုရႈိက္သံေတြ ဘယ္သူ႕ကိုမွ မၾကားေစခ်င္ လို႕ပါဗ်ာ။

Bunny ရယ္ မင္းအျပံဳးေလးကိုခ်စ္တယ္။ မင္းအနမ္းကိုသတိရ တယ္။ ဂရုတစိုက္ေဖးမမႈကို တမ္းတတယ္။

'ကိုယ့္ကိုမမုန္းပါနဲ႕ Bunny'

x           x           x

'တူ......တူ'

'လူၾကီးမင္းေခၚဆိုေသာဖုန္းမွာ စက္ပိတ္ထားပါသျဖင့္ ေခၚဆို၍ မရႏိုင္ပါရွင္'

'အမိန္႕ရွိပါရွင္'

'မိေဆြ.....Bunny ဒီေန႕ရုံးတက္လား? မလာေတာ့ဘူးဟုတ္ လား?.....သူ...သူဘာေျပာသြားလဲဟင္?'

'မနက္က မန္ေနဂ်ာရုံးခန္းကိုလာတယ္။ Resign လုပ္တာလား မသိဘူးရွင့္'

'ဗ်ာ.....သူေနတဲ့တိုက္ခန္းမွာလည္းမေတြ႕လို႕ပါ။ ဟုတ္တယ္ မိေဆြ ေက်းဇူးပါ'

ဖုန္းေခၚလိုက္ရင္ၾကားေနၾက အသံခ်ိဳခ်ိဳကိုလည္း ေခၚလိုက္ တိုင္း လူၾကီးမင္းဆီက မလြတ္ေတာ့ဘူး။ အိမ္ဖုန္းလည္းမကိုင္။ သြားေနၾက လာေနၾက ေနရာေတြမွာလည္း တေနကုန္ထိုင္ ၾကည့္တာေတာင္မေတြ႕ရ။

သိရဲ႕လား Bunny ကိုယ္မင္းကိုခ်ိဳးခဲ့တာမဟုတ္သလို အေပ်ာ္ အျဖစ္အခ်စ္ေပးတမ္းကစားခဲ့တာ မဟုတ္ရပါဘူး။

'ကိုယ့္ကို ေတြ႕ခြင့္ေပးပါ.....ျမင္ခြင့္ေပးပါ Bunny'

'၀ုန္း'ကနဲ ျမည္သံႏွင့္အတူ လွ်ပ္စီးတစ္ခ်က္လက္သြားတယ္။ မိုးစက္ေတြ ေျမျပင္ကို ခပ္ျပင္းျပင္းေျပးဆင္းလာၾကတာ လူေတြ ဟိုသည္ေျပးလႊား ခိုနားရာ အမိုးရွိရာဆီေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့.....ဦးတည္ရာမဲ့ ကားကိုေမာင္းလာမိတာ မိုး ေတြသည္းေနတဲ့ အေ၀းေျပးလမ္းမဆီ။

'တီ...တီ....အေရးထဲ ကားေတြကလည္း ကိုယ့္လမ္းကိုမေမာင္း ဘူး'

x              x              x

ဥေပကၡာဆိုတာ ျပဳသူကေတာ့မသိေပမဲ့ အျပဳခံရသူကေတာ့ အ ေတာ္ခံရခက္ပါတယ္။ ကိုယ့္ခ်စ္သူကမ်ား ဥေပကၡာျပဳသြားရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ခံရခက္မည္လည္း ကိုယ္ခ်င္းစာၾကည့္ပါလား ဗ်ာ။

ဒီေလာက္တိုးတက္ေနတဲ့ ေခတ္ၾကီးမွာ လူတစ္ေယာက္ကို မင္း မရွာႏိုင္ဘူးဆိုတာ ည့ံလို႕ပဲဆိုရင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္အေတာ္ ညံ့ တာပါပဲ။ သူ႕အလုပ္၊ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ။ ကုန္ကုန္ေျပာရ ရင္ မံုရြာက ေကာင္ေလးကိုေတာင္ မရွက္ႏိုင္အားပဲဖုန္းဆက္ ေမးမိတဲ့အထိ။

 'Online က ေတြ႕တဲ့ေကာင္ေလးဆိုျပီး ေပါ့ေပါ့တန္တန္ သ ေဘာထားလိုက္တာလား အစ္ကိုရယ္..။ အစ္ကို အသစ္ ရွာေန ျပီဆိုေတာ့ ငယ္ေလးအနားမွာ ေနရတာမေပ်ာ္ေတာ့ လို႕ေပါ့ ေနာ္။ ငယ္ေလးကို မခ်စ္ေတာ့ရင္လဲ လံုး၀မဆက္သြယ္ပဲ ထား ခဲ့ပါလားအစ္ကိုရယ္။ အခုေတာ့ သိရက္ႏွင့္မ်ား ရက္စက္တဲ့သ ေဘာႏွင့္ ေမးတာလားဗ်ာ'

တုန္႕ျပန္စကားေတြေတာင္ႏႈတ္က မထြက္မိေတာ့ပါ။ သူေျပာသ လို ကြၽန္ေတာ့္အျပဳအမူေတြက ျဖစ္ေနခဲ့တာကိုးေလ။ကြၽန္ေတာ့္ ရင္ထဲ ေနဆယ္စင္းျဖစ္ေနရပါျပီ။

'၀ုတ္......၀ုတ္'

'ေအာ္...မိေဆြလား....တကယ္လား...သူအိမ္ျပန္ေရာက္ေန တယ္။ သူ႕အေမအတြက္ အစီအစဥ္လုပ္ေနတာ။ ဟာ...ရပါ တယ္ ကြၽန္ေတာ္ဒီေလာက္ေလးသိရတာကိုပဲ ေက်းဇူးတင္လွ ပါျပီ'

'အစီအစဥ္တဲ့....ကိုယ့္ကမၻာထဲက ထြက္သြားမယ့္ အစီအစဥ္ စလုပ္ေနျပီေပါ့?'

x           x           x

'ကိုကိုပဲေျပာခဲ့တာေလ.....Bunny စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ဆိုရင္ ကိုကို႕ ကို မုန္းခ်င္လည္းမုန္းပါ။ ကိုကို႕မ်က္ႏွာကို မျမင္ခ်င္ ဘူးဆိုရင္လည္း မျမင္ေစရပါဘူးဆို။ အခုေတာ့ ေတြ႕ခြင့္ ေတာင္းေနျပန္ပါျပီ'

'အဲဒီကိစၥကို သိသိခ်င္း ကိုကို႕ကို စိတ္နာတယ္၊ ကိုကို႕ကို မုန္း တယ္၊ ေနာက္ဆံုး Bunny လုပ္ေပးႏိုင္တာက ကိုကို႕ကိုနား လည္ေပးလိုက္တာပါ'

'Bunny ဘက္ကိုလည္း ျပန္ၾကည့္တဲ့အေနနဲ႕ ထပ္ျပီး အဲဒီလို စကားေတြ မေျပာပါနဲ႕။ Bunny ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ဘယ္လို နည္းနဲ႕မွ ျပန္ျပင္မွာမဟုတ္ဘူး'။

အရမ္းကိုလည္းရွက္မိပါတယ္....ဒါေပမယ့္ Bunny အမွားကို ျပင္ရမယ္ေလ..။ လူဆိုတာ က်င့္၀တ္ ေစာင့္ထိန္းရတဲ့ သိကၡာ ေတြ အမ်ားၾကီးရွိေသးတယ္။ ဘယ္သူမွမသိပါဘူးလို႕ ေျပာဦးမ လို႕လား ကိုကို...မေျပာပါနဲ႕ေတာ့ ေနာင္ဘ၀ဆိုတာ မရွိဘူးလို႕ မယံုၾကည္တဲ့သူေတြ အတြက္ေတာ့ ဒါေတြကို ဘယ္နားလည္ ပါ့မလဲ...ကိုကိုသာ က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္ပါ။ ေနာက္ျပီး ကိုကို ၀ါသနာပါတဲ့ အလုပ္ေတြကို ၾကိဳးစားလုပ္ရင္း Bunny ကိုခ်စ္တဲ့ စိတ္ေတြကို ေျဖေဖ်ာက္ပါ......

'အခ်ိန္က အေျဖေပးမယ္လို႕ Bunny ယံုၾကည္ပါတယ္ဗ်ာ'

x           x           x

'Shawty had them apple bottom jeans (jeans)
Boots with the fur (with the fur)
The whole club was looking at her
She hit the floor (she hit the floor)
Next thing you know
Shawty got low, low, low, low, low, low, low, low'

တီးလံုးသံေတြၾကားမွာ ျမဴးၾကြလႈပ္ရွားေနၾကတဲ့ လူအုပ္ၾကားထဲ တိုး၀င္လာခဲ့ပါတယ္။ DJ ရဲ႕အထူးျပလက္စြမ္းေတြနဲ႕ သြက္ လက္ေနတဲ့ လူအုပ္ထဲမွာ ကိုယ္ရွာေတြ႕ခ်င္တဲ့လူကို ေတြ႔ရဖို႕ မိနစ္အေတာ္ၾကာတယ္။

'Bunny မင္းရဲ႕ကိုကိုဆိုတဲ့လူ အလုပ္ကိုလည္း ဂရုမစိုက္ ကလပ္ေတြသြားျပီး မူးေနသတဲ့ ငယ္ေလးၾကားတယ္'

'Bunny ရဲ႕ ေဘာ္ဒါ Pioneer မွာအခုေတြ႕ခဲ့တယ္ မူးျပဲေနတာပဲ'

'ကိုကိုဘယ္မွာလဲ အခု? အဲဒီမွာပဲေန.....Bunny လာမယ္'

အိုး.....ကိုကိုရယ္ အရက္သမားစစ္စစ္တစ္ေယာက္ မူးေနသလို ေျခလွမ္းေတြနဲ႕ ကေနတာ Bunny ျမင္ရလို႕သာ ယံုတယ္။ ကိုယ့္သိကၡာကို မထိန္းေတာ့ဘူးလားဗ်ာ။

Bunny သြားဆြဲေခၚလာေတာ့အလိုက္သင့္ပါလာတယ္။ ၀မ္းသာ သြားတာလား ေျပာသမွ် အသာတၾကည္လုပ္တယ္။ ဆိုဖာေပၚ မွာတင္ထားတဲ့ ပစၥည္းေတြသြားယူရင္း သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေက်းဇူးစကားဆိုကာေခၚခဲ့ရေပါ့။

'ကိုကို....အရက္ေတြေသာက္ ၊ ဒီလိုေတြေနျပလို႕ ျပန္လာမယ္ ထင္တာလား? အရက္ေတြေသာက္ျပီး ကိုယ့္ဘ၀ပ်က္ပါျပီဆိုျပီး Bunny ျပန္လာေစခ်င္တာလား?'

Bunny ေၾကာင့္ ကိုကိုဘ၀ပ်က္တာမဟုတ္ဘူး။ ကိုကို႕ေၾကာင့္ သာ အနာဂတ္စိတ္ကူးေတြ အခ်စ္ဆိုတာေတြ ပ်က္စီးသြားခဲ့ ရတာ။

ဟုတ္တယ္ကိုကို Bunny အိမ္ကိုေမာင္းေနတာမဟုတ္ပါဘူး ကိုကို႕အိမ္ကိုေခၚသြားေနတာပါ။ မူးေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ကို စကားေတာင္မေျပာဘူး။ ကိုကိုျဖစ္ေနလို႕သာ....ကိုကိုျဖစ္ေန လို႕သာပါဗ်ာ။

x           x           x

'Bunny.....ကိုကို႕ကိုထြက္ေတြ႕ကြ'

'Bunny မင္းရွိေနတာကို ကိုယ္သိတယ္'

'Bunny....မင္းအိမ္ထဲက ထြက္လာမလား မလာဘူးလား ကိုယ့္ အဆိုးမဆိုနဲ႕ေနာ္'

တကယ့္ကို အမူးသမားတစ္ေယာက္လိုပါလားကိုကို ။ မေတြ႕ ခ်င္ေတာ့ဘူး မေတြ႕လို႕မရဘူးလား ကိုကိုရယ္။ ၾကာရွည္ တင္း ထားႏိုင္မွာ မဟုတ္လို႕ပါ။ ေၾကာင့္ ငယ္ေလးကို ကိုကိုသစ္စိမ္း ခ်ိဳးခ်ိဳးခဲ့တာေတြးမိတိုင္း စိတ္မေကာင္းဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကိုကိုရယ္ မပိုင္ဆိုင္ခ်င္ေတာ့ဘူး။

အရမ္းေပါက္ကြဲေနတဲ့ ကိုကို...ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘာဆိုတာ ေတာင္ ဂရုမစိုက္ေတာ့ဘူး။ အိမ္ေရွ႕မွာ လာျပီး ထြက္ခဲ့ဖို႕ေခၚ ေန တယ္။ ဘယ္အခ်ိန္ ဘာလုပ္တတ္တယ္ဆိုတာ သူသိေန ေတာ့လည္း ဘယ္လိုဆက္ျပီးေရွာင္ရပါ့မလဲ။

'ခြမ္း'

'Bunny ထြက္လာခဲ့.....ကို႕ကို ဒီအခ်ိဳးမခ်ိဳးနဲ႕ေနာ္'

'ကိုကို.....ကိုကိုရယ္ ေက်းဇူးျပဳျပီး အဲဒီလိုမလုပ္ပါနဲ႕...မလုပ္ ပါနဲ႕ဗ်ာ'

'မင္းထြက္လာျပီးေတြ႕ရင္ ဘာမွေပါက္ကြဲစရာမလိုဘူး'

'Bunny....Bunny အိမ္ထဲလိုက္ခဲ့ပါကိုကို လူေတြၾကည့္ေနၾက ျပီ.....ဟာမဟုတ္ရပါဘူး လိုက္ေစခ်င္ပါတယ္ လာပါ'

မ်က္ႏွာနီရဲေနေအာင္ ေဒါသေတြထြက္ေနတယ္။ အရက္လည္း မမူးပါလား။ Sorry ပါဗ်ာ။ ကိုကို႕မ်က္၀န္းေတြမွာ မ်က္ရည္ ေတြ ၀ိုင္းေနတယ္။ အတူတူ ထိုင္ေနၾကရင္း စကားမဆိုျဖစ္ၾကသလို တျခားဘာမွမလုပ္ျဖစ္ပဲ အတူတူရွိၾကတာ ညေန ေစာင္းကေန ညပိုင္း လမ္းမီးေတြ ထိန္လင္းလာခ်ိန္အထိေပါ့။

ကိုကိုၾကိဳက္တယ္ဆိုတဲ့ဟင္းေလးေတြနဲ႕ ညစာကို အတူစားျဖစ္ ၾကရင္း အရမ္းကိုရင္ခုန္လာမိတယ္။ ကိုကို႕မ်က္၀န္း ေတြဟာ လည္း တိမ္းမူးဖြယ္ရာ၊ ႏႈတ္ခမ္းစုစုေလးကလည္း စိုစြတ္လွ်က္။ ဟင့္အင္....ကိုကို။

'ႏြားႏို႕ေလးေသာက္ျပီးမွ အိပ္ေနာ္ကိုကို'

'ဟင့္အင္.....မလုပ္ပါနဲ႕ကိုကို please'

'Bunny ခြင့္မျပဳခ်င္ေတာ့ဘူး......မလုပ္ပါနဲ႕ဗ်ာ'

'..........................'

'.........................'

မညာဘူးကိုကို။ ခ်စ္ေနဆဲပါပဲ။ ကိုကို႕ပံုရိပ္ေတြရွိေနဆဲပါဗ်ာ။ Bunny ရဲ႕ရင္ထဲရွိေနဆဲ ကိုကို႕ပံုရိပ္ေတြကို ကိုကို ကိုယ္တိုင္ မဖ်က္ဆီးပါနဲ႕။ Bunny's ကိုကိုဆိုတာ လိမၼာယဥ္ေက်းသူ တစ္ပါးကို အလိုက္သိတဲ့ ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ ေကာင္ေလးေလ...

မုန္းသြားလို႕ ခြင့္မျပဳတာမဟုတ္ရပါဘူးကိုကို။ အနမ္းေလး ေလာက္သာ ေက်နပ္ပါေတာ့။ Bunny ခ်စ္မိတဲ့ခ်စ္သူအတြက္ Bunnyမွာအခ်စ္ပဲရွိတယ္။ ကိုကိုရယ္ ကိုကို႕ကို Bunnyခ်စ္ေပ မယ့္ လမ္းခြဲရလိမ့္မယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ လူဆိုတာ ဟီရိၾသတၲပ တရားနဲ႕ျပည့္စုံရတယ္။ အရွက္အေၾကာက္တရား .....လူ႕က်င့္၀တ္ဆိုတာေတြေလ.... Bunny သူမ်ား ဆီကျဖတ္ လုတတ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္မျဖစ္ခ်င္ဘူး...မျဖစ္ခ်င္ခဲ့ဘူးဗ်ာ...

ဒီညေလးဟာ အမွတ္တရျဖစ္ေနမွာပါ။ ကိုကို Bunny ကိုဖက္ျပီး ငိုခဲ့ေတာ့ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ အမွန္တကယ္ျဖစ္မွန္း သိလိုက္ရ တာ။ မငိုခဲ့ေပမယ့္ ရင္ထဲမွာ မ်က္ရည္ေတြေခ်ာင္းျဖစ္ေနျပီ။ ကိုကို႔ရင္ခြင္ထဲ ျငိမ္သက္ေနတာကိုပဲ ေက်နပ္ပါေတာ့...။

မဲေမွာင္ေနတဲ့ ညဟာ ပိုျပီးနက္လာသလို ႏွစ္ဦးသား မ်က္၀န္း အၾကည့္ေတြနဲ႕သာေငးစိုက္ၾကည့္ ၾကရင္း အဆံုးသတ္ၾကျပီ။

'Good night Ko Ko! I hope you'll have all good things'

x           x           x

ပထမရက္                     ။ 'လူၾကီးမင္းေခၚဆိုေသာ တယ္လီ ဖုန္းမွာ လိုင္းမအားေသး.....'

ဒုတိယရက္                    ။ 'လူၾကီးမင္းေခၚဆိုေသာ တယ္လီ ဖုန္းမွာ စက္ပိတ္ထားပါသျဖင့္....'

တတိယရက္                  ။ 'တူ.....တူ

                                     'Bunny.....ကိုကိုပါ'

            'တူ...........'

စတုတၴရက္                   ။ 'တူ....တူ'

                                    'ဟုတ္ကဲ့.....သားက Bunny သူငယ္ခ်င္းပါ '             'ခင္ဗ်ာ......သူႏိုင္ငံျခားကိုထြက္သြားျပီ...ဘယ္ႏိုင္ငံကိုလည္းခင္ဗ်ာ?...ဘယ္ေတာ့ျပန္လာမလည္း?.....ဆက္သြယ္လို႕ရ မယ့္ လိပ္စာေလး...'

'သားက ဘယ္သူ႕ကိုမွ မေျပာျပေစခ်င္ဘူးတဲ့ကြယ္'....တဲ့ Bunny ေလးရဲ႕ေမေမကဆိုတယ္။ ေရးခိုင္းခဲ့တဲ့ သီခ်င္းေလးကို ကိုကိုဆိုျပခ်င္တယ္ ေပးခ်င္ပါတယ္။ မပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ခ်စ္ ခြင့္မရေတာ့ဘူးဆိုတာကို သိေနေပမဲ့ ပက္သက္ခြင့္ေလး ေတာ့ လိုခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ။ အခုေတာ့ အေ၀းတစ္ေနရာဆီထြက္သြား ျပီ....ထြက္သြားခဲ့ျပီ။

Bunny ေလးသိရဲ႕လား.....Bunnyရဲ႕ဘ၀ကို မဖ်က္ဆီးခဲ့ပါဘူး ကြာ Bunny ကိုညာခဲ့တယ္ဆိုတာ ကိုသိပ္ခ်စ္လြန္းလို႕ပါ။ လွည့္စားဖို႕အတြက္လည္း မရည္ရြယ္ခဲ့ပါဘူး။ ကိုယ္ေသခ်ာ ဆံုးျဖတ္ျပီးမွ အသည္းထဲက Bunny ကိုေရြးခ်ယ္ခဲ့တာပါ။ သာယာတာမဟုတ္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းအစစ္ေတြ...အစစ္ေတြပါ Bunny ေလးရယ္။

'ခ်စ္တယ္ .... Bunny'

x           x           x

ေအးျမတဲ့ ေလႏုေအးေတြဟာ အင္းယားကန္ေဘာင္ကိုျဖတ္ျပီး သူ႕ေဘးကေန အသာေလွ်ာက္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ဆီ ေရာက္လာ တယ္။ ခပ္ေျဖးေျဖးေျခလွမ္းေတြနဲ႕ ေလွ်ာက္လွမ္းရင္း အိမ္ကို ျပန္လာျဖစ္တဲ့ ေဖေဖာ္၀ါရီလေလးရဲ႕ ညေနခင္း မွာေပါ့။ ကန္ေဘာင္ေပၚမွာေတာ့ ဒြိယံ ဒိြယံအတြဲေလးေတြက ၾကည္ႏူး သာယာေနလိုက္ၾကတာ။ ေဟာ...ေကာင္ကေလး တစ္ေယာက္ က သူ႕ေကာင္မေလးကို ပါးျပင္အနမ္းေပးတာ ႏွင္းဆီခင္းပါး ျပင္ျဖစ္ရင္း ေကာင္ကေလးကို လက္သီးဆုပ္ နဲ႕ထုေလတာ။ လြမ္းဆြတ္မႈဆိုတာ ရိုးမ်ားရိုးေနျပီထင္ေပ မဲ့.....တမ္းတမိသြား ေပါ့။

'ဟုတ္တယ္ မာမီ သားျပန္ေရာက္ျပီ။ အဆင္ေျပတယ္အားလံုး ဒီညေနေတာင္ ျမ၀တီကလႊင့္မယ္'

'သားခဏေနမွ စားမယ္ေလ ။ မဆာေသးလို႕ပါ မာမီ'

'ဒီေန႕လား....သား...သားသူငယ္ခ်င္းေမြးေန႕မို႕ လက္ေဆာင္ ေပးမလို႕၀ယ္လာတာပါ'

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂ရက္ကိုေရာက္ျပန္ေပါ့ Bunny ။ ဒီေန႕ Bunny ေမြးေန႕ေလ။

အခန္းထဲ ၀င္လာရင္း အ၀တ္ဘီရိုၾကီးကို ဖြင့္လိုက္မိေတာ့ အ လယ္ဆင့္အခန္းငယ္ေလးရဲ႕နံရံမွာ ကိုယ္တို႕ႏွစ္ဦးရဲ႕ ဓာတ္ပံု ေလးေတြ၊ Bunny ရဲ႕ ဓာတ္ပံု stand ေလးေတြအမ်ားၾကီး။ ျပီးေတာ့ႏွစ္စဥ္ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ေလးေတြ မပ်က္တမ္းထည္ ေပးေနျဖစ္တာ ဒီေန႕ ျမိဳ႕ထဲသြားရင္း Bunny ၾကိဳက္တဲ့ေရေမႊး ေတြ႕လို႕ ၀ယ္လာျဖစ္တယ္ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ေပါ့...Bunny ၾကိဳက္မွာပါ။

ေမြးေန႕ရွင္အတြက္...သီခ်င္းေလးဆိုျပမယ္။ နားေထာင္ေနမယ္ မဟုတ္လား Bunny?

"ကို႕ရဲ႕အၾကင္နာေတြ နားလည္ေစ

အရာရာမွာ မင္းကေတာ့ ေပးခဲ့သူ

အၾကိမ္ၾကိမ္ခါ အမွားမ်ားလည္း ျပင္မရေတာ့ ကိုရူး

ကြဲေၾကေနပါျပီကို႕ရဲ႕အသည္းေတြ

ရယ္ မင္းအျပဳံးေလးကိုခ်စ္တယ္

အျမဲတမ္းပဲ ျဖဴစင္ႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစား

ဒီကမၻာမွာ ကို႕အတြက္ အႏႈိင္းမဲ့သူေလး

အသက္ဆံုးတဲ့အထိ ခ်စ္ေနဦးမယ္

CHO: မင္းေလး သိႏိုင္ေစ မင္းေလးၾကားပါေစ

ရင္ခုန္သံေတြ မေျပာင္းလဲပဲ သိပ္ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္း

တို႕ ႏွစ္ေယာက္ေ၀းရလဲ ထားခဲ့သစၥာနဲ႕

ဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀း ကို႕ရဲ႕အနားမွာ

သူအျမဲရွိေနမယ္......"

ဂစ္တာေလးကို တိုးတိုးျငင္သာတီးရင္း Bunny အတြက္သီး သန္႕သီခ်င္းေလးကို ဆိုျပေနျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ပါ အခု အခ်ိန္မွာ ကို္တစ္ေယာက္ထဲျဖစ္ေနေပမဲ့လည္း ကိုကိုေက်နပ္ပါ တယ္...။ တကယ္လို႕ ကံတရားကျပန္ဆံုဆည္း ခြင့္ေပးမယ္ဆို ရင္ေတာ့ ကိုကို...အျပစ္ကင္းတဲ့....ရင္ထဲက ကိုကိုအျဖစ္ ျမင္ရ ပါေစမယ္

'အျပစ္ကင္းတဲ့ ကိုကိုေပါ့......Bunny'


Wrote by Alex aung (19/5/2010)

စာၾကြင္း။              ။ ဒီဇာတ္လမ္း၏ ၉၀ %သည္ ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ျဖစ္ျပီး တစ္စံုတစ္ေယာက္နဲ႕တိုက္ဆိုင္ေနသည္ဆိုပါက အဆိုပါ လူကိုပင္ရည္ညႊန္းပါေၾကာင္း။

Sep 2nd

ယုန္ကေလးရဲ႕ကိုကို (အပိုင္း တစ္)

By Alex aung

မိုးရယ္ ရြာခ်လိုက္ပါဗ်ိဳ႕လို႔ လူတခ်ိဳ႕မိုးကိုေခၚၾကတယ္။ မိုးက တာက်ိဳးေအာင္ ကန္သင္းက်ိဳးေအာင္လည္းရြာခ်လိုက္မိေရာ။ သူတို႔မိုးကို မလိုလားၾကေတာ့ဘူး။

'ကိုကို႕ကို တကယ္ခ်စ္ခဲ့တာပါ။ ဘ၀မွာ အဦးဆံုးႏွင့္ အသည္း ထဲ တဆံုးဓားႏွင့္ထိုးသလို စူးစူူးနစ္နစ္ေပါ့။'

'ကိုကိုႏွင့္ လူျခင္းမေတြ႕ခင္ Online မွာ စကားေတြေျပာၾက၊ ကိုယ့္အေၾကာင္း သူ႕အေၾကာင္း ေ၀မွ်ၾက၊ ေပ်ာ္စရာ၀မ္းနည္း စရာ ေတြေျပာေနၾကခ်ိန္တုန္းက ရင္ထဲ တဆတ္ဆတ္ခုန္ေန တာ ယံုမယ္မထင္ဘူး ဘယ္သူမွ။'

'ကိုကိုက ရြာတာမ်ားလြန္းလို႕ မိုးကိုျငိဳျငင္လာတာလား၊ ဒါမွ မဟုတ္ ဖက္စြတ္မိုးေလာက္ ဖံုသိပ္ရုံေလာက္ပဲ ရည္ရြယ္တာ လားဗ်ာ။ တမင္တကာမ်ား ရြာသြန္းေစခ်င္ေရာ႔သလား။'

'အခ်စ္ဆိုတာ ရင္ခုန္ရုံသက္သက္ဆိုရင္ ဘာမွမဟုတ္ေပမဲ့ Bunny ကေတာ့ ေပ်ာ္၀င္သြားခဲ့တာဗ်။'

'ေတာ္ေလာက္ျပီကိုကို အရမ္းခ်စ္ရေပမဲ့ လမ္းခြဲၾကဖို႔ Bunny ဆံုးျဖတ္လိုက္ျပီ။ လမ္းခြဲသင့္ျပီ။'

x              x              x

မွန္ေပၚမွာ ေပၚေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို အနားသတ္ေနတဲ့ ဆံႏြယ္မရွည့္တရွည္ကို နည္းနည္းစုစည္းလိုက္ကာ သပ္ရပ္ ေအာင္ လုပ္လိုက္ျပီးမွ မ်က္ကပ္မွန္ မတပ္ရေသးမွန္း သတိရ တယ္။ ဒီေန႕စတူဒီယိုသြားမွာဆိုေတာ့ မ်က္မွန္ထူထူတပ္သြား လို႔ ဘယ္ျဖစ္မလည္း။

ကိုယ္၀ါသနာပါရာကို လုပ္ေနရရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးၾကြေနတတ္ၾက တာ အမွန္ဗ်။ အခုသီခ်င္းဆိုတာ ၀ါသနာပါတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ သီခ်င္းေတြစဆိုေနရျပီ၊ အတြဲေခြေတြမွာ က်ိဳၾကားပါေနရျပီဆို ေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အိုေကမွ စိုေျပေနပါျပီ။

နားမွာတပ္ထားတဲ့ Head phone ကို အသာျဖဳတ္ သူ႕ေနရာသူ ထားျပီး အသံသြင္းခန္းထဲက ထြက္လာခ်ိန္မွာ ေက်ာပိုး အိတ္ ထဲက ဖုန္းသံက တ၀ုတ္၀ုတ္ ထေဟာင္သေလ။ ပါပီ့အသံေလး သေဘာက်လို႔ ringtone လုပ္ထားတာ။

အစ္ကို ဘာလုပ္ေနလည္း? ထမင္းစားျပီးျပီလားဗ်?'

'No ပါ၊အခုမွ အသံသြင္းျပီးတာကြ၊ ညီေရာ?'

'စားေတာ့မွာဗ်၊ အစ္ကိုၾကိဳက္တယ္ဆိုတဲ့ ဟင္းေတြအိမ္မွာ ခ်က္လို႔ သတိရျပီး ဖုန္းဆက္တာ'

'Good! ညီ့အေမတို႔ ဆိုင္ကိုသြားကုန္လို႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဖုန္းဆက္ေနတယ္ေပါ့ အိမ္ကေန?'

'အစ္ကိုကလည္းဗ်ာ......ဟီး'

'မင္းကခ်စ္ဖို႕ေကာင္းသား၊ ကိုယ့္မွာ ညီမရွိေတာ့ ကိုယ့္ညီငယ္ ေလးတစ္ေယာက္လို ခ်စ္ခ်င္တယ္ ရမလား?'

'အစ္ကို ခ်စ္ခ်င္သလိုခ်စ္'

ခ်စ္ခ်င္သလိုခ်စ္တဲ့ ဘာကိုရည္ရြယ္သလည္း မသိပါဘူး။ ရင္ထဲ ေတာ့ တစ္မ်ိဳးတမည္ျဖစ္သြားရပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ ကြၽန္ေတာ့္မွာ ညီငယ္ေလးမရွိတာ၊ ျပီးေတာ့ ေကာင္ေလးရဲ႕ အစ္ကိုေခၚသံဟာ ၾကည္ႏူးစရာ အေကာင္းသားမဟုတ္လား?

x           x           x

'၀ုတ္၀ုတ္....၀ုတ္'

'ေမာနင္း...ညီ'

'အစ္ကို အခုမွ ထတာလားဗ်၊ တစ္ခုေျပာမလို႕...ညီတို႔...ဟို ခင္ တာလည္းၾကာျပီ မံုရြာကိုလာလည္ပါလား'

'Good တာေပါ့ ကိုယ္လည္း ဒီရက္ပိုင္းအတြင္းအားေနတာ။ မံုရြာလာခဲ့မယ္ေလ။ ညီတို႕အိမ္မွာေတာ့ မအိပ္ဖူးေနာ္.....ဟာ... မတည္းဘူးေျပာတာကြ...မင္းကလည္း'

'အိုေက...အိုေက..ဘိုင့္..အစ္ကိုလည္း ညီ့ကိုခ်စ္ပါတယ္'

ဒီအေတာအတြင္း နယ္ရႈိးေတြမွာ လိုက္ဆိုစရာအစီအစဥ္မရွိတာ နဲ႕အေတာ္ပါပဲ။ မာမီတို႕လည္း အလုပ္မမ်ားတုန္း အလည္ သြား ဦးမွပါ။ ေကာင္ေလးက ေဖာ္ေရြတယ္ ခင္ဖို႕ေကာင္းတယ္။ ဘာ ပဲျဖစ္ျဖစ္ ရင္ထဲမွာ ႏွစ္လိုဖြယ္ ခံစားမႈကိုျဖစ္ထြက္ခံစား ရပါ တယ္ သူနဲ႕ပတ္သက္ရတာ။

အ၀တ္ေတြ အစံုအလင္ထည့္၊ ျပီးေတာ့ ပိုက္ဆံလုံေလာက္ ေအာင္ျဖည့္ကာ အိတ္ထဲထည့္ထားတဲ့ ကားလတ္မွတ္ကို စမ္း ၾကည့္မိေတာ့ ခုလုခုလုနဲ႕။ ႏႈိက္ၾကည့္လိုက္မိမွ ေကာင္ေလး အတြက္၀ယ္ထားတဲ့ iPod ျဖစ္ေနတယ္။ ဆိုထားတဲ့ သီခ်င္း ေလးေတြ သြင္းေပးသြားဦးမွပါပဲ။ ဒါမွ သူေလးနားေထာင္ျဖစ္မွာ။

'ဟုတ္ကဲ့မာမီ..သားမဆိုးပါဘူးဗ်ာ။ မံုရြာက သူငယ္ခ်င္းဆီ အ လည္သြားမွာ။ မေသာက္ဖူး စိတ္ခ်'

ကားဂိတ္သြားခါနီး မာမီ့ကိုကန္ေတာ့ခ်ိန္မွာ စိတ္မပူဖို႕ေျပာရပါ တယ္။ ကေလးမဟုတ္ေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္က တစ္ခါတေလ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕စုျပီး Johnny Walker ေလးေမာ့တတ္တာ ေၾကာင့္ေလ။

x           x           x

'မင္းတို႕မံုရြာကလည္းကြာ လည္စရာသိပ္မရွိဘူးေနာ္။ တစ္ပတ္ ေတာင္မျပည့္ေသးဘူး ကုန္သြားတာပဲ'

'အစ္ကိုကေတာ့လုပ္ျပီ ဒီေလာက္ေတာ့ရွိမွာေပါ့ဗ်'

'ေမေမတို႕ကေျပာတယ္သိလား အစ္ကိုက ခင္ဖို႕ေကာင္းတယ္ ႏွစ္သက္ဖို႔ေကာင္းတယ္တဲ့။ ညီေပ်ာ္သြားတာပဲ'

ေကာင္ေလးတို႕အိမ္မွာ မတည္းျဖစ္ေပမဲ့ မုံရြာဟိုတယ္မွာ အခန္းယူျပီး နားျဖစ္ပါတယ္။ ေရာက္စရက္ေတြမွာေတာ့ ဧည့္ ၀တ္ေက်ပြန္မႈသက္သက္လို႕ထင္ေပမယ့္ ဒီေကာင္ေလး တိမ္း ညႊတ္ပံုကေတာ့ တစ္မ်ိဳး။

အခုလည္း တေနကုန္သြားလာထားတာဆိုေတာ့ ေျငာင္းျငာေန တာေၾကာင့္ ေရခ်ိဳးခန္း၀င္ခဲ့ပါတယ္။ ေကာင္ေလးကေတာ့ ေပး ထားတဲ့လက္ေဆာင္နဲ႕အတူ ခုတင္ေပၚမွာျငိမ့္ေနတာေပါ့။

ေအးျမေနတဲ့ ေရရဲ႕အထိအေတြ႕ေၾကာင့္ တစ္ကိုယ္လံုးလန္း ဆန္းသြားသလို၊ ေရခ်ိဳးဆပ္ျပာရည္အသစ္ကေပးတဲ့ ေမႊးပ်႕ံမႈ ကလည္း စိတ္ကိုေႏြးေထြးေစသား။ အတန္ၾကာ ေရခ်ိဳးျပီး ေနာက္ အခန္းတြင္းျပန္၀င္ခဲ့ေတာ့ ေကာင္ေလး ကြၽန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာဆီကို ၾကည့္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြက ရီေ၀ေ၀ပါ။

'အစ္ကို႕ေဘာ္ဒီကမိုက္တယ္ေနာ္'

'ဒီေမႊးညႇင္းႏုေလးေတြက ဘာေၾကာင့္ရင္ဘတ္ကေန ေအာက္ နားအထိဆက္ေနရတာလဲဟင္'

'အဲဒီေလာက္ ရႈိးမထုတ္ပါနဲ႕ဦးဗ်ာ....ညီ....ညီ'

'အစ္ကို႕ႏႈတ္ခမ္းေတြက လွလိုက္တာ'

'ဟာ...ညီဘာလုပ္တာလည္း မလုပ္ပါနဲ႕'

တရွိန္ထိုး ဆူတက္လာတဲ့ ေသြးေတြ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားဆီေရာက္ရွိ ကုန္ျပီထင္ပါရဲ႕။ တစ္ကိုယ္လံုးတုန္ခါသြားရသလိုပဲ ေကာင္ေလး အနမ္းကြၽမ္းက်င္ေပစြ။ ေနာက္ျပီး သူ႕ရဲ႕ႏူးညံ့တဲ့ ပခံုးသားကို ကိုင္တြယ္မိခ်ိန္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ သူတိုး၀င္လာ တယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကြာ...။

ခါးမွာပတ္ထားတဲ့ တဘက္ျဖဴဟာ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ပံုလ်က္က် ေနသလို ဂ်င္းေတြ တီရွပ္ေတြနဲ႕အတူ iPod ဟာလည္း အတူ လွဲေလ်ာင္းလ်က္။

'အ...အစ္ကို.....'

x          x          x

ကိုယ့္ကိုခ်စ္သည္ဆိုေသာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္၊ ကိုယ့္ကို ဂရုစိုက္ေသာေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရွိသည္ဆိုေတာ့ ေပ်ာ္မိ သလိုပါ။ သူပို႔ေပးေသာ အစားအေသာက္မ်ား၊ အညာအထည္ မ်ား၊ မနက္ခင္းတိုင္းလာေနက် ဖုန္းထဲက အသံ ေတြကလည္း နား၀င္ခ်ိဳျမိန္ေပစြ။

မထူးဆန္းဘူးလား? အစပိုင္းမွာေတာ့ ထူးဆန္းပါသည္။ သူက မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ မဟုတ္ခဲ့ဘူးေလ။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ ရင္ခုန္သံေတြ ပူေႏြးေစတာ၊ ျမန္လာေစတာကို ေပးစြမ္းေန တယ္။

ရန္ကုန္ေရာက္လာရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ တျခားေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕မိတ္ဆက္ေပးတယ္၊ ခင္မင္ေစတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ညီေလးဆိုျပီး အေပါင္းအသင္းေတြဆီ မိတ္ဆက္ေပးျဖစ္တယ္။

အိမ္က မာမီတို႕ကလည္း သူ႕ကိုေတာ္ေတာ္ခ်စ္ၾကတာ။ ဒယ္ဒီ ကဆို သားငယ္လို႔ေခၚသည္အထိ။ ရန္ကုန္ကို သူလာလည္ သည့္အခါ ကြၽန္ေတာ့္အခန္းမွာသာ အတူတူ အပ္စက္ျဖစ္ၾက ေလသတည္းေပါ့။

'ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေနာ္ အစ္ကို....ညီ့ကိုခြဲမသြားရဘူး'

'အစ္ကို႕ကို သ၀န္တိုတယ္သိလား သူတို႕ေတြက ဘာေၾကာင့္ ဖုန္းအၾကာၾကီးဆက္ ဓာတ္ပံုေတြေတာင္းလုပ္ရတာလည္း'

'မိတ္ဆက္ေပးမိတာမွားပါတယ္၊ ညီ့သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေပမဲ့ မ်က္လံုးေတြက အစ္ကို႕ဆီက မခြာေတာ့ဘူး'

'အစ္ကို အိမ္္ေစာေစာျပန္ရမယ္ေနာ္'

x              x              x

ကိုကို လို႔ပဲေခၚမယ္ဗ်ာ။ တစ္ခါမွ ရင္ထဲမျဖစ္ေပၚဘူးတဲ့ ရင္ခုန္မႈ ေတြ ကိုကိုနဲ႕မွျဖစ္ေပၚတာ။ ကိုကိုက စကားေျပာ ေကာင္း တယ္။ Online မွာဆို အသံခ်ိဳခ်ိဳႏွင့္ အျမဲေပ်ာ္ရႊင္ေစတာ။ အ ေတာ္လည္း တတ္ႏိုင္တယ္ ရင္ခုန္သံေတြ ဆူတက္လာေအာင္ သူအျမဲလုပ္တယ္။

စခင္ကာစကေတာ့ အခုပံုစံမဟုတ္ပါဘူး။ ခပ္တည္တည္ၾကီးနဲ႕ စကားေျပာတာကလည္း ေတာင့္ေတာင့္ၾကီး။ သံုးေလး ရက္ ေလာက္ၾကာေတာ့ အဲဒီ့ပံုစံမဟုတ္ေတာ့ဘူး အစအေနာက္ ေလးေတြ ဟာသေလးေတြႏွင့္။

ရင္ထဲဘာျဖစ္မွန္းမသိဘူးဗ်ာ။ လူတစ္ေယာက္အေပၚ မျမင္ဘူး ပဲ ဒီေလာက္ေပ်ာ္၀င္သြားမိေစတယ္ဆိုတာ။ စကားလံုး ေတြ ေၾကာင့္ ဟုတ္ဟန္မတူပါဘူး ကိုယ္တိုင္က အစိမ္းသက္သက္ ျဖစ္ေနလို႔လား အခ်စ္နဲ႕ေလ။

မနက္ မနက္ အလုပ္ကိုေရာက္ေတာ့လည္း သူေျပာတဲ့စကား ေတြကိုၾကားေနတာ။ အိမ္ေရာက္လို႕ အ၀တ္ေတြလည္း ေတာ့ လည္း သူၾကိဳက္တဲ့ အက်ႌအေရာင္ေလးေတြကို သတိရေန တယ္။ ထမင္းစားေတာ့ေရာ သူၾကိဳက္တယ္ဆိုတဲ့ ဟင္းေလး ေတြ....ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ အခ်ိဳတည္းဖို႕ မလိုင္လံုးစားရင္ ေတာင္ ရင္ထဲခ်ိဳျပီး ေအးႏွင့္ေနျပီ။

ကဗ်ာဆန္တဲ့ ရင္ခုန္မႈေတြ ျဖစ္ေပၚေနရျပီပဲ။

'ခ်စ္တယ္ ကိုကို'

x           x           x

'ဟုတ္ကဲ့....ဟုတ္ပါတယ္ဗ် ထိုင္ပါ'

'ကိုယ္တို႕ အခုမွေတြ႕ျဖစ္ၾကတာေနာ္ အျပင္မွာ...မင္းက ကိုယ့္ ထက္ငယ္တာပဲ'

'ကိုယ္ကလား....နည္းနည္းပဲၾကီးတာပါဗ်ာ...အသက္..အသက္'

ကိုကို မသိပါဘူး ညီံေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြေအးစက္ေနတယ္ဆို တာ။ စကားေတြေျပာေနရတာ တိမ္ေတြထဲလြင့္ေန သလိုပါပဲ။ ေအာက္ေျခလြတ္ေနတဲ့ ခံစားမႈမ်ိဳးျဖစ္ေနတာ။ ကိုကို ဘာေတြ ေျပာေနလည္း.. ညီကေတာ့ ရင္ခုန္ေနတာကိုပဲ သိတယ္ဗ်ာ..။

'Bunny လို႕ေခၚမယ္ကြာ မင္းေလးက ယုန္ေလးနဲ႕တူလို႔'

'ဟြန္...ကိုကို...အဲ ကိုကိုလို႔ေခၚမယ္ေနာ္'

'ဒါေပါ့....ကိုသိပ္ေပ်ာ္သြားျပီ Bunny မင္းေလးက ခ်စ္ဖို႕ တကယ္ေကာင္းတာပဲ'

ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတယ္တဲ့လားကိုကို။ ကိုကိုေခၚသလိုဆို Bunny ရင္ထဲမွာလည္း ထို႕အတူပါပဲဗ်ာ။ အတူအျပင္ကိုထြက္ ျမိဳ႕ထဲ ေလွ်ာက္သြား သီခ်င္းစီဒီေတြ၀င္ၾကည့္ လမ္း၂၀ နားက ဖက္ ထုပ္ဆီခ်က္တို႕ သံေစ်းထိပ္နားက ေကာ္ေၾကာ္တို႕ စားရတာ အားလံုးဟာ အရသာကိုရွိလို႕ ဒီေန႕ဟာ။

'Don't leave me alone Ko Ko'

x           x           x

ခင္ဗ်ားေလးကေလ တဲ့တိုးၾကီးပဲေျပာတယ္။ တဖက္သား ဘယ္ လိုခံစားရမယ္ဆိုတာ ထည့္မစဥ္းစားဘူး။

Bunny မွ ငါးပိရည္မက်ိဳတတ္တာ၊ တျခားဟင္းေတြကေတာ့ အ ဆင္ေျပတယ္မဟုတ္လား?

ကိုကို အ၀တ္လဲျပီးရင္ ထမင္းစားျပီး ေဆးေသာက္လိုက္ေနာ္။ ကိုယ္ေငြ႕နည္းနည္းရွိခ်င္တယ္။

ကိုကိုရုံးကိုလာၾကိဳတာ အရမ္းေပ်ာ္တာေပါ့ဗ်။ 'Bunny အခုရုံး ခဏျပန္သြားရဦးမယ္။ ကိုကို ေနခဲ့ဦးေနာ္ Bunny ျပန္လာမွ အိမ္ကို လိုက္ပို႔ေပးမယ္ေလ'။

'စိတ္မဆိုးပါဘူး ကိုကိုရယ္၊ ပြင့္လင္းတာၾကိဳက္ပါတယ္။ ကိုကို႕ မာမီခ်က္တာလိုေတာ့ ဘယ္ဟုတ္ပါ့မလဲ။ ကိုယ္ခ်က္ေကြၽးတာ ကို သေဘာမက်ဘူးဆိုျပီး နည္းနည္းေတာ့ ေအာင့္တာေပါ့ဗ်'

'ေနေကာင္းပါေစ ကိုကို'

x           x           x

မိုးဖြားေလးေတြက်တဲ့အခ်ိန္မွ ကိုကို႕ဆီဖုန္းဆက္ရမွာကို အား တင္းျဖစ္တယ္။ ကိုကိုစိတ္ခုသြားသလားမသိ။ Bunny.... Bunny အေတြ႕အၾကံဳမရွိေတာ့၊ ေနာက္ျပီး....Bunny ေၾကာက္ လို႕ပါကိုကိုရယ္။

Bunny တို႕ေတြ႕ျဖစ္ၾကတာ ဒီကိစၥက အေရးပိုၾကီးေနသလား? ကိုကိုခဏ ခဏေတာင္းဆိုတာကို  မလိုက္ေလ်ာႏိုင္ တာ ေၾကာင့္ ကိုကိုရွက္ျပီး စိတ္ခုသြားတယ္။

ကိုကိုနဲ႕မေတြ႕ရတာ Bunny မေနႏိုင္ဘူး ကိုကို၊ ကိုကို႕ကို Bunny တကယ္ခ်စ္သြားျပီဗ်ာ။ ကိုကို႕ စိတ္သေဘာအတိုင္း လိုက္ေလ်ာ ပါေတာ့မယ္။ ကိုကိုသာ Bunny ကို အထင္ေသး တန္ဖိုးမထားတာမ်ိဳးေတြ မျဖစ္ေပၚေအာင္ ျပဳမူေပးပါလို႕။

'ကိုကို Bunny တို႕ ေတြ႕ေနၾက ဆိုင္ေလးကိုလာခဲ့ေနာ္။ ဘာ မွမလုပ္ပါဘူးဗ်ာ ကိုကိုနဲ႕ေတြ႕ခ်င္လို႕'

ဆိုင္ထဲ ထိုင္ေစာင့္ျဖစ္တဲ့ခဏ ရင္ထဲမွာ ရင္ခုန္သံအရမ္းျပင္း ေနသလို ခံစားရတယ္။ သူ႕ကိုခ်စ္ရင္ သူ႕ဆႏၵအားလံုး လိုက္ ေလ်ာရမွာဆိုေတာ့ ကိုယ္တကယ္လိုက္ေလ်ာႏိုင္ပါ့မလားေတြး ျပီးေတာ့....

'ဟုတ္...ေကာ္ဖီေအးမွာထားေပးတယ္ ကိုကို'

'Bunny ေမြးေန႕သကၠရာဇ္ကို မွတ္မိလား ကိုကို? Bunny လက္ကိုင္ဖုန္း password ကအဲဒါပဲ။ ဖြင့္ျပေပးပါလား'

'ဟာဗ်ာ ကိုကိုကလည္း ေသခ်ာမၾကည့္ဘူး၊ ပြင့္တာေတာ့ ပြင့္တာေပါ့ ျပန္ဖြင့္ျပီး ဖုန္း screen ကို ၾကည့္ေလဗ်ာ'

'ဟုတ္တယ္ ေတြ႕ျပီလား Bunny Love Ko Ko ဆုိတဲ့ စာတမ္း ေလးကို'

'ရွက္တယ္ဗ်ာ....ခ်စ္တယ္ဆိုမွေတာ့ ကိုကုိ႕သေဘာေပါ့'

ကိုကို အရမ္းေပ်ာ္သြားတာ ေက်နပ္ပါတယ္။ မ်က္ႏွာမွာ အျပံဳး ကိုေ၀လို႕။ အျမဲေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္တာ ျပံဳးေနေစခ်င္တာ Bunny ဆႏၵပါ။

ဒါေပမဲ့ကိုကို.....Bunny ေၾကာက္ေနသလိုပဲ တစ္ခုခုကို...

x           x           x

'ရႊတ္....ရႊတ္..ေဟ့'

'ကိုကိုက ဘာေၾကာင့္ လွည့္လွည့္ၾကည့္ရတာလည္း ေခၚသံ ၾကားတာနဲ႕။ ကိုကို႕နာမည္ကို ေခၚတာမွမဟုတ္တာပဲ'

'Bunny ကလည္းကြာ ကိုယ္က မ်က္မွန္ပါ၀ါမ်ားေတာ့ တည့္ တည့္ၾကီးတိုးတာေတာင္ မျမင္ဘူး။ မ်က္စိမႈန္တဲ့အျပင္ နား မၾကားဘူးလားထင္မွာစိုးလို႕ပါကြာ'

'ဟုတ္ပါျပီ'

'ကိုကို ဒီသီခ်င္းေလးကို Bunny အတြက္ သီခ်င္းအျဖစ္ေရးေပး ပါလားဗ်ာ'

'Wan Lee Hon ရဲ႕ သီခ်င္းေလးကို Bunny အတြက္လက္ ေဆာင္အျဖစ္ေရးေပးပါလား? ကိုကိုနားေထာင္ျပီးရင္ ၾကိဳက္ သြား မွာပါ သူ႕ရဲ႕သံစဥ္ေလးေတြကို။

'ကိုယ္ ေကာ္ပီေတာ့မဆိုခ်င္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ Bunny အတြက္သီး သန္႕အျဖစ္ေရးေပးမွာေပါ့ '

'အင္း... ကိုကိုေရးေပးပါ့မယ္ေလ'

သီခ်င္းဆိုတာ သံစဥ္လွလွေလးေတြနဲ႕ ဖြဲ႕စည္းထားတတ္ၾက တယ္။ သီခ်င္းမ်ားစြာထဲမွာ ကိုယ့္အတြက္ အထူးရည္ရြယ္ ထား တဲ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ နားေထာင္ ရတာ။ အထူးသျဖင့္ ကိုကို႕ႏႈတ္ဖ်ားက ထြက္က် လာမယ့္ သီခ်င္းခ်ိဳခ်ိဳကို နားေထာင္ပါရေစ။

ကိုကို ဂစ္တာတီးျပီး သီခ်င္းဆိုတဲ့အခါ ကိုကို႕မ်က္ႏွာေလး ၾကည့္ျပီး သံစဥ္ေၾကာမွာ ေမ်ာရတာ Bunny ေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္ တယ္

'ကိုကို ေတးသီငွက္ေလးနား အျမဲေနခ်င္သူ Bunny ရယ္ပါ'

x           x           x

'ကို႕ရဲ႕အၾကင္နာေတြ Bunny နားလည္ေစ

အရာရာမွာ မင္းကေတာ့ ေပးခဲ့သူ

အၾကိမ္ၾကိမ္ ခါ အမွားမ်ားလည္း ျပင္မရေတာ့ ကိုရူး

ကြဲေၾကေနပါျပီ ကို႕ရဲ႕အသည္းေတြ'

နယ္ရႈိးပြဲလာဆိုရင္း ကိုေရးေပးထားတဲ့ သီခ်င္းတစ္ပိုင္းတစ္စကို ဆိုညည္းမိေနျခင္းပါ။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ အသည္းထဲမွာ သူပဲ ရွိပါေတာ့တယ္။ ဟုတ္တယ္ ကိုပဲတကယ္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ၾကာ လာေလေလ ရင္ထဲပိုသိလာေလျဖစ္ေနပါျပီ။ မနက္ခင္းတိုင္း လာေနက် ဖုန္းသံေလးကလည္း တိတ္ဆိတ္ေနတာၾကာျပီ။ အဲဒီ့ဖုန္းသံကို ကြၽန္ေတာ္ ေမ႕ခ်င္ေနျပီျဖစ္ သလို မေမွ်ာ္လင့္ခ်င္ ေတာ့ပါဘူး။

Bunny ႏွင့္ ေတြ႕ျဖစ္ၾကတာ အဦးအစမဟုတ္ခဲ့ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ တကယ္ခ်စ္မိသြားျပီ။ သူလည္းပဲခ်စ္တယ္ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္သိတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာမ်ား ကြၽန္ေတာ္တို႕အတြဲေတြ လက္ထပ္ခြင့္ရၾကရင္ သူႏွင့္သာ လက္ထပ္မွာ။

'၀ုတ္...၀ုတ္'

'အင္း....လားရႈိးမွာဟုတ္လား ေအာ္အမ်ိဳးေတြဆီသြားလည္တာ လား ညီ'

'အဆင္ေျပပါတယ္၊ ဘယ္လိုမွ မထင္ပါဘူး၊ ညီအဆင္ေျပရင္ ျပီးတာပါပဲ'

'အိုေက ဘိုင့္'

See you လို႕မေျပာဘဲ ဖုန္းပိတ္လိုက္တယ္။ ဖုန္းသံကိုမေမွ်ာ္ လင့္ပါဘူးဆိုမွ ၾကားရပါတဲ့ ဖုန္းသံေလးပါ။ မံုရြာက ေကာင္ေလး ဆက္တာေလ။ လားရႈိုးက အမ်ိဳးေတြဆီသြားလည္သတဲ့။ သူ႕ အသံၾကားရတာ ရင္ထဲဘယ္လိုမွ မခုန္ေတာ့ပါ။ သူ႕အလိုလို ျဖစ္ေနတဲ့ ျဖစ္တည္ေနတဲ့ ခံစားခ်က္ျဖစ္မွန္း ကြၽန္ေတာ္သိ တယ္။

'မင္းအဆင္ေျပပါေစညီ'

x           x           x

ေလာကၾကီးထဲ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ဂရုမစိုက္ဘဲ ကြၽန္ေတာ္နဲ႕ Bunny လက္ျခင္းခ်ိတ္ကာ ေလွ်ာက္သြားေနၾကတယ္။

ျမိဳ႕ထဲအႏွံ႕၊ ဘုရားေတြ၊ ဥယ်ာဥ္ေတြ ေနရာမ်ားစြာကိုလည္း ေရာက္ပါတယ္။ ခိုကေလးေတြ အစာေကြၽးရင္း ႏွစ္ဦးသား ၾကည္ႏူးၾကတာလည္းအခါခါ။

မင္းေလးရယ္လိုက္ရင္ အရမ္းခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတာပဲ Bunny ။ မင္းအျပံဳးေတြကို တစ္သက္လံုးပိုင္ဆိုင္ခ်င္လိုက္တာ။ ပိုင္ ဆိုင္ခြင့္ရေအာင္ကိုယ္ၾကိဳးစားမယ္။

Bus ေပၚမွာ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ခ်ိဳခ်ဥ္ခြင့္ေကြၽးျဖစ္ ေတာ့ စပယ္ယာက မ်က္လံုုးၾကီးျပဴးလို႕။ ေယာက္်ားေလး ႏွစ္ ေယာက္က ဒီလိုၾကင္နာျပၾကဖို႕လိုသလားေပါ့ေလ။

‘ကိုေလး...ကိုေလး....ထေတာ့ေလဗ်ာ ခဏေနရန္ကုန္ျပန္ဖို႕ ကားေရာက္လာေတာ့မွာ’

‘အင္း...ေက်းဇူး...ရည္းစားကိုလြမ္းျပီး ငိုက္သြားမိတာဗ်...ဟဲ ဟဲ’

‘ျဖစ္ရမယ္....ဒီမွာ ကိုေလးအၾကိဳက္ လိေမၼာ္ရည္ေသာက္လိုက္ ဦး ပရိတ္သတ္တစ္ေယာက္က လက္ေဆာင္တဲ့ လာေပးသြား တာ’

‘ေက်းဇူး’

To be continued....

Aug 30th

ဖုန္းထဲထည့္ျပီး ဖတ္ၾကမယ္

By Alex aung
ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေရးျဖစ္ခဲ့ေသာ လိင္၀တၳဳမ်ား၊ အခ်စ္၀တၳဳအခ်ိဳ႕ ႏွင့္ ေဆာင္းပါးေတြအျပင္ အျခားေသာ ဗဟုသုတရဖြယ္ ျပန္လည္ေ၀ငွျဖစ္ခဲ့သည့္ ေဆာင္းပါး ၀တၳဳမ်ားကို အြန္လိုင္းေပၚအခ်ိန္ျပည့္မရွိႏိုင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းမ်ား အဆင္ေျပေစဖို႕ Application (.apk) ေလးတစ္ခုဖန္တီးျဖစ္ခဲ့ပါျပီ။ နာမည္ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ပဲေပးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ 

အဲဒါကုိေတာ့ နားလည္ေပးပါေနာ္။ Logo ေလးကေတာ့ Cupcake (rainbow color) ေလးနဲ႕ပါ။

Application Name – Alex Aung


ေနာက္တစ္ခုရွိပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ျဖစ္တဲ့ က်န္းမာေရးေဆာင္းပါး၊ ဘာသာေရး၊လူမႈေရးေဆာင္းပါးေတြ၊ သတင္းေတြ၊ အခ်က္အျပဳတ္၊ အလွအပ၊ ဖက္ရွင္၊ပညာေရး၊ ကဗ်ာစသျဖင့္မ်ိဳးစံုကို ေန႕စဥ္ တစ္ခုခုတင္ျဖစ္ေနတဲ့ ဘေလာ့ခ္ေလးပါ။ 

သူ႕ကိုေတာ့ ေရႊမင္းသားဆုိတဲ့ နာမည္ေလးေပးျဖစ္ပါတယ္။ လိုဂိုက ပန္းသီးအစိမ္းေရာင္ေလးနဲ႕ပါ။

Application Name – Shwe Min Thar



(ကၽြန္ေတာ့္ application ေလးကို ႏွိပ္ျပီးဖြင့္လိုက္လို႕ဘာမွမျမင္ရေသးရင္ ဒါမွမဟုတ္ အသစ္တင္တဲ့ပို႕စ္ကိုျမင္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အြန္လိုင္းကိုဖြင့္ Menu Key ေလးကိုႏွိပ္ကာ Update All ဆိုတာေလးကို ထပ္မံေရြးကာ ပို႕စ္ေတြကို ေဒါင္းႏိုင္ပါတယ္လို႕ေနာ္။)


Aug 18th

A Dream That Came True

By Alex aung

ေသာၾကာေန႕ သခၤ်ာအတန္းခ်ိန္၀ယ္ စာသင္ခံုေတြရဲ႕ေနာက္ဆံုးတန္းမွာ တိတ္တဆိတ္ ထိုင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာ ရစ္တာကိုသိပ္မခံရခ်င္ တာေၾကာင့္ရယ္ သိပ္ျပီးစိတ္မ၀င္စားတဲ့ သင္ခန္းစာျဖစ္တာေၾကာင့္လဲပါမယ္။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာ တစ္ခါဖူးမွ် မခံစားဖူးတဲ့ အခ်စ္စိတ္ကို စတင္ေတြးေတာေစခဲ့တဲ့ ေနမ်ိဳးေအာင္ဆိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ အေၾကာင္း ဆန္းစစ္ေတြးဆခ်င္တာေၾကာင့္လည္း ပါမွာေပါ့ေလ။ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ သူ႕အသြင္အျပင္က တစ္ပါးသူကို ဂရုစိုက္တတ္တဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ၀တ္ခ်င္တာ၀တ္ေပမယ့္ ဖက္ရွင္ေတာ့က်ပါတယ္။ ဆံပင္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးေတြက မရွည္တရွည္ ေ၀့၀ဲလို႕ လမ္းေလွ်ာက္မ်ားသြားရင္ေလ။ သူ႕ခႏၶကိုယ္ကလည္း ပိန္တယ္ထင္ရေပမယ့္ တကယ္ၾကံ႕ခိုင္ေသာ ၾကြက္သားမ်ားႏွင့္ဖြဲ႕စည္းထားတာပါ။ ရယ္ျမဴးေနဟန္သူ႕မ်က္၀န္းေတြကလည္း သူ႕အေၾကာင္းကို ရင္ဘတ္ထဲထည့္ထား ေလာက္ေအာင္စြမ္းပါတယ္။ ပထမႏွစ္ Freshman ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္တို႕ အတန္းကေက်ာင္းသားေဘာလံုးအသင္းမွာ ကပၸတိန္လုပ္ခဲ့တာ အခုအခ်ိန္ထိပါပဲ။ နက္ေမွာင္ေသာ ဆံႏြယ္ေတြ၊ မ်က္၀န္းနက္နက္ေတြ…ၾကံ႕ခိုင္ေသာ ခႏၶာကိုယ္ရယ္ အျမဲလိုလို လန္းဆန္းတက္ၾကြေနေတာ့တာ။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း ပိန္တဲ့အထဲမွာပါတယ္ဆိုေပမဲ့ သူ႕လိုၾကြက္သားေတြ နဲ႕ၾကံ႕ခိုင္တဲ့ပံုမေပၚပါဘူး အသားျဖဴေတာ့ ပိုးဟပ္ျဖဴလို႕ေခၚၾကသလိုေလးပါ။

သူ႕ကိုခ်စ္စိတ္၀င္မိခဲ့တာက လူပ်ိဳေဖာ္၀င္ျပီးစ ၈တန္းႏွစ္ေလာက္ကတည္းကပါဆိုေတာ့ သူ႕ကိုအၾကြင္းမဲ့ ႏွစ္သက္စြဲလမ္း ျခင္းနဲ႕ ေနထိုင္ခဲ့တာ ငါးႏွစ္ေလာက္ရွိျပီေပါ့ေနာ္။ သူ႕အေၾကာင္းေျပာျပရရင္ အဦးဆံုးသတိထားမိမွာက ၾကင္နာတတ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ အဲ…ေဘာလံုးအားကစားသမားတစ္ေယာက္လို ေယာက္်ားပီသျပီး မာထန္ေနတဲ့ပံုစံက အံ့ၾသေလာက္ ေအာင္ ၾကင္နာတတ္သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတာပါပဲ။ ျပီးေတာ့ ေပါင္းရသင္းရတာေကာင္းတယ္ Friendly ျဖစ္တယ္ သက္ေသာင့္သက္သာရွိသလိုခံစားရတယ္၊ ဘယ္အခ်ိန္ၾကည့္ၾကည့္အဲ့ပံုစံဆိုေပမယ့္ တစ္ခါတေလေတာ့ ငါသိငါတတ္ လုပ္တတ္သလိုပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ဆို သူ႕ေၾကာင့္အျမဲလို ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ေနရတတ္တာ။ သူ႕ကိုျမင္လိုက္တာနဲ႕တင္ ရင္ထဲ ျမဴးသြားသလို ခံစားရပါတယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာပါ။ သူ႕ကိုနမ္း…..ကိုယ္နံ႕ေလးကိုရွဴရႈိက္….အာ….အဲ့အေတြ႕အၾကံဳ ေလးရရင္ျဖင့္ တကယ္စစ္မွန္တဲ့ ခ်မ္းေျမ႕ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရေလာက္တယ္။

`ကလင္….ကလင္´

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စိတ္ကူးနဲ႕အရူးထေနျခင္းဟာ ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းလင္းထိုးသံေၾကာင့္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ႏိုးထခဲ့ရပါတယ္။ ေရွ႕က ဆရာက လည္း အိမ္စာ Assignment ေတြကိုလုပ္ခဲ့ဖို႕ အတန္းထဲကထြက္ေနတၾကတဲ့ေက်ာင္းသားေတြကို ေအာ္ျပီး ေျပာေနပါရဲ႕။ ေနမ်ိဳးေအာင္ ကို ကၽြန္ေတာ္က ေနမ်ိဳးလို႕ေခၚတာဗ်။ သူ အတန္းထဲကထြက္မသြားဘဲ ကၽြန္ေတ္ာ့ရွိရာကို လွမ္းလာျပီး ေဘးမွာ၀င္ထိုင္လိုက္တယ္။ `ငါ ဆရာေနာက္ဆံုးသင္ခဲ့တဲ့တစ္ပုဒ္ကို နားမလည္ဘူးကြာ တြက္တတ္ဘူး´ `မင္းတြက္ျပမယ္မဟုတ္လား? အဲ့တာနားမလည္ရင္ေတာ့ လာမယ့္အပတ္မွာေျဖမယ့္ Test ေတာ့က်မွာဗ်´တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ခါမစဥ္းစားပါဘူးအေျဖေပးဖို႕။ ဒါေပမဲ့ အေျဖေပးဖို႕အလ်င္မလို မိေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုထိန္းကာ ေလသံကိုေအးေဆး လုပ္လိုက္တယ္။ `ေအး…နက္ျဖန္ဆိုရမလား ၁၀နာရီ၀န္းက်င္ေလာက္ေလ၊ ငါတို႕ တေနကုန္စာလုပ္လို႕ရတယ္ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ခုခုလုပ္ၾကမယ္ေလ´ သူ႕သြားစြယ္ေဖြးေဖြးေတြ ေပၚတဲ့အထိျပံဳးတယ္ဗ်။ `အဆင္ေျပသား´ဆိုပဲ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ဦးသား ေက်ာင္းေရွ႕တံခါး၀မွာ တိုးေ၀ွ႕ေနၾကတဲ့လူတန္းၾကီးၾကားထဲ ပါ၀င္စီးေမ်ာၾကပါတယ္။ ေနမ်ိဳးကေတာ့ သူ႕ကား ေလးေမာင္းျပီးျပန္သြားတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကိုယ့္ေျခာက္ကိုသံုးနဲ႕အိမ္ျပန္ပါတယ္။

`ငါ့ကားနဲ႕ေမာင္းျပီး မင္းအိမ္လိုက္ပို႕မယ္ ဆိုတုိင္း ဘာေၾကာင့္ျငင္းရတာလဲ ငါေတာ့နားမလည္ဘူးကြ´

`အဲ…မင္းကားေလး Gas မကုန္ေစခ်င္လို႕ပါကြာ´လို႕ကၽြန္ေတ္ာ လိမ္ညာလိုက္တယ္။

`အာ…မင္းေနတဲ့အိမ္နဲ႕ ငါေနတဲ့အိမ္က သိပ္မွမေ၀းတာပဲဟာကို၊အဆင္ေျပပါတယ္ဟ´

စင္စစ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ေလးရဲ႕လက္ရွိ အေျခအေနျမင္ကြင္းမ်ိဳးကို သူ႕ကိုမျမင္ေစလိုရင္းျဖစ္ပါတယ္။ ေနမ်ိဳးအေနနဲ႕ မွတ္မိေကာင္း မွတ္မိမယ့္ ကၽြန္ေတ္ာတို႕အိမ္ရဲ႕ပံုရိပ္ေလးက ခပ္ေသးေသးနဲ႕ ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့အျပင္အဆင္ေလးပိုင္ဆိုင္ေၾကာင္း သူ ငယ္ငယ္တုန္းက တစ္ခါတေလလာလည္ခဲ့ခ်ိန္ကိုေပါ့။ အခုေတာ့ ရႈတ္ပြေနျပီး တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ယိုင္နဲ႕ေနျပီ။ အလုပ္အကိုင္မရွိ အရက္ေသာက္တတ္ တဲ့ အိမ္ေထာင္ဦးစီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ပဲ့ကိုင္မႈေၾကာင့္လို႕ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ မေတာ္တဆကားတိုက္မႈေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ေမေမဆံုးသြားျပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္း ေဖေဖတစ္ေယာက္ အရက္ကို ေတာ္ေတာ္ေသာက္ေတာ့တာပါပဲ။ သူတည္ေထာင္ထားတဲ့ လုပ္ငန္းကိုဦးစီးဦးေဆာင္မလုပ္ ႏိုင္ေတာ့တဲ့အထိပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ဦးသားစားေသာက္ေနႏိုင္ေသးတာက ေဖေဖ့ညီရဲ႕ေဖးမမႈေၾကာင့္ ရွယ္ယာအခ်ိဳ႕ရဲ႕၀င္ေငြေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုလည္း အိမ္တံခါးေလးကိုဖြင့္ျပီး ဧည့္ခန္းထဲျဖတ္ကာ ၀င္လာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလွမ္းေအာ္ေနပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ရေသာသူကို ဒီျမင္ကြင္းမ်ိဳးမျမင္ေစခ်င္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ျပည့္စံုခ်မ္းသာလွတဲ့ သူ႕ကိုေပါ့။ သူ႕မိဘေတြက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ့ အိမ္က်ယ္ၾကီးတစ္လံုးကိုပိုင္ဆိုင္တယ္….ခ်စ္စရာေခြးေလးတစ္ေကာင္ရယ္…..ေက်နပ္ဖြယ္အလုပ္အကိုင္ေတြပိုင္ဆိုင္ၾကတယ္….တကယ့္ လူတိုင္းရဲ႕အိပ္မက္ထဲမွာေနထိုင္ၾကပါတယ္။ သူတို႕အေတာ္ကံေကာင္းၾကတာပဲဗ်ာ။

ေနမ်ိဳးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ လမ္းခြဲလာျပီးေနာက္ စေနေန႕မွာေတြ႕မယ့္အေၾကာင္းကို စေတြးမိပါတယ္။ ေႏြရာသီမ်ားစြာကိုျဖတ္သန္းျပီးေနာက္ ပထမဦးဆံုးအၾကိမ္ ေက်ာင္းခ်ိန္ျပင္ပမွာျပန္လည္ေတြ႕ဆံုျခင္းျဖစ္ပါရဲ႕။ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္သူ႕အိမ္ကိုသြားလည္တုန္းကေတာ့ သူဟာ ေဘာလံုးကစားတဲ့ သူ႕သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေတြနဲ႕အလုပ္ရႈပ္ေနခဲ့ပံုကိုျပန္ျမင္ေယာင္မိပါတယ္။ အင္း…သူ႕ကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္းဖြင့္ေျပာဖို႕ အခ်ိန္ေရာက္ျပီလို႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္တယ္ဗ်။ ဒီတစ္ႏွစ္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေနာက္ဆံုးႏွစ္မဟုတ္လား။ ဖြင့္ေျပာျပလိုက္ရင္ ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္ပ်က္လာမယ္ ေကာင္းမလား ဆိုးမလား စမ္းသပ္ႏိုင္တဲ့အခြင့္အေရးတစ္ရပ္ျဖစ္မွာပါေလ။ အဆိုးရြားဆံုးလည္း ၾကံဳေတြ႕ ရႏိုင္တာပဲ။ ေကာလိပ္စတက္ကာစ လူသစ္ေလးတစ္ေယာက္လို ကၽြန္ေတာ့္ရင္ေတြ လႈပ္ရွားစျပဳလာပါတယ္။ ဟုတ္တယ္…အခုဟာက သူ႕ကို တရား၀င္ေျပာျပေတာ့မွာ။ မနက္ျဖန္။

အိမ္တံခါးဖြင့္လိုက္တာနဲ႕ အရက္နံ႕ကိုေထာင္းေထာင္းထေနတာပါပဲ။ ေဖေဖ တစ္ေယာက္ လက္ထဲမွာပုလင္းအလြတ္တစ္လံုးကိုင္ကာ ႏိုးထစျပဳေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုေျပာသမွ် လုပ္ေပးသမွ်ကို ဂရုတစိုက္လုပ္ရတာေပါ့ေလ။

`ဟိုေကာင္….လာစမ္း လမ္းေထာင့္က စတိုးမွာ အရက္တစ္ပုလင္းသြား၀ယ္ေပးစမ္း တုန္႕ေႏွးတုန္႕ေႏွးနဲ႕လမ္းေလွ်ာက္မေနနဲ႕´

သူ စကားစတာနဲ႕ဘယ္ကိုဦးတည္သြားမယ္ဆိုတာ အလိုလိုသိေနသလိုကိုျဖစ္ေနခဲ့ပါျပီ။ ေကာင္းက်ိဳးဆိုးျပစ္ဘယ္လိုလာမယ္ဆိုတာ မသိေတာ့ပါဘူး။

`အေဖ….သားအသက္ မျပည့္ေသးဘူးေလဗ်ာ …..ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕အပိုသံုးဖို႕ပိုက္ဆံျပတ္ေနတာ ရက္နည္းနည္းေတာင္ ၾကာေနျပီဗ်´

`မင္း ေသာက္ပါးစပ္ကိုပိတ္ထားစမ္း….ဆင္ေျခၾကီးပဲ´ ေဖေဖ ကမူးရွဴးထိုးထလာျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္နံၾကားကို ခပ္ျပင္းျပင္း လက္သီးတစ္ခ်က္သြင္းလိုက္တာ နာက်င္မႈေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ငိုေၾကြးမိပါရဲ႕။ ေဖေဖကေတာ့ ခုံေပၚတင္ထားတဲ့ အက်ီကို ေကာက္၀တ္ကာ အိမ္ျပင္ဘက္ကို ထြက္သြားပါေတာ့တယ္။ ၾကမ္းျပင္ေပၚကေန အသာကုန္းထျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ခန္းရွိရာကို ခပ္သြက္သြက္ေလး ေလွ်ာက္သြားလိုက္တာ…ဟင္း…ေမေမ့ကိုသတိရလိုက္တာဗ်ာ။

အိပ္ယာေပၚမွာ အသာေလးျငိမ္ျပီး ခဏတာအနားယူမိပါရဲ႕။ ညာဘက္ျခမ္းက ေတာ္ေတာ္ကိုနာေနတာ။ မနက္ျဖန္ ဟုတ္တယ္ မနက္ျဖန္ အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ့္အေတြးထဲေရာက္လာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဆုံးျဖတ္ခ်က္အေပၚ တြန္႕ဆုတ္မိတာလည္းမျဖစ္မိဘဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္ခ်က္ျပည့္ေနသလိုပါ။ ဒီေကာင္ေလးက ကၽြန္ေတ္ာ့သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခဲ့တာ အလယ္တန္းေလာက္ကတည္းကပဲေလ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို ဆံုးရႈံးခဲ့ရင္ ဘယ္လိုျဖစ္သြားမလဲ….ကၽြန္ေတ္ာ့ ခႏၶာကိုယ္က နာက်င္မႈနဲ႕အျပိဳင္ သိခ်င္စိတ္ေတြျပင္းထန္လာမိပါတယ္။ အခုေလးမွ လက္ခံရရွိထားတဲ့ လက္သီးႏွင့္ ထိုးႏွက္ခ်က္ေၾကာင့္ နာက်င္မႈဟာ နက္ျဖန္မွာ ၾကံဳဆံုရမယ့္ ကိစၥတစ္ခုကေပးမယ္ထင္ရတဲ့ နာက်င္မႈ ထက္ဆိုးရြားေနလား…အိုး…။ စာၾကည့္စားပြဲခံုေပၚက မသံုးတာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ Laptop ေလးကိုအသာဖြင့္ကာ အင္တာနက္နဲ႕ခ်ိတ္ဆက္ လိုက္ပါတယ္။ အြန္လိုင္းေပၚက အခ်ိဳ႕ေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားစီက အၾကံဥာဏ္ေကာင္းေတြ ရေကာင္းရႏိုင္တာပဲမဟုတ္လား။ ဒီ chatting website ကိုေတြ႕ခဲ့တာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ screen name – ej08 နဲ႕၀င္လိုက္ျပီးေနာက္ ညာဘက္ေကာ္လံမွာရွိတဲ့ ကြဲျပားျခားနားတဲ့ Chat rooms မ်ားထဲမွ gay teen chatroom ကိုေရြးခ်ယ္လိုက္ပါတယ္။ ေဟာ….ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕အြန္လိုင္းသူငယ္ခ်င္း ‘behind_closed_doors90’ ကိုေတြ႕လိုက္ရျပီေပါ့။ တစ္ေယာက္တည္း အေပါင္းအသင္းသိပ္မရွိတဲ့ လူေတြအတြက္ ေခတ္ေပၚနည္းပညာ အခ်ိဳ႕က အကူအညီေတာ့ေပးႏိုင္သားပဲေလ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕နာမည္ေလးကို ကလစ္ေခါက္ကာ private message window တစ္ခုေခၚ လိုက္ပါတယ္။

 “ej08: ေဟး…ေနေကာင္းလား ငါ့ေကာင္?”

“behind_closed_doors90: အင္း…ေကာင္းတယ္…မင္းေကာ”

“ej08: ေကာင္းပါတယ္….ဒါေပမဲ့ ငါ့မွာ ျပႆနာနည္းနည္းရွိေနတယ္ကြာ”

“behind_closed_doors90: ဟူး….ဘာၾကီးလဲ”

“ej08: ငါ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္မိေနတာ ငါးႏွစ္ေလာက္ရွိျပီကြာ။ ဒီႏွစ္က ငါတို႕ေကာလိပ္ေနာက္ဆံုးႏွစ္ဆိုေတာ့ ငါသူ႕ကိုဖြင့္ ေျပာလိုက္ရင္ေကာင္းမလားလို႕။ ေတာ္ၾကာ က်န္ေနေသးတဲ့ ကာလေလးမွာေတာင္ မေခၚႏိုင္မေျပာႏိုင္ေတြျဖစ္သြားမွာလည္းစိုးရိမ္ေနမိ တယ္ကြာ”

“behind_closed_doors90: လင္းစမ္းပါဦး”

“ej08: ငါ သူ႕ကိုခ်စ္ေနမိတာေတာ့ဟုတ္တယ္…..ဒါေပမဲ့ သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ကေနဆံုးရႈံးသြားရမယ္ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္ကိုလည္း ရင္မဆိုင္ ႏိုင္ဘူးကြ”

“behind_closed_doors90: မင္းဘာကိုဆိုလိုတယ္ဆိုတာ ငါေပါက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ငါေျပာႏိုင္တာကေတာ့ မင္း သူ႕ကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္း သာ ဖြင့္ေျပာလိုက္သင့္တယ္ကြ။

`သူက တကယ့္သူငယ္ခ်င္းအစစ္အမွန္ဆိုရင္ မင္းရင္ထဲကခံစားခ်က္ကို သူလက္မခံႏိုင္သည္ထားဦး နားလည္ေပးႏိုင္ရမယ္ေလ။ တကယ္လို႕ ခါးခါးသီးသီးနဲ႕ ျငင္းဆန္လိုက္ျပီး သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ကေနျပတ္တယ္ဆိုေတာ့လည္း သူဟာ သူငယ္ခ်င္းအစစ္အမွန္မဟုတ္ ေၾကာင္း ရွင္းေနေအာင္သိလို႕ရတာပဲမဟုတ္ဘူးလား´

 “ej08: ေက်းဇူးပဲကြာ”

ကၽြန္ေတ္ာတို႕ ခဏေလးေတာ့ ဟိုအေၾကာင္းဒီအေၾကာင္း ဆက္ေျပာျဖစ္ၾကပါေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ logged off. အခု နည္းနည္းေတာ့ စိတ္တည္ျငိမ္သြားရျပီ။ သူေျပာတာဟုတ္တယ္။ ေနမ်ိဳးဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူငယ္ခ်င္းအစစ္အမွန္အျဖစ္သေဘာထား တယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတ္ာ့ခံစားခ်က္ကို သူလက္ခံနားေထာင္ေပးမယ္ နားလည္ေပးမွာပါ။ ဟိုသည္ေတြး ဒုကၡခံေနတာထက္စာရင္ ဘာမွမထူးတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အစား သူ႕ကိုလက္လႊတ္လိုက္ဖို႕ ဒီနည္းလမ္းေလးက လြယ္ကူေစမယ္ထင္ပါရဲ႕။ သူ႕ကိုဆံုးရႈံးရမယ္ဆိုရင္ ေတာ့ ခ်စ္ေနရျပီးမပိုင္ဆိုင္ရမယ့္ နာက်င္မႈဟာ ေတာ္ေတာ္နာလိုခံခက္ျဖစ္မွာပါပဲေလ။ ဒါေပမဲ့ ေနမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ရဲ႕ အျငင္းပြားဖြယ္ သဘာကို လက္ခံလိမ့္မယ္ ဆိုတာကို အလိုလိုသိေနသလိုပဲဗ်ာ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူဟာဘယ္လိုလူစားဆိုတာ ျမင္ေတြ႕ေနရျပီး ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္စိတ္ေတြကို ႏိုးၾကြေစတဲ့ ၾကင္နာတတ္သူမဟုတ္လား။

x           x           x

မနက္ခင္းဟာ ကန္႕လန္႕ကာဆြဲဖြင့္လိုက္သလို ရုတ္တရက္ေရာက္လာပါတယ္။ ခုတင္ေဘးက ႏႈိးစက္နာရီက ဆိုးဆိုးရြားရြားထေအာ္တာ မ်ားလန္႕ေတာင္လန္႕ေရာ။ အိပ္ယာေပၚကထဖို႕ ညာဘက္ကိုေစာင္းလိုက္တာ မေန႕ကအထိုးခံထားရတဲ့ဒဏ္က အကင္းမေသေသးဘူး။ ခပ္ျမန္ျမန္ေလးထ တစ္ကိုယ္ေရသန္႕ရွင္းေရးကို သြက္သြက္ကေလးလုပ္လိုက္ပါတယ္။ မနက္ခင္းတိုင္း မိနစ္ ၂၀မၾကာတဲ့ က်င့္သားရေန တဲ့လႈပ္ရွားမႈေလးေပါ့ေနာ္။ ခါတိုင္း မနက္ခင္းေတြနဲ႕မတူ ဒီေန႕ေတာ့ အေတြးထဲ တရစ္၀ဲ၀ဲလည္ေနတဲ့အေၾကာင္းေလးက ေရခဲတံုးကို လက္ဗလာနဲ႕အခ်ိန္ၾကာၾကာကိုင္ထားရတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ ထားပါေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ယာ နဲ႕ အခန္းေလးကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္ သန္႕ရွင္းလိုက္ျပီး ေရခ်ိဳးခန္းကို၀င္လိုက္ပါတယ္။ ေရပန္းကေန တဖြားဖြားက်လာတဲ့ ေရမ်ား ကၽြန္ေတာ့္အေရျပားေပၚက်ေရာက္ေနတဲ့ ခံစားမႈက အရာရာကလြတ္ေျမာက္ေနသလိုခံစားရပါရဲ႕။ အဲ့လိုအခ်ိန္ ဘာမွန္းကိုမသိဘူး ရင္ထဲ တလႈိက္လႈိက္ေပ်ာ္ရႊင္လာကာ တခစ္ခစ္ ရယ္ေမာမိပါတယ္။ အျခားေသာ ဆယ္ေက်ာက္သက္မ်ားလိုပါပဲ ေရခ်ိဳးေနရင္းတန္းလန္းမွ စိတ္ကူးယဥ္ကမၻာထဲ ခုန္ခ်မိျပန္ေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ၀ယ္ ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာ ဘယ္လိုကိစၥေတြက ေနမ်ိဳးကို အခ်စ္စိတ္ခံစားတတ္ေအာင္ျပဳလုပ္ႏိုင္မလဲဆိုတာေပါ့။ အိုး….စိတ္ကူးယဥ္တာလဲ ယဥ္တာေပါ့ လက္ေတြ႕အျပင္မွာေတာ့ တဖြားဖြားထေနတဲ့ ဆပ္ျပာျမွဳပ္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးကို ႏုညံ့စြာထိေတြ႕ေနတာမ်ား….သူ ဆြတ္ျဖန္းလာတတ္တဲ့ ေရေမႊးအနံ႕ေလးလို ပူေႏြးရွိန္းျမ္ေနသလိုပါပဲ။ ပြတ္သပ္မိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ တစ္ကိုယ္လံုး သူ႕လက္အစံုေရာက္ေနသလိုပဲ….အာ….လည္တိုင္ေလးကိုသူ နမ္းတာမ်ား တပ္မက္မႈအျပည့္ အင္း….အာ။ တင္ပါးေတြကို ပြတ္သပ္တဲ့ သူ႕လက္အစံုဟာ သန္မာလိုက္တာမ်ား…ဟိ။ ဘယ္လိုမွ မထိန္းႏိုင္ပါဘူး ေပါင္ၾကားက မတ္ေထာင္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို လက္နဲ႕အသာဆုပ္ကိုင္ျပီး ကစားမိပါျပီ။ ဒါဟာ စိတ္ကူးနဲ႕ရူးေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ တင္ပါးေတြကို လႈပ္ရွားကစားေစတဲ့ျပဳမူမႈတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေစပါရဲ႕။ ေနမ်ိဳးရဲ႕လက္အစံုဟာ ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ျခံစီကိုမ်ား ပြတ္သပ္ျပီး ငပဲကုိ သူ႕လက္ၾကီးနဲ႕ဆုပ္ကိုင္လိုက္ရင္….အာ…အ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုမွမထိန္းႏိုင္ေတာ့ပါဘူး သုက္ရည္ေတြကို ေရခ်ိဳးခန္းေနရာအႏွံ႕ကို ပန္းထုတ္ပစ္လိုက္မိပါျပီ။ ပူေႏြးေနတဲ့သုက္ရည္ ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြထဲမွာရွိန္းျမေနေစေရာ။ ရွက္ေတာ့လည္း ရွက္မိပါတယ္….ကိုယ့္စိတ္ထဲက ခ်စ္စိတ္၀င္ေနတဲ့သူ တစ္ေယာက္နဲ႕ ပတ္သက္သေယာင္စိတ္ကူးယဥ္မိတာကိုေလ။ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ေကာက္ခ်က္မခ်ႏိုင္ေပမဲ့ ေနမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ခ်စ္ေနမိျခင္းထင္ပါတယ္ဗ်ာ။

ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ပဲ ေရေတြတဖြားဖြားနဲ႕ သန္႕စင္လိုက္ျပီးေနာက္ ၀တ္ေနက် အ၀တ္အစားေတြထဲကမွ နည္းနည္းပိုၾကည့္ေကာင္းမယ့္ ဒီဇိုင္းကိုေရြး၀တ္လိုက္ပါတယ္။ နက္ေမွာင္ေနေသာ အျပာရင့္ရင့္ဂ်င္းေဘာင္းဘီရယ္…အနက္ေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ တီရွပ္ေလးရယ္ေပါ့။ တန္ဖိုးၾကီးေရေမႊးဆြတ္ျဖန္းခ်င္ေပမယ့္….အင္းရွိတာေလးပဲဆြတ္ျဖန္းလိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ Notebooks ေတြကိုဆြဲယူလိုက္ကာ အိမ္တံခါးကို ပိတ္ျပီးထြက္လာလိုက္ပါတယ္။ လက္မွာပါတ္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ေလးကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ 10း43မိနစ္ရွိျပီ။ ေနမ်ိဳးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာတူထားတာက ေက်ာင္းနဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးမွာ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို 11း30နာရီမွာလာေခၚမယ္ေပါ့။ ေကာ္ဖီဆိုင္ကိုေရာက္ဖို႕ ေျခလွမ္းေတြသြက္လိုက္ေပမယ့္ 25 minutes ေလာက္ေတာ့ၾကာသြားတယ္ဗ်ာ။ ေရာက္လည္းေရာက္ေရာ အခ်ိန္နည္းနည္းလိုေသးေပမယ့္ ေနမ်ိဳးက ေရာက္ႏွင့္ေနျပီဗ်။

သူက တကယ့္ကိုသန္႕ျပန္႕ေနတာပဲဗ်ာ….ကာကီေရာင္ေဘာင္းဘီရယ္ ေကာ္လံပါတဲ့ရွပ္တစ္ထည္ရယ္၀တ္ထားျပီးေတာ့ Cappuccino တစ္ခြက္ေသာက္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လာေနတာကိုလည္းသူျမင္ေရာ ပါးခ်ိဳင့္ေလးေပၚေအာင္ျပံဳးျပေရာ။ `ေဟး…ညီညီ! ေတာ္ေသးတာေပါ့ ငါေရာက္တာလည္းမၾကာေသးဘူးကြ´လို႕ေျပာလည္းေျပာ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ဖို႕ေနရာကို အမူအယာနဲ႕ ညႊန္ျပတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ႏွစ္လိုစြာျပံဳးမိရရင္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာ အသာထိုင္လိုက္ကာ တစ္ခုခုေတာ့ စားမွပဲလို႕ အာရံုကပ္မိပါရဲ႕။ `မင္း ဘာစားမလဲ?’ ေနမ်ိဳးကေမးတယ္။ အဲ….သူဂရုတစိုက္ေမးတဲ့အခိုက္အတန္႕ေလးကိုေစာင့္ေနမိတာပါ။ အင္း…ဘာမွမစားေတာ့ပါဘူးလို႕ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းျငင္းလို႕ကလည္းမေကာင္းေနာ္။ `ဟ လုပ္ပါဟ..ဘာစားမလဲ´ သူ တခစ္ခစ္ရယ္လိုက္ရင္း ျပဳမူေနက် မ်က္စိတစ္ဖက္ ဖ်က္ကနဲမွိတ္ျပတယ္။ သူ သက္ျပင္းေလး အသာခ်လိုက္ရင္း စားပြဲထိုးကို Pancakes နဲ႕ လိေမၼာ္ရည္ကိုႏွစ္ေယာက္စာမွာလိုက္တယ္ ေလ။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း သက္ျပင္းေမာေလးခ်မိတာေပါ့။ `မင္း….ေရာက္လာရင္ ငါ့မ်က္ႏွာကိုပဲၾကည့္ေနေတာ့တာေနာ္ ငါ့ေကာင္´ မ်က္ခံုးေလးတစ္ဖက္ကို မသိမသာကုတ္ျခစ္လိုက္ရင္းေနမ်ိဳးကေျပာတာ။ `မင္း ငါ့ကိုစာရွင္းျပဖို႕ အခ်ိန္ရရဲ႕လား အဆင္ေျပတယ္မဟုတ္ လား ငါ့ေကာင္?’ သူ႕ဆံႏြယ္ေလးေတြ လႈပ္သြားတာကို ကၽြန္ေတာ္ေငးမိရရင္း ပါးျပင္ေတြေႏြးလာမိသလိုပဲ။ အိုး….ေတာ္ေသးတယ္ စားပြဲခံုကၾကီးလို႕ ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ခြဆံုက ေဘာင္းဘီၾကီးရုတ္တရက္ေဖာင္းၾကြလာတာကို ဖုန္းကြယ္ထားႏိုင္တာ။

`အဲ…အဆင္ေျပပါတယ္ကြာ´

စားပြဲထိုးေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႕စားမယ့္အစားအေသာက္ေတြနဲ႕ေရာက္လာေတာ့ ေနမ်ိဳးက မ်က္ခံုးတစ္ခ်က္ပင့္ျပလိုက္ကာ ေကာင္မေလးကို အနားတိုးေစရင္းtip money ကို အျပံဳးတေ၀ေ၀နဲ႕ေစာေစာစီးစီးေပးလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ဘာမွန္းကိုမသိ သူတို႕ကိုၾကည့္ျပီး မလိုတမာ မနာလိုစိတ္ကထၾကြလာမိတယ္ဗ်။ စကားတေျပာေျပာနဲ႕ ဗိုက္ဆာတာကိုဟန္ေဆာင္ဖုန္းကြယ္ပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ သူက ရယ္ရယ္ေမာေမာစကားေျပာေနရင္းမွ ကၽြန္ေတာ္စားေသာက္ေနပံုကိုၾကည့္ျပီး ရပ္တန္႕လိုက္ကာ `မင္း ၾကိဳက္တယ္ဆိုရင္ ငါထပ္၀ယ္ခဲ့မယ္ေလ´တဲ့။  သူေျပာတဲ့စကားေတြက တျခားအဓိပၸာယ္မပါ ဗိုက္ဆာေနတဲ့ ကၽြန္ေတ္ာ့ကို ၀ယ္ေကၽြးဖို႕အေၾကာင္းျပခ်က္ ေကာင္းေလးလည္းရွိတာကိုးေနာ္။ ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္ေတြ နီရဲေနမွာေသခ်ာတယ္…`အာ ရပါတယ္…မင္းကိုဒီေလာက္၀ယ္ေကၽြးခိုင္းရတာ ေတာ္ေလာက္ျပီ´။ သူ႕ၾကည့္ရတာ ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ခုခုေျပာခ်င္ေသးသလိုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ စကားလံုးေမ့သြားပံုရတယ္ ကၽြန္ေတာ္က ျဖတ္ေျပာျပီး ျငင္းလိုက္တာကိုး။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ စားေသာက္ေနတာေတြကိုလက္စသပ္လိုက္ကာ ကားထဲမွာဆက္ျပီး စကားစျမည္ေျပာၾကေလသတည္းေပါ့။ တကယ့္ အနက္ေရာင္ BMW ကားၾကီးက ၾကြားရြားေနတာမ်ား ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ယွဥ္စရာမလိုေအာင္ ဘယ္လိုျပည့္စံုေနတယ္ဆိုတာျပဆိုေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေၾကာင္းအရာမယ္မယ္ရရမဟုတ္ဘဲ ဟိုေရာက္သည္ေရာက္စကားေျပာေနၾကတာ သူ႕လက္ကိုင္ဖုန္းကအသံျမည္လာ မွပဲ ရပ္ၾကပါတယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို တစ္ခ်က္ၾကည့္တယ္…ထူးေနပါျပီလို႕ ကၽြန္ေတာ္ထင္ေတာ့ထင္လိုက္ေပမယ့္ ေခါင္း တစ္ခ်က္ ျငိမ့္ျပလိုက္ကာ ဖုန္းကိုင္ဖို႕အခ်က္ျပလိုက္ရဲ႕။ သူ ဖုန္းကို ကိုင္လိုက္ကာ `ဟဲလို´လို႕ထူးေတာ့ တစ္ဖက္က အနည္းငယ္ထိတ္ လန္႕ေနတဲ့ေလသံနဲ႕ေျပာေနတဲ့စကားသံကိုၾကားရပါတယ္။ ေနမ်ိဳးမ်က္ႏွာ၀ယ္ ဇေ၀ဇ၀ါအမူအယာေပၚလာျပီး `ဇီဇ၀ါလား?’တဲ့။ ဘယ္သူ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိျပီ။ အဲတာ ေနမ်ိဳးရဲ႕အရင္ေကာင္မေလးေလ။ သူမက ကၽြန္ေတာ္ျမင္ဖူးသမွ် ေကာင္မေလးေတြထဲမွာ ခ်မ္းသာေသာ မိဘကေပါက္ဖြားကာ ေက်ာင္းမွာေပၚျပဴလာ အျဖစ္ဆံုး ျပီးေတာ့ ခင္မင္ဖို႕ေကာင္းကာ တကယ္စြဲေဆာင္မႈရွိတဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ပခံုးတ၀ိုက္ ေ၀့၀ဲေနတဲ့ ဆံႏြယ္ေခြေတြရယ္ ျပီးေတာ့ ျဖဴျဖဴသြယ္သြယ္ ႏုညံ့တဲ့ပံုစံေပါက္တဲ့ေကာင္မေလး။ ေနမ်ိဳးတြဲခဲ့သမွ်ရည္းစားေဟာင္းေတြထဲမွာ သူ႕ရည္းစားဆိုျပီး တကယ္အတည္တြဲခဲ့တဲ့သူ။ ေနမ်ိဳးေျပာတာကေတာ့ ေျပာျပလို႕သိပ္မေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္းအခ်ိဳ႕အရလမ္းခြဲျဖစ္ခဲ့ၾက တာပါဆိုပဲ။

ေနမ်ိဳးစကားေျပာတာ အဆံုးသတ္ပံုက `ေဆာရီး ဇီဇ၀ါ….ကိုယ္တို႕မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး´လို႕ေျပာျပီးဖုန္းခ်ပစ္လိုက္တယ္။ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ `အင္း…ဇီဇ၀ါေလ….သူက ငါႏွင့္ျပန္ျပီးဆက္ခ်င္ေနတာ။ ဒါေပမဲ့ ငါ မဆက္ခ်င္ဘူးကြ´

`ဘာလို႕လဲ? မင္း သူနဲ႕တြဲတုန္းကေပ်ာ္ေနခဲ့တာပဲေလ´

`ငါ့မွာ ငါ့အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႕ငါရွိပါတယ္ကြာ´ သူကအဲ့လိုတုန္႕ျပန္ေျပာေတာ့လည္း ကၽြန္ေတ္ာအသာျငိမ္ေနလိုက္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ လွပျပည့္စံုတဲ့အိမ္ၾကီးရွိရာကို ဦးတည္လိုက္ၾကပါတယ္ ျပည့္စံုၾကြယ္၀တဲ့ လူတစ္စုနဲ႕အံကိုက္ျဖစ္ေသာ ေနရာတစ္ခုစီေပါ့။ ျခံေရွ႕မ်က္ႏွာစာ၀ယ္ လွပျပီး သူ႕ေနရာနဲ႕သူအစီအစဥ္တက်ရွိေနတဲ့ ဥယ်ာဥ္ေလးရယ္…ျပီးေတာ့ ေရေတြတဖႊားဖြား က်ေနတဲ့ ေရတံခြန္အငယ္စားေလးရယ္ရွိေနတယ္။ သူ ဂိတ္၀ကေန ေလ်ာကနဲေမာင္း၀င္လိုက္ရင္း ကားပါကင္ထိုးလိုက္တာမ်ား တကယ္ကၽြမ္းသဗ်။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း သူ႕လိုဘ၀မ်ိဳးကို ကာလၾကာရွည္ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ မရွိမရွားလည္း မဟုတ္ ျပည့္စံုသည္လည္းမဟုတ္ေသာအေျခအေနတစ္ရပ္မွာ အသက္ရွင္ေနရပါရဲ႕။ အိမ္ထဲကို သူဦးေဆာင္၀င္သြားပါတယ္။ တစ္အိမ္လံုးလည္း တိတ္ဆိတ္လို႕ သူ႕မိဘေတြက စီးပြားေရးကိစၥႏွင့္ ခရီးတစ္ခုထြက္သြားၾကတာေလ။ ကၽြန္ေတ္ာတို႕ သူ႕အိပ္ခန္းရွိရာ ကို ဦးတည္သြားလိုက္ပါတယ္။ အင္း…ကၽြန္ေတာ့္အခန္းေလးထက္အမ်ားၾကီး ၾကီးတာေပါ့။

`ကိုယ့္အိမ္လိုသေဘာထားျပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေန…ငါစားစရာတစ္ခုခုသြားယူလိုက္ဦးမယ္ေနာ္´

ကၽြန္ေတာ္ ၾကီးမားျပီး အိစက္ေနတဲ့သူ႕အိပ္ယာၾကီးေပၚ ေပၚေလာေမ်ာလိုက္တယ္ ကေလးတစ္ေယာက္လိုေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ငယ္စဥ္က ဗီဒီယိုဂိမ္းအသစ္မ်ားစြာကို အတူကစားခဲ့ရာ….ျပီးေတာ့ ရုပ္ရွင္အသစ္အဆန္းမ်ားစြာသူ၀ယ္လာသမွ်ၾကည့္ၾကျပီး အခ်ိန္ျဖဳန္း ခဲ့ၾကတာေလ။ ကၽြန္ေတာ္အဲ့ဒီအခ်ိန္ေလးကို ျပန္မ်ားသြားလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕။ အခုလို စဥ္းစားအသက္ရွဴေနရေသာဘ၀မေရာက္ေသးခင္ အခ်ိန္တစ္ခု။ ေနမ်ိဳး လက္ထဲမွာစားေသာက္စရာေတြအမ်ားၾကီး ကိုင္ဆြဲျပီး၀င္လာတယ္။ ျပီးေတာ့ ခုတင္စြန္းမွာထိုင္ခ်လိုက္ေရာ။

`ငါေတာ့ ငယ္တုန္းကအခ်ိန္ေလးျပန္ေရာက္ခ်င္ေတာ့တာပဲ´တဲ့သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားကထြက္လာတယ္။ သူ ဘယ္လို ဘယ္လိုမ်ား ကၽြန္ေတာ္ ေတြးေနတာကို ဘယ္လိုသိေနပါလိမ့္?

‘ကဲ….စလိုက္ၾကစို႕´

အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးစံု ဟိုေရာက္လိုက္ ဒီေရာက္ေလာက္နဲ႕ အမ်ားစုကေတာ့ ရယ္ေမာစရာေလးေတြ ၾကံဳဆံုခဲ့ရေသာ ျပႆနာေလးေတြ အေၾကာင္း ျပန္လည္သံုးသပ္ေျပာဆိုၾကရင္း နာရီေတြကိုျဖတ္ေက်ာ္မိၾကပါတယ္။ ၀ိုး…..ဘာရယ္မဟုတ္ စကားေျပာေနလိုက္ၾကတာ နာရီၾကည့္လိုက္မိေတာ့ 4း30 ၀န္းက်င္ေလာက္ျဖစ္ေနျပီ။ ကၽြန္ေတ္ာတို႕ ေျပာခ်င္ေနတာ ေျပာျဖစ္ၾကတာေလးေတြက စကားစသပ္ဖို႕ သံုးနာရီ၀န္းက်င္ေလာက္ ၾကာေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီအခ်ိန္ဟာ ဖြင့္ေျပာဖို႕ အခ်ိန္ေကာင္းတစ္ခုပဲလို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ္ဖြင့္ေျပာ ဖို႕ျပင္ဆင္ထားတာကို ဖြင့္ထုတ္လိုက္ဖို႕ ၾကံစည္လိုက္ပါတယ္။ 

`ေနမ်ိဳး….ငါ….ဟို….မင္းကို ေျပာစရာေလးရွိလို႕´ ကၽြန္ေတာ္ အြန္လိုင္းက chatroom ထဲမွာပြင့္လင္းေျပာခဲ့သလိုဖြင့္ေျပာဖို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားတင္းလိုက္တယ္။ ဆံုးျဖတ္လိုက္ေတာ့လည္း နည္းနည္းေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈရွိလာရပါရဲ႕။ ေနမ်ိဳးက ကၽြန္ေတ္ာ့ မ်က္ႏွာကို စူးစိုက္ၾကည့္ကာ `အင္း…ေျပာ´

`ေအး….ေနမ်ိဳး….ငါတို႕ အရင္းနီးဆံုးသူငယ္ခ်င္း ျဖစ္လာၾကတာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ျပီေနာ္?’

‘ဟုတ္တယ္ေလ…ၾကာျပီ ငယ္ငယ္ကတည္းက´

`ဟို….ငါ ဒီအခ်ိန္ေရာက္လာေတာ့….ဟို…ငါကေလ….´ ရုတ္တရက္ ကၽြန္ေတာ္စကားလံုးရွာမရျဖစ္သြားပါတယ္။ ေနမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာစူးစိုက္ၾကည့္လာပါျပီ။ သူ႕မ်က္၀န္းေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ဘာကိုလိုအပ္ေနတယ္ ဘာကိုေျပာခ်င္ေနတယ္ဆိုတာ သိေနသလားလို႕။ `အိုး…God…ငါ…ငါ မင္းကိုခ်စ္ေနတယ္ဆိုတာ ဖြင့္ေျပာဖို႕ႏွစ္ေတြအမ်ားၾကီးၾကာခဲ့တာပါ၊ ေန႕ရက္တိုင္း ငါ တျဖည္းျဖည္း ပိုခ်စ္လာျပီ…အခု မထိန္း´

ကၽြန္ေတာ့္စကားလံုးဟာ သူ႕အနမ္းမ်ားေၾကာင့္ ေရွ႕ဆက္ခြင့္မရေတာ့ပါဘူး။ သူ႕ရဲ႕ႏုညံ့တဲ့ႏႈတ္ခမ္းသားေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ေသြးေၾကာ မွ်င္ေတြကတစ္ဆင့္ တစ္ကိုယ္လံုးကို အားအင္ျဖည့္ေပးလိုက္သလိုပါပဲ ေႏြးကနဲရင္ခုန္မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြၾကားထဲက ေနတိုး၀င္လာတဲ့ ပူေႏြးေနတဲ့သူ႕လွ်ာေလးေၾကာင့္ လွ်ပ္စီးေတြ တဖ်ပ္ဖ်ပ္လက္ေနသလို ေပ်ာ္ရႊင္မိရဲ႕။ ကိုယ့္ရဲ႕ကိုယ္အဂၤါအစိတ္အပိုင္း မဟုတ္တဲ့ တပါးသူရဲ႕ျပင္ပပစၥည္းထိုးသြင္းလာတာကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာကို လက္ခံမိပါတယ္။ အိုး….သူ အနမ္းကၽြမ္းက်င္ပံုမ်ား ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြ ဘယ္လိုျဖစ္မွန္းမသိဘူး။ သူ႕မ်က္၀န္းေတြကို စိုက္ၾကည့္မိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္စပါးၾကီးေျမြအညွိဳ႕ခံရသူလို ျငိမ္သက္ျပီး မြတ္သိပ္ေသာ တပ္မက္ေသာ ေပြ႕ဖက္မႈမ်ား အနမ္းခပ္ၾကမ္းၾကမ္းမ်ားကို တစ္ခ်ိန္တည္းရရွိလိုက္ပါတယ္။ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္တယ္ ေရွာ့ခ္ လည္းရမိပါတယ္….ခံစားခ်က္ကဘယ္လိုေျပာရမွန္းမသိဘူးဗ်ာ။ ေနမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးကိုကိုင္လိုက္ကာ အနမ္းစစ္ပြဲကိုရပ္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုခုေျပာဖို႕ ပါးစပ္ဟလိုက္ေတာ့ သူက ခပ္လံုးလံုးသူ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကိုကို အသာထည့္ေရာ…..တိတ္တဆိတ္ ႏုႏု ညံ့ညံ့ စကားလံုးေတြ သူ႕ပါးစပ္ကေနထြက္လာပါရဲ႕။

‘ငါသိတာေပါ့ မင္းခ်စ္ေနတာကို….အဲဒါက သိဖို႕အရမ္းလြယ္ကူလြန္းပါတယ္။မင္းကိုမင္းေတြးေနတာ မင္းလုပ္ခ်င္ေနတာေတြကို ငါသိသိ ေနတာကို သတိထားမိမွာပါ။ ငါ့စိတ္ထဲက အခ်စ္စိတ္ေတြ ျပီးေတာ့ မင္းအေပၚထားတဲ့ သေဘာထားေတြကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းမေျပာႏိုင္ ေသးတာကို ျပန္ေတာင္းပန္ရမယ္ထင္တယ္။ ငါလည္း မင္းကိုခ်စ္ေနမိတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီ။ ဒါေပမဲ့ ငါ့အတြက္က်ေတာ့ မိဘေတြက ဘာေတြေျပာၾကမလဲ….ေက်ာင္းကေဘာလံုးအသင္းမွာ ဦးေဆာင္သူလုပ္ေနရတဲ့ငါ့အေနအထား…..ျပီးေတာ့ တျခားဖိအားေတြက အမ်ား သားဆိုေတာ့ ငါဘာလုပ္ရမလဲ မသိခဲ့ဘူး။ အရာအားလံုး…အားလံုးဟာ အခ်စ္ထက္ အေရးပိုမၾကီးမွန္းငါသိတာ သိပ္မၾကာေသးပါဘူး။ အဲဒါ့ေၾကာင့္ ငါ…ငါ ဇီဇ၀ါနဲ႕ လမ္းခြဲျဖစ္ခဲ့တာ။ I’m sorry’ သူ႕ဦးေခါင္းကို ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲတိုးေ၀ွ႕လိုက္ရင္းေျပာတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာေျပာရမွန္းမသိေအာင္ ေလဟာနယ္ထဲလြင့္ေမ်ာ့ခဲ့ရပါတယ္။ `ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ….မင္းဖြင့္ေျပာေတာ့မွာ ငါလည္းမင္းကို ခ်စ္ေနေၾကာင္း ျပန္ေျပာမိတာေလးကို…မင္းလည္း ဒီလိုမ်ိဳး ရင္ဆိုင္ရခက္ခဲတဲ့အခ်ိန္ေတြရွိခဲ့ရခဲ့မွာပဲေနာ္´

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ေမးႏွစ္ခြေလးကို လက္ဖ်ားေလးေတြနဲ႕အသာေမာ့ေစလိုက္ရင္း ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို အနမ္းတစ္ပြင့္ေျခြလိုက္ပါတယ္။ `ငါ မင္းကို ခ်စ္တဲ့စိတ္က အရူးအမူးပါပဲကြာ´လို႕တစ္ခြန္းပဲ ေနမ်ိဳးကိုေျပာလိုက္ႏိုင္ပါေရာ။ သူ႕မ်က္ႏွာေလးဟာ ၀မ္းသာ၀မ္းေျမာက္စိတ္နဲ႕ အတူ ၀င္းပလာကာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုမြတ္သိပ္စြာျပန္နမ္းတာမ်ား အိပ္ယာေပၚကိုေတာင္လဲက်မိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္ေလးကို သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားေတြနဲ႕ပြတ္သပ္ျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္နားရြက္နားကိုအသာတိုးကပ္ရင္း လႈိင္းထေနတဲ့အသံနဲ႕ `ငါတို႕….ခ်စ္…ခ်စ္ပြဲ၀င္ ၾကရေအာင္ ညီညီ´တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္စြဲမက္ခဲ့ၾကတဲ့အခ်ိန္က ၾကာၾကာလွျပီ…ဟင့္အင္…..ကၽြန္ေတာ္ မျငင္းဆန္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ခ်စ္ပြဲဆင္ႏႊဲခြင့္ျပဳပါ။ သူ႕အသံေလးကေလ Romantic ျဖစ္လြန္းသလို စြဲမက္ဖြယ္ေကာင္းလွတာမ်ား ကၽြန္ေတာ့္ ေသြးသားေတြကို ဆူပြက္လာေအာင္ ျမဴဆြယ္ေနသလိုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႕ကို ခပ္တိုးတိုးေလးပဲ ျပန္ေျပာလိုက္ပါရဲ႕ `မင္းဘာလုပ္ ခ်င္တာလဲ….ၾကိဳက္တာသာလုပ္ပါကြာ ငါသေဘာတူတယ္´လို႕။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို တင္းၾကပ္စြာေပြ႕ဖက္ျပီးေနာက္ သူ႕မ်က္ႏွာကို ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာဆီဖိကပ္ပါေတာ့တယ္ အသက္ရွဴေငြ႕ေႏြးေႏြးေလးေတြ တို႕ထိတာကိုသတိျပဳမိတဲ့အထိေပါ့။ သူ႕ကိုယ္ေပၚကအ၀တ္ ေတြကို အကုန္ခၽြတ္လိုက္တယ္….ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ေပၚကအ၀တ္ေတြကို သူအသာအယာခၽြတ္ေပးတယ္။ ႏွစ္ဦးသား ကိုယ္ခႏၶာ၀ယ္ အ၀တ္ကင္းမဲ့ကုန္ခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕အေရျပားနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္အေရျပားကိုဖိကပ္ျပန္ပါရဲ႕။

`မင္းက ေတာ္ေတာ္ၾကည့္ေကာင္းတာပဲ …အဲဒါကိုသိရဲ႕လား´ ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္ရဲရဲနီသြားတယ္။ `အာ…မင္းနဲ႕ငါမယွဥ္ႏိုင္ပါဘူးကြာ´လို႕ ပဲျပန္ေျပာႏိုင္သား။ ဟုတ္တယ္ေလ သူကမွ တကယ့္ကို အံ့အားသင့္ဖို႕ေကာင္းေအာင္လွပတဲ့ ကိုယ္ခႏၶာမ်ိဳးကိုပိုင္ဆိုင္ထားတာ။ ေခါင္းက ေနေျခဖ်ားထိ သူ႕ေနရာနဲ႕သူ ၾကြက္သားေတြကျပတ္သားလွပေနတာ ေရႊညိဳေရာင္အတိုင္းပဲ။ သူ႕ငပဲက ထိပ္အေရျပားျဖတ္ထားျပီး ဆီးစပ္က အေမႊးေလးေတြက ေကာက္ေကြးလို႕…၈လက္မေလာက္ေတာ့ရွိမလားဘဲ။ အာ…သူ႕ငပဲကို ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္ေနတာ သူမိသြားတယ္ဗ်။

`မင္းၾကည့္ေနတဲ့ဟာကို ၾကိဳက္လား´ ကၽြန္ေတာ္ သူနဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေနရာကေန ႏႈတ္ခမ္းသားေလးေတြကို ျပန္နမ္းလိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ လည္တိုင္ေလးေတြ….ေနာက္တေျဖးေျဖးနဲ႕ သူ႕ဆီးခံုရွိရာဆီကိုေရႊ႕သြားလိုက္ကာ သီးေမႊးငွက္ေပ်ာသီးခပ္ထြားထြားတစ္လံုးလို ေျဖာင့္တန္းျပီး လံုးတုတ္ေနတဲ့ ငပဲရဲ႕သဏၭာန္ ေသခ်ာၾကည့္ရင္း ၾကိဳက္ေၾကာင္းအသံမဲ့အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။ ရင္ခုန္သံေတြအရမ္းျမန္ ျပီးေတာ့ သူ႕ငပဲကိုလက္နဲ႕လွမ္းကိုင္တဲ့အခိုက္အတန္႕ေလးကိုက တကယ့္ ရိုလာကိုစတာပါပဲ။ အသာအယာေလးကိုင္ကာ ပန္းေသြးေရာင္ရဲေနတဲ့ ငပဲေခါင္းေလးကို လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ထိၾကည့္လိုက္တယ္။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ထပ္တို႕ၾကည့္လိုက္ျပီး ေနာက္ ကြမ္းသီးေခါင္းေလးကို ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းလႊာေတြနဲ႕ညွပ္ဆြဲကာ အာခံတြင္းထဲ ရႈိက္သြင္းလိုက္တာေပါ့ေနာ္။ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ခပ္တိုးတိုးကေန ညည္းညဴသံက တျဖည္းျဖည္းက်ယ္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ျပဳမူခ်က္ကို သူၾကိဳက္ႏွစ္သက္ေၾကာင္း သေဘာက်သြားရ ပါတယ္။ သူ႕ငပဲေခါင္းေလးရဲ႕ေအာက္ ေမးသိုင္းၾကိဳးေလးကို လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႕ တို႕ထိတို႕ထိလည္းလုပ္တယ္…..ျပီးေတာ့ ကြမ္းသီးေခါင္း တစ္ခုလံုးကိုလည္း တျပြတ္ျပြတ္စုပ္တယ္….ေနာက္ျပီး….ငပဲတစ္ခုလံုးကို ကၽြန္ေတာ့္လည္မ်ိဳထဲထိေရာက္မတတ္ မ်ိဳခ်လိုက္တာ သီးေတာင္ သီးေတာ့မလိုျဖစ္ရပါေသးရဲ႕။ ခဏေတာ့ အသက္ျပန္ရွဴရရင္း ေနာက္တစ္ၾကိမ္ အထုတ္အသြင္းထပ္ထပ္ၾကိဳးစားပါတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ rhythm မိမိနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ကစားတတ္လာတာေပါ့ေလ။ ေနမ်ိဳး ႏႈတ္ဖ်ားက ငွက္ဖ်ား ငန္းဖမ္းသလို တကၽြတ္ကၽြတ္ ညည္းညဴရင္း သူ႕လက္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးေတြ ေနာက္ေက်ာျပင္ေတြကို အသာအယာအျပန္အလွန္ပြတ္သပ္ေပးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၾကက္သည္း တျဖန္းျဖန္းထကာ ေက်နပ္မိပါတယ္ ခင္ဗ်။ လည္မ်ိဳထဲကေန ပါးစပ္ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားထိဆြဲထုတ္လိုက္ လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႕ ငပဲကို ရဏ္ပတ္စုပ္မ်ိဳကာ လည္မ်ိဳထဲတိုင္ သြင္းလိုက္နဲ႕ကစားေပးလိုက္တာ သူ႕ငပဲထိပ္၀ေလးကေန ငံက်ိက်ိ အရည္ၾကည္ေလးေတြစို႕လာ ေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေလာက္ေလးနဲ႕ေတာ့ မရပ္လိုက္ႏိုင္ဘူး ရွက္လန္႕တာေတြ ေဘးခ်ိတ္လိုက္ျပီ။ သူ႕တင္ပါးအစံုကို ကၽြန္ေတာ့္လက္ႏွစ္ ဖက္နဲ႕ထိန္းကိုင္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္နဲ႕ သူ႕ဆီးစပ္ကပ္ ကပ္သြားတဲ့အထိဆြဲဆြဲယူပါတယ္။ ရွည္လ်ားလွတဲ့ သူ႕ငပဲၾကီးဟာ ကၽြန္ေတာ့္ ပါးစပ္ထဲမွာ ျမဳပ္ျမဳပ္သြားတာမ်ား ေရႊဥေတြေရာ ဆီးခံုေမႊးေတြေရာ ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္နဲ႕ဖိကပ္သြားတဲ့အထိပါပဲ။ ေရႊဥေလးေတြကို လက္နဲ႕ အသာအယာပြတ္သပ္ေပးျပန္ေတာ့ သူတြန္႕တြန္႕သြားရကာ ေရႊပန္းနဲ႕ ေရႊဥအဆံုၾကားကြက္လပ္ေလးကို လွ်ာနဲ႕အျပားလိုက္ကပ္လ်က္ ေပးျပန္ေတာ့ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ညည္းသံကပိုမိုက်ယ္ေလာင္လာပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္ လုပ္လိုက္တာ သူ႕ငပဲ ဆတ္ကနဲ ဆတ္ကနဲ တြန္႕လာတဲ့အထိေပါ့။

 

`Oh, God…….ညီညီ…ညီညီ…ငါ ျပီးျပီးေတာ့မွာ…အာ…အ´ ေနမ်ိဳးႏႈတ္ဖ်ားက တတြတ္တြတ္ေျပာကာ ကၽြန္ေတာ့္ဦးေခါင္းကိုထိန္းကိုင္ ရင္အသာအယာခၽြတ္ဖို႕ၾကိဳးစားေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္က သူ႕ငပဲကိုပါးစပ္ထဲ၀ယ္ဆက္လက္ျပီး ကလိေနလိုက္ပါတယ္။ ခေဏေနေတာ့ ေျချဖားေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္ သူ႕တင္ပါးေတြ ေကာ့ေကာ့တက္သြားရင္း ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲ ထိုးသြင္းထားတဲ့ သူ႕ငပဲထိပ္၀ေလးကေန ကၽြန္ေတာ့္လည္မ်ိဳထဲတိုင္ သုက္ရည္ေတြကို ပန္းထည့္ေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ငံုမထားဘူး ေထြးမထုတ္ျဖစ္ဘူး….တဂြတ္ဂြတ္နဲ႕မ်ိဳခ်ပစ္လိုက္ တယ္။ ထိပ္၀ေလးမွာ စို႕က်န္ရစ္တဲ့ သုက္ရည္ေလးေတြကို လွ်ာဖ်ားနဲ႕ ကလိကာယူ…ျပီးေတာ့ လိင္တံတေလ်ာက္စီးက်ေသာ သုက္ရည္ အၾကြင္းအက်န္မ်ားကို လ်ာအျပားလိုက္ကပ္ကာ သိမ္းယူတာေပါ့။ မေပ်ာ့မမာ သူ႕ေရႊပန္းကို အသာဆြဲကိုင္မကာ ေရႊဥေတြကို အသာ အယာ တစ္လံုးျခင္း ငံုစုပ္လိုက္ေသးတယ္ေနာ္။

 

`ကဲ….ငါ ဘယ္လို Feels ခံစားရတယ္ဆိုတာ မင္းကိုျပန္ျပမယ္´ ေနမ်ိဳးက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမႊ႕ယာေပၚပက္လက္ျပန္လွဲေစကာ အဲ့ဒီ စကားကိုေျပာတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အလိုက္သင့္ သူ႕ညႊန္ၾကားမႈအတိုင္း စီးေမ်ာလိုက္ပါတယ္။ ပထမေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို အသာအယာကိုင္ကာ ဆြတယ္ အထက္ေအာက္ကစားတယ္ေလ။ ခပ္မတ္မတ္ေလးျဖစ္လာေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲေခါင္းေလးကို တကယ့္ ဖြဖြေလးစုပ္ေရာ။ အာ…..ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုမွ မထိန္းႏိုင္ဘူး သူ႕ဟန္ကတစ္မ်ိဳး တကယ့္ကို ႏုႏုညံ့ညံ့နဲ႕ ရြရြေျဖးေျဖးေလးကစားတာ။ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲေခါင္းေလးကို အခ်ိန္ၾကာ စုပ္ျပီးေနာက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေရႊဥေတြကို တကယ့္ျငင္ျငင္သာသာ အနမ္းေပးပါတယ္။ `အိုး…..God…..အဲ့ဒီ….အာ..အ အဲ့ဒီ ဖီးလ္က အရမ္းမိုက္တာပဲ´ လို႕ကၽြန္ေတာ့္မွာ မိန္းေမာမႈနဲ႕အတူ ခပ္ညည္းညည္းအသံထြက္ ရပါေရာ။  ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို သူကိုင္ရတာ အားရလို႕လား ၾကိဳက္လို႕လားမသိ လက္ဘယ္ညာေျပာင္းကိုင္လိုက္ ဟိုသည္ပြတ္သပ္ကစား လိုက္နဲ႕လုပ္ေနတာ သုက္ရည္ေတြ ပြက္ကနဲ ပြက္ကနဲ ထြက္က်ခ်င္ေနျပီဗ်ာ။

 

`အခု မင္းကို ေခ်ာက္ကမ္းပါးစြန္းေရာက္ေအာင္ ပို႕ေပးမယ္´ သူ ေက်နပ္မိန္႕မူးစြာေျပာပါတယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို သူ႕ပါးစပ္ထဲ သြင္းႏိုင္သမွ် အဆံုးထိဖိသြင္းတာမ်ား သူ႕လည္မ်ိဳနံရံေတြနဲ႕တို႕ထိမိတဲ့အထိပါ။ သူ ေအာ့အံမႈျဖစ္သလို ခံစားမႈမ်ိဳးကို ေကာင္းေကာင္း ထိန္းႏိုင္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို အထုတ္အသြင္း အဖိအေဖာ့နဲ႕ ပါးစပ္ထဲကစားေနတာ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုး လ်ပ္စီးေတြ တဖ်က္ဖ်က္စီးဆင္းသြားသလို ပူေႏြးတဲ့ေသြးေတြ ျဖန္းပက္လိုက္သလို ေက်နပ္တဲ့ခံစားမႈအစြန္အဖ်ားကို ေရာက္သြားရရင္း ကၽြန္ေတာ့္ သုက္ရည္ေတြကို ဘယ္တုန္းကမွ ပန္းမထုတ္ဖူးေလာက္တဲ့ပမာဏနဲက ပစ္လႊတ္လိုက္ပါတယ္။ သူ အားလံုး ဟုတ္တယ္ အားလံုးကို အလဟႆ မျဖစ္ေလာက္ေအာင္ အကုန္မ်ိဳခ်ပစ္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ ညည္းသံ ခပ္တိုးတိုးေလးသာ ထြက္ႏိုင္ပါရဲ႕။

 

`ဘယ္လိုလဲ ငါ့ေကာင္….မင္းလုပ္ေပးတာကိုမွီရဲ႕လား…ေျပာဟ´ ေနမ်ိဳးက ျငိမ္ၾကည့္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို လႈပ္ႏႈိးသလိုေမးတယ္ဗ်။ ျပီးေတာ့ စြဲေဆာင္အားျပင္းတဲ့ အၾကည့္ေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြကို ညွိဳ႕ကာ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားေတြကို အသာအယာ တို႕ထိ နမ္းရႈိက္ပါေတာ့တယ္။ ရႊန္းပေတာက္စိုေနတဲ့ သူ႕မ်က္၀န္းေတြကိုကို ကၽြန္ေတာ္စိုက္ၾကည့္ေနရင္း `ငါ…ငါ မင္း ဟိုထဲကိုထည့္ခ်င္တယ္ ရမလားဟင္? ´ေမးတာကို အသာအယာျပန္လည္ အနမ္းေခၽြလိုက္ကာ `မင္း….မင္းတစ္ေယာက္ထဲကိုပဲ ငါခြင့္ျပဳမွာ…မင္းအတြက္´ လို႕အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။

 

ကၽြန္ေတာ္ မေပ်ာ့မမာအေျခအေနေလးျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕ငပဲကို တံေတြးေတြရႊဲေနေအာင္ -ုပ္ေပးလိုက္ျပီးေနာက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခုတင္ေစာင္းမွာ ပက္လက္အိပ္ေစျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို သူထမ္းလိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ သူ႕ငပဲကို ကြန္ဒံုးတစ္ခု စြပ္လိုက္ျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ကို ေသြးတိုးစမ္းရင္း တျဖည္းျဖည္းဖိသြင္းပါေရာ။ အ…အာ….သူနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ၾကားမွာ တားစီးထား ေသာ စည္းေလးဟာ အခုေတာ့ ပ်က္သြားျပီလို႕ေျပာႏိုင္ပါရဲ႕။ သူ တကယ့္ကို မသိသာေအာင္ျဖည္းျဖည္းေလးဖိသြင္းတာ အဆံုးထိ၀င္ သြားခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ခပ္တိုးတိုးေလး ညည္းညဴမိပါတယ္။ အာ….နာလိုက္တာ…သူ႕ကိုအျပင္ျပန္ထုတ္လိုက္ဖို႕ကၽြန္ေတာ္ေျပာ လိုက္ျပီး သူဆြဲထုတ္မွာကို အသာျငိမ္ျပီးေစာင့္လိုက္တယ္ေလ။ ေနမ်ိဳးတစ္ေယာက္ သူ႕ငပဲကို အဆံုးထိအျပင္ကိုဆြဲမထုတ္ဘဲ ထိပ္ပိုင္း ေလးကို ခ်န္ကာ အထုတ္အသြင္းဖြဖြေလးလုပ္ေနတာ အခ်ိန္ေလးနည္းနည္းၾကာေတာ့ အံ့အားသင့္စဖြယ္ပါပဲ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြတင္း ထားတာေလ်ာ့သြားလို႕လား ဒါမွမဟုတ္ သူက အထာကၽြမ္းေနလို႕လားမသိ ျပန္ျပီးဖိသြင္းတာကို အလ်ားသင့္ အနံသင့္ျပန္ျပီးလက္ခံ လိုက္ႏိုင္ပါျပီ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ တဆံုးကို၀င္သြားေတာ့တာပါ။

 

`ကဲ….ပြဲစဖို႕ တကယ္အသင့္ျဖစ္ျပီလား?’ ေနမ်ိဳးက ကၽြန္ေတာ့္နားရြက္နားကိုကပ္ျပီးေျပာပါတယ္။

`အားလံုး မင္းအတြက္….ျပီးေတာ့ မင္းအတြက္ဆိုရင္ အဆင္ေျပပါတယ္ကြ´ သူ႕မ်က္ႏွာမွာ ႏွစ္လိုသေဘာက်စြာ အျပံဳးတစ္ခုေပၚလာျပီး ေနာက္ သူ႕ငပဲကို ခပ္ဖိဖိအဆံုးထိ တစ္ခ်က္သြင္းလိုက္ကာ အထုတ္အသြင္း မွန္မွန္ေလးစလုပ္ပါေတာ့တယ္။ အာ….နာတာလည္းနာပါ တယ္…ဒါေပမဲ့ နာတာရဲ႕အလြန္ သာယာမိန္႕မူးတဲ့ ဘယ္လိုေျပာရမွန္းမသိတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ တိုးတိုးျပီး ခံစားလာရေရာ။ ဘယ္လို…. ဘယ္လိုေျပာရမွန္းလည္းမသိဘူး…..ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ထဲက တစ္ခုခုကို ဆာေလာင္လာသလိုပဲ…တျဖည္းျဖည္းတိုးတိုးျပီး ဆာေလာင္ လာပါတယ္။ အရသာရွိတဲ့ ဟင္းပြဲေလးတစ္ပြဲကို ဆိုင္က ခင္းက်င္းေပးတာမွာ သူတို႕ေပးတာထက္ပိုျပီးစားခ်င္တဲ့ ဆာေလာင္မႈမ်ိဳးနဲ႕ သေဘာတူမလားမသိပါဘူးဗ်ာ။

`ခပ္ျပင္းျပင္း…အား….ျမန္ျမန္ေလးလုပ္ေပးကြာ…ငါမေနတတ္ေတာ့ဘူး´ ကၽြန္ေတာ္ အသက္ခပ္ျမန္ျမန္ရွဴရႈိက္မႈေတြရဲ႕ၾကားအဲ့ဒီ စကားကို ေျပာလိုက္မိပါတယ္။ သူကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ေျပာတဲ့အတိုင္း တျဖည္းျဖည္းတိုးတိုုးျပီးလုပ္တယ္။ သူ႕ရဲ႕ေဆာင့္သြင္းခ်က္ေတြ ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလံုးခုန္သံေတြ ျမန္သထက္ျမန္လာသလိုပါပဲ။ သူ႕ေရႊဥေတြက ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ေတြကို ရိုက္ခတ္တဲ့အသံကိုေတာင္ ၾကားရတယ္ထင္ပါရဲ႕။ သူ႕ကိုယ္လံုးတစ္ခုလံုး ေခၽြးေစးေတြျပန္စျပဳလာပါျပီ…..သူ႕မ်က္ႏွာေလးဟာလည္း ေသြးေရာင္လႊမ္းစျပဳလာသလို … သူ႕မ်က္လံုးေတြဟာလည္း ေမွးမွိတ္ထားကာ အခုသူခံစားေနရေသာ အထိအေတြ႕ အခုိက္အတန္႕ေလးေတြကို ေက်နပ္သာယာကာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ကိုယ္ကာယႏွီးေႏွာတဲ့ခ်စ္ျခင္းမွာ သေဘာက်ပံုျပဆိုေနတယ္ေပါ့ေနာ္။ သူ႕ပါးျပင္က ေခၽြးနံ႕နဲ႕အတူေရာလာေသာ ကိုယ္သင္းနံ႕ေလးကိုေတာင္ ခံစားရရွိေနသလို မိန္႕မူးမိပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ေဆာင့္သြင္းခ်က္ ခပ္ျပင္းျပင္းတစ္ခ်က္အျပီးမွာေတာ့ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ား က ခပ္အုပ္အုပ္ေအာ္သံေလးတစ္ခ်က္ေပၚလာကာ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲကို ေကာ့ေကာ့ျပီး သူ႕သုက္ရည္ေတြကိုပစ္သြင္းလိုက္ပါေတာ့ တယ္။ သူ႕ရဲ႕ ခ်စ္စဖြယ္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အေသြးအသားေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုး ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားသလိုပဲ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္နဲ႕ခႏၶာကိုယ္က ခံစားလိုက္မိသလိုပါေလ။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း စိတ္ထဲမွာ ရုတ္တရက္ဆိုသလို အျမင့္ဆံုးဆိုသည့္ခံစားမႈမ်ိဳး သူနဲ႕မေရွးမေႏွာင္းရလိုက္ ကာ အိပ္ယာေပၚ၀ုန္းကနဲလဲက်ပါေရာ။ ေက်နပ္သည္ဆိုေသာ ခံစားမႈအဟုန္ဟာ ႏွစ္ဦးသားအေပၚလႊမ္းျခံဳေနတာမ်ား စကားမေျပာႏိုင္ အတန္ၾကာျငိမ္သက္ေနမိၾကတဲ့အထိဆိုပါေတာ့။ ေနမ်ိဳး သူ႕ငပဲကိုအသာဆြဲခၽြတ္ ကြန္ဒံုးကို အိပ္ယာေဘးက တစ္ရွဴးေဘာက္စ္က တစ္ရွဴးအနည္းငယ္ကိုလွမ္းယူကာ ေထြးပတ္လိုက္ရင္း အမႈိက္ျခင္းေလးထဲခ် ကၽြႏ္ေတာ့္နံေဘးကို အသာအယာလွဲအိပ္လိုက္ပါတယ္။

`မင္း…မင္းၾကိဳက္တယ္မဟုတ္လား?’ ရႊဲေနတဲ့အိပ္ယာခင္းေပၚအသာလွဲရင္း ေနမ်ိဳးကေမးေသးတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း `မင္းဘယ္လိုထင္လို႕လဲ?’ သူ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ကို ရယ္ေမာလိုက္ျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို နမ္းရိႈက္ပါေတာ့တယ္။ သူ႕လွ်ာဖ်ားမ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ့္အာခံတြင္းအႏွံ႕ေရာက္ရွိျပီး ကၽြန္ေတာ့္တို႕ႏႈတ္ခမ္းျခင္းထိခတ္သံဟာ အသံေတာင္ထြက္သလားပါပဲ။ ခဏေနေတာ့ သူ႕လွ်ာကိုအသာဆြဲထုတ္လိုက္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းမ်ားကိုစိုက္ၾကည့္ကာ ``မင္းကို ငါအရမ္းခ်စ္တယ္ ညီညီ´တဲ့။ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ထဲအသည္းထဲ၀ယ္ တဆတ္ဆတ္ခါသြားရရင္း သူ႕ကို အငမ္းမရျပန္နမ္းရိႈက္မိပါတယ္။ `ငါ..ငါလည္း မင္းကိုအရမ္းခ်စ္ တာပဲ ေနမ်ိဳး….ရာ´

ႏွစ္ဦးသားရဲ႕ပူျပင္းေနေသာခႏၶာကိုယ္ေတြကို ေရပန္းေအာက္မွာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာထားရင္း သန္႕စင္လိုက္ၾကပါတယ္။ ေနမ်ိဳးႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ သန္႕စင္ေစတယ္….ေျခာက္ေသြ႕ေမႊးပ်ံ႕ေစပါတယ္ေလ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ အႏွံ႕ တဘက္နဲ႕သုပ္ေပးေနရင္းမွာ နံရိုးနားက ေသြးေျခဥတာေလးကိုအျမင္မွာေတာ့ ရပ္တန္႕သြားပါတယ္။ သူ႕မ်က္၀န္းမွာစိုးရိမ္ ေသာအၾကည့္ေတြနဲ႕အတူ `ဒါ ဒါ မင္းကိုဘယ္သူလုပ္ထားတာလဲကြ´ေမးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕လက္ေလးကိုအသာဖယ္လိုက္ရင္း `ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးကြာ….ငါေခ်ာ္လဲထားလို႕ထိထားတာ´လို႕လိမ္လိုက္ပါရဲ႕။ အခုလို ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးေနခ်ိန္မွာ အဲ့ဒီအေၾကာင္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္မလိုခ်င္ဘူး။ `ငါ…ငါ ေခ်ာ္လဲထားတာ….´ 

`အမ္…ေခ်ာ္လဲထားတာကလဲ လက္သီးပံုလိုလိုထင္းေနတယ္ ကို႕ကိုအမွန္ေျပာစမ္းပါ Baby ရာ´

Baby လို႕ေခၚလိုက္သံေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကို အရည္ေပ်ာ္သြားေစပါတယ္။ ေနမ်ိဳး သူ႕လက္ေမာင္းအစံုနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ခါးကိုရစ္သိုင္းေပြ႕ ဖက္လိုက္ရင္း `ကိုယ္ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ ေဘဘီ့ကိုနာက်င္ေအာင္ လုပ္ဖို႕ခြင့္မျပဳေတာ့ဘူးေနာ္၊ ဘယ္သူလုပ္တယ္ဆို တာေလးကို ေျပာရံုေလးပဲေျပာျပကြာ´ ကၽြန္ေတာ့္နားရြက္နားကို တကယ္တိုးတိုးေလးကပ္ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြက မ်က္ရည္ေတြ တလွိမ့္ခ်င္းစဆင္းရပါျပီ ဘယ္လိုမွ ထိန္းမရႏိုင္ခဲ့ဘူးေလ…´ေဖ…အေဖက ထိုးထားတာ….အိုေက? သူက တစ္ခ်ိန္လံုး လိုလို အရက္ေသာက္ေနတတ္တာေလ၊ သူ႕စိတ္ထဲမွာ အလိုမက်ရင္ အေၾကာင္းျပခ်က္သိပ္မရွိဘဲ လက္သီးနဲ႕ထိုးတာ၊ အဲဒါပဲ….ၾကားရ တာ ဘယ္လိုေနလဲဟင္?’ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းမ်ားက မ်ည္ရည္ေခ်ာင္းစီးပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ ေဒါသတၾကီးနဲ႕ ေရခ်ိဳးခန္းနံရံကိုလက္သီးနဲ႕ ထိုးျပီး ေဒါသေပါက္ကြဲဖို႕ဟန္ျပင္ေတာ့ ေနမ်ိဳးကလွမ္းဆြဲလိုက္ကာ သူ႕ရင္ခြင္ထဲကို ဆြဲဖက္လိုက္ပါတယ္။ `ငါ အဲ့တာကို သိပ္မုန္းတာပဲ´

ေနမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ႕ရင္ခြင္ထဲဆြဲဖက္ထားခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ရင္ခြင္ထဲေခါင္းတိုးေ၀ွ႕ကာ အရွက္မသိငိုမိပါေတာ့တယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဖက္တြယ္ထားရင္ ေက်ာျပင္ကိုပြတ္သပ္ကာ အဆင္ေျပသြားမွာပါ အဆင္ေျပသြားမွာပါကြာလို႕ေျပာပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္နဲ႕ ခႏၶာပင္ပန္းေနရတာ အနားရခ်င္ျပီ။ သူ႕ရင္ခြင္ဟာ ကၽြန္ေတာ္နားခိုရာျဖစ္ပါရေစ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို တဘက္ႏွင့္ေထြးပတ္လိုက္ ကာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေပြ႕ခ်ီျပီး အိပ္ခန္းထဲေခၚေဆာင္ပါတယ္။ အိပ္ယာေပၚကိုလည္း သူအသာခ်ေရာ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ေမာက်သြားေရာ။

ကၽြန္ေတာ္ ရုတ္တရက္ ႏိုးလာေတာ့ ခုတင္ေဘးက နာရီကိုၾကည့္လိုက္တာ ည ၉နာရီ ၃၇မိနစ္ျဖစ္ေနျပီ။ ေကာင္းကင္က ေအးျမေနတဲ့ လေရာင္ကလည္း မွန္ျပတင္းကတစ္ဆင့္ အခန္းထဲကိုက်ေရာက္ေနပါတယ္။ အိပ္ယာေပၚကထလိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ရွင္းေန တယ္လို႕ ခံစားမိမွ ကိုယ့္ဖာသာအ၀တ္မကပ္မွန္းသတိရမိပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္အ၀တ္အစားေတြကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခုတင္ေျခရင္းက အ၀တ္တန္းမွာ ခ်ိတ္ေတြနဲ႕ခ်ိတ္ထားတာျမင္တာေၾကာင့္ ၀တ္ဆင္လိုက္ပါတယ္။ အခန္းတံခါးကို အသာဆြဲဖြင့္လိုက္ေတာ့ ေလွကားစီက အစားအစာအနံ႕ေတြကိုရေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ မရြ႕ံမရဲေလွကားကေန တစ္ထစ္ျခင္းဆင္းလိုက္ေတာ့ ၾကားလာရတာက ဒယ္အိုးဆီက တဖ်စ္ဖ်စ္ျမည္သံ….ေၾကာ္ေလွာ္သံေတြဟာ ပိုပိုက်ယ္လာတယ္။ ေလွကားေအာက္ဆံ့ုးထစ္အေရာက္ျမင္လိုက္ရတာက ဧည့္ခန္း… ျပီးေတာ့ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာက မီးဖုိခန္း။ ကၽြန္ေတာ္ေလွ်ာက္လွမ္းသြားလိုက္ေတာ့ ေဘာင္းဘီတိုေလးပဲ၀တ္ထားကာ အေပၚက Apron ေလးပတ္ကာ ခ်က္ျပဳတ္ေနေသာ ေနမ်ိဳးကိုျမင္လိုက္ရပါတယ္။ ၾကက္သား…ျပီးေတာ့ အသီးအရြက္ေတြကို ခ်က္ျပဳတ္ေၾကာ္ေလွာ္ ေနသလိုပဲ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမာ့ၾကည့္ကာ ျပံဳးျပလိုက္ရင္း မုန္လာဥနီကို လွီးခၽြတ္ပါတယ္။

`ကဲ…မင္း ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း ႏိုးထလာျပီေပါ့။ မင္း ေကာင္းေကာင္းအနားယူႏိုင္တာကို ကိုယ္၀မ္းသာပါတယ္ကြာ´

သူ႕ကိုယ္ေပၚက Apron ကိုခၽြတ္ကာ ခံုေပၚတင္လိုက္ျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို အနမ္းေပးပါတယ္။

`ကိုယ္ ….မင္းအတြက္ သတင္းေကာင္းေလး ရထားတယ္ …မင္း….ကိုယ့္အခန္းမွာ Weekend တိုင္းေနလို႕ရျပီ´

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို အေမးထုတ္တဲ့အၾကည့္မ်ိဳးနဲ႕ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူလုပ္လက္စအလုပ္ကိုမလုပ္ေသးဘဲ ` အာ…မစိုးရိမ္ပါနဲ႕ကြာ… ကိုအားလံုးစီစဥ္ျပီးပါျပီ။ စကားမစပ္……မင္း တနဂၤေႏြေန႕ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ ပိုျပီးအံ့ၾသရဦးမွာ´တဲ့ေျပာတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုၾကည့္ရံုပဲၾကည့္ေနႏိုင္ပါေတာ့တယ္။ သူ႕ခါးအစံုကို ကၽြန္ေတာ္ေထြးဖက္ျပီးေနာက္ `ကို ဘာပဲေျပာေျပာပါ´ လို႕တုန္႕ ျပန္လိုက္ပါရဲ႕။

x           x           x

ကၽြန္ေတာ္တို႕ အခ်စ္ပြဲကို ရက္သတၱပတ္ရဲ႕အဆံုးသတ္ေန႕ေတြမွာ အၾကိမ္မ်ားစြာျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ ၾကာရွည္လွေသာ အခ်ိန္အေတာ အတြင္းၾကီးမွာ အေပ်ာ္ရႊင္ဆံုးအခ်ိန္ေတြရခဲ့ျပီလို႕ဆိုရမလားပါပဲ။

သူ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ကို ကားတန္းတန္းမတ္မတ္ေမာင္းျပီးလိုက္ပို႕တယ္။ အိမ္ကိုလည္းေရာက္ေရာ ဘယ္လို အံၾသဖို႕ေကာင္းမယ့္ Weekend ျဖစ္မလည္းလို႕ သံသယေတာ့၀င္ခဲ့မိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေနမ်ိဳးကို ႏႈတ္ဆက္ျပီးေနာက္ အိမ္ထဲကို ခပ္ေျဖးေျဖး ေလွ်ာက္၀င္လိုက္ေရာ။ အို….တစ္အိမ္လံုးလည္း သန္႕ရွင္းေတာက္ေျပာင္ေနတယ္။ ျပီးေတာ့ ဧည့္ခန္းထဲက ဆိုဖာေပၚမွာ ျငိမ္ျပီး သတင္းစာဖတ္ေနတယ္။ မျမင္ဖူးတဲ့လူတစ္ေယာက္ကို ျမင္လိုက္ရသလိုပါပဲေလ….သန္႕ျပန္႕ ရွင္းသန္႕ေနတာမ်ား အေမႊးအမွ်င္ေတြကိုရိတ္ပယ္….ေရမိုးခ်ိဳးျပီး ေမႊးၾကိဳင္ေနတာ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုျမင္ေတာ့ ရုတ္တရက္ထလာကာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေထြးဖက္ပါေတာ့တယ္။

`ေဖေဖေတာင္းပန္ပါတယ္သားရယ္´တဲ့။ သူ႕ကိုကၽြန္ေတာ္ေမာ့ၾကည့္မိပါရဲ႕။

`ဘာကိုလဲ ေဖေဖ´ ကၽြန္ေတာ္ ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္မိတာေပါ့။ `ဘာျဖစ္လို႕လဲဗ်ာ´

`ေအာ္…ေဖေဖသားကို ေတာင္းပန္စကားေျပာခဲ့တာပါကြာ။ သားေမေမေသဆံုးမႈေၾကာင့္ ခံစားေနရတဲ့ ေဒါသေတြကို သားေပၚမွာပံုခ်ခဲ့ သလိုျဖစ္ခဲ့တာေတြအတြက္ေလ။ အဲတာေတြဟာ ေဖေဖ့အမွားေတြပါပဲေလ။ သားေမေမ ေဆးရံုကိုေစာပို႕ဖို႕ေကာင္းတာကို အိမ္မွာပဲ ကုေစခဲ့တဲ့အတြက္ သားေမေမေသဆံုးဖို႕ျဖစ္သြားတာ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မုန္းသြားတာေလ။ အဲလိုခံစားမႈေတြကို သားအေပၚပံုခ်မိတယ္´ သူ႕ေခါင္းကို ခပ္ဖြဖြသူ႕လက္မ်ားနဲ႕ ကိုင္လိုက္ရင္းေျပာပါတယ္။

`ေဖေဖ´ `အဲဒါေတြအကုန္လံုးဟာ ေဖေဖ့အမွားမဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ျဖစ္ပ်က္ခ်ိန္တန္တာေတြ တိုက္ဆိုင္သြားလို႕ပါဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို နာက်င္ေအာင္လုပ္တာေတြအတြက္လည္း ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမထားပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ေဖေဖသားကို ေတာင္းပန္စကား ဆိုကတည္းက ေဖေဖ့ေမတၱာကို ကၽြန္ေတာ္ခံစားရပါတယ္။ သားကို ကတိေပးပါလား….အရင္ ….ေဖေဖ ဟိုးအရင္ေမေမရွိတုန္းကလိုပဲ လန္းလန္းဆန္းဆန္းတက္တက္ၾကြၾကြေနမယ္လို႕ေလ´

ေမေမေသတဲ့အခ်ိန္တုန္းကတည္းက မငိုခဲ့တဲ့ေဖေဖဟာ အခု စတင္ငိုေၾကြးပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ အသံမက်ယ္ပါဘူး ခပ္တိုးတိုးရႈိက္သံ ႏွင့္အတူ မ်က္ရည္ေတြ တလွိမ့္ျခင္းက်ဆင္းရံုပါပဲ။ `ေဖေဖ ဘယ္ေတာ့မွ အရက္မေသာက္ေတာ့ဘူး´ ကတိစကားဆိုပါတယ္။ `ျပီးေတာ့ စီးပြားေရးကိုလည္း ဆထက္တိုးပြားေအာင္ ျပန္ၾကိဳးစားလုပ္ကိုင္ေတာ့မယ္ ဟုတ္ျပီလား သား´

ေဖေဖ သူ႕စကားသူတည္ပါတယ္။ ေက်နပ္ဖြယ္အလုပ္အကိုင္တစ္ခုကို သူျပန္လည္တည္ေထာင္တယ္ ၾကိဳးစားပါတယ္။ အိမ္ေလးလည္း ျပန္လည္ စိုေျပစျပဳလာပါျပီေပါ့ေနာ္။ ေနမ်ိဳး ဘယ္လိုလုပ္ေဆာင္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မသိပါဘူး။ သူ ဘယ္ေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ့္ကို မေျပာျပေပမဲ့ အားလံုးအတြက္ သူ႕ကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ႏွစ္ဖက္မိဘေတြ အားလံုးဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ဦးသားရဲ႕ေပါင္းသင္း ဆက္ႏြယ္မႈတစ္ရပ္ကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ပဲ လက္ခံၾကပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပီးေတာ့ ေနမ်ိဳးရဲ႕ ေဘာလံုးအသင္း။ အစကေတာ့ အရမ္းကိုပဲစိုးရိမ္ခဲ့ၾကတာပါပဲ….ဒါေပမဲ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕လက္ခံေပးၾကပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သား ပညာေရး က ေကာလိပ္စတုတၳႏွစ္ေတာင္ေရာက္လာပါရဲ႕ ေနမ်ိဳးက ဥပေဒဘာသာရပ္ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့ျပီး ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေဆးပညာကို ဘ၀အတြက္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။  တရား၀င္ခ်စ္သူ သက္တမ္းငါးႏွစ္ၾကာခဲ့ေပမယ့္လည္း လတ္ဆတ္ ေနဆဲ အခ်စ္ေတြ ခိုင္ျမဲဆဲပါေလ။

ကၽြန္ေတာ္ ဒီလိုအျမဲေပ်ာ္ရႊင္ရတဲ့ ဘ၀ေလးကိုရလိမ့္မယ္လို႕ ဘယ္လိုမွေတြးမထင္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါဟာ….ဒါဟာ အိပ္မက္တစ္ခု မွန္ကန္လာခဲ့ ျခင္း……….။

Alex Aung (17 August 2014)

Aug 16th

STDs Basic လိင္မွတဆင့္ ကူးစက္ေသာေရာဂါမ်ား အေျခခံ

By Alex aung


လိင္ကတဆင့္ ကူးစက္တဲ့ေရာဂါေတြကိုေဆးပညာမွာ Sexually Transmitted Diseases (STDs) နဲ႔ Sexually Transmitted Infections (STIs) လို႔ အခုေခၚပါတယ္။ အရင္ကေတာ့ Venereal Diseases (VD) လို႔ ေခၚခဲ့တယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီမွာလဲ အရင္က ‘ကာလသားေရာဂါ’ လို႔ ေခၚခဲ့ၿပီး၊ ေရာဂါတိုက္ဖ်က္ေရးဌာနေတာင္ ဒီနာမယ္နဲ႔ လုပ္ခဲ့ေသးတာ။ ‘ကာလသား’ ဆိုတာ လူပ်ိဳေပါက္ထက္ ႀကီးၿပီး၊ မ်ားေသာအားျဖင့္ အိမ္ေထာင္လဲမက်ေသးတဲ့ ေယာက္်ားသား လူရြယ္ေတြကို ေခၚတာပါ။ STDs ေတြက ကာလသားေတြသာမဟုတ္ဘူး၊ အရြယ္မေရြး ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ေမြးစကေလးေတြေတာင္ ကူးတာ။ ကာလသမီး အမ်ိဳးသမီးမ်ားေတြမွာပါ ျဖစ္တယ္။ ျဖစ္မွာေပါ့ မဆင္ျခင္ၾကလို႔ တေယာက္ကေန ေနာက္တေယာက္ကို ကူးတာကိုး။

Venereal လို႔ ေခၚတာကလဲ Venus ‘ဗီးနပ္စ္’ ကေနလာတာပါ။ ေက်ာင္းသားေတြက ေသာၾကာၿဂိဳဟ္လို႔ သင္ၾကရမယ္။ စာဖတ္သူမ်ားကေတာ့ ‘ဗီးနပ္စ္’ ကုိ အခ်စ္ နဲ႔ အလွကိုကိုယ္စားျပဳတဲ့ ေရာမနတ္သမီးလို႔ သိၾကမယ္။ ေရာမသာမကပါ၊ ဂရိနတ္သမီး ‘အဖရိုဒိုက္’ နဲ႔ပါ ဆက္စပ္မႈ ရွိေသးတယ္။ လွလြန္းတယ္လို႔ နာမည္ႀကီးတဲ့ လက္ႏွစ္ဖက္ျပတ္ ေက်ာက္ဆစ္ ရုပ္ထု Aphrodite of Milos ကို Venus de Milo လို႔ ပိုသိၾကတယ္ မဟုတ္လား။ ‘လွတာမက္ေတာ့ ညစာခက္’ ဆိုသလို ေရာဂါက အေတာ္ကိုေၾကာက္ဘို႔ ေကာင္းတယ္။

ေဆးေတြ မေပၚခင္ကဆို ကုရာနတၴိေရာဂါေတြလို႔ ထင္မွတ္ခဲ့ရေသးတယ္။ ဒီလိုေရာဂါေတြကုဘို႔ ပဌမဆံုးေဆးရံုကို ၁၇၄၆ က်မွ လန္ဒန္မွာ စဖြင့္တယ္။ စပိန္ျပည္တြင္းစစ္ (၁၈၂ဝ-၂၃) ေခတ္ကေတာင္ ဒီေရာဂါမ်ိဳးဟာ ‘ရန္သူ႔က်ည္ဆံလို ေၾကာက္ဘို႔ ေကာင္းတယ္’ လို႔ ပိုစတာေတြ ကပ္ခဲ့ၾကေသးတယ္။

လိင္ဆက္ဆံရာ အသံုးျပဳတဲ့ေနရာမွန္သမွ်မွာ ေရာဂါရတယ္။ လိင္အဂၤါ၊ ပါးစပ္၊ စအို။ ေနာက္ၿပီး မေအကေန ကေလး။ မူးယစ္ေဆး ေသြးျပန္ေၾကာထိုးနည္းေတြကေနလဲကူးႏိုင္တယ္။ လိင္အဂၤါေတြမွာသာ မဟုတ္ဘဲ တျခားေနရာေတြမွာပါ ေရာဂါရတတ္တယ္။ အဲလိုျဖစ္တာေတြကပိုဆိုးတယ္။ Systemic STDs တကိုယ္လံုးကို ျပန္႔တဲ့အဆင့္လို႔ ေခၚတာေတြက HIV, Hepatitis B (ဘီ) ပိုး၊ Hepatitis C (စီ) ပိုးနဲ႔ Herpes လိင္လမ္းေရယံုေတြ ျဖစ္တယ္။

လိင္ကတဆင့္ကူးစက္ေရာဂါေတြဆိုတာ -
(၁) Chlamydia trachomatis ပိုးေတြေၾကာင့္က အျဖစ္အမ်ားဆံုးလို႔ ေျပာႏိုင္တယ္။ ‘Chlamydia (ကလာမိုင္ဒီးယား) အျဖစ္မ်ားဆံုး STD’ ကို ေရးထားပါတယ္။


(၂) Gonorrhea ဂႏိုရီးယားက ဒုတိယအမ်ားဆံုးျဖစ္တယ္။ ‘Gonorrhea ဂႏိုေရာဂါ’ ကိုလဲေရးထားပါတယ္။


(၃) ‘Syphilis ဆစ္ဖလစ္’ ကိုလဲ ေရးထားပါတယ္။


(၄) ‘Genital herpes လိင္လမ္းေရယံု’ ကိုလဲ ေရးထားပါတယ္။ ေရယံုဆိုတာ ကုိယ္ခႏၶာမွာ ျဖစ္တာတမ်ိဳး၊ ပါးစပ္တဝိႈက္ ျဖစ္တာတမ်ိဳး။ လိင္လမ္းမွာလဲ ျဖစ္ေသးတယ္။ (HSV-2) ဗိုင္းရပ္စ္ ကေနျဖစ္တာ။ အရည္ၾကည္ဖုေတြ ျဖစ္တယ္၊ နာတယ္၊ ယားတယ္။ ေမြးလာမယ့္ ကေလးကိုကူးႏိုင္တယ္။


(၅) ဗဂ်ိဳင္းနားေရာင္ျခင္းကိုျဖစ္ေစတဲ့ (၃) မ်ိဳးထဲမွာ(ဂါ့ဒ္နီရဲလား ဗဂ်ိဳင္ႏိုက္တစ္)နဲ႔ (ကင္ဒီဒိုင္ေယးဆစ္) ေတြက လိင္နည္းနဲ႔မဆိုင္ဘဲ ျဖစ္ေပမဲ့ (ထြိဳင္ကိုမိုးနပ္စ္) ကေတာ့ လိင္ကေနကူးစက္တယ္။


(၆) Chancroid ‘ရွန္ကာ’ ဆိုတာျဖစ္ရင္ လိင္အဂၤါမွာအနာ၊ အႀကိတ္ ေပၚလာမယ္။ ေပါင္ၿခံကအႀကိတ္ေတြ ေရာင္လာတယ္။


(၇) LymphogranulomaVenereum (LGV) ဆိုတာက တက္ေစ့ေတြ ေရာင္တာပါ။ လိင္အဂၤါမယ္ မနာတဲ့အနာျဖစ္လို႔ ဆစ္ဖလစ္နဲ႔ မွားတတ္တယ္။


(၈) ‘Genital Warts (1) လိင္အဂၤါၾကြက္ႏို႔ (၁)’ နဲ႔ ‘Genital Warts (2) လိင္အဂၤါၾကြက္ႏို႔ (၂)’ ေတြကိုလဲ ေရးထားပါတယ္။


Human Papillomavirus (HPV) လိင္လမ္းေၾကာင္း ႂကြက္ႏို႔ကေနတခ်ိန္မွာသားအိမ္ဝကင္ဆာ ျဖစ္ေစႏိုင္တယ္။


(၉) အသဲေရာင္ (ဘီ) ကိုေတာ့ အမ်ားၾကီးေရးထားပါတယ္။


(၁ဝ) HIV/AIDS ကိုလဲ အမ်ားၾကီးေရးထားပါတယ္။


ဒီလိုကူးစက္ေရာဂါေတြကေနလဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။

Pubic Lice သန္း။ Parasites ‘ပါရာဆိုက္’ ေခၚတယ္။ ဆီးစပ္ေမႊးမွာလဲ ဆံပင္ေတြမွာလို သန္းေတြ ရွိႏိုင္တယ္။ ပံုစံမတူတတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ Crabs ေခၚတယ္။ ယားမယ္။ ဥေတြအုခ်တယ္။ ပြါးမယ္။ ကူးမယ္။


Scabies ဝဲ (ယားနာ)။ Mite ေခၚတယ္။ ဒါေပမဲ့ STD ဟုတ္ခ်င္မွဟုတ္မယ္။ ယားမယ္။ နီရဲလာမယ္။ ကူးမယ္။


Ring worm ေပြး။ တျခားေနရာကေပြးလဲ ဆီးစပ္ေနရာတဝိႈက္မွာ ျဖစ္ေနရင္ တေယာက္ကေနတေယာက္ ကူးမယ္။


Pelvic Inflammatory Disease (PID) တင္ပါးဆံုတြင္းအဂၤါမ်ားေရာင္ျခင္း။ လိင္ကတဆင့္ကူးတာဟုတ္ခ်င္မွဟုတ္မယ္။ 


အေသအျခာေဆးမကုရင္ အမ်ိဳးမီးမွာကေလးမရတာျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဗိုက္ေအာက္ပိုင္းနာေနမယ္။ ကိုယ္ပူမယ္။ ဆက္ဆံရင္ နာမယ္။ ဆီးေအာင့္မယ္။ ၾကားရက္ ေသြးဆင္းမယ္။လိင္ကတဆင့္ကူးစက္ေရာဂါလဲျဖစ္ႏိုင္တယ္။ဆက္ျဖစ္၊ ထပ္ျဖစ္ရာကေန အတြင္းအဂၤါေတြ (သားအိမ္ဝ၊ သားအိမ္၊ သားအိမ္ျပြန္၊ မ်ိဳးဥအိမ္နဲ႔ အတီးအတားကေနရာေတြ) ေရာင္တာ ျဖစ္တယ္။ Chlamydia နဲ႔ Gonorrhea ကေနလဲျဖစ္ေစတယ္။ ဆီးစပ္ေနရာနာမယ္။ တခုခုဆင္းမယ္။ ‘Pelvic Inflammatory Disease (PID) အမ်ိဳးသမီးတင္ပါးဆံုတြင္းအဂၤါမ်ားေရာင္ျခင္း’ ကိုေရးထားပါတယ္။

STDs ဘယ္လိုကာကြယ္မလဲ။ လိင္မဆက္ဆံဘဲေနပါလို႔ေျပာတာ အမွန္ဆံုးဘဲ။ လက္ေတြ႔မက်လို႔ အၾကံေကာင္း ေပးတာကို လိုက္နာပါ။ အေဖၚကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေမးပါ။ ေဆးစစ္ၾကပါ။ (ကြန္ဒြမ္) အျမဲသံုးပါ။ လကၥဏာရွိရင္ ျမန္ျမန္ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဆးကုပါ။

Condoms (ကြန္ဒြမ္) ကေနအကုန္လံုးကိုမကာကြယ္ႏိုင္ပါ။ (ကြန္ဒြမ္) ကေန Gonorrhea, Chlamydia, HIV နဲ႔ Trichomoniasisေတြကိုေတာ့ ေကာင္းေကာင္းကာကြယ္ႏိုင္တယ္။ Herpes, Syphilis နဲ႔ Genital warts ေတြကိုေတာ့ ေကာင္းေကာင္းမကာကြယ္ႏိုင္ပါ။ (ကြန္ဒြမ္) မဖံုးတာကိုေတာ့ မကာကြယ္ႏိုင္ပါ။ Crabs နဲ႔ Scabies ေတြကို လံုးဝ မကာကြယ္ႏိုင္ပါ။

ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ရင္ အထူးသတိထားပါ။ ေစာေမြးတာ-ပ်က္တာလဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အထဲကကေလးကိုထိခိုက္ႏိုင္တယ္။ အေသေမြးႏိုင္တယ္။ အေလးခ်ိန္မျပည့္ကေလးေမြးႏိုင္တယ္။ ကေလးမွာေမြးရာပါခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေတြ ရွိႏိုင္တယ္။ အမ်ားစုေရာဂါေတြက တခါျဖစ္ျပီး၊ ေရာဂါျပီးသြားသလို မျဖစ္ေစႏိုင္ပါ။ Gonorrhea, Syphilis, Chlamydia နဲ႔ Trichomoniasis ေတြကို ေဆးကုရင္ ရွိေနတာေတြ ေကာင္းသြားမယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ထပ္ျဖစ္ရင္ ေနာက္တခါ ေဆးထပ္ ကုရလိမ့္မယ္။ ကိုယ္ကေဆးကုေပမဲ့ အေဖၚကေဆးမကုရင္ ျပန္ကူးလာမယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ - STDs Basic လိင္မွတဆင့္ ကူးစက္ေသာေရာဂါမ်ား အေျခခံ
Aug 15th

လမ္းခြဲမိုး

By Alex aung
အဲဒီ ညေနခင္းက
မိုးေတြ အျပိဳင္အရိုင္း ရြာခဲ့ပါတယ္။
ေလွ်ာက္ေနက် လမ္းေဟာင္းေလး
မိုးေတြ စိုေနတဲ့အခါ
ငါ့ ႏွလံုးသားကလည္း ရႊဲရႊဲစိုလို႔....။

တကယ္ဆို
မင္းနဲ႔တို႔ၾကား
နံရံေတြ ျခားသြားဖို႔ ဆိုတာ
ဘယ္သူမွ ေတြးမိၾကမွာ မဟုတ္ဘူး...။

ဒါေပမယ့္
တခ်ိဳ႕ ျဖစ္စဥ္ေတြဟာ
ပုံျပင္ထက္ ဆန္းတယ္.....။

အနာဂတ္ကို
လွလွပပ စာစီေနတုန္း
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မိုးတိမ္ေတြကို ရႈံးနိမ့္ ျပိဳက်
ဒါနဲ႔ပဲ
ေနာက္ဆံုး လက္က်န္ အသက္ေငြ႔ေငြ႔ေလးနဲ႔
ငါ့မွာ မိုးစက္ေတြကို ေငးေနခဲ့ရတယ္...။

ဒါေပမယ့္
မိုးေတြၾကားထဲ လမ္းခြဲၾကရတဲ့ အခါ
မင္းေရာ ငါပါ စက္စက္က် ရႊဲနစ္လို႔....။

ေအးေအးထြန္း B.A(Eng) ေခ်ာက္
Aug 10th

အခ်စ္က တစ္ဘာသာျဖစ္တယ္

By Alex aung

ရင္ခုန္သံခ်င္း အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္ပံုက

သိုသိပ္တယ္

တခ်ိဳ႕တေလက ယမ္းပံုမီးက်

သူ႔ေရွ႕သစ္ရြက္လႈပ္ျပရင္ကို

ရိပ္မိေနသလိုမ်ိဳး

သူ႕ခံစားခ်က္သူထမ္း

တခမ္းတနားျဖစ္ျဖစ္

မႏိုးမၾကားျဖစ္ျဖစ္ေရြ႕တယ္

တကယ္ေတာ့

အခ်စ္ဆိုတာ

လက္ပိုက္ျပီးေလခြၽန္ေနရသေလာက္

ဇိမ္ရွိမယ္မထင္ဘူး

မႈိမတက္တဲ့ကိတ္မုန္႔ ျမည္းေနရသလို

နာရီေတြမရိတြဲတဲ့တေယာကို

လက္သံစမ္းေနရသေလာက္

စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္ေပါက္နဲ႕

ေလထဲလက္သီးထိုးေနရသေလာက္

ဒါေပမယ့္

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္

ေဒါသေတြ

အဆုပ္လိုက္အခိုင္လိုက္ ပစ္ေပါက္လိုက္တဲ့အခါ

သူကေခ်ာ့လာတတ္ျပန္ေရာ။

မိုဃ္းဇက္ေသာ္