Nov 20th

အလင္းေဖ် ာ့ ေကာင္းကင္ .... အပိုင္း ( ၁၀ )

By homoutsider

‘ ဒါဆုိေအာက္ကေဘာင္းဘီလည္းခြ်တ္လိုက္..’

စိတ္ထဲကေျပာတာပါ..

ဆက္ပိုင္ဟာသူ႕ေနရာသူျပန္ထိုင္လိုက္ပါတယ္..

ကဲ..အကို က်ေနာ္ေရသြားခ်ိဳ႕ေတာ့မယ္ေျပာပီး ပိုင္ပိုင္ေနာက္ေဖးဘက္ထြက္သြားပါသည္..

ဆက္ပိုင္ဟာ ေကာင္ေလးရဲ႕ေနာက္ေက်ာျပင္အလွကိုေငးေမာရင္းငူငူၾကီးထိုင္ေနမိပါတယ္..

ခုနေကာင္ေလးခြ်တ္ထားခဲ့တဲ့ တီရွပ္ျဖဴေလးကိုသူေကာက္ကိုင္လိုက္ပါတယ္..

စိတ္ကေစ႕ေဆာ္မႈ… သူနမ္းၾကည့္လိုက္မိတယ္..

အာ..အာ..မိုက္တယ္ကြာ..အနံ႕ေလးက ခ်ိဳအီေနတာပဲ..နံတာလည္းမဟုတ္..ဘယ္လိုေလးလဲမသိဘူး..

ပိုင္ပိုင့္ကိုယ္နံ႕ေလးေတြသင္းေနတဲ့တီရွပ္ေလးကိုသူနမ္းရိႈက္ေနတုန္း ေရပန္းဖြင့္သံၾကားေနရပါပီ..

ေကာင္ေလးေရခ်ိဳးေနပီ..

ဟား..ငါ့ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးမွာအေပါက္ကေလးတစ္ခုရိွတယ္..

အဲသည္ကေနေခ်ာင္းၾကည့္ရင္ရမွာပဲ..

ေခ်ာင္းၾကည့္မယ္..ေခ်ာင္းၾကည့္မယ္..

တီရွပ္ကိုသူအသာခ်လိုက္ရင္း..သူ႕ေျခလွမ္းကိုဖြဖြေလး ေကာင္ေလးမၾကားေအာင္ေပါ့..

တံခါးက သစ္သားျပားေတြကိုကန္႕ပီးရိုက္ထားတဲ့တံခါး..

သို႕သမို႕ သစ္သားျပားၾကားမွာ ပိုးေပါက္ေလးတစ္ေပါက္ျဖစ္ေနတာေလ..

အဲဒါေလးက အေပါက္ေသးေသးေလး…

ေခ်ာင္းၾကည့္ရင္အထဲကိုဝိုးတိုးဝါးတားေလးေတာ့ျမင္ရသည္..

သူ..သိခ်င္စိတ္..ျမင္လိုစိတ္ေတြကမတားဆီးႏိုင္ေတာ့..

ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္သည္..

သူ႕ရင္ခုန္သံေတြက တဒိတ္ဒိတ္နဲ႕ေပါ့..

ပထမျမင္လိုက္ရသည္က ေရပန္းမႊားမ်ား.. ေကာင္ေလးရဲ႕ေနာက္ပိုင္းကိုျမင္ရတာ..

တင္စိုင္လံုးတစ္တစ္ၾကီးေအာက္ကေပါင္တံတုတ္တုတ္ခဲခဲၾကီး..

ေအာ..ေအာ.. ပိုင္ပိုင့္လက္တစ္ဖက္က ခ်က္နားကိုပြတ္ရင္းတေစာင္းေလးနည္းနည္းလွည့္လိုက္ေတာ့

ဟား…ဒစ္လန္လဒစ္ညိုညိုရွည္ရွည္ေလး.. ေရေတြသီးေနတဲ့လေမႊးအံုထူထူေအာက္မွာေပါ့..

ေကာင္ေလး..လီးကရွည္လိုက္တာ..

သနားပါတယ္..ဒစ္ကေလးေရမြန္းေနရွာပီ..

အခုေနငါသူ႕ဒစ္ေလးကိုအာခံတြင္းငံုလိုက္ရ ရင္ေတာ့..

ၾကည့္ရင္းနဲ႕လီးေတာင္လာလို႕ဆက္ပိုင္သူ႕လီးကိုသူကိုင္ဆြလိုက္ပါသည္..

မိုက္တယ္ကြာ…အ..အ…

ဗိုက္သားရွပ္ရွပ္ကေလးကလည္း မိုက္တယ္..တကယ္ၾကည့္ေကာင္းတယ္ကြာ..

လူ႕အဖိုးတန္ေလး..ဟီး..သည္ေလာက္ေခ်ာလွေနတာ…ငါပိုင္ဆိုင္ရရင္ေကာင္းမွာပဲ..

ဆက္ပိုင္စိတ္ထဲ ေရခ်ိဳးေနတဲ့ေကာင္ေလးကိုၾကည့္ရင္းနဲ႕စိတ္ထဲကေန ျပစ္မွားခ်င္တိုင္းျပစ္မွားေနပါေတာ့သည္..

ပိုင္ပိုင့္အေပၚပိုင္းကိုသိပ္မျမင္ရ..

ပိုင္ပိုင္ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး ေျခေထာက္ကိုေခ်းတြန္းေနသည္..

အဲသည္ေတာ့ပိုင္ပိုင့္မ်က္ႏွာေလးကိုျမင္ေနရသည္..

ေခ်ာတယ္ကြာ..သူ႕မ်က္ခံုးနဲ႕မ်က္လံုးေလးက လိုက္ဖက္တယ္..ပံုစံတက်နဲ႕ ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္က ဖန္တီးထားသလိုပဲ..

အသားအေရေလးလည္းလွတယ္ကြာ…

အား..လက္ေမာင္းအုိးေလးကလည္း ျပည့္ျပည့္တင္းတင္းေလးနဲ႕ ..

ျဗတ္ဆို မတ္တတ္ေကာက္ရပ္လိုက္ေတာ့ ပိုင္ပိုင့္ရဲ႕ ေဂြးဥေလးေရာ လတန္ေလးေရာခပ္ရမ္းရမ္း ျဖစ္သြားတာကိုၾကည့္ရင္း ဆက္ပိုင္အသဲႏွလံုးေတြလည္းခပ္ရမ္းရမ္းျဖစ္သြားပါသည္..

ေကာင္ေလးဆပ္ျပာရည္ဗူးကိုယူလိုက္သည္..

သူဆို တခါတေလ ေရခ်ိဳးရင္းနဲ႕ ဂြင္းတိုက္တတ္သည္..

တခါတေလေကာင္းသည္..ဆပ္ျပာျမွဳပ္မ်ားမ်ားနဲ႕ေလ…

ေကာင္ေလး ဂြင္းမ်ားတိုက္မလား..

ေအာ္..သူခရီးပန္းလာတာေလ..တိုက္ပါ့မလားဟဲ့..

ေျပာႏိုင္မလား…သူကလူငယ္ေလးပဲ..တိုက္ခ်င္တိုက္မွာေပါ့..

အာ..သိဘူးကြာ..သိဘူး..ဆက္ၾကည့္..

ေရပန္းနားကခြါလိုက္ေတာ့ ေကာင္ေလးရဲ႕ကိုယ္လံုးက..နည္းနည္းေဝးသြားေတာ့ သူပိုျပီးရွင္းရွင္းျမင္ရသည္..

ပိုင္ပိုင္ဟာဆပ္ျပာျမႈပ္မ်ားနဲ႕သူ႕ရင္ဘတ္ေတြေပၚပြတ္တိုက္ရင္းဗိုက္သားမ်ားကိုပါပြတ္သည္..

ေနာက္တင္ပါးေတြ..ေပါင္ၾကားေတြ..ပြတ္ရင္းနဲ႕ သူ႕လတံေလးကိုဆုပ္ကိုင္ပြတ္ခ်လိုက္ပါသည္..

ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္သူ႕လီးကိုသူကိုင္ေနတာကိုေလ ၾကည့္ရတာေလာက္ဘာဖီးလ္နဲ႕မွမလဲ ႏိုင္ဘူး…ဟီး..

ကိုင္တယ္..ကိုင္တယ္..ပြတ္တယ္..အယ္..လက္က ေပါင္ေတြပြတ္ေနျပန္ပါပီ..

လုပ္ေလကြာ..မထုဘူးလား.. သည္မွာေညာင္းေနပီ..

ေစာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ေခ်ာင္းရတာ..

ပိုင္ပိုင္ဟာဆပ္ျပာဗူးထဲကအျမႈပ္မ်ားကိုထပ္ယူရင္း မ်က္ႏွာကိုပြတ္တိုက္လိုက္ပါသည္..

အင္..ထုလည္းမထုဘူး..ဒါဆိုသူေရခ်ိဳးတာျပီးေတာ့မယ္ေပါ့..

ဆက္ပိုင္ဟာခနပဲၾကည့္လိုက္ျပီး အိမ္ေရွ႕ကိုျပန္ထြက္လာပါသည္..

ခုနေကာင္ေလးရဲဲ႕တီရွပ္ေလးကိုသူကိုင္လိုက္ျပီး တစ္ခ်က္နမ္းၾကည့္လိုက္သည္..

ခုနကေလာက္အနံ႕မရေတာ့..

ခုံေပၚျပန္ထိုင္လိုက္သည္..

 

 

‘ အင္း.. မင္း ငါ့ကိုအားနာစရာမလိုပါဘူးကြ..သည္မွာေနလို႕ရပါတယ္..’

‘ ေက်းဇူးပါပဲအကိုရယ္..က်ေနာ္ ကမ္းနားလမ္းမွာအေဖငွားထားတဲ့စတိုခန္းရိွတယ္အကိုရဲ႕ အေပၚက ထပ္ခိုုးမွာေလ က်ေနာ္ေနလို႕ရတယ္..’

‘ အဲသည္မွာရႈပ္ပြေနမွာေပါ့..ဟိုဟာျဖစ္ရင္လည္းမနက္မွပဲျပန္ပါလား..သည္ညေတာ့သည္မွာပဲအိပ္ေပါ့..’

‘ မအိပ္ေတာ့ပါဘူးအကိုရယ္ .. ဒါဆိုအကို႕အစီအစဥ္အတိုင္း က်ေနာ္ sun day က်မွ အကိုနဲ႕အတူ ကိုနရီကို သြားေတြ႕ရမွာေပါ့ေနာ္..’

‘ ေအး..ဟုတ္တယ္.. နရီ႕ကိုငါမနက္ျဖန္ၾကိဳေျပာထားလိုက္မယ္.. မင္း ကိုအကိုဝင္ေခၚမယ္ေလ..ဟုတ္ပီလား..’

‘ အကို ..က်ေနာ့္ကို ကိုနရီ ေရြးေပးေအာင္ေျပာေပးေနာ္..’

‘ ေရြးမွာပါ.. မင္းကလည္း အရည္အခ်င္းျပည့္စံုေနတာပဲ..စိတ္မပူပါနဲ႕..’

‘ ဟုတ္ကဲ့အကို…’

 

 

‘ နရီ..ငါ့ဆီ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေရာက္လာတယ္..’

နရီသည္ ဆက္ပိုင္ကိုမ်က္ခံုးပင့္ျပီးၾကည့္လိုက္ပါသည္..

ဘာေကာင္ေလးလဲ ဆိုသည့္ပံုစံမ်ိဳးပါ..

နရီ႕အား ပိုင္ပိုင္မ်က္ႏွာဖံုးေမာ္ဒယ္အျဖစ္ေရြးခံခ်င္လို႕လာသည့္အေၾကာင္း..သူတို႕ဇာတိျမိဳ႕ကျဖစ္ေၾကာင္းေတြေပါ့..

‘ ေအး…ၾကည့္တာေပါ့ကြာ..သူက ဘယ္ေတာ့လာမွာလဲ..’

‘ မနက္ျဖန္မင္းေမြးေန႕မွာေလ..’

‘ ေအာ္..ေအး..ေအး..’

 

 

 

‘ ငလင္းရာ.. ငါစဥ္းစားရခက္ေနတယ္သိလား..ဘယ္လိုဆံုးျဖတ္ရမယ္မွန္းမသိဘူး..ငါ့စိတ္ထဲမလဲ ေလးေနတယ္..’

‘ ဘာျဖစ္ရျပန္ပီလဲ ..လက္ယာရ..မင္းၾကည့္ရတာလည္းစိတ္မသက္သာလိုက္တာကြာ..’                 

ကိုလင္းဟာ လက္ယာမ်က္ႏွာေခ်ာေခ်ာေလးႏြမ္းဖတ္ေနတာကိုၾကည့္ရင္းစိတ္မသက္မသာျဖစ္ေနရ ပါသည္..

‘ ငါေလ..သူ႕ကိုသိပ္သတိရတာပဲ..’

‘ သူဆိုတာက ဟို နရီလား..မင္းနဲ႕သူနဲ႕အဆင္မေျပဘူးလား..’

‘ ျပတ္သြားျပီ..’

‘ ဟင္..ဟိုတေလာကပဲ မင္းသူနဲ႕သြားအိပ္ေသးတယ္မလား..’

အိပ္တိုင္းလည္းအဆင္မေျပႏိုင္ပါဘူးကြယ္..

‘ ဘယ္လိုျဖစ္ရတာတုန္း..ေျပာစမ္းပါဦးကြ..’

‘ ငါေလ..နရီ႕ကိုသိပ္ခ်စ္တာပဲသိလား..’

လက္ယာသည္သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ကိုလင္းအားဖက္ငိုပါသည္..

သူအဲသလိုငိုခ်င္ေနတာၾကာပီ..

ငိုရိႈက္ရင္းနဲ႕သူစကားေတြဗလံုးဗေထြးလည္းေျပာေနမိသည္..

‘ သူ..သူ..ငါ့ကိုမခ်စ္ဘူးတဲ့..ငါ့ကို သူအေပါစားဆန္ဆန္ေျပာသြားတယ္သိလားကိုလင္းရဲ႕..ဟီး..ဟီး..’

ကိုလင္းဟာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါသည္..လက္ယာေက်ာျပင္ေလးကိုအသာပြတ္ရင္းႏွစ္သိမ့္လိုက္ပါသည္..

‘ ကဲပါကြာ..သည္ေလာက္လည္းမခံစားေနပါနဲ႕ ..သူၾကင္မွကိုယ္ၾကင္ေပါ့..ေဟာသည္ငါတို႕ေရႊလက္ယာေလးဟာဆိုလည္း celebrity ပါေနာ္..

ကရုစိုက္လို႕ လက္ယာရယ္..ေလာကၾကီးနရီတစ္ေယာက္တည္းပဲရိွတာမဟုတ္ပါဘူးဟ..’                

‘ ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္ပါတယ္..သူငယ္ခ်င္းရယ္..ဒါေပမဲ့ ငါေလ..သူတစ္ေယာက္ထဲကိုပဲစြဲစြဲနစ္နစ္္ ခ်စ္မိတာ..’

ကိုလင္းဟာ လက္ယာကိုေခ်ာ့ေနရင္းက နရီ႕ပံုစံကိုျမင္ေယာင္လိုက္မိပါသည္..

ေနာက္ လက္ယာကိုတဖက္္သတ္ေကာႏွစ္ဖက္သတ္ပါခ်စ္ေနတဲ့ ဆက္ပိုင္ကိုပါေတြးလိုက္မိေတာ့..

ႏွာေခါင္းေလးကိုရႈတ္လိုက္ရင္း..စိတ္ထဲမွာပဲ..

ဟြန္း..ဆက္ပိုင္ကမွနရီထက္ေခ်ာဦးမယ္..

ဟိုက ပိုက္ဆံပိုရိွေတာ့ ပိုျပီးေကာင္းေကာင္းဝတ္ႏိုင္စားႏိုင္ေတာ့ စမတ္ျဖစ္ေနတာေပါ့..

‘ ကဲ..ကဲ..မငိုနဲ႕ေတာ့.. မင္းကလည္း အသဲမာစမ္းပါကြာ..ဟိုမိုဆိုတာသည္လိုပဲ ..တိုက္ပြဲခနခနက်မွာပဲ..ခံႏိုင္ရည္ရိွစမ္းပါကြ..”””

‘ ဟြန္႕အြန္း..ငါခံႏိုင္ရည္မရိွေတာ့ဘူး..ေသခ်င္တယ္..’

‘ ေအာ္..စိတ္ေပ်ာ့လိုက္တာ လက္ယာရာ..ေယာက္်ားစိတ္ေလးနည္းနည္းေမြးၾကည့္စမ္းပါဦး..အဲသလိုအသဲကြဲရင္ေလ..ငါေယာက္်ားပဲဆိုတဲ့စိတ္ေလးနည္းနည္းေမြးၾကည့္လိုက္..သိလား..နည္းနည္းသက္သာတယ္ဟဲ့..’

‘ မသိဘူး..မသိဘူး..သူငါ့ကိုမုန္းသြားပီလား..ေမ့သြားပီလားမသိဘူး..’

‘ ကဲ..မငိုနဲ႕ေတာ့ ေခ်ာ့့လို႕လည္းမရဘူး..မင္းကိုၾကည့္ပီးငါေတာင္ငိုခ်င္လာပီ…ေနဦး..နက္ျဖန္မင္းအေခြထြက္မွာမလား..

အဲသည္ကိစၥေတြရိွေသးတယ္မလား..’

‘ အင္း..ဟုတ္တယ္..ဆိုင္က သူ႕ဘာသာသူျဖန္႕ပေလ့ေစေတာ့..’

‘ ဟင္..မင္း..မသြားဘူးလား..’

‘ မသြားခ်င္ဘူး..နက္ျဖန္ေလ..နရီ႕ေမြးေန႕သိလား..’

ဆက္ရန္ပါဗ်...

 

 

 

 

 

 

                               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nov 19th

Off The Field

By Alex aung

ဒီေန႕ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မွတ္ရရကိုရွိေနေတာ့မွာ။ စူးရွေတာက္ပေနတဲ့ အပူရွိန္ေတြဟာ ေနမင္းၾကီးဆီကေန ကမၻာေျမျပင္ေပၚကို ခုန္ဆင္းေနသည့္အလားပါပဲ။ ပခံုးတစ္၀ိုက္ ေ၀့၀ဲေနေသာ အညိဳရင့္ေရာင္ဆံႏြယ္ေတြဟာ ေခၽြးေတြေၾကာင့္စိုရႊဲေနသလို နဖူးျပင္ကစီးက် ေနေသာ ေခၽြးေတြက ကၽြန္ေတာ္သုတ္လို႕မႏိုင္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္ေနတယ္။ ၀တ္ထားတဲ့ ဖက္ရွင္ေတြလည္းမလန္းႏိုင္ဘူးဟိုကြက္ သည္ကြက္နဲ႕စိုေနျပီ။

‘ဘာေတြျဖစ္ေနမွန္းကိုမသိဘူး ပူလိုက္တာ’ ကိုယ့္ဖာသာအေတြး၀င္မိတာပါ။ ေမလေႏွာင္းပိုင္းပဲေရာက္ေနျပီ ဆဟာရသဲကႏၱာရ အလယ္ေခါင္တည့္တည့္ေရာက္ေနရတဲ့အတိုင္းကိုခံစားရတယ္။ သြားေနက် ေရကူးကန္က ရာသီဥတုပူလို႕ဆိုျပီး ခပ္ေစာေစာေလး ဖြင့္ရင္ေကာင္းမွာ။ ကၽြန္ေတာ္က ေရကူးရတာကိုၾကိဳက္တယ္ဗ် ကိုယ္ခႏၶာကို အဆီမကပ္ေစသလို abs ေတြလည္းမိုက္ ေက်ာျပင္က လည္း V shape ျဖစ္ လက္ေမာင္းဆံုသားေတြလည္းထြားဆိုေတာ့ ေကာင္မေလးေတြ အေငးသားျဖစ္မွာေသခ်ာတယ္ေလ။ ေဘာလံုး ကစားတာကလည္း မိုက္ေတာ့မိုက္ေပမယ့္ ေရကူးအားကစားေလာက္ေတာ့ မၾကိဳက္လွပါဘူး။

အိုး…..ေလေျပေလးေတြ ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးကို ရုတ္တရက္ဆိုသလို ေအးခနဲဲျဖတ္သန္းသြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ကို အားကစားနည္းျပရဲ႕ေအာ္ဟစ္လိုက္သံကို ၾကားလိုက္ရပါေရာ။

‘ေဟး….ကစားပြဲမွာ အာရံုစိုက္စမ္း ညီေဇာ္’ သူ႕ေအာ္ဟစ္လိုက္သံကိုထပ္မံၾကားလိုက္ရပါရဲ႕။ နည္းျပ ႏႈတ္ဖ်ား၀ယ္ အျမဳပ္တစီစီေတာင္ ထြက္ေနျပီလားမသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ကူးနဲ႕ရူးတဲ့ကိစၥေၾကာင့္ စိတ္လြတ္သြားမိျပန္ျပီပဲ။ လက္ရွိလုပ္ေနတဲ့ အားကစားပြဲမွာပဲအာရံုစိုက္ သင့္တယ္ ေဆာရီး ဆရာ။

‘နည္းျပၾကီး….ကေလးေတြေရွ႕မွာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုအဲ့လိုေအာ္နဲ႕ေလဗ်ာ’ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုစေနာက္သည့္သေဘာနဲ႕ျပန္ေအာ္လိုက္တယ္။ သူ တျခားလူေတြစီ အာရံုစိုက္အလုပ္မ်ားေနရာကေန ကၽြန္ေတာ့္ဆီ ေ၀့လာတယ္ခင္ဗ်။ ဒီေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ့္မွာ ကစားပြဲ၀ယ္ျပန္ျပီး  အာရုံစိုက္လိုက္ရတာေပါ့။ PT ခ်ိန္ေလးမွာ ကစားၾကတာကိုပဲဘာေၾကာင့္သူ အဲ့ေလာက္ အာရံုစိုက္ ေဒါေဖာင္းေနမွန္းမသိတတ္ဘူး။ တကယ့္ျပိဳင္ပြဲကြင္းထဲ၀ယ္ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ရွိကစားရရင္ေတာ့ ဘယ္လိုေနမယ္ မသိေတာ့ပါ။

‘ေကာင္ေလး….မင္းပါးစပ္ကိုပိတ္လိုက္တာကပိုေကာင္းမယ္….မဟုတ္ရင္ ေနာက္တစ္ခ်ိန္လံုးကြင္းပတ္ေျပးခိုင္းလိုက္မွာေနာ္’ သူက ျပန္ေအာ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္က သူေျပာတာကို မၾကားသေယာင္ဟန္ေဆာင္ျပီးေနလိုက္တယ္။ မိနစ္အနည္းငယ္ေလာက္အၾကာ အထိ တစ္ဖက္နဲ႕တစ္ဖက္ တစ္ဂိုးမသြင္းႏိုင္ၾကပါဘူး။ နည္းျပစီက ၀ီစီမႈတ္သံကိုၾကားလိုက္ရပါတယ္။ အတန္းစံုက ေက်ာင္းသားေတြ လည္း zombie ေတြလမ္းေလွ်ာက္တဲ့အတိုင္း zombie ေတြညည္းညဴတဲ့အတိုင္း အ၀တ္လဲခန္းရွိရာစီ ေျခကုန္လက္ပန္းက်လွမ္းျဖစ္ေရာ။ ကစားေဖာ္ေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕အေနျဖင့္ နည္းျပရဲ႕ ‘ေနာက္ဆံုး ေခၽြးတစ္စက္က်တဲ့အထိမရပ္ရ’ဆိုတဲ့ စကားသံနဲ႕အသားက်ေနပါျပီ။ အ၀တ္လဲခန္းထဲ ခုန္ဆြခုန္ဆြနဲ႕ျပန္လာတဲ့လူရွိသလို တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ တြန္းထိုးျပီးျပန္လာၾကတာလဲရွိပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သက္ျပင္းကိုယ္စီခ်ျဖစ္ၾကတာေတာ့အမွန္ပါပဲ။ အေဆာက္အဦး၀င္ေပါက္ထဲလဲ ျဖတ္ကေရာ ေအးျမတဲ့ေလေတြက ေထြးေပြ႕ၾကိဳဆိုၾကပါ တယ္။ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ကိုယ္စီ၀တ္ထားတဲ့ ရွပ္အက် ႌ၊ ေျခအိတ္အစံု၊ ေဘာင္းဘီတိုေတြ ဆြဲခၽြတ္တဲ့ျပီး အ၀တ္လဲခန္းေတြရွိရာကို ေဟာလ္ခန္းထဲကေနအေျပးေလးလွမ္းျဖစ္ၾကပါရဲ႕။

ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း ေခၽြးေတြရႊဲေနေသာ ကိုယ္ေပၚကအ၀တ္ေတြကိုစတင္ခၽြတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဘီရို locker ထဲပစ္ထည့္ လိုက္တယ္။ ဘီရိုထဲ ဟိုသည္ငံု႕ကိုင္းၾကည့္မိပါေသးတယ္…အ၀တ္အနည္းငယ္၊ ပိုက္ဆံနည္းနည္းနဲ႕ တျခားတိုလီမိုလီေလးေတြေတာ့ ထည့္ထားတာေပါ့။ ဒီလိုဘီရိုေလးေတြထဲ ပစၥည္းအၾကီးစားေတြပါထည့္သိမ္းတတ္တဲ့သူတခ်ိဳ႕ကိုအံ့ၾသမိပါရဲ႕။ ေဘာင္းဘီတိုအပိုေလး ေတြ၊ ရွပ္အက် ႌ၊ ေျခအိတ္ေတြစသျဖင့္ထည့္သိမ္းတာကိုေတာ့ထားပါ။ အတန္းေပါင္းစံုကေက်ာင္းသားေတြနဲ႕ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ ေဘာလံုး အသင္းေလးရဲ႕ မန္ေနဂ်ာက အေၾကာင္းျပခ်က္အခ်ိဳ႕နဲ႕ႏႈတ္ထြက္သြားတာမၾကာေသးပါဘူး။ သူက အသင္းသားေတြရဲ႕လဲထားတဲ့ အ၀တ္အစားေတြကို ေလွ်ာ္ဖြတ္ထားေပးတဲ့ကိစၥကိုအျမဲတာ၀န္ယူတတ္တယ္ ျပီးေတာ့ သန္႕ရွင္းတဲ့အ၀တ္ေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၀တ္ဆင္ထားရင္ အရမ္းသေဘာက်တာ။ အိမ္က မာမီကလည္း အလုပ္မ်ား ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္းမေလွ်ာ္ခ်င္ဆိုေတာ့ မန္ေနဂ်ာ လုပ္ရပ္နဲ႕က အဆင္ကိုေျပေနခဲ့တာေလ။

ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ့္ဘီရိုေလးထဲကဟာေတြ ေနသားတက်လုပ္ျပီး ေသာ့ခတ္လိုက္တာ အလ်င္စလိုႏိုင္သြားတာေၾကာင့္ တဘက္က ဘီရိုအတြင္းထဲမွာ ေမ့က်န္ပါေရာ။

‘အာ…သြားျပီ’ ကၽြန္ေတာ္ခပ္တိုးတိုးေရရြတ္မိပါတယ္ အတြင္းခံခပ္ပါးပါးတစ္ထည္ကို၀တ္ရင္း တဘက္မပါ ဗလာကိုယ္တည္း။

‘ေဟး…ပိုင္ပိုင္ …မင္းမွာ တဘက္အပိုတစ္ထည္ေလာက္ရွိလား?’ ေရခ်ိဳးခန္းကိုလွမ္းေနတဲ့ ပိုင္ပိုင့္ကိုလွမ္းေမးလိုက္တယ္။

‘ရွိဘူးကြ….အရင္ Locker ကိုသံုးသြားတဲ့ မင္းေဇာ္ခ်န္ထားရစ္ခဲ့တဲ့ တဘက္ကိုငါေလွ်ာ္ျပီးသံုးေနတာ’

‘ဆိုးတာကြာ….ငါ တဘက္ကို Locker ထဲထည့္ျပီးပိတ္လိုက္မိလို႕။ ျပန္ဖြင့္လိုက္ရင္ေတာ့ ျပည့္သိပ္ေနေအာင္ထည့္ထားတဲ့ ငါ့ပစၥည္းေတြ အကုန္ၾကမ္းျပင္ေပၚက်ကုန္မွာကြ။ အဲ့တာဆို မင္းေရခ်ိဳးျပီးရင္ တဘက္ကို ခဏငွားကြာေနာ္?’ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့သြားျပီ ေအးစက္ေနတဲ့ ေလေတြလြင့္ေနတဲ့ အခန္းထဲမွာ အ၀တ္မပါ မိနစ္အေတာ္ၾကာၾကာ ဘယ္လိုရပ္ေနရမလဲမသိေတာ့ပါဘူး။

‘အာ…မျဖစ္ဘူးေလကြာ…ေရခ်ိဳးျပီးငါ အဲ့တဘက္ေလးပတ္ထြက္လာမွာ။ ျပီးေတာ့ မင္းလေမႊးေတြ ငါ့တဘက္ကပ္ကုန္မွာေပါ့ဟ ငွားဘူး ဟာ ဟ’ ပိုင္ပိုင္က ရယ္သြမ္းေသြးေလရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဟာသမေျမာက္ႏိုင္ဘူး စိတ္ညစ္သြားမိပါတယ္။

‘Fuck….ရတယ္ကြာ…ကၽြတ္…ငါ ပီတာတဘက္ကိုသြားယူသံုးေတာ့မယ္ သူဒီေန႕မလာဘူး’ ကၽြန္ေတာ္ ပီတာရဲ႕ ဘီရို Locker ရွိရာကိုသြားျပီး ဖြင့္ၾကည့္လိုက္တယ္။ ပီတာက အျမဲတေစ သူ႕အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းေတြကို ဒီထဲထည့္ျပီးသိမ္းတတ္တာေလ။ ပီတာက အသင္းမွာ တိုက္စစ္မွဴးတစ္ေယာက္လို ကစားတာကၽြမ္းတယ္ဗ်။ အာ ဟာ….ဘာေတြလည္းမသိဘူးထည့္ထားတာ။

‘ေဘာ္ဒါ…..ပီတာက သူ႕ပစၥည္းေတြကိုင္တာ ယူသံုးတာမၾကိဳက္ဘူးေနာ္ အဲဒါမင္းသိတယ္မလား?’ ပိုင္ပိုင္ကေျပာေသးတယ္။

‘ငါ့ေကာင္….ထားလိုက္စမ္းပါကြာ….ဒါ weekend ကြ။ ငါသံုးျပီးရင္ ေလွ်ာ္တဲ့သူကိုေပးလိုက္မယ္။ ျပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ပါတ္မတိုင္ခင္ ျပန္ရမယ္ေလ။ အဲ့ဒီအခါက်ရင္ ပီတာ locker ထဲျပန္ထည့္လိုက္မွာေပါ့ကြ။ သူ သိမွာေတာင္မဟုတ္ဘူး’ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုမၾကည့္ဘဲ ေျပာလိုက္တယ္။ ျပန္ေစာင္းငဲ့ၾကည့္ေတာ့ ပိုင္ပိုင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို အထင္ေသးတဲ့အၾကည့္တစ္ခ်က္ေပးျပီး ေရခ်ိဳးခန္းရွိရာကိုထြက္သြား ပါေရာ။

တံခါးရြက္ေလးကိုဆြဲဖြင့္လိုက္ေတာ့ ၀ိုး…ပီတာက တကယ့္ငနဲပဲဗ်။ ပစၥည္းေတြကို တကယ့္သပ္သပ္ရပ္ရပ္ထည့္ထားတာ။ သူ႕ေနရာနဲ႕သူ လိုအပ္တာေလးေတြ အံက်။

ေတြ႕ျပီ…locker အေပၚပိုင္းမွာ တဘက္ကို အသာေခါက္ျပီးထပ္တင္ထားတာ။ ကၽြန္ေတာ္ တဘက္ကိုအသာေျခၾကြျပီး လွမ္းဆြဲယူတာမွာ မဂၢဇင္းေတြ ျဗဳန္းဆိုက်လာေရာ။

‘Jesus…ပီတာ…ဘာေတြလဲ နာလိုက္တာ’ နာက်င္သြားရတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္နဖူးျပင္ကိုအသာပြတ္ရင္း မဂၢဇင္းအခ်ိဳ႕ကိုေကာက္ယူလိုက္ ပါတယ္။

‘Oh…My…ပီတာ…ဟီး ဟီး’ ပီတာၾကီးက Porn Magazine ေတြကို ဒီမွာလာဖြက္ထားတာပဲ။ အစက မဂၢဇင္းေဟာင္းေတြကို ဒီေကာင္ ဘာလို႕ တခ်ိန္လံုး ဒီထဲထည့္ထည့္ေနတာလဲလို႕ထင္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့ ပီတာမိဘေတြက အေတာ္စည္းကမ္းတင္းၾကပ္တယ္ဆိုတာ သတိရမိသြားတယ္။ဒီေကာင္ အြန္လိုင္းမွာလည္းၾကည့္ရင္ရသားနဲ႕။ အင္း….ပီတာၾကီးက Smart က်လိုက္တာ ပံုမွန္ျမင္ေတြ႕ေနက်တာနဲ႕ ကိုမတူဘူး။ ဒီလို ပစၥည္းပစၥယေတြ ေက်ာင္းမွာထားတာက နည္းနည္းေတာ့ ရန္မ်ားတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လို လူမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ တျခားေကာင္သာေတြ႕သြားလို႕ ကေတာ့ ဒီေကာင္ နည္းျပစီအတိုင္ခံရျပီမွတ္။

ကၽြန္ေတာ္ ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး က်သြားတဲ့မဂၢဇင္းအခ်ိဳ႕ကိုစေကာက္လိုက္ပါတယ္။ အျမန္ႏႈန္းနဲ႕ နည္းနည္းလွန္ေလွာၾကည့္မိေတာ့ ရင္သားထြားထြား အမ်ိဳးသမီးေတြ….အားလံုး အထြားဆိုဒ္ေတြၾကီးပဲ။ခပ္ပါးပါးအတြင္းခံထဲက ကၽြန္ေတာ့္ညီဘြားခမ်ာ ေခါင္းေထာင္ထစ ျပဳျပီး အတင္းရုန္းထြက္လာေရာ။ ဒါေပမဲ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္ အ၀တ္လဲခန္းထဲ၀င္လာတာကိုသတိျပဳမိရသလို နည္းျပရဲ႕အသံကလည္း အခန္းထဲမွာ ပဲ့တင္သံကိုထပ္ျပီေပါ့။ ခပ္သြက္သြက္ေကာက္လိုက္ျပီး locker ေလးထဲအျမန္ထည့္လိုက္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးတစ္အုပ္ကိုထည့္ေသာအခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြ အနည္းငယ္ရပ္တန္႕သြားပါရဲ႕။ ဒီတစ္အုပ္ကေတာ့ အျခားစာအုပ္ ေတြနဲ႕မတူပါဘူး။ မ်က္ႏွာဖံုးမွာ ရင္သားထြားထြားအမ်ိဳးသမီးအခ်ိဳ႕ရဲ႕ပံုေတြအျပင္ နပန္းသမားအသြင္အျပင္နဲ႕ ငနဲအခ်ိဳ႕ရဲ႕ပံုေတြကိုလည္း တင္ထားတယ္။ ဒါ နပန္းမဂၢဇင္းတစ္အုပ္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ေျပာႏိုင္တာေပါ့ အတြင္းထဲမွာ နပန္းနဲ႕ပါတ္သက္တဲ့ေဆာင္းပါးေတြ လည္းမပါ မ်ားေသာအားျဖင့္လိင္ကိစၥအေၾကာင္းေျပာထားတာေတြၾကီးပဲ။ သိခ်င္စိတ္ျပင္းျပလာတာနဲ႕ ခပ္ျမန္ျမန္ဟိုသည္လွန္ေလွာၾကည့္ မိလိုက္ေတာ့ အ၀တ္မပါေသာ အမ်ိဳးသားေတြရဲ႕ကိုယ္ဟန္အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ရိုက္ကူးထားေသာ ဓာတ္ပံုေတြပါေနတယ္။ တစ္ပံုမွာေတာ့ အသား ခပ္ညိဳညိဳ၊ ေပါင္ျခံမွာလွဲေလွာင္းေနတဲ့ ငပဲၾကီးၾကီးပိုင္ရွင္အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕ရပါေရာ။

ကၽြန္ေတာ့္မွာအဲ့ဒီဓာတ္ပံုကိုျမင္ျပီး ၾကက္ေသေသေနမိခဲ့ပါတယ္။ ဓာတ္ပံုပါတဲ့စာမ်က္ႏွာမွာ အျခားေသာဓာတ္ပံုေတြေရာေရာေထြးေထြး မရွိဘူးဗ် က်ားသစ္သားေရေပၚမွာ ကားယားထိုင္ေနတာေလ။ ကၽြန္ေတာ့္နံေဘးနားက locker တံခါးကိုဖြင့္ျပီးျပန္ပိတ္လိုက္သံေၾကာင့္ မဂၢဇင္းကို အတြင္းထဲပစ္ထည့္ကာပိတ္လိုက္တယ္ locker ကို။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြဘာျဖစ္သြားမွန္းကိုမသိဘူး ေယာင္နနနဲ႕။ ပီတာရဲ႕ မဂၢဇင္းထဲက အ၀တ္မဲ့အမ်ိဳးသားဓာတ္ပံုေတြကိုဖြင့္ၾကည့္ျမင္ရတဲ့ ခဏ ရႊံရွာစြာ ပစ္ထည့္လိုက္ရမွာကို ဖြင့္ၾကည့္ေနမိခဲ့တာ ဘာေၾကာင့္လဲမသိဘူးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ ပိုင္ပိုင္ရွိရာ ေရခ်ိဳးခန္းရွိရာကို ခပ္သြက္သြက္လွမ္းသြားလိုက္တယ္ ဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ သူေရခ်ိဳးျပီး ေလာက္ျပီ။ အဲ့ေကာင္စီက ေရခ်ိဳးဆပ္ျပာရည္ ခပ္ေမႊးေမႊးေလးရေနေတာ့မွာ။

‘Jeez ညီေဇာ္….မင္း တဘက္ကို ခါးမွာျမဲျမဲပတ္ထားဦးဟ ဟီးဟီး’ သူ တဟီးဟီးရယ္ျပီးေျပာတယ္ဗ်။ သူ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ လွမ္းထြက္လာရာကေနေျပာတာေလ။

‘ဘာျဖစ္လို႕လဲ ပိုင္..ပိုင္’ ကၽြန္ေတာ္စကားစေျပာရင္း သူ႕မ်က္လံုးအၾကည့္ေရာက္ရာ ကိုယ့္ေအာက္ပိုင္းကိုယ္ကိုငံုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ညီဘြားက တဘက္ထဲကေန အတင္းကုန္းရုန္းထေနတာက သိသိသာသာကိုး။

ပီတာ့တဘက္ကိုကၽြန္ေတာ္နည္းနည္းျပင္ပတ္လိုက္မိပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ရုပ္ပ်က္သြားလည္းမသိဘူး ဟို အ၀တ္မပါတဲ့အမ်ိဳးသားရဲ႕ ဓာတ္ပံုေၾကာင့္လား? ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းရႈပ္စြာ ေရပန္းေအာက္၀င္လိုက္ျပီး ဆပ္ျပာရည္ေတြဖႊားဖႊားပါေအာင္တိုက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ဟာဘာလဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုဆန္းစစ္ခ်ိန္ေရာက္ေနသလား စဥ္းစားမိပါတယ္။ ေဘာလံုးကစားေဖာ္ကစားဖက္ အေတာ္မ်ားမ်ားေရခ်ိဳးခန္း အ၀တ္လဲခန္း ၀င္ၾကတဲ့အခါ သူတို႕အ၀တ္မဲ့ေနတာကို မၾကာခဏျမင္ဖူးေနၾကပဲဟာ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕အရြယ္ေက်ာင္းသားေတြဆိုတာက ေသခ်ာ ေလ့က်င့္ေရြးခ်ယ္ထားသူမ်ားေလာက္ေတာ့ မမိုက္ဘူးထင္တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ သတ္မွတ္ခ်ိန္အတိုင္း ေရကိုအျပီးခ်ိဳးကာ ေျခာက္ေသြ႕ေအာင္သုတ္ျပီးေနာက္ ပီတာ တဘက္ကို အ၀တ္ေလွ်ာ္ရန္ျခင္းထဲ နာမည္ တံဆိပ္ေလးေရးကပ္ျပီးထည့္ထားလိုက္တယ္။ တံခါးေစာင့္က သူစိတ္မလိုရင္ ေသာ့ခတ္ျပီး ေက်ာင္း၀င္းထဲေလွ်ာက္သြားေန တတ္တာေၾကာင့္ ခပ္သြက္သြက္ေလး အ၀တ္ကိုသပ္သပ္ရပ္ရပ္၀တ္ဆင္လိုက္ျပီး အ၀တ္လဲခန္းထဲကေန ခန္းမထဲကိုလွမ္းလိုက္တာ ေပါ့ေနာ္။ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ေထာင့္ခ်ိဳးကိုအေကြ႕ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို တိုက္မိမလိုျဖစ္လို႕အျမန္ေလွ်ာင္လိုက္ရတယ္။ သူ႕ကို ခပ္ျမန္ျမန္ေလး ေတာင္းပန္စကားဆိုရတာေပါ့ဗ်ာ။

‘အိုး….ေဆာရီး ေဘာ္ဒါ!’  ျပႆနာမျဖစ္ဘူးေမွ်ာ္လင့္ရတာပါပဲ ေလသံေတာ့ေပ်ာ့ျပီးေျပာလိုက္တယ္။

‘ရပါတယ္ဗ်’

‘ရုတ္တရက္ သတိမထားမိသလိုျဖစ္သြားတာ….ကၽြန္ေတာ္ အလ်င္လိုေနတာေၾကာင့္ပါ’

‘အဆင္ေျပပါတယ္လို႕…ငါေျပာ..’

‘ေဟး….မင္းနာသြားတာလား’ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုအဆင္ေျပပါတယ္လို႕ေျပာတဲ့စကားမဆံုးမီမွာပဲ ျဖတ္ေမးလိုက္တယ္။

‘ငါ့ေကာင္….ငါဘာမွမျဖစ္ဘူးဟ….ဒါေပမယ့္ ဖင္ထိုင္ရက္လဲက်ေအာင္လုပ္သလိုျဖစ္သြားတယ္ ထူေပးပါလား’

‘ေဆာရီးဗ်ာ…’ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေတာင္းပန္လိုက္ျပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚဖင္ထိုင္ရက္က်ေနတဲ့သူ ထႏိုင္ေအာင္ လက္ေမာင္းကေန အသာေဖးကိုင္ျပီးဆြဲထူလိုက္တယ္။

‘ေက်းဇူးပဲ’ သူတျခားေသာစကားေတြ ဆက္မေျပာႏိုင္ခင္မွာပဲ ေခါင္းကိုအသာဆတ္ျပလိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ္အျမန္ထြက္လာလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္သာ ခပ္ျမန္ျမန္ မေျပးရင္ အတန္းခ်ိန္ေနာက္က်ေတာ့မွာေလ နံရံမွာကပ္ထားတဲ့နာရီက အခ်ိန္သိပ္မလိုေတာ့ေၾကာင္းျပေနတာ ကိုး။

အလ်င္လိုေနတဲ့ကုိယ္အရွိန္သပ္ျပီး အတန္းအခန္းတံခါးလက္ကိုင္ကိုကိုင္ကာ ခဏေတာ့ျငိမ္လိုက္ေသးတယ္။ ျပီးမွာ တံခါးကိုဖြင့္ျပီး၀င္ သြားေတာ့ မ်က္လံုးအခ်ိဳ႕ရဲ႕လွည့္ၾကည့္မႈကိုခံလိုက္ရပါေသးရဲ႕။

‘ေဟး…အိမ္စာေတြလုပ္ခဲ့လား ေမမီ?’ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလွည့္ၾကည့္တဲ့ေကာင္မေလးေတြထဲက မ်က္မွန္းတန္းမိေနၾက ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ကို လွမ္းႏႈတ္ဆက္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

‘အေတာ္ပဲ ျပစရာေတြရွိတယ္ Mr. ေခါင္ခ်ဳပ္’ ေမမီနဲ႕ တစ္ခုံတည္းထိုင္ေနတဲ့ ယုဇနက လွမ္းေျပာတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ပတ္ေလာက္က စားပြဲခံုတစ္ခုံ၀ယ္ ဟိုဘက္သည္ဘက္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အတူထိုင္ခဲ့ေသာေကာင္မေလး။ ကၽြန္ေတာ္က ေလာေလာဆယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ senior year ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးအျဖစ္ေရြးခ်ယ္ခံထားရတာပါ။ ယုဇနက ကုန္လြန္ခ့ဲေသာ ေလးႏွစ္တာကာလအေျခအေနအေပၚ အေျပာင္းအလဲလုပ္ဖို႕ အခြင့္အေရးတစ္ရပ္အျဖစ္ သိေနလို႕ထင္တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့သံုးႏွစ္ေလာက္က ကၽြန္ေတာ္ဟာ သူမအတြက္ အခိုင္းအေစသာသာ အေပါင္းအသင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသးတယ္ေလ။ သူမဘာလိုအပ္လဲ ဘာလုပ္ခ်င္လဲ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္ပဲ လုပ္ေပးခဲ့ရတာ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုတြန္းထိုးစကားမ်ားျပီးေနာက္မွာမွ အေခၚအေျပာသိပ္မလုပ္ျဖစ္ခဲ့ၾကေတာ့ဘူး။

အဲ့ကိစၥကအမွန္တကယ္ေတာ့ သူမရဲ႕အမူအက်င့္ေၾကာင့္ျဖစ္ရတာပါ။ လူတိုင္းအေပၚ သူမက လႊမ္းမိုးႏိုင္တယ္လို႕ေသြးနထင္ေရာက္ ေနတတ္တာကိုး။

ကဲစာသင္ခ်ိန္လည္းျပီးေရာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေက်ာင္းရဲ႕ အၾကံေပးပုဂၢိဳလ္ ဦးေအာင္ဟိန္းရဲ႕အခန္းထဲ၀ယ္ အစည္းအေ၀းသေဘာ ျပဳလုပ္ ၾကပါတယ္။

‘ငါ လက္ေတြ႕ခန္းထဲေရာက္ေနရသလိုပဲ အနံ႕အသက္က ၀က္နံ႕ထြက္ေနတယ္….နင္လည္းငါနဲ႕ရွိခ်င္မွာမဟုတ္ပါဘူးေလ’ စာရြက္ေတြ ကိုေကာက္စီလိုက္ျပီး စားပြဲခံုအစြန္းကို ကၽြန္ေတာ္တိုးေရႊ႕ထိုင္လိုက္ကာ ယုဇနကို မၾကားတၾကားေျပာလိုက္ပါတယ္။

‘ေသခ်ာတာေပါ့….နင့္လို လူ၀ံလုိလို လူလိုလိုေကာင္ထက္စာရင္ အနံ႕အသက္ေကာင္းပါေသးတယ္’ သူမက ျပန္တုန္႕ျပန္တယ္။

‘ကဲ..ေတာ္ျပီ မင္းတို႕ႏွစ္ေယာက္ကေတြ႕လိုက္ရင္ ဒီအတိုင္းၾကီးပဲ ကေလးေတြလည္းမဟုတ္ၾကေတာ့ဘူး’ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေက်ာင္းရဲ႕ အၾကံေပး ဦးေအာင္ဟိန္းက ၾကားျဖတ္ေျပာလိုက္ေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သား အၾကည့္စူးစူးေတြေပးျပီးျငိမ္သက္သြားၾက တာေပါ့။

‘ဟုတ္ျပီ ေက်ာ္ေဇာ ခဏေနကဖတ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ျပန္ဖတ္ျပပါလား’ ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕ကအစီအစဥ္စာရြက္အခ်ိဳ႕ကို ေကာက္ယူလိုက္ျပီး ျပန္ေဆြးေႏြးဖို႕ ေက်ာ္ေဇာကို အစပ်ိဳးလိုက္တယ္။ ေက်ာ္ေဇာဆိုတာ အတြင္းေရးမွဴးအသစ္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရသူ တစ္ေယာက္ေလ။ သူဖတ္ျပတာေလးေတြကို နားေထာင္ျပီး စာရြက္ေပၚမွ အေၾကာင္းအရာေတြကို လိုက္ဖတ္လိုက္တယ္။ သူစာဖတ္ျပ တဲ့အသံေလးက မိုက္တယ္ဗ် ခ်ိဳခ်ိဳသာသာနဲ႕ နားေထာင္လို႕ေကာင္းသလို မ်က္ႏွာအမူအယာေလးေတြကလည္း တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေငးစရာပါ။ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးေတြက ပန္းေသြးေရာင္ေတာက္ေနျပီး ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြလို ခပ္ထူထူမဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ သူဘာေတြ ဖတ္ျပေနတယ္ဆိုတာကို အာရံုစိုက္လို႕မရေတာ့ဘူးဗ်ာ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားေလးေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ဗိုက္သားျပင္ေပၚကိုပြတ္ဆြဲျပီး ကၽြန္ေတာ့္ ညီ ဘြားကို…နမ္း….အ

‘ညီေဇာ္!!’ ယုဇန ေအာ္သံကိုၾကားလိုက္ရမွ အေတြးရပ္သြားရပါတယ္။

‘ဘာလဲ!!’ ကၽြန္ေတာ္လည္းျပန္ေအာ္ပစ္လိုက္တာေပါ့။

‘နင္ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ညီေဇာ္…အတိတ္ေမ့သြားတာတို႕ ေရႊခြက္ေပ်ာက္တာတို႕ေတာ့မဟုတ္ပါဘူးေနာ္? ဦးေအာင္ဟိန္းက ပန္းစည္းေတြ ရမယ့္ေန႕ကိုေမးေနတယ္ ဘယ္ရက္ေလာက္ျဖစ္မလဲတဲ့’

Fuck…အစည္းအေ၀းလုပ္ေနရက္သားနဲ႕ ဘာေၾကာင့္မ်ား ေက်ာေဇာအေၾကာင္း စိတ္ကူးယဥ္သြားမိပါလိမ့္? ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းကိုအသာ ခါယမ္းလိုက္ကာ ေခါင္းရွင္းလိုက္ပါတယ္။

 

‘ေအး…အာ..’ ကၽြန္ေတာ္ ပန္းစည္းရမယ့္ရက္စြဲကို မွတ္မိမလား အျမန္စဥ္းစားလိုက္မိပါရဲ႕။ ‘အဲ ေလးရက္ေလာက္လိုဦးမယ္ထင္တယ္…. Senior အသင္း၀င္ေတြတက္ႏိုင္ေလာက္မယ့္ graduation ceremony မေရာက္ခင္ ရက္နည္းနည္းေလာက္အလိုေပါ့ေနာ္’

 

ယုဇန ကၽြန္ေတာ့္ကို စိုက္ၾကည့္ေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ဘာေတြအမွားလုပ္မလဲ သူမ ေထာက္ျပဖို႕အေၾကာင္းရွာေနဟန္တူတယ္ဗ်။ ဒါေပမဲ့ သူမ သိပ္မရွာႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ဘာေၾကာင့္ဆို ကၽြန္ေတာ္လက္မွာပတ္ထားေသာနာရီကိုငံု႕ၾကည့္ျပီး စကားစျဖတ္လိုက္တာေၾကာင့္ပါ။


ကၽြန္ေတာ္တို႕ အျခားေသာ အေၾကာင္းအရာအခ်ိဳ႕ကို ဆက္ေဆြးေႏြးျဖစ္ၾကပါတယ္ အစည္းအေ၀းလုပ္ေနတာကို ကၽြန္ေတာ္ မရပ္ဆိုင္း ခင္အထိေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္ ေက်ာပိုးအိတ္ကိုဆြဲယူျပီး တံခါးမဆီ ေျခအလွမ္းမွာ ဦးေအာင္ဟိန္း ေခၚသံေၾကာင့္ သူ႕စားပြဲရွိရာကို သြားလိုက္ပါ တယ္။

 

‘ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဦး’ ကၽြန္ေတာ္သူ႕စားပြဲခံုေရွ႕မွာခဏထိုင္ျပီးမွ ေမးလိုက္တယ္။ သူမၾကိဳက္တာကို ကၽြန္ေတာ္လုပ္လို႕ေျပာမည့္ဟန္လုပ္ျပီး မွ ကၽြန္ေတာ့္ကို တားမရမွန္းသူသိသြားတယ္ထင္တယ္။

 

‘မင္း ေနေကာေကာင္းရဲ႕လား? မင္းၾကည့္ရတာ အစည္းအေ၀းလုပ္ေနတာကို စိတ္မပါသလိုပဲ’ လို႕ေလသံခပ္ဆတ္ဆတ္နဲ႕ေျပာေရာ။

 

ကၽြန္ေတာ့္အေတြးထဲမွာ အ၀တ္လဲခန္းထဲကျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြရယ္ ျပီးေတာ့ ေက်ာ္ေဇာအေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ မဆီမဆိုင္ျဖစ္ပ်က္ ေနသလားလို႕ေတြးမိပါတယ္။ အဲဒါဘာေၾကာင့္လဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မသိေသးဘူး ဒါေပမဲ့ ဦးေအာင္ဟိန္းကို စိတ္ခုစရာျဖစ္ေအာင္ လုပ္မိေနတယ္နဲ႕တူတယ္။ သူက ခ်က္ဆိုနားခြက္ကမီးေတာက္တဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္ပါ ဒါေပမဲ့ သူနားလည္မွာမဟုတ္ပါဘူးေလ….။

 

‘ဟုတ္ ေနေကာင္းပါတယ္ ဦး။ ေနာက္တစ္ပါတ္မွာ အာရံုစိုက္ျပီးလုပ္ပါ့မယ္’

သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုထူးျခားတဲ့အၾကည့္တစ္ခ်က္ ေပးျပီးေနာက္ ‘Okay…ေနာက္တစ္ပတ္မွေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့’ လို႕ႏႈတ္ဆက္တယ္။

 

ကၽြန္ေတာ္အျပင္ကိုေလွ်ာက္လွမ္းထြက္လာေတာ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္မွမေတြ႕ရေတာ့ဘူး။ လူတိုင္း weekend ဆိုေတာ့ အိမ္ျပန္ၾကတာျဖစ္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အစည္းအေ၀းလုပ္တာက နည္းနည္းေတာ့ ပံုမွန္သေဘာမ်ိဳးလုပ္ေနၾကဆိုေတာ့ လူမရွိတာ အံ့ၾသ မေနေတာ့ပါဘူး။

 

ကၽြန္ေတာ္ကားေပၚေရာက္ေတာ့ စာအုပ္ေတြ ေက်ာပိုးအိတ္ေတြကို ေနာက္ခန္းပို႕ျပီးေနာက္ ေက်ာင္းသားေတြကားထားတဲ့ ကားပါကင္က ေန အသာေမာင္းထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လမ္းမၾကီးေပၚကို ခ်ိဳးအေကြ႕မွာေတာ့ ကားမွတ္တိုင္၀ယ္ လူတစ္ေယာက္ ကားေစာင့္ ေနတာကိုျမင္လိုက္ရပါတယ္။ နည္းနည္းေလးနီးလာေတာ့ ေက်ာင္းခန္းမထဲမွာ ဒီေန႕ တိုက္မိမလိုျဖစ္ေသးတဲ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္မွန္းသိလိုက္ရပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ဘတ္စ္ကားမွတ္တိုင္နားေမာင္းသြားျပီး ရပ္လိုက္တယ္။ သူ တစ္ခ်က္ေလာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမာ့ၾကည့္ ျပီးေနာက္ သူ႕လက္ထဲကဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္ကိုပဲျပန္အာရံုစိုက္အလုပ္မ်ားေနေရာ။

 

‘ေဟ့…ျမိဳ႕ထဲျပန္မွာ ကားၾကံဳလိုက္ခဲ့မလား?’ ကၽြန္ေတာ္ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ကိုယ္နဲ႕မဆိုင္ဘဲေမးလိုက္မိတယ္။ အျပင္ဘက္မွာက ရာသီ ဥတုကပူျပင္းေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သာဆို ဘတ္စ္တစ္စင္းလာဖို႕ ထိုင္ေစာင့္မေနႏိုင္ဘူး။

 

‘ရပါတယ္…..ငါ ဘတ္စ္စီးျပီးေတာ့အိမ္ျပန္မွာကြ’ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမာ့မၾကည့္ဘဲနဲ႕ေျဖတယ္။

 

‘ဘတ္စ္ကားက ႏွစ္နာရီ သံုးနာရီေလာက္မွတစ္စင္းေလာက္လာတာေလကြာ… ဒီအတိုင္းဆို မင္း မီးကင္ထားသလိုျဖစ္ေနမယ္ ရာသီဥတုက ဒီေလာက္ပူတာ’

 

သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမာ့ၾကည့္ျပီး တစ္ခ်က္ေတာ့စိုက္ၾကည့္ေသးတယ္။ ျပီးေတာ့မွ ဆံုးျဖတ္လိုက္ဟန္တူတယ္ သူ႕လြယ္အိတ္ကိုဆြဲယူျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကားရွိရာကိုလွမ္းလာတယ္။ သူ႕ကိုကၽြန္ေတာ္ျပံဳးျပလိုက္ေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုအၾကည့္စူးစူးတစ္ခ်က္ေပးေရာ။

 

‘မင္း ဘာလို႕ျပံဳးတာလဲ?’ သူေမးတယ္ဗ်။ သူ ေက်ာင္းကျပန္ဖို႕ ဘတ္စ္ကိုအၾကာၾကီးေစာင့္ရတာထက္ ကၽြန္ေတာ့္ကားကိုကားၾကံဳစီးရမွာ ေလသံနည္းနည္းေလးေတာ့ ေလ်ာ့သင့္တယ္ထင္တာပဲ။

 

‘အာ…ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး’ ကၽြန္ေတာ့္လက္တစ္ဖက္ကို ကမ္းလိုက္ျပီး ‘ငါ့နာမည္က ညီ…’

 

‘အင္….မင္းနာမည္ကို ငါသိပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာ မင္းနာမည္ကို မသိတဲ့သူရွိမယ္လို႕မထင္ပါဘူး’ ကၽြန္ေတာ့္စကားကိုျဖတ္ျပီး သူေျပာတယ္။

 

‘ေအာ္…ဟုတ္လား’ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕နာမည္ျပန္ေျပာဦးမလားလို႕ ခဏေတာ့ေစာင့္ေနမိေသးတယ္ ဒါေပမဲ့မေျပာျပဘူး။ ‘ေကာင္းျပီေလ… မင္းအိမ္လိပ္စာကိုေျပာဦးမွေပါ့ အဲဒါမွ ငါမင္းအိမ္ကိုလိုက္ပို႕လို႕ရမွာဗ်’

 

သူ႕မ်က္ႏွာက ေလွာင္တဲ့အသြင္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ကို အိမ္လိပ္စာတစ္ခုေျပာျပတယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႕အိမ္ရွိရာကို ေမာင္းထြက္ခဲ့ရ ေတာ့တာေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုစကားစျမည္အခ်ိဳ႕ေျပာဖို႕ေတာ့ၾကိဳးစားပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ တုံဏွိဘာေ၀ ခပ္ဆိတ္ဆိတ္ဆက္ဆံ ေျပာဆိုတတ္သလိုျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း အရွံဳးေပးျပီး ကားေရဒီယိုကိုဖြင့္ကာ သီခ်င္းနားေထာင္ျပီးသာ ေမာင္းလိုက္ပါေတာ့ တယ္။

သူတို႕အိမ္ေရွ႕ကိုလည္းအေရာက္ ကားစက္သပ္လိုက္ျပီးေနာက္ ‘မင္းေျပာတဲ့လိပ္စာအတိုင္းေတာ့ေရာက္ျပီ…ေက်ာင္းကေန ဘတ္စ္ စီးျပီးျပန္မယ္ဆိုရင္ မင္းေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ေစာင့္ေနရဦးမွာေနာ္’ လို႕ကၽြန္ေတာ္ေျပာမိလိုက္တယ္။

‘ဟုတ္တယ္ေလ…အဲ့ဒီေတာ့ မင္းဘာလိုခ်င္လို႕လဲ?’ သူ ကားထဲကမထြက္ခင္ စကားတစ္ခြန္းေတာ့ျပန္ေျပာပါတယ္။

‘မင္း….ဘာေတြေျပာေနတာလဲကြ’

‘မင္း -ီးကို -ုပ္ေပးရမလား? မင္း -ဥကို လ်က္ေပးရမွာလား? ဒါမွမဟုတ္ -င္ခံေပးရမလား မင္းကို?’

‘Wow!! ေျဖးေျဖးေျပာပါ ေဘာ္ဒါရ။ တစ္ခုမွ ငါမလုပ္ခ်င္ပါဘူး။ ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ ငါတစ္ခါမွ အေတြ႕အၾကံဳမရွိဘူး’ ကၽြန္ေတာ္ ႏႈတ္ဆြံ႕သြားမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းကေန အိမ္ျပန္ဖို႕ ကားၾကံဳလိုက္ခဲ့ဖို႕ေခၚတာကို သူနဲ႕လိင္ဆက္ဆံဖို႕ ခြင္(ဂြင္) ဖန္တယ္လို႕မ်ား သူထင္သြားသလားမသိဘူးဗ်ာ။

‘အာ ဟာ…ဟုတ္ပါျပီ။ ခင္ဗ်ားနဲ႕ အျခားငနဲေတြလည္း အဲ့လိုအျမဲေျပာတာပဲ ေစာ္ေတြနဲ႕ဘယ္လိုစြံတာ ဘယ္ေလာက္ေပြးခဲ့တာေတြ။ ျပီးေတာ့ ေနာက္ကြယ္လည္းက်ေရာ ငါ့လိုလူေတြကို ေဆာ္ခ်င္ျပန္ေရာ’

ကၽြန္ေတာ္နည္းနည္းေတာ့ေတြေ၀သြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေဘာလံုးကစားေဖာ္ကစားဖက္ေတြထဲက ဘယ္ငနဲေတြကမ်ား ေဂးလို႕ သူတို႕သိေနတဲ့လူနဲ႕ ေပ်ာ္ပါးၾကပါလိမ့္။ ျပီးေတာ့ လိင္ဆက္ဆံၾကတာဆိုတာ…?

‘နားေထာင္…ခင္ဗ်ား က်ဳပ္ကို မခ်ခ်င္ဘူးဆိုရင္ အိမ္ေပၚတက္ေတာ့မယ္’ သူ ကားေပၚကေနစဆင္းဟန္ျပဳျပီ။

‘ေစာင့္ပါဦး!!’ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕လက္ကိုလွမ္းဆြဲျပီးတားလိုက္မိတယ္။

‘ေတြ႕လား က်ဴပ္သိပ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ားလည္း ခ်ခ်င္ေနတယ္ဆိုတာ။ ခင္ဗ်ားတို႕အသင္းသားငနဲေတြအားလံုးကအဲ့လိုပဲ’ သူ႕ဦးေခါင္းကို အသာခါရမ္းျပီးေျပာပါတယ္။

 ‘အာ…အဲ့လိုမဟုတ္ မဟုတ္ပါဘူးကြ။ ငါ..ငါက မင္းနဲ႕ဘယ္သူေတြပတ္သက္ျပီးျပီလဲ လိင္ဆက္ဆံျပီးျပီလဲ သိခ်င္ရံုေလးပါ’ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို ငထူးပဲဆိုတဲ့အၾကည့္နဲ႕တစ္ခ်က္ၾကည့္ျပန္ေရာ။ သူ သက္ပ်င္းတစ္ခါခ်လိုက္ျပီးေနာက္ သူ႕အိမ္ထဲကို၀င္သြားေတာ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ကားကိုေသာ့ပိတ္ျပီး သူ႕ေနာက္ကေန ခပ္သြက္သြက္လိုက္သြားမိပါတယ္။ ကားပါကင္ထဲသြားမထိုးဘဲ သူတို႕တိုက္ေရွ႕ မွာ ရပ္ထားခဲ့မိေပမယ့္ ျပန္ျပင္ဖို႕မၾကိဳးစားဘဲ လိုက္သြားမိတာပါ။ သူ႕အိမ္က ေတာ္ေတာ္ၾကီးတာပဲဗ်။ ဟိုးႏွစ္အေတာ္ၾကာၾကာက ေဆာက္ခဲ့တဲ့ အိမ္ဒီဇိုင္းတစ္ခုပါပဲေလ။ အခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာေတာင္ ျပင္ဆင္ဖို႕လိုေနတာေတြ႕ရေပမယ့္ အားလံုးျခံဳၾကည့္ရင္ ေတာ္ေတာ္ မိုက္ပါတယ္ဗ်။

အတြင္းထဲကို၀င္လိုက္သြားျပန္ေတာ့ ဗီနီဂါအနံ႕ခပ္ျပင္းျပင္းကို ရုတ္တရက္ ကၽြန္ေတာ့္ႏွာေခါင္း၀ယ္ ရွဴရႈိက္မိရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အိမ္မၾကီးထဲ ဦးတည္မသြားၾကဘဲ ေျမေအာက္ခန္းလို ေအာက္ဖက္နိမ့္သြားတဲ့အခန္းစီ ဦးတည္သြားၾကပါရဲ႕။ သူ႕အခန္းက အေပၚထပ္ မွာမဟုတ္ဘူးထင္ပါတယ္။

‘က်ဳပ္ အေမက ပရိေဘာဂေတြကို သန္႕ရွင္းေရးလုပ္တဲ့အခါ ဗီနီဂါကိုသံုးတာေလ’ သူကရွင္းျပပါတယ္။ ဘာလို႕သံုးတာလဲလို႕ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ေမးမိေတာ့မလိုပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါက သိပ္ျပီးအေရးပါတဲ့ကိစၥမွမဟုတ္တာဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ သူလွမ္းသြားတဲ့ေနာက္လိုက္သြား ရျပီး သူ႕အခန္းထဲကို လိုက္၀င္သြားလိုက္ပါတယ္။ သစ္သားဘီရိုခပ္ျမင့္ျမင့္မွာ သူ႕တစ္ကိုယ္ေရအ၀တ္အစားေတြကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ခ်ိတ္ဆြဲ ထားတာကိုေတြ႕ရေသးတယ္ဗ်။

‘ဒီ စားပြဲေလးကမိုက္တယ္ေနာ္’ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ခုတင္ေဘးက စားပြဲခံုခပ္ဆန္းဆန္းေလးကိုညႊန္ျပရင္းေျပာလိုက္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ အခန္းက ေတာ္ေတာ္ၾကီးတာပါပဲ။ ေရခ်ိဳးခန္းပါတယ္ အ၀တ္လဲခန္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕အခန္းနဲ႕ယွဥ္လိုက္ရင္ ကေလးအခန္းနဲ႕ လူၾကီးအခန္းႏႈိင္းယွဥ္မိသလိုျဖစ္ေနေရာ။ သူ႕အိပ္ယာေပၚ ပစ္လွဲလိုက္ျပီးေနာက္ ေျခအိတ္ေတြ ရွဴးဖိနပ္ေတြကို ၾကမ္းျပင္ေပၚ သူကန္ထုတ္ပစ္လိုက္တယ္ေလ။

‘ေဟး…ငါ့ေကာင္’ ကၽြန္ေတာ္စကားေျပာဖို႕စလိုက္တယ္။

‘ထားလိုက္စမ္းပါကြာ….က်ဳပ္သက္ေသာင့္သက္သာေနပါရေစ။ ဘာလဲ ကိုယ့္အခန္းထဲကိုယ္ ဖိနပ္ေတြ ရွဴးေတြဒီလိုမခၽြတ္ရ ေတာ့ဘူးလား?’

‘အာ…ဟုတ္ပါတယ္…ေဆာရီး…ငါ ဒီကိုလိုက္လာတာ လိင္ကိစၥအတြက္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ေသခ်ာေအာင္ေျပာမလို႕ပါကြ’

‘ကဲ ဒါဆိုလည္း မင္းေျပာလက္စကို ဆက္ေျပာ’ သူ ခုတင္ေပၚမွာ တစ္ဖက္လွိမ့္လိုက္ျပီး စားပြဲေပၚက သူ႕Laptop computer ကိုဆြဲယူ လိုက္တယ္ဗ်။ သူေျပာတုန္းက ဂရုမထားမိတဲ့ သူ႕ကိုယ္ေအာက္ပိုင္းကို ဂ်င္းေဘာင္းဘီခပ္ၾကပ္ၾကပ္ထဲမွာ ဖုေဖာင္းအိစက္စြာေတြ႕ လိုက္ရတယ္။ ခပ္ေလ်ာေလ်ာျဖစ္ေနတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ခါးအစပ္က အေျမွာင္းေလးက …အာ…ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းကိုရမ္းလိုက္ပါရဲ႕။ ခပ္ကဲကဲ ငနဲေတြကို ၾကည့္ရင္း ဘာမွန္းမသိ စိတ္ထန္လာတာ အခုျဖစ္ရျပန္ျပီ။

‘ဒီမွာ ခင္ဗ်ား အသင္းေဖာ္ေတြထဲက တစ္ေယာက္နဲ႕ပတ္သက္ျပီး ျပစရာရွိတယ္’ သူ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေနတဲ့ ခုတင္အစပ္ကိုတိုးလာပါ တယ္။

သူ ဖိုင္အနည္းငယ္ကိုဟိုသည္ဖြင့္ရွာေနတယ္။ အာ…သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ နီးကပ္လြန္းျပန္ေတာ့ သူ႕ကိုယ္ေငြ႕ေႏြးေႏြးဟာ ကၽြန္ေတာ့္အနား ကို ရိုက္ခတ္ေနသလိုျဖစ္ေရာ။ သူ ဗီဒီယိုတစ္ခုကို ကလစ္ႏွိပ္ျပီး စဖြင့္လိုက္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ရင္းႏွီးတဲ့အသံက ကၽြန္ေတာ့္ကို အေတြး ကမၻာထဲကဆြဲထုတ္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ပံုရိပ္ႏွစ္ခုကို ျမင္ရတယ္ ေပၚလာတယ္ေလ။ သူတို႕ဘာေတြေျပာေနလဲ ကၽြန္ေတာ္မေျပာ ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ နည္းနည္းၾကီးတဲ့ ပံုရိပ္ရွင္က ေတာ္ေတာ္ရင္းနီးတာပဲ။ အနီးကပ္ပံုရိပ္ေပၚလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဆတ္ကနဲတုန္ကာ လန္႕သြားရပါတယ္။ ေသခ်ာသြားေအာင္ ေမာ္နီတာနား ေနာက္တစ္ၾကိမ္တိုးကပ္ၾကည့္မိပါရဲ႕။ ဒါ ဒါ….ပီတာၾကီးဗ်!! ကၽြန္ေတာ္ယံုေတာင္ မယံုႏိုင္ဘူး။ ပီတာၾကီးဆိုတာကလြဲလို႕ သိပ္ေတာ့မသိေသးဘူး ဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ…အာ…သူ႕ေရွ႕က ဖင္ေျပာင္ၾကီးက ဗီဒီယိုကင္မရာထဲ ရွင္းကနဲေပၚလာတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ သူတို႕ဘာေျပာေနလည္းသဲကြဲေအာင္ ကြန္ပ်ဴတာနားတိုးကပ္ကာ နားေထာင္မိပါတယ္။ အသံေတြက ခပ္ရွင္းရွင္းမၾကား ရေပမယ့္ ပီတာၾကီး သူ႕အ၀တ္ေတြစခၽြတ္တာကိုျမင္လိုက္ရပါေရာ။ ႏွစ္ေယာက္သား အိပ္ယာေပၚလဲက်သြားၾကတယ္ဗ်။ ေယာက္်ား ပီသ ေတာင့္ေျဖာင့္ေသာ မိန္းကေလးေတြရဲ႕အသည္းေက်ာ္ ပီတာရဲ႕ ငပဲၾကီးကို ဆံပင္ခပ္နက္နက္နဲ႕ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က -ုပ္ေပးေန ျပန္တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ဆက္ျပီးၾကည့္ေတာ့မၾကည့္ခ်င္ပါဘူး စပိုင္လုပ္ေနသလိုခံစားရတယ္ေလ။ ႏွစ္အေတာ္ၾကာၾကာကတည္းက ပီတာ အ၀တ္မပါ တာကို ကၽြန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ဒါေပမဲ့ အခုလိုျမင္ရျပန္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ မရိုးမရြခံစားရသလိုပါပဲ။ ငနဲတစ္ေပြနဲ႕ဆံုျပီး သာယာေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းျဖစ္အင္ကိုေငးၾကည့္ေနမိပါတယ္။ အကုန္ရွင္းရွင္းလင္းလင္းျမင္ကြင္းက်ယ္မျမင္ရေပမယ့္ Screen ေပၚကေပၚသမွ် ေသခ်ာျပဴးျပဲၾကည္ရတာေပါ့။ ပီတာ ၾကည့္ရတာ တကယ္ႏွစ္ျခိဳက္တဲ့ လုပ္ရပ္တစ္ခုကို ျပဳလုပ္ေနသလိုမ်ိဳးပဲဗ် အလားတူ ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ ၾကားက ညီဘြားကလည္း ေခါင္းတျငိမ့္ျငိမ့္နဲ႕။ အျခားလူရွိေနတာကို ေရာင္ရမ္းျပီး ေပါင္ျခံကို တစ္ခ်က္ ကၽြန္ေတာ္ကုတ္လိုက္မိေသး တယ္။

မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္ခပ္ျပီး screen ကိုျပန္အၾကည့္မွာေတာ့ ျမင္ကြင္းကေျပာင္းသြားျပီ။ ခုတင္ေစာင္းမွာ လက္ေထာက္ျပီး ခပ္ကုန္းကုန္း လုပ္ေနတဲ့ ငနဲေနာက္မွာ ပီတာ၀င္ရပ္လိုက္ျပီး သူ႕ငပဲၾကီးနဲ႕ ကလိေနတယ္။ အာ…ပီတာ့ ဟာၾကီးက မေသးဘူး အၾကီးၾကီးပဲဗ်ာ။ သူတို႕ ဘာေတြေျပာေနၾကတယ္ေတာ့ ေသခ်ာမၾကားရဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ အေသအခ်ာၾကားေနရတာကေတာ့ ပီတာရဲ႕ ၀မ္းေခါင္းသံပါ ညည္းညဴ သံႏွင့္အတူ သူ႕တင္သားဆိုင္ေတြကို က်စ္က်စ္ျပီးေဆာင့္ေနတာကိုပဲျမင္ရတယ္။ မသိမသာ ကၽြန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီအပါးေပၚကေန ငပဲကို အသာအယာပြတ္သပ္မိပါရဲ႕။ ဗီဒီယိုကို အာရံုစိုက္တာမ်ားျပီး မသိစိတ္နဲ႕အတူ လက္ကေရာက္ေရာက္သြားတယ္ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ငပဲက ေတာ္ေတာ့္ကိုမာေတာင့္ျပီးေထာင္ေနျပီ သိသိသာသာကိုျဖစ္ေနတာ။ သူငယ္ခ်င္းၾကီး စက္ေသနတ္ပစ္တဲ့အတိုင္း ေရွ႕ကငနဲကို အသားကုန္ေကၽြးေနတာကိုၾကည့္ရင္း စိတ္ထန္သထက္ထန္လာတယ္ဆိုပါေတာ့။ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ ေရွ႕ကငနဲရဲ႕ မိန္းေမာသံ ေအာ္ညည္းသံကိုၾကားရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲ့လိုငနဲမ်ိဳးကို အသားကုန္ေအာ္ေအာင္လုပ္ႏိုင္မလားဘဲ။ အိုး….ပီတာ ခႏၶာကိုယ္ ဆတ္ကနဲတုန္သြားသလို ပါးစပ္က ‘အာ…..အ…Shit!!’ ဆိုတဲ့အသံနဲ႕အတူ သူ႕ဆီးစပ္နဲ႕ ေရွ႕ကငနဲတင္ပါးေတြကပ္ကပ္သြားတယ္။ ဒီတစ္ခါ ေတာ့ အေသအခ်ာရွင္းရွင္းလင္းလင္းၾကားလိုက္ရတာက ‘AHH ….Fuck Me!! မခၽြတ္နဲ႕အတြင္းထဲမွာပဲျပီးလိုက္’ဆိုတဲ့အသံ။

အခုမွ ပီတာက သူ႕ဖင္ထဲပန္းထည့္ေနတာလား….ဖင္ထဲပန္းထည့္တဲ့ ခံစားခ်က္ကို ဘာေၾကာင့္ၾကိဳက္ျပီးေတာင္းဆိုရတာပါလိမ့္။ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ေတြ တကယ္ထန္ေနျပီ ဘယ္လိုမွထိန္းမရေတာ့ဘူးဗ်ာ 4th of July ဒံုးပ်ံၾကီးအတိုင္းပါပဲ။ ဗီဒီယိုက ပီတာနဲ႕ ေရွ႕ကငနဲ အိပ္ရာေပၚပစ္လွဲျပီး အေမာေျဖတာနဲ႕အဆံုးသတ္သြားတယ္။ ခဏေနေတာ့ ပီတာ အိပ္ရာေပၚကေနဆင္းသြားေရာ။ အိပ္ရာေပၚက ငနဲ က ေပ်ာ့ဖတ္ဖတ္ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕ငပဲၾကီးတရမ္းရမ္းနဲ႕ကင္မရာရွိရာကို လွမ္းလာတာမွာ သူ႕ဗိုက္သားနဲ႕ဆီးခံုေပၚ၀ယ္ သုက္ရည္ေတြက ေဖြးေနပါရဲ႕။

အိပ္ရာေပၚတေစာင္းလွဲေနတဲ့ အမည္မသိသူကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လုိက္ျပီး ‘ဒါ ဒါ ငါ့သူငယ္ခ်င္း ပီတာ တကယ္ၾကီးလာ?’ ေမးလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သိေတာ့သိေပမယ့္လည္း ေသခ်ာေအာင္ျပန္ေမးတဲ့အသြင္နဲ႕ေမးမိျခင္းပါ။

‘အင္းဟုတ္တယ္….က်ဳပ္ႏႈတ္ခမ္းေတြနဲ႕ သူ႕-ီးကိုညွပ္ျပီးဆြဲ-ုပ္တာ အရမ္းေကာင္းတယ္တဲ့….အျခား ခင္ဗ်ားသူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္ ေလာက္ကလဲ အဲ့လိုေျပာၾကတာပဲ။ သူတို႕နဲ႕ရိုက္ထားတဲ့ ဗီဒီယိုေတြရွိေသးတယ္ ခင္ဗ်ားၾကည့္ခ်င္ရင္ျပမယ္ေလ’ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုျပံဳး ၾကည့္ျပီးေျပာတယ္။ အာ….ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲကခံစားခ်က္ေတြကို မထိန္းႏိုင္ဘဲ တစ္ဘက္သားရိပ္မိသြားရေလာက္ေအာင္ျဖစ္ပ်က္တာ ပထမဆံုးအၾကိမ္ပါပဲ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကို အငိုက္ဖမ္းႏိုင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ျခားကငပဲၾကီးကလည္း အဲ့ဒီသတင္းေပးခ်က္က မွန္ကန္ေၾကာင္း ေထာက္ခံေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြက ေ၀ခြဲမရ ဟိုသည္ျဖစ္မိသလို ႏွာစိတ္ကလည္းထန္ေနတဲ့အျပင္ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဘာေၾကာင့္မေျပာျပခဲ့တာလဲ ေဒါကန္သလိုလဲျဖစ္မိပါေရာ။ ဒါေပမဲ့ နည္းမွားလမ္းမွားပဲေျပာေျပာ သူတို႕လိုပဲ ထန္ေန တဲ့စိတ္ကိုေလ်ာ့ခ်င္ေနသလား?

ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္စိတ္ကိုကိုယ္ဆန္းစစ္ေနစဥ္မွာပဲ မတ္ေထာင္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို လက္တစ္ဘက္က ဆုပ္ကိုင္လိုက္တာကို ခံစား လိုက္ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို တည့္တည့္ၾကည့္ေတာ့ သူက ခနဲ႕တဲ့တဲ့ျပံဳးပါေရာ။

‘ခင္ဗ်ား ဘာေျပာတယ္ဆိုတာ က်ဳပ္သိတယ္…ဒါေပမဲ့ ခင္ဗ်ားၾကည့္ရတာ လက္သမားလုပ္ေနရတာကိုပိုသေဘာက်ေနပံုပဲ’ အာ…သူ ကၽြန္ေတာ့္ ငပဲကိုေဘာင္းဘီအေပၚကေန အထက္ေအာက္ပြတ္သပ္ေပးရင္း အျခားလက္တစ္ဖက္က အိပ္ယာေပၚကိုထိုင္ခ်လိုက္ဖို႕ ညႊန္ပါတယ္။ အဲ့ေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ယာေပၚလွဲလိုက္ေပမယ့္ ေျခေထာက္ေတြကေတာ့ တြဲေလာင္းခ်ထားဆဲ။

ကၽြန္ေတာ့္ ေဘာင္းဘီဇစ္ေလးကို သူဆြဲဖြင့္လိုက္ေတာ့ ဆတ္ကနဲ၀င္လာတဲ့ ေလေအးေအးကိုခံစားလိုက္ရတဲ့ ဖီလင္က ၾကက္သီးထမိ ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေတြးထင္ေနတာေတြကို စကၠန္႕ပိုင္းေလာက္ေတာ့ရပ္တပ္လိုက္ပါရဲ႕။ ဒါ..ဒါ ကၽြန္ေတာ္ လိုခ်င္ေနတာ လုပ္ခ်င္ေန တာအမွန္ပဲလား? အာ…သူစိမ္းတစ္ေယာက္နဲ႕ ေသြးသားစက္ယွက္ခြင့္ေပးလိုက္ရေတာ့မွာလား?

‘ရွီး….အ’ငပဲေခါင္းကို ပူေႏြးစိုစြတ္တဲ့ လွ်ာဖ်ားေလးက ရစ္ပတ္ျပီး ႏႈတ္ခမ္းေတြနဲ႕၀န္းရံလိုက္တာကိုခံစားလိုက္ရပါတယ္။ ခပ္ကုန္းကုန္း ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕တင္သားဆိုင္ေတြက တကယ္…အာ….ရွီး…ေျဖးေျဖး…အ။

Alex Aung (19 Nov 2014)

Nov 19th

မွန္​​ေန​ေသာ...အမွား

By ေခတ္သစ္ေန
 အခါခါရႈံလည္​း
အႀကိမ္​ႀကိမ္​ျပန္​ထ​ေျမာက္​နိုင္​တဲ့
ဖီးနစ္​လိုမ်ိဳး...
ငါ့ဘဝကို ငါကိုယ္​တိုင္​ထုဆစ္​လိုက္​ၿပီ။

ထိုးလိုက္​စမ္​းပါ​ေစ... 
လက္​ညႈိး​ေပါင္​း တစ္​​ေထာင္​
ယံုၾကည္​မႈ​ေၾကာင္​့ ျဖန္​႔က်က္​ထားတဲ့
​ေတာင္​ပံတစ္​စံုက
​ေလကိုလည္​းဆန္​တက္​နိုင္​ရမယ္​ဆိုတာ
ငါနားလည္​ၿပီးသား။ 

ကိုယ္​့​ေ႐ြးတဲ့လမ္​းမို႔
ကိုယ္​့​ေသြးလည္​း ကိုယ္​​ေဖာက္​ထုတ္​ရဲတာ​ေပါ့။ 

ငါတည္​မယ္​့ သမိုင္​းဆိုတာ
အ​ေတြးအ​ေခၚ မပုပ္​သိုးဘူး။
ငါ​ေရးမယ္​့ စာမ်က္​နွာမွာလည္​း
ယဥ္​​ေက်းမႈ​ေတြ မ​ေဆြးျမည္​့ဘူး။
လြတ္​လပ္​စြာ ပ်ံသန္​းရင္​းနဲ႔
လြတ္​လပ္​စြာ​ ​ေသဆံုးဖို႔ပဲ
ငါ့စိတ္​​ေတြကို
လြတ္​လြတ္​လပ္​လပ္​ ျဖန္​႔က်က္​ထားတယ္​။

အဲဒါ...ငါမွားသလား
​ေျပာလိုက္​စမ္​းပါ။
ပုပ္​အဲ​ေနတဲ့ အတင္​းအဖ်င္​း​ေတြ
ခပ္​ၿပံဳးျၿပံဳးနဲ႔ နား​​ေထာင္​နိုင္​ဖို႔
ငါဆိုတဲ့​ေကာင္​က
လိုအပ္​တာထက္​ ပိုရင္​့က်က္​တယ္​။ 

တကယ္​ဆိုရင္​​ေလ...
ကိုယ္​သည္​သာ မွန္​တယ္​ထင္​​ေနၾကတဲ့
ဒီ​ေခတ္​ႀကီးထဲ
တကယ္​့အမွန္​တရားဆိုတာ
မင္​းတို႔ဘယ္​မွာသြားရွာမွာလဲ။

မင္​းတို႔​ေျပာတဲ့ အမွန္​တရားဆိုတာကလည္​း
မင္​းတို႔ဘဝအတြက္​ပဲ ျၿပီးျပည္​့စံုတာပါ။
ငါ့အတြက္​​ေတာ့...
ငါယံုၾကည္​တဲ့လမ္​း ငါ​ေလ်ွာက္​မွာမို႔
ငါ့ရဲ႕ဘဝမွား​ေနတယ္​လို႔
မင္​းတို႔ဆိုလည္​း.... 
Nov 18th

အလင္းေဖ်ာ့ေကာင္းကင္......အပိုင္း ( ၉ )

By homoutsider

အင္..

ျခံဝမွာေကာင္ေလးတစ္ေယာက္..ေက်ာပိုးအိပ္ေလးေဘးခ်ပီိး

ထိုင္ေနသည္..

သူ႕ကားဝင္လာတာကိုလည္း လွမ္းၾကည့္ေနတယ္..

အင္း..အင္း..ျမင္ဘူးသလိုလို..

အာ…အာ.. သည္ေကာင္ေလးဟာ..သည္ေကာင္ေလးဟာ.. ပိုင္ပိုင္ပဲ..

တီရွပ္အျဖဴ..ေဘာ္ဒီဖစ္ေလးနဲ႕.. ဂ်င္းေဘာင္းဘီအျပာေလးနဲ႕..

ဆက္ပိုင္သည္ကားေပၚကဆင္းလိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ..

‘ အကို..က်ေနာ္ပိုင္ပိုင္ေလ..အကိုက်ေနာ့္ကိုမမွတ္မိဘူးလားဗ်..’

‘ ေအး..ဟုတ္တယ္ကြ…မင္းေတာ္ေတာ္ထြားလာတာပဲ..ငါ..မင္းလာမယ္သာေျပာမထားခဲ့ရင္မွတ္မိမွာကို မဟုတ္ဘူး..မင္းေတာ္ေတာ္ေျပာင္းလဲသြားတာပဲ..’

‘ ဟုတ္..အကို..အဟဲ…ဘယ္လိုလဲအကို က်ေနာ္ေမာ္ဒယ္လ္တစ္ေယာက္ျဖစ္နိုင္ရဲ႕လား..’

ဆက္ပိုင္ဟာ ပိုင္ပိုင္ကိုေျခဆံုးေခါင္းဆံုးၾကည့္လိုက္ရင္း..

‘ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ကြာ..ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္..ေတာ္ေသးတယ္…ႏို႕မို႕ဆိုမင္းအၾကာၾကီးေစာင့္ေနရမွာ..မင္းကလည္းေရာက္တာနဲ႕ဖုန္းဆက္လိုက္ေရာေပါ့ကြ..”

‘ က်ေနာ္လည္းေရာက္တာမၾကာေသးပါဘူးအကိုရဲ႕.. အကိုအခုမေရာက္လာရင္ဆက္မလို႕ပါ..

ဒါေပမဲ့အကို အလုပ္မ်ားေနမလားလို႕..’

‘ ရပါတယ္ကြာ..လာ..အိမ္ထဲဝင္ၾကမယ္..’

‘ ဟုတ္..အကို….’

 

 

' မင္းဘာနဲ႕လာတာလဲ..'

' က်ေနာ္ကားနဲ႕လာတာအကို.. '

' မင္းမိဘေတြေကာေနေကာင္းရဲ႕လား..'

' ေကာင္းပါတယ္အကို..ေကာင္းပါတယ္..အေဖကေတာ့သိပ္အားမေပးခ်င္ဘူးဗ်.. သည္အလုပ္က ၾကီးပြါးမွာမဟုတ္ဘူးတဲ့.. ရုပ္ျပစားရတာတဲ့.. အိမ္ကစီးပြါးေရးကိုပဲကူလုပ္ေစခ်င္တာအကိုရဲ႕..'

' ေအး..ဒါလည္းဟုတ္သားပဲကြာ…မင္းကလည္း ..မင္းတို႕အိမ္က ပဲြရံုေတြရိွတာပဲ..'

ပိုင္ပိုင္သည္ ခံုေပၚေျခပစ္လက္ပစ္ထိုင္လိုက္ပါသည္..

ပိုင္ပိုင့္တြင္ လူငယ္ေလးလည္းျဖစ္ျပန္ဆိုေတာ့စိတ္လြတ္ေပါ့ပါးစြာေနတတ္ပံုေလးလည္းရသည္..

ခ်စ္စရာေလး..ေကာင္ေလးပံုစံက..

အြန္း…ရိုးသား..ရိုးသားစမ္း..ကိုကိုဆက္.. နရီကစည္းကမ္းခ်က္ထုတ္ထားတယ္ေလ..

သိတယ္မလား..

သူတို႕ဆီမွာ ပါဝင္မဲ့လူငယ္ေလးေတြနဲ႕ဇာတ္လမ္းမရႈပ္ရပါဘူးဆိုတာေလ..

ေမ့ေနပီလား..ဟင္း..ဟင္း..ဟင္း..

ဆက္ပိုင္သည္ ပိုင္ပိုင္႕ကိုတစ္ခ်က္ေဝ့ၾကည့္လိုက္ရင္း သူ႕ကိုယ္သူ သတိေပးသလိုထိန္းလိုက္ပါသည္..

ဟိုမိုစိတ္ေလသိတယ္မလား..ေခ်ာေခ်ာေလးျမင္ရင္ အဲသလိုပဲစိတ္ထတတ္တာ..ဟီး.

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္းရွက္သလိုေလးျဖစ္သြားရပါေသးသည္..

' အကို..က်ေနာ္ေရဆာလို႕…'

' ေအာ္..ေအး..ဟုတ္သားပဲ..မီးဖိုထဲမွာ ေရသန္႕ဗူးရိွတယ္..ေအးေအးေသာက္ခ်င္ရင္ ေရခဲေသတၱာထဲမွာ..'

' ရိုးရိုးေရပဲေသာက္ေတာ့မယ္..'

ေဟာ..လႊားကနဲ..မီးဖိုခန္းထဲထထြက္သြားျပန္ေရာ…

တီရွပ္အျဖဴေအာက္က ရုန္းထြက္ခ်င္ေနတဲ့ရင္အုပ္စိုင္ခဲၾကီးေတြ..

ဗိုက္သားရွပ္ရွပ္..ေအာက္ကဂ်င္းပန္ အျပာေလး..ေပါင္တံေျဖာင့္ေျဖာင့္စင္းစင္းေလးေတြ..

ၾကည့္စမ္းပါဦး..သည္ေကာင္ေလးေျပာင္းလဲသြားလိုက္တာ…

ဆက္ပိုင္ဟာ အိပ္ခန္းထဲဝင္လိုက္ျပီး အေပၚအင္းက်ီကိုခြ်တ္လိုက္ပါတယ္..

ရာသီဥတုကလည္းပူလွသကိုး..

သူအိမ္ေရွ႕ျပန္ထြက္လာေတာ့ ပိုင္ပိုင္က မတ္တပ္ေလးရပ္လို႕..

‘ အကို ..အင္းက်ီခြ်တ္လိုက္တာကိုး..ပူတယ္ေနာ္.. က်ေနာ္လည္းခြ်တ္လိုက္မယ္..’

ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႕ပိုင္ပိုင္ဟာသူ႕တီရွပ္ကိုခြ်တ္လိုက္ပါတယ္..

အိုး.. မာဆယ္အေျမွာင္းလိုက္ ..သူ႕ေနရာနဲ႕သူၾကြက္သားေတြက ဒုနဲ႕ဒယ္နဲ႕..

သည္ေကာင္ေလး အရြယ္နဲ႕မလိုက္ထြားက်ိဳင္းလွပါလား..

ငါ့ႏွယ္ …ဒုကၡေပးလိုက္တာေနာ္…

ဆက္ပိုင္ဟာ ရင္ေတြတဒိတ္ဒိတ္ခုန္လို႕..စိတ္ရိွတဲ့အတိုင္းသာဆို ပိုင္ပိုင့္ကိုေျပးဖက္ျပီး ရင္အုပ္ၾကီးေတြ..လက္ေမာင္းသားၾကီးေတြ….အို..အကုန္လံုး..အကုန္လံုးဖက္နမ္းလိုက္ခ်င္ပ…

အခုေတာ့…ဂလု…

ဂလုကနဲတံေတြးပဲျမိဳခ်လိုက္ရပါတယ္..

‘ ေနဦး…ငါစြပ္က်ယ္သြားယူလိုက္မယ္..မင္းေရခ်ိဳးလိုက္ပါလား..’

‘ ဟုတ္..အကို ခ်ိဳးမယ္..ဒါေပမဲ့အခုပူေသးလို႕…’

‘ ေအး..ေအး…’

ဆက္ပိုင္ဟာေကာင္ေလးေရွ႕တုန္္ရီလိႈက္ေမာေနတဲ့ရင္ကိုအသာထိန္းရင္းဝင္ထိုင္လိုက္ပါတယ္..

သူ႕ေရွ႕ထိုင္ေနတဲ့ေကာင္ေခ်ာေလးကိုၾကည့္ရမွာေတာင္လူကမရဲဲတရဲျဖစ္ေနပီ..

ငနာ..စိတ္ထိန္းစမ္း..ဘာမွမျဖစ္သလုိေန…ဘာလဲဟန္ကိုယ့္ဘို႕ေပါ့..ဟြန္း..

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုမာန္မဲရင္းနဲ႕ကပဲ ပိုင္ပိုင့္ကိုသူၾကည့္လိုက္ပါသည္..

ပိုင္ပိုင္ဟာကိုယ္ကိုေနာက္ကိုမွီထားရင္းလက္တဖက္က သူ႕ဂြၾကားသူျဖတ္ေပါင္ေပၚတင္ထားရင္းတစ္ဖက္ကလည္း ဆိုဖာေပၚတင္ထားတာ..

လက္္ေမာင္းသားေတြကေဖြးေဖြးစြတ္စြတ္နဲ႕..အိ…ဂ်ိင္းေမႊးမဲမဲေလးေတြကလည္းရင္ခုန္စရာျမင္ေနရ ေသးသည္..

ခက္ပီ..ငါေသေတာ့မွာပဲ…

‘ မင္း..ေတာ္ေတာ္ထြားလာတာပဲ…မင္း ကစားသလား…’

‘ ဟုတ္..အကို က်ေနာ္အစံုကစားတယ္..’

‘ လက္ေကာကစားသလား…’ ဟြန္း..အဲသလိုေမးလိုက္လို႕မေကာင္းရိွျပန္ေရာ့မယ္..

ဒါေပမဲ့..အဲသလိုေျပာလို႕မရဘူးေလ..

‘ အင္း..ဒါေၾကာင့္မင္းဗလကေတာင့္ေနတာ..မင္းေတာ္ေတာ္ၾကည္ေ့ကာင္းလာတယ္.. ငါမင္းကိုေတြ႕တုန္းက ပိန္ေသးေလး..’

‘ အဟီး..အခုမပိန္ေသးေတာ့ပါဘူးဗ်.. ေဖေဖက က်ေနာ္ပိန္လို႕တဲ့ေလ.. လမ္းထိပ္က အားကစားရံုမွာ က်ေနာ့္ကိုသြားကစားခုိင္းတာဗ်..ဝိတ္ေပါၾကီးလည္းမျဖစ္ခ်င္ဘူးေလ..က်ေနာ္က..သည္ေတာ့ အေနေတာ္ေလးပဲကစားျဖစ္တာအကို… ေတာင့္ပါတယ္ေနာ္အကို..’

ဆက္ပိုင္ဟာ သူ႕တကိုယ္လံုးျခံဳၾကည့္ရင္း သူ႕ေပါင္ၾကားကိုလည္းမ်က္စိေဝ့ျမန္ျမန္ၾကည့္လိုက္ရင္း..

‘ ေတာင့္ပါတယ္ကြာ…ေတာင့္ပါတယ္..’

‘ အင္း..အကုိ႕အားကိုးနဲ႕က်ေနာ္လာရတာပါဗ်ာ..အကိုက်ေနာ့္ကိုျဖစ္ေအာင္ကူညီေပးေနာ္..’

ေအး..ဖ်စ္ေတာင္ဖ်စ္ခ်င္တယ္..စိတ္က..စိတ္က..ဒါေပမဲ့ေခါင္းေတာ့ျငိမ့္ျပလိုက္ရတာေပါ့

..

ျဖစ္မွာပါကြယ္..ငါေတာင္သေဘာက်ေနရင္..ဟိုေကာင္နရီကလည္းမင္းကိုသေဘာက်မွာ

အင္း..နရီမ်ားစိတ္ဝင္စားသြားရင္ေတာ့ငါငတ္ရခ်ည္ေသးရဲ႕ ..သည္ေကာင့္အရင္ငါဆြဲစိလိုက္ရင္ ေကာင္းမလား…အဲသလို စိတ္ရိုင္းကဝင္လာရပါေသးသည္..

မျဖစ္ေသးပါဘူးေလ.. ေတာ္ၾကာငါဟာ သည္လိုၾကီးပါလားဆိုပီးသိသြားလို႕ကေတာ့..အရွက္…သူ႕ရပ္ရြာမွာေကာင္ေလးေလ်ာက္ေျပာလိုကေတာ့ ကြဲျပီ..

မျဖစ္ေသးပါဘူး..

‘ အကို က်ေနာ္ဒါဆိုေရခ်ိဳးေတာ့မယ္..’

‘ ေအးေအး..ငါေရလဲယူေပးမယ္..’

‘ အာ..အကိုကလည္းခြ်တ္ခ်ိဳးလို႕ရတယ္မလား..အကိုနဲ႕က်ေနာ္ပဲရိွတဲ့ဟာကို..’

ဟင္..ေကာင္နာေလး..ငါ့စိတ္ကိုဆြေနတာလားဟဲ့..

သူ..ရင္ခုန္လိႈက္ေမာစြာမ်က္လံုးပဲျပဴးႏိုင္ပါေတာ့သည္..

ပိုင္ပိုင္..ပိုင္ပိုင္ရယ္ေလ.. မတ္တပ္ရပ္လိုက္ျပီး ေဘာင္းဘီ ဇစ္ကိုဆြဲျဖဳတ္လိုက္ပါေတာ့သည္..

‘ ေအး..ေအး..မင္းသေဘာပဲ..မင္းသေဘာပဲ..’

ကိုယ္ကေတာင္မေတာင္းဆိုရဘူး..သူကသည္ေလာက္ခြ်တ္ခ်င္ေနတာ ..ခြ်တ္ပလိေစ..ခြ်တ္ပလိေစ..

ဟြန္း..

ေဘာင္းဘီဇစ္အဟမွာလွစ္ကနဲျမင္လိုက္ရတာက …underwear အနက္ေလး..

ဆြြဲလည္းခြ်တ္လိုက္ေရာ…

အမေလး..အထုပ္အထည္ၾကီးကလည္းမေသးပါလား..ငိငိ..ငိ..

သူမေနႏိုင္ေတာ့ပါဘူး..ထြက္သြားပါေတာ့တယ္..ပါးစပ္က..

“ မင္း…အသက္ဘယ္ေလာက္ရိွျပီလဲဟင္..’

‘ ၁၈ႏွစ္စြန္းစြန္းဗ်..’

အမေလး.. ၁၈ႏွစ္..၁၈ႏွစ္တဲ့… တုတ္ကလည္းၾကြရြမို႕ေမာင္းေနလိုက္တာ..

ေပါင္ရင္း၂ဖက္Underwear ၾကားကေန အေမႊးေလးေတြျ႔ပဴထြက္ေနတာေတာင္ျမင္ရေသးတယ္..

‘ မင္း..ထြားလိုက္တာ..’

‘ အကိုကလည္းဗ်ာ….ဘာထြားတာလဲဗ်…’

အမေလး…ထိန္းထားလိုက္ရတာေနာ္..ထိန္းထားလိုက္ရတာ..လီးေဟ့..လီးလို႕ေတာင္..ထြက္ေတာ့မလို႕တကယ္ပဲ..

“ ေအာ္…မင္းကိုယ္လံုးပါ..မင္းေပါင္တံၾကီးကလည္း ေတာ္ေတာ္တုတ္ခဲေနတာပဲ…’

ပိုင္ပိုင္ဟာသူ႕ဂ်င္းပန္ကက်ပ္ေနတာေပါ့

ေပါင္တံၾကီးေတြေနရာမွာတစ္ေနတာ..ဒါနဲ႕ေကာင္ေလးဆိုဖာေပၚျပန္ထိုင္ရင္းေျခတစ္ဖက္ကိုေျမွာက္ဆြဲခြ်တ္…ေနာက္တစ္ဖကိုလည္းခြ်တ္ဘို႕လုပ္တာ..ခက္ေနေတာ့..

သူမၾကည့္ေနႏိုင္ေတာ့ပါဘူး..အနားမွာအသာထိုင္လိုက္ျပီးဝိုင္းခြ်တ္ေပးလိုက္တယ္..

အဲသည္မွာပဲ ေကာင္ေလးရဲ႕ေပါင္သားစိုင္ၾကီးနဲ႕လည္းလက္ကထိမိတာေပါ့..

အို..လူကိုဓါတ္လိုက္သလိုပဲ..ရိွန္းတိန္းတိန္းကိုျဖစ္သြားတာပဲ…

သူ႕နားက လူပ်ိဳေလးအနံ႕..ကလည္းခ်ိဳအီအီနဲ႕…အင္..ခက္ပါရဲ႕ကြာ..

‘ ရပီအကို..ေက်းဇူးပဲ…အခုလိုခြ်တ္လိုက္မွပဲလူလည္းေနသာထိုင္သာရိွေတာ့တယ္..ေအးသြားတာပဲ..’

‘ ဒါဆုိေအာက္ကေဘာင္းဘီလည္းခြ်တ္လိုက္..’

စိတ္ထဲကေျပာတာပါ..

ဆက္ပိုင္ဟာသူ႕ေနရာသူျပန္ထိုင္လိုက္ပါတယ္..

ကဲ..အကို က်ေနာ္ေရသြားခ်ိဳ႕ေတာ့မယ္ေျပာပီး ပိုင္ပိုင္ေနာက္ေဖးဘက္ထြက္သြားပါသည္..

ဆက္ပိုင္ဟာ ေကာင္ေလးရဲ႕ေနာက္ေက်ာျပင္အလွကိုေငးေမာရင္းငူငူၾကီးထိုင္ေနမိပါတယ္..

ခုနေကာင္ေလးခြ်တ္ထားခဲ့တဲ့ တီရွပ္ျဖဴေလးကိုသူေကာက္ကိုင္လိုက္ပါတယ္..

စိတ္ကေစ႕ေဆာ္မႈ… သူနမ္းၾကည့္လိုက္မိတယ္..

အာ..အာ..မိုက္တယ္ကြာ..အနံ႕ေလးက ခ်ိဳအီေနတာပဲ..နံတာလည္းမဟုတ္..ဘယ္လိုေလးလဲမသိဘူး..

ပိုင္ပိုင့္ကိုယ္နံ႕ေလးေတြသင္းေနတဲ့တီရွပ္ေလးကိုသူနမ္းရိႈက္ေနတုန္း ေရပန္းဖြင့္သံၾကားေနရပါပီ..

ေကာင္ေလးေရခ်ိဳးေနပီ..

ဟား..ငါ့ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးမွာအေပါက္ကေလးတစ္ခုရိွတယ္..

အဲသည္ကေနေခ်ာင္းၾကည့္ရင္ရမွာပဲ..

ေခ်ာင္းၾကည့္မယ္..ေခ်ာင္းၾကည့္မယ္..

တီရွပ္ကိုသူအသာခ်လိုက္ရင္း..သူ႕ေျခလွမ္းကိုဖြဖြေလး ေကာင္ေလးမၾကားေအာင္ေပါ့..

 

                               

 ဆက္ရန္ပါဗ်...


 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nov 18th

မာယာ Runner ( 2 )

By Anawin
မင္းျမတ္က သူ႔အခန္းထက္သို႔ တက္သြားေသာ မြန္ျမတ္၏ဖင္ကိုၾကည့္ကာ 
စိတ္ထန္လာသည္။ သူခ်ခ်င္လာပီ အဲ့အိအိ လံုးလံုးေလးကို။ မြန္ျမတ္၏ လူရိပ္ေပ်ာက္သြားေတာ့မွ မင္းျမတ္ေဘာင္းဘီ ထဲက အိပ္ေဆး ပုလင္းကိုထုတ္လိုက္သည္။ 
အိပ္ေဆးျပင္းျပင္း 5,6 လံုးေလာက္ကို ဘီယာထဲခပ္လိုက္သည္။
................
မင္းျမတ္သူ႔အခန္းထဲဝင္လာသည္။ ခုဆိုလၽွင္ ဦးေလး ေဆးရွိန္ေလးနဲ႔ နတ္ျပည္ရာက္ေနေလာက္ပီ။ မြန္ျမတ္ကေတာ႔ဖုန္းကို ရွာေနတုန္း ။ ေတြ႕မည္မဟုတ္ ဖုန္းက မင္းျမတ္ေဘာင္းဘီ အိတ္ထဲမွာ...
..... ဖုန္းရွာလို႔ပမေတြ႕ေသးဘူးလာ..
.....ဟုတ္ကိုေလး က်ေနာ္ရွာတာ နာရီဝက္ေလာက္ရွိပီ မေတြ႕ဘူး ကိုေလးလာကိုေျပာမလို႔ဘဲ ခုနက ကိုေလးဦးေလးနဲ႔ စကားေျပာေနလို႔ ၾကားမျဖတ္ေတာ့ဘဲ သည္မွာျပန္ဆက္ရွာေနတာ
.....ဖုန္းကေတြ႕ပီ..သူအိတ္ေထာင္ထဲကထုတ္လိုက္သည္
.....က်ေနာ္ေအာက္ဆင္းေတာ့မယ္..
....ေနဦး... မင္းျမတ္ မြန္ျမတ္၏ခါးကို ဆြဲဖက္လိုက္သည္။ 
.....ကိုေလးဘာလုပ္တာလဲ..လြတ္..လြတ္
......မလြတ္ေတာ့ဘူး ... မင္းကိုလုပ္ခ်င္ေနတာၾကာပီ ..
ေျပာေျပာဆိုဆိုသူမြန္ျမတ္ကို ဆြဲဖက္လိုက္သည္။ မြန္ျမတ္ရုန္းသည္။မရပါ။ သို႔ႏွင့္သူ မင္းျမတ္မ်က္ႏွာကို ထိုးခ်လိုက္သည္။လက္ေခ်ာသြားပီးႏွာေခါင္းကိုထိကာ ႏွာေခါင္းေသြးယိုၾကလာသည္။
မင္းျမတ္လည္းေဒါသေၾကာင့္ စိတ္ပိုထန္လာသည္။သူ အားႏွင့္မြန္ျမတ္ကို ေစာင့္တြန္းလိုက္သည္။ ေခါင္းက နံရံကို အားနဲ႔ေစာင့္မိပီး မြန္ျမတ္ မ်က္လံုးျပာလာသည္။ ပီေတာ့ မူးေဝလာသည္။ မင္းျမတ္သူ႔ကို ကုတင္ေပၚသို႔ပစ္တင္လိုက္သည္ ။ ေမာက္လ်က္ က်သြားေသာကိုယ္ေပၚသို႔ခြထိုင္ပီး အက်ႌစခၽြတ္သည္ ပီးေတာ့ ေဘာင္းဘီဇစ္ကိုျဖဳတ္ကာ 6 လက္မ ေလာက္ရွိေသာ လိင္တံနီညိဳေလးကို ဆြဲထုတ္လိုက္သည္။ မြန္ျမတ္ရုန္းဖို႔အားမရွိပါ။ေ ခါင္းကအမူးမေျပေသး။ မြန္ျမတ္၏အက်ႌ ေဘာင္းဘီႏွင့္ အတြင္းခံေလးမွာ မင္းျမတ္လက္ခ်က္ေၾကာင့္ တစ္ဆစီျပဲကုန္သည္။
ျဖဴေဖြးႏူးရြေနေသာ ဖင္ကို မင္းျမတ္ရိုက္သည္၊ အားရပါးရကိုင္သည္။ သူခိုင္ဖူးေသာဖင္အားလံုး ထက္ကိုင္လို႔ေကာင္းသည္ ဟုေတြးရင္ ခေရတြင္ကိုၾကည့္ရန္ဖင္ကိုျဖဲလိုက္ေတာ့ သူတံေတြးထြက္က်ေအာင္ပင္ ။ ခေရဝက ပန္းနီေရာင္ေလးတန္းေနသည္။
သူလက္ေခ်ာင္းကို  တံေတြးစြတ္ပီး ခေရကကို က်ယ္လာေအာင္ကစားသည္ ။ 
ဆူးခနဲ႔ စိမ့္ဝင္သြားတဲ့နာက်င္မႈေၾကာင့္ မြန္ျမတ္ မ်က္လံုး က်ယ္သြားသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ အေနအထိုင္ႏြဲ႕တတ္ေသာ္လည္း
မြန္ျမတ္က သူ႔ကိုယ္သူ straight ဟု လက္ခံထားသည္ ။ထို႔ေၾကာင့္ သည္လိုလုပ္ခံရမည္ဟု မေတြးမိခဲ့။ first time ျဖစ္တာကတစ္ေၾကာင္း bottom မွာေနရတဲ့ feeling ကိုမခံစားတတ္ေသးတာကတစ္ၾကာင္း စသည္တို႔ ေၾကာင့္ တကယ္နာတာထက္ပင္ ပို၍နာေနသည္ဟုထင္ရသည္။
.....ကိုေလး မလုပ္နဲ႔နာတယ္ ..နာတယ္..အား.... အ...အာ..
... ခနေအာင့္ထားပါမြန္ျမတ္ရယ္..မင္းခံခ်င္ေနတာငါသိပါတယ္.. လိမ္လိမ္မာမာေလးခံစမ္းပါ မင္းထပ္ရုန္းရင္ျပဲေအာင္လုပ္မွာေနာ္...
မြန္ျမတ္ေတာင္းပန္သည္။မရပါ။ ရွိတဲ့အားနဲ႔ ရုန္းေသာ္လည္း အေပၚက တက္ဖိထားေသာ weight ကို မလြန္ဆန္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ သူလက္ေလ်ာ့လိုက္ေတာ့သည္ ။ 
......အား...
မင္းျမတ္သူ႔ လိင္တံကို အတင္းတြန္းဝင္လိုက္သည္ ။ လက္က မြန္ျမတ္၏ခါးကို ကိုင္ပီးလိင္တံတစ္ေခ်ာင္းလံုး အထဲဝင္သြားေအာင္ ထည့္ေနသည္။ 
.....ကိုေလးနာ...နာ..တယ္
....
မင္းျမတ္ စကားမျပန္ပါ။ လိင္တံတစ္ခုလံုးဝင္သြားေတာ့ မြန္ျမတ္ကို ေလးဖက္ေထာက္ပံုစံေနခိုင္သည္။ ပီးေတာ့ သူ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း အထုတ္အသြင္း လုပ္ေတာ့သည္။ အရုိန္ေလးရလာေတာ့။ သူအေသလုပ္ေတာ့ သည္ ။ ဆံပင္ေစာင့္ဆြဲခံပီး ခံေနရွာေသာ မြန္ျမတ္သည္ မင္းျမတ္၏ရုပ္ေသးရုပ္ေလးျဖစ္ခဲ့ရပီ.....

ဆက္ရန္
 
Nov 17th

The Science Of Sexual Orientation

By Alex aung

( သိပၸံနည္းက် လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညြတ္မွု ေလ႔လာနည္းပညာ)

နိဒါန္း

၁၉၇၅ ခုႏွစ္ေလာက္ကတည္းက အေမရိကန္စိတ္ပညာ အဖြဲ႔အစည္းက စိတ္ပညာရွင္ေတြဟာ လူေတြရဲ႕ လိင္စိတ္အေပၚမွာ သုေတသနျပဳမႈေတြကို လုပ္ေဆာင္ခဲ႔ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ Gay, straight, lesbian နဲ႔ bisex­ual ေတြလို႔ ကြဲျပားရသလဲဆိုတာကို ပိုမိုနားလည္ သေဘာေပါက္လာႏိုင္ဖို႔အတြက္ အမ်ားႀကီး ႀကိဳးစားအားထုတ္ ခဲ့ၾကပါတယ္။

 

အရင္အခ်ိန္ကဆိုရင္ လိင္တူခ်စ္သူေတြကို ပံုမွန္မဟုတ္တဲ့သူေတြအျဖစ္ လူေတြက သတ္မွတ္ခဲ့ၾကပါ တယ္။ အဲလိုလူေတြေတြ႔ရင္ ရြံရွာသလိုလို၊ အထင္ေသးသလိုလုိ အၾကည့္ေတြနဲ႔ ၾကည့္တတ္ၿပီး၊ လူသားအခ်င္းခ်င္း ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ ေတြရွိခဲ႔ပါတယ္။

အျခားႏိုင္ငံေတြမွာ မၾကည့္နဲ႔ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာပဲ ၾကည့္ပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ မိန္းမ လ်ာ၊ အေျခာက္၊ ေယာက်ာ္းလ်ာ၊ ႏွစ္ဖက္ခၽြန္စသည္ျဖင့္ အထင္ေသးစြာ ေခၚၾကပါတယ္။ အဲလိုလူေတြကို မေကာင္းေသာ သူေတြအျဖစ္ ေရွးကတည္းက သတ္မွတ္ခဲ့ၾကၿပီး ခုေခတ္မွာေတာင္မွ ျမန္မာလူ႔ေဘာင္ အသိုင္း အဝုိင္းမွာ အဲလိုလူ ေတြဟာ လူတကာရဲ႕ အထင္ေသး႐ွဳံ႕ခ်မႈကို ခံၾကရပါတယ္။

ထိုကဲ့သို႔ လိင္တူလိင္ကြဲ ခ်စ္သူမ်ားဟူ၍ ကြဲျပားရတာဟာ ေရာဂါတစ္ခုမဟုတ္ေၾကာင္း၊ အထင္ေသး ႐ွဳံ႕ခ်စ ရာ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိေတြ ကြဲျပားရသလဲဆိုတာေတြကို ေဆးပညာ႐ွဴ႕ေထာင့္ကေန တင္ျပလိုေသာ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဒိီေဆာင္းပါးေလးကို ေရးရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

 

လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္မႈဆိုသည္မွာ အဘယ္နည္း။

လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာတိမ္းညြတ္မႈဆိုသည္မွာ အမ်ိဳးသားျဖစ္ေစ၊ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ေစ သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ကူးခံစားခ်က္၊ လိင္စိတ္ဆြဲေဆာင္မႈ ပံုစံတစ္မ်ိဳးပဲျဖစ္ပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္မႈဆိုတာကို ဘယ္အခ်က္ ေတြကို မူတည္ၿပီးၾကည့္နိုင္သလဲဆိုရင္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာဆြဲေဆာင္မႈ၊ သက္ဆိုင္ရာအျပဳအမူေတြနဲ႔ သူ႔ပတ္ဝန္းက်င္က လူေတြနဲ႔ အေပါင္းအသင္းေတြကို မူတည္ၿပီး ခြဲျခားသတ္မွတ္နိုင္ပါတယ္။

 

လူေတြရဲ႕လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညြတ္မႈကို သံုးမ်ိဳးသံုးစားခြဲျခားနိုင္ပါတယ္။

1. Straight (Heterosexual) - လူတစ္ေယာက္ဟာ သူနဲ႔မတူတဲ့ ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္အေပၚ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္တပ္မက္မႈ ရွိမယ္ဆိုရင္ အဲလိုလူကို straight လို႔သတ္မွတ္ပါတယ္။

2. Gay/Lesbian (Homosexual) - အမ်ိဳးသားျဖစ္လွ်င္ (gay) အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ပါက (lesbian) လို႔ ေခၚပါတယ္။ လူတစ္ဦးဟာ မိမိနဲ႔လိင္တူတဲ့ သူတစ္ေယာက္အေပၚ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္မႈ ရွိမယ္ဆိုရင္ အဲလူကို homo­sexual လို႔သတ္မွတ္ပါတယ္။ gay လို႔ေျပာလိုက္လွ်င္ အမ်ိဳးသားကို ဆိုလိုသည္ဟု သတ္မွတ္ရေပမည္။ သို႔ရာတြင္ gay ဟူေသာ အသံုးအႏႈန္းမွာ အမ်ိဳးသားအတြက္ေရာ၊ အမ်ိဳးသမီးအတြက္ပါ အက်ံဳးဝင္သည္။ gay men, gay women စသည္ျဖင့္ ခြဲျခားေျပာနိုင္သည္။

3. Bisexual - လူတစ္ဦးသည္ မိမိႏွင့္လိင္တူေသာ သူသာမက ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုးအေပၚ လိင္ ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညြတ္မႈရွိမယ္ဆိုရင္ အဲလိုလူကို bisexual လို႔သတ္မွတ္ပါတယ္။

အထက္ေဖာ္ျပပါ လူသားတိုင္းရဲ႕ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္မႈ အားလံုးဟာ ပံုမွန္သဘာဝအတိုင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာတိမ္းညြတ္မႈ ကြဲျပားျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ abnormal လံုးဝမဟုတ္ပါဘူး။ လူတစ္ဦး ႏွင့္တစ္ဦး စိတ္အေျခအေန မတူကြဲျပားသကဲ့သို႔ လိင္စိတ္အေျခအေနမတူ ကြဲျပား႐ံုသာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုကြဲျပား ရျခင္းဟာ ေရာဂါတစ္ခုမဟုတ္ပါဘူး၊ ခႏၶာကိုယ္တြင္း ဇီဝ႐ုပ္ျဖစ္ပ်က္ျဖစ္စဥ္ လြဲမွားေဖာက္ျပန္မႈ၊ အစီအစဥ္မက်မႈ လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္တစ္ခုလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ မတူကြဲျပားမႈေလးတစ္ခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထို႔အတြက္ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အေနျဖင့္ မိမိသည္ သူတပါးႏွင့္ မတူေသာေၾကာင့္ အားငယ္စရာမလိုေပ။ အျခားေသာသူမ်ား အေနႏွင့္လည္း ထိုသူတို႔အား ႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံျခင္း မျပဳလုပ္သင့္ေပ။ ဒီလိုမတူကြဲျပားမႈေတြဟာ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္လာရသလဲဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ အနည္းငယ္တင္ျပခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။

 

လူေတြဟာ ဘယ္အခ်ိန္မွာ မိမိဟာ gay, straight , lesbian, bisexual ,straight ဆိုၿပီး စတင္ကြဲျပားလာတာ ကို သတိထားမိသလဲဆိုရင္….

အ႐ြယ္ေရာက္လာၿပီး လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈုေတြကို အေျခခံၿပီးသိလာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကေလးဘဝ အလယ္ပိုင္းနဲ႔ လူပ်ိဳေပါက္အေစာပိုင္းကာလမွာ စတင္သိသာလာပါတယ္။ ဒီလိုကြဲျပားလာတာဟာ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ အထိအေတြ႔ လံုးဝမထိေတြ႔ရေသးတဲ႔ အခ်ိန္မွာျဖစ္လာတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရသလဲဆိုတဲ႔ ေမးခြန္းကို ေျဖဖို႔ရာ အရမ္းကို႐ႈပ္ေထြးလြန္းလွပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းရင္းေတြေၾကာင့္ ဒါျဖစ္ရတယ္လို႔ တိတိက်က် ေျပာ၍မရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပင္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ေျခမ်ားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို တင္ျပေပးပါ့မယ္။ စိတ္ႏွင့္႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအေျခအေနေတြေၾကာင့္ ေျပာင္းလဲမႈ၊ မတူကြဲျပားမႈေတြကို ပထမဦးစြာ တင္ျပေပးခ်င္ပါတယ္။

 

၁.မိမိေမြးဖြား ႀကီးျပင္းလာရာ ပတ္ဝန္းက်င္ေပၚ မူတည္နိုင္ပါတယ္။ ငယ္စဥ္ဘဝေတြ႔ႀကံဳရေသာ အျဖစ္ အပ်က္မ်ား၊ မိဘမ်ားရဲ႕အုပ္ထိန္းမႈ အေျခအေနေတြအေပၚလည္း မွီတည္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ဥပမာေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ေတာ့- ငယ္စဥ္မွာ မိန္းကေလးမ်ားႏွင့္သာ အေနနီးတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ gay ျဖစ္သြားနိုင္ပါတယ္။ ဆိုလိုတာက ေမာင္ႏွမေတြထဲမွာ မိန္းကေလးခ်ည္းရွိၿပီး ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္တည္းရွိတာမ်ိဳးပါ။

 

၂.မိမိရဲ႕ပထမဆံုး လိင္ဆက္ဆံမႈ အေတြ႔အႀကံဳေပၚမွာလည္း မွီတည္ၿပီး ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ၊ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ဟာ မိမိရဲ႕ပထမဆံုး လိင္ဆက္ဆံေဖာ္ဟာ ေယာက်ာ္းေလး တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္ ဆိုပါစို႔၊ အဲ့ဒီ ေကာင္ေလးဟာ လိင္တူဆက္ဆံရတာကို နွစ္သက္သေဘာက်သြားၿပီး gay ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ မိန္းကေလးမ်ား အေန နဲ႔လည္း ဒီအတိုင္းပါပဲ။ မိန္းကေလးေတြအေနနဲ႔ တစ္ခုေျပာစရာရွိပါတယ္။ မိန္းကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ဟာ ငယ္ရြယ္စဥ္မွာ ေယာက်ာ္းတစ္ဦး (သို႔) ေယာက်ာ္းအမ်ားရဲ႕ အတင္းအဓမၼက်င့္ႀကံမႈကို ခံခဲ့ရတယ္ဆိုပါစို႔။ အဲဒီမိန္းကေလးဟာ ေယာက်ာ္းေတြကို ေၾကာက္လန္႔သြားၿပီး ေယာက်ာ္းေလးေတြနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံရမွာကို ေၾကာက္လန္႔သြားတတ္ ပါတယ္။ အဲလိုမိန္းကေလးမ်ိဳးဟာ မိန္းကေလးအခ်င္းခ်င္း လိင္စိတ္ေျဖေဖ်ာက္ရတာကိုသာ ႏွစ္သက္သေဘာက်ၿပီး လိင္တူႏွစ္သက္တဲ့ မိန္းကေလး lesbian ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။

 

လိင္တူခ်စ္သူ အမ်ိဳးသားမ်ားကို သူတို႔ရဲ႕သြားလာလႈပ္ရွားပံု။ ခႏၶာကိုယ္အေနအထားနဲ႔ ေျပာဆိုပံုတို႔ကို ၾကည့္ခ်င္းအားျဖင့္ အၾကမ္းဖ်င္း ခန္႔မွန္းသိရွိႏိုင္ပါတယ္။ လိင္တူခ်စ္တဲ့ အမ်ိဳးသားမ်ားဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျဖဴျဖဴႏြဲ႔ႏြဲ႔ ပိန္ပိန္ပါးပါးေလးေတြ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ - ႂကြက္သားပမာဏနည္းတာ၊ ေျခလက္ေသးသြယ္တာ (အာဟာရလံုေလာက္စြာ မရရွိေသာေၾကာင့္ ပိန္လွီေနသူမ်ားကို ဆိုလိုျခင္းမဟုတ္ပါ)၊ ခႏၶာကိုယ္အေမြးေတြ နည္းတာ၊ ပုခံုးရင္အုပ္ဟာ အမ်ိဳးသားမ်ားကဲ့သို႔ က်ယ္ျပန္႔ျခင္းမရွိတာ၊ အသံဟာလည္း ခပ္ၾသၾသျဖစ္မေနတာတို႔ေပါ့။ ဒါကို ေယာက်ာ္းမဆန္ဘူးလို႔ ေျပာၾကတယ္ေပါ့။ သူူ႔ရဲ႕စကားေျပာဆိုပံု သြားပံုလာပံုေတြကို ၾကည့္၍လည္း သိႏိုင္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ခက္တာက ျဖဴျဖဴႏြဲ႔ႏြဲ႔ ေယာက်ာ္းေလးေတြအားလံုးဟာ လိင္တူခ်စ္သူေတြ မဟုတ္ၾကသလို၊ က်ားက်ားလ်ားလ်ားနဲ႔ ကာယဗလေမာင္ေတြဟာလည္း လိင္တူခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ႐ုပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ အေျခအေနေတြကို ေျပာျပတာပါ။ အထက္ပါ အခ်က္အားလံုးဟာ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိတဲ့ သေဘာကို ျပတာပါ။ ျဖစ္မယ္လို႔ အတိအက် မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ႁခြင္းခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနလို႔ပါ။

စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အေျခအေနေတြကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္...

လိင္တူႏွစ္သက္သူေတြဟာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာလြဲမွားမႈတစ္ခုလားလို႔ ေမးရင္ လံုးဝမဟုတ္ဘူးလုိ႔ဘဲ ေျဖရပါ လိမ့္မယ္။ အသိုင္းအဝိုင္း တစ္ခုရဲ႕လက္ခံမႈကလည္း လူေတြရဲ႕လိင္မႈေရးရာ ေတြအေပၚမွာ သက္ေရာက္မႈ ရိွႏိုင္ပါ တယ္။

ဥပမာ - မိမိအသိုင္းအဝိုင္းက လိင္တူကို လံုးဝမႏွစ္သက္ဘူးဆိုပါစို႔။ လံုးဝလက္မခံႏိုင္ဘူးေပါ့။ အဲဒီအခါမွာ လူတစ္ဦးဟာ မိမိဟာ လိင္တူျဖစ္ရက္နဲ႔ မိမိဟာ လိင္တူခ်စ္သူျဖစ္ေၾကာင္း ဖြင့္မေျပာဘဲနဲ႔၊ အခ်ိန္တန္ အိမ္ေထာင္ျပဳ ၿပီး တစ္သက္လံုးေနထိုင္သြားတာ မ်ိဳးလည္းရွိပါတယ္တဲ့။ သူဟာ အေျခအေနတခုခုေၾကာင့္ ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳ သားေမြးအစရွိတဲ့ အျပဳအမူေတြ ျပဳမူေသာ္လည္း သူ႔ရဲ႕လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညြတ္မႈကေတာ့ လိင္တူပဲ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ ဒီလိုအျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ လူသားေတြမွာသာမက ေခြး၊ သိုး၊ ငွက္အစရွိတဲ့ တိရိစာၦန္ေတြမွာေတာင္မွ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။

ဥပမာ - လိင္တူခ်စ္တဲ့ငွက္ေတြဟာ အလ်ဥ္းသင့္သလို ငွက္ဖိုေတြနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံမႈျပဳၾကေသာ္လည္း ထို လိင္တူခ်စ္တဲ့ ငွက္ေတြကို ငွက္အုပ္က ဝိုင္းဖယ္က်ဥ္ၾကတာကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အဲ့ငွက္ဟာ သဘာဝ တရား တာဝန္ျဖစ္တဲ့ သင့္ေတာ္တဲ့ငွက္မနဲ႔ မိတ္လိုက္ၿပီး ငွက္ငယ္မ်ားကို ေမြးဖြားကာ သူ႔မ်ိဳးဆက္ မျပတ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေလ့ ရွိၾကပါတယ္။

 

လူတစ္ဦးဟာ လိင္တူခ်စ္သူလား၊ ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္ကိုမွ သေဘာက်တာလားဆိုတာ မိမိရဲ႕ စိတ္အေျခအေန၊ ပတ္ဝန္းက်င္က ႐ိုက္ခတ္မႈေတြက သက္ေရာက္ေစတယ္ဆိုတာ အထိုက္အေလ်ာက္ မွန္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း အဲလိုျဖစ္လာဖို႔ရန္ သူတို႔ဟာ သူတို႔ gay ျဖစ္ပါေစဆိုၿပီး ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ႔တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေမြးရာပါကတည္းက သတ္ မွတ္ၿပီးသား အေျခအေနတစ္ခုလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ေဆးပညာ႐ွဴ႕ေထာင့္ အျမင္ေလးကို တင္ျပပါ့မယ္။

 

ေယာက်ာ္းေလး၊ မိန္းကေလးဟူ၍ ခြဲျခားရာမွာ မ်ိဳး႐ိုးဗီဇနည္းပညာဟာ အေရးႀကီးတဲ့ အခန္းက႑ တစ္ရပ္ အေနနဲ႔ ပါဝင္လာပါတယ္။ ပံုမွန္သတ္မွတ္ထားတာက ေယာက်ာ္းေလးမွာ Y chromosome ပါၿပီး၊ Y chromosome က လူတစ္ဦးကို အမ်ိဳးသားအျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးပါတယ္။ Y chromosome မရွိဘူးဆိုရင္ေတာ့ လူတစ္ဦးဟာ မိန္းကေလး ျဖစ္သြားပါတယ္။ Y chromosome ဟာ အမ်ိဳးသား လိင္ေဟာ္မုန္းေတြျဖစ္တဲ့ androgen, testoster one စသည္တို႔ထြက္လာဖို႔ရန္ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစပါတယ္။ ေမြးရာပါေ႐ြးခ်ယ္သတ္မွတ္ ၿပီးသားဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္လိုသတ္မွတ္ ႏိုင္သလဲဆိုရင္ လိင္တူခ်စ္သူျဖစ္သူေတြရဲ႕ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ hypothalamus မွာရွိတဲ့ INAH3 လို႔ေခၚတဲ့ ႏ်ဴကလိယပ္စ္ (nucleus) ေနရာေလးတစ္ခုဟာ မိန္းကေလးေတြနဲ႔ လြန္စြာမွတူပါတယ္တဲ့။

အဲဒီေနရာေလးဟာ အမ်ိဳးသားေတြထက္ သိသိသာသာကိုႀကီးေနၿပီး မိန္းကေလးေတြ နီးပါးေလာက္ရွိပါ တယ္။ ဒီလိုျဖစ္လာရတာဟာ သဘာဝတရားက သူတို႔ကို ဒီလိုျဖစ္ပါေစလို႔ သတ္မွတ္ထားသလိုမ်ား ျဖစ္ေနသလား။ အျခားအေၾကာင္းရင္း တစ္ခ်က္ကေတာ့ အမ်ိဳးသားေတြရဲ႕ အဓိကလိင္အဂါၤဟာ ေဝွးေစ့နဲ႔ လိင္တံေပါ့ဗ်ာ။ ေဝွး ေစ့က ပိုအဓိကက်ပါတယ္။ ၄င္းဟာ ဘာလုပ္ေပးသလဲဆိုရင္ အ႐ြယ္ေရာက္စဥ္မွာ မ်ိဳးေအာင္ႏိုင္ဖုိ႔အတြက္ သုတ္ေကာင္ ထုတ္လုပ္မႈ လုပ္ေပးပါတယ္။ အေရးႀကီးတဲ့ အမ်ိဳးသား လိင္ေဟာ္မုန္း ေတြကိုလည္း ထုတ္ေပးပါတယ္။ Testoster­one လို႔ေခၚတဲ့ ေဟာ္မုန္းဟာ အမ်ိဳးသားတစ္ဦး ျဖစ္ဖို႔ရာ လြန္စြာ အေရးႀကီးၿပီး အမ်ိဳးသားလိင္ေဟာ္မုန္းတစ္မ်ိဳး ျဖစ္တဲ႔ androgen ကို လုပ္ေပးပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက MIS လို႔ေခၚတဲ့ ပစၥည္းေလးပါ။ သူက အမ်ိဳးသားေတြရဲ႕ေဝွးေစ့ကေန ထြက္လာၿပီး ငယ္႐ြယ္စဥ္မွာ အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္ေစေသာ အေၾကာင္းရင္းေတြအားလံုးကို တားျမစ္ေပးပါတယ္။

 

အမ်ိဳးသားေတြမွာ testosterone ေဟာ္မုန္းနည္းေနလို႔ မ်ိဳးေအာင္ေစရန္ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဲဒီေဟာ္မုန္းထိုးေပးလို႔မရပါဘူး။ testosterone ဟာ ေဝွးေစ့မွာ androgen ပမာဏကို မ်ားေစသည္ ဆိုေသာ္လည္း ျပင္ပမွ testosterone ေသာက္ျခင္း၊ ထိုးျခင္းဟာ ေဝွးေစ့မွာ androgen ပမာဏကို မတက္လာေစတဲ့ အျပင္ နဂိုနည္းေနတဲ့ androgen ပမာဏကိုေတာင္ ပိုနည္းသြားေစပါတယ္။ သို႔ေသာ္ testosterone ကို အမ်ိဳးသား သေႏၶတားေဆး အေနနဲ႔ေတာ့ သံုးလို႔ရပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အမ်ိဳးသား သေႏၶတားႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ပါဝင္ေသာ testosterone ပမာဏဟာ ေသြးတိုးျခင္းကို ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။ Castration လို႔ေခၚတဲ့ ေဝွးေစ့ထုတ္ထားေသာ သူေတြမွာ (ဥပမာ- လိင္ေျပာင္းထားတဲ့သူေတြေပါ့ဗ်ာ) အဲလိုလူေတြမွာ အမ်ိဳးသား လိင္ေဟာ္မုန္း ပမာဏဟာ လြန္စြာမ်ားေနတတ္ပါတယ္။ လိင္တူခ်စ္ေသာ အမ်ိဳးသားမ်ားမွာ testosterone နဲ႔ MIS ပမာဏနည္းေနပါတယ္။ ဒါေတြနည္းေနလို႔ လိင္တူခ်စ္သူ ျဖစ္ရတယ္ေတာ့လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလိုအတိအက်သိရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပဳျပင္ ကုသမႈေတြ လုပ္ဖုိ႔ရာလြယ္ကူတာေပါ့ဗ်ာ။

ေနာက္ျဖစ္ႏိုင္ေခ်တစ္ခုကေတာ့ elder brother hypothesis လို႔ ေခၚပါတယ္။ မိမိရဲ႕ဖြားခ်င္း ေမာင္ႏွမ ေတြထဲမွာ ေယာက်ာ္းေလးေတြ မ်ားေနတယ္ဆိုပါစို႔ဗ်ာ။ အငယ္ဆံုးမွာ သက္ေရာက္မႈရွိသြားတာဗ်။ အေသးစိတ္ ရွင္းျပရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ Y-chromosome ဟာ အမ်ိဴးသားျဖစ္ဖို႔ရန္ သတ္မွတ္ေပးတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ အထက္မွာ ေျပာျပထားပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြမွာေတာ့ Y-chromosome လံုးဝမရွိပါဘူး။ ဒီေတာ့ သားအတြက္ဆိုရင္ Y-chromosome ဟာ အေဖဆီကပဲ ရလာတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲလိုနဲ႔ သားေတြမ်ားလာတဲ့အခါ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခႏၶာကိုယ္ဟာ ျပင္ပက ကိုယ့္မွာမရွိတဲ႔အရာတစ္ခု ဝင္လာရင္ antibody လို႔ေခၚတဲ့ ပဋိပစၥည္းတစ္မ်ိဳးထုတ္ၿပီး တိုက္ခိုက္ေလ႔ရွိတယ္ဗ်။ အဲဒီေတာ့ သားေတြ ေမြးတာမ်ားလာတဲ႔အခါ မိခင္ျဖစ္သူမွာ Y-chromosome antibody ေတြမ်ားလာၿပီး အငယ္ဆံုးသားမွာ သက္ေရာက္မႈ ရွိသြားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အေစာပိုင္းသားေတြမွာ သက္ေရာက္မႈသိပ္မရွိလွပါဘူး။ အငယ္ဆံုးသားမွာ ေရာက္လာတဲ့ Y-chromosome an­tibody ေတြဟာ သူ႔မွာရွိတဲ့ အမ်ိဳးသားျဖစ္မႈကို အားေပးမယ့္ Y-chromosome နဲ႔ တိုက္ခိုက္မႈျဖစ္ၿပီး၊ Y-chro­mosome ရဲ႕ စြမ္းအားက်သြားၿပီး ေယာက်ာ္ေလးနဲ႔ ထပ္တူမက်ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒီလိုမ်ိဳး မ်ိဳးရိုးဗီဇပညာရပ္ေတြမွာ လႊမ္းမိုးမႈရွိတဲ့အတြက္ Gay မ်ားဟာ မ်ိဳး႐ိုးလိုက္တတ္ေသာ သေဘာေလးလဲရွိပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိပါတယ္။ ေမြးရာပါ Gay ၊ Straight ရယ္လို႔ သတ္မွတ္ၿပီးသားဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ ဥပမာျဖစ္ရပ္ေလးတစ္ခုနဲ႔ ရွင္းလင္းခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။

 

တစ္ခါက အေမရိကန္ျပည္မွာ ေမြးကင္းစေယာက်ာ္းကေလးေလးဟာ မေတာ္တဆျဖစ္မႈ တစ္ခုေၾကာင့္ သူ႔ရဲ႕ေယာက်ၤားအဂါၤျဖစ္တဲ့ လိင္တံမွာ ထိခိုက္မႈရွိသြားတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီအခါမွာ ဆရာဝန္က ဒီကေလးဟာ ႀကီးျပင္းလာတဲ့အခါ ေယာက်ာ္းေလးတို႔ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္တဲ့ အလုပ္ေတြကို မလုပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ အရွက္ရလိမ့္မယ္လို႔ စိုးရိမ္ၿပီး မိဘေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ကာ ကေလးေလးကို လိင္ေျပာင္းခြဲစိတ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တာေပါ့။ အဲေတာ့ ကေလးေလးဟာ မိန္းကေလး ျဖစ္သြားတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ငယ္ငယ္တည္းက အဲ့ကေလးဟာ သူဟာ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ဆိုတာပဲ သူသိတယ္။ သူ႔ကို အမ်ိဳးသမီး လိင္ေဟာ္မုန္းေတြ ထိုးေပးတယ္။ နာမည္ေရာ မိန္းကေလးနာမည္ပဲ ေပးထားတယ္။ သူ႔မိဘေတြကလည္း သမီး၊ သမီးလို႔ပဲ ေခၚၾကတာေပါ့။ ႀကီးလာတဲ႔အခါ အဲ့ဒီကေလးေလးဟာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္လိုပဲေပါ့။

 

ဒါေပမယ့္ အပ်ိဳေဖာ္ဝင္တဲ့ အခ်ိန္ေပါ့ေနာ္။ လိင္ကို စတင္စိတ္ဝင္စားလာတဲ့အခ်ိန္မွာ သူဟာ မိန္းကေလး ေတြကိုပဲ စိတ္ဝင္စားတယ္တဲ့။ သူ႔မွာ အမ်ိဳးသားအဂါၤေတြ၊ အမ်ိဳးသားျဖစ္ေစႏိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာေတြ မရွိ ေသာ္လည္းဘဲ သူဟာ အမ်ိဳးသား သဘာဝကိုသာ ေဖာ္ျပေနပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူဟာ ေယာက်ာ္းေလးေလ ဗ်ာ။ သူ႔ကို ဘယ္လိုပဲ မိန္းကေလးလိင္ျဖစ္ေအာင္ ခြဲစိတ္ထားထား၊ အမ်ိဳးသမီးလိင္ေဟာ္မုန္းေတြ ထိုးေပးေပး သူ႔ရဲ႕ အမ်ိဳးသားစိတ္က မေပ်ာက္ဘဲ၊ သူဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြကိုသာ စိတ္ဝင္စားလာတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းနဲ႔ပတ္ သက္ၿပီး မိဘေတြနဲ႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာျဖစ္ရင္း ျဖစ္ရပ္မွန္ကို သိတဲ႔အခါမွာ သူဟာ ေယာက်ာ္းေလး အျဖစ္ကို ျပန္ေျပာင္းလိုက္ပါတယ္တဲ့။

 

နိဂုံုးခ်ဳပ္

ကၽြန္ေတာ္ အခ်ဳပ္အေနနဲ႔ေျပာရမယ္ဆိုရင္ Gay, lesbian ေတြလို႔ homosexual ေတြျဖစ္ရျခင္းဟာ အဓိက အခ်က္ႏွစ္ခုရွိပါတယ္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ႐ိုက္ခတ္မႈေတြေၾကာင့္လည္း ျဖစ္လာႏိုင္သလို၊ ေမြးရာပါ ေ႐ြးခ်ယ္သတ္မွတ္ၿပီးသားလည္း ျဖစ္ေနပါတယ္။

ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ႐ိုက္ခတ္မႈေတြဟာ gay ျဖစ္ႏိုင္ေခ် နည္းလွပါတယ္။ အျဖစ္အမ်ားဆံုးအေၾကာင္းရင္းကို ေျပာပါဆိုရင္ သေႏၶသားဘဝကတည္းက ေယာက်ာ္း၊ မိန္းမ ခြဲျခားႏိုင္ဖို႔ အတြက္ အေရးႀကီးေသာေဟာ္မုန္းမ်ား၊ မ်ိဳး႐ိုးဗီဇဆိုင္ရာပစၥည္းမ်ား၊ ဦးေႏွာက္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ အစရွိတဲ့ အရာေတြ မတူကြဲျပားမႈေၾကာင့္ လိင္တူခ်စ္သူ၊ လိင္ကြဲခ်စ္သူဟူ၍ ကြဲျပားေနရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိရွိရန္မွာ စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းသကဲ့သို႔ လြန္စြာ႐ႈပ္ေထြးလွသည္။ ယခုတိုင္ေအာင္ ပညာရွင္မ်ားၾကားမွာ ႐ႈပ္ေထြးဆဲ ကိစၥတစ္ခုပါ။ အေျဖရွာဆဲပါ။ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရတယ္လို႔ တိတိက်က် မသတ္မွတ္ႏိုင္ေသးပါဘူး။

 

လူတစ္ဦးဟာ သူ႔ရဲ႕ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္မႈက လိင္တူခ်စ္သူျဖစ္ေနေသာ္လည္း၊ မိမိပတ္ဝန္းက်င္ က လက္မခံႏိုင္ေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ဘာသာေရး ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ မိမိသည္ လိင္တူခ်စ္သူဆိုသည္ကို အသိေပးရန္ ရွက္႐ြံ႕ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားေရးအတြက္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လိင္တူခ်စ္သူ အမ်ိဳးသားပင္ျဖစ္ေစကာမူ ေခ်ာေမာလွပေသာ မိန္းကေလးတစ္ဦးႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုေသာ romantic emotion တစ္ခုခုရွိ၍ေသာ္လည္းေကာင္း သာမန္လိင္ကြဲခ်စ္သူမ်ားကဲ့သို႔ပင္ အိမ္ေထာင္ျပဳကာ ဘဝကို ျဖတ္သန္းေလ့ရွိၾကပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ဒီလိုလိင္ပိုင္းဆိုင္ရာကြဲျပားမႈရွိသူေတြဟာ ေရာဂါေၾကာင့္လည္း မဟုတ္ သလို၊ သူတို႔ရဲ႕ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေၾကာင့္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းအေနနဲ႔ လူသားခ်င္းတန္းတူအခြင့္အေရးကို အေလးထားေသာအေနျဖင့္ ထိုသူမ်ားကို အထင္ေသး႐ွဳံ႕ခ်ေသာ အျပဳအမူမ်ား ကို မျပဳသင့္ေပ။ လူသားခ်င္းတန္းတူအခြင့္အေရးကို တန္ဖိုးထားေသာအေနျဖင့္ ယေန႔ေခတ္မွာ အေနာက္ႏုိင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ လိင္တူလက္ထပ္မႈေတြကို တရားဝင္အသိအမွတ္ျပဳထားေနပါၿပီ။

 

ကမာၻတဝန္းမွာ ဘာသာေရးယံုၾကည္မႈဟာ လူသားေတြအေပၚ လႊမ္းမိုးထားပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမွာဆိုရင္ လိင္တူခ်စ္သူေတြကို နပုန္းပ႑ဳက္မ်ားဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အဆင့္အတန္းနိမ့္ေသာ သူမ်ားအျဖစ္လည္းေကာင္း ခြဲျခားမႈရွိပါ တယ္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာ မွာဆိုရင္လည္းပဲ အဓမၼရာဂဟူ၍ သတ္မွတ္ထားကာ မေကာင္းေသာ လိင္စိတ္ရွိသူမ်ားဟု ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း လိင္တူခ်စ္သူမ်ားမွာ ေရာဂါရွိေနသူ၊ ပံုမွန္မဟုတ္ေသာသူမ်ား မဟုတ္ၾကတဲ့ အတြက္ ယေန႔ေခတ္တြင္ လူသားခ်င္းတန္းတူအခြင့္အေရး ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြလည္း တန္ဖိုးထား ရပါမယ္။ ဘာသာေရးကို ပစ္ပယ္ျခင္းမရွိေစဘဲ၊ လူအခြင့္အေရးကိုလည္း တန္ဖိုးထားကာ နားလည္မႈျဖင့္ လက္ခံႏိုင္ ပါက လိင္တူခ်စ္သူမ်ားကို အထင္ေသး႐ွဳံ႕ခ်၊ႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံျခင္းမ်ား ပေပ်ာက္ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္လည္း ယဥ္ေက်းမႈအရ တရားဝင္အသိအမွတ္ မျပဳႏိုင္ေစကာမူ ျပစ္တင္ ႐ွဳံ႕ခ်ေသာ အျပဳအမူမ်ားျဖင့္ မတုန္႔ျပန္မိၾကေစရန္ႏွင့္ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အေနႏွင့္လည္း မိမိထိုသို႔ ျဖစ္ေနရသည္ ကို အားငယ္ျခင္းမရွိဘဲ မိမိတို႔ဘဝ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အစစ္အမွန္ကို ရရွိခံစားၾကေစလိုေသာ ေမတၱာေစတနာမြန္ျဖင့္ ဒီေဆာင္းပါးေလးကို ေရးသားလိုက္ရေပသည္။

အ႐ူးေလး

Credit to www.achittatkatho.net

Nov 16th

အလင္းေဖ်ာ့ ေကာင္းကင္..... အပိုင္း ( ၈ )

By homoutsider

အား… အကိုရာ..

က်ေနာ့္အသံေတာင္မမွတ္မိေတာ့ဘူးကိုး..အင္းေပါ့..နည္းနည္းလည္းၾကာသြားျပီကိုး..က်ေနာ္ အကုိ႕အေဖသူငယ္ခ်င္း ဦးလွဘူး ရဲ႕သားပါ အကိုရ..’

ဦးလွဘူးရဲ႕သား… အာ..သိျပီ..သိျပီ..ငယ္ငယ္တုန္းကပဲသည္ေကာင္ေလးကိုျမင္ဘူးလိုက္တာ..

ပိန္ပိန္ရွည္ရွည္ေလး..ရုပ္ေလးကေတာ့မဆိုးဘူးဆိုတာပဲသိေတာ့တယ္..သိပ္မမွတ္မိခ်င္ေတာ့..

သူသြားလည္တိုင္း ဂ်စ္တစ္တစ္ပံုစံေလးနဲ႕ၾကည့္ၾကည့္ေနတတ္တဲ့ေကာင္ေလး

..အဲတုန္းက ဒင္းကေလးက စကားသိပ္မေျပာ..

အခုဖုန္းဆက္လာေတာ့လည္း ေျပာလိုက္တာ သြက္သြက္လက္လက္..

‘ ေအာ္..ေအး..မွတ္မိပါပီကြာ.. ဒါနဲ႕အကို႕ဖုန္းနံပါတ္ဘယ္လိုရတာလဲကြ..’

‘ အင္း..အကိုက လုလင္ပ်ိဳ မဂၢဇင္းမွာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာက်ေနာ္သိတယ္ေလ..အဲဒါစာအုပ္ကဖုန္းနံပါတ္ကေနအကို႕ဖုန္းနံပါတ္ကိုေတာင္းလိုက္တာ… အာ..ခက္တယ္အကိုေရ႕..က်ေနာ့္ကိုပထမ မေပးက်ဘူး.. က်ေနာ္နဲ႕အကို တနယ္တည္းသားခ်င္းပါဆိုျပီးေတာ္ေတာ္ေျပာယူမွေပးတာ..’

‘ ေအာ္..ဟုတ္ပါပီကြာ..ဒါနဲ႕ကိစၥက ?’

‘ က်ေနာ္အကို႕ဆီလာမလို႕..’

‘ ေဟ..’

ဆက္ပိုင္ ေကာင္ေလးက မဆီမဆိုင္လာေနမည္ဆိုေတာ့အံ႕ၾသသြားရပါသည္..

‘ အကိုကလည္းဗ်ာ..က်ေနာ္လာမယ္ေျပာတာနဲ႕ပဲ အကို႕အသံၾကီးကျဖစ္သြားလိုက္တာ..သည္လိုဗ်..

က်ေနာ္ေလ အကို႕မဂၢဇင္းမွာ ပါခ်င္လို႕..အဲဒါအကိုကူညီေပးပါဗ်ာ..’

ေကာင္ေလးရဲ႕အသံကအားတက္သေရာရိွလွသည္..

ဒါေပမဲ့ေကာင္ေလးရဲ႕ပံုစံကသူေတြ႕ဘူးစဥ္တုန္းက ပိန္ေသးေလးမလား…

ျဖစ္မွျဖစ္ႏိုင္မွမလားလုိ႕လည္းေတြးလိုက္မိပါေသးသည္..

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရုပ္ေလးကေတာ့သူေတြ႕စဥ္ကအေတာ္ေျဖာင့္သည္မို႕တစ္ခါတစ္ခါသူ႕စိတ္ကူးထဲတြင္ ပိုင္ပိုင္ဆိုေသာထိုေကာင္ေလးသည္ ဝင္လာတတ္ပါေသးသည္..

သို႕သမို႕..

‘ အင္း..ဒါဆိုလာခဲ့ေလကြာ..မင္းအကို႕လိပ္စာယူထား..လာၾကိဳေပးရမလား..ဘယ္ေတာ့လာမလဲ..’

‘ အင္း..လိပ္စာေပးေလအကို..က်ေနာ္လာခဲ့မယ္ဗ်..အကို႕ဆီ.. လာမၾကိဳပါနဲ႕..က်ေနာ္ရန္ကုန္ကိုကြ်မ္းပါတယ္ဗ်..’

 

 

နရီဟာ သူ႕ေမြးေန႕ပြဲအတြက္ျပင္ဆင္စရာရိွတာေတြကိုျပင္ဆင္ေနပါသည္..

သူ႕စိတ္ထဲ လက္ယာကိုသတိရေနပါေသးသည္..

အခုဆိုသူတို႕မေတြ႕တာ ၄ ရက္ရိွပီ..

လက္ယာရဲ႕ေခ်ာေမႊ႕ႏူးညံ႕လွတဲ့အသားစိုင္မ်ား .. သူ႕ကိုတမ္းမြတ္သလိုၾကည့္ေသာအၾကည့္မ်ား ..

ေနာက္အဆိုးဆံုးက ဘယ္လိုေျပာရမလဲ..

သူ႕ေသြးသားကလည္းငတ္မြတ္သလိုလို..

ေရဆာသလို..ေရငတ္သလိုမ်ိဳး..

သူဖုန္းျပန္ဆက္ျပီးေခ်ာ့ေခၚရင္ေကာင္းမလားစဥ္းစားလိုက္ေပမဲ့ ..သူ႕ကိုနာက်င္ေသာအၾကည့္မ်ားျဖင့္ 

စိတ္နာသြားသည္ကိုေတာ့ သူအေလးထားရပါမည္..

သူကလည္းအေျပာရက္စက္သလိုျဖစ္သြားသည္..

ဒါလည္းေကာင္းေတာ့ေကာင္းပါသည္..မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ကိစၥ..ေနျမင့္ေလအရူးရင့္ေလ..ၾကာလာရင္သူတို႕ ၂ေယာက္အတြက္မေကာင္းႏိုင္သည္မို႕..

အင္း..သည္အတိုင္းပဲထားလိုက္ပါေတာ့ေလ..

ေမြးေန႕ကိုလည္း မဖိတ္ေတာ့ပါဘူးလို႕ ..စိတ္ကူးထားလိုက္ပါသည္…

 

 

တိုက္ဆိုင္လိုက္တာ..တိုက္ဆိုင္လိုက္တာ..

သူ႕အေခြထြက္မည့္ရက္ဟာ ..နရီ႕ေမြးေန႕..

သူသည္အေခြေလးကိုခံစားခ်က္အျပည့္နဲ႕သီခ်င္းခ်ိဳခ်ိေလးေတြနဲ႕ေရးထားတာပါ..

စီးရီးနာမည္က အလင္းေဖ်ာ့ေကာင္းကင္တဲ့..

အခ်စ္မွာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရိွေတာ့သည့္အေနအထားေလးကိုေရးဖြဲ႕ထားတာေလ..

အဲသည္သီခ်င္းေလးဆိုတုန္းက လက္ယာဟာ နရီ႕ကိုတမ္းတမက္ေမာရင္းလြမ္းလြမ္းေဆြးေဆြးေလး

ခံစားခ်က္အျပည့္နဲ႕ဆိုခဲ့တာပါ..

လက္ယာသည္ ျပတင္းေဘးနားမွာရပ္ရင္းေခါင္းေလးကိုအသာေစာင္းငဲ့လိုက္ပါသည္..

သက္ျပင္းေလးခ်….မ်က္လႊာေလးေမွးစင္းေနတဲ့ လက္ယာရဲ႕ ပံုစံေလးဟာ ႏူးႏူးညံ႕ညံ႕ေလးနဲ႕ ကရုဏာသက္စရာေလးပါ..

သူ႕စိတ္ထဲမလဲ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ..နရီ႕ကိုလြမး္ဆြတ္မႈေတြက အစီအရီရျဖစ္လို႕ေနပါသည္..

နရီရယ္ ..ငါေလ..မင္းမ်က္လံုးထဲမွာ ရွာၾကည့္ဘူးပါတယ္..

ငါ့ကိုတမ္းတမက္ေမာတာေတြမ်ားရိွမလားရယ္လို႕ပါ..

တို႕ေတြမွာ အမွတ္တရျဖစ္စရာရယ္လို႕အေမွာင္ကမၻာညေတြပဲရိွခဲ့တာ..

သည္ညေတြဟာ ျပာႏွမ္းႏွမ္း ခ်စ္ဇာတ္လမ္းေတြပါပဲ..

ဒါေတြက မခိုင္မာဘူးလားဟင္..

လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အခ်စ္ကိုပိုင္ဆိုင္ေစဘုိ႕ အေတြ႕ဆိုတာက အေထာက္အပံ႕မေပးဘူးလားကြာ..

ဟင္..

အဲသလိုေတြးရင္းနဲ႕သူ႕ကိုညင္သာစြာအားေပးတဲ့အၾကည့္ေတြနဲ႕ၾကည့္ခဲ့ေလတဲ့ဆက္ပိုင္ကိုလည္းသတိရလိုက္မိပါေသးသည္..

ဆက္ပိုင္..မင္းငါ့ကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာသိပါတယ္..

ဒါေပမဲ့ေလ..အခ်စ္ဆုိတာကလည္းခက္သားဖန္တီးယူလို႕မွမရတာကြယ္..

အင္..လက္ယာ ..မင္းစဥ္းစားေလ..

မင္းကိုခ်စ္ေနတဲ့ဆက္ပိုင္ကိုေတာင္မင္းမခ်စ္ႏိုင္ေသးတာကို..

ဘယ္လိုလုပ္ျပီး နရီကလည္းမင္းကိုခ်စ္ႏိုင္မွာလည္း..

မင္းကသိတယ္မလား..အေပါစားအေကာင္..အေပါစားအေကာင္ေလ..

တဏွာစိတ္ပဲရိွတာ..

အို..အို…အို…လက္ယာအေတြးေတြခ်ာခ်ာလည္ေနရပါပီ..

အို..ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..ငါ့မွာတၾကိမ္ေတာ့အခြင့္အေရးေတာ့ရိွသင့္ပါတယ္..

ဒါကငါ့အတြက္..သူ႕အတြက္ေနာက္ဆံုးအခြင့္အေရးေလးပါပဲ..

ငါေလ..သူ႕ေမြးေန႕က်ရင္..သူ႕ေမြးေန႕က်ရင္..

 

 

ဆက္ပိုင္ဟာ နရီ႕ေမြးေန႕အတြက္ Birthday cake ကိုသြားမွာထားတာ..

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ နရီဟာသူ႕အလုပ္ရွင္လည္းျဖစ္သမို႕ သူခိုင္းတာေလးလည္းလုပ္ေပးရသည္..

ကိတ္ဆိုင္ကအျပန္ေပါ့..သူအိမ္ကိုခဏဝင္လိုက္ဦးမည္လို႕လည္းေတြးလိုက္မိသည္..

အိမ္ေရွ႕ကားလည္းရပ္ေရာ..

အင္..

ျခံဝမွာေကာင္ေလးတစ္ေယာက္..ေက်ာပိုးအိပ္ေလးေဘးခ်ပီိး

ထိုင္ေနသည္..

သူ႕ကားဝင္လာတာကိုလည္း လွမ္းၾကည့္ေနတယ္..

အင္း..အင္း..ျမင္ဘူးသလိုလို..

အာ…အာ.. သည္ေကာင္ေလးဟာ..သည္ေကာင္ေလးဟာ.. ပိုင္ပိုင္ပဲ..

တီရွပ္အျဖဴ..ေဘာ္ဒီဖစ္ေလးနဲ႕.. ဂ်င္းေဘာင္းဘီအျပာေလးနဲ႕..

ဆက္ပိုင္သည္ကားေပၚကဆင္းလိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ..

‘ အကို..က်ေနာ္ပိုင္ပိုင္ေလ..အကိုက်ေနာ့္ကိုမမွတ္မိဘူးလားဗ်..’

‘ ေအး..ဟုတ္တယ္ကြ…မင္းေတာ္ေတာ္ထြားလာတာပဲ..ငါ..မင္းလာမယ္သာေျပာမထားခဲ့ရင္မွတ္မိမွာကို မဟုတ္ဘူး..မင္းေတာ္ေတာ္ေျပာင္းလဲသြားတာပဲ..’

‘ ဟုတ္..အကို..အဟဲ…ဘယ္လိုလဲအကို က်ေနာ္ေမာ္ဒယ္လ္တစ္ေယာက္ျဖစ္နိုင္ရဲ႕လား..’

ဆက္ပိုင္ဟာ ပိုင္ပိုင္ကိုေျခဆံုးေခါင္းဆံုးၾကည့္လိုက္ရင္း..

‘ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ကြာ..ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္..ေတာ္ေသးတယ္…ႏို႕မို႕ဆိုမင္းအၾကာၾကီးေစာင့္ေနရမွာ..မင္းကလည္းေရာက္တာနဲ႕ဖုန္းဆက္လိုက္ေရာေပါ့ကြ..”

‘ က်ေနာ္လည္းေရာက္တာမၾကာေသးပါဘူးအကိုရဲ႕.. အကိုအခုမေရာက္လာရင္ဆက္မလို႕ပါ..

ဒါေပမဲ့အကို အလုပ္မ်ားေနမလားလို႕..’

‘ ရပါတယ္ကြာ..လာ..အိမ္ထဲဝင္ၾကမယ္..’

‘ ဟုတ္..အကို….’

 

 

' မင္းဘာနဲ႕လာတာလဲ..'

' က်ေနာ္ကားနဲ႕လာတာအကို.. '

' မင္းမိဘေတြေကာေနေကာင္းရဲ႕လား..'

' ေကာင္းပါတယ္အကို..ေကာင္းပါတယ္..အေဖကေတာ့သိပ္အားမေပးခ်င္ဘူးဗ်.. သည္အလုပ္က ၾကီးပြါးမွာမဟုတ္ဘူးတဲ့.. ရုပ္ျပစားရတာတဲ့.. အိမ္ကစီးပြါးေရးကိုပဲကူလုပ္ေစခ်င္တာအကိုရဲ႕..'

' ေအး..ဒါလည္းဟုတ္သားပဲကြာ…မင္းကလည္း ..မင္းတို႕အိမ္က ပဲြရံုေတြရိွတာပဲ..'

ပိုင္ပိုင္သည္ ခံုေပၚေျခပစ္လက္ပစ္ထိုင္လိုက္ပါသည္..

ပိုင္ပိုင့္တြင္ လူငယ္ေလးလည္းျဖစ္ျပန္ဆိုေတာ့စိတ္လြတ္ေပါ့ပါးစြာေနတတ္ပံုေလးလည္းရသည္..

ခ်စ္စရာေလး..ေကာင္ေလးပံုစံက..

အြန္း…ရိုးသား..ရိုးသားစမ္း..ကိုကိုဆက္.. နရီကစည္းကမ္းခ်က္ထုတ္ထားတယ္ေလ..

သိတယ္မလား..

သူတို႕ဆီမွာ ပါဝင္မဲ့လူငယ္ေလးေတြနဲ႕ဇာတ္လမ္းမရႈပ္ရပါဘူးဆိုတာေလ..

ေမ့ေနပီလား..ဟင္း..ဟင္း..ဟင္း..

ဆက္ပိုင္သည္ ပိုင္ပိုင္႕ကိုတစ္ခ်က္ေဝ့ၾကည့္လိုက္ရင္း သူ႕ကိုယ္သူ သတိေပးသလိုထိန္းလိုက္ပါသည္..

ဟိုမိုစိတ္ေလသိတယ္မလား..ေခ်ာေခ်ာေလးျမင္ရင္ အဲသလိုပဲစိတ္ထတတ္တာ..ဟီး.

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္းရွက္သလိုေလးျဖစ္သြားရပါေသးသည္..

' အကို..က်ေနာ္ေရဆာလို႕…'

' ေအာ္..ေအး..ဟုတ္သားပဲ..မီးဖိုထဲမွာ ေရသန္႕ဗူးရိွတယ္..ေအးေအးေသာက္ခ်င္ရင္ ေရခဲေသတၱာထဲမွာ..'

' ရိုးရိုးေရပဲေသာက္ေတာ့မယ္..'

ေဟာ..လႊားကနဲ..မီးဖိုခန္းထဲထထြက္သြားျပန္ေရာ…

တီရွပ္အျဖဴေအာက္က ရုန္းထြက္ခ်င္ေနတဲ့ရင္အုပ္စိုင္ခဲၾကီးေတြ..

ဗိုက္သားရွပ္ရွပ္..ေအာက္ကဂ်င္းပန္ အျပာေလး..ေပါင္တံေျဖာင့္ေျဖာင့္စင္းစင္းေလးေတြ..

ၾကည့္စမ္းပါဦး..သည္ေကာင္ေလးေျပာင္းလဲသြားလိုက္တာ…

ဆက္ရန္ပါဗ်...

Nov 16th

မာယာ Runner ( 1 )

By Anawin

လိုက္ လိုက္ ... အဲ့ေကာင္ကိုမိေအာင္လိုက္ မိရင္ေတာ့ အေသဘဲ ...
အေနာက္မွေအာ္သံေၾကာင့္ "မြန္ျမတ္သူ" အျပးႏႈန္းကို 2 ဆ ျမင့္လိုက္သည္..
မိလို႔မျဖစ္ဘူး...မိရင္ေသလိမ့္မယ္..ေျပးရင္းေျပးရင္း ဘူတာေရာက္လာသည္။
သူထင္သည့္အတိုင္းပင္ ရထားထြက္ေတာ့မည္ ။ ဝယ္ထားသည့္လက္မွတ္ကို ကိုင္ကာ ရထားေပၚမတက္ခင္ အသက္ျပင္းျပင္းရႉလိုက္သည္။ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ... စိတ္ထဲကေျပာရင္း ရထားေပၚသို႔ ေျခတစ္လမ္း ကုေဋတစ္သန္းပမာ မြန္ျမတ္သူ ခံ့ခံ့ႀကီးနဲ႔ ဆန္႔ဆန္႔ႀကီးတက္လာသည္။ ရထားေပၚရွိလူေတြကေတာ့သူ႔ကိုသတိထားမိဟန္မတူ ပစၥည္းထား ၊ ေနရာရွာ သူတို႔ျဖင့္ရႈပ္ရွက္ခက္ေနသည္ ။ ကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း ဒုတိယကမ႓ာစစ္ ကဗံုးေပါက္သံပမာ ငိုလိုက္ေအာ္လိုက္ႏွင့္ ။ 
မြန္ျမတ္ေခါင္းကိုက္လာသည္။အေမာမေျပေသးဘူး...သည္ကေလးေတြကတစ္မ်ိဳး..ထိုင္ဖို႔ေနရာကလည္းခုထိမေတြ႕ ...
ထိုအခ်ိန္မွာပင္ သူ႔လက္ကိုတစ္စံုတစ္ေယာက္လာဆြဲေတာ့သူလန္႔သြားသည္ ဟိုအေကာင္ေတြလိုက္လာပီလား ...
သူေၾကာက္သည္ သို႔ေသာ္ ေသခ်င္ေသ...ဆိုၿပီးေနာက္လွည့္က ဆြဲထားေသာ လက္ရွိရာအရပ္သို႔ မိမိလက္ကိုင္ထားေသာ Gucci အိတ္နဲ႔ အားထည့္ကာ ရမ္းရိုက္လိုက္သည္ ..
အား....
ေအာ္သံႏွင့္အတူလွဲက်သြားေတာ့မွ တစ္ဖက္လူကိုသူေသခ်ာၾကည့္လိုက္သည္ ..အသက္ 30 ဝန္က်င္ ေယာက်ာ္းပီသေသာ မ်က္ႏွာ Body ေတာင့္ေတာင့္ အသားညိဳညိဳႏွင့္ ..
သူ... လူရိုက္မွားသြားပီ.. အစကေတာ့ သူသည္တိုင္းလွည့္ထြက္သြားမလို႔ သို႔ေသာ္ ေဘးလူေတြရဲ႕ မ်က္လံုးအၾကည့္ တစ္တြတ္တြတ္ထြက္လာေသာ စကားသံေတြကို သူမၾကားခ်င္ေသာေၾကာင့္ လွဲသူကိုျပန္ထူေပးလိုက္သည္။ ပီေတာ့ ေစာတီး..ခုနကေရာင္သြားလို႔ ....
သူေရာင္တာကလည္း တစ္ဖက္လူ ႏွာေခါင္းေသြးက်ေအာင္ပင္..
...သည္မွာေနရာလြတ္ေနတာ..မင္းကေနရာမရေသးေတာ့ေခၚထိုင္မလို႔ ..မင္းနာမည္မသိတာနဲ႔ လက္ကိုဆြဲလိုက္တာ...
ေအာ္...နာမည္မသိတာနဲ႔လက္လာဆြဲစရာလား ...(စိတ္ထဲ၌)
.....ေအာ္ ေစာတီးပါ 
မြန္ျမတ္ သူေျပာေသာေနရာကို ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ ပီေတာ့ သူ႔ Gucci ထဲကသစ္ရႉးထုပ္ကိုထုတ္ပီး တစ္ဖက္လူကိုလမ္းေပးလိုက္သည္ ။ ရထားလည္းစထြက္ပီ လူေတြလည္းသူတို႔ႏွစ္ေရာက္ကိုမၾကည့္ေတာ့ ပါ။ အလုပ္ကိုယ္စီ အေတြးကိုယ္စီျဖင့္..
သူကမြန္ျမတ္ေပးေသာ သစ္ရူးကိုမယူဘဲ မ်က္ႏွာကို ေရွ႔တိုး၍ .. သုတ္ေပး..ဟုေျပာပီး မြန္ျမတ္၏မ်က္ႏွာ ကိုျပံဳးပီးၾကည့္ေနသည္။ 
သည္ေကာင္ေလးေတာ္ေတာေခ်ာတာဘဲ..
မ်က္လံုးျပဴးျပဴး မ်က္ေတာင္ေကာ့ေကာ့  ႏႈတ္ခမ္းကထူထူေလး
ေမာ္တယ္မ်က္ႏွာေပါက္ နဲ႔သာသာနာနာရွိလိုက္တာ။ သူရထားသို႔ေျပးလာကတဲ့ကေတြလိုက္သည္။ ေကာင္ေလးသည္ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ပမာရထားသို႔ ေသေျပးေျပးလာသည္ကို သူေငးၾကည့္မိသည္။ အရပ္အေမာင္းေကာင္းေကာင္း body ကပိန္တယ္ဆိုေပမဲ့ ရင္ကာကာ နဲ႔တင္လံုးလံုးနဲ႔ ...
ေကာင္ေလ ရထားေပၚေရာက္ေတာ့ သူမ်က္လံုးျပဳတ္က်မတက္ေငးမိသည္မာအမွန္ပင္။ သာေၾကာင့္ သူ႔ကို အနားထိုင္ရန္ လက္ဆြဲေခၚလိုက္သည္ ..ရလဒ္ကေတာ့...ႏွာေတြးေတြးေတာ့ႏွာေသြးထြက္ေတာ့တာဘဲ
သူအေတြးအေငးကာင္းေနတုန္ ...
.... ကေလးလည္းမဟုတ္ေတာ့ဘဲနဲ႔ကုိယ္ကို သုတ္ပါလား...ႏႈတ္ခမ္းထူထူေလးနဲ႔ညႇီးေနရင္းလက္က သုတ္ေပးေနေသာ မြန္ျမတ္ကိုသူ ပိုႏွစ္သက္ေနမိသည္။
....ရပီ 
....အား...နာတယ္ ေသြးတိပ္ေသာ္လည္းေရာင္ရမ္းေနေသာ္ ႏွာေခါင္းကို မြန္ျမတ္ကသစ္ရႉးနဲ႔ဖိေပးလိုက္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ တစ္ဖက္သူ၏ စကားကို မြန္ျမတ္ မၾကားခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနလိုက္သည္။
....ေဟ့ 
....ေအာ္ ေစာတီးဗ်ာေစာတီး ရပီလာ .. ေခါင္းကိုက္ေနသည့္အၾကား သည္ဦေလးကတစ္မ်ိဳး 
....က်ေနာ့္နာမည္က "သုခ"ပါ ဦးေလးမဟုတ္ပါဘူး မင္းနာမည္ကေကာ္ ..
.............
    
....နာမည္က 
.... မြႏ္ုျမတ္သူ ... က်ေနာ္ေခါင္းအရမ္းကိုက္ေနလို႔ ခဏအိပ္ပံုးမယ္ စကားေျပာတာခဏရပ္ေပး
မြန္ျမတ္စကားအပီး သူမ်က္လံုးစံုမိတ္လိုက္သည္ 

...............
ကိုေလး မလုပ္နဲ႔နာတယ္ ..နာတယ္..အား.... အ...အာ..
... ခနေအာင့္ထားပါမြန္ျမတ္ရယ္..မင္းခံခ်င္ေနတာငါသိပါတယ္.. လိမ္လိမ္မာမာေလးခံစမ္းပါ မင္းထပ္ရုန္း ရင္ျပဲေအာင္လုပ္မွာေနာ္...
"မင္းျမတ္သူ" စိတ္ေတာ္ေတာ္ထန္ေနသည္..မြန္ျမတ္သူသည္သူတို႔အိမ္က အိမ္ေဖာ္မေလး၏သားျဖစ္သည္။မင္းျမတ္ အသက္ 4 ႏွစ္တြင္ အေဖ "ဦးျမတ္သူ" ေကာင္းမႈေၾကာင့္ အိမ္ေဖာ္မေလးသည္ မြန္ျမတ္ကိုေမြးဖြားခဲ့သည္။ ဦးစံျမတ္သူက မြန္ျမတ္ႏွင့္သူ႔အေမကိုေတာ္ေတာ္ခ်စ္သည္။ မင္းျမတ္သူတို႔သားအမိမွာ တရားဝင္ဇနီးႏွင္သားျဖစ္ေသာ္လည္းအေရးေပးျခင္း မခံရပါ။ သို႔ေသာ္အရာရာတိုင္းက ပ်က္စီးဖို႔ျဖစ္လာသည္ ဟုဆိုၾကသလိုပင္ မြန္ျမတ္ေလး ဆယ္တန္းေအာင္ေသာ အခ်ိန္မွစ၍ သူ႔ဘဝမွာ ေဇာက္ထိုးမိုးေမၽွာ္ျဖစ္ခဲ့ရေတာသည္ ။ ဆယ္တန္း မွာ5 D ထြက္ေသာေန႔တြင္ ဦးျမတ္သူႏွင့္ မြႏ္ုျမတ္အေမ ကားတိုက္ပီးဘဝေျပာင္းသြားရွာသည္။ 
မြန္ျမတ္လည္း အိမ္အလုပ္ကိစၥအားလံုးကို တစ္ေနကုန္မနားေအာင္ လုပ္ရေသာ အလုပ္သမားဘဝသို႔ ကူးသြားရွာသည္။ 
.....မင္း အေမက အိမ္ေဖာ္ဆိုေတာ့ မင္းလည္းသူ အတိုင္းအလုပ္လုပ္ရမယ္ မလုပ္ခ်င္လည္းရတယ္ေနာ္ ငါလည္းအိမ္မွာလူပိုမထားဘူး..
အေဖေမ ဆံုးသည္ကိုၾကားပီးေနာ္ ပထမဆံုးၾကားခဲ့ရေသာႏွစ္သိမ့္စကားသံေလးျဖစ္၍ သူမေမ့ႏိုင့္ပါ။ သူသည္အိမ္မွလြဲ၍ မည္သည့္ေနရာကိုသြားရမည္နည္း ။ သူမသိပါ။ ငယ္ကတဲ့က လိုေလးေသးမရွိေသာ အလိုလိုက္ခံရေသာ တြင္းေအာင္း ဘဝတြင္ေနခဲ့သာေၾကာင့္၊ အေမနဲ႔အေဖ့ အတြက္ ဝယ္နည္းေနေသာေၾကာင့္ သူဘာကိုဆက္လုပ္ရမည္ ကိုပင္မသိ။ ထို႔ေၾကာင့္ မေနခ်င္ေသာ္လည္း အိမ္၌ပင္ ဆက္ေနခဲ့သည္။
.....မင္းျမတ္ အဲ့သာမင္းညီလာ ဟိုမွာ ျခံရွင္ေနတာ...
.....မင္းအဲ့လိုျခံရွင္းတတ္တဲ့ ညီရွိမွန္းတို႔မသိ ပါလား...ဟားဟား...
မင္းျမတ္မ်က္ႏွာနီလာသည္ သည္လို ေအာက္တန္းက် အလုပ္သမားကိုသူ႔ ညီဆိုပီး ေလာင္ေနၾကတာကို သူေဒါသ ထြက္လို႔ မဆံုး... 
.....သူငါ့ညီမဟုတ္ဘူး သူက
အိမ္ေဖာ္မရဲ႕သား..
စိတ္တိုပီးေအာ္ခ်လိုက္ေသာ မင္းျမတ္အသံ ေၾကာင့္ အားလံုၿငိမ္သြားသည္။မြန္ျမတ္လည္း ထိုေအာ္သံ ေလာင္သံတို႔ ကိုၾကားသည္။ သို႔ေသာ္သူမွမတက္ႏိုင္ သူသည္မွာေနတ၍ေတာ့ သည္လိုျဖစ္ေနလိမ့္ မည္ကိုသူသိသည္။ သို႔ေသာ္ သူေျပာင္းထြက္သြားရန္ သတၲိမရွိ.. 
                   ...............
...ဟဲ့မြန္ျမတ္ဘာေငးေနတာလဲ သည္မွာအိတ္ေတြလာသယ္ေပး... ငါခရီးထြက္တုန္း မင္းျမတ္ကို ေသခ်ာၾကည့္ထား သူကို Club မသြားေစနဲ႔ သူတစ္ခုခုျဖစ္ရင္ေတာ့ မင္းအေသဘဲၾကားလာ ...
....ဟုတ္ ... မင္းျမတ္အေမက ခရီးေဝးသြားမည္ျဖစ္၍ တသြတ္သြတ္မာေနခ်င္းျဖစ္သည္။ မင္းျမတ္ club တက္လၽွင္အျမဲတမ္းရဲစခန္းေရာက္ရသည္ ။ ရန္ျဖစ္တာေၾကာင့္မဟုတ္လၽွင္ ေစာေၾကာင္ေသာေၾကာင့္ပင္။မင္းျမတ္အေမ ကားနဲ႔ထြက္သြားေတာ့ ျခံထဲတြင္ သူ ႏွင့္ မင္းျမတ္ဦးေလး ပီေတာ့ မင္းျမတ္တို႔သာက်န္ခဲ့သည္ ။မင္းျမတ္က စာေမးပြဲကို အေၾကာင္းျပဳပီး club တက္ရန္စီစဥ္ေသာေၾကာင့္ သူ႔အေမနဲ႔လိုက္မသြား။ သူအေမရဲ႕ညီ လည္း မေန႔ကမွအလည္ေရာက္ လာသည္ ။ ထိုေၾကာင့္ေယာက်ာ္ႀကီးသံုးေယာက္ အိမ္ေစာင့္က်န္ခဲ့သည္။မြန္ျမတ္သူ႔အိပ္ခန္း၌ခ်ိပ္ထားေသာ အေဖေမဓာတ္ပံု ကိုၾကည့္လိုက္သည္။ဘာလိုလိုနဲ႔ သည္လိုေနလာတာ 1 ႏွစ္ျပည့္ပီ။ ဦးျမတ္သူတို႔ေသဆံုးပီးေနာက္ သူလည္းေက်ာက္ဆက္မတက္ရေတာ့ပါ။အိမ္မွာပင္လုပ္လို႔ မကုန္ႏိုင္ေသာအိမ္မႈကိစၥ အဝဝကို လုပ္ေနရင္း အခ်ိန္ေတြကုန္လြန္ခဲ့သည္။ အေဖနဲ႔အေမ မဆံုးခဲ့ရင္သိပ္ေကာင္းမာဘဲ... ထိုသို႔ေတြးေနစဥ္ အခန္းထဲသို႔ မင္းျမတ္ဝင္လာသည္ ..... ဆက္ရန္ .... 
Nov 15th

စိတ္ဖတ္တတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ခ်စ္သူ (အစ/အဆုံး)

By Dr. Min Khant

စိတ္ဖတ္တတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ခ်စ္သူ

 

(၁)

 

နည္းနည္းေတာ့ ဆန္းသည္ဟု ဆိုရမည္ ။ ဒဂုံတကၠသိုလ္ တစ္ခုလုံး ထြန္းေ၀ကို သိၾကသည္ ။ သိၾကရသည္မွာလည္း ခိုင္လုံသည့္ အေၾကာင္းတစ္ခုေၾကာင့္ျဖစ္သည္ ။ ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ စိတ္ဖတ္တတ္သည္ ။ ထြန္းေ၀စိတ္ဖတ္တတ္ပုံက တစ္မ်ဳိးတစ္ဘာသာေတာ့ ဆန္းသည္ ဆိုရမည္ ။

 

လူတစ္ေယာက္၏ လက္ကို သူ႕လက္ႏွင့္ ဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္ႏွင့္ ထိုလူ၏ အတြင္းစိတ္ထဲတြင္ ဘာေတြးေနမွန္း ထြန္းေ၀ ဒက္ထိ သိေနတတ္သည္ ။ ထြန္းေ၀၏ အရင္းႏွီးဆုံး သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႕က စမ္းသပ္ၾကည့္ၾကသည္ ။ ထြန္းေ၀ကို လက္ေပးကိုင္ျပီး သူတို႕စိတ္ထဲတြင္ ရွိေသာ စကားတစ္ခြန္းကို ေျပာလုိက္သည္ႏွင့္ ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ ထိုသူ ဘာေျပာေနမွန္းကို သိေလသည္ ။

 

ထြန္းေ၀က ၀တ္ပုံစားပုံေခတ္မဆန္ပါ ။ သို႕ေသာ္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ရွိလွသည္ ။ အမ်ားေသာအားျဖင့္ လည္ကတုံးအျဖဴကို ပုဆိုးအကြက္စိပ္အေရာင္စုံႏွင့္ တြဲဖက္၀တ္တတ္သည္ ။ အသားေလးက လတ္ျပီး မ်က္ႏွာေလးက ၾကည္စင္ေသာေၾကာင့္ ေခ်ာေမာသူရယ္လို႕ လူတကာက မွတ္ခ်က္ေပးျခင္းခံရသူျဖစ္သည္ ။

 

ထြန္းေ၀က သူ႕ေမြးေန႕တိုင္း သက္သက္လြတ္စားသည္ ။ ဥပုသ္ေစာင့္သည္ ။ အျခားေန႕ေတြဆိုလွ်င္ ငါးပါးသီလေတာ့ ေန႕တိုင္းလုံေအာင္ ထိန္းသူျဖစ္သည္ ။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားၾကားတြင္လည္း စိတ္သေဘာ ျပည့္သူမို႕ ခ်စ္ခင္ၾကသူမ်ားသည္ ။

 

ထြန္းေ၀အသက္က ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ ။ ဒုတိယႏွစ္ သခ်ၤာေက်ာင္းသားျဖစ္သည္ ။ ခ်စ္သူဆိုသည္မွာ မူးလို႕ပင္ ရွဴစရာမရွိေသး ။ အျမဲတမ္း ထူးဆန္းမွုမ်ား ျဖစ္ေလ့ရွိေသာ ထြန္းေ၀၏ ဘ၀ထဲသို႕ အခ်စ္ဆိုသည့္အရာ ၀င္ေရာက္လာပုံကလည္း အထူးအဆန္းႏိုင္လွေပသည္ ။

 

(၂)

 

ညီေလးေရ … ရွင္းမယ္ေဟ့ …

 

ကန္တင္းတြင္ ထြန္းေ၀တို႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္အုပ္ ေန႕လည္စာ စားျပီးသြားေတာ့ ပိုက္ဆံရွင္းဖို႕ လွမ္းေခၚလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ ။ ထိုစဥ္မွာပင္ အသံတစ္သံထြက္လာေလသည္ ။

 

သည္၀ိုင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ရွင္းပါ့မယ္ …

 

ထြန္းေ၀ အသံၾကားရာဘက္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္မိသည္ ။ ေဒါင္ေကာင္းေကာင္း မ်က္ခုံးနက္နက္ အသားျဖဴျဖဴ ၊ သည္ေကာင္ေလးကို ထြန္းေ၀သိသည္ ။ သူသြားတိုင္းမလွမ္းမကမ္းတြင္ ေတြ႕ရေလ့ရွိေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္ ။ နာမည္ျဖင့္ ဘယ္သူရယ္ ဘယ္၀ါရယ္လို႕ေတာ့လည္း မသိပါ ။ ထြန္းေ၀ မ်က္ေမွာင္က်ံဳ႕ကို သူ႕ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူက ပုခုံးတြန္႕ျပီး ရယ္ျပေလသည္ ။

 

ကၽြန္ေတာ္ သည္မွာ ခဏ၀င္ထိုင္မယ္ေနာ္ …

 

ေျပာျပီး ဇိုးကနဲ ဇက္ကနဲပင္ ထြန္းေ၀ေဘးတြင္ ခုံတစ္လုံးဆြဲျပီး ၀င္ထိုင္လုိက္သည္ ။ ျပီးေတာ့ သူ႕ကိုယ္သူ မိတ္ဆက္ေလသည္ ။

 

ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ေဇယံခပါ … အီးေမဂ်ာ ဒုတိယႏွစ္ကပါ …

 

အားလုံးက ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖင့္ သူ႕ကို ၾကည့္ေနၾကဆဲ ။ သူက သြားကိုပင္ ပိုျဖဲျပီး ရယ္ျပလိုက္ေသးသည္ ။ လူေခ်ာတစ္ေယာက္ပဲဟု ထြန္းေ၀ သူ႕ကို သတ္မွတ္လိုက္သည္ ။

 

ညီေလး … ဘယ္ေလာက္က်လဲ …

 

ရွစ္ေထာင့္ခုႏွစ္ရာပါ အစ္ကို …

 

ေရာ့ …

 

ေဇယံခဆိုေသာ ေကာင္ေလးက တစ္ေသာင္းတန္ထုတ္ေပးလိုက္ေတာ့ ထြန္းေ၀ ကမန္းကတန္း တားလိုက္ရသည္ ။

 

ဟာ … ရပါတယ္ … ကၽြန္ေတာ္တို႕ ကိုယ္စားတာကိုယ္ရွင္းေနၾကပါ …

 

မဟုတ္ပါဘူး ထြန္းေ၀ရဲ႕ … မိတ္ျဖစ္ေဆြျဖစ္ ေကၽြးတာပါ … အဲ … မင္းက စိတ္ဖက္တာ နာမည္ၾကီးတယ္ဆိုေတာ့ ငါအခု ဘာေတြးေနလဲဆိုတာ မင္း ငါ့လက္ကို ကိုင္ျပီးဖတ္ေပးႏိုင္မလား …

 

အာ … ငါ အခုအခ်ိန္ စိတ္မဖတ္ခ်င္ေသးဘူး …

 

ငါေတာင္းဆိုတာပါ … သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တဲ့အထိမ္းအမွတ္ အေပ်ာ္ေပါ့ … မဟုတ္ဘူးလား …

 

ေဘးနားက သူငယ္ခ်င္းေတြကပါ ၀ိုင္းေတာင္းဆိုၾကသျဖင့္ ထြန္းေ၀ ေဇယံ့လက္ကို ကိုင္ကာ စိတ္ဖတ္ေပးဖို႕ကို ေနာက္ဆုံး သေဘာတူလိုက္ရသည္ ။

 

ကဲ … ေရာ့ … ငါ့လက္ကို ကိုင္ျပီး ဖတ္ေပးေတာ့ …

 

ေဇယံက စားပြဲထိုးေလး ပိုက္ဆံလာအမ္းသည္ကိုပင္ မယူ ။ မုန္႕ဖိုးဆိုျပီး ျပန္ေပးလုိက္သည္ ။ သည္ေကာင္ ပိုက္ဆံေတြ ေတာ္ေတာ္ ေပါေနသလားဟု ထြန္းေ၀ေတြးလိုက္မိသည္ ။ သူ႕လက္ကို ကိုင္ျပီး ဖတ္ေပးပါဆိုေတာ့လည္း မေကာင္းတတ္ ၊ ဖတ္ေပးဖို႕သူ႕လက္ကို ကိုင္လိုက္ရသည္ ။

 

ေဇယံ့လက္ဖ၀ါး ႏုႏုကေလးကို ကိုင္မိေတာ့ ထြန္းေ၀ရင္ထဲတြင္ ဆက္ကနဲ ခုန္သြားမိရသည္ ။ ေဇယံ့စိတ္ထဲက ေျပာေသာစကားကို ထြန္းေ၀ အာရုံခံလိုက္မိသည္ ။

 

ဘုရားေရ … ။ ေဇယံ့စိတ္ထဲက စကားသံကို ၾကားေတာ့ ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာတစ္ခုလုံး နီရဲသြားရေလသည္ ။

 

ငါ မင္းကို ခ်စ္တယ္ ထြန္းေ၀ရယ္ … တဲ့ ။

 

(၃)

 

ထြန္းေ၀ … ငါ့စိတ္ထဲက စကားလုံးေတြ မင္း ဖမ္းမိရဲ႕လားဟင္ …

 

ထြန္းေ၀ သူ႕လက္ကို ခ်က္ခ်င္းျပန္လႊတ္လိုက္သည္ ။ သူ႕ကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လုိက္ျပီးမွ ထြန္းေ၀ ရွက္ကိုးရွက္ကန္း မ်က္ႏွာ ျပန္လႊဲလိုက္ရသည္ ။

 

အင္း …

 

ထြန္းေ၀ … သူက ဘာေတြးေနတာတဲ့လဲ … ငါတို႕ကို ေျပာျပဦးေလ …

 

အေရးထဲ ေဘးက သူငယ္ခ်င္းေတြက အလိုက္မသိ လုိက္ေမးေနၾကေသးသည္ ။ ထြန္းေ၀ ရယ္က်ဲက်ဲသာ လုပ္လိုက္ရသည္ ။ ေျပာလို႕မျဖစ္ ။ အရွက္ေတြခ်ည္း ျဗန္းျဗန္းကြဲမည့္ အျဖစ္ေပကိုး ။ ေဇယံ့မ်က္ႏွာက ျပံဳးျဖီးျဖီး ။ ေဇယံ့မ်က္ႏွာ ျဖီးေလေလ ၊ ေဘးက သူငယ္ခ်င္းေတြက သိခ်င္ျပီး ေမးေလေလ ။ ထြန္းေ၀ အတင္းျငင္းလုိက္ရသည္ ။

 

ေျပာလို႕မျဖစ္ဘူးကြ … ငါ ငါးပါးသီလေစာင့္ထားေတာ့ လိမ္မေျပာခ်င္ဘူးကြာ … ငါ့ကို ထပ္မေမးၾကပါနဲ႕ …

 

ဒါေတာင္ အတင္းထပ္ေမးေနၾကေသးသည္ ။ ထြန္းေ၀ မနည္းၾကီး ေရွာင္ပတ္ထြက္လိုက္ရသည္ ။ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ေဇယံႏွယ္ ။

 

ထြန္းေ၀ … ငါမင္းတို႕နဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သြားျပီေနာ္ … ေနာင္လည္း မင္းတို႕နဲ႕တူတူ ကန္တင္းထိုင္မယ္ေနာ္ …

 

အျခားသူငယ္ခ်င္းေတြကပါ ကန္တင္းထိုင္ဖို႕ ေဇယံ့ကို ေခၚၾကေတာ့ ထြန္းေ၀လည္း ေခါင္းညိမ့္လိုက္ရသည္ ။ ေဇယံ့မ်က္ႏွာက မွိုရသည့္ မ်က္ႏွာမ်ိဳးၾကီး ။ အတန္းေတြ ျပန္တက္ျပီး ညေနက်ေတာ့ ထြန္းေ၀ အိမ္ျပန္ဖို႕ ေက်ာင္းအျပင္ကို လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာသည္ ။

 

တီ … တီ …

 

ဟြန္းတီးသံၾကားလို႕လွည့္ၾကည့္ေတာ့ ေဇယံ ။ ထြန္းေ၀ကို လွမ္းေခၚေနသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … မင္း အိမ္ျပန္မွာ မဟုတ္လား … ငါလိုက္ပို႕ေပးမယ္ေလ … လာ … ကားေပၚတက္ …

 

ရတယ္ … ငါ့ဘာသာ ဘက္စ္ကားစီးျပန္မယ္ …

 

အာ … စကားမမ်ားစမ္းပါနဲ႕ … ကားေပၚတက္ … ငါတို႕က သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ေနျပီပဲဟာကို …

 

ထြန္းေ၀ ကားေပၚတက္လိုက္ေတာ့ ေဇယံက ထြန္းေ၀ကို ျပံဳးျပီး ရႊန္းရႊန္းစားစားၾကည့္ေနေတာ့သည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … သိပ္မၾကည့္နဲ႕ … အေရွ႕သာ ၾကည့္ေမာင္း … မင္းကား ငါမစီးရဲေတာ့ေအာင္ မလုပ္နဲ႕ …

 

ဟုတ္ကဲ့ … အမိန္႕ေတာ္ျမတ္အတိုင္းပါခင္ဗ်ာ …

 

ေျပာင္သလိုလိုေျပာျပီး ေဇယံတစ္ေယာက္ ေလကေလးပင္ ခၽြန္ေနေသးေတာ့သည္ ။ ေဇယံ့ကားေလးက မတ္တူးကားေလးျဖစ္သည္ ။ အဲယားကြန္းကိုလည္း စိမ့္ေနေအာင္ဖြင့္ထားသည္ ။ ေဇယံတို႕က ခ်မ္းသာသည့္ မိသားစုက ဆင္းသက္လာပုံရသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ …

 

ဘာလဲ …

 

ေန႕လည္က ငါေျပာထားတဲ့ စကားေလး … ဟဲဟဲ …

 

ေတာ္ကြာ … အဲ့တာထပ္မေျပာနဲ႕ … ငါ မသိဘူး … စဥ္းလည္း မစဥ္းစားခ်င္ဘူး …

 

ငါ မင္းဆီက အေျဖကို ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္ … ထြန္းေ၀ …

 

မင္းဘာသာ ေစာင့္ခ်င္ေစာင့္မေစာင့္ခ်င္ေနေပါ့ … ငါ ဘာမွ မသိဘူး …

 

ဟာ … အဲ့လိုေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႕ အခ်စ္ေလးရာ … အိမ္ျပန္ပို႕ေပးတဲ့မ်က္ႏွာေလးေတာ့ ေထာက္ပါဦးေနာ္ …

 

မင္းက ငါ့အိမ္ျပန္ပို႕မယ္ဆိုရေအာင္ ငါ့အိမ္ေရာ သိလို႕လား …

 

ကဲ … မင္းအိမ္လိပ္စာ ငါအလြတ္ရြတ္ျပမယ္ … ငါ့လက္ကို ကိုင္ၾကည့္  … စိတ္ထဲက ရြတ္ျပမယ္ …

 

ထြန္းေ၀ သူ႕လက္ကို ကိုင္လိုက္ေတာ့ သူက ထြန္းေ၀အိမ္လိပ္စာကို စိတ္ထဲက ရြတ္ျပေနသည္ ။ သူ႕စကားေတြကို ထြန္းေ၀ အစေကာက္လိုက္ေတာ့လည္း မွန္ေတာ့မွန္သား ။ ထြန္းေ၀ ခပ္ျပံဳးျပံဳးေလးျဖစ္သြားရသည္ ။

 

ငါ မင္းကို လုိက္ေနတာ သုံးလေလာက္ရွိေနျပီ … မင္း သတိထားမိရဲ႕လား …

 

မင္းကိုငါ မလွမ္းမကမ္းမွာေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါ ေတြ႕တတ္မွန္း သတိထားမိပါတယ္ …

 

ငါ ခ်စ္ေနတာ ၾကာျပီကြ … သုံးလေတာင္ ေက်ာ္ေနျပီ … မင္းအေျဖျပန္ေပးသင့္ေနျပီ …

 

ငါသိတာ သည္ေန႕မွေလကြာ … မင္း မေစာင့္ခ်င္လည္းရတယ္ေလ … တျခားလူပဲ ေျပာင္းၾကိဳက္ေပါ့ …

 

ဟာ … အဲ့လိုေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႕ကြာ … ငါက မင္းပဲခ်စ္တာပါ …

 

ထြန္းေ၀ မ်က္ႏွာၾကီးရဲသြားရျပန္သည္ ။ ေယာက်္ားေလးအခ်င္းခ်င္း ရင္ခုန္ေနေသာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း အံ့ၾသမိရသလိုပင္ ။ လူတကာ စိတ္ကို ဖတ္ခဲ့သမွ် အခုေတာ့ သူ႕စိတ္ကို လာဖတ္ေနေသာ ေဇယံႏွင့္ ဆုံလိုက္ရေတာ့ ထြန္းေ၀ ရင္ထဲ တစ္မ်ဳိးေလးေတာ့ ျဖစ္မိရေလသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ကားတစ္စီးရပ္ထားေလသည္ ။ မတ္တူးကား အျဖဴေရာင္ေလး ။ ေဇယံ့ကားႏွင့္ ပုံစံတူပဲျဖစ္သည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … အဲ့တာ မင္းတို႕အိမ္က ကားလား …

 

မဟုတ္ပါဘူး … ဧည့္သည္ေရာက္ေနတာ ျဖစ္လိမ့္မယ္ …

 

ကားနံပါတ္က တိုက္ဆိုင္လိုက္တာ … ငါ့ကားနဲ႕ ေနာက္ဆုံးတစ္လုံးပဲလြဲတယ္ …

 

ထြန္းေ၀ကားေပၚကဆင္းျပီး ေဇယံ့ကားနံပါတ္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တကယ္ ေဇယံေျပာသည့္အတိုင္းပင္ ။ ထြန္းေ၀ပင္ အံ့ၾသသြားမိရသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … မနက္က် ငါမင္းကို လာၾကိဳမယ္ေနာ္ … မင္းဖုန္းကို ငါဆက္လိုက္မယ္ … နံပါတ္သိလို႕လားလို႕ မေမးနဲ႕ … မင္း ငါ့လက္ကို ထပ္ကိုင္ရင္ ငါ အလြတ္ရြတ္ျပေပးမယ္ …

 

ေတာ္ပါကြာ … အသားကိုယူလြန္းတယ္ … ငါ သြားျပီ … ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လုိက္ပို႕ေပးတာ ေက်းဇူးပဲေနာ္ …

 

ေဇယံက ထြန္းေ၀ကို မ်က္စိမွိတ္ျပလိုက္ျပီး ကားေမာင္းထြက္သြားသည္ ။ ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ ရင္ေတြ ခုန္က်န္ခဲ့ရသည္ ။ ေဇယံ့ကားေလးကေတာ့ မ်က္စိေအာက္က ေပ်ာက္သြားခဲ့ျပီ ။ သို႕ေသာ္ ေဇယံ့ပုံရိပ္ေတြက ႏွလုံးသားထဲ ထင္က်န္ေနခဲ့ေလသည္ ။

 

(၄)

 

အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးေသာ လူတစ္ေယာက္ကို ကိုပိုင္ႏွင့္အတူ တြဲေတြ႕လိုက္ရသည္ ။ ကိုပိုင္ထြန္းက ထြန္းေ၀၏ အစ္ကိုအရင္းျဖစ္သည္ ။ ထြန္းေ၀ထက္ ငါးႏွစ္ၾကီးသည္ ။  အိမ္ထဲတြင္ ေတြ႕လိုက္ရေသာသူက ကိုပိုင့္သူငယ္ခ်င္းပင္ျဖစ္လိမ့္မည္ထင္သည္ ။

 

ဟာ … ထြန္းထြန္း … မင္းသည္ေန႕ေစာလွခ်ည္လား …

 

ကိုပိုင္က ထြန္းေ၀ကို ထြန္းထြန္းဟုသာ ေခၚတတ္သည္ ။ ထြန္းေ၀ ကိုပိုင့္ကို ျပန္ေျဖရင္း ထိုလူကို အကဲခတ္မိလိုက္သည္ ။

 

ဟုတ္တယ္ကိုပိုင္ … သည္ေန႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ကားၾကံဳရွိလို႕လိုက္လာတာ …

 

ေအာ္ … ေအးေအး … ဒါက အစ္ကို႕သူငယ္ခ်င္းေလ … သုထက္ေဇယ်တဲ့ … သူ႕အေဖအလုပ္မွာပဲ ကူေနတာ … သူတို႕အလုပ္က ဆန္ပြဲရုံဆိုေတာ့ ဖ်ာပုံဘက္မွာ ေနတာမ်ားလို႕ … အခုေတာ့ ဖ်ာပုံမွာ စိတ္ခ်ရတဲ့သူနဲ႕ ထားျပီး ရန္ကုန္မွာ လုပ္ငန္းလာခ်ဲ႕တာတဲ့ …

 

ဟုတ္ကဲ့ ကိုပိုင္ …

 

ေဟ့ေကာင္ … ငပိုင္ … မင္းညီက မင္းနဲ႕တျခားစီပဲ … လူေခ်ာေလးပဲကြ … ဟားဟား …

 

ကိုသုထက္က ေနာက္သလိုေျပာင္သလို ေျပာလိုက္ေသာ္လည္း ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ ရွက္သြားရသည္ ။ ကိုပိုင္ကေတာ့ တဟားဟားပဲရယ္ေနသည္ ။

 

ေတြ႕ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္ ကိုသုထက္ …

 

ႏိုက္စ္တူမိယူပါ ညီေလးထြန္းေ၀ … ရွိတ္ခ္ရွိတ္ခ္ …

 

ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ ကိုသုထက္က လက္ကမ္းေပးေလသည္ ။ အေနာက္တိုင္းဆန္ဆန္ႏွုတ္ဆက္ျခင္းသာ ျဖစ္ေသာ္လည္း ထြန္းေ၀ သူ႕လက္ကို ကိုင္ရမည္ကို ရင္ခုန္သလိုလို ရွိမိရသည္က အဆန္းျဖစ္ေနသည္ ။

 

လက္ခ်င္းထိလိုက္ၾကေတာ့ ထြန္းေ၀ရင္ထဲတြင္ ဒိတ္ကနဲ တစ္ခ်က္ေဆာင့္ခုန္သြားေလသည္ ။ ထို႕အတူ ကိုသုထက္၏ ရင္ထဲက စကားကိုလည္း ထြန္းေ၀ၾကားလိုက္ရသည္ ။

 

ခ်စ္စရာေကာင္းလုိက္တာကြာ … ငါ့ခ်စ္သူျဖစ္လိုက္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ … တဲ့ ။ ဘုရားေရ ။ ကိုသုထက္၏ စိတ္ထဲက စကားေတြက ထြန္းေ၀အတြက္ ရည္းစားစကားေတြ ျဖစ္ေနပါ့လား ။ ထြန္းေ၀ ရင္ခုန္ကာ မ်က္ႏွာရဲသြားရျပန္ေလသည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … ထြန္းထြန္း … သည္ေကာင္ ဘာေတြ ေတြးေနသလဲ … ေျပာစမ္း …

 

ဘာကိုဆိုလိုတာလဲကြ … ငပိုင္ ရ …

 

ဟားဟား … ငါ့ညီက စိတ္ဖတ္တတ္တယ္ေလ … အခု မင္း ဘာေတြးေနလဲဆိုတာ မင္းလက္ကို ကိုင္လိုက္တာနဲ႕ ထြန္းထြန္းက သိျပီးသားကြ … မင္း ၾကိဳသိရင္ ဘာမွ မေတြးဘဲေနေနမွာစိုးလို႕ ၾကိဳမေျပာတာ … ထြန္းထြန္း … ညီေလး … ေျပာစမ္း … သည္ေကာင္ ဘာေတြးေနလဲဆိုတာ …

 

ထြန္းေ၀ ဘာမွ ျပန္မေျဖႏိုင္ဘဲ မ်က္ႏွာၾကီးရဲေနရသည္ ။ ျပီးေတာ့ ရယ္ျပီး မုသားလည္း မပါေအာင္ စကားကို အဆင္ေခ်ာေအာင္ ေျပာလုိက္ရသည္ ။

 

ဘာမွတ္မဟုတ္ပါဘူး ကိုပိုင္ရယ္ … ေပါက္တက္ကရေတြပါ …

 

ကိုပိုင္က ေပါက္တက္ကရေတြဟူေသာ စကားကို ၾကားေတာ့ တဟီးဟီးတဟားဟားရယ္ေနသည္ ။ ကိုသုထက္ကလည္း ေရာေရာေယာင္ေယာင္ ရွက္ရယ္ လိုက္ရယ္သည္ ။ ထြန္းေ၀ကိုေတာ့ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ခိုးၾကည့္ျပီး မ်က္လုံးခ်င္းဆုံျပန္ေတာ့လည္း ေခါင္းျပန္ငုံ႕သြားျပန္သည္ ။

 

ကိုသုထက္က ေဇယံေလာက္ေတာ့ မွုန္ေနေအာင္ မေခ်ာ ။ သို႕ေသာ္ ေဇယံထက္ေတာ့ ေယာက္်ားပီသကာ ၾကည့္ေကာင္းသည္ ။ ကိုယ္ခႏၶာ ေတာင့္တင္းကာ အသားခပ္ညိဳညိဳ ၊ ႏွာေခါင္းပြပြ ေမးရိုးခပ္ကားကားျဖစ္သည္ ။ နယ္တြင္ ပြဲရုံလုပ္ရသူဆိုေတာ့ ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္းကိုယ္ခႏၶာက အထူးပင္ က်င့္ယူရမည္မထင္ ။ ဆန္အိတ္ေတြဘာေတြ ကိုယ္တိုင္သယ္ထားသည့္ ကိုယ္လုံးမ်ဳိးျဖစ္သည္ ။

 

သူ႕ရင္အုပ္ကားကားဆီက အေမႊးေလးတစ္စြန္းတစ္စကိုျမင္ေတာ့ ထြန္းေ၀ ရွက္ကာ မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္မိရသည္ ။ ကိုသုထက္က ေဇယံ့ေလာက္ေတာ့ အရပ္မျမင့္ ။ ေဇယံ့ေလာက္သာ အရပ္ျမင့္လွ်င္ ပိုၾကည့္ေကာင္းလိမ့္မည္ဟုပင္ ထြန္းေ၀ ေတြးမိလိုက္ေသးေတာ့သည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … ငပိုင္ … ငါျပန္ေတာ့မယ္ … အိမ္မွာ အလုပ္ရွိေသးလို႕ … ညီေလးထြန္းေ၀ … အစ္ကို ျပန္ျပီေနာ္ …

 

ဟုတ္ကဲ့ အစ္ကို …

 

ကိုသုထက္က ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖင့္ စကားျဖတ္ျပီး သုတ္ကနဲ ထျပန္ေတာ့ေလသည္ ။ ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ ရင္ေတြ ခုန္ျပီး က်န္ခဲ့ရေလသည္ ။

 

ညဘက္ အိပ္ယာထဲေရာက္ေတာ့ ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ သည္ေန႕တစ္ေန႕လုံး ထူးထူးဆန္းဆန္းေတြခ်ည္း ၾကံဳခဲ့ရပုံကို သူ႕ကိုယ္သူ အံ့ၾသေနမိေလသည္ ။ ခ်စ္သူမရွိတုန္းက လုံး၀မရွိခဲ့ဘဲ ေအးေအးေဆးေဆးျဖစ္ခဲ့ေသာ သူ႕ဘ၀ ၊ အခု သူ႕ကို ခ်စ္သည္ဆိုေသာသူေတြ ေရာက္လာသည္ ။ ေရာက္လာျပန္ေတာ့လည္း ႏွစ္ေယာက္လုံး တစ္ရက္ထဲ ေရာက္လာျခင္းပင္ ။

 

သည္ညေတာ့ ေဇယံ့ဆီက ဖုန္းလာလိမ့္မည္ထင္သည္ ။ သည္သို႕ေတြးေနစဥ္မွာပင္ ဖုန္းေကာလ္တစ္ခု ၀င္လာေလသည္ ။ ထြန္းေ၀ ဖုန္းကို ေကာက္ကိုင္လိုက္ေလသည္ ။ ေမွ်ာ္လင့္ထားသလို ေဇယံ့ဆီက မဟုတ္ ။ မထင္မွတ္ထားေသာ သူဆီက ျဖစ္ေနေလသည္ ။

 

(၅)

 

ဟဲလို …

 

ညီေလးထြန္းေ၀လား … အစ္ကို သုထက္ေဇယ်ပါ …

 

ဗ်ာ … ဟို … ကိုသုထက္ … ဟုတ္လား … ကၽြန္ေတာ့္ဖုန္းနံပါတ္ကို … အဲ …

 

ညီေလး အစ္ကိုဆီက ရတာပါ … သူ႕ကို အစ္ကိုက ေျပာလုိက္တယ္ေလ … ညီေလးတို႕ သခ်ၤာေမဂ်ာမွာ အစ္ကို ခ်စ္ေနတဲ့လူရွိေနလို႕လို႕ … ငပိုင္က ဖုန္းနံပါတ္ေပးေတာ့ေတာင္ေျပာလိုက္ေသးတယ္ … ငါ့ညီက ေအာင္သြယ္တာ ေတာ္တယ္တဲ့ … ေသခ်ာေအာင္သြယ္ခုိင္းလိုက္ေနာ္တဲ့ …

 

ဟုတ္ကဲ့ပါ ကိုသုထက္ … ကၽြန္ေတာ္က ဘယ္သူနဲ႕ ေအာင္သြယ္ေပးရမလဲ … ေျပာေလ …

 

ဟိုေကာင္ေလးနဲ႕ပါ ညီေလး … သူ႕နာမည္က ထြန္းေ၀တဲ့ …

 

ဟာဗ်ာ … ေပၚတင္ၾကီးပါလား …

 

ေပၚတင္ၾကီးပဲဗ်ာ … အစ္ကို မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘူး … ညီေလး သည္စေနေန႕ ဘုရားသြားမွာ မဟုတ္လား … ညီေလးက ေမြးေန႕တိုင္း ဘုရားတက္ေနၾကဆို … သည္တစ္ပတ္ ဘုရားတက္ရင္ အစ္ကိုပါ လိုက္ပါရေစေနာ္ … ဘုရားမွာ ေပါင္းဖက္ရဖို႕ ဆုေတာင္းခ်င္လို႕ပါ …

 

ဗ်ာ … ညီ ကိုယ့္ဘာသာ သြားလိုက္ပါ့မယ္ ကိုသုထက္ …

 

အစ္ကို လိုက္ပို႕ေပးခ်င္လို႕ပါဗ်ာ … အိမ္ကို လာေခၚပါ့မယ္ … စေနေန႕ မနက္ေစာေစာ … ငပိုင္ကိုေတာင္ ေျပာထားျပီးျပီ …

 

ဗ်ာ … ကိုပိုင့္ကို ေျပာထားတယ္ … ဟုတ္လား …

 

ေၾသာ္ … သည္လိုပါ ညီေလးရယ္ … စေနေန႕ ငါဘုရားသြားခ်င္လို႕ အေဖၚလိုက္ေပးလို႕ေျပာတာ … သည္ေကာင္က မလိုက္ဘူးတဲ့ … ထြန္းထြန္းကေတာ့ စေနတိုင္း ဘုရားတက္ေနက်တဲ့ … ငါ့ညီသာ ေခၚသြားလိုက္တဲ့ … ေယာက္ဖကိုယ္တိုင္က ခြင့္ေပးတာပါဗ်ာ …

 

ဟားဟား … ဘယ္သူက ဘယ္သူ႕ကို ၾကိဳက္တယ္ေျပာေသးလို႕လဲ … ေယာက္ဖတဲ့ … ပိုင္လွခ်ည္လားဗ်ာ …

 

အခုခ်က္ခ်င္း အေျဖေတာင္းရင္ ညီေလး ျငင္းလိုက္မွာစိုးလို႕ အေျဖမေတာင္းေသးတာပါဗ်ာ … အစ္ကို႕ကို ၾကိဳးစားခြင့္ေတာ့ ေပးမယ္မဟုတ္လား …

 

စကားတတ္တိုင္းေျပာေနျပန္ပါျပီဗ်ာ … ဟုတ္ပါျပီေလ … ကိုပိုင္ ကိုယ္တိုင္ကလည္း အေဖၚလိုက္ဖို႕ ထည့္ထားတာဆိုေတာ့ လိုက္ခဲ့ပါ့မယ္ဗ်ာ …

 

၀မ္းသာလိုက္တာ ညီေလးရာ … ဂြတ္ႏိုက္ေနာ္ … ခ်စ္တယ္ …

 

ကိုသုထက္က သူေျပာခ်င္ရာေျပာျပီးဖုန္းခ်သြားသည္ ။ ဖုန္း ကြန္းတက္တြင္ ကိုသုထက္ဆိုျပီး ထြန္းေ၀မွတ္ထားလုိက္ရသည္ ။ မွတ္ေနစဥ္မွာပင္ ေနာက္ထပ္ဖုန္းတစ္ေကာလ္ ၀င္လာေလသည္ ။ ဖုန္းကိုင္လိုက္ေတာ့ ေဇယံ့အသံကို ၾကားလိုက္ရသည္ ။ ေဇယံ ကၽြဲျမီးတိုေနျပီထင္သည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … ဘယ္သူနဲ႕ ဖုန္းေျပာေနတာလဲ …

 

အစ္ကို႕သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ေျပာေနတာ … ဘာလို႕လဲ …

 

အၾကာၾကီးပဲကြာ … ငါေခၚေနတာ ၾကာလွျပီ …

 

ထြန္းေ၀ ျပံဳးလိုက္မိသည္ ။ ခ်စ္သူေတာင္ မျဖစ္ေသးဘူး ။ သ၀န္တိုတာက အရင္ပါလား ။ သည္ေကာင္က အလာၾကီးပဲဟု ေတြးမိလိုက္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္ ။

 

စိတ္မရွည္လည္း မေခၚနဲ႕ေလ … ငါ အတင္းမေခၚခိုင္းပါဘူး …

 

ဟာ … ထြန္းေ၀ရာ … ေျပာရက္လိုက္တာကြာ … ငါ့မွာမင္းကို ဖုန္းေခၚခ်င္လြန္းလို႕ … မင္း အားမယ့္အခ်ိန္ကို မွန္းျပီးေခၚရတာ …

 

သည္လိုက်ေတာ့လည္း ထြန္းေ၀ပင္ ျပန္သနားရေတာ့မလိုလိုျဖစ္ေနေလသည္ ။

 

ကဲပါ … ေျပာ … ဘာျဖစ္ေနလို႕လဲ …

 

သည္တစ္ပတ္ စေနကို မင္းနဲ႕ တူတူ ဘုရားသြားခ်င္တယ္ …

 

ငါ မအားဘူး … သြားဖို႕ ခ်ိန္းထားျပီးျပီ …

 

ဘာ … ဘယ္သူနဲ႕ ခ်ိန္းထားတာလဲ …

 

ငါ့အစ္ကို သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ေပါ့ … ဘာျဖစ္လို႕လဲ …

 

အာ … မသြားရဘူးကြာ … ငါ ေပးမသြားဘူး …

 

အမေလးဗ်ာ … ခ်စ္သူမဟုတ္ ဘာမဟုတ္ကို … ငါ့မ်ား ခ်ဳပ္ခ်ယ္ခ်င္တယ္ေပါ့ေလ …

 

မသိဘူးကြာ … မသြားေစခ်င္ဘူး …

 

ငါကေတာ့ သြားဖို႕ေျပာျပီးျပီ … ကတိကို မဖ်က္ခ်င္ဘူး ေဇယံ … ငါ သြားမွာပဲ …

 

မသိေတာ့ဘူးကြာ … မင္းသေဘာပဲ … ဒါေပမယ့္ မနက္ျဖန္ေတာ့ ငါမင္းကို ေက်ာင္းသြားဖို႕ လာေခၚမယ္ … ေစာင့္ေန … ဒါပဲ …

 

ေျပာျပီး ေဇယံ ဖုန္းခ်သြားေတာ့ ထြန္းေ၀ ရယ္မိရေသးသည္ ။ သူ႕ဘ၀တြင္ ထူးထူးဆန္းဆန္းေတြက ျဖစ္ပဲျဖစ္ႏိုင္လြန္းခ်ည့္လို႕လဲ ေတြးမိသည္ ။

 

သူ႕ဘ၀သည္ ဆန္းၾကယ္သည္ဟုေတာ့ ေျပာလို႕ရသည္ ။ သူ႕ကို ကိုယ္၀န္ရွိစဥ္က သူ႕အေမ အိပ္မက္မက္ခဲ့သည္ ။ ထိုအိပ္မက္ထဲတြင္ ဖိုးသူေတာ္ၾကီးတစ္ပါးက သူ႕အေမလက္ထဲသို႕ ရတနာေတြ ထည့္ေပးသည္ဟု မက္ခဲ့သတဲ့ ။ ထိုသို႕ နိမိတ္ထူးေသာေၾကာင့္လည္း သူ႕ကို ေမြးလာေတာ့ ဂရုတစိုက္ႏွင့္ ေစာင့္ၾကည့္ခဲ့ၾကသည္ ။

 

သူ႕အသက္ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္တြင္မူ သူ႕စိတ္ဖတ္တတ္မွု စြမ္းအင္ကို သူ႕ဘာသာ သိလာခဲ့ရသည္ ။ သူ႕မိဘမ်ားပင္ အံ့ၾသရသည္အထိ ျဖစ္ခဲ့ရသည္ ။ ဘယ္သူေတြ ဘာေတြးေနသည္ဆိုသည္ကို ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ လက္ကိုင္လုိက္သည္ႏွင့္ ဒက္ကနဲ သိေနခဲ့ေလသည္ ။

 

သည္ေန႕ေတာ့ ထူးထူးျခားျခား ေယာက်္ားေလးႏွစ္ေယာက္၏ လက္ကို ကိုင္ခဲ့မိသည္ ။ ႏွစ္ေယာက္လုံးဆီကလည္း ခ်စ္စကားကို ဖတ္မိခဲ့ရသည္ ။ ထိုတစ္ညလုံး ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ ရင္ခုန္ စိတ္လွုပ္ရွားေနသျဖင့္ ေတာ္ရုံႏွင့္ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ပါေပ ။

 

(၆)

 

သည္ေန႕ စေနေန႕ … ။

 

ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ အေစာၾကီးႏိုးေနခဲ့သည္ ။ ကိုယ္လက္သန္႕စင္ကာ ဘုရားသြားဖို႕ ျပင္ဆင္ျပီးခ်ိန္တြင္ ကိုသုထက္ဆီမွ ဖုန္း၀င္လာသည္ ။ သူ အိမ္ေရွ႕ ေရာက္ေနျပီတဲ့ ။

 

ထြန္းေ၀ ထြက္လာခဲ့ေတာ့ အိမ္ေရွ႕တြင္ ကိုသုထက္ကားကို ေတြ႕လိုက္ရသည္ ။ ကားေပၚတက္ခါနီး အေနာက္တြင္ ရပ္ထားေသာ ကားကို ျမင္ဖူးသလို ရွိသည္ႏွင့္ ထြန္းေ၀ လွမ္းၾကည့္လိုက္မိသည္ ။ အားပါးပါး ။ ေဇယံ့ကားျဖစ္ေနသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ ကားေပၚတက္ျပီး ကိုသုထက္က ကားကို စထြက္ေတာ့ အေနာက္က ေဇယံ့ကားကလည္း ထပ္ၾကပ္မကြာ လိုက္ပါလာသည္ ။ ထြန္းေ၀က အေနာက္ကို လွည့္တၾကည့္ၾကည့္ လုပ္ေနေသာေၾကာင့္ ကိုသုထက္ကပင္ ေမးယူရသည္ ။

 

ညီေလး … အေနာက္မွာ ဘယ္သူပါလို႕လဲ …

 

မဟုတ္ပါဘူး … အသိတစ္ေယာက္ ကားနဲ႕ တူလို႕ပါ …

 

ေရႊတိဂုံဘုရားၾကီးကို ေရာက္လာခဲ့ၾကသည္ ။ မနက္ေစာေစာျဖစ္ေသာ္လည္း စေနေန႕မို႕ လူနည္းနည္းမ်ားလွသည္ ။ ထြန္းေ၀ႏွင့္ ကိုသုထက္တို႕ ကားေပၚက ဆင္းလာေတာ့ ေဇယံကပါ သူ႕ကားေပၚက လိုက္ဆင္းလာသည္ ။

 

ဘာစကားတစ္ခြန္းမွေတာ့ မေျပာ ။ သုိ႕ေသာ္ သူတို႕ သြားရာအေနာက္သို႕ တေကာက္ေကာက္ ပါလာေလသည္ ။ ဘုရားရွိခိုးေတာ့လည္း မလွမ္းမကမ္းက လိုက္ရွိခိုးသည္ ။ ျဂိဳလ္တိုင္မွာ ပန္းကပ္ေတာ့ ကိုသုထက္က တမင္အသားယူျပီး ပန္းစည္း ကိုင္သလိုလိုႏွင့္ ထြန္းေ၀၏ လက္ကို လာကိုင္သည္ ။

 

သူ႕လက္လာထိလို႕ စိတ္ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အရမ္းခ်စ္တယ္ ညီေလးထြန္းေ၀ရယ္တဲ့ ။ ထြန္းေ၀ ျပံဳးလိုက္မိျပီး ေဇယံ့ဘက္ကို ၾကည့္လုိက္မိေတာ့ ေဇယံ့မ်က္ႏွာၾကီး စူပုပ္ျပီး ႏွာေခါင္းၾကီးလည္း ရွံဳ႕ေနေလသည္ ။ ေဇယံ့မ်က္ႏွာၾကီးကို ျမင္လုိက္မွ ပိုရယ္ခ်င္ေသာေၾကာင့္ မရယ္မိေအာင္ ေအာင့္ထားရေသးသည္ ။

 

ဘုရားဖူးျပီး ကားရပ္သည့္ေနရာကို ျပန္ေရာက္လာၾကသည္ ။ ေဇယံလည္း အေနာက္က လုိက္ပါလာေလသည္ ။ ထြန္းေ၀ ကားထဲကို ၀င္ေတာ့မည္ လုပ္ေတာ့ ေဇယံက ထြန္းေ၀လာကို လာဆြဲေလသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … ငါ့ကားေပၚတက္ …

 

ေဇယံ့အသံက ခပ္မာမာပင္ ။ ထြန္းေ၀ ေၾကာင္အစြာ ေဇယံ့ကို ၾကည့္လုိက္မိသည္ ။ ကိုသုထက္က ထြန္းေ၀လက္ကို ေဇယံဆြဲေနသည္ကို ျမင္ေတာ့ မ်က္ေမွာင္က်ံဳ႕ကာ ၾကည့္ျပီးေမးေတာ့သည္ ။

 

မင္း … ဘယ္သူလဲ … ထြန္းေ၀ကို ဘာလို႕လာဆြဲေနတာလဲ …

 

ကၽြန္ေတာ္က ထြန္းေ၀နဲ႕ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ေတာ့မယ့္လူပဲ …

 

ေဇယံ … မင္း ဘာေတြ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာလဲ …

 

ထြန္းေ၀ ေဇယံ့ကို အျမန္တားလိုက္ရသည္ ။ ေတာ္ၾကာ ကိုသုထက္ဆီကေန ကိုပိုင့္နားထဲ ေဇယံ့သတင္းေတြ ေရာက္သြားလွ်င္ ထြန္းေ၀အတြက္ လုံး၀မေကာင္းႏိုင္ဘူး မဟုတ္လား ။

 

သည္မွာ ေဇယံဆိုတဲ့ ေမာင္ရင္ … ထြန္းေ၀နဲ႕ အစ္ကိုနဲ႕က အခု မနက္စာသြားစားၾကမလို႕ … အဲ့ေတာ့ မင္း လာမေႏွာင့္ယွက္ပါနဲ႕လို႕ပဲ အစ္ကို ေမတၱာရပ္ခံခ်င္တယ္ …

 

ခင္ဗ်ား ဘယ္သူလဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မသိဘူး … ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အလြန္ဆုံး အသက္ကြာလွ ငါးႏွစ္ေပါ့ … ေမာင္ရင္ေတြ ဘာေတြ လုပ္မေနပါနဲ႕ … ခင္ဗ်ား ထြန္းေ၀ကို ဘုရားသြားဖို႕ပဲ ေခၚထားတာ မဟုတ္လား … အခု ဘုရားသြားျပီးသြားျပီေလ … ဘုရားသြားျပီးေနာက္ပိုင္း ထြန္းေ၀ကို ကၽြန္ေတာ္ ေခၚသြားခြင့္ရွိတယ္ …

 

မင္းက အပိုင္တြက္လွခ်ည္လားကြ … ထြန္းေ၀က ငါနဲ႕ မနက္စာစားမွာ … ဟုတ္တယ္မလား ညီေလး …

 

ကိုသုထက္က ေမးလိုက္ေတာ့ ထြန္းေ၀ ဘာျပန္ေျပာရမွန္း မသိ ။ ကိုသုထက္ကို ေခါင္းျငိမ့္လိုက္လွ်င္ ေဇယံက လူငယ္ပီပီ မိုက္ရူးရဲဆန္ဆန္ ရန္ေတြျဖစ္ကုန္ေတာ့မည္ ။ ဘုရား၀န္းထဲတြင္ ရန္ျဖစ္မည္ကိုေတာ့ ထြန္းေ၀ လုံး၀ မလိုလား ။ ထြန္းေ၀ ဘာမွ ျပန္မေျဖဘဲ ေခါင္းသာကုတ္ေနလိုက္သည္ ။

 

ေတြ႕လား … ဘဲၾကီး … ခင္ဗ်ားကို ျပန္ေတာင္ မေျဖဘူး … ထြန္းေ၀က ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ မနက္စာ သြားစားဖို႕ သေဘာတူလိုက္တဲ့သေဘာပဲ … လာထြန္းေ၀ … မနက္စာ သြားစားမယ္ …

 

ေဇယံက ထြန္းေ၀လက္ကို ဆြဲလိုက္ျပန္သည္ ။ သည္တစ္ခါေတာ့ ကိုသုထက္က ထြန္းေ၀အနားေရာက္လာသည္ ။ ေဇယံ ဆြဲထားေသာ လက္ကို ကိုသုထက္က ျဖဳတ္ခ်ပစ္လိုက္သည္ ။

 

ေဟ့လူ … ခင္ဗ်ား ဘာလုပ္တာလဲ …

 

ေမာင္ရင္ … မင္း အခု ျပန္သြားရင္ ေကာင္းမယ္ … ဘုရား၀င္းထဲမွာ ညီေလးထြန္းေ၀ကို ဆြဲလားရမ္းလား မလုပ္ပါနဲ႕ …

 

ႏွစ္ေယာက္သား အေျခအေနေတြက ပိုတင္းမာလာသည္ ။ ထြန္းေ၀ ဘာလုပ္လုိ႕လုပ္ရမွန္း မသိေတာ့ ။ ႏွစ္ဘက္လုံးကလည္း အေလွ်ာ့ေပးၾကမည့္ပုံမေပၚ ။ တစ္ေယာက္ႏွင့္ လုိက္သြားလွ်င္ ေနာက္တစ္ေယက္က အဲ့တစ္ေယာက္ကို ျပႆနာ လိုက္ရွာမွာ အေသအခ်ာပင္ ။

 

ကဲ … ထြန္းေ၀ … ဘယ္သူနဲ႕ မနက္စာ လုိက္စာမွာလဲ …

 

ဟုတ္တယ္ … ညီေလး … အစ္ကိုနဲ႕ လိုက္မယ္ မဟုတ္လား … ေျဖေလ …

 

ႏွစ္ေယာက္လုံးက အတင္းအက်ပ္ ေမးလာေတာ့ ထြန္းေ၀ ဘာေျဖရမွန္းမသိေတာ့ ။ အမွန္ေတာ့ မနက္စာေလးတစ္နပ္က ဘာမွ မဟုတ္လွ ။ သို႕ေသာ္လည္း သူတို႕ႏွစ္ေယာက္အတြက္ သည္မနက္စာေလးတစ္ခုကပင္ အႏိုင္အရွုံးအဆုံးအျဖတ္လို ျဖစ္ေနေလသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ ရယ္လည္း ရယ္ခ်င္သည္ ။ စိတ္လည္း ပ်က္မိသည္ ။ ႏွစ္ေယာက္လုံး မ်က္ႏွာကို တစ္လွည့္စီၾကည့္မိသည္ ။ ႏွစ္ေယာက္လုံးက ထြန္းေ၀ ဘာေျပာမလဲကို စိတ္၀င္တစား ေစာင့္ေနၾကသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ အဆုံးအျဖတ္တစ္ခုကိုေတာ့ ျပတ္ျပတ္သားသားခ်မွျဖစ္ေတာ့မည္ျဖစ္သည္ ။

 

(၇)

 

ေတာ္ျပီ … ငါ ဘယ္သူနဲ႕မွ မလိုက္ေတာ့ဘူး … မင္းတို႕ႏွစ္ေယာက္လုံး ေနခဲ့ေတာ့ …

 

ထြန္းေ၀ အျပင္ဘက္ကို လမ္းေလွ်ာက္ျပီး ထြက္မည္ျပဳေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လုံးက အတင္း၀ိုင္းဆြဲသည္ ။

 

ငါနဲ႕လိုက္ခဲ့ ထြန္းေ၀ …

 

အစ္ကိုနဲ႕ လိုက္ခဲ့ညီေလး …

 

ေတာ္ျပီ … ကၽြန္ေတာ္ တက္စီနဲ႕ပဲ ျပန္ေတာ့မယ္ …

 

အိုေက … အစ္ကို အေလွ်ာ့ေပးတယ္ ... ညီေလး … ေဇယံနဲ႕သာ လုိက္သြားေတာ့ … တက္စီငွားမယ္ဆိုရင္ အေ၀းၾကီး လမ္းေလွ်ာက္ေနရဦးမွာ …

 

ကိုသုထက္က အေလွ်ာ့ေပးလိုက္သည္ ။ ကိုသုထက္စကားေၾကာင့္ ထြန္းေ၀ အသက္ရွဴေခ်ာင္ရပါသည္ ။ ကိုသုထက္ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္စြာ ၾကည့္မိသည္ ။

 

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အစ္ကို …

 

ရပါတယ္ ညီရယ္ … အိမ္ကိုပဲ တန္းျပန္ေနာ္ … အစ္ကို ဖုန္းဆက္လိုက္မယ္ …

 

ဟုတ္ကဲ့ …

 

ကိုသုထက္ ထြက္သြားေတာ့ ေဇယံက ထြန္းေ၀ကို လက္လာဆြဲသည္ ။ ထြန္းေ၀ ေဇယံ့ကို မိုက္ၾကည့္ၾကည့္ပစ္လိုက္သည္ ။

 

မင္းေတာ္ေတာ္ ရွုပ္တဲ့ေကာင္ပဲ …

 

ငါ ဘာမွ မရွုပ္ဘူး ထြန္းေ၀ … မင္းသာ ဟိုဘဲၾကီးနဲ႕ ရွုပ္ခ်င္ေနတာ … သူ႕နာမည္က ဘယ္သူလဲ … မင္းနဲ႕ ဘာပတ္သတ္လဲ …

 

သူ႕နာမည္ သုထက္ေဇယ် … ငါ့ကို ခ်စ္ေရးဆိုထားတဲ့လူ …

 

မင္း သူ႕ကို ျပန္ခ်စ္မွာလား …

 

ဒါေတာ့ ငါ့ဆုံးျဖတ္ခြင့္ … လြတ္လပ္ခြင့္ပဲေလ …

 

ေဇယံက ထြန္းေ၀ ကားေပၚတက္ဖို႕ ကားတံခါး ဖြင့္ေပးသည္ ။ ထြန္းေ၀ ေဇယံ့ကို ႏွာေခါင္းရွုံ႕ျပလုိက္ျပီး ကားေပၚတက္လုိက္သည္ ။

 

မင္း သူ႕ကို ျပန္မခ်စ္ရဘူး …

 

အိုး … မဆိုင္လိုက္တာ … ငါ ဘယ္လို ဆုံးျဖတ္ဆုံးျဖတ္ မင္းစြက္ဖက္ခြင့္ မရွိပါဘူး …

 

ရွိတာေပါ့ … ငါက မင္းရဲ႕ခ်စ္သူျဖစ္ေတာ့မွာေလ …

 

ပိုင္လွခ်ည္လားကြ … အခုမွ ၾကိဳးစားဆဲ ရွိေသးတာကို … မင္းလိုပဲ ကိုသုထက္မွာလည္း ၾကိဳးစားခြင့္ ရွိတယ္ေလ …

 

အိုေက … ဒါဆို ငါ့ကို သူနဲ႕ ေအးေအးေဆးေဆး ေပးေတြ႕ … ငါ သူနဲ႕ တရား၀င္ ျပိဳင္ခ်င္တယ္ …

 

ေသခ်ာလွခ်ည္လား … ေဇယံရဲ႕ …

 

ေသခ်ာတာ ဟိုဘက္ေတာင္ လြန္ေသး …

 

ေဇယံက ေလကေလး တခၽြန္ခၽြန္ႏွင့္ ရွိေနေလသည္ ။ ထြန္းေ၀ ေဇယံ့ကို မၾကည္ၾကည့္ ၾကည့္ေပးလုိက္သည္ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဇယံ၏ ဂရုတစိုက္ ရွိေပးမွုကိုေတာ့ ထြန္းေ၀ သာယာမိျပန္ပါသည္ ။

 

မနက္စာ မစားဘူးဆိုကာမွ အတင္း မနက္စာေကၽြးလိုက္ေသးသည္ ။ မနက္စာစားေတာ့လည္း ထမင္းေၾကာ္ထဲတြင္ပါေသာ ၾကက္ေၾကာ္ကို အရိုးေသေသခ်ာခ်ာ ႏႊင္ေပးေနေသးသည္ ။ သည္လိုမ်ဳိးေလးေတြက်ေတာ့လည္း ထြန္းေ၀ ျပံဳးတုံးတုံး ျဖစ္မိရျပန္ေသးေလသည္ ။

 

(၈)

 

ညီ … အားတဲ့တစ္ရက္ အစ္ကို႕အိမ္ လိုက္လည္မလားဟင္ …

 

ကိုသုထက္က ရုတ္တရက္ေမးလာေတာ့ ထြန္းေ၀ ဘာေျဖရမွန္းမသိ ျဖစ္သြားမိသည္ ။ ကိုသုထက္ႏွင့္ သိသည္ပင္ သိပ္မၾကာေသးေသာေၾကာင့္ သူ႕အိမ္လိုက္လည္ဖို႕ကိုေတာ့ မခ်င့္ရဲေသး ။

 

ေကာင္းပါ့မလား ကိုသုထက္ရယ္ … ကၽြန္ေတာ္ လိုက္မလည္ခ်င္ေသးဘူး …

 

ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ညီရယ္ … အဓိကကေတာ့ အစ္ကို႕အေမနဲ႕ ေပးေတြ႕ေစခ်င္တာ …

 

ဗ်ာ … အစ္ကို႕အေမနဲ႕ ေပးေတြ႕မယ္ … ဟုတ္လား … ကၽြန္ေတာ္တို႕က ခ်စ္သူေတြမွ မဟုတ္ေသးတာ … လိုက္ေတြ႕ဖို႕ လိုမယ္ မထင္ေသးပါဘူး …

 

လိုက္ေတြ႕ဖို႕ေတာ့ လိုလိမ့္မယ္ ညီေလး … အေမက ညီေလးကို သေဘာက်ဖို႕လိုတယ္ေလ …

 

အမ္ … အဲ့ဒါက ဘာသေဘာာၾကီးလဲ …

 

အစ္ကိုက သည္အသက္အရြယ္အထိ အေမ မ်က္ႏွာပ်က္ေအာင္ တစ္ခ်က္ေတာင္ လုပ္ဖူးတာ မဟုတ္ဘူး … အေမနဲ႕ ညီေလးနဲ႕ ေတြ႕ၾကည့္ျပီး အေမ သေဘာက်ရင္ ျပီးျပီပဲ … အစ္ကိုတို႕ တစ္ဘ၀ လက္တြဲလို႕ရျပီ …

 

ဒါျဖင့္ရင္ ကၽြန္ေတာ္က ကိုသုထက္ အေမနဲ႕ အဆင္ေျပေအာင္ မေနႏိုင္ဘူး ဆိုရင္ေကာ …

 

ထြန္းေ၀ သည္စကားေျပာျပီး ကိုသုထက္ကို အကဲခတ္လိုက္ေတာ့ သူ႕မ်က္ႏွာ ပ်က္သြားေလသည္ ။ ျပီးေတာ့ ပ်ာပ်ာသလဲလဲ ေတာင္းပန္ေလသည္ ။

 

ဟာ … အစ္ကို ေတာင္းပန္ပါတယ္ညီရာ … အဲ့လိုေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႕ … အေမ့ကိုေတာ့ အစ္ကို ငယ္ငယ္ထဲက ေၾကာက္လည္းေၾကာက္တယ္ … ခ်စ္လည္းခ်စ္တယ္ …

 

ေမေမရဲ႕ ေဘဘီေလးနဲ႕ လာေတြ႕ေနပါလားဟု ထြန္းေ၀ေတြးလိုက္မိသည္ ။ ဒါျဖင့္ရင္ ကိုသုထက္တြင္ ကိုယ္ပိုင္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ဆိုတာေရာ ရွိလာပါ့မလား ။ ဒါေပမယ့္ အေမကို သားက ခ်စ္သည္ဆိုသည္ကလည္း သဘာ၀က်သည္ ၊ ျဖစ္သင့္ပါသည္ဟု ထြန္းေ၀ လက္ခံလိုက္ရသည္ ။

 

အိုေကေလ … ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ၾကည့္ပါ့မယ္ … ကိုသုထက္အိမ္မွာ ထမင္းလိုက္စားေသးတာေပါ့ …

 

တကယ့္တကယ္ သြားဖို႕ အိမ္ကို လာေခၚေတာ့ ထြန္းေ၀ အံ့ၾသသြားမိရသည္ ။ ကားထဲတြင္ အ၀တ္အစားေတြ ၊ အစားအေသာက္ေတြ ၊ အိမ္သုံးကုန္ ပစၥည္းေတြက အျပည့္ ။

 

ကိုသုထက္ … ဒါေတြ ဘာလုပ္ဖို႕လဲ …

 

ေမေမ့ကို ညီက လက္ေဆာင္ေပးတယ္ဆိုျပီး ေပးရမွာေလ …

 

အာ … အဲ့ဒါေတြကို လိမ္ျပီးေပးရမွာလား … မေပးခ်င္ပါဘူး …

 

ခက္တယ္ ညီရာ … ေမေမက အိမ္ကို ဧည့္သည္လာရင္ သည္လို လက္ေဆာင္ေပးရင္ ပိုၾကိဳက္တတ္တယ္ … လူၾကီးေတြက သည္လိုပဲေလ … ညီရဲ႕ …

 

ကၽြန္ေတာ္ ငါးပါးသီလ ေစာင့္ထားတယ္ ကိုသုထက္ … လူၾကီးကို မလိမ္ခ်င္ဘူး … သည္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ကိုသုထက္ အေမအတြက္ ေကာ္ဖီအထုပ္ၾကီးတစ္ထုပ္နဲ႕ ခရက္ကာ တစ္ထုပ္ ၀ယ္လာတယ္ … ဒါပဲေပးလိုက္မယ္ …

 

ကိုသုထက္က ခက္တယ္ ဟုေျပာျပီး ေခါင္းသာ တြင္တြင္ ကုပ္ေနေလသည္ ။ ထြန္းေ၀ကလည္း လုံး၀ အေလွ်ာ့မေပး ။ အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ ကိုသုထက္က ကားေပၚက ပစၥည္းေတြ ခ်ျပီး သူ႕အေမကို ေလာကြတ္လုပ္ေတာ့သည္ ။

 

ေမေမ … ဒါက ေမေမ့အတြက္ သားသူငယ္ခ်င္းက လက္ေဆာင္ေတြ ယူလာတာေလ …

 

ကိုသုထက္ အေမဆိုသူကို ထြန္းေ၀ အကဲခတ္လိုက္သည္ ။ ေတာ္ေတာ္ေလး ၾသဇာအာဏာ ေပးတတ္သည့္ ပုံစံမ်ဳိးရွိမွန္း ထြန္းေ၀ အကဲခတ္မိသည္ ။ ထြန္းေ၀ကိုလည္း ကိုသုထက္အေမက ေျခဆုံးေခါင္းဆုံးၾကည့္ကာ အကဲခတ္ေနေလသည္ ။

 

အန္တီ … သည္ေကာ္ဖီထုပ္နဲ႕ မုန္႕ထုပ္ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ၀ယ္လာတာပါ … က်န္တာေတြက ကိုသုထက္က အန္တီ့အတြက္ တကူးတက ၀ယ္ေပးထားရွာတာပါ …

 

ထြန္းေ၀ အမွန္အတိုင္းေျပာခ်လိုက္ေတာ့ ကိုသုထက္ေရာ သူ႕အေမပါ မ်က္ႏွာပ်က္သြားၾကသည္ ။ ထြန္းေ၀က စကားကို အဆင္ေခ်ာေအာင္ ျပန္ေျပာရသည္ ။

 

ထမင္းစားဖိတ္တဲ့အတြက္ အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္ အန္တီ …

 

မလိုပါဘူးကြယ္ … အန္တီတို႕က သဒၶါရွိပါတယ္ သားရဲ႕ … ကိုမသိတဲ့ လူဆိုရင္ေတာင္ အဲ့လူက ငတ္ေနရင္ ေကၽြးေမြးျပီး ကုသိုလ္ယူၾကတာ အန္တီတို႕ျမန္မာေတြရဲ႕ ဓေလ့မဟုတ္လား …

 

ကိုသုထက္ အေမ ေျပာေနေသာ စကားေတြက ထြန္းေ၀ကို ဦးတည္ခ်က္ရွိရွိ ေျပာေနသလိုလို ။ ထြန္းေ၀ ဘာမွေတာ့ ျပန္ေျပာမေနေတာ့ ။ ကိုသုထက္ အေမက စကားေျပာ တင္တင္စီးစီး ရွိလွသည္ဟုလည္း ခံစားမိရသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ ကိုသုထက္ကို ေရြးမည္ဆိုလွ်င္ သည္အခ်က္ၾကီးကို အဓိက ထည့္သြင္း စဥ္းစားရေတာ့မည္ဟု တြက္ မိလိုက္သည္ ။

 

ထိုေန႕က ထမင္း၀ိုင္းသည္ ေျခာက္ေျခာက္ကပ္ကပ္ႏိုင္လွေလသည္ ။ ကိုသုထက္ကေတာ့ ထြန္းေ၀ႏွင့္ သူ႕အေမကို စကားေတြ ေျပာျပီး ရင္းႏွီးသြားေအာင္ ဆက္ေပးေနေလသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ကိုယ္တိုင္လည္း အလိုက္သင့္ လိုက္ေျပာခဲ့သည္ ။ သို႕ေသာ္ ကုိသုထက္ အေမကိုယ္တိုင္က စကားကို လိုလိုလားလားျပန္မေျပာခဲ့ေပ ။ တစ္ခါဆိုလွ်င္ ကိုသုထက္ကိုပင္ လွမ္းဟန္႕လိုက္ေသးသည္ ။

 

သား … ထမင္းစားတာ စကားေတြ အရမ္းမေျပာရဘူးေလ … ထမင္းစားရင္း စကားေျပာရင္ ဆင္းရဲတတ္တယ္ကြဲ႕ …

 

ထြန္းေ၀ ေခါင္းကိုသာ ေလးေလးပင္ပင္ ခါလုိက္မိေတာ့သည္ ။

 

(၉)

 

ထြန္းေ၀ ေဇယံ့ကားေပၚကို တက္လုိက္ေတာ့ ေဇယံက ထြန္းေ၀ကို ျပံဳးၾကည့္သည္ ။ ထြန္းေ၀ မလုံမလဲျဖစ္သြားမိသည္ ။

 

ဘာျဖစ္လို႕လဲ … ငါ့ကိုယ္မွာ ဘာေပေနလို႕လဲ …

 

မဟုတ္ပါဘူး … ငါ့ခ်စ္သူေလးက အရမ္းေခ်ာေနလို႕ပါ …

 

အံမာ … မင္း ခ်စ္သူ ဘယ္တုန္းကမ်ား ျဖစ္သြားရတာတုန္း …

 

သည္ေန႕ျဖစ္ေတာ့မွာေလ … အခုပဲ ဘုရားတူတူ တက္ၾကေတာ့မယ့္ဟာကို …

 

ဟားဟား … လာလာခ်ည္ေသး … ဘုရားတူတူ တက္တိုင္းသာ ခ်စ္သူျဖစ္ေၾကးဆို ငါ အစတည္းက ကိုသုထက္နဲ႕ ခ်စ္သူ ျဖစ္ေနျပီေပါ့ …

 

ေတာ္စမ္းပါ … သူ႕နာမည္ၾကီး မေျပာနဲ႕ … မၾကားခ်င္ဘူး …

 

ဘုရားေပၚတက္ၾကေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း ထြန္းေ၀က စေနေထာင့္တြင္ ပန္းကပ္ ေရသပၸါယ္သည္ ။ ေဇယံက ထြန္းေ၀ကို အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ႏွင့္ ေက်နပ္ေနေလသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ သည္တစ္ေလာ ကိုသုထက္ကို ေရွာင္ေနလိုုက္သည္ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုသုထက္ႏွင့္ ပတ္သက္ရေတာ့မည္ဆိုလွ်င္ သူ႕မိသားစုႏွင့္လည္း မျဖစ္မေနကို ပတ္သတ္ရေတာ့မည္ ။ ထိုအခါမ်ဳိးတြင္ အဆင္မေျပျဖစ္ေတာ့မည္ကို ထြန္းေ၀ ၾကိဳသိေနသည္ ။

 

ထြန္းေ၀စိတ္က နည္းနည္း သူမ်ားထက္ပိုဆန္းသည္ ။ တစ္ခါတစ္ခါ လက္မကိုင္ပါဘဲႏွင့္ ၾကိဳသိေနေသာ အရာမ်ဳိး ရွိေနတတ္သည္ ။ ကိုသုထက္တို႕ မိသားစုထဲ၀င္လွ်င္ အဆင္မေျပျဖစ္လိမ့္မည္ကို ထြန္းေ၀၏ မသိစိတ္က ၾကိဳသိကာ သတိေပးေနေလသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … ဘုရားေပၚမွာသာ မင္းဆီက အေျဖကို ငါ ရခဲ့မယ္ဆိုရင္ အတိုင္းထက္အလြန္ကို ၀မ္းသာမိမွာ … သိလား …

 

ငါလည္း မင္းငါ့ကို ဘုရားေပၚမွာ သည္လို အခ်စ္ကိစၥေတြ လာမေျပာရင္ အတိုင္းထက္အလြန္ ၀မ္းသာမိမွာပဲ … သိလား …

 

ဟာကြာ … မင္းကလည္း … ေအးပါ … ဟုတ္ပါျပီေလ … ငါ အခုေတာ့ မေျပာေတာ့ဘူး …

 

ဘုရားေပၚက ဆင္းျပီးေတာ့ ေဇယံႏွင့္ မနက္စာ လုိက္စားၾကသည္ ။ မနက္စာစားျပီးသြားေတာ့ ေဇယံက ထြန္းေ၀ႏွင့္အတူ ကားေလွ်ာက္ေမာင္းခ်င္သည္ဟု ဆိုလာသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … ငါတို႕ ဒါျပီးရင္ ကားေလွ်ာက္ေမာင္းၾကရေအာင္ …

 

အင္းေလ … ငါ သည္ေန႕ေတာ့ အားပါတယ္ … ရတယ္ေလ … ေမာင္းေပါ့ …

 

ေဇယံ ေမာင္းသြားေသာ ေနရာေတြက နည္းနည္းေတာ့ ေခ်ာင္က်သည္ ။ ထြန္းေ၀စိတ္ထဲတြင္ တစ္ခုခု ျဖစ္ေတာ့မည္ကို ၾကိဳသိေနသလိုလို ျဖစ္လာသည္ ။

 

ေဇယံ … မင္း ဘယ္ေတြ ေမာင္းေနတာလဲ …

 

ထြန္းေ၀ ေမးေတာ့ ေဇယံက ကားကို ရပ္ပစ္လိုက္သည္ ။ ျပီးေတာ့ ေဇယံက ထြန္းေ၀ဘက္လွည့္ျပီး ထြန္းေ၀ကို အတင္းဖက္ကာ ႏွုတ္ခမ္းကို နမ္းေလေတာ့သည္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … ဘာလုပ္တာလဲ … လႊတ္စမ္း … ေဇယံ … ငါ မၾကိဳက္ဘူးေနာ္ … အခုခ်က္ခ်င္းလႊတ္ …

 

ထြန္းေ၀ ေအာ္လည္းေအာ္ တြန္းလည္းတြန္းပစ္လုိက္သည္ ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေဇယံ၏ လက္ကို ကိုင္လိုက္မိေတာ့ သူ႕စိတ္ထဲက စကားေတြကို ထြန္းေ၀ သိလိုက္ရသည္ ။

 

မင္းကိုငါ က်ိန္းေသေပါက္ ပိုင္ဆိုင္ရမယ္တဲ့ ။ ထြန္းေ၀ ေဇယံ့ စိတ္ဓါတ္ကို မုန္းတီးသြားမိသည္ ။ တစ္ဖက္လူကို အဲ့လိုအနမ္းမ်ဳိးနဲ႕ သိမ္းသြင္းရုံနဲ႕ သူ႕ဘက္ကို အေသအခ်ာ ပါလာရမတဲ့လား ။ ျပီးေတာ့ အဓမၼ နမ္းေသာ အနမ္း ။

 

ေဇယံ … မင္းကိုငါ သည့္ထက္ မုန္းမသြားခင္ ငါ့ကို အိမ္ျပန္ပို႕ပါ …

 

ေဆာရီး … ထြန္းေ၀ … ငါ မွားသြားတယ္ … ငါ … ငါ …

 

ေတာ္ျပီ … မင္း ဘာတစ္ခြန္းမွ မေျပာနဲ႕ေတာ့ …

 

ထြန္းေ၀ အံကိုသာ ၾကိတ္ထားလိုက္မိသည္ ။ ေဇယံတစ္ေယာက္ သူ႕လုပ္ရပ္မဟန္မွန္း သူ႕ဘာသာ ရိပ္မိသြားေလသည္ ။ ထြန္းေ၀ ေဇယံ့လုပ္ရပ္ကို လုံး၀ လက္မခံႏိုင္ပါေပ ။

 

(၁၀)

 

ထြန္းေ၀ သည္ရက္ပိုင္း ႏွစ္ေယာက္စလုံးကို ခဏေလာက္ အဆက္အသြယ္ ျဖတ္ထားလိုက္သည္ ။ မနက္ပိုင္း ေဇယံလာေခၚလည္း သူ႕ကားကို လုိက္မစီးေတာ့ ။ ကိုသုထက္ အိမ္လာလည္လွ်င္လည္း ကိုပိုင္ႏွင့္သာ စကားေျပာေစျပီး ထြန္းေ၀ လုံး၀ ထြက္မေတြ႕ေတာ့ ။

 

အဆက္အသြယ္ ျဖတ္ထားေတာ့မွ ပိုဆိုးလာသည္ ။ တစ္ေန႕ အိမ္ကို ကိုသုထက္ လာလည္သည္ ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ကိုပိုင္လည္း ရွိမေန ။ ထြန္းေ၀ တံခါးေတာ့ ဖြင့္ေပးလိုက္သည္ ။

 

ကိုပိုင္ အျပင္သြားတယ္ … ခဏေန ျပန္လာမွာပါ …

 

ဦးတို႕ ေဒၚေဒၚတို႕ေရာ …

 

ေဖေဖနဲ႕ ေမေမလည္း အျပင္သြားတယ္ … ထိုင္ေစာင့္ေနေလ … ကၽြန္ေတာ္ အခန္းထဲ ၀င္ေတာ့မယ္ …

 

ထြန္းေ၀ … ညီေလး … ခဏေနပါဦးကြာ … ဘာလို႕ အစ္ကို႕ကို ေရွာင္ေနတာလဲ …

 

ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ အဆင္မေျပႏိုင္ဘူးဆိုတာ သိေနလို႕ပါ … ေနာင္မွ ဆိုတာထက္ အခုထဲက စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားေတာ့ ပိုေကာင္းမလားလို႕ပါ …

 

အစ္ကိုေတာင္းပန္တယ္ကြာ … အဲ့လိုမလုပ္ပါနဲ႕ …

 

ကိုသုထက္ေတာင္းပန္ရေအာင္ ဘာအမွားမွ မလုပ္ထားဘဲကို …

 

ဒါေပမယ့္လည္း ကို႕အေမေၾကာင့္ ညီေလး စိတ္မသာမယာျဖစ္ရတယ္ မဟုတ္လား …

 

အဲ့ဒါေတာ့ အမွန္ပဲ … ဒါေပမယ့္လည္း အဲ့ဒါက ကိုသုထက္ရဲ႕ အမွားမဟုတ္သလို ကိုသုထက္ အေမရဲ႕ အမွားလည္း မဟုတ္ပါဘူး …

 

အစ္ကို႕ကို စိတ္ဆိုးေျပပါေတာ့ကြာ … အစ္ကို ညီေလးကို ကတိေပးပါ့မယ္ …

 

ကတိ … ဟုတ္လား … ဘာကတိလဲ …

 

ညီေလးကို အစ္ကို႕မိသားစုထဲကို အတင္းၾကီး ဆြဲမေခၚေတာ့ပါဘူးဆိုတဲ့ ကတိ …

 

ေသခ်ာလို႕လား …

 

ေသခ်ာပါတယ္ ညီရယ္ …

 

ထြန္းေ၀ နည္းနည္းေတာ့ စဥ္းစားသြားရသည္ ။ သည္လိုဆိုေတာ့လည္း ကိုသုထက္ကို ခြင့္လႊတ္သင့္သည္ဟု ေတြးမိသည္ ။ ထြန္းေ၀ ေခါင္းျပန္ညိတ္လိုက္ျပီး ေျပေအးလိုက္ေတာ့ ကိုသုထက္ ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္ေနပုံရေလသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ ကိုသုထက္နဲ႕ အရင္လို ျပန္ျပီး တြဲသြားတြဲလာ လုပ္ေနသည္ကို ေဇယံ သိသြားသည္ ။ ေဇယံသိသြားေလေတာ့ ျပႆနာက ထပ္ျဖစ္လာေတာ့သည္ ။ ထိုေန႕က ထြန္းေ၀ ေက်ာင္းအျပန္တြင္ ေဇယံက ထြန္းေ၀ အခန္းေရွ႕တြင္ ေစာင့္ေနခဲ့သည္ ။

 

ထြန္းေ၀ …

 

ထြန္းေ၀ လွည့္မၾကည့္ ။ ကိုယ့္ဘာသာ ဆက္ေလွ်ာက္သြားလိုက္သည္ ။ ေဇယံ အေနာက္က အတင္း ေျပးလိုက္လာသည္ ။

 

ငါေခၚေနတယ္ေလ …

 

မင္းလည္း ေခၚလို႕ရသလို ငါလည္း မထူးလို႕ရတာပဲေလ …

 

အာ … မညစ္ပါနဲ႕ကြာ … မင္း အခု ဟို သုထက္ဆိုတဲ့ ဘဲၾကီးနဲ႕ ၾကိဳက္ေနတာလား …

 

ေဟ့ေကာင္ … ငါတို႕က ရိုးရိုးသားသားပဲ သြားလာေနတာ … မင္း လာျပီး ငါ့ကို နာမည္မဖ်က္နဲ႕ …

 

ဟူး … ေတာ္ပါေသးရဲ႕ကြာ … ငါျဖင့္ စိတ္ပူသြားတာပဲ …

 

စိတ္ပူရေအာင္ ငါတို႕က ဘာပတ္သတ္လို႕လဲ … မင္းကိုငါ သိလို႕လား …

 

ထြန္းေ၀ကလည္းကြာ … စိတ္မဆိုးပါနဲ႕ေတာ့ … စိတ္ဆိုးေျပပါေတာ့ေနာ္ …

 

ငါ စိတ္ဆိုးတာမဟုတ္ဘူး … စိတ္နာတာ … အဲ့ေတာ့ ေျပဖို႕လည္း မရွိဘူး …

 

မင္းစိတ္ဆိုးမေျပရင္ အခုလာေနတဲ့ ကားအေရွ႕ကို ျဖတ္ေျပးျပမွာေနာ္ …

 

ေျပးေပါ့ … ငါ ဂရုမစိုက္ပါဘူး …

 

ထြန္းေ၀က ေဇယံ တကယ္ မေျပးရဲေလာက္ဘူး အထင္ႏွင့္ ေျပာလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ ။ ေဇယံကလည္း လည္သည္ ။ အရွိန္အနည္းဆုံးႏွင့္ လာေသာ ကားအေရွ႕ ေျပး၀င္သည္ ။ ေက်ာင္း၀င္းထဲတြင္မို႕ ကားတိုင္းကလည္း အရွိန္ေလွ်ာ့ေမာင္းၾကသည္ပါသည္ ။

 

တီ … တီ …

 

တစ္ဖက္ကားက လူက ဟြန္းတီးျပီး ထြက္ဆဲသည္ ။ ထိုကားက ဘရိတ္အုပ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ေဇယံတစ္ေယာက္ ဘာမွေတာ့မျဖစ္ ။

 

ေဟ့ေကာင္ … ေသခ်င္ေနတာလား … ခ်ီးမွပဲ …

 

ငါ့ဘာသာ လမ္းေပၚတက္တာ ဘာျဖစ္တုန္း … မင္းပိုင္တဲ့ လမ္းမို႕လို႕လား …

 

ကားေမာင္းသည့္လူကိုပင္ ေဇယံက ရန္ေတြ႕ေနေသးေသာေၾကာင့္ ထြန္းေ၀ အတင္း၀င္ဆြဲလိုက္ရေသးသည္ ။

 

ေဇယံ … လာစမ္းပါကြာ … ဘာလို႕ သူမ်ားကို ရန္သြားစတာလဲ …

 

သူက ငါ့အရင္လာဆဲတာေလ …

 

ဆဲမွာေပါ့ … မင္းက လမ္းေပၚတက္တာကိုး …

 

ဒါေတာ့ ငါ့ခ်စ္သူက စိတ္ေကာက္ေနေတာ့ သူယုံေအာင္ လုပ္ေပးရတာေပါ့ …

 

ေတာ္စမ္းပါကြာ … စကားတတ္တိုင္း လာေျပာေနတယ္ … ငါေတာ့ မယုံပါဘူး …

 

မယုံရင္ ေနာက္ကားတစ္စီး လာရင္ ငါ ထပ္အတိုက္ခံျပမယ္ …

 

ေတာ္ျပီ ေဇယံ … ထပ္မလုပ္နဲ႕ေတာ့ … ငါ အေလွ်ာ့ေပးတယ္ … ဟုတ္ျပီလား … ဒါေပမယ့္ မင္းလည္း ငါ့ကို ကတိတစ္ခုေပးရမယ္ …

 

မင္း စိတ္ဆိုးေျပမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာရင္ ငါ ကတိေပးတယ္ကြာ …

 

အိုေက … ဟုတ္ျပီ … ေနာက္ကို ငါ အလိုမတူဘဲနဲ႕ ဘယ္ေတာ့မွ ငါ့ကို အတင္း အဓမၼ ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္ရဘူး … ေပးႏိုင္လား …

 

ေပးႏိုင္တယ္ကြာ … ကတိ …

 

အိုေက … ဒါဆိုရင္ေတာ့ ငါမင္းကို စိတ္ဆိုးေျပဖို႕ စဥ္းစားရေသးတာေပါ့ …

 

ထြန္းေ၀ ျပံဳးျပီးေျပာေတာ့ ေဇယံက ထြန္းေ၀ကို ေပ်ာ္ျပီး ပုခုံးလွမ္းဖက္သည္ ။ ထြန္းေ၀က အခုပဲကတိဖ်က္ခ်င္ျပီလားဆိုသည့္ပုံျဖင့္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ လက္ကိုျပန္ရုပ္ရွာသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … သည္ညေနေတာ့ ငါ့ကားနဲ႕လိုက္ေနာ္ …

 

ထြန္းေ၀ ေခါင္းညိတ္လိုက္မိသည္ ။ ထြန္းေ၀ ေဇယံ့အေပၚတြင္ စိတ္ဆိုးလည္း ေျပခဲ့ေလျပီ ။

 

(၁၁)

 

ဒါက သုထက္ေဇယ်တဲ့ … ဒါက ေဇယံခတဲ့ …

 

ထြန္းေ၀ ႏွစ္ေယာက္သားကို တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ မိတ္ဆက္ေပးလိုက္သည္ ။ ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ကမၻာ့ရန္ဘက္ၾကီးေတြကို ၾကည့္ေနၾကေလသည္ ။

 

ငါ့သေဘာဆိုရင္ေတာ့ မင္းတို႕ကို မိတ္မဆက္ေပးခ်င္ဘူး … ဒါေပမယ့္ မင္းတို႕ ေတာင္းဆိုလြန္းလို႕သာ ငါ မိတ္ဆက္ေပးရတာ …

 

တကယ္လည္း ထြန္းေ၀ကို ႏွစ္ေယာက္စလုံးက ေတာင္းဆိုလာေသာေၾကာင့္သာ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို ထြန္းေ၀ မိတ္ဆက္ေပးရျခင္းျဖစ္သည္ ။

 

ေတြ႕ရတာ ၀မ္းမသာပါဘူး …

 

ေဇယံက ရြဲ႕ျပီးေျပာလိုက္သည္ ။ ကိုသုထက္ကလည္း ျငိမ္မခံ ။ ျပန္ေျပာပစ္သည္ ။

 

ငါက မင္းထက္ေတာင္ ပိုပါေသးတယ္ …

 

ငါမင္းနဲ႕ ကိုသုထက္ကို ရန္ျဖစ္ၾကဖို႕ဆိုျပီး ေတ့ေတ့ဆိုင္ဆိုင္ မိတ္ဆက္ေပးတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္ …

 

ထြန္းေ၀က သတိေပးလိုက္ရေသးသည္ ။ ဒါေတာင္ ႏွစ္ေယာက္သား ၾကည္ၾကေသးပုံမေပၚ ။

 

ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ ႏွစ္ေယာက္ထဲ သီးသန္႕ထပ္ေတြ႕ဖို႕ လိုလိမ့္မယ္ …

 

ထြန္းေ၀ အိမ္သာသြားခ်ိန္တြင္ ေဇယံက ကိုသုထက္ကို ေတာင္းဆိုလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္ ။

 

အိုေကေလ … ငါ့ဘက္ကေတာ့ အဆင္သင့္ပဲ …

 

ကိုသုထက္က မထီတရီျပံဳးလိုက္ေတာ့ ေဇယံက ႏွာေခါင္းရွဳံ႕လိုက္ေလသည္ ။

 

(၁၂)

 

သည္အတိုင္း ျပိဳင္ရတာ ပ်င္းဖို႕ေကာင္းတယ္လို႕ မထင္ဘူးလား …

 

ေဇယံက ေမးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ ။ အခု ေဇယံႏွင့္ သုထက္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ေတြ႕ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္ ။ ေဇယံက သုထက္ႏွင့္ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ေတြ႕ဖို႕ ခ်ိန္းလိုက္ၾကေသာေၾကာင့္ ႏွစ္ေယာက္သား ေကာ္ဖီဆိုင္တစ္ခုထဲတြင္ ေတြ႕ေနၾကျခင္းျဖစ္ေလသည္ ။

 

ပ်င္းတယ္ဆိုေတာ့ မင္းက ဘာလုပ္ခ်င္လို႕လဲ …

 

သုထက္က ေမးေတာ့ ေဇယံက ျပံဳးျပီးျပန္ေျဖသည္ ။

 

ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေလာင္းအစားတစ္ခု လုပ္ရေအာင္ …

 

အေလာင္းအစား … ဟုတ္လား …

 

အင္း … ဟုတ္တယ္ … ဘယ္လိုသေဘာရလဲ …

 

သုထက္ စဥ္းစားမိသည္ ။ သူတို႕ သည္လိုလုပ္တာ ထြန္းေ၀သိလွ်င္ လုံး၀ ၾကိဳက္လိမ့္မည္မဟုတ္ ။ ျပႆနာေတာ့ တက္ေတာ့မည္ကို သိသည္ ။ ထို႕ေၾကာင့္ သူ ျငင္းမွျဖစ္လိမ့္မည္ ။

 

ဟင့္အင္း … မလုပ္ခ်င္ဘူး … ထြန္းေ၀ၾကိဳက္မွာမဟုတ္ဘူး …

 

ကိုသုထက္က ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယုံၾကည္မွု မရွိဘူးေပါ့ေလ … ဟုတ္လား …

 

ဘာကြ … ငါက ဘာလို႕ ယုံၾကည္မွု မရွိရမွာလဲ …

 

ဟုတ္တယ္ေလ … ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ျပိဳင္ရင္ ရွုံးမယ္ဆိုတာ ၾကိဳသိလို႕ မေလာင္းရဲတာ မဟုတ္လား …

 

ေဇယံက ဇြတ္တရြတ္ေျပာလာေတာ့ သုထက္တစ္ေယာက္ မာနေတြ ေခါင္းေထာင္ထလာသည္ ။ သည္လို မေလာက္ေလး မေလာက္စားေကာင္ေလးကို ဘာလို႕ ေၾကာက္ရမွာလဲဟူေသာ အေတြးေတြ ၀င္လာသည္ ။

 

ငါက ဘာလို႕ ရွုံးရမွာလဲကြ …

 

ရွဳံးမွာ ေၾကာက္လို႕ မေလာင္းရဲတာ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ပါတယ္ေလ … ဒါျဖင့္လည္း အေလာင္းအစား မလုပ္ရုံေပါ့ …

 

ေဟ့ေကာင္ … ငါ သုထက္ေဇယ်ကြ … လုံး၀ မေၾကာက္တတ္ဘူး … စိန္ေခၚရင္ တိမ္ေပၚအထိ လုိက္ရဲတယ္ …

 

ဟားဟား … သည္လိုမွေပါ့ … အဲ့လို စိတ္ဓါတ္မ်ဳိးကို ၾကိဳက္တာ …

 

ဒါျဖင့္ေလာင္းေၾကးက ဘာလဲ … ေျပာ …

 

ခင္ဗ်ားရွုံးရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို … အင္း … ဟုတ္ျပီ … iPhone 6 တစ္လုံး ေပးရမယ္ … ကၽြန္ေတာ္ရွုံးရင္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီက ခင္ဗ်ား ဘာလိုခ်င္လဲေျပာ …

 

ဟုတ္ျပီ … မင္း ငါ့ကို ရိုးလက္ နာရီတစ္လုံး ေပးရမယ္ … ေဒၚလာတစ္ေထာင္တန္အထက္ေနာ္ …

 

ဟားဟား … သည္ေလာက္ကေတာ့ ပါးပါးေလးပါ …

 

ႏွစ္ေယာက္သား ေျပာျပီး တစ္ေယာက္လက္ကို တစ္ေယာက္ ဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္ ။ ဆုပ္ကိုင္ရင္းကမွ သုထက္က တစ္စုံတစ္ခုကို ေတြးမိဟန္ျဖင့္ ေတြးေတြးဆဆေျပာသည္ 

 

ငါတို႕ ေလာင္းတာေတာ့ ဟုတ္ပါျပီ … ထြန္းေ၀က သည္ေလာက္ပါးတာ … ငါတို႕ေလာင္းထားတာကို သိရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ …

 

ဒါေတာ့ ကိုသုထက္ ပူစရာ မလိုဘူး … ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ပဲ သည္ကိစၥကို သိတာ … ကၽြန္ေတာ္တို႕ မေျပာရင္ ထြန္းေ၀ သိစရာ မရွိဘူး …

 

အင္း … ဒါလည္း ဟုတ္တာပဲ …

 

ႏွစ္ေယာက္သား အေလာင္းအစားကို စလိုက္ၾကေတာ့သည္ ။

 

ထိုအခ်ိန္တြင္ သူတို႕ႏွင့္ အေ၀းတြင္ ရွိေနေသာ ထြန္းေ၀၏ စိတ္ထဲတြင္ တစ္မ်ဳိးၾကီးျဖစ္ေနေလသည္ ။ မိမိႏွင့္ ပတ္သတ္ျပီး တစ္စုံတစ္ေယာက္က မဟုတ္တာတစ္ခုခု လုပ္ထားလွ်င္ ထြန္းေ၀စိတ္ထဲတြင္ ထင့္ထင့္သြားတတ္သည္ ။ အခုလည္း ထိုသို႕ျဖစ္ေနသည္ ။ တစ္ခုခုေတာ့ လြဲေနျပီဟု ထြန္းေ၀ သိလုိက္ေလသည္ ။

 

(၁၃)

 

ထို႕ေနာက္တြင္ ေဇယံႏွင့္ သုထက္တို႕ ထြန္းေ၀ကို ခ်ဥ္းကပ္မွုေတြ သိသိသာသာ ပိုမိုလာၾကသည္ ။ ဒါကို ထြန္းေ၀ ကိုယ္တိုင္လည္း သတိထားမိသည္ ။ ႏွစ္ေယာက္စလုံးကလည္း ေရြးမည္ဆိုလွ်င္ ေရြးလို႕ရမည့္သူေတြ ။ ဘာမွ အျပစ္ဆိုစရာ မရွိဟုထင္သည္ ။

 

သည္တစ္ခါေတာ့ ထြန္းေ၀ ထိုႏွစ္ေယာက္၏ အက်င့္ဆိုးေလးေတြကို ရွာေဖြ ေဖာ္ထုတ္ျပီး ေရြးခ်ယ္ဖို႕ စဥ္းစားရျပန္သည္ ။

 

ထိုေန႕က ကိုသုထက္ႏွင့္ ေစ်း၀ယ္တူတူ ထြက္ၾကေသာေန႕ျဖစ္သည္ ။ ကိုသုထက္တစ္ေယာက္ ထိုေန႕က ထြန္းေ၀အတြက္ တစ္ေနကုန္ အခ်ိန္ေပးထားေသာေန႕ျဖစ္သည္ ။

 

ကိုသုထက္ … ဒါျပီးရင္ ညီတို႕ ရုပ္ရွင္ သြားၾကည့္ရေအာင္ေနာ္ …

 

အိုေက … ညီေလး သေဘာပါဗ်ာ …

 

ျပႆနာက အဲ့သည့္တြင္ စေတြ႕ေတာ့သည္ ။ ရုပ္ရွင္ရုံထဲတြင္ ထိုင္ေတာ့ ကိုသုထက္ေဘးတြင္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ လာထိုင္သည္ ။ ေကာင္ေလးက သားသားနားနား ေခ်ာေခ်ာေမာေမာထဲကပင္ ျဖစ္သည္ ။

 

ထိုေကာင္ေလး ေရာက္လာသည္ႏွင့္ ကိုသုထက္ မ်က္လုံးေတြ ဂနာမျငိမ္ေတာ့ ။ ေဘးတြင္ ထြန္းေ၀ တစ္ေယာက္လုံး ရွိေနရက္ႏွင့္ ထိုေကာင္ေလးကို ၾကည့္ၾကည့္ေနသည္ကို ထြန္းေ၀ မခံမရပ္ႏိုင္ ျဖစ္မိသည္ ။

 

သည္လိုကိစၥမ်ဳိးေတာ့ ထြန္းေ၀ ကိုသုထက္ကို လက္ပင္ကိုင္ၾကည့္စရာ မလိုေတာ့ ။ အေျဖက ရွင္းေနျပီ ျဖစ္သည္ ။ ထြန္းေ၀ စိတ္ထဲတြင္ မတင္မက် ျဖစ္ျခင္းၾကီးက စတင္လာသည္ ။

 

ကိုသုထက္ကို ၾကည့္ရသည္မွာ ထြန္းေ၀အလစ္ကို ေခ်ာင္းျပီး ေဘးက ေကာင္ေလးကို ၾကည့္ေနသည္ ၊ ထိုသို႕ၾကည့္ေနသည္ကိုလည္း ထြန္းေ၀ ရိပ္မိသြားမွာ စိုးရိမ္ေနသည္ ။

 

ေတာ္ျပီ ။ သည္လိုလူမ်ဳိးကို ခ်စ္သူအျဖစ္ ထားဖို႕ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ ။ ထြန္းေ၀ ထိုေနရာမွ ခ်က္ခ်င္း ထထြက္လာလိုက္သည္ ။ ထြန္းေ၀ ထထြက္လာေတာ့ ကိုသုထက္က အေနာက္က ကမန္းကတန္း လိုက္လာသည္ ။ သူ႕ပုံစံက ျပာျပာသလဲႏိုင္လြန္းလွေလသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … ဘာျဖစ္တာလဲ … ညီေလး … ရုပ္ရွင္ မၾကိဳက္လို႕လား…

 

ရုပ္ရွင္ မၾကိဳက္လို႕ မဟုတ္ဘူး … ကိုသုထက္ကို မၾကိဳက္လို႕ …

 

ဗ်ာ … ကိုက ဘာျဖစ္ေနလို႕လဲ ညီေလးရဲ႕ …

 

ေဘးနားက ေကာင္ေလးကို တစ္ခ်ိန္လုံး ၾကည့္ေနတာေလ …

 

ဘယ္ေဘးနားက ေကာင္ေလးလဲ …

 

ရုပ္ရွင္ရုံထဲကေလ … ေတာ္ေတာ့ … ဘာမွ လာျငင္းမေနနဲ႕ေတာ့ … ကၽြန္ေတာ္ ထပ္ျပီး အလွည့္စားမခံႏိုင္ေတာ့ဘူး … ျပန္ေတာ့မယ္ …

 

ထြန္းေ၀ လွည့္ထြက္မည္လုပ္ေတာ့ ကိုသုထက္က အားရပါးရရယ္ေတာ့သည္ ။

 

ဘာရယ္တာလဲ …

 

ဟားဟား … ညီေလး သ၀န္တိုတာကို ျမင္လိုက္ရလို႕ပါ …

 

ဘာကိုလဲ … ဘာမွ သ၀န္မတိုဘူး …

 

ဟားဟား … အဲ့ဒါ အစ္ကို႕သူငယ္ခ်င္းပါ … သူ႕ဘဲက စင္ကာပူမွာ …  မယုံရင္ ခဏေစာင့္ေနလိုက္ … သူဆင္းလာလိမ့္မယ္ … တမင္သက္သက္ ညီေလး အစ္ကို႕အေပၚမွာ ခ်စ္လား မခ်စ္လား သိခ်င္လို႕စမ္းလိုက္တာပါ …

 

ဟုတ္လည္းမဟုတ္ဘဲနဲ႕ …

 

ကဲ … မယုံေတာ့ သူဆင္းလာရင္ ေမးၾကည့္ကြာ …

 

တကယ္ပင္ ။ ကိုသုထက္ေျပာသည့္အတုိင္း ထိုေကာင္ေလးက ကိုသုထက္ တမင္ ဇာတ္လမ္းလုပ္ထားျခင္းသာ ျဖစ္ေနသည္ ။ သည္တစ္ခါေတာ့ သုထက္ ခံလိုက္ရျပီထင္သည္ ။ လက္မကိုင္ၾကည့္ဘဲနဲ႕ ဆုံးျဖတ္မိလိုက္တာ ေစာသြားျခင္းေၾကာင့္ တစ္ကြက္ခံလိုက္ရျခင္းျဖစ္သည္ ။

 

ကဲ … မျငင္းပါနဲ႕ေတာ့ဗ်ာ … ညီေလး အစ္ကို႕ကို ခ်စ္ေနတယ္ မဟုတ္လား …

 

ထြန္းေ၀ ဘာျပန္ေျဖရမည္မသိ ။ ေပ်ာ္သလိုလို ရွက္သလိုလိုလည္း ျဖစ္ေနမိသည္ ။

 

ေျဖေလညီေလး …

 

မသိဘူးဗ်ာ … မေျဖတတ္ေတာ့ဘူး …

 

ထြန္းေ၀ ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ ကိုသုထက္လက္ကို ဆုပ္ကိုင္လိုက္မိသည္ ။ ရုတ္တရက္ မထင္မွတ္ဘဲ ကိုင္မိလိုက္ျခင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း ထိုသုထက္ စိတ္ထဲက စကားေတြကို ထြန္းေ၀ ၾကားလိုက္ရသည္ ။

 

ရုတ္တရက္ ထြန္းေ၀ သူခံစားသိရွိလိုက္ရေသာ စကားေတြကို မယုံႏိုင္ ျဖစ္ေနမိသည္ ။ ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ ၾကက္ေသေသသြားမိေလသည္ ။

 

(၁၄)

 

ထြန္းေ၀ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ကိုသုထက္ႏွင့္အေၾကာင္းကို ျပန္စဥ္းစားေနမိသည္ ။ ကိုသုထက္ကို သူ တကယ္ပဲ သ၀န္တိုေနမိသလားကို သူမသိပါ ။ သူ႕စိတ္ ခံစားမွုတို႕ကို သူ႕ဘာသာ အံ့ၾသေနမိသည္ ။

 

ထိုႏွစ္ေယာက္ထဲမွ ဘယ္သူ႕ကို တကယ္ခ်စ္မွန္း သူ႕ကိုယ္သူလည္း မေသမခ်ာျဖစ္ေနမိသည္ ။ ေသခ်ာသည္တစ္ခုကေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လုံးေပၚတြင္ ေလ်ာ့လည္းမေလ်ာ့ ပိုလည္းမပို ။ သို႕ေသာ္ ႏွစ္ေယာက္လုံးကို ေရြးလို႕မရမွန္းေတာ့ ထြန္းေ၀ သိပါသည္ ။

 

သ၀န္တိုတယ္ဆိုတာ ဟုတ္ေရာဟုတ္ရဲ႕လားဟု သူ႕ကိုယ္သူ ျပန္ေမးမိသည္ ။ သည္အေျခအေနသည္ ထြန္းေ၀ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္အေပၚ ဆန္းစစ္ေနတုန္းပင္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သ၀န္တိုျခင္းဆိုသည္မွာ မျဖစ္တတ္ေသးဟု ထြန္းေ၀ ထင္မိသည္ ။

 

ဒါ ငါ သူ႕ကို ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ မဟုတ္ေလာက္ေသးပါဘူး … သူ႕ကို ဘ၀တစ္ခုလုံးအတြက္ ေရြးဖို႕ သင့္မသင့္ ဆုံးျဖတ္တဲ့ အဆင့္မ်ဳိးပဲ ရွိေသးတယ္ ထင္ပါရဲ႕ …

 

ထြန္းေ၀ သည္သို႕သာ ေတြးမိလိုက္သည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … ညီေလး … အစ္ကို ေက်ာင္းကို ေရာက္ေနတယ္ …

 

ကိုသုထက္ ဖုန္းဆက္ေသာေၾကာင့္ ထြန္းေ၀ ကန္တင္းကို ထြက္လာလိုက္မိသည္ ။ ကန္တင္းကိုထြန္းေ၀ ေရာက္ေတာ့ ထူးထူးဆန္းဆန္း ကိုသုထက္ကို ေဇယံႏွင့္ တူတူ တြဲေတြ႕လိုက္ရသည္ ။

 

ထိုသို႕ တြဲေတြ႕လိုက္ျခင္းသည္ အမွန္ေတာ့ အဆန္းသိပ္မဟုတ္လွ ။ ထြန္းေ၀ကိုယ္တုိင္ပင္္ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို မိတ္ဆက္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ ။ သို႕ေသာ္ အခု ထြန္းေ၀စိတ္ထဲတြင္ မတင္မက် တစ္မ်ဳိးၾကီး ျဖစ္ေနမိသည္မွာ ထူးဆန္းလွသည္ဟု ထြန္းေ၀ ေတြးမိသည္ ။

 

ႏွစ္ေယာက္သား ရယ္ရယ္ေမာေမာနဲ႕ ဘာေတြ ေျပာေနၾကတာတုန္း …

 

ေၾသာ္ … ညီေလး … သည္မွာေလ … ေဇယံက ေက်ာင္းရဲ႕ ဖရွက္ရွာ၀ဲကမ္းတုန္းက အေၾကာင္းေတြ ေျပာျပေနတာ …

 

ႏွစ္ေယာက္သား သည္လိုတည့္ေနတာ တစ္ခုခုေတာ့ ဆန္းေနသည္ဟု ထြန္းေ၀ သိသည္ ။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း စကားကို နည္းနည္းပါးပါး အစ္ေအာက္ ၾကည့္မိသည္ ။

 

အခုေတာ့လည္း ႏွစ္ေယာက္သား တကယ့္ကို သူငယ္ခ်င္းအရင္းေတြ က်လို႕ပါလား … ႏွစ္ေယာက္သားၾကားမွာ နားလည္မွု တစ္ခုခုေတာ့ ရွိေနျပီ ထင္တယ္ေနာ္ …

 

သည္စကားကို ၾကားေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လုံး မ်က္ႏွာေတြပ်က္ျပီး ျပာျပာသလဲလဲ ျငင္းၾကသည္ ။

 

မဟုတ္ဘူး ညီေလး … အစ္ကိုနဲ႕ ေဇယံ ဘာမွ မဟုတ္ဘူးေနာ္ … အစ္ကို ေဇယံ့ကို စိတ္လည္းမ၀င္စားဘူး … ညီေလး တစ္ေယာက္ထဲကိုပဲခ်စ္တာ …

 

ထြန္းေ၀ … ငါဆိုတဲ့ေကာင္ကလည္း တစ္ေယာက္ဆို တစ္ေယာက္ပဲေနာ္ … မင္း တစ္ေယာက္ကိုပဲခ်စ္တာ … ကိုသုထက္ကို စိတ္နဲ႕ေတာင္ မပစ္မွားဘူး …

 

မသိပါဘူးေလ … တစ္ခုခုေတာ့ ဆန္းေနသလားလို႕ပါ … ႏွစ္ေယာက္သား ၾကိဳက္ေနၾကတာ မဟုတ္ရင္ေတာ့ တျခား တစ္ခုခုေပါ့ …

 

ဘာတစ္ျခား တစ္ခုခုမွ မရွိဘူး …

 

ႏွစ္ေယာက္လုံး ျပိဳင္တူ ေျဖသည္ ။ ထြန္းေ၀ စဥ္းစားရျပီ ။ ထြန္းေ၀ ႏွစ္ေယာက္လုံးကို မ်က္ေမွာင္က်ံဳ႕ ႏွာေခါင္းတြံ႕ျပီး ၾကည့္လိုက္မိသည္ ။ ဆက္စပ္ စဥ္းစားစရာေတြ တစ္ခုျပီး တစ္ခု ျဖစ္လာျပီ မဟုတ္လား ။

 

ထိုေန႕က ကိုသုထက္ လာသည္မွာ ဘာအေၾကာင္း ေထြေထြ ထူးထူးမွ မရွိ ။ ထြန္းေ၀တို႕ ေက်ာင္းနားကို အလုပ္ကိစၥျဖင့္ လာရာမွ ထြန္းေ၀ကို သတိရေသာေၾကာင့္ဟု ဆိုသည္ ။ သည္လိုဆိုေတာ့လည္း ထြန္းေ၀ စိတ္ထဲ ၾကည္ႏူးသလိုလို ျဖစ္မိရျပန္သည္ ။

 

ထြန္းေ၀ … သည္တစ္ခါ စေနေန႕ ငါမင္းကို ဘုရား လုိက္ပို႕မယ္ေနာ္ …

 

ေဟ့ေကာင္ ေဇယံ … သည္တစ္ပတ္ ငါ လုိက္ပို႕မွာကြ …

 

ကိုသုထက္က ျပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္က လိုက္ပို႕ျပီးျပီေလ … သည္တစ္ပတ္ ကၽြန္ေတာ္ပဲ လုိက္ပို႕မွာ …

 

ေနာက္ဆုံးေတာ့ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ျငင္းခုံၾကရင္းမွ ေဇယံက လုိက္ပို႕ဖို႕ျဖစ္သြားသည္ ။ ထြန္းေ၀ သေဘာကေတာ့ ဘယ္သူမွ လုိက္မပို႕လည္း ျဖစ္သည္သာ ။ အရင္ကလည္း တစ္ေယာက္တည္း သြားေနၾကမဟုတ္လား ။

 

သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနပုံေတြကိုၾကည့္ျပီး ထြန္းေ၀ စဥ္းစားမိသည္ ။ သည္လိုပုံစံႏွင့္ လုပ္ေနျခင္းသည္ ႏွစ္ေယာက္လုံးအေပၚတြင္ ၾကိဳးရွည္ရွည္ႏွင့္ လွန္ထားရာ က်ေနသလိုျဖစ္ေနသည္ ။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုေတာ့ ျပတ္ျပတ္သားသား ေရြးခ်ယ္ဖို႕ လိုလာျပီဟု ထြန္းေ၀ ေတြးမိသည္ ။

 

(၁၅)

 

စေနေန႕ မနက္ ထြန္းေ၀ ေစာေစာ ႏိုးေနခဲ့သည္ ။ ေဇယံက ပုံမွန္ဆိုလွ်င္ မနက္ငါးနာရီခြဲေလာက္ဆို လာေခၚေနက်ျဖစ္ေသာ္လည္း ထိုေန႕က ေဇယံ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ ေရာက္မလာေပ ။ ထြန္းေ၀ ဖုန္းဆက္ၾကည့္ေတာ့လည္း ဖုန္းမကိုင္ ။

 

အစကေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲ ဘုရားသြားလိုက္မည္ စိတ္္ကူးေသာ္လည္း တျဖည္းျဖည္း စိတ္ပူသလိုၾကီး ျဖစ္လာသည္ ။ ေဇယံက ထြန္းေ၀ ဖုန္းဆက္လွ်င္ ဘယ္တုန္းကမွ မကိုင္ဘဲ ေနခဲ့သူမဟုတ္ ။

 

ဆယ္ခါေက်ာ္ေလာက္ ေခၚျပီးေသာ အခါတြင္မွ တစ္ဖက္က ဖုန္းကိုင္လုိက္သည္ ။ သို႕ေသာ္ ျပန္ထူးသံက ထြက္မလာ ။ ထြန္းေ၀ အခါခါ ေအာ္ေခၚမွ အသံတိုးတုိးေလး ထြက္လာသည္ ။

 

ဟဲလို … ေဇယံလား … ဟဲလို … ျပန္ေျဖဦးေလကြာ …

 

ထြန္း … ထြန္းေ၀ …

 

ေဇယံ မဟုတ္လား … ေဇယံ … မင္း အသံ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ …

 

ငါ … ငါ အခု ဗိုက္အရမ္းနာေနတယ္ … အူအတက္မ်ားလား မသိဘူး … ေသေတာ့မယ္ … ဗိုက္နာတာ …

 

ဟာ … အဲ့ဒါမွ ဒုကၡပဲ … မင္း ေဆးခန္းေတြ ဘာေတြ မသြားဘူးလား …

 

အခု အိမ္မွာ ငါတစ္ေယာက္ထဲ … အေဖတို႕အေမတို႕ ခရီးသြားၾကတယ္ …

 

ငါ … ငါလာခဲ့ေပးရမလား …

 

ထြန္းေ၀ ေတြးေတြးဆဆ ေမးလုိက္ရသည္ ။ ေဇယံတို႕အိမ္ကို တစ္ခါမွ ေရာက္ဖူးသည္လည္း မဟုတ္ ။ အတင္းၾကီး နန္႕နန္႕တက္ သြားခ်င္ေနသည့္ ပုံစံမ်ဳိးလည္း မျဖစ္ေစဖို႕ ဂရုစိုက္ရေသးသည္ ။

 

လာခဲ့ေစခ်င္တာေပါ့ ထြန္းေ၀ရယ္ … ငါ အခု ေအာင့္လြန္းလို႕ေသေတာ့မယ္ …

 

ကဲ … ဒါဆို မင္းလိပ္စာေပး … ငါ အခုခ်က္ခ်င္း လာခဲ့မယ္ …

 

လာေသာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံးတြင္ ထြန္းေ၀ စိတ္ေတြ လွုပ္ရွားေနခဲ့ေလသည္ ။ ေဇယံသာ တစ္ခုခု ျဖစ္သြားလွ်င္ ဟူေသာ အေတြးမ်ဳိးကို ေတြးမိျပီး ေနမထိ ထိုင္မထိလည္း ျဖစ္ေနမိသည္ ။

 

တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ေဇယံတို႕ေနသည္ဆိုေသာ လမ္းကို ေရာက္လာသည္ ။ လမ္းက အိမ္ၾကီး အိမ္ေကာင္းေတြခ်ည္းပဲ ျဖစ္သည္ ။ ေဇယံတို႕အိမ္ကို သိပ္မရွာလိုက္ရ ။ ျခံအေရွ႕တြင္ တကၠစီကို ရပ္ခိုင္းလိုက္ျပီး ထြန္းေ၀ ျခံေရွ႕ရပ္လိုက္သည္ ။

 

ကိုထြန္းေ၀ဆိုတာလား ခင္ဗ် …

 

သူပင္ ဘာမွ မေမးရေသး ။ ျခံေစာင့္ဦးေလးၾကီးက သူ႕ကို အရင္စေမးသည္ ။ ေမးသည့္ပုံကလည္း ရိုရိုက်ဳိးက်ဳိး ရွိလြန္းေနသလိုပင္ ။

 

ဟုတ္ပါတယ္ … ဒါ ေဇယံခတို႕အိမ္လားဗ် …

 

ဟုတ္ပါတယ္ခင္ဗ် … အစ္ကိုေလး အခန္းထဲမွာ ရွိေနပါတယ္ … ကိုထြန္းေ၀ကို ေစာင့္ေနပါတယ္ဗ် …

 

ထြန္းေ၀ စိတ္ရွုပ္ရွုပ္ႏွင့္ ျခံေစာင့္ဦးေလးၾကီး ေခၚရာေနာက္ကို လိုက္လာရသည္ ။ အိမ္၏ အေျခအေနကို အကဲခတ္ရသေလာက္ ေတာ္ေတာ္ေလး ျပည့္ျပည့္စုံစုံရွိပံုေပၚေလသည္ ။

 

သည္အခန္းပဲဗ် … အခန္းတံခါး ဖြင့္ျပီး ၀င္သြားလို႕ရပါတယ္ …

 

ဟုတ္ကဲ့ … ေက်းဇူးပါပဲ …

 

ထိုဦးေလးၾကီး ထြက္သြားေတာ့ ထြန္းေ၀ အခန္းတံခါးကို တြန္းဖြင့္၀င္လိုက္သည္ ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ပင္ ၀ုန္းကနဲ အသံကို ၾကားလိုက္ရသည္ ။ ျပီးေတာ့ ထြန္းေ၀ကို တစ္စုံတစ္ေယာက္က ဖက္လိုက္သည္ကို ထြန္းေ၀ သိလိုက္ေလသည္ ။

 

(၁၆)

 

ေဟ့ေကာင္ … ေဇယံ … လႊတ္စမ္း … ငါ့ကို သည္လို အတင္း မလုပ္နဲ႕ မၾကိဳက္ဘူးလို႕ ေျပာထားတယ္ေလ …

 

ထြန္းေ၀ ေအာ္လိုက္ေတာ့ ေဇယံက မ်က္ႏွာကို စပ္ျဖဲျဖဲလုပ္ျပီး ဖက္ထားသည့္ လက္ကို ျပန္လႊတ္ေလသည္ ။

 

ရုတ္တရက္ အရမ္းေပ်ာ္သြားလို႕ပါ ခ်စ္သူေလးရယ္ …

 

အံမာ … ဘာကိုေပ်ာ္ရမွာလဲ … ျပီးေတာ့ ဘယ္က ခ်စ္သူေလးလဲ …

 

သည္မွာေလ … ငါ့ခ်စ္သူေလး ထြန္းေ၀ … ငါ့ကို စိတ္ပူျပီး တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာကို တကၠစီနဲ႕ တကူးတက ေရာက္လာတာ … မဟုတ္ဘူးလား …

 

မင္းေျပာေတာ့ ဗိုက္နာေနတယ္ဆို … ဘယ္မွာလဲ … နာတယ္ဆိုတဲ့ဗိုက္ … ငါ တစ္ခါထဲ လက္သီးနဲ႕ ထိုးေပးမယ္ …

 

ဟဲဟဲ … မင္းစိတ္ကို သိခ်င္လို႕ စမ္းမိတာပါ ခ်စ္သူေလးရယ္ … အခုေတာ့ ငါ ေအာင္ျမင္ျပီ … ထြန္းေ၀က ငါ့ကို တကယ္ခ်စ္လို႕ တကယ္ စိတ္ပူတာေပါ့ … မဟုတ္ဘူးလား …

 

ေဟ့ေကာင္ … ဘာမွ လုိရာ ဆြဲေတြးမေနနဲ႕ … မင္းနဲ႕ ကိုသုထက္နဲ႕ ႏွစ္ေယာက္လုံး တူတူပဲ … ငါ့ကို လာျပီး စမ္းသပ္ေနၾကတယ္ …

 

အဲ့သည့္ ကိုသုထက္ ဆိုတာၾကီးကို သည္အခ်ိန္ေခါက္ထားလိုက္ပါကြာ … ေနာ္ … ငါ့ကို မင္း ခ်စ္တယ္ မဟုတ္လား …

 

ငါ မေျဖခ်င္ေသးဘူး … အတင္းအက်ပ္ မေမးပါနဲ႕ဆိုကြာ …

 

ဒါဆို မင္း အခု လာတာ ငါ့ကို စိတ္ပူလို႕ မဟုတ္ဘူးေပါ့ …

 

စိတ္ပူတာက စိတ္ပူတာသပ္သပ္ … ခ်စ္တာက ခ်စ္တာ သပ္သပ္ပဲေလ … ဆိုင္မွ မဆိုင္တာ …

 

ဒါေပမယ့္ မင္းငါ့ကို စိတ္ပူတယ္ဆိုတာ ျငင္းလို႕မရတဲ့ အမွန္တရားပဲေလ … မဟုတ္ဘူးလား …

 

ထြန္းေ၀ စိတ္ညစ္သြားမိသည္ ။ ႏွစ္ေယာက္စလုံး အပီေတြ ခ်ဳပ္ေနၾကပါလားဟုလည္း ေတြးမိသည္ ။ သည္ႏွစ္ေယာက္ကို ၾကာၾကာ အခ်ိန္ဆြဲထားလို႕ လုံး၀ မျဖစ္သည္ကို ထြန္းေ၀ ပိုပို သေဘာေပါက္လာမိသည္ ။

 

ကဲပါကြာ … မင္း ဘာမွ မျဖစ္ဘူးဆိုလည္း ေနေတာ့ … ငါလည္း ငါ့ဘာသာ ဘုရားသြားေတာ့မယ္ …

 

ငါ လုိက္ပို႕ေပးမွာေပါ့ ခ်စ္သူေလးရ …

 

ေတာ္ျပီ … မလိုဘူး … ငါ့ဘာသာ သြားမယ္ …

 

မသြားရပါဘူးကြာ … ငါ့ေနာက္ လုိက္ခဲ့ …

 

ေျပာေျပာဆိုဆုိႏွင့္ ေဇယံက ထြန္းေ၀ကို လက္ဆြဲျပီး ျခံထဲကို ဆင္းသည္ ။ ျခံထဲက ကားဆီကို ေခၚသြားသည္ ။ ျခံထဲကို သြားေသာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ ေဇယံက ထြန္းေ၀၏ လက္ကို ဆြဲထားသည္ ။

 

ထိုလမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံး ေဇယံ၏ စိတ္ထဲက အေတြးေတြကို ထြန္းေ၀ အကဲခတ္ ဖတ္လို႕ရခဲ့သည္ ။ ေဇယံ့အေတြးေတြက ၾကည္ႏူးဖြယ္ေလးေတြခ်ည္းျဖစ္သည္ ။

 

ရုတ္တရက္ ကားနားအေရာက္တြင္ ေဇယံ ေတြးလိုက္ေသာ အေတြးကို ထြန္းေ၀ ဖတ္မိလိုက္သည္ ။ ထိုအေတြးကို ခံစားမိေသာအခါတြင္ ထြန္းေ၀ ခံစားမိေသာ သူ႕စိတ္ႏွလုံးကိုပင္ သူ မယုံႏိုင္ေအာင္ ရွိမိရေလသည္ ။

 

မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးဟု ေတြးေနမိေသာ္လည္း ျပတ္ျပတ္သားသားၾကီး သိလုိက္ရေသာေၾကာင့္ မမွားႏိုင္ ။ ထိုအေတြးႏွင့္ ဟိုတစ္ရက္က ကိုသုထက္ဆီက ၾကားလိုက္ရေသာ စကားတို႕ကို ျပန္ အစ ေကာက္လုိက္ေသာအခါ ထြန္းေ၀ ေရးေတးေတး ရိပ္မိလာေလသည္ ။

 

ထိုအခါတြင္ ထြန္းေ၀ မဲ့ျပံဳး ျပံဳးလိုက္မိေလေတာ့သည္ ။

 

(၁၇)

 

သုံးေယာက္သား စိန္းလန္းစိုျပည္က စားေသာက္ဆိုင္တြင္ ထိုင္ေနၾကသည္ ။ ေလျပည္ကေလးက တိုက္ခတ္ေနေသာေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္ေလးက ပိုမိုလွပကာ ၾကည့္ေကာင္းေနေလသည္ ။

 

ညီေလး … အစ္ကိုတို႕ ႏွစ္ေယာက္လုံးကို တူတူ ခ်ိန္းတာ ဘာအေၾကာင္းရွိလို႕လဲ …

 

ဟုတ္တယ္ … ထြန္းေ၀ … ငါတို႕ကို တူတူ ခ်ိန္းျပီး သည္ကို ေခၚလိုက္တာ မင္း တစ္ခုခု ေျပာခ်င္လို႕ မဟုတ္လား …

 

ဟုတ္တယ္ … ငါ မင္းတို႕ႏွစ္ေယာက္ထဲက ဘယ္သူ႕ကို ေရြးခ်ယ္ရမလဲဆိုတာ ျပတ္ျပတ္သားသား ဆုံးျဖတ္ဖို႕ လိုလာျပီ ထင္လို႕ …

 

မင္း ငါ့ကိုပဲ ေရြးမယ္ဆိုတာ ငါ ယုံတယ္ ထြန္းေ၀ …

 

ေဇယံက ေလကေလး ခၽြန္ျပီး ခပ္ျပံဳးျပံဳးေျပာေလသည္ ။ ထိုသုထက္ကလည္း အားက်မခံ ။

 

အစ္ကို႕ကို သ၀န္တိုတတ္တဲ့ ညီေလးက ေပးမယ့္ အေျဖဆိုေတာ့ အစ္ကို ၀မ္းသာရမွာ ေသခ်ာပါတယ္ …

 

ထြန္းေ၀ ႏွစ္ေယာက္လုံးကို ျပံဳးျပီး ၾကည့္လိုက္သည္ ။ ဘာမွ မေျပာခင္ သူ တစ္ခုခုကို ေသခ်ာေအာင္ ေမးရဦးမည္ျဖစ္သည္ ။

 

ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ေယာက္လုံးကို ေမးစရာ တစ္ခုရွိတယ္ … ႏွစ္ေယာက္လုံး မွန္မွန္ ေျဖမွာလား …

 

ႏွစ္ေယာက္လုံးက မွန္မွန္ေျဖမည္ဟု ကတိခံၾကသည္ ။ ထိုအခါမွ ထြန္းေ၀လည္း သူ သိခ်င္သည္ကို ေမးျမန္းေတာ့သည္ 

 

ကိုသုထက္နဲ႕ ေဇယံ … ႏွစ္ေယာက္သား ကၽြန္ေတာ့္ကို လိမ္ထားတာမ်ား တစ္ခုခု ရွိေနသလား …

 

ႏွစ္ေယာက္လုံး၏ မ်က္ႏွာေတြကို ထြန္းေ၀ အကဲခတ္ေနမိသည္ ။ ႏွစ္ေယာက္လုံး မ်က္ႏွာေတြ ပ်က္ေနၾကသည္ ။ ထိုအခါတြင္မွ ထြန္းေ၀ ထပ္ျပီး နင္းေမးလုိက္သည္ ။

 

အမွန္အတိုင္းေျဖေနာ္ … ကၽြန္ေတာ္ အမွန္အတိုင္းပဲ သိခ်င္တယ္ …

 

ရွိ … ရွိ …

 

ကိုသုထက္က စေျဖမည္ အလုပ္တြင္ ေဇယံက ကိုသုထက္၏ ေျခေထာက္ကို ေအာက္မွေနျပီး ထြန္းေ၀မျမင္ေအာင္ လွမ္းနင္းလုိက္သည္ ။ ျပီးေတာ့ ေဇယံက အေပၚက အုပ္ျပီး ေျဖလိုက္သည္ ။

 

မရွိပါဘူး … လုံး၀ မရွိပါဘူးကြာ …

 

ေသခ်ာတယ္ေနာ္ … ေနာက္မွ ငါသိရရင္ ငါ ခြင့္လႊတ္မွာ မဟုတ္ဘူးေနာ္ …

 

ေသခ်ာပါတယ္ကြာ … လုံး၀ ေသခ်ာတယ္ …

 

ေကာင္းျပီေလ … ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႕ကို ဘယ္သူသိသလဲ …

 

သိတယ္ … ေနာက္လ ကိုးရက္ေန႕ …

 

ႏွစ္ေယာက္လုံး မွန္ေအာင္ေျဖႏိုင္သည္ ။ အခုပဲ လကုန္ဆိုေတာ့ ေနာက္လကိုးရက္ေန႕ေရာက္ဖို႕ ကိုးရက္သာ လိုေတာ့သည္ မဟုတ္လား ။

 

ကၽြန္ေတာ့္ ေမြးေန႕မွာ ႏွစ္ေယာက္လုံးကို အေျဖေပးမယ္ …

 

ႏွစ္ေယာက္လုံး စိတ္လွုပ္ရွားေနပုံေပၚေနသည္ ။ ထြန္းေ၀ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို စိတ္ပ်က္စြာ ၾကည့္လိုက္မိသည္ ။ ေယာက်္ားေတြျဖစ္ျပီး အမွန္ကို ၀န္မခံရဲတဲ့လူေတြ ။

 

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေျဖေပးမယ္လို႕ေတာ့ ထြန္းေ၀ ကတိခံလာမိခဲ့ျပီ ။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ တစ္ေယာက္ခ်င္းဆီကို ဖုန္းစဆက္ေတာ့သည္ ။

 

ဟဲလို … ကိုသုထက္လား …

 

ဟုတ္တယ္ … ညီေလး … ထူးထူးဆန္းဆန္း ဖုန္းေတြဘာေတြ စဆက္ေနပါလား …

 

ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႕အတြက္ ဘာလက္ေဆာင္ ေပးမွာလဲ … ေျပာေလ …

 

ညီေလး ဘာလိုခ်င္လဲ … လိုတာ ရေစမယ္ … ဟုတ္ျပီလား …

 

ညီ့ဖုန္းက သိပ္ျပီး အလုပ္ေကာင္းေကာင္းမလုပ္ေတာ့ဘူး … အခု အိုင္ဖုန္းကလည္း iPhone6 ထြက္တယ္ဆိုေတာ့ iPhone 6 ေလး တစ္လုံးေလာက္ လိုခ်င္ေနတာ …

 

အိုင္ … အိုင္ဖုန္း … ဟုတ္လား …

 

ဘာလဲ … ေစ်းၾကီးလို႕ မေပးခ်င္တာလား … ဟုတ္လား …

 

မဟုတ္ပါဘူး … ရေစရမွာေပါ့ … စိတ္ခ်ပါညီေလးရာ …

 

ေၾသာ္ … ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ အိုင္ဖုန္း လိုခ်င္တယ္ဆိုတာ ေဇယံ မသိေစနဲ႕ေနာ္ … ကိုသုထက္ကို မ်က္ႏွာသာေပးခ်င္လို႕သာ သည္လိုမ်ဳိး ဘာလိုခ်င္တယ္ဆိုတာ ေျပာျပရတာ …

 

ထြန္းေ၀ တစ္ခါတည္း ပိတ္ပစ္လုိက္သည္ ။ ျပီးေတာ့ ေဇယံ့ဆီကိုလည္း ဖုန္းဆက္လိုုက္သည္ ။ ေဇယံႏွင့္ ဖုန္းေျပာေတာ့လည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္းပင္ ။

 

ငါ့နာရီက သိပ္ အခ်ိန္ မမွန္ေတာ့လို႕ကြာ … နာရီေလး တစ္လုံးေလာက္ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ရရင္ ေကာင္းမွာပဲ …

 

နာ…နာရီ … ဟုတ္လား …

 

အင္း … ရိုးလက္ နာရီေလးဆိုပိုေကာင္းမယ္ … ေဒၚလာတစ္ေထာင္ အထက္မွ ျဖစ္မွာေနာ္ … ျပီးေတာ့ ကိုသုထက္ သည္ကိစၥကို မသိေစနဲ႕ေနာ္ ေဇယံ …

 

ႏွစ္ေယာက္စလုံးကို ဖုန္းဆက္အျပီးတြင္ေတာ့ ထြန္းေ၀တစ္ေယာက္ သူ႕လုပ္ရပ္ကိုသူ ေက်နပ္ေနမိေလသည္ ။

 

(၁၈)

 

သည္ေန႕က ထြန္းေ၀ ေမြးေန႕ ။ မနက္မိုးလင္းကတည္းက မိသားစုႏွင့္အတူ ဘုရားသြားခဲ့သည္ ။ ကုသိုလ္ေတြ လုပ္ခဲ့သည္ ။ ငါးပါးသီလတည္ခဲ့သည္ ။

 

ထြန္းေ၀က ကိုယ္တုိင္လည္း မလိမ္သလို မိမိကို သူမ်ား လိမ္သည္ကိုလည္း မၾကိဳက္တတ္ ။ ကိုယ္တုိင္လည္း သူမ်ားကို အသုံးမခ်တတ္သလို သူမ်ားက မိမိကို အသုံးခ်မည္ကိုလည္း လုံး၀မၾကိဳက္ ။

 

အခုေတာ့ ထိုသို႕ေသာ ထြန္းေ၀ကိုမွ လိမ္ကာ အသုံးခ်သည္ကို ထြန္းေ၀ ခံလိုက္ရသည္ ။ ရင္ထဲတြင္လည္း တႏုံ႕ႏုံ႕ႏွင့္ စဥ္းစားေလ ေဒါသထြက္ေလျဖစ္ရသည္ ။

 

ခ်ိန္းထားေသာ ေနရာသို႕ ထြန္းေ၀ ဆယ့္ငါးမိနစ္ ေနာက္က်ျပီးမွ သြားလိုက္သည္ ။ ႏွစ္ေယာက္လုံး ထြန္းေ၀ကို တေမွ်ာ္ေမွ်ာ္ ျဖစ္ေနၾကျပီ ။

 

ေဆာရီး … ကားပိတ္လို႕ နည္းနည္း ေနာက္က်သြားတယ္ …

 

ႏွစ္ေယာက္လုံး မ်က္ႏွာတြင္ စိတ္လွုပ္ရွားမွုေတြ ေပၚေနၾကသည္ ။ ပထမဆုံး ကိုသုထက္က စကားစေလသည္ ။

 

ညီေလး … အစ္ကိုညီေလးကို ၀န္ခံစရာရွိတယ္ …

 

ဟုတ္တယ္ … ထြန္းေ၀ … ငါလည္း မင္းကို ၀န္ခံစရာရွိတယ္ …

 

၀န္ခံတာေတြ ေနာက္မွ ထားပါေလ … အခု ကၽြန္ေတာ္ လိုခ်င္တဲ့ လက္ေဆာင္ေတြ ပါလာတယ္ မဟုတ္လား …

 

ႏွစ္ေယာက္လုံး တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာကို တစ္ေယာက္ ၾကည့္ၾကသည္ ။ ျပီးေတာ့ ထြန္းေ၀ကို ၾကည့္သည္ ။ ျပီးမွ အိတ္ထဲတြင္ ထည့္လာေသာ ပစၥည္းမ်ားကို ထုတ္ၾကသည္ ။

 

ကိုသုထက္က အိုင္ဖုန္းေလးကို တကယ္ ၀ယ္လာတာပဲ …

 

ေၾသာ္ … ျပီးေတာ့ ေဇယံ … မင္းလည္း ရိုးလက္ နာရီေလး ၀ယ္လာတာပဲ …

 

ထြန္းေ၀ ျပံဳးလိုက္သည္ ။ ျပီးေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လုံးကို ၾကည့္လိုက္သည္ ။ အိုင္ဖုန္းႏွင့္ နာရီကိုလည္း ၾကည့္လိုက္ေသးသည္ ။

 

ကဲ … ႏွစ္ေယာက္သား ပစၥည္းလဲလိုက္ၾကေပါ့ …

 

ထြန္းေ၀ …

 

ညီေလး …

 

ႏွစ္ေယာက္လုံး ျပိဳင္တူေခၚျပီးစကားစမလို႕ ၾကိဳးစားၾကသည္ ။ ထြန္းေ၀ လက္ကာျပလုိက္သည္ ။

 

ေတာ္ျပီေလ … ႏွစ္ေယာက္သား လိုခ်င္တာ ဒါေတြပဲ မဟုတ္လား … ေဇယံ … မင္းက မင္းလိုခ်င္တဲ့ အိုင္ဖုန္း ကိုသုထက္ဆီက ယူလိုက္ … ကိုသုထက္ … ကိုသုထက္က ကိုသုထက္လိုခ်င္ေနတဲ့ ရိုးလက္နာရီကို ေဇယံ့ဆီက ယူလုိက္ …

 

အစ္ကို  တမင္ လုပ္ခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး … ေဇယံက အတင္းလုပ္ခိုင္းလို႕ပါ …

 

ထြန္းေ၀ရယ္ … ငါလည္း သည္လိုပဲ အေပ်ာ္လုပ္ခဲ့မိတာပါ …

 

မင္းတို႕လုပ္တဲ့လုပ္ရပ္ကို ငါ သည္းမခံႏိုင္ဘူး ေဇယံ … ျပီးေတာ့ ကိုသုထက္က ပိုေတာင္ဆိုးေသးတယ္ … ေဇယံခိုင္းတိုင္း လုပ္ခဲ့တယ္ဆိုကတည္းက ကိုယ္ပိုင္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ စဥ္းစားမွု ဘာမွ မရွိတာ ေသခ်ာေနတယ္ …

 

အစ္ကို မွားတယ္ ဆိုတာ ၀န္ခံပါတယ္ ထြန္းေ၀ …

 

ငါလည္း ငါမွားတယ္ဆိုတာ ၀န္ခံပါတယ္ ထြန္းေ၀ …

 

ဟုတ္ျပီေလ … မင္းတို႕က ငါ့ကို အေလာင္းအစားနဲ႕ လိုက္ခဲ့ၾကတယ္ဆိုေတာ့ ငါကလည္း မင္းတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို မဲလိပ္နဲ႕ ေရြးမယ္ … သည္မွာ မဲလိပ္ႏွစ္လိပ္ …

 

ႏွစ္ေယာက္စလုံးက ထြန္းေ၀ အိတ္ထဲက ထြက္လာေသာ မဲလိပ္ႏွစ္လိပ္ကို အထူးအဆန္းၾကည့္ၾကသည္ ။

 

မဲလိပ္ၾကီးနဲ႕ ဆုံးျဖတ္တာေတာ့ မျဖစ္သင့္ပါဘူးကြာ …

 

ဒါေတာ့ မင္းတို႕ေတာင္မွ ငါ့ကို ဖုန္းေတြ နာရီေတြနဲ႕ အလဲအထပ္လုပ္ခဲ့ေသးတာပဲ … ငါ့ကလဲ့က်ေတာ့ မဲလိပ္နဲ႕ ဆုံးျဖတ္လို႕ မရဘူးလား …

 

ႏွစ္ေယာက္လုံး ဘာမွ မေျပာေတာ့ ။ ထိုအခါမွ ထြန္းေ၀က ဆက္ေျပာေလသည္ ။

 

ငါထြက္သြားတဲ့ အခါမွ မင္းတို႕ မဲလိပ္ကို ဖြင့္ရမယ္ … တကယ္လို႕ မဲလိပ္ထဲမွာ အသဲပုံေတြ႕ခဲ့မယ္ ဆိုရင္ အဲ့ဒါ ေပါက္မဲပဲ … မဲေပါက္တဲ့လူက ညေန ငါ့ကို အိမ္မွာ လာေခၚရမယ္ … ငါ ေစာင့္ေနမယ္ …

 

ထြန္းေ၀ မဲလိပ္ႏွစ္လိပ္ကို ထားခဲ့ျပီး ထိုေနရာမွ ထြက္လာခဲ့သည္ ။ ေဇယံေရာ ၊ ကိုသုထက္ပါ ထိုေနရာတြင္ က်န္ခဲ့ၾကသည္ ။

 

မဲလိပ္ႏွစ္လိပ္လုံးတြင္ ဗလာမဲမ်ားသာပါေၾကာင္း ေဇယံေရာ ကိုသုထက္ပါ မသိၾကေသး ။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္လုံး မဲလိပ္မ်ားကို စိတ္လွုပ္ရွားစြာ ၾကည့္ေနေလသည္ ။

 

ထြန္းေ၀ ဆိုင္အျပင္ကို ထြက္လိုက္ေတာ့ ကားတစ္စီး အေရွ႕တြင္ လာရပ္ေလသည္ ။ ကားအေပၚမွ လူငယ္က ထြန္းေ၀ကို ျပံဳးျပေလသည္ ။ ျပီးေတာ့ ကားတံခါးကို အတြင္းမွေနျပီး လွမ္းဖြင့္ေပးသည္ ။ ထြန္းေ၀လည္း ထိုလူငယ္ကို ျပံဳးျပျပီး ကားေပၚသို႕တက္ေလသည္ ။

 

ထိုခဏတြင္ ထိုကားေလးသည္ ေဇယံႏွင့္ သုထက္တို႕ဆီမွ ေ၀းရာသို႕ ေမာင္းႏွင္သြားေလေတာ့သည္ ။ ထိုကားေလးထဲမွ ရယ္သံလြင္လြင္မ်ားသည္ ေဇယံႏွင့္ သုထက္တို႕ကို ေလွာင္ေနၾကသကဲ့သို႕ ရွိၾကေလေတာ့သတည္း … ။

 

ျပီး (မင္းခန္႕ႏိုင္)

Nov 13th

တိတ္​ဆိတ္​အလြမ္​း...

By ေခတ္သစ္ေန
တစ္​​ေန႔တစ္​​ေန႔ ျမင္​​ေန​ေတြ႕​ေနရတာ
ဆံုးစမရွိတ့ဲ ပင္​လယ္​နဲ႔
အနားသတ္​မဲ့​ေနတဲ့ ​ေကာင္​းကင္​ျပာ။
ဘာဆိုဘာမွမရွိတ့ဲ ဒီအရပ္​မွာ
ငါ့စိတ္​​ေတြလြင္​့ခ်င္​ရာလြင္​့လိုက္​ပါ​ေရာလား။

ခု​ေတာ့...
ခါးသက္​​ေနတဲ့ လြမ္​းစိတ္​တစ္​ခ်ိဳ႕က
ငါ့စိတ္​​ေတြကို ထြက္​​ေပါက္​မ့​ဲ​ေအာင္​
ရိုက္​ခ်ိဳးထားတယ္​။

ဟုတ္​တယ္​...
ငါ မင္​းကိုလြမ္​းတယ္​။
ဘယ္​​ေတာ့မွ ထုတ္​မ​ေျပာျဖစ္​​ေတာ့မယ္​့
စကားတစ္​ခြန္​းရဲ႕ က်ိန္​စာသင္​့ျခင္​းနဲ႔အတူ
ငါ...မင္​းကိုလြမ္​း​ေနတယ္​။

ဒါဆို မင္​းက​ေရာ...
အျဖဴ​ေရာင္​မဟုတ္​တဲ့ ျဖဴစင္​မႈနဲ႔
မင္​းနားတြယ္​ကတ္​ခဲ့ဖူးတဲ့
တစ္​ခ်ိန္​တုန္​းက ငါ့အ​ေၾကာင္​းကို
တစ္​ခ်ိ္​န္​မွာတစ္​ခါ​ေလာက္​​ေတာ့
 ျပန္​ၿပီး​ေတြး​ေနမလား။

သိခြင္​့ရွိရင္​ သိခ်င္​စမ္​းပါရဲ႕။

ဒါ​ေပမယ္​့...
ထားခဲ့သမ်ွ ​ေမ်ွာ္​လင္​့ခ်က္​တိုင္​းက
စိတ္​ပ်က္​စရာနဲ႔ပဲ အဆံုးသတ္​သတ္​သြား​ေတာ့
ခုဆို...
ငါ့​ေန႔ရက္​တိုင္​းမွာ တိတ္​ဆိတ္​ျခင္​း​ေတြ
ႀကီးစိုးလို႔။

ဒါ​ေၾကာင္​့...
ငါမ​ေမး​ေတာ့ပါဘူး။
အရင္​လို...
မင္​းနဲ႔ပတ္​သက္​သမ်ွ  မင္​းရဲ႕အ​ေၾကာင္​း
မင္​းရင္​ထဲက အခ်စ္​ရဲ႕အ​ေၾကာင္​း
ဘာဆုိဘာမွ မ​ေမး​ေတာ့ပဲ
အားလံုးကို အတင္​းႀကိတ္​မွိတ္​မ်ိဳခ်လိုက္​​ေတာ့
ငါ့ရင္​ထဲ အလြမ္​း​ေတြသာ
ပ်ိဳ႕အန္​တက္​လာတယ္​။

ဟုတ္​တယ္​...
ငါ...မင္​းကိုလြမ္​း​ေနတယ္​။
ဘယ္​​ေတာ့မွ ထုတ္​မ​ေျပာျဖစ္​​ေတာ့မယ္​့
စကားတစ္​ခြန္​းရဲ႕ က်ိန္​စာသင္​့ျခင္​းနဲ႔အတူ။။။