Jul 29th

ကေလးသူငယ္ လိင္ေစာ္ကားမႈ

By Alex aung

ကေလးသူငယ္ လိင္ေစာ္ကားမႈ Child sexual abuse ဆိုတာ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္အရ “အသက္မျပည့္ေသးတဲ့ ကေလးကို လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာေစာ္ကားမႈ က်ဴးလြန္တာ” ကို ေခၚပါတယ္။ တိတိ က်က်ေျပာရရင္ “က်ဴးလြန္သူကေန ကေလးငယ္ေတြကို လိင္ေက်နပ္မႈ ရခ်င္လို႔ ႏိႈးဆြမႈမွာအသံုးခ်တာ၊ လႊမ္းမိုးမႈ၊ အေယာင္ေဆာင္မႈ၊ အားသံုးမႈ၊ ဆြဲေဆာင္မႈေတြနဲ႔ လိင္ကိစၥအလို႔ငွာ တလြဲအသံုး ခ်တာ ျဖစ္တယ္။ ကေလးငယ္မရဲ႕ အသက္ဟာ ဥပေဒအရေရာ ဇီဝကမၼအရပါ သေဘာတူညီခ်က္ ေပးႏိုင္ျခင္း မရွိေသးတဲ့အရြယ္ပါ။

အသက္မျပည့္ဆိုတာ ဘာလဲ
မဲေပးဘို႔က ၁၈ ႏွစ္၊ အရက္ဝယ္ခ်င္ရင္ ၁၈ ႏွစ္ (ျမန္မာျပည္မွာ အကန္႔အသတ္မရွိ)၊ အေရးေပၚတာေဆး ဝယ္ခ်င္ရင္ ၁၅ ႏွစ္ (ျမန္မာျပည္မွာ အကန္႔အသတ္မရွိ)။ သားအိမ္ဝကင္ဆာ ကာကြယ္ေဆးထိုးရမဲ့ အသက္ ၉ ႏွစ္။ လိင္ေစာ္ကားတာ ခံရႏိုင္တဲ့အသက္ တကမာၻအလံုးမွာ အကန္႔အသတ္မရွိ။

အေမရိကန္ ေရာဂါထိန္းခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ ကာကြယ္ေရးဌာန (CDC) သုေတသနတခုအဆိုအရ အဲလိုအမႈေပါင္း တႏွစ္ ၃႕၆ သန္း တိုင္တန္းတာရွိတယ္။ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ေအာက္ ေယာက္်ားေလး ၆ ေယာက္မွာ ၁ ေယာက္နဲ႔ မိန္းကေလး ၄ ေယာက္မွာ ၁ ေယာက္ အဲလိုမ်ိဳး တနည္းနည္းနဲ႔ ေစာ္ကားခံေနၾကရတယ္။ အသက္နဲနဲပိုၾကီးလာေလေလ ေစာ္ကားခံရတာ မ်ားေလေလ ျဖစ္တယ္။ ဥပမာ ၃ ႏွစ္ေအာက္ ကေလးေတြက ၁ဝ% ရွိျပီး ၁၂ ႏွစ္အထက္က ၃၆% ရွိတယ္။ မသန္မစြမ္းျဖစ္ေနၾကသူ (အျမင္အားနည္း၊ အၾကားအားနည္း၊ စိတ္ေရာဂါသည္) ျဖစ္ရင္ ပိုျပီး ခံရတဲ့ႏွဳန္း ျမင့္တယ္။

နမ္းျခင္း၊ မဖြယ္မရာ ကိုယ္ခႏၶာေနရာ (လိင္အဂၤါ၊ ႏို႔ နဲ႔ တင္ပါး) ေတြမွာ ထိကိုင္ျခင္း၊ အာသာေျဖျခင္း၊ ပါးစပ္-လိင္အဂၤါေတြ ထိစပ္ျခင္း၊ လိင္အဂၤါနဲ႔ လက္ေခ်ာင္းထိုးသြင္းျခင္း၊ ဓါတ္ပံုနဲ႔ ဗီဒီယိုေတြ ၾကည့္ေစျခင္း၊ အဝတ္အစား ေဖၚခြ်တ္ေစျခင္း၊ ႏႈတ္အားျဖင့္ လိင္စိတ္ဆိုင္ရာ စကားေတြေျပာဆိုျခင္း၊ အခေၾကးေငြယူတဲ့ လိင္လုပ္ငန္းမွာ အသံုးခ်ျခင္း စတာေတြပါတယ္။ ထိေတြ႔မႈ မပါဘဲနဲ႔လဲ ျဖစ္ႏိုင္ တယ္။ ဥပမာ ကေလးသူငယ္ ညစ္ညမ္းဗီဒီယိုလုပ္ငန္း။

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ပင္ဆယ္လ္ေဗးနီးယား၊ ေက်ာင္းစိတ္ပညာရွင္မ်ားအသင္းရဲ႕ ၂ဝ၁၁ ထုတ္ လက္စြဲစာအုပ္ထဲမွာ အမ်ိဳးအစား ၁ဝ မ်ိဳးပါတယ္။
၁။ Rape အဓမၼက်င့္ျခင္း (မုဒိန္း)
၂။ Sexual assault လိင္ေစာ္ကားျခင္း၊
၃။ Involuntary deviate sexual intercourse သေဘာမတူ ျပဳက်င့္ျခင္း၊
၄။ Aggravated indecent assault မဖြယ္မရာျပဳျခင္း၊
၅။ Molestation ေစာ္ကားျခင္း၊
၆။ Incest အမ်ိဳးျခင္းေပါင္းသင္းျခင္း၊
၇။ Indecent exposure မေဖၚအပ္သည္ကို ခြ်တ္ေဖၚျခင္း၊
၈။ Prostitution ျပည့္တန္ဆာလုပ္ျခင္း၊
၉။ Sexual abuse လိင္တလြဲသံုးျခင္း
၁ဝ။ Sexual exploitation လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ အျမတ္ထုတ္ျခင္း

တလြဲအသံုးခ်ခံရသူေတြဟာ မိန္းကေလးေတြေရာ၊ ေယာက္်ားေလးေတြပါျဖစ္တယ္။ အေျဖာင့္သမား (ေယာက္်ား+မိန္းမ) ေတြကေရာ ေဂး (လိင္တူ) ေတြကပါလုပ္တယ္။ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္က ႏိုင္ငံေပါင္း ၂၂ ႏိုင္ငံကို ဆန္းစစ္မႈလုပ္ေတာ့ ဒီလိုေတြ ေတြ႔ရွိခဲ့တယ္။
(က) က်ဴးလြန္ခံရသူေတြ
• မိန္းကေလး = ၁၉႕၇%
• ေယာက္်ားေလး = ၇႕၉% (ခ) ေနရာေဒသေတြ
• အာဖရိက = ၃၄႕၄%၊
• အာရွ = ၂၃႕၉%၊
• အေမရိက = ၁ဝ႕၁%
• ဥေရာပ = ၉႕၂%၊ (ဂ) က်ဴးလြန္သူေတြ
• ၆ဝ% အသိမိတ္ေဆြေတြ (အိမ္နီးခ်င္း၊ ကေလးထိန္း၊ ဆရာသမား၊ ကိုးကြယ္ထားသူေတြ)၊
• ၃ဝ% အမ်ိဳးေတာ္သူေတြ၊
• ၁ဝ% တစိမ္းတရံေတြ၊
• ၁၄-၄ဝ% အရြယ္ေရာက္ အမ်ိဳးသမီးေတြ၊
• ၆% အရြယ္မေရာက္ေသး မိန္းကေလးေတြ။

က်ဴးလြန္သူေတြရဲ႕ ေနာက္ေၾကာင္းကိုလိုက္ရင္ သူတို႔ဟာ အရင္ကလဲ အဲလိုလုပ္ဘူးသူေတြျဖစ္တတ္တယ္။ ၁၇-၁၂-၁၂ ေန႔မွာ လူ ၂ ဦးကေန အရြယ္မေရာက္မိန္းကေလးေတြကို ေစာ္ကားတယ္ ဆိုတဲ့သတင္း ဘီဘီစီမွာ ပါခဲ့တယ္။ (ေပါလ္ ေသာမတ္စ္) အသက္ ၅ဝ ကေန အမႈေပါင္း ၂၅ ခုနဲ႔ အသက္ ၄ဝ ရွိ (ဂ်ယ္ရီ လီ) မွာ အမႈေပါင္း ၃ မႈကို ၁၄ ႏွစ္အတြင္းမွာ က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကတာျဖစ္တယ္။ က်ဴးလြန္းသူေတြဟာ အရက္ ဒါမွမဟုတ္ မူးယစ္ေဆး သံုးစြဲသူေတြျဖစ္တတ္တယ္။ သူတို႔ဟာ အသက္ျပည့္သူေတြနဲ႔ဆိုရင္ လိင္ေက်နပ္မႈအရနည္းသူ၊ စိတ္လႈတ္ရွားမႈကို မထိန္းႏိုင္သူေတြနဲ႔ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ခ်ိဳ႕ယြင္းေနသူေတြ ျဖစ္တာေတြ႔ရတယ္။

ေစာ္ကားခံထားရသူေတြ ဘယ္လိုေနမလဲ
• ၄ဝ% မွာ လကၡဏာမျပပါ။ မျပဘူးဆိုတာ အေကာင္းပကတိေတာ့ မဟုတ္ပါ။
• ခံစားရမွာေတြက ေရတိုနဲ႔ ေရရွည္ က်န္းမာေရးထိခိုက္တာေတြျဖစ္တယ္။ စိတ္က်န္းမာေရး၊ စိတ္လႈတ္ရွားမႈ ရုပ္ပိုင္းနဲ႔ လူမႈေရးပိုင္းေတြမွာ အႏုတ္သေဘာေတြ အနည္းနဲ႔ အမ်ား သက္ေရာက္တာ ခံၾကရတယ္။
• စိတ္ဓါတ္က်ျခင္း၊ အျပစ္ရွိေနတယ္လို႔ ခံစားေနရျခင္း၊ ေၾကာက္စိတ္ဝင္ေနျခင္း၊ ဒဏ္ခံရျပီးေနာက္ စိတ္ဖိအား မ်ားေနျခင္း၊ သီးျခားေနလိုစိတ္နဲ႔ စိုးရိမ္စိတ္ကဲေနျခင္း၊ အစားအေသာက္မွာ ျပႆနာရွိျခင္း၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထင္ေသးျခင္း၊ စတာေတြျဖစ္ေနႏိုင္တယ္။
• အမူအယာျပႆနာေတြလဲ ရေနႏိုင္တယ္။ ေက်ာင္းမွာ စာသင္ရတာ စိတ္ဝင္စားမႈနည္းလာတာ၊ မူးယစ္ေဆးဝါး လိုက္စားခ်င္လာတာ၊ ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီး လုပ္ခ်င္စိတ္ေပါက္တာ၊ ရာဇဝတ္မႈက်ဴးလြန္ခ်င္လာတာ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသခ်င္စိတ္ဝင္လာတာေတြ။
• လိင္ကိစၥမွာ ေပါ့ေပါ့တြက္ရာကေန စိတ္ခ်ရတဲ့ လိင္ဆက္ဆံေရးကို လိုက္နာတာနည္းလို႔ လိင္ကတဆင့္ ကူးစက္ေရာဂါေတြ ပိုရၾကတယ္။ မီးေကာင္ေပါက္အရြယ္မွာ မလိုခ်င္တဲ့ ကိုယ္ဝန္ရတာ ၂၅% ရွိတယ္။
• ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္တံုးက ကေလးေပါင္း ၁၅၃၇ ေယာက္ဟာ ဒီလိုခံရတာေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ျပီး ေသဆံုးခဲ့ၾကရတယ္။
• တၾကိမ္တခါ မဖြယ္မရာအျပဳခံရဘူးသူေတြဟာ တနည္းနည္းနဲ႔ ထပ္ေစာ္ကားခံရတာေတြလဲ ေတြ႔ရတယ္။

အြန္လိုင္း မယဥ္ေက်းမႈ သတိျပဳ
အေမရိကားမွာ အသက္ ၂၁ ႏွစ္သား (ဒီဗြန္ ကင္န္) ကေန ၁၃ ႏွစ္သမီးေလးကို ေဖ့စ္ဘြတ္မွာေတြ႔ျပီး ဆက္ဆံတဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အမွန္က မိန္းကေလးကိုယ္တိုင္က ၁၈ ႏွစ္ျပည့္ျပီလို ညာခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာက ေဖ့စ္ဘြတ္ကို သံုးၾကတာမ်ားတယ္။ နာမည္ရင္းမဟုတ္သူကမ်ားျပီး About မွာ လိမ္ညာထားသူေတြလဲ မနည္းဘူး။ သတိေပးခ်င္တာက သားေကာင္လဲျဖစ္ႏိုင္ျပီး ရာဇဝတ္သားလဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။

၂ဝ၁၁ မတ္လထဲမွာ ဥေရာပရဲအဖြဲ႔ Europol ယူရိုပိုလ္ ကေန အဖြဲ႔ဝင္ေပါင္းက ၆၇ဝ ရွိတဲ့ အြန္လိုင္းရာဇဝတ္မႈဂိုဏ္း Paedophile ring ဆိုတာကိုျဖိဳခြဲျပီး ကေလးေပါင္း ၂၃ဝ ကိုကယ္ခဲ့ရတယ္။ Pedophilia ဆိုတာ စိတ္ေရာဂါတမ်ိဳးသာ ျဖစ္တယ္။ ၁၆ ႏွစ္သားေလးေတြကေန အသက္ ၁၁ ႏွစ္အရြယ္ အပ်ိဳေဘာ္မဝင္ေသးတဲ့ မိန္းကေလးေတြအေပၚမွာ အထူးစိတ္ဝင္စားတာကိုေခၚပါတယ္။

ဘာသာေရး
ျမန္မာျပည္မွာ ဘာသာေရးမုန္းတီးမႈေတြ ျဖစ္ေနေသးခ်ိန္မွာ ေရးေတာ့မေရးခ်င္ပါ။ ဒါေပမဲ့ သတိထားစရာ စံုေစ့ခ်င္လို႔ ထည့္ပါရေစ။ ၆-၁၁-၂ဝ၁၂ ေန႔သတင္းတခုထဲမွာ ျဗိတိန္မွာ မြတ္ဆလင္ေတြ ကေန ေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာေတြမွာ အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ့၊ ခုခံမႈလည္း အားနည္းေနတဲ့ မိန္းကေလးေတြကို အုပ္စုလိုက္ အဓမၼက်င့္ၾကတယ္လို႔ ပါခဲ့တယ္။ သတင္းကိုတင္တဲ့ အခါ ေရွးေခတ္ ေအာ္တိုမန္ တာ့ခ္ေတြကေန ဆားဗီးယန္း ေအာ္သိုေဒါက္စ္ ဘရားေက်ာင္းထဲမယ္ ခရစ္ယန္အမ်ိဳးသမီးေတြကို အုပ္စုလိုက္ အဓမၼဆက္ဆံမႈျပဳေနၾကတဲ့ ပန္းခ်ီကားနဲ႔ တြဲထားပါတယ္။ လန္ကရွိဳင္းယား နဲ႔ လီဗာပူးမွာ ျဖစ္ခဲ့တာကေတာ့ ဘာသာသူတူ မြတ္ဆလင္ မိန္းကေလးငယ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။

အခုရဟန္းမင္းၾကီးရဲ႕အရင္ (ပုတ္ပ္) လက္ထက္မွာ လိင္နဲ႔ဆိုင္တဲ့သတင္းေတြ အမ်ားၾကီးထြက္ခဲ့ပါတယ္။ တျခား ဘာသာေတြမွ မဟုတ္ပါ။ သကၤန္းဝတ္နဲ႔ မေတာ္တေရာ္ပံုေတြ၊ ဗီယိုေတြ ေတြ႔ေနၾကတယ္မဟုတ္ပါလား။ ဘာသာေရးသာ မဟုတ္ေသးျပန္ပါ။ ေပ်ာက္ေစဆရာ၊ ေဗဒင္ဆရာေတြလဲ ပါတာဘဲ မဟုတ္ပါလား။

ဘယ္လိုကာကြယ္မလဲ
• အသိေတြ၊ မိတ္ေဆြ (ေဖ့စ္ဘြတ္ ဖရင္းေတြလဲပါတယ္)၊ အိမ္နီးခ်င္းေတြကို ၾကပ္ၾကပ္ သတိထားပါ။
• တစိမ္းတရံမွန္ရင္ စကားေတာင္သြားမေျပာနဲ႔ ဥပေဒသ ဒီေနရာမွာ သိပ္အသံုးမက်ပါ။
• အမ်ိဳးေတာ္တာဘဲ ေပြ႕ဖက္နမ္းရံႈ႕တာ ကိစၥမရွိပါ မလုပ္ပါနဲ႔။
• မျမင္ကြယ္ရာမွာ အမ်ိဳးေတာ္ေတာ္၊ အသိျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္သူနဲ႔ထားခဲ့ရပါေစ၊ စိတ္မခ်ပါနဲ႔။
• အမ်ားၾကည္ညိုခံရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဘဲဆိုျပီး ကိုယ့္ကေလးကို လႊတ္ထားမေပးပါနဲ႔။
• ကိုယ့္ကေလးနဲ႔ကိုယ္ ဆက္သြယ္ေရး ေကာင္းေကာင္းထူေထာင္ပါ။ ေမးတာကို အားေပးပါ။ ေျဖရာမွာ အားမနည္းပါနဲ႔။
• မမွန္ဘူးထင္တာကို ျပန္ေျပာဘို႔၊ တိုင္တန္းဘို႔ အားေပးပါ။ တရားဥပေဒက ခြင့္ျပဳတာလဲ သင္ေပးပါ။
• ကိုယ့္ကေလးကိုယ္ လိင္က်န္မာေရး အေျခခံေလာက္သင္ထားေပးပါ။ လိုအပ္ရင္ ဆရာဝန္အကူအညီယူပါ။

ကေလးေတြကို လိင္မႈဆိုင္ရာ မဖြယ္မရာသတင္းေတြ (ဂူဂယ္လ္) မွာ ရိုက္ရွာရင္ တသီတတန္းၾကီး ေတြ႔ပါလိမ့္မယ္။ ဗာတီကန္စီတီး၊ ပင္တာဂြန္၊ ေဟာလိဝုဒ္၊ နာမည္ၾကီး ထိပ္သီးေတြပါေနတယ္။ သူမ်ားေတြဆီမွာ အဲေလာက္ေတာင္ ျဖစ္ေနသလား၊ မကဲ့ရဲ႕ပါနဲ႔။ ကိုယ့္ဆီမွာ ဂူဂယ္ ရွာေဖြအင္ဂ်င္က ဝင္မရလို႔သာ လူမမယ္ ျမန္မာကေလးေတြ ဘယ္ေလာက္ထိ ေစာ္ကားမႈခံေနရသလဲ မသိႏိုင္တာသာ ျဖစ္ပါမယ္။ ျပဳျပင္စရာေတြ သိန္းေျခာက္ေသာင္းထဲမွာ ဒီအေၾကာင္းလဲ ထည့္ၾကပါခင္ဗ်ား။ “အရြယ္ငယ္ေသး မိန္းကေလး ေစာ္ကားခံရမႈေဘးက ေဝးၾကပါေစ။”

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ (၁၆-၅-၂ဝ၁၃)

Credit: ေဒါက္တာတင့္ေဆြ ကေလးသူငယ္ လိင္ေစာ္ကားမႈ

Jul 28th

မ်က္ရည္ကင္းမဲ့ဇုန္(၆)

By laddy

ေက်းဇူးတင္လႊာ

 

၁။       ပထမေရွးဦးစြာ ဒီဆုိဒ္ၾကီးအား စတင္တည္ေထာင္ေပးခဲ့သူႏွင့္ ယခုလက္ရွိပုိင္ရွင္၊ (၆)ႏွစ္ေက်ာ္ ကာလအတြင္း တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကေသာ moderator မ်ား၊ (အထူးသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္blog မ်ားကို approve လုပ္ေပးၾကေသာ moderator မ်ား၊)ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ Blog မ်ားကိုအခ်ိန္ေပးဖတ္ရႈေ၀ဖန္အားေပးၾကပါေသာအဖြဲ႔၀င္မ်ား၊ Wall ထဲတြင္ ခင္မင္ခြင့္ရပါေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလုံးကို အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ့္ (၁၂)ပုဒ္ေျမာက္ blog ျဖင့္မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါသည္။

 

၂။       ဗ်ာဒိတ္ေတာ္၏ ေစညႊန္းရာ ေရးျပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေနာက္ထပ္ေရးဖို႔ဇာတ္အိမ္ႏွစ္ခု ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီႏွစ္ပုဒ္မွာ တစ္ပုဒ္ကို မုံရြာမွာ ဇာတ္အိမ္ဖြဲ႔ျပီး က်န္တဲ့တစ္ပုဒ္ ကိုေတာ့ မေကြးမွာဇာတ္အိမ္ဖြဲ႔မယ္လို႔ ဆုံးျဖတ္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ဇာတ္ကို ရင္ေရး ရမလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ေတြေ၀ခဲ့မိပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ G Talk (Hang out) မွာခင္မင္ခြင့္ရတဲ့ ညီေလးတစ္ေယာက္ကို မုံရြာေရာက္ဖူးလား လို႔ေမးခဲ့ပါတယ္။ သူက မုံရြာကိုေရာက္ဖူးရုံမကဘူး ေနဖူးတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လဲရွိ ခဲ့ဖူးတယ္။ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းကို အခုထိရွာေနတုန္းပဲလို႔ ျပန္ေျပာခဲ့ရာကေန ဒီဇာတ္လမ္းကို မုံရြာမွာ ဇာတ္အိမ္ဖြဲ႔ျပီး စေရးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီညီေလးကိုလဲ အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ဒီဇာတ္လမ္းနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ပါတယ္။(သူ႔သူငယ္ခ်င္းကိုလဲ အျမန္ဆုံးျပန္ေတြ႔ႏုိင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္။)

          -        -        -        -        -        -        -        -        -        -        -       

 

အခန္း(၁၆)

 

မုန္တုိင္းျပီးဆုံးသည့္အခါ ၾကည္လင္ေသာေကာင္းကင္ႏွင့္လတ္ဆတ္ေသာ ေလႏု ေအးမ်ားသာက်န္ခဲ့သလို ဘ၀က တိမ္မည္းကင္းစင္ လွပေနသည္။

`ခ်စ္ေရ ထေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားမယ္။´

ေမာင့္အသံမၾကားခင္ကတည္းက ႏုိးေနႏွင့္ေသာ္လည္း ေမာင္ႏႈိးမွ ထလိုက္သည္။ ေမာင့္ေမြးေန႔မွာ ဆြမ္းကပ္ရန္ ျပင္ဆင္ျပီး ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို သြားၾကသည္။ ေကာ္လာတုံး အက်ၤ ီျဖဴလက္ရွည္ေလးႏွင့္ ပုဆုိးဆင္တူ၀တ္ဆင္ၾကျပီး ေျခက်င္ထြက္လာခဲ့လုိက္ၾကသည္။ အာရုံဆြမ္း အျဖစ္အုန္းႏုိ႔ေခါက္ဆြဲကို  ကိုယ္တုိင္ခ်က္ျပဳတ္ျပီး ကပ္ရသျဖင့္ ပိုျပီး ပီတိျဖစ္မိ သည္။

`ေမာင္ Happy Birthday ပါေနာ္။ ေမာင့္ဘ၀မွာ လုိအင္ဆႏၵ အားလုံးျပီးျပည့္စုံႏုိင္ပါ ေစေမာင္။´

`Thank you ခ်စ္၊ ခ်စ္ေပးတဲ့ဆုနဲ႔ျပည့္ပါေစ။ တစ္ခုပဲ။´

`ဟင္ ဘာလဲေမာင္။´

`ေမာင့္ဘ၀ရဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာ လုိအင္ဆႏၵဟာ ခ်စ္ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ခ်စ္သာ ေမာင့္ဘ၀ထဲမွာ ရွိေနရင္ ေမာင့္ဆႏၵ၊ ေမာင့္ဆုေတာင္းေတြ အားလုံးျပည့္စုံပါတယ္။´

ရင္ထဲၾကည္ႏူးမႈ လႈိင္းႏႈန္းမ်ား ဆူေ၀သြားသည္။

ခ်စ္ဟာ ေမာင့္ဘ၀ရဲ႕ အလိုအပ္ဆုံးတဲ့လား။ ယုံပါတယ္ေမာင္၊ အၾကြင္းမဲ့ကို ယုံတယ္။ အယုံလြယ္လို႔ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ခ်စ္ဘ၀မွာလဲ ေမာင္ဟာအလုိအပ္ဆုံးျဖစ္ေနလု႔ိ ကိုယ္ခ်င္းစာ ျပီးယုံၾကည္တာမ်ဳိးပါ။

တရားရိပ္အားျဖင့္ ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္ေနေသာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းရိပ္က ရင္ထဲ ျငိမ္းေအးေစသည္။ ဖိနပ္ခၽြတ္ျပီး ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းထဲ၀င္လာခဲ့လိုက္ၾကသည္။ အရင္ဆုံး ဘုန္းဘုန္းကိုဖူးျပီးမွ ဘုရားပန္းလွယ္ေပးလိုက္ၾကသည္။ ထုိ႔ေနာက္ တံျမက္စည္းလွည္း၊ ေရျဖည့္ စသျဖင့္ ကုသုိလ္ယူၾကသည္။

`ေမာလား။´

`ဟင့္အင္း မေမာပါဘူး။ ေပ်ာ္ပါတယ္။´

ဘယ္ေလာက္ပဲေမာေမာပါ ေမာင့္အျပဳံးကို ျမင္လိုက္တာနဲ႔ အေမာေျပႏုိင္တယ္ေမာင္။ သူမ်ားေတြေျပာတုန္းက ေလွာင္ျပဳံးျပဳံးခဲ့ေပမယ့္ ခုခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တယ္ယုံပါျပီ။

ေ၀ယ်ာ၀ိစၥမ်ားျပီးဆုံးျပီးေနာက္ ဘုန္းဘုန္းကိုဖူးကာ အိမ္ျပန္လာခဲ့သည္။

`ေမာင္..´

`ဟြန္´

                                                                

`ဒီေန႔ ကိုေပါက္ကို ေထာင္၀င္စာသြားေတြ႔မွာ။ မေန႔ညက မေခ်ာကေျပာတယ္။ လုိက္ပို႔ေပးဦးတဲ့။´

`ဟူး... ဟုတ္တယ္ေနာ္။ ကိုေပါက္ကလဲ ေနာ္။ အာမခံမရတာဆုိးတယ္။ (၆) လဆုိေပမယ့္............´

`ဒါေပ့ါေမာင္ရယ္။ ဒါေပမယ့္ ခ်စ္တုိ႔ အတတ္ႏုိင္ဆုံးၾကိဳးစားေပးခဲ့ၾကတာပဲ။ မေခ်ာကို ေတာ့သနားပါတယ္။ မေခ်ာထက္ ေကာင္းေကာင္းေလးက ပိုသနားဖုိ႔ေကာင္းတာေပါ့။´

`ဟုတ္တယ္ေနာ္။ ကိုေပါက္က ေထာင္ကလြတ္လာတယ္ထားဦး သူ႔သားအတြက္ အေဖက ေထာင္က်ဖူးတယ္ဆိုတဲ့အမည္းစက္ၾကီးနဲ႔တစ္သက္လုံးမ်က္ႏွာငယ္ရမွာ။´

သက္ျပင္းကိုယ္စီခ်ရင္း စကားေျပာရင္း လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ျခံေရွ႕ေရာက္လာၾကသည္။

`ေမာင္.. မေခ်ာတို႔ကို အုန္းႏုိ႔ေခါက္ဆြဲ သြားပို႔ရေအာင္။ ျပီးေတာ့ဘယ္အခ်ိန္သြားမလဲ ေမးၾကတာေပါ့။ ကိုေပါက္အတြက္လည္း ထည့္သြားေပးလုိက္မယ္ေလ။´

`ေအးေအး လုပ္ထားႏွင့္လုိက္။ ေမာင္ အိမ္သာသြားလိုက္ဦးမယ္။´

ကိုေပါက္ စီရင္ခ်က္ ခ်ခံရတာ တစ္ပတ္၊ ဆယ္ရက္ခန္႔ရွိေလာက္ျပီ။ မေခ်ာမွ ငိုလိုက္သည့္ျဖစ္ျခင္း။ ကိုေပါက္လဲ ေနာင္က်ဥ္သြားမယ့္ပုံပါပဲ။

အိမ္ေရွ႕ပူေတာ့အိမ္ေနာက္မေနသာ ဆုိသည့္စကားပမာ မေခ်ာတုိ႔အပူက သူတို႔ အပူျဖစ္ရရွာသည္။ `အိမ္နီးခ်င္းက ေဆြမ်ဳိးေတြထက္ ပိုျပီးအားကိုးရတယ္။´ ဆုိသည့္ ခ်င္းဆုိရုိးစကားကို ၾကားေယာင္မိသည္။ မွန္လဲမွန္သည္။ မေခ်ာတို႔ ဒုကၡေရာက္ခ်ိန္တြင္ အရင္ဆုံးအေျပးအလႊား ကူညီေဖးမႏွစ္သိမ့္ေပးသူသည္ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္သာျဖစ္သည္။ ႏွစ္ဖက္မိဘမ်ားက အေမြျဖတ္ထားသည့္ ကိုေပါက္ႏွင့္မေခ်ာတို႔လင္မယားတြက္ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္သည္ တကယ့္ေဆြမ်ဳိးရင္းခ်ာပမာ ရပ္တည္ေပးခဲ့သည္။

`ျပီးျပီလား သြားရေအာင္။´

ေမာင့္စကားေၾကာင့္ သတိ၀င္ကာ မေခ်ာတုိ႔ျခံကို ကူးလုိက္သည္။ ပိန္လွီ ႏြမ္းဖက္ ေနေသာ မေခ်ာကိုၾကည့္ရင္း မခ်မ္းမသာ သက္ျပင္းခ်လိုက္သည္။

`အစ္မေရ။ ဒီေန႔ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႔မို႔လို႔ အုန္းႏုိ႔ေခါက္ဆြဲခ်က္တယ္ဗ်။ အဲဒါစားပါဦး။ မေခ်ာထမင္းေရာစားျဖစ္လား။ သားသားေလးေရာ။´

`သားသား အိပ္ေနတုန္းပဲ။ ေက်းဇူးပဲကြယ္။ ငါ့ေမာင္လဲ သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါ ေစ။ ဘုန္းၾကီးပါေစ။ အႏၱရာယ္ကင္းေဘးရွင္းပါေစကြယ္။´

မ်က္ရည္မ်ားျပည့္အုိင္ေနေသာ မ်က္၀န္းက အစ္ရဲေနသည္။

`ေပးတဲ့ဆုနဲ႔ျပည့္ပါေစ။´

သူကိုယ္တုိင္ စားပြဲျပင္ေပးလုိက္ျပီး မေခ်ာကိုေရွ႕တြင္ ပန္းက်န္ခ်ေပးလုိက္သည္။

`စားစား၊ အစ္မစား။ အစ္မအားရွိမွျဖစ္မွာ အစ္မွာသားေလးရွိေသးတယ္ေလ။ အဲလို အားေလ်ာ့လို႔မျဖစ္ဘူး။´

`စားတာကစားပါတယ္။ မ၀င္ဘူးဟယ္..။´

`မ၀င္ဘူးဆုိျပီး မစားပဲအေနပါနဲ႔အစ္မရယ္။ ေျခာက္လဆိုတာ ဘာမွမၾကာပါဘူး။ ေလွ်ာ့ရက္ေတြဘာေတြလဲ ရရင္ရမွာပါ။´

`ေအးပါဟယ္။´

ႏွစ္ေယာက္သား မေခ်ာေဘးမွာ ၀င္ထုိင္ျပီး တစ္ေယာက္တစ္ခြန္းစီ ႏွစ္သိမ့္စကားေျပာ ေပးလုိက္ၾကသည္။

`ဒီေန႔ ေထာင္၀င္စာသြားေတြ႔မယ္ဆုိ။ ဘာေတြလိုတယ္တဲ့လဲ။ ေဆးလိပ္နဲ႔ ကြမ္းယာက သြားရင္း ၀င္၀ယ္ၾကတာေပါ့။ သူေရာ အရမ္းခက္တယ္တဲ့လား။´

`အဆင္ေျပပါတယ္လို႔ေတာ့ ေျပာရွာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေထာင္ထဲေျပတာကေတာ့ ဟယ္။´

`ဟုတ္ပါတယ္အစ္မရယ္။ အိမ္နီးနားျခင္းပဲ ကူညီရမွာေပါ့။ ေျပးၾကည့္လိုက္မွ ဒီႏွစ္ျခံေလးပဲရွိတာကို..´

`ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေမာင္ေလးတုိ႔ရယ္။ မင္းတို႔ေက်းဇူးကို အစ္မဘယ္လိုဆပ္ရမယ္ မွန္းမသိေတာ့ပါဘူး။´

`ေက်းဇူးတင္စရာမလိုပါဘူးအစ္မရယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ေသတစ္ပန္ သက္တစ္ဆုံးေပါင္းသင္းႏုိင္ပါေစလို႔ဆုေတာင္းေပးေပါ့။´

စိတ္ထဲေပါ့ပါးသြားေအာင္ အရႊန္းေဖာက္ျပီး ေျပာလိုက္ခါမွ မေခ်ာက ခ်ဳံးခ်ဳံးခ် ငိုေလေတာ့သည္။

`ေမာင္ေလးတုိ႔ရမယ္။ အစ္မကိုခြင့္မလႊတ္ၾကပါနဲ႔။ အစ္မအေပၚမေကာင္းၾကပါနဲ႔။ အစ္မကို မုန္းလုိက္ၾကပါ။´

`ဟာ အစ္မကလဲ ဘာေတြေျပာေနတာလဲ ကၽြန္ေတာ္က အစ္မစိတ္ထဲေပါ့သြားေအာင္ လို႔ေနာက္တာပါ။ ဘာလို႔အဲေလာက္ထိခံစားေနၾကတာလဲဗ်ာ။´

`ကိုညီ၊ သုတ၊ ငါ့ကို မကူညီၾကပါနဲ႔။ နင္တုိ႔ငါ့အေပၚမွာေကာင္းသေလာက္ ငါနင္တုိ႔ အေပၚမေကာင္းဘူး။ ငါ နင္တို႔အေပၚမွာ ယုတ္မာခဲ့တယ္။ ငါ့ကို မုန္းၾကပါဟယ္။´

`အစ္မ ဘာေတြေျပာေနတာလဲဗ်ာ။ အစ္မကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အျပစ္မတင္ပါဘူး။ ပန္းဖုိးကိစၥကလဲ ေမ့ထားလိုက္ပါ။ အခုလတ္တေလာျပႆနာကိုပဲေျဖရွင္းၾကတာေပါ့။´

`မဟုတ္ဘူး။ မဟုတ္ဘူး..။ ငါေျပာတာအဲဒါမဟုတ္ဘူး။´

မေခ်ာက ေခါင္းခါက အေၾကာက္အကန္ျငင္းဆုိငိုေၾကြးေနသည္။

`ငါေလ... ငါ... ငါနင္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္းကို ေျပာျပလုိက္တယ္။ နင္တုိ႔မိဘ ေတြဆီကို ငါေျပာျပလိုက္တယ္။´

`ဗ်ာ...´

`..........´

အာေမဋိတ္အသံပင္ထြက္မလာရေအာင္ အံ့ၾသဆြံ႕သြားသည္။ မ်က္လုံးမ်ား ျပာေ၀ျပီး နားထဲမွ ေလမ်ား တ၀ီ၀ီအူထြက္ေနသည္။

လုပ္ရက္လုိက္တာဗ်ာ။ လုပ္ရက္လိုက္တာ။ ဘာလို႔အဲေလာက္ေတာင္ရက္စက္ရ တာလဲ။ ခင္ဗ်ားအေပၚမွာ ေကာင္းခဲ့သမွ် ခင္ဗ်ား ျပန္တုံ႔ျပန္တယ္ေပါ့။ ခင္ဗ်ားဗ်ာ..။

`ဘာလို႔လဲ။ ဘာလို႔ဒီလိုလုပ္ရတာလဲ။ ေျပာစမ္းပါ ဘာလို႔ဒီလိုလုပ္ရတာလဲ။´

မေခ်ာ၏ ပုခုံးႏွစ္ဖက္ကို လႈပ္ခါျပီး တစ္ဆာဆာေအာ္ဟစ္ေမးလုိက္သည္။

`ခ်စ္၊ ခ်စ္ စိတ္ထိန္းဦး၊ ကဲတိတ္တိတ္မငိုနဲ႔ တိတ္ပါေတာ့။´

`သုတရယ္။ ငါ့ကိုသတ္လုိက္ပါေတာ့။ အစ္မမွားပါတယ္။ မင္းတုိ႔ကို မယုံပဲ သူမ်ားစကားနားေယာင္မိတာ အစ္မမွားပါတယ္။ အစ္မကိုေလ... လူတစ္ေယာက္လာ ေျပာတယ္။ ကိုေပါက္အဖမ္းခံရတာ နင္တို႔ႏွစ္ေယာက္ေၾကာင့္တဲ့။နင္တုိ႔သတင္းေပးလို႔တဲ့။ အဲဒါနဲ႔ အစ္မလဲ ေဒါသထြက္ျပီး နင္တုိ႔မိဘေတြကို စာေရးလိုက္တာ။ ဒါေပမယ့္ အစ္မမွားတယ္။ အစ္မကိုခြင့္မလႊတ္ပါနဲ႔။ အစ္မကိုခြင့္မလႊတ္ပါနဲ႔။´

စိတ္ဓာတ္က်စြာ ထရံကိုမွီျပီးထုိင္ခ်လိုက္သည္။ ေအာ္ဟစ္သံငိုေၾကြးသံမ်ားေၾကာင့္ ေအာင္ေကာင္းေလးလဲ ႏုိးလာသည္။

`ေအးေပါ့ေလ။ တစ္ေန႔မဟုတ္တစ္ေန႔ေတာ့ ၾကဳံရမွာပဲ။ အခ်ိန္တန္ရင္ အသိေပးရ မွာပဲေလ။ နည္းနည္းေစာသြားတာပဲရွိတယ္။ ဘယ္တတ္ႏုိင္မလဲ။´

ေမာင္က ရင့္က်က္စြာေျပာေနေသာ္လည္း ေမာင့္မ်က္၀န္းထဲမွာ အဆင္သင့္မျဖစ္မႈမ်ား စြာရွိမွန္း သူသိသည္။

`ေမာင္..´

`ထားလုိက္ေတာ့ခ်စ္၊ ေမာင္တုိ႔စိတ္ေတြျပင္ဆင္ထားရေအာင္။ ခ်စ္ရင္ဆုိင္ဖုိ႔သတၱိေတြ ေမြးထားပါ။ ဒါဟာ ေမာင္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ မုန္တုိင္းတစ္ခုျဖစ္မယ္ဆုိရင္ ေနာက္ဆုံး မုန္တုိင္းပဲျဖစ္မွာပါ။ ေမာင္တုိ႔အားတင္းလိုက္ရေအာင္။´

ဆြဲဖက္လုိက္ေသာ ေမာင့္ရင္ခြင္က အရင္ရက္မ်ားထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ေႏြးေထြး ေနပါသည္။

`ခုေလာေလာဆယ္မွာ လက္ရွိျပႆနာကိုပဲေျဖရွင္းရေအာင္ ဒီေန႔ ကိုေပါက္ဆီသြား ရမယ္။ ျပီးေတာ့ ဒီေန႔ေမာင့္ေမြးေန႔ေလ။ ဘုရားစုံဖူးျပီးေပ်ာ္ေအာင္ေနရမွာေလ။ အားတင္းထား ပါခ်စ္ရယ္..။ အစကတည္းက သိျပီးသားပဲ။ ဒါဟာ ေရွာင္လြဲလို႔မရပါဘူး။ ေရွာင္ပုန္းလို႔လဲမရ ဘူး။ရင္ဆုိင္ဖုိ႔ပဲရွိတယ္။ ခုနေလးက ေမာင္ေျပာသလိုပါပဲေလ။ ဒါေမာင္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ေနာက္ဆုံး မုန္းတုိင္းပဲ။ ေနာ္ မငိုနဲ႔ေတာ့ေနာ္။ လာ အ၀တ္အစားသြားလဲမယ္။အစ္မကၽြန္ေတာ္ တုိ႔ခဏေနရင္ ျပန္လာေခၚမယ္ေနာ္။´

မုန္တုိင္းျပီးဆုံးသည့္အခါ ၾကည္လင္ေသာေကာင္းကင္ႏွင့္လတ္ဆတ္ေသာ ေလႏု ေအးမ်ားသာက်န္ခဲ့လို႔ထင္ခဲ့တာမုန္တုိင္းမလာခင္ေလေျပေလညွင္းမ်ားတိုက္ေနတာပါလား။

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

အခန္း(၁၇)

 

ကမၻာ့သိပၸံနည္းပညာကမ်ားက သဘာ၀ေဘးအႏၱရယ္ဆုိးမ်ားကို ၾကိဳတင္ခန္႔မွန္းႏုိင္ ပါသည္။ မုန္းတုိင္းတုိက္မည္ဟု ေျပာႏုိင္သည္။ ငလွ်င္လႈပ္မည္ဟု ခန္႔မွန္း ႏုိင္သည္။ မီးေတာင္ ေပါက္ကြဲမည္ဟု တြက္ခ်က္ႏုိင္သည္။ သို႔ေသာ္ မတားျမစ္ႏုိင္ၾက။ ေဘးကင္းရာေနရာသို႔သာ ေရွာင္တိမ္းပုန္းကြယ္ေနရသည္။ ထို႔အတူတစ္ခါတစ္ခါတြင္ ကံၾကမၼာက ရက္စက္မည္ဟု ၾကိဳ သိႏုိင္ေသာ္လည္း တာျမစ္၍မရႏုိင္။ ေရွာင္တိမ္းပုန္းကြယ္ရန္ မျဖစ္ႏုိပါသည္။ ထိပ္တုိက္ ရင္ဆုိင္ရန္သာ အင္အားစုထားရသည္။

`ေမာင္.... ဘာေတြေတြးေနတာလဲ။´

`ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ သစ္ခြေတြ ခူးထားတာေစာမ်ားေစာသလားလို႔´

ခ်စ္ရဲ႕မ်က္ႏွာ ညိဳေမွာင္ေနမွန္းသိပါတယ္။ ဖြင့္ဟမေျပာၾကေပမယ့္ က်ိတ္ျပီး စိုးရိမ္ေနၾကတာမဟုတ္လား။

`ေၾသာ္ဒါမ်ားအထူးအဆန္းလုပ္လို႔ေမာင္ရယ္။ ဘာမီတြန္နဲ႔စိမ္ထားရင္ ခံတာပဲဟာ။ ေမာင့္သစ္ခြေတြက ခံမွာပါ။ ေနာက္ျပီး ခုက သိပ္မပူဘူးဆိုေတာ့ အရမ္းၾကီးမစိုးရိမ္ပါနဲ႔။ မနက္ျဖန္က်မွ ခူးရင္ မီမွာမဟုတ္ဘူး။´

ေအာ္ဒါမွာထားေသာ ပန္းမ်ားၾကိဳခူးထားျခင္းက စိတ္သက္သာစရာ စကားျဖစ္လာျခင္း ကပင္ေက်းဇူးတင္စရာေကာင္းေနသည္။

`ပန္းေတြထားခဲ့လိုက္ေတာ့။ ထမင္းစားမယ္။ လက္ကို ေသခ်ာေဆးခဲ့ေနာ္။´

`ေအးပါကြာ။ ဟုတ္ပါျပီ။ ေနရာတကာဆရာၾကီးလုပ္လုိက္ရမွ..ဟြန္း´

ႏွာေခါင္းရႈံ႕ကာ မဲ့ရြဲ႔ျပလုိက္သည္။ ေပါ့ပါးစြာရယ္ေမာေနေသာ သုတခ၏ ရယ္သံက ေျခာက္ကပ္ကပ္ဆန္လွသည္။

`လာ... ထမင္းျပင္ထားျပီးျပီ။´

စာၾကည့္စာပြဲအျဖစ္သုံးလုိက္ ထမင္းစားစာပြဲအျဖစ္သုံးလိုက္ႏွင့္ ဘက္စုံသုံး ေဖာ္မီကာစာပြဲေလးေပၚတြင္ ဟင္းအမယ္စုံလင္ေနမွန္းသတိထားမိသည္။ အေမွာင္ထုကို တြန္းလွန္ရန္ ဖေယာင္းတုိင္ငယ္ေလးက ၾကိဳးစားေပးေနရွာသည္။

`၀ါး... ဟင္းအမယ္စုံလွခ်ည္လား။ ဘာေတြခ်က္ထားတာတုန္း´

`ဒီလုိပါပဲ။ ဒီမွာ ၾကက္ျမစ္ၾကက္သည္း၊ ဒါက ၀က္ေျခေထာက္စြတ္ျပဳတ္၊ ျပီးေတာ့ ဒါ ရုံးပတီသီးေၾကာ္မွာ ေျမပဲဆံေထာင္းျပီးျဖဴးထားတာ။ အတုိ႔အျမွဳပ္ကေတာ့ ထုံးစံအတုိင္းပဲ။´

`ရွလြတ္၊ မိုက္တယ္ကြာ။ ဒါနဲ႔ ဘာအၾကံအစည္ေတြရျပီး ဟင္းေတြဒီေလာက္ အမ်ားၾကီး ခ်က္ထား ရတာတုန္း၊´

`ေၾသာ္ ေမာင္ကလဲ မၾကားဖူးဘူးလား။ ဟင္းေကာင္းေကာင္းစားပါတဲ့၊ ဟင္းေကာင္းစားမွ ထမင္းမ်ားမ်ားစားႏုိင္မည္တဲ့၊ ထမင္းမ်ားမ်ားစားမွ အားရွိမည္တဲ့။ ျပီးေတာ့ အားရွိမွ အလုပ္လုပ္ႏုိင္မည္တဲ့။ အလုပ္လုပ္ႏုိင္မွ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ားရမည္တဲ့။ အဲဒီေတာ့ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ားရမွ ဟင္းေကာင္းေကာင္းစားႏုိင္မည္။ ဒါေၾကာင့္ ဟင္းေကာင္းေကာင္းစားပါတဲ့။ မၾကားဖူးဘူးလား။´

လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားကို ခ်ဳိးျပီးေျပာျပေနေသာ သုတခကို နားမလည္သလို ေခါင္းခါျပလိုက္သည္။

`ဟင့္အင္း မၾကားဖူးဘူး။ ဘယ္သူ႔ဒႆနလဲ။´

`ဒႆနမဟုတ္ပါဘူး။ တရုတ္စကားပုံဆုိလား။ ခ်စ္လဲမသိဘူး... ဟဲဟဲဟဲ´

`ကဲပါ ေတာ္ပါေတာ့ မသိတာၾကီးကို ဆရာၾကီးလုပ္ျပေနေသးတယ္။ ဆာျပီကြာ။ စားၾကမယ္။´

`ဟုတ္´

`ေရာ့ေမာင္ထည့္စား နည္းနည္းစပ္မယ္သိလား။´

`အင္းအင္းရပါတယ္ ကိုယ့္ဘာသာထည့္စားမယ္။ခ်စ္လည္းထည့္စားေနာ္.´

`စားတယ္ေမာင္။ ခ်စ္ကေတာ့ ဟင္းအုိးလဲခ် ေမာင္ဖုန္းလဲ၀ဆုိသလိုပဲ။ ျမည္းတာနဲ႔တင္ ေတာ္ေတာ္ေလး ၀ခဲ့ျပီ။´

`အုိးဟိုးဟိုး ၾကည့္စမ္း ဟင္းခုိးစားတဲ့ေကာင္ေလးပါလား။´

`အာ ေတာ္ပါေတာ့။ ေရာ့ စား အသည္းဖက္ကေလး´

ရုတ္တရက္ခြ႔ံေကၽြးလုိက္ေသာ အသည္းဖက္ကို ၀ါးစားလုိက္သည္။ ရင္ထဲစုိ႔နင့္မႈမ်ား အားလုံးကို အသည္းဖက္ေလးႏွင့္အတူ ျမိဳသိပ္ ၀ါးခ်လိုက္သည္။

`ခ်စ္စားပါ။ ေရာ့ ခ်စ္လဲစား အသည္းဖက္ကေလး´

အားက်မခံျပန္ခြံ႔ေကၽြးလုိက္ေသာ အသည္းဖက္ကို ပါးစပ္ေလးဟျပီး စားလုိက္ခ်ိန္တြင္ ရင္ထဲနာက်င္မႈက သိပ္သည္းဆတုိးလာခဲ့သည္။ ေခါင္းေလးငုံ႔ကာ ထမင္းတြင္တြင္နယ္ေန ေသာ သုတခအတြက္ ႏွစ္သိမ့္ရန္ စကားလုံးမရွာႏုိင္ေလာင္ေအာင္ ရုပ္ပ်က္ေနရသည္။ ရႈိက္သံသဲ့သဲ့က နားထဲ ပူေလာင္စြာစီးဆင္းလာသည္။

`ဟင္ ခ်စ္ဘာျဖစ္တာလဲဟင္။ ငိုေနတာလား။´

`ဟင့္အင္းမဟုတ္ပါဘူး။ ငရုပ္သီးစပ္သြားလို႔ပါ။ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ဘာအတြက္ငို ရမွာလဲ´

ဟန္ေဆာင္မႈမ်ားျဖင့္ ဖုံးအုပ္ထားေသာ စိတ္ခံစားမႈမ်ားကို အလိမ္အညာဟု ေခါင္းစဥ္ မတပ္ရက္ပါ။

`ေအးကြာ ေမာင္လဲရုတ္တရက္ဆုိေတာ့အံ့ၾသသြားတာ။ ငရုပ္သီးေရွာင္စားေပါ့။ ကိုယ္ခ်က္တဲ့ဟင္း အငန္အစပ္ ကိုယ့္ဘာသာသိရမွာကို။´

သုတခက ဟန္မေဆာင္ႏုိင္စြာ ငိုေၾကြးခ်လုိက္သည္။

`ေမာင္...... ဒီလုိႏွစ္သိမ့္မႈမ်ဳိးေနာက္ထပ္ ဘယ္အထိရႏုိင္မွာလဲ။ ဒီလုိထမင္းအတူတူ စားဖုိ႔အခြင့္ ဘယ္ႏွစ္ရက္က်န္ေသးလဲဟင္။ အမွန္အတုိင္း၀န္ခံရရင္ ခ်စ္ေၾကာက္တယ္။ ပါပါးနဲ႔ ႏူႏူး တုိ႔အေၾကာင္းသိတယ္။သူတို႔က....သူတို႔က.....´

`ခ်စ္....ဟာ ခ်စ္ကလဲ ဘာလို႔အဲဒါေတြေတြးေနရတာလဲ။ ဟာကြာ။ ခ်စ္ကလဲကြာ ထမင္းစားေနတာပါဆုိ။´

ခ်စ္သူကိုရင္ထဲ တင္းက်ပ္စြာ ေပြ႔ဖက္ထားလိုက္သည္။ ကိုယ့္အသံကို၌က ငိုသံစြက္ေနမွန္းသိသာပါသည္။

မေပးဘူး။ ျပန္မေပးဘူး။ ဒါငါ့ခ်စ္သူပဲ။ ဘယ္သူေတြ ဘယ္လိုပဲျပန္ေခၚသြားေခၚသြား လုံး၀မေပးဘူး။ လုံး၀ျပန္မလႊတ္ဘူး။

`ခ်စ္ျပန္လိုက္မသြားဘူးဆုိရင္ ေမာင္တို႔ ေ၀းစရာအေၾကာင္းမရွိဘူး။ ဘာမွမေၾကာက္ နဲ႔ေနာ္။ ေမာင္တို႔မေ၀းရပါဘူး။´

`ေမာင္ သူတုိ႔ဘယ္လိုခြဲခြဲ ခ်စ္ကိုမထားခဲ့နဲ႔ေနာ္။ ေနာ္ေမာင္ေနာ္။ ခ်စ္ကို မထားခဲ့ပါနဲ႔ေနာ္။´

`ေအးပါခ်စ္ရယ္။ ဘာကိုေတြးေၾကာက္ေနတာလဲ။ ေမာင္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္အတူတူ ရင္ဆုိင္ရင္ျဖစ္တာပဲ။´

အားေပးႏွစ္သိမ့္ေပးေနရေပမယ့္ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္က အားသိပ္မရွိတာေတာ့ေသခ်ာ သည္။

`ေမာင္က ပါပါးအေၾကာင္းမသိလို႔။ ပါပါးကအရမ္းေသခ်ာတိက်တာ။ တစ္ခုခုလုပ္ ဖုိ႔ဆုိရင္ အကြက္ေစ့ ေထာင့္ေစ့ေအာင္ ေသခ်ာခ်င့္ခ်ိန္ျပီး လုပ္တက္တယ္။ သူ႔ခြင္ထဲေရာက္ ေအာင္ လဲ ဆြဲသြင္းျပီး ပုိင္ျပီဆုိမွ ဆြဲခုတ္လိုက္တာမ်ဳိး...။´

`ကိုယ့္ေဖေဖလဲ အဲလိုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ခ်စ္ရာ ေမာင္တုိ႔က ၾကိဳျပီးေတြးပူေနတာပါ။ မိဘေတြက သေဘာတူရင္တူမွာေပါ့။ ဘယ္ေျပာလို႔ရမလဲ၊´

အားေပးစကားအျဖစ္သာ ေျပာလိုက္ရေသာ္လည္း သိပ္ေတာ့သဘာ၀မက်။ သိပ္မေသခ်ာပါ။ ျဖစ္ႏုိင္ေျခနည္းလြန္းလွသည္။

`တကယ္လို႔ ေမာင့္မိဘေတြနဲ႔ ခ်စ္မိဘေတြနဲ႔ တစ္ျပိဳင္တည္းေရာက္လာရင္ဘယ္လုိ လုပ္မလဲဟင္၊ ခ်စ္တို႔ကိုသူတို႔ခြဲၾကမွာ။ ခ်စ္သိတယ္။ ခ်စ္တို႔ဘာလုပ္ၾကမလဲဟင္။ အဲလိုသာဆုိရင္..´

ငိုေၾကြးရႈိက္ဖုိေနေသာေမးခြန္းက သူ႔ႏွလုံးသားတည့္တည့္ကိုထိမွန္သြားသည္။

`ဟမ္၊ အင္း အဲဒါဆုိရင္ေတာ့ ႏွစ္ခါမပင္ပန္းဘူးေပါ့။ သူတို႔ေတြ လက္ေလွ်ာ့လက္ ေျမာက္ျပီးျပန္သြားေအာင္ လုပ္ရမွာေပါ့။ တိတ္ပါကေလးရယ္။ တိတ္ပါေတာ့ေနာ္။ ေမာင္တုိ႔မေ၀းဘူး၊ ဟုတ္ျပီလား။´

ဘုရားဘုရား၊ ကံေကာင္းေထာက္မျပီး မိဘေတြ အားလုံးတစ္ျပိဳင္နက္ တည္းေရာက္ မလာၾကပါေစနဲ႔။ ကိုယ္ေတြကမွ ႏွစ္ေယာက္တည္း သူတို႔အားလုံး ေလးေယာက္ဆုိ မျဖစ္ဘူး။

`ေမာင္.........။ ေမာင္ဘာလုိ႔အားတင္းထားရတာလဲ။ ေမာင္ငိုလုိက္ေလ။ ငိုလိုက္ပါ။ ေမာင့္ရင္ထဲမွာျပည့္ေနတယ္ဟုတ္လား။ ငိုလိုက္ပါေမာင္ရယ္။ ခ်စ္သိပါတယ္။´

`ခ်စ္.........´

ခ်စ္သူကေျပာမွ မ်က္ရည္မ်ား  ပါးျပင္ေပးကို စီးလိမ့္လာသည္။

`ဟုတ္တယ္ခ်စ္၊ ေမာင္လဲသိပ္ေၾကာက္တယ္။ ေဖေဖတို႔ေမေမတို႔ေရာက္လာမွာ ကိုေၾကာက္တယ္။ ခ်စ္နဲ႔ခြဲရမွာကိုေၾကာက္တယ္။ ေမာင္တို႔ရဲ႕ ဒီကမၻာေလး အဖ်က္စီးခံရမွာကို ေၾကာက္တယ္။ ေမာင္ေၾကာက္တယ္။´

ဟန္မေဆာင္ေတာ့ပဲ အားပါးတရငိုေၾကြးလိုက္သည္။

`ေမာင္ ေက်ာင္းကိုရပ္နားတင္ျပီး ခ်စ္တုိ႔ထြက္ေျပးရေအာင္ေလ။ ခဏေရွာင္ေနရ ေအာင္။ လက္ထဲမွာလဲ ပုိက္ဆံနည္းနည္းရွိတယ္။´

ငုိသံအစား စုိးရိမ္သံမ်ား ေျပာင္းလဲေနရာယူလာသည့္ ခ်စ္သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ငတ္မြတ္စြာ စုပ္နမ္းလိုက္သည္။

`ေမာင္တုိ႔ဘယ္အထိေရွာင္ႏုိင္မွာလဲ...။ ေမာင္လဲစဥ္းစားဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမာင္ေနာက္ထပ္ေရွာင္မေနခ်င္ေတာ့ဘူး။ ေမာင္တို႔တစ္သက္လုံးစာအတြက္ တစ္ၾကိမ္ တစ္ခါေတာ့ ရင္ဆုိင္ခ်င္တယ္။ ေမာင္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အခ်စ္စစ္ဟာ ေမာင္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ကိုကာကြယ္ေပးႏုိင္မွာပါ။´

အဆုိးအညံ့ေတြရယ္ ကုန္ပါေတာ့လား။ ဘ၀မွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေလး ခဏျဖစ္ျဖစ္ ေနခြင့္ရပါေစ။

`ကဲ မ်က္ရည္ေတြသုတ္လိုက္ေတာ့။ ညလည္းနက္ေနျပီ ပန္းကန္းေတြေဆးရဦးမယ္။´

မ်က္ရည္သုတ္ျပီးႏွစ္ေယာက္သာအတူတူပန္းကန္မ်ားကိုသိမ္းလိုက္ၾကသည္။ပန္းကန္း ေဆးရန္ အိမ္အေရွ႕ဖက္ျခမ္းရွိ ေရတြင္းေလးဆီကို သြားလိုက္ၾကသည္။ ထိန္ထိန္သာေသာ လမင္းၾကီး၏ အလင္းေရာင္ကပင္ ထိတ္လန္႔ခ်င္စရာေကာင္းလြန္းေနသည္။

`လမင္းၾကီးရယ္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းကို မခြဲလုိက္ပါနဲ႔ပါ။ ေနာ္´

ပန္းကန္ခြက္ ေယာက္မ်ားေဆးေၾကာၾကျပီးခ်ိန္တြင္ေျပာလုိက္ေသာခ်စ္သူ၏ စကား ေၾကာင့္ ျပဳံးျပလုိက္မိသည္။ တဆက္တည္းေျခလက္သန္႔စင္ၾကျပီးအိမ္ထဲျပန္ ၀င္လုိက္ၾက သည္။

`ခ်စ္ ဘုရားရွိခုိးျပီး အိပ္ရာ၀င္ၾကရေအာင္။ စိတ္ပူစရာေတြမေတြးနဲ႔ေတာ့။ အိပ္ေရး ၀၀အိပ္မွ ေလာကဓံကို ခံႏုိင္ရည္ရွိမွာ။ စိတ္ေတြေလွ်ာ့ခ်လိုက္ေတာ့။´

`ဟုတ္..ေမာင္။´

တုန္လႈပ္ေၾကာက္ရြံ႕ေနေသာခ်စ္သူေလးကို ၾကင္နာစြာေပြ႔ဖက္ထားလုိက္သည္။ ႏွစ္ေယာက္သားအတူတူဘုရားရွိခိုးၾကျပီး အိပ္ရာ၀င္လိုက္သည္။ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္လွဲလိုက္ျပီး မ်က္ႏွာႏွစ္ခုၾကားတြင္ ညာဖက္လက္မ်ားက တင္းက်ပ္စြာ ဆုပ္ကိုင္ထားၾကသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အခ်စ္အိမ္ေလး တည္တံ့ႏုိင္ပါေစေသာ၀္.............။

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

အခန္း(၁၈)

 

တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္မႈက အမဂၤလာကို ေဆာင္ေနသလိုခံစားရသည္။ ကိုယ္စီကုိယ္စီ ၏ရင္ထဲတြင္ စိုးထိတ္ပူပန္မႈမ်ားက ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ်။ ဖိနပ္ခၽြတ္မွာ ဖ်ာခင္းျပီး ထုိင္ေနေသာ ေမာင့္ပုခုံးကို ေခါင္းအုံးလုပ္ျပီး သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ကို ရက္ေရာစြာ မႈတ္ထုတ္လုိက္သည္။

`ခ်စ္ ဘာေတြသက္ျပင္းခ်ေနတာလဲ´

`ဟင္.. ေၾသာ္ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး။ ခု ေဆာင္းရာသီေတာင္ ပူေနရင္ ေႏြရာသီဆုိ ဘယ္လိုေနရမလဲမသိဘူးလို႔ေတြးေနတာ။´

အျဖဴေရာင္မုသားမ်ားကလဲ ႏွစ္ေယာက္ၾကား ထူထပ္စြာေနရာယူတတ္လာျပီ။ ရင္ဆုိင္ရန္မည့္ ကံၾကမၼာအတြက္ အားမ်ားစုေဆာင္းရင္း ေန၀င္သြားသည့္ရက္ကလဲ မ်ားလာျပီ။

`ခ်စ္ရာ.. ဘာေတြပူေနတာလဲ။ ႏွစ္ေယာက္အတူတူရွိရင္ ရင္ထဲမွာေအးခ်မ္းေနတာပဲ။ အဓိကက မခြဲဖို႔ပဲလိုတာ။ ဘယ္သူေတြ ဘယ္လို ပရိယါယ္နဲ႔ပဲ ခြဲခြဲ ကိုယ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္မကြဲဖို႔ လိုတယ္။ ဟုတ္ျပီလား။´

တစ္ဖက္လွည့္ အားေပးႏွစ္သိမ့္မႈမ်ားကလဲ အက္ေၾကာင္းထပ္ေနျပီ။

`အင္းပါ။ မခြဲပါဘူး။´

`ဒါဆုိကတိေပး´

`ေပးတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွမခြဲေၾကး။´

`မခြဲေၾကး´

မ်က္လုံးကို မသိမသာမွိတ္ျပီး ခပ္ျပဳံးျပဳံးေလးေခါင္းညိတ္ျပလိုက္သည္။ ညာလက္၊ လက္သန္းေလးႏွစ္ခုက တင္းၾကပ္စြာညိုတြယ္ေနသည္။

ေမာင္ရယ္။ေမာင္က ပါပါးအေၾကာင္းမသိလို႔ လြယ္လြယ္ေျပာေနတာ။ ပါပါးက ဟာကြက္မရွိ ေအာင္ကို ေထာင့္ေစ့တာ။ ခုေလာက္ဆုိရင္ သတင္းၾကားေနေလာက္ျပီ။ ဒါေပမယ့္ ခုထိ ေပၚမလာပုံေရာက္ရင္ ဗ်ဴဟာေတြ ဆင္ျပီး အကြက္ေတြခ်ထားတာေနမွာပဲ။ ေတာ္ယုံခြန္းအားနဲ႔မရဘူး။

`သား….သုတ´

`ဟင္...ပါပါး(ေဖေဖ)။´

ေခၚသံက်ယ္က်ယ္ေၾကာင့္ ခ်ိတ္ဆက္ထားသည့္ လက္သန္းေလးႏွစ္ေခ်ာင္းက နမိတ္မရွိစြာ ေျပပ်က္သြားသည္။ ္။ ျပဳံးခ်ဳိေနေသာ အျပဳံးမ်ားက စိမ္းသက္ေနသလိုလိုပင္။ ေမာင့္ကို လွည့္ၾကည့္ေတာ့ ေမာင္က အသင့္ျပင္ထားေသာ မ်က္ႏွာထားကိုအားရစရာ ေတြ႔ လုိက္သည္။ ေမာင့္လက္ကို ညွစ္ဆုပ္လုိက္ျပီး ေခါင္းတစ္ခ်က္ညိတ္ျပလိုက္သည္။

`သား တံခါးလာဖြင့္ေပးေလ။ ဘာေတြေၾကာင္ေနတာတုန္း´

`ဟ… ဟုတ္ကဲ့ ပါပါး။ ေမာင္လိုက္ခဲ့´

ပါပါးကို လွမ္းေျပာရင္း ေမာင့္ကို ဆြဲေခၚလုိက္သည္။ ျခံတံခါးဖြင့္ေပးျပီး အိမ္ထဲ၀င္လာ သည့္အထိ ဘာတစ္ခြန္းမွမေျပာေသာမိဘမ်ားကိုၾကည့္ျပီး သုတရင္ထဲ ဘေလာင္ဆူေနသည္။

`ဦးဦး၊ ေရေသာက္ၾကပါဦး။ အိမ္မွာက ဘာမွမရွိဘူး။´

`ေၾသာ္ ေအးရပါတယ္။ဒါနဲ႔ ေမာင္ရင့္နာမည္က…´

`ဟုတ္ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ညီခတ္လင္းပါဦး။´

ေမာင္က ေရခြက္ကုိအလယ္မွာခ်ထားျပီးညာဖက္တြင္ ၀င္ထုိင္လုိက္ၾကသည္။

`ပါပါး။ ဒီကုိဘာလာလုပ္ၾကတာလဲဟင္။ ျပီးေတာ့ သားဒီမွာေနတာဘယ္လိုလုပ္ သိလဲ။ႏူႏူးေရာေနေကာင္းလား´

`သားရယ္။ ကိုယ္ေမြးထားတဲ့သား ဘယ္မွာေနသလဲဆုိတာသိရတာေပါ့။ ဘာလဲဒီကို မလာေစခ်င္ဘူးလား။´

`အ မဟုတ္ပါဘူး။ ပါပါး။ သားေျပာတာက မုံရြာကို ဘာလာလုပ္တာလဲလို႔ေမးတာပါ။´

`သား…၊´

`ဟုတ္ကဲ့..။´

`သားစိတ္ခိုင္ခိုင္ထားေနာ္။´

မသိမသာႏွင့္ေမာင့္လက္ကို ဆြဲကိုင္ထားလိုက္သည္။ ပုံမွန္မဟုတ္ဘူး။ ဒါေတြဟာ ပုံမွန္မဟုတ္ဘူး။

`သားေက်ာင္းနားလိုက္ပါလား´

`ဗ်ာ…´

`ဟုတ္တယ္။ သားကို ပါပါးတို႔ေက်ာင္းထားေပးႏုိင္ေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ အိမ္မွာမင္းႏူႏူး(ေမေမ)က..´

`ဟင္ ဘာျဖစ္တာလဲဟင္။ ႏူႏူးဘာျဖစ္လုိ႔လဲဟင္။´

`အိမ္ေရာက္မွ ျပႆနာေတြကိုအေသးစိတ္ရွင္းျပေပးမယ္၊ ခုေလာေလာဆယ္။ သားျပန္လိုက္ခဲ့ေနာ္။´

`ဟုိေလ။ သားမလိုက္ပါရေစနဲ႔။ ပါပါး။ သားတို႔က ဒီမွာ ပန္းစုိက္ျပီး ေက်ာင္းစရိတ္ရွာ ေနတာ။ ဒီတစ္ႏွစ္ေတာ့သားတက္ပါရေစေနာ္။ ေနာက္ဆုံးႏွစ္ဆုိေတာ့ သားတက္ခ်င္တယ္။´

`သား……..´

အသံမာသြားေသာ ပါပါးကုိမရဲမ၀င့္ၾကည့္လိုက္သည္။

`သား အျခားကိစၥေလးေတြလဲရွိလို႔ပါကြယ္။သားျပန္တတ္ရမွာပါ။ ဒီတစ္ႏွစ္ေလး ရပ္နားတင္လုိက္ရုံပဲ။´

`ဟာ..မျဖစ္ဘူး။ သားတို႔မေန႔ကေက်ာင္းအပ္ျပီးျပီ။ သားတို႔ႏွစ္ေယာက္အတူတူ ေက်ာင္းတတ္မွာ´

ေသစမ္း၊ အဲဒီမွာေသစမ္း။

ကိုယ့္ကိုကို အားရပါးရက်ိန္ဆဲပစ္လုိက္သည္။

`သားတုိ႔ႏွစ္ေယာက္၊ဟုတ္လား။ သားရယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြခြဲရတာက ကိစၥမရွိပါဘူး´

`ပါပါး။ သားတုိ႔က.... တကယ္ေတာ့သားတုိ႔က..´

`ေတာ္ေတာ့သုတခ၊ မင္းငါ့အေၾကာင္းမသိလို႔ ေခါင္းမာေနတာလား။ ဟင္ ေျပာပါဦး။ ငါအသံခ်ဳိခ်ဳိနဲ႔ ေခၚေနတယ္ေနာ္။ အျပဳံးေလးနဲ႔ေခၚေနတယ္ေနာ္။ ငါအားလုံးသိတယ္။ အရွက္မကြဲခ်င္လို႔ ကိုယ္တုိင္လာေခၚတာ။ ေခၚတုန္းလိုက္ခဲ့ မဟုတ္ရင္..´

`သားမလုိက္ဘူး ပါပါး။ ဘာေၾကာင့္ သားကို ျပန္လာေခၚလဲဆုိတာ သားသိတယ္။ သားတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကို မခြဲပါနဲ႔ဗ်ာ။ သားေတာင္းပန္ပါတယ္။´

`တိတ္စမ္း။ ေျပာေလကဲေလပါလား။ မင္းေျပာေနတာ မင္းကိုေမြးတဲ့ မင္းရဲ႕ အပါး ဆုိတာလဲ သတိထားပါဦး။ မႊန္ေနလုိက္တာ။အေမကိုေတာင္ လဲႏုိင္တယ္ေပါ့ေလဟုတ္လား´

ႏွစ္ေယာက္စလုံး ေၾကာက္ရြံ႕စျပဳလာျပီး။

`ဒီမွာ ကေလး မင္းတို႔မျဖစ္သင့္တာေတြ မလုပ္ပါနဲ႔ကြာ။ မျဖစ္ႏုိင္တာေတြ စိတ္ကူးမယဥ္းစမ္းပါနဲ႔။ မင္းမိဘေတြေရာ ဒီအေၾကာင္းေတြကိုသိလား။´

`ဟုတ္… ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်။ ဦးတုိ႔ရယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ တကယ္ကိုခ်စ္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကို မခြဲပါနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္စလုံး ဘယ္သူ႔ဘယ္သူကိုမွ အားကိုးပါဘူးဗ်ာ။ ေနာ္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကိုသေဘာတူေပးပါ။´

`မင္းတုိ႔အရွက္နည္းလွခ်ည္လား။ ဟင္ ေခြးဇာတ္ခင္းေနၾကတာလဲ။ မင္းတို႔ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္မရြံ႕ၾကဘူးလား။ ငါ့ျဖင့္ မင္းတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ရတာ အန္ေတာင္ အန္ခ်င္တယ္။ ဘာ တကယ္ခ်စ္တာ။ ဟုတ္လား။ ေယာက္်ားခ်င္းခ်စ္လို႔မရဘူး မင္းတို႔ေတြကြာ။´

ကိုယ္ေမြးထားတဲ့သားကို မညာမတာေျပာရက္လိုက္တာေဖေဖရယ္။ နည္းနည္းျဖစ္ျဖစ္ နားလည္ေပးပါလား။

`ကဲကဲ ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ေမးမယ္။ ေမးမယ္မဟုတ္ဘူးေျပာမွာ အထုတ္အပိုးျပင္ေတာ့ သြားမယ္။ သန္ဖက္ခါအတြက္ မန္းေလးဟားခါးကားလက္မွတ္ခ်ိတ္ထားျပီးျပီ။´

`ပါပါး။ မျဖစ္ဘူး။ သားမလုိက္ႏုိင္ဘူး။ သားလုံးမလုိက္ဘူး။ ေမာင္ ေျပာပါဦး ခ်စ္တုိ႔ကိုခြဲၾကေတာ့မွာ။ ေမာင့္ကိုမခြဲဘူး။ ေမာင္။ မသြားဘူးေနာ္။ ခ်စ္လိုက္မသြားဘူး။ ခ်စ္……….´

`ျဖန္း……..´

ပါးျပင္ေပၚသို႔ ျပင္းထန္ေသာအရွိန္ျဖင့္ က်လာသည့္ လက္၀ါးက နားထဲအထိ ပူေလာင္သြားသည္။

`ပါပါး…….´

ပါပါးရယ္။ ပါပါးကိုယ္တုိင္ေတာင္ ႏႈတ္ခမ္းေမြးၾကမ္းၾကီးနဲ႔ေတာင္ မနမ္းရက္ခဲ့တဲ့ ပါးျပင္ကို ခုေတာ့ လက္၀ါးျပင္းျပင္းနဲ႔ရုိက္ခ်ရက္တယ္ေပါ့။ ရုိက္ပါ။ ရုိက္ရုံမက အေသသာသတ္သြားလိုက္ပါလား ပါပါး။

`အရွက္မသိတဲ့သားကိုအဲလိုရုိက္ျပီးဆုံးမရမယ္။´

`ရုိက္ပါ ပါပါး။ ပါပါး စိတ္တုိင္းက်ရုိက္ပါ။ ဒါေပမယ့္ သားလိုက္လာမွာမ…..´

`ျဖန္း………´

`ဦး…ေတာ္ပါေတာ့ဗ်ာ။ ေက်းဇူးျပဳျပီးေတာ္ပါေတာ့။´

ေမာင္ရယ္ မငိုပါနဲ႔။ ခ်စ္ခံႏုိင္ရည္ရွိပါတယ္။

`ျပန္လိုက္မလား။လုိက္မယ္လို႔ေျပာစမ္း။ ေျပာေဟ့ေကာင္´

`ဟင့္အင္းမလုိက္ဘူး။´

`ျဖန္း……..´

`ဦးေတာ္ပါေတာ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ရွိခိုးေတာင္းပန္ပါတယ္။´

ေမာင့္ပါးျပင္ေပၚက မ်က္ရည္ေတြကိုသုတ္ေပးခ်င္လုိက္တာ။ ေမာင္ရယ္။ ဒူးမ ေထာက္ပါနဲ႔။ အဲလိုၾကီးလက္အုပ္မခ်ီထားပါနဲ႔။ ခ်စ္တုိ႔ခ်စ္ၾကတာ အျပစ္မွမဟုတ္တာ။

`တိတ္စမ္း ငါ့သားကို ငါရုိက္တာ။ မင္းေအာ္ငိုမေနနဲ႔ ေဘးအိမ္ၾကားရင္ မင္းကိုငါတုိ႔က ရုိက္တယ္ထင္ေနဦးမယ္။ ေျပာစမ္းသုတခ၊လိုက္မလား။´

`ဟင့္အင္း၊´

`ျဖန္း…….´

`ခ်စ္……..´

ေမာင္က လာဖက္သည္။ ေမာင့္ရင္ေငြ႔ကို ခံစားရမွ နာနာက်င္က်င္ငိုေၾကြးမိသည္။

`ေမာင္…´

`ခ်စ္..အရမ္းနာလားဟင္။´

`ရတယ္ေမာင္။ ရုိက္ပါေစ။´

`ခ်စ္ရယ္အဲလိုမဟုတ္ဘူးေလ။ လာ ဒူးေထာက္ျပီးေတာင္းပန္ရေအာင္။ ဦးေလးရယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို မခြဲပါနဲ႔ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရွိခိုးျပီးေတာင္းပန္ပါတယ္။ ဦးေလးရယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္တကယ္ခ်စ္ၾကတာပါ။ ေက်းဇူးျပဳျပီးနားလည္ေပးပါဗ်ာ။´

ငိုသံယွက္ေႏွာေနသည့္ ေမာင့္အသံမ်ားက သူ႔ကိုေသြးပ်က္ေစသည္။

ဟုတ္တယ္ ဒူးေထာက္ျပီးေတာင္းပန္ပါတယ္ ပါပါးရယ္ သားတုိ႔ကို နားလည္ေပးပါ။ေမာင့္ေဘးနားမွာ လက္အုပ္ခ်ီျပီး ဒူးေထာက္လိုက္သည္။

`တိတ္စမ္း၊ တိတ္ၾကစမ္း။ မင္းတုိ႔ကြာ ငါရြံလုိက္တာ။ ငါ...... တယ္ေလ ငါေျပာလိုက္မွ မေကာင္းရွိေရာမယ္။ ေဟ့ေကာင္ သုတခ။ ငါဘာမွမၾကားခ်င္ဘူး။ ျပန္မယ္။ လာ။ လိုက္ခဲ့စမ္း ပါ။ ေအး ျပန္မလိုက္လို႔ကေတာ့ မင္းငါ့အေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိမယ္။´

ပါပါး၏ညာလက္က ေလေပၚ၀ဲသြားခ်ိန္တြင္ ေမာင့္ကို အားကိုစြာ ဖက္ထားလုိက္မိ သည္။

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

ေ၀ဖန္စာ၊ အၾကံေပးစာနဲ႔ မွတ္ခ်က္တစ္စုံတစ္ရာျပဳလိုပါက commend box တြင္လည္းေကာင္း၊  ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕G talk (hand out) laddyleo7@gmail.com သို႔လည္းေကာင္း ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ Facebook account https://www.facebook.com/salai.leo.1 မွာလည္းေကာင္း ပြင့္လင္းေပါ့ပါးစြာ ဆက္သြယ္ေရးသားႏုိင္ပါတယ္။ အားနာစရာမလိုပါဘူး။ စိတ္ရွိလက္ရွိ အားပါးတရ ေ၀ဖန္ေစလိုပါတယ္။

 

Jul 26th

ေက်းဇူးပါ ေမာင္

By Nandasithu
လြမ္းျခင္တိုင္းလည္း မလြမ္းသာ
ဆုံျခင္တိုင္းလည္း မဆုံသာ
ခ်စ္ျခင္တိုင္းလည္း မခ်စ္သာတဲ့
ဒီလိုဘဝမ်ိဳးမွာ စိတ္ရဲ႕အလိုမလိုက္ဖို႔
သီးခံစိတ္ေတြေမြးရင္း
တခါတရံ ေအးစက္တဲ့ အျပဳအမူေတြ
ခံစားခ်က္မဲ့တဲ့ မ်က္ႏွာေပးေတြ
ရသမဲ့မ်က္ရည္ေတြ
ေလာကကို ရြဲ႕တိုက္ျခင္တဲ့ မာနေတြနဲ႔
က်မကိုနားလည္ေပးပါေနာ္။
ဝမ္းတစ္ထြာအတြက္တင္မဟုတ္တဲ့
မိသားစုတစ္စုလုံးရဲ႕ ဝန္ေတြအတြက္
႐ုန္းကန္ရင္း ၾကမ္းတမ္းေနတဲ့
က်မဘဝကို အမ်ားကေတာ့ အေပၚယံပဲျမင္ျပီး အားက်ၾကတယ္။
ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ပင္ပန္းေနသမွ်
နားစက္ခြင့္ေပးတဲ့ ေမာင့္ရဲ႕ရင္ခြင္နဲ႔
ေမာင္ရဲ႕အခ်စ္ေတြအတြက္ ေက်းဇူးပါ ေမာင္။
Jul 26th

I was his second choice

By Alex aung

ကၽြန္ေတာ့္နာမည္က မင္းမင္းျဖစ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူကေတာ့ ရဲလင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တစ္ေယာက္ဘ၀အတြက္ တစ္ေယာက္ ဘ၀ကို ျမဳပ္ႏံွထားၾကတာ သံုးႏွစ္သံုးမိုးဆိုတဲ့ ကာလတစ္ခုေတာ့ျဖစ္သန္းလာခဲ့ပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕စတင္ေတြ႕ဆံုၾကစဥ္မွာ ကၽြန္ေတာ္က ေတာ့ရွင္းပါတယ္ Top စစ္စစ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ျပီး ရဲလင္းကေတာ့ ဘယ္လိုအေနအထားကသူ႕အတြက္အႏွစ္သက္ဆံုးဆိုတာ ေ၀ခြဲမရ ေသးတဲ့အေျခအေနျဖစ္ပါတယ္။ သူက သူဟာ Versatile တစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း ခပ္ရွင္းရွင္းေျပာေတာ့ အခ်ိန္ျပည့္ bottom တစ္ေယာက္ မဟုတ္လည္း အဆင္ေျပေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္အေၾကာင္းျပန္ျဖစ္ခဲ့တယ္ ထင္ပါရဲ႕။

ကၽြန္ေတ္ာ့အရပ္က ၅ေပ၈လက္မ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ကေတာ့ ၁၅၀ေပါင္ေလာက္ရွိမယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဆံႏြယ္ေတြက မဟူရာေရာင္ေတာက္ ျပီး ၾကြက္သားအေျမွာင္းေျမွာင္းမဟုတ္ေပမဲ့ ေတာင့္တင္းၾကည့္ေကာင္းတဲ့ကိုယ္ဟန္ကိုပိုင္ဆိုင္ပါတယ္။ ေန႔တိုင္းလိုလို တစ္ေနရာရာကို ေလးမိုင္ သို႕မဟုတ္ ၁၀မိုင္ေလာက္ေတာ့ ပွ်မ္းမွ်ေျပးတယ္ေလ။ ဟဲဟဲ…၇လက္မနီးပါးရွည္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲက ထိပ္အေရျပားျဖတ္ထား ျပီးသားဗ်။ အသက္ ၂၈ႏွစ္အရြယ္ရွိ ခႏၶာကိုယ္မွာ အေမႊးအနည္းငယ္ရွိတတ္ျပီး ရွိရင္းစြဲအသက္ထက္မ်ားစြာငယ္တဲ့ရုပ္ရည္ကိုပိုင္ဆိုင္ ပါတယ္။

ရဲလင္းက အသက္ ၂၆ႏွစ္၊ ၅ေပ ေလးလက္မေလာက္၊ ကိုယ္အေလးခ်ိန္က ၁၂၂ေပါင္ရွိတယ္။ သူက Gym မွာ အသင္း၀င္ထားျပီး သူ႕ခႏၶာကိုယ္ၾကြက္သားေတြ ပံုယြင္းသြားမွာ မေတာင့္တင္းေတာ့မွာ အျမဲစိုးရိမ္ေနတတ္သူပါပဲ။ သူက သူ႕ကိုယ္သူ အရမ္းပိန္တယ္လို႕ ထင္ေနတတ္တာဗ် သူ႕ရဲ႕သြယ္လ်လ်ကိုယ္ခႏၶာဟာ ဘယ္ေလာက္ၾကည့္ေကာင္းတယ္ဆိုတာ သူမသိဘူး။ သူ႕တင္ပါးေတြ  ျပားခ်ပ္ခ်ပ္ ျဖစ္ေနမွာ စိုးရိမ္ေနတတ္ေပမယ့္ ေျပာသေလာက္ၾကီးလည္း မပါးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ၾကိဳက္တယ္။ သူ႕ဆံပင္ကို အညိဳႏုေရာင္ေလး ဆိုးထားျပီး ႏႈတ္ခမ္းေမႊးစစနဲ႕ အျပံဳးခ်ိဳခ်ိဳကိုပိုင္ဆိုင္သဗ်။ ဘယ္သူပဲသူ႕ကိုၾကည့္ၾကည့္ပါ ေယာက္်ားပီသလြန္းျပီး ေတာ္ေတာ္ေခ်ာတဲ့ ေကာင္ေလးပဲလို႕ေျပာၾကမွာပါပဲ။ သူနဲ႕ဆက္ဆံေပါင္းသင္းတဲ့သူေတြ အကုန္လံုးလိုလိုက သူ႕ဆိုရင္ ခင္မင္ႏွစ္လိုဖြယ္ဆက္ဆံတတ္ၾက တာမ်ား…အဲ…ကၽြန္ေတာ္က မနာလိုစိတ္ရွိတတ္တဲ့သူတစ္ေယာက္မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ သူ႕ငပဲကေတာ့ စံခ်ိန္မွီဗ် ကၽြန္ေတာ့္နီးပါး ရွည္ျပီး ပိုတုတ္သလိုပဲ။ သူက Top တစ္ေယာက္အျဖစ္ေနထိုင္ရတာကိုလည္း သေဘာတက်ဂုဏ္ယူတတ္သူပါ။ ဟုတ္တယ္သူက Top စစ္စစ္ေတြထက္ကို ေယာက္်ားပိုဆန္တဲ့ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးရွိတယ္။ သူ႕ခႏၶာကိုယ္သေဘာသဘာ၀အရ ေလ့က်င့္ခန္းမလုပ္လည္း အဆီမတက္မဲ့လူျဖစ္ျပီးေတာ့ အဲ….အရပ္ကေတာ့ မပုသင့္ဘူးေပါ့ေလ။ ဒါေပမဲ့သူက ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အရပ္မျမင့္ခ်င္ဘူးတဲ့ခင္ဗ်။

Bottom တစ္ေယာက္အျဖစ္ သူေနေပးရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ဖက္သားရဲ႕ ပံုပန္းသြင္ျပင္နဲ႕ ကိုယ္ေရကိုယ္ေသြးကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ျပီးမွ အဆင္ေျပမေျပဆံုးျဖတ္ပါသတဲ့။ လူတိုင္းနဲ႕ေတာ့ အဲ့အေနအထားကိုေနေပးဖို႕အဆင္မေျပပါဘူး မၾကိဳက္ဘူးဆိုပါေတာ့ေလ။ သူက Top ေနရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေယာက္်ားေလးျဖစ္တဲ့အတြက္ တစ္ဖက္သားက တစ္ကိုယ္ရည္သန္႕ရွင္းေနရင္ ဘယ္ပံုလာလာအိုေကပါတယ္တဲ့ ဗ်။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သား Relationship တစ္ခုအေနနဲ႕တည္ေဆာက္ေနထိုင္ျဖစ္တဲ့ ပထမတစ္ႏွစ္မွာေတာ့ လိင္ဆက္ဆံတဲ့ကိစၥမွာ တစ္ေယာက္စိတ္ၾကိဳက္နဲ႕ တစ္ေယာက္အဆင္ေျပဖို႕ စတင္ၾကိဳးစားခဲ့ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏိုးတဲ့ကိစၥကေတာ့ လွ်င္လွ်င္ျမန္ျမန္ပဲၾကီးထြားလာပါရဲ႕။ အင္း….ေသခ်ာစဥ္းစားခဲ့ၾကျပီးေနာက္မွာေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သားရဲ႕ ေပါင္းသင္းဆက္ႏြယ္မႈပံုစံဟာ open relationship တစ္ရပ္အသြင္ေဆာင္တာကပိုအဆင္ေျပမယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ သူ႕အေနနဲ႕ တစ္ခါတစ္ေလ ကၽြန္ေတာ္မဟုတ္ေသာ တစ္ျခားတစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႕ ပက္သက္တဲ့အခ်ိန္မွာ Top တစ္ေယာက္အျဖစ္ေနခ်င္ေသး တယ္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အတၱၾကီးလို႕မရဘူးမဟုတ္လား။ တစ္ခါတေလ B တစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္စလံုးကိုေၾကြျပီး ကီးေပးသြားတာကရွိေသး။

ပံုမွန္အားျဖင့္ေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ေတာ့ သူတစ္ေယာက္တည္းနဲ႕တင္ လိင္ဆက္ဆံမႈကိစၥမွာ စိတ္ေက်နပ္ျပည့္၀ေနပါျပီ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခါတေလ သူစိမ္းတစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႕ ကီးေပးျခင္းကို ခံစားရတဲ့ဖီလင္ကိုေတာ့ တမ္းတမိသား။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တစ္လင္တစ္မယား ေျပာရမလား ဘယ္သူနဲ႕မွမပတ္သက္တဲ့ ဆက္ဆံေရးပံုစံကို အဆံုးသတ္လိုက္ၾကျပီးေနာက္ အင္တာနက္ကိုသံုးလို႕ျဖစ္ေစ ဟိုလိုဒီလိုနဲ႕ ျဖစ္ေစ တျခားငနဲေတြကို ရွာျပီး အလုပ္အားရက္မ်ားမွာ ဒိတ္လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕လို အျခားစံုတြဲတစ္တြဲနဲ႕ ကံအားေလ်ာ္ စြာေတြ႕မိၾကတယ္ဆိုရင္ေတာ့ အၾကိဳက္ေပါ့ အခန္းတစ္ခန္းထဲမွာပဲ တူစံုတြဲေပ်ာ္ပါးျဖစ္ၾကတာေပါ့ေနာ္။

တစ္ရက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းၾကီးက ေ၀ျဖိဳးဆိုတဲ့တစ္ေယာက္ေသာသူနဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးပါရဲ႕။ အသက္က ၃၅ႏွစ္၊ဆံပင္ေတြက အနက္ေရာင္ေတာက္ေတာက္ bisexual တစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး လက္ထပ္ထားကာ သားေလးႏွစ္ေယာက္ပိုင္ဆိုင္ ထားသူျဖစ္ပါတယ္။

ေ၀ျဖိဳးဆိုတဲ့ လူကို ပထမဆံုးအၾကိမ္ အိမ္ကိုေခၚသြားျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ကစားၾကခ်ိန္မွာပဲ ရဲလင္းရဲ႕စိတ္ခံစားမႈေတြ အၾကိဳက္ ေတြအကုန္သူယူသြားသလိုခံစားရပါတယ္။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္စလံုး အတြဲညီေနတာ တစ္ညလံုးလိုလိုပါပဲ။ တစ္ခါတေလ အိမ္နဲ႕မလွမ္း မကမ္းမွာေနတဲ့ တကၠသိုလ္ပထမႏွစ္စတက္ေနေသာ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေကာင္ေလးကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကခ်ိတ္မိျပီး ေလးေယာက္သား အိပ္ရာတစ္ခုထဲ တစ္နာရီထက္ပိုေသာအခ်ိန္ျဖဳန္းမႈမ်ားနဲ႕ကစားျဖစ္ၾကပါတယ္။ ရဲလင္းမရွိခ်ိန္မ်ားမွာေတာ့ လြင္မင္းဆိုတဲ့ဆယ္ေက်ာ္ သက္ေလးကို တည္းခိုခန္းတစ္ခုခုကို မမသြားျပီး ႏွစ္သိမ့္ေပးရတာေပါ့ ထၾကြေနေသာသူ႕စိတ္မ်ားကိုေလ။ ကိုေ၀ျဖိဳးနဲ႕ ရဲလင္းတို႕ရဲ႕ တက္ၾကြေသာ သန္မာေသာ အခ်ိန္ၾကာၾကာ သက္လံုေကာင္းမႈေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေလ့လာသင္ယူရဦးမယ္နဲ႕တူတယ္။ တစ္ညလံုးလိုလိုမွ ရဲလင္းတစ္ေယာက္က တစ္နာရီေလာက္သာ အိပ္ခ်င္အိပ္တတ္တာဆိုေတာ့။

သိပ္မၾကာေသာအခ်ိန္ကာလမွာပဲ ကိုေ၀ျဖိဳးတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္ကို ပံုမွန္သေဘာေလာက္ကိုလာပါေရာ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ လက္ထပ္ျပီးသားလူတစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႕သေဘာက်စျပဳလာျပီဆိုတာ အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သေဘာ ေပါက္စျပဳလာပါတယ္။ သူ႕မိန္းမအေနနဲ႕ သူဟာ bisexual တစ္ေယာက္ဆိုတာ ရိပ္မိသြားေပမဲ့ ေရာဂါရေစမယ့္အျပင္ထြက္ေပ်ာ္ပါးတဲ့ ကိစၥကိုေတာ့စိုးရိမ္သတဲ့။ သူကလည္း မဟုတ္တာေတြမလုပ္ပါဘူး ေရာဂါမျဖစ္ေအာင္ဆင္ျခင္ပါ့မယ္ safe sex ျဖစ္ေစရပါမယ္လို႕ ကတိေပးထားေရာ။ တစ္ခါတရံေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္မွာ တစ္ညလံုးအခ်ိန္ျဖဳန္းသြားပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ၾကား ေပါင္းသင္းဆက္ႏြယ္မႈဟာ တေျဖးေျဖးၾကီးထြားလာပါတယ္။ အခ်ိန္ကာလေလးၾကာလာတာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကိုေ၀ျဖိဳးအေပၚ စြဲလမ္းစိတ္ေတြပိုလာတယ္လို႕ဆိုႏိုင္ပါတယ္ ရဲလင္းကိုခ်စ္တာမ်ိဳးက်ေတာ့လည္းမဟုတ္ျပန္ဘူး နည္းနည္းကြဲသလား လို႕။ သူသာ သာယာမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ကို လိုသလိုအသံုးခ်ဆိုတဲ့ပံုစံမ်ိဳးျဖစ္လာတယ္ေလ။ ရဲလင္းတစ္ေယာက္ ေတာ္ေတာ္ ေသာက္ျပီး ေရခ်ိန္လြန္ေသာညတစ္ညမွာေတာ့ အိပ္ရာေပၚ၀ယ္ ကိုေ၀ျဖိဳးက အေပၚ ကၽြန္ေတာ္ကေအာက္ဆုိတဲ့အေနအထားတစ္ခု ေရာက္သြားတယ္။ ပထမဆံုးအၾကိမ္ဆိုေတာ့ ေသလုေအာင္နာတာပါပဲ….စိတ္ကိုဘယ္လိုေလ်ာ့ထားရမယ္ဆိုတာလည္းကၽြန္ေတာ္မသိ ဘူး…အလိုက္သင့္ဘယ္လိုေနရမယ္ဆိုတာလည္း မသိဘူး….ျပီးေတာ့ သူ႕ငပဲကလည္း စံမွီဂိုက္မီွဆိုေတာ့ေလ။ ဒါေပမဲ့ ကိုေ၀ျဖိဳးက ေတာ္ေတာ္ ညင္သာသလို ကၽြန္ေတာ္အဆင္ေျပမယ့္ အေနအထားကိုသူက စဥ္းစားျပီး အလိုက္သင့္ေနေစတယ္။ သူသာ ဒီလိုအျမဲဆိုရင္ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ကၽြန္ေတာ္ေနေပးႏိုင္မယ္ထင္ပါရဲ႕။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္သူနဲ႕ထပ္ျဖစ္ေတာ့ ရဲလင္းအိပ္ရာကိုအေစာၾကီးမ၀င္ ေသးဘူး နည္းနည္းခပ္ေထြေထြနဲ႕ ဆိုဖာရွည္ၾကီးေပၚလွဲေနခ်ိန္မွာထင္ပါတယ္။

ပူလည္းမပူ ေအးလည္းမေအးေသာ ပူေႏြးေသာညတစ္ညမွာေပါ့ ခပ္ပါးပါးေစာင္တစ္ထည္ကို ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ကိုေ၀အတူျခံဳျပီး ျငိမ္သက္ ေနၾကတာ ႏွစ္ေယာက္သားရဲ႕ ရင္ခုန္သံေတြ အျပန္အလွန္ၾကားေနရတယ္လို႕ထင္ရပါေသာအခ်ိန္။ ရဲလင္းက ဆိုဖာရွည္ေပၚမွာ အသာျငိမ္ေနခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္တို႕က စားပြဲခံုရဲ႕တစ္ဖက္ျခမ္း၀ယ္ တစ္ေယာက္ ငပဲကို တစ္ေယာက္ -ီးေနၾကပါတယ္။ ခဏေနေတာ့ ကိုေ၀က ကၽြန္ေတာ့္ကို -ိုးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ဘယ္လိုထိန္ခ်ိန္ထားမႈမျပဳဘဲေျပာရရင္ ေတာ္ေတာ္သာယာတယ္လို႕ေျပာရပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕နဲ႕ မလွမ္းမကမ္း၀ယ္ ရဲလင္းကလွဲေလ်ာင္းေနေတာ့ သူႏိုးထလာမွာကိုလည္းစိုးရိမ္ စိတ္ကလည္းအရမ္းလႈပ္ရွားကာ ခံစားမႈေတြ အရွိန္ျပင္းရေလသတည္းေပါ့ေနာ္။

ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ျပီးေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကိုေ၀ျဖိဳးတစ္ေယာက္ အိမ္ကို မၾကာခဏဆိုသလို အလာစိတ္ပါေတာ့တယ္။ ရဲလင္းက လည္း ဖိတ္ေခၚတာကိုးေနာ္။ တစ္ခါတေလ ကၽြန္ေတာ္အလုပ္မ်ားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ကိစၥမ်ားသေယာင္ေဆာင္ျပီး အိမ္ျပန္ေနာက္က် ေအာင္ဖန္တီးျဖစ္ပါတယ္။ ရဲလင္းအျပင္ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ ဘယ္လိုေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေယာက္ကမ်ား တိမ္းညႊတ္မလဲဆိုတာ ကြင္းဆင္းတာလဲပါမယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ေတြ႕ေတာ့လည္းဘာျဖစ္လည္း foursome လုပ္လို႕ရတာပဲေလ မဟုတ္ဘူးလား။ ေကာင္ေခ်ာေလးေတြထိုင္တတ္တဲ့ ဘားေတြကလပ္ေတြသြားတယ္ ဘာရယ္မဟုတ္ Gym ကိုလည္းသြားတယ္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာ ရရင္ ကိုေ၀ျဖိဳးနဲ႕ ရဲလင္းရဲ႕ဆက္ႏြယ္မႈပုံစံကို ကၽြန္ေတာ္ တကယ္မနာလိုဘူး။ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္ ကိုေ၀ျဖိဳးနဲ႕အတူ ကၽြန္ေတာ့္တိုက္ခန္း မွာ အတူအခ်ိန္ျဖဳန္းရတဲ့အျဖစ္ကို ရဲလင္း အဆံုးရႈံးခံမွာမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ေတာ့ ကိုယ့္ခ်စ္သူလို႕သတ္မွတ္ထားသူ တစ္ေယာက္အျပင္ တျခားတစ္ေယာက္နဲ႕ပါ ပတ္သက္ရတာ စိတ္ထဲသက္ေသာင့္သက္သာမရွိလွပါ။ သူကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အျပင္ တျခားသူနဲ႕ ပတ္သက္ရလည္း သက္ေသာင့္သက္သာဘယ္လိုေနရမယ္ဆိုတာ သိတယ္ေက်နပ္တယ္။

ရဲလင္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္သူသက္တမ္းက ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ျပီေလ။ ရဲလင္းအေနနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚထားတဲ့ သံေယာဇဥ္၊ဂရုစိုက္မႈ၊ ခ်စ္ခင္မႈပံုစံမ်ိဳးကို တျခားတစ္ေယာက္ အထူးသျဖင့္ ကိုေ၀ျဖိဳးလိုအပ္ေနတာေတြကိုေပးအပ္ေနတဲ့အေပၚ ကၽြန္ေတာ္မေပ်ာ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ၾကံဳခဲ့ဆံုခဲ့တဲ့ ပါတနာေတြအေတာ္မ်ားမ်ားက တစ္ညအိပ္ သို႕မဟုတ္ အၾကိမ္အနည္းငယ္ေလာက္သာျပန္ေတြ႕တတ္သူ မ်ိဳးေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႕ေတြအကုန္လံုးအေပၚ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္က ရွင္းပါတယ္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ျပန္လည္ေတြ႕ဆံုခ်င္စိတ္ ပံုမွန္ လိင္ဆက္ဆံလိုစိတ္မရွိပါဘူးဆိုပါေတာ့။ လူတစ္ေယာက္ကိုပဲ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ခံစားခ်က္ကိုပံုခဲ့တယ္ သူ႕ကိုခ်စ္သူအျဖစ္သတ္မွတ္ခဲ့တယ္။ ဟူး…..ရဲလင္းနဲ႕ ကိုေ၀ျဖိဳးရဲ႕ပံုစံကေတာ့ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာေနျပီထင္ရတဲ့အထိ ဟုတ္တယ္ ကာလာၾကာရွည္ဆက္ဆံေရးပံုစံမ်ိဳးထင္ ရပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္ကို ရဲလင္းနဲ႕ေျပာျဖစ္ေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္အေပၚ ေတာ္ေတာ္အံ့ၾသသြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူက ကၽြန္ေတာ့္ Facebook’s Profile မွာ Relationship ကိုေျပာင္းျပီးေရး ပံုမွန္ေတြ႕ဆံုျဖစ္မယ့္ ပါတနာမ်ိဳးလိုခ်င္ေၾကာင္းေရးလို႕ အၾကံဥာဏ္ေပးေပမယ့္ သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သားရဲက ေပါင္းသင္းဆက္ႏြယ္မႈကို အဆံုးမသတ္ခ်င္ခဲ့ပါဘူး။ အင္း….အဲ့လိုနဲ႕ ရက္သတၱပါတ္သံုးပါတ္ေလာက္အၾကာမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လြင္ကိုနဲ႕ေတြ႕ဆံုပါေရာ။

ပထမဆံုးအၾကိမ္မွာပဲ သူ႕ကို ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ျပန္လာဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္မိသလိုပဲ။ ဒါေပမဲ့ အမွန္တကယ္တမ္းေတာ့ မေမွ်ာ္ လင့္ခ်င္ဘူးဗ်။ လြင္ကိုနဲ႕ေတြ႕ေတာ့ bottom ေနေပးျဖစ္ျပန္တာဆိုေတာ့ အရင္ကလည္း ကိုေ၀ျဖိဳးနဲ႕ ေနေပးျဖစ္တာကိုႏွစ္ၾကိမ္ေတာင္ ရဲလင္းက ျမင္ဖူးခဲ့တာဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ေနတာထိုင္တာ သိပ္အေစးမကပ္ေတာ့သလိုထင္ရတယ္။ ရဲလင္းက ကၽြန္ေတာ္ တျခားတစ္ေယာက္နဲ႕ လိင္ဆက္ဆံေနတာကို ၾကည့္ရတာ ေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္ပံုရသဗ်။ ၾကည့္ျပီးတာနဲ႕ တျပိဳင္နက္ ကိုေ၀ျဖိဳးျပဳသမွ် သူ အဆင္ေျပေျပေနေပးေတာ့တာပါပဲ။ ကိုေ၀ျဖိဳးက တစ္ညမွာ တစ္ေလ်ာ့ကိုအၾကာၾကီးဆြဲတတ္တယ္။ ေနာက္တစ္ခါ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ဆိုရင္ ျပႆနာနည္းနည္းရွိတယ္ဗ်။ ဒီေတာ့ သူ ရဲလင္းနဲ႕ play ခ်ိန္ဆို ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ လြင္ကိုတို႕ မလွမ္းမကမ္းမွာ လွဲေလ်ာင္းရင္း ၾကည့္ၾကတာေပါ့ေနာ္။

လြင္ကိုက အရပ္ ၆ေပ၂လက္မ၊ အသားအေရက တကယ့္ကိုညိဳေမာင္းေနတာ၊ သူ႕ငပဲကလည္း တကယ့္ကိုရွည္တယ္ ထိပ္အေရျပားလဲ ျဖတ္မထားဘူးေလ။ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္ သူ႕အသြင္အျပင္ကို ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်ျပီး ႏွစ္သက္ေနျပီဆိုတာကိုေပါ့။ ဒါဇင္ခ်ီတဲ့ ငနဲေတြ ကို ကၽြန္ေတာ့္ဖုန္းနံပါတ္ကိုေပးခဲ့ဖူးတယ္ အခ်ိဳ႕ေသာသူေတြသာ အပ်င္းေျပျပန္ဆက္တတ္ၾကေပမယ့္ လြင္ကိုကေတာ့ မၾကာခဏ ႏႈတ္ ဆက္တာ ဟိုေမးဒီေမးလုပ္တဲ့အျပင္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေလာက္ လာလည္လို႕ရမလားတဲ့။  တတိယအၾကိမ္ သူလာလည္အျပီးမွာေတာ့ သူသည္လည္းပဲ လက္ထပ္ျပီးသူတစ္ေယာက္ဆိုတာ သိလိုက္ရပါတယ္။သူ႕ဇနီးကေတာ့ လြင္ကို တျခားအမ်ိဳးသားေတြနဲ႕အတြင္းက်က် ဘယ္လိုပတ္သက္လဲဆိုတာ စိတ္မ၀င္စားဘူး သိဟန္လည္းမတူပါဘူး။ လြင္ကို ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ရွိတဲ့အခ်ိဳ႕ေသာအခ်ိန္ေတြမွာ သူမက မၾကာခဏဆိုသလို ဖုန္းေခၚေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီေတာ့လည္း လြင္ကိုဟာ ကိုေ၀ျဖိဳးလို ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ရဲလင္းတို႕နဲ႕အခ်ိန္အမ်ားၾကီးမျဖဳန္းႏိုင္ ဘူးေပါ့ေနာ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆက္ဆံေရးက မဆိုးပါဘူး ေဘာ္ဒါက႑အတြက္ အိုေကျပီး ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းသူပါပဲ။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ versatile ျဖစ္ေစဖို႕ ပိုေသခ်ာေစသူေလ။

အေတာ္ေတာ့ထူးဆန္းပါတယ္ ရဲလင္းကို ကိုေ၀ျဖိဳးက ႏွစ္ေလ်ာ့ေလာက္ -ိုးျပီးခ်ိန္ဆို ကၽြန္ေတာ္ ရဲလင္းကို ကလိုင္းရတာပိုၾကိဳက္ေနတဲ့ ခံစားခ်က္ျဖစ္ေနတာေပါ့ေနာ္။ အစပိုင္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ ကြန္ဒံုးသံုးျပီးဆက္ဆံၾကဖို႕ သေဘာတူထားၾကတာပါ။ ဒါေပမဲ့ ဆက္ဆံၾကတာေတြ ၾကာလာျပီး သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္သလိုခံစားၾကရခ်ိန္မွာေတာ့ ကြန္ဒံုးသံုးျပီးဆက္ဆံၾကတာကိုရပ္လိုက္ၾကပါ တယ္။ အႏၱရာယ္ရွိမွန္းသိေပမယ့္ ကိုေ၀ျဖိဳးရဲ႕အရည္အခ်ိဳ႕နဲ႕ရႊဲေနတဲ့ ရဲလင္းခေရ၀ကို လုပ္ရတဲ့ ခံစားခ်က္ကို ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လို ၾကိဳက္မိသြားမွန္းမသိပါဘူး။

တစ္ခါေတာ့ ရဲလင္းတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္ လြင္ကိုနဲ႕bottom ေနဖူးလိုက္တာကို သတိရသြားဟန္တူတယ္ သူလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ႕အတြက္ Bottom အေနအထားေနေပးဖို႕ စိတ္၀င္စားဟန္ျပလာေရာ။ ဟိုအရင္က တစ္ခါဖူးမွ် သူမၾကိဳးစားေပမဲ့ လြင္ကို ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်ျပီးျပီးခ်င္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ပို႕ဖို႕လုပ္ပါေတာ့တယ္။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေပါင္းသင္းဆက္ႏြယ္မႈၾကား ေျပာင္းလဲလာတဲ့အျမင္ခံစားခ်က္ ျဖစ္ျပီးေတာ့ ႏွစ္ဦးသားအတြက္ ပိုျပီးေပ်ာ္ရႊင္ေစမယ့္ကိစၥျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ေလ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္ကို ကိုေ၀ျဖိဳးလာလာလည္ေနတာ (၈)လေလာက္ၾကာျပီးေနာက္မွာေတာ့ သူက သူ႕ဇနီးနဲ႕ဆက္ဆံေရးေျပာင္းလဲမႈကို ေၾကျငာပါေတာ့တယ္။ သူ႕ဇနီးသည္လည္း အျခားေသာ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရသြားျပီဆိုေတာ့ ရဲလင္းဆီကိုမၾကာခဏဆိုသလိုလာလည္ ႏိုင္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေပါ့။ ကိုေ၀ျဖိဳးနဲ႕ ရဲလင္းတို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကည့္ရတာေတာ့ အဆိုပါကိစၥအေပၚ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖစ္ေနၾက ပံုေပၚတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ေတာ့ အဲဒါကို သိပ္ေတာ့သေဘာမက်ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ လြင္ကိုက အလားတူအခ်ိန္ေပးမႈရရွိ ေနေပမယ့္ ခံစားခ်က္ကသိပ္ကိုကြာပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ လြင္ကိုနဲ႕ လိင္ဆက္ဆံရတာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဒင္ျပည့္က်ပ္ျပည့္စိတ္ေက် နပ္မႈရေစတာ မွန္ေပမယ့္ တစ္လကို ႏွစ္ၾကိမ္ သံုးၾကိမ္ေလာက္သာ သူနဲကေတြ႕ဆံုခ်င္ရံုသက္သက္ပဲျဖစ္မယ္။

ကိုေ၀ျဖိဳးလာလည္မႈအတြက္ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ေနတာ တက္ၾကြေနတာေလးေတြနဲ႕လႈပ္ရွားေနတဲ့ ရဲလင္းရဲ႕အမူအယာေတြကိုၾကည့္ရ ျမင္ရတာအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္ပါတယ္။ ခံုေစာင္းတစ္ခုမွာ တင္သားဆိုင္ကိုတင္ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို ကိုေ၀ျဖဳိးပခံုးေပၚထမ္းေစရင္း ကိုေ၀ျဖိဳးရဲ႕ ဒင္ၾကီး ရဲလင္းခေရ၀ထဲ၀င္ထြက္ေနတာကိုျမင္ရတာကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္တယ္။ ခပ္တိုးတိုးေလး သို႕မဟုတ္ ခပ္က်ယ္ က်ယ္ ညည္းညဴတဲ့ အသံေလးေတြ….အရွိန္ျမင့္လာတဲ့ခံစားခ်က္နဲ႕အတူ တုန္ယင္လႈိက္ေမာတဲ့ အသံေတြ….ခႏၶာကိုယ္ေကာက္ေၾကာင္း လႈပ္ရွားရုန္းကန္ပံုေတြ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုေ၀ျဖိဳးနဲ႕ ရဲလင္းဆက္ဆံေနခ်ိန္ၾကားရတဲ့အသံေတြကို ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္တယ္။ အိမ္နီးနားခ်င္း ေတြေတာင္ၾကားမလားမသိဘူး ရဲလင္းအသံက ဘယ္ေတာ့မွ မတိုးဘူး သူ႕စိတ္လႈပ္ရွားတာနဲ႕အမွ် ၾကားရသူ စိတ္လႈပ္ရွားေအာင္ကို အသံမ်ိဳးစံုထြက္တတ္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ သူဟာ ရင္ခုန္သံရပ္တန္႕သြားေစႏိုင္သူျဖစ္ေနတုန္းပါပဲ။

ကိုေ၀ျဖိဳး တနဂၤေႏြညတစ္ညမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္ကိုအလည္တစ္ေခါက္ေရာက္လာျပန္တယ္။ သူနဲ႕တစ္ျပိဳင္တည္းလိုလို တစ္ခါတေလ လြင္ကိုေရာက္လာတတ္တဲ့အျဖစ္အပ်က္ထက္ ကၽြန္ေတာ္ပိုျပီးေက်နပ္မိသလိုပါပဲ။ လြင္ကိုက တစ္နာရီေလာက္သာအခ်ိန္ျဖဳန္းျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို မြတ္သိပ္စြာအနမ္းတစ္ခ်က္ေပးကာ ျပန္ျပန္သြားတတ္ပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ကို ႏွစ္လိုတက္မက္စြာ နမ္းတယ္ ေပြ႕ဖက္တယ္ ခေရ၀ေလးကို ကလိတယ္ ျပီးေတာ့ သူ႕စိတ္တိုင္းက် မုန္တိုင္းထန္ျပီးေနာက္ သူ႕သုက္ရည္ေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ဗိုက္သား ေပၚျဖန္းျဖန္းပစ္ခဲ့တဲ့အျပဳအမူကို ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်ပါတယ္ ေက်နပ္တယ္။ ေနာက္ျပီး စိတ္ထဲၾကိဳက္ႏွစ္သက္မိတဲ့ျမင္ကြင္းတစ္ခု ကေတာ့ ေဖြးေဖြးျဖဴေနတဲ့ ရဲလင္းရဲ႕တင္သားဆိုင္ေတြၾကားထဲ ညိဳေမာင္းရွည္လ်ားတဲ့ ကိုေ၀ျဖိဳးရဲ႕ငပဲၾကီး အရွိန္ျပင္းျပင္း၀င္ထြက္ေန တာကို အနီးကပ္ျမင္ရတာဟာ တကယ္လွပတဲ့ ကင္မရာရိုက္ခ်က္ေတြလိုပါပဲေနာ္။ အိုး…ရွီး….ေျပာေနရင္းနဲ႕ လြင္ကို႕ကို ေတြ႕ခ်င္ စိတ္ေတြ ျပင္းျပလာျပီဗ်ာ။

ပံုမွန္လိုလို အလုပ္အားလပ္တတ္တဲ့ တနဂၤေႏြတစ္ရက္မွာ ရဲလင္းတစ္ေယာက္ အပ်င္းေျပကစားေဖာ္ကစားဖက္ အျဖစ္ လူငယ္ေလး သံုးေလးေယာက္စီသြားလည္မလို႕ဆိုပဲ သူအြန္လိုင္းေပၚမွာ ရင္းနီးခင္မင္သူမ်ားေပါ့ေနာ္။ သူတို႕ေနထိုင္တဲ့ေနရာေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႕ အခန္းနဲ႕ ၁၀မိုင္ေလာက္ေ၀းပါတယ္ လာမယ္ဆိုရင္ေလ။ အခုမွ သတိျပဳမိတယ္ ရဲလင္းတစ္ေယာက္ အခ်ိဳ႕ေသာ မြန္းလြဲျပီးေနာက္ပိုင္း ေတြမွာ သူတို႕ဆီသြားဖို႕ အျမဲလိုစိတ္လႈပ္ရွားေနခဲ့တယ္ဆိုတာ။ ထူးထူးဆန္းဆန္း လြင္ကိုတစ္ေယာက္ အလ်င္စလိုေရာက္လာတယ္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ခ်စ္ပြဲ၀င္တယ္ ကၽြန္ေတာ့္ခေရထဲကို သူ႕သုက္ရည္ေတြအျပည့္မ်ားျဖည့္သလားပဲအမ်ားၾကီး ထည့္ေသးတယ္….ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ Climax ျဖစ္ျပီးပန္းထုတ္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရင္အုပ္ေပၚက သုက္ရည္ေတြကို သူ႕လ်ာနဲ႕လ်က္ ျပဳသလို ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္း ေတြကိုလည္း မြတ္သိပ္စြာ အနမ္းေက်ာရွည္သြားတဲ့အျဖစ္အပ်က္က်ေရာက္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လိင္ဆက္ဆံၾကျပီးေနာက္ ၀ရံတာ မွာ ခဏထိုင္ျပီး စကားေျပာျဖစ္ေတာ့ သူကၽြန္ေတာ္နဲ႕ဆက္ဆံပါတ္သက္ရမႈအေပၚသာယာလာျပီး လိင္ကိစၥထက္ပိုတဲ့ ပါတ္သက္ဆက္ ႏြယ္မႈျဖစ္ခ်င္လာတဲ့အေၾကာင္းေျပာတယ္ဗ်။

အဲ့ခံစားခ်က္က ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္အတြက္ ဘယ္လိုမွ ေကာင္းမွာမဟုတ္ဘူးေနာ္လို႕ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္သတိေပးေတာ့ သူကနားလည္ပါ တယ္ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေနာ္နဲ႕စတင္ပါတ္သက္မိတဲ့ ပထမဆံုးေန႕ကတည္းက သူသေဘာက်ခဲ့တာပါတဲ့။ ဟူး….စကားလည္းေျပာ ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာကိုလည္း စိုက္ၾကည့္ေနရင္းမွ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေထြးဖက္လိုက္သလို ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြကို နမ္းစုပ္ျပန္ကာ ၾကမ္းျပင္ေပၚလွဲ အိပ္ေစလ်က္ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ကို သူလ်ာျပန္ေကၽြးတာေၾကာင့္ စိတ္ေတြျပန္လည္လႈပ္ရွားကာ hard-on ျဖစ္လာၾကျပီး ဒုတိယအၾကိမ္ ခ်စ္ပြဲ၀င္ၾကျပန္ပါတယ္။ ဒုတိယအၾကိမ္ သူ႕ကိစၥအဆံုးသတ္ဖို႕အတြက္ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာတယ္ဗ်…..လုပ္ရင္း လုပ္ေနရင္းနဲ႕ ရုတ္တရက္ဆိုသလို သူ႕အိမ္ကို သူ႕မိန္းမေစာေစာျပန္လာမယ့္ကိစၥစိတ္ေရာက္သြားရင္း ဆက္မလုပ္ေတာ့ဘဲ အ၀တ္ေကာက္၀တ္ကာ ျပန္သြားပါေရာ။ သူအိပ္ခန္းတံခါးကိုပိတ္ ေလွကားကေန ဆင္းသြားတဲ့ေျခသံကိုၾကားေနရျပီးေနာက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲဘာလဲ မသိ ေက်နပ္ၾကည္ႏူးစိတ္ကရင္ထဲလွိမ့္၀င္လာတယ္။

အခ်ိန္ ႏွစ္နာရီေလာက္ၾကာျပီးေနာက္ ကိုေ၀ျဖိဳး ကၽြန္ေတာ့္စီ ဖုန္းဆက္တယ္ သူအိမ္ကေနထြက္လာခဲ့ရမလားတဲ့။ သူ ကၽြန္ေတာ့္စီလာ မယ္ ဆိုရင္ ဖုန္းအရင္မေခၚဘဲ ဘယ္ေတာ့မွာမလာတတ္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္ဆို တစ္ခါတေလ ရဲလင္းက တျခားအမ်ိဳးသားအခ်ိဳ႕နဲ႕အတူ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းမွာ ရွိေနတတ္တာကို သူသိေနတာကိုး။ `ၾကိဳဆိုပါတယ္ဗ်ာ….လာခဲ့ပါ….ရဲလင္းအိမ္မွာမရွိပါဘူး…သူဘယ္အခ်ိန္ အိမ္ျပန္ေရာက္မလဲ မသိပါဘူးေလ´

`ေကာင္းပါေလ့….သူ႕လက္ကိုင္ဖုန္းကိုဆက္ျပီးေတာ့ က်ဳပ္ ခင္ဗ်ားတို႕အခန္းလာမယ့္အေၾကာင္းေျပာဦးမွနဲ႕တူတယ္။ က်ဳပ္လာမယ္ ဆိုရင္ သူ မျဖစ္မေနျပန္လာခ်င္ျပန္လာမွာေလ ဟဲဟဲ´တဲ့ ကိုေ၀ျဖိဳးက ရယ္က်ဲက်ဲနဲ႕ေျပာေသး။

`သေဘာပါဗ်ာ….သူ သံုးေလးနာရီေလာက္ကေတာ့ ျပန္ေရာက္ဦးမွာမဟုတ္ဘူး။ အိမ္ကို သူေစာေစာျပန္လာမယ္ဆိုရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္ မအံ့ၾသပါဘူးဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူအိမ္ကိုေစာေစာျပန္လာေအာင္ ဖိအားေပးသလိုျဖစ္မွာဆိုးလို႕ ဘယ္ေတာ့မွ ဖုန္းမဆက္ တာအမွန္ပဲ´

`အင္း…သူ႕ကိုဖိအားမေပးေတာ့ပါဘူးေလ…ဒါေပမဲ့ သူနဲ႕ က်ဳပ္ ကျမင္းၾကမယ္လို႕သူသိမ်ားသိမယ္ဆိုရင္ သူေသေသခ်ာခ်ာကိုျပန္ လာမွာဗ် ဟဲဟဲ´ ကိုေ၀ျဖိဳးက သေဘာတက်နဲ႕ရယ္ျပီးေျပာေနေသးတယ္ အပိုင္ေပါ့ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ရဲလင္းအေပၚေျပာတဲ့ စကားမ်ိဳးၾကားျပန္ေတာ့ ရင္ထဲခံရခက္ျပန္ပါတယ္။

ဖုန္းမေခၚဘူးလို႕သာေျပာတာ ကၽြန္ေတာ္ ရဲလင္းစီကိုဖုန္းေခၚလိုက္ျပီး ကိုေ၀ျဖိဳးတစ္ေယာက္ အိမ္ကိုလာမလို႕ မင္းနဲ႕ေတြ႕မလို႕ေျပာ တယ္ ဖုန္းဆက္လိမ့္မယ္ေျပာလိုက္ေတာ့ ရဲလင္းက အလွ်င္အျမန္ပါပဲ အေၾကာင္းျပန္တာက သူ အဲ့ဒီမွာ ႏွစ္နာရီ သံုးနာရီေလာက္ အခ်ိန္ျဖဳန္းဦးမွာတဲ့။ သူ႕သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေတြက အျခား ငနဲသံုးေလးပြဲေလာက္ကိုပါေခၚျပီး ပါတီသေဘာမ်ိဳးလုပ္ေနၾကတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ့္စီ ဖုန္းႏွစ္ခါေလာက္ျပန္ေခၚျပီး ညေနစာစားႏွင့္ သူ႕ကိုမေစာင့္နဲ႕ဆိုတာကိုပါေျပာေသးတယ္။ `အခုအခန္းမွာ လူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားတာဗ် ဒီလိုလူမ်ားမ်ားနဲ႕ကစားပြဲမလုပ္ရတာေတာင္ၾကာျပီ အစ္ကိုလာမလား လာမယ္ဆိုရင္ လိပ္စာေျပာျပ မယ္ေလ။ Richard နဲ႕ ေဇယ်ာက အစ္ကိုလာမယ္ဆိုလည္း ပိုအဆင္ေျပတာေပါ့တဲ့ေျပာေနၾကတယ္ဗ်´သူအတည္ေျပာေနတာပဲ။

`အင္း…ၾကားရတာေတာ့ေကာင္းသားပဲ baby… ဒါေပမဲ့ အစ္ကို နည္းနည္းပင္ပန္းေနတယ္။ လြင္ကိုနဲ႕ ႏွစ္ခ်ီေလာက္ဆြဲထားတာကြ။ ညီလည္းသိပါတယ္ ႏွစ္ခ်ီေလာက္ အစ္ကိုဆြဲထားရင္ စိတ္သိပ္မပါတတ္ေတာ့ဘူးဆိုတာေလ´ ကၽြန္ေတာ္ မကြယ္မ၀ွက္ေျပာျပျဖစ္ပါ တယ္။

ဖုန္းခြက္ျပန္ခ်လိုက္စဥ္ခဏေလးမွာပဲ ကိုေ၀ျဖိဳးစီက ဖုန္း၀င္လာပါတယ္။ ` သူ ဒီည မျပန္လာေတာ့ဘူးတဲ့ဗ်။ က်ဳပ္ေတာ့ ဖီလင္ငုတ္ပါျပီ ဗ်ာ´ဆိုပဲ။

`ကဲၾကည့္ေလ…ခင္ဗ်ားသိျပီဟုတ္? ရဲလင္းက ငေပြးေလးတစ္ေယာက္ဆိုတာေလ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အလားတူေပြးတာပါပဲ။ ခင္ဗ်ားေခၚ တိုင္း လာႏိုင္မယ့္သူတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ေသခ်ာေျပာႏိုင္တယ္ဗ်။ ခင္ဗ်ား တစ္ေယာက္တည္းေနရတာ ပ်င္းတယ္ဆိုရင္ ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းလာျပီး စားေသာက္ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ သီခ်င္းဆို ၾကိဳက္တာလာလုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ရဲလင္းတစ္ေယာက္တည္း ခင္ဗ်ားကို ေပ်ာ္ေအာင္လုပ္ေပးႏိုင္တာမဟုတ္ပါဘူးဗ်။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ ခင္ပြန္းေနာ္….ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕သူ႕ကို အရမ္းပူပန္ျပီး တားျမစ္ ပိတ္ပင္ေနတတ္သူေတာ့မဟုတ္ဘူး ဒါေပမဲ့ တစ္ေယာက္ေယာက္က အပိုင္သေဘာမ်ိဳးေျပာလာရင္ေတာ့ စိတ္တိုတယ္။ ကဲ…ခင္ဗ်ားစိတ္ ေျပရာေျပေၾကာင္း တစ္ခုခုလုပ္လိုက္ေလ ေနာ္´ ကၽြန္ေတာ္ နည္းနည္းေလးေတာ့ေလသံမာသြားရပါတယ္ ဘယ္လိုမွေအးေဆးမေျပာႏိုင္ လိုက္ဘူးဗ်ာ။

`ဟုတ္ပါျပီ….က်ဳပ္မိန္းမကလည္း သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ဒီည ပိုကာဆြဲၾကမလို႕တဲ့။ က်ဳပ္ကိုမေခၚတာနဲ႕မကစားရဘူးေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒါ ခင္ဗ်ား စိတ္မဆိုးဘူးဆိုရင္ ခင္ဗ်ားစီလာျပီး အတူတူတစ္ခုခုေသာက္ၾကတာေပါ့ Raspberry Vodka တစ္ပုလင္းေလာက္ဆြဲခဲ့ရ မလား´သူေလသံ နည္းနည္းေျပာင္းသြားတယ္။

`ျပႆနာမရွိ။ ကၽြန္ေတာ္ရွိတယ္ အိမ္မွာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္အတူတူေသာက္ၾကတာေပါ့ ရဲလင္းအိမ္ျပန္လာရင္လည္း သူ႕၀ိုင္းဆြဲ ၾကတာေပါ့။ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူျပန္လာရင္ ပင္ပန္းျပီး ဘာမွလုပ္ႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူးဗ်´ သူရယ္သလို မခိုးမခန္႕ရယ္ျပီးေျပာလိုက္ တယ္ေလ။

ကိုေ၀ျဖိဳး အခ်ိန္သိပ္မၾကာဘူး ေရာက္လာတာဆိုေတာ့ သူ႕အိမ္ကေန ကၽြန္ေတာ့္အခန္းရွိရာကို ကားေမာင္းလာတာပဲျဖစ္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အိမ္ယာစခန္းရဲ႕အေနာက္ဖက္ဂိတ္မွာ ကားထိုးခဲ့ျပီး သူ႕လက္ထဲမွာေတာ့ သူ႕စကားအတိုင္းအျပင္ ဘီယာေကာ တျခား စားစရာေတြပါလာတယ္။ သူ႕ျမင္လိုက္ေတာ့ ဘာရယ္မဟုတ္ အခုေလးပဲေရခ်ိဳးထားတာရယ္ ခေရအတြင္းပိုင္းေတြကို သန္႕ရွင္းေရး လုပ္ျဖစ္ထားတာရယ္ ေန႕လည္က လြင္ကိုနဲ႕ ခ်စ္ပြဲ၀င္ထားတာေတြကို စိတ္ထဲရုတ္တရက္ ရင္ခုန္လာေရာ။ ဘယ္သူမွမလာရင္ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ရုပ္ရွင္ၾကည့္ သီခ်င္းနားေထာင္ စာဖတ္ျပီး ေအးေအးေဆးေဆး အခ်ိန္ျဖဳန္းမလို႕စီစဥ္ထားတာပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ကိုေ၀ျဖိဳးက သူငယ္ခ်င္းေကာင္းတစ္ေယာက္ေတာ့ဟုတ္တယ္ဗ်….သူနဲ႕ ႏွစ္နာရီေလာက္ စကားနာေထာင္ေပးျပီးအခ်ိန္ျဖဳန္းရတာက ကၽြန္ေတာ့္ကို နာက်င္တဲ့ခံစားခ်က္ေတြမေပးေလာက္ပါဘူး။

သူေသာက္ဖို႕ သူ႕အၾကိဳက္ေတြကို ထည့္စရာ ဖန္ခြက္ ပုဂံအစံုအလင္နဲ႕ တီဗီေရွ႕မွန္စားပြဲခံုေပၚသူ႕ဖာသာျပင္ဆင္ေနတာက ေအးေဆး။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ဘီယာေပါ့။ ပထမတစ္ခြက္ေလာက္ေသာက္အျပီးမွာေတာ့ သူ Run နဲ႕ Coke ကိုေရာျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကိုကမ္းေပး တယ္။ `က်ဳပ္ေရခ်ိဳးဇလံုထဲ ဆပ္ျပာရည္ေႏြးေႏြးေလးနဲ႕သြားစိမ္ဦးမွပါပဲ အဆင္ေျပတယ္မဟုတ္လား ေဘာ္ဒါ´

`ရပါတယ္ဗ်….ကိုယ့္အိမ္လိုသာေန ေအးေဆး´ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုေလေျပတိုက္လိုက္ျပီး ကိုင္ထားတဲ့ဖန္ခြက္ထဲက သူရာရည္ကိုအနည္း ငယ္ ငံုစုပ္လိုက္ပါတယ္။

ကိုေ၀ျဖိဳး အ၀တ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕တင္ခၽြတ္ခ်လိုက္ျပီး ျပည့္တင္းေနတဲ့ သူတင္သားဆိုင္ေတြ အိကနဲအိကနဲျဖစ္ေအာင္လုပ္ရင္း ေရွ႕က အိုဗာဆိုဒ္ငရွည္ကို တရမ္းရမ္းနဲ႕ လက္ထဲက ေသာက္လက္စခြက္ကိုေမာ့ရင္း ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္သြားတယ္။ ဘာအသံမွမၾကားရဘဲ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ သူစိမ္ေနျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္စီစကားလွမ္းေျပာတယ္ဗ် ` ခင္ဗ်ားေရာ အတူလာစိမ္ရင္ေကာင္းမယ္ဗ် ပ်င္းတာ´။

ခဏေနကပဲ ေရခ်ိဳးျပီးေပမယ့္ ခပ္သင္းသင္းေမႊးေနတဲ့ ဆပ္ျပာရည္ေတြရွိေနတဲ့ ေရစိမ္ကန္ထဲ ကၽြန္ေတာ္လည္း အ၀တ္မပါ ဗလာ ကိုယ္တည္း၀င္ေရာက္လိုက္ပါတယ္။ ၀င္ျပီး ခဏျငိမ္ေနစဥ္မွာပဲ သူ႕ကိုငဲ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ရင္းသူ -ြင္းထု ေနတာ သတိထားမိရေရာ။ ေရေႏြးေႏြးေလးကို စိမ္ေနရတာေရာ အေမႊးရနံ႕ကေရာ ေရစိုေနတဲ့ သူ႕ပံုစံကိုၾကည့္ျမင္ရတာက စိတ္ထဲ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေစပါတယ္။ `ကဲ..ကိုေ၀…ခင္ဗ်ားကိုေျပာထားတယ္ေလဗ်ာ ရဲလင္း ကီးသလို သူ႕ထက္သာေအာင္ ကၽြန္ေတာ္လည္းကီး ေပးႏိုင္တယ္ဆိုတာ ဟဲဟဲ´ ကၽြန္ေတာ္မထိန္းႏိုင္ေျပာလိုက္ရပါရဲ႕။

`အင္း….ဟုတ္ပါတယ္…ရွီး…အ´ သူႏႈတ္ဖ်ားက မလံုမလဲအသံလိုမ်ိဳးနဲ႕ျပန္ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ငပဲကိုႏွစ္ၾကမ္ထိ ကီးေပးခဲ့ဖူး တယ္…ျပီးေတာ့ သူလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကိုကီးေပးခဲ့ဖူးတယ္ေလ။ ဆိုေတာ့ အခုဟာက ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ပထမဆံုးအၾကိမ္မွ မဟုတ္တာဘဲ။

သူ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာနား သူ႔ပစၥည္းတရမ္းရမ္းနဲ႕တိုးလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လက္နဲ႕အသာဆြဲကိုင္ျပီး ပါးစပ္ထဲ ထည့္လိုက္ပါတယ္။ သူ႕လက္အစံုကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ဦးေခါင္းကိုထိန္းကိုင္လိုက္ရင္း ခပ္ရွည္ရွည္ အသားေခ်ာင္းၾကီးကို လည္မ်ိဳထဲထိ ေရာက္ေအာင္ဖိသြားဖို႕ၾကိဳးစားေရာ အၾကိမ္ရာခ်ီမက ရဲလင္းတစ္ေယာက္ ကိုေ၀ျဖိဳးကိုကီးေပေနစဥ္မွာ ျမင္ဖူးခဲ့တဲ့ပံုစံအတိုင္းပါပဲ။  ေကာင္ငယ္ေလးအရြယ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ရဲလင္းတစ္ေယာက္ ဒီဟာၾကီးကို လည္မ်ိဳထဲ ဆို႕အင့္အင့္မျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုမ်ားႏွစ္ရွည္လမ်ား ထိန္းသိမ္းကစားခဲ့ပါလိမ့္ေနာ္။ ရဲလင္းအေဖ၊ျပီးေတာ့ သူ႕ညီအစ္ကိုေတြအားလံုးဟာ အလြန္တရာရွည္လ်ားတဲ့ငပဲဆိုဒ္ေတြကိုပိုင္ဆိုင္ ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း သူေျပာျပတာကို အမွတ္ရမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္မ်ိဳထဲ အနည္းငယ္တစ္ဆို႕သလိုျဖစ္သြားျပီး သီးမလိုျဖစ္ေတာ့ ကိုေ၀ျဖိဳးက `အိုး….ေဆာရီး´တဲ့။

ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းကို နည္းနည္းျငိမ့္ျပီးအခ်က္ျပလိုက္ေတာ့ သူ႕ပစၥည္းကို အနည္းငယ္ျပန္ဆြဲထုတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဦးေခါင္းကို ကိုင္ထားတဲ့ သူ႕လက္အစံုကို ရုပ္သိမ္းမသြားဘူး ရွိေနဆဲ ဒါေပမဲ့ သိပ္ျပီး အတင္းအၾကပ္သေဘာမဆန္ေတာ့ဘူးေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ငပဲ ကို ထိပ္ဖ်ားပိုင္းေလးကအစ တစ္စတစ္စလွ်ာနဲ႕ရစ္ပတ္လိုက္ ဆြဲစုပ္လိုက္ ပါးစပ္ထဲအထုတ္အသြင္းလုပ္ၾကည့္လိုက္နဲ႕ကစားက လည္မ်ိဳ ထဲထိမေရာက္ေတာင္ သြင္းႏိုင္သမွ်သြင္းဖို႕ၾကိဳးစားၾကည့္ပါရဲ႕။ `Damn…ဒီဖီးလ္က ေသာက္ရမ္းမိုက္တယ္….အခန္းထဲသြားျပီး ကလိုင္းရ ေအာင္….အဲ…တစ္ဖက္သက္ေတာ့ မဆန္ပါဘူးေနာ္´ သူကေျပာျပီးစလစ္နံပါတ္တစ္လုပ္ခ်င္ေသးတာ။

အစကေတာ့ ခ်ီတံုခ်တံုျဖစ္ေသးတာပါ…ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကလည္း အသားကုန္ဆႏၵျပေနျပီး သူ႕ငပဲထိပ္က အရည္ၾကည္ေလးရဲ႕ ငံက်ိက်ိအရသာကလည္း ဆြဲေဆာင္ေနျပန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကပဲ ေရွ႕ကေန အိပ္ခန္းရွိရာကိုသြားလိုက္ပါေတာ့တယ္။

ခါးမွာရွိေနဆဲ jockstrap ေလးကို ခၽြတ္ထည့္လိုက္ျပီး အိပ္ယာေပၚ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ တြားတက္လိုက္ကာ ႏွစ္ဦးသား သက္ေသာင့္သက္သာရွိျပီး အဆင္ေျပတဲ့ sixty-nine အေနအထားလွဲလိုက္ၾကတယ္။ ၾကီးမားျပီး အညိဳေရာင္သမ္းေနတဲ့ သူ႕ငပဲကို အျဖဴေရာင္ႏို႕ရည္ေတြထြက္လာမယ့္အသြင္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္က တျပြတ္ျပြတ္စစုပ္လိုက္သလိုျဖစ္သြားတယ္ သန္႕ရွင္းျပီး အနံ႕ေလးသင္း ေနတာက ဆြဲေဆာင္မႈျဖစ္ေနေတာ့တာကိုး။ ရုတ္တရက္ သူအိပ္ရာေပၚကလွိမ့္ဆင္းလိုက္က ကၽြန္ေတာ့္ေျခရင္းမွာေနရာယူလိုက္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို သူ႕ပခံုးေပၚတင္လိုက္တာ ျမန္မွျမန္…အာ…ျငင္းဆန္ခ်ိန္ေတာင္မရ တြန္႕ရံုရွိေသးတယ္ သူက ခုတင္ေဘး ခံုပုအံဆြဲထဲက အေဖာ္ကိုေဖာက္ျပီး စြပ္ျပီးေနျပီ သူ႕ငပဲကိုကြန္ဒံုး။

တကယ့္ကၽြမ္းက်င္သူတစ္ေယာက္ပဲ….တကယ္တမ္းဆို အိမ္ေထာင္သည္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေရွာင္ၾကဥ္ေလ့ရွိေပမယ့္ ကၽြမ္းက်င္တာ တစ္ဖက္သားကို အလိုက္အထိုက္ျဖစ္ေအာင္စြမ္းေဆာင္ႏိုင္တာေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္မျငင္းဆန္မိေတာ့တာျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ တစ္ ရစ္ရစ္နဲ႕ သူ႕ငပဲၾကီးကို ဖိသြင္းလိုက္တာမွာ ရင္၀ထဲဆို႕လာသလိုခံစားရေရာ။ နည္းနည္းနာက်င္သြားတာေၾကာင့္ ခပ္တိုးတိုးညည္းမိ ေတာ့ သူ႕ငပဲကိုတစ္ခ်က္အဆံုးထိဖိသြင္းထားရင္း ျငိမ္သက္လိုက္ကာ ေတာင္းပန္စကားဆိုသဗ်။ `ေဆာရီး….အဆင္ေျပ..ေျပရဲ႕လား´

`အင္း…ဆက္လုပ္ပါရတယ္….ကြဲရွတာေတာ့မျဖစ္ေလာက္ပါဘူး´ လို႕ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။

ခါးေအာက္ကို ေခါင္းအံုးေတြခုလိုက္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ခါးနည္းနည္းျမင့္သြားေတာ့ ေျခေထာက္ေတြကို ခပ္ကားကားအေနအထားျဖစ္ေအာင္ ေနေစရင္း သူ႕ငပဲကို ျဖည္းျဖည္းျပန္သြားတာ သူ႕ေရႊဥေတြက ကၽြန္ေတာ့္တင္သားေတြနဲ႕ဖိကပ္သြားတာကိုခံစားရပါတယ္။ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ ဆြဲထုတ္လိုက္ ခပ္ျပင္းျပင္းေဆာင့္သြင္းလိုက္ လႈပ္ရွားမႈမ်ားဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးေလးနာရီက လြင္ကိုရဲ႕ တက္ၾကြမႈေတြကို ျပန္ သတိရေစေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ Bottom ေနရတဲ့ဖီလင္ကို…အဲ..ကိုေ၀ျဖိဳး-ိုးတာကိုသေဘာက်ေနျပီ။ `အိုး….အိုး….Shit… အရမ္းမိုက္တယ္….အာ….အဲ့တာပဲ….အဲ့တာပဲ….Oh god….ခင္ဗ်ားလုပ္တာကို အရမ္းသေဘာက်လာျပီ…အာ´ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားက မထိန္းႏိုင္မသိမ္းႏိုင္ ညည္းညည္းညဴညဴေျပာမိေလ သူက ေဆာင့္ခ်က္ပိုျပင္းထန္ေလပါပဲ။

သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက မိန္႕မူးစြာထြက္လာေသာ ညည္းညဴသံေတြဟာ အရင္က ရဲလင္းကိုသူလုပ္ေနတုန္း ၾကားၾကားေနရတဲ့အသံေတြနဲ႕ထပ္တူ ဆိုေတာ့…အာ….ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ရဲလင္းက open relationship တစ္ခုလိုေနဖို႕သေဘာတူထားေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ပါတနာကိုလုေန သလိုမ်ားျဖစ္ေနမလား။ ခပ္ေသးေသး ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲ ကိုေ၀ျဖိဳးရဲ႕ ငထြားၾကီး တနင့္တပိုး၀င္ထြက္ေနတာကို ရဲလင္း ျမင္မ်ားျမင္သြား ရင္ဘယ္လုိတုန္႕ျပန္မလဲ သိေတာ့သိခ်င္မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဖီးလ္တက္သံ ေအာ္ဟစ္ညည္းညဴသံေတြဟာ ရဲလင္းေလာက္မက်ယ္ေပမယ့္ တစ္ဖက္သားကို ပိုမိုတက္ၾကြေစဟန္တူပါတယ္ ကိုေ၀ျဖိဳးရဲ႕အမူအယာေတြက ပိုပိုသေဘာက်ပံုေပၚေနေရာ။

`က်ဳပ္…က်ဳပ္ ၾကာ..သိပ္ၾကာၾကာမထိမ္းႏိုင္ေတာ့ဘူးဗ်…..ခင္ဗ်ား ေက်နပ္ေအာင္ေတာ့လုပ္ေပးပါ့မယ္….အာ´ ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ ပန္းထုတ္မယ့္ သူ႕သုက္ရည္ေတြမထြက္ခင္ အဲ့လိုေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေပၚေမွာက္ေနတဲ့ သူ႕ေက်ာျပင္တေလွ်ာက္ လက္သည္းနဲ႕ ကုတ္ ျခစ္လိုက္သလို သူ႕တင္ပါးေတြကို ျဖစ္ညွစ္ေပးလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ တင္သားဆိုင္ေတြကို ဆြဲဆြဲဖိခ်ေတာ့….``အာ……. က်ဳပ္……….ျပီး….ျပီး…..အိုး……God! ….အာ´သူ႕တင္သားေတြကို က်စ္ခါက်စ္ခါနဲ႕ ငပဲကို တဆံုးဖိဖိထည့္ရင္း သုက္ရည္ေတြကို ပန္းထည့္ပါေရာ။

သိပ္မေပ်ာ့ခင္မွာပဲ သူ႕ငပဲကို ကြန္ဒံုးခၽြတ္ကာ ေရေတြ ဆပ္ျပာေတြနဲ႕သန္႕ရွင္းကာေမႊးေနေအာင္ သူထလုပ္တယ္ဗ်။ သူ႕ငပဲအရွည္ၾကီး ကို ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲက တေမ့တေမာဆြဲခၽြတ္ေတာ့ ရဲလင္းအမူအယာအတိုင္းပဲ သူ႕ရင္ခြဲထဲညႊတ္က်သြားမိတယ္။ ရင္ခုန္တာလား ေႏြးေထြးတာလားမသိဘူး ရင္ခြယ္က်ယ္ၾကီးထဲ ခို၀င္ရတာကေလ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ငပဲ…ေရႊဥ….ျပီးေတာ့ ခေရ၀ေတြကို မက္မက္ေမာေမာ လ်က္ျပဳ နမ္းရႈိက္မိစဥ္ခဏ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆြဲဖက္ကာ ႏႈတ္ခမ္းေတြကို အားရပါးရနမ္းစုပ္ပါေတာ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ဦးသား ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ အိပ္ေမာက်သြားမိၾကကာ အိပ္မက္ကမၻာစီေရာက္သြားၾကေရာ။ ခဏေနေတာ့ မမာ့တမာ….အရာ တစ္ခု ကၽြန္ေတာ့္ ခေရ၀ထဲ တိုး၀င္ေနတာကို ခံစားရမိေစျပီးမွ သူက အိပ္ေနတာကိုႏႈိးတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္ေသြးေတြ ဆူေ၀….ကၽြန္ေတာ့ ငပဲကို လည္းမိုးေပၚေထာင္ေစ….အာ…..ကၽြန္ေတာ့္ကို သူကီးထားတာ….ျပီးေတာ့မွ ခေရ၀ကို ကလိုင္းေနတာကိုး ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေပါ့။

ဒီတစ္ခါေတာ့ အလ်င္မလိုေတာ့ဘူး…တကယ့္ကို ျငိမ့္ေနေအာင္ကို ဆိမ့္ေအာင္ ခပ္ျဖည္းျဖည္းေလးကိုဆြဲေနတာ။ ခိုးစားတဲ့အေနအထား လို႕ဆိုႏိုင္တဲ့ ေဘးတေစာင္းအေနအထားေပါ့ေနာ္။ အမ္….ကိုယ့္ကိုယ္ကိုဘယ္ေရာက္ေနလဲ သတိထားလိုက္ေတာ့မွ ၾကမ္းျပင္ေပၚက ေကာ္ေဇာေပၚမွာ ေဘးေစာင္းျဖစ္ေနတာဗ် လူဆိုးၾကီးပဲ။ အာ….အင္း….Fuck!....ကိုေ၀ျဖိဳးက ကၽြန္ေတာ့္အေနာက္ကေန လုပ္ေနတာဆို ေတာ့ တံခါး၀ကို မ်က္ႏွာမူေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္လံုးျပဴးသြားတာကို သူမသိဘူး ဆက္လုပ္ေနတယ္။ ရဲလင္းတစ္ေယာက္ တံခါးရြက္ကို ကိုင္ျပီး အသာျငိမ္ၾကည့္ေနတာကိုး။ ေက်ာင္းေျပးဖို႕ျပင္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္ အတန္းပိုင္ကမိသြားတဲ့ပံုမ်ိဳး သြားေတြ ေပၚေအာင္ ရဲလင္းကို အျပံဳးခပ္ၾကီးၾကီးေပးလိုက္မိပါတယ္။

ကိုေ၀ျဖိဳးတစ္ေယာက္ ဘာမွသတိမျပဳမိဘဲ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲ သုက္ရည္ေတြ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ျဖည့္ေပးဖို႕ပဲၾကိဳးစားေနတယ္။ ခဏေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွမလႈပ္ရွား မညည္းညဴဘဲ တံခါး၀ကိုၾကည့္ေနတာ သတိျပဳမိသြားျပီး သူေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ရဲလင္းကို ေတြ႕သြားပါရဲ႕။ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ တစ္ခ်က္တုန္သလိုျဖစ္သြားကာ ေလသံခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ျဖင့္….´အိုး…ေဘဘီ…အကို မင္းကို မေစာင့္ ႏိုင္ဘူးျဖစ္သြားတယ္´ ေတာင္းပန္တိုးလွ်ိဳးစကားဆိုေလတယ္။

ရဲလင္းက တဟဲဟဲ ရယ္ေမာလိုက္ကာ `အာ…အားမနာပါနဲ႕ဗ်ာ….ညီေရာက္တာ အခုေလးတင္ပါပဲ…ေအးေဆးလုပ္….ညီ့ အခ်စ္ၾကီးကို သာယာမႈဆက္ေပးလိုက္ပါဦး´

ဒါေပမဲ့ ကိုေ၀ျဖိဳးက ဆက္မလုပ္ေတာ့ဘဲ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲက သူ႕ငပဲကို အသာဆြဲထုတ္ျပီး မတ္တပ္ရပ္လိုက္တယ္။ ရဲလင္း တစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကို လွမ္းလာရင္း ကၽြန္ေတာ့္တင္သားေတြကို အသာဆြဲကိုင္ျဖဲကာ ခေရ၀ကိုလွ်ာေကၽြးပါရဲ႕ သူ႕ပါတနာရဲ႕ အရည္ေတြမ်ားရွိေနဦးမလား အရသာခံပံုပဲ။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲကို သူခို၀င္လာကာ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြကို သူမက္မက္ ေမာေမာနမ္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ မိန္းမေလးကို ကၽြန္ေတာ္ျပန္လည္ဆြဲဖက္လိုက္ခ်ိန္မေတာ့ ကိုေ၀ျဖိဳး ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဦးေခါင္းနားကို ကြန္ဒံုးခၽြတ္ထားတဲ့ သူ႕ငပဲၾကီးကို ထိုးေပးတယ္ေလ။ ဒီေတာ့ ရဲလင္းက သူ႕ပါတနာရဲ႕ ငပဲကို အေသအခ်ာျပဳစု ကၽြန္ေတာ္ ကလည္း ေရႊဥေတြကိုကလိေပးေတာ့ အခ်ိန္သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ကိုေ၀ျဖိဳးတစ္ေယာက္ ဇာတ္သိမ္းသြားပါေရာ။ `အစ္ကို လာေနတုန္း ညီ့ အခ်စ္ၾကီးရွိေနလို႕ေတာ္ေသးတာေပါ့။ လာမယ့္ေသာၾကာေန႕ၾကရင္ Richard နဲ႕ ေဇယ်ာဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဒီလာဖို႕ေခၚထား တယ္ဗ်။ အစ္ကိုစိတ္၀င္စားရင္လာခဲ့ေလ….ကၽြန္ေတာ္တို႕လင္မယားရယ္….သူတို႕အတြဲရယ္ ပါတီသေဘာကဲၾကမွာ´ ရဲလင္းက ကိုေ၀ျဖိဳး ထရပ္ျပီး သန္႕ရွင္းေရးသြားလုပ္ေနတုန္း လွမ္းေျပာလိုက္တယ္ေပါ့ေနာ္။

ေနာက္ေတာ့ သံုးေယာက္သား အိပ္ရာေပၚတြားတက္လိုက္ၾကရင္း မၾကာခင္မွာပဲ အခ်ိန္ၾကာၾကာအိပ္ေပ်ာ္သြားၾကျပန္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ယာႏိုး လာေတာ့ ကိုေ၀ျဖိဳးမရွိေတာ့ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ၀ယ္ ရဲလင္းခို၀င္အိပ္စက္ေနျပီး သူ႕လက္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလြတ္ ထြက္သြား မွာစိုးရိမ္သိအလား ဖက္တြယ္ထားပါတယ္။

သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားကလည္း ဘာေတြေရာင္ရမ္းျပီး ေျပာေနတယ္မသိ ခ်စ္တယ္…..မခြဲဘူးေနာ္….ေက်းဇူးပါဗ်ာ….ေတြလည္းပါေသးတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္လိုအားရစြာျပံဳးလိုက္မိျပီး ေသးေပါက္ခ်င္လာတာေၾကာင့္ အိပ္ရာကအသာထထြက္လာလိုက္ပါရဲ႕။ သူ႕ပါးေလးကို ေတာ့ တစ္ခ်က္နမ္းခဲ့တာေပါ့ေလ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္….ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ဟာ…….

Alex Aung (25 July 2014)

စာၾကြင္း   ။ အိမ္ေထာင္သည္ေတြနဲ႕ ပါတ္သက္တာ လိင္ဆက္ဆံတာမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္လံုး၀သေဘာမက်ပါဘူး ေရွာင္ၾကဥ္သင့္တယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရးသေဘာ သက္သက္အျဖစ္ေရးလိုက္ျခင္းပါလို႕ေနာ္။

Jul 23rd

ရို မန္း ေဘာ့ က မာၻ .. free Download

By pao pao ( Lord O )
အ ခု နံမယ္ ၾကီး ေန တဲ့ ..ရိုမန္းေဘာထ္တို႔ရဲ႔ကမာၻ .. စာ အုပ္ ဟာ .. အ ျပာ စာ အုပ္ သတ္ သတ္ ခ်ည္း ပဲ မ ဟုတ္ ပါ ဘူး .. ႏိုင္ ငံေရး .. ဘာ သာ ေရး .. အ ေတြး အ ေခၚ .. ယဥ္ ေက်း မႈ ဆိုင္ ရာ .. မ တူ ညီ တဲ့ ရႈ ေထာင့္ ေတြ က ေန သံုး သပ္ ထား တာ ေတြ ပါ ပါ တယ္ ..။ အ သိ ဥာဏ္ ရင့္ က်က္ သူ မ်ား .. ျမည္း စမ္း သင့္ တယ္ လို ့ယူ ဆ ပါ တယ္ ..။ အ သိ ဥာဏ္ ႏံု နဲ ့ သူေတြ အ တြက္ ေတာ ့ .. ခပ္ ေပါ ေပါ ..အ ျပာ ခန္း ေတြ ကို ..ေက်ာ္ ျပီး သံုး သပ္ ႏိုင္ မွာ မ ဟုတ္ ပါ ဘူး ..။
စာအုပ္ download လုပ္ မ ရ သူ မ်ား ..လို ခ်င္ ရင္ email ေပး ပါ .. ။ က် ေနာ့ ကို ပါ စင္ နယ္ မက္ ေဆ့ ခ်္ နဲ့ ေပး ပါ ..။ သို ့ မ ဟုတ္ .. eniweniw@gmail ကို ဆက္ သြယ္ စာ ပို ့ ပါ ။ PDF file အ လံုး လိုက္ ..ေမးလ္ နဲ ့ ပို ့ ေပး မယ္။ ကိုယ့္ ဖာ သာ ကိုယ္ ေဒါင္း ခ်င္ ရင္ .. ေအာက္ က .. လင့္ခ္ မွာ ေဒါင္းပါ ..။
https://www.dropbox.com/s/2pk3seeu12y58vn/aung%20yin%20nyein-Romanbots%20world.pdf
Jul 21st

သိုက္ အေၾကာင္းမ်ား (၅)

By Ram
ပုဂၢိဳလ္ေစာင့္၊ သိုက္ေစာင့္ဟူသည္

ဓမၼမိတ္ေဆြတစ္ဦးေမးလာသည့္ေမးခြန္းတစ္ခုမွာ အခ်ိဳ႕ေသာသူသည္သိုက္ဆက္နီးလြန္းအားၾကီးသျဖင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳ၍မရေသာ အျဖစ္မ်ားၾကံဳဖူးၾကားဖူးသည္ဟု ဆုိသည္။ မွန္မမွန္ႏွင့္ ဘုရားေဟာမည္သို႔ရွိသည္ႏွင့္ေျဖရွင္းေပးရမည့္ ေမးခြန္းျဖစ္ေခ်သည္။

သိုက္ ဟူသည္အဖိုးတန္ပစၥည္းမ်ား ထာပနာသိမ္းဆည္းမ်ား ထားသုိရာေနရာတစ္ခုဟု စာေရးသူသိထားပါ သည္။ သို႔ေသာ္ သိုက္ဟုဆုိလိုက္လွ်င္ အဖိုးတန္ပစၥည္းမ်ားသာမကလွ်ိဳ႕ဝွက္ဆန္းက်ယ္ေသာ ေမွာ္ဆန္ဆန္ ျဒပ္ဝတၳဳႏွင့္ သတၱဝါမ်ား စုဖြဲ႔တည္ရွိရာ ဟုလည္းအမ်ားအသိျဖင့္သိရွိထားပါေသးသည္။ သိုုက္ေစာင့္ေသာနတ္၊ သိုက္ေစာင့္ေသာ ေျမြ၊ နဂါး၊ ျခေသၤ၊ က်ား၊ ဘီလူး၊ စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး အေထြေထြ ရွိကုန္သည္။ မည္ကဲ့သို႔ပင္ထူးေထြမ်ားျပားေစကာမွု အားလံုးမွာ ၃၁ ဘံုသားခ်ည္းျဖစ္ေခ်သည္။

အခ်ိဳ႕က သိုက္ဖြားဟုဆုိျပီး လွ်ိဳ႕ဝွက္ဆန္းက်ယ္မွုႏွင့္ၾကံဳသည္။ ကူညီေစာင့္ေရွာက္သူမ်ားႏွင့္ၾကံဳသည္ဟု ဆိုသည္။ ယင္းတြင္ မည္သူက ကူညီေစာင့္ေရွာက္သနည္း။ ၾကားဖူးသည့္ျဖစ္ရပ္တစ္ခုအရသိုက္အတူတူေစာင့္ခဲ့သူ တစ္ဦးေသျပီး လူျဖစ္ေသာ္ထုိဘဝထိ လိုက္လံေစာင့္ေရွာက္သည္ဟုဆုိသည္။ ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။

ဤတြင္ ၃၁ ဘံုကို အက်ဥ္း ရွင္းျပန္ရန္လုိအပ္ေပသည္။ ငရဲၾကီး ၈ ထပ္၊ တိရစၦာန္ဘံု၊ျပိတၱာဘံု၊ အသူရကယ္ဘံု၊ လူ႔ျပည္ ၁ထပ္၊ နတ္ျပည္ ေျခာက္ထပ္၊ ျဗဟၼာ အထပ္၂၀ စုစုေပါင္း ၃၁ ဘံုရွိသည္။ သိုက္၊နန္းဟူသည္ ျဗဟၼာတုိ႔ႏွင့္ ဆက္စပ္မွုမရွိေခ်။အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ျဗဟၼာတုိ႔က ရုပ္(သို႔) နာမ္(သို႔) ရုပ္ႏွင့္နာမ္ မရွိၾကကုန္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ျပီး သူ႔ဘံုတြင္ အျမဲတည္ရွိသည္။

သို႔ေသာ္နတ္ျပည္ ေျခာက္ထပ္ျဖစ္သည့္စတုမဟာရာဇ္၊ တာဝတံိသာ၊ ယာမာ၊ တုသိတာ၊နိမၼာနရတိ၊ ပရနိမၼိတဝသဝတၱိဟူ၍ ေအာက္မွ အထပ္အထိရွိသည္။ စတုမဟာရာဇ္နတ္ဘံုသည္နတ္မ်ားတြင္ အနိမ့္ဆံုးဘံုျဖစ္ျပီး နတ္ေသးနတ္မြားမ်ား က်ေရာက္ေသာဘံုျဖစ္သည္။လူ႕ဘံုတြင္ရွိေသာ ရုပ္ကၡဆိုးနတ္၊ အိမ္ေစာင့္နတ္၊ ရြာေစာင့္နတ္၊ ေညာင္ပင္ေစာင့္နတ္၊ ေတာေစာင့္နတ္ စသည္မ်ားမွာ စတုမဟာရာဇ္ဘံုသားမ်ား ျဖစ္ၾကေခ်သည္။သူတို႔သည္ တာဝတိံသာ နတ္ျပည္မွနတ္သားမ်ားကဲ့သို႔ အေရာင္အေသြးမစံု၊ဘုန္းကံမျမင့္ေခ်။

ထုိနည္းတူစြာ ငရဲၾကီးရွစ္ထပ္၌ ငရဲသားမ်ားအျဖစ္ေနကာ ငရဲဘံုက်သူမ်ားကိုႏွိပ္စက္ရာတြင္လည္း ထုိ စတုမဟာရာဇ္နတ္ဘံုမွအာလာဝက နတ္ဘီလူးမ်ားက အလည့္က်သြားေရာက္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟုဘုရားေဟာ အဘိဓမၼာတြင္ဖြင့္ဆုိရွင္းလင္းထားသည္။နတ္မင္းၾကီး ေလးပါးတို႔ကို ဆည္းကပ္ခစားရေသာ လက္ေအာက္ခံနတ္တု႔ိ၏ ေနရာဘံုဌာနျဖစ္သျဖင့္ စတုမဟာရာဇ္နတ္ဘံုဟုေခၚျပီး နတ္ႏွစ္၅၀၀ ျဖစ္ေခ်သည္။

(ဤတြင္စာဖတ္သူတို႔၏ အတြင္းစိတ္၌ “ဟာကြာမ်ားလိုက္တဲ့ ဘံုနဲ႔နတ္ေတြ” ဟု တစ္လြဲထင္ေနေကာင္း ထင္တတ္ပါသည္။ စာေရးသူတင္ျပေသာ ၃၁ ဘံုမွာ အမွန္တကယ္တည္ရွိေသာဌာနမ်ားျဖစ္သည္ဟု ျမတ္စြာဘုရားမွ ေဟာၾကားခဲ့ေခ်သည္။ ထိုဘံုအလိုက္အထိုက္တြင္လည္းပြင့္ဖူးခဲ့ေသာ ဘုရားအဆူဆူတို႔မွက်င္လည္ကာ တရားမ်ား ေဟာျပဆံုးမခဲ့သည္ဟုလည္းသိရသည္။ အနီးစပ္ဆံု သာဓက အျဖစ္ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားသည္မယ္ေတာ္ အျဖစ္ ေတာ္စပ္ခဲ့သူသႏၱဳႆီတနတ္သားကို အမွဴးျပဳကာ တာဝတိံတာ နတ္ျပည္တြင္ေက်းဇူးဆပ္ခဲ့သည္။ ေက်းဇူးဆပ္ပံုမွာ အဘိဓမၼာတရားအက်ယ္ေဟာၾကားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ယင္းအဘိဓမၼတရားကိုအရွင္သာရိပုတၱရာအား အက်ဥ္းနည္းျဖင့္ ေဟာေျပာေတာ္မူခဲ့သည္။ ထိုမွတစ္ဆင့္ တပည့္ရဟန္း ငါးရာတို႔အားေန႔ခ်င္းပင္ မက်ဥ္းမက်ယ္နညး္ျဖင့္ ျပန္လည္ေဟာေတာ္မွုခဲ့ရာ ယေန႔တိုင္တည္ရွိရာအေျချပဳလာခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေခ်သည္။ ထိုအခ်က္ျဖင့္၃၁ဘုံအမွန္တကယ္ရွိသည္ဟုလည္း ေထာက္ျပႏိုင္သည္။)

သိုက္အေၾကာင္းကိစၥျပန္ဆက္မည္။ စာဖတ္သူတို႔ စတုမဟာရာဇ္ဘံုသေဘာကိုသိရွိျပီဆုိလွ်င္ သိုက္တြင္ေစာင့္ၾကပ္ေသာနတ္မ်ားကို သိရွိျပီဟု စာေရးသူယံုၾကည္သည္။သိုက္ေစာင့္နတ္အမ်ိဳးမ်ိဳး အေထြေထြ အားလံုးသည္ဘုရားထာပနာျဖစ္ပါကလည္း တာဝန္ရွိသျဖင့္ လာေရာက္ ေစာင့္ၾကပ္ေပးရျခင္း ရွိ၏။ နတ္တို႔ႏွင့္မျပီးေသးေခ်။ ဘုရားထာပနာေစာင့္ၾကပ္ရေသာ ေျမြ၊ နဂါးစသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိေခ်ေသး သည္။

တိရစၦာန္၊ ျဗိတၱာ ႏွင့္ အသူရကာယ္တို႔လည္း ပါဝင္ေခ်ေသးသည္။ ထိုဘုံသားတို႔သည္လူျဖစ္စဥ္က (ေသခါနီးအခ်ိန္) ေလာဘေဇာတက္ကာ ပိုင္ဆုိင္ေသာ (ဝါ) ပိုင္ဆိုင္လိုေသာပစၥည္းဥစၥာကိုအစြဲျပဳျပီး ေသမည္ဆုိလွ်င္ ထိုပစၥည္းဥစၥာ တည္ေနရာ ႏွင့္ ျဒပ္ဝတၳဳတို႔တြင္မၾကြတ္မလြတ္ႏိုင္ပဲ တိရစၦာန္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ျဗိတၱာေသာ္လည္းေကာင္း၊ အသူရကာယ္ေသာ္လည္းေကာင္း ျဖစ္ၾကရသည္။ ဥစၥာတို႔ကိုေစာင့္ၾကပ္ရသည္။

လွပေသာမိန္းကေလးတို႔ကုိေတာထဲတြင္ ေတြ႕လွ်င္ ဥစၥာေစာင့္ဟုဆိုၾကသည္။ အမွန္စင္စစ္သူတို႔သည္ ထုိ ပစၥည္းဥစၥာကိုအစြဲျပဳျပီး ေသလြန္ၾကသျဖင့္ မၾကြတ္မလြတ္ႏုိင္ေသာျဗိတၱာႏွင့္အသူရကယ္(သို႔) စတုမဟာရာဇ္ဘံုသားမ်ား ျဖစ္ရေခ်သည္။ သူတို႔ေစာင့္ၾကပ္ေသာပစၥည္းဥစၥာအေပၚ ေႏွာက္ယွက္လုိသူတို႔ႏွင့္ၾကံဳေတြ႕ရေသာ္ နည္းလမ္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ေျခာက္လွန္႔ေမာင္းထုတ္ရေခ်သည္။

အထက္ပါ ရွင္းလင္းခ်က္သည္ ျဒပ္ဝတၳဳသာရွိေသးသည္။ သက္ရွိ သတၱဝါတို႔အားစြဲလမ္းမွု၊ေစာင့္ၾကပ္မွု ရွိေသးေခ်သည္။သာဓကတစ္ခုအရ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးသည္သူခ်စ္ေသာအမ်ိဳးသမီးကို စြဲလမ္းစိတ္ျဖင့္ ေသလြန္သည္ရွိေသာ္ ေကာင္းရာဘံုဘဝသို႔မေရာက္ႏိုင္ပဲေလာဘစိတ္အေျခခံ ပဋိသေႏၶေၾကာင့္ အသူရကာယ္၊ ျဗိတၱာကဲ့သို႔ေသာ ဘံုဘဝသို႔ေရာက္ရသည္။ထိုကဲ့သုိ႔ေသာ အေျခအေနတြင္ သူခ်စ္ရေသာ မိန္းကေလးကို အမ်ားသူကာ အႏၱာရယ္မွ လြတ္ကင္းေအာင္ကူညီျခင္း၊ သို႔တည္းမဟုတ္ အျခားသူတစ္ဦးႏွင့္ခ်စ္ၾကိဳက္သြားမည္ကုိစိုးရိမ္သျဖင့္ လိုက္လံေႏွာင့္ယွက္ျခင္းမ်ား ျပဳတတ္ေခ်သည္။

ဤတြင္ အေၾကာင္းမဲ့ခံရသည္မဆိုလို။ ထိုကဲ့သို႔ ေႏွာက္ယွက္မွုကိုခံရရန္ကံပါမွလည္း လိုက္လိုက္ေႏွာင့္ယွက္(သို႔မဟုတ္) ကူညီေဖးမမွုကိုခံရသည္။(ဥပမာေနာက္တစ္ခုအရ။ ။ ေသေသာကေလး (ကေလးေျခာက္)က ဘံုဘဝစြဲလမ္းသျဖင့္ အေမ့ကိုအိပ္မက္ေပးျခင္း၊ အတိတ္စိမ္းေပးျပီး ကူညီျခင္းမ်ိဳး)

ထုိအခ်က္ႏွင့္လည္း မလံုေလာက္ေသးေခ်။ တစ္ခါတစ္ရံ ဝဋ္ေကြ်းေၾကာင့္ လည္းမိမိလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို တားဆီးပိတ္ပင္မွုခံရသည္။ ဥပမာတစ္ခုအရ ဘုရားေဟာဇာတ္ေတာ္တစ္ခုတြင္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးသည္အရိယာတစ္ဦးကို ႏွုတ္ေရးျဖင့္ ဆဲေရးတိုင္းထြာျပဳမိေသာေၾကာင့္သူဆဲခဲ့ဖူးသည္ ျပည့္တန္ဆာမ ဟူေသာစကားလံုးအတိုင္း ဘဝေပါင္းမ်ားစြာ ျပည့္တန္ဆာ အမ်ိဳးသမီး၊ ယုတ္ညံ႔ေသာ တိရစၦာန္ျဖစ္ရသည္။

ဘုရင္သမီးေတာ္ ျဖစ္သည့္ ဘဝတြင္ပင္ ရုပ္ရည္ေခ်ာေမာသျဖင့္ႏုိင္ငံေပါင္း မ်ားစြာကလိုလားကာ စစ္မက္ျဖစ္မည္ကို ဘုရင္က ေၾကာက္လွန္႔သျဖင့္ မည္သူကိုမွမေပးစားႏိုင္ပဲထိုႏိုင္ငံဘုရင္၊ အိမ္ေရွ႕မင္းသား မ်ားအတြက္ ျပည့္တန္ဆာသေဘာမ်ိဳးသာ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ျဖစ္ေစခဲ့သည္။ (ေနာက္ဆံုး ဘဝတစ္ခုတြင္ ထိုအမ်ိဳးသမီးလည္း မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ေရာက္ရေခ်သည္။) (ဘုရားေဟာဇာတ္ေတာ္ျဖစ္သည္။ အတိအက် သိလိုေသာ္ေမးႏိုင္ပါသည္။)

ဆုိလိုသည္မွာ ဘဝတစ္ခုတြင္ျပဳခဲ့မိေသာ အကုသုိလ္ထူးတစ္ခုေၾကာင့္ဘဝဆက္တိုင္းတြင္ မျပတ္ႏိုင္ပဲ တူညီစြာပင္ ဝဋ္ေကြ်းဆပ္ရျခင္းမ်ိဳးျဖစ္သည္။ ကုသိုလ္ထူးေၾကာင့္လည္းဘဝဆက္တိုင္းအက်ိဳး ေပးေကာင္းရျခင္း မ်ိဳးလည္းရွိသည္။ အိမ္ေထာင္ေရးအျမဲ အဆင္မေျပဖ်က္လိုဖ်က္ဆီး ခံရသည္ဆုိျခင္းမွာ သိုက္ေစာင့္ေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိမိေရွးဘဝက ၾကီးမားေသာ အိမ္ေထာင္ေရးရာေႏွာင့္ယွက္က်ဴးလြန္ သည့္ အကုသိုလ္ကံတစ္ခုခုေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း သိႏိုင္သည္။ (ဥပမာ- သူေတာ္ေကာင္းတို႔ မဂ္လာကိစၥခမ္းနားကိုဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးျပဳလုပ္ျခင္းမ်ိဳး)

အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခုတြင္သာမဟုတ္ သက္ဆိုင္ရာသက္ဆိုင္ရာ အေၾကာင္းအရာကိစၥရပ္တိုင္းတြင္ ေရွးဘဝအေၾကာင္းကိစၥ (ကံ) ေၾကာင့္ဝဋ္တစ္ခုသဖြယ္ ဆက္တိုက္ခံရျခင္းျဖစ္သည္။ ဥပမာ-ခ်မ္းသာရန္ အခြင့္အျမဲၾကံဳေသာ္လည္း အျမဲလိုလို ဆင္းရဲရျခင္း၊ ဆင္းရဲရန္အေၾကာင္းအျမဲၾကံဳေသာ္လည္း ကူညီေဖးမမွု (ဝါ) ကံေထာက္ပံ့မွုေၾကာင့္အျမဲခ်မ္းသာရျခင္း စသည္ျခင္းမ်ိဳးျဖစ္သည္။

အႏွစ္ခ်ဳပ္ဆုိရေသာ္မည္က့ဲသို႔ေသာ္ ပုဂၢိဳလ္သိုက္ ေစာင့္ေစာင့္၊ကံဝဋ္ေကြ်းမည္မွ်ပင္က်န္က်န္ မိမိလုပ္ေဆာင္ရမည္ျဖစ္ေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမွုႏွင့္ က်င့္ၾကံအားထုတ္ရမည္ျဖစ္ေသာ မဂ္ဖိုလ္တရားမ်ားကို အစဥ္တစ္ဆိုက္ပြားမ်ားက်င့္ၾကံအားထုတ္ရေခ်မည္။

ဘဝမ်ားရွည္လ်ားလွသည္။ ဝဋ္ေၾကြးမ်ား ေပါလွေခ်သည္။ ေကာင္းမွုရွိသလို၊မေကာင္းမွုရွိသျဖင့္ ဘံုအေထြေထြတြင္ ၾကင္လည္ျပီး ဝဋ္ခံၾကရသည္။ ထုိ ဘံု၊ ဝဋ္ မ်ားမွ ၾကြတ္လြတ္ေအာင္၊ အကုသိုလ္ကံအက်ိဳးမ်ား အေဟာ သိကံျဖစ္ေအာင္နိဗၺာန္ဝင္ႏိုင္ရန္ ပြားမ်ားၾကင့္ၾကံရေခ်မည္ျဖစ္သည္။ ဝဋ္ေၾကြးသည္ နိဗၺာန္ဝင္ခါနီးအထိတြင္ပင္ဆပ္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းကုိ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ပင္ သာဓကအျဖစ္ပရိနိဗၺာန္စံသျဖင့္ သိျမင္ရသည္။

သို႔ေသာ္နိဗၺာန္သုိ႔ေရာက္လွ်င္ ထိုေၾကာင္းက်ဳိးမ်ားလြတ္ကင္းရေခ်သည္။ စာဖတ္သူ ဓမၼမိတ္ေဆြတို႔ ေၾကာင္းက်ိဳးလြတ္ကင္း၊ ဆင္းရဲဝဋ္ ကင္းမဲ့ေသာ နိဗၺာန္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္ၾကပါေစ။

International News forMyanmar မွ ကူးယူေဖာ္ျပထားပါသည္။
Jul 18th

အိပ္​မက္​​ေတြ သြန္​းဆစ္​ထားတဲ့​ေနရာ

By Nandasithu

အႀကိမ္ႀကိမ္ ကြဲေၾကခဲ့တဲ့ ႏွလုံသားေလးကိုမွ
တယုတယ
ေလးခ်စ္ႏိုင္​​ေပးတဲ့......ေမာင္

အတုအ
ေယာင္​​ေတြၾကားမွာ ကူးခတ္​​ေနရတုန္း အခ်စ္အစစ္နဲ႔ လာေရာက္ကယ္တင္​​ေပးတဲ့....ေမာင္

က်႐ႈံးႏြမ္
းလွ်မႈေတြနဲ႔ ႐ုန္းကန္ရခ်ိန္မွာ
ငတ္
မြတ္ခဲ့တဲ့ ရင္ခြင္က်ယ္ႀကီးတစ္ခုကို ရက္ရက္​​ေရာေရာ ေပးစြမ္းႏို္င္တဲ့......ေမာင္

အၾကင္
နာအိပ္မက္​​ေတြဖန္တီးေပးႏိုင္ဖို႔အတြက္
အျမဲတမ္
း အားယူႀကိဳးစားေပးတဲ့.......ေမာင္

ေဘာင္မခတ္ထားတဲ့ေပ်ာ္ရြင္မႈေတြနဲ႔
အျမဲစိတ္
ခ်မ္းသာေအာင္ထားေပးတဲ့.....ေမာင္


ေမာင္ရယ္.....
သိပ္
ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့စကားထက္ပိုခ်စ္ပါတယ္
လက္​​ေျမာက္အ႐ႈံးေပးၿပီးတဲ့ေနာက္မွာမွ ရ႐ွိရတဲ့ ဒီအခ်စ္​​ေလးဟာ သိပ္ကိုအဖိုးတန္လြန္းပါတယ္

ေက်းဇူးတရားေတြနဲ႔ေႏွာင္ဖြဲ႔မထားတဲ့ ေမာင့္ရဲ႕ ႏွလုံးသားေထာင့္စြန္းတစ္​​ေနရာစာဟာ
“မ” အိပ္
မက္​​ေတြကို သြန္းဆစ္ထုလုပ္တဲ့ ေနရာေလးပါ.

 

PS ကိုယ္တိုင္ေရးမဟုတ္ပါဘူးရွင့္။ ေမာင္ေလး Laddy ပဲေရးေပးတာပါ။ သူကက်မခံစားခ်က္ေတြကို စာဖြဲ႕ေပးတဲ့ ကေလာင္ရွင္ပါ။ ဒီစာေလးနဲ႕လည္းေက်းဇူးတင္လိုက္ပါတယ္။

Jul 17th

စိမ္းေရာင္ျခယ္အိမ္ကေလး

By davidmgmg

စိမ္းေရာင္ျခယ္အိမ္ကေလး

                                                                                                                     ေဒးဗစ္

လႊမ္းေက်ာ္ႏွင့္ ခိုင္ၿငိမ္းစံတို႔ မဂၤလာေဆာင္အၿပီး နံရံတြင္ခ်ိတ္မည့္ ဓာတ္ပံုမ်ားရလာေတာ့ အလုပ္ရႈပ္သြားၾကသည္။ ပံုထဲတြင္ လႊမ္းေက်ာ္ႏွင့္ ခိုင္ၿငိမ္းစံတို႔၏ မဂၤလာအျပံဳး။ သိပ္ခ်စ္ၾကေသာ တက္သစ္စဇနီးေမာင္ႏွံတို႔၏ ၾကည္ႏူးဖြယ့္အျပံဳး။

“ကိုေက်ာ္ သည္ပံုႀကီးကို ဘယ္ေနရာမွာ ခ်ိတ္ရရင္ ေကာင္းမလဲဟင္”

“ဧည့္ခန္းမွာ ခ်ိတ္ၾကမလား”

“အင္း သည္ပံုႀကီးကိုေတာ့ ခိုင္တို႔ အိပ္ခန္းထဲမွာပဲ ခ်ိတ္ၾကရေအာင္ေလ၊ သည္ပံုေလးကို ခိုင္သိပ္ႀကိဳက္လို႔ပါ၊ တျခားပံုေတြကိုပဲ ဧည့္ခန္းမွာ ခ်ိတ္ပါလား”

လႊမ္းေက်ာ္က ခ်စ္ဇနီးသည္ေလးအား အစြမ္းကုန္ျပံဳးျပလိုက္သည္။

“ခိုင့္သေဘာပါပဲ”

ပံုႀကီးအား နံရံတြင္ခ်ိတ္ရန္ လႊမ္းေက်ာ္ အခန္းနံရံအား ၾကည့္ၿပီး မည္သည့္ေနရာတြင္ခ်ိတ္ရန္ေကာင္းမလဲဟု ေနရာေရြးရင္း စဥ္းစားေနသည္။

“ဘယ္ေနရာမွာ ခ်ိတ္ေစခ်င္လဲဟင္ ခိုင္”

ခိုင္ၿငိမ္းစံလည္း နံရံအားၾကည့္ၿပီး ေနရာရွာေနေလသည္။ နဂိုကတည္းက ရွိေနၿပီးေသာ ႏွစ္ေပါင္းေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္သည့္ ပံုႀကီးကို ခိုင္ၾကည့္လိုက္သည္။

“ကိုေက်ာ္ ဟိုပံုႀကီးက ေတာ္ေတာ္ေဟာင္းႏြမ္းေနၿပီေနာ္၊ အဲ့သည္ပံုႀကီးကိုျဖဳတ္ၿပီး အဲ့သည္ေနရာမွာ ခ်ိတ္ရင္ မေကာင္းဘူးလား”

လႊမ္းေက်ာ္လည္း ထိုပံုႀကီးအားၾကည့္ၿပီး ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။

“ေကာင္းသားပဲ”

ေျပာရင္း ခံုပုေလးခုကာ ပံုေဟာင္းႀကီးအား ျဖဳတ္ယူလိုက္သည္။ ခိုင္ၿငိမ္းစံက ေအာက္ကေန လွမ္းယူလိုက္သည္။ ပံုႀကီးက ႏွစ္ေပါင္းေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္သည့္အတြက္ ေဆးေရာင္အခ်ိဳ ့ ျပယ္လြင့္ေနေပၿပီ။ ဖံုအခ်ိဳ ့လည္း ကပ္ၿငိေနသည္ေၾကာင့္ လက္၀ါးေလးနဲ႔ သုတ္လိုက္သည္။ ထိုပံုႀကီးထဲက ရုပ္ပံုကားခ်ပ္သည္ကား အစိမ္းေရာင္ေဆးသုတ္ထားသည့္ အိမ္ကေလးျဖစ္သည္။ အိမ္ေရွ ့တြင္ ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းေလးရွိေနသည္။ ခိုင္ ဖုန္မ်ားကို သုတ္ရင္း ေအာက္လက္ယာေထာင့္နားတြင္ လက္မွတ္ေလးတစ္ခုကိုေတြ႔လိုက္ရသည္။ “မိုးလႊမ္း” တဲ့။ ရုပ္ပံု၏ အေပၚပိုင္းတြင္ “စိမ္းေရာင္ျခယ္အိမ္ကေလး” ဟု စာလံုးေသးေသးေလးႏွင့္ေရးထားသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။

“ကိုေက်ာ္ သည္ပံုႀကီးက ေတာ္ေတာ္လက္ရာေျမာက္တာပဲေနာ္”

“ဟုတ္လား”

ထိုပံုႀကီးသည္ လႊမ္းေက်ာ္ငယ္စဥ္ကတည္းက ရွိေနေသာ ပံုျဖစ္ေပမဲ့ ဘယ္တုန္းကမွ ေသေသခ်ာခ်ာမၾကည့္ျဖစ္ခဲ့ေပ။ ျမင္ေနက်မို႔ ရိုးေနတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။

“အင္း အိမ္ေလးနာမည္က “စိမ္းေရာင္ျခယ္အိမ္ကေလး” တဲ့၊ ေတာ္ေတာ္လွတဲ့ နာမည္ေလးပဲ၊ မိုးလႊမ္းဆိုတာ ဘယ္သူ႔ကို ေျပာတာလဲဟင္”

“ဘယ္မွာလဲ”

“သည္နားမယ္ လက္မွတ္ထိုးတယ္၊ “မိုးလႊမ္း” တဲ့”

“ဟုတ္လား ျပစမ္းပါဦး”

လႊမ္းေက်ာ္လွမ္းယူလိုက္ေတာ့ ပံုႀကီး၏ ေက်ာဘက္မွ အပိတ္သည္ ကြာက်သြားသည္။ ကြာက်အၿပီး ဓာတ္ပံုမ်ားစြာ ထြက္က်လာသည္။ ႏွစ္ေပါင္းၾကာျမင့္ၿပီျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ေဆြးေျမ့ၿပီး ထိလိုက္ရံုႏွင့္ ကြာသြားျခင္းျဖစ္ေပလိမ့္သည္။ ဓာတ္ပံုမ်ားကို ခိုင္ၿငိမ္းစံ ေကာက္ယူလိုက္သည္။ လႊမ္းေက်ာ္ကေတာ့ အိမ္ပံုႀကီးႏွင့္ လက္မွတ္ကို ၾကည့္ေနသည္။

“ဟင္ ဒါ ဒါ ကိုေက်ာ့္ပံုေတြ မဟုတ္လား၊ ဟိုေဘးကလူက ဘယ္သူလဲဟင္”

ခိုင္၏ မ်က္၀န္းမ်ားသည္ ျပဴးက်ယ္ေနၿပီး မ်က္ရည္ေလးေတြ လည္ေနသလိုလို။ ၀မ္းနည္းရိပ္သန္းေနသလိုလို။ စိုးရိမ္ပူပန္ေနသလိုလို။ လႊမ္းေက်ာ္ ခိုင့္လက္ထဲက ပံုမ်ားကို ယူၾကည့္လိုက္သည္။

“ဘယ္မွာလဲကိုယ့္ပံုက”

လႊမ္းေက်ာ္လည္း ဓာတ္ပံုမ်ားကို ၾကည့္ရင္း အံ႔ၾသလြန္းမက အံ႔ၾသေနရသည္။ ပံုထဲတြင္ လႊမ္းေက်ာ္ႏွင့္ တျခားေယာက်္ားတစ္ေယာက္။ ေယာက်္ားခ်င္း၊ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း နမ္းေနၾကသည့္ပံုမ်ား။ ပံုမ်ားအရ ထိုေယာက်္ားႏွစ္ေယာက္သည္ အလြန္ခ်စ္ၾကသည့္ပံုေပၚသည္။ ထိုေယာက်္ားႏွစ္ဦး၏ ၾကားတြင္ အသက္တစ္ႏွစ္အရြယ္ ကေလးငယ္တစ္ဦးလည္း ပါေလသည္။

“ဒါ ဒါ ဘယ္လိုျဖစ္ရတာလဲ၊ ဘာလို႔ သည္ပံုထဲမွာ ကိုယ္ကပါေနရတာလဲ”

ခိုင့္ကိုေမးေတာ့ ခိုင့္မ်က္လံုးမွာ မ်က္ရည္ေတြကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ခိုင္ေခါင္းယမ္းၿပီးမွ ငိုခ်လိုက္သည္။ ၿပီးမွ မ၀ံ႔မရဲေမးလိုက္သည္။

“ကို ကိုေက်ာ္က ေဂးလားဟင္ ဟင္၊ ၿပီး ၿပီးေတာ့ ပံုထဲမွာပါတဲ့ ကေလးကေလးကေကာ ဘယ္သူလဲ၊ ဘယ္သူ႔သားေလးလဲဟင္၊ ကိုေက်ာ္ ဘယ္သူနဲ႔ ရခဲ့တဲ့ ကေလးေလးလဲဟင္ ဟင္”

“မဟုတ္ဘူးခိုင္၊ ကိုယ္ေဂးမဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္ေယာက်္ားစစ္စစ္ပါခိုင္”

“ဒါျဖင့္ရင္ သည္ထဲမွာ ဘာလို႔ ကိုေက်ာ့္ပံုက ပါေနရတာလဲ၊ ကိုေက်ာ္က ဘာလို႔ တျခားေယာက်္ားတစ္ေယာက္ကို နမ္းေနရတာလဲ”

“မဟုတ္ဘူးခိုင္၊ ေဟာသည္လူက ကိုယ္ဟုတ္ခ်င္မွဟုတ္မွာ၊ ကိုယ္နဲ႔ ရုပ္ခ်င္းဆင္တာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တာပဲေလ၊ ခိုင္ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ၾကည့္စမ္း၊ သည္ပံုက ေတာ္ေတာ္ၾကာလွၿပီ၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေလာက္က ပံုပဲျဖစ္ရမယ္ခိုင္”

လႊမ္းေက်ာ္စကားေၾကာင့္ ခိုင္အငိုတိတ္သြားသည္။ လႊမ္းေက်ာ္ေျပာတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္ပဲ။ ဓာတ္သားေတြက ျဖဴေနေတာ့ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္က ပံုေဟာင္းမ်ားပင္ျဖစ္လိမ့္မည္။ ခိုင္လည္း ဓာတ္ပံုမ်ားကို ျပန္ၿပီး ၾကည့္လုိက္သည္။

“ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္သားပဲ ကိုေက်ာ္၊ ေဟာသည္လူက ဘာလို႔ ကိုေက်ာ္နဲ႔ သည္ေလာက္ဆင္ေနရတာလဲဟင္၊ ကိုေက်ာ့္ေဖေဖမ်ားလား”

“မဟုတ္ေလာက္ပါဘူးခိုင္ရယ္၊ ကိုယ္နဲ႔ ေဖေဖက ဘယ္ေနရာေတြမွာမ်ား တူေနလို႔လဲ၊ ကိုယ္က အေမတူပဲမဟုတ္လား”

“ဟုတ္တယ္ကိုေက်ာ္၊ ကိုေက်ာ္က ေမေမနဲ႔တူတာ၊ သည္လူဟာ ေဖေဖဟုတ္ႏိုင္မယ္မထင္ဘူး၊ ၿပီးေတာ့ ကေလးေလးက ဘယ္သူမ်ားပါလိမ့္”

“ေမေမ့ကို ေမးၾကည့္ရေအာင္ေလ”

“ေကာင္းသားပဲ”

ႏွစ္ဦးသား ဧည့္ခန္းဆီ ထြက္လာခဲ့ၾကသည္။ ဧည့္ခန္းတြင္ ေဖေဖနဲ႔ေမေမ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ရင္း စကားစျမည္ေျပာေနၾကသည္။

“ေမေမသည္မွာ ၾကည့္ပါဦး”

“ဘာလဲ သားငယ္”

“ေဟာသည္ဓာတ္ပံုထဲက လူေတြက ဘယ္သူေတြလဲဟင္”

မိခင္ျဖစ္သူက ပံုမ်ားကိုယူၿပီးၾကည့္သည္။ ၾကည့္ၿပီး မ်က္ႏွာ အမူအယာ ရုတ္ခ်ည္းေျပာင္းလဲသြားသည္။ ေဒါသထြက္သေယာင္လည္း ရွိသည္။ မ်က္ႏွာအား တစ္ဖက္သို႔လွည့္ၿပီး ၀မ္းနည္းေနသေယာင္လည္းရွိသည္။

“သူတို႔က ဘယ္သူေတြလဲဟင္၊ ေမေမသိလား”

မိခင္ျဖစ္သူ မေျဖပါေပ။ တစ္ဖက္သို႔သာ မ်က္ႏွာလွည့္ေနသည္။ မိခင္ျဖစ္သူ၏ အမူအယာေၾကာင့္ ဖခင္ျဖစ္သူက ပံုမ်ားကို လွမ္းယူၿပီး ၾကည့္ေလသည္။ ဖခင္ျဖစ္သူ၏ မ်က္ႏွာသည္လည္း မိခင္ျဖစ္သူနည္းတူ အမူအယာရုတ္ခ်ည္းေျပာင္းလဲသြားသည္။

“ေမေမ ေျပာေလ၊ ေဖေဖေကာသိလား၊ အဲ့သည္ထဲက တစ္ေယာက္က ဘာလို႔ သားနဲ႔ ရုပ္ခ်င္းဆင္ေနရတာလဲ၊ ၿပီးေတာ့ အဲ့သည္ထဲက ကေလးေလးကေကာ ဘယ္သူလဲ၊ ဟိုေဘးဘက္က ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ကေကာ ဘယ္သူလဲ” သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ဘယ္လိုပတ္သက္ၾကတာလဲ”

“သူဟာ သားမိုက္ပဲ၊ ေခြးသူေတာင္းစားလိုေကာင္”

မိခင္ျဖစ္သူ၏ ႏႈတ္မွ ထြက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုစကားေၾကာင့္ လႊမ္းေက်ာ္ေကာ ခိုင္ၿငိမ္းစံပါ မင္သက္ကုန္ၾကသည္။

“ဗ်ာ ဘာလို႔ သူ႔ကို ေခြးသူေတာင္းစားလို႔ ေျပာရတာလဲ၊ သားတို႔ကို ရွင္းရွင္းေျပာစမ္းပါ၊ ေဖေဖတစ္ခုခုေျပာပါဦး”

ေဖေဖသည္ နဂိုကတည္းက စကားနည္း အေနေအးသူမို႔ ႏႈတ္ဆိတ္ေနသည္။

“သူဟာ သားငယ္ရဲ့ အစ္ကိုအရင္းပဲ၊ ကေလးေလးက သားငယ္ေပါ့၊ သူဟာ သားငယ္ရဲ့ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ ျဖစ္ဖို႔ မတန္တဲ့ေကာင္”

“ဗ်ာ ဗ်ာ ဘာလို႔လဲဟင္၊ သူ႔မွာ ဘာအျပစ္ေတြရွိလို႔လဲ၊ ဘာေၾကာင့္ သားရဲ့ အစ္ကိုျဖစ္ဖို႔ မတန္ရတာလဲ”

“ေမးေနဖို႔လိုေသးလို႔လား၊ ပံုထဲမွာပဲၾကည့္ေတာ့၊ သားငယ္ရဲ့ အစ္ကိုက အေျခာက္တစ္ေယာက္ပဲ၊ ဘယ့္ႏွယ့္ ေယာက်္ားႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ကိုမွ စိတ္၀င္စားရတယ္လို႔၊ ေဟာ့ဟို ေက်ာ္ဇင္ဆိုတဲ့ေကာင္ကလည္း ဘာထူးေသးလဲ၊ ေမေမကေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က သိပ္ခင္ၾကပါတယ္ဆိုလို႔သာ အိမ္ကိုအ၀င္အထြက္ျပဳထားတာ၊ သူတို႔ကေတာ့ ေမေမတို႔ကို လိမ္ညာၿပီး ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္နဲ႔ ေခြးဇာတ္ခင္းေနၾကတာ”

“ဒါဆို သူက သားရဲ့ အစ္ကိုေပါ့ေနာ္၊ သားမွာ အစ္ကိုအရင္းတစ္ေယာက္ရွိေသးတယ္ေပါ့ေနာ္”

“ပါးစပ္ပိတ္ထားစမ္း၊ သူ႔ကို အစ္ကိုလို႔ ေခၚဖို႔မတန္ဘူး၊ ေနာက္ဆို သူ႔ကို လံုး၀ အစ္ကိုလို႔ ေခၚဖို႔ စိတ္မကူးနဲ႔”

“အေမကလည္းဗ်ာ၊ ေဂးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေမ့သားဟာ အေမ့သားပါပဲ၊ သားရဲ့ အစ္ကိုဟာလည္း အစ္ကိုပါပဲ၊ ဒါကိုေျပာင္းလဲလို႔ မရဘူးေလ”

“အဲ့ အဲ့ဒါ ဘယ္သူ႔ဘက္က ၀င္ေျပာေပးေနတာလဲ”

“သူ သူက ဘယ္မွာလဲဟင္ေမေမ”

“မသိဘူး၊ သူ႔ဟာသူ သြားခ်င္ရာသြားေနတဲ့ေကာင္ အိမ္ကို ျပန္ေတာင္မလာဘူး”

“သူက ဘာလို႔ ထြက္သြားရတာလဲဟင္”

“ဘာျဖစ္ရမွာလဲ၊ ေခြးဇာတ္ခင္းေနတဲ့ေကာင္ေတြကို ၾကည့္မရလို႔ ေမေမကိုယ္တိုင္ ႏွင္ခ်လႊတ္လိုက္တာ”

“ေမေမကလည္း သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က သိပ္ခ်စ္ၾကတာကို ဘာလို႔ ႏွင္ခ်ရတာလဲ၊ ခ်စ္ျခင္းကို မခြဲရဘူးေလ၊ ၿပီးေတာ့ သူဟာ အေမ့သားပဲမဟုတ္လား”

“ဘာ ဘာေျပာတယ္၊ မင္း အခု ဘယ္သူ႔ဘက္က ၀င္ေျပာေနတာလဲ”

“ေဂးတစ္ေယာက္ျဖစ္တာနဲ႔ ကိုယ့္သားအရင္းကို စြန္႔လႊတ္လိုက္ရသလားအေမရ၊ သားလည္း ေဂးတစ္ေယာက္ဆိုရင္ ေမေမစြန္႔လႊတ္မွာပဲမဟုတ္လား”

“ဘာေျပာတယ္သား”

“ဒါ့ေၾကာင့္လားေမေမ၊ သားကိုလည္း ေဂးတစ္ေယာက္ျဖစ္မွာစိုးလို႔ ေယာက်္ားေလးေတြနဲ႔ မေပါင္းခိုင္းတာမဟုတ္လား၊ ၿပီးေတာ့ ဆယ္ရွစ္ႏွစ္ပဲရွိေသးတဲ့သားကို ေက်ာင္းေတာင္မၿပီးေသးပဲနဲ႔ ဇြတ္အတင္းလက္ထပ္ခိုင္းတာလားအေမရ”

သား၏စကားေၾကာင့္ မိခင္ျဖစ္သူသည္ မ်က္ႏွာထားတင္းမာၿပီး တစ္ဖက္သို႔ လွည့္ရင္း ေျဖသည္။

“ဟုတ္တယ္သား၊ သားေျပာတာမွန္တယ္”

မိခင္၏ စကားေၾကာင့္ သားျဖစ္သူ မ်က္ရည္စမ္းစမ္းႏွင့္ေျပာရွာသည္။

“ေမေမမတရားဘူး၊ ေမေမရက္စက္တယ္၊ ေမေမတကိုယ္ေကာင္းဆန္တယ္၊ ေမေမ အစ္ကို႔အေပၚမွာ အရမ္းရက္စက္တယ္၊ သားအေပၚမွာလည္း ေမေမရက္စက္တယ္၊ ေမေမ့လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ သား လူငယ္ဘ၀ကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး မခံစားလိုက္ရဘူး၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဘယ္မွ လည္ပတ္ခြင့္မရဘူး၊ မဟုတ္ေသးဘူး၊ သားမွာ ေမေမ့ေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္မွကို မရခဲ့တာ၊ ေဖေဖကလည္း ေမေမ့လုပ္ပံုေတြကို သည္အတိုင္းၾကည့္ေနခဲ့တာလား၊ အစ္ကို႔ကို ႏွင္ခ်လႊတ္ခဲ့တုန္းက ေဖေဖဘာမွ၀င္မေျပာခဲ့ဘူးလား၊ အေဖတစ္သက္လံုး ေမေမ့ရဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေတြမႈေတြၾကားထဲမွာပဲ ေနသြားေတာ့မွာလား၊ ေမေမေျပာပံုအရဆိုရင္ သားဟာလည္း ေဂးတစ္ေယာက္ဆိုရင္ သားကိုလည္း စြန္႔လႊတ္မယ္ေပါ့ဟုတ္လား”

မိခင္သည္ ႏႈတ္ဆိတ္သြားေလသည္။

“ကိုေက်ာ္ ေတာ္ပါေတာ့၊ မဟုတ္တာေတြ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့၊ ေမေမစိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနပါ့မယ္”

ခိုင္၏ စကားကို လႊမ္းေက်ာ္ဂရုမစိုက္ပါေပ။ လႊမ္းေက်ာ္မ်က္ရည္မ်ားကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းသုတ္ပစ္လိုက္သည္။

“ေမေမ မစိုးရိမ္ရေတာ့ပါဘူး၊ သားဟာေဂးတစ္ေယာက္မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒါေပမဲ့ ေမေမလုပ္ခဲ့တဲ့အျပစ္အတြက္ ေမေမျပန္ခံစားရေစမယ္၊ သား ေဂးတစ္ေယာက္မဟုတ္ေပမဲ့ ေဂးတစ္ေယာက္ပဲ လုပ္ေတာ့မယ္ေမေမ၊ အစ္ကို႔ကို စြန္႔လႊတ္သလို သားကိုလည္း စြန္႔လႊတ္လိုက္ပါေတာ့ေမေမ”

ေျပာၿပီး အခန္းထဲသို႔ ခ်ာကနဲ႔ လွည့္ထြက္သြားသည္။

“ကိုေက်ာ္”

 ခိုင္လည္း ေဆာက္တည္ရာမရျဖစ္ကာ လႊမ္းေက်ာ္ေနာက္ လိုက္သြားသည္။

“သား သားငယ္ သားေလး၊ ေယာက်္ား လုပ္ပါဦး”

မိခင္သည္ မ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ က်န္ခဲ့ေလသည္။ ဖခင္သည္ မ်က္ႏွာ ခပ္တည္တည္ႏွင့္ က်န္ခဲ့သည္။

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

အိမ္က ထြက္သြားမည္အထင္ေၾကာင့္ “မသြားပါနဲ႔” ၀မ္းနည္းပက္လက္ႏွင့္ ေတာင္းပန္ေနရွာေသာ ခ်စ္ဇနီးသည္ေလး ခိုင့္အား “ထြက္မသြားပါဘူး” ဟု ႏွစ္သိပ္ေပးၿပီးမွ အိပ္ေပ်ာ္သြားေလသည္။ ကေလးတစ္ေယာက္လို အျပစ္ကင္းစင္စြာ အိပ္စက္ေနေသာ ခိုင့္ကို လႊမ္းေက်ာ္ တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနမိသည္။ ခိုင့္ဆံႏြယ္စေလးမ်ားကို သပ္တင္ေပးေနမိသည္။ ႏွစ္ဖက္မိဘမ်ား၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေၾကာင့္ မတတ္သာစြာ လက္ထပ္လိုက္ရေပမဲ့ ခိုင့္ကို လႊမ္းေက်ာ္ သိပ္ခ်စ္ပါသည္။ ထို႔အတူ ခိုင္သည္လည္း လႊမ္းေက်ာ္အား သိပ္ခ်စ္ပါသည္။ ခိုင္ကေျပာဖူးသည္။ မိဘမ်ားက မိတ္ဆက္ေပးစဥ္က ျမင္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္ခဲ့မိပါသတဲ့။ ထို႔အတူ လႊမ္းေက်ာ္လည္း ေမေမျပသည့္ ခိုင့္ဓာတ္ပံုေလးအား ျမင္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

လႊမ္းေက်ာ္၏ စိတ္က အစ္ကိုအရင္းဆိုသူအား သတိရမိသြားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အစ္ကိုအရင္းဆိုသူ၏ ဓာတ္ပံုမ်ားကို ၾကည့္ေနမိသည္။ ဓာတ္ပံု၏ ေက်ာဘက္တြင္ မင္ျဖင့္ေရးထားေသာ စာမ်ားကို ဖတ္လိုက္ရသည္။ “ခ်စ္ေသာ ေက်ာ္ႏွင့္ အမွတ္တရ ၁၉.. ခုႏွစ္” တဲ့။ ဒါျဖင့္ရင္ ႏွစ္ေပါင္း (၁၈)ႏွစ္ေက်ာ္ပင္ ၾကာခဲ့ပါပေကာ။ ေနာက္ လႊမ္းေက်ာ္ငယ္စဥ္က ပါေသာပံုေလး၏ ေက်ာဘက္ကိုလည္း ၾကည့္လိုက္မိသည္။ “ “မိုးလႊမ္း”၊ ခ်စ္ညီေလး“လႊမ္းေက်ာ္” ႏွင့္ ခ်စ္ေသာ “ေက်ာ္ဇင္” အမွတ္တရ” တဲ့။

ထိုစာသားေလးမ်ားေၾကာင့္ လႊမ္းေက်ာ္ စဥ္းစာခန္း၀င္မိသည္။ အစ္ကို ကိုယ့္ကို သိပ္ခ်စ္ခဲ့သလားရယ္လို႔။ အစ္ကို၏ခ်စ္သူျဖစ္သူ ေက်ာ္ဇင္ဆိုသူကလည္း အစ္ကို၏ အသက္ႏွင့္ ရြယ္တူေလာက္ျဖစ္မည္။ ဓာတ္ပံုမ်ားအရ ေက်ာ္ဇင္ဆိုသူကလည္း အစ္ကို႔အား သိပ္ခ်စ္မည္ထင္သည္။ အရမ္းခ်စ္ၾကသည့္ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ ဘယ္ဆီမ်ား ထြက္ေျပးေနၾကပါလိမ့္။ ေန႔တုန္းက ေမေမေျပာခဲ့သည္။ အိမ္ေတာင္ျပန္မလာဘူးဆိုပဲ။

ေနာက္ အစ္ကို႔လက္နဲ႔ ေရးဆြဲခဲ့ေသာ ပန္းခ်ီကားပံုႀကီးကိုလည္း ၾကည့္လိုက္မိသည္။ လႊမ္းေက်ာ္ေန႔စဥ္ျမင္ေတြ႔ေနရေသာ ထိုပံုႀကီးသည္ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ကာမွ အလြန္လက္ရာေျမာက္လွသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ထိုပံုႀကီးအား လႊမ္းေက်ာ္လက္၀ါးေလးနဲ႔ ပြတ္သပ္ေနမိသည္။ အစ္ကိုကိုယ္တိုင္ ေရးဆြဲခဲ့သည္မို႔ အလြန္ျမတ္ႏိုးသြားမိသည္။ အစ္ကိုဟာ ပန္းခ်ီေရးဆြဲတာ သိပ္၀ါသနာပါခဲ့မည္ထင္သည္။ ထိုပန္းခ်ီကားခ်ပ္ႀကီး၏ ေခါင္းစဥ္ေလးအား အဘယ္ေၾကာင့္ “စိမ္းေရာင္ျခယ္အိမ္ကေလး” ဟု အမည္ေပးရသည္ကို လႊမ္းေက်ာ္ သိခ်င္မိသည္။

ေန႔တုန္းက အစ္ကို၏ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ႀကီးေနရာတြင္ မိမိတို႔၏ မဂၤလာပံုႀကီးအား အစားထိုး ခ်ိတ္ဆြဲၾကမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခဲ့ေပမဲ့ ခုေတာ့ မခ်ိတ္ခ်င္ေတာ့ပါ။ အစ္ကို႔ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ႀကီးအား အစ္ကိုခ်ိတ္ထားခဲ့သည့္ ေနရာမွာပဲ မူလအတိုင္း ရွိေနပါေစေတာ့။ ထို႔ေၾကာင့္ ခ်ိတ္ရန္ ခံုပုေလးကို ခုၿပီး တက္လိုက္သည္။ နံရံအားလက္ဖ၀ါးႏွင့္ေထာက္မိေတာ့ “ေဒါင္” ကနဲ႔ အသံျမည္သြားသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ အဂၤေတက “ေဒါင္” ကနဲ႔ ျမည္ရသနည္း။ ေဘးဘက္သို႔ ထုလိုက္ေတာ့ “ေဒါင္” ကနဲ႔ မျမည္။ မူလေနရာ ျပန္ထုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ျမည္ေနျပန္သည္။ သည္ေနရာမွ အခန္းေလးတစ္ခု ရွိေနေလသလား။ ဖုန္မ်ားကပ္ၿငိေနျခင္းေၾကာင့္ ခပ္ျမန္ျမန္ေလးသုတ္လိုက္သည္။ ျမင္လိုက္ရသည္။ ေလးေထာင့္ဆန္ေသာ အခန္းငယ္ေလးတစ္ခု။ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့မရ။ မဖြင့္တာၾကာေနျခင္းေၾကာင့္ ၾကပ္ေနတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ သံခၽြန္တစ္ခုခုရွာၿပီး ကေလာ္လိုက္ေတာ့ ပြင့္သြားသည္။ အထဲတြင္ ေတြ႔လိုက္ရသည္က စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္။ စာအုပ္မ်က္ႏွာဖံုးတြင္ စာေၾကာင္းေလးေတြ႔လိုက္ရသည္။ “ဒိုင္ယာရီ” တဲ့။ စာအုပ္အား လွန္ၾကည့္လုိက္မိသည္။ အစ္ကိုႏွင့္ အစ္ကို၏ခ်စ္သူ ေက်ာ္ဇင္တို႔၏ ဓာတ္ပံုမ်ားစြာ။ ေနာက္ မွတ္စုမ်ား ေရးထားသည္ကိုလည္း ေတြ႔လိုက္ရသည္။ လႊမ္းေက်ာ္ စိတ္၀င္တစားႏွင့္ အငမ္းမရ ဖတ္လိုက္သည္။

“ယေန႔ အရမ္းေပ်ာ္တာပဲကြာ…(အတိတ္ဆီသို႔)

“ဟယ္ သား ေက်ာ္ဇင္ပါလား၊ လာေလ အထဲ၀င္ခဲ့ေလ၊ သားဆီအလည္လာတာလားဟင္”

“ဟုတ္ပါတယ္အန္တီ၊ မိုးလႊမ္း အိမ္မွာ ရွိလား”

“ရွိပါတယ္ကြယ္၊ သူ႔အခန္းထဲမယ္၊ တကုပ္ကုပ္နဲ႔ ဘာေတြလုပ္ေနတယ္မသိပါဘူး”

“ဟုတ္ကဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ဆီ သြားလိုက္ဦးမယ္”

“ေအး ေအး”

ေက်ာ္ဇင္ မိုးလႊမ္းအခန္းထဲ ၀င္သြားလိုက္သည္။ သို႔ေပမဲ့ မိုးလႊမ္း အခန္းထဲတြင္ရွိမေန။ ေက်ာ္ဇင္ျပံဳးလိုက္မိသည္။ အခန္းထဲမွာ မရွိဘူးဆိုေတာ့ အိမ္ေခါင္မိုးထပ္မွာ ခ်စ္ရသူေလးမိုးလႊမ္း အရူးေရာဂါထေနေပလိမ့္မည္။ မိုးလႊမ္းသိပ္၀ါသနာပါသည့္ ေဆးေရာင္စံုကေလာင္တံေလး ကိုင္ထားရင္းေပါ့။

စုပ္တံကိုကိုင္ရင္း ေက်ာေပးထိုင္ေနေသာ မိုးလႊမ္းေနာက္သို႔ ေက်ာ္ဇင္ ေျခေဖာ့ေဖာ့ေလးလွမ္းလိုက္သည္။ မိုးလႊမ္း၏ မ်က္လံုးအား လက္၀ါးႏွစ္ဖက္ျဖင့္ လွမ္းအုပ္လိုက္သည္။

“အား ဘယ္သူလဲ”

ဘယ္သူဘယ္၀ါမွန္း မိုးလႊမ္းသိၿပီးသားျဖစ္သည္။ ခ်စ္ရသူေလးေက်ာ္ဇင္က တိတ္တဆိတ္ေရာက္လာတိုင္း ခုလိုေလးမ်က္လံုးအား လွမ္းလွမ္းအုပ္တတ္သည္သာ။ ေက်ာ္ဇင္ မေျဖပဲ တိတ္ဆိတ္ေနလိုက္သည္။

“ေၾသာ အခ်စ္ေလးေရာက္လာၿပီကိုး”

ထိုသို႔ေျပာလိုက္ေတာ့ မိုးလႊမ္း၏ပါးႏွစ္ဖက္အား ရႊတ္ကနဲ႔ နမ္းလုိက္သည္။

“ေတာ္ေတာ္အနံ႔သိတဲ့ ႏွာေခါင္းပါလား၊ ေျပာစမ္းပါဦး၊ ဘာႏွာေခါင္းမို႔လို႔လဲ”

“ေက်ာ္ေနာ္”

“ဟဲဟဲ၊ လႊမ္း အခုဘာပံုဆြဲေနတာလဲ”

ေရွ ့တူရူတြင္ ျမင္ေနရေသာ မိႈင္းပ်ပ်ေတာင္တန္းႀကီးအား မိုးလႊမ္းလက္ညိ  ွဳးထိုးျပရင္း ေျဖလိုက္သည္။

“ဟိုေတာင္တန္းႀကီးေပါ့၊ ယေန႔ ရာသီဥတုကေကာင္းေနေတာ့ ျမင္ကြင္းေလးလွတာေၾကာင့္ ဆြဲၾကည့္တာ”

“ေတာ္ေတာ္လက္ရာေျမာက္တာပဲ၊ လႊမ္းက ေတာ္လိုက္တာကြာ”

“ေက်ာ့္ရဲ့ လႊမ္းပဲဟာ သည္ေလာက္ေတာ့ ရွိမွာေပါ့”

ေျပာရင္း ေက်ာ္၏ပါးအား ရႊတ္ကနဲ႔ နမ္းလိုက္သည္။

“အင္း ဒါနဲ႔ သည္ေန႔ ဘာေန႔ပါလိမ့္”

“လႊမ္း……”

ေက်ာ္က စိတ္ေကာက္ဟန္ေလး လုပ္ျပလိုက္သည္။ လႊမ္းေက်ာ္လည္း လက္ခ်ိဳးေရတြက္ၿပီးမွ သည္ေန႔ စေနေန႔မွန္းသိလိုက္သည္။ ေက်ာ္ေက်ာင္းပိတ္သည္ေပါ့။

“သည္ေန႔ ေက်ာ္ေက်ာင္းပိတ္သားပဲ၊ လႊမ္းေမ့ေနလို႔ စိတ္မဆိုးပါနဲ႔”

“မရဘူး၊ ဘာလဲ လႊမ္းက ေက်ာ့္ဘယ္ေန႔ေက်ာင္းပိတ္မယ္ဆိုတာ မွတ္မထားဘူးလား၊ ေက်ာင္းပိတ္တိုင္း လႊမ္းနဲ႔ ေတြ႔ေနက်ဟာကို၊ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ကို ႀကိဳမေတြးထားဘူးဆိုေတာ့ ဘာလဲ က ေက်ာ့္ကို မေတြ႔ခ်င္ဘူးေပါ့”

မိုးလႊမ္းႏွင့္ ေက်ာ္ဇင္တို႔သည္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းတြင္ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ မိုးလႊမ္းက ေက်ာင္းၿပီးသြားခဲ့ၿပီး ေက်ာ္ဇင့္ထက္ တစ္တန္းႀကီးသည္မို႔ ေက်ာ္ဇင္က ေနာက္ဆံုးႏွစ္က်န္ခဲ့သည္။ ေက်ာင္းႏွင့္အိမ္ကေ၀းေသာေၾကာင့္ အေဆာင္တြင္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေရာက္မွ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး ေတြ႔ဆံုၾကျခင္းျဖစ္သည္။

“အာ ေက်ာ္ကလည္းကြာ၊ လႊမ္းလည္း ပန္းခ်ီးကားထဲမွာ စိတ္ေရာက္ေနလို႔ ေမ့သြားတာပါ”

“ပန္းခ်ီကားက လႊမ္းအတြက္ ေက်ာ့္ထက္ ပိုတန္ဖိုးရွိတယ္ေပါ့”

“ေက်ာ္ေနာ္”

စူပုပ္ေနတဲ့ ေက်ာ့္မ်က္ႏွာေလး ရယ္ေမာသြားေစရန္ ကလိထိုးလိုက္သည္။

“အား ယားတယ္ကြာ”

“စိတ္ခ်၊ ေက်ာ္ေရာက္လာၿပီေတာ့ ေက်ာ့္စိတ္တိုင္းက် ေလွ်ာက္လည္ပါ့မယ္ေနာ့”

“ဒါ့ေၾကာင့္ ခ်စ္တာကြ”

ေျပာရင္း မိုးလႊမ္း၏ ခႏ္ဓာကိုယ္ႀကီးအား ေပြ႔ခ်ီလိုက္သည္။

“ေအာက္က်သြားလို႔ကေတာ့ အရွင္မထားဘူး”

ထိုသို႔ေျပာကာမွ ေက်ာ္ဇင္က လႊတ္ခ်မည္ဟန္ျပင္လုိက္သည္။

“အားး”

မိုးလႊမ္း လန္႔သြားသည္။ ၿပီးမွ ႏွစ္ေယာက္သား ရယ္လိုက္ၾကသည္။

ႏွစ္ေယာက္သား ေက်ာ့ေမာ့ေနေအာင္၀တ္ၿပီး ေဖေဖႏွင့္ေမေမ့အားႏႈတ္ဆက္ကာ ေက်ာ္၏ ဆိုင္ကယ္ေပၚတက္လိုက္ၾကသည္။ ေက်ာ္ဇင္၏ခါးေလးအား မိုးလႊမ္း တင္းၾကပ္စြာ ဖက္ထားလိုက္သည္။ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး၏ ဆိုင္ကယ္ေလး ထြက္သြားၿပီးေနာက္ မိုးလႊမ္း၏မိခင္စကားေလးက ထြက္လာသည္။

“သည္ကေလးႏွစ္ေယာက္ ခင္လိုက္ၾကပံုမ်ား လင္မယားက်ေနတာပဲဟယ္၊ ေျပာကိုမေျပာလုိက္ခ်င္ဘူး၊ ဟင္း ဟင္းး”

ဖခင္ႀကီးကေတာ့ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။

*8*888***8*888*8*888*8*888*888*8*888*8*888*8*888*8*888*8*888*8*888*8

လည္ပတ္ေနက်ေနရာျဖစ္ေပမဲ့ ဘုရာစံု၊ ပန္းျခံ၊ ကစားကြင္းပါမက်န္ ေနရာအႏွံ႔ လည္ပတ္လိုက္ၾကသည္။ စားေသာက္ဆိုင္ေလးေတြဆီ ၀င္ၿပီး သူခြံ႔ ကိုယ္ခြံ႔နဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစြာ စားေသာက္လိုက္ၾကသည္။ စိတ္ေက်နပ္ေလာက္ေအာင္ လည္ပတ္ၿပီးၾကေတာ့ ဆိုင္ကယ္ေလးနဲ႔ အိမ္သို႔ တန္းျပန္ခဲ့ၾကသည္။

လမ္းတစ္၀ိုက္ေရာက္ေတာ့ ဓာတ္ပံုဆိုင္ေလးကို မိုးလႊမ္းေတြ႔လိုက္ရသည္။ အေတြးတစ္ခုေၾကာင့္ ဆိုင္ကယ္အား ရပ္ခိုင္းလိုက္သည္။

“ဘာလဲကြ”

“ဟိုနားမယ္ ဓာတ္ပံုဆိုင္ေလးေတြ႔တယ္”

“အင္း အဲ့ဒီေတာ့..ေၾသာ္ လႊမ္းက ဓာတ္ပံုရိုက္ခ်င္လို႔လား”

မိုးလႊမ္းေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။

“သေဘာေလ”

“ငါက ခ်စ္သူေတြလိုေနၿပီးရိုက္ခ်င္တာ၊ ေက်ာ္ သေဘာတူပါ့မလား”

“သိပ္တူတာေပါ့ခ်စ္ေလးရယ္”

“တကယ္ေနာ္၊ ခ်စ္သူေတြလိုေနၿပီးရိုက္ရင္ ဓာတ္ပံုဆရာက ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေဂးစံုတြဲေတြဆိုတာ သိသြားမွာ၊ ေက်ာ္မရွက္ဘူးလားဟင္”

“လႊမ္းေနာ္၊ ဒါရွက္စရာလား၊ ႏိုး ႏိုး ငါက လႊမ္းရွက္မွာစိုးလို႔သာ ဓာတ္ပံုုရိုက္ခ်င္ေပမဲ့ မရိုက္ပဲေနခဲ့တာ၊ ငါတို႔ ေဂးစံုတြဲေတြဆိုတာ ဓာတ္ပံုဆရာတစ္ေယာက္ပဲသိမွာေလ၊ သူ႔ကို ႏႈတ္ပိတ္ခိုင္းမယ္၊ အျပင္မွာသာ ေပါက္ၾကားသြားရင္ သူ႔တာ၀န္မကင္းဘူးေလ”

“အိုး ကိုယ့္အခ်စ္ေလးေက်ာ္က သိပ္ကိုညာဏ္ေကာင္းတာပဲ”

“ဒါေပါ့ လႊမ္းရဲ့ အခ်စ္ေလးပဲဟာ”

ဓာတ္ပံုဆိုင္ထဲ၀င္ၿပီး ဓာတ္ပံုေတြရိုက္ၾကေတာ့ သရုပ္ေဆာင္သူတို႔၏ အမူအယာမ်ားေၾကာင့္ ဓာတ္ပံုဆရာလည္း သူတို႔၏ အေျခအေနကို တျဖည္းျဖည္းသေဘာေပါက္လာသည္။ ဓာတ္ပံုဆရာက နားလည္ေပးဟန္ရွိသည္။ မ်က္ႏွာေလးက ျပံဳးျပံဳးေလးေနေနတတ္သည္။ သရုပ္ေဆာင္သူတို႔ကလည္း ျမင္သူအားက်၊ မနာလိုေလာက္ေအာင္ သရုပ္ေဆာင္ၾကေလသည္။ သရုပ္ေဆာင္ေကာင္းမႈေၾကာင့္လည္း ပံုေကာင္းေကာင္းေလးေတြ ရသည္။

“ဆရာ သည္ပံုေလးေတြ အျပင္မွာ ေပါက္ၾကားသြားမွာ စိုးတယ္”

“စိတ္ခ်စမ္းပါကြာ၊ ေပါက္ၾကားသြားရင္ ငါ့တာ၀န္လို႔ပဲ သေဘာထားလိုက္ပါ၊ ငါက ဓာတ္ပံုအလုပ္နဲ႔ပဲ အသက္ေမြးေနရတာဆိုေတာ့ ႏႈတ္လံုပါတယ္ကြ”

ဓာတ္ပံုဆရာဆီက စိတ္ခ်ေလာက္သည့္ စကားၾကားရေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သား လက္ကေလးတြဲၿပီး ဆိုင္ကယ္ေပၚတက္လိုက္ၾကသည္။ ေနာက္တြင္ ဓာတ္ပံုဆရာ၏စကားကို ထိုစံုတြဲ ၾကားလိုက္မည္မထင္။

“သည္လိုစံုတြဲမ်ိဳး ငါတို႔ၿမိဳ ့မွာ ရွိလိမ့္မယ္လို႔ မထင္မိဘူး၊ ငါေတာ့ အခုမွ ပထမဆံုးျမင္ဖူးတာပဲ၊ ငါ့တစ္သက္မွာ သည္လိုစံုတြဲမ်ိဳး ျမင္ဖူးခြင့္ရေတာ့ ငါ သိပ္ကံေကာင္းတာပဲ”

^_^***^_^***^_^****^_^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

ေက်ာ္ဇင္က ဆိုင္ကယ္အား ထိန္းစီးရင္း မိုးလႊမ္းအား လွမ္းေမးသည္။

“လႊမ္း သည္ပံုေလးေတြကို ဘယ္ေနရာမွာ သိမ္းထားမွာလဲဟင္၊ လႊမ္းေဖေဖနဲ႔ေမေမက တစ္ေန႔ေန႔ေတာ့ ျမင္သြားမွာ အေသအခ်ာပါပဲ”

“ငါ့မွာ အစီအစဥ္ရွိပါတယ္ကြ”

“မင့္အစီအစဥ္က ဘယ္ေလာက္မ်ားလံုျခံဳလို႔လဲ၊ မင္းဘယ္ေလာက္ပဲ လံုျခံဳေအာင္ သိမ္းထားသိမ္းထား အခန္းသန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရင္းဘာရင္း ေတြ႔သြားမွာေတာ့ အေသအခ်ာပဲ”

“မပူပါနဲ႔ဆိုမွာကြာ၊ အိမ္ေရာက္ရင္သိမယ္”

အိမ္ေရာက္ေတာ့ အခန္းဆီသို႔ ႏွစ္ေယာက္သား အေျပးကေလး တက္လိုက္ၾကသည္။ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ နံရံတြင္ ခ်ိတ္ထားေသာ ျပကၡဒိန္ႀကီးအား ျဖဳတ္ယူလိုက္သည္။ ေက်ာ္ဇင့္အား ျပံဳးျပရင္း လက္ညိ   ွဳးထိုးျပလိုက္သည္။

“သည္မယ္ေလ၊ သည္ထဲမွာ ဓာတ္ပံုေတြ သိမ္းထားမွာေပါ့၊ ဒါဆို ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ ဘယ္လိုမွ မသိႏိုင္ေတာ့ဘူး”

မိုးလႊမ္းျပသည္က ေလးေထာင့္ဆန္ေသာ လွ်ိဳ ့၀ွက္အခန္းငယ္ေလး။

“ဒါ ဒါ သည္အခန္းေလးကို မင္း ဘယ္လိုလုပ္ထားတာလဲ”

“ငါလုပ္ထားတာမဟုတ္ပါဘူးကြာ၊ သည္အိမ္ကို ၀ယ္တုန္းကတည္းက ရွိေနတာ၊ ေဖေဖနဲ႔ေမေမ့ကို ျပမလို႔ဟာ တစ္ေန႔ေန႔ ငါ့အတြက္ အသံုး၀င္မယ္ထင္တာနဲ႔ မျပေတာ့ပဲ လွ်ိဳ ့၀ွက္ထားတာကြ”

“လႊမ္း မင္း သိပ္ညာဏ္ေကာင္းပါလား”

“ဒါေပါ့ကြ”

မိုးလႊမ္းက ေျပာရင္း ခုနက ရိုက္ယူလာခဲ့ေသာ ဓာတ္ပံုမ်ားကို ထုတ္ယူလိုက္သည္။ ထုတ္ယူအၿပီး ထိုလွ်ိဳ၀ွက္အခန္းငယ္ေလးထဲ သြင္းလိုက္မည္လုပ္လိုက္သည္။

“ေနပါဦးကြလႊမ္းရ၊ မင္းကလည္း ေလာေနလိုက္တာ၊ ငါပံုေလးေတြ ၀ေအာင္ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္ကြ”

ပံုေလးေတြအား ဆတ္ကနဲ႔ ယူလိုက္ၿပီး မိုးလႊမ္း၏ ခုတင္အိအိႀကီးေပၚသို႔ ဗိုင္းကနဲ႔ ေမွာက္ခ်လိုက္သည္။ ေက်ာ္ဇင္လုပ္သလို မိုးလႊမ္းလည္း ဗိုင္းကနဲ႔ ေမွာက္ခ်လိုက္ျပန္သည္။ ၿပီးမွ ႏွစ္ေယာက္သား ပံုေလးေတြအား ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး ေ၀ဖန္ၾကေလသည္။

ေက်ာ္ဇင္ကေျပာေလသည္။

“သည္မွာၾကည့္စမ္း၊ မင္းရယ္ေနလိုက္တာႀကီးက ရုပ္ဆိုးလိုက္တာ”

“ဘယ္မွာဆိုးလို႔ သည္ေလာက္ေခ်ာတာ၊ မင္းသာႏႈတ္ခမ္းရြဲ႔ရြဲ႔ႀကီးနဲ႔ ဘီလူးရုပ္နဲ႔တူတာ”

“မင္းက မနာလိုဖို႔ပဲ သိတာကိုးကြ”

“ေခြးေခ်းပံုနဲ႔တူတဲ့ ရုပ္ကို အရူးေတြပဲ မနာလိုၾကမွာ”

“လႊမ္း မင္းေနာ္”

“မင္းကေတာင္ ငါ့ကို ရုပ္ဆိုးတယ္လို႔ မည  ွာတမ္းေျပာတာ ငါကလည္း ဘာလို႔ သက္ည  ွာေနရမွာတုန္းကြ”

“ေအးပါ၊ ေျပာမိတဲ့ ငါ့ကိုယ္က မွားပါတယ္၊ အဲ ဒါနဲ႔ ေက်ာဘက္မွာ အမွတ္တရအျဖစ္ ရက္စြဲေတြပါ ေရးထားရင္ မေကာင္းဘူးလား”

“သိပ္ေကာင္းတာေပါ့”

မိုးလႊမ္းက အံဆြဲထဲက ေဘာ့လ္ပင္ေလးကို အျမန္ယူလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ လက္ေရး၀ိုင္း၀ိုင္းကေလးနဲ႔ ေရးလိုက္သည္။

“ခ်စ္ေသာ ေက်ာ္ႏွင့္ အမွတ္တရ ၁၉..ခုႏွစ္”

ပံုမ်ားအားလံုးကို ေရးမွတ္လိုက္သည္။ ၿပီးသြားေတာ့မွ လွ်ိဳ ့၀ွက္အခန္းငယ္ေလးထဲ ထည့္မည္ဟန္ျပင္လိုက္သည္။

“အဲ ေနဦးလႊမ္း၊ ငါ မင္းအတြက္ လက္ေဆာင္တစ္ခု ၀ယ္လာခဲ့တယ္၊ ေပးရမွာ ေမ့ေတာ့မလို႔”

“ဘာမ်ားလဲ”

ေက်ာ္ဇင္က စလြယ္သိုင္းလာခဲ့ေသာ လြယ္အိတ္ေလးထဲက ထုတ္ယူလိုက္သည္။ မျပေသးပဲ ၿပီတီတီလုပ္ေနလိုက္ေသးသည္။

“လုပ္ပါ၊ ဘာလဲ သိခ်င္လွၿပီ”

“သည္မယ္”

“၀ိုးး ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးပါလား၊ အရမ္းလွတာပဲ”

“အင္း အဲ့သည္ထဲမွာ မင္းနဲ႔ငါတို႔ရဲ့ေန႔စဥ္ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြပဲ ေရးရမယ္ေနာ္”

“စိတ္ခ်စမ္းပါေက်ာ္ရ”

မိုးလႊမ္းက လက္ေဆာင္ရေတာ့ ကေလးတစ္ေယာက္လို ေပ်ာ္ေနသည္။ စာရြက္ကေလးမ်ားကို ဟိုလွန္သည္လွန္လုပ္ေနလိုက္သည္။

“သည္စာအုပ္ေလးနဲ႔အတူ ဓာတ္ပံုေလးေတြပါ အတူသိမ္းထားမယ္ေနာ္”

“အင္း”

မိုးလႊမ္းက ဓာတ္ပံုေလးမ်ားကို စာအုပ္ၾကားထဲ ည  ွပ္လိုက္သည္။

“လႊမ္းရ၊ ငါတို႔ရဲ့ ေန႔စဥ္အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြ ေရးရမွာပါဆို ဘာလို႔ မေရးတာလဲ”

“ဟင္ ဘာေတြ ေရးရမွာလဲ”

“လႊမ္းရ၊ မင္းနဲ႔ ေတာ့ ညံ႔ပါ့၊ ဖယ္စမ္း၊ ငါပဲေရးပါ့မယ္”

“မရဘူး မင္းဖယ္၊ မင့္လက္ေရးက ဆိုးတယ္၊ ပဲပင္ေပါက္အတိုင္းပဲ၊ ငါပဲေရးပါ့မယ္”

မိုးလႊမ္းစဥ္းစားၿပီး ေရးလိုက္ေလသည္။

“သည္ေန႔ အရမ္းေပ်ာ္တာပဲကြာ….…..”

ေက်ာ္ဇင္ကလည္း ေဘးကေန ျဖည့္သင့္ျဖည့္ထိုက္တာေလးေတြကို ေထာက္ခံေပးေလသည္။

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

အစ္ကိုမိုးလႊမ္းဆိုသူ ေရးမွတ္ထားသည့္ ဒိုင္ယာရီေတြက မ်ားျပားလြန္းလွသည္။ ေရးမွတ္ထားသည့္မွတ္တမ္းမ်ားအရ အစ္ကိုမိုးလႊမ္းႏွင့္ အစ္ကို၏ ခ်စ္သူ ေက်ာ္ဇင္တို႔သည္ စံႏႈိင္းမမီသည့္ ခ်စ္သူမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း သိသာသည္။ သည့္ေၾကာင့္ က်ားက်ားလ်ားလ်ားေယာက်ာ္းႀကီးႏွစ္ေယာက္၏ အခ်စ္ကို လႊမ္းေက်ာ္ စာနာမိသည္။ ေလးလည္းေလးစားမိသည္။

ညည့္နက္ခ်ိန္ေက်ာ္သည့္တိုင္ လႊမ္းေက်ာ္ ဆက္ဖတ္ေနမိဆဲ။ အစ္ကိုအရင္း၏ ဒိုင္ယာရီမို႔ ထင္သည္။ လႊမ္းေက်ာ္အတြက္ စိတ္ပ်က္ပ်င္းရိဖြယ္ရာ ျဖစ္မလာခဲ့။ စိတ္၀င္စားဖြယ္သာ ေကာင္းေနခဲ့သည္။ ေနာက္စာမ်က္ႏွာ တစ္ခုအား လွန္လိုက္ျပန္သည္။ ခ်စ္ဇနီးသည္ေလး ခိုင္ၿငိမ္းစံကေတာ့ အိပ္ေမာက်ေနဆဲ။

“သည္ေန႔ဟာ ငါ့အတြက္ အေပ်ာ္ဆံုးေန႔ပဲေပါ့၊ ဘာလို႔ဆို…….(အတိတ္ဆီသို႔)”

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

“လႊမ္းလား”

“ေအး ဟုတ္တယ္ေက်ာ္၊ ငါ အခု အရမ္းေပ်ာ္ေနတယ္”

“ဘာလို႔တုန္းကြ”

“ဘာလို႔ဆို ငါ့အေမက ကေလးေမြးၿပီေလ၊ ညီေလးေမြးတာေလကြာ၊ ငါအရမ္းေပ်ာ္တာပဲေက်ာ္ရာ”

“ဟုတ္လား၊ မင္းျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အတိုင္း ညီေလးေမြးလာေတာ့ ငါလည္း ၀မ္းလည္း ၀မ္းသာပါတယ္ကြာ”

“ငါ ငါ ေလ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ၀မ္းသာမိတယ္ေက်ာ္ရာ၊ ဘာလို႔ဆို ငါ ညီေလးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ားႀကီး စိတ္ကူးယဥ္ထားတာ ရွိတယ္၊ အဲ့သည္စိတ္ကူးက မင္းနဲ႔ သက္ဆိုင္တယ္ေက်ာ္၊ မင္းသေဘာတူမတူေတာ့ မသိဘူး၊ အဲ့အေၾကာင္း မင္းနဲ႔ တိုင္ပင္ရဦးရမွာ”

ဘာမ်ားလဲကြ၊ ေျပာစမ္းပါဦး”

”ဒါေတာ့ မင္းနဲ႔ေတြ႔မွေျပာျဖစ္မဲ့ကိစၥပါေက်ာ္၊ ေအးေအးေဆးေဆးေျပာရမဲ့ကိစၥပါ၊ မင္း မနက္ျဖန္ေက်ာင္းပိတ္တယ္မဟုတ္လား၊ ငါ့ဆီတန္းျပန္လာခဲ့ေနာ္၊ ငါ ေစာင့္ေနမယ္”

“ေအးပါ၊ ေတာ္ေတာ္လွ်ိဳ၀ွက္ခ်က္မ်ားတဲ့ေကာင္ေရ”

“ဒါနဲ႔ ေက်ာ္”

“ေျပာ”

“ငါ ေက်ာ့္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္”

“ခ်ီးပဲ၊ ငါ ၾကားခ်င္တာ ဒါမဟုတ္ဘူးကြ၊ မင့္ရဲ့ လွ်ိဳ၀ွက္ခ်က္ကို”

“မနက္ျဖန္ေျပာပါ့မယ္ဆိုမွကြ”

“ေအးပါ၊ ငါလည္း ခ်စ္ပါတယ္ကြ၊ မင္းမေျပာေတာင္ ငါက မင့္ဆီ လာမလို႔ဟာကို”

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

့ိ့“ေဟး ခ်စ္ေလး”

“လာ ေက်ာ္၊ ၀င္ခဲ့”

“ဘယ္မွာလဲကြ၊ မင့္ညီေလး”

“ေဆးရံုမွာပါပဲ၊ မီးဖြားၿပီးစမို႔ ေဆးရံုက ဆင္းခြင့္မရေသးဘူး”

“ဟုတ္လား၊ ဒါဆို အိမ္မွာ မင္းနဲ႔ငါ ႏွစ္ေယာက္တည္းရွိတာေပါ့၊ ငါတို႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ခ်စ္ဖို႔ အခြင့္အေရးေတာ့ ရၿပီေပါ့”

ေက်ာ္ဇင္က ေျပာရင္း မိုးလႊမ္းအား ေပြ႔ဖက္နမ္းရံႈ ့မည္လုပ္လိုက္သည္။ မိုးလႊမ္းက ေက်ာ္ဇင္၏ ပါးစပ္အား လက္၀ါးျဖင့္ ကာလိုက္သည္။

“မင္းကေတာ့ေလ၊ ဒါေတြခ်ည္းပဲ သိတာလား၊ လာရင္းကိစၥကို ေမ့သြားၿပီလား”

“မေမ့ပါဘူးကြ၊ တစ္ပါတ္ေလာက္လြမ္းေနရတာကို သည္ေလာက္ေလးေတာင္ ျဖည့္မေပးခ်င္ဘူးလား”

“အဲ့ဒါေတြ ေနာက္မွထား၊ မေန႔က ငါ ေျပာထားတဲ့ ကိစၥ ေျပာရေအာင္”

“ေျပာပါခ်စ္ေလးရဲ့”

ေက်ာ္ဇင္က မိုးလႊမ္း၏ ေဘးမွာ ထိုင္ရင္း မိုးလႊမ္း၏ ကိုယ္ေလးအား တင္းၾကပ္စြာ ေပြ႔ဖက္ထားသည္။

“ေျပာလိုက္ရင္ မင္းစိတ္ဆိုးသြားမွာ ေၾကာက္တယ္ေက်ာ္၊ မင္းသေဘာမတူမွာလည္း စိုးတယ္”

“ဘာမ်ားလဲခ်စ္ေလးရဲ့”

“သည္ သည္လိုေလ၊ ငါ ငါ မင္းနဲ႔ ကတိေပးထားတာကို ဆက္မတည္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ငါတို႔ တစ္ေန႔ေန႔မွာ ကေလးေမြးစားၾကမယ္ဆိုတာကိုေလ”

“ဟင္ ဘာျဖစ္လို႔လဲ”

“ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုရင္ ငါ့မွာ ညီေလးရွိေနၿပီမို႔လို႔ေလ၊ ငါတို႔ ညီေလးကိုပဲ သားတစ္ေယာက္လို သေဘာထားၿပီး ငါတို႔ တစ္သက္လံုး အတူတူေနသြားၾကရေအာင္ေလ”

“ဒါမ်ား စိတ္ပူေနတာလားခ်စ္ေလးရ၊ ငါ သေဘာတူပါတယ္၊ မင္းရဲ့ ညီေလးအရင္းဆိုေတာ့ ပိုေတာင္ ေကာင္းသြားတာေပါ့၊ ငါကလည္း သူ႔ကို သားအရင္းတစ္ေယာက္လို သေဘာထားမွာပါ”

“တ တကယ္ေျပာေနတာလားဟင္ ေက်ာ္”

မိုးလႊမ္း၏ မ်က္ႏွာ ၀င္းလက္သြားသည္။

“တကယ္ေပါ့လႊမ္းရ၊ ဒါေပမဲ့ ငါ စိုးရိမ္မိတာ တစ္ခုရွိတယ္”

“ဘာမ်ားလဲဟင္”

“ငါတို႔ရဲ့ သားေလးက သူ႔မိဘေတြဟာ ေဂးႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ေနၾကတာကို သိသြားရင္ ရွက္ေနမွာစိုးတယ္၊ သိသိခ်င္းမွာ ငါတို႔ကို ထားခဲ့မွာလည္း ေၾကာက္တယ္၊ ၿပီးေတာ့ အရမ္းဆိုးသြမ္းတဲ့ သားမိုက္ေလး ျဖစ္ေနမွာလည္း ေၾကာက္မိတယ္လႊမ္း”

“ဒါကို ငါ့တာ၀န္ထားစမ္းပါ၊ ငါ ငါ့ညီေလးကို အစ္ကိုႀကီးေတာ့ အဖအရာဆိုသလို ေစာင့္ေရွာက္မယ္၊ ညီေလးကို သားလိမၼာေလးျဖစ္ေအာင္ ေမြးျမဴမယ္၊ စာလည္း ငါ ကိုယ္တိုင္ သင္ေပးမွာ၊ ပညာတတ္ႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္သြားသည္အထိ ငါကိုယ္တိုင္ၾကပ္မတ္ေပးမွာ၊ ၿပီးေတာ့ ညီေလးရဲ့ နာမည္ကိုလည္း မင့္နာမည္တစ္လံုး ငါ့နာမည္တစ္လံုးစီထည့္ၿပီး လႊမ္းေက်ာ္လို႔ မွည့္လိုက္ရင္မေကာင္းဘူးလား”

“၀ိုးး သိပ္ေကာင္းတာေပါ့၊ ငါ့တို႔သားေလး လႊမ္းေက်ာ္၊ ငါတို႔ရဲ့ ရတနာေလး လႊမ္းေက်ာ္၊ မင္း မင္း အရမ္းကို ညာဏ္ေကာင္းတယ္ကြာ၊ ဒါ ဒါေပမဲ့ ငါတို႔ အသက္အရြယ္ႀကီးတဲ့အခ်ိန္၊ ငါတို႔သားေလး အိမ္ေထာင္က်သြားရင္ ငါ တို႔ကို စြန္႔ပစ္ခဲ့မွာလည္း စိုးတယ္လႊမ္းရယ္”

“ေက်ာ္ကလည္း ေလွ်ာက္ေတြးပူေနတာပဲ၊ အဲ့ဒါေတြက အေ၀းႀကီး လိုပါေသးတယ္ကြာ၊ ငါ့ညီေလးက ငါတို႔ကို ပစ္ထားခ်င္လည္း ထားပါေစကြာ၊ ငါပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါတို႔က သူ႔ကို ေကၽြးေမြးျပဳစုေစာင့္ေရွာက္လာခဲ့တာပဲေလ၊ သူ႔ဟာကို ငါတို႔ကို ထားခ်င္ထား မထားခ်င္ေန၊ သူ႔အေပၚမွာ ငါတို႔ ေက်းဇူးက ရွိေနၿပီပဲေလ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ငါတို႔က ဘာမွ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနစရာ မလိုဘူး၊ သည္အတိုင္း ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေနလိုက္ရံုပဲ”

“သိပ္ဟုတ္ပါလားလႊမ္းရ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ မင္းကို ခ်စ္တာကြာ”

ေျပာရင္း နမ္းေနျပန္သည္။

“လႊတ္ပါဦးကြ၊  အျပင္က ကေလးကို ေမြးစားမဲ့ ကတိကို ဖ်က္ခဲ့ေပမဲ့ မင္းျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေလးကိုေတာ့ ငါ ဖြင့္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပးမွာပါကြာ၊ ဒါကို ငါ ကတိေပးပါတယ္ကြ”

“ပိုေနလိုက္တာ၊ ငါ့ကို ေမ့ထားၿပီး ပန္းခ်ီထဲမွာပဲ စိတ္ကို ႏွစ္ထားတဲ့ ေကာင္ကမ်ား၊ မင္းႀကိဳးစားမေပးဘူးဆိုေတာင္ ငါ့ဖာသာ ျဖစ္လာေအာင္ ႀကိဳးစားမွာလို႔ အားခဲထားၿပီးသားပါကြခ်စ္ေလးရ”

ေျပာရင္း ကလိလိုက္သည္။

“အား အား ေတာ္ေတာ့ကြာ၊ ၿပီးေတာ့ ငါ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ဆြဲဖို႔ စိတ္ကူးရွိတယ္၊ ဘာလဲဆိုတာ မင္းသိခ်င္လားေက်ာ္”

“ေျပာစမ္းပါဦး၊ ပန္းခ်ီရူးရဲ့”

“အိမ္ပံုေလးဆြဲမွာ၊ အိမ္ကေလးကို အစိမ္းေရာင္ေတြခ်ည္း မြမ္းမံထားမွာ၊ အိမ္ေရွ ့မွာ အစိမ္းေရာင္ျမက္ခင္းစိမ္းေလးလည္း ထည့္ဆြဲမွာ၊ အဲ့သည္ေတာ့ ပန္းခ်ီကားေလးဟာ အစိမ္းေရာင္ေတြခ်ည္းပဲ ျဖစ္သြားၿပီေလ၊ မင္း ေနာက္တစ္ပါတ္ေက်ာင္းမပိတ္ခင္ၿပီးေအာင္ အဆံုးသတ္မွာ၊ ၿပီးရင္ မင့္ကိုျပမယ္၊ အစိမ္းေရာင္ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပါယ္ကိုေဖာ္ေဆာင္သလဲ မင္းသိလား”

“ေျပာပါဦး ပန္းခ်ီကေန စာေပပါ ရူးသြားတဲ့ေကာင္ရ”

“အစိမ္းေရာင္ဆိုတာ ေႏြးေထြးၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈကို ေျပာတာေလ၊ ငါတို႔မိသားစုေလးကို ရည္ညြန္းတာေပါ့၊ ငါတို႔ မိသားစုေလးကို အရမ္းေႏြးေထြးတဲ့ မိသားစုေလး ျဖစ္ေအာင္ ငါ ႀကိဳးစားတည္ေဆာက္မွာ”

“ဒါ့ေၾကာင့္ခ်စ္တာ ငါ့ေကာင္ရ”

ေျပာရင္း ေက်ာ္ဇင္က ကလိျပန္ေလသည္။

“မင္း ခုနက လုပ္ခ်င္တယ္ဆို၊ အေပၚထပ္သြားမယ္ေလ”

“သည္မွာ မင္းနဲ႔ငါ ႏွစ္ေယာက္တည္းပဲ ရွိတာ၊ အေပၚထပ္သြားဖို႔ လိုလို႔လားကြငေၾကာင္ရ”

ေျပာရင္း ေက်ာ္ဇင္၏ အနမ္းမ်ားက ၾကမ္းတမ္းလာသည္။

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

ထို ဒိုင္ယာရီေလးကို ဖတ္အၿပီး လႊမ္းေက်ာ္ ရႈိက္ကနဲ႔ ငိုခ်လိုက္မိသည္။ အစ္ကိုကိုယ့္ကို သိပ္ခ်စ္ခဲ့တာပါလား။ ပညာတတ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးမယ္တဲ့။ သားအရင္းတစ္ေယာက္လို သေဘာထားၿပီး တစ္သက္လံုး အတူေနသြားမယ္တဲ့။ နာမည္ေလးကိုေတာင္ အစ္ကိုကိုယ္တိုင္ေပးခဲ့တာပါလား။ ေတြးရင္းနဲ႔ လႊမ္းေက်ာ္ အစ္ကို၏ ကိုယ့္အေပၚ ေမွ်ာ္လင့္မႈမ်ားစြာကို ေျပးျမင္ေယာင္လိုက္မိသည္။ အစ္ကို႔ကို အလြန္ေလးစားၿပီး ခ်စ္ခင္မိသြားသည္။

ဒါေပမဲ့ ေနာက္စာမ်က္ႏွာတစ္ရြက္အား လွန္လိုက္ေသာ္ အစ္ကိုေရးမွတ္ထားေသာ ဒိုင္ယာရီမ်ား မေတြ႔ေတာ့ပံုေထာက္ရင္ အစ္ကို ကိုယ့္ကို စာတစ္လံုးေတာင္ သင္ေပးခြင့္ ရခဲ့လိမ့္မည္မထင္။ အစ္ကို ေမွ်ာ္လင့္ထားသလို တစ္စက္ကေလးမွ ျဖစ္ခဲ့လိမ့္မည္မထင္။ အစ္ကို႔ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ တစ္ခုမွ ျဖစ္သြားခဲ့လိမ့္မည္မဟုတ္။ လႊမ္းေက်ာ့္ကိုေမြးၿပီးေနာက္ လႊမ္းေက်ာ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အစ္ကိုစိတ္ကူးေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အစျပဳခဲ့သည့္အခ်ိန္ေလးအတြင္းမွာပဲ အစ္ကို႔ကို ေမေမစြန္႔လႊတ္ခဲ့တာပဲ ျဖစ္လိမ့္မည္။ ဒါ ဒါ ေတြအားလံုးဟာ ေမေမ့ေၾကာင့္။ အားလံုးဟာ ေမေမ့ေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာ။ ေမေမသာ အစ္ကိုတို႔ကို နားလည္ေပးခဲ့ရင္ အစ္ကိုတို႔ အခ်စ္ကို စာနာေပးခဲ့ရင္ ေဂးတို႔၏ အခ်စ္ကို နားလည္မႈေပးၿပီး စာနာတတ္ခဲ့ရင္ အခုလို အေျခအေနမ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာခဲ့လိမ့္မည္မဟုတ္။ လႊမ္းေက်ာ္လည္း အစ္ကို၏ ဂရုဏာေတြကို တစ္၀ႀကီး ခံစားရဦးမည္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း အစ္ကိုအရင္းတစ္ေယာက္ေလာက္လိုခ်င္ခဲ့သည္ဟု ေတြးခဲ့မိဖူးသည္။ လႊမ္းေက်ာ္၏ ဆႏၵေတြလည္း ေမေမ့ေၾကာင့္ မျဖစ္ခဲ့ရ။ ေမေမ့ကို မုန္းသည္။ ေဂးႏွစ္ေယာက္၏ ခိုင္မာေသာ အခ်စ္ကို ေခြးဇာတ္ခင္းသည္ဟု သေဘာထားၿပီး ႏွင္ခ်လႊတ္ခဲ့သည့္ ေမေမ့ကို အရမ္းမုန္းသည္။

အစ္ကို႔ကို သနားလြန္းေသာေၾကာင့္ လႊမ္းေက်ာ္ အစ္ကို႔ကို ေတြ႔ခ်င္လြန္းလွသည္။ အစ္ကို႔ကို ရွာခ်င္လြန္းလွသည္။ သည္အိမ္ႀကီးကေနထြက္ေျပးၿပီး အစ္ကို႔ကို ရွာလိုက္ခ်င္ပါသည္။ ဒါေပမဲ့ သည္အိမ္ႀကီးကေန ထြက္သြားလို႔ျဖစ္ပါ့မလား။ ကိုယ့္မွာက ခ်စ္ဇနီးသည္ေလး ရွိေနသည္ပဲ။ ခ်စ္ဇနီးသည္ေလးကို တစ္ေယာက္တည္း ပစ္မထားရက္လို။ လႊမ္းေက်ာ္ အံကို တင္းတင္းသာက်ိတ္ေနမိသည္။

………………………………………………………………….

နံနက္စာထမင္း၀ိုင္းေရာက္ေတာ့ လႊမ္းေက်ာ္တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ အစ္ကိုျဖစ္သူ၏ ဒိုင္ယာရီကို ဖတ္ၿပီး ေမေမ့အား ေဒါသထြက္ေနမိသည္။ ေဒါသေၾကာင့္ ထမင္းကို မစားပဲ ပန္းကန္းျပားအားၾကည့္ၿပီး နယ္ေနသည္။ နယ္ေနရင္းက ၾကမ္းတမ္းစြာ နယ္ပစ္ေနသည္။ ေဘးက ခိုင္က ၀င္ေျပာသည္။

“ကိုေက်ာ္ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ၊ ဘာလို႔ ထမင္းေတြကို နယ္ပစ္ေနတာလဲ”

မိခင္ျဖစ္သူကလည္း ေမးေလသည္။ဖခင္ႀကီးကေတာ့ မႈန္မႈန္သုန္သုန္ၾကည့္ေနသည္။

“သားငယ္ ဘာလို႔ အဲ့လိုလုပ္ရတာလဲ၊ လူႀကီးေတြေရွ ့မွာ”

ေမးေလ လႊမ္းေက်ာ္ ပိုၿပီးေဒါသထြက္ကာ ထမင္းအား နယ္ၿမဲနယ္ေလသည္။ ဘာမွေတာ့ျပန္မေျပာ။ ေနာက္မွ ေနရာမွ ဆတ္ကနဲ႔ထၿပီး အခန္းဆီ ေျပးထြက္သြားသည္။

“ကိုေက်ာ္”

“သားငယ္”

ခိုင္က လိုက္မည္ဟန္ျပင္သည္။ မိခင္က ခိုင့္အား တားလိုက္သည္။

“ေန ေနသမီး၊ ေမေမပဲ လိုက္သြားလိုက္မယ္”

အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ သားငယ္ျဖစ္သူ အ၀တ္အစားမ်ားအား ေဒါသတႀကီးျဖင့္ လ်င္ျမန္စြာ ထုပ္ပိုးေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။

“သား သားငယ္ အဲ့ဒါ ဘာလုပ္ေနတာလဲဟင္”

“ထြက္သြားမလို႔၊ ေမေမ့အိမ္မွာ မေနခ်င္ေတာ့ဘူး၊ အစ္ကို႔ဆီသြားေနမယ္”

“သားငယ္ ေမေမ့ကို စိတ္ဆိုးေနတာလားဟင္”

“ဆိုးတာေပါ့ေမေမ၊ ေမေမ အစ္ကို႔ကို ႏွင္မခ်ခဲ့သင့္ဘူး၊ အစ္ကိုတို႔အခ်စ္ကို ေမေမမခြဲသင့္ဘူး၊ အစ္ကို႔ကို သား အရမ္းသနားတယ္ေမေမ”

“သားငယ္ရယ္၊ သားငယ္ရဲ့အစ္ကိုက ဘယ္မွာ ရွိေနမွန္းသားငယ္သိလို႔လား၊ မသိပဲနဲ႔ ဘယ္လိုသြားမလဲဟင္”

“အစ္ကို႔ကို ေတြ႔ေအာင္ရွာမယ္၊ မေတြ႔ရင္ သားလံုး၀ ျပန္မလာဘူး”

“အဲ့လိုေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႔သားေလးရယ္၊ ေမေမေတာင္းပန္ပါတယ္”

“ေတာင္းပန္တယ္ဟုတ္လားေမေမ၊ တကယ္တမ္းေတာင္းပန္သင့္တာက သားကိုမဟုတ္ဘူး၊ အစ္ကို႔ကို၊ အစ္ကို႔ကို ေမေမေတာင္းပန္ရမွာ”

“သူ႔ကို ေတာင္းပန္ရမယ္ဟုတ္လား၊ လံုး၀ပဲ၊ သူလို သားမိုက္တစ္ေယာက္ကို ေမေမဘာေၾကာင့္ေတာင္းပန္ရမွာလဲ”

မိခင့္စကားေၾကာင့္ လႊမ္းေက်ာ္ ပစၥည္းမ်ားအား ကိုင္ေပါက္ပစ္လုိက္သည္။ မိခင္လည္း အလြန္လန္႔သြားသည္။

“အစ္ကို႔ကို ဘာလို႔ သားမိုက္လို႔ ေျပာရတာလဲဗ်ာ၊ အစ္ကိုက သားမိုက္မဟုတ္ဘူး၊ ေဂးတစ္ေယာက္ျဖစ္လို႔ ေယာက်္ားခ်င္းခ်င္းခ်စ္မိလို႔ သားမိုက္ျဖစ္ရတယ္လို႔ သားလံုး၀ မသတ္မွတ္ဘူး၊ သားနာမည္ကို လႊမ္းေက်ာ္လို႔ ဘာေၾကာင့္မွည့္ရတာလဲ ေမေမသိလား”

“အဲ့ အဲ့ဒါက သူက ေန႔သင့္နံသင့္ေကာက္ယူၿပီးေပးထားတာလို႔ ေျပာတာပဲ”

“မဟုတ္ဘူးေမေမ၊ အစ္ကို႔နံမည္နဲ႔ အစ္ကို႔ခ်စ္သူနာမည္ေရာစပ္ထားတာ၊ ဘာလို႔ဆို အစ္ကိုက သားကို သိပ္ခ်စ္လို႔ပဲ၊ အစ္ကိုက သားကို သားအရင္းလို ခ်စ္တာတဲ့၊ အစ္ကို႔ရဲ့ ခ်စ္သူကလည္း သားကို သားအရင္းလို သေဘာထားမွာတဲ့၊ တစ္သက္လံုးမိသားစုေတြလို ေနသြားမွာတဲ့၊ အစ္ကိုကေျပာတယ္၊ သားကို စာသင္ေပးမယ္၊ ပညာတတ္ႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ထားမယ္၊ အစ္ကိုက သားကို အဲ့ေလာက္ႀကီးေတာင္ေမွ်ာ္လင့္ထားတာ၊ ခုလုိ သားအေပၚ သိပ္ခ်စ္တဲ့ အစ္ကို႔ကို ေမေမမို႔လို႔ သားမိုက္လို႔ေျပာရက္တယ္၊ ေမေမ့ေၾကာင့္ အစ္ကိုေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ မျဖစ္ခဲ့ရဘူး၊ သားလည္း အစ္ကို႔ရဲ့ ေမတၱာေတြကို မခံစားလိုက္ရဘူး”

“သားငယ္ ဘာေတြေျပာေနတာလဲ၊ ဒါေတြကို သားငယ္ ဘယ္လိုလုပ္ေျပာႏိုင္ရတာလဲ”

လႊမ္းေက်ာ္က နံရံတြင္ ခ်ိတ္ထားသည့္ ပံုႀကီးအား ျဖဳတ္ယူလိုက္ၿပီး ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးအား ျပလိုက္သည္။

“အို အဲ့သည္အခန္းေလးက ဘယ္လိုလုပ္ေရာက္ေနတာလဲ၊ ေမေမလည္း မသိပါလား”

“အစ္ကိုက လွ်ိဳ ၀ွက္ထားေတာ့ ေမေမဘယ္သိမွာလဲ၊ ေဟာ့သည္ပန္းခ်ီကားကေတာ့ ဘာအဓိပ္ပါယ္နဲ႔ အစ္ကိုဆြဲခဲ့တာလဲေမေမသိလား၊ အစ္ကိုတို႔ႏွစ္ေယာက္က သားကို သားအရင္းလို သေဘာထားၿပီး တစ္သက္လံုးေႏြးေႏြးေထြးေထြးေနသြားမယ္ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ္နဲ႔ အစိမ္းေရာင္အိမ္ကေလးကို ဆြဲခဲ့တာ၊ အစ္ကို႔စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြ ေမေမ့ေၾကာင့္ ေမေမ့ေၾကာင့္ မျဖစ္ခဲ့ရဘူး”

“ပါးစပ္ပိတ္ထားစမ္း၊ ဒါေတြအားလံုးဟာ အတုအေယာင္ေတြပါသား၊ သူအဲ့သည္လို စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ရဲ့နဲ႔ ဘာလို႔ အိမ္ကထြက္သြားခဲ့ရတာလဲဟင္”

“ဘာေျပာတယ္ေမေမ၊ ဘာျဖစ္လို႔ အိမ္က ထြက္သြားခဲ့ရတာလဲ ဟုတ္လား၊ ေမေမႏွင္ခ်ခဲ့လို႔ ထြက္သြားခဲ့ရတာမဟုတ္ဘူးလားေမေမရ”

“ဟုတ္တယ္၊ ေမေမႏွင္ခ်ခဲ့တယ္၊ ဒါေပမဲ့ သူ႔ကို သားအရင္းအျဖစ္ကေန စြန္႔လႊတ္ဖို႔အထိ ေမေမမႏွင္ခ်ခဲ့ပါဘူး၊ သားငယ္ေျပာသလို သူစိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြ ထားခဲ့တယ္မွန္ရင္ အိမ္ကို ျပန္လာရမွာေပါ့၊ အခုေတာ့ ေမေမတို႔ ေက်းဇူးကို မေထာက္ရင္ေတာင္ ထားေပေတာ့ ေမြးကင္းစ ညီေလးအေပၚမွာ  အစ္ကိုတစ္ေယာက္ပီသဖို႔အတြက္ အိမ္ကိုျပန္လာခဲ့သင့္တယ္၊ သူျပန္လာရင္ ေမေမခြင့္လႊတ္မလို႔ပါပဲ၊ သူျပန္မလာခဲ့ပါဘူးသားေလးရယ္၊ အရိပ္အေယာင္ေလးေတာင္ မျပခဲ့တာပါသားေလးရယ္၊ သားငယ္ေျပာသလို ေမေမလည္း သူ႔ကို သိပ္ေတြ႔ခ်င္တာပါပဲ၊ လြမ္းလည္းလြမ္းပါတယ္၊ အၿမဲတမ္းလည္း ခြင့္လႊတ္ေနပါတယ္၊ ေဂးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သားဟာ ေမေမ့သားပါပဲသားရယ္၊ ေမေမတို႔လည္း အသက္ေတြ ႀကီးကုန္ၾကပါၿပီ၊ ေမေမမေသခင္ သားႀကီးကို တစ္ႀကိမ္ေလာက္ေတြ႔ခ်င္ပါေသးတယ္၊ ခြင့္လႊတ္တယ္လို႔ ေျပာသြားခ်င္ပါေသးတယ္၊ သားႀကီးကိုေလ တစ္ႀကိမ္ေလာက္ေတာ့ နမ္းခ်င္ပါေသးတယ္သားေလးရယ္”

“မယံုဘူးေမေမ၊ ဒါ ေမေမ့ဆင္ေျခေတြ၊ အစ္ကို႔ကို ေမေမခ်စ္တယ္ဆိုတာ မယံုဘူး”

“ယံုပါသားေလးရယ္၊ သားငယ္ေမးခဲ့ဖူးတယ္မဟုတ္လား၊ ေမေမ့မွာ သားေလးတစ္ေယာက္ပဲ ရွိတာေတာင္ ဘာလို႔ သားငယ္လို႔ ေခၚရတာလဲလို႔ေလ၊ ဘာေၾကာင့္ဆို ေမေမ့မွာ သားႀကီးရွိေနလို႔ပါပဲ၊ သားေလးမွာ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ရွိတယ္ဆိုတာ သားေလးကို သိပ္ေျပာခ်င္တာပဲ၊ ဒါေပမဲ့ ေမေမမေျပာထြက္ခဲ့ပါဘူးသားေလးရယ္၊ သားေလးရဲ့ အစ္ကိုႀကီးဟာ ေဂးတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ေမေမမေျပာရက္ခဲ့ပါဘူး၊ ဘာလို႔ဆို သားငယ္ရွက္ေနမိမွာ စိုးလို႔ပါသားေလးရယ္၊ ၿပီးေတာ့ သားေလးကို ေဂးတစ္ေယာက္ျဖစ္မွာကိုေတာ့ ေမေမအရမ္းေၾကာက္ေနမိတယ္၊ ဘာလို႔ဆို သားႀကီးကို ဆံုးရံႈးရသလို သားေလးကိုပါ ဆံုးရံႈးရမွာ ေမေမေၾကာက္လို႔ပါပဲ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ သားေလးကို ေမေမေစာေစာအိမ္ေထာင္ခ်ေပးခဲ့ရတာပါ၊ ေမေမ့ေၾကာင့္ သားေလး လူငယ္ဘ၀ကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး မခံစားလိုက္တာကိုေတာ့ ေမေမေတာင္းပန္ပါတယ္သားေလးရယ္”

“ေမေမ အမွန္အတိုင္းေျပာေနတာလားဟင္”

“တကယ္ပါ ေမေမ့စကားကို ယံုေပးပါသားေလး၊ သားေလး သားႀကီးကို ရွာခ်င္ရင္ ရွာပါ၊ ေမေမခြင့္ျပဳပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ေမေမ့ကိုေတာ့ သားႀကီးလို ေမေမ့ကို ပစ္မသြားခဲ့ပါနဲ႔ေနာ္”

မိခင္သည္ သားငယ္အား ဖက္လိုက္သည္။ လႊမ္းေက်ာ္သည္လည္း ေမေမ့အား စိတ္ဆိုးေျပသြားခဲ့ေလသည္။ ထိုစဥ္ ေနာက္မွ ခိုင္ၿငိမ္းစံကလည္း ေျပးလာၿပီး လႊမ္းေက်ာ္အား ဖက္ေလသည္။

“ကိုေက်ာ္ ခိုင့္ကိုလည္း မထားခဲ့ပါနဲ႔ေနာ္”

လႊမ္းေက်ာ္ ဘာမွမေျပာႏိုင္ေသးပါေပ။

……………………………………………………………………………..

မိခင္သည္ မ်က္ရည္မ်ား စီးက်ေနမိသည္။ မိခင္သည္ စိတ္မေကာင္းျခင္းႀကီးစြာျဖင့္ အိပ္ယာခုတင္ထက္ဆီ တံုးတံုးလွဲေနမိသည္။ သားႀကီးကို အရမ္းသတိရတာပဲ။ တကယ္လို႔မ်ား အစကသာ ႀကိဳသိခဲ့မယ္ဆိုရင္၊ တကယ္လို႔မ်ား အစကသာ မိခင္၏စကားက သားႀကီးကို အိမ္ျပန္မလာႏိုင္သည့္အေျခအေနမ်ိဳးထိ ျဖစ္ခဲ့လိမ့္မယ္ဆိုတာ သိခဲ့ရင္ သားႀကီးကို ရက္ရက္စက္စက္ ေျပာခဲ့လိမ့္မည္မဟုတ္။ သားႀကီးတို႔၏ အခ်စ္ကို တားျမစ္ခဲ့လိမ့္မည္မဟုတ္။ ခုေတာ့လည္း ဘာတတ္ႏိုင္ေတာ့မွာလဲ။ ျဖစ္ၿပီးတာေတြက ျဖစ္ၿပီးခဲ့ၿပီပဲ။ တကယ္လို႔မ်ား ၿပီးခဲ့သည့္အခ်ိန္ေတြကို ေနာက္ျပန္ဆုတ္လို႔ ရႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ေနာက္ဆုတ္လိုက္ခ်င္ပါသည္။

…………………………............................................................

အတိတ္ဆီသို႔…………………..(မိခင္ ျမင္ေယာင္ျခင္း)

ဘဲလ္တီးသံေၾကာင့္ မိုးလႊမ္း၏ မိခင္ျဖစ္သူ သြားဖြင့္လိုက္သည္။ ဘဲလ္ျမည္စဥ္ကတည္းက ဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာ မိခင္ျဖစ္သူ တပ္အပ္သိၿပီးသား။ စေနေန႔နံနက္ေရာက္ေလတိုင္း သားႀကီး၏ သိပ္ခင္လွခ်ည္ရဲ့ ဆိုသူ ေက်ာ္ဇင္ေပပဲေပါ့။

သားႀကီးတို႔၏ ဆက္ဆံမႈကို မိခင္သံသယ၀င္လာမိသည္။ သူငယ္ခ်င္းလို ခင္ၾကသည္ဆိုေတာင္ ထားေပေတာ့ ခုဟာက သူငယ္ခ်င္းထက္ ပိုသည့္ အဆင့္ေရာက္ေနသလို။ ႏွစ္ေယာက္သား သားႀကီး၏ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့လည္း တိုးတိုးတိတ္တိတ္နဲ႔ ဘယ္လို ဇာတ္လမ္းေတြမ်ား ခင္းေနၾကပါလိမ့္။ အျပင္ထြက္သြားရင္ လက္ကေလးေတြ ခ်ိတ္လို႔။ ဆိုင္ကယ္ေလးေပၚတက္သြားေတာ့လည္း တစ္ေယာက္ရဲ့ခါးကို တင္းၾကပ္စြာဖက္လို႔။ တကယ္လို႔မ်ား မိခင္ထင္သလို ျဖစ္ေနခဲ့ရင္….။

မိခင္သည္ တံခါးအား ဖြင့္ေပးရံုသာဖြင့္ေပးလိုက္ၿပီး ေက်ာ္ဇင္၏မ်က္ႏွာအား မၾကည့္ခ်င္သည့္ အဓိပ္ပါယ္နဲ႔ သားလူမမယ္ေလးဆီ ေျပးလိုက္သည္။ အေပၚထက္တက္သြားသည့္ ေက်ာ္ဇင္၏ ေက်ာျပင္ေလးအား အံႀကိတ္ရင္း ၾကည့္ေနမိသည္။ ေနာက္ ေျခေဖာ့ေဖာ့ေလးေလွ်ာက္ၿပီး ေခါင္မိုးထပ္ဆီ လိုက္ေခ်ာင္းလိုက္သည္။ ေတြ႔လိုက္ရသည့္ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ မိခင္သည္ ေဒါသေတြ အလိပ္လိပ္တက္လာရသည္။ မိခင္ထင္ထားသလို ဟုတ္ေနခဲ့ၿပီပဲ။ ကိုယ့္၀မ္းနဲ႔လြယ္ေမြးထားသည့္ သားႀကီးက ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္၏ ႏႈတ္ခမ္းအား နမ္းေနခဲ့သည့္ ျမင္ကြင္းပါလား။ ဒါဟာ မ်က္စိေတြ ေယာင္ၿပီး ျမင္ေနျခင္းမဟုတ္။ တကယ့္ျဖစ္ပ်က္။ အို ကိုယ့္ရဲ့ ေသြးသားအရင္းဟာ ေဂးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနျခင္းကို နည္းနည္းေလးမွ လက္မခံႏိုင္ပါ။ ေယာက်္ားႀကီးျဖစ္လွ်က္ ေယာက်္ားႀကီးတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ေနတာမ်ိဳး လံုး၀ လက္မခံႏိုင္ပါ။

“ေ၀ဖန္ေပးစမ္းပါေက်ာ္၊ ငါ့ရဲ့ စိမ္းေရာင္ျခယ္ပန္းခ်ီကားေလးကို”

“အရမ္းအသက္၀င္ေနပါတယ္ကြ၊ ငါ့ခ်စ္ခ်စ္က အရမ္းေတာ္တာပဲကြာ”

“ဒါေတာင္ အဆံုးမသတ္ရေသးလို႔ပါေနာ္၊ နည္းနည္းလိုတာေလးေတြ ၿပီးသြားရင္ တကယ့္အိမ္ကေလးအတိုင္း အသက္၀င္သြားမွာ”

“ငါ့ခ်စ္ခ်စ္က ေတာ္တယ္ဆိုတာ သိၿပီးသားပါကြာ”

“မင္းရဲ့ အခ်စ္ေလးပဲ သည္ေလာက္ေတာ့ ရွိရမွာေပါ့ကြ၊ သည္ေန႔ေတာ့ ေလွ်ာက္မလည္ႏိုင္အားေတာ့ဘူးေက်ာ္၊ သည္ပန္းခ်ီကားေလးကို ျမန္ျမန္အဆံုးသတ္လိုက္ခ်င္ၿပီ”

“သေဘာေလကြာ၊ ငါက ေဟာသည္လိုေလးေနရင္း အားေပးေနပါ့မယ္ကြ”

ေျပာရင္း မိုးလႊမ္း၏ ေပါင္ေလးေပၚ ထိုင္ကာ ရင္ခြင္ထဲမွာ ေနလိုက္သည္။ ထိုင္ရင္း မိုးလႊမ္း၏ ပါးေလးအား ရႊတ္ကနဲ႔ ရႊတ္ကနဲ႔ လွမ္းလွမ္းနမ္းသည္။

ထိုျမင္ကြင္းေၾကာင့္ ျမင္ေနရေသာ မိခင္သည္ ေဒါသေၾကာင့္ ဆတ္ကနဲ႔ မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္ရင္း ေအာက္ထပ္သို႔ ေျပးဆင္းသြားသည္။ ေအာက္ထပ္ေရာက္ေတာ့ ေနမိထိထိုင္မသာ လမ္းေလွ်ာက္ေနမိသည္။

……………………………………………………………………………..

ညီေလးအား ႏို႔ဗူးေလးနဲ႔ ေခ်ာ့ျမ  ွဴကစားေနေသာ သားႀကီးကို မိခင္သည္ ေခၚလိုက္သည္။

“သည္မွာ သားႀကီး”

ဘယ္တုန္းကမွ ေလသံမာမာႏွင့္ မေခၚဖူးေသးသည့္မိခင္အသံေၾကာင့္ မိုးလႊမ္းလည္း အံ႔ၾသသြားရသည္။

“ဟင္ အေမ”

“သားႀကီး အမွန္အတိုင္းေျပာစမ္း၊ ေက်ာ္ဇင္နဲ႔ ဘယ္လိုပတ္သက္မႈေတြရွိတာလဲ”

ေမေမရိပ္မိသြားျခင္းေၾကာင့္ မိုးလႊမ္းေၾကာက္ေတာ့ေၾကာက္မိသား။ တစ္သက္လံုး မိဘေတြမသိေအာင္ ဖံုးကြယ္ထားမည္ဟု စိတ္ကူးထားခဲ့ကာမွ ေမေမရိပ္မိသြားခဲ့ေလျခင္းဆိုၿပီး စိတ္မေကာင္း့ျဖစ္ရသည္။

“ေမေမ့စကားက ဘာကိုေျပာတာလဲဟင္”

မိုးလႊမ္းလိမ္ညာခ်င္ေနမိေသးသည္။

“ေမာင္ေက်ာ္ဇင္နဲ႔ ဘယ္လိုပတ္သက္မႈမ်ိဳးနဲ႔လဲလို႔”

မိခင္၏အသံသည္ ဟိန္းထြက္သြားေသာေၾကာင့္ မိုးလႊမ္း အင္မတန္လန္႔သြားရသည္။

“သူ သူငယ္ခ်င္းေတြေလ ေမေမရဲ့”

“ပါးစပ္ပိတ္ထားစမ္း၊ သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုရင္ ဘာေၾကာင့္ ဖက္လဲတကင္းေနတာလဲ၊ ဘာလို႔ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းနမ္းေနရတာလဲ”

“ေမ ေမေမ ေမေမ ဒါကို ဘယ္ ဘယ္လိုသိ..”

“သား ဘာလို႔ အေျခာက္လုပ္ရတာလဲဟင္၊ ဘာလို႔ ေမေမ့ေနာက္ေက်ာကို ဓားနဲ႔ထိုးရတာလဲလို႔၊ ဘာလို႔လဲ၊ ဘာလို႔လဲ….”

မိခင္၏အသံက က်ယ္က်ယ္လာေသာေၾကာင့္ မိုးလႊမ္း နားကို ပိတ္ထားလုိက္မိသည္။

“အဲ့လိုသေဘာမဟုတ္ပါဘူးေမေမရယ္၊ သားတို႔က ေမြးကတည္းက ပါလာတဲ့စိတ္ပါ၊ သားတို႔ေဂးအခ်င္းခ်င္းခ်စ္ၾကတာပါ”

“ေတာ္စမ္း၊ မင့္ကို ေဂးတစ္ေယာက္အျဖစ္ ေမေမေမြးလာတာမဟုတ္ဘူးသားႀကီးရဲ့၊ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္အျဖစ္ေမြးလာတာ၊ က်ားက်ားလ်ားလ်ားေယာက်္ားႀကီးတစ္ေယာက္အျဖစ္ေမြးလာတာ၊ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္ဖို႔ ေမြးလာတာမဟုတ္ဘူးသားႀကီး”

“ေမေမရယ္ အရာရာတိုင္းဟာ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္သလို ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူးေလ”

“အခု ေမေမ့ကို နားခ်ေနတာလား၊ ေတာ္ၿပီ၊ သားရဲ့ ေျဖရွင္းခ်က္ေတြ ေမေမနားမေထာင္ခ်င္ဘူး၊ သား အခုခ်က္ခ်င္း ေမာင္ေက်ာ္ဇင္နဲ႔ ျဖတ္ရင္ျဖတ္၊ မျဖတ္ရင္ ေမေမကိုယ္တိုင္ျဖတ္ပစ္မယ္၊ သားကိုလည္း မိန္းမေပးစားမယ္”

“အဲ့ အဲ့လိုေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႔ေမေမရယ္၊ သားတို႔ရဲ့စိတ္က ေယာက်္ားေလးကိုပဲ စိတ္၀င္စားရတာပါ၊ မိန္းကေလးကိုစိတ္မ၀င္စားေတာ့ မိန္းကေလးနဲ႔ လက္ထပ္လုိက္ရင္ ဘယ္လုိမွ စိတ္ခ်မ္းသာမွမဟုတ္ဘူးေမေမ၊ ၿပီးေတာ့ သားတို႔ႏွစ္ေယာက္က အရမ္းခ်စ္ၾကတာပါ၊ သားတို႔အခ်စ္ကို ေမေမလက္ခံေပးပါေနာ္၊ သားတို႔ကို မခြဲပါနဲ႔ေနာ္”

“အမေလးေလး၊ ကိုယ့္၀မ္းနဲ႔လြယ္ေမြးလာတဲ့သားက ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္ေနတာကို လက္ခံေပးရမယ္ဟုတ္လားသားႀကီး၊ သည္မွာသားႀကီး၊ ေမေမမရူးေသးဘူး၊ သားဆႏၵကို လက္ခံရေလာက္ေအာင္ ေမေမမရူးေသးပါဘူးသားႀကီးရယ္၊ ေမာင္ေက်ာ္ဇင္နဲ႔ ျဖတ္ရမယ္၊ မိန္းမယူရမယ္၊ သည္လိုမွမလုပ္ႏိုင္ရင္ အိမ္ကအခုခ်က္ခ်င္းထြက္သြား၊ သားကိုေမေမမျမင္ခ်င္ဘူး”

“မလုပ္ပါနဲ႔ေမေမရယ္၊ သားကို မႏွင္ပါနဲ႔ေနာ္၊ သားေတာင္းပန္ပါတယ္”

“ဖယ္ ငါ့သားကိုမထိနဲ႔၊ မင္းလိုစိတ္မ်ိဳး ငါ့သားေလးကိုပါ ကူးသြားမွာစိုးရတယ္၊ ေနာက္ဆို သားေလးအနား ကပ္ေတာင္မကပ္နဲ႔ၾကားလား”

အတိတ္တို႔ ျမင္ေယာင္ေနမိေသာ မိခင္သည္ အိုင္ထြန္းေနေသာ မ်က္ရည္မ်ားႏွင့္အတူ ေခါင္းကို ခါယမ္းေနရသည္။ အဲ့သည္အခ်ိန္တုန္းကသာ သားႀကီးကို ပက္ပက္စက္စက္ မေျပာျဖစ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ သားႀကီးခုလို အိမ္ကေန ထြက္သြားခဲ့မည္မဟုတ္။ ထိုစဥ္က မ်က္ရည္စမ္းစမ္းႏွင့္ ေတာင္းပန္ေနရွာေသာ သားႀကီး၏ မ်က္ႏွာေလးကို ေျပးျမင္ေယာင္ၿပီး သားႀကီးကို သနားလြန္းလိုက္လွသည္။ သားႀကီးကို အရမ္းလြမ္းတာပဲကြယ္။

………………………………………………………

 

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

လႊမ္းေက်ာ္အ၀တ္အစားမ်ား ထုပ္ပိုးေတာ့ ခ်စ္ဇနီးသည္ေလး ခိုင္ၿငိမ္းစံက ငိုေလသည္။ အစ္ကို႔ကို ေတြ႔ေအာင္ရွာခ်င္သည့္စိတ္က လႊမ္းေက်ာ္ရင္ထဲ ကိန္းေအာင္းေနျခင္းေၾကာင့္ အိမ္ကေန ထြက္သြားမည္ျဖစ္သည္။ အိုင္တီေခတ္ႀကီးမွာ ေပ်ာက္ေသာသူအား အိမ္မွာေနရင္း အိုင္တီနဲ႔ ရွာေဖြက ရပါေသာ္လည္း တစ္ေယာက္တည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနရင္း ရွာေဖြမွ အာရံုစုစည္းႏိုင္မည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အိမ္ကေန ခဏေလာက္ ထြက္သြားျခင္းသာျဖစ္ေလသည္။

“မငိုပါနဲ႔ခိုင္ရယ္၊ ကိုယ္ တကယ္ ျပန္လာခဲ့မွာပါ”

ခိုင္က ေခါင္းေလး ညိတ္သည္။

“ကိုေက်ာ့္ကို ယံုပါတယ္၊ ကိုေက်ာ္ စိတ္အားထက္သန္ေနလို႔သာ ကိုေက်ာ့္သေဘာအတိုင္း ခိုင္လႊတ္လိုက္ရတာပါ၊ ကိုေက်ာ့္စကားကို ယံုၾကည္ၿပီး ခိုင္ေစာင့္ေနမွာပါ”

“ကိုယ္ေန႔တိုင္း ဖုန္းဆက္ပါ့မယ္ခိုင္ရယ္”

“အင္း ကိုေက်ာ္ က်န္းမာေရးဂရုစိုက္ေနာ္၊ ကိုေက်ာ့္ရဲ့ အစ္ကို႔ကိုလည္း အျမန္ဆံုးေတြ႔ပါေစလို႔ ခိုင္ဆုေတာင္းေနပါ့မယ္ေနာ္”

“ခိုင့္ကိုအရမ္းခ်စ္တယ္”

ခိုင့္နဖူးေလးကို နမ္းလိုက္သည္။ လႊမ္းေက်ာ္ထြက္သြားေတာ့ အိမ္အတြင္းမွာ ႀကိတ္ငိုေနခဲ့သူက မိခင္ျဖစ္သူ။ မိခင္၏ စိတ္ထဲတြင္ ေသာကမ်ားစြာ ကိန္းေအာင္းေနေပလိမ့္မည္။ သားႀကီးကို ျပန္မေတြ႔ေတာင္ သားငယ္ေလးကို အႏၱရာယ္ကင္းကင္းနဲ႔ ျပန္လာေစခ်င္ပါသည္။ သားႀကီးကို ဆံုးရံႈးရသလို သားငယ္ေလးကိုေတာ့ မဆံုးရံႈးေစခ်င္ပါ။

Zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

လႊမ္းေက်ာ္ အင္တာနက္လိုင္းအားေကာင္းၿပီး က်ဥ္းေျမာင္းလြန္းေသာ ဟုိတယ္ေလးတစ္ခုမွာ တည္းလိုက္သည္။ အိမ္ကယူလာခဲ့သည့္ လက္ေတာ့ပ္ေလးကို ဖြင့္ၿပီး ေဖ့ဘုတ္၊ တြစ္တာ၊ အင္စတာ့ဂရမ္၊ ဆာကယ္လ္ႏွင့္ ဂူးလ္ဂဲလ္ပလပ္မ်ားတြင္ အစ္ကို႔ကို ရွာသည္။ ေဖ့ဘုတ္တြင္ အစ္ကို႔နာမည္ေလးကို ရိုက္ထည့္ၿပီး ရွာေတာ့လည္း အစ္ကိုမဟုုတ္ေသာသူမ်ားကိုသာ ေတြ႔ရသည္။ ပံုမတင္ေသာ အစ္ကို႔နာမည္ႏွင့္ လူမ်ားကိုေတာ့ အစ္ကို႔ဓာတ္ပံုႏွင့္အစ္ကို႔ခ်စ္သူ၏ဓာတ္ပံုေလးမ်ားကို ျပရင္း အစ္ကိုေရးခဲ့ေသာ ဒိုင္ယာရီအေၾကာင္းေလးမ်ားကို ေျပာျပသည္။ ဒါေပမဲ့ မသိသူမ်ားကိုသာ ေတြ႔ရေလသည္။ လႊမ္းေက်ာ္ စဥ္းစားၾကည့္ရသည္။ အစ္ကိုက ေဂးတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ အကယ္ရ်္မ်ား အစ္ကိုေဖ့ဘုတ္သံုးခဲ့ရင္ အစ္ကိုေဂးေလာကမွာ ရွိေနႏိုင္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အစ္ကို႔ကို အလြယ္တကူေတြ႔ႏိုင္ရန္ လႊမ္းေက်ာ္လည္း ေဂးေလာကထဲ ၀င္ရေပမည္။ ေဖ့ဘုတ္တြင္ ေဂးမ်ားကို ရွာၾကံၿပီး Request လုပ္ရသည္။ ေဂးအခ်ိဳ ့တို႔၏ အေကာင့္မ်ားဆီသို႔၀င္ၿပီး အစ္ကို႔အေကာင့္ေလလားဆိုၿပီး ၀င္ေရာက္ရွာၾကံရသည္။ ေဂး၀က္ဘ္ဆိုဒ္မ်ားကိုလည္း ရွာေဖြၿပီး အဖြဲ႔၀င္ရသည္။ ထို႔သို႔ ေဂးေလာကထဲ ၀င္လိုက္ေတာ့ လႊမ္းေက်ာ္သည္ ေဂးလံုးလံုးျဖစ္သြားေတာ့သည္။ ေဂးေလာကထဲ ႏွံ႔စပ္ေလေလ ေဂးေလာကသည္ အလြန္က်ယ္ျပန္႔လွသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ေဂးမ်ားသည္ အမ်ိဳးအစားမ်ားစြာ ရွိသည္ကိုလည္း ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ေဂးအေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ေဘာ္ဒီအလြန္လွၾကသည္။ အသားအေရလည္း လြန္စြာ လွပၾကသည္ကိုေတြ႔ရသည္။ ေဂးတို႔သည္ အလွအပကိုလည္း အလြန္ႀကိဳက္ၾကသည္ကိုလည္း ေတြ႔ရသည္။ ေဘာ္ဒီလွေအာင္လည္း ေလ့က်င့္ခန္းမွန္မွန္လုပ္ေလ့ရွိၾကၿပီး က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္ၾကသည္ကိုေတြ႔ရသည္။ ခုေခတ္တြင္ ေဂးမဟုတ္သည့္ ေယာက်္ားမ်ားပင္ အလွအပႀကီဳက္ၾကသည္ဆိုေတာ့ ေဂးတို႔ဆိုလွ်င္ ဘာမွ် မဆန္းေတာ့ေပ။ ေဂးတို႔၏ ရုပ္ရည္လွပမႈ၊ အသားအေရဂရုစိုက္မႈ၊ ေဘာ္ဒီလွေအာင္ ေလ့က်င့္မႈ၊ က်န္းမာေရးဂရုစိုက္မႈေတြကို သိလိုက္ရေတာ့ ေဂးမဟုတ္သည့္ လႊမ္းေက်ာ္ပင္ အားငယ္လာရသည္။ ေဂးမဟုတ္သည့္ ကိုယ္က ေဂးတို႔ေလာက္ ေဘာ္ဒီမလွ။ ေယာက်္ားပီသည့္ပံုမေပါက္။ သည့္အတြက္ ရွက္ပင္ရွက္မိသည္။ တခ်ိဳ ့က ေဂးတို႔အား အထင္ေသးစက္ဆုပ္ဖြယ္ေကာင္းသည့္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳၾကသည္ကိုး။

ေဂးတို႔သည္လည္း လူလိုငါလိုသာမာန္လူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း လႊမ္းေက်ာ္ တစ္စတစ္စရိပ္မိလာရသည္။ တခ်ိဳ ့ေဂးမ်ားသည္ အလြန္ေတာ္ၾကသည္ကိုေတြ႔ရသည္။ သာမာန္လူမ်ားနည္းတူ အရည္အခ်င္းမ်ားရွိၾကသည္ကိုေတြ႔ရသည္။ တခ်ိဳ ့ေဂးတို႔သည္ ဆရာ၀န္ႀကီးမ်ား၊ အင္ဂ်င္နီယာႀကီးမ်ား၊ သေဘၤာသားမ်ား၊ ေက်ာင္းဆရာမ်ား၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ႀကီးမ်ား၊ ကုမ္ပဏီပိုင္ရွင္မ်ား၊ မန္ေနဂ်ာမ်ား၊ ရဲမ်ား၊ စံုေထာက္မ်ား၊ တရားသူႀကီးမ်ားစသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေနၾကသည္ကိုေတြ႔ရသည္။ ဆက္လက္ၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္အမတ္အခ်ိဳ ့ႏွင့္ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားေနေသာ ရုပ္ရွင္မင္းသား၊ အဆိုေတာ္မ်ားသည္လည္း ေဂးျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ေ၀ဖန္သံမ်ားကိုၾကားေနရသည္။ ကမၻာတြင္ ေယာက်္ားေလး (၁၀၀)% တြင္ (၄၀)%သည္ ေဂးမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း အံ႔ၾသဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ သိလာရသည္။

လႊမ္းေက်ာ္သည္ ေဂးေလာကထဲ စုန္းစုန္းျမဳပ္ေရာက္ရွိသြားျခင္းေၾကာင္း ေဂးႏွင့္ပတ္သက္သမွ် အရာအားလံုးၾကားသိ၊ ျမင္မိလာရသည္။ ေဂးတို႔၏ ခ်စ္ရည္လူးၾကပံုမ်ားကိုလည္း မျမင္ခ်င္မွအဆံုး ျမင္ခဲ့ရသည္။ ေယာက်္ားႀကီးတစ္ေယာက္က ေယာက်္ားႀကီးတစ္ေယာက္၏ လိင္အဂၤ ါအား တပ္မက္စြာ အလိုရွိေနသည့္ ဗီြဒီယိုမ်ား၊ ဓာတ္ပံုမ်ားကို ျမင္ရေတာ့ ေဂးမဟုတ္သည့္ လႊမ္းေက်ာ္အဖို႔ ေအာ့အန္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္မိသည္။

လႊမ္းေက်ာ္ အိုင္တီေလာကတြင္ အစ္ကို႔အား ရွာရံုတင္မက ေဖ့ဘုတ္ပါေသာ ဖုန္းေလး အၿမဲတမ္းေဆာင္ၿပီး ၿမိဳ ့အႏွံ႔လည္ပတ္ၿပီးေတာ့လည္း  အစ္ကို၏ အရိပ္အေယာင္ေလးမ်ား ေတြ႔လိုေတြ႔ျငားဆိုၿပီး ရွာေလသည္။ အစ္ကိုသည္ ကိုယ္ႏွင့္ ရုပ္ခ်င္းဆင္ေသာေၾကာင့္ အစ္ကို႔ကို ေတြ႔ပါက ခ်က္ခ်င္း မွတ္မိတန္ေကာင္းသည္။ ဒါေပမဲ့ သည္အခ်ိန္ဆို အစ္ကို၏အသက္က (၃၀)ေက်ာ္ (၄၀)နားနီးေနၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အသက္အရြယ္ အနည္းငယ္ ရင့္ေနေပလိမ့္မည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အစ္ကို႔ကို လႊမ္းေက်ာ္ ျမင္လွ်င္ လံုး၀မွတ္မိမွာပါ။

အစ္ကို႔အား ႏွံ႔ႏွံ႔စပ္စပ္ရွာေပမဲ့ အစ္ကို၏ အရိပ္အေယာင္ေလးပင္ မေတြ႔ရျခင္းေၾကာင့္ စိတ္ပ်က္အားေလွ်ာ့ကာနီးနီး အေျခအေနမ်ိဳးေရာက္ေတာ့မည့္အခါမွ အစ္ကိုႏွင့္ ပတ္သက္ႏိုင္ေျခရွိေသာ ေဆးေက်ာင္းသားေလး၏ စေတတပ္ေလးကို ေဖ့ဘုတ္မွာ ေတြ႔လိုက္ရသည္။

“တစ္ေန႔က ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔အား အစမ္းေလ့က်င့္ေစသည့္အေနနဲ႔ ………….ေဆးရံုကိုသြားၿပီး ေလ့လာေရး ခရီး ထြက္ခဲ့ရတယ္ဗ်ာ၊ အဖြဲ႔လိုက္ႀကီးဆိုေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္ဗ်၊ ေဆးရံုမွာ တာ၀န္က်တဲ့ ဆရာ၀န္၊ ဆရာမေလးေတြကလည္း ေဖာ္ေရြပ်ဴငွာစြာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိသင့္သိထိုက္တာေလးေတြကို စိတ္ရွည္စြာနဲ႔ ရွင္းျပေပးတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္က သိပ္စပ္စုတတ္တဲ့သူဆိုေတာ့ ေတြ႔ရာျမင္ရာကို လိုက္ၿပီး စပ္စုတတ္တယ္၊ တစ္ေယာက္လူနာခန္းထဲမွာ မလႈပ္မယွက္နဲ႔ ေမ့ေျမာေနတဲ့ လူနာတစ္ေယာက္ကို ဘာျဖစ္တာလဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္က ေဒါက္တာ့ကို ေမးၾကည့္လိုက္တယ္၊ ေဒါက္တာက ေျပာပါတယ္၊ သူက ကိုမာျဖစ္ေနတာတဲ့၊ (၁၈)ႏွစ္နီးပါးရွိၿပီတဲ့၊ သူ ကံမေကာင္းဘူးတဲ့၊ လြန္ခဲ့တဲ့ (၁၈)ေလာက္က ကားတိုက္ခံရတာတဲ့၊ ကားသမားကေတာ့ ကိုယ္လြတ္ရုန္းၿပီး သူ႔ကို ေဆးရံုမပို႔ပဲ ပစ္ထားခဲ့သတဲ့၊ (၂)ရက္ေလာက္ လမ္းေဘးမွာ ပစ္ထားျခင္းခံရသတဲ့၊ သူ႔ရဲ့ မိသားစုက ဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာလည္း မသိရေသးဘူးတဲ့၊ ေဆးရံုက ၀န္ထမ္းေတြအားလံုးက သူ႔ကို အလွည့္က် တာ၀န္ယူေပးရသတဲ့၊ သူ႔ေဆးကုသစရိတ္ေတြကိုလည္း ေဆးရံုကပဲ တာ၀န္ယူရသတဲ့၊ သူဟာ တစ္ခါတေလမွာ သတိျပန္ရလာသတဲ့၊ သူသတိျပန္ရလာတိုင္း “ေက်ာ္ ေက်ာ္ ေက်ာ္” ဆိုၿပီး ေရရြတ္တတ္သတဲ့၊ သူဟာ သိပ္ကို သနားဖို႔ေကာင္းပါသတဲ့၊ သူ႔ရဲ့အေၾကာင္းကို သိလိုက္ရေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း အရမ္းသနားသြားရတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားၾကည့္လိုက္မိတယ္၊ သူဟာ ဘာလို႔ “ေက်ာ္ ေက်ာ္ ေက်ာ္” လို႔ ေရရြတ္ရသလဲေပါ့၊ ေက်ာ္ ဆိုတာ သူနဲ႔ ပတ္သက္ခဲ့တဲ့သူပဲျဖစ္ရမယ္၊ သူဟာ ေက်ာ္ဆိုတဲ့သူကို သိပ္ေတြ႔ခ်င္ေနတာပဲျဖစ္ရမယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္လက္စဥ္းစားၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေက်ာ္ ဆိုတာ ေယာက်္ားေလးနာမည္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္၊ အကယ္ရ်္ ေက်ာ္ ဆိုတာ ေယာက်္ားေလးနာမည္ျဖစ္ျဖစ္၊ မိန္းကေလးနာမည္ျဖစ္ျဖစ္ အခုလို သတိရလာတိုင္း တသသေရရြတ္ေနပံုေထာက္ရင္ သူအရမ္းျမတ္ႏိုးရသူပဲျဖစ္ရမယ္၊ အကယ္ရ်္သာ ေက်ာ္ဆိုတာ ေယာက်္ားေလးျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူဟာ ကၽြန္ေတာ္လို ေဂးတစ္ေယာက္ပဲျဖစ္ရမယ္လို႔ ေဂးပီပီ ဆြဲထည့္ ထင္ခဲ့မိတယ္ဗ်ာ၊ သူ အျမန္ဆံုးသတိရလာၿပီး သူသိပ္ေတြ႔ခ်င္တဲ့ ေက်ာ္ဆိုတဲ့သူကို အျမန္ဆံုးေတြ႔ရပါေစလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆုေတာင္းေပးၾကရေအာင္လားဗ်ာ”

ထိုစေတတပ္ေလးေၾကာင့္ လႊမ္းေက်ာ္ စဥ္းစားမိသည္။ အစ္ကိုသည္ ဒိုင္ယာရီထဲတြင္ အစ္ကို၏ခ်စ္သူ ေက်ာ္ဇင္ဆိုသူအား ေက်ာ္ ဟု ေခၚခဲ့သည္ကို သတိရမိသည္။ အခု ထိုသူ ကိုမာျဖစ္ေနတာက (၁၈) ႏွစ္ရွိၿပီတဲ့။ အစ္ကိုေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့တာကလည္း (၁၈)ႏွစ္။ ဘယ္လိုႀကီးမ်ားလဲ။ ထိုကိုမာျဖစ္ေနသူသည္ အစ္ကိုမွန္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ကိုမာျဖစ္ေနတာက ဘာေၾကာင့္ (၁၈)ႏွစ္ ျဖစ္ေနရတာလဲ။ ဘာေၾကာင့္ သတိရလာတိုင္း ေက်ာ္ လို႔ ေရရြတ္ေနခဲ့ရတာလဲ။ လြန္ခဲ့တဲ့ (၁၈)ႏွစ္ကပဲ အစ္ကိုက ေက်ာ္ဇင္ဆိုသူနဲ႔ ထြက္သြားခဲ့တာပဲမဟုတ္လား။ အျဖစ္အပ်က္ေတြက ရႈပ္ေထြးေနျခင္းေၾကာင့္ လႊမ္းေက်ာ္ ေခါင္းပင္ မူးေ၀ေနာက္က်ိသြားရသည္။ ပိုေသခ်ာေစရန္ ထိုကိုမာျဖစ္ေနသူကို လႊမ္းေက်ာ္ေတြ႔ရမွ ျဖစ္မည္။ ထိုစေတတပ္တင္ေသာ ေဆးေက်ာင္းသားေလးကိုလည္း ေမးသင့္တာ ေမးၾကည့္ရဦးမည္။

ထိုေဆးေက်ာင္းသားေလးအား ေမးရန္အတြက္ လႊမ္းေက်ာ္ ေဖ့ဘုတ္ေပၚတစ္ေနကုန္ေရာက္ေနခဲ့ရင္း ထိုေဆးေက်ာင္းသားေလးအား ေစာင့္ေနမိသည္။ ထိုေဆးေက်ာင္းသားေလးသည္ ည (၁၁)နာရီေက်ာ္မွ တက္လာတာေတြ႔ရသည္။ လႊမ္းေက်ာ္ အငမ္းမရေမးလိုက္မိသည္။

“ဟဲလို မဂၤလာပါညီေလး”

“ဟုတ္ကဲ့ မဂၤလာပါဗ်ာ”

“ညီတင္ထားတဲ့ စေတတပ္ေလးကို မွတ္မိေသးလား၊ ေဆးရံုတစ္ရံုမွာ ကိုမာျဖစ္ေနတဲ့လူအေၾကာင္းေပါ့”

“လာျပန္ၿပီသည္အေၾကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ဘာပဲလုပ္လုပ္ မဆင္မျခင္လုပ္မိသလို ျဖစ္ေနရတာခ်ည္းပါပဲလား၊ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ အမႈေတြ ဘာေတြပတ္ေတာ့မလား မသိေတာ့ပါဘူးဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္ အဲ့သည္စေတတပ္ေလးတင္မိလို႔ လူတစ္ေယာက္ကလည္း လာေမးၿပီးၿပီဗ်၊ သူ႔ကို ဘယ္ေဆးရံုမွာလဲ၊ အခန္းနံပါတ္ဘယ္ေလာက္လဲဆိုၿပီး ႏႈိက္ႏႈိက္ခၽြတ္ခၽြတ္ကိုေမးသြားတာဗ်၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း မစဥ္းစားမဆင္ျခင္ပဲ ေျပာလိုက္မိတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုက္လို႔ ကိုမာျဖစ္ေနတဲ့သူ တစ္ခုခုျဖစ္သြားမွာ သိပ္ေၾကာက္ေနမိတယ္ဗ်ာ၊ အခု အစ္ကိုကေကာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘာေမးမလို႔လဲဗ်”

“ဘာ ဘယ္လို လူတစ္ေယာက္က လာေမးတယ္ဟုတ္လား၊ သူက ဘယ္သူလဲ”

“သူ႔အေကာင္က ဘာတဲ့၊ ေက်ာ္ဇင္ဆိုလား”

“ဘာေက်ာ္ဇင္ ဟုတ္လား”

“ဟုတ္တယ္၊ အဲ အခုမွပဲ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိေတာ့တယ္၊ ကိုမာျဖစ္ေနတဲ့သူက ေက်ာ္ ေက်ာ္လို႔ ေရရြတ္ေနတာက ေက်ာ္ဇင္ဆိုတဲ့သူမ်ားလားဗ်ာ”

လႊမ္းေက်ာ္ေခါင္းေထာင္သြားရသည္။ တကယ္ပဲလား။ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ (၁၈)ႏွစ္လံုးလံုး ကိုမာျဖစ္ေနခဲ့ၿပီး (၁၈)ႏွစ္လံုးလံုး ေက်ာ္ဇင္ဆိုေသာ အစ္ကို၏ ခ်စ္သူနဲ႔ အတူတူေနခြင့္မရခဲ့ဘူးမ်ားလား။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ ဒါဆို အစ္ကိုတို႔အေၾကာင္း ေမေမသိသြားခဲ့သည့္ေန႔က အစ္ကို႔အား ေမေမႏွင္ခ်ခဲ့သည့္ေန႔မွာပဲ အစ္ကို ယာဥ္တိုက္မႈ ျဖစ္ခဲ့တာလား။ ထို႔ေၾကာင့္ပဲ ေက်ာ္ဇင္ဆိုသူကလည္း အစ္ကို႔ကို ရွာေနခဲ့တာမ်ားလား။ ၿပီးေတာ့ (၁၈)ႏွစ္လံုးလံုး ေမေမ၏အိမ္သို႔ ျပန္ေရာက္မလာပဲ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွ ေပ်ာက္ဆံုးေနခဲ့တာမ်ားလား။ ၿပီးေတာ့ အစ္ကို႔ကို ရွာေတြ႔ဖို႔အတြက္ အစ္ကို႔အေကာင့္ေလးအား ရိုက္ၿပီး အားႀကိဳးမာန္တက္ရွာခဲ့ေပမဲ့ ေက်ာ္ဇင္၏အေကာင့္ေလးအား ရိုက္ႏွိ္ပ္ၿပီး ရွာဖို႔အတြက္ေတာ့ ဘာေၾကာင့္ စိတ္ကူးမရခဲ့မိပါလိမ့္။ သည့္အတြက္ လႊမ္းေက်ာ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္စိတ္ပ်က္မိသည္။

“ဟိုင္း ဟိုင္း ဟိုင္း ဟလို ဟလို အစ္ကို တစ္ခုခုျပန္ေျပာဦးေလးဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္ အမူေတြ ဘာေတြ တကယ္ပတ္ေတာ့မွာလားဗ်၊ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းေၾကာက္ေနၿပီ၊ တစ္ခုခုျပန္ေျပာပါဦးအစ္ကိုရ”

ထိုေဆးေက်ာင္းသားေလးအား လႊမ္းေက်ာ္ ႏွစ္သိပ္ေပးလိုက္သည္။

“ညီေလး အမႈမပတ္ပါဘူး၊ အဲ့သည္ ကိုမာျဖစ္ေနတဲ့သူက အစ္ကိုရွာေနတဲ့ အစ္ကို႔ရဲ့ အစ္ကိုအရင္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္၊ အဲသည္ကိုမာျဖစ္ေနတဲ့သူသာ အစ္ကို႔ရဲ့ အစ္ကိုအရင္း ျဖစ္ေနခဲ့ရင္ ခုလို စေတတပ္ေလးတင္ေပးတဲ့ ညီ့ကို အစ္ကိုအရမ္းေက်းဇူးတင္ေနမွာပါ၊ ၿပီးေတာ့ အစ္ကိုရွာေနတဲ့ အစ္ကို႔ရဲ့ အစ္ကိုဟာ ညီထင္ထားသလို ေဂးတစ္ေယာက္ဟုတ္ပါတယ္၊ အစ္ကို႔ထက္ အရင္ သတင္းဦးသြားတဲ့ ေက်ာ္ဇင္ဆိုတဲ့သူဟာလည္း အစ္ကိုက ေက်ာ္ ေက်ာ္ လို႔ ေရရြတ္ခဲ့တဲ့ အစ္ကို႔ရဲ့ အစ္ကို သိပ္ခ်စ္တဲ့ ခ်စ္သူပါ”

“အဲ့လိုလား၊ အစ္ကိုတို႔ မိသားစုေလး ျပန္ေတြ႔ၾကပါေစလို႔ ညီ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ဗ်ာ”

“ေက်းဇူးပါညီေလး၊ အစ္ကို အခုပဲ အစ္ကိုရွိတဲ့ ေဆးရံုကိုသြားမယ္၊ အခန္းနံပါတ္ ညီမွတ္မိလား”

“မွတ္မိတယ္………၊ အဲသည္အခန္းကို သြားလိုက္ပါ”

Zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

လူေသေပမဲ့ စိတ္က မေသ။ စကားေတြ မေျပာႏိုင္ေပမဲ့ ႏႈတ္က တတြတ္တြတ္ေျပာေနသည္။ မ်က္လံုးေတြ ေမွးမွိတ္ထားျခင္းေၾကာင့္  မည္းေမွာင္ေနေပမဲ့ စိတ္၀ိညာဥ္လိပ္ျပာကေတာ့ ရွင္းလင္းျပတ္သားစြာ ျမင္ေနရသည္။ ထိုသူကား ေဆးရံုခုတင္ထက္ အခန္းနံပါတ္……တြင္ လဲေလ်ာင္းအိပ္စက္ေနေသာ မိုးလႊမ္းပင္ျဖစ္သည္။

“ေမေမ သားကို အဲ့သည္လို မဆက္ဆံပါနဲ႔၊ ေဖေဖတစ္ခုခုေျပာပါဦး၊ ေမေမ့ကိုေျဖာင္းဖ်ေပးပါဦး”

ေဖေဖသည္ နီျမန္းေနေသာမ်က္ႏွာ၊ တင္းမာေနေသာ မ်က္ႏွာထားျဖင့္ တစ္ဖက္သို႔ လွည့္လိုက္ရင္း -

“မိုက္လိုက္တဲ့သား”

ဟု ဆိုၿပီး အခန္းထဲ ၀င္သြားသည္။ အၿမဲတမ္း ကိုယ့္ဘက္ကပါတဲ့ ေဖေဖကေတာင္ ခုလိုမ်ိဳးေျပာလာေတာ့ မိုးလႊမ္း ၀မ္းနည္းရပါသည္။ ေမေမကလည္း မ်က္ေစာင္း ခပ္စူးစူးထိုးၿပီး ညီေလးလူမမယ္ေလးကိုေပြ႔ကာ အိပ္ခန္းထဲ ေခၚသြားသည္။ ကိုယ့္ဘက္မွာ မပါၾကသည့္ မိဘမ်ားေၾကာင့္ မိုးလႊမ္း အင္မတန္မွ ၀မ္းနည္းရပါသည္။ ၀မ္းနည္းမႈေၾကာင့္ ေက်ာ့္ကို သတိရမိသည္။ မိဘတို႔က သိသြားတဲ့အေၾကာင္း၊ တားျမစ္တဲ့အေၾကာင္း ေက်ာ္လည္း သိသြားရင္ အရမ္း၀မ္းနည္းေနမလား။ ေက်ာ့္ဖုန္းနံပါတ္ေလးကို ႏွိပ္လိုက္သည္။ ေက်ာ့္ကို ဘယ္လုိမ်ား ေျပာရပါ့မလဲ။

“ဟဲလို ေက်ာ္လား”

“ေက်ာ္ဇင့္ဖုန္းဟုတ္ပါတယ္၊ လက္ခံေနသူကေတာ့ ေက်ာ္ဇင္မဟုတ္ဘူး”

“ေၾသာ္ ေက်ာ္ဇင့္ကို ဖုန္းေပးလိုက္ႏိုင္မလား၊ သူ႔ကို ေျပာစရာေလးရွိလို႔ပါ”

“မင္းက မိုးလႊမ္းလားကြ”

“ဟုတ္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္မိုးလႊမ္းပါ၊ ယူက ဘယ္သူလဲ၊ ဘာလို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို သိေနရတာလဲ၊ ၿပီးေတာ့ ဘာေၾကာင့္ ေက်ာ္ဇင့္ဖုန္းကို ကိုင္ထားရတာလဲ“

“ဟဲ ဟဲ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ၊ ေျပာရမွာေတာ့ အားနာပါရဲ့ကြာ”

“ဘာလဲဗ်”

“အခုငါက ေက်ာ္ဇင္နဲ႔ အတူရွိေနတာေလ၊ ဟိုတယ္မွာေပါ့”

“ဘာ ဘာ”

“ဟဲ ဟဲ သိပ္အံ႔ၾသသြားလား၊ ေက်ာ္ဇင္က ေျပာလိုက္ပါ့မယ္ ေျပာလုိက္ပါ့မယ္လို႔ ေျပာခဲ့ေပမဲ့ မေျပာခဲ့ေသးဘူးထင္တယ္၊ အင္းေလ သူကလည္း မင့္ကို သိပ္အားနာေနလို႔ပဲျဖစ္မွာေပါ့၊ သူ မေျပာေတာ့ ငါပဲေျပာရမွာေပါ့ကြာ၊ ငါနဲ႔ေက်ာ္ဇင္က ေက်ာင္းဖြင့္စကတည္းက ခ်စ္ေနခဲ့ၾကတာ၊ ငါတို႔ရဲ့ ခ်စ္သူသက္တမ္းက ရက္(၁၀၀)ျပည့္ေတာ့မယ္၊ အေဆာင္မွာ ေန႔တိုင္းအတူအိပ္ခဲ့ၾကတယ္ေလ၊ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ မင္းမရိပ္မိေအာင္ မင္းဆီ လာေနေပးရတဲ့ေန႔ကလြဲရင္ေပါ့”

“ဘာ ဘာ ဘာေျပာတယ္”

“နားမရွင္းဘူးလား၊ ဒါဆိုလည္း ထပ္ေျပာရေသးတာေပါ့၊ ေက်ာ္ဇင္က မင့္ကိုမခ်စ္ဘူးတဲ့၊ ငါ့ကိုပဲ ခ်စ္တာတဲ့၊ ငါနဲ႔ပဲ တစ္သက္လံုးအတူတူေနမွာတဲ့၊ ခ်စ္သူကိုေမ့ၿပီး ပန္းခ်ီထဲမွာပဲ စိတ္ေရာက္ေနတဲ့ မင့္ကို စိတ္ကုန္တယ္တဲ့ ဟားဟား”

“မင္း မင္း ဘယ္သူလဲ၊ ဘာလို႔ မဟုတ္တာေတြေလွ်ာက္ေျပာေနရတာလဲ၊ ငါတို႔အခ်စ္ကို ဘာလို႔ ေသြးခြဲစကားေျပာရတာလဲ၊ မင္း ဘာေျပာေျပာ ငါ ေက်ာ္ဇင့္ကို ယံုတယ္”

“ယံုတယ္တဲ့၊ တယ္ဟုတ္ေနပါလား၊ မင္းယံုတယ္ဆိုတဲ့ ေက်ာ္ဇင္က အခု ငါနဲ႔ အေမွာင္ခန္းထဲမွာ ၀ိုင္ေသာက္ရင္း အတူတူရွိေနတယ္ေလ၊ မင္းယံုေအာင္ ငါ ဓာတ္ပံုပို႔လုိက္မယ္၊ ကဲ ဘယ္လိုလဲ”

ပို႔လိုက္ေသာ ပံုေလးကို မိုးလႊမ္း လက္တုန္တုန္နဲ႔ ၾကည့္ေနမိသည္။ ပက္လက္အိပ္ေနေသာ ေက်ာ္ဇင္။ ေက်ာ္ဇင့္ရဲ့အေပၚမွာ ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္က နမ္းေနေသာပံု။ မယံုၾကည္ႏိုင္လြန္းတာေၾကာင့္ လက္ထဲက ဖုန္းပင္ လြတ္က်သြားသည္။ ဖုန္းထဲက တစ္ဖက္က အသံကိုလည္း ပီပီသသၾကားလုိက္ရေသးသည္။

“ဒါေတာင္ မင္း အရမ္းခံစားရသြားမွာစိုးလို႔ ရိုးရိုးပံုေလးပို႔တာေနာ္၊ မင္း သိသြားၿပီဆိုေတာ့ ေက်ာ္ဇင့္ကို လက္လႊတ္လိုက္ပါ၊ ေက်ာ္ဇင္မေျပာျဖစ္တဲ့စကားကို မင္းက အလိုက္သတိနဲ႔ နားလည္လိုက္ပါ၊ မင္းသိပ္ခ်စ္တဲ့ ေက်ာ္ဇင္ မခ်စ္မႏွစ္သက္တဲ့သူကို ေအာင့္ကာနမ္းရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးမျဖစ္ေစခ်င္ရင္ လက္လႊတ္လိုက္ေပါ့ ဟုတ္ၿပီလား”

ေလးဖင့္ေသာ ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ မိုးလႊမ္း ဦးတည္ရာမဲ့စြာ လမ္းေလွ်ာက္ေနခဲ့မိသည္။ အခ်ိန္သည္ကား ည (၈)ခန္႔။

မိုးလႊမ္း ဦးတည္ရာမဲ့စြာျဖင့္ အသိစိတ္လြတ္ေနသူတစ္ေယာက္ပမာ လမ္းေလွ်ာက္ေနျခင္းေၾကာင့္ ၿမိဳ့ျပင္သို႔ပင္ ေရာက္လို႔ ေရာက္မွန္းမသိ။ ကံဆိုးမ သြားရာ မိုးလိုက္လို႔ရြာဆိုသလို မိုးေတြက သည္းႀကီးမည္းႀကီးရြာေနသည္။ မိုးလႊမ္း၏မ်က္ရည္မ်ားသည္ မိုးေရစက္မ်ားျဖင့္ ေရာယွက္ကုန္သည္။ မိုးေရေၾကာင့္ ခိုက္ခိုက္တုန္ေနေပမဲ့ မိုးလႊမ္းဂရုမစိုက္ႏိုင္ပါေပ။ ဂရုစိုက္ရမွန္းပင္မသိ။ ေရွ႔တြင္ ေမွာင္မည္းမည္းႏွင့္ မိုးေရမ်ားၾကားမွာ ကားတစ္စီးလာေနမွန္းသိေပမဲ့ ေရွာင္ဖယ္လိုက္ဖို႔ မိုးလႊမ္းမွာ အင္အားေတြ ကုန္ဆံုးေနသလိုလို။ ထို႔ေၾကာင့္ မိုးလႊမ္း၏ ခႏ္ဓာကိုယ္ေလးအား ထိုကားသည္ အရွိန္ျပင္းစြာျဖင့္ ၀င္တိုက္မိသြားသည္။ မိုးလႊမ္းကိုယ္ေလးမွာ ေလလိုလြင့္ပါးသြားၿပီး လမ္းေဘးသို႔ ထိုးက်သြားေလသည္။ ကားသမားသည္ ထိုျမင္ကြင္းအား ျမင္သလားပင္မသိ။ တဟုန္တည္းေမာင္းထြက္သြားသည္။ ေသြးအိုင္ထဲမွာ မိုးလႊမ္း၏ ႏႈတ္က ေရရြတ္ေနခဲ့သည္။ အသံပင္မထြက္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ စိတ္နဲ႔သာ ေရရြတ္ေနခဲ့ရသည္။

“ေက်ာ္ ငါ့ကို ကယ္ပါဦး” လို႔။

Vvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvv

ေဆးေက်ာင္းသားေလးေျပာျပခဲ့ေသာ အခန္းနံပါတ္အား ေတြ႔လိုက္ရေတာ့ အသက္ရႈပင္ မွားေတာ့မလို ျဖစ္ေနခဲ့ရသည္။ သည္အခန္းထဲတြင္ ရွိေနေသာ လူနာသည္ မိုးလႊမ္းျဖစ္ပါေစလို႔ ေက်ာ္ဇင္ ေမွ်ာ္လင့္မိသည္။ ေက်ာ္ဇင္(၁၈)ႏွစ္လံုးလံုး ရွာေဖြေနခဲ့ရေသာ အသက္တမွ် ခ်စ္ရသည့္ အခ်စ္ဦး မိုးလႊမ္းျဖစ္ပါေစလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရပါသည္။ တံခါးေလးကို ျဖည္းညင္းစြာ ဖြင့္လိုက္သည္။ လဲေလ်ာင္းေနသူ၏ မ်က္ႏွာအား ျမင္ေတြ႔လိုက္ရေတာ့ ေက်ာ္ဇင္ ၾကက္ေသေသသြားမိသည္။ ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြ တုန္ယင္လာၿပီး မ်က္ရည္ေတြ အိုင္ထြန္းလာရသည္။ ဟုတ္တယ္။ သူဟာ ေက်ာ္ဇင္ အသက္တမွ် ခ်စ္ရေသာ၊ (၁၈)ႏွစ္လံုးလံုးေပ်ာက္ဆံုးေနခဲ့ေသာ အခ်စ္ဦးမိုးလႊမ္းမွ မိုးလႊမ္းအစစ္။ သူ႔မ်က္ႏွာေလးကို ျမင္လိုက္ရံုနဲ႔ မွတ္မိေနမိတုန္း။

“လႊမ္းးးးး”

ေက်ာ္ဇင္ အေျပးကေလး မိုးလႊမ္းဆီ လွမ္းလိုက္သည္။

“လႊမ္းးးးး”

မိုးလႊမ္း၏ လက္ကေလး၊ ပါးကေလးကို မထိမကိုင္ရက္ ျဖစ္ေနမိသည္။

“အျဖစ္ဆိုးလွေခ်လားလႊမ္းရယ္၊ ဒါေတြအားလံုးဟာ ငါ့အျပစ္ေတြပါလႊမ္း၊ မ်က္လံုးဖြင့္ၿပီး ငါ့ကို ၾကည့္လိုက္ပါဦးလႊမ္းရယ္၊ မင္း ငါ့ကို အရမ္းေတြ႔ခ်င္ေနတယ္မဟုတ္လား၊ မင္း ေက်ာ္ ေက်ာ္ ေက်ာ္လို႔ တတြတ္တြတ္ရြတ္ေနတဲ့ မင္းရဲ့ ေက်ာ္ေလး မင္းေရွ ့ေရာက္လာၿပီေလ၊ ငါ့ကို တစ္ခုခုျပန္ေျပာပါဦးလႊမ္းရယ္”

လႊမ္း၏ လက္ကေလးကို ဆုပ္ကိုင္လုိက္မိသည္။

“မင္း အိပ္ယာထဲမွာ (၁၈)ႏွစ္လံုးလံုးေနခဲ့ရတယ္ေပါ့ ဟုတ္လားလႊမ္း၊ မင္းအျဖစ္က အရမ္းဆိုးတာပါလားလႊမ္းရယ္”

လႊမ္း၏ မ်က္လံုးအိမ္တြင္ မ်က္ရည္ေလးမ်ားစီးက်လာသည္ကို ျမင္လိုက္ရသည္။

“လႊမ္း လႊမ္း မင္းသတိရလာၿပီလား၊ မ်က္လံုးဖြင့္ပါဦး၊ မင္းေတြ႔ခ်င္တဲ့ ငါ ေရာက္လာၿပီေလ”

လႊမ္း၏ လက္ကေလးကပါ လႈပ္လာသည္။ (၁၈)ႏွစ္လံုးလံုး ေမ့ေျမာေနခ့ဲသမွ် အခ်စ္၏ စြမ္းအားေၾကာင့္ ႏိုးထလာျခင္းျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

“လႊမ္း ငါ ငါေလ ငါပါ မင့္ရဲ့ ေက်ာ္ဇင္ေလးပါ၊ ၀မ္းသာလိုက္တာ လႊမ္းရယ္”

ထိုအျဖစ္အပ်က္အား ေနာက္တြင္ၿငိမ္သက္စြာ ရပ္ၾကည့္ေနခဲ့သူက လႊမ္းေက်ာ္။ လႊမ္းေက်ာ္လည္း အစ္ကို႔အနားအေျပးကေလး ရပ္လိုက္မိသည္။

“အစ္ကို”

ဟု တိုးညင္းစြာ ေခၚလိုက္မိသည္။ လႊမ္းအား အစ္ကိုဟု ေခၚေသာ ေကာင္ေလးအား ေက်ာ္ဇင္ နားမလည္စြာ ၾကည့္ေနမိသည္။ ေက်ာ္ဇင္၏ အျဖစ္ကို လႊမ္းေက်ာ္ နားလည္လိုက္ျခင္းေၾကာင့္ ေခါင္းေလးလွည့္ၿပီး ေျပာျပလိုက္သည္။

“အစ္ကိုက အစ္ကို႔ရဲ့ခ်စ္သူ ေက်ာ္ဇင္ဆိုတာလား”

ေကာင္ေလးစကားေၾကာင့္ ေက်ာ္ဇင္ မ်က္ေမွာင္က်ံဳ ့လုိက္မိေသးသည္။

“ညီ ညီေလးက ဘယ္လိုသိတာလဲ”

“ကၽြန္ေတာ္ လႊမ္းေက်ာ္ေလ”

“ဘာ လႊမ္း လႊမ္ေးက်ာ္ ဟုတ္လား၊ ဒါ ဒါဆို လႊမ္းရဲ့ ညီေလးေပါ့”

“ဟုတ္ပါတယ္ အစ္ကိုေက်ာ္ဇင္ကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို သားအျဖစ္ ေမြးစားဖို႔ စီစဥ္ခဲ့တဲ့ လႊမ္းေက်ာ္ပါ၊ အစ္ကိုတို႔အေၾကာင္းကို အစ္ကို႔ရဲ့ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ထဲကေန သိခြင့္ရခဲ့တာပါ၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း အစ္ကို႔ကို ရွာေနခဲ့တာပါ။ ေဆးေက်ာင္းသားေလးရဲ့ စေတတပ္ေၾကာင့္ ခုလို အစ္ကို႔ကို ရွာေတြ႔ခဲ့ရတာပါ”

“တကယ္ပဲလား၊ လႊမ္းရယ္ မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္ပါဦးကြာ၊ မင္းသိပ္ခ်စ္တဲ့ မင့္ရဲ့ညီေလးလည္း မင့္ေရွ ့ေရာက္လာခဲ့ၿပီေလ၊ မင့္ညီေလးက မင္းနဲ႔ အရမ္းတူတာပဲ၊ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို အရြယ္ေရာက္ေနၿပီ သိရဲ့လား”

မိုးလႊမ္း၏ မ်က္လံုးေလးမ်ား တျဖည္းျဖည္းပြင့္လာသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။

“လႊမ္း မ်က္လံုးပြင့္လာၿပီ ငါ့ကို ျမင္ရရဲ့လား”

“အစ္ကို ကၽြန္ေတာ္ အစ္ကို႔ရဲ့ညီေလးပါ၊ လႊမ္းေက်ာ္ပါ၊ အစ္ကိုအရမ္းခ်စ္တဲ့ လႊမ္းေက်ာ္ေလ၊ အစ္ကိုကိုယ္တိုင္နာမည္ေပးခဲ့တဲ့ လႊမ္းေက်ာ္ေလ”

မ်က္လံုးေတြ ပြင့္ေနေပမဲ့ ေဘးဘက္သို႔ လွည့္ၾကည့္လို႔ မရတာေၾကာင့္ လႊမ္း၏ မ်က္ႏွာေလးအား လွည့္ေပးလိုက္ရသည္။ လႊမ္း၏ ႏႈတ္က စကားေျပာခ်င္ေနဟန္ရွိသည္။ ႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ား လႈပ္ရွားေနသည္။

“လႊမ္း မင္း ဘာေျပာခ်င္လို႔လဲ၊ ငါနားေထာင္ေနပါတယ္”

“ေက်ာ ေက်ာ ေက်ာ္ ေက်ာ္”

တစ္လံုးခ်င္းေျပာလာေသာ စကားေၾကာင့္ ေက်ာ္ဇင္ ၀မ္းသာမႈႏွင့္အတူ ငိုခ်လိုက္မိသည္။

“မင္း မင္း ငါ့ကို မွတ္မိတယ္ေပါ့ေလ၊ ၀မ္းသာလိုက္တာလႊမ္းရယ္”

ၿပီး လႊမ္းေက်ာ္ဘက္လွည့္လာျခင္းေၾကာင့္ အစ္ကို၏လက္အား လႊမ္းေက်ာ္ဆုပ္ကိုင္လုိက္သည္။

“အစ္ကို ကၽြန္ေတာ္ပါ၊ အစ္ကို႔ညီေလးအရင္းပါ၊ လႊမ္းေက်ာ္ပါ”

မိုးလႊမ္း၏ မ်က္ႏွာေလးက မ်က္ရည္မ်ားႏွင့္အတူ ျပံဳးေယာင္သမ္းလာသည္။

“ညိ ညိ ညီ ညီေလး ေလးးး”

မိုးလႊမ္း၏ မ်က္လံုး ေမွးမွိတ္သြားေလသည္။

“လႊမ္းးးးးးးး”

“အစ္ကို…..”

ျပိဳင္တူ ေအာ္လိုက္ၾကေလသည္။

Ccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccc

ဆရာ၀န္က မိုးလႊမ္း၏ အေျခအေနေကာင္းမြန္ေၾကာင္း၊ မၾကာမီေနေကာင္းသြားမည္ျဖစ္သည့္အတြက္ စိတ္ပူရန္မလိုေၾကာင္း ႏွစ္သိပ္လိုက္ေလသည္။ ဆရာ၀န္အားလံုးကလည္း လူနာရွင္ေစာင့္ေမွ်ာ္ျခင္းျဖစ္သည့္အတြက္ ခုလို လူနာရွင္မ်ားေရာက္လာသည့္အတြက္ အလြန္၀မ္းသာေၾကာင္းေျပာျပေလသည္။ လူနာသည္ ကိုယ္ေတြ႔ခ်င္ေသာသူအား ေတြ႔လိုက္ရပါက ခ်က္ခ်င္းေနေကာင္းသြားႏိုင္ေၾကာင္းလည္း ေျပာျပလိုက္ေလသည္။ ေက်ာ္ဇင္ႏွင့္ လႊမ္းေက်ာ္ကလည္း မိုးလႊမ္းအား ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ့သည့္အတြက္ ေက်းဇူးဆပ္မကုန္ေၾကာင္း ေျပာျပေလသည္။

ဆရာ၀န္ထြက္သြားေတာ့ ေက်ာ္ဇင္ႏွင့္ လႊမ္းေက်ာ္တို႔ စကားေျပာျဖစ္ၾကေလသည္။ လႊမ္းေက်ာ္က အဘယ္ေၾကာင့္ (၁၈)ႏွစ္လံုးလံုး အစ္ကိုႏွင့္ အတူတူရွိမေနရသည့္အေၾကာင္းေမးျမန္းေလရာ ေက်ာ္ဇင္က ရွင္းျပေလသည္။ လႊမ္းေက်ာ္လည္း အေၾကာင္းစံု နားလည္သြားၿပီးေနာက္ အစ္ကို႔အား အလြန္အမင္း သနားသြားေလသည္။ အစ္ကို႔ကို အျမန္ဆံုးသာ သတိရလာေစလိုသည္။

ေက်ာ္ဇင္သည္ မိုးလႊမ္းေဘးမွာ အခ်ိန္ျပည့္ရွိေနေပးသည္။ မိုးလႊမ္း၏ ေ၀ယ်ာ၀စၥမ်ားကို ကိုယ္တိုင္လုပ္ေပးသည္။ လႊမ္းေက်ာ္သည္လည္း အစ္ကို႔ေဘးမွာ အၿမဲတမ္းရွိေနေပးေလသည္။ တစ္ပါတ္တိတိၾကာေတာ့ မိုးလႊမ္း သတိရလာသည္။ ေက်ာ္ဇင္ေကာ လႊမ္းေက်ာ္ပါ ေဘးမွာ ရွိေနသည္။

“လႊမ္း ငါေလ သတိရလာၿပီလား၊ ငါ့ကိုျမင္ရဲ့လား”

မိုးလႊမ္းသည္ ေက်ာ္ဇင့္အားရီေ၀ေ၀ၾကည့္သည္။ ၿပီး မ်က္ရည္မ်ား စီးက်လာသည္။

“အစ္ကို ကၽြန္ေတာ္ပါ၊ အစ္ကိုရဲ့ ညီေလးပါ၊ လႊမ္းေက်ာ္ေလ၊ အစ္ကိုကိုယ္တိုင္ နာမည္ေပးခဲ့တယ္ေလ”

“ညီ ညီေလးေလး”

“ဟုတ္ပါတယ္အစ္ကို၊ အစ္ကိုရဲ့ညီေလးပါ”

“ညီ ညီ ေလး သည္အရြယ္ေတာင္ ေရာက္လာၿပီေပါ့၊ သည္အရြယ္ထိေရာက္ေအာင္ ညီေလးကို အစ္ကို ဘာမွလုပ္မေပးႏိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ အစ္ကို ေတာင္းပန္ပါတယ္ညီေလးရယ္”

“မဟုတ္တာအစ္ကိုရာ၊ ညီေလး အစ္ကိုမရွိေပမဲ့လည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္နဲ႔ ႀကီးျပင္းခဲ့ရပါတယ္”

“ညီေလး ေက်ာင္းဘယ္ေရာက္ၿပီလဲ”

သည္ေမးခြန္းေၾကာင့္ လႊမ္းေက်ာ္ နည္းနည္းရွက္သြားေလသည္။

“အင္းဗ် ညီေလး ျမန္မာစာ ပထမႏွစ္ပဲရွိေသးတယ္၊ အေ၀းသင္တက္ေနပါတယ္၊ (၁၀)တန္းကို (၃)ႏွစ္ ေျဖခဲ့ရတယ္၊ ၿပီးေတာ့ အိမ္ေထာင္လည္း က်သြားၿပီ၊ ေမေမတို႔က အတင္းစီစဥ္လို႔ အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ရတာပါ၊ ဒါေပမဲ့ ညီေလးဇနီးကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္”

“ဒါ ဒါဆို ညီေလးက ေဂးမဟုတ္ပါဘူးေနာ္”

“မဟုတ္ပါဘူးအစ္ကို၊ ညီေလးက ေယာက်္ားစစ္စစ္ပါ၊ အစ္ကို႔အေၾကာင္း ညီေလး အားလံုးသိၿပီးပါၿပီ၊ အစ္ကိုေရးထားတဲ့ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးကိုေတြ႔တယ္၊ အစ္ကို႔ဘ၀ကို ညီေလးစာနာပါတယ္”

“ညီေလးက လိမၼာလိုက္တာ၊ အစ္ကိုသာရွိရင္ ညီေလး(၁၀)တန္းကို ႏွစ္ခ်င္းေပါက္ၿပီး အမွတ္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေအာင္မွာေသခ်ာတယ္၊ အခုေတာ့ ညီေလးကို အစ္ကို စာသင္ခြင့္မရလိုက္ဘူး၊ အစ္ကိုေတာင္းပန္ပါတယ္ညီေလးရယ္”

“အစ္ကိုရယ္ ဒါေတြ ေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ့၊ အစ္ကိုျမန္ျမန္ေနေကာင္းေအာင္ေနပါေနာ္”

“အေဖနဲ႔အေမေကာဟင္”

“ေနေကာင္းၾကပါတယ္၊ အေဖေကာအေမပါ အစ္ကို႔ကို အရမ္းေတြ႔ခ်င္ေနတယ္၊ ေမေမက အစ္ကို႔ကို ခြင့္လႊတ္ပါတယ္တဲ့၊ အစ္ကို႔တို႔ကို နားလည္ေပးပါသတဲ့”

မိုးလႊမ္းသည ္ေက်ာ္ဇင့္အားၾကည့္လုိက္ေလသည္။

“ေက်ာ္ မင္း ဘာလို႔ ငါ့ေရွ ့ေရာက္ေနရတာလဲဟင္၊ မင့္ခ်စ္သူဆီ ျပန္သြားပါလား၊ သူစိတ္ဆိုးေနလိမ့္ေနလိမ့္မယ္”

“လႊမ္းရယ္၊ အျဖစ္အပ်က္ေတြက မင္းထင္သလို မဟုတ္ခဲ့ရပါဘူး၊ ငါ ေခ်ာက္တြန္းခံခဲ့ရတာပါ၊ ငါ လုပ္ၾကံခံခဲ့ရတာပါ၊ ထြန္းသူဆိုတဲ့ေကာင္က ငါ့ကို တစ္ဖက္သတ္ခ်စ္ေနခဲ့တာပါ၊ ငါက ျငင္းခဲ့တယ္၊ သူတစ္ေန႔ ငါ့ကို အိပ္ေဆးခတ္ၿပီး လုပ္ၾကံခဲ့တာပါ၊ အဲ့သည္အေၾကာင္း မင့္ကိုေျပာဖို႔ ငါ (၁၈)ႏွစ္လံုးလံုး မင့္ကိုရွာခဲ့ရတာပါ၊ ငါ့မွာေတာ့ မင့္စိတ္နဲ႔ ေသမလိုေတာင္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္၊ စားမ၀င္ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ဘူး၊ မင္းက ေပ်ာက္ခ်က္သားေကာင္းေနခဲ့တာကိုး၊ ငါ့အျဖစ္ကို ထြန္းသူလည္း မၾကည့္ရက္ေတာ့တာေၾကာင့္ သူ႔အမွားကို ၀န္ခံလုိက္တယ္၊ ငါ့မွာေတာ့ မင့္ကိုေတြ႔ခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႔ အရူးတစ္ပိုင္းျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္ကြာ”

“အဲ့ အဲ့လိုလားေက်ာ္”

“အင္းး သူလည္း ကံမေကာင္းခဲ့ဘူးလႊမ္း၊ သူလည္း ယာဥ္တိုက္မႈျဖစ္ၿပီး ကြယ္လြန္ခဲ့တာ (၁၀)ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ”

“ျဖစ္ရေလ”

“လႊမ္း မင္းမွတ္မိေသးလား၊ ငါတို႔ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေလး ဖြင့္ၾကမယ္ဆိုတာေလ၊ အခု ငါ့စြမ္းအားနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေလး ဖြင့္ႏိုင္ခဲ့ၿပီ၊ မင့္ကို ျပန္ေတြ႔ရင္ မင္းနဲ႔ငါ အတူတူေနႏိုင္ဖို႔အတြက္ေပါ့၊ ငါက ဆိုင္ရွင္ႀကီးျဖစ္ေနေပမဲ့၊ ငါ့မွာ ၀န္ထမ္းေတြ မ်ားစြာရွိေပမဲ့ ငါကိုယ္တိုင္ စားပြဲထိုးေလး လုပ္ေနဆဲပါလႊမ္းရယ္၊ ဘာလို႔ဆို ငါ့ဆိုင္မွာလာတဲ့ ဧည့္သည္ေတြထဲမွာ မင္းမ်ားပါေလမလားဆိုတဲ့ အထင္ေၾကာင့္ေပါ့”

“ေက်ာ္ရယ္”

မိုးလႊမ္းသည္ မ်က္ရည္မ်ားသာ စီးက်ေနသည္။

“အခု ငါတို႔ျပန္ေတြ႔ၾကၿပီ၊ မင့္မိဘေတြကလည္း ငါတို႔ကို သေဘာတူပါသတဲ့၊ မင္းမေပ်ာ္ဘူးလား၊ ငါေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္တယ္ကြာ၊ ငါတို႔တစ္သက္လံုး အတူတူေနသြားၾကမယ္ေနာ္”

မိုးလႊမ္းသည္ ေခါင္းမညိတ္ခဲ့ပါေပ။ ၀မ္းသာဟန္လည္း မျပခဲ့။ အဘယ္ေၾကာင့္လဲဆိုတာ ေက်ာ္ဇင္ေကာ လႊမ္းေက်ာ္ပါ နားမလည္ၾက။

“မင္း ငါ့ကို ဘယ္လို ရွာေတြ႔တာလဲဟင္”

“ေဖ့ဘုတ္မွာ ေဆးေက်ာင္းသားေလးတင္တဲ့ စေတတပ္တစ္ခုေၾကာင့္ ရွာေတြ႔ခဲ့ရတာပါ”

“ေဖ့ဘုတ္ ဟုတ္လား၊ စေတတပ္ဟုတ္လား၊ ဘာကိုေျပာတာလဲဟင္”

“လႊမ္းရယ္၊ မင္းသတိေမ့ေျမာေနတုန္း ေခတ္ႀကီးက အမ်ားႀကီး တိုးတက္ေျပာင္းလဲေနခဲ့တာကြ၊ ဒါေတြကို ေနာက္မွပဲ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေျပာျပမယ္”

“ငါ အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္”

ထိုစဥ္ မိဘႏွစ္ပါးႏွင့္ ခိုင္ၿငိမ္းစံတို႔ ေရာက္လာသည္။ မိခင္ အေလာတႀကီး ေျပးလာေလသည္။

“သားႀကီးးးးးးး”

Zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

လႊမ္းေက်ာ္သည္ အစ္ကိုေဆးရံုက ဆင္းပါက အစ္ကိုေနခဲ့သည့္ အခန္းေလးတြင္ ေနခ်င္လိမ့္မည္ထင္ေသာေၾကာင့္ အစ္ကိုေနထိုင္ရန္ အသင့္ျဖစ္ရန္အတြက္ အခန္းဖယ္ေပးထားသည္။ အခန္းကိုလည္း သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလးျဖစ္ေအာင္ သန္႔ရွင္းေရလုပ္ထားသည္။ အစ္ကိုေရးဆြဲခဲ့ေသာ “စိမ္းေရာင္ျခယ္အိမ္ကေလး” ကိုလည္း ဖုန္သုတ္ထားရင္း နဂိုအတိုင္းရွိေနေစသည္။

အစ္ကိုက ေဆးရံုမွ ဆင္းခ်င္ေသာေၾကာင့္ ဆရာ၀န္က ခြင့္ျပဳလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ အစ္ကို၏ေျခေထာက္သည္ ျပန္မေကာင္းႏိုင္ေတာ့ေသာေၾကာင့္ ၀ွီးခ်ဲလ္နဲ႔ျဖစ္သည္။ အစ္ကိုသည္ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း အစ္ကိုေရးဆြဲခဲ့ေသာ “စိမ္းေရာင္ျခယ္အိမ္ကေလး” အား ၀ွီးခ်ဲလ္ေပၚကေန ေငးၾကည့္ေနတတ္သည္။ စကားလည္း အလြန္နည္းေလသည္။ အစ္ကို၏ခ်စ္သူ ကိုေက်ာ္ဇင္ကလည္း အစ္ကို႔ထံ ေန႔တိုင္းလာတတ္သည္။ လာတိုင္းလည္း အစ္ကို႔အတြက္ စားစရာေလးမ်ား ပါပါလာတတ္သည္။ ကိုေက်ာ္ဇင္သည္ ဆိုင္အလုပ္မ်ား ရွိေသးသည့္အတြက္ အစ္ကို႔အတြက္ အခ်ိန္မ်ားမ်ားမေပးႏိုင္ခဲ့ေပ။

တစ္ေန႔ အစ္ကိုက ေပ်ာ္ပြဲစားလုပ္ရန္ ပူဆာေလသည္။ လႊမ္းေက်ာ္တို႔လည္း အစ္ကို႔စိတ္တိုင္းက် ဖြယ္ဖြယ္ရာရာမ်ားျပင္ဆင္သည္။ အခန္းကိုလည္း အဆင္တန္ဆာဆင္သည္။ မိခင္ႏွင့္ ခိုင္ၿငိမ္းစံတို႔ကလည္း အားတက္သေရာပါ၀င္ကူညီသည္။ ေက်ာ္ဇင္ကလည္း လာေရာက္ကူညီေလသည္။ လႊမ္းေက်ာ္ကေတာ့ျပံဳးျပံဳးေလးႏွင့္သာ ၾကည့္ေနခဲ့သည္။

ညေရာက္ေတာ့ မိသားစု စံုစံုလင္လင္ႏွင့္ ဒင္းနားစားၾကသည္။ ကာရာအိုေကလည္းဆိုၾကသည္။ ညဥ့္နက္ခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ စားေသာက္ပြဲေလး ၿပီးဆံုးသြားေလသည္။ ေက်ာ္ဇင္ကေတာ့ မိုးလႊမ္းအား အၾကင္နာေပးၿပီး ျပန္သြားေလသည္။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

“အစ္ကို နံနက္စာ စားရေအာင္ ထေတာ့ေလ၊ အိပ္ေနတုန္းလား၊ ညက ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းသြားတယ္ထင္တယ္”

အခန္းထဲက အစ္ကို႔အသံ မၾကားရေပ။ တံခါးက ခ်က္ခ်မထားတာေတြ႔လိုက္ရေသာေၾကာင့္ လႊမ္းေက်ာ္၀င္ၾကည့္လုိက္သည္။ အစ္ကို႔ကို မေတြ႔ရေပ။ လႊမ္းေက်ာ္ ထိတ္ထိတ္ပ်ာပ်ာျဖစ္သြားသည္။ ေခါင္းအံုးေလးေပၚတြင္ စာေလးတစ္ေစာင္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ လႊမ္းေက်ာ္ တုန္ယင္စြာျဖင့္ ဖတ္ၾကည့္လိုက္သည္။

“ေဖေဖ ေမေမနဲ႔  ညီေလးတို႔နဲ႔ ခ်စ္ေသာ ေက်ာ္ဇင္အတြက္ စာေရးလိုက္ပါတယ္၊ သားေလ အရင္တုန္းက သားတို႔ မိသားစုေလး စိမ္းလန္းေႏြးေထြးတဲ့ မိသားစုေလး ျဖစ္ေစလိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ “စိမ္းေရာင္ျခယ္အိမ္ကေလး” ကိုေရးဆြဲျဖစ္ခဲ့ပါတယ္၊ ခုေတာ့ သားရဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ျဖစ္လာမယ္မထင္ေတာ့ဘူး၊ စိမ္းလန္းေႏြးေထြးတဲ့ မိသားစုဘ၀ေလးကို သား ထူေထာင္ႏိုင္ေတာ့မယ္မထင္ဘူး၊ သားလို ဒုကၡိတတစ္ေယာက္မွာ ဘာအင္အားမွ မရွိေတာ့ဘူး၊ ေနာင္အနာဂတ္မွာ မေန႔ညတုန္းကလို ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးေတြ ၾကံဳရလိမ့္မယ္မထင္ဘူး၊ သားမေသခင္မွာ ေဖေဖ ေမေမနဲ႔ ညီေလးရယ္၊ ခ်စ္ေသာ ေက်ာ့္ကို ေတြ႔ခြင့္ရလိုက္တဲ့အတြက္ သား အတိုင္းမသိ ၀မ္းသာမိတယ္၊ အတူျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ေပ်ာ္လည္း ေပ်ာ္ခဲ့ရပါတယ္၊ သား အားလံုးကို ခ်စ္တယ္၊ အားလံုးကို ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္

သားႀကီး မိုးလႊမ္း”

ထိုစာအား လႊမ္းေက်ာ္ ေမေမ့ထံ အေျပးကေလး လွမ္းေပးလိုက္ေလသည္။

“ေမေမ အစ္ကိုမရွိေတာ့ဘူး၊ လုပ္ပါဦး၊ အစ္ကိုမရွိေတာ့ဘူးဗ်”

“ဘာေျပာတယ္သားေလး”

“အစ္ကိုမရွိေတာ့ဘူးလို႔၊ ေဟာသည္မယ္ အစ္ကိုစာေရးခဲ့တယ္”

“ဘာ ဘာ ဘာ စာေရးခဲ့တယ္ ဟုတ္လား”

မိခင္သည္ စာအား ဆတ္ကနဲ႔ လွမ္းယူလုိက္ၿပီး တုန္ယင္စြာ ဖတ္ေလသည္။ ဖတ္အၿပီး လဲက်ေတာ့မတတ္ျဖစ္သြားျခင္းေၾကာင့္ လႊမ္းေက်ာ္ႏွင့္ ခိုင္ၿငိမ္းစံက ေဖးမေပးလိုက္သည္။

“သားႀကီးကို ကၽြန္မသတ္တာ၊ သားႀကီးကို ကၽြန္မသတ္တာ”

မိခင္သည္။ အရူးတစ္ေယာက္လို ေအာ္ဟစ္ေနေလေတာ့သည္။

“ေမေမ စိတ္ထိန္းပါဦးဗ်”

“ဟင့္အင္း သားႀကီးကို ျပန္ေခၚေပး၊ သားႀကီးကို ထြက္သြားခြင့္မေပးဘူး၊ သားႀကီးကို ေမေမ၀ေအာင္မခ်စ္ရေသးဘူး၊ သားႀကီးကို ျပန္ေခၚေပးပါ”

ထိုစဥ္ ပါဆယ္ထုပ္မ်ားႏွင့္ ေက်ာ္ဇင္ေရာက္လာသည္။

“ဘာျဖစ္ေနၾကတာလဲ”

“သားႀကီးမရွိေတာ့ဘူးသားရဲ့၊ သားႀကီးကိုျပန္ေခၚေပးပါသားရယ္”

“ဗ်ာ လႊမ္းမရွိေတာ့ဘူး ဟုတ္လား”

ေက်ာ္ဇင့္လက္မွ ပါဆယ္ထုပ္သည္ လြတ္က်သြားေလသည္။

“သားႀကီးက စာေရးထားခဲ့တယ္သားရဲ့၊ အမေလး ေမေမ့ရဲ့သားႀကီး ေမေမ့ရဲ့ ေမတၱာ ဂရုဏာေတြကို တ၀ႀကီးမခံစားခဲ့ရဘူး”

ေက်ာ္ဇင္သည္ စာအား အလ်င္အျမန္ယူၿပီး ဖတ္လိုက္သည္။ ေခါင္းကို ခါယမ္းၿပီး မိုးလႊမ္းအခန္းဆီသို႔ ေျပး၀င္သြားသည္။ သို႔ေသာ္ မိုးလႊမ္းရွိမေနပါေပ။ ေနာက္ ေက်ာ္ဇင္သတိရသြားဟန္ျဖင့္ မိုးလႊမ္းအခ်ိန္ျဖဳန္းေလ့ရွိေသာ ေခါင္မိုးထပ္ဆီသို႔ အေျပးကေလးတက္လိုက္သည္။ ေလွကား၏ ေျခရင္းတြင္ လဲေမွာက္ေနေသာ ၀ွီးခ်ဲလ္အားေတြ႔လုိက္ရေသာေၾကာင့္ အေပၚထပ္သို႔ သုတ္ေျခတင္ေျပးလိုက္သည္။ အေပၚထပ္တြင္ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ ေမွာက္ရက္လဲက်ေနေသာ မိုးလႊမ္းအားေတြ႔လိုက္ရေသာေၾကာင့္ အေျပးကေလးထူလိုက္သည္။

“လႊမ္း လႊမ္း မင္း မင္း ဒါ ဒါ ဘာလုပ္တာလဲ၊ ဘာလုပ္တာလဲလို႔”

မိုးလႊမ္း၏ ကိုယ္အား ေဆာင့္ကာ လႈပ္ယမ္းေနသည္။ မိုးလႊမ္းသည္ မ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ ေက်ာ့္အားၾကည့္သည္။

“ေက်ာ္ ေက်ာ္ ေက်ာ္”

ေက်ာ္ဇင္သည္ မိုးလႊမ္းအား တင္းၾကပ္စြာ ဖက္တြယ္ပစ္လုိက္သည္။

“ငါေတာင္းပန္ပါတယ္လႊမ္းရယ္၊ ေနာက္ဆို သည္လုိမလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့”

ထိုစဥ္ မိခင္ျဖစ္သူႏွင့္ လႊမ္းေက်ာ္တို႔ အေျပးတစ္ပိုင္းေရာက္လာသည္။

“သားႀကီး”

မိခင္သည္ အားႀကီးအား တင္းၾကပ္စြာ ေျပးဖက္လိုက္သည္။

“ေမေမ့ရဲ့သားႀကီး၊ ေမေမ့ရဲ့သားႀကီး ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးေနာ္၊ အမေလး ေမေမ့ရဲ့သားႀကီးရယ္”

မိခင္သည္ ဖက္ကာပဲငိုေလသည္။

“သားႀကီး ဘာေၾကာင့္ ေမေမ့ကုိ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္လုပ္ရတာလဲဟင္၊ ဘာေၾကာင့္ ေမေမတို႔ကို ထားခဲ့ဖို႔ လုပ္ရတာလဲဟင္၊ ေမေမ့ကို မထားခဲ့ခ်င္စမ္းပါနဲ႔သားႀကီးရယ္”

“ေမ ေမေမ”

“ေျပာေလသားႀကီး ေမေမနားေထာင္ေနပါတယ္၊ ေျပာေလသားႀကီး”

“သား သား မေသခ်င္ေသးဘူး၊ သား အသက္ရွင္ေနခ်င္ေသးတယ္၊ သားကို ဆက္ၿပီး အသက္ရွင္ခြင့္ျပဳပါေမေမရယ္”

“ခြင့္ျပဳတာေပါ့သားႀကီးရယ္၊ သားႀကီးအသက္ရွင္ေနမွ ေမေမပါ အသက္ရွင္ေနမွာပါသားႀကီးရယ္”

“ဒုကၡိတျဖစ္ေနတဲ့သားကို ေမေမမျငဴစူပါနဲ႔ေနာ္၊ သားအတတ္ႏိုင္ဆံုး ေမေမျငဴစူရေအာင္ ေနပါ့မယ္လို႔ ကတိေပးပါတယ္၊ သားကို ဆက္ၿပီး အသက္ရွင္ခြင့္ျပဳပါေနာ္”

“ဒါေပါ့သားႀကီးရယ္၊ ေမေမမျငဴစူပါဘူး၊ သားႀကီးက ေမေမ့ရဲ့သားပဲဟာ ေမေမဘာေၾကာင့္ သားႀကီးကို ျငဴစူရမွာလဲ”

“ညီေလးကလည္း အစ္ကို႔ကို ဘယ္ေတာ့မွ ျငဴစူမွာ မဟုတ္ပါဘူးအစ္ကို၊ ညီေလးက ညီေလးမွာ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ရွိမွန္းမသိခင္ကတည္းက အစ္ကိုတစ္ေယာက္ေလာက္လိုခ်င္ေနခဲ့တာ၊ ညီေလးရဲ့ ဆႏၵကို အစ္ကိုက ျဖည့္ေပးပါဗ်ာ၊ ညီေလးရဲ့ အစ္ကိုအျဖစ္ ဆက္ရွိေနေပးပါအစ္ကိုရာ”

“ညီေလးရဲ့ ဆႏၵကို ျဖည့္ေပးခ်င္ေပမဲ့ အစ္ကိုက ဘာမွ အသံုးမ၀င္ေတာ့တဲ့ ဒုကၡိတတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီေလ”

“မင္းက ဘာေၾကာင့္ အသံုးမ၀င္ေတာ့တဲ့လူျဖစ္ရမွာလဲလႊမ္း၊ မင္းမွာ အရည္အခ်င္းေတြ ရွိပါေသးတယ္၊ မင္းေကာင္းေကာင္းႀကီး အလုပ္လုပ္ႏိုင္ပါေသးတယ္၊ မင္းေမ့သြားၿပီလား၊ မင့္ရဲ့၀ါသနာကို ေမ့သြားၿပီလား၊ မင္း ပန္းခ်ီဆက္ဆြဲဖို႔ စိတ္ကူးမရွိေတာ့ဘူးလား၊ ၿပီးေတာ့ မင့္ကို (၁၈)ႏွစ္လံုးလံုး ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္လာခဲ့တဲ့ ေဒါက္တာတို႔ရဲ့ အင္အားေတြ အလဟသ၁ ျဖစ္ေစေတာ့မွာလား”

ေက်ာ္ဇင့္စကားေၾကာင့္ မိုးလႊမ္းမ်က္ႏွာ ၀င္းလက္သြားသည္။

“ဟုတ္သားပဲေက်ာ္၊ ငါ ပန္းခ်ီဆြဲႏိုင္ပါေသးတယ္၊ ငါဘာလို႔ သတိမရခဲ့တာပါလိမ့္ ငါ့ကို (၁၈)ႏွစ္လံုးလံုးေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တဲ့ ေဒါက္တာတို႔ရဲ့ ေက်းဇူးကို ငါ တစ္ေန႔ျပန္ဆပ္ရဦးမယ္”

“အစ္ကိုေနာက္ဆို စိမ္းေရာင္ျခယ္အိမ္ကေလးရဲ့ ေရွ ့မွာ ညီေလးတို႔ပံုေလးပါေအာင္ထည့္ဆြဲေပးပါလား၊ အစ္ကို႔ရဲ့ခယ္မေလး ခိုင့္ကိုပါ ပါေအာင္ဆြဲေပးေနာ္”

ခိုင္က လႊမ္းေက်ာ္၏ ဗိုက္ေခါက္အား ဆြဲလိမ္လိုက္သည္။

“သိပ္ရတာေပါ့ညီေလးရယ္”

“ေဖေဖ့ရဲ့ပံုေကာ ပါမွာလားသားႀကီးရ”

အၿမဲတမ္း တိတ္တိတ္ေနတတ္ေသာ ေဖေဖကပါ ၀င္ပါလာသည္။

“ပါမွာေပါ့ေဖေဖရ”

ခုမွပဲ မိသားစုေလးက စိုေျပသြားေလသည္။ ခုမွပဲ “စိမ္းေရာင္ျခယ္အိမ္ကေလး” ျဖစ္သြားေလေတာ့သည္။

ေဒးဗစ္။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

ႏွလံုးသားရွိသူတိုင္း ခံစားတတ္ပါေစ။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

14/7/2014

Afternoon 3;00 PM

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jul 15th

ကၽြန္ေတာ့္ကိုယံုၾကည္ပါ

By ZHA
ဒါကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ပထမဆံုးအႀကိမ္ဆိုေတာ့ ဖတ္ၾကည့္ပါ၊ ခံစားၾကည့္ပါ။ တံုးတိတိနဲ႔ ၾကားျဖတ္၀င္လာသလိုျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္ အေရးအသားေၾကာင့္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္အတိုင္းေရးတာပဲ

သူ႔ရဲ႕ခ်စ္လွစြာေသာသားေလးတစ္ေယာက္ ေယာက္်ားခ်င္းႀကိဳက္ေနတယ္ဆိုတာမ်ား အေမသိရင္ ဘယ္လိုတံု႔ျပန္ေလမလဲ။ ပထမေတာ့ မယံုႏိုးႏိုး ယံုႏိုးႏိုးနဲ႔ ေယာက္်ားရင့္မာႀကီးကၽြန္ေတာ့္ကို အ့ံအားသင့္သလုိမ်ိဳး ၾကည့္ေနလိမ့္မည္ ထင္သည္။ ၿပီးေတာ့မွ မေအကို ေနာက္တတ္ရန္ေကာဆိုၿပီး ရယ္စရာ ပ်က္စရာလိုမ်ိဳး သေဘာက်ေနမည္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာေပၚက တည္ၾကည္တဲ့သေဘာကိုေတြ႕ေတာ့ မယံုၾကည္ႏိုင္လြန္းစြာ အေမေျပာမည္မွာ "မျဖစ္ႏိုင္လိုက္တာသားေလးရယ္..."လို႔။ အေမ ငိုေကာင္းငိုေပလိမ့္ မည္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ေမေမရယ္လုိ႔သာ တတြတ္တြတ္ ေျပာေနမည္။ "သားရယ္.. သားေလးရယ္.."လုိ႔ေျပာေျပာၿပီးငိုေနေသာအေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္က မၾကည့္ရက္ႏိုင္စြာျဖင့္ ေတာင္းပန္စကား အခါခါေျပာ၍သာ နာက်င္မႈေ၀ဒနာကို ႀကိဳးစား၍ဖို႔ပါမည္။ သားသည္မေအတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ မက္ခဲ့ရတဲ့အိပ္မက္တစ္ခုေတာ့လဲၿပိဳခဲ့ၿပီမဟုတ္လား။ ၫိႈးငယ္ေနတဲ့ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကိုျမင္မွ အငိုရပ္၊ မ်က္ရည္ေတြသုတ္ၿပီး သားမွာ ခ်စ္သူေကာ..ရွိေနၿပီလားလို႔ ေလသံအေဖ်ာ့နဲ႔ ေျခာက္ေသြ႕ေၾကကြဲစြာ ေမးေလမလား။သူမေတြးခဲ့ဖူးတဲ့ ေယာက္်ားႏွစ္ေယာက္အၾကားက ခ်စ္ျခင္းသေဘာတရားကို ခပ္ေရးေရးသိျမင္လာတဲ့တစ္ေန႔မွာေတာ့ နားမလည္ႏိုင္စြာ၊ ခါးသည္းရင္နင့္စြာျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို အေမလက္ခံေပးတန္သည္။ လက္ခံေပးမွာပါေလ.. အေမက ကၽြန္ေတာ့္ကို အၿမဲခ်စ္ခဲ့တာကိုး။ သူ႔ရဲ႕သားျဖစ္သူလည္း သမာရိုးက်လမ္းစဥ္အတိုင္း လိုက္မယ္ဆိုတာသိရက္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဘယ္လိုလိင္ဆက္ဆံမလဲဆိုတာ ရံဖန္ရံခါမ်ား အေမစဥ္းစားမိလို႔ အသက္ရႈၾကပ္ေလာက္ေအာင္ ဆို႔နင့္နာက်င္ ရမည့္အျဖစ္မ်ိဳး အေမ့ကို မခံစားေစလိုပါ။ ထိုအခါမ်ားမွာေတာ့ ေတြေ၀ေငးငိုင္သြားတဲ့အေမ့ကို နားနားကပ္ကာ ေလွ်ာက္ေတြးမေနနဲ႔ေလလို႔ အမွတ္တရသတိေပးရမည္မွာ ကၽြန္ေတာ့္တာ၀န္ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ လွမ္းေျပာလိုက္ေတာ့ ဖ်တ္ခနဲ သတိ၀င္လာသလိုမ်ိဳးျဖစ္သြားၿပီးမွ အိုးတိုးအမ္းတမ္းနဲ႔ အေမက သည္လိုမ်ိဳး ျပန္ေျပာေပလိမ့္မည္ "တစ္ျခားအေၾကာင္းစဥ္းစားေနတာပါဟယ္၊ နင္တို႔အေၾကာင္း တစ္ခ်ိန္လံုး ေခါင္းထဲထည့္မထားႏိုင္ပါဘူး" ဟူ၍။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတာ၊ အျပန္အလွန္ ယုယၾကင္နာတာေတြ ျမင္ေတာ့ အေမလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ မည္သို႔ဆိုေစ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သည္အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ေက်ာ္ျဖတ္ရမည္ေတာ့ မဟုတ္ေပ၊ ကၽြန္ေတာ့္ေမေမက ကၽြန္ေတာ္ ၁၂ႏွစ္သား အရြယ္ကတည္းက ဆံုးသြားခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။


Jul 15th

က်ေတာ္နွင့္ ဘင္ဂလာသို ႔တေခါက္

By စိုင္းစိုင္း


စိုင္းလူ သူငယ္ခ်င္းခန္ ့ညားနဲ ့ ထိုင္းနိုင္ငံဖူးခက္ကိုအလည္ေရာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။

ဖူးခက္ေရာက္မွျဖင့္ ဘင္ဂလာ(bangla)လမ္းကို ေရာက္ေအာင္သြားဆိုၿပီး ဖူးခက္က HMသူငယ္ခ်င္းေတြကတိုက္တြန္းလာပါတယ္။သာမာန္နိႈးေဆာ္ပံုမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ေလး၂နက္နက္တိုက္တြန္းလာျခင္းျဖစ္ပါ။

ဘင္ဂလာ(Bangla)ဘယ္လိုလမ္းပါလိမ့္ စိုင္းလူေတြးမိၿပီး ေရာက္ေအာင္သြားမွဘဲ အားခဲထားလိုက္တယ္။
*********************
တေန ႔ခန္ ့ညားနဲ ့ ညနက္ထိစကားေျပာေကာင္းေနတုန္း ဖုန္း၀င္လာသည္။

"ေအး ေနာင္ ေျပာ။"

စိုင္း ငါတို ႔ banglaသြားမလို ႔လိုက္မလား

စိုင္းလူဘာမွေတာင္မစဥ္းစားေတာ့ပါ။ ေရာက္ထဲကသြားခ်င္ေနတဲ့ေနရာဘဲလိုက္သြားတာေပါ့။
***********************
ဘင္ဂလာလမ္းဆုိတာဘာလမ္းလဲသိခ်င္ေနတာ။ ခုေတာ့အရွင္းဆံုးေျပာကရင္ လိင္ေစ်းတန္းႀကီးဘဲ။

လမ္းတေလ်ာက္လံုး စားေသာက္ဆိုင္ႀကီးဘဲ။
ဆိုင္ေတြက အႀကီးစားsong boxႀကီးေတြနဲ ့ ေသြးညီွႂကြစရာ ေတးဂီတေတြဖြင့္လွစ္ထားၿပီး လူေပါင္းဆံုတို ႔ကလည္း ထိုအကနဲ ့ ကေနလိုက္ၾကတာေကြးလို ႔။

ဆိုင္တဆိုင္ကေတာ့ သံုးထပ္တိုက္ေလး။ တိုက္မ်က္နွာစာက စၾကၤံ ေလးမွာေတာ့ ေယာက်ာ္းေလးေတြ စြပ္က်ယ္ခ်ိဳင္းျပတ္ကို လက္တဖက္ျဖဳတ္ထားေတာ့ သူတို ႔ေတာင့္တင္းတဲ့ လက္ေမာင္းသားမ်ား ရင္အံုသားေတြက ရင္ခုန္ခ်င္စရာ။ ေအာက္ခံေဘာင္ဘီသာသာ ေဘာင္ဘီးေလးေတြနဲ ့ တခါတခါ သူတို ႔ရဲ ့ညီဘြားေလးဆီလက္နိုက္ျပတတ္ၾကတယ္

စိုင္းလူတို ႔အတြက္ တံေထြးမနင္ယံုဘဲ။ ဂလု ဂလု:)

ေနာင္က စိုင္းလူတို ႔ကို ထိုအေဆာက္အအံုထဲေခၚသြားသည္။

ဆိုင္ထဲမွာ ေဘာ္ဒီေတာင့္တင္းေကာင္ေလးမ်ားကေဘာင္းဘီကလြဲွၿပီးဘာမွမပါဘဲ ေမာဒယ္လ္ရွိုးေလ်ာက္ေနၾကသည္။

စိုင္းလူတို ႔ဆိုင္ထဲေရာက္ေတာ့ည ၁၂နာရီတိတိ။

"ခုခ်ိန္ကစၿပီး offer boyေလးမ်ား showျပမယ့္အစီအစဥ္ပါ။ ႀကိဳက္နွစ္သက္ရာခါးနံပတ္ ကိုမွတ္သားထားၿပီး အမ်ားဆံုးေပးနိုင္တဲ့လူေခၚယူနိုင္ပါတယ္။" ဆိုင္တြင္းက မိန္းမသံေလးျဖင့္ အဂၤလိပ္လိုေျပာလာသည္။

offer boyေလးေတြ underwearကိုယ္စီနဲ ့ထြက္လာေတာ့ စိုင္းလူတို ႔မ်က္လံုးကြၽတ္မတတ္ေပါ့။

နံပတ္၆ ေကာင္ေလက ျမန္မာထင္တယ္ေနာ္။ 'စိုင္းလူ ေနာင္တို ႔ကိုလွမ္းေျပာလိုက္သည္။ ျမန္မာဆန္ဆန္ ညိဳေတာင့္၂နဲ ့ ေဘာင္ဘီေအာက္ကဘုထေနတဲ့ ညီဘြား တင္းရင္းေနတဲ့ တင္ ေျပာစရာမရွိတဲ့ အခ်ိဳးအစားပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ေကာင္ေလးပါ။

တိုက္၂ဆိုင္ဆိုင္ စိုင္းလူတ္ု ႔ထိုင္ခံုနံပတ္ကလည္း၆။

ေကာင္ေလးေတြ ခံုေတြဆီလမ္းေလ်ာက္ၿပီးသူတို ႔ customerလိုက္ရွာေတာ့ အဲ့ေကာင္ေလးစိုင္းလူတို ႔ဝိုင္းဆီေရာက္လာတယ္။

စိုင္း နင္ႀကိဳက္ရင္ အဲ့ေကာင္ကို ဆြဲလိုက္ေလ။ နင့္အတြက္ ထိုင္းေရာက္လက္ေဆာင္ေပါ့။ ငါရွင္းလိုက္မယ္။" ေနာင္ သူငယ္ခ်င္းအႀကိဳက္ကိုသိတတ္တယ္။

ေကာင္ေလး စိုင္းလူအနားေရာက္ေတာ့
အကိုတုိ ့ကျမန္မာလားတဲ့။

စိုင္းလူေပ်ာ္သလိုနဲ ့ ဟုတ္တာေပါ့ညီက။

ေကာင္ေလးက စိုင္းလူကိုေသခ်ာၾကည့္ကာ သူ ႔ညီဘြားဆီ စိုင္းလူလက္ကေလးကိုတင္လိုက္တယ္။

ohh ေတာ္ေတာ္ကိတ္တာဘဲ။

အကို ညီ့ခါးနံပတ္ကေျခာက္ေနာ္။ အကိုညီ့ကို ေကာင္တာမွာ ၆လို ႔ေျပာၿပီးေခၚလို ႔ရတယ္ ဟုဆိုကာ ေကာင္ေလးက စင္ေပၚျပန္တတ္သြားတယ္။

ေနာင္ စိုင္းလူတို ႔ကိုေခၚၿပီး ေကာင္တာကေနေကာင္ေလးကိုေခၚလာခဲ့တယ္။

hotelေရာက္ေတာ့ အကို ညီေရအရင္ခ်ိဳးလိုက္မယ္ေနာ္။

okညီ။

စိုင္းလူပစၥည္းအားလံုးအဆင္သင့္ျဖင့္ေစာင့္ေနတယ္။
*********************
နႈတ္ခမ္းသား၂ခုက တျခားကမာ႓တခုကိုေရာက္သြားေအာင္ စုပ္သတ္ေနၾကမိတယ္။
ေကာင္ေလးရဲ ့ ရင့္က်က္တဲ့အေတြ ႕အႀကံဳေတြက စိုင္းလူ မိႈင္းမူးေစတာအမွန္ပါ။
လိင္တဏွာ အျပည့္အ၀ရခဲ့တဲ့ညေလးေပါ့။
***********************
သူ ႔နာမည္က ဟိန္းေလး။
ျမန္မာကေန လူကုန္ကူးခံရၿပီး ဒီအလုပ္ကိုလုပ္ေနရတာအကို။

အစကေတာ့ top ဘဲလုပ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့topဆို လူေ႐ြးတယ္ေလ။ verလုပ္ေတာ့ဘယ္customerနဲ ့မဆို အဆင္ေျပေတာ့ ညီလည္းအာ့လိုျဖစ္သြားတာ။
အစကေတာ့ westernကလူေတြနဲ ့ဆို ေသေအာင္ခံစားရတာအကို။ ေနာက္ေတာ့လည္း သူတို ႔အလိုဆႏၵလည္းျပည့္ ညီလည္းခံုမင္လာတာလည္းပါတယ္။
**********************
ေနာက္ညေတြလည္း ဟိန္းေလးကိုဖုန္းဆက္ေခၚၿပီး စိုင္းလူ အခ်စ္ညေတြကုန္ဆံုးခဲ့တယ္။

ျပန္မဲ့ရက္မွာေတာ့ ဟိန္းေလးက ျမန္မာမွာသူ ႔ညီရွိတယ္။ ပစၥည္းေလးသြားပို ႔ေပးပါဆိုၿပီး အကူအညီေတာင္းလို ႔ ယူၿပီျပန္လာခဲ့ရတယ္

ဆက္ခ်င္ဆက္ပါမည္။

ခ်စ္တဲ့သူတိုင္းလက္တြဲနိုင္ပါေစ
စိုင္း
၂၉ ၅ ၂၀၁၄