Dec 18th

လက္​ဖက္​ရည္​ဆိုင္​ - အပိုင္​း ၄

By ZHA
သူ႔ရဲ႕ကိုယ္ဟန္ လႈပ္ရွားမႈကတစ္ဆင့္ ဆရာ ဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္သိလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီအသံ၊ အသားႏွစ္ခုပြတ္တိုက္ျခင္းမွာ ဆီရဲ႕ပံ့ပိုးမႈေၾကာင့္ ထြက္ေပၚလာတဲ့ တျဗစ္ျဗစ္မည္သံဟာ အေမွာင္ထဲကေန ၾကားေနရတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ မ်က္စိကို မွိတ္ထားလိုက္တယ္။ ဆရာနဲ႔ကြ်န္ေတာ္ ကမာၻျခားသြားၿပီ။ အခန္းရဲ႕တစ္ဖက္မွာ ဘာမွမျဖစ္ေလဟန္ သူက စိတ္တိုင္းက် အာသာေျဖေနေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အခန္းရဲ႕ အျခားတစ္ဖက္မွာ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း၊ ေတြေဝျခင္းေတြနဲ႔ အထီးက်န္ ျဖစ္ေနတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အေဝးဆံုးကို ထြက္ေျပးလိုက္ခ်င္တယ္။ မ်က္စိကို အတင္းမွိတ္ထားေပမဲ့ အခန္းေထာင့္က လာတဲ့ အသံဟာ လက္ရွိအျဖစ္အပ်က္ကို အတင္း ရိုက္သြင္းေနသလိုပဲ။ ႏွလံုးခုန္ျမန္​ၿပီး ဗိုက္ထဲ ေအာ္ဂလီဆန္လာသလို ခံစားရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက တစ္ခုခု လုပ္ခဲ့သင့္တယ္၊ ဟုတ္တယ္၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ခဲ့သင့္တယ္။ အိပ္ရာေပၚ လူေသတစ္ေယာက္လို လွဲေနတာထက္စာရင္ တစ္ခုခု လုပ္ခဲ့သင့္တယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္နဲ႔ ေတြေဝစိတ္ကပဲ အရာရာကို ဖံုးလႊမ္းထားတယ္။ အခ်ိန္ေတြ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားသလို ထင္ရတယ္။ ဆရာ့ဆီက အသက္႐ႈသံ မမွန္ေတာ့ဘဲ အံႀကိတ္ရင္း အသက္လု႐ႈေနရသလို အင္းခနဲ တစ္ခ်က္ျဖစ္သြားၿပီး ေျခေခ်ာင္းေတြ ကုပ္၀င္သြားတာကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ဆရာ အိပ္ရာထဲ ျပန္ဝင္လာေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲ ၿငိမ္က်သြားတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက ပါဝါရိန္းဂ်ား ရုပ္ေလး လိုခ်င္ခဲ့သလိုပဲ။ ေဈးထဲမွာ အေမရယ္၊ ကြ်န္ေတာ္ရယ္၊ အေမက ေဈးျခင္းေတာင္းဆြဲၿပီး ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြ လိုက္ၾကည့္ေနတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က အေမ့လက္ဆြဲၿပီး တစ္ေဈးလံုး ပတ္ေငးေနတယ္။ ဒီတင္ စတိုးဆိုင္ တစ္ဆိုင္ထဲ ပါဝါရိန္းဂ်ား အနီေရာင္အရုပ္ကေလးကို သြားေတြ႕တယ္။ တစ္ခါတည္း မ်က္စိက်သြားေပမဲ့ ဒီလိုအရုပ္မ်ိဳးက နည္းနည္းေတာ့ အလွမ္းကြာမွန္းလည္း ကြ်န္ေတာ္ သိေနတယ္။ အေမ့ေနာက္က လိုက္ရင္း ပူဆာရ ေကာင္း၏၊ မေကာင္း၏ အေျပးအလႊား ေတြးေနဆဲမွာပဲ ေဈးဝယ္ပစၥည္းစံုလို႔ အိမ္ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ျဖစ္လာတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ေၾကာက္စိတ္ကို ခဏဖယ္ၿပီး အေမ့ကို ပူဆာလိုက္ေပမဲ့ ေျပာစကား မဆံုးလိုက္ဘူး။ မဝယ္ေပးႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ အေမ့ရဲ႕ ေငါက္ဆတ္ဆတ္ အသံက ကြ်န္ေတာ့္ကို ေခါင္းပုသြားေစတယ္။ ေဈးထိပ္က ထြက္လာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ မရႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာ ေသခ်ာသြားၿပီေလ။ အခုကိစၥလည္း ဒီအရုပ္ကေလးလိုပဲ၊ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မအပ္စပ္တဲ့ အရုပ္တစ္ခုကို စြဲလန္းမိသလို ဒီအရာကို တပ္မက္မိတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ မရႏိုင္မွန္း ေသခ်ာသြားရင္ ဝမ္းနည္းစိတ္နဲ႔ ငို႐ိႈက္လို႔ ရေပမဲ့ အခုေတာ့ မ်က္ရည္က်ဖို႔ မသင့္ေတာ့ဘူး။ ဆရာနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ သီးျခားျဖစ္တည္မႈဟာ လံုးဝဥႆံု ေသခ်ာသြားေပမဲ့လည္း ကြ်န္ေတာ္ ငိုလို႔ မရႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမဲ့လည္း စိတ္ထဲကေတာ့ ငိုခ်င္တုန္းပဲ။ ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္ေရာက္ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လံုးအတြက္ ကိုးရိုးကားရား ျဖစ္ေနတယ္။ မွာထားတဲ့ မုန္႔ရရင္ အရင္က ကြ်န္ေတာ့္နာမည္ေခၚၿပီး စားပြဲထိုးခိုင္းတတ္ေပမဲ့ အခုေတာ့ တျခားသူေတြရဲ႕ နာမည္ကိုပဲ ေခၚေတာ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ္သြားယူရင္လည္း အရင္က ေငါက္ငမ္းသလိုလိုနဲ႔ စတတ္ေနာက္တတ္ေပမဲ့ အခုေတာ့ ခပ္တန္းတန္း ျဖစ္သြားၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း အထူးတလည္ လုပ္ျပမေနေတာ့ပါဘူး။ သူကသူ၊ ကြ်န္ေတာ္က ကြ်န္ေတာ္ပဲေလ။ ညေနက်ေတာ့ ဆရာက အရင္လို စကားျပန္ေျပာလာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း အလိုက္အထိုက္ ျပန္ေျပာပါတယ္။ ဒါပါပဲ၊ သူအလိုရွိတာလည္း ဒီအတိုင္းပဲ ျဖစ္မွာေပါ့။ အရင္ညက ကိစၥကို တစ္ခါမွ မျဖစ္ခဲ့ဖူးသလို ဟန္ေဆာင္ၾကဖို႔ပဲ ျဖစ္မွာေပါ့။ ဒီလိုေတြးလိုက္မွပဲ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ခ်မ္းသာႏိုင္ေတာ့တယ္။ ဟုတ္တယ္၊ ဆရာနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ၾကား ပိုေနျမဲ က်ားေနျမဲအတိုင္း ေနမယ္။ ဒီလိုေနရင္း စစေနာက္ေနာက္၊ ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ အရင္လို ျပန္ျဖစ္သြားတယ္။ ဆရာ့အျပဳအမူကလည္း ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ျဖစ္လာတယ္။ ညဘက္ ဆိုင္သိမ္းေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က ေရခ်ိဳးၿပီး တက္လာတယ္။ ဆရာကေတာ့ ေန႔လည္ဘက္ နားခ်ိန္ရွိေတာ့ ညအခ်ိန္ ေရမခ်ိဳးေတာ့ဘူး။ တစ္ခါတည္း အခန္းထဲဝင္သြားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က တံခါးကို အသာဖြင့္ဝင္ရင္း ဆရာ့ကို ခုတင္ေပၚ လွဲေနတာကို ေတြ႕လိုက္တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုေတြ႕ေတာ့ လွဲေနရင္းကေန ဆရာက ထထိုင္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ဘက္ လွမ္းၾကည့္ေနတယ္။ ကိုးရိုးကားရားဆန္တဲ့ အခိုက္အတန္႔က ေရာက္လာျပန္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္က အဝတ္အစားလဲရင္း သူ႔အၾကည့္ကို အမႈမထားမိဟန္ ေဆာင္ေနတယ္။ မ်က္ႏွာကို ခရင္မ္လိမ္းၿပီး ဆံပင္လူးစရာ အုန္းဆီပုလင္းကို လွမ္းလိုက္ေတာ့ မေန႔ညက အျဖစ္အပ်က္ကို သြားသတိရတယ္။ အဖံုးဖြင့္ေနရင္း တစ္ကိုယ္တည္း ကြ်န္ေတာ္ ျပံဳးမိတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို ျမင္ေတာ့ ဆရာကပါ လိုက္ျပံဳးရင္း တစ္ခ်က္ရယ္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ နံရံဘက္ကို ေငးၾကည့္ရင္း ေျပာတယ္။ “တစ္ခါတေလက်ရင္ လူက အရမ္းပ်င္းေျခာက္ေျခာက္ႀကီး ျဖစ္တယ္၊ ေန႔တိုင္းေန႔ ဒီအလုပ္ေတြ လုပ္ရင္း နားရတယ္မရွိေပမဲ့ စိတ္ထဲမွာ ပ်င္းေနတယ္၊ ဆိုင္ထဲမွာလည္း အထီးေတြခ်ည္း ရွိလို႔ လူကပါလိုက္ၿပီး အထီးက်န္တယ္ တူပါရဲ႕၊ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းတို႔ငါတို႔ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ရွိဖို႔ အေရးႀကီးတာပဲ၊ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ေနလို႔ကို ရမွာမဟုတ္ဘူး” ဒီစကားသည္ မေန႔ညက ကိစၥအတြက္ သြယ္ဝိုက္ ေတာင္းပန္ေနတယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ နားလည္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆရာ့ရဲ႕ ဒုကၡနဲ႔ အခက္အခဲကိုပါ လွမ္းျမင္လိုက္တယ္။ ရြာမွာဆို တစ္ခုခုလုပ္မိရင္ ေျပရာေျပေၾကာင္း ေျပာတဲ့သူထက္ ဇြတ္တိုးလုပ္တဲ့သူေတြကိုပဲ ကြ်န္ေတာ္ ေတြ႕ဖူးတယ္။ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ဒီလိုလူေတြကိုပဲ ေတြ႕ဖူးခဲ့တယ္။ အခု ဆရာ့ဆီက ဒီလိုစကားမ်ိဳး ၾကားရတဲ့အခါ အလွည့္အေျပာင္း ျဖစ္သြားတယ္။ ဝမ္းနည္းသလိုလို၊ ဝမ္းသာသလိုလိုနဲ႔ ရင္ထဲမွာ ပီတီ ျဖစ္မိတယ္။ ၿပီးေတာ့ အားလည္းနာမိတယ္။ ဒီအခါမွာ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို အစြမ္းကုန္ ၿဖီးၿပီး ဆရာ့ဘက္ကို ေခါင္းတစ္ခ်က္ ညိမ့္ျပလိုက္တယ္။ “ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြ ရွိေနတာေတာင္ ဆရာက အထီးက်န္ေနေသးတယ္ေပါ့၊ ဆရာေတာ့ မိန္းမယူမွ ျဖစ္ေတာ့မယ္ဗ်” ကြ်န္ေတာ္ ေျပာလိုက္ေတာ့ ဆရာက ေမာ့ၾကည့္တယ္။ မ်က္ႏွာက ျပံဳးရိပ္သန္းသြားၿပီး ေခါင္းကိုအသာ ယမ္းတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ လက္ထဲက ပုလင္းကို ေငးၾကည့္ေနရင္း သက္ျပင္းအသာခ်တယ္။ “မလိုေတာ့ပါဘူးကြာ၊ ဒီအရြယ္ေရာက္မွ အ႐ူးထမေနေတာ့ဘူး” ဆရာက ဒီလိုေျပာေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲ လစ္ဟာသြားတယ္။ သူေျပာလုိက္တာသည္ အဓိပၸါယ္ ႏွစ္မ်ိဳးရတဲ့ စကားေလ။ တစ္ခုက ကြ်န္ေတာ္ေျပာတဲ့ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ ကိစၥကို ျငင္းပယ္လိုက္တာ ျဖစ္သလို ေနာက္တစ္ခုက အရင္ညကလို အျဖစ္အပ်က္မ်ိဳးအတြက္ ေတာင္းပန္စကားနဲ႔အတူ လက္ေလွ်ာ့လိုက္ၿပီ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ ကင္းရွင္းေအာင္ ေနပါေတာ့မယ့္ အေၾကာင္းကို ဖြင့္ဟဝန္ခံျခင္းလည္း ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအသိစိတ္နဲ႔အတူ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲ ေျခာက္ျခားသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆရာ့ကိုလည္း အရမ္းသနားသြားတယ္။ စိတ္ထဲ ခပ္ေတြေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္လံုးေတြက ဆရာ့ဆီ ေရာက္သြားတယ္။ ဆရာလည္း ကြ်န္ေတာ့္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။ တိုေတာင္းတဲ့ အခ်ိန္ေလးအတြင္းမွာ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေငးၾကည့္ေနမိတယ္။ အလိုလိုေနရင္း ကြ်န္ေတာ္ ျပံဳးမိသြားတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အျပံဳးသည္ ႏွစ္သိမ့္အျပံဳး ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ​ေနာက္​အပိုင္​း​ေတြမွာ အရမ္​းလွတဲ့ scene ​ေတြ ပါလိမ္​့မယ္​ဗ်၊ အပိုင္​း ၄ က​ေတာ့ emotion ​ေတြမ်ားသြားတယ္​။
Dec 17th

က်ေတာ္ ငယ္ငယ္က

By nga-choot

က်ေတာ္ငယ္ငယ္က - ၁

က်ေတာ္ငယ္ငယ္တုန္းကေပါ့။ က်ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျပာတယ္။ မင္းေဘာ္ဒီက မလွဖူး။ ႏို ႔ႀကီးေတြက ဆူထြက္ေနၿပီး မိန္းမႀကီး တစ္ေယာက္ လိုပဲတဲ့၊၊ ကြၽန္ေတာ္ဟာ ဝ တာ မဟုတ္ေပမဲ့ သူေျပာတဲ့ အတိုင္း ခႏၶာကိုယ္ဟာ ၾကည့္မလွ ဖူး။ သူအမွတ္မထင္ ေျပာလိုက္တဲ့ စကားလံုးေလးေၾကာင့္ က်ေတာ္ညေတြဟာ တုန္လႈပ္ျခင္း အားငယ္ျခင္း ေတြနဲ႔ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတယ္။ လွ ခ်င္တာ မဟုတ္ေပမဲ့ အခ်ဳိးက်တဲ့ ခႏၶာကိုယ္ ကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္။

က်ေတာ္ ကံေကာင္း တာျဖစ္မယ္။ က်ေတာ့ရဲ႕ မလွပတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ ကို ျပဳျပင္ ေပးမဲ့ ထိန္းေၾကာင္း လမ္းၫြန္ေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ေက်ဇူးေၾကာင့္ gym ကို ေရာက္ျဖစ္သြားကာ ေလ့က်င့္ခန္းမွန္မွန္ လုပ္ျဖစ္လာတယ္။ အခုဆို က်ေတာ္ဟာ လူတိုင္းမဟုတ္ေတာင္ အမ်ားစုက လွပါတယ္ ၾကည့္ေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ ေဘာ္ဒီကို ပိုင္ဆိုင္ေနတယ္။

က်ေတာ္ ရင္းႏီွးလိုက္ရတာကေတာ့ ေငြေၾကး တစ္ခ်ဳိ႕နဲ႔ က်ေတာ့္ရဲ႕ အားလပ္ခ်ိန္တခ်ဳိ႕ပဲ၊၊ ဒါေပမဲ့ က်ေတာ္ ေက်နပ္တယ္ေလ။ က်ေတာ္ လိုခ်င္တဲ့ ခႏၶာကိုယ္ အခ်ဳိးက် မႈကို ပိုင္ဆိုင္ေနတယ္။

လူတိုင္းဟာ ေမြးကတည္းက 'အစစအရာရာ ျပည္စံုလွပေနတာ မဟုတ္ေပမဲ့ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အရာေတြကို ကိုယ္တိုင္ေရာက္ေအာင္ ရေအာင္ ဖန္တီး ယူႏိုင္တယ္။ က်ေတာ္တို႔ ေဂးေတြလည္း ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အရာေတြကို ကိုယ္တိုင္ဖန္တီး ယူႏိုင္ပါေစဗ်ာ။

က်ေတာ္ငယ္ငယ္က - ၂ 

က်ေတာ္ ငယ္ငယ္ကေပါ့။ ႏွစ္တန္းေလာက္က ပါ။ အိမ္မွာ အဂၤလိပ္စာ မီနင္း က်တ္ေနတာကပါ။ ငယ္ငယ္တုန္း ဆိုေတာ့ စာကို ေအာ္က်တ္တာေလ။ star ဆိုတဲ့ဟာကို အသံထြက္လြဲၿပီး ေအာ္က်တ္ေနတာေပါ။ အိမ္ကို အလည္လာတဲ့ ဧည့္သည္က အသံထြက္မွန္ ျပန္ျပင္ေပးတယ္။ ဧည္သည္ ျပန္သြားေတာ့ က်ေတာ့ကို အေမက ႐ိုက္ပါတယ္။ မွားရမလား ဆိုၿပီး။ က်ေတာ္ ဟာ အဲ့အခ်ိန္က စလို႔ အဂၤလိပ္စာကို စိတ္နာသြားပါတယ္။

က်ေတာ္စိတ္နာတာက သူမ်ားနဲ႔မတူပါဖူး။ ငါ့ ကိုအသားနာေအာင္ လုပ္တဲ့ အဂၤလိပ္စာကို သူမ်ားထက္ ပိုေတာ္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ နာက်ည္းခ်က္ပါ။ အားတိုင္း အဂၤလိပ္စာကို ဖတ္တယ္။ က်ေတာ္ လိုခ်င္တာ ကိုရေအာင္ယူတက္သူအဖို႔ က်ေတာ္ ရင္းႏီွးမႈ တခ်ဳိ႕ အားစိုက္မႈ ေတာ္ေတာ္မ်ား ရင္းႏီွးခဲ့ရတယ္။

က်ေတာ္ကို ေဖးမမယ့္ အရာေတြက ဆရာေတြရယ္ စာအုပ္ေတြရယ္ပါ။ တခ်ဳိ႕သိၾကပါမယ္။ ဆရာဦးဉာဏ္လင္း အဂၤလိပ္စာ အထူးထုတ္ သည္စာအုပ္ကို အတန္းစဥ္ က်ေတာ္ အားထားခဲ့တယ္။ သင္ခန္းစာတိုင္းရဲ႕ အပိုေလ့က်င့္ခန္းေတြ နဲ႔ ေနာက္ဖက္မွာပါတဲ့ GRAMMAR. ေလ့က်င့္ခန္းေတြ ကို က်ေနာ္ ထံုးလိုေခ် ေရလိုေႏွာက္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္း ဆရာတက္တိုး စာအုပ္ ဥိးသိန္းလြင္ စာအုပ္။ THE LIGHT. THE BEST.ENG FOR ALL. စတာေတြ ဟာ က်ေတာ္ လက္တကမ္း ကိုေရာက္လာၿပီး ေလ့က်င့္ႏိုင္ခဲ့တယ္။

အဲ့သာေတြ ေက်းဇူးေၾကာင့္ က်ေတာ္ ဆယ္တန္းမွာ ဂုဏ္ထူးမွတ္နီးပါးရခဲ့တယ္။ က်ေတာ္တို႔ ေဂးေတြဟာ အစစ အရာရာ တျခားသူေတြထက္ ႀကိဳးစားမႈ ျပင္းထန္တယ္။ ေပါ့ေပါ့ေနတာ ကလြဲလို႔ေပါ။ သည္စာေလးေတြ ေရးတာ က်ေတာ္ဂုဏ္ကို ေဖာ္ လိုတာ မဟုတ္ပဲ က်ေတာ္ ထက္ ပိုေတာ္တဲ့ လူမႈ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ပိုမို အက်ဳိးျပဳ တဲ့ လူသားတစ္ဦး အျဖစ္ ရပ္တည္ အက်ဳိးျပဳ ႏိုင္ေအာင္ပါ။

လူတိုင္းဟာ ေမြးကတည္းက 'အစစအရာရာ ျပည္စံုေနတာ မဟုတ္ေပမဲ့ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အရာေတြကို ကိုယ္တိုင္ေရာက္ေအာင္ ရေအာင္ ဖန္တီး ယူႏိုင္တယ္။ က်ေတာ္တို႔ ေဂးေတြလည္း ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အရာေတြကို ကိုယ္တိုင္ဖန္တီး ယူႏိုင္ပါေစဗ်ာ။

ခင္မင္လ်က္

ငခြ်တ္

Menbox Spa (Men Only)

အမွတ္ ၁၅/A သေျပညိဳလမ္း စမ္းေခ်ာင္း

www.facebook.com/menboxspaygn

Dec 17th

မာယာ Runner ( 4 )

By Anawin
.... 
....

တစ္ေရြ႕ေရြ႕နဲ႔ ခရီးဆက္ခဲ့ေသာ ရထားေလး ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဂိတ္ဆံုးသို႔ ေရာက္လာပီ။ ခရီးသည္မ်ားလည္း သိမ္းစရာရွိတာသိမ္း၊ ထုပ္ပိုးစရာရွိတာ ထုပ္ပိုးပီ ရထားမွဆင္းလာၾကပီ။ဦးသုခလည္း ဆူညံသံမ်ားေၾကာင့္ ႏိုးလာသည္။ သူေဘးကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ မြန္ျမတ္မရွိေတာ့ပါ။

သူ႔ပစၥည္းမ်ားကို လ်င္ျမန္စြာသိမ္းဆည္းလိုက္သည္။ ပီးေတာ့ မြန္ျမတ္ကို ရွာသည္။ မီးရထား တစ္စင္းလံုးနံ႔ေအာင္ရွာသည္။ မေတြ႕ပါ။ဘူတာရံု တစ္ခုလံုးကို ေျမလွန္ရွာေသာ္လည္း မေတြ႕ေပ။ သူလက္ေလ်ာ့လိုက္သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူစိတ္ေလးေလးနဲ႔ပင္ အိမ္သို႔ျပန္ခဲ့သည္ ။သည္ေကာင္ေလးဘာလို႔သည္လိုလုပ္တာလဲ။ မေန႔ညက ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမၽွက တစ္ေရးႏိုးအိပ္မက္ဘဲလား၊ သို႔မဟုတ္ ခဏတာ ရူးသြပ္မႈဘဲလား။ ဦးသုခ မသိပါ။

မြန္ျမတ္ကို သူျမင္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္မိသည္၊ျမတ္ႏိုးသည္။ မြန္ျမတ္ႏွင့္အတူ ဘဝကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျဖတ္သန္းခ်င္သည္။ သို႔ေသာ္ သူကိုသည္လို႔ ႏႈတ္ဆက္စကားပင္မဆိုဘဲ ထြက္ခြာသြးတဲ့ မြန္ျမတ္အေပၚ သူဘာမ်ားေမၽွာ္လင့္ႏိုင္မလဲ။ သူမစဥ္းစားရဲ၊ သူေျဖကိုသိသည္၊ ဘာမွေမၽွာ္လင့္ခ်က္ထားလို႔ မရတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို သူႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ခ်စ္ေနမိပီ။ တစ္ခါတစ္ရံ

က်ေနာ္တို႔လည္း ဦးသုခလိုပင္ ကေလးဆန္တတ္သည္မဟုတ္ေပေလာ ။ အလြန္ျမတ္ႏိုးတန္ဖိုးထားေသာ ပစၥည္းကို ရွာေဖြမိတတ္သည္၊ ထိုပစၥည္းကို လူမ်ားလုယူသြားမွာေၾကာက္သည္၊ ထိုပစၥည္းကို ကေလးဆန္ဆန္ အတၱႀကီးစြာ "ငါ့ဟာ" ဟု ႀကီးစိုးထားခ်င္သည္၊ သို႔ေသာ္ ထိုပစၥည္းကို စုပ္ကိုင္ႏိုင္စြမ္းမရွိမန္းသိေသာအခါ ကေလးတစ္ေယာက္လို ေအာ္ဟစ္ငိုေႂကြး ေတာင္းတေနရံုမၽွ တစ္ျခားဘာတတ္ႏိုင္ေသးနည္း။

ဦးသုခ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ သားေလးက အိမ္ဝကေန စည္းႀကိဳသည္။ 

.......ေဖႀကီး သားအတြက္ ဘာပါလဲ ဦးသုခ သည္ သားေလး၏ မပီသပီ စကားသံနဲ႔ အျပံဳးမ်က္ႏွာေလးေၾကာင့္ ျပန္လည္ အသက္ဝင္လာသည္။ သူဘဝတြင္ သူတစ္ေယာက္တည္းအထီးမက်န္ေသးပါ၊ သားေလးရွိေသးသည္။ သားေလး မင္းခ သည္ သူ႔ဘဝ ဆက္လက္ရပ္တည္ရွင္သန္ အေၾကာင္းျပခ်က္တစ္ခုပင္။

.....ပါတာေပါ့ သားရဲ႕ ။ ေဖႀကီး ကိုထြက္ႀကိဳေနတာေပါ့ဟုတ္လာ။ လာလာအိမ္ထဲဝင္ရေအာင္ ၊ အဘြားေလးေကာ္

.....ဘြားေလး ထမင္းခ်က္ေနတယ္

.....အင္.. လာလာ အိမ္ထဲဝင္ပီးမင္းအတြက္ဘာဝယ္လာလဲဆိုတာၾကည့္ရေအာင္သားဖႏွစ္ေယာက္ လက္ေလးတြဲကာ အိမ္ထဲသို႔ ဝင္သြားသည္။



.................................


."#...."  တည္းခိုရိပ္သာမြန္ျမတ္ သူခိုခန္း ရွိရာသို႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ျၿမိဳ႕စြန္ေလးမွာရွိတာမို႔ တိတ္ဆိတ္ပီး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းရွိသည္။ လာေရာက္တည္းခိုသူမ်ားသည္ မရွိတစ္ေလာက္ပင္။ သူဧည္ႀကိဳ႕ေကာင္တာသို႔ဝင္လာေတာ့ သူထက္ငယ္သည္ ဟုထင္ရေသာ အသားျဖဴျဖဴ အရပ္ရွည္ရွည္ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္တည္း။



.....အကိုမဂၤလာပါ ဘာမ်ားကူညီရမလဲ  ေကာင္းေလ၏ အသံမွာခ်ိဳသာပီ မ်က္ႏွာကလည္း ျပံဳးခ်ိဳေနသည္။

..... အခန္းတစ္ခန္းလိုခ်င္လို႔ ၊ တစ္ေယာက္ခန္း ။

....ဟုတ္ ရတယ္ 

.....တစ္ရက္ဘယ္ေလာက္လဲ

.... တစ္ရက္ကို .....# က်ပ္ပါ

. ..... ေကာင္းပီ အခန္းလိုက္ျပေပ ။

.....ဟုတ္


ေကာင္းေလးတက္တက္ႂကြႂကြနဲ႔ သူကို ေပၚထက္သို႔ေခၚသြားသည္၊ တည္းခိုခန္းေလးသည္ ႏွစ္ထပ္သာသာ ရွိေသာ္လည္း က်ယ္က်ယ္ဝန္းဝန္းရွိသည္ ၊ သစ္သားအိမ္ေလးျဖစ္ပီး ေဆာက္လုပ္ထားပံုမွာ ေရွးက်၍ ခံ့ညားလွသည္။

..... အခန္းကိုႀကိဳက္ရဲ႕လား အကို သည္ အခန္းက က်ေနာ္တို႔တည္းခိုခန္းရဲ႕ အေကာင္းဆံုးအခန္းဘဲ သည္ျပတင္းေပါက္က ေနတည္ခိုခန္းရဲ႕ပန္းျခံနဲ႔ ေရကူးကန္ကို ျမင္ႏိုင္တယ္ သည္ဘက္ကေနဆိုရင္ ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုးကို ေတြ႕ရတယ္ ဘယ္လိုလဲ သေဘာက်လာ

.....အင္ က်တယ္ ေက်းဇူးဘဲေနာ္ စားစရာေကာ္ရလာ

 .....ရတာေပါ့ ဘာသံုးေဆာင္ခ်င္လဲ ဖုန္းနဲ႔သာမာလိုက္

.....အင္ေကာင္းပီ မင္းသြားလို႔ရပီ

.....ဟုတ္ကဲ့ေကာင္ေလးထြက္သြားေတာ့ သူလည္း သူ႔ကိုယ္လံုးကို ကုတင္ေပၚသို႔ပစ္တင္လိုက္သည္။ အင္....သည္ခုဆို ဦးသုခ သူကိုေတာ္ေတာ္ ေဒါသထြက္ေနေလာက္ပီ ၊ သာမွမဟုတ္သူ႔ကို ေမ့ဘဲေမ့သြားပီလား ...သူအေတြးခ်ဲ့ေနသည္။


သည္မနက္ သူႏိုးေတာ့ ရထားပင္ ဘူတာသို႔မဆိုက္ေသး ။သူ႔ကို မီွလ်က္ အိပ္ေမာက်ေနေသာ ဦးသုခကို သူၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၾကည္ႏူးမိသည္။ မိမိသေဘာက်ေသာသူက မိမိအား မွီ၍အိပ္ေပ်ာ္ေနသည္မွာဘယ္လိုအရသာေလးလဲ သိၾကတယ္မလား. ;)


သို႔ေသာ္ သည္လို relationship က ဘယ္အထိၾကာႏိုင္မလဲ ။ မိမိရဲ႕ ဘဝ၊ မိမိ၏ အတိပ္မ်ားကို သူၾကည္ျဖဴစြာလက္ခံ ႏိုင္မည္ေလာ။ မြန္ျမတ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း အခ်စ္ေသာအရာကို မယံုေသးပါ။ အခ်စ္ဆိုတာဘာလဲ သူမသိပါ။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ျမင္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္ႀကိဳက္ဆိုပီး  လိုခ်င္တာ ရေအာင္ၾကံပီး သူထက္ငါအရင္လမ္းခြဲဖို႔ ေျပာဆိုလာတာ ကိုသူမလိုခ်င္ပါ။ အသိႂကြမ္းဝင္ေအာင္ အခ်ိန္တစ္ခုေပးဆပ္ရင္း  ဘဝအဆံုးတိုင္ေအာင္ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ခ်စ္သြားမည့္ Relationship မ်ိဳးကိုသူလိုခ်င္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ဦးသုခကို ႏႈတ္ဆက္စကားပင္ မဆိုဘဲ ထားခဲ့လိုက္သည္။ သူမိမိကို စိတ္ဆိုးလည္းေနပါေစေတာ့ ၊ ခဏဆိုးပီရင္ ပီးသြားလိမ္မည္ဟု သူထင္သည္။ အခ်ိန္ၾကာေလ အလိမ္ေတြမ်ားပီး ေနာက္ဆံုး အမုန္းႀကီးႀကီး ျဖင့္အဆံုးမသတ္ရလၽွင္ သူ သည္ ခဏတာစိတ္ဆိုးမႈကို ၾကည္ ျဖဴစြာ လက္ခံလိုက္မည္ ။.........ဆက္ရန္ 
Dec 17th

အမုန္းတုိက္ပြဲ (အပုိင္း - 3)

By smile

လူတစ္ေယာက္ကုိမုန္းဖုိ႔ အေၾကာင္းတရားမ်ားစြာလုိအပ္ပါလိမ့္မည္ … ပထမအႀကိမ္ ကၽြန္ေတာ့္ထံမွ နက္ခ္တုိင္ကလစ္ကုိ လုယူသြားေသာ ထုိအမ်ိဳးသမီးသည္ ယခုခ်ိန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ေသာ ကုိကုိ႔ကုိ လုယူသြားမည္ေတာ့မည္လား…… အေတြးထဲမွာပင္ သူမကုိမုန္းတီး သည့္စိတ္က ႀကီးစုိးလာကာ ခါးသက္ေနသည္။

"လာ ကုိမုိးျမင့္ ဟုိ ၀ုိင္းကုိသြားရေအာင္"

ကုိကုိ႔ ေဖေဖက သူမတုိ႔ သားအဖကုိ စားပြဲ၀ုိင္းတစ္ခုဆီသုိ႔ ေခၚေဆာင္သြားသည္။ ကုိကုိလည္း သူတုိ႔ႏွင့္အတူပါသြားသည္။ ေဒါသထြက္ လြန္းေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေဆာင္နက္ခ္တုိင္ကလစ္ေလးကုိ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ဆုပ္ကုိင္ထားမိသည္။ တင္းက်ပ္လြန္းေသာေၾကာင့္ ကလစ္ကေလးမွ အခၽြန္မ်ားကလက္ကုိ ထုိးေဖာက္သလုိျဖစ္ၿပီးေသြးမ်ားပင္ က်ေနသည္။

"ေဆးသြားထည့္မွျဖစ္မယ္"

ပါးစပ္က ေရရြတ္ရင္း ကုိကုိ႔အခန္းထဲသုိ႔သြား ေဆးေသတၱာကုိဖြင့္ၿပီး ေဆးထည့္ ပလာစတာကပ္ထားလုိက္သည္။ အျပင္သုိ႔ျပန္ထြက္ပါ ကလည္း ေမတံခြန္ဆုိေသာ ထုိမိန္းမမ်က္ႏွာျမင္ရင္ ေဒါသထြက္ရဦးမည္။ ဒါေၾကာင့္ ကုိကုိ႔အခန္းထဲတြင္ပဲေနရန္ဆုံးျဖတ္လုိက္သည္။ အခန္းထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အမွတ္တရမ်ားျဖင့္ ျပည့္ေနသည္။ တြဲ႐ုိက္ထားသည့္ ဓာတ္ပုံမ်ား၊ အမွတ္တရပစၥည္းမ်ား။ ထုိအထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်ဆုံးကေတာ့ ေမြးကင္းစကေလးနီတာရဲေလးနဲ႔ ကုိကုိတြဲ႐ုိက္ထားသည့္ ဓာတ္ပုံေလးျဖစ္သည္။ ဓာတ္ပုံထဲတြင္အသက္ငါးႏွစ္သားအရြယ္ ကုိကုိသည္ မူႀကိဳ၀တ္စုံေလး၀တ္ကာ ေမြးကာစကေလးေလးအားၾကည့္ကာ ၿပဳံးရႊင္ေနသည့္ ဓာတ္ပုံေလး။ ဒီဓါတ္ပုံေလးအေၾကာင္းကုိ ကုိကုိက ခဏခဏ ေျပာျပသည္။

"အဲဒီတုန္းက ကေလးေလးကုိ ေမြးတဲ့ေန႔ေပါ့။ ကုိကုိ မူႀကိဳကေနျပန္လာေတာ့ ေဖေဖက အန္တီႏြယ္ ကေလးေမြးတယ္ အဲဒါ ေဆးရုံမွာ ၀င္ၾကည့္မယ္ဆုိၿပီး ေဖေဖလာႀကိဳတာ။ ေဆးရုံလည္းေရာက္ေရာ ကေလးနီတာရဲေလးကုိေတြ႕တာ။ အသည္းယားတာေရာ ခ်စ္တာေရာ ဘယ္လုိခံစားခ်က္မ်ိဳးမွန္းကုိမသိဘူး။ အဲဒါ သန္႔စင္ေမာင္ဆုိတဲ့ ေဟာဒီက ကေလးေလးေပါ့။ အခု အဲဒီကေလးေလးက အရြယ္ေရာက္လုိ႔ အကုိ႔ခ်စ္သူျဖစ္ေန ၿပီ။ အခ်ိန္ေတြက မေန႔တေန႔ကလုိပဲ။ နီတာရဲေလးက အခု ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ေကာင္ေလးျဖစ္ေနၿပီ"

ကုိကုိငါးတန္းတက္သည့္ႏွစ္တြင္ ကၽြန္ေတာ္က သူငယ္တန္းကုိ စတက္ခြင့္ရသည္။ ေမေမတုိ႕ကလည္း ကုိကုိႏွင့္ တစ္ေက်ာင္းတည္း ျဖစ္ေအာင္ ေက်ာင္းကုိပါ တူေအာင္ထားေပးသည္။ ေက်ာင္းစတက္သည့္ေန႔တြင္ ကုိကုိရယ္ ကၽြန္ေတာ့္အကုိအရင္း ကုိႀကီးရယ္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္သုံးေယာက္သား ေက်ာင္းကုိ အတူသြားၾကသည္။  ေက်ာင္းပထမဆုံးစတက္ရသည့္ေနမုိ႔ လူေတြက အမ်ားႀကီး မူႀကိဳမွာ လုိမဟုတ္။  စိတ္ထဲတြင္ ေၾကာက္သလုိလုိ။ အစ္ကုိအရင္း ကုိႀကီးကေတာ့ ခပ္တည္တည္ပင္ သူတက္ရမည့္အခန္းကုိသြားႏွင့္ၿပီ။ ကုိကုိက ကၽြန္ေတာ္တက္ရမည့္အခန္းကုိလုိက္ပုိ႔ကာ အတန္းပုိင္ဆရာမကုိ စကားေတြေျပာကာ ကၽြန္ေတာ့္အား အပ္ေနသည္။ ေန႔လည္ မုန္႔စားဆင္းခ်ိန္တြင္လည္း ထမင္းခ်ိဳင့္ယူလာကာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အတူလာစားေပးသည္။ ဒီလုိနဲ႔ ကုိကုိက ကၽြန္ေတာ့္အား ညီငယ္တစ္ေယာက္လုိ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ အလုိလုိက္ရင္းျဖင့္ အခ်ိန္ေတြကုန္လြန္ခဲ့သည္။ ကုိကို (10)တန္းေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က (5)တန္း။ 10တန္းေတြေအာင္စာရင္းထြက္ေတာ့ စာေတာ္ေသာ ကုိကုိက ေဆးေက်ာင္းတက္ခြင့္ရသည္။ ထုိကာလမ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္စရာမ်ားျဖင့္အတိၿပီးေသာ ကာလမ်ားပင္ျဖစ္သည္။

+ + + ++ +

"တိတ္ဆိတ္သြားၿပီပဲ"

ေစာေစာက လူသံ၊ သီခ်င္းသံ၊ ကားသံ၊ ဇြန္းခက္ရင္းသံမ်ားျဖင့္ ဆူညံေနေသာ ၿခံေလးသည္ ယခုအခါ တိတ္ဆိတ္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ပစၥည္းမ်ားသိမ္းဆည္းေနသံ ႏႈတ္ဆက္သံမ်ား တစ္စြန္းတစ အသံသဲ့သဲ့သာၾကားရေတာ့သည္။ မုိးခ်ဳပ္ေနၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အိမ္ကုိျပန္ရန္ ျပင္ဆင္လုိက္သည္။ ကုိကုိႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္သည္ တစ္လမ္းတြင္ ေနေသာ္လည္း လမ္းဟုိဘက္ထိပ္ႏွင့္ဒီဘက္ထိပ္ျဖစ္သည္။ ကုိကုိ႔အားႏႈတ္ဆက္ၿပီးျပန္မည္။ ေမတံခြန္ဆိုသည့္ အမ်ိဳးသမီးေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ညဴးသည့္ဒဏ္ေတြေပါင္းကာ ေခါင္းက တရိပ္ရိပ္။

ကိုိကုိ႔အခန္းထဲကထြက္ၿပီး ဧည့္ခန္းကုိျဖတ္ရန္ျပင္လုိက္သည့္အခ်ိန္တြင္ ….

"သား ကုိကုိ သားအသက္လည္း (30) ျပည့္ေနၿပီ။ ၿပီးေတာ့ လုပ္ငန္းတစ္ခုကုိ ဦးေဆာင္ႏုိင္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြလည္း ရွိေနၿပီ။ က်န္တာကေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳဖုိ႔ပဲ။ သားမွာလည္း ရည္းစားမရွိေသးဘူးထင္တယ္။ ဒီေတာ့ ေဖေဖက ဦးမုိးျမင့္ရဲ႕ သမီးေမတံခြန္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ခ်ေပးခ်င္တယ္။ ေဖေဖေတာင္းဆုိေနတာမဟုတ္ဘူး။ သား သူနဲ႔လက္ထပ္ရမယ္"

အမိန္႔သံဆန္ဆန္ကုိကုိ႔ ေဖေဖရဲ႕ စကားသံ။ ၿပီးေတာ့ သူ႕ေရွ႕တြင္ ထုိင္ၿပီးနားေထာင္ေနေသာ ကုိကုိ။ ကန္႔လန္ကြာအကြယ္တြင္ ရပ္ေနေသာေၾကာင့္ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္စလုံး ကၽြန္ေတာ့္ကိုမျမင္ရပါ။ ကုိကုိဘယ္လုိ ဆုံးျဖတ္မည္လဲ။ ေခါင္းၿငိမ့္မွာလား။ ေခါင္းခါမွာလား။ ကုိကုိ႔ ေဖေဖရဲ႕အမိန္႔ကုိ လြန္ဆန္ႏုိင္မွာလား။ အရာရာကုိ ကုိယ့္ဘာသာဆုံးျဖတ္ႏုိင္စြမ္းနည္းေသာ ကုိကုိ ဘယ္လုိဆုံးျဖတ္မည္လဲ …..

ဆက္ပါဦးမည္။

Smile

(17.12.2014)

Dec 17th

မွန္ထဲသို႕ ျပန္ႀကည့္မိျခင္း

By HEIN
- ဒီဘဒၵကမၻာမွာ

 ငါအမုန္းဆံုးက

 ေမ်ွာ္လင့္ျခင္း ဆိုတဲ႔

 အသံုးမက်တဲ႔ စကားလံုးသာ. . .။


- အနီးကပ္ပဲ ႀကည့္ဦးမလား

 အေဝးကပဲ ရွဳ စားမလား

 ဆႏၵမျပည့္ဝ ေမ်ွာ္လင့္ရျခင္းဟာ

 ပူေလာင္ႏြမ္းလ်

 အဆိပ္ေရတစ္ခြက္သာ . . .။


- ဒီေလာက္ဒုကၡေပးတဲ႔အရာ

 သက္ရွိသာဆိုရင္
 
 ငါကသူ႕ကို

 ငရဲမွာ ေထာင္ခ်

 အႏွစ္တစ္ေသာင္းေလာက္

 က်ေနေစခ်င္လိုက္တာ. . .။


-ဒီလိုေတြေျပာေတာ့ . . .

 ငါေမ်ွာ္လင့္ဆဲ လို႔ . . .မင္းေတြးေနေသးလား

 ငါေမွ်ာ္လင့္မဆံုးလို႕ . . . မင္းျပံဳ းခ်င္ေသးလား

 နားစမ္းပါကြာ

 သကၠရာဇ္ေတြ တလႊာခ်င္းျပိဳ က်

 ေမ်ွာ္လင့္ျခင္းမွန္သမ်ွ  ေနညိဳရျပီးမွေတာ့

 ခုခ်ိန္မွာ

 အဲဒီေမ်ွာ္လင့္ျခင္း ဆိုတဲ႔ေကာင္

 ထင္မထားဘဲ လမ္းမွာဆံုရင္ေတာင္

 လက္ဆြဲႏွဳတ္ဆက္ ပခံုးဖက္လို႔

 သားႀကီးေရ..လာဟ

 သြားေသာက္ႀကစို႕ကြ လို႔

 ခပ္ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ ငါက

 ဒကာခံျပီးေခၚသြားလိုက္ခ်င္ေသးတာ .,။


 - . . . ဒါဆို. . . 

 အခု . . .ငါလားးး

 ဟင့္အင္း ဘာကိုမွ

 အရင္လို မေမ်ွာ္လင့္တတ္ေတာ့ပါဘူး

  အရင္လိုလည္း မလြမ္းတတ္ေတာ့ပါဘူး. . . ။

   

- ဒါေႀကာင့္ စကားစပ္ျပီး တမင္တကာ

   မႀကံဳ  လည္း ႀကံဳ ေအာင္ ေျပာပါရေစလား
 
  အခုဆို

  ေအးစက္ျခင္းနတၳိ ဒီဇင္ဘာမွာ

 ေမ်ွာ္လင့္ျခင္းေတြကိုမုန္းတဲ႔ငါလား

 အခုေလာေလာဆယ္ဆယ္ေတာ့

 ႏြားႏို႕ပူပူတစ္ခြက္ကို

 သံပုရာညွစ္ထည့္ျပီး

 မႏၲေလးက်ံ ဳ းနံေဘးမွာ ထိုင္ေသာက္ဖို႔

 ေမ်ွာ္လင့္ေနတယ္

 အရသာသိခ်င္သပ ဆိုရင္ေတာ့

 မင္းဆက္ဆက္လာခဲ႔ပါကြာ

  ငါေမ်ွာ္ေနပါ့မယ္ . . . . . . ။  


  HEIN [ 17.12.2014] 

[ ေမ်ွာ္လင့္ရျခင္းမွန္သမ်ွကို က်ြန္ေတာ္သိပ္မုန္းပါတယ္။
  ေမ်ွာ္လင့္သလိုျဖစ္လာခဲ႔ ရင္လည္း ေစာင့္ဆိုင္းေနခဲ႔ရတဲ႔
  အခ်ိန္ေတြဟာ ပူေလာင္မွဳအတိပါ။ ျဖစ္မလာခဲ႔ရင္လည္း
  ခံစားရသမ်ွဟာ ပူေလာင္ႏြမ္းလ်မွဳ အျပည့္နဲ႔ပါ။ 
  ဘယ္လိုနည္းလမ္းနဲ႔မွ လက္ေတြ႕က်က် ႀကိဳးစားခြင့္
  မရွိဘဲ ေမ်ွာ္လင့္လို႔သာ ေနရတဲ႔ ကိစၥေတြ မ်ားလာတဲ႔အခါ
  တခါတခါ အရမ္းအရြဲ ႕တိုက္ခ်င္စိတ္ေတြ
  တဖြားဖြားေပၚမိပါတယ္။
  ဒီကဗ်ာေလးကို ေရးေနတဲ႔အခ်ိန္မွာလည္း
  အပြင့္လင္းဆံုးဝန္ခံရ ရင္အဲလိုစိတ္မ် ဳိ းနဲ႔ပါ။
  ဒီ MLGBT ထဲက က်ြန္ေတာ္ ရည္ရြယ္ေရးထားတဲ႔
  သက္ဆိုင္တဲ႔သူ ႏွစ္ဦးစလံုး ဖတ္မိပါေစလို႕
  က်ြန္ေတာ္သိပ္မုန္းတဲ႔ေမ်ွာ္လင့္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ပဲ
  ေမ်ွာ္လင့္လ်ွက္ ။]
 

 
  
Dec 17th

တစ္​​ေယာက္​​ေသာသူကို ျပန္​တမ္​းတျခင္​း...

By ေခတ္သစ္ေန
တစ္​​ေယာက္​တစ္​​ေနရာဆီ ​ေမြးဖြားရင္​း
တစ္​​ေယာက္​တစ္​​ေနရာဆီ ရွင္​သန္​ခဲ့ရ​ေပမယ္​့ 
တစ္​​ေယာက္​သမိုင္​း တစ္​​ေယာက္​ကူ​ေရးဖို႔
ငါတို႔ ဒီ​ေနရာ​ေလးမွာ
ဆံုု​ေတြ႕ခဲ့ၾကတယ္​​ေနာ္​... 

မင္​းမွတ္​မိဦးမလား
ခ်စ္​သူ...
အျဖဴသန္​႔သန္​႔သံ​ေယာဇဥ္​​ေပၚ
ခ်စ္​ျခင္​း​ေရာင္​​ေတြဖိတ္​စင္​ခဲ့​ေတာ့
တစ္​​ေယာက္​ရင္​ခြင္​က တစ္​​ေယာက္​နားခိုရာ
ကမၻာငယ္​​ေလးျဖစ္​သြားခဲ့တယ္​။ 
 
အဲဒီကမၻာငယ္​​ေလးထဲ ငါတို႔...
တစ္​​ေယာက္​လက္​ တစ္​​ေယာက္​ကိုင္​ရင္​း
တစ္​​ေယာက္​ပါး တစ္​​ေယာက္​နမ္​းခဲ့ဖူးတယ္​။
တစ္​​ေယာက္​ပုခံုး တစ္​​ေယာက္​မွီရင္​း
တစ္​​ေယာက္​မ်က္​ရည္​ တစ္​​ေယာက္​သုတ္​ခဲ့ဖူးတယ္​။
တစ္​​ေယာက္​အခက္​အခဲ တစ္​​ေယာက္​ကူရွင္​းရင္​း
တစ္​​ေယာက္​ကို တစ္​​ေယာက္​တိုင္​တည္​ခဲ့ၾကတာ
ငါတို႔ခ်စ္​ျခင္​း ကမၻာတည္​​ေနသ​ေ႐ြ႕
မျပယ္​​ေစရလို႔။

ခု​ေတာ့...
ကမၻာက​ေတာ့တည္​​ေနပါရဲ႕
ခ်စ္​ျခင္​းက​ေတာ့ ျပယ္​သြားခဲ့ျၿပီ။
ဘယ္​​ေနရာမွာ ဘယ္​လုိ​ေတြမွားယြင္​းခဲ့လို႔လည္း
ငါမ​ေမ​း​ေတာ့ပါဘူး။
အရမ္​းခ်စ္​လို႔ မွန္​​ေဘာင္​ထဲထည္​့သိမ္​းခ်င္​ခဲ့တဲ့
ငါ့ကိုယ္​ငါပဲ အျပစ္​တင္​လိုက္​​ေတာ့မယ္​။

အရင္​တစ္​ခ်ိ္​န္​က​ေတာ့
​ေမွး​ေမွးစက္​စက္​ အိပ္​စက္​ခဲ့ဖူးပါရဲ႕
ခုမွ မြန္​းၾကပ္​တယ္​ဆုိျၿပီး
ထြက္​​ေျပးသြားခဲ့တဲ့  မင္​း....
မရွိ​ေတာ့တဲ့​ေနာက္​ ငါ့ကမၻာငယ္​​ေလးလည္​း
အလြမ္​း​ေတြနဲ႔ ​ေသြ႕​ေျခာက္​လြန္​းလို႔...

ကုစားမယ္​့ အခ်ိန္​​ေတြသာ
တ​ေ႐ြ႕​ေ႐ြ႕နဲ႔ ကုန္​ဆံုးသြား​ေပမယ္​့
ဒဏ္​ရာက​ေတာ့ ဒဏ္​ရာအတိုင္​း
​ေသြးစက္​လက္​နဲ႔ ရွိ​ေနဆဲမို႔
လမ္​းႀကံဳမယ္​ဆိုရင္​​ေပါ့​ေလ....
မင္​းမပါ​ေတာ့တဲ့ ငါ့သမိုင္​းခပ္​ယဲ့ယဲ့ကို
မင္​းကိုယ္​တိုင္​ နိဂံုးဝင္​ခ်ဳပ္​​ေပးသြားပါလို႔
​ေမ်ွာ္​လင္​့ရင္​း....။
 
Dec 16th

ခ်စ္သူ၏ဘယ္ဘက္ေသြးလႊတ္ခန္းတြင္........

By wanted
                            ခ်စ္သူ၏ဘယ္ဘက္ေသြးလႊတ္ခန္းတြင္..........



အခန္း၁

                    က်ေနာ္မသိေသာ က်ေနာ့္ကမၻာငယ္ေလးတြင္  က်ေနာ္သည္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းမ်ားႏွင့္ ကခုန္ေနပါသည္။ေမာဟုိက္ေနေသာက်ေနာ့္ရင္အစုံတြင္ သာယာခ်မ္းေျမ့ျခင္းမ်ားျဖင့္သာ   ျပည့္လွ်ံေနသည္ကုိ မည္သူမွ်မသိႏုိင္ပါ။   အတုိင္းအဆမဲ့ေသာခ်စ္ျခင္းမ်ားျဖင့္  က်ေနာ္ သူ့ကုိေပးဆပ္ခဲ့ဖူးျပီ   လင္းခ်င္းျငိမ္းခ်မ္းေနေသာ  က်ေနာ့္ ကမၻာငယ္ေလး  မွိန္.....၀ါး...ေဖ်ာ့.....ေတာ့  အားေလ်ာ့လာသည္။   တျဖည္းျဖည္းက်ေနာ့္မ်က္လုံးမ်ား ေလးလံလာသည္။


                         သုိ့ေပမယ့္   က်ေနာ္ေပ်ာ္ေနပါသည္။.......


                                                                *******


အခန္း ၂


                      က်ေနာ့္၏ကေလးဘ၀အစတြင္ ေပ်ာ္ရႊင္မွုမ်ားသာ ၀န္း၇ံခဲ့ပါသည္။ က်ေနာ္ခ်စ္ေသာသူႏွင့္က်ေနာ္စတင္ဆုံဆည္းခဲ့သည္မွာ ကေလးေလးဘ၀ထဲကပင္ ။သူသည္ အရုပ္ကေလးႏွင့္တူသည္။မာနထန္ေသာ မ်က္ႏွႏုနုေလးေပၚတြင္  စုိျပည္ႏုရႊဲေသာ ႏွုတ္ခမ္းသားမ်ားက တင္းရင္းျပည့္ဖူးေနခဲ့သည္

               ကေလးဘ၀တြင္ကား  သူ၏ထုိအရာမ်ားကုိ က်ေနာ္ရင္မခုန္တတ္ခဲ့ေသး...

     မွတ္မိပါသည္။ဂ်စ္ကန္ကန္ႏုိင္လွေသာ  က်ေနာ့္ကုိသူအျမင္ကပ္လွပါသည္။က်ေနာ္လည္းသူ့ကုိအျမင္ကပ္လွပါသည္။

          စကားေျပာလွ်င္ေဆာင့္ၾကြားၾကြားႏုိင္ျခင္း၊ သူ.ထက္ေတာ္တဲ့သူ  မည္သူမွ်မရွိသည့္  မ်က္ႏွာပုံစံမ်ဳိးကုိပုိင္ႏုိင္စြာျပဳလုပ္ႏုိင္သည္မွာ   သူ၏အေတာ္ဆုံးေသာ   ပညာရပ္ဟု  က်ေနာ္ထင္မွတ္ခဲ့သည္။  ထုိအျပဳအမူမ်ားေၾကာင့္ပင္ သူ.ကုိ  အျမင္ကပ္လြန္းလွပါသည္။

                 သုိ့ေသာ္ကေလးဘ၀၏အစတြင္  အျဖဴေရာင္စိတ္ထားမ်ားသာရွိခဲ့ပါသည္ ။ ထုိစိတ္ထားမ်ား အေရာင္ေျပာင္းျပီး  အရြယ္ေရာက္သြားေသာ အခ်ိန္တြင္ က်ေနာ္အျမင္ကပ္လွပါသည္ဟုဆုိေသာ  သူသည္  က်ေနာ္၏အခ်စ္ရဆုံးေသာ  ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာခဲ့သည္။  သုိ့ေသာ္ က်ေနာ္သာလွ်င္တစ္ဖက္သတ္အရူးမူးျဖစ္ခဲ့ျခင္းသာျဖစ္သည္။

                         မွတ္မိပါေသးသည္။ ကေလးဘ၀အစတြင္ သူႏွင့္စတင္ဆုံဆည္းေသာေန့ရက္ကေလး သည္  သူငယ္တနး္စတင္တက္ရေသာ ေန့ျဖစ္သည္။


                                                         *******


အခန္း ၃


                   ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း၏သူငယ္တန္းစာသင္ခန္းတစ္ခုတြင္ျဖစ္သည္။

ဆူညံပြက္ေလာရုိက္ျပီးငုိယိုေနေသာ ကေလးတစ္ခ်ဳိ့ကုိ  မိဘမ်ားက ေခ်ာ့ျမဴေနၾကသည္။  ထုိအခ်ိန္ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္းထုိးလုိက္ေသာေၾကာင့္ေက်ာင္းသားမိဘမ်ား
ျပန္သြားၾကသည္။ အတန္းပုိင္ဆရာမကလည္း အသက္ငယ္ငယ္ပင္။

                     အတန္းထဲသုိ့၀င္လာျပီး  ပထဆုံးကေလးမ်ားျဖင့္ရင္းႏွီးေအာင္ စကားေတြေလွ်ာက္ေျပာေနရသည္။
               ထုိ့ေနာက္အေတာ္သင့္ရင္းႏွီးမွုရျပီးေသာအခါ  ဆုံးမစကားမ်ားေျပာေလသည္။  ကေလးပိစိေကြးေလးမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္   ဆရာမမွာ အေတာ္ၾကဳိးစား ေျပာၾကားေနေလသည္။
      စာၾကဳိးစား၊ စကားမမ်ားနဲ့၊ မေဆာ့ ၾကနဲ့၊ ေက်ာင္းမွန္မွန္တက္စာမခက္  စသည္ျဖင့္  ေပ့ါ။   သူတတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္   ေျပာျပေနသည္။  ျပီးေတာ့ အတန္းထဲတြင္ အဆင့္သတ္မွတ္ခ်က္ျဖင့္ထုိင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဆင့္တစ္ႏွစ္ရသူမ်ားက ေရွ့ဆုံးတန္း တြင္စထုိင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ အဆင့္ေနာက္ဆုံးရသူသည္   ေနာက္ဆုံးတန္းတြင္သာထုိင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာၾကား
ေလသည္။

                           ထုိအခ်ိန္တြင္ပင္ သူ.ကုိက်ေနာ္စတင္သတိထားမိခဲ့ပါသည္။

       "ဟြန္း   ငါကေတာ့ ေရွ့ဆုံးမွာအျမဲထုိင္ရေတာ့မွာပဲ"  ဟု သူေတာ္သည့္အေၾကာင္းကုိစိတ္ပ်က္ဟန္ျဖင့္  ၾကြားလုံးထုတ္ေနေသာ သူ့ကုိ  မလွမ္းမကမ္းတြင္ ရွိေသာ  က်ေနာ္ အျမင္ကပ္စြာၾကည့္လုိက္မိပါသည္။  ထုိသုိ.ေျပာလုိ့မျပီးေသး။  သူ.မ်က္ႏွာေသးေသးေကြးေကြးေလးျဖင့္ ေဘးနားရွိလူမ်ားကုိ  သူသည္ မူၾကဳိကုိ သုံးနွစ္တည္းက  တက္ခဲ့ေၾကာင္း၊  သူတုိ့မူၾကဳိတြင္လည္း ဆုမ်ားရခဲ့ေၾကာင္း၊  ကၾကီးခေကြး  ေအဘီစီဒီႏွင့္  ညအခါလသာသာစေသာ ကဗ်ာမ်ားကုိ   လြန္စြာ ပုိင္ႏုိင္ခဲ့ျပီျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္  သူ၏ဆုမ်ားကုိ သူ၏ေမေမမွ   ဗီရုိျဖင့္ အိမ္ေရွ့ခန္းတြင္  ျပထားေၾကာင္း  ၊ မယုံလွ်င္သူ့အိမ္သုိ့လုိက္ၾကည့္နို္္င္ေၾကာင္းစသည္ျဖင့္    ၾကြားလုံးထုတ္ေနသည္။ေဘးနားတြင္ႏွာေခ်းတြဲေလာင္းျဖင့္   ငတုံးေလးမ်ားကပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖင့္ နားေထာင္ေနၾကသည္ကုိေတြးမိတုိင္း က်ေနာ္ရယ္ခ်င္မိခဲ့သည္။ 


                               က်ေနာ္သည္ ဂ်စ္ကန္ကန္ေကာင္ေလး ျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ  သူ့ကုိ အျမင္ကပ္လွေသာေၾကာင့္ စာလုိက္ျပဳိင္ခဲ့မိသည္။ ထုိအခ်ိန္မွစျပီး  သူက်ေနာ့္ကုိ  မုန္းခဲ့သည္ ကုိ က်ေနာ္အမွန္ပင္မသိခဲ့ပါ။ ဟုတ္ပါသည္။  သူက်ေနာ့္ကုိ အမုန္းမ်ဳိးေစ့ေတြ  စခ်ခဲ့ပါသည္။


                                                            *******

အခန္း ၄

                  သူသည္ အမွန္တကယ္ ပင္ထူးခ်ြန္ထက္ျမက္ေသာကေလးေလးတစ္ဦးပင္။ ပထမလပတ္မွာပင္ အဆင့္တစ္ရခဲ့သည္။အဆင့္ႏွစ္သမား က်ေနာ္သည္ သူ.ေဘးနားတြင္ထုိင္ခဲ့ရသည္ေပ့ါ။

                           အဆင့္ႏွစ္သာေျပာသည္ ။အမွတ္ကြာျခားခ်က္မွာ တစ္မွတ္သာလွ်င္။ ထုိ့ေၾကာင့္ က်ေနာ့္ကုိသူသိပ္မၾကည္ခ်င္ေခ်။  က်ေနာ္ကလည္းဂ၇ုမစုိက္။  ခပ္မုိက္မုိက္က်ေနာ့္ပုံစံအတုိင္းပင္။ သူမၾကည္ၾကည့္  ၾကည့္လွ်င္  ျပန္ျပီးျပဴးၾကည့္ျပလုိက္သည္။   ဆရာမကစာေမးလွ်င္ သူထက္ငါ  အရင္ဦးေအာင္ေျဖသည္။သူ့ကုိ အတင္းလုိက္ျပဳိင္ေနသည္မဟုတ္ေသာ္လညး္ အရြဲ.တုိက္ေနမိတာေတာ့အမွန္ပင္။ 

                              က်ေနာ္သူ.ထက္သာသြားေသာ အခါ  ပါးစပ္ေသးေသးေလးျဖင့္ မၾကားတၾကား ပြစိပြစိ လုပ္ေနတတ္သည္။ သူ.ပုံစံကုိၾကည့္ျပီး ခုိးရယ္ရသည္မွာအေမာပင္။  က်ေနာ္တုိ့ႏွစ္ေယာက္မတည့္ခဲ့ပါ။တစ္ခုေသာ လပတ္စာေမးပြဲတြင္  က်ေနာ္ကအဆင့္တစ္ေနရာကုိ ဗုိလ္စြဲခဲ့သည္ ။သူကေတာ့အဆင့္ႏွစ္ျဖစ္သြားခဲ့သည္။
                                     
                                 ရီပုိ့ကဒ္ရျပီးျပီးခ်င္းပင္ သူမ်က္ရည္မ်ား က်ေနခဲ့သည္။ရွက္ရြံ့ျခင္းႏွင့္ေဒါသျဖစ္ျခင္းက  သူႏွာသီးေလးမ်ားကုိနီျမန္းေစေလသည္။က်ေနာ္သူ.ကုိ ပထမဦးဆုံး  ကရုဏာသက္မိျခင္းပင္။ သူ.ကုိခ်ဳိသာေသာစကား  ကုိပထမဦးဆုံးေျပာခဲ့သည္။

                   သုိ့ေသာသူ.အား  ေလွာင္ေျပာင္ေနသည္ဟုထင္ကာ  က်ေနာ့္အားမုန္းတီးေသာ မ်က္လုံးမ်ားျဖင့္သာ  ၾကည့္ေနခဲ့ေသာ  သူ၏ပုံရိပ္မ်ားကုိက်ေနာ္ျမင္ေယာင္ဆဲပင္။

                       ထုိသုိ့ျဖင့္  က်ေနာ္တုိ့ႏွစ္ဦးသည္   တစ္ဦး ကတစ္ဦး၏  ေလွကားထစ္မ်ားျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ တျဖည္းျဖည္းျဖင့္ အခ်ိန္ကာလမ်ား ေျပာင္းေရြ့ခဲ့ေလသည္။


                                                *************

အခန္း  ၅


                    က်ေနာ္တုိ့ႏွစ္ဦးလုံးေဆးတကၠသုိလ္ တြင္ ပညာသင္ၾကားခြင့္ရခဲ့သည္။  အရြယ္ေရာက္လာေသာသူသည္  ျဖဴျဖဴေခ်ာေခ်ာ  ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့သည္။  က်ေနာ္သည္လည္း  ဆြဲေဆာင္မွုရွိေသာ   ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္၏  အသြင္ျပင္သုိ့ ကူးေျပာင္းခဲ့သည္။  အရြယ္ေရာက္လာေသာေၾကာင့္ထင္သည္ သူ၏ မာထန္ေသာ စကားမ်ားသည္ က်ေနာ့္အတြက္ခ်ဳိျမိန္ တတ္ခဲ့သည္။  တစ္ခါတစ္ေလ သူ၏ေတာက္ေခါက္သံေလးမ်ားသည္  ခ်စ္စဖြယ္ေကာင္းေသာ အျပဳမူမ်ားဟု  က်ေနာ္ထင္မွတ္လာတတ္ခဲ့သည္။  က်ေနာ့္ရင္ေတြ  သူ.ေၾကာင့္ ခုန္တတ္ခဲ့ပါျပီ။

                                                က်ေနာ့္ရင္ခုန္သံေတြကုိသူ.အားမၾကားေစခ်င္ခဲ့ပါ။  အခ်ိန္ယႏၱားမ်ား ေျပာင္းလဲသြားေသာ္လည္း  ထုထည္သာ ပုိမုိၾကီးမားခဲ့ေသာ  သူ.၏အမုန္းတရားမ်ားက  က်ေနာ္၏ခ်စ္ခြန္းေျခြစကားမ်ားကုိ   လည္ေခ်ာင္း၀တြင္  တစ္ဆုိ့ေပ်ာက္ကြယ္ေစစျမဲ...

                                 "  ဂ်စ္တီးဂ်စ္ကန္  စုတ္တီးစုတ္ပဲ့နဲ့"  ဟူေသာ စကားမွာ သူနွင့္က်ေနာ္ ဆုံတုိင္း ျမည္တမ္းခဲ့ေသာ  သူ၏ကုိယ္ပုိင္  ၀ါက်ေနတစ္ေၾကာင္းျဖစ္ခဲ့ေလသည္။


                                                   *************


အခန္း၆

                 က်ေနာ္.၏စိတ္အေတာင္ပံမ်ားသည္ သူ.အတြက္မပင္မပန္းပ်ံသန္းခ်င္မိခဲ့ပါသည္။  သုိ့ေသာ္ သူသည္  ထုိအေတာင္ပံမ်ားကုိ  အညဳိးၾကီးစြာျဖင့္   ရုိက္ခ်ဳိးဖ်က္ဆီးခဲ့ပါသည္။

                        သူ့ထက္ အတန္းႏွစ္တန္းမွ်ၾကီးေသာ ေက်ာင္းမွ စီနီယာ  တစ္ေယာက္ႏွင့္  ခ်စ္သူျဖစ္ခဲ့ၾကပါသည္။   သူတုိ့နွစ္ဦးအား  ေက်ာင္း၀င္းထဲ တြင္ တတြဲတြဲေတြ့ေနရပါသည္။  သူမွီထားေသာ  ထုိအကုိၾကီး၏ပုခုံးသည္  က်ေနာ့္ပခုံးပဲျဖစ္ေစခ်င္ခဲ့သည္။  သူျပဳံးလုိက္ေသာ အျပဳံးတုိင္းကုိ  က်ေနာ္သာလွ်င္ဖန္တီးေပးခ်င္မိပါသည္။  သုိ့ေသာ္က်ေနာ္သည္   သူ၏ေ၀းေ၀းမွာသာ စိတ္ကူးမ်ားျဖင့္ ကခုန္ခြင့္ရခဲ့ပါသည္။

                       မခံစားႏုိင္ေတာ့ေသာတစ္ေန့တြင္  ဆိတ္ျငိမ္ေသာ တစ္ေနရာတြင္ သူ.အားခ်ိန္းဆုိခဲ့ပါသည္။   အရင္ကလုိပင္  စိတ္ေခၚပြဲတစ္ခုအား  စတင္ေတာ့မည္ဟု  ထင္ေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္မည္  က်ေနာ့္၏ခ်ိန္းဆုိမွုကုိ  သူလက္ခံခဲ့သည္။

                          သူႏွင့္ေတြ.ေသာအခါ  သူ.ကုိခ်စ္မိေနေၾကာင္း   ဖြင့္ေျပာလုိက္ေသာအခါ  အမ်ဳိးအမည္မသိေသာ   အံ့ၾသျခင္းမ်ားျဖင့္  အေရာင္တစ္မ်ဳီးျဖတ္ေျပးသြားခဲ့သည္။  သုိ့ေသာ္ခ်က္ျခင္းပင္  သူ.မ်က္ႏွာျပန္လည္ခက္ထန္သြားခဲ့ပါသည္။    ေနာက္ဆုံး  သူေျပာခဲ့ေသာ   စကားေလးတစ္ခြန္းကုိ  က်ေနာ္ၾကားေယာင္ေနမိပါသည္။

                                " အျမဲအႏုိင္ယူတတ္တဲ့   မင္းကုိ ငါခ်စ္မိတာေတာင္ ဘယ္ေတာ့မွ ဆုံဆည္းခြင့္ေပးမွာမဟုတ္ဘူး......ငါ့ကုိတစ္သက္လုံး အမုန္းမီးေတာက္ေစခဲ့တဲ့မင္းကုိ  ငါကုိယ္တုိင္နာက်င္ျပီး  ဒဏ္ခတ္ခဲ့မယ္"

                                  ထုိစကားမ်ားသာလွ်င္  က်ေနာ္အေဖာ္ျပဳေနခဲ့ရပါသည္။


                            **********************************



 အခန္း၇

                             ကံေကာင္းျခင္း (သုိ့) ကံဆုိးျခင္းတစ္ခုသည္ က်ေနာ့္အားနမ္းရွုိက္ခဲ့ပါသည္။

               မထင္မွတ္ထားေသာ အခြင့္အေရးတစ္ခုမွသည္  က်ေနာ္သူ၏ႏွလုံးအိမ္ထဲတြင္  ပုန္းေအာင္းခြင့္ေလးရခဲ့ပါသည္။  ေမြးရာပါႏွလုံး ေရာဂါ  ရွိေသာသူသည္  ေဆးေက်ာင္းေနာက္ဆုံးႏွစ္အပုိင္း (က)  အေရာက္မွာပင္  ေရာဂါအေျခေနအေတာ္ပင္ဆုိးရြားလာကာ ေက်ာင္းပင္မတက္ႏုိင္ေတာ့။  သူႏွင့္နီးစပ္ေသာ  သူငယ္ခ်င္း မ်ားမွၾကားသိရသည္မွာ ႏွလုံးအစားထုိး ကုသရန္ အလွဴရွင္ လုိအပ္ေၾကာင္းသိခဲ့ရသည္။

                              တစ္ခုေသာနံနက္ခင္းတြင္  သူတက္ေရာက္ကုသေနေသာ  ေဆးရုံသုိ့က်ေနာ္သြားေရာက္ခဲ့သည္။   ကုတင္ေပၚတြင္မာန္မာနမ်ားမရွိဘဲ  ေအးခ်မ္းစြာအိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ သူ၏မ်က္ႏွာကုိ  က်ေနာ္မၾကည့္ရက္ပါ။ မၾကာခင္ သူေသဆုံးရေတာ့မွာလား  ဟူေသာ  အသိသည္ က်ေနာ့္အား ေခ်ာက္ခ်ားေစခဲ့သည္။မွုန္၀ါးေစခဲ့သည္။မုိက္ရူးရဲသည္ဆုိဆုိ။  က်ေနာ္ဆုံးျဖတ္တစ္ခုကုိပုိင္ႏုိင္စြာခ်မိခဲ့ပါသည္။
            
                             သူအသက္မရွင္ႏုိင္ေတာ့ဟု ကံတရားက စီရင္ခ်က္ခ်ထားလွ်င္  က်ေနာ့္၏အခ်စ္မ်ားျဖင့္အယူခံ၀င္မည္။ ထုိကံတရားကုိ  ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္လုိက္ပါမည္။


                                                  ***********


      အခန္း၈ 


                   လမ္းမတစ္ခုေပၚတြင္  ကားအက္စီးဒင့္ တစ္ခုျဖစ္ပြားခဲ့သည္။  လူငယ္တစ္ေယာက္အားကားတစ္စီးမွ  တုိက္မိခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ထူးဆန္းသည္မွာ   ကားပုိင္ရွင္သည္ေၾကာက္ရြ့ံတုန္လွုပ္စြာျဖင့္  သူမမွားေၾကာင္း   ၊ လူငယ္မွာ  ကားေရွ့သုိ့ ေျပး၀င္လာေၾကာင္း ၊ မ်က္ျမင္သက္ေသမ်ားကလည္ ထုိသုိ့ပင္ထြက္ဆုိခဲ့သည္။

                          ဒဏ္ရာအျပင္းထန္ရေနေသာ ထုိေကာင္ေလးသည္  ေသြးအုိင္ထဲတြင္လဲေနေသာ္လည္း  သတိရတစ္ခ်က္မရတစ္ခ်က္ျဖင့္ အသက္ဆက္ေနေသးသည္။

                       သူ.အား  သူေျပာေသာ ေဆးရုံသုိ့အျမန္ပုိ့ေဆာင္ရန္   တတြတ္တြတ္ျဖင့္ မွာၾကားေနသည္။    သူ၏လက္ထဲတြင္  စာရြက္တစ္ရြက္ ။  ထုိစာရြက္ကုိ ေသခ်ာျဖန့္ၾကည့္မည္ဆုိပါက............

                   ေဆးရုံတစ္ခုတြင္  မိမိ၏နွလုံးသားအား မိမိေသဆုံးခါနီးတြင္   ခြဲစိတ္အစားထုးိႏုိင္ရန္လွဴဒါန္းထားေသာ  စာရြက္ေလးတစ္ရြက္ ျဖစ္ေပသည္။

                   ေဆးရုံကားမွာ  ထြက္ခြာသြားေပျပီ..........................

                   တျဖည္းျဖည္းႏွင့္   ေ၀း............ကြာ............သြား..............လွ်က္ တစ္စုံတစ္ေယာက္လဲေလ်ာင္းေနေသာ  ေဆးရုံတစ္ခုဆီသုိ့................




                                                     ျပီးပါျပီ


ဆက္လက္ၾကဳိးစားပါဦးမည္။

written  byေန့ေစာင့္ည

supersaykyaungthar@gmail.com
p.s / က်ေနာ္ေရးခဲ့ဖူးတဲ့လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္  က်ေနာ့္အၾကဳိက္ဆုံး story တစ္ပုဒ္
Dec 16th

ဘာသာေရးအယူအစြဲျပင္းထန္ေသာ မိဘမ်ားကို ဘယ္လိုဖြင့္ေျပာျပရမလဲ?

By Alex aung

(How to Come Out to Strict Religious Parents When You're Gay)

LGBT (Lesbian, Gay, Bisexual, Trans*) ဆိုတာ သက္တံ့ေရာင္စဥ္တန္းတစ္ခုလို႕ဆိုရရင္ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ အဲ့ဒီအေရာင္ေတြထဲ ပါ၀င္စီးေမ်ာေနသူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း ေသခ်ာစဥ္းစားေ၀ဖန္ဆံုးျဖတ္မိၾကမယ့္အခ်ိန္အခါတစ္ခုေတာ့ တစ္ေန႕မွာဆိုက္ေရာက္လာ ႏိုင္ပါတယ္။ စာဖတ္သူ႔ မိဘမ်ားဟာ ဘာသာေရးအယူအစြဲျပင္းထန္ေသာသူမ်ားျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ စာဖတ္သူဖြင့္ဟေျပာဆိုမယ့္ အေၾကာင္းအျခင္းရာတစ္ရပ္ဟာ လက္မခံဖို႕မ်ားတဲ့ ဘာသာရပ္ျဖစ္လို႕ သိပ္မေျပာခ်င္တဲ့စိတ္ေတြလည္း ျဖစ္တည္ေနႏိုင္ပါတယ္။ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ မိမိရဲ႕လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈအေပၚ ဆန္းစစ္ခ်ိန္ကာလမွာ စိတ္ရႈပ္ေထြးစရာ၊ေၾကာက္လန္႕စရာ၊ခက္ခဲလြန္းေသာ အခ်ိန္အခါျဖစ္ေနႏိုင္ခဲ့သလို စာဖတ္သူမိဘမ်ားဟာ ဘာသာေရးအယူအစြဲ ဘာသာေရးအေပၚကိုင္းရႈိင္းမႈျပင္းျပလြန္းေသာသူမ်ား ဆန္႕က်င္ျခင္းမျပဳလုပ္လိုသူမ်ားျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ပိုျပီးတုန္႕ဆိုင္းေစပါမယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ေနပါေစ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ မိမိ ေျပာဆိုျပဳမူ ေနထိုင္ေနသည့္ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါးသည္ စာဖတ္သူအမွန္တကယ္ ျဖစ္တည္ေနမႈနဲ႕ထပ္တူမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ဖြင့္ဟေျပာဆိုလိုက္ျခင္း သည္ မွန္ကန္တဲ့လုပ္ရပ္တစ္ခုအျဖစ္ ခံစားမိတယ္ဆိုရင္ မိဘမ်ားကုိဖြင့္ဟေျပာကိုေျပာရပါလိမ့္မယ္။ ဖြင့္ဟေျပာဆိုျခင္းဆိုရာမွာလည္း စာဖတ္သူရဲ႕ျဖစ္တည္မႈဟာ ဘာသာေရးအေပၚအလြန္အမင္းကိုင္းရႈိင္းသည့္မိဘမ်ားရဲ႕အျမင္မွာ အထင္ေသးစရာမျဖစ္သည့္ ဂုဏ္ျဒပ္ တစ္ရပ္ႏွင့္ျပည့္စံုသည့္ အေထာက္အထားမ်ားရွိေနပိုင္ဆိုင္ေနဖို႕လည္း လိုအပ္ပါတယ္ေနာ္။ စာေရးသူအေနနဲ႕ အခုဘာေတြေရးျပ မလဲဆိုေတာ့ စာဖတ္သူတို႕သိျပီးသားအေၾကာင္းအရာအခ်ိဳ႕ကို ႏွမ္းျဖဴးေပးရင္း နည္းလမ္းေလးအခ်ိဳ႕ေ၀ငွျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

(၁) သတိထား (Be Careful)

ပထမအဆင့္တစ္ဆင့္ကို တက္လွမ္းတဲ့ အဦးဆံုးေျခလွမ္းဟာ လံုေလာက္ေသာ ေျမွာက္ပင့္ေလွ်ာက္လွမ္းမႈ မျဖစ္ေသးဘူးဆိုတာလည္း သတိထားရပါမယ္။ ရရွိလာႏိုင္တဲ့ လက္ေတြ႕က်က် အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ႏိုင္ေသာ တုန္႕ျပန္ခ်က္တစ္ရပ္ကိုလည္း ေတြးထားပါ။ ျပီးေတာ့ ဘယ္ တစ္ခုကေတာ့ အျဖစ္ႏိုင္ဆံုးေသာဘယ္လိုတုန္႕ျပန္ခ်က္တစ္ခုျဖစ္လာမယ္ အဲ့လိုျဖစ္လာရင္ ဘယ္လိုေျဖရွင္းလိုက္မယ္ဆိုတာကိုလည္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ထားရပါမယ္။ စာဖတ္သူရဲ႕မိဘမ်ားဟာ အမွန္တကယ္လက္မခံဘဲ စာဖတ္သူအေပၚ အထင္အျမင္မၾကီးေတာ့မွာေသခ်ာ ေနတယ္ ျပီးေတာ့ စာဖတ္သူအေနႏွင့္ အသက္ရွင္သန္ေနထိုင္ဖို႕ ေနစရာအိမ္ စားေသာက္ဖို႕၀င္ေငြ ရပ္တည္ဖို႕ အလုပ္အကိုင္ စတာေတြ မရွိေသးဘူးဆိုရင္ေတာ့ မဖြင့္ဟ မေျပာဆိုပါနဲ႕ဦး။

*** စာဖတ္သူမွာ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ ရပ္တည္ႏိုင္ေသာ အလုပ္အကိုင္ေလးလည္းရွိေန၊ ေနထိုင္စားေသာက္ဖို႕၀င္ေငြေလး လည္းအေတာ္အသင့္ျဖစ္တည္ေနတယ္ဆိုရင္ ရရွိလာမည့္ အေျခအနပ္တစ္ရပ္ဟာ ကြဲျပားျခားနားႏိုင္ပါတယ္။

(၂) ဘယ္မိဖကို အရင္ဖြင့္ေျပာမလဲ စဥ္းစား (Think of which parent to tell first)

အေဖ့ကိုအရင္ဖြင့္ဟေျပာမလား အေမ့ကိုပထမဆံုးေျပာၾကည့္မလား စဥ္းစားပါ။ စာဖတ္သူအေနျဖင့္ အေမျဖစ္သူနဲ႕ တေလွ်ာက္လံုး နီးနီးကပ္ကပ္ အလြမ္းသင့္ေနထိုင္လာတယ္ဆိုပါက သူမကိုပဲအရင္ဖြင့္ဟေျပာဆိုလိုက္ပါ။ ဥပမာေျပာတာေနာ္။ မိဖေတြနဲ႕ေအးေအး ေဆးေဆး စကားစျမည္ေျပာဆိုလို႕ရမယ့္ ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ေလးေတြရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ အေရးတၾကီးျဖစ္ေနတဲ့ ကိုယ္ေရး ကိုယ္တာကိစၥတစ္ခုကို သူတိုနဲ႕ေျပာဆိုတိုင္ပင္ခ်င္ေၾကာင္း အရုိးရွင္းဆံုးေျပာလိုက္ရပါမယ္။

(၃) အာရံုေထြျပားစရာမပါဘဲ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးႏိုင္မယ့္အခ်ိန္တစ္ခ်ိန္ကို စီစဥ္လိုက္ပါ (Arrange a time to talk without distractions)

စာဖတ္သူအေနျဖင့္ မိဘမ်ားနဲ႕ အျခားသူမ်ားမရွိတတ္သည့္ ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္တစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႕ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ အခ်ိန္ယူ ျပင္ဆင္ထားရပါလိမ့္မယ္။ အခုစာဖတ္သူဖြင့္ဟေျပာဆုိမယ့္ အေၾကာင္းကိစၥသည္ ဆတ္ဆတ္ထိမခံသည့္ ကိစၥတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ အားျဖင့္ တစ္မိသားစုလံုးရွိေနတတ္သည့္ ခရစ္စမတ္(စ္) ညစာစားပြဲလို အခ်ိန္ကာလမ်ိဳးကိုေတာ့ မေရြးခ်ယ္ မျပဳလုပ္သင့္ပါဘူး။ ၾကားရွိ နားေထာင္ရမယ့္ သတင္းသစ္တစ္ရပ္အေပၚ စာဖတ္သူရဲ႕မိဘမ်ားအေနျဖင့္ နာၾကားခ်ိန္၊ တုန္႕ျပန္ဖို႕၊ အေျဖေပးဖို႕ စတာေတြကို လုပ္ ေဆာင္ႏိုင္ရန္ အျခားေသာ ပရိသတ္ နားေထာင္သူမရွိဘဲ ၾကားနာရဖို႕ အခြင့္အေရးတစ္ခုအေနနဲ႕ လိုအပ္ပါတယ္။

(၄) ဖြင့္မေျပာခင္ စိတ္ျငိမ္ေအာင္ျပင္ဆင္ (Before you tell them, calm down)

အစည္းအေ၀းတစ္ခုမွာ မိန္႕ခြန္းေျပာဖို႕၊ အလုပ္အင္တာဗ်ဴးေျဖဖို႕ စသျဖင့္ တစ္ခုခုေသာ ရင္ခုန္စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္အေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရသူတစ္ေယာက္အတြက္ စိတ္ခံစားခ်က္ဘယ္လိုမ်ားရွိမလဲ။ ကတုန္ကယင္ျဖစ္မလား ခ်ိတံုခ်တံုျဖစ္ေနမလား ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မိမိစိတ္အေနအထားဟာ ေအးေဆးသက္သာျဖစ္ေနဖို႕လိုတာေတာ့အမွန္ပဲ။ ကဲ…စာဖတ္သူ လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ ရိုးရွင္းတဲ့နည္းေလးက ခပ္ျပင္းျပင္းေလးတစ္ခ်က္ အသက္ရွဴရႈိက္လိုက္ပါ သို႕မဟုတ္ ဆုေတာင္းတစ္ခုရြတ္ဆိုအဓိဌာန္လိုက္ပါ။ ေျပာခဲ့တဲ့နည္းႏွစ္ခုလံုးလုပ္ ေဆာင္ရင္း….စာဖတ္သူေတြးဆထားတာေတြ၊ စာဖတ္သူစိတ္သက္သာရာရေစမယ့္ အားအင္ျဖစ္ေစမယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြကိုလည္း အေကာင္းဖက္က ယူဆျပင္ဆင္ထားမယ္ဆိုရင္ ေမွ်ာ္လင့္ထားတာရဲ႕ဆန္႕က်င္ဖက္နဲ႕ၾကံဳဆံုလာရတဲ့အခါ ခုသာခံသာရွိတာေပါ့ေနာ္။

(၅) ဖြင့္ေျပာလိုက္ပါ (Tell them)

မိဘေတြကို ဖြင့္ဟေျပာဆိုလိုက္ပါ။ ျခံဳပုတ္ပတ္လည္ကို တုတ္နဲ႕ခပ္ျပင္းျပင္းလွည့္ပတ္ရိုက္ခတ္ေနတာက သူတို႕ကို ေျခာက္လွန္႕ သလိုျဖစ္ ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ‘အေမ…အေမ့ကို သားအရမ္းခ်စ္တာပဲ။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အေမ့ကိုဖြင့္ေျပာခ်င္တာ တစ္ခုရွိ ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေလ bisexual တစ္ေယာက္ပါ’ သို႕မဟုတ္ ‘အေဖ…သမီးက အမ်ိဳးသမီးခ်င္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ Lesbian တစ္ေယာက္ပါ’ လို႕ေလးပဲေျပာယံုပါပဲ။ ေျပာျပခဲ့တဲ့ပံုစံေလးက စာဖတ္သူတို႕ေျပာဆိုၾကတဲ့စကားအမ်ားၾကီးထဲက စကားရပ္ေလး တစ္ခုျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဖြင့္ဟေျပာစရာရွိတာေျပာျပီးျပီဆိုရင္ စာဖတ္သူရဲ႕မိ သို႕မဟုတ္ ဖရဲ႕  တုန္႕ျပန္ခ်က္ ကိုေစာင့္ၾကည့္ဖို႕ျဖစ္ပါတယ္။

(၆) သူတို႕ဘယ္လိုတုန္႕ျပန္တာကို ၾကည့္ (See how they react)

သူတို႕ဘယ္လိုတုန္႕ျပန္တယ္ဆိုတာကိုအေျခအေနၾကည့္ပါ။ လံုးလံုးလ်ားလ်ားလက္ခံျခင္းဆိုတဲ့အေျခအေနကေန ဆန္႕က်င္ဘက္ ကန္ထုတ္ခံရတဲ့ အလားအလာလဲၾကံဳဆံုလိုက္ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီအေျခအေနဟာ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုရဲ႕ လမ္းခုလတ္ေနရာတစ္ခုခု ျဖစ္ေနႏိုင္ပါေရာ။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ သူတို႕လက္ခံသည့္သေဘာ ျငိမ္သက္ျပီးေတြေ၀သလိုျဖစ္သြားၾကတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒါျပႆနာ အၾကီးၾကီးတစ္ခုကို စတင္ေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့ မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္ စာဖတ္သူျဖစ္သြားပါျပီ။ တကယ္လို႕သူတို႕အဲ့လို႕မဟုတ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ အစြန္႕ပယ္ခံဖို႕ စြန္႔ပစ္ဖို႕ ေၾကာက္ရြံ႕ေနာက္တြန္႕မေနသင့္ပါဘူး။ စာဖတ္သူ ရပ္တည္ခဲ့တဲ့အေျခအေနအတိုင္း မလဲမယိုင္ေလွ်ာက္လွမ္း ရပါမယ္။

(၇) ေပါက္ကြဲသံစဥ္ေတြ နားေထာင္ဖို႕ေမွ်ာ္လင့္ထား (Expect outbursts)

ေပါက္ကြဲသံစဥ္ေတြ ၾကားရဖို႕ေမွ်ာ္လင့္ထားစရာမလိုပါဘူး။ ၾကားရဖို႕မ်ားပါတယ္။ သူတို႕နဲ႕အျပိဳင္ေပါက္ကြဲလို႕ေတာ့မျဖစ္တာေၾကာင့္ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ မိမိကိုယ္ကိုထိန္းခ်ဳပ္ထား စိတ္ထိန္းထားဖို႕လိုမယ္ေနာ္။ စာဖတ္သူအေနနဲ႕သိထားျပီးသားျဖစ္မွာပါ သူတို႕ဟာ ဘာသာေရးအဆံုးအမေအာက္မွာ ယံုၾကည္မႈျပင္းစြာေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တဲ့ကာလက ၾကာျပီဆိုတာကိုေလ။ သိကၡာမဲ့တဲ့လုပ္ရပ္၊ သူတကာ လက္ညွိဳးထိုးစရာ ကိုယ္က်င့္တရားခ်ိဳ႕ယြင္းမႈတစ္ရပ္၊ အခါတစ္ပါးက မေကာင္းမႈျပဳခဲ့လို႕ ခံစားရတဲ့ စိတ္အေျခအေနယိုင္နဲ႕မႈတစ္ရပ္ ထားပါေတာ့ တို႕ထိစရာ အသြင္ကြဲအယူအဆမ်ားစြာသူတို႕အ၀န္းအ၀ိုင္း၀ယ္ ေပၚေပါက္လာတယ္လို႕ အဦးဆံုးယူဆထင္ျမင္ၾကမယ္ ဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။ စာဖတ္သူေျပာတဲ့စကားေတြကို အသာျငိမ္နားေထာင္တယ္ ‘ဒါ အံ့ၾသစရာေကာင္းတဲ့သတင္းပဲ’ ဆိုတဲ့ စကားေလးမ်ိဳး အစပ်ိဳးတယ္ဆိုရင္ေတာ့ အေမွာင္တိုက္ထဲက ခပ္ေသးေသးအလင္းတန္းတစ္ခုအျဖစ္ ရင္ခုန္ႏိုင္မယ္ ခင္ဗ်ာ့။ ဒီလို အေျခအေနေလးၾကံဳဆံုခြင့္ရမယ္ဆိုပါက စာဖတ္သူရဲ႕မိဘေတြစိတ္ထဲမွာ သိလိုစိတ္ျပင္းျပမႈေတြ အေပးအယူ ေတာင္းဆိုမႈေတြ ေရာျပြမ္းတဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္ေတြ ရွိေနမယ္ဆိုတာ သိထားရပါမယ္။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္လႈပ္ရွားစြာတုန္႕ျပန္လာမယ့္ သူတို႕တုန္႕ျပန္မႈကို ရင္ဆိုင္ဖို႕ ေျဖရွင္းဖို႕ ၾကိဳတင္ေမွ်ာ္လင့္ထားသည့္အတိုင္း စာဖတ္သူရဲ႕ စိတ္ကိုေလ်ာ့ မ်က္ႏွာကိုမပ်က္ယြင္းေစဘဲ တည္ျငိမ္ေနလိုက္ပါ။

 

(၈) သူတို႕အတြက္ တိုက္ပြဲတစ္ခုရဲ႕ ပထမေန႕ရက္ဆိုတာ သတိရပါ (Remember that, for them, this is Day One of the Mission)

မိုးသည္းမုန္တိုင္းတစ္ခုကိုရင္ဆိုင္ရေသာ ပထမေန႕ရက္ဟာ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားျခင္းမရွိတဲ့ ေဒသက လူေတြအတြက္ ဘယ္ေလာက္ ရင္ဆိုင္ရခက္သလဲဆိုတာ စဥ္းစားမိရင္ စာဖတ္သူမိဘမ်ားရဲ႕ အေျခအေနတစ္ရပ္ကို စာနာႏိုင္မယ္ထင္ပါတယ္။ မိမိရဲ႕လိင္စိတ္ တိမ္းညႊတ္မႈနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ရင္ဆိုင္ရတာ ျဖတ္သန္းရတာ  အသိအမွတ္ျပဳမိဖို႕အတြက္ လေပါင္းမ်ားစြာ …ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာလည္း စာဖတ္သူအတြက္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ခဲ့တယ္မဟုတ္လား။ ကိုယ့္ကိုယ္တိုင္ ရွာေဖြေတြ႕ရွိျခင္းေတြ၊ ကိုယ့္ပံုရိပ္ကိုယ္ထိန္းညွိခဲ့ျခင္းေတြ၊ ကိုယ့္ဘ၀အတြက္ ကိုယ့္ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႕ကိုယ္ရွင္သန္ေနထိုင္ခဲ့ရတာေတြ၊ ျပီးေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ရဲ႕ ျပဳမူလုပ္ေဆာင္တုန္႕ျပန္ခ်က္ ေတြအေပၚသံုးသပ္မိျပီး မိမိဟာ လိင္တူျခင္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူအျဖစ္နားလည္ရတာေတြအတြက္ေပါ့။ စာဖတ္သူရဲ႕မိဘမ်ားသည္လည္း ထို႕အတူ အခ်ိန္အနည္းငယ္ အဲ … ဒီထက္ပိုလိုအပ္ခ်င္လည္းလိုအပ္ႏိုင္တယ္ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္သူတို႕ဟာ ဘိုးဘြားဘီဘင္ေတြရဲ႕ ဘာသာတရားေရးရာ အယူအစြဲေတြအေပၚ လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲလက္ခံေနထိုင္တာအသားက်ေနျပီျဖစ္တာေၾကာင့္ပါ။ စာဖတ္သူအတြက္ ေတာ့ ဟုတ္ခ်င္မွလည္းဟုတ္မွာေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမဲ့ နားလည္ျခင္း၊ အနည္းဆံုး သည္းခံေအာင့္အီးျခင္း၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ စာဖတ္သူရဲ႕ သတင္းအသစ္အေပၚလက္ခံျခင္းဆိုတဲ့ ခက္ခဲေသာအခ်ိန္တစ္ရပ္ ႏွင့္ အျခားတစ္ဘက္ကိုကာရံထားေသာစည္းအေပၚ ခပ္တည္းတည္း ရပ္တည္ေနရေသာ စာဖတ္သူ႕မိဘမ်ားအျဖစ္ပါ။ တေနကုန္ေတာ့ ပါးျပင္ေပၚက ပန္းေသြးေရာင္ ေပ်ာက္ပ်က္မသြားဖို႕မေမွ်ာ္လင့္သင့္ဘူး ေလ။

 

(၉) သူတို႕အတြက္ ပါ၀င္ႏိုင္မယ့္ အခန္းက႑နဲ႕ အစိတ္အပိုင္းတစ္ရပ္ကို ၾကိဳတင္ေမွ်ာ္လင့္ထား

 (Be prepared for them to point out chapter and verse)

စာဖတ္သူက သူတို႕ေရွ႕၀ယ္ မတ္တပ္ေလးရပ္ ‘အဲ့လိုကိစၥအတြက္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဂရုမစိုက္ဘူး’ သုိ႕မဟုတ္ ‘ကၽြန္ေတာ္သိသားပဲ’ လို႕ေျပာရံုေလးနဲ႕ မလံုေလာက္ႏိုင္ပါဘူး။ စာဖတ္သူရဲ႕မိဘမ်ား အေနနဲ႕ကေတာ့ သူတို႕ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာအေပၚအေျခခံျပီး ကန္႕ကြက္ဖို႕သြားေနမွာပဲဆိုေတာ့ စာဖတ္သူကလည္း သူတို႕အေျခခံထားတဲ့အခ်က္အေတြေပၚမွာပဲမူတည္ျပီး တုန္႕ျပန္ဖို႕ အေျဖေပးဖို႕ လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္။ စာဖတ္သူကို ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေရတိမ္နစ္ေအာင္လုပ္ေနတဲ့အျဖစ္ကေန ေ၀းေအာင္ ပစ္ခြာလိုက္ဖို႕ဆိုတဲ့ပံုစံ စာဖတ္သူ႕ မိဘမ်ားက လုပ္ေဆာင္ေနမွာဆိုေတာ့ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ အခ်ိဳ႕ေသာ ေလ့လာဆန္းစစ္ခ်က္ေတြလုပ္ရပါမယ္။ စာဖတ္သူ ဖြင့္ဟေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာ ကိစၥတစ္ရပ္သည္ စိတ္လိုက္မာန္ပါ ကမူးရူးထိုး လုပ္ေနတဲ့ ၊ ဘာသာေရး ကန္႕ကြက္ခ်က္မ်ားကို မေလးမစားလုပ္ ေနတာမဟုတ္တဲ့၊ သူတို႕အတြက္ ထင္ျမင္ခ်က္ေကာင္းခ်မွတ္ႏိုင္မယ့္ ပံုစံေတြ ေပးႏိုင္ဖို႕လိုပါတယ္။

(၁၀) လႈပ္ခါေအာင္ မလုပ္နဲ႕၊ ဒါေပမဲ့ ျငင္သာပါ (Don’t waver, but be kind)

စာဖတ္သူရဲ႕ အေဖနဲ႕ အေမက စာဖတ္သူစိတ္ေတြ လႈပ္ခါသြားေအာင္၊ ေၾကာက္လန္႕သြားေအာင္၊ သို႕မဟုတ္ စာဖတ္သူ ဘာျဖစ္တယ္ ဆိုတာနဲ႕ပတ္သက္ျပီး စိတ္ေခ်ာက္ခ်ားကာ ရပိုင္ခြင့္ေတြစြန္႕လႊတ္ေစဖို႕ ၾကိဳးစားမွာကေတာ့ ေသခ်ာသေလာက္ပါ။ စာဖတ္သူ႕မိဘမ်ား စိတ္ထဲမွာ ေၾကာက္ရြံ႕ အံၾသ မယံုၾကည္ႏိုင္မႈေတြ ျဖစ္တည္သြားေတာ့ အလားတူ စာဖတ္သူလည္း ခံစားမိျပီး လမ္းေၾကာင္းျပန္ ေျပာင္းမယ္ ထင္တာေတြ သူတို႕ စီမံခ်က္ေတြခ်မွတ္ေတာ့မယ္ေလ။ အခုအေျခအေနမွာ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ ကိုယ့္ရပ္တည္မႈအေပၚ မတ္မတ္ရပ္ႏိုင္ဖို႕ လုပ္ပါ။ အက်ယ္အက်ယ္ ျငင္းခုန္ေအာ္ဟစ္တာေတြ တြန္းထိုးရိုက္ခတ္တာေတြ ၾကံဳဆံုလာရႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႕ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုခ်င္တာကို နားဆင္ေပး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လဲ တည္ျငိမ္ေအာင္ေနျပီး သူတို႕စိတ္ထန္ေနတာေတြ ေျပျငိမ္းသြားေအာင္ ေဖ်ာင္းဖ်ေျပာဆိုပါ။

 “အေဖ၊ အေမ…အေဖတို႕စိတ္ရႈတ္ ေဒါသျဖစ္ရမယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ေ၀ခြဲမရ ျဖစ္ေနတာ အခ်ိန္ အေတာ္ ၾကာပါျပီ။ ဒါေပမဲ့ အခု…အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဘာဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိေနျပီ။ အေဖတို႕ေျပာဆိုၾကတဲ့ စိုးရိမ္ၾကတဲ့ စကားလံုး တိုင္းကို ဆန္႕က်င္ေနတာမဟုတ္ရပါဘူး။ သားကိုယံုပါ။ သားရဲ႕ျဖစ္တည္မႈ သားရပ္တည္ေနထိုင္တဲ့ဘ၀ဟာ အေဖတို႕အေမတို႕အတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ မျဖစ္ေစရဘူးလို႕ ဆံုးျဖတ္ျပီးသားပါ။ ရပိုင္ခြင့္ေတြ ဆံုးရွဳံးရတာ အသိုင္းအ၀ိုင္းကပစ္ပယ္ခံ ရတာ စတာေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္လိင္စိတ္ခံယူမႈက ျပန္မေျပာင္းႏိုင္ပါဘူး (straight ျဖစ္ေအာင္မလုပ္ႏိုင္)”

စာဖတ္သူမိဘမ်ားရဲ႕ ေသာကေတြအေပၚ စာဖတ္သူ စာနာ နားလည္ေပးလိုက္ပါ။ ေယာက္်ားမိန္းမ ဆန္႕က်င္ဘက္လိင္ႏွစ္ဦးရဲ႕ လိင္ကိစၥ စည္းမေစာင့္မႈေတြအေပၚ မထူးဆန္းေသာအသြင္ သူတို႕စိတ္ထားႏိုင္ေပမယ့္ ပတ္၀န္းက်င္ လူ႕ေလာကထဲ၀ယ္ အထာမက်ေလာက္ ေအာင္ပဲ ဟိုသည္မ်က္စိရႈပ္ေစတဲ့ လိင္တူၾကိဳက္ အမ်ိဳးသား သို႕မဟုတ္ အမ်ိဳးသမီးအခ်ိဳ႕ေတြေၾကာင့္ မိမိ သားသမီးသည္လည္း သူတို႕လိုပဲလားဆိုသည့္ ေသာကပြားမ်ားတတ္ၾကတာကိုးေနာ္။

စာဖတ္သူသည္ အရြယ္ေရာက္ျပီးသူတစ္ေယာက္၊ ကိုယ့္ျဖစ္တည္မႈႏွင့္ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ေတြအေပၚ တာ၀န္ယူႏိုင္သူတစ္ေယာက္ဆိုတာ သူတို႕ေသခ်ာနားလည္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ပါ။

(၁၁)  ပူလြန္းလွ်င္ ခဏလႊတ္ထား၊ျပီးမွ ျပန္ကိုင္ေပါ့ (Leave if things get too hot, and return another time)

စာဖတ္သူရဲ႕မိဘမ်ားဟာ စိတ္ကေယာက္ကယက္ ျဖစ္သလိုလို…ကေယာင္ေျခာက္ျခားျဖစ္စြာ……ေဆြးေႏြးေျပာျပေနေသာကိစၥအေပၚ ဆက္လက္ေျပာဆိုခြင့္ျပဳျခင္းဆိုတာထက္ ညစ္ပတ္ဆိုးရြားစြာ ေအာ္ဟစ္ဆူပူျခင္းေတြနဲ႕ ရင္ဆိုင္လာရတဲ့အခါမွာေတာ့ “အေဖတို႕ အေမတို႕ ေျပာစကားအရ သားေျပာတဲ့ကိစၥအေပၚ သေဘာတူညီခ်က္ရဖို႕ဆိုတာ ဒီညအတြက္ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာ သားသိပါျပီ။ ရပါတယ္ အဲဒါလည္း အိုေကပါတယ္။ ဒီအမွန္တရားကို သားအေနနဲ႕ဆိုရင္လည္း ညတြင္းခ်င္း ဘယ္လက္ခံႏိုင္ပါ့မလဲ။ အခုေတာ့ ဒီေနရာက ခဏထြက္သြားဖို႕သင့္ျပီထင္ပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ မနက္ျဖန္ညၾကရင္ ျပန္လာပါဦးမယ္ ဒါမွမဟုတ္ ေနာက္ညမ်ားမွာေပါ့။ အေဖတို႕ သေဘာပါပဲဗ်ာ။ အေဖေကာ အေမကာ ႏွစ္ေယာက္စလံုးကိုသားခ်စ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေဖတို႕ စဥ္းစားဖို႕ ဆန္းစစ္ဖို႕ စံုစမ္းဖို႕ အခ်ိန္ေပး ရမွာေပါ့။ ေနာက္မွ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျပန္ျပီးေဆြးေႏြးၾကေသးတာေပါ့ေနာ္”

(၁၂) ညွိႏႈိင္းပါ (Negotiate)

ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးပါ။ စာဖတ္သူရဲ႕လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ပတ္၀န္းက်င္မွာအသားက်ေနတဲ့ အေခၚအေ၀ၚအသံုးအႏႈန္းေတြ နဲ႕ စာဖတ္သူရဲ႕မိဘမ်ားအတြက္ ဘယ္အသံုးအႏႈန္းကေတာ့ျဖင့္ သင့္ေတာ္တယ္ ဘယ္စကားလံုးကေတာ့ မူမမွန္ဘူးဆိုတာ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါ ေတာ့သိဖို႕လိုပါတယ္ သူတို႕ကိုေျပာျပရွင္းျပလိုက္ပါ။ စာဖတ္သူရဲ႕ ျဖစ္တည္ေနမႈအေျခအေန၊ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕အသားက်ေနမႈေတြနဲ႕ ဘယ္ဟာက ဘယ္လို ဘယ္ဒင္းဆိုတာသိသြားၾကရင္ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ တစ္စံုတစ္ေယာက္နဲ႕ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးတစ္ရပ္ ထူေထာင္ျဖစ္တဲ့အခါ သူတို႕အေနနဲ႕ ခြင့္ျပဳေကာင္းခြင့္ျပဳႏိုင္ပါတယ္။

(၁၃)  အနည္းဆံုးေတာ့ ခဏျဖစ္ျဖစ္ ေ၀းေ၀းကို ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႕ၾကိဳတင္ေမွ်ာ္လင့္ထား

(Be prepared to walk away, at least for a while)

အခ်ိဳ႕ေသာမိဘမ်ားဟာ အျခားေသာမိဘမ်ားထက္စာရင္ သတင္းသစ္အေပၚ လက္ခံပါလိမ့္မယ္။ စာဖတ္သူအေနႏွင့္ဆိုလွ်င္ေတာ့ ယာယီတဲစခန္းတစ္ခုမွာ အိပ္စက္ရသလို ခံစားလိုက္ရရင္ ျပီးေတာ့ စာဖတ္သူရဲ႕သတင္းသစ္အေပၚ ပိုပိုကဲကဲ တုန္႕ျပန္မႈေတြၾကံဳဆံု လိုက္ရရင္ျဖင့္ ကာလအတိုင္းအတာတစ္ခု တိတ္တဆိတ္ထြက္ခြာဖို႕လိုပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါပဲေလ။ သူတို႕နဲ႕ခဏတာေတာ့ ခြဲခြာၾကရ မယ္ထင္တယ္။ နာက်င္မႈေတြကေန ထြက္ေျပးဖို႕ဆိုရင္ တာတိုေျပးတာထက္ တာေ၀းကို အေျပးအလႊားလုပ္ပစ္လိုက္တာက ပိုေကာင္းပါတယ္။ သိသိသာသာအေျခအေနကေတာ့ ရွိပါတယ္ ဒီေနရာမွာ….စြန္႕စားမႈတစ္ခုလို႕လည္းဆိုေကာင္းဆိုႏိုင္ပါတယ္။ သတင္းသစ္ အယူအဆသစ္တစ္ရပ္ကို လံုး၀လက္ခံလိမ့္မည္မဟုတ္ သို႕မဟုတ္ ညွိႏႈိင္းမႈတစ္ခုေလာက္ေတာင္မေပးၾကသူ မိဘမ်ား ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ျဖင့္ ရွင္သန္ေမြးဖြားရာအရပ္ ခ်စ္ခင္အားကိုးရေသာမိသားစု ျမင္ေတြ႕ေနရေသာ ျမင္ကြင္းမ်ားကို ျပန္လည္ထိေတြ႕ခြင့္ မရႏိုင္ေသာ စြန္႕စားမႈတစ္ရပ္ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္းကိုေတာ့ စာဖတ္သူ သိထားရပါလိမ့္မယ္။

အဆံုးသတ္မွာေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စာဖတ္သူရဲ႕ဘ၀ဟာ စာဖတ္သူအေပၚမွာပဲမူတည္ပါတယ္။ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ အျခားေသာသူမ်ား ေလွ်ာက္လွမ္းတဲ့ လမ္းအတိုင္းေလွ်ာက္ဖို႕ ေနထိုင္ၾကည့္ဖို႕ၾကိဳးစားျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္မွာပါ။ ဒါေပမဲ့ အဲ့လိုလုပ္တာက ေတာ္ေတာ္နည္းပါ တယ္။ ျပီးေတာ့ မိမိမဟုတ္သည့္ မိမိေနထိုင္မႈျဖစ္သည့္အတြက္ အထာကေတာ့ က်မယ္မထင္ပါဘူး။

ဘာသာေရးအေပၚ လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲရွိသူမိဘမ်ားရဲ႕ သားသမီးမ်ားဟာ သူတို႕မိဘမ်ားရဲ႕ ဘာသာေရးစည္းမ်ဥ္းမ်ားႏွင့္အတူ အခ်စ္ခံ ရျခင္း စည္းၾကပ္ခံ ရျခင္းေတြဟာ တကယ့္ငရဲလို႕ထင္ျမင္ကာ ခပ္ေ၀းေ၀းကိုေလွ်ာက္လွမ္းဖို႕ၾကံေဆာင္တတ္ၾကပါတယ္။ အဓိက ရင္ဆိုင္ရတဲ့အခ်က္က သူတို႕သားသမီးတစ္ေယာက္ေယာက္ဟာ လိင္တူျခင္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ လမ္းမွားကို ေလွ်ာက္ေနသူတစ္ေယာက္အသြင္ ထင္ျမင္ျပီး သူတို႕ယံုၾကည္ရာနည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ တည့္မတ္ေပးလွ်င္ရမည္ဆိုေသာ အေတြးျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္ခံၾကရျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ ပါတယ္။ အဲ့လိုေန႕ရက္ေလးကိုရဖို႕အတြက္ ဆုေတာင္းရပါမယ္။ စာဖတ္သူရဲ႕မိဘမ်ား အဆိုပါ အေတြးမ်ိဳးျဖင့္ခ်ဥ္းကပ္လာတာကိုခြင့္ျပဳေပးရပါလိမ့္မယ္။ ဒီအေတာအတြင္း သင့္ကိုယ္သင္ ရိုးသားစစ္မွန္ဖို႕လိုပါတယ္။ တစ္ခုတည္းႏွင့္ တစ္ဘ၀တာဆိုတာကို သတိရရမယ္၊ အျခားသူမ်ားႏွင့္မသက္ဆိုင္ စာဖတ္သူ တစ္ကိုယ္ေရအတြက္ျဖစ္တယ္၊ ျပီးေတာ့ အားမာန္ရွိရွိႏွင့္ ရွင္သန္ေနထိုင္ဖို႕အတြက္ စာဖတ္သူတာ၀န္ရွိေနပါတယ္ဆိုတာကိုေကာေပါ့။

ေျပာစရာ အခ်ိဳ႕ (Tips)

-       တကယ္လို႕ စာဖတ္သူမွာ ခ်စ္သူ/ပါတနာ တစ္ေယာက္ေယာက္ရွိေနမယ္ဆိုရင္ ေသခ်ာတာကေတာ့ စာဖတ္သူရဲ႕ ခ်စ္သူ ေကာင္ေလး/ေကာင္မေလးအေၾကာင္းကို စာဖတ္သူရဲ႕မိဘမ်ားကို ေျပာျပခ်င္မယ္မထင္ပါဘူး။ အခ်ိဳ႕ေသာမိဘမ်ားအေနနဲ႕ သူတို႕ေၾကာင့္ စာဖတ္သူဟာ ေဂးျဖစ္သြားရတာ ေျပာင္းလဲသြားရတာလို႕အတြန္႕တက္တတ္ၾကတာကိုး။ ဒါေၾကာင့္ စာဖတ္သူရဲ႕ ခ်စ္သူရည္းစားအေၾကာင္း မေျပာျပခင္မွာ စာဖတ္သူရဲ႕မိဘမ်ားကို လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈနဲ႕ပတ္သက္ျပီးလက္ခံဖို႕အခ်ိန္အနည္း ငယ္ေပးလိုက္ပါဦးလို႕။

-       အလုပ္မွာ သို႕မဟုတ္ ေက်ာင္းမွာ စာဖတ္သူရဲ႕လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ျပီး အထူးသတိထားပါ။ မိမိနည္းမိမိဟန္နဲ႕ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဖြင့္ဟေနထိုင္ျခင္းဟာ အလုပ္ပတ္၀န္းက်င္ ေက်ာင္းပတ္၀န္းက်င္မွာေတာ့ အလုပ္မျဖစ္ပါဘူး။ အနည္းငယ္ ေတာ့ ထိန္ခ်ိန္ေနထိုင္မွသာ နာက်င္ခံစားရတာေတြကို ေလ်ာ့ပါးလက္ခံရရွိႏိုင္ပါတယ္။

-       ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးမွာ အေထာက္အပံ့သေဘာမ်ိဳးျဖစ္လိမ့္မယ္လို႕ထင္ရင္ေတာ့ အယံုၾကည္ရဆံုးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ကိုသာ ေျပာဆိုဖြင့္ဟပါ။

-       လိင္တူျခင္းစိတ္၀င္စားျခင္း လိင္တူျခင္းဆက္ဆံလိုစိတ္ဟာ မေကာင္းမႈဒုစရိုက္တစ္ခုျဖစ္တယ္လို႕ စာဖတ္သူရဲ႕မိဘမ်ားက ေျပာဆိုခဲ့ရင္ မလိုမုန္းထား အမုန္းတရားသည္လည္း မေကာင္းမႈဒုစရိုက္ အကုသိုလ္တစ္ခုျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္အလက္မ်ား ကို ထုတ္ေဆာင္ျပသႏိုင္ပါတယ္။

-       မိမိရဲ႕လိင္စိတ္ဖြင့္ဟေနထိုင္မႈနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္အေျခအေန မိဘေတြရဲ႕လက္ခံႏိုင္မႈသေဘာထား စတာေတြကို ခဏတာဖုန္းကြယ္ထားမွျဖစ္မယ္ဆုိတာ စာဖတ္သူရဲ႕ခ်စ္သူျဖစ္ဖို႕အလားအလာရွိသူကိုေျပာျပေဆြးေႏြးဖို႕ ေၾကာက္မေနသင့္ပါဘူး။ အဲ့လိုလုပ္ရင္ ႏွစ္ဦးသားအတြက္ လံုျခံဳေအးေဆးမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာေအာင္ေတာ့ အရင္လုပ္ရမွာ ေပါ့ေနာ္။

-       အၾကင္နာေမတၱာၾကီးမားျခင္းရဲ႕အျခားတစ္ဖက္ စာဖတ္သူ ေဂးျဖစ္ျခင္းအေပၚမွာ စာဖတ္သူရဲ႕မိဘမ်ားဟာ လက္ခံ သို႕မဟုတ္ သည္းခံႏိုင္ေပမယ့္ သူတို႕မ်က္စိ ျမင္ကြင္း ပတ္၀န္းက်င္မွာ စာဖတ္သူနဲ႕ စာဖတ္သူရဲ႕ ခ်စ္သူ ေကာင္ေလး/ေကာင္မေလး/ ပါတနာတို႕ အခ်စ္သည္းေနတာကိုျမင္ၾကည့္ဖို႕ေတာ့ သက္ေသာင့္သက္သာမျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ပါဘူး။ ပိပိရိရိနဲ႕ အသနားပိုေအာင္ ေနသင့္ပါတယ္။ ‘သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပါ’ ဆိုတဲ့ပံုစံပဲေနဖို႕ ဟန္ေဆာင္ဖို႕ မလိုပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ သူ႕ေပါင္ ေပၚတက္ထိုင္တာ/ နမ္းရႈံ႕တာ/ တစ္ေယာက္လည္ပင္းတစ္ေယာက္ တြဲခိုေနတာ စတာေတြကို မလုပ္ရဘူးေနာ္ စာဖတ္သူ႕မိဘ မ်ားေရွ႕မွာေပါ့။ အခ်ိန္အမ်ားၾကီးထိန္းသိမ္းစရာမွမလိုတာေလ သူတို႕ေရွ႕ရွိေနတဲ့ အခ်ိန္အနည္းငယ္ေလး အတြင္းပဲဟာကို။

-       စာဖတ္သူနဲ႕ စာဖတ္သူမိဘမ်ားၾကား ရင္ၾကားေစ့ႏိုင္မယ့္ မဟာမိတ္တစ္ေယာက္ေတာ့ရွာပါ။ စာဖတ္သူမွာ ေဂး အေဒၚ သို႕မဟုတ္ ဦးေလးတစ္ေယာက္ သို႕မဟုတ္ စာဖတ္သူ သကၤာမကင္းျဖစ္ခဲ့ရသူ တစ္ေယာက္ေတာ့ရွိေကာင္းရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ စာဖတ္သူ ေဂးျဖစ္ေနျခင္းအေပၚမွာ ေအးေဆးဆိုတဲ့ တူ သို႕မဟုတ္ တူမတစ္ေယာက္ေတာ့ စာဖတ္သူရွိေကာင္း ရွိမယ္။ စာဖတ္သူ႕မိဘမ်ား စာဖတ္သူအေပၚ ေရွာင္ဖယ္ဖယ္လုပ္ေနျခင္းေတြ ပစ္ပယ္ျခင္းေတြနည္းပါးသြားေအာင္လုပ္ဖို႕ ကူညီႏိုင္သူမ်ားစာရင္းမွာ သူတို႕ကိုထည့္ထားႏိုင္ပါတယ္။ စာဖတ္သူရဲ႕အေၾကာင္းေတြကို စာဖတ္သူမိဘမ်ားၾကားခ်င္တဲ့အခါ သူက စာနာနားလည္ေအာင္ေျပာေပးႏိုင္တယ္။ စာဖတ္သူရဲ႕အေၾကာင္းအရာစံုကို စာဖတ္သူ႕စီကေနတိုက္ရိုက္ၾကားရတာထက္ စာရင္ သူတို႕စီကေန သိမ္ေမြ႕ေသာလမ္းေၾကာင္းတစ္ခုအသြင္ျဖင့္ ၾကားေစျခင္းကလည္း တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ပါ။ စာဖတ္သူနဲ႕ စာဖတ္သူ႕မိဘမ်ားၾကား၀ယ္ ေျပာျပခဲ့တဲ့လူမ်ားရဲ႕ အကူအညီကိုရယူဖို႕အတြက္ ေၾကာက္မေနသင့္ပါဘူး။

-       အကယ္၍ စာဖတ္သူတို႕ Church ဟာ လိင္တူျခင္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူမ်ားအေပၚ လက္ခံၾကိဳဆိုျခင္းမရွိတတ္ဘူးဆိုရင္လည္း စာဖတ္သူ လံုး၀ဥႆံု ယံုၾကည္သက္၀င္လာတဲ့ အရာကို အရႈံးမေပးလိုက္ပါနဲ႕။ လိင္တူျခင္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူမ်ားလို လိင္စိတ္ခံယူမႈကြဲျပားသူမ်ားကို လက္ခံေပးတဲ့ Church ေက်ာင္းေတြ ဂိုဏ္းခြဲေတြအမ်ားၾကီးပဲရွိပါတယ္။

-       LGBT ေတြနဲ႕ ရင္းႏွီးတဲ့ Church သို႕မဟုတ္ အစုအေ၀း အစည္းေ၀းတစ္ခုကို ၾကိဳးစားရွာေဖြပါ။ သူတို႕၀န္ေဆာင္မႈေပးေနတဲ့ ပံုမွန္အေျခခံအေၾကာင္းျခင္းရာေတြကို စာဖတ္သူတက္ေရာက္ခြင့္မရွိေပမယ့္ အျခားေသာနည္းလမ္းနဲ႕ ဖြင့္ဟခြင့္ ဆည္းကပ္ ပူေဇာ္ခြင့္ေတြအတြက္ သူတို႕အကူအညီေပးႏိုင္ပါတယ္။

-       စာဖတ္သူရဲ႕မိဘမ်ား၏တုန္႕ျပန္ခ်က္မ်ားကို မခန္႕မွန္းႏိုင္ပါဘူး။ လိင္တူျခင္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ/လိင္တူလိင္ကြဲႏွစ္မ်ိဳးစလံုးၾကိဳက္ ႏွစ္သက္သူ/ ဆန္႕က်င္ဘက္လိင္အသြင္၀တ္ဆင္ေနထိုင္သူေတြေပၚျမင္တဲ့အျမင္အေပၚ ျပန္လည္ဆံုးျဖတ္ေတြးဆဖို႕ ေတာ္ ေတာ္ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ေစခိုင္းခံရတဲ့အေျခအေနဆိုက္ေအာင္လုပ္သည့္အသြင္ျဖစ္ခဲ့ရင္ သူတို႕အေနနဲ႕ အမ်က္ေဒါသျပင္း ထန္လာမွာေတာ့ေသခ်ာတယ္။

-       ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္အမ်ားစုဟာ လိင္တူျခင္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ သို႕မဟုတ္ လိင္တူလိင္ကြဲႏွစ္မ်ိဳးစလံုးၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူမ်ား နဲ႕ပတ္သက္ျပီး က်မ္းစာမွာ ဘယ္လိုမွ မွတ္ခ်က္မျပဳထားခဲ့ေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ဆိုးရြားတဲ့ ဘုရားပညတ္ေတာ္ကို မလိုက္နာျခင္း ဒုစရိုက္ျပစ္မႈတစ္ခုျဖစ္ေနတယ္လို႕ နားလည္မႈလြဲေနတတ္ၾကပါတယ္။

သတိေပးခ်က္မ်ား (Warnings)

-       စာဖတ္သူအေနနဲ႕ မိဘေတြကို ဖြင့္ဟေျပာဆုိျခင္းမျပဳရေသးဘူးဆိုရင္ေတာ့ ေျပာစရာေလးနည္းနည္းရွိတယ္။ တကယ္လို႕ စာဖတ္သူက ဖြင့္ေျပာလိုက္လို႕ မိဘေတြက ေတာ္ေတာ္ဆိုးဆိုးရြားရြား တုန္႕ျပန္လာမယ္လို႕ ထင္ထားတယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ေျခ ေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္လို႕ အသက္အရြယ္အရေရာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရပါ ရင့္က်က္လာမယ့္အရြယ္ (ဥပမာ ၁၈ႏွစ္ျပည့္ခ်ိန္ထိ) အဲ….ေငြေၾကးအားျဖင့္ သူတို႕အေပၚ မွီတြယ္စရာမလိုအပ္တဲ့အခ်ိန္ထိ ဖြင့္ဟဖို႕မလုပ္ပါနဲ႕ဦးလား။

-       အခ်ိဳ႕ေသာ ဘာသာေရးယံုၾကည္မႈမ်ားအေပၚ ဘယ္ေသာအခါမွ အႏိုင္ရရွိႏိုင္တယ္ဆိုတာမရွိပါဘူး။ စာေရးသူရဲ႕မိဘမ်ားဟာ အရာ၀တၳဳမ်ားကိုေရြးခ်ယ္ရာမွာ အျဖဴ သို႕မဟုတ္ အမည္းကိုပဲခြဲျခားလက္ခံတတ္တဲ့ သေဘာရွိသူမ်ား ဒါမွမဟုတ္ သတင္းသစ္ အယူအဆသစ္ေတြကို လက္ခံဖို႕ အခန္းငယ္တစ္ခု အရံသင့္မထားတတ္သူမ်ား ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အဲ့လိုဆိုရင္ေတာ့ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာတိမ္းညႊတ္မႈကိုဖြင့္ဟမယ့္ကိစၥဆိုရင္ စာဖတ္သူ႕မိဘမ်ားဆီက သတင္းေကာင္းၾကားရဖို႕ ျမင္ရဖို႕အတြက္ အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခုထိ သို႕မဟုတ္ အျမဲလိုလို ေစာင့္စားရမယ့္အသြင္ရွိမယ္ထင္ရဲ႕။ ၀မ္းနည္းစရာဆိုေပမယ့္ သူတို႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြအေပၚ လက္ခံ သို႕မဟုတ္ ေလးစားရပါလိမ့္မယ္။

-       မိဘေတြရဲ႕ အေမးထုတ္လာတဲ့ေမးခြန္းမ်ားထဲမွာ အၾကမ္းဖက္ခံရေသာ အၾကမ္းဖက္မႈနဲ႕ဆိုင္တဲ့ သမိုင္းအျဖစ္အပ်က္ေတြပါ လာခဲ့ရင္ အခ်ိဳ႕ေသာ အေတာ္ဆိုးရြားသည့္ အေျခအေနအခ်က္အလက္ေတြကို မေျပာပါနဲ႕။ စာဖတ္သူရဲ႕လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈ ကိစၥရပ္ဆီ ေရာက္ရွိတို႕ထိလာတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ရိုးရိုးသားသားနဲ႕အမွန္ကိုေျပာလိုက္ပါ။ ေနာက္ေတာ့ စကားေၾကာမရွည္ဘဲ အျခားအေၾကာင္းအရာေတြကို ဆက္ေျပာလိုက္ပါေနာ္။

-       တကယ္လို႕ စာဖတ္သူဟာ ေရွးရိုးစြဲ လူမႈအဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုမွာ ေနထိုင္ေနရတယ္ဆိုရင္ သို႕မဟုတ္ စာဖတ္သူဟာ ဖြင့္ဟ ေျပာဆိုလိုက္လို႕ လံုျခံဳစိတ္ခ်ရမယ့္အေျခအေနတစ္ရပ္ကေန ေဘးအႏၱရာယ္ဇံုအတြင္းက်ေရာက္သြားမယ္လို႕ခံစားရရင္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုဖို႕ဆိုတာ ေႏွာင့္ေႏွးဖို႕ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ရပါ့မယ္။

-       အခ်ိဳ႕ေသာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ကုထံုးပညာရွင္ေတြဟာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိင္ပိုင္းဆိုရင္ တိမ္းညႊတ္မႈကိစၥေတြကို “သေဘာ အယူ၀ါဒ-ေျပာင္းျခင္း-ဖလွယ္ျခင္း ကုထံုး (conversion therapy)” တစ္မ်ိဳးနဲ႕ ေျပာင္းလဲၾကည့္ဖို႕ ကမ္းလွမ္းတတ္ၾကပါတယ္။ အျခားေသာကုထံုးမ်ားဟာ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာက်န္းမာေရးကို ထိခတ္ေစတယ္လို႕ ေခတ္သစ္ ကုထံုး ပညာရွင္အမ်ားစုက ယံုၾကည္ ၾကတာေၾကာင့္ သေဘာအယူ၀ါဒ-ေျပာင္းျခင္း-ဖလွယ္ျခင္းကုိအေလးထားတတ္ၾကတာမို႕ စာဖတ္သူအေနနဲ႕ မေၾကာက္ရြံ႕သင့္ပါဘူး။ အနည္းဆံုးေတာ့ စိတ္ထဲက တင္းၾကပ္မႈေတြ အနည္းငယ္ေတာ့ေျပေလ်ာ့သြားႏိုင္ တာေပါ့ေနာ္။

Ref: www.wikihow.com

Alex Aung (16 December 2014)

Dec 14th

လိုင္းကားေပၚကအတြ႔အၾကံဳေလး

By Admiral
ဒီေန႔သင္တန္းကလႊတ္တာ ေနာက္က်လို႔ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းနွစ္ေယာက္ ကားဂိတ္ကို စကားတေျပာေျပာနဲ႔ ခတ္သြတ္သြတ္ေလးေလ်ာက္လာလိုက္တယ္။

မွတ္တိုင္ေရာက္ေတာ့ ကားကမလာေသး

ေဘးနားမွာလည္းကိုယ္ေတြလိုကားေစာင့္ေနတဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီးပဲ

ဟူးးးးးး
ဒီေန႔လည္းကားတိုးစီးရျပန္ဦးမွာေပါ့

ခဏေလာက္ေနေတာ့ လိုင္းကားလာပါတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း ၾကပ္ၾကပ္ညွက္ညွက္ပဲေပါ့

ကြ်န္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္လည္း ေနာက္ကားေစာင့္စီးရင္ အိမ္ျပန္ေနာက္က်မွာစိုးလို႔
လာတဲ့ကားေပၚကိုၾကပ္ေပမယ့္ အတင္းတိုးတက္လိုက္ေရာ

ယဥ္ေက်းလွတဲ့ ကားစပယ္ယာက အေနာက္ဖက္ ကိုတိုးဖို႔တစာစာေအာ္ေနေလရဲ႕

ကိစၥမရွိပါဘူး ကိုယ္ကေယာက္်ားေလးပဲ  ဟိုးအထဲထဲကို 
တိုးတာေပါ့

ေနာက္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းက ျပတင္းေပါက္ေဘးရျပီးကြ်န္ေတ္ာကေတာ့ သူ႔ေဘးမွာမတ္တပ္ရပ္စီးတာေပါ့ 

အဲဒီမွာ ဇတ္လမ္းစတာပဲ

 ကြ်န္ေတာ့္အေရွ႕ကိုဘယ္ကေနဘယ္လိုလုပ္ျပီး ဦးေလးတစ္ေယာက္ေရာက္လာလည္းမသိဘူး

သူ႔ပံုစံက လည္ဂတံုး အက်ီနဲ႔ပုဆိုးနဲဲ႔
သာမာန္ လူၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ Style ပါပဲ မ်က္မွန္တပ္ထားေသးတယ္

အသက္ကေတာ့ေလးဆယ္နား ဝန္းက်င္ေလာက္ေတာ့ရွိမယ္ထင္တယ္
ကြ်န္ေတာ္က ကားအေရွ႕ဘက္ကိုမ်က္နွာမူထားျပီး သူကျပတင္းေပါက္ဘက္ကိုမ်က္နွာမူထားေတာ့ သူနဲ႔ကြ်န္ေတာ္က L Shape ျဖစ္ေနတာေပါ့

ခဏလည္းေနေရာ သူကလည္းကားအေရွ႕ဘက္ကိုလွည္းလုိက္ေတာ့ သူနဲ႔ကြ်န္ေတာ္ နွစ္ေယာက္ထပ္သြားတာေပါ့

သူကအေရွ႕ ကြ်န္ေတာ္က အေနာက္

ကားေပၚမွာ လူေတြကလည္းတစ္ျဖည္းျဖည္းမ်ားလာေတာ့
သူနဲ႔ကြ်န္ေတာ္က ကပ္ျပီးရင္းကပ္လ်က္ေပါ့

လူနွစ္ေယာက္က အဲဒီလိုအေရွ႕နဲ႔အေနာက္ပူးကပ္ေနေတာ့
သူတို႔ရဲ႕ ဟိုဟာေတြကလည္း အရမး္ကိုထိကပ္ေနတာေပါ့ေနာ္ (ခ္ခ္)


ပူပူေႏြးေႏြးေလးျဖစ္ေနတဲ့ သူရဲ႕ -င္ ကကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ငပဲကိုဖိထားတာေၾကာင့္
ကြ်န္ေတာ့္ငပဲ ကလည္းသူ႔အခ်ိန္က်ျပီအထင္နဲ႔ တျဖည္းျဖည္းၾကီးထြားလာေလေရာ


ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူန႔ဲကြ်န္ေတာ္က အရမ္းကပ္ေနတဲ့အတြက္ကြ်န္ေတာ့ငပဲ သူ -င္ကို
ထိုးေနတာသူသိမွာပဲေလ

ကြ်န္ေတာ္လည္းၾကာေတာ့အားနာလာတယ္။ ကိုယ့္ထက္အသက္အမ်ားၾကီး ၾကီးတဲ့သူဆိုေတာ့ မေကာင္းဘူးေလ။

ကြ်န္ေတာ္လည္းမျဖစ္ေသးပါဘူးေလဆိုျပီးေတာ့ အေနာက္ဖက္ကိုအတင္းတိုးလိုက္ေတာ့
သူနဲ႔ကြ်န္ေတာ့္ၾကားမွာ နည္းနညး္လြတ္သြားတယ္

ဟူး..........ေတာ္ေသးတာေပါ့

အာ့နဲ႔ကြ်န္ေတာ္လည္းသူငယ္ခ်င္းနဲ႔စကားေျပာေနတုန္း အရွိန္မေသေသးတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ ငပဲကို လာထိေနလို႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေစာနကဦးေလးက သူလည္းအေနာက္လိုက္ဆုတ္လာျပီး ကြ်န္ေတာ့္ကိုအတင္းကပ္ထားတာ

အားးးးးးးးးးးမရေတာ့ဘူး ကြ်န္ေတာ့္ငပဲကေနာက္တစ္ၾကိမ္ ရုန္းလာျပန္ျပီ

ကားကပဲ ျမန္လို႔ဘယ္ညာရမ္းေနတာလား သူကပဲရမ္းေနတာလားေတာ့မသိဘူး
ကြ်န္ေတာ့္ငပဲကို သူ႔-င္နဲ႔အသားကုန္ပြတ္တာဗ်ာ

ကြ်န္ေတာ္ဘယ္လိုမွေနလို႔မရေတာ့ဘူး ဖီးလ္ အရမ္းတက္ေနပီ

သူ႔ပုဆုိးကိုခြ်တ္ ကြ်န္ေတာ့ရဲ႕ ေဘာင္းဘီကိုလည္းခြ်တ္ျပီး တစ္ပြဲေလာက္ႏႊဲလိုက္ခ်င္တယ္

ဒါေပမယ့္ ဘယ္ျဖစ္ပါ့မလဲ လိုင္းကားေပၚမွာေလ မနည္းစိတ္ထိန္းထားရတယ္

ဒါနဲ႔ကြ်န္ေတာ္လည္း ကားဘရိတ္အုတ္လုိက္တိုင္း သူ႔အထဲကိုအားရပါးရ
တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေဆာင့္ေပးလိုက္တယ္

ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္အက်င့္မေကာင္းဘူးေနာ္။ တကယ္ဆို ကိုယ့္ထက္အၾကီးကိုအဲလိုမလုပ္သင့္ဘူး

တစ္ေအာင့္ေလာက္လည္းေနေရာ အိမ္ကဖုန္းလာတာနဲ႔ဖုန္းေျပာေနတဲ့အခ်ိန္
ကားကလည္း 8 miles point ေက်ာ္သြားေတာ့လူနည္းနည္းေခ်ာင္သြားတယ္
ကြ်န္ေတာ္လည္းသူအေရွ႕တိုးသြားမယ္ထင္တာေပါ့

ဒါေပမယ့္ အဲလူၾကီးကမသြားဘူးဗ်
ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ကပ္လ်က္ပဲ။ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ဘာမွမသိရွာပါဘူး။ သူ႔ဖုန္းနဲ႔သူအလုပ္ရႈပ္ေနတာ

အဲလူၾကီးက ကြ်န္ေတာ္ဖုန္းထဲ အာရံုေရာက္ေနတယ္အထင္ နဲ႔သူလည္းအေနာက္ကိုတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေဆာင့္သဗ်

ကြ်န္ေတာ္လည္း အာေခါင္ေတြေတာင္ေခ်ာက္လာပီ ေရလည္းငတ္လာျပီ
ျပီးလည္းျပီးခ်င္လာျပီ ဒါေပမယ့္ေအာင့္ထားရတယ္ ေတာ္ၾကာ ေဘာင္းဘီမွာ အကြက္ထသြားမွာစိုးလို႔

ေနာက္ေတာ့ကားလူေခ်ာင္သြားေတာ့ သူကြ်န္ေတာ့္အနားကနည္းနညး္ခြာလိုက္တယ္ 
အရမ္းၾကီးကပ္ေနေတာ့သိသာေနတယ္ေလ
ဒါေပမယ့္ ကားလမ္းမၾကီးကိုၾကည့္သလိုလိုနဲ႔ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ကုန္းျပီး ကြ်န္ေတာ့္ကိုလာလာကုန္းေပးေနေသးတယ္

ေအာ္ ဒီလူၾကီး တယ္ခက္ပါလား

ေစာ္ဘြားၾကီးကုန္းလည္းေရာက္ေတာ့သူ ကားေပၚကဆင္းသြားတယ္
ကြ်န္ေတ္ာလိုက္သြားရင္ေကာင္းမလားလို႔စဥ္းစားလိုက္ေသးတယ္

မျဖစ္ေသးပါဘူးေလ ဒါမ်ိဳးက နည္းနည္းမ်ား မေကာင္းဘူးလားလို႔

ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ ဟာတာတာနဲ႔က်န္ခဲ့တယ္ဗ်ာ
ေအာက္က ကြ်န္ေတာ့္ကေလးကလည္းတစ္ဆတ္ဆတ္နဲ႔ ေထာင္ေနတုန္းပဲ

အဲဒါနဲ႔ပဲ ကားေပၚကဆင္းေတာ့အိမ္ကို အျမန္ေျပး လြယ္အိပ္ခ်ျပီးတာနဲ႔ေရခ်ိဳးခန္းထဲ
တန္းဝင္လိုက္တယ္ (ေရသြားခ်ိဳးတာေနာ္ ဘာမွလုပ္တာမဟုတ္ဘူး)

(အဲဒီ ညေနကကြ်န္ေတာ္ေလ သံုးခါေတာင္ ထုလိုက္တယ္                            သိလား။ ဟိုအိတ္ထဲ ကအရည္ေတြ ကုန္ေတာင္ကုန္သြားျပီလားမသိ)

 
Dec 13th

လက္​ဖက္​ရည္​ဆိုင္​ - အပိုင္​း ၃

By ZHA
ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္စိတ္လႈပ္ရွားသြားတယ္။ ဟုတ္တယ္၊ ဒီအထိအေတြ႕ကို ကြ်န္ေတာ္လိုခ်င္တယ္။ အဲဒါနဲ႔ ေစာေစာက ေနရာဘက္ ႏွိပ္သလိုလိုနဲ႔ မရဲတရဲကေလး လက္ကိုေရႊ႕တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေၾကာက္စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္မယ္၊ ထိမိခါနီးမွ ကြ်န္ေတာ့္လက္ကို ေနာက္ျပန္ဆုတ္လိုက္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ဟီရိၾသတၱပၸစိတ္လို႔ ေခၚမလား၊ ဆရာနဲ႔တပည့္၊ ဖေအနဲ႔သားအရြယ္ၾကားက ေယာက္်ားခ်င္း ကိစၥဟာ မအပ္စပ္ရာလို႔ စိတ္ထဲတစ္ေနရာက သတိေပးေနတယ္။ ဒီအခါမွာ ဆရာ့မ်က္ႏွာကို ကြ်န္ေတာ္ မလံုမလဲ လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။ သူကြ်န္ေတာ့္ကို စိုက္ၾကည့္ေနတယ္။ သူ႔မ်က္လံုးေတြက ေအးစက္စက္နဲ႔ ၿငိမ္သက္ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ကိုေျပာတယ္။ “ျခင္ေထာင္ခ်ေတာ့ေလ၊ အိပ္ရေအာင္၊ မနက္အေစာထရဦးမယ္” ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲ ထံုထိုင္းလစ္ဟာသြားတယ္။ ေနရာကထၿပီး ေခါင္းရင္းဘက္ လိပ္တင္ထားတဲ့ ျခင္ေထာင္ကို ဆြဲျဖည္ရင္း ျခင္ေထာင္ႀကိဳးေတြ လိုက္ခ်ည္တယ္။ ေျပာလို႔သာ လုပ္ေနေပမဲ့ လူကေတာ့ ငူငိုင္ငိုင္နဲ႔ ရင္ဘတ္ထဲမွာ တစ္ဆို႔ဆို႔ႀကီး ျဖစ္ေနတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ကြ်န္ေတာ့္လာမေမးနဲ႔၊ မသိဘူး။ ဆရာ့ဆီက အၾကည့္၊ အဲဒီအၾကည့္ကို ကြ်န္ေတာ္သိေနတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္စတုန္းက ဆိုင္မွာ ကိစၥတစ္ခုျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဆရာရယ္ ဦးေဇာ္ရယ္ ပုဆိုးလွန္းတဲ့ ကိစၥကေန ကေတာက္ကဆတ္ျဖစ္တာ။ ဦးေဇာ္ဆိုတာက ဆိုင္ရွင့္အကို ဦးေဇာ္လင္းကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေခၚတဲ့နာမည္။ ကြ်န္ေတာ္ ပထမဆံုးေရာက္တဲ့ေန႔က အေခ်ာင္ခိုရင္ ေဇာ္လင္းနဲ႔ ေတြ႕လိမ့္မယ္ ဆိုတာ သူ႔ကိုေျပာတာ။ အျဖစ္အပ်က္က အဲဒီေန႔က ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး ဆရာက သူ႔ပုဆိုးတစ္ထည္ကို လွန္းေနက်ေနရာ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ဆိုင္ရွင္ညီအကို အ၀တ္လွန္းတဲ့ေနရာမွာ သြားလွန္းမိတယ္။ ဒါကို ဦးေဇာ္ေတြ႕ေတာ့ ဆြဲလႊင့္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆိုင္အလုပ္သမားေတြ လွန္းတဲ့ေနရာမွာပဲ လွန္းဖို႔ ခပ္မာမာေျပာတယ္။ ဆရာကေတာ့ ဘာမွျပန္မေျပာပါဘူး၊ သူလႊင့္ပစ္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာလည္း ပုဆိုးက ေျခာက္ႏွင့္ၿပီးျဖစ္ေနေတာ့ ဖုန္ကပ္တာကလြဲလို႔ ဘာမွမျဖစ္လိုက္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအၾကည့္ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္စိတ္ထဲ က်န္ေနရစ္တယ္။ ျခင္ေထာင္ထဲ ေရာက္လို႔ အိပ္ဖို႔ျပင္ေတာ့ ဆရာက အက်ႌျပန္၀တ္လိုက္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ကုတင္အစြန္းမွာ လွဲအိပ္ရင္း ေစာင္တစ္ထည္ကို အတူကပ္ျခံဳဖို႔ ေစာင့္ေနတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လွမ္းၾကည့္ေတာ့ ဆရာက မင္းပဲျခံဳပါကြာ ဆုိၿပီး ေစာင္ကို ကြ်န္ေတာ့္ဘက္ တိုးေပးတယ္။ သက္ျပင္း မသိမသာခ်ရင္း ေစာင္ကို ကြ်န္ေတာ္ ဆြဲျခံဳလိုက္တယ္။ ဆရာက အရင္ညေတြလို ကြ်န္ေတာ့္နဲ႔ ေဘးခ်င္းကပ္ တိုးမအိပ္ေတာ့ဘူး။ အတန္ၾကာသည္အထိ ၀မ္းနည္းတဲ့စိတ္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ အိပ္မေပ်ာ္ဘူး။ မ်က္လံုးဖြင့္ၿပီး ေလွ်ာက္ေတြးေနမိတယ္။ သူကြ်န္ေတာ့္ကို သူစိမ္းတစ္ေယာက္လို ဆက္ဆံေတာ့မွာလား။ ကြ်န္ေတာ့္ကို အထင္ေသးသြားၿပီလား။ အရာအားလံုးက ေ၀ခြဲမရေအာင္ ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆရာက ပက္လက္လွန္လွဲေနရင္း ငုတ္တုတ္ထထိုင္လိုက္တယ္။ ပံုမွန္ဆို သူ႔ရဲ႕ ၀င္သက္ထြက္သက္က ကြ်န္ေတာ့္ကုတ္ပိုးနား ခပ္ေငြ႕ေငြ႕ရွိရာကေန ဒီေန႔မရွိတာေၾကာင့္ ပက္လက္လွန္ ေနတယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ေျပာႏိုင္တာ။ ဒါေပမဲ့ သူငုတ္တုပ္ထထိုင္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုေျပာမလဲ၊ မလံုတာေၾကာင့္လား၊ မသိေစခ်င္တာေၾကာင့္လား မေျပာတတ္ဘူး၊ ကြ်န္ေတာ္ မ်က္လံုးကို အသာမွိတ္ၿပီး အိပ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနလိုက္တယ္။ ဆရာက ေျခရင္းဘက္ကေန ျခင္ေထာင္ကိုအသာမၿပီး ကုတင္ေပၚက ဆင္းလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အခန္းေထာင့္ဆီ သြားၿပီး တစ္ခုခုကို ကုန္းေကာက္လိုက္တယ္။ ျပန္ထလာေတာ့ သူ႔လက္ထဲမွာ အုန္းဆီပုလင္းေလး၊ ရမ္ပုလင္းေဟာင္းကို အုန္းဆီထည့္ထားတဲ့ ပုလင္းေလး။ အဲဒီပုလင္းနဲ႔ ဘာမ်ား လုပ္မွာလဲလို႔ ကြ်န္ေတာ္ ေတြးေၾကာင္ေနတုန္း အခန္းထဲက မီးခလုတ္ရွိရာဆီ သူသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ မီးပိတ္ခ်လိုက္တယ္။ ဒီေနရာမွာ အခန္းရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုကို ထည့္ေျပာရမယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေနတဲ့ အခန္းက ထပ္ခိုးဆိုေတာ့ အေပၚမွာ သြပ္မိုးပဲရွိေတာ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ အခန္းကန္႔တဲ့အခါ ေခါင္အျမင့္အထိ မကန္႔ဘဲ အခန္းျဖစ္ရံုပဲ ကန္႔ထားတယ္။ ဆိုတဲ့အခါ ေခါင္နဲ႔ တစ္ဖက္နံရံနဲ႔က တစ္ေပေလာက္ လြတ္ေနတယ္။ ေအာက္ထပ္မွာလည္း ဆိုင္ဖြင့္ခ်ိန္ေလာက္ မီးမသံုးေပမဲ့ ဆိုင္ထဲလူအမ်ားနဲ႔ဆိုေတာ့ မီးဖြင့္ထားတယ္။ ဒီေတာ့ မီးပိတ္ပိတ္ခ်င္းမွာ ဘာမွမျမင္ရေပမဲ့ မ်က္စိက်င့္သားရတာနဲ႔ အေပၚသြပ္မိုးက ျပန္ဟပ္တဲ့ အလင္းေရာင္ေၾကာင့္ ခပ္ေရးေရး ျမင္ရတယ္။ ဆရာ့ရဲ႕ လႈပ္ရွားပံုကိုလည္း အေမွာင္ထဲမွာ ျမင္ေနရတယ္။ အခန္းေထာင့္ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ဆရာ ထိုင္ခ်လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အုန္းဆီပုလင္းကို လွည့္ဖြင့္တယ္။ ပုလင္းဖံုး ဖြင့္သံက တဂ်စ္ဂ်စ္ ျမည္ေနတယ္။ သူထိုင္တာက ေထာင့္ေနရာဆိုေတာ့ ေျခဆင္းထိုင္ထားတဲ့ သူ႔ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္း ကလြဲလို႔ သူ႔မ်က္ႏွာ၊ သူ႔ကိုယ္လံုး ဘာမွမျမင္ရဘူး။ ဒီအခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္ နည္းနည္းေတာ့ ရိပ္စားမိသလို ရွိလာၿပီ။ ဆရာက ပုဆိုးကို ေအာက္စကေန ဆြဲလွန္လိုက္တယ္။ အခန္းေထာင့္ ေမွာင္ရိပ္ကေန ကားထြက္လာတဲ့ ေပါင္လံုးႏွစ္ခုကို လွမ္းျမင္ေနရတယ္။ ျပန္ဟပ္လာတဲ့ အလင္းေရာင္က မႈန္ပ်ပ် လေရာင္ေအာက္ ေရာက္သြားရသလို ေပါင္နဲ႔ေျခသလံုးသားေတြေပၚ ျမင္ရရံုေလး ျဖာက်ေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီအေျခအေနကပဲ ေပါင္သားေတြရဲ႕ ျပည့္ၿဖိဳးမႈကို သိသာေပၚလြင္ ေစတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတစ္ေယာက္တည္း အာသာေျဖေတာ့တာပဲ။ သူ႔ရဲ႕ကိုယ္ဟန္ လႈပ္ရွားမႈကတစ္ဆင့္ ဆရာ ဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္သိလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီအသံ၊ အသားႏွစ္ခုပြတ္တိုက္ျခင္းမွာ ဆီရဲ႕ပံ့ပိုးမႈေၾကာင့္ ထြက္ေပၚလာတဲ့ တျဗစ္ျဗစ္မည္သံဟာ အေမွာင္ထဲကေန ၾကားေနရတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ မ်က္စိကို မွိတ္ထားလိုက္တယ္။ ဆရာနဲ႔ကြ်န္ေတာ္ ကမာၻျခားသြားၿပီ။ အခန္းရဲ႕တစ္ဖက္မွာ ဘာမွမျဖစ္ေလဟန္ သူက စိတ္တိုင္းက် အာသာေျဖေနေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အခန္းရဲ႕ အျခားတစ္ဖက္မွာ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း၊ ေတြေဝျခင္းေတြနဲ႔ အထီးက်န္ ျဖစ္ေနတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အေဝးဆံုးကို ထြက္ေျပးလိုက္ခ်င္တယ္။ မ်က္စိကို အတင္းမွိတ္ထားေပမဲ့ အခန္းေထာင့္က လာတဲ့ အသံဟာ လက္ရွိအျဖစ္အပ်က္ကို အတင္း ရိုက္သြင္းေနသလိုပဲ။ ႏွလံုးခုန္ျမန္​ၿပီး ဗိုက္ထဲ ေအာ္ဂလီဆန္သလို ခံစားရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက တစ္ခုခု လုပ္ခဲ့သင့္တယ္၊ ဟုတ္တယ္၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ခဲ့သင့္တယ္။ အိပ္ရာေပၚ လူေသတစ္ေယာက္လို လွဲေနတာထက္စာရင္ တစ္ခုခု လုပ္ခဲ့သင့္တယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္နဲ႔ ေတြေဝစိတ္ကပဲ အရာရာကို ဖံုးလႊမ္းထားတယ္။ တျဖည္​းျဖည္​းခ်င္​း အခ်ိန္​​ေတြ ကုန္​ဆံုးသြားတယ္​။ ဆရာ့ဆီက အသက္႐ႈသံ မမွန္ေတာ့ဘဲ အံႀကိတ္ရင္း အသက္လု႐ႈေနရသလို အင္းခနဲ တစ္ခ်က္ျဖစ္သြားၿပီး ေျခေခ်ာင္းေတြ ကုပ္၀င္သြားတာကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။