Aug 29th

GAY or homo

By nga-choot
အခုတေလာ gay ဆိုတာ homo ဆိုတာ နဲ့ပက္သက္ျပီး နည္းနည္းေရးခ်င္ပါတယ္၊၊

လိင္စိတ္ကို အေျခခံျပီး လူေတြကို အျကမ္းဖ်ဥ္း နွစ္မ်ိုးခြဲပါတယ္၊၊ လိင္တူခ်င္း စုံမက္သူ (homosexual) နဲ့ လိင္ကြဲျခင္းသာစုံမက္သူ (heterosexual) ဆိုျပီး နွစ္မ်ိုး အေျခခံရွိပါတယ္၊၊ ဘာကို မွ စုံမက္ျခင္းမရွိတာကို လည္း ေခၚေပမဲ့ သည္ေနရာမွာ က်ေတာ္ မေျပာေတာ့ပါဖူး၊၊

 Heterosexual ကေတာ့ ဘာမွ သိပ္ေျပာစရာ မရွိပါဖူး၊၊ ေယာက်ာ္းနဲ့ မိန္းမ အမ်ိုး မတူသူခ်င္းစုံမက္ျကသူပါ၊၊

homosexual ဆိုတာကေတာ့ ံိင္တူခ်င္းစုံမက္သူ ပါ၊၊ homosexual ရဲ့ ေအာက္မွာ ေယာက်ာ္ခ်င္းသာစုံမက္သူ gay ၊ ေမိန္းမခ်င္း စုံမက္သူ lesbian နဲ့ လိင္ေျပာင္းထားတဲ့ သူ transexual တို့ shemale စတာတို့ ပါဝင္ပါတယ္၊၊

Gay ဆိုတာကေတာ့ ေယာက်္ားခ်င္းစုံမက္သူ ဆိုတဲ့ ေယာက်္ား ေတြပါမယ္ နွစ္ဖက္ခ်ြန္ bisexual ေတြလည္း ပါပါမယ္၊၊ က်ေတာ္တို႔  ျမန္မာေတြ အမွတ္မွားေနတာက gay လို့ ေခၚလိုက္ရင္ အပြင့္မ၊ မိန္းမပုံဝတ္ထားတဲ့သူ လို့ အျမင္မွားေနျကတာပါ၊၊ မိန္းမပုံပဲ ဝတ္ဝတ္ ေယာက်ာ္းပုံပဲ ဝတ္ဝတ္ လိင္တူခ်င္းသာ နွစ္သက္ရင္ အဲသာ gay ပါပဲ၊၊ မယုံရင္ google image မွာ gay လို့ ရိုက္ထည့္ပီးရွာျကည့္ပါ၊၊ ေလးေတာင္ဝတ္ က်ားက်ားယားယား ေယာက်ာ္းပုံ gay ေတြ ကို ျပေပးသလို မိန္းမဆန္ဆန္ ပုံေတြလည္း ျမင္ရမွာပါ၊၊

gay

Homo ဆိုတာ အေပၚမွာ ေျပာခဲ့သလို homosexual ကေန က်ေတာ္တို့ ျမန္မာေတြ အတိုေကာက္ေခၚတာေနမွာပါ၊၊ homoလို့ googling လုပ္ျကည့္ပါ၊၊ ေမ်ာက္ဝံ တစ္မ်ိဳးကို ျပပါလိမ့္မယ္၊၊ သာေျကာင့္ ကမၻာမွာ homo လို့အတိုေကာက္မေခၚျကပဲ homosexual ဆိုျပီး အျပည့္အစုံ သုံးပါတယ္၊၊ မေက်နပ္ေသးရင္ ျမန္မာနိုင္ငံ နဲ့မရင္းနီးတဲ့ အျဖဴေကာင္ gay တေယာက္ေယာက္ကို r you homo? ဆိုျပီးေမးျကည့္ပါ. ခင္ဗ်ားေမးတာ ဘာေမးတာလဲဆိုျပီး သူ ေျကာင္သြားပါ လိမ့္မယ္၊၊ R u gay? ဆိုျပီး ေမးရင္ေတာ့ သူ ခ်က္ခ်င္း ျပန္ေျဖပါ လိမ့္မယ္၊၊

homo

Homo လို့ေခၚတာ မွားသလားဆိုေတာ့ မမွားေပမဲ့ မမွန္ပါဖူး၊၊ က်ေတာ္ သိသေလာက္ေျပာရရင္ ေယာ်ာ္ပုံဝတ္ တဲ့ gay ေတြကိုေတာ့ စင္ကာပူမွာ aj လို့ေခၚျကတယ္ ahgay ကေန ဆင္းလာတဲ့ စကားလုံးပါ၊၊ ေနာက္ပိုင္း PLU လို့ လဲ ေခၚလာျကပါတယ္၊၊ people like us ပါ ၊၊ ထိုင္းမွာေတာ့ NAP လို့ လား မသိ ေခၚပါတယ္၊၊ homo ဆိုတာ ေယာက်ာ္ပုံ ေဂးလာ၊၊ မဟုတ္ပါဖူး၊၊ gay ဆိုတိုင္း မိန္းမပုံဝတ္တဲ့သူ မဟုတ္ဖူးဆိုတာ သည္ေလာက္ဆို ရွင္းမယ္ ထင္ပါတယ္၊၊ တခါတေလ ဇာတ္လမ္းေတြ ထဲမွာ မိန္းကေလးခ်င္း စုံမက္သူေတြကို လဲ gay ဆိုျပီး ေခၚျကျပန္ေကာ၊၊

ဒါေျကာင့္ gay ဆိုရင္ မိန္းမလို ဝတ္တဲ့သူ မိန္းမဆန္တဲ့သူ သာမကပဲ ေယာက်္ားလိုဝတ္ က်ားက်ားယားယား ေယာက်္ားေတြ လိင္တူခ်င္း စုံမက္သူေတြကို ကိုပါ ေခၚတာ ဆိုတာ သိေစခ်င္ပါတယ္၊၊ ဒါေျကာင့္ are you gay? လို့ ေမးလာရင္ yes i am gay လို့ ရင္ေကာ့ျပီး ေျဖလိုက္ပါ၊၊

homo ဆိုရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားက ေမ်ာက္ဝံတစ္မ်ိဳးပါပဲ လို ဆိုရမလိုပါပဲ..

(ဆရာၾကီးေလသံ ေပါက္ေနရင္ေတာ့ ေဆာတီးပါဗ်ာ.. )

ခင္မင္လ်က္

Nga Choot

Menbox Spa (Men Only)

No 15/A သေျပညိဳလမ္း

စမ္းေခ်ာင္း

၀၁-၅၁၂၁၃၇

www.facebook.com/menboxspaygn

Aug 28th

hi

By seabird
အဖုတ္ကင္းသည္. ည

ေန.၇က္ ….. ၆ ရက္ /စက္တင္ဘာ/၂၀၁၄။ စေနေန. ည
ေန၇ာ HEAVEN BAR
၀င္ေၿကး အၿမဲတမ္း အခမဲ.

အပိုင္း( တစ္ )

တေန.သဍ္ ကြ်န္ဳပ္ သည္ က်ြနု္ပ္ တို. ေနထိုင္ရာ အမွတ္ ၃၆ (ခ) ၊ သုခလမ္းထိပ္ အရက္ ဆိုင္ တြင္ ပ်င္းရိၿငီးေငြ.လ်က္ ရွိေန၏၊ မိုးကလဲ တေနကုန္ တစိမ္.စိမ္. ရြာသြန္း ေနေလရာ ထို ၿငီးေငြ.ၿခင္းကို ဇရက္ မင္းစည္းစိမ္ၿဖင္. အစားထိုးၿခင္း က သာ အေကာင္းဆံုး ေၿဖၿခင္း နည္းၿဖစ္ေၿကာင္း ပညာရွိ တဦး ပီပီ၊ အခ်ိန္ တိုတို အတြင္း ေကာက္ခ်က္ ခ်နိုင္ခဲ.၏။
ထို.ေၿကာင္. ပုလင္းခြံ ေဟာင္းကို ေခါင္းမွၿဖတ္ ထားေသာ ဖင္ၿပတ္ အရက္ခြက္ အတြင္းသို. ခ်က္ အရက္ အနည္းငယ္ ေလာင္းထည္.ၿပီး တခ်က္ထဲ. ေမာ.ခ်ကာ ေရ တၿကိုက္ ကို ေသာက္ လိုက္ ရ၏။ ထို.ေနာက္ ပဲၿကီးေလွာ္ သံုးေစ့ခန္.ကို တၿကြတ္ၿကြတ္ ၀ါးလိုက္၊ အရက္ၿပင္း တပက္ခန္. ေမာ.လိုက္ၿဖင္. အင္ မတန္ ဟန္က်လွ်က္ ရွိေန၏။
ထို အခိုက္တြင္ အသားအေရ ညစ္ေထးေထးရွိေသာ က်ြနု္ပ္ တို.၏ စားဖိုမွဳးသည္ ကုတ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းအမူအရာၿဖင္. HEAVEN BAR ၏ KITCHEN ေခါ္ မီးဖိုေဆာင္ ထဲ.သို.၀င္ သြား၏။
သူသည္ မီးဖို ေဆာင္ အတြင္းမွ မီးေသြးမီးဖိုၿကီးထဲ.သို. မီးေသြးခဲ မ်ားကို စီလွ်က္ ထဲ.၏။ ၿပီးလွ်င္ အလည္ ေခါင္ ဍ္ အဆီမ်ားမ်ားထင္းရူးဆီ ေခ်ာင္းမ်ားကို ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ထားကာ နတ္သမီး တံဆိပ္ ယမ္းမီးၿခစ္ ကို ရွဲ ကနဲေနေအာင္ ၿခစ္ၿပီး ထင္းရူး ေခ်ာင္းမ်ားေအာက္ သို.ပစ္ ထည္.လိုက္၏။ ထို.ေနာက္ အနားစမ်ား စုတ္ေနၿပီး အလယ္ ၿပဲေနေသာ ၊ မဂႍလာ ေဆာင္မွ ကမ္းသည္. အေပါစား ယပ္ ေတာင္ တေခ်ာင္းၿဖင္. တဗ်န္းဗ်န္း ခတ္ ေလေသာေၿကာင္. မၿကာမွီ ခ်ိန္ အတြင္း မီးေသြးမီးဖို သည္ အပူရွိန္ တညီးညီးၿဖင္. မီးက်ီးခဲ ေကာင္းေကာင္းရ၏။ သူသည္ မီးဖိုေဆာင္နံရံတြင္ ခ်ိတ္ စြဲထားေသာ ငါးေၿခာက္ ၿပားတၿခပ္ ကို ၿဖုတ္ ကာ ဓါးမတိုၿဖင္. ငါးပိုင္းခန္. ခုတ္ ထစ္ ၿပီး မီးၿကီးခဲ တြင္ တင္ေရြ. ဖုတ္၏။ ယပ္ ေတာင္ စုတ္ၿဖင္. လည္း တဖ်န္းဖ်န္းခတ္ၿပန္၏။ ထိုမွ် မကေသး။ေၿကာင္ အိမ္ အတြင္းတြင္ ထည္.ထားေသာ အမဲေၿခာက္ မ်ားကို မီးက်ီးခဲ တြင္ ထည္. လွ်က္ ဖုတ္ ေသာအခါဍ္ ထို အဖုတ္မ်ားမွထြက္ သည္. အဖုတ္နံ. မ်ားမွာ တဆိုင္ လံုးသို. ဖံုးလြမ္း သြားေတာ.၏။ အရက္ ဆိုင္ အတြင္းတြင္ ရွိ ေနၿက ေသာ က်ြနု္ပ္ အပါ အ၀င္ စားပြဲထိုး ေကာင္ေလးမ်ားမွာ အဖုတ္ နံ.မ်ားေၿကာင္. မြန္ထူၿပီး မူးေမ.လဲ က်မတတ္ ၿဖစ္ ရ၏။ က်ြနု္ပ္ မွာ အမူး ေၿပ ၿပီး မြန္းၿကပ္ ၿခင္းဒါဏ္ကို အသက္ ထြက္ မတတ္ ခံ စားရကာ ေခ်ာင္းတဟြတ္ဟြတ္ဆိုး၏။ ထီု. ေၿကာင္. အဖုတ္နံ.ကင္းေ၀းရာ အိမ္ ေရွ.လမ္းမေပါ္သို. အလု အ၇က္ ေၿပးထြက္ၿပီး အသက္ ကို လုၿပီးရွဳ ၿကရေလသည္။ က်ြနု္ပ္ တို.ၿဖစ္ အင္မွာ ဖုန္ထူထူထဲ.သို.ပစ္ တင္ ထားၿခင္းခံ ရေသာ စမ္းေခ်ာင္းထဲမွ ေရြွငါးလွလွေလးမ်ားလို ဟၿပဲ ဟၿပဲ ၿဖစ္ရရွာေတာ.၏။
ထို.ေနာက္ ထို စားဖိုမွုး သည္ ဖလံုၿကီးတခု အတြင္းသို. ထမင္းမ်ား ထည္. ၿပီး ငံၿပာရည္ ရွြဲရွြဲ ဆမ္းကာ သူၿကိုက္ သည္. အဖုတ္မ်ား ၿဖင္. ပြဲေတာ္ တည္ေလေတာ. သည္။ က်ြနု္ပ္ တို.ကိုလဲ " ေဟ. ေရာင္ ေတြ။လာစားၿကကြ "ဟု ပလုတ္ ပေလာင္း အသံၿကီး ၿဖင္. ဖိတ္ ေခါ္ ေလရာ၊ အဖုတ္မုန္းၿပီး အသည္း နုသူ waiter ေကာင္ ေလး အခ်ိုဳ.မွာတေ၀ါ.ေ၀ါ.ၿဖင္. အန္ ထြက္ ကုန္၏။ ရာဇအိေၿနၵအတန္ပင္ ၿကီး ေသာ က်ြနု္ပ္ ပင္ လွ်င္ ေအာ္ဂလီ ဆန္ၿပီး ပ်ိဳ.ပ်ိဳ.တက္လာ သည္ ကို မနည္းပင္ ဟန္လုပ္ၿပီး အတင္းၿမိဳ ခ်ရ၏။
အထက္ပါ အတိုင္း ထို စားဖိုမွုးသည္ သံုး ေလး လခန္. အၿပင္းအထန္ ရက္ဆက္ ဖုတ္ေလရာ က်ြနု္ပ္တို.မွာ အဖုတ္ခိုးမွြန္ ရေလကား အသားအေရ မြဲေၿခာက္ လာကာ ၿပာနွမ္းနွမ္း ၿဖစ္လာ၏။ အသံမ်ား ပင္ ကြဲ အက္အက္ၿဖစ္လာၿပီး အရိုး ေပါ္ အေရတင္ လွ်က္ တေန.တၿခား ကုတ္ေခ်ာင္းခ်ိ နဲ.လာ၏။ ေနာင္တြင္ က်ြနု္ပ္တို.၏ အေမြွးမ်ား ကၽႊတ္လာၿပီး မ်က္လံုးမ်ားပင္ ၿပူးထြက္ လာ၏။အဆိုးတကာ. အဆိုး ဆံုးအခ်က္မွာအဖုတ္ခိုးနွင္.ဓါတ္မတည္.ေသာ ေကာင္ေလးမ်ားမွာ သူတို.၏ ဟိုဒင္းေတြေတာင္ ၾကံု.၀င္ ၿပီးတို သထက္တိုကာ ပိန္လွီ ေသးငယ္ သြားၿခင္း ၿဖစ္ ေလတည္း။ ( စကားခ်ပ္။ ။ အဖုတ္ ၿကိုက္ သူ အမ်ိဳးသားမ်ား အထူး သတိၿပဳ ဖြယ္။)
ယင္းသို.ၿဖင္. ရက္ ေပါင္းအတန္ ၿကာ အဖုတ္ အမ်ိဳးမ်ိဳးၿဖင္.နွိပ္ စက္ ေ၇ြ. အားရ ေလေသာ အခါ ထီု စားဖိုမွုး သည္ အဖုတ္ ေနာက္သို. ေကာက္ေကာက္ပါ၊ အဲ အဲ မိန္းမတေယာက္ေနာက္သို. ေကာက္ေကာက္ ပါေအာင္ လိုက္ေၿပးေတာ.၏။ ထို အခ်ိန္မွ စကာ က်ြနု္ပ္နွင္. HEAVEN BAR မွ ေကာင္ေလးမ်ားမွာ အသက္ ၀၀ ရွုနိုင္ ေတာ.ေလ သတည္း။

အပိုင္း(နွစ္)
ထိုၿဖစ္ရပ္မ်ားၿဖစ္ ပြားၿပီး ၂၇ ရက္ တိတိ ၿကာေသာ အခါဍ္ က်ြနု္ပ္ တို.၏ HEAVEN BAR သို. အသားအေရ ေရြွ အိုေရာင္ အဆင္းရွိၿပီး သက္ လတ္အရြယ္ ၊ အင္ မတန္မွ ၿကည္.ေကာင္းေသာ စားဖိုမွုး အသစ္ တဦး ေၿပာင္းလာ၏။ သူေတာ္ ခ်င္းခ်င္း သတင္းေလြွ.ေလွြ. ေပါင္းဖက္ေတြ.ဟူေသာ ၿမန္မာ ဆိုထံုးတရပ္ ရွိ သည္နွင္. အညီ၊ ထို စားဖိုမွုး အသစ္ သည္ က်ြနု္ပ္တို.ကဲ.သို.ပင္ အဖုတ္ ကို အေတာ္ မုန္း၏။ သူ သည္ မီးဖိုေခ်ာင္ သို.ခ်က္ၿခင္း၀င္ ၿပီး သန္.ရွင္းေရး စလုပ္၏။ယၡင္ စားဖိုမွုး သံုးခဲ. ေသာ ယပ္ေတာင္ အစုတ္ ကိုၿမင္ လွ်င္ ၿပားလဲၿပား ၿပဲလဲၿပဲ ၊ ရြံစရာ သိပ္ ေကာင္းတာပဲ ဟု ဆိုကာ မီးရွို.ပစ္၏။
( မွတ္ခ်က္။ ။ ေနာင္တြင္ သူသည္ ရန္ကုန္ၿမို.လယ္မွ သံေစ်းသို. ကိုယ္တိုင္ သြားၿပီး ၀ယ္ယူလာသည္. အတုတ္ အားၿဖင္. ROOL ON ေခါ္ NIVEA ဂ်ိဳင္းတို.ေဆးေတာင္. အရြယ္၊ အရွည္ အားၿဖင္.ရွစ္လကၼ ခန္.၇ွိေသာ သံမီးေၿပာင္းၿဖင္. သာ မွုတ္ေတာ.၏။ယပ္ ေတာင္ၿဖင္. မခတ္ေတာ.ေပ။(မီးက်ီးခဲမ်ားဟုမွတ္ယူေပးပါရန္)
ထို.ၿပင္ ဖုတ္ေရြ.သာ စားနိဳင္ ေသာ ငါးေၿခာက္ၿပားနွင္. အမဲေၿခာက္ ကို ရပ္ကြက္ ထိပ္ အမွုက္ ပံုတြင္ ၀ဲ ပစ္ခဲ.၏။ ငံၿပာေရ မ်ား ကို လမ္းေဘးေရေၿမာင္းထဲ.သို. သြန္ခ် ကာပံုး ပါ လြွင္.ပစ္၏။
ထို အခ်ိန္မွ စေရြ. စားဖိုမွုးအသစ္ သည္ က်ြနု္ပ္တို.ခံတြင္းေတြ.ေစမည္. အဖုတ္ကင္းသည္. ဟင္းလွ်ာ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကို သာ စီမံခ်က္ၿပဳတ္ ေတာ.၏။သူသည္ ေၿပာင္းဖူးထြားထြားၿကီးမ်ားကို ၿပုတ္ၿပီး လၻက္ နွင္.သုတ္၏။ ခရမ္းသီးမည္းမည္းေရွေရွ ၿကီးမ်ားကို ပံု မပ်က္ေစဘဲ အေတာင္.လိုက ္နွပ္ ေသာ အခါ ခရမ္းသီး ၿကိုက္ေသာ က်ြနု္ပ္တို.၏ waiter ေကာင္ ေလးမ်ားမွာ လုယက္ ေ၇ြ. စားေသာက္ ၿကရ ကုန္၏။
တခါတရံ၀ယ္ ထိပ္ ေကာ.သခြားသီး အကိတ္ ၿကီးမ်ားကို ၿကက္သြန္ၿဖဴ နိုင္နိုင္ သံပုရာေရ ရြွဲရွြဲ နွင္. သုတ္ ေသာ အခါ ေကာင္ ေလးမ်ားမွာထိမ္းမနွိင္ သိမ္းမရ စားပိုးနင္.ေအာင္ စားၿက သၿဖင္. မန္းတေလးမွ ဆရာ ဦးတုတ္ၿကီး ရင္ ေခ်ာင္ လွ်က္စားၿဖင္. အစာေၿကေစရ ေလသတည္း။( မန္းေလးမွ HOMO မ်ားအားလံုး ဦးတုတ္ၿကီး လွ်က္ စား ကို မသိသူမရွိ သၿဖင္.၊ အလိုရွိလွ်င္ မန္းသားမ်ားထံမွာ ၿကားနိုင္ ပါသည္။)
က်ြနု္ပ္ တို. အားလံုး အနွစ္ သက္ ဆံုး သူ၏လက္ရာမွာကား အထစ္ အထစ္ နွင္. ဒစ္ ကားကား မိုးတြင္းမွ်စ္ စို.တုတ္တုတ္ တိုတို ၿကီးမ်ားကို လီးစပ္ေရ ထြက္ ေအာင္ ၿပဳတ္ၿပီး ဆီ ၇ွြဲရွြဲ ၿဖင္.သုတ္ေသာ အခါ HEAVEN BAR မွ ေကာင္ ေလးမ်ား၏ ခံတြင္းသို. ေလ်ွာ ကနဲ ေလွ်ာကနဲ ၀င္ေလေတာ. သတည္း။
ယင္းလက္ရာ အကိတ္ၿကီး မ်ားကို အခ်ိန္ အတန္ ၿကာ စား ေသာက္ ၿပီး သည္. သကာ လ၊ က်ြနု္ပ္ တို.၏ မြဲေၿခာက္ ေနေသာ အသား အေရသည္ ေရွြ အိုေ၇ာင္ ေဘာ္ အဆင္းၿဖင္. တင္းၿပီး ၀င္းမြတ္လာ၏။ ေသာက္ရွဳးၿကယ္ ထက္ ပင္ ၿကည္လင္ရြွန္းပသည္. မ်က္ ၀န္း အလွ ကို ပိုင္ ဆိုင္လာၿက၏။ ၿပာ အက္အက္ၿဖစ္ေန ေသာ အသံမ်ား ပင္ ခ်ိဳ ၿပီးၿကည္ လင္ လာရကား ေခ်ာင္းေၿခာက္ ဆိုးလွ်င္ ပင္ အိုးေ၀အိုးေ၀ဟု ေဒါင္းပ်ိဳ တြန္ သံ ၿမည္ ေလသတည္း။ ခိြ ခိြ……
ေကာင္ ေလးမ်ား အားလံုး လက္ခေမာင္းခတ္ ၊လြန္စြာေပ်ာ္ရြင္ ၇သည္. အခ်က္မွာ စားဖိုမွုး အသစ္ ေရာက္ၿပီး ရက္ေပါင္း ၃၈ ရက္မွ စတင္ ေရြ. သူတို.၏ ဟိုဒင္းမ်ားမွာ ၿကံု.ရာမွ ဆန္.၊ လွီရာမွ ထြား၊ ေသးရာမွာ ၿကီးလာၿပီး နဂို ေအာ္ရဂ်င္နယ္ ထက္ပင္ ထင္ ရွားစြာ ကိတ္လာၿခင္းေပတည္း။ ဟီးဟီး ဟီး ………..ဂယ္ ေၿပာတာေနာ္…….
ကုန္ကုန္ေၿပာရလွ်င္ ထိုစားဖိုမွဳး ၏ အဖုတ္ ကင္းေသာ ဟင္းလွ်ာ မ်ားေၿကာင္. က်ြနု္ပ္တို.၏ HEAVEN BAR မွ ေကာင္ေလးမ်ား အားလံုးသည္ ေရွးေဟာင္း ဒဏၬရီ ထဲ.က နာစစ္စပ္(စ္) ဆိုသည္. ၿမင္တဲ. ေယာက္က်ားတိုင္းက စြဲလမ္းခဲ.ရေသာ HOMO ပထမဆံုးေကာင္ေခ်ာေလးကဲ.သို. အရမ္းၿကီးကို လန္း ၿပီး စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္ပါ ခဲ.ရ၏။
HEAVEN BAR မွ ေကာင္ ငယ္ေခ်ာေလးမ်ား သည္ ရုပ္ ေခ်ာယံုမက၊ စိတ္နွစ္လံ့ုးလည္း ၿဖူစင္ လွပ ၿကေလရာ သူတို.၏ လွိဳ.၀ွက္ခ်က္ၿဖစ္ေသာ အလွၿကီး လွၿပီး ကိတ္ၿခင္တိုင္း ကိတ္နိုင္ သည္. ေဆးကို တဦးထဲ မသံုးပဲ ေပးေ၀လို၏။HOMO အားလံုးကို သူတို.လို လွ ေစ ၿကီးေစလို၏။ထိုေဆး သည္ HEAVEN BAR ၏ ၿပိုင္ ဖက္ ကင္းေသာ စားဖိုမွုးၿကီး၏ အဖုတ္ကင္းသည္. အကိတ္ၿကီး ဟင္းလွ်ာ မ်ားပင္ၿဖစ္ေၿကာင္း စာဖတ္သူခ်စ္ ေဆြမ်ား အားလံုး ရိပ္္စား မိေလာက္ပါၿပီ။
သို.ပါသၿဖင္. လာမည္. 6.9.2014( စေနေန.ည ) ကို အဖုတ္ကင္းသည္.ည ဟု ဂုဏ္ ၿပုဳေခါ္တြင္ ေစၿပီး စားဖိုမွုးၿကီး၏ လူတိုင္းလွ အကိတ္ရွယ္လက္ရာ ဟင္းပြဲမ်ားကို မွာယူ စားေသာက္ကာ ယမကာ ေကာင္းေကာင္းၿဖင္. ၿမည္းရင္း HEAVEN ေကာင္ငယ္ေခ်ာေလးမ်ား၏ အလွတရားကိုခံစားနုိင္ၿပီ ၿဖစ္ပါေၿကာင္း၊
သေပၼ သတၱာ ကံမသကာ၊
( အီတြင္ အဖုတ္ကင္းသည္. ည ဟူေသာ ၀တၱဳ ၇ွည္ၿကီးမွာ ဆံုးခန္းတိုင္ ေလ သတည္း။)

ေပ်ာ္၇ၽႊင္ စိမ္ ့၀င္ စီးဆင္း ဖို ့ Heaven Bar ကို သြားၿကစို ့။
EVENT : အဖုတ္ကင္းသည္.ည
အခိ်န္ ညေန 3 နာ၇ီမွ 12 နာ၇ီ
ေန.၇က္ ၆/စက္တင္ဘာ/၂၀၁၄။ စေနေန. ည
ေန၇ာ HEAVEN BAR
Address.. အမွတ္ (38/B) ၊ ေၿမညီထပ္
ဗဟိုလမ္းနွင့္ သုခ လမ္းေထာင့္ (အတြင္း တစ္ကြက္ငုတ္ )
အာရွေတာ္၀င္ေဆးရံုအနီး ၊ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။
Open daily: 3 pm to 11.30 pm
Aug 28th

သစၥာတရားဆိုေသာအရာသူ႔မွာရွိရဲ႕လား

By love

ဘာေၾကာင့္သူထားခဲ႔တာလဲ

သိပ္ခ်စ္တယ္ဆို

သိပ္ျမတ္နိုးတယ္ဆို

ေသသည္အထိခ်စ္မယ္ဆို

ဘယ္ေတာ့မွမခြဲဘူးဆို

uငါ့ တစ္ေယာက္ကိုပဲခ်စ္တာဆို

ေငြေတြဂုဏ္ေတြမမက္ဘူးဆို


ဆို ဆို ဆုိ ဆို ဆို သူေျပာခဲ႔တဲ႔စကားေတြဟာ 


အခုခ်ိန္ထိ ၾကားေယာင္ေနဆဲပါ   


ဒါေပမဲ႔  အခုသူ**************
 

 
Aug 27th

Police

By Zerolay
သူငယ္ခ်င္းေတြ ဖုန္းဆက္ေနတာ မို ့  နီးရာ လမ္းေၿဗာင္းၿပန္ ကို ပဲ ေရြးမိတာက အစ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ ....   .....  .....

အဲ ့ဒီေန ့က သူ ငယ္ခ်င္းတသိုက္ ေလွ်ာက္လည္မယ္ ဆိုပီး ခ်ိန္းထားပီး မွ အိပ္ရာထေနာက္က်လို ့ ၿမန္ခ်င္လို ့ လမ္း ေၿဗာင္းၿဗန္ စီး ပါတယ္ ဆို မွ   ဘယ္က ထြက္လာမွန္း မသိတဲ ့  ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ နဲ ့ ထိပ္တိုက္ေတြ ့တာပဲ ...

တေယာက္တည္း ဖမ္းေနတာ  ပိြဴင့္ကရဲ ပါ ။   က်ေနာ္လည္း ကိုယ့္ အမွားက ထင္းေနတာ ဆိုေတာ့ ေတာင္းပန္ရတာေပါ့ ။  တခါတည္း ၿပတ္ခ်င္ေပမယ့္  သူက ဘာေၾကာင့္မွန္း မသိရစ္ေနေတာ့ စိတ္ကတိုလာေရာ ။ အသက္က ၄၅ ေလာက္ရွိမယ္ ထင္ရတယ္. အရပ္ၿမင့္ၿမင့္ နဲ ့ ေတာင့္ေတာင့္ မို ့ၾကည့္ေကာင္းေပမယ့္  ရစ္ေနေတာ့ ကိုယ္ကလည္း ေနာက္က်ေနတာ မို ့ လိုက္စင္ထားခဲ့မယ္  ေဗာက္ခ်ာ မၿဖတ္ နဲ ့ လာေရြးမယ္ လို ့ေၿပာၿပီး ထြက္ေတာ့  သူ က ညက် ဆိပ္ကမ္းက ၿမသီတာ ဘီယာဆိုင္ မွာ လာရွင္းပီး  ေရြး လွည ့္ တဲ ့ ။  အဲ့လို ေၿပာပီး အထဲ၀င္သြားတယ္။ က်ေနာ္လည္း သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆီ ပဲ လိမ္ ့လာလိုက္ေတာ့တယ္ ။     ။    ။

အၿပင္က ၿပန္လာပီး လူကေမာေနပီ။ နာရီ ၾကည့္ေတာ့  ၇ ခြဲ ။ ေရခ်ိဴးးထမင္းစား ပီး ကုတင္ေပၚလွဲပီး  အင္တာနက္သံုးေတာ့ မွ လိုင္စင္ကိစၥ သတိရလာတယ္။  ဟာ   ဆိုပီ နာရီ  ၾကည့္ေတာ့ ၉ း၀၀ ။  အိမ္က ၿပသနာမရွိတာ မို ့  ဆိုက္ကယ္  နဲ ့ အၿမန္ အဲ ့ ဆိပ္ကမ္း ဘက္ကို ထြက္လာခဲ့တယ္ ။  ၿမသီတာ  က ေတာ့ စည္ကားေနတာပါပဲ ။ အထဲ ၀င္ၿပီး ၾကည့္ေတာ့   မေတြ ့ဘူး ။ ဒါနဲ ့ အၿပင္ လိုက္ရွာေတာ့ မွ  ေခ်ာင္တခု မွ တေယာက္တည္းေသာက္ေနတာ ေတြ ့ လိုက္တယ္ ။  က်ေနာ္ ့ကို ၿမင္ေတာ့ တကယ္ လာတာပါ လား ။ ငါက စလိုက္တာပါ ။  လာထိုင္ ေသာက္ေလ ။  က်ေနာ္ မေသာက္တက္ေၾကာင္း ေၿပာေတာ့  သူလည္း ေရခ်ိန္ ကိုက္ေနပီ ဆိုပီး ၿပန္ေတာ့မွာ တဲ့ ။ ဆိုက္ကယ္မပါလို ့ က်ေနာ့္ကို သူ ့လိုက္ပို ့ေပး ပါဆိုပီး လိုက္ပို ့ခိုင္းတယ္ ။ လိုင္စင္ၿပန္ေပးပီး သူ ေသာက္တာ ရွင္းေတာ့ ၁၀၀၀၀ ေက်ာ္ ရွင္းေပးလိုက္တယ္ ။ သူ ့အိမ္က ေတာ္ေတာ္ ေခ်ာင္ က်ပီး ေ၀းတယ္ ။ ဒါေပမယ့္လည္း မေၿပာသာ ေတာ့ လိုက္ပို ့ေပးလိုက္ပါတယ္ ။ ေနာက္ကေန က်ေနာ ့ ကို ဖက္ထားပီး က်ေနာ့္ တင္ပါးေတြက သူ ့ေပါင္ၾကား မွာ ေရာက္ေနေအာင္ ေရွ ့ကပ္ထိုင္ေတာ့  လူက တမ်ိဴဳ းေပါ့ ။    က်ေနာ့္ ထက္ အသက္ ထက္၀က္ နီးပါး ကြာ တဲ့ လူတေယာက္ကို ရင္ခုန္ရတာ ဖီးလ္ က တမ်ိဳ းပဲ ။သူကေတာ့ မူးေနလို ့လား မသိေပမယ့္  က်ေနာ္ က သာယာ ေနမိတယ္ ။  ဒီလို နဲ့  ့ဆိုက္ကယ္ေမာင္းေနတုန္း  ေရွ ့နား က်ခနရပ္ေပးတဲ ့ ။  က်ေနာ္ ရပ္ေပးေတာ့ ေသးေပါက္ အံုးမယ္ တဲ ့ ။  က်ေနာ္ ခုန္ေန တဲ ့ရင္ ....   တုန္ သြားတယ္ ။

ဆိုက္ကယ္ေပၚကဆင္းပီး သစ္ပင္ေနာက္ကို ၀င္သြားေတာ့  က်ေနာ္ လည္း လိုက္သြားတာေပါ့ ။  ေဘာင္းဘီဇစ္ ဖြင့္ပီး သူ ့ငပဲ ကို ထုတ္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ္ ရင္ပိုတုန္ရေတာ့ ပါတယ္ ။ သာ မန္  ေပ်ာ ့ေနေပမယ့္  ေတာ္ေတာ္ ရွည္ပီး မဲနက္ေနတာ ေၾကာင့္ပါ ။ ေဘးကေန သက္သက္ၾကီး လိုက္လာပီး ၾကည့္သလို ၿဖစ္သြားတာ ကို  ကိုယ့္ကို ကိုယ္ သတိမထားမိေပမယ့္ သူ က သတိထားမိသြားပီး   ဘာလဲ ၾကိဳက္လို ့လား  တဲ ့ ။  အဲ ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္  ဘယ္လို ေၿဖလိုက္မယ္ ထင္လဲ ။     ။။။    ။။။

။။    ။။။။။

။။။    ။။။။။

ဒူးေထာက္ပီး အားရပါးရ စုတ္ေပးေနလိုက္ရင္း သတိထားမိတာ က ၀ါရင့္ HM ေတြ ေၿပာတဲ့ ( ႏွစ္ဆုတ္တအုပ္) ဆိုတာ ဒါမ်ိဴ းူေနမွာ လို ့ေတြး မိတယ္ ။  သူက က်ေနာ့္ ကို  ခန နားမလား ။  ငါ အရမ္းေကာင္းေနပီ တဲ ့ ။ က်ေနာ္လည္း အဲ့ေတာ့ ဘာၿဖစ္လဲ လို ့ေမးေတာ့  ငါ ဖင္လိုးခ်င္ေသးတယ္ မပီးခ်င္ေသးဘူးတဲ့ ။ ဒဲ ့ေၿပာလာေတာ့ က်ေနာ္လည္း သုူ  ့ကို သိုင္းဖက္လိုက္ေတာ့  သူ ့လက္ေတြက က်ေနာ့္ ပုဆိုး ကိုေၿဖေလွ်ာ့ ရင္း စအို ၀ ကို လက္နဲ ့ကလိေတာ့ တာပါပဲ ။  လက္က ၾကမ္းေနလို ့လား မသိ ။ နာေပမယ့္ ခံလို ့ေကာင္းေနတယ္ ။  ခနေနေတာ့ ကုန္းေတာ့ကြာ ဆိုပီး သူ ့ဒစ္ ကို တံေတြး စြတ္ပီး  ထည့္ပါတယ္ ။  အေတြ ့အၾကံဴ ရွိပီးသားမို ့ ၀င္သာေအာင္ေနေပးထားတာေတာင္ ရွည္လြန္းေနေတာ့  အဆံုး၀င္ေတာ့ ေအာင့္ခနဲ ့ပါပဲ  ။  လမ္းေဘး ေမွာင္ရိပ္မွာ  ဒီလို လုပ္မယ္လို ့ မေတြး ထားမိဘူး ။ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့  တုန္းလုန္း ၿဖစ္ပီး အသကုန္ေဆာ္ခံရေတာ့  ရင္ခုန္သံ တဒိန္းဒိန္း ပါပဲ ။ ပခံုး  ကို ခ်ိဴဳင္းေအာက္က ေန လက္သိူင္း ပီး ကိုင္ပီး ေဆာင့္ေတာ့ က်ေနာ္ မေနႏိုင္ေတာ့ ထြက္ကုန္တယ္ ။  က်ေနာ္ စအို လွဳ ပ္ပီး ညွစ္ ေတာ့ သူ လည္း မေနႏိုင္ေတာ့ပဲ  တအား အား နဲ ့ေအာ္ပီး  စအိုထဲ ပန္းခ်ပလိုက္ေတာ့တာ  ေႏြးခနဲ ့ ေႏြးခနဲ ့ပဲ  ။  ဒီလို မ်ိဴဳ း  ၿပိဳင္တုူ ပီး တဲ ့အရသာ ဟာ အရမ္းခံစား လို ့ေကာင္းမွန္း  က်ေနာ္ ေကာင္းေကာင္း သိခဲ ့ရတယ္ဗ်ာ  ။ 
Aug 27th

အနီရင့္ေရာင္အလြမ္းမ်ား ( ေဒးဗစ္ )

By davidmgmg
ရင္ထဲမွာ က်က္စျပဳေနေသာ ဒဏ္ရာရွိသူအဖို႔ ထိုဒဏ္ရာႏွင့္ ပတ္သက္ခဲ့ေသာ အေၾကာင္းအရာေလးမ်ားႏွင့္ တိုက္ဆိုင္ေလတိုင္း က်က္စျပဳေနသည့္ ဒဏ္ရာေလးသည္ ရင္းသည္ထက္ရင္းသြားရသည္။ “ႏိုက္ တူ မိ ယူ” ထို “ႏိုက္ တူ မိ ယူ” ဆိုေသာ တစ္ဖက္မွ ႏႈတ္ဆက္မႈေလးက က်က္စျပဳေနသည့္ ထူးထိုက္၏ ရင္ထဲက ဒဏ္ရာအား ရင္းသြားေစခဲ့ေပၿပီ။ တစ္ခ်ိန္က ထူးထိုက္သိပ္ခ်စ္ခဲ့ရေသာ ၾကယ္နီသည္လည္း ထူးထိုက္အား “ႏိုက္ တူ မိ ယူ” လိုု႔ စတင္ႏႈတ္ဆက္ခဲ့သည္ပဲ။ ထိုႏႈတ္ဆက္မႈေလးကို ထူးထိုက္ျမင္လိုက္ရေတာ့ ရင္ဘတ္ထဲက အလိုလိုနာက်င္သြားရသည္။ နာက်င္သြားေသာ ရင္ဘတ္အား ဖိထားလိုက္မိသည္။ ခ်စ္ခဲ့ရေသာ ၾကယ္နီ၏ မ်က္ႏွာေလးအား ေျပးျမင္ေယာင္လိုက္မိေတာ့ မ်က္ရည္မ်ားက အလိုလိုက်လာမိသည္။ က်လုလုမ်က္ရည္ေလးမ်ားကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းသုတ္လိုက္ရင္း ေမာ့လိုက္မိသည္။ “ၾကယ္နီရယ္ ငါ မင္းကို မေမ့ေသးပါလား၊ မင့္ကိုေမ့ႏိုင္ေအာင္ ငါဘယ္လိုႀကိဳးစားရပါ့မလဲကြာ” ထူးထိုက္ စိတ္ထဲက ေရရြတ္ေနမိသည္။ ၾကယ္နီ႔အား ထူးထိုက္ခ်စ္ခဲ့သေလာက္ ထူးထိုက္အတြက္ ၾကယ္နီ႔ဆီက လံုေလာက္ေသာ တုန္႔ျပန္မႈမ်ား မရရွိခဲ့။ ပထမဆံုးခ်စ္ခဲ့ရေသာ အခ်စ္ဦးၾကယ္နီတစ္ေယာက္နဲ႔တင္ ထူးထိုက္ရင္ေတြ နာက်င္ခ်ိနဲ႔ လြန္းခဲ့သည္။ မဟုတ္ေသး။ ၾကယ္နီတစ္ေယာက္တည္းသာလွ်င္ ထူးထိုက္ခ်စ္ခဲ့ရသည္။ ၾကယ္နီ႔အေပၚခ်စ္ခဲ့သည့္အခ်စ္မ်ိဳး ဘယ္သူ႔ကိုမွ ထူးထိုက္ခ်စ္ႏိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္။ ခ်စ္လည္း မခ်စ္ခ်င္ေတာ့ေပ။ သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ အသည္းလည္း မကြဲလိုေတာ့။ အခ်စ္ဆိုတာကိုလည္း မရွာလိုေတာ့။ ၾကယ္နီတစ္ေယာက္တည္းကိုပဲ ရင္ထဲမွာ ထာ၀ရသိမ္းထားပါရေစေတာ့လား။ သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ၾကယ္နီႏွင့္ ပတ္သက္ေစခဲ့ေသာ အေၾကာင္းအရာအေသးအမႊးေလးကအစ ထူးထိုက္ေမ့ပစ္ရမည္။ တိုက္ဆိုင္မႈေလးမ်ားလည္း ရွိမလာေစရန္ ထူးထိုက္လုပ္ခဲ့ရသည္။ “ျမန္မာ အယ္လ္ဂ်ီဘီတီ ဆိုစစ္တီ” မွာ တင္ခဲ့ေသာ ထူးထိုက္ပံုေလးေတြကို ၾကယ္နီက “ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတယ္” လို႔ ဆိုခဲ့သည္ပဲ။ သည့္အတြက္ ၾကယ္နီဆိုခဲ့သလို တစ္ျခားေယာက္ေယာက္က တိုက္ဆိုင္မႈေလးေတြ မဖန္တီးေစရေအာင္ တင္ထားခဲ့သည့္ ပံုေလးေတြကို ဖ်က္ပစ္ခဲ့ရသည္။ သည့္ေနာက္ပိုင္း ထူးထိုက္ဘယ္ေတာ့မွ ကိုယ့္ပံုေလးေတြကို မတင္ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ေပ။ ၾကယ္နီသေဘာက်သည္လို႔ဆိုခဲ့သည့္ ထူးထိုက္ေ၀ါလ္ေပၚမွာတင္ခဲ့သည့္ စေတတပ္ေလးကိုလည္း ဖ်က္ပစ္ခဲ့ရေလသည္။ “အခ်စ္စစ္လိုလားသူမို႔ သင္သာ ကၽြႏု္အား တကယ့္အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္နဲ႔ ခ်စ္ခဲ့မည္ဆိုလွ်င္ သင့္အား ကၽြႏ္ုပ္ ျပန္မခ်စ္ႏိုင္စရာအေၾကာင္းမရွိ” ထိုစေတတပ္ေလးကိုယ္စား အျခားစေတတပ္ေလးတစ္ခုအား ေျပာင္္းပစ္ခဲ့ရေလသည္။ “ဘယ္သူမွ မလာခဲ့နဲ႔၊ ဘယ္သူမွလည္း စကားလာမေျပာၾကနဲ႔၊ ဘယ္သူမွ လာမပတ္သက္ၾကနဲ႔၊ ဘယ္သူမွလည္း သူငယ္ခ်င္း လာမလုပ္ၾကနဲ႔၊ တစ္ေယာက္တည္းပဲ ေနပါရေစေတာ့၊ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းပဲ ေနပါရေစ၊ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းပဲ ေနေနပါတယ္၊ ေက်းဇူးျပဳၿပီး လာမေႏွာင့္ယွက္ၾကပါနဲ႔လားဗ်ာ” ထိုစေတတပ္ေၾကာင့္ထင္သည္။ ထူးထိုက္အား ဘယ္သူမွ စကားလာမေျပာခဲ့ၾကေပ။ ခ်စ္ေသာ ၾကယ္နီနဲ႔ ျမန္မာ အယ္လ္ဂ်ီဘီတီ ဆိုစစ္တီမွတစ္ဆင့္ ေဖ့ဘုတ္ ဂ်ီေတာ့ ဗိုက္ဘာေလးမ်ား မွ်ေ၀ရင္း အခ်စ္အဓိပ္ပါယ္ေဖာ္ေဆာင္သည့္ စကားေလးမ်ားျဖင့္ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့သည့္မို႔ ၾကယ္နီႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အမွတ္တရတိုက္ဆိုင္မႈေလးမ်ား ေပၚလာမည္စိုးတာေၾကာင့္ ေဖ့ဘုတ္၊ ဂ်ီေတာ့၊ ဗိုက္ဘာတို႔ကို လံုး၀မသံုးျဖစ္ေတာ့ေပ။ ျဖစ္ႏိုင္မည္ဆိုလွ်င္ အင္တာနက္အား လံုး၀ စြန္႔လႊတ္ပစ္လုိက္ခ်င္သည္။ သို႔ေပမဲ့ ကိုယ္တိုင္က စာဖတ္၀ါသနာပါသူမို႔၊ ဟိုမိုဆက္ခ်ဴရယ္တစ္ေယာက္တစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ ဟိုမိုဆက္ခ်ဴရယ္၀က္ဘ္ဆိုက္ျဖစ္ေသာ ျမန္မာ အယ္လ္ဂ်ီဘီတီ ဆိုစစ္တီ ၀က္ဘ္ေလးကိုေတာ့ မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ခဲ့ေပ။ အျပင္ေလာကတြင္ ဟိုမိုႏွင့္ပတ္သက္ေသာ စာေပက ရွာမွရွားလြန္းေသာေၾကာင့္လည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ လက္ရွိ တင္ထားေလေသာ စေတတပ္ေလးအတိုင္း ထူးထိုက္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ စကားမေျပာျဖစ္ခဲ့ေပ။ ျပန္လည္လည္း မေျဖၾကားျဖစ္ခဲ့။ စာေပ၀ါသနာရွင္မ်ား တင္ထားသည့္ စာထဲတြင္သာ စိတ္ကို ႏွစ္ထားခဲ့သည္။ တစ္ခါတစ္ခါဆို “မအားလို႔ပါ” ဆိုၿပီး အေၾကာင္းျပခဲ့ရသည္။ တစ္ခါတစ္ခါ မသိသူအခ်ိဳ ့က သိလိုသည္ေလးမ်ား ေမးျမန္းခဲ့ရင္ေတာ့ ေျဖၾကားခဲ့ပါေသးသည္။ အကယ္ရ်္မ်ား တစ္ဖက္က ႏႈတ္ဆက္ေလတိုင္းသာ ထူးထိုက္ ေျဖၾကားခဲ့ပါက ေျဖၾကားရင္းနဲ႔ ခင္မင္မႈေတြ ျဖစ္လာႏိုင္သည္။ ခင္မင္မႈကေန ခ်စ္ခင္မႈေတြ ျဖစ္လာႏိုင္သည္။ ခ်စ္ခင္မႈကေန ပိုင္ဆိုင္လိုမႈ သံေယာဇဥ္ေတြ ျဖစ္လာႏိုင္သည္။ ထိုသံေယာဇဥ္မ်ားက တစ္ခါတေလခ်ိဳၿမိန္ေပမဲ့ အခန္႔မသင့္ရင္ အဆိပ္ျဖစ္ေနတတ္သည္။ ရင္ႏွင့္မမွ်ေအာင္ ခံစားရေသာ ခံစားခ်က္ေတြ ျဖစ္လာတတ္သည္။ သည့္အတြက္ေၾကာင့္ သံေယာဇဥ္ေတြကုိ ထူးထိုက္ ေၾကာက္ပါသည္။ သံေယာဇဥ္နဲ႔ ေ၀းႏိုင္သမွ် ေ၀းေ၀းေနမည္။ အနီေရာင္ေလးေတြကို ႏွစ္သက္ခဲ့ေသာ ၾကယ္နီႏွင့္ပတ္သက္သည့္ အမွတ္တရေလးမ်ား ေပၚမလာပါေစနဲ႔လို႔ ထူးထိုက္ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တမိခဲ့သည္။ ေပၚလာခဲ့ေလတိုင္း ထူးထိုက္ရင္ႏွင့္မမွ်ေအာင္ ခံစားရေစသည္။ ခုလည္းပဲ ထူးထိုက္ရင္ထဲ စစ္ကနဲ႔ ခံစားသြားရသည္။ အခု လာႏႈတ္ဆက္သူေလး၏ အေကာင့္နာမည္က Red Heart တဲ့။ အနီေရာင္ႏွလံုးသားတဲ့။ ႏိုက္ တူ မိ ယူ တဲ့။ သူ႔အေကာင့္ေဘးက ပံုေလးကိုလည္းၾကည့္ဦး။ ၾကယ္နီ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ခဲ့ေသာ အနီေရာင္ အသည္းပံုကေလး။ “ၾကယ္ ၾကယ္နီရယ္…..” ထူးထိုက္၏မ်က္၀န္းမ်ားက ရီေ၀စြာနဲ႔ အတိတ္ပံုရိပ္မ်ားဆီ ျဖတ္သန္းေရာက္ရွိသြားေလသည္။ ……………………………………………………………………………………………. “ႏိုက္ တူ မိ ယူ” တစ္ဖက္မွ လာေရာ္ႏႈတ္ဆက္ျခင္းေၾကာင့္ ထူးထိုက္လည္း လ်င္ျမန္စြာ ျပန္လည္ႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။ “အိုင္ ေအာလ္ဆိုး ႏိုက္ တူ မိ ယူ” “ခင္လို႔ ရမလားဗ်” “အိုး သိပ္ရတာေပါ့” “ငါ့အသက္ ၂၂၊ မင္းလည္း ၂၂ပဲ မဟုတ္လား” “ဟုတ္တယ္” ၾကယ္နီဆိုသူေလးက ထူးထိုက္ေ၀ါလ္ဆီသို႔ ေရာက္ရွိသြားခဲ့ၿပီးၿပီျဖစ္လိမ့္မည္။ ထူးထိုက္လည္း ၾကယ္နီ႔ေ၀ါလ္ေလးဆီသို႔ သြားလည္လိုက္သည္။ တစ္ဖက္မွ ထူးထိုက္ထံ လာေရာက္ႏႈတ္ဆက္ေလတိုင္း ထိုသူ၏ ေ၀ါလ္ဆီသို႔ သြားေရာက္လည္ပတ္မိသည္က ထူးထိုက္အက်င့္လိုျဖစ္ေနသည္။ “မင္းလို႔ ငါလို႔ပဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာမယ္ေနာ္” “အုိး သိပ္ရတာေပါ့ကြာ” “မင့္ၾကည့္ရတာ ခ်စ္သူမ၇ွိေသးဘူးထင္တယ္ေနာ္” “အိုး သိပ္ဟုတ္၊ မင္းဘယ္လိုလုပ္သိတာလဲကြ” “မင္းတင္ထားတဲ့စေတတပ္ေၾကာင့္ေပါ့ကြာ” “ေၾသာ္ ဟုတ္သားပဲ” “မင္းက စိတ္ကူးေကာင္းသားပဲ၊ အဲ့စေတတပ္ေလး ငါသိပ္ႀကိဳက္တယ္” “ဟုတ္လား.. မင္းက နာမည္နဲ႔ လိုက္ဖက္သားပဲ၊ အနီေရာင္ေလးေတြ သိပ္ႀကိဳက္တယ္ထင္တယ္၊ အသည္းပံုနီနီေလးေတြ သိိပ္လွတာပဲ” “အင္းဟုတ္တယ္၊ ငါအနီေရာင္ကို သိပ္ႀကိဳက္တယ္၊ အ၀တ္အစားဆိုရင္လည္း အနီေရာင္ပဲ၀တ္တယ္၊ ဒါေပမဲ့ အနီေရာင္ေတာက္ေတာက္ႀကီးေတြေတာ့ မႀကိဳက္ဘူး၊ ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးပဲ၊ ဆံပင္ကိုလည္း အနီေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးေတြပဲဆိုးတာ” “အင္းအင္း၊ နာမည္နဲ႔လိုက္ဖက္ေအာင္ ေနတယ္ဆိုပါေတာ့ကြာ” “ဟုတ္တာေပါ့…. မင္းက လူေခ်ာပဲေနာ္၊ မင့္ပံုေတြ ေတြ႔တယ္ေလ” ထူးထိုက္အား ေခ်ာတယ္ဟု ေျပာလာေတာ့ ထူးထိုက္ေပ်ာ္မိသည္။ “ဟုတ္လို႔လားကြ” ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ႔ ျပန္ေမးေနမိသည္။ “ဟုတ္တာေပါ့၊ သည္ေလာက္ေခ်ာတာ ေမာ္ဒယ္လ္လုပ္စားပါလားကြ” “အင္း ေမာ္ဒယ္လ္လုပ္ခ်င္တာ ၀ါသနာက မပါဘူးေလ၊ မင့္ပံုလည္း တင္မထားပါလားကြ” “အင္းဗ်၊ ပံုမတင္ခ်င္လုိ႔” “ဘာလို႔လဲကြ၊ မင္းက ရုပ္ဆိုးလို႔လား” “ရုပ္က ေခ်ာတယ္လည္းမဟုတ္ ဆိုးတယ္လည္း မဟုတ္ပါဘူးကြာ၊ မတင္ခ်င္ရံုသက္သက္ပါ” “ဒါဆိုလည္း ၿပီးေရာ့၊ ငါနဲ႔ စကားလာမေျပာေတာ့နဲ႔” “ဟာ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲကြ” “မင္းေျပာေတာ့ငါ့ကိုခင္တယ္ဆို” “ေအးေလ” မင္းက ငါ့ရုပ္ကိုၾကည့္ၿပီး ခင္တယ္ေျပာတယ္၊ ငါ့ကက်ေတာ့ မင့္ရုပ္ကိုမွ မျမင္ရေသးတာ၊ ဘယ္လုိခင္ရမွာလဲကြ” “မလုပ္ပါနဲ႔ကြာ၊ ငါ့ရုပ္ကိုၾကည့္ၿပီးကာမွ မခင္ခ်င္ေတာ့မွာလည္း ေၾကာက္တယ္ကြ” “ငါတင္ထားတဲ့ စေတတပ္ေလးကိုျပန္ျပင္လုိက္မယ္ေလ၊ ခင္မင္မႈအစစ္အမွန္လိုလားသူမို႔ သင္သာ ကၽြႏု္ပ္အား တကယ့္ခင္မင္မႈအစစ္အမွန္နဲ႔ခင္မယ္ဆိုလွ်င္ သင့္အား ကၽြႏ္ပ္ ျပန္မခင္ႏိုင္စရာအေၾကာင္းမရွိ၊ ကဲ ဘယ္လိုလဲ” “အင္း အင္းပါကြာ၊ ငါ့ခင္မင္မႈက စစ္မွန္ေစရပါ့မယ္ကြာ၊ ခင္မင္ခ်င္လို႔ပဲ လာႏႈတ္ဆက္ရတာပဲကြာ၊ ဒါေပမဲ့ ခုေတာ့ မျပခ်င္ေသးဘူး၊ ေနာက္ေန႔က်မွ ျပေတာ့မယ္ေနာ္” “ရဘူး ျပဆိုျပ၊ ခုပဲျပ” “ခက္တာပဲ၊ ေမးနဲ႔ပို႔လိုက္မယ္၊ မင့္ေမးေျပာ” “htoohtike@gmail.com” XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX သည္လိုနဲ႔ ေဖ့ဘုတ္၊ ဂ်ီေတာ့၊ ဗိုက္ဘာေလးမ်ား ဖလွယ္ရင္း ခင္မင္ခဲ့ၾကေလသည္။ ခင္မင္ပါမ်ားေတာ့ သံေယာဇဥ္ျဖစ္ ဆိုသလို ၾကယ္နီ႔အေပၚ ထူးထိုက္သံေယာဇဥ္ျဖစ္လာမိသည္။ ၾကယ္နီေကာ သံေယာဇဥ္ျဖစ္လာလိမ့္မည္ထင္သည္။ ေန႔တိုင္းလိုလို အြန္လုိင္းမွာ စကားေျပာျဖစ္ၾကသည္။ လိုင္းေပၚေရာက္လာေလတိုင္း ၾကယ္နီရွိေလမလားဆိုၿပီး ၾကယ္နီ႔ကို ရွာမိတာ ထူးထိုက္အက်င့္။ ၾကယ္နီလည္း ထိုသို႔ျဖစ္လိမ့္မည္ထင္သည္။ ၾကယ္နီ႔ထက္အရင္ ထူးထိုက္လိုင္းေပၚေရာက္ပါက တက္မလာေသးသည့္ ၾကယ္နီ႔ကိုေစာင့္ရင္း ၾကယ္နီက တက္လာလာခ်င္း ထူးထိုက္အား လွမ္းႏႈတ္ဆက္ေလသည္။ “ေဟ့ေယာင္ ထူး” “ေအးေဟ့” “ဘာေတြ လုပ္ေနတာတုန္းကြ” “သည္လိုပါပဲကြာ” “ငါ မင္းကို သတိရတယ္ကြ” တကယ္ဆိုရင္ ၾကယ္နီ႔ထက္ က ထူးထိုက္က ပိုသတိရသည္။ သတိရတာထက္ ပိုတယ္လို႔ပင္ ေျပာလိုက္ခ်င္သည္။ ၾကယ္နီ႔အေပၚ ခင္မင္မႈထက္ပိုသည့္ ခံစားခ်က္မ်ိဳး ထူးထိုက္ျဖစ္လာခဲ့ရသည္။ ၾကယ္နီ႔အေပၚ ထူးထိုက္ ခ်စ္မိသြားခဲ့ၿပီထင္သည္။ “ေနာက္လဆို ေက်ာင္းေတြ ဖြင့္ေတာ့မွာေနာ္ထူး” “ေအး ဟုတ္သားပဲ၊ ငါလည္း မင္းေျပာမွ သတိရတယ္၊ ဒါနဲ႔ မင္းက ေက်ာင္းသားလား၊ အေ၀းသင္လား” “ဟုတ္တယ္၊ သည္ႏွစ္ပထမႏွစ္တက္ရမွာ၊ ဟဲ ဟဲ ငါက ဆယ္တန္းကို ႏွစ္ႏွစ္က်ခဲ့တာေလ၊ မင္းေကာ ေက်ာင္းၿပီးသြားၿပီလား” “မၿပီးေသးဘူး၊ ငါလည္း အေ၀းသင္တက္တာ၊ သည္ႏွစ္ေနာက္ဆံုးႏွစ္ေပါ့” “တကယ္ မင္းနဲ႔သာ အတူတူတက္ရရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲကြာ” ၾကယ္နီ႔ထက္ ထူးထိုက္ကမွပိုၿပီး ၾကယ္နီနဲ႔ အတူတူတက္ခ်င္ေပလိမ့္မည္။ “မင္း ငါ့အိမ္မွာ လာေနရင္း တက္ပါလား၊ ငါ့အိမ္က ေက်ာင္းနဲ႔နီးတယ္၊ က်ဴရွင္၀ိုင္းကလည္း ကပ္ကပ္ေလး၊ လာခဲ့ပါလားကြာ” “မဟုတ္ရင္ေတာင္ အေဆာင္ေလးဘာေလး စံုစမ္းခိုင္းမလို႔၊ မင္းတို႔အိမ္မွာ ေနရင္းတက္ရရင္ေတာ့ ေကာင္းမွာပါပဲ၊ ဒါေပမဲ့ ျဖစ္ပါ့မလား” “မျဖစ္ႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိဘူး၊ လာသာလာခဲ့ပါ၊ ငါကလည္း လာေစခ်င္ပါတယ္၊ ငါတို႔ ေက်ာင္းအတူတူသြားမယ္ေလ၊ စာလည္း အတူတူက်က္မယ္ ေရလည္း အတူတူခ်ိဳးမယ္၊ ထမင္းလည္း အတူတူစားမယ္ေလ” “ေပ်ာ္စရာႀကီးပါလား၊ ငါကေတာ့ အားနာတယ္ကြာ” “မင္းကြာ ၊ သူငယ္ခ်င္းခ်င္းပဲ အားနာစရာလားကြ” “မင္းလာေစခ်င္ရင္လည္း လာရတာေပါ့ကြာ” ထူးထိုက္အတြက္ စိတ္ကူးကမၻာေလးျဖစ္လာခဲ့ရေပၿပီ။ သည္ည ထူးထိုက္ အိပ္ေပ်ာ္ႏိုင္လိမ့္မည္မထင္ေပ။ Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ၾကယ္နီလာေတာ့ ထူးထိုက္ ကားဂိတ္မွာ လာႀကိဳသည္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအနက္၊ အကၤ ်ီအနီေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးနဲ႔ ၾကယ္နီသိပ္ကိုလွပေနသည္။ ၾကယ္နီ႔ကို ျမင္လိုက္ေတာ့ ထူးထိုက္ မေနႏိုင္စြာပဲ ေျပးဖက္လိုက္သည္။ “ၾကယ္ ၾကယ္နီ မင္း တကယ္ေရာက္လာတယ္ေနာ္” “ေအးကြ၊ မင္းလည္း တကယ္လာႀကိဳတယ္ေနာ္” “ႀကိဳရမွာေပါ့ကြာ၊ လာ ငါ့အိမ္သြားၾကမယ္၊ မင္းလာမယ္ဆိုတာသိလို႔ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာခ်က္ျပဳတ္ထားတယ္ကြ” ၾကယ္နီေကာ ထူးထိုက္ပါ တက္ၾကြေနၾကသည္။ ၾကယ္နီ၏ အထုပ္မ်ားကို ထူးထိုက္ကူသယ္ေပးလိုက္ၿပီး ဆိုင္ကယ္ဒူးေခါင္းၾကားတြင္ တင္လုိက္သည္။ “ေနာက္ကတက္” ၾကယ္နီလည္း တက္ခြလိုက္ၿပီး ထူးထိုက္၏ ခါးေလးအား တင္းၾကပ္စြာ ဖက္လုိက္သည္။ ထိုသို႔ တင္းၾကပ္စြာ ဖက္လုိက္မႈေၾကာင့္ ထူးထိုက္ အျပံဳးပန္းေလးပြင့္သြားရသည္။ ၿပီးေတာ့ ေတြေ၀လည္း သြားရသည္။ ခ်စ္သူေတြ မဟုတ္ပါပဲနဲ႔ ၾကယ္နီဘာေၾကာင့္ ခုလို ဖက္ရတာပါလိမ့္ေပါ့။ “ရၿပီ” ၾကယ္နီ႔စိတ္ထဲကေတာ့ ဘယ္လိုမွ ေနလိမ့္မည္မထင္။ ကေလးတစ္ေယာက္လို ရႊင္ျမဴးေနေလသည္။ အင္းေလ ထူးထိုက္ကိုယ္တိုင္က စၿပီး ရင္ခုန္ရသူကိုး။ Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ထူးထိုက္က အိမ္မွာေနရင္း ေက်ာင္းတက္ရသူမို႔ ေက်ာင္းစတက္ခ်ိန္မွာ ေ၇ေရလည္လည္ျပင္ဆင္စ၇ာ သိပ္မရွိေပမဲ့ ၾကယ္နီ႔အတြက္ေတာ့ ၀ယ္ျခမ္းစရာေလးေတြ ရွိသည္။ ဒါကို ထူးထိုက္သိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထူးထိုက္က ၾကယ္နီ႔အား ကူညီသည္။ ၾကယ္နီသိပ္မသိသည္မ်ားကိုလည္း ျဖည့္ဆည္းေပးသည္။ အ၀တ္အစားေလးမ်ားကိုလည္း ၾကယ္နီနဲ႔ပိုလိုက္ဖက္ေစရန္ ၾကည့္ရႈ ့ေပးသည္။ ေရွာ့ပင္းသို႔သြားၿပီး အ၀တ္အစားေလးမ်ား အတူတူ၀ယ္လုိက္ၾကသည္။ ၾကယ္နီ၏ ဆံပင္ကိုလည္း ပိုၿပီး ေခတ္မီသြားေစရန္ ထူးထိုက္ကိုယ္တိုင္ စတိုင္ပံုစံ စဥ္းစားေပးလုိက္သည္။ ဆံသဆိုင္သြားၿပီး ၾကယ္နီ၏ ဆံပင္ပံုစံအား ေျပာင္းေပးလိုက္ေတာ့ ၾကယ္နီသည္ တက္သစ္စေမာ္ဒယ္လ္ေလး ျဖစ္သြားေလသည္။ အနီေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးေတြကိုသာ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သည့္ ၾကယ္နီ႔စိတ္ကူးကိုက ထူးျခားသည္။ အနီေဖ်ာ့ေဖ်ာ့မ်ားစြာျဖင့္ ၾကယ္နီ လူၾကားသူၾကားတြင္ ေတာက္ပေနေလသည္။ ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္တေလွ်ာက္လံုး ၾကယ္နီ႔အတြက္ လိုအပ္မႈမရွိေစရန္ ထူးထိုက္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ျဖည့္ဆည္းေပးသည္။ က်ဴရွင္၀ိုင္းသို႔ ကိုယ္တိုင္ဆိုင္ကယ္ေလးႏွင့္လိုက္ပို႔သည္။ ၾကယ္နီမသိေလေသာ စာမ်ားကိုလည္း ရွင္းျပသည္။ ၾကယ္နီမေရာက္ဖူးေလေသာ ေနရာမ်ားစြာသို႔လည္း လိုက္ပို႔သည္။ ညညတြင္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္၊ ဘီယာဆိုင္သို႔ ၀င္သည္။ အျပင္စာမ်ားကို ၀ယ္မစားပဲ ထူးထိုက္ကိုယ္တိုင္ ခ်က္ျပဳတ္ေပးသည္။ ၾကယ္နီသည္ ခ်ိဳ ့တဲ့သူမို႔ ပိုက္ဆံကို ေဖာေဖာသီသီ မသံုးႏိုင္မွန္း ထူးထိုက္သိသည္။ သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ၾကယ္နီ၏ အသံုးစရိတ္မ်ားကို ထူးထိုက္ကိုယ္တိုင္က်ခံသည္။ အ၀တ္အစားေလးမ်ားလိုလာခဲ့ရင္လည္း ၀ယ္ေပးခဲ့သည္။ ေက်ာင္းစရိတ္မ်ားလည္း ထူးထိုက္ပံ႔ပိုးေပးခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္ ၾကယ္နီသည္ ထူးထိုက္အား အားနာဟန္မျပခဲ့ေပ။ တစ္ေန႔ ၾကယ္နီက ဘီယာဆိုင္သို႔ သြားလိုသည္ဟု ဆိုလာေသာေၾကာင့္ ၾကယ္နီ႔စိတ္တိုင္းက် ထူးထိုက္ လိုက္ပို႔လုိက္သည္။ ဘီယာေသာက္ရင္း ေျပာေလေသာ ၾကယ္နီ၏စကားမ်ားကို ထူးထိုက္ စိတ္မ၀င္စားမိ။ ပန္းေရာင္သန္းေနေသာ ၾကယ္နီ၏ ႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ားကို မသိမသာေငးၾကည့္ရင္း ေခါင္းညိတ္ေနခဲ့ရသည္။ “ၾကယ္နီရယ္ ငါ မင္းကို အရမ္းနမ္းခ်င္တာပဲကြာ၊ ငါ့ခံစားခ်က္ကို ဘယ္ေတာ့မွ နားလည္ႏိုင္မွာလဲကြာ၊ ငါ့အျဖစ္ကို မင္းသိေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့မလဲ” ထူးထိုက္စိတ္ထဲကသာ ေျပာရသည္။ “သြားရေအာင္ထူး” ႏွစ္ခြက္မွ်သာ ေသာက္ရေသးေသာ္လည္း ၾကယ္နီမူးဟန္ျပေနေပၿပီ။ ထူးထိုက္ကေတာ့ ၾကယ္နီ၏ ပန္းႏုေရာင္ႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ားကိုေငးရင္း မူးလို႔ပင္ မူးမွန္းမသိ။ “ေအး သြားတာေပါ့” ၾကယ္နီက ဒယိမ္းဒယိုင္ျဖင့္ ထသည္။ ထူးထိုက္က ေဖးမေပးေနရသည္။ ဆိုင္ကယ္ေပၚေရာက္ေတာ့ ထူးထိုက္၏ ကိုယ္ေလးအား တင္းၾကပ္စြာဖက္ရင္း ၾကယ္နီ ၿငိမ္သက္စြာ လုိက္ပါလာသည္။ အိမ္ေရာက္သည္အထိ ထူးထိုက္တြဲေခၚလာခဲ့ရသည္။ ခုတင္ထက္ဆီသို႔ တင္လိုက္ေတာ့ ၾကယ္နီက ထူးထိုက္ခါးအား ဖက္ထားျခင္းေၾကာင့္ ထူးထိုက္ပါ ၾကယ္နီနဲ႔အတူ ဗိုင္းကနဲ႔ လဲက်သြားသည္။ ထူးထိုက္၏ ႏႈတ္ခမ္းေလးႏွင့္ ၾကယ္နီ၏ ႏႈတ္ခမ္းေလးတို႔ နီးကပ္သြားၾကသည္။ တစ္ေယာက္၏ ႏွာေခါင္းမွ ေလတို႔ တစ္ေယာက္၏ မ်က္ႏွာေပၚသို႔ ျဖတ္ေျပးသြားၾကသည္။ ထူးထိုက္ရင္ေတြ ဒိန္းကနဲ႔ ခုန္သြားရသည္။ အေတာ္ၾကာသည္အထိ ၾကယ္နီ၏ မ်က္ႏွာေလးအား ထူးထိုက္ မင္သက္စြာ ၾကည့္ေနမိသည္။ ေနာက္ေတာ့မွ သတိ၀င္ကာ ထလိုက္မည္လုပ္ကာမွ ထူးထိုက္၏ လက္အား ၾကယ္နီက ဆြဲထားသည္။ ထူးထိုက္ရုန္းလိုက္ေသာ္လည္း ဆြဲထားၿမဲ။ ၾကယ္နီက ေဆာင့္ဆြဲလုိက္ျခင္းေၾကာင့္ ထူးထိုက္ကိုယ္ေလး ၾကယ္နီနဲ႔ ပူးပူးကပ္ကပ္ေလး ျဖစ္သြားျပန္သည္။ ၾကယ္နီသည္ ထူးထိုက္၏ ကိုယ္ေပၚသို႔ ပိုင္းစိုးပိုင္နင္း ေမွာက္လိုက္သည္။ လက္ႏွစ္ဖက္သည္ ထူးထိုက္၏ ခါးေလးအား တင္းၾကပ္စြာ ဖက္တြယ္ထားေလသည္။ ထူးထိုက္ၿငိမ္သက္ေနမိသည္။ ၾကယ္နီ၏မ်က္လံုးက ရီေ၀စြာပြင့္လာၿပီး.. “ထူးး” ၾကယ္နီေခၚေတာ့ ထူးထိုက္ျပန္ေျပာလုိက္သည္။ “မင္း မင္း ဒါ ဘာလုပ္တာလဲ” ထူးထိုက္ကိုယ္တိုင္က ယခုလိုအျဖစ္မ်ိဳးကို အလိုရွိေပမဲ့ ရုန္းကန္ခ်င္ေနမိသည္။ “ထူး” ေခၚျပန္ေလသည္။ “မင္း ဘာျဖစ္ေနတာလဲ” “ငါ ငါ ထူးကို ခ်စ္တယ္” “ၾကယ္ ၾကယ္နီ…” “မင္းလည္း ငါ့ကို ခ်စ္ေနတာပဲမလား” ထူးထိုက္ ဘာျပန္ေျပာရမည္မသိ။ ၿငိမ္သက္ေနမိသည္။ “ထူး ငါ့ကို ခ်စ္ရဲ့သားနဲ႔ ဘာလို႔ ခ်စ္တယ္လို႔ ဖြင့္မေျပာတာလဲကြာ၊ ငါက မင္းေျပာမဲ့စကားကို ေစာင့္ေနရတာပါ၊ မင္းက ေျပာမလာေတာ့ ငါ မေနႏိုင္ေတာ့ပဲ ဖြင့္ေျပာခဲ့ရတာပါ” “ၾကယ္ ၾကယ္နီ…” “မင္းက ငါ့ေက်းဇူးရွင္မို႔ ငါဖြင့္မေျပာရဲခဲ့ဘူး” “မင္း ငါ့ကို တကယ္ခ်စ္ေနတာလားဟင္” “တကယ္ေပါ့၊ မင့္ကို အျပင္မွာ မေတြ႔ခင္ကတည္းက ခ်စ္ခဲ့ရတာပါ၊ ငါ သည္မေရာက္ခင္ကတည္းက ခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာမလို႔ပါပဲ၊ ေနာက္ေတာ့မွ …” ၾကယ္နီပင္ ေျပာလို႔မၿပီးေသး ထူးထိုက္က ၾကယ္နီ၏ ႏႈတ္ခမ္းအား ရႊတ္ကနဲ႔ နမ္းလိုက္သည္။ နမ္းရင္းက ၾကယ္နီမ်က္ႏွာေလးအား ဖ်စ္ည ွစ္ရင္း အနမ္းေတြက ၾကမ္းတမ္းလာသည္။ “ခ်စ္ ခ်စ္တယ္ၾကယ္နီရယ္၊ အရမ္း အရမ္းခ်စ္တယ္” ၾကယ္နီလည္း ထူးထိုက္၏ အနမ္းမ်ားေအာက္မွာ ၿငိမ္ေနသည္။ ထူးထိုက္၏အနမ္းမ်ားႏွင့္အတူ ၾကယ္နီ၏ အနမ္းမ်ားကလည္း ကိုယ္အႏွံ႔ၾကမ္းတမ္းလာသည္။ “ငါ မင္းကို ခ်စ္ေနတယ္ဆိုတာ မင္းဘယ္လိုလုပ္သိတာလဲဟင္ၾကယ္နီ” ထူးထိုက္က ၾကယ္နီ၏ ဆံစေလးမ်ားကို သပ္တင္ရင္းေမးသည္။ “မင့္မ်က္လံုးေတြေၾကာင့္ေပါ့၊ မင့္မ်က္လံုးေတြက ဘယ္လိုမွၿငိမ္သက္မႈမရွိတာ အသိသာႀကီးေလ” “မင္း တကယ္ လူကဲခတ္ေတာ္တယ္ကြာ” ယေန႔ညေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သား တင္းၾကပ္စြာ ဖက္တြယ္ရင္း အိ္ပ္ေပ်ာ္ခဲ့ၾကေလသည္။ Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx က်ဴရွင္က ေစာေစာသြားရမည္မို႔ ထူးထိုက္အား ေပြ႔ဖက္ရင္း အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ ၾကယ္နီမႏိုးေစရန္ လက္အား အသာေလးဖယ္ခြာလိုက္သည္။ နံနက္စာခ်က္ျပဳတ္ရန္ စီစဥ္ရမည္။ ၾကယ္နီ၏ နဖူးေလးအား ဖြဖြေလးနမ္းလိုက္သည္။ မ်က္ႏွာသစ္သါားတိုက္အၿပီး ခ်က္ျပဳတ္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေတာ့ ေနာက္မွ ၾကယ္နီ၏ သိုင္းဖက္ျခင္းကို ခံလုိက္ရသည္။ “အာ မင္း ႏိုးလာၿပီလား၊ ငါ အခုမွ နံနက္စာျပင္မလို႔ လုပ္ေနတုန္း၊ ဆက္အိပ္ခ်င္ရင္ အိပ္လိုက္ေလ” “မအိပ္ဘူး၊ မင့္ကို ေနာက္ကေန အခုလို ဖက္ရရင္ဆိုၿပီး ဘယ္ေလာက္မ်ား စိတ္ကူးယဥ္ထားလိုက္ရသလဲ” “အို” ၾကယ္နီက တင္းၾကပ္စြာ ဖက္ရင္း လည္တိုင္ေလးကို နမ္းသည္။ “ေတာ္ၿပီကြာ၊ ယားတယ္၊ မ်က္ႏွာသစ္ေခ်ဦး” “မသစ္ဘူး၊ မင့္ကို ေဟာသည္လိုေလးဖက္ထားရင္း မင္းခ်က္တာေလးေတြကို ၾကည့္ခ်င္တယ္” “သေဘာပါကြာ” “မင္းက ဘာလို႔ သည္ေလာက္ဟင္းခ်က္ေကာင္းရတာလဲ” “၀ါသနာေလ၊ ဟင္းခ်က္တာက ငါ့၀ါသနာေပါ့၊ နာမည္ႀကီးစားဖိုမွဴးႀကီးျဖစ္ဖို႔က ငါ့ရည္မွန္းခ်က္ေလ” “ေၾသာ္ ဒါဆို ငါ သည္တစ္သက္က ဟင္းအတြက္မပူရေတာ့ဘူးေပါ့၊ အရသာရွိတာေတြပဲ တစ္သက္လံုးစားရေတာ့မွာေပါ့” “သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ကြာ၊ မင့္အတြက္ဆိုရင္ သည့္ထက္ပိုအရသာရွိတာေတြ ခ်က္ေကၽြးဦးမွာ၊ ခဏေနရင္ မင္းသိပ္ႀကိဳက္တဲ့ ၾကက္ဥဖက္ဒရိတ္ရမယ္” “၀ိုး မင္းက ငါ့အႀကိဳက္ေတြ ေတာင္သိေနပါေပါ့လား၊ ငါၾကက္ဥဖက္ဒရိတ္ႀကိဳက္တတ္မွန္း မင္းဘယ္လိုလုပ္သိလဲ” “သိတာေပါ့၊ ဟိုတစ္ခါက ငါၾကက္ဥဖက္ဒရိတ္လုပ္ေနတုန္း မင္းကေနာက္ကေန သြားရည္ေတြက်ေနတာေလ” “ဟာ မင္းမဟုတ္ကဟုတ္က” ၾကယ္နီက ေျပာရင္းကလိေလသည္။ “အရမ္းခ်စ္တယ္ထူးရယ္” ေနာက္ကေန ပါးေလးအား လွမ္းနမ္းလိုက္သည္။ Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္မ်ားမွာ အခ်စ္အဓိပ္ပါယ္ေလးမ်ားေဖာ္ေဆာင္ရင္း ေက်ာင္းစာ၌ မပ်က္ကြက္ခဲ့ၾက။ ေက်ာင္းၿပီးလို႔ လမ္းခြဲခဲ့ၾကေသာ္လည္း ႏွစ္ေယာက္စလံုး၌ ၀မ္းနည္းဟန္မရွိခဲ့ၾက။ တစ္ေယာက္အနား တစ္ေယာက္မ၇ွိခ်ိန္မ်ားမွာ ဖုန္းျဖင့္တဖံု၊ အင္တာနက္ျဖင့္တဖံု စကားေျပာရင္း မက္ေဆ့ေလးမ်ားခ်န္ရင္း အခ်စ္အဓိပ္ပါယ္ေလးေတြ ေဖာ္ေဆာင္ရဦးမည္။ ေနာင္ႏွစ္ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္၌လည္း ျပန္လည္ဆံုေတြ႔ၾကရဦးမွာေၾကာင့္လည္း ပါေလသည္။ “ၾကယ္နီ ငါ မင္းနဲ႔ ခြဲေနရတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ အၿမဲတမ္းသတိရေနပါ့မယ္ေနာ္၊ ငါ ဟင္းခ်က္သင္တန္းလည္း တက္ရဦးမွာဆိုေတာ့ မင္းအတြက္ အခ်ိန္မ်ားမ်ားေပးႏိုင္မယ္မထင္ဘူး၊ မင့္ကို အေဖာ္ျပဳမေပးႏိုင္ေပမဲ့ ငါ့ရင္ထဲမွာေတာ့ အၿမဲတမ္းရွိေနပါတယ္ကြာ” “ေအးပါကြာ၊ ငါနားလည္ေပးပါတယ္၊ မင္းသာ ေအာင္ျမင္တဲ့ စာဖိုမွဴးႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေစကြာ၊ ေနာင္ႏွစ္က်ရင္ မင့္ဆီမွာပဲေနၿပီး ေက်ာင္းတက္မယ္ေနာ္” “ဒါေပါ့၊ ငါ ဖုန္းလည္း မၾကာမၾကာဆက္မယ္ေနာ္၊ မင္း က်န္းမာေရးလည္း ဂရုစိုက္” “ေအးပါကြာ ေအးပါ” Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ေအာင္စာရင္းေတြထြက္ေတာ့ ထူးထိုက္ေကာ ၾကယ္နီပါ ေအာင္ၾကသည္။ ထူးထိုက္က ေက်ာင္းၿပီးသြားၿပီမို႔ ဘ၀ေရွ ့ေရးအတြက္ အလုပ္လုပ္ရေတာ့မည္။ ဟင္းခ်က္ပညာက ေအာင္ျမင္မႈဆံုးခန္းမတိုင္ေသးေသာေၾကာင့္ ႀကိဳးစားေနရဆဲျဖစ္သည္။ ၾကယ္နီေက်ာင္းတက္ခ်ိန္နီးလာေတာ့ ထူးထိုက္ပိ္ုၿပီး ရင္ခုန္ရသည္။ ခ်စ္ရသူေလးနဲ႔ အတူတူေနရေတာ့မည္။ တစ္ေန႔ ၾကယ္နီေက်ာင္းသို႔ မလာခင္ေလးမွာ ၾကယ္နီ႔ဆီ ဖုန္းဆက္လိုက္သည္။ “အခ်စ္ေလးေရ ၾကယ္နီ” “ရွိပါတယ္” ၾကယ္နီ႔အသံက ေဖ်ာ့ေတာ့ေနသလိုလို။ “မင္း ေက်ာင္းတက္ရေတာ့မယ္မဟုတ္လား၊ အဲ့သည္အတြက္ ဘာမွေထြေထြထူးထူးျပင္ဆင္မထားနဲ႔၊ ငါမင္းအတြက္ လိုအပ္တာ အကုန္ျပင္ဆင္ထားလုိက္မယ္၊ အ၀တ္အစားကအစ ငါပဲ ၀ယ္ထားလိုက္မယ္ေနာ္” “ေအးပါ” “ေအးပါတဲ့လား၊ မင့္အသံႀကီးကလည္း တံုးတိတိႀကီးကြာ၊ မင္းေနမေကာင္းဘူးလား” “ေကာင္းပါတယ္” “မင္း ငါနဲ႔ ေတြ႔ရေတာ့မွာမို႔ မေပ်ာ္ဘူးလား၊ ငါကေတာ့ ရင္ေတြအရမ္းခုန္တာပဲ၊ အဲ့သည္အခါက်ရင္ မင့္ကို အရမ္းအရမ္းနမ္းမယ္ေနာ္” “ငါ ဒီႏွစ္ မင့္ဆီမွာ ေနျဖစ္မယ္မထင္ဘူး” ၾကယ္နီ႔စကားေၾကာင့္ ထူးထိုက္အျပံဳးေလးမ်ား လြင့္စင္သြားသည္။ “ဟင္ ဘာလုိ႔လဲ” “ဒါေတာ့ေနာက္မွေျပာျပမယ္၊ ဒါေပမဲ့ တစ္ခုေတာ့ ေျပာထားမယ္၊ ဘာစကားပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းလက္ခံႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားထားပါ” “ဟင္ ဘာအဓိပ္ပါယ္လဲ” “….” ၾကယ္နီ႔ဘက္က ဖုန္းခ်သြားသည္။ “ၾကယ္ ၾကယ္နီ ၾကယ္နီ….” Xxxxxxxxxxxxxxxxx ၾကယ္နီ၏ ေ၀ခြဲခက္ေစေသာ စကားေၾကာင့္ ထူးထိုက္ ေန႔စဥ္ အိပ္လို႔ မေပ်ာ္ျဖစ္ခဲ့။ ၾကယ္နီမ်ား ထူးထိုက္အား လမ္းခြဲစကားေျပာေလမလား။ ေနာက္အသစ္တစ္ေယာက္ေတြ႔လို႔မ်ား ထူးထိုက္နဲ႔ အတူတူအေနေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာတာမ်ားလား။ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူးလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ႏွစ္သိပ္ကာ ဘယ္ညာလူးလွိမ့္ရင္ အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ အိပ္ခဲ့ရသည္။ ၾကယ္နီ မင္းသိပ္ရက္စက္ပါလား။ မင့္စကားေလးတစ္ခြန္းက ငါ့ရင္ကို ေဗ်ာင္းဆန္ေစရခဲ့ၿပီကြာ။ ၾကယ္နီေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ထူးထိုက္အား အသိမေပးပဲ ေက်ာင္းသို႔ လာခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ၾကယ္နီ႔အား ထူးထိုက္ မႀကိဳခဲ့ရ။ ထူးထိုက္နဲ႔ေ၀းေသာ အေဆာင္သို႔လည္း ေျပာင္းသြားခဲ့သည္။ ၾကယ္နီ႔လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ထူးထိုက္ရင္ေတြ ခ်ိနဲ႔ေနေအာင္ခံစားရသည္။ “ၾကယ္နီ မင္းဘယ္မွာလဲ၊ ဘယ္အေဆာင္မွာေနတာလဲ၊ ဘာလို႔ ငါ့အိမ္မွာမေနရတာလဲ၊ မင္းေျပာခ်င္တဲ့စကားက ဘာလဲ၊ ငါ့ကို တစ္ခုမက်န္ေျပာျပပါ၊ မဟုတ္ေသးဘူး၊ မင္းဘယ္ေနရာမွာေနတာလဲ အရင္ေျပာျပ၊ ငါ မင့္ဆီလာခဲ့မယ္” “မလာပါနဲ႔ေတာ့” ၾကယ္နီ၏ တင္းမာျပတ္သားေသာစကား။ “မလုပ္ မလုပ္ပါနဲ႔ၾကယ္နီရာ၊ ငါေတာင္းပန္ပါတယ္၊ ငါ မင့္ကို အရမ္းေတြ႔ခ်င္တယ္၊ ငါ့ကိုေတြ႔ခြင့္ေပးပါကြာ” “ေနာက္ ငါ့ဆီ ဖုန္းမဆက္နဲ႔၊ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္တယ္“ “ဘယ္လို..” “ေအး မင္းလာခ်င္တယ္ဆိုလည္း လာေပါ့၊ တစ္ခုေတာ့ေျပာထားမယ္၊ မင္းလာရင္ အရင္ဆံုး ငါ့ကိုအေၾကာင္းၾကား၊ ငါ့အေဆာင္ကိုေရာက္ခါက်ေတာ့ ငါ့နာမည္ကို ဘယ္သူ႔မွမေမးနဲ႔” “ေအး ေအးပါ” ထူးထိုက္မ်က္ရည္မ်ားကို သုတ္လိုက္ရသည္။ ေတြ႔ခြင့္ေပးတာနဲ႔တင္ ၾကယ္နီ႔ကို ေက်းဇူးတင္ရေပမည္။ ရင္ထဲမွာေတာ့ လစ္ဟာေနတုန္းပါပဲ။ Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ၾကယ္နီတို႔အေဆာင္ေရွ ့က ပန္းျခံခံုေလးမွာ ေစာင့္ေနပါဆိုလို႔ ထူးထိုက္ေစာင့္ေနမိသည္။ ၾကယ္နီ႔ကို ေတြ႔ခ်င္တာေရာ ၾကယ္နီေျပာလာမည့္ ရင္ေမာဖြယ္ေကာင္းမည့္ စကားေတြေၾကာင့္ ထူးထိုက္ ရင္ခုန္စိတ္လႈပ္ရွားရသည္။ ၾကယ္နီက ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ေပၚမလာ။ အေတာ္ေလးၾကာမွ အေ၀းကေန ၾကယ္နီလွမ္းလာတာျမင္လုိက္ရသည္။ ၾကယ္နီ႔ကို ျမင္လိုက္ရခ်င္းခ်င္း ထူးထိုက္ မတ္တပ္ရပ္လိုက္ၿပီး မ်က္ႏွာေလးက ၀င္းလက္သြားသည္။ အို ထူးထိုက္သိပ္ေတြ႔ခ်င္ရေသာ ခ်စ္သူေလး အေ၀းကေန တစ္လွမ္းခ်င္း လွမ္းလာေနၿပီ။ ထူးထိုက္ အျပံဳးပန္းမ်ားျဖင့္ လက္ကေလးကို ေရွ ့သို႔ျဖန္႔ကားကာ ႀကိဳဆိုလိုက္သည္။ “ၾကယ္ ၾကယ္နီ..” အနားေရာက္ေတာ့ ၾကယ္နီက ထူးထိုက္လက္အား ဖယ္ခါပစ္လိုက္သည္။ ၾကယ္နီ၏လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ထူးထိုက္ရင္နင့္ေအာင္ ခံစားလိုက္ရသည္။ “ဖယ္စမ္း လူေတြျမင္သြားမွျဖင့္..” ၾကယ္နီက ေျပာရင္း မ်က္ႏွာလႊဲသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ထူးထိုက္ အျပံဳးေလးျဖင့္ ေျပာလုိက္သည္။ “လြမ္းလိုက္တာၾကယ္နီရယ္၊ ငါ့ခ်စ္ခ်စ္ေလးက အရင္အတိုင္း မေျပာင္းလဲဘူး၊ ေခ်ာတုန္း ခ်စ္စရာေကာင္းတုန္းပဲ” ၾကယ္နီ႔မ်က္ႏွာက တင္းမာေနဆဲပါပဲ။ “အေဆာင္က ဟင္းေတြက စားလို႔ေကာင္းရဲ့လားဟင္” ၾကယ္နီမ်က္ႏွာက ထူးထိုက္ဘက္လွည့္လာသည္။ “ငါ မင့္ကိုေျပာစရာရွိတယ္လို႔ ေျပာထားတာမွတ္မိလား” ထူးထိုက္ေခါင္းမညိတ္မိ။ မွတ္မိတယ္လို႔လည္း မေျပာ။ သည္အတိုင္းပဲ ၿငိမ္ေနမိသည္။ “ငါ ခ်စ္သူရၿပီ” ၾကယ္နီ႔စကားေၾကာင့္ ထူးထိုက္မ်က္လံုးေတြ ျပဴးက်ယ္သြားရသည္။ ခ်က္ခ်င္း ၾကယ္နီ႔လက္ေမာင္းမ်ားကို ဆုပ္ကိုင္ရင္း.. “ၾကယ္ ၾကယ္နီ မလုပ္ မလုပ္ပါနဲ႔ကြာ၊ ဘာလို႔ အဲ့လိုစကားေတြ ေျပာရတာလဲကြာ၊ ေက်းဇူးျပဳၿပီး ငါ့ကိုအဲ့လိုစကားေတြ မေျပာပါနဲ႔လားကြာ” “သူက မင္းလို ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ပစ္မထားဘူး၊ ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ေပ်ာ္ေအာင္ထားတယ္၊ အထီးက်န္မႈေတြမရွိေအာင္ အေဖာ္ျပဳတယ္” “ဘယ္လို..” “မင္း ငါ့ကို အၿမဲတမ္းပစ္ထားတယ္၊ ငါ အထီးက်န္တဲ့အခ်ိန္ ငါ့ေဘးမွာ မင္းရွိမေနဘူး” “ငါေတာင္းး ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ၾကယ္နီရယ္” “မင္းဘာေၾကာင့္ ငါ့ဆီ ဖုန္းမဆက္တာလဲ၊ ဘာ့ေၾကာင့္ လိုင္းေပၚတက္မလာရတာလဲ၊ ဘာ့ေၾကာင့္ ငါ့အတြက္ မက္ေဆ့မခ်န္ရတာလဲ၊ ဘာလို႔လဲ. ဘာလို႔လဲ..” ၾကယ္နီက ေအာ္လိုက္သည္။ မ်က္ရည္မ်ား က်လာသည္။ ထူးထိုက္က ၾကယ္နီ႔လက္ကေလးအား ဆုပ္ကိုင္လုိက္ရင္း ေတာင္းပန္သည္။ “ငါ မအားလို႔ပါ၊ ငါသင္တန္းမွာ အခ်ိန္ျပည့္ရွိေနရလို႔ပါ” “မင္းက ကိုယ့္ခ်စ္သူထက္ အလုပ္ကို ဦးစားေပးတဲ့ေကာင္၊ အလုပ္ေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ကိုယ့္ခ်စ္သူအတြက္ မက္ေဆ့ေလးတစ္ေစာင္ပို႔ဖို႔ေတာင္ သတိမရဘူးလား၊ မင့္သင္တန္းက ငါ့ထက္က အဲ့ေလာက္ေတာင္ အေရးႀကီးသလား” “ငါ ေနာက္ဆုိအဲ့လိုမလုပ္ေတာ့ပါဘူး၊ သည္တစ္ခါေတာ့ နားလည္ေပးပါေနာ္” “မင္းသိလား၊ ငါ အေဖအေမနဲ႔ ခဏခဏရန္ျဖစ္တယ္၊ အိမ္ကေန ထြက္ေျပးခ်င္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္မိတယ္၊ ငါ ၀မ္းနည္းေနတဲ့အခ်ိန္၊ ငါရင္ဖြင့္ေဖာ္လိုအပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ မင္း ငါ့ေဘးမွာ ရွိမေနဘူး၊ မင့္ကိုဖုန္းဆက္အေၾကာင္းၾကားေတာ့လည္း မင္းကမအားဘူးခ်ည္းပဲ၊ ေဖ့ဘုတ္ေပၚတက္လာေတာ့လည္း မင္းရွိမေနဘူး၊ မင္း ငါ့အတြက္ ခ်စ္သူေကာင္းတစ္ေယာက္ မပီသခဲ့ဘူး၊ မင္း မင္းငါ့ကိုမခ်စ္ဘူး” “ေတာ္ပါေတာ့ကြာ” “ခ်စ္သူတစ္ေယာက္မပီသတဲ့ မင့္ကို ငါ ဆက္ၿပီး လက္မတြဲႏိုင္ေတာ့ဘူး” “ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ဆိုကြာ၊ ငါ့ကို ခြင့္လႊတ္ေပးပါကြာ” “ဒါ့ေၾကာင့္ ငါတျခားရင္ဖြင့္ေဖာ္တစ္ေယာက္ကို၇ွာရတယ္၊ သူက ငါ့ခံစားခ်က္ေတြကို မွ်ေ၀ခံစားေပးတယ္၊ ငါ အထီးက်န္တဲ့အခ်ိန္ ေဘးမွာ ရွိေနေပးတယ္၊ ေဖ့ဘုတ္မွာလည္း ငါ့ကိုအေဖာ္ျပဳတယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ သူ႔ကို ငါ ခ်စ္မိသြားရတာ၊ ဒါေတြအားလံုးဟာ မင့္ေၾကာင့္၊ မင္း ငါ့အေပၚ တာ၀န္မေက်ခဲ့လို႔ တျခားတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္မိသြားရတာ၊ ငါ မင့္ကို ဆက္ၿပီး လက္မတြဲႏိုင္ေတာ့တာကလည္း မင့္အျပစ္၊ ငါ့ကို အျပစ္မတင္နဲ႔ မင္းကိုယ္မင္းပဲအျပစ္တင္” “ငါ့ကို တစ္ႀကိမ္ေလာက္ေတာင္ ခြင့္လႊတ္ေပးလို႔ မရေတာ့ဘူးလားကြာ” “မင္းသိရဲ့လား၊ သူက မင့္ထက္အစစအရာရာသာတယ္၊ ေငြေၾကးလည္းျပည့္စံုတယ္၊ အိမ္ႀကီးကလည္း အေကာင္းစား၊ ေနာက္ဆံုးေပၚကားႀကီးလည္းရွိတယ္၊ သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွာ ငါ သိပ္ေပ်ာ္တယ္၊ ငါ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ မင့္ေၾကာင့္ မပ်က္စီးေစနဲ႔၊ ငါ့ကိုခ်စ္ရင္ မင္းစြန္႔လႊတ္လိုက္ပါ၊ ေနာင္ ငါ့ေရွ ့ဘယ္ေတာ့မွ ေပၚမလာနဲ႔၊ အထူးသျဖင့္ သူ႔ေရွ ့မွာေပါ့၊ မင္းနဲ႔ငါ့အေၾကာင္း သူ လံုး၀မသိေစနဲ႔၊ တကယ္လို႔မ်ား မင္းနဲ႔ငါ့အေၾကာင္း သူသိသြားခဲ့ရင္ မင့္ကိုလံုး၀ခြင့္မလႊတ္ဘူး” ၾကယ္နီ၏ တင္းမာျပတ္သားလြန္းေသာစကားမ်ားေၾကာင့္ ထူးထိုက္ပါးစပ္အေဟာင္းသား ျဖစ္သြားရသည္။ ရက္စက္လိုက္တာၾကယ္နီရယ္။ ထူးထိုက္ ဘာမွမေျပာႏိုင္ေတာ့ပဲ အႀကိမ္မ်ားစြာ ရႈိက္ေနမိသည္။ “သြားေတာ့” ထိုသို႔ႏွင္ခ်လိုက္မႈကပဲ ထူးထိုက္ကို ပိုလို႔ ၀မ္းနည္းရေစသည္။ ဆက္ၿပီးေတာင္းပန္လည္း ဘာမွထူးေတာ့မည္မဟုတ္ေပ။ ထူးထိုက္ ၾကယ္နီ႔အား ၾကည့္ရင္း လွည့္ျပန္မည္လုပ္ေတာ့ ၾကယ္နီက ဆတ္ကနဲ႔ မ်က္ႏွာလႊဲခ်လိုက္သည္။ ၿပီးမွ ဆတ္ကနဲ႔ ျပန္လွည့္လာၿပီး “ေနဦး မင့္လက္ထဲက ဘာေတြလဲ” “ဒါ ဒါ မင့္အတြက္ အ၀တ္အစားေလးေတြ၊ မင္းယူလို္က္ပါေနာ္” “ေပး” ၾကယ္နီက ဆတ္ကနဲ႔ ယူလိုက္သည္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဟုပင္ မေျပာေတာ့ပဲ လွည့္ျပန္သြားသည္။ ၾကယ္နီ၏ ေက်ာျပင္ေလးအား ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ အေဆာင္ေရွ ့တြင္ ၾကယ္နီနဲ႔ရြယ္တူေယာက်္ားတစ္ေယာက္နဲ႔ ၾကယ္နီစကားေျပာေနတာေတြ႔လုိက္ရသည္။ “ဟာ အခ်စ္ မင္းဘယ္တုန္းကေရာက္ေနတာလဲ” “အခုေလးတင္ပဲ၊ မင္းအျပင္ခဏထြက္သြားတယ္ဆိုလို႔ ေစာင့္ေနတာ” “အခ်စ္ကလည္း ငါ့ဆီလာတာ ဖုန္းလည္းမဆက္ဘူး၊ မင္းမ်က္ႏွာလည္း မေကာင္းပါလား၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ေနမေကာင္းဘူးလား” ၾကယ္နီက ထိုေကာင္ေလး၏ နဖူးအား လက္နဲ႔ စမ္းလိုက္သည္။ ထိုေကာင္ေလးက ဖယ္လိုက္ၿပီး “ရပါတယ္၊ ငါေနေကာင္းပါတယ္” ေဖ်ာ့ေတာ့စြာေျပာသည္။ “မင္းေရာက္လာတာနဲ႔ အေတာ္ပဲ၊ ငါ စာလည္း က်က္စရာမရွိဘူး၊ ဘီယာဆိုင္သြားၾကမလား” “သြားတာေပါ့” “အိုး ဒါ့ေၾကာင့္ခ်စ္ရတာ” ေျပာရင္း ထိုေကာင္ေလး၏ ပါးအား နမ္းလိုက္သည္။ ထိုစဥ္ ၾကယ္နီ၏ မ်က္လံုးမ်ားက ထူးထိုက္ဆီ။ မ်က္လံုးအၾကည့္မ်ားက ေအးစက္ေနသည္။ ထူးထိုက္ ခ်က္ခ်င္း မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္ရသည္။ “လာ သြားရေအာင္အခ်စ္၊ အခ်စ္ကားနဲ႔ပဲသြားမွာလား” “ေအး ငါ့ကားနဲ႔ပဲသြားၾကတာေပါ့၊ ဒါနဲ႔ မင္းအခု ဘယ္ကျပန္လာတာလဲ” “ငါလား အင္း အဲ ဟိုေလ ေၾသာ္ ေဟာသည္အ၀တ္အစားေလးေတြသြား၀ယ္တာေလ၊ အေပၚထပ္သြားထားလိုက္ဦးမယ္ခဏေစာင့္” Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx “ၾကက္သားဆီသတ္တစ္ပြဲေပးပါတဲ့” စားပြဲထိုးေလး လွမ္းေျပာလိုက္ေသာ စကားေၾကာင့္ ထူးထိုက္အေတြးမ်ား လြင့္စင္သြားရသည္။ အိေျႏၵလည္း အလ်င္အျမန္ဆယ္လိုက္ရသည္။ မ်က္ရည္မ်ားလည္း စီးက်ေနျခင္းေၾကာင့္ အလ်င္အျမန္သုတ္လိုက္ရသည္။ ဒါကိုသတိထားမိေသာ စားပြဲထိုးေလးက ေမးလိုက္သည္။ “စားဖိုမွဴးႀကီး ငိုေနတာလား၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ” “ေၾသာ္ ဘာ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး၊ မ်က္လံုးထဲ ငရုတ္သီးမႈန္႔၀င္သြားလို႔ပါ” “ေၾသာ္” “ၾကက္သားဆီသတ္ေနာ္၊ ခဏေလး ရမယ္” ဖုန္းေလးကို ၾကည့္လုိက္မိသည္။ Red Heart ဆိုေသာ ေကာင္ေလး၏ မက္ေဆ့မ်ားစြာကိုေတြ႔လိုက္ရသည္။ “Nice To Meet You” “ဟဲလို ခင္လို႔ ရမလားဗ်” “ဘာမွမေျပာေတာ့ဘူးလား” “ယူက မာနႀကီးတယ္ထင္တယ္ေနာ္” “ယူက အလုပ္မ်ားေနလို႔လား” “အလုပ္မ်ားေနရင္လည္း မ်ားတယ္ေျပာေပါ့ဗ်၊ သည္က စကားေျပာေနတာကိုလည္း အားနာပါဦး” တစ္ဖက္မွ လူအား ထူးထိုက္ ျပန္ေျပာသင့္မေျပာသင့္ ေတြေ၀ေနရသည္။ “ၾကက္ဥဖက္ဒရိတ္တစ္ပြဲေပးပါတဲ့” စားပြဲထိုးေလးလွမ္းေျပာလိုက္ေသာ စကားေၾကာင့္ ထူးထိုက္ရင္ဘတ္ထဲက နာက်င္သြားရျပန္သည္။ မ်က္ရည္မ်ားစြာက အဆီးအတားမရွိ စီးက်လာသည္။ ေနရာတြင္ ဆက္လက္ရပ္တည္ႏိုင္စြမ္းမရွိေတာ့တာေၾကာင့္ စားဖိုမွဴး၀တ္စံု(ဒန္ဂရီလားဘာလားမသိ)ကိုခၽြတ္ၿပီး ဆိုင္းအတြင္းမွ ေျပးထြက္သြားခဲ့သည္။ “ဟာ ေဟ့ စားဖိုမွဴးႀကီး ဘယ္လဲဗ်” စားပြဲထိုးေလးလွမ္းေျပာေသာ စကားကို ထူးထိုက္ဂရုမစိုက္ႏိုင္ေတာ့။ Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ထူးထိုက္ေျပးေနမိသည္။ ၾကယ္နီနဲ႔ အခ်ိန္ျဖဳန္းခဲ့ေလေသာ ဘီယာဆိုင္ေလးဆီသို႔။တစ္ခ်ိန္က ၾကယ္နီနဲ႔ ထိုင္ေနက် ေနရာေလးမွာ ၀င္ထိုင္လိုက္သည္။ ၾကယ္နီနဲ႔ ျဖတ္သန္းခဲ့ေသာ ပံုရိပ္မ်ားက မ်က္၀န္းေပၚလာသည္။ လြမ္းလိုက္တာၾကယ္နီရယ္။ “ဘာမ်ားေပးရမလဲခင္ဗ်ာ” စားပြဲထိုးေလးေၾကာင့္ အသိစိတ္၀င္သြားရသည္။ “ေၾသာ္ ဘီယာေပးပါ၊ ၾကက္ဥဖက္ဒရိတ္ေကာရလား” “ဟုတ္ကဲ့ရပါတယ္ခဏေလးေစာင့္ေပးပါ” ခဏအၾကာ ဘီယာနဲ႔အတူ ၾကက္ဥဖက္ဒရိတ္ေရာက္လာေတာ့..“ ၾကယ္နီရယ္ မင္း ဘီယာနဲ႔ ဖက္ဒရိတ္ကို သိပ္ႀကိဳက္တယ္မဟုတ္လား” “အိုး သိပ္ႀကိဳက္တာေပါ့” ၾကယ္နီက ထူးထိုက္အား အစြမ္းကုန္ျပံဳးျပေနသည္။ ၾကယ္နီ႔ပါးေလးကို ထူးထိုက္ျဖည္းညင္းစြာ လွမ္းကိုင္လိုက္သည္။ ၾကယ္နီ႔အျပံဳးေလးသည္ ျဖည္းညင္းစြာ ေ၀၀ါးေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ ၾကယ္နီရယ္…။ ထူးထိုက္ရႈိက္လိုက္မိသည္။ ထိုစဥ္ ဆိုင္အတြင္းမွ ထြက္သြားေသာ လူတစ္ေယာက္ကို ျမင္လိုက္ရသည္။ ဘယ္သူမ်ားပါလဲ။ ၾကယ္နီနဲ႔မ်ား တူေလသလားလို႔။ ထူးထိုက္အေျပးကေလးလွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ လမ္းမဘက္ေရာက္ေတာ့ ဟိုဟိုသည္သည္ေ၀့၀ဲရွာၾကည့္လိုက္သည္။ ဘယ္သူမွမရွိ။ ၾကယ္နီ႔အရိပ္အေယာင္မ်ား မေတြ႔ရ။ ၾကယ္နီရယ္ မင့္ကိုသတိရစိတ္နဲ႔ မင့္ပံုရိပ္ေတြေတာင္ ဖ်တ္ကနဲ႔ ေျပးျမင္ေယာင္ေနမိပါလားကြာ။ Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx Red Heart ဆိုသူက ၾကယ္နီ၏ အရိပ္အေယာင္မ်ား ထင္ဟပ္လာေစာေသာေၾကာင့္ Myanmar LGBT Society ၀က္ဘ္ဆိုဒ္အား မဖြင့္ပဲ ေနလိုက္ခ်င္ေပမဲ့ မေန႔က ဖတ္လက္စ၀တၳဳဆက္ၿပီး ဖတ္ခ်င္ေသးတာေၾကာင့္ ၀င္လိုက္သည္။ ၀င္လိုက္ေတာ့ မက္ေဆ့ေရာက္ေနတာေတြ႔ရသည္။ မက္ေဆ့ကို ဖြင့္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ Red Heart ဆိုသူ၏ မက္ေဆ့ေလး ျဖစ္ေနသည္။ “မင့္ေ၀ါလ္ကိုသြားၾကည့္လိုက္ေတာ့ မင္းတင္ထားတဲ့ စေတတပ္ကိုေတြ႔တယ္၊ မင့္ၾကည့္ရတာ အသည္းကြဲခဲ့တယ္ထင္တယ္၊ ဘယ္သူမွ မလာပါနဲ႔လို႔ တင္ထားတာကေတာ့ မင့္ကို ခင္ခ်င္တဲ့လူေတြအေပၚမွာ နည္းနည္းေတာ့ လြန္သလားလို႔၊ ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ မင့္အေၾကာင္းေတြ ငါသိခ်င္တယ္၊ စပ္စုတယ္လို႔ေတာ့မထင္လိုက္ပါနဲ႔၊ မင့္ခံစားခ်က္ေတြ ထုတ္ျပရင္း ငါကလည္း သူငယ္ခ်င္းပီပီ မွ်ေစခံစားေပးခ်င္တယ္လို႔ သေဘာထားလိုက္ပါကြာ၊ ခ်စ္ခင္တဲ့… Red Heart…” မက္ေဆ့အား ဖတ္ၿပီးေသာ္လည္း Red Heart ဆိုသူအား ထူးထိုက္ ရင္တြင္းမွ ခံစားခ်က္မ်ားကို ေျပာျပဖို႔ စိတ္ကူးမရွိခဲ့။ သူ႔ေ၀ါလ္ေလးဆီသို႔ သြားလိုက္မိသည္။ သူ႔ေ၀ါလ္ေလးက နာမည္နဲ႔လိုက္ဖက္စြာ အနီေရာင္ေတြ လႊမ္းေနသည္။ အနီေရာင္ႏွင္းဆီပြင့္ေတြ အနီေရာင္အသည္းပံုေတြခ်ည္းျဖစ္သည္။ သည့္ေၾကာင့္ အနီေရာင္ကို ႀကိဳက္သည့္ ၾကယ္နီ႔ကို သတိရမိျပန္သည္။ မ်က္ရည္မ်ား က်မလာေအာင္ ပုတ္ခတ္ပုတ္ခတ္လုပ္လိုက္ရသည္။ သူ ဘယ္ကလဲ သိခ်င္တာေၾကာင့္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အသက္အရြယ္လည္းတူၿပီး တစ္ေျမတည္းက ျဖစ္ေနသည္။ မျဖစ္။ အကယ္ရ်္မ်ား ရင္ဖြင့္လိုက္ပါက ထူးထိုက္အား သနားၿပီး သံေယာဇဥ္ေတြ ျဖစ္သြားႏိုင္သည္။ သံေယာဇဥ္ကေန အခ်စ္ဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္သြားမွာကိုေတာ့ ထူးထိုက္အေၾကာက္ဆံုး။ ထိုစဥ္ ခ်က္ေဘာက္မွ အနီေရာင္ မီးေလးျပလာသည္။ “ဟလို ကၽြန္ေတာ့္မက္ေဆ့ေတြရလား” ထူးထိုက္မေျဖခ်င္မိ။ “တစ္ခုခုျပန္ေျပာပါဦးဗ်” ထူးထိုက္သည္အတိုင္း ၾကည့္ေနမိသည္။ “တစ္ခုခုျပန္မေျပာေတာ့ ၀မ္းနည္းတယ္ဗ်” ထူးထိုက္ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြ လႈပ္ရွားလိုက္သည္။ “ကၽြန္ေတာ္ မအားလို႔ပါ” “ခဏေလးးး” ထူးထိုက္ ဖုန္းအားပိတ္လိုက္သည္။ Red Heart ဆိုသူ ထူးထိုက္အား ေမ့သြားေလာက္သည့္တစ္ပါတ္ေလာက္ၾကာမွ ၀တၳဳေတြကို ရွာဖတ္ေတာ့မည္ဟု ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ရံုးဆင္းၿပီျဖစ္သျဖင့္ ဆိုင္အတြင္းမွေလွကားအတိုင္း ထူးထိုက္လႊားကနဲ႔ ခုန္ဆင္းလာသည္။ ေဘးနံရံအားမွီရင္း ေခါင္းငိုက္စိုက္က်ေနေသာ လူတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ထူးထိုက္ေျခလွမ္းေလးမ်ား တုန္႔ကနဲ႔ ရပ္တည့္သြားရသည္။ သူ႔ၾကည့္ရတာ ေလာကႀကီးကို စိတ္ကုန္ေနသလို။ အနားနားတိုးကပ္ၾကည့္လိုက္သည္။ ေခါင္းေလးက လႈပ္လႈပ္သြားျခင္းေၾကာင့္ သူ ငိုမ်ားေနသလား။ ရႈက္သံသဲ့သဲ့လည္း ၾကားလိုက္ရသည္။ ထိုသူက ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေခါင္းကို ေမာ့လာျခင္းေၾကာင့္ အိုင္ထြန္းေနေသာ မ်က္ရည္မ်ားစြာႏွင့္ ထိုသူ၏မ်က္ႏွာကို ျမင္လိုက္ရသည္။ “ထူးးးးး” “ဟင္ မင္း မင္း ၾကယ္ ၾကယ္နီ…” “ငါ့ကို ပဲေခါက္ဆြဲတစ္ပြဲေလာက္၀ယ္ေကၽြးပါ” “ၾကယ္နီရယ္..” ဟိုးအရင္က အနီေရာင္မ်ားျဖင့္ ေတာက္ပခဲ့ေသာၾကယ္နီသည္ အခုေတာ့ အေရာင္မ်ားက ေဖ်ာ့ေတာ့လြန္းလွသည္။ အလြန္ဆာေလာင္မြတ္သိပ္စြာျဖင့္ ပဲေခါက္ဆြဲအား ၿမိန္ေရယွက္ေရစားေသာက္ေနေသာ ၾကယ္နီ႔ကို ထူးထိုက္ သနားဂရုဏာသက္စြာ ၾကည့္ေနရသည္။ ၾကယ္နီဘာေၾကာင့္ သည္ေလာက္ဆာေလာင္ေနရတာလဲ။ ၾကယ္နီလမ္းေဘးေရာက္ေနခဲ့သလား။ “မ၀ေသးဘူး၊ ငါမစားရတာ (၂)ရက္ေလာက္ၿပီ၊ ၾကက္ဥဖက္ဒရိတ္တစ္ပြဲမွာေပးပါဦး” “ေအး ေအး ေဟး စားပြဲထိုးေလးခဏ၊ ၾကက္ဥဖက္ဒရိတ္တစ္ပြဲေပးပါဦး” ၾကက္ဥဖက္ဒရိတ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ခဏတြင္းခ်င္းေျပာင္သြားသည္။ ၾကယ္နီက ထူးထိုက္ဖက္လွည့္လာသည္။ “မင္း ခ်စ္သူ ရသြားၿပီလားဟင္ထူး” ထူးထိုက္ ေခါင္းယမ္းရင္း ေျဖသည္။ “တစ္ကိုယ္တည္းပါပဲ” မင္းတစ္ေယာက္ကလြဲလို႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွမခ်စ္ႏိုင္ပါဘူးဟု ထပ္ဆင့္ေျပာလိုက္ခ်င္ေသးသည္။ ၾကယ္နီက ဟက္ကနဲ႔ ရယ္လုိက္ေသးသည္။ “အင္း မင္းစေတတပ္ေတြကို ျမင္ရေတာ့ ထင္ေတာ့ထင္သား” “ဟင္ ဘယ္လို” “မင့္ဆီကို ဘယ္သူမွမလာပါနဲ႔၊ ဘယ္သူမွလာမပတ္သက္ၾကပါနဲ႔၊ တစ္ေယာက္တည္းပဲ ေနေနပါတယ္ဆိုတာေလ” “ေၾသာ္” “မင္း တကယ္ပဲ ငါ အထီးက်န္တဲ့အခ်ိန္တိုင္း ငါ လိုအပ္ေနတဲ့အခ်ိန္တိုင္း ရွိမေနေပးဘူးကြာ” ၾကယ္နီကေျပာရင္း အသက္မပါစြာ ရယ္ေနေလသည္။ ထူးထိုက္ကေတာ့ ႏႈတ္ဆိတ္ေနသည္။ “Red Heart ဆိုတာ ငါေလထူး” “ေၾသာ္ အဲ့ဒါ မင္းလား” “ငါအကူအညီလိုလို႔ မင့္ကိုလာပတ္သက္တယ္၊ မင္းကေတာ့ အရင္အတိုင္းပဲ ငါလိုအပ္ရင္ရွိမေနဘူး၊ ေရွာင္ေျပးေနတုန္းပဲ ဟက္ ဟက္” “ငါ မသိလိုက္လို႔ပါၾကယ္နီရယ္” “ဟက္ဟက္ ငါ တကယ္ဆိုရင္ ငါအထီးက်န္တဲ့အခ်ိန္၊ အကူအညီလိုအပ္တဲ့အခ်ိန္ ငါ့ေဘးမွာ မင့္ကိုလိုအပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ မင္းကေဘးမွာ ရွိေနမေပးဘူးလို႔ မေျပာသင့္ပါဘူးကြာ၊ ငါမင့္အေပၚသိပ္ကိုရက္စက္တယ္ေလ၊ မင့္အေပၚ ငါ အမ်ားႀကီးမွားခဲ့တယ္၊ ငါေတာင္းပန္ပါတယ္” “ရပါတယ္ၾကယ္နီရယ္” “ငါ ဘာေၾကာင့္ သည္လိုပံုစံျဖစ္သြားရသလဲ မင္း မသိခ်င္ဘူးလား” “ေျပာပါ ငါ နားေထာင္ေနပါတယ္” ၾကယ္နီက ငိုလိုက္သည္။ ရႈက္သံႀကီးမ်ားထြက္လာသည္။ ထူးထိုက္က လက္ကိုင္ပု၀ါေလးထုတ္ေပးလိုက္သည္။ “မငိုပါနဲ႔ကြာ” “သူ သူ သူသိေနတယ္၊ မင္းနဲ႔ငါ့အေၾကာင္း သူအားလံုးသိေနတယ္၊ တစ္ေန႔ သူငါ့ကိုေမးတယ္၊ မင့္မွာ အရင္က ခ်စ္သူရွိခဲ့သလားေပါ့၊ ငါက မရွိဘူးလို႔ေျပာလိုက္တယ္၊ သူက မယံုဘူး၊ အမွန္အတိုင္းေျပာပါတဲ့၊ အမွန္အတိုင္းေျပာရင္ ခြင့္လႊတ္ေပးမယ္တဲ့၊ ဒါေပမဲ့ ငါကေတာ့ သူတစ္ေယာက္သာ အခ်စ္ဦးပါဆိုၿပီး လိမ္ေျပာလိုက္တယ္၊ အဲ့သည္ေတာ့ သူက မင္းနဲ႔ငါ အေခ်အတင္စကားမ်ားထားတဲ့ ဗီြဒီယိုဖိုင္ကိုျပလိုက္တယ္၊ အဲ့သည္ေန႔က သူအကုန္ျမင္သြားခဲ့တာေလ” ေျပာရင္း ၾကယ္နီ႔ငိုသံမ်ားက က်ယ္လာသည္။ “ျဖစ္ရေလ” “အဲ့ဒါေၾကာင့္ သူငါ့ကို အဆက္ျဖတ္လိုက္တယ္၊ ေငြမက္လို႔ သူ႔ကို ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ခြင့္လႊတ္လိုက္မယ္တဲ့၊ လိမ္ေျပာရင္ေတာ့ ခြင့္မလႊတ္ဘူးတဲ့၊ ၿပီးေတာ့ သူနဲ႔ငါတြဲတာကို အေဖနဲ႔အေမသိတယ္၊ ရွက္လို႔ဆိုၿပီးတားတယ္၊ အေျခာက္မျဖစ္ျဖစ္ အေျခာက္ထီးျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္သားသမီးပဲမဟုတ္လား၊ ရွက္ေနေတာ့ေကာ ဘာထူးမွာလဲ၊ အေဖနဲ႔အေမက ရွက္ေနရေအာင္ က်ဳပ္က သူ႔ကို ယူျပလို႔လား တြဲရံုပဲတြဲတာကို၊ ၿပီးေတာ့ လူေရွ ့သူေရွ ့မွာ ေပၚတင္ႀကီးတြဲျပလို႔လားလို႔ ေျပာလႊတ္လိုက္ေတာ့ အေဖက ျပန္ေျပာရေကာင္းလားဆိုၿပီး ပါးရိုက္တယ္၊ ငါကလည္း ထစ္ကနဲ႔ဆို ေဒါသထြက္တတ္တာကလား၊ ငါ အိမ္ကထြက္လာၿပီး သည္ကိုေရာက္လာခဲ့တယ္၊ လက္စြပ္ေလးကိုေရာင္းၿပီးစားေသာက္ေနရတာ၊ အခုေတာ့ ပိုက္ဆံလည္း ကုန္ၿပီ၊ ငါ့မွာ အသိကၽြမ္းလည္းမရွိဘူး၊ မေနႏိုင္ေတာ့တဲ့အဆံုး မင့္ဆီကိုအေရာက္လာခဲ့ရတာပါကြာ၊ ငါ မင့္ဆီကို မလာသင့္မွန္းလည္း သိပါတယ္၊ ဒါ ဒါ ေပမဲ့ ငါ မတတ္ႏိုင္လို႔ပါ..ကြာ” ထူးထိုက္က ၾကယ္နီ႔ေဘးသို႔ ဆက္ကနဲ႔ထိုင္လိုက္ၿပီး ေခါင္းေလးကို ေပြ႔ဖက္လိုက္သည္။ ဂရုဏာမ်ားစြာ အျပည့္။ “မင္းအခုလိုျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္ ငါ့ကို သတိရေပးတာနဲ႔တင္ ငါ ေက်းဇူးတင္မဆံုးပါဘူးကြာ၊ ငါ့ဆီမွာ မင္း ေနခ်င္သေလာက္ေနလို႔ရပါတယ္၊ ငါ့ကို အားလည္းမနာပါနဲ႔ ဟုတ္ၿပီလား” “ေက်းဇူးတင္လြန္းလို႔ ဘယ္လိုကိုေျပာရမယ္မသိေတာ့ပါဘူးကြာ” “ရပါတယ္ကြာ“ ၾကယ္နီက ထူးထိုက္အား ရီေ၀ေ၀ၾကည့္လုိက္သည္။ “ထူးးး” “ဟင္ ေျပာေလ” “မင္း မင္း ငါ့ကို ခ်စ္ ခ်စ္ေသးလားဟင္” ထူးထိုက္က ေခါင္းကို တဆတ္ဆတ္ညိတ္ေလသည္။ “ခ်စ္ေသးတာေပါ့၊ မင့္ကို ငါ ဘယ္ေမ့ႏိုင္ပါ့မလဲ၊ မင္းက ငါ့အခ်စ္ဦးေလကြာ၊ မင္းလာခ်င္ရင္လာပါ၊ မင္းသြားခ်င္ရင္သြားပါ၊ ငါ ခြင့္ျပဳေနမွာပါ” “မင္း ငါ့ကို ခ်စ္ေသးတယ္လို႔ ထင္ေတာ့ထင္သား၊ ဘာလို႔ဆို မင္းနဲ႔ငါ သြားေနက်ဘီယာဆိုင္ေလးဆီ မင္းခဏခဏေရာက္ျဖစ္တယ္မဟုတ္လား” “ေၾသာ္ ဒါဆို….” “ငါကတိေပးပါတယ္၊ သည္တစ္ခါ မင့္ရင္ခြင္ထဲက ဘယ္ေတာ့မွထြက္မသြားပါဘူးလို႔” “မင္းယံုေစခ်င္ရင္ ယံုပါ့မယ္ၾကယ္နီရယ္” “မင္းယံုေအာင္ ငါ သက္ေသျပမွာပါ” “အင္းပါ အင္းပါ” “သည္တစ္ခါလည္း မင့္ကို အကူအညီေတာင္းရဦးမယ္၊ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ မင္းအလုပ္လုပ္တဲ့ဆိုင္မွာ ငါ စားပြဲထိုးလုပ္ခ်င္တယ္၊ လိုအပ္ရင္ေျပာေပးပါေနာ္” “အင္းေပါ့ ေျပာေပးရမွာေပါ့၊ သူေ႒းက သေဘာေကာင္းပါတယ္ကြာ” ၾကယ္န႔ီမ်က္ႏွာေလး ျပံဳးလာသည္။ လက္ဖ၀ါးေလးႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ထူးထိုက္၏ပါးျပင္ေလးအား ကိုင္တြယ္လိုက္သည္။ “မင္းတစ္ေယာက္ပဲ ငါ့အေပၚေကာင္းတယ္၊ သည္ေလာက္ေကာင္းတဲ့မင့္ကို ငါ ေနာင္ ဘယ္ေတာ့မွ မစြန္႔လႊတ္ေတာ့ဘူး၊ ယံုပါ” “အင္း အင္းပါ” “ခ်စ္တယ္ထူးရယ္” ၾကယ္နီက ထူးထိုက္၏ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ၾကင္နာစြာ နမ္းေလသည္။ ေဒးဗစ္ ႏွလံုးသားရွိသူတိုင္း ခံစားတတ္ပါေစ။။။ 7:08 AM 13/8/2014 The Enddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddd သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္၏ အေကာင့္နာမည္ေၾကာင့္ “အနီရင့္ေရာင္အလြမ္းမ်ား” ဟု ေခါင္းစဥ္ေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဇာတ္လမ္းမွာကား က်ေနာ္၏ ကိုယ္ပိုင္စိတ္ကူးျဖစ္ပါသည္။ တိုက္ဆိုင္မႈမ်ားရွိက ခြင့္လႊတ္ၾကပါကုန္။ ဖတ္ၿပီးတိုင္းလည္း ဇာတ္လမ္း၏ အျပစ္အနာအဆာ လိုအပ္ခ်က္မ်ားလည္း ရွာခဲ့ၾကပါရန္။ (ေဒးဗစ္)
Aug 26th

ခ်စ္ခဲ့ရကိုယ့္ဘ၀ (ေဒးဗစ္)

By davidmgmg

“ဦးသိန္းက မင့္ကို သူ႔သမီးနဲ႔ ေပးစားခ်င္ေနတယ္ထင္တယ္”

လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္သူငယ္ခ်င္းက ေျပာလာသည္။

“မျဖစ္ႏိုင္တာ”

ဆိုၿပီး မင္းေန ျငင္းကြယ္လိုက္မိေသးသည္။ ျပံဳးလည္းျပံဳးမိသည္။ သူငယ္ခ်င္းေျပာတာက ျဖစ္လည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ မင္းေနက လူေကာင္းတစ္ေယာက္။ အၿမဲတမ္းျပံဳးေနတတ္သူ။ ရိုးရိုးသားသားေနတတ္သူ။ အလုပ္လည္းအလြန္ႀကိဳးစားသည္။ တာ၀န္မ်ားစြာ လစ္ဟင္းေလ့မရွိ။ ရံုးခ်ိန္လည္း မွန္သည္။ လူမ်ားစြာႏွင့္ ေပါင္းသင္းေျပာဆိုဆက္ဆံေရးလည္း ေဖာ္ေရြသည္။ သည့္ေၾကာင့္ ဦးသိန္းသည္ မင္းေန႔အား အလြန္ခ်စ္သည္။ အေရးေပးသည္။ ဟိုအရင္တစ္ခါက ဦးသိန္းက သူနဲ႔မေတာ္ေတာ့လို႔ပါဆိုၿပီး မ၀တ္ရေသးသည့္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအသစ္စက္စက္ေလးကို လက္ေဆာင္ေပးဖူးသည္။

မင္းေနတို႔ကား အစိုးရစက္ရံုတစ္ရံုမွ ၀န္ထမ္းမ်ားျဖစ္သည္။ ဦးသိန္းတြင္ သမီးေလးတစ္ေယာက္၇ွိသည္ ထိုသမီးေလးအား ဦးသိန္းအလြန္ခ်စ္ေလသည္။ အေဖတူသမီးထင္သည္။ ဦးသိန္းႏွင့္ရုပ္ခ်င္းဆင္သည္။ ဦးသိန္း၏ သမီးေလးသည္ မင္းေနႏွင့္ အသက္ရြယ္တူေလာက္ျဖစ္သည္။ တိုက္ဆိုင္သည္ကား မင္းေနေကာ ဦးသိန္းသမီးပါ ပညာေရးေမဂ်ာတူေလသည္။ ထိုအခ်က္ေၾကာင့္လည္း ဦးသိန္းသည္ မင္းေနအား သူ႔သမီးႏွင့္ သေဘာက်လွတာျဖစ္ႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ ဦးသိန္းသမီးသည္ အလုပ္မရွိ။ ဦးသိန္းတို႔က နယ္အေ၀းမွ မိသားစုအလိုက္ေျပာင္းလာျခင္းသည္။ ဦးသိန္းကိုယ္တိုင္ သူ႔သမီးအား စက္ရံုအလုပ္တြင္ ေလွ်ာက္ထားေပးဖူးသည္။ ထိုစဥ္က ေလွ်ာက္လႊာအား မင္းေနအမွတ္တမဲ့ ဖတ္လိုက္ရေသာေၾကာင့္ ဦးသိန္းသမီးအေၾကာင္း မင္းေနသိထားရျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အလုပ္မရခဲ့ေပ။

 တကယ္ေတာ့ ဦးသိန္းသည္ လူေကာင္းတစ္ေယာက္မဟုတ္ေပ။ မင္းေနတို႔စက္ရွင္းတြင္ ေယာက်္ားေလး၀န္ထမ္း၁၅ေယာက္ေလာက္သာရွိသည္။ ဦးသိန္းသည္ အသက္အႀကီးဆံုးျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ရာထူးမႀကီးေပ။ ပညာေရးလည္းမေကာင္းခဲ့ေပ။ (၁၀)တန္း မေအာင္ခဲ့ေပ။ ဦးသိန္းသည္ လုပ္သက္ႀကီးၿပီး အသက္ႀကီးေသာေၾကာင့္ထင္သည္ မင္းေနတို႔စက္ရွင္းအား ဦးေဆာင္ခ်င္သည္။ နံနက္တန္းစီခ်ိန္တြင္ ၀န္ထမ္းမ်ားေနရာတြင္မရပ္။ မန္ေနဂ်ာ၏ေဘးတြင္ရပ္ကာ မန္ေနဂ်ာကဲ့သို႔ ၀င္ေရာက္ေျပာဆိုသည္။ ထိုသို႔ေျပာဆိုမႈက မန္ေနရာ၏ေနရာအား၀င္လုသလို ျဖစ္ေနေစသည္။ ဦးသိန္းအသက္ထက္ ထက္၀က္နီးပါးငယ္ေသာ မန္ေနဂ်ာအမ်ိဳးသားဦးေဆာင္စဥ္က မန္ေနဂ်ာသည္ စိတ္သေဘာထားႀကီးစြာ သည္းခံႏိုင္ခဲ့သည္။ ထုိမန္ေနဂ်ာ ေျပာင္းသြားၿပီးေနာင္ အမ်ိဳးသမီးမန္ေနဂ်ာမ်ား ၀င္ေရာက္ဦးေဆာင္သည့္အခါတြင္ ထိုအမ်ိဳးသမီးမန္ေနဂ်ာမ်ားႏွင့္ ရန္တက်က္က်က္ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။ အမ်ိဳးသမီးမန္ေနဂ်ာမ်ားသည္ သည္းမခံႏိုင္ေတာ့သည့္အဆံုး ဌာနေျပာင္းသြားခဲ့သူက (၅)ေယာက္မက။ စက္ရံုမွဴးႀကီးပင္ မတတ္သာသည့္အဆံုး ဦးသိန္းတစ္ေယာက္တည္းကိုသာ မင္းေနတို႔စက္ရွင္းအား ဦးေဆာင္ေစလိုက္သည္။ 

ဦးသိန္းသည္ မင္းေနတို႔စက္ရွင္းမွ ၀န္ထမ္းမ်ားအေပၚ ၾသဇာေညာင္းသေလာက္ မင္းေန႔အေပၚတြင္ အေလးေပးေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္သာ မင္းေန၏သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ထင္ေၾကးေပးလာျခင္းျဖစ္သည္။

“ဦးသိန္းက မင့္ကို သူ႔သမီးနဲ႔ ေပးစားခ်င္ေနတယ္ထင္တယ္ကြ”

ထိုသို႔ထင္ေၾကးမ်ိဳး မင္းေန႔ဘ၀တြင္ပထမဆံုးအႀကိမ္ အေပးခံရေတာ့ ျပံဳးေတာ့ျပံဳးမိသား။ တကယ္တမ္းေတာ့ မင္းေနျပံဳးသင့္ရဲ့လား။ မင္းေနရဲ့ စိတ္ကိုက ဟိုမိုဆယ္ခ်ဴရယ္စိတ္။ ဘယ္သူမွမသိႏိုင္သည့္ တိတ္တိတ္ပုန္း ဟိုမိုဆယ္ခ်ဴရယ္စိတ္ မင္းေန႔မွာ ရွိေနခဲ့ၿပီပဲ။

တကယ္လို႔သာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက “ဦးသိန္းက မင့္ကို သူ႔သမီးနဲ႔ ေပးစားရင္ မင္းယူမွာလား” လို႔ ေမးလာရင္အခက္။ ဦးသိန္းကပင္ ထိုသို႔ ေျပာလာရင္ ပိုလို႔အခက္။ (အင္း တကယ္တမ္းေတာ့ မင္းေနအေတြးလြန္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဘယ္သူကမ်ား မင္း ငါ့သမီးကို ယူမလားလို႔ ေျပာပါ့မလဲ။) အကယ္ရ်္မ်ား ထိုသို႔ေျပာလာခဲ့ရင္ မင္းေနလံုး၀ ျငင္းဆိုရေပလိမ့္မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္မူ မင္းေန႔တြင္ ဟိုမိုဆယ္ခ်ဴရယ္ပီပီ တစ္ဖက္သတ္တိတ္တခိုး ခ်စ္ေနရသူ ရွိေနခဲ့ၿပီကိုး။ မင္းေနသာမက တျခားသူငယ္ခ်င္းမ်ားကလည္း “ဦးသိန္းသမီးကို ေပးစားရင္ ယူမွာလား” လို႔ေမးရင္ ျငင္းၾကေပလိမ့္မည္။ သူငယ္ခ်င္းတို႔၏ ခြန္းတုံ႔ျပန္စကားကေတာ့ “ဦးသိန္းႀကီးကိုေတာ့ ေယာကၡထီးမေတာ္ခ်င္ေပါင္ကြာ” တဲ့။

တစ္ေန႔ မင္းေနအလုပ္ပါးသျဖင့္ လက္ေတာ့ပ္ေလးကို ကလိေနလိုက္သည္။ ဦးသိန္းက ေရွ ့မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာ ဖုန္းေလးနဲ႔ ဂိမ္းေဆာ့ေနသည္။ ထိုစဥ္ ဦးသိန္းေဘးသို႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္၀င္ထိုင္သည္။ ထိုသူကား အျခားမဟုတ္။ မင္းေနတိတ္တခိုးခ်စ္ရ၊ ရင္ခုန္ခဲ့ရသူေလးေပါ့။ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ မင္းေနေရွ ့ ဘြားကနဲ႔ေရာက္လာျခင္းေၾကာင့္ မင္းေနအားႀကီး၀မ္းသားသြားခဲ့ရသည္။ သူက မင္းေနတို႔ ၀န္ႀကီးဌာနတိုးခ်ဲ ့တည္ေဆာက္သျဖင့္ အင္ဂ်င္နီယာအျဖစ္ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ မင္းေနတို႔ဌာနနဲ႔ အေတာ္အလွမ္းေ၀းေသာ ေနရာမွာ တည္ေဆာက္ျခင္းျဖစ္သျဖင့္ သူ ယခုလို မင္းေနတို႔ဌာနဆီေရာက္လာခဲ့ျခင္းကို  မင္းေနအံ့ၾသေနမိသည္။ သူနဲ႔က အေနေ၀းျခင္းေၾကာင့္ သူနဲ႔ မင္းေနေတြ႔ဆံုဖို႔မလြယ္။ သူ႔ကိုရံုးသြားရံုးျပန္လမ္းမွာသာ ေတြ႔ဆံုခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။ သူက မင္းေန႔မ်က္၀န္းထဲတြင္ ထူးျခားလြန္းလွေအာင္ ေခ်ာေမာလွပေယာက်္ားပီသေနခဲ့သူမို႔ မင္းေနမ်က္စိက်ကာ ရင္ခုန္ခဲ့ရသည္။ သူ႔ကိုေတြ႔သည့္အခါမ်ိဳးတြင္ မင္းေန႔စိတ္က အထပ္ထပ္အခါခါၾကည့္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ သူမသိေအာင္ တိတ္တခိုးၾကည့္ရၿပီး မင္းေန႔အၾကည့္ကို သူမ်ားျမင္သြားေလမလားဆိုၿပီး ရင္ခုန္စိုးထိတ္ရတာအေမာ။ တစ္ခါတေလဆိုရင္ သူနဲ႔ မနီးမေ၀းေလးမွာ ေတြရသည့္အခါမ်ိဳးတြင္ သူ႔ကိုမင္းေနမၾကည့္ရဲခဲ့။ သူမ်ားသိသြားေလမလား၊ အထင္မ်ားေသးသြားေလမလားဆိုၿပီး စိုးရိမ္ေၾကာက္ရႊံ ့ေနမိသည္။ ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ သူ မင္းေန႔ကို ၾကည့္ေနတာ မင္းေနမၾကည့္ေပမဲ့ မ်က္လံုးေတြက ျမင္ေနရသည္။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တုန္းက သူ႔ကို မင္းးေနၾကည့္တယ္ဆိုတာ သူရိပ္မိသြားခဲ့ေလျခင္းေၾကာင့္ၾကည့္ေလသလား။ ဒါမွမဟုတ္ မင္းေနက လူေခ်ာတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ ၾကည့္ေလသလား။ သူလည္းပဲ မင္းေနလို ဟိုမိုဆယ္ခ်ဴရယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္လိင္မဟုတ္သည့္ မင္းေန႔ကို ၾကည္တာလား။ မဟုတ္တန္ရာ။ သူဟာ ဟိုမိုဆယ္ခ်ဴရယ္တစ္ေယာက္ ဟုတ္လိမ့္မည္မထင္ေပ။ မင္းေနရဲရဲႀကီးေျပာရဲသည္။ မင္းေနက ဟိုမိုဆယ္ခ်ဴရယ္မို႔ ဘယ္ဟိုမိုဆယ္ခ်ဴရယ္က ဘယ္ေလာက္ပဲ ပုန္းလွ်ိဳးကြယ္လွ်ိဳးေနပါေစ ဟိုမိုဆယ္ခ်ဴရယ္တစ္ေယာက္ဆိုတာကို ၾကည့္ရံုနဲ႔သိသည္။ သည့္ေၾကာင့္ သူဟာ ဟိုမိုဆယ္ခ်ဴရယ္တစ္ေယာက္မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း မင္းေနခိုင္ခိုင္မာမာေျပာျခင္းသာျဖစ္သည္။

ယခု မထင္မွတ္ပဲ သူမင္းေန႔ေရွ ့ေရာက္လာေတာ့ မင္းေနအားႀကီး ေပ်ာ္သြားမိတာအမွန္။ ေပ်ာ္ေပမဲ့ လူက ဘာလိုလိုနဲ႔ ဒူးေတြလက္ေတြ တုန္ေနသလိုုလို။ ခုေနခ်ိန္မ်ား လူတစ္ေယာက္က မင္းေန႔အား စကားလာေျပာခဲ့ရင္ မင္းေန သူ႔ေရွ ့မို႔ စကားေတြ အထစ္ထစ္အငါ့ေငါ့ျဖစ္မွာ ေသခ်ာသည္။ တစ္ခ်ိန္တုန္းက သူ႔ကို မင္းေနၾကည့္ေနတယ္ဆိုတာ သူရိပ္မိခဲ့ေလသလားဆိုသည့္အထင္ေၾကာင့္ မင္းေနအလိုလိုရွက္ေနမိသည္။ ရွက္စိတ္ေၾကာင့္ သူ႔ေရွ ့ကေန ထြက္သြားလုိက္ခ်င္ေပမဲ့ မင္းေနထြက္သြားစဥ္ မင္းေန႔ေက်ာအား သူၾကည့္ေနမွာကိုလည္း ရွက္ေနသည္။ မင္းေန႔အမူအယာေတြ မိန္းမပံုေပါက္ေနမွာကိုလည္း စိုးသည္။ မင္းေန၏ ေငါစူလံုးက်စ္ေနေသာ တင္ပါးေလးကို လွမ္းၾကည့္သြားမွာကိုလည္း ရွက္သည္။ သည့္ေၾကာင့္ ေနၿမဲအတိုင္း လက္ေတာ့ပ္ေလးကုိသာ လက္တုန္တုန္နဲ႔ ကလိေနလိုက္ရသည္။

သူကေတာ့ မင္းေန႔အျဖစ္ကို သိလိမ့္မည္မထင္။ ဦးသိန္းနဲ႔ စကားေတြေျပာေနသည္။ သူနဲ႔ဦးသိန္း ဘယ္လိုေၾကာင့္ သိကၽြမ္းေနၾကတာပါလိမ့္။ လက္ေတာ့ပ္ေလးကို ကလိေနရင္း သူမသိေအာင္သူ႔ကို ခိုးခိုးၾကည့္ေနမိသည္။ အလို သူဟာ အနီးကပ္ျမင္လိုက္ရေတာ့ အလြန္႔အလြန္ကို ေယာက်္ားပီသလြန္းလွတာပါလား။ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေလးက ဖူးဖူးေလး။ မ်က္အိမ္ေတြ နက္ေမွာင္ေနၿပီး မ်က္ဆံမ်ားက စူးရွေတာက္ပလြန္းေနသည္။ သူ႔မ်က္၀န္းေတြကို မင္းေနေမ့ႏိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္ေတာ့ေပ။ ရိတ္ထားသျဖင့္ ထြက္ျပဴစျပဳေနသည့္ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေရးေရးေလးေတြက တစ္မ်ိဳးတစ္ဖံု ေယာက်္ားပီသေအာင္ ျဖည့္စြမ္းေပးေနသလိုလို။ မ်က္ခံုးေတြက ထူထဲနက္ေမွာင္ေနသည္။ နဖူးကမက်ဥ္းမက်ယ္အေနေတာ္ရွိသည္။ ဆံပင္ေလးက ပါးပါးေလးေပမဲ့ ေဘးခြဲထားသည္က တစ္မ်ိဳးၾကည့္ေကာင္းေနျပန္သည္။ အသားအေရက ညိဳေပမဲ့ စိုိစုိေျပေျပေလးမို႔ ၀င္းပေနသည္။ သူ႔မွာ ၾကြက္သားေတြမရွိေပမဲ့ မပိန္လြန္းမ၀လြန္းတာထက္ပိုၿပီး အနည္းငယ္လံုးေနသည့္ သူ႔ခႏ္ဓာကိုယ္ေလးက အနက္ေရာင္တီရွပ္ေလးေအာက္မွာ အလြန္ၾကည့္ေကာင္းေနသည္။

ဦးသိန္းကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အမူအယာက ရွက္ေနသေယာင္ေယာင္။ ဘာေၾကာင့္ပါလိမ့္။ သူခဏေနျပန္သြားေတာ့ သူ႔ေက်ာျပင္ေလးကို မင္းေနေငးၾကည့္ေနမိသည္။ မနိမ့္မျမင့္အရပ္အေမာင္းေလးမွာ အနက္ေရာင္တီရွပ္ အနက္ေရာင္ဂ်င္းေဘာင္းဘီေလးနဲ႔ သူဟာ သိပ္ကိုၾကည့္ေကာင္းေနခဲ့ေလသည္။ အဲ့ေန႔က မင္းေန႔ဘ၀မွာ အေပ်ာ္ဆံုးေန႔ပါပဲ။ သူ႔ကို အနီးကပ္ၾကည့္ခြင့္ ရခဲ့လို႔ေလ။

တစ္ေန႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျပာလာသည္။

“မင္း ဦးသိန္းသားမက္ျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္ခြင့္မရေတာ့ဘူး” တဲ့။

မင္းေနနားမလည္ႏိုင္ျဖစ္ရသည္။ ကိုယ္တိုင္က ဦးသိန္းသားမက္ ျဖစ္ခ်င္စိတ္မရွိေပမဲ့လည္း အဘယ္ေၾကာင့္ အခုလိုေျပာရသည္ကို သိခ်င္မိသည္။

“ဘာျဖစ္လို႔တုန္းကြ”

“သူ႔သမီးမွာ ရည္းစားရွိတယ္” တဲ့။

“ေၾသာ္ အဲ့လိုလား၊ ငါကေတာ့ သူ႔သမီးကို ႀကိဳက္တယ္ေျပာဖူးလို႔လားကြ”

မင္းေနအရွက္ေျပ ျငင္းလိုက္သည္။ ဦးသိန္းသမီးမွာ ခ်စ္သူရွိသြားေတာ့ ဦးသိန္းသမီးနဲ႔အေျပာင္ခံရသည့္ ဘ၀က လြတ္သြားတာေပါ့ဆိုၿပီး ၀မ္းသာရသည္။ ဘာရယ္မဆိုင္ေပမဲ့ ဦးသိန္းသမီးက ဘယ္သူနဲ႔ တြဲေနသလဲဆိုတာကိုေေတာ့ မင္းေနထပ္ဆင့္သိခ်င္ေနမိျပန္သည္။

“ေနပါဦး၊ ဦးသိန္းသမီးက ဘယ္သူနဲ႔ တြဲေနတာတုန္းကြ၊ မဟုတ္မွလြဲေရာ့၊ မင္းနဲ႔လား”

“အာ ဘယ္က မဟုတ္ကဟုတ္က၊ ငါက ဦးသိန္းသမီးကို ႀကိဳက္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ ဦးသိန္းႀကီးကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ေယာကၡမမေတာ္ဘူးကြ”

“အင္းပါ အင္းပါ”

“သူ႔သမီးက ေဆာက္လုပ္ေရးကေကာင္နဲ႔ႀကိဳက္ေနတာ”

ေဆာက္လုပ္ေရးကဆိုလို႔ မင္းေနတိတ္တခိုးရင္ခုန္ေနရသူေလးကို ေျပးျမင္ေယာင္လုိက္မိသည္။ သူမဟုတ္ပါေစနဲ႔ ဆုေတာင္းလိုက္မိသည္။

“ေဆာက္လုပ္ေရးက ဟုတ္လား၊ ဘယ္သူပါလိမ့္၊ မင္းသိသလား”

“သိတယ္၊ လူက လံုးလံုးေလး၊ အကၤ ်ီအနက္ေလးကို ခဏခဏ၀တ္တဲ့ေကာင္ေလ၊ ေၾသာ္ မေန႔က သည္ကိုေတာင္လာေသးတယ္၊ ဦးသိန္းနဲ႔စကားေတြေျပာေနတာေလ၊ ဒါနဲ႔ အဲ့သည္တုန္းက ေဘးမွာ မင္းရွိေနသလားလို႔”

မင္းေနရင္ေတြ ဒိန္းကနဲ႔ ခုန္သြားရသည္။ ရင္ဘတ္ထဲက အလိုလိုနာက်င္သြားရသည္။ သူျဖစ္ေနပါလားဆိုသည့္ အသိက မင္းေန႔ကို ကမၻာေပၚမွာ တစ္ေယာက္တည္းရွိေနသလို ခံစားသြားရေစသည္။ သူ႔ကို မင္းေနမပိုင္ဆိုင္ရမယ္မွန္းသိေပမဲ့ သူ တျခားမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ေနတယ္ဆိုတာ သိလိုက္၇ေတာ့ ႏွေျမာသတျဖစ္လိုက္သည့္ျဖစ္ျခင္း။ ရုတ္ျခည္းေျပာင္းလဲသြားသည့္မင္းေန႔အမူအယာေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းက ေျပာလာသည္။

“မင့္မ်က္ႏွာ ဘယ္လိုျဖစ္သြားတာတုန္းကြ၊ မဟုတ္မွလြဲေရာ့ မင္း ဦးသိန္းသမီးကို ႀကိဳက္ေနတာထင္တယ္”

“အာ မဟုတ္ မဟုတ္ပါဘူးဆိုကြာ၊ မင္းပဲႀကိဳက္၊ မင္းပဲႀကိဳက္”

မင္းေန၏ အရွက္ေျပဆင္ေျခက ပီျပင္မႈရွိလိမ့္မည္မထင္။ မင္းေနတကယ္၀မ္းနည္းရသည္။ မင္းေန၀မ္းနည္းရသည့္အေၾကာင္းအရာက သူငယ္ခ်င္းရဲ့အထင္ကတျခား၊ အေၾကာင္းအရင္းအစစ္ကတျခားေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းရဲ့အထင္ မင္းေန၀မ္းနည္းသြားရတယ္ဆိုေတာင္ မင္းေန ဘယ္လိုမ်ား ဆင္ေျခေပးရပါ့မလဲ။

“မေန႔က ပစၥည္းအသစ္ေရာက္တယ္မဟုတ္လား၊ အဲ့ဒါကို ေဆးသြားမႈတ္ၾကရေအာင္ေလ”

မင္းေန ေနရာမွ အလ်င္အျမန္ထလိုက္ရသည္။

စိတ္ညစ္ေလတိုင္း အလုပ္မရွိအလုပ္ရွာၿပီး စိတ္ေျဖရသည္က မင္းေနအက်င့္။ ေဆးမႈတ္ရမည့္ပစၥည္းေရာက္လာျခင္းေၾကာင့္ ေဆးမႈတ္ေနရေသာ္လည္း မင္းေန႔စိတ္ေတြက သူ႔ဆီေရာက္ေနမိသည္။ သူ႔ကို လြန္စြာ ႏွေျမာတမ္းတေနမိသည္။ အက်င့္မေကာင္းသည့္ ဦးသိန္း၏သားမက္ျဖစ္ရေတာ့မည့္ သူ႔ကို သနားမိသည္။ ဦးသိန္း၏ဒဏ္ကို သူခံရေတာ့မည္ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ သူ႔ကို သနားသည္။ သူသာ ဦးသိန္းအေၾကာင္းသိခဲ့မည္ဆိုရင္ ဦးသိန္းအား ေယာကၡမေတာ္ခ်င္မွေတာ္ေပလိမ့္မည္။ သားသမီးတို႔၏အေရးႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္ မစဥ္းစားမဆင္ျခင္ပဲ သည္အတိုင္းလႊတ္ထားတတ္သည့္ ဦးသိန္းကိုလည္း စိတ္နာသည္။ သူက အင္ဂ်င္နီယာမို႔ ရာထူးႀကီးသူမို႔ သူ႔သမီးနဲ႔ သေဘာတူျခင္းျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ တစ္ခါကလည္း ဦးသိန္း၏သားအား (၁၅)ႏွစ္မွ် ႀကီးေသာ မန္ေနဂ်ာမႏွင့္လည္း သေဘာတူခဲ့ေသးသည္။ မင္းတို႔ခ်စ္ျခင္းအျပစ္ကင္းၾကပါေစလို႔ မင္းေနဆုေတာင္းရံုသာ တတ္ႏိုင္သည္။

ဦးသိန္း၏သမီးေလးက လူေကာင္ေသးေသးည  ွက္ည  ွက္၊ အသားျဖဴဖတ္ဖတ္နဲ႔ မိန္းမဆန္ၿပီး ေအးစက္စက္မိန္းကေလးျဖစ္သည္။ ဦးသိန္းကိုယ္တိုင္ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းရွင္ႀကီးမ်ားဆီ ကပ္ဖားရက္ဖားလုပ္ၿပီး သမီးေလးအား ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းခြင္တြင္ စာေရးမေလးျဖစ္ရန္ စီစဥ္ေပးထားျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္သာ မိန္းမဆန္ၿပီး ေအးစက္စက္ႏိုင္ကာ သနားစဖြယ္ပံုေပါက္ေနေသာ ဦးသိန္း၏သမီးေလးကို သူ စိတ္၀င္စားသြားျခင္းျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

သူတို႔စံုတြဲက ရံုးသြားရံုးျပန္ ဆိုင္ကယ္ေလးနဲ႔ အတူတူျဖစ္သည္။ သူ႔ေနာက္တြင္ ထိုေကာင္မေလးပါလာေလတိုင္း မင္းေန႔ရင္ထဲ မခံစားႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ မ်က္ႏွာ အလ်င္အျမန္လႊဲရသည္။ တစ္ခါတစ္ခါ အလုပ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဟိုသြားသည္သြားလုပ္ရျခင္းေၾကာင့္ သူ႔ေနာက္တြင္ ထိုေကာင္မေလးတေကာက္ေကာက္ပါလာတာျမင္တိုင္းလည္း မင္းေနရင္နဲ႔မမွ်ေအာင္ ခံစားရျပန္သည္။ သူ၏အခ်စ္ကိုရသည့္ သူႏွင့္အလုပ္အတူတူလုပ္ရသည့္ ထိုေကာင္မေလးကို မင္းေနအားက်ကာ မနာလိုလည္း ျဖစ္ရသည္။ မိန္းကေလးျဖစ္ရသည့္ ထိုေကာင္မေလးကိုက ကံေကာင္းသည္။ ဟိုမိုဆယ္ခ်ဴရယ္မျဖစ္ခဲ့သည့္ သူ႔ေၾကာင့္ မင္းေနကံဆိုးရေလသည္။

တစ္ေန႔က ရံုလံုးကၽြတ္ လမ္းသန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရသည္။ မင္းေနေပါက္ျပားေလးနဲ႔ ျမက္ေပါက္ေနသည္။ သူက ဆိုင္ကယ္ေလးနဲ႔ ရံုးကိုလာၿပီး လမ္းမွာ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာေနတာေတြ႔ရသည္။ သူ႔ကို မင္းေနၾကည့္ေနမိသည္။ တစိုက္စိုက္ပါပဲ။ မင္းေနက လူၾကားသူၾကားထဲမွာမို႔ မင္းေနၾကည့္ေနျခင္းကို သူျမင္လိမ့္မည္မထင္။ သူ႔မ်က္ႏွာေလးက ျပံဳးေနသည္။ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာေနျခင္းေၾကာင့္ ျပံဳးေနျခင္းမဟုတ္။ သူ႔အျပံဳးက အျပံဳးကို ၿမိဳသိပ္ေနသည့္ပံု။ ထိုစဥ္မွာပဲ လူၾကားသူၾကားထဲက မင္းေန႔ကိုမွ သူဆတ္ကနဲ႔ၾကည့္လုိက္သည္။ မင္းေနပင္ တဒဂၤမင္သက္မိသြားသည္။ အို သူ မင္းေန႔ကို ၾကည့္လုိက္တာပါလား။ သူ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာေနစဥ္ သူ႔ကို မင္းေနတစိုက္စိုက္ၾကည့္ေနျခင္းကို သူရိပ္မိသိရွိေနခဲ့သလား။ ဘယ္ရမလဲ။ မင္းေနက ေခသူမဟုတ္။ ကိုယ္က တျခားတစ္ေယာက္အား ၾကည့္ေနသည္ကို သူရိပ္မိသြားပါက ရွက္စိတ္ကို ဖံုးကြယ္သည့္အေနျဖင့္ ဒါမွမဟုတ္ သူ အထင္မေသးရေလေအာင္ သူရိပ္မိသြားခဲ့ေလေသာ အထင္ကို မွားသြားေစရန္ မ်က္ႏွာပိုးသတ္ရင္း တျခားတစ္ခုခုျဖင့္ ေရွာင္လြဲတတ္ေလသည္။ ေဘးက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ရယ္လားေမာလားစကားေျပာလုိက္ေတာ့ သူ႔ကို မင္းေနၾကည့္ေနသည္ထင္သည့္ သူ႔အထင္ေတြ မွားသြားသည္ဟု ထင္မိတန္ေကာင္းသည္။ သည္လိုက်ေတာ့လည္း သူ႔ကို မင္းေနသနားမိျပန္သည္။ သူ႔ကို တစ္ဖက္သတ္ခ်စ္ေနသူတစ္ေယာက္ ရွိေနသည္ကို သူ႔ကို သိေနေစၿပီး ထိုသို႔ သူ႔အား တစ္ဖက္သတ္ခ်စ္ေနသူတစ္ေယာက္ရွိေနသည္ဆိုေသာ အသိေလးျဖင့္ သူ ၀မ္းသာေနေစခ်င္ပါေသးသည္။

သူက အင္ဂ်င္နီယာႀကီးမို႔၊ ရာထူးႀကီးေသာဆရာႀကီးမို႔ ရံုးတက္ခ်ိန္မွန္ကန္ေရး မမွန္ကန္ေရး သူ႔အတြက္ အေရးႀကီးလိမ့္မည္မထင္။ မင္းေနရံုးလာခ်ိန္ဆို သူက နံနက္စာအတြက္ စားေသာက္ဆိုင္ေလးဆီ သြားစ။ စားေသာက္ဆိုင္က မင္းေနလာသည့္လမ္းရဲ့ ေက်ာဘက္မွာမို႔ သူစားေသာက္ဆိုင္သြားသည္ကိုေတြ႔က မင္းေနနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရသည္။ ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ သူ႔ကိုေတြ႔လိုက္ရျခင္းေၾကာင့္ မင္းေန၀မ္းသာေသာ္လည္း မင္းေန႔အျဖစ္ကို သူသိမည္စိုးေသာေၾကာင့္ ၀မ္းသာစိတ္ကို ၿမိဳသိပ္ရင္း သူ႔ကို လံုး၀မၾကည့္ပါဘူးဆိုသည့္ အဓိပ္ပါယ္နဲ႔ မ်က္ႏွာအား ပကတိတည္ၿငိမ္ေအးစက္စက္ သရုပ္ေဆာင္ထားသည္။ ပီျပင္လြန္းေလေသာ မင္းေန၏သရုပ္ေဆာင္မႈေၾကာင့္ သူရိပ္မိႏိုင္လိမ့္မည္ထင္ေပ။ ဒါေပမဲ့ေလ သူ႔အတြက္ဆိုရင္ အဘက္ဘက္မွာ အၿမဲတမ္းရပ္တည္ေပးခ်င္သည့္ မင္းေနတစ္ေယာက္ရွိေနေသးသည္ကိုေတာ့ သူ႔ကို သိေစခ်င္မိပါသည္။ ထိုဆႏၵကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ျဖစ္ႏိုင္လိမ့္မည္မထင္ေပ။

တစ္ေန႔က နံနက္တြင္ ရံုးတက္တန္းစီေတာ့ ၿပီးခဲ့သည့္မေန႔က ေန႔လယ္ပိုင္းအိမ္ျပန္သြားခဲ့ေသာ၀န္ထမ္းမ်ားကို ဦးသိန္းက စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးျဖင့္ဆူေလသည္။ ဘယ္ေလာက္ပဲဆူဆူ ၀န္ထမ္းမ်ားကေတာ့ ရာထူးမႀကီးေသာ ဦးသိန္းအားဂရုမစိုက္ေပ။ ဘာမွေတာ့ျပန္မေျပာပဲ သည္အတိုင္းသာ ၿငိမ္ေနၾကသည္။ မင္းေနကေတာ့ အိမ္မျပန္ပဲ ရံုးမွာပဲ ရွိေနခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ မင္းေနလိုစည္းကမ္းရွိၾကရန္ ထည့္ေျပာေလသည္။ သည္လိုဆိုရင္ျဖင့္ မင္းေနအား ဦးသိန္းက ေလးစားမွန္း သိသာေလသည္။ ဦးသိန္းကို မင္းေနၾကည့္လုိက္မိသည္။ မေတာ္ရေသးသည့္ ဦးသိန္း၏သားမက္ေလာင္းအား မင္းေနတိတ္တခိုးသေဘာက်ေနသည္ကို ဦးသိန္းမ်ား သိသြားခဲ့ရင္ မင္းေန႔အေပၚ ဦးသိန္းဘယ္လိုမ်ား တံု႔ျပန္ေလမလဲ။ မင္းေနအေပၚအေလလိုက္ခဲ့သမွ် သဲထဲေရသြန္ျဖစ္ခဲ့ရသည္လို႔ သေဘာထားမွာ ေသခ်ာသည္။ သည္အေၾကာင္းေတြးမိေတာ့ မင္းေနရင္ေမာရသည္။ သူ႔ကို မင္းေနျမန္ျမန္သာေမ့လိုက္တာပဲ ေကာင္းမည္။

တစ္ေန႔ ရံုးပိတ္သျဖင့္ ဆိုင္ကယ္ေလးနဲ႔ မင္းေနေစ်းသြားခဲ့သည္။ ေစ်းနားေရာက္ေတာ့ ယာဥ္ရပ္နား၀န္းတြင္ ယာဥ္ရပ္နားရန္ ျပင္ဆင္ေနေသာ လူႏွစ္ေယာက္ကိုေတြ႔လိုက္ရသည္။ ထိုႏွစ္ေယာက္ထဲမွ ေနာက္မွလူအား စက္ရံုထဲမွတစ္ေယာက္ေယာက္ဟုထင္သျဖင့္ လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ ထင္တဲ့အတိုင္းစက္ရံုထဲမွလူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနသည္။ ေရွ ့လူကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူျဖစ္ေနသည္။ ေနာက္ကလူအား ၾကည့္ေနစဥ္ကတည္းက သူက မင္းေနအား ၾကည့္ေနခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ သူနဲ႔မင္းေန မ်က္လံုးခ်င္ဆံုးသြားသည္။ မင္းေနအလိုလိုေနရင္း ရွက္မိသျဖင့္ ခ်က္ခ်င္မ်က္ႏွာလဲႊလိုက္ရသည္။ အလုပ္တစ္ခုထဲတြင္ ခဏခဏဆံုေတြ႔ေနရေသာလူတစ္ေယာက္ကို အျခားေနရာတစ္ခုခုတြင္ ရွားရွားပါးပါးေတြ႔လိုက္ရပါက ျပံဳးျပၿပီး “ေစ်း၀ယ္လာတာလား” ဆိုၿပီး ႏႈတ္ဆက္လိုက္သင့္သည္။ ဒါေပမဲ့ မင္းေန ထိုသို႔ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့။ လုပ္ႏိုင္စြမ္းအား မင္းေန႔မွာမရွိခဲ့။ သာမာန္လူတစ္ေယာက္ဆိုရင္ မင္းေနျပံဳးျပႏႈတ္ဆက္ႏိုင္ပါသည္။ သူ႔ကိုေတာ့ မင္းေနမလုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါ။ မင္းေနဖ်တ္ကနဲ႔ မ်က္ႏွာလဲႊစဥ္ သူ မင္းေန႔ကို စူးစူးစိုက္စိုက္ၾကည့္ၿပီး သူ႔မ်က္၀န္းေတြ ရီေ၀ေနတာေတာ့ သတိထားမိသည္။

အၾကည့္စူးစူးနဲ႔ ရီေ၀ေနေသာ သူ႔မ်က္၀န္းေတြေၾကာင့္ မင္းေနေတြးရမိျပန္သည္။ မင္းေန၏ မ်က္လံုးအၾကည့္ေတြေၾကာင့္ သူ႔အေပၚတြင္ မင္းေနစိတ္တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးရွိေနေၾကာင္း သူရိပ္စားမိၿပီး မင္းေန႔ကို သူစာနာေနေလမလား။ မင္းေနရဲ့ တစ္ဖက္သတ္ခံစားခ်က္မ်ားကို သူစာနာေနခဲ့ၿပီး သူ႔ကိုခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း မင္းေန႔ကို လာေျပာေစခ်င္ေနေလမလား။ ထိုသို႔ေသာ အခြင့္အေရးမ်ိုဳး သူ႔ဘက္ကေပးခ်င္ပါရက္နဲ႔ ေပးခ်င္ပါတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း မင္းေနကမသိပဲ သူ႔အေပၚေျပာခ်င္ေသာ မင္းေနရဲ့ခံစားခ်က္ေတြကို မင္းေနက ၿမိဳသိပ္က်ိတ္မွိတ္ထားသည္ဟု သူထင္ေနေလမလား။ သည့္အတြက္ေၾကာင့္လည္း သူ မင္းေန႔အေပၚ စာနာၿပီးရင္း စာနာကာ သူ႔အတြက္ အခက္ေတြ႔ေနေလမလား။ ထိုသို႔ေတြးမိရေသာမင္းေန႔အေတြးေတြ မွန္ကန္ေနတယ္ဆိုရင္ေတာင္ သူ႔ကို ခ်စ္တယ္လို႔ မင္းေနဖြင့္ေျပာရဲလိမ့္မဟုတ္ပါ။ မဟုတ္ေသး။ လံုး၀လံုး၀ဖြင့္ေျပာရဲ့လိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။ မင္းေန႔မွာ သူနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သတၱိနည္းနည္းေလးမွမရွိတာ ကိုယ္တိုင္အသိ။

အဲ့ေန႔က ေစ်း၀ယ္အျပန္ ေစ်းသြားတိုင္ ၀င္စားေနက် ရွမ္းေခါက္ဆြဲဆိုင္ေလးဆီ မင္းေနလွမ္းလိုက္သည္။ ရွမ္းေခါက္ဆြဲကို မင္းေနအလြန္ႀကိဳက္သည္။ ေစ်းလည္းသက္သာသည္။ အရသာလည္းရွိသည္။ ဆိုင္ေလးကလည္း သန္႔ျပန္႔လြန္းလွသည္။ ထိုဆိုင္ေလးက ရွမ္းေခါက္ဆြဲတင္ကမဘီယာမ်ားလည္း ရႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ မင္းေန ဘီယာကို မႀကိဳက္ပါ။ မင္းေနက အရက္ေသစာ လံုး၀မေသာက္စားတတ္။ အရက္ေသာစာတို႔၏ အရသာကိုပင္ လွ်ာနဲ႔ အထိမခံႏိုင္။ ထိုဆိုင္ေလးက ဘီယာမ်ားလည္း ရေသာေၾကာင့္ အရြယ္သံုးပါးေယာက်္ားေလးမ်ား အၿမဲတမ္းလိုလိုရွိေနတတ္သည္။ ေခ်ာေခ်ာလွလွ ရုပ္ဆိုးဆိုးအစံုရွိေနတတ္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုအထဲမွ ရုပ္ေခ်ာသူမ်ားကို မင္းေနတစ္ႀကိမ္မွ မ်က္စိမက်ခဲ့မိ။ ထိုေယာက်္ားမ်ားကသာ ဖက္ရွင္က်က် ၀တ္စားတတ္ေသာ မင္းေန႔ကို အားက်ၿပီး ၾကည့္ရေလသည္။ အားက်ၿပီး ၾကည့္ၾကေသာ မ်က္၀န္းမ်ားလည္း ရွိသလို မနာလို၀န္တိုတတ္ၾကေသာ မ်က္၀န္းမ်ားကိုလည္း ေတြ႔ရေလသည္။ မင္းေနက ခုေခတ္ေမာ္ဒယ္လ္မ်ားႏွင့္အၿပိဳင္ ေခ်ာေမာသူေလ။

ဆိုင္အတြင္း ေလွ်ာက္လွမ္းၿပီး ေနရာရွာလိုက္သည္။ မ်က္လံုးေတြ ဟိုသည္ေ၀့၀ဲၾကည့္ေတာ့ နံနက္က မ်က္၀န္းခ်င္းဆံုခဲ့ရေလေသာသူ႔ကို သူ႔သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ဘီယာေသာက္ေနတာကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ သူက သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ရယ္လားေမာလားျဖင့္ စကားေျပာေနရင္း မင္းေန႔ကို ျမင္သြားသည္။ မင္းေနလည္း အလိုလိုေနရင္း ရွက္တတ္ေနတာေၾကာင့္ ေနရာမရွိဘူးဆိုသည့္အဓပ္ပါယ္နဲ႔ ဆိုင္အတြင္းမွ ခပ္သုတ္သုတ္ေလး ေျပးထြက္သြားခဲ့ရသည္။ ထိုသို႔ေျပးထြက္ခဲ့စဥ္ မင္းေန႔ကို သူၾကည့္ေနမယ္အထင္ေၾကာင့္ ေက်ာလည္း မလံုခဲ့။

မင္းေန ဘာလိုလိုနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္အလိုမက်ျဖစ္ေနမိသည္။ ထခုန္လိုက္ရမလား။ ဟင္းကနဲ႔ သက္ျပင္းခ်လိုက္ရမလား။ ကိုယ့္ေခါင္းကို ကိုယ့္လက္သီးနဲ႔ ထုွက္လိုက္ရမလား။ ဘာေၾကာင့္မ်ား သူ႔နဲ႔မွ ခဏခဏဆံုေတြ႔ေနရပါလိမ့္။ ကံၾကမၼာရယ္ မင္းေန႔ကို အေနခက္ေစရေအာင္ ဖန္တီးေနေလသလား။

သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ျပံဳးေပ်ာ္ေနေသာ သူ႔မ်က္ႏွာေလးကို ေျပးျမင္ေယာင္လိုက္မိျပန္သည္။ သူကေတာ့ ရယ္လားေမာလားနဲ႔ ေပ်ာ္ႏိုင္သည္။ မင္းေန႔က်ေတာ့ သူ႔ကို ျမင္လိုက္ရတိုင္း နည္းနည္းေလးမွ မေပ်ာ္ႏိုင္ရပါလား။ မင္းေနထပ္ဆင့္ေတြးလိုက္ရျပန္သည္။ သူက ဘီယာေသာက္ေနသည္ဆိုေတာ့ အရမ္းအရမ္းေယာက်္ားပီသမွာပဲေပါ့။ မင္းေနက အရက္ေသစာေသာက္စားတတ္ေသာ ေယာက်္ားေတြကို အလြန္းေယာက်္ားပီသၾကသည္ဟု ျမင္မိသည္။ ေရွ ့မွာ ဘီယာခြက္မ်ားခ်ရင္း လက္ေခ်ာင္းၾကားတြင္ စီးကရက္ေလး ည  ွပ္ထားသည့္ သူ႔ဟန္ပန္ေလးက အလြန္႔အလြန္ကို ေယာက်္ားပီသလိုက္တာကြာ။ စီးကရက္ေသာက္ျခင္းကို မင္းေနအလြန္းမုန္းမိပါရဲ့။ စီးကရက္ေငြ႔ကို ရွဴရႈိက္လိုက္ရပါက ေခါင္းေတြ မူးေနာက္ၿပီး အားျပတ္သြားသလို ခံစားရေစသည္။ သို႔ေပမဲ့ ေယာက်္ားအေတာ္မ်ားမ်ား စီးကရက္ေသာက္ၾကသည္ကို ျမင္ေလတိုင္း ေယာက်္ားပီသသည္ဟု မင္းေနျမင္မိသည္။

မင္းေနတို႔ၿမိဳ ့ေလးတြင္ ကဆုန္လ၌ ေစ်းပြဲေတာ္က်င္းပသည္။ ပြဲေစ်းက လ၀က္မွ်ၾကာေသာေၾကာင့္ ရွည္လ်ားသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုပြဲသို႔ မင္းေန ေန႔တိုင္း မသြားျဖစ္ခဲ့။ လူအစည္ကားဆံုးေန႔ျဖစ္ေသာ လျပည့္ေန႔ည၌သာ ႏွစ္စဥ္သြားျဖစ္သည္။ ပြဲေစ်းတြင္ ခ်ားရဟတ္မ်ား၊ ေသမင္းတမန္မ်ားလည္း ရွိသည္။ မင္းေနလည္း စိတ္ေပ်ာ္လာလိုေပ်ာ္လာျငား ခ်ားရဟတ္ကို တက္စီးသည္။ အသည္းဘ၀င္ထဲ ေအးျမသြားခဲ့သည္။ မင္းေနေပ်ာ္သလိုလိုရွိေပမဲ့ တကယ္တမ္းေတာ့ မေပ်ာ္ရႊင္မိ။ မင္းေန႔ဘ၀သည္ အၿမဲတမ္း အထီးက်န္သလို ခံစားရသည္။ သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ကေလးဆန္စြာ စိတ္ကူးယဥ္ၾကည့္မိသည္။ စိတ္ကူးထဲတြင္ မင္းေန တိတ္တခိုးရင္ခုန္ရသည့္ သူ႔မ်က္ႏွာေလ ေလးေပၚလာေလသည္။

မင့္လက္ေလးကိုဆြဲၿပီး ပြဲေစ်းထဲ အတူတူေလွ်ာက္လည္ၾကမလား။

ဘုရားတက္ဖူးၿပီး အတူတူဆုေတာင္းၾကမလား။

ဆင္တူ၀တ္စံုေလးေတြ ေရြး၀ယ္ၾကမလား။

သိပ္ေတာ္ေသာ ရုပ္ေျပာင္ဆရာႀကီးေရွ ့မွာ မင့္ပံုနဲ႔ ငါ့ပံုေလးေတြ ဆြဲခိုင္းၿပီး အတူတူရယ္ၾကမလား။

ခ်ားရဟတ္ကို အတူတူစီးၾကမလား။ ခ်ားရဟတ္စီးစဥ္ အသည္းဘ၀င္ေအးျမသြားစဥ္ မင့္ကိုယ္ေလးကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ေပြ႔ဖက္ ဒါမွမဟုတ္ မင့္ရင္ခြင္ေလးထဲ ငါ ခို၀င္ပါရေစလား။

တစ္ႀကိမ္သာခံေသာ တက္တူအတုေလးေတြ ဆင္တူကပ္ၾကမလား။

ဆင္တူေရာင္စံုနားကပ္ေလးေတြ အတူတူေရြးၿပီး ဆင္တူေလးေတြ ၀တ္ၾကစို႔လား။

မင္းႀကိဳက္ေလေသာ ဘီယာဆိုင္၀င္ၿပီး မင္းဘီယာေသာက္ေနပံုေလး မင္းစီးကရက္ေသာက္ေနပံုေလးကို တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနပါရေစလား။ ငါႀကိဳက္ေလေသာ ရွမ္းေခါက္ဆြဲေလးစားရင္း မင့္ကို ခြံ႔ေကၽြးပါရေစလား။

အခမဲ့ၾကည့္ရေသာ ပြဲဇာတ္ကို မတ္တပ္ရပ္ၾကည့္ရင္း မင့္ကိုအေရွ ့မွာထားၿပီး ေနာက္ကေန ငါက မင့္ကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ေပြ႔ဖက္ ဒါမွမဟုတ္ မင္းကေနာက္ကေနၿပီး ငါ့ကိုယ္ေလးကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ေပြ႔ဖက္ရင္း အတူတူၾကည့္ရႈရယ္ေမာပါရေစလား။

ေနာက္မွလူက တြန္းလႊတ္လိုက္ျခင္းေၾကာင့္ ေရွ ့ကလူ၏ တင္ပါးအား မင္းေန၏ ဟာေလးနဲ႔ ထိသြားသည္။ ေနာက္သို႔ မင္းေန လွည့္ၾကည့္ေတာ့ တမင္တကာ တြန္းလႊတ္လိုက္ျခင္းမဟုတ္။ ပြဲဇာတ္အား ၾကည့္လိုဇာျဖင့္ မင္းေန႔အား တြန္းလႊတ္လိုက္သလို ျဖစ္သြားရျခင္းျဖစ္သည္။ မင္းေန၏  ဟာေလးနဲ႔ တင္ပါးအား အထိခံရေသာ ရွ ့ကလူက မင္းေန႔ကိုလွည့္ ၾကည့္သည္။ ထိုသူသည္ တိုက္ဆိုင္လြန္းစြာပင္ သူျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ မင္းေနပါးစပ္အေဟာင္းသား ျဖစ္သြားရသည္။

“ေနာက္ ေနာက္ ေနာက္ကလူ လူက တြန္းတာ တာ…”

မင္းေန ပါးစပ္အေသာင္းသားနဲ႔ အထစ္ထစ္အေငါ့ေငါ့ေျဖရသည္။ သူသည္ မင္းေနျဖစ္ေနေၾကာင့္လားဘာလားေတာ့မသိ စိတ္ဆိုးဟန္မျပပဲ ေရွ ့သို႔လွည့္ကာ ပြဲဇာတ္ဆီအၾကည့္ပို႔သည္။ မင္းေန တံေတြးကို အလ်င္အျမန္ မ်ိဳခ်လိုက္ရၿပီး တစ္ကိုယ္လံုး တုန္ယင္သြားရသည္။ သူ႔အေပၚ ျဖစ္ေသာ ခံစားခ်က္မ်ားနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး စိတ္ကူးယဥ္ေနတဲ့အခ်ိန္ သူ႔ကိုေတြ႔လိုက္ရျခင္းေၾကာင့္ မင္းေနရွက္သြားရျပန္သည္။ သူ တစ္မ်ိဳးထင္သြားေလမလား။ သူ႔အေပၚျဖစ္ေနေသာ မင္းေန႔စိတ္ကို ရိပ္မိသလိုလိုရွိေနခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ သူ႔ေနာက္ သူမသိေအာင္ မင္းေနက တေကာက္ေကာက္လိုက္ေနတယ္လို႔မ်ား သူထင္သြားေလမလား။ ထိုသို႔ထင္သြားမွာကိုေတာ့ မင္းေနအလြန္စိုးေၾကာက္လြန္းလွသည္။ သည့္အတြက္ေၾကာင့္ မင္းေန ေနရာမွ ခ်ာကနဲ႔ လွည့္ထြက္ခဲ့သည္။

လွည့္ထြက္သြားခဲ့ကာမွ စိတ္က သူ႔ကို အလြန္ေတြ႔ခ်င္ေနမိျပန္သည္။ ခုနတုန္းကတင္ပဲ ခုလိုပြဲညနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သူနဲ႔ မ်ားစြာ စိတ္ကူးယဥ္ထားခဲ့ၿပီးၿပီပဲ။ သည့္ေၾကာင့္ သူ႔ကို မ်က္၀န္းမ်ားက ရွာလိုက္မိျပန္သည္။ သို႔ေသာ္ သူ႔ကို ေတြ႔ခဲ့ေသာ ေနရာေလးဆီသို႔ေတာ့ မသြားရဲခဲ့။ သူ႔ေရွ ့ မင္းေနမ်က္ႏွာမျပရဲေတာ့။ သူမသိေအာင္ ရွာမည္။ သူ႔ကို မသိမသာေလးေငးမည္။ အေ၀းကေနမို႔ သူ႔မ်က္ႏွာေလးကို သဲကြဲစြာ မျမင္ရလည္း ရွိပါေစ ေငးရမည္။ သူ႔မ်က္ႏွာေလးကို တစ္ႀကိမ္ေလာက္ေတာ့ ထပ္ျမင္ပါရေစ။ သူ႔ကိုရွာေနတုန္း သူက မင္းေန႔ကို အရင္ဆံုး ျမင္ေတြ႔ေနမွာလည္း စိုးသည္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ကို ရွာေနတယ္ဆိုတာ သူသိသြားမွာလည္း ေၾကာက္သည္။

သို႔ေသာ္ သူ႔ကို မေတြ႔ရေတာ့ေပ။ သူေနရာေျပာင္းၿပီး ထိုင္ၾကည့္ေနေလသလား။ ပြဲေစ်းထဲသြားၿပီး ၀ယ္ျခမ္းေနေလသလား။ ဘုရားဖူးဆုေတာင္းေနေလသလား။ ခ်ားရဟတ္စီးေနေလသလား။ ဘီယာဆိုင္မ်ား ထိုင္ေနေလသလား။ သည့္ေၾကာင့္ မင္းေနအႏွံ႔လိုက္ရွာၾကည့္မိေသးသည္။ မေတြ႔ေပ။ သူျပန္ေလၿပီလား။ သူ႔ကိုေတြ႔ခ်င္ေလ မေတြ႔ေလမို႔ မင္းေနအလိုလိုေနရင္း ငိုခ်င္လာမိသည္။ မ်က္ရည္မ်ားကလည္း မ်က္၀န္းအိမ္မွာ အမွန္တကယ္ ေ၀့သီလာသည္။ ရႈိက္သံေလးကပင္ ထြက္လာခ်င္ခ်င္။ အခ်ိန္ပင္ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားသည္မသိ။ မိုးပင္ လင္းကာနီးေတာ့မည္။ မင္းေနမျပန္ခ်င္ေပမဲ့ ျပန္ရေတာ့မည္။

ၾကင္နာသူ

အခ်စ္ဆံုးမင္းရယ္…

မင့္စိတ္နဲ႔ေတာ့ ရူးၿပီကြယ္………။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

သူ႔ကိုမေတြ႔ရတာ (၃)လနီးပါးပင္ ရွိေရာ့မည္။ သူအလုပ္ၿပီးသြားျခင္းေၾကာင့္ ျပန္သြားေလသလား။ သူ႔ကိုေတြ႔လိုက္ရလွ်င္ မ်က္ႏွာပူမႈမ်ားစြာနဲ႔ အေနခက္ကာ ရွက္ရဦးမည္။ အခု မင္းေနေရွ ့ သူေရာက္မလာျခင္းေၾကာင့္ ေက်းဇူးတင္ရေပမည္။ သူ႔ကိုမေတြ႔ရေတာ့သျဖင့္ သူ႔ကိုေတြ႔လိုက္ရလွ်င္ မင္းေန႔စိတ္က ဘာရယ္မသိ အထီးက်န္မႈလိုလို၊ အားငယ္မႈလိုလို မေပ်ာ္ရႊင္ရသည့္ ခံစားခ်က္မ်ိဳး ျဖစ္ေပၚမလာေတာ့။ သည္ေတာ့ မင္းေန႔စိတ္ေတြ အနည္းငယ္ ရႊင္လန္းသလို ခံစားရသည္။

ဒါေပသိ သူ႔ကိုမေတြ႔ရေပမဲ့ သူ႔အေၾကာင္းေလးေတြေတာ့ ၾကားသိခ်င္မိသည္။ ကိုယ့္ႏႈတ္က ေမးျဖစ္မွာမဟုတ္ေပမဲ့ သူနဲ႔ပတ္သက္ရင္ နားေတြ အၿမဲစြင့္ထားဆဲျဖစ္သည္။ မ်က္လံုးေတြကလည္း အၿမဲလ်င္သလိုလိုရွိသည္။

တစ္ေန႔ေတာ့ မေနႏိုင္သည့္အဆံုး အေနေအးေသာ အိမ္ေထာင္သည္လူလတ္ပိုင္း အစ္ကိုတစ္ေယာက္အား ေမးလိုက္မိသည္။ သူက ဘယ္တုန္းကမွ မင္းေန႔အား ဦးသိန္းသမီးနဲ႔ မေျပာင္ခဲ့ဖူး။

“ဦးသိန္းသမီးက မဂၤလာမေဆာင္ေသးဘူးလားမသိဘူး၊ သူမ်ားေတြကေျပာေနၾကတာေတာ့ ေဆာက္လုပ္ေရးကေကာင္နဲ႔ မဂၤလာေဆာင္မလို႔ဆို”

“ေၾသာ္ မင္း မသိေသးဘူးလား၊ ဦးသိန္းက သေဘာမတူဘူးတဲ့”

“ေၾသာ္ ဟုတ္လား”

မင္းေန ဘာလိုလိုနဲ႔ အားႀကီး ၀မ္းသာသြားရသည္။ မင္းေနတိတ္တခိုးခ်စ္ရသူေလး ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္လက္ထဲပါမသြားေတာ့ မင္းေနေပ်ာ္မိသည္။ အက်င့္မေကာင္းသည့္ ဦးသိန္းသားမက္မျဖစ္ရေတာ့လည္း သူ႔အတြက္ ၀မ္းသာသည္။ ဒါေပမဲ့ သူ သူခ်စ္ေသာ သူ႔ေကာင္မေလးနဲ႔ေ၀းရေတာ့ သူခံစားေနရမွာကိုေတြးၿပီး သနားမိသည္။ ဦးသိန္းကလည္း ဘယ္လုိလူမ်ိဳးပါလိမ့္။ ကိုယ့္သမီးေလးကို တျခားေယာက်္ားတစ္ေယာက္နဲ႔ လူၾကားသူၾကားထဲ ေပၚတင္ႀကီး တြဲခိုင္းၿပီးကာမွ သေဘာမတူဘူးတဲ့လား။ သူ႔သမီးေလး သကၡာက်မွာကို သူ ထည့္မတြက္ဘူးလား။ ပတ္၀န္းက်င္က ေ၀ဖန္ၾကမွာကို သူမသိဘူးလား။ သည္လိုဆိုရင္ျဖင့္ အစကတည္းက မတြဲနဲ႔လို႔ တားခဲ့တာပဲေကာင္းမည္။ ၿပီးေတာ့ သူလိုရာထူးႀကီးေသာ အင္ဂ်င္နီယာတစ္ေယာက္ကိုမွ သေဘာမတူသည့္အတြက္ ခံျပင္းစိတ္လည္း ၀င္မိသည္။

“ဘာ ဘာျဖစ္လို႔ သေဘာမတူတာတဲ့လဲ”

မင္းေနထပ္ဆင့္သိခ်င္ေနျပန္သည္။

“ဒါေတာ့ ငါလည္း မသိဘူး”

“အဲ့သည္ေဆာက္လုပ္ေရးကေကာင္က အခု ဘယ္မွာလဲဟင္”

“သူက ေနျပည္ေတာ္က၊ ေဆာက္လုပ္ေရးက ၿပီးသြားလို႔ ျပန္ေရာ့ေပါ့ကြာ”

“ေၾသာ္ အဲ့လိုကိုး”

မင္းေနေခါင္းတဆတ္ဆတ္ညိတ္ရင္း ရင္ထဲမွာေတာ့ ၾကည္ႏူးခ်မ္းေျမ့ေနမိတာအမွန္ပင္။

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ညစာစားအၿပီး အိပ္ခ်င္စိတ္လည္းမရွိတာေၾကာင့္ အပ်င္းေျပအေနနဲ႔ မင္းေန လမ္းထြက္ေလွ်ာက္လုိက္သည္။ ေလွ်ာက္လာရင္းက ရွမ္းေခါက္ဆြဲရေသာ ဘီယာဆိုင္ေလးေရွ ့သို႔ေရာက္သြားသည္။ ဆိုင္ေလးကိုလွည့္ၾကည့္ေတာ့ တစ္ခ်ိန္က သူဘီယာေသာက္ေနစဥ္ သူနဲ႔ မ်က္၀န္းခ်င္းဆံုခဲ့ပံုေလးကို ေျပးသတိရလိုက္မိေတာ့ ျပံဳးမိသည္။ လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္နဲ႔ ဖြင့္ထားသည့္ သီခ်င္းကို ဇိမ္က်က်နားေထာင္ရရင္ေကာင္းမည္ဆိုၿပီး ဆိုင္အတြင္း ၀င္လိုက္သည္။ တစ္ဆိုင္လံုး ေနရာလြတ္မက်န္ပဲ ျပည့္ေနသည္။ ခန္းဆီးလိုက္ကာခ်ထားေသာ သီးသန္႔ခန္းေလးထဲတြင္ ေနရာလြတ္ရွိေလမလားဆိုၿပီး လိုက္ကာကို ဖယ္လိုက္သည္။ ထိုအခန္းတြင္ ရွိေနေသာ လူေၾကာင့္ မင္းေန တဒဂၤ အံ့ၾသသြားရသည္။ ထိုသူသည္ သူျဖစ္ေနသည္။ သူျပန္သြားၿပီဆိုပါရက္နဲ႔ ဘာေၾကာင့္ သူရွိေနရတာလဲ။ ဘာေၾကာင့္ သည္ေလာက္မ်ား တိုက္ဆိုင္ေနရတာပါလဲ။ သူနဲ႔ မင္းေန မ်က္၀န္းခ်င္းဆံုးၾကရျပန္ေလသည္။ မင္းေနအသိစိတ္၀င္ၿပီး လိုက္ကာစကို ခ်လိုက္ရသည္။ ထိုစဥ္ လူတခ်ိဳ ့ေငြရွင္းၿပီး ထြက္သြားေသာေၾကာင့္ ထိုေနရာတြင္ ၀င္ထိုင္လိုက္သည္။

ခက္ျပန္ၿပီ။ သည္တစ္ခါလည္း သူ႔ကို တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ေတြ႔ရျခင္းေၾကာင့္ သူ႔ေနာက္တေကာက္ေကာက္လိုက္ေနတယ္လို႔မ်ား သူထင္သြားေလမလား။ မင္းေန ေနမထိထိုင္မသာျဖစ္ရသည္။ မ်က္၀န္းခ်င္းဆံုစဥ္ သူ႔မ်က္ႏွာေလးကို ျမင္ေယာင္လိုက္သည္။ ဟုတ္သည္။ သူ႔မ်က္ႏွာအမူအယာက ၀မ္းနည္းမႈအရိပ္အေယာင္ေတြပါေနတာ ထင္ရွားသည္။မ်က္၀န္းေတြက ရီေ၀ေနသည္။ သူအရမ္းမူးေနပံုေပါက္သည္။ သူအရမ္းအထီးက်န္ဆန္ေနပံုရသည္။ ၿပီးေတာ့ မင္းေန႔ကို သူအလိုရွိေနတယ္လို႔လည္း မင္းေနထင္လိုက္မိျပန္သည္။ သူအရမ္းအထီးက်န္ဆန္ေနေတာ့ သူ႔ေဘးမွာ အေဖာ္တစ္ေယာက္ သူအလိုရွိေနခဲ့သလား။

သည့္ေၾကာင့္ သူ႔ကို မင္းေနၾကည့္ခ်င္ေနမိသည္။ ၾကည့္ခ်င္စိတ္က ထိန္းမရခဲ့။ သူ႔ကိုေခ်ာင္းၾကည့္သည္ကို သူျမင္သြားရင္ေတာ့ အလြန္႔အလြန္ကိုရွက္မိမည္။ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေလွ်ာက္လိုက္ၿပီး ခန္းဆီးစေလးကို အသာအယာဖယ္လိုက္ေတာ့ အို သူ႔မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ မင္းေန႔မ်က္ႏွာေလး ကပ္ကပ္ေလး။

“အမေလး”

မင္းေနလန္႔ဖ်တ္ၿပီး အမေလးတလိုက္ရသည္။ ခ်က္ခ်င္းေနရာဆီေျပးထိုင္ၿပီး လက္ဖက္ရည္ကို ဇြတ္ေသာက္လိုက္ရသည္။

ရွက္လုိက္တာ။ သူမသိေအာင္ေခ်ာင္းၾကည့္ကာမွ သူ႔မ်က္ႏွာတည့္တည့္နဲ႔တိုးရတယ္လို႔။ ဒါနဲ႔ေနပါဦး သူကေကာ မင္းေနလို ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္နဲ႔ ဘာေၾကာင့္ လုပ္ေနရတာလဲ။ သူကေကာ မင္းေန႔ကို ေခ်ာင္းၾကည့္လုိက္တာလား။ သူဘာေၾကာင့္ ေခ်ာင္းၾကည့္ရတာလဲ။ မင္းေန တစ္ကိုယ္လံုးတုန္းယင္ေနမိသည္။ ေခါင္းကေလးငံု႔ၿပီး တုန္ယင္ေနစဥ္ ေရွ ့မွလူတစ္ေယာက္လာရပ္ျခင္းေၾကာင့္ မင္းေနျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေမာ့ၾကည့္လုိက္သည္။ အိုးးးး သူ သူ။ သူ မင္းေန႔ေရွ ့လာရပ္သည္။ သူလာရပ္ျခင္းေၾကာင့္ မင္းေနကုပ္ကနဲ႔ ျဖစ္သြားရသည္။ သူက အတင့္ရဲ့လြန္းလွသည္။

“ငါ ထိုင္လို႔ရမလား”

လို႔ ေမးလာသည္။

“ေၾသာ္ ရ ရ ရတာေပါ့ ေပါ့ ထိုင္ေလ”

မင္းေနဘာေၾကာင့္မ်ား အသံေတြ သည္ေလာက္ထစ္ေငါ့ေနရပါလိမ့္။ သူက ကုလားထိုင္အား မင္းေနနား တိုးကပ္ေရႊ ့လိုက္ၿပီး ထိုင္သည္။ သူ႔ၾကည့္ရတာ အလြန္မူးေနပံုရသည္။ သူ႔ကို မင္းေနလွည့္ၾကည့္ေတာ့ သူက မူးေ၀ရစ္ေထြေနေသာ မ်က္၀န္းမ်ားနဲ႔ ျပံဳးျပလိုက္သည္။ သူ႔အျပံဳးေၾကာင့္ မင္းေန လန္႔သြားရျပန္သည္။

“မင္းတစ္ေယာက္တည္းလား”

“အင္ အင္း တစ္ေယာက္တည္းပါ”

သူေမးလို႔သာ ေျဖေနရသည္။ မင္းေနကေတာ့ ဘာစကားမွ ေျပာထြက္ႏိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္။

“ဘီယာလာေသာက္တာလား”

“မဟုတ္ပါဘူး၊ လက္ဖက္ရည္လာေသာက္တာပါ”

“မင္း ငါ့ေနာက္တေကာက္ေကာက္လိုက္ေနတာလားကြာ”

သူက ရယ္ရယ္ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ေမးသည္။ သည္လုိဆိုရင္ျဖင့္ သူမင္းေန႔ကိုမွတ္မိၿပီး သူ႔အေပၚက မင္းေန႔ခံစားခ်က္ကို ရိပ္မိေကာင္းရိပ္မိေနေပလိမ့္မည္။

“မဟုတ္ မဟုတ္ပါဘူး ဘူး၊ ငါ ငါ သီခ်င္းနားေထာင္ခ်င္လိ္ု႔ လက္ဖက္ရည္လာေသာက္တာပါ”

သူက “အင္း ေၾသာ္”လို႔လည္းမေျပာ။ ေခါင္းလည္း မညိတ္။ လက္ထဲက ဘီယာခြက္ကို ေမာ့ခ်လိုက္သည္။ ၿပီး သူက ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေခါင္းေလားေစာင္းငဲ့ၿပီး မင္းေန႔ပုခံုးကိုေလးေပၚ မွီလိုက္သည္။ မင္းေနေက်ာခ်မ္းသြားရျပန္သည္။ သူဘာေၾကာင့္ မွီရတာပါလိမ့္။ သူ အရမ္းခံစားေနရသလား။ သူအရမ္းပဲ ၀မ္းနည္းၿပီး အထီးက်န္ေနရသလား။ သူမွီလာေတာ့ မင္းေန႔ရင္ထဲ ခ်မ္းေျမ့လာရသလိုလို။ သူ႔ေက်ာေလးကို အသာအယာေပြ႔ဖက္လိုက္ခ်င္သည္။ ဒါေပမဲ့ မင္းေနမလုပ္ရဲခဲ့ပါ။

“မင့္ရင္ခြင္ထဲမွာ သည္လိုေလး ခဏေလာက္ေနမယ္ေနာ္ကြာ”

သူက မွီထားရင္း ေဖ်ာ့ေတာ့စြာေျပာသည္။

“မွီပါ မွီပါ၊ ငါ့ရင္ခြင္ထဲမွာ မင္းတစ္သက္လံုးေနပါ”လို႔ပင္ေျပာလိုက္ခ်င္သည္။

“ေၾသာ္ ေအး ရပါတယ္”

မင္းေနေျပာၿပီး တံေတြးကို မ်ိဳခ်လိုက္ရသည္။ သူက မ်က္လံုးေတြ ေမွးစင္းေနသည္။

ရင္ခြင္ေပ်ာက္ေသာ

ေကာင္ေလးရယ္…

မင္း အရမ္းခံစားေနရသလား….

မင္းအရမ္းအထီးက်န္ေနသလား..

မင္းအတြက္ ရင္ခြင္တစ္စံုလိုအပ္တဲ့အခ်ိန္

ငါ့ရင္ခြင္ဆီ.

အခ်ိန္မေရြး ခိုနားပါလွည့္

ငါ့ရင္ခြင္တံတားက

မင့္အတြက္

အခ်ိန္မေရြး အၿမဲတမ္းဖြင့္ထားဆဲပါ။။။

သူ႔မ်က္လံုးေလးေတြ ေမွးစင္းထားေတာ့ သူ႔ေက်ာေလးကို မရဲတရဲနဲ႔ အသာအယာေပြ႔ဖက္လိုက္သည္။ သူက ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးပဲရွိေနတာေၾကာင့္ မင္းေနလည္း ရဲတင္းသြားရသည္။ သူ႔ေက်ာေလးကို အသာအယာေပြ႔ဖက္ရင္း သူ႔ပုခံုးကို အသာအယာေလး ပုတ္ေပးေနလိုက္သည္။ ဂရုဏာမ်ားစြာ အျပည့္ေပါ့။

သူ႔မ်က္ႏွာေလးကို လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ အလြန္ေယာက်္ားပီသၿပီး အျပစ္ကင္းစင္လြန္းလွေသာ မ်က္ႏွာေလးပါလား။ မ်က္ေတာင္၊ မ်က္ခံုး၊ ႏွာတံ၊ ႏႈတ္ခမ္း၊ နဖူးဘာမွအျပစ္ေျပာစရာမရွိ။ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေရးေရးေလးကို ပြတ္သပ္လိုက္ခ်င္သည္။ဒါတင္မက သူ႔နဖူး၊ ပါးေလး၊ႏႈတ္ခမ္းေလးကို နမ္းလိုက္ခ်င္သည္။ ပါးေလးကို လက္ကေလးနဲ႔ ထိေတြ႔လိုက္ခ်င္သည္။ သူ႔မ်က္ႏွာေလးကို တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနစဥ္ သူ႔မ်က္၀န္းအိမ္မွာ မ်က္ရည္ေလးမ်ား စီးက်လာတာကို ျမင္လုိက္ရသည္။ အလို သူငိုေနတာပါလား။ သနားစရာေကာင္းလိုက္တာကြာ။ မင္းငိုေနတာကို ငါမၾကည့္ရက္ဘူးကြာ။ သူ႔ပုခံုးေလးကို ပိုၿပီး တင္းက်ပ္ေအာင္ ဖက္ထားလိုက္မိသည္။ မ်က္ရည္ေလးမ်ားကို သုတ္ေပးလိုက္ခ်င္သည္။ မင္းေနမ၀ံ့ရဲခဲ့ေပ။

ဆက္လက္ၿပီး သူ႔ထံမွ ရႈိက္သံ ထြက္လာျပန္သည္။ ေကာင္ေလးရယ္ မင္းမငိုပါနဲ႔။ မင္းငိုေနရင္ ငါရင္ေတြ ခ်ိနဲ႔ေနေအာင္ ခံစားရလြန္းလို႔ပါ။ မင္းေနလည္း ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုၿပီး သူ႔မ်က္ရည္ေလးမ်ားကို အသာအယာသုတ္ေပးလိုက္မိသည္။ သူ႔မ်က္ရည္ေလးမ်ားကို သုတ္ေပးစဥ္ သူက မင္းေန႔လက္ကို ဆတ္ကနဲ႔ ဆြဲၿပီး ဆုပ္ကိုင္ထားသည္။ မင္းေန႔ပုခံုးေလးမွ အသာအယာခြာလိုက္ၿပီး မင္းေန႔ကို ၾကည့္သည္။ မင္းေနတုန္ေနၿပီး ႏႈတ္ခမ္းေလးတင္းေစ့ကာ သူ႔ကို ၾကည့္ေနရသည္။ သူက ျဖည္းညင္းစြာ ျပံဳးျပေနသည္။ မင္းသည္လိုမျပံဳးျပနဲ႔ေကာင္ေလး။ မင္းသည္လို ငါ့ကို မၾကည့္နဲ႔ေကာင္ေလး။ ငါ အေနခက္တယ္ကြာ။

“မင္း.. ငါ့ကို …..”

သူက ေျပာလက္စစကားကို ရပ္ထားလိုက္သည္။ မင္းေနကေတာ့ သူေျပာလာမည့္စကားကိုသာ ေစာင့္ေနမိသည္။ သူက ေခါင္းကို ျဖည္းေလးစြာခါၿပီး မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္ၿပီး ေခါင္းငံု႔ေနလိုက္သည္။ ဆုပ္ကိုင္ထားသည့္ မင္းေန႔လက္ကိုလည္း လႊတ္လိုက္သည္။ မင္း ငါ့ကို ဘာမ်ားေျပာခ်င္ေနပါလိမ့္ေကာင္ေလးရယ္။

သူက ေခါင္းငံု႔ေနစဥ္ ရႈိက္သံေတြ ထြက္လာသည္။ မင္းေနမေနႏိုင္စြာပဲ ေမးလိုက္သည္။

“မင္း ဘာျဖစ္လို႔ ငိုတာလဲ”

မင္းေနေမးကာမွ သူ႔ရႈိက္သံေတြ ပိုပိုထြက္လာသည္။

“ဘာျဖစ္လို႔လဲ ေျပာပါ”

“သူ သူက ငါနဲ႔ မလိုက္ႏိုင္ဘူးတဲ့၊ သူ႔အေဖ့စကားကိုပဲ နားေထာင္မယ္တဲ့၊ သူ႔အေဖသေဘာမတူတဲ့သူရဲ့ေနာက္ကို ဘယ္ေတာ့မွမလုိက္ဘူးတဲ့…”

သူကေျပာရင္း ထပ္ထပ္ရႈိက္ေနသည္။

“သူ႔စိတ္ကို ငါ နားမလည္ႏိုင္ဘူး၊ သူအစကေတာ့ ငါ့ကို ခ်စ္တယ္ေျပာၿပီး ဘာလို႔ ငါေခၚရာကို မလိုက္ရတာလဲကြာ၊ ငါ့ကို သူတကယ္ခ်စ္ရင္ ဘယ္ေနရာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါနဲ႔ အတူလိုက္ႏိုင္ရမွာပဲမဟုတ္လား၊ ငါ့ ငါ့ကို တ တကယ္ကယ္ခ်စ္ရင္ ဘယ္ေနရာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘာအခက္အခဲေတြပဲၾကံဳၾကံဳ ငါနဲ႔အတူ ရင္ဆိုင္ႏိုင္ရမွာပဲမဟုတ္လား၊ အခုေတာ့ သူက မိဘစကားကိုပဲ နားေထာင္မယ္တဲ့၊ မိဘစိတ္ဆင္းရဲေအာင္ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ခ်င္ဘူးတဲ့၊ သူ႔အေဖရဲ့စိတ္ကိုလည္း ငါတကယ္နားမလည္ႏိုင္ဘူး၊ သူကိုယ္တိုင္ပဲ သေဘာတူတယ္ေျပာၿပီး သူ႔သမီးကို လူၾကားထဲမွာ ေပၚတင္ႀကီးတြဲတာေတာင္ ခြင့္ျပဳခဲ့ၿပီးမွ အခုမွဘာလဲ သေဘာမတူပါဘူးတဲ့ကြာ၊ ငါ့ကိုလည္းမယံုႏိုင္ဘူးတဲ့၊ သူ႔သမီးေလးကို သူနဲ႔ အေ၀းတစ္ေနရာမွာ မထားႏိုင္ဘူးတဲ့ စိတ္မခ်ဘူးတဲ့၊ သည္လိုပဲ လုပ္မယ္ဆိုရင္ အစကတည္းက သေဘာမတူဘူးလို႔ ေျပာခဲ့ရမွာ၊ အခုေတာ့ အခ်ိန္ေတြလြန္ကာမွ ငါတို႔အခ်စ္ကိုခြဲေတာ့ ငါ ဘယ္ေလာက္မ်ား ခံစားလိုက္ရမလဲ၊ ငါ့ခံစားခ်က္ကို သူတို႔ဘာေၾကာင့္ နားလည္မေပးႏိုင္ရတာလဲ၊ ငါကေတာ့ သူ႔ကို ခ်စ္လြန္းလို႔ အလုပ္က ခြင့္ယူၿပီး ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ အေ၀းႀကီးကေန လာေခၚတယ္၊ သူကေတာ့ အေၾကာက္အကန္ျငင္းခဲ့တာပဲ၊ သည္တစ္ခါ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ပါ၊ ငါ ေနာက္ဆို သူ႔ကို ေမ့လိုက္ေတာ့မယ္”

သူကေျပာရင္း အထပ္ထပ္ရႈိက္ေလသည္။ မင္းေနလည္း ေခါင္းတညိတ္ညိတ္လုပ္ရင္း သူ႔ပုခံုးေလးကို ပုတ္ပုတ္ေပးသည္။

“မငိုပါနဲ႔ကြာ”

“ငါ့ေကာင္မေလးကို မင္းသိတယ္မဟုတ္လား၊ ဦးသိန္းရဲ့သမီးေလ၊ မင္းတို႔ဌာနက ဦးသိန္းေလ သိတယ္မလား”

“သိတာေပါ့”

“ဦးသိန္းက အက်င့္သိပ္မေကာင္းဘူးလို႔ ငါနည္းနည္းၾကားတယ္၊ မန္ေနဂ်ာေတြနဲ႔ ခဏခဏရန္ျဖစ္တယ္ဆို၊ ရာထူးလည္း သိပ္မက္တယ္ဆိုပဲ ဟုတ္လား”

မင္းေနေခါင္းသာ ညိတ္ျပလိုက္သည္။

“သည္လူႀကီး အက်င့္ေကာင္းမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ထင္ေတာ့ထင္သား၊ မင္း ငါ့ကိုေကာ သိလား”

သည္ေမးခြန္းက်ေတာ့ မင္းေနမေျဖတတ္ခဲ့။ သူနဲ႔မင္းေနက တိုက္ဆိုင္မႈအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ မ်က္၀န္းခ်င္းဆံုခဲ့ရေပမဲ့ ဘယ္တုန္းကမွ စကားမွမေျပာခဲ့ၾကဘူးတာ။ သူက မင္းေန႔ကိုၾကည့္လာသည္။ ၿပီးမွျဖည္းညင္းစြာေျပာသည္။

“ငါ့ေကာင္မေလးေနရာမွာ မင္းသာဆိုရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ”

သူ႔စကားေၾကာင့္ မင္းေနမ်က္ႏွာႀကီး နီျမန္းသြားသည္။ သူ ဘာအဓိပ္ပါယ္နဲ႔မ်ား သည္လိုေျပာရတာပါလိမ့္။ မင္းေန ဘာမွျပန္မေျပာတတ္ခဲ့။ သူက ထပ္ဆင့္ၿပီး ေျပာျပန္သည္။

“မင္းသာေကာင္မေလးသာဆိုရင္ ငါတကယ္ယူလိုက္မွာ”

သည္လိုဆိုရင္ျဖင့္ မင္းေနေဂးတစ္ေယာက္ဆိုတာကို သူသိေနမွာပဲ။ သူ႔ကိုတစ္ဖက္သတ္စိတ္၀င္စားေနတဲ့အေၾကာင္းလည္း သူရိပ္မိေနမွာပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ မင္းေန႔ရင္ခြင္ထဲလာၿပီး အခုလို ရင္ဖြင့္ရတာပဲျဖစ္မည္။ မင္းေန႔အား “မင္းသာေကာင္မေလးသာဆိုရင္” လို႔ ေျပာေပမဲ့ မင္းေနစိတ္မဆိုးရက္ခဲ့။

“ စိတ္မဆိုးဘူးဆိုရင္ ေမးခ်င္တယ္၊ မင္း ငါ့ကို စိတ္၀င္စားေနတယ္မဟုတ္လား၊ မင္း စိတ္ဆိုးသြားလား”

မင္းေနသတၱိရွိရွိနဲ႔ ေခါင္းကို ခါလိုက္သည္။ ဘာမွေတာ့ မေျပာမိ။

“မင့္ခံစားခ်က္ကို ငါစာနာပါတယ္ကြာ၊ မင့္မ်က္၀န္းေတြကိုလည္း ငါရိပ္မိပါတယ္၊ မင့္ကိုလည္း ငါခ်စ္ပါတယ္၊ ငါ့ကို တိတ္တခိုးခ်စ္ေနတဲ့သူကို ငါစာနာၿပီး မမုန္းႏိုင္ပါဘူး၊ ဒါေပမဲ့ မင့္က ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတယ္ေလ”

မင္းေနေခါင္းတဆတ္ဆတ္ညိတ္ရင္း မ်က္ရည္မ်ားက စီးက်လာသည္။ “မင့္ကိုလည္း ခ်စ္ပါတယ္” ဆိုတဲ့ စကားေၾကာင့္ မ်က္ရည္ေလသလား။ ထိုမ်က္ရည္က ၀မ္းသာမ်က္ရည္လား။ ၀မ္းနည္းမ်က္ရည္လား။ “မင္းက ေယာက်္ားေလးျဖစ္ေနတယ္” ဆိုတဲ့ စကားေၾကာင့္ မင္းေန အလိုလို၀မ္းနည္းၿပီး မ်က္ရည္က်ရေလသည္။

သူက မင္းေန႔ေခါင္းေလးကို ေမာ့ေစၿပီး ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ႔ မ်က္ရည္မ်ားကို ၾကင္နာစြာ သုတ္ေပးေလသည္။

“မတူကြဲျပားတဲ့ဘ၀ေတြ၊ ေရစက္ေတြေၾကာင့္လို႔ သေဘာထားၿပီး ၀မ္းနည္းစိတ္ကို ေျဖသိပ္ပါကြာ”

မင္းေနရႈိက္သံကိုထိန္းၿပီး မ်က္ရည္မ်ားကို သုတ္ကာ ဖုန္းေလးထဲက ဂ်ယ္လာရီေလးကို ဖြင့္ျပလိုက္သည္။

“ဟင္ ဒါ ငါ့ပံုေတြ”

သူမသိေအာင္ တိတ္တခိုးရိုက္ထားေသာ သူ႔ပံုေလးမ်ားျဖစ္သည္။သူ မင္းေန႔ကို သနားဂရုဏာသက္စြာ ၾကည့္သည္။

“မင္း ငါ့ကို အဲ့ေလာက္ေတာင္ပဲလားကြာ”

မင္းေနမ်က္ရည္မ်ားၾကားကျပံဳးရင္း ေခါင္းညိတ္သည္။

“ငါ့နာမည္က မင္းေနပါ၊ မင့္နာမည္ကေကာ”

“ေဇသူပါမင္းေန”

“ေဇသူတဲ့လား”

“အင္း အင္း”

မင္းေနက ေဇသူ႔လက္ေလးကို ဆတ္ကနဲ႔ဆြဲၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ တစ္ခြန္းခ်င္းေခၚလိုက္သည္။

“ေဇ.. သူ..”

ေဇသူက ျပံဳးရင္း ထူးသည္။

“အင္း ေျပာ”

“ငါ မင့္ကို ခ်စ္ေနခဲ့တာ ၾကာၿပီ”

“အင္း သိတယ္”

“ငါ မင့္ကို ခ်စ္တယ္ေဇသူ”

“ေအးပါ”

“ငါ မင့္ကို တစ္ခါေလာက္ ဖက္ထားခ်င္တယ္”

ေဇသူက ျပံဳးျပသည္။

“ရတာေပါ့”

ေဇသူ႔ကို မင္းေန တင္းက်ပ္စြာ ဖက္လိုက္သည္။ ေဇသူက မင္းေန႔ပုခံုးေလးကို ပုတ္ေပးသည္။

“မင့္ကို ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားေလးတစ္ခြန္းကို တစ္သက္လံုး မ်ိဳသိပ္ထားရမယ္ထင္ထားခဲ့တာေဇသူ၊ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာခြင့္ရ၊ မင္းကလည္း ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ စကားၾကားရေတာ့ ငါ အရမ္းေက်နပ္တယ္၊ အရမ္းလည္း၀မ္းသာတယ္”

ေဇသူက ေခါင္းကိုသာ ညိတ္ေနေလသည္။

“မင့္ကို အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေဇသူ၊ မင္းေျပာသလိုပဲ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္က မတူကြဲျပားတဲ့ ဘ၀ေတြ ေရစက္ေတြေၾကာင့္ မင့္ကိုခ်စ္တဲ့ ငါ့အခ်စ္ေတြကို မ်ိဳသိပ္ထားရတာပါ၊ ဒါေတာင္မွ မင့္ကိုခ်စ္တယ္လို႔ေျပာခြင့္ရတာနဲ႔တင္ ေက်နပ္ပါၿပီ”

ေဇသူက ၾကင္နာစြာ ျပံဳးျပျပန္ေလသည္။

“မင္းေခၚရာကိုမလိုက္တဲ့ ေကာင္မေလးကိုေမ့ၿပီး မင့္အရပ္မွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေနပါေနာ္၊ က်န္းမာေရးလည္း ဂရုစိုက္ပါ”

“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္မင္းေန၊ မင္းလည္း က်န္းမာေရး ဂရုစိုက္ပါ၊ မင္းလည္း ငါ့ကို ေမ့လိုက္ပါ၊ တစ္ေန႔ မင့္ကို ခ်စ္ႏိုင္မဲ့ မင္းလို လူစားမ်ိဳးရွိလာမွာပါ”

မင္းေနက ေဇသူ႔အား ဖက္လိုက္ျပန္ေလသည္။

“ငါကေတာ့ မင့္ကို ေမ့ႏိုင္မယ္မထင္ပါဘူးေဇသူရယ္”

“ငါ့ကို ခ်စ္ရင္ေမ့လိုက္ပါကြာ၊ မင္းအရမ္းခံစားေနရရင္ ငါ့အျပစ္မို႔ ငါလည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတယ္ကြာ”

“အင္း အင္းပါ”

မင္းေနမ်က္ရည္မ်ားၾကားက ေခါင္းညိတ္ေလသည္။ ခ်စ္ရသူ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတာမ်ိဳးကိုေတာ့ မင္းေနမလိုလား။ ထိုစဥ္ ေဇသူက လံုး၀ မထင္မွတ္ေလေသာ မင္းေန႔ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ရႊတ္ကနဲ႔ နမ္းလိုက္ၿပီး ဆံပင္ေလးမ်ားကို သပ္တင္ေပးလိုက္သည္။ မင္းေနပင္အလြန္အံ့ၾသရသည္။ မင္းေနလည္း ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေလးကို နမ္းခ်င္ေပမဲ့ ခြင့္ေတာင္းဖို႔ မ၀ံ့မရဲ ျဖစ္ေနခဲ့ရသည္။ သူက မင္းေန႔ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ နမ္းၿပီး ထျပန္သြားသည္။ မင္းေနၿငိမ္သက္စြာ က်န္ခဲ့ရသည္။

မင္းေန အသိစိတ္၀င္ၿပီး ေနရာမွ ခ်က္ခ်င္းထကာ သူ႔ေနာက္ အေျပးကေလးလိုက္လိုက္မိသည္။ သူက ေလးဖင့္ေသာ ေျခလွမ္းေလးမ်ားျဖင့္ ေလွ်ာက္ေနသည္။ သူ႔ကို မင္းေနလွမ္းေခၚလိုက္မိသည္။

“ေဇ..သူ…”

သူက လွည့္ၾကည့္သည္။ မင္းေနအေျပးကေလးလွမ္းၿပီး သူ႔ကို တင္းၾကပ္စြာ ဖက္တြယ္ပစ္လုိက္သည္။

“ဘာေျပာဦးမလို႔လဲမင္းေန”

“ငါ့ကို မထားခဲ့ပါနဲ႔”

သည္စကားကို သူစိတ္မေကာင္းျဖစ္ေအာင္ မေျပာသင့္မွန္းသိေပမဲ့ မင္းေနမေနႏိုင္ခဲ့။

“မင္းေနရယ္..”

မင္းေန မ်က္ရည္ေလးမ်ားကို သုတ္လိုက္ၿပီးမွ…

“တကယ္ပဲ မနက္ျဖန္သြားေတာ့မွာလားဟင္”

“အင္း သြားရေတာ့မယ္”

“သည္ည ငါ့အိမ္မွာ တည္း တည္းပါ၊ ဒါေလးကိုေတာ့ ခြင့္ျပဳေပးပါကြာ၊ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ပါ”

ေဇသူက ခဏအၾကာမွ ေခါင္းကို ညိတ္ျပလိုက္သည္။

“အရမ္းခ်စ္တယ္ေဇသူရယ္”

ေဇသူ၏ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို အငမ္းမရစြာ နမ္းလိုက္ေလသည္။

ေဒးဗစ္။။။

ႏွလံုးသားရွိသူတိုင္း ခံစားတတ္ပါေစ။။

23/8/2014

11:34 AM

The Enddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddd

(သည္ဇာတ္လမ္းေလးက ကၽြန္ေတာ္ေဒးဗစ္ရဲ့ ကိုယ္ေတြ႔အျဖစ္အပ်က္ေလးမ်ားကို ေရာသမေမႊထားျခင္းပါ။ ဆက္လက္ၿပီး သည္ဇာတ္လမ္းေလးကို ဖတ္ၿပီးပါက အရင္က တင္ခဲ့ဖူးေသာ “ဂြတ္ဒ္ဘိုင္” ၀တၳဳေလးကို မွတ္မိခ်င္မွတ္မိၾကမွာပါ။ ထိုဇာတ္လမ္းေလးနဲ႔ နည္းနည္းဆင္ေနတာကိုလည္း ရိပ္မိခ်င္ရိပ္မိၾကမွာပါ။ တကယ္လည္း “သူ” ဆိုတဲ့ ဇာတ္ေကာင္က ဂြတ္ဒ္ဘိုင္ထဲက ဇာတ္ေကာင္တစ္ေယာက္တည္းပါ။ သည္ေလာက္ဆိုရင္ သူ႔ကို ကၽြန္ေတာ္ေဒးဗစ္က ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆုိတာ သိၾကမွာပါ။ တကယ္ေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သူနဲ႔က ဇာတ္လမ္းထဲကလို မပတ္သက္ခဲ့ၾကပါဘူး။ (၂၀)%ေလာက္ပဲ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ေတြပါ။ က်န္တာေတြကေတာ့ သူနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကူးနဲ႔ ရူးခဲ့ရတာေတြေပါ့ဗ်ာ။ သည္ဇာတ္လမ္းရဲ့ အေရးအသားအသံုးအႏႈန္းေတြက ရႈပ္ေထြးၿပီး နားလည္ရခက္ေစလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ဂြတ္ဒ္ဘိုင္ထဲက အသံုးအႏႈန္းေတြနဲ႔ မတူေအာင္ ႀကိဳးစားထားရတာေၾကာင့္ပါ။ဂြတ္ဒ္ဘိုင္ ၀တၳဳကို ဖတ္လိုက ေအာက္ပါလင့္မွာဖတ္ပါ။ ဖတ္လို႔မရပါက ကၽြန္ေတာ့္ေ၀ါလ္တြင္ ရွာေဖြဖတ္ရႈပါ။)

 (ေဒးဗစ္)

Aug 24th

ငါ့ ေလာက္ ခ် စ္ႏိုင္မဲ့သူ နင့္ အေပၚ တျခားသူ ရွိအံုးမလား ??????? ( Intro )

By စိုင္း ငယ္ေတဇ

( Zwe သူရိန္ - ငါ သိထားတဲ့ ငယ္ေတဇက ပညာအရည္အခ်င္း ေငြ  

                      ဂုဏ္ျဒပ္ေတြနဲ႕ လူေတြကို အဆင့္အတန္း ခြဲျခားဆက္ဆံတတ္တဲ့

                      လူစားမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး )

 

( Nge ေတဇ -နင့္ကို သိပ္ခ်စ္လြန္းလို႕ေတာ့ထင္မေနနဲ႕ငယ္ေတဇရဲ႕ ရည္းစား

                      ဇြဲသူရိန္ကငယ္ေတဇ ေလာက္ အဆင့္မရွိတဲ့ အ၆မ နဲ႕တြဲပီး

                    ငယ္ေတဇ ကို ျဖတ္သြားတာတဲ့ ဆိုတဲ့ အသံုးအႏွဳန္း တျခားလူေတြ

                    သံုးစြဲမွာစိုးလို႕နားလည္လား )

 

 

 

 

 

 

ငါ့ ေလာက္ ခ် စ္ႏိုင္မဲ့သူ နင့္ အေပၚ တျခားသူ ရွိအံုးမလား ??????? ( Intro )

 

 

 

""ငယ္ေတဇ  ငါတို႕ လမ္းခြဲရေအာင္ ""

 

 

 

9နာရီေနာက္ပိုင္း ညမထြက္ရ အမိန္႕ ထုတ္ျပန္ထားေသာ ရတနာပံု မန္းေလး ၿမိဳ႕ေတာ္္ႀကီး ရဲ႕က်ံဳးေဘး မွာစတစ္ကာအျပည့္ကပ္ထားေသာ Mark X ကားအနက္ေရာင္ေလးအတြင္းမွငယ္ေတဇသိပ္ခ်စ္လွပါတယ္ဆိုေသာ  ဇြဲသူရိန္ ေျပာလိုက္တဲ့စကား တစ္ခြန္းကငယ္ေတဇတစ္ေယာက္ အတြက္ လြန္စြာစိုးရိမ္ထိတ္လန္႕ရင္း အံ့အားသင့္သြားေစပါတယ္

 ညကိုး နာရီ ထိုးခါနီး က်ံဳးေဘး တစ္ေလွ်ာက္ လူသြားလူလာကလဲ လံုး၀ မရွိ ၊ရဲကားေတြကလဲ တ၀ီ၀ီ ပတ္ေနပီး၊ၿမိဳ႕တြင္းအေျခအေနကလဲအမ်ားသိၾကတဲ့ အတိုင္း စိတ္ပူစရာအေျခအေနေတြထက္ ငယ္ေတဇအံ့အားသင့္ စိုးရိမ္သြားေစတဲ့ စကားတစ္ခြန္းက ဇြဲသူရိန္ရဲ႕

 

""ငယ္ေတဇ  ငါတို႕ လမ္းခြဲရေအာင္ ""ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္

 

 

ျပသနာကဒီေလာက္ထိ ႀကီးသြားေစလိမ့္မယ္လို႕ ငယ္ေတဇ လံုး၀ ထင္မထားခဲ့မိပါအံ့အားသင့္သြားေစတဲ့အရာက တျခား လူတစ္ေယာက္အတြက္ သူရိန္ ကိုယ္တိုင္ ဒီစကား ေျပာထြက္ လိမ့္မယ္လို႕ဘ၀မွာ တစ္ခါမွေတာင္ မေတြးထားခဲ့မိ ပါဘူး

 

 

တည္ၾကည္ျပတ္သားတဲ့မ်က္ႏွာထားနဲ႕ ခပ္ျပတ္ျပတ္စကားလံုးေတြကို အသံုးျပဳရင္း က်ေနာ့္ကိုသူ ေျပာလာပီေလ

 

လိမ္ေျပာရင္မ်က္လံုး ႏွစ္လံုးက အၿမဲတမ္း ကစားေနတတ္တဲ့ ဇြဲသူရိန္ တစ္ေယာက္ခုေတာ့သူ႕ မ်က္လံုးမ်ားက တစ္စက္ေလးမွ ေရြ႕လ်ားျခင္းမရွိ

 

ဒီတစ္ေခါက္ကိစၥက တကယ္ပဲ က်ေနာ့္အမွားလား

 

 

 

မည္သူမည္၀ါမွန္းမသိတဲ့ ခပ္ေပါေပါ အ၆မ တစ္ေယာက္က ဇြဲသူရိန္ နား ရစ္သီရစ္သီ လုပ္ေနတယ္နင့္ သူရိန္ကလဲနဲနဲ favour ျပန္ေပးတယ္ ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရဲ႕ Information ေၾကာင့္က်ေနာ္သူရိန္ကို ကားေပၚမွာ ရွိေနတဲ့ ခုနက အခ်ိန္တိုေလး အတြင္းမွာ စြပ္စြပ္စြဲစြဲ ေျပာဆိုမိလိုက္ပါတယ္

 

 က်ေနာ္ေျပာလိုက္တဲ့ စကားေတြက အရမ္းပဲ လြန္သြားလို႕လား

ႏွစ္ေယာက္သားCafe JJ မွာ ညစာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ တူတူစားပီး က်ံဳးေဘး ကားပတ္ေမာင္းမယ္ဆိုကာ ညွိစရာမလိုဘဲထြက္လာတာပါ CafeJJ က ထြက္လာတဲ့ အထိ က်ေနာ္ ေျပာဖို႕ စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္ေနဆဲပါ

 

 ဒါေပမဲ့လမ္း 30x73 ေထာင့္ေရာက္ေတာ့ ကားက မီးပြိဳင့္မိကာ ရပ္လိုက္ရပါတယ္ကားလဲရပ္လိုက္ေရာ ေဘးမွာ အ၆မ ႏွစ္ေယာက္ ဆိုင္ကယ္နဲ႕ တူတူယွဥ္ရပ္သလိုျဖစ္သြားပါတယ္ဒါကိုေနာက္ေျပာင္က်ီစယ္လြန္းတတ္တဲ့ ဇြဲသူရိန္က ကား မွန္ တံခါး ခ်ပီး "" ေဟ့ ခ်စ္ေလး ဘယ္သြားမလို႕လဲ"" တဲ့

 

သူကအဲလို လွမ္းစေတာ့ ဟိုႏွစ္ေယာက္ အသံေတြကို ထြက္လို႕ ေအာ္လိုက္ၾကတာ

 ""အဆင္ေလး အဆင္ေလး "" ဆိုတဲ့ စကားသံေတြနဲ႕ ျမဴးထူးေအာ္ဟစ္လို႕

 

က်ေနာ္လဲအ၆မ ပါပဲ ဟို ႏွစ္ေယာက္အျပစ္မဟုတ္ပါဘူး 


 အ၆ေတြ ဟိုမိုေတြ ေတြ႕ရင္ မ၀ုန္းရဘူးေနာ္ လို႕ ခဏခဏ မွာတတ္တဲ့ က်ေနာ့္ အက်င့္ကဒီတစ္ေခါက္ကိစၥအတြက္ ေလာင္စာဆီျဖစ္သြားမယ္လို႕ ထင္မထားမိပါဘူး

 

အ၆မေတြအဖို႕ သူငယ္အဆင္ေတြ စတာ ခံရရင္ ေပ်ာ္ၾကတာ အ၆မတိုင္း လိုလိုပါပဲ


ဒါေပမဲ့နဲနဲေတာ့ က်ေနာ့္ ေနရာကေန စဥ္းစားၾကည့္ေလ ဘယ္ေလာက္စိတ္ေတြတိုပီး ေဒါသေတြ ျဖစ္လိုက္မလဲ ဆိုတာ

 

မီးပြိဳင့္မီးစိမ္းေတာ့ ကားစထြက္ပီဆိုတာနဲ႕ အဲဒီဇာတ္လမ္းကေန စလိုက္တာ ခုနသူငယ္ခ်င္း inform လုပ္လို္က္တဲ့အ၆မ ထိတိုင္ေအာင္က်ေနာ္ ဇြဲသူရိန္ကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ကားေပၚမွာ စြပ္စြဲေျပာဆိုလာပါတယ္

 

 

ကားေပၚမွာသူတစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျပာဘဲ က်ံဳးေဘးကို ကားေကြ႕ေတာ့ သူ က်ေနာ့္ကို ၿဂိဳလ္ၾကည့္ တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္လိုက္ပါတယ္

 

က်ေနာ္လဲအဲလို ၾကည့္ရမလား ဆိုပီး စပ္မွ ေပါက္ေပါက္ေဖာက္ရင္းသူ႕ပုခံုးေတြ ထုကာ ဆက္ကာ ဆက္ကာ ေျပာဆိုမိပါတယ္

 

 ဆီဒိုးနားေထာင့္လဲေရာက္ေရာ ကားကို ဂ ဂယ္ေကြ႕ တစ္ခ်က္ အျမန္ေကြ႕ခ်လိုက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ထိတ္လန္႕သြားမိပါတယ္

 

ကားကိုေကြ႕ကာ ခ်က္ခ်င္း ရပ္ပီး ပုခံုးေတြ ထုေနတဲ့ လက္အစံုကို ဖမ္းဆုပ္ကာ သူ ေျပာလိုက္တဲ့စကားက

 

""ငယ္ေတဇ  ငါတို႕ လမ္းခြဲရေအာင္ ""တဲ့

 

 

 

နားမလည္ႏိုင္ေသာအေတြးမ်ားျဖင့္ ေခါင္းထဲမွာ ခ်ာခ်ာလည္သြားပီး

ေပါက္ေပါက္ေဖာက္ေနတဲ့ ပါးစပ္မွ ဆြံအသြားပီးအံ့သားသင့္ကာ သူ႕ကို ေၾကာင္ၾကည့္ရင္းထုရိုက္ေနတဲ့ လက္အစံုမွ အားမ်ားကလဲ ရုတ္တရက္ ေလ်ာက်သြားသလိုခံစားလိုက္ရ ပါတယ္

 

 

 အားေလ်ာ့သြားတဲ့လက္အစံု ကို သူတင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ထပ္မံဆုပ္ကိုင္လိုက္ပီး

ေဒါသအျပည့္နဲ႕ေလသံျဖင့္


""ေျဖေလကြာ မင္းကို ေမးေနတာ ေျဖေလကြာ ""

 

 

  ခက္ထန္မာေက်ာလွတဲ့သူ႕ အသံၾကားလို္က္ရမွ ရုတ္တရက္ အသိျပန္၀င္လာပီးတင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ဖမ္းဆုတ္ထားတဲ့ သူ႕လက္အတြင္းမွ လက္ကိုခ်က္ခ်င္း ျပန္ရုတ္ကာကို႕ကိုယ္ကို အရွိန္ျပန္ထိန္းရင္း ေရြ႕လ်ားျခင္းမရွိတဲ့ သူ႕ မ်က္၀န္းတစ္စံုကို ေရွာင္လႊဲဖို႕ႀကိဳးစားရင္း တုန္ရီေနတဲ့ ႏွဳတ္ခမ္းမွ

 

စကားလံုးေတြကို ေသခ်ာထိန္းကာ ေျပာလိုက္မိတာက

 

""ဘာလို႕ လမ္းခြဲေပးရမွာလဲ ""

 

 ""ငါ မင္းကို ရိုးသြားလို႕ ...... အ၆မအသစ္ေလးက မင္းထက္ ပိုမိုက္တယ္ ဒါေၾကာင့္  မင္းကို ငါ ဆက္မတြဲခ်င္ေတာ့ဘူး ငါတို႕ လမ္းခြဲရေအာင္""

 

ခပ္ေပါ့ေပါ့ေျဖလိုက္တဲ့အေျဖထဲမွစကားလံုးေတြက ေဒါသကို ပိုမို ထိုးဆြေနပါတယ္


မာနအရမ္းႀကီးလြန္းတဲ့ငယ္ေတဇ ကို တျခား လူတစ္ေယာက္နဲ႕ယွဥ္ ကာ ႏွိမ့္ခ် ေျပာဆိုခံလိုက္ရေတာ့ရွက္စိတ္ ေဒါသစိတ္ေတြနဲ႕အေျခအေနကို ပိုမို ဆိုးရြားဖန္တီးေပးလိုက္သလိုပါပဲ

 

 

ကားတံခါးကိုရုတ္တရက္ ေဆာင့္တြန္းထုတ္ကာ ေလႏုေလးေတြ တိုက္ခတ္ေနပီး က်ံဳးထဲမွာ ေရသံမွတစ္ပါး တိတ္ဆိတ္ညိမ္သက္ေနတဲ့ က်ံဳးေဘးတြင္ေဒါသ အျပည့္နဲ႕အသံတစ္ခ်က္လႊမ္းမိုးသြားပီး မန္းေလးေတာင္ေျခဘက္ကို မ်က္ႏွာမူရင္း အားေလ်ာ့ေနတဲ့ ေျခေထာက္ တစ္စံုကိုအရွိန္ထိန္းရင္း လိုက္ပါတယ္

 

 ""လာ ဆင္းခဲ့ ဇြဲသူရိန္ နင္ နဲ႕ ငါ ဒီကိစၥကို ဒီမွာပဲ အျပတ္ရွင္းမယ္ ""

 

 

ဒုန္းဆိုတဲ့ ကားတံခါး ခပ္ျပင္းျပင္း ေဆာင့္ပိတ္သံတစ္ခ်က္ ၾကားလိုက္ရပီး ေနာက္ေက်ာဘက္မွာရပ္ေနတာကဘယ္သူဆိုတာကို ေရွ႕မွာ က်လာတဲ့ အရပ္ရွည္ရွည္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အရိပ္ကေဖာ္ျပေနပါတယ္

 

 

သူ႕ဘက္ကို မ်က္ႏွာမူဖို႕ က်ေနာ့္မွာ အားမရွိေတာ့ပါဘူး တုန္ရီေနတဲ့ ႏွဳတ္ခမ္း ဖ်ားေတြကိုမနဲဖိကိုက္ရင္း မ်က္၀န္းအစံုမွ မ်က္ရည္ေပါက္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ကာ ရပ္ေနတဲ့ ေျခအစံုကိုလဲက်မသြားေအာင္ အားျပဳေနမိပါတယ္

 
 

သူ႕ပါးစပ္က ဘာေတြဆက္ထြက္လာမလဲ ဆိုတဲ့ အေတြးေတြ ခ်ာခ်ာလည္ေနတုန္း

 က်ံဳးေဘးရဲ႕တိတ္ဆိတ္ညိမ္သက္ျခင္း ကို ထပ္မံၿဖိဳခြင္းလိုက္တဲ့ သူ႕ စကားက

 

 ""ဘာလဲ မင္းက လမ္းခြဲမေပးခ်င္ဘူးလား မင္း ငါ့ကို ဒီခ်ိန္မွာ အရမ္းခ်စ္ပါတယ္လို႕ ေျပာလဲေနာက္က်သြားပီ ငါ ဟိုတစ္ေယာက္ကို စြဲေနပီ ""

 

 

လက္ႏွစ္ဖက္ကိုတင္းက်ပ္စြာဆုပ္ရင္း မာနေၾကာင့္ ထြက္ေပၚလာတဲ့ ရွက္စိတ္နဲ႕ေဒါသကို ေပါင္းစပ္ ကာမိမိကိုယ္တိုင္ေတာင္ ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ ရယ္သံတစ္ခ်က္ႏွင့္အတူ သူေျပာလာတဲ့ စကားကို တုန္႕ျပန္လိုက္မိတာက

 

""  ဟ ဟ  ဒီခ်ိန္မွာနင့္ကို ငါ လမ္းခြဲမေပးႏိုင္ဘူးဒါေပမဲ့ တစ္ခုေတာ့ သိထားလိုက္ နင့္ကို သိပ္ခ်စ္လြန္းလို႕ေတာ့ထင္မေနနဲ႕ငယ္ေတဇရဲ႕ ရည္းစား ဇြဲသူရိန္ကငယ္ေတဇ ေလာက္ အဆင့္မရွိတဲ့ အ၆မ နဲ႕တြဲပီးငယ္ေတဇ ကို ျဖတ္သြားတာတဲ့ ဆိုတဲ့ အသံုးအႏွဳန္း တျခားလူေတြ သံုးစြဲမွာစိုးလို႕နားလည္လား""

 

က်ေနာ့္ရဲ႕ အေျဖကို သူ ၾကားလိုက္ေတာ့ ေတာက္တစ္ခ်က္ ေခါက္လိုက္ပီး

 

""ေအာ မင္းက အဆင့္အတန္းေတြပါ ထည့္ေျပာလာပီေပါ့

ငါ သိထားတဲ့ ငယ္ေတဇက ပညာအရည္အခ်င္း ေငြဂုဏ္ျဒပ္ေတြနဲ႕ လူေတြကို အဆင့္အတန္း ခြဲျခားဆက္ဆံတတ္တဲ့ လူစားမ်ိဳးမဟုတ္ဘူးလို႕သိထားတာဒါဆို  မင္းက ဟန္ေဆာင္ေကာင္းခဲ့တာေပါ့ ဒီေန႕ေတာ့မင္း ဇာတိရုပ္ေတြ ေပၚလာပီ ""

 

 

သူေျပာေနတဲ့ စကားလံုးေတြက ႏွလံုးသားကို ပိုမို စူးနစ္ေအာင့္ေစပါတယ္

 မရည္ရြယ္ဘဲ ေျပာျဖစ္သြားတဲ့စကားလံုးေတြကို သူ ထပ္မံ တိုက္စစ္ဆင္လိုက္ေတာ့

 

 

""ဒါေပါ့ သိပ္မွန္တာေပါ့ နင့္ကိုေရာ ဒီတိုင္း ခ်စ္ခဲ့တယ္မ်ားထင္ေနလား

 

ေသခ်ာနားေထာင္ ငါဘာလို႕ နင့္ကို ခ်စ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ငါေျပာျပမယ္

 

နံပါတ္တစ္နင္ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ကားေတြ အ၀ိုင္းေတြက အမ်ားႀကီး

 

နံပါတ္ႏွစ္  မန္းေလးၿမိဳ႕မွာ

နင္ ကိုယ္တိုင္ပိုင္တဲ့ ဆိုင္ေတြ အပါအ၀င္ ရွယ္ယာထည့္ထားတဲ့ ဆိုင္ခြဲေတြလဲအမ်ားႀကီးပဲ

 

အဲေနာက္ဆံုး အဲဒါေတြထက္ပိုေကာင္းတာက


ဇြဲဓန စီးပြားေရး အင္အားစုႀကီးရဲ႕ သား ျဖစ္ေနလို႕ပဲရွင္းလား ""

 

 

 

ျပန္လည္ေခ်ပေနတဲ့စကားသံရဲ႕ အဆံုးမွာေတာ့ သူ

 

 

""အား "" ဆိုတဲ့ ေအာ္သံအက်ယ္ႀကီးနဲ႕ အတူ

 

ေရွ႕မွာက်ေနတဲ့ အရိပ္မွာ ျမင္လိုက္ရတာက


ေက်ာေပးေနတဲ့က်ေနာ့ ကို လက္ညွိဳးထိုးရင္းတျဖည္းျဖည္းေနာက္ဆုတ္သြားတာ

 

ပိုမိုက်ယ္ေလာင္တဲ့ အသံႏွင့္ အတူ

 

 

""ေတာ္ေတာ့ မင္း ဆက္မေျပာနဲ႕ေတာ့ မင္းေျပာတာေတြ ငါ မၾကားခ်င္ေတာ့ဘူးငါ ျပန္ေတာ့မယ္ ဒီထက္ပိုလာရင္ငါ မင္းကို တစ္ခုခု လုပ္မိလိမ့္မယ္ မင္းနဲ႕ငါ ဒီမွာပဲ ပီးပီ  … ""

 

 

စကားသံအဆံုးႏွင့္အတူ ကားတံခါးဖြင့္ကာ က်ယ္ေလာက္တဲ့ ကားစက္ႏွိဳးသံက လူသြားလူလာမရွိေသာ တိတ္ဆိတ္ညိမ္သက္ေနတဲ့က်ံဳးေဘးကို လႊမ္းမိုးရင္း

 

အရွိန္ျပင္းစြာျဖင့္ စတစ္ကာ အျပည့္ကပ္ထားေသာ Mark X ကားအနက္ေရာင္ေလးကေတာ့ ေမာင္းထြက္သြားပါပီ

 

 

ကားစက္ႏွိဳးသံၾကားၾကားခ်င္းရုတ္တရက္ သူ႕ဘက္ကို ျပန္လွည့္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္က အရမ္းတိုေတာင္းသြားတယ္္ထင္ပါတယ္

 

အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႕ေမာင္းထြက္သြားတဲ့ ကားေလးရဲ႕ အရိပ္ကိုပဲ လက္နဲ႕က်ေနာ္ လွမ္းတားလိုက္ႏိုင္မိပါတယ္

 
 

 

ရွိသမွ်အားကို မနဲစုကာ ရပ္တည္ေနရေသာ ေျခေထာက္အစံုမွလဲၿပိဳက်သြားရင္း

 

တိတ္ဆိတ္ညိမ္သက္လွတ့ဲ က်ံဳးေဘးတြင္ဘုန္းဘုန္းလဲက်သြားကာ

 

မ်က္၀န္းမွ ထိန္းခ်ဳပ္ထားေသာ မ်က္ရည္တံခါးကို ဖြင့္ခ်မိပီး အရွိန္ျပင္းစြာျဖင့္ေမာင္းထြက္သြားေသာ  Mark X ကား အနက္ေရာင္ေလးဘက္ကို ပဲ ၾကည့္ကာ

 

အရူးတစ္ေယာက္လို ငိုသံေတြႏွင့္အတူ ေအာ္ဟစ္မိလိုက္တာက

 

 

""သူရိန္ "" သူရိန္""  ျပန္လာခဲ့ပါသူရိန္ရယ္"" "" သူရိန္ ""

""

 ငါ့ကို ထားမသြားပါနဲ႕ သူရိန္ရယ္ "" သူရိန္"" သူရိန္ "" ဇြဲသူရိန္   

 

 

 

Ngetayza@gmail.com

 

 http://www.facebook.com/thartharsaingetayza

 

 http://www.facebook.com/saingetayza

Aug 22nd

အေရးေပၚအခန္းထဲမွာ

By menboxspa

သည္စာအုပ္ေလး လိုခ်င္ေနတုန္း စင္ကာပူထိ ေရာက္ေအာင္ တကူးတက ပုိ႔ေပးတဲ့ ခ်စ္ညီ (Little Lxxx) ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

 မယ့္ကိုး

[IMG]http://i59.tinypic.com/2nlts80.jpg[/IMG]

 

သည္စာအုပ္ေလးကေတာ့ တခ်ိဳ႕လည္း သိၿပီးသား ျဖစ္မဲ့ ဘေလာ္ဂါ မယ့္ကိုးရဲ႕ “အေရးေပၚအခန္းထဲမွာ” ပါ။ ဆရာမရဲ႕ အေရးအသားေတြ စကားလုံးေတြဟာ ေကာင္းလြန္းတာမို႔ ဟိုး ကတည္းက ဆရာမရဲ႕ စာေတြကို က်ေတာ္ MLGBT မွာ မွ်ေဝဖူးပါတယ္။

 

သည္စာအုပ္ေလး ထဲ ညီနဲ႔ ကိုတုိ႔ ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ. ခန္မွန္းရခတ္တဲ့ ညီရဲ႕ အခ်စ္ ေတြကို ေရာေမႊထားပါတယ္။

 

ေဂးေတြရဲ႕ ငယ္ဘဝ ရုန္းကန္မႈဟာ ေတာ္ရုံနဲ႔ ေခ်ာေမြ႕မႈမရွိဘူး ဆိုတာေတြရယ္ .. ဘဝကို ရုုန္းကန္ရတာေတြ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သိမ္ငယ္စြာ ခံစားခဲ့ရတယ္ ေဂးေတြရဲ႕ ငယ္ ဘဝေတြကို ဆရာမက ေရးထားပါတယ္။

 

ဒါ့အျပင္ ေဂးေတြ ဘုန္းၾကီး ဝတ္သင့္မသင့္။ ေဂးေတြရဲ႕ ေပ်ာ္စရာရွာပုံ၊ gaydar လို႔ေခၚတဲ့ ေဂးအခ်င္းခ်င္းသာ သိတဲ့ အၾကည္႔ေတြပါမက်န္ ေရးသားထားတာပါ။

 

စာအုပ္အျပင္အဆင္ မ်က္ႏွာဖုံးအစ ေျပာစရာ မလုိေလာက္ေအာင္ အားထုတ္ထားတာ ေတြ႕ရမွာပါ။ စာအုပ္မ်က္ႏွာဖုံးဟာ ႏွစ္ေခါက္ခ်ိဳး ျဖစ္ၿပီး ကိုယ္ဖတ္ေနတဲ့ စာအုပ္မ်က္ႏွာဖုံးကို မသိေစခ်င္ရင္ ပိတ္ထားလို႔ ရေအာင္ လုပ္ေပးထားပါတယ္။

 

Bro တို႔လည္း မဖတ္ရေသးရင္ ဖတ္ၾကည္႔ဖုိ႔ တိုက္တြန္းလုိက္ပါတယ္။

 

ခင္မင္လ်က္

Nga Choot

Menbox Spa (Men Only)

No 15/A သေျပညိဳလမ္း

စမ္းေခ်ာင္း

၀၁-၅၁၂၁၃၇

www.facebook.com/menboxspaygn

Aug 20th

hi

By seabird

HEAVEN ဘား ေလးရဲ. တနွစ္ၿပည္. ေမြးေန.ပါတီေလးကို မိုးဖြဲေလး မ်ား ေအာက္မွာ ေပ်ာ္ရြင္ စြာက်င္းပ ေနပါၿပီ။ ညီငယ္ေလးမ်ားလဲ ေရာက္ေနၿပီ။ သယ္ခ်င္း အားလံုး လာခဲ.ၿကေနာ္။


EVENT : HEAVEN BAR ၏ တနွစ္ ေၿမာက္ ေမြးေန. PARTY
အခိ်န္ ညေန 3 နာ၇ီမွ 12 နာ၇ီ
ေန.၇က္ ၂၀/၈/၂၀၁၄။ ဗုဒၶဟူးေန. ည
ေန၇ာ HEAVEN BAR
Address.. အမွတ္ (38/B) ၊ ေၿမညီထပ္
ဗဟိုလမ္းနွင့္ သုခ လမ္းေထာင့္ (အတြင္း တစ္ကြက္ငုတ္ )
အာရွေတာ္၀င္ေဆးရံုအနီး ၊ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။
Open daily: 3 pm to 11.30 pm

Aug 18th

A Dream That Came True

By Alex aung

ေသာၾကာေန႕ သခၤ်ာအတန္းခ်ိန္၀ယ္ စာသင္ခံုေတြရဲ႕ေနာက္ဆံုးတန္းမွာ တိတ္တဆိတ္ ထိုင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာ ရစ္တာကိုသိပ္မခံရခ်င္ တာေၾကာင့္ရယ္ သိပ္ျပီးစိတ္မ၀င္စားတဲ့ သင္ခန္းစာျဖစ္တာေၾကာင့္လဲပါမယ္။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာ တစ္ခါဖူးမွ် မခံစားဖူးတဲ့ အခ်စ္စိတ္ကို စတင္ေတြးေတာေစခဲ့တဲ့ ေနမ်ိဳးေအာင္ဆိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ အေၾကာင္း ဆန္းစစ္ေတြးဆခ်င္တာေၾကာင့္လည္း ပါမွာေပါ့ေလ။ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ သူ႕အသြင္အျပင္က တစ္ပါးသူကို ဂရုစိုက္တတ္တဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ၀တ္ခ်င္တာ၀တ္ေပမယ့္ ဖက္ရွင္ေတာ့က်ပါတယ္။ ဆံပင္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးေတြက မရွည္တရွည္ ေ၀့၀ဲလို႕ လမ္းေလွ်ာက္မ်ားသြားရင္ေလ။ သူ႕ခႏၶကိုယ္ကလည္း ပိန္တယ္ထင္ရေပမယ့္ တကယ္ၾကံ႕ခိုင္ေသာ ၾကြက္သားမ်ားႏွင့္ဖြဲ႕စည္းထားတာပါ။ ရယ္ျမဴးေနဟန္သူ႕မ်က္၀န္းေတြကလည္း သူ႕အေၾကာင္းကို ရင္ဘတ္ထဲထည့္ထား ေလာက္ေအာင္စြမ္းပါတယ္။ ပထမႏွစ္ Freshman ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္တို႕ အတန္းကေက်ာင္းသားေဘာလံုးအသင္းမွာ ကပၸတိန္လုပ္ခဲ့တာ အခုအခ်ိန္ထိပါပဲ။ နက္ေမွာင္ေသာ ဆံႏြယ္ေတြ၊ မ်က္၀န္းနက္နက္ေတြ…ၾကံ႕ခိုင္ေသာ ခႏၶာကိုယ္ရယ္ အျမဲလိုလို လန္းဆန္းတက္ၾကြေနေတာ့တာ။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း ပိန္တဲ့အထဲမွာပါတယ္ဆိုေပမဲ့ သူ႕လိုၾကြက္သားေတြ နဲ႕ၾကံ႕ခိုင္တဲ့ပံုမေပၚပါဘူး အသားျဖဴေတာ့ ပိုးဟပ္ျဖဴလို႕ေခၚၾကသလိုေလးပါ။

သူ႕ကိုခ်စ္စိတ္၀င္မိခဲ့တာက လူပ်ိဳေဖာ္၀င္ျပီးစ ၈တန္းႏွစ္ေလာက္ကတည္းကပါဆိုေတာ့ သူ႕ကိုအၾကြင္းမဲ့ ႏွစ္သက္စြဲလမ္း ျခင္းနဲ႕ ေနထိုင္ခဲ့တာ ငါးႏွစ္ေလာက္ရွိျပီေပါ့ေနာ္။ သူ႕အေၾကာင္းေျပာျပရရင္ အဦးဆံုးသတိထားမိမွာက ၾကင္နာတတ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ အဲ…ေဘာလံုးအားကစားသမားတစ္ေယာက္လို ေယာက္်ားပီသျပီး မာထန္ေနတဲ့ပံုစံက အံ့ၾသေလာက္ ေအာင္ ၾကင္နာတတ္သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတာပါပဲ။ ျပီးေတာ့ ေပါင္းရသင္းရတာေကာင္းတယ္ Friendly ျဖစ္တယ္ သက္ေသာင့္သက္သာရွိသလိုခံစားရတယ္၊ ဘယ္အခ်ိန္ၾကည့္ၾကည့္အဲ့ပံုစံဆိုေပမယ့္ တစ္ခါတေလေတာ့ ငါသိငါတတ္ လုပ္တတ္သလိုပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ဆို သူ႕ေၾကာင့္အျမဲလို ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ေနရတတ္တာ။ သူ႕ကိုျမင္လိုက္တာနဲ႕တင္ ရင္ထဲ ျမဴးသြားသလို ခံစားရပါတယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာပါ။ သူ႕ကိုနမ္း…..ကိုယ္နံ႕ေလးကိုရွဴရႈိက္….အာ….အဲ့အေတြ႕အၾကံဳ ေလးရရင္ျဖင့္ တကယ္စစ္မွန္တဲ့ ခ်မ္းေျမ႕ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရေလာက္တယ္။

`ကလင္….ကလင္´

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စိတ္ကူးနဲ႕အရူးထေနျခင္းဟာ ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းလင္းထိုးသံေၾကာင့္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ႏိုးထခဲ့ရပါတယ္။ ေရွ႕က ဆရာက လည္း အိမ္စာ Assignment ေတြကိုလုပ္ခဲ့ဖို႕ အတန္းထဲကထြက္ေနတၾကတဲ့ေက်ာင္းသားေတြကို ေအာ္ျပီး ေျပာေနပါရဲ႕။ ေနမ်ိဳးေအာင္ ကို ကၽြန္ေတာ္က ေနမ်ိဳးလို႕ေခၚတာဗ်။ သူ အတန္းထဲကထြက္မသြားဘဲ ကၽြန္ေတ္ာ့ရွိရာကို လွမ္းလာျပီး ေဘးမွာ၀င္ထိုင္လိုက္တယ္။ `ငါ ဆရာေနာက္ဆံုးသင္ခဲ့တဲ့တစ္ပုဒ္ကို နားမလည္ဘူးကြာ တြက္တတ္ဘူး´ `မင္းတြက္ျပမယ္မဟုတ္လား? အဲ့တာနားမလည္ရင္ေတာ့ လာမယ့္အပတ္မွာေျဖမယ့္ Test ေတာ့က်မွာဗ်´တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ခါမစဥ္းစားပါဘူးအေျဖေပးဖို႕။ ဒါေပမဲ့ အေျဖေပးဖို႕အလ်င္မလို မိေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုထိန္းကာ ေလသံကိုေအးေဆး လုပ္လိုက္တယ္။ `ေအး…နက္ျဖန္ဆိုရမလား ၁၀နာရီ၀န္းက်င္ေလာက္ေလ၊ ငါတို႕ တေနကုန္စာလုပ္လို႕ရတယ္ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ခုခုလုပ္ၾကမယ္ေလ´ သူ႕သြားစြယ္ေဖြးေဖြးေတြ ေပၚတဲ့အထိျပံဳးတယ္ဗ်။ `အဆင္ေျပသား´ဆိုပဲ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ဦးသား ေက်ာင္းေရွ႕တံခါး၀မွာ တိုးေ၀ွ႕ေနၾကတဲ့လူတန္းၾကီးၾကားထဲ ပါ၀င္စီးေမ်ာၾကပါတယ္။ ေနမ်ိဳးကေတာ့ သူ႕ကား ေလးေမာင္းျပီးျပန္သြားတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကိုယ့္ေျခာက္ကိုသံုးနဲ႕အိမ္ျပန္ပါတယ္။

`ငါ့ကားနဲ႕ေမာင္းျပီး မင္းအိမ္လိုက္ပို႕မယ္ ဆိုတုိင္း ဘာေၾကာင့္ျငင္းရတာလဲ ငါေတာ့နားမလည္ဘူးကြ´

`အဲ…မင္းကားေလး Gas မကုန္ေစခ်င္လို႕ပါကြာ´လို႕ကၽြန္ေတ္ာ လိမ္ညာလိုက္တယ္။

`အာ…မင္းေနတဲ့အိမ္နဲ႕ ငါေနတဲ့အိမ္က သိပ္မွမေ၀းတာပဲဟာကို၊အဆင္ေျပပါတယ္ဟ´

စင္စစ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ေလးရဲ႕လက္ရွိ အေျခအေနျမင္ကြင္းမ်ိဳးကို သူ႕ကိုမျမင္ေစလိုရင္းျဖစ္ပါတယ္။ ေနမ်ိဳးအေနနဲ႕ မွတ္မိေကာင္း မွတ္မိမယ့္ ကၽြန္ေတ္ာတို႕အိမ္ရဲ႕ပံုရိပ္ေလးက ခပ္ေသးေသးနဲ႕ ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့အျပင္အဆင္ေလးပိုင္ဆိုင္ေၾကာင္း သူ ငယ္ငယ္တုန္းက တစ္ခါတေလလာလည္ခဲ့ခ်ိန္ကိုေပါ့။ အခုေတာ့ ရႈတ္ပြေနျပီး တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ယိုင္နဲ႕ေနျပီ။ အလုပ္အကိုင္မရွိ အရက္ေသာက္တတ္ တဲ့ အိမ္ေထာင္ဦးစီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ပဲ့ကိုင္မႈေၾကာင့္လို႕ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ မေတာ္တဆကားတိုက္မႈေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ေမေမဆံုးသြားျပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္း ေဖေဖတစ္ေယာက္ အရက္ကို ေတာ္ေတာ္ေသာက္ေတာ့တာပါပဲ။ သူတည္ေထာင္ထားတဲ့ လုပ္ငန္းကိုဦးစီးဦးေဆာင္မလုပ္ ႏိုင္ေတာ့တဲ့အထိပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ဦးသားစားေသာက္ေနႏိုင္ေသးတာက ေဖေဖ့ညီရဲ႕ေဖးမမႈေၾကာင့္ ရွယ္ယာအခ်ိဳ႕ရဲ႕၀င္ေငြေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုလည္း အိမ္တံခါးေလးကိုဖြင့္ျပီး ဧည့္ခန္းထဲျဖတ္ကာ ၀င္လာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလွမ္းေအာ္ေနပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ရေသာသူကို ဒီျမင္ကြင္းမ်ိဳးမျမင္ေစခ်င္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ျပည့္စံုခ်မ္းသာလွတဲ့ သူ႕ကိုေပါ့။ သူ႕မိဘေတြက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ့ အိမ္က်ယ္ၾကီးတစ္လံုးကိုပိုင္ဆိုင္တယ္….ခ်စ္စရာေခြးေလးတစ္ေကာင္ရယ္…..ေက်နပ္ဖြယ္အလုပ္အကိုင္ေတြပိုင္ဆိုင္ၾကတယ္….တကယ့္ လူတိုင္းရဲ႕အိပ္မက္ထဲမွာေနထိုင္ၾကပါတယ္။ သူတို႕အေတာ္ကံေကာင္းၾကတာပဲဗ်ာ။

ေနမ်ိဳးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ လမ္းခြဲလာျပီးေနာက္ စေနေန႕မွာေတြ႕မယ့္အေၾကာင္းကို စေတြးမိပါတယ္။ ေႏြရာသီမ်ားစြာကိုျဖတ္သန္းျပီးေနာက္ ပထမဦးဆံုးအၾကိမ္ ေက်ာင္းခ်ိန္ျပင္ပမွာျပန္လည္ေတြ႕ဆံုျခင္းျဖစ္ပါရဲ႕။ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္သူ႕အိမ္ကိုသြားလည္တုန္းကေတာ့ သူဟာ ေဘာလံုးကစားတဲ့ သူ႕သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေတြနဲ႕အလုပ္ရႈပ္ေနခဲ့ပံုကိုျပန္ျမင္ေယာင္မိပါတယ္။ အင္း…သူ႕ကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္းဖြင့္ေျပာဖို႕ အခ်ိန္ေရာက္ျပီလို႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္တယ္ဗ်။ ဒီတစ္ႏွစ္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေနာက္ဆံုးႏွစ္မဟုတ္လား။ ဖြင့္ေျပာျပလိုက္ရင္ ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္ပ်က္လာမယ္ ေကာင္းမလား ဆိုးမလား စမ္းသပ္ႏိုင္တဲ့အခြင့္အေရးတစ္ရပ္ျဖစ္မွာပါေလ။ အဆိုးရြားဆံုးလည္း ၾကံဳေတြ႕ ရႏိုင္တာပဲ။ ေကာလိပ္စတက္ကာစ လူသစ္ေလးတစ္ေယာက္လို ကၽြန္ေတာ့္ရင္ေတြ လႈပ္ရွားစျပဳလာပါတယ္။ ဟုတ္တယ္…အခုဟာက သူ႕ကို တရား၀င္ေျပာျပေတာ့မွာ။ မနက္ျဖန္။

အိမ္တံခါးဖြင့္လိုက္တာနဲ႕ အရက္နံ႕ကိုေထာင္းေထာင္းထေနတာပါပဲ။ ေဖေဖ တစ္ေယာက္ လက္ထဲမွာပုလင္းအလြတ္တစ္လံုးကိုင္ကာ ႏိုးထစျပဳေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုေျပာသမွ် လုပ္ေပးသမွ်ကို ဂရုတစိုက္လုပ္ရတာေပါ့ေလ။

`ဟိုေကာင္….လာစမ္း လမ္းေထာင့္က စတိုးမွာ အရက္တစ္ပုလင္းသြား၀ယ္ေပးစမ္း တုန္႕ေႏွးတုန္႕ေႏွးနဲ႕လမ္းေလွ်ာက္မေနနဲ႕´

သူ စကားစတာနဲ႕ဘယ္ကိုဦးတည္သြားမယ္ဆိုတာ အလိုလိုသိေနသလိုကိုျဖစ္ေနခဲ့ပါျပီ။ ေကာင္းက်ိဳးဆိုးျပစ္ဘယ္လိုလာမယ္ဆိုတာ မသိေတာ့ပါဘူး။

`အေဖ….သားအသက္ မျပည့္ေသးဘူးေလဗ်ာ …..ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕အပိုသံုးဖို႕ပိုက္ဆံျပတ္ေနတာ ရက္နည္းနည္းေတာင္ ၾကာေနျပီဗ်´

`မင္း ေသာက္ပါးစပ္ကိုပိတ္ထားစမ္း….ဆင္ေျခၾကီးပဲ´ ေဖေဖ ကမူးရွဴးထိုးထလာျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္နံၾကားကို ခပ္ျပင္းျပင္း လက္သီးတစ္ခ်က္သြင္းလိုက္တာ နာက်င္မႈေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ငိုေၾကြးမိပါရဲ႕။ ေဖေဖကေတာ့ ခုံေပၚတင္ထားတဲ့ အက်ီကို ေကာက္၀တ္ကာ အိမ္ျပင္ဘက္ကို ထြက္သြားပါေတာ့တယ္။ ၾကမ္းျပင္ေပၚကေန အသာကုန္းထျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ခန္းရွိရာကို ခပ္သြက္သြက္ေလး ေလွ်ာက္သြားလိုက္တာ…ဟင္း…ေမေမ့ကိုသတိရလိုက္တာဗ်ာ။

အိပ္ယာေပၚမွာ အသာေလးျငိမ္ျပီး ခဏတာအနားယူမိပါရဲ႕။ ညာဘက္ျခမ္းက ေတာ္ေတာ္ကိုနာေနတာ။ မနက္ျဖန္ ဟုတ္တယ္ မနက္ျဖန္ အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ့္အေတြးထဲေရာက္လာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဆုံးျဖတ္ခ်က္အေပၚ တြန္႕ဆုတ္မိတာလည္းမျဖစ္မိဘဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္ခ်က္ျပည့္ေနသလိုပါ။ ဒီေကာင္ေလးက ကၽြန္ေတ္ာ့သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခဲ့တာ အလယ္တန္းေလာက္ကတည္းကပဲေလ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို ဆံုးရႈံးခဲ့ရင္ ဘယ္လိုျဖစ္သြားမလဲ….ကၽြန္ေတ္ာ့ ခႏၶာကိုယ္က နာက်င္မႈနဲ႕အျပိဳင္ သိခ်င္စိတ္ေတြျပင္းထန္လာမိပါတယ္။ အခုေလးမွ လက္ခံရရွိထားတဲ့ လက္သီးႏွင့္ ထိုးႏွက္ခ်က္ေၾကာင့္ နာက်င္မႈဟာ နက္ျဖန္မွာ ၾကံဳဆံုရမယ့္ ကိစၥတစ္ခုကေပးမယ္ထင္ရတဲ့ နာက်င္မႈ ထက္ဆိုးရြားေနလား…အိုး…။ စာၾကည့္စားပြဲခံုေပၚက မသံုးတာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ Laptop ေလးကိုအသာဖြင့္ကာ အင္တာနက္နဲ႕ခ်ိတ္ဆက္ လိုက္ပါတယ္။ အြန္လိုင္းေပၚက အခ်ိဳ႕ေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားစီက အၾကံဥာဏ္ေကာင္းေတြ ရေကာင္းရႏိုင္တာပဲမဟုတ္လား။ ဒီ chatting website ကိုေတြ႕ခဲ့တာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ screen name – ej08 နဲ႕၀င္လိုက္ျပီးေနာက္ ညာဘက္ေကာ္လံမွာရွိတဲ့ ကြဲျပားျခားနားတဲ့ Chat rooms မ်ားထဲမွ gay teen chatroom ကိုေရြးခ်ယ္လိုက္ပါတယ္။ ေဟာ….ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕အြန္လိုင္းသူငယ္ခ်င္း ‘behind_closed_doors90’ ကိုေတြ႕လိုက္ရျပီေပါ့။ တစ္ေယာက္တည္း အေပါင္းအသင္းသိပ္မရွိတဲ့ လူေတြအတြက္ ေခတ္ေပၚနည္းပညာ အခ်ိဳ႕က အကူအညီေတာ့ေပးႏိုင္သားပဲေလ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕နာမည္ေလးကို ကလစ္ေခါက္ကာ private message window တစ္ခုေခၚ လိုက္ပါတယ္။

 “ej08: ေဟး…ေနေကာင္းလား ငါ့ေကာင္?”

“behind_closed_doors90: အင္း…ေကာင္းတယ္…မင္းေကာ”

“ej08: ေကာင္းပါတယ္….ဒါေပမဲ့ ငါ့မွာ ျပႆနာနည္းနည္းရွိေနတယ္ကြာ”

“behind_closed_doors90: ဟူး….ဘာၾကီးလဲ”

“ej08: ငါ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္မိေနတာ ငါးႏွစ္ေလာက္ရွိျပီကြာ။ ဒီႏွစ္က ငါတို႕ေကာလိပ္ေနာက္ဆံုးႏွစ္ဆိုေတာ့ ငါသူ႕ကိုဖြင့္ ေျပာလိုက္ရင္ေကာင္းမလားလို႕။ ေတာ္ၾကာ က်န္ေနေသးတဲ့ ကာလေလးမွာေတာင္ မေခၚႏိုင္မေျပာႏိုင္ေတြျဖစ္သြားမွာလည္းစိုးရိမ္ေနမိ တယ္ကြာ”

“behind_closed_doors90: လင္းစမ္းပါဦး”

“ej08: ငါ သူ႕ကိုခ်စ္ေနမိတာေတာ့ဟုတ္တယ္…..ဒါေပမဲ့ သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ကေနဆံုးရႈံးသြားရမယ္ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္ကိုလည္း ရင္မဆိုင္ ႏိုင္ဘူးကြ”

“behind_closed_doors90: မင္းဘာကိုဆိုလိုတယ္ဆိုတာ ငါေပါက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ငါေျပာႏိုင္တာကေတာ့ မင္း သူ႕ကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္း သာ ဖြင့္ေျပာလိုက္သင့္တယ္ကြ။

`သူက တကယ့္သူငယ္ခ်င္းအစစ္အမွန္ဆိုရင္ မင္းရင္ထဲကခံစားခ်က္ကို သူလက္မခံႏိုင္သည္ထားဦး နားလည္ေပးႏိုင္ရမယ္ေလ။ တကယ္လို႕ ခါးခါးသီးသီးနဲ႕ ျငင္းဆန္လိုက္ျပီး သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ကေနျပတ္တယ္ဆိုေတာ့လည္း သူဟာ သူငယ္ခ်င္းအစစ္အမွန္မဟုတ္ ေၾကာင္း ရွင္းေနေအာင္သိလို႕ရတာပဲမဟုတ္ဘူးလား´

 “ej08: ေက်းဇူးပဲကြာ”

ကၽြန္ေတ္ာတို႕ ခဏေလးေတာ့ ဟိုအေၾကာင္းဒီအေၾကာင္း ဆက္ေျပာျဖစ္ၾကပါေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ logged off. အခု နည္းနည္းေတာ့ စိတ္တည္ျငိမ္သြားရျပီ။ သူေျပာတာဟုတ္တယ္။ ေနမ်ိဳးဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူငယ္ခ်င္းအစစ္အမွန္အျဖစ္သေဘာထား တယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတ္ာ့ခံစားခ်က္ကို သူလက္ခံနားေထာင္ေပးမယ္ နားလည္ေပးမွာပါ။ ဟိုသည္ေတြး ဒုကၡခံေနတာထက္စာရင္ ဘာမွမထူးတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အစား သူ႕ကိုလက္လႊတ္လိုက္ဖို႕ ဒီနည္းလမ္းေလးက လြယ္ကူေစမယ္ထင္ပါရဲ႕။ သူ႕ကိုဆံုးရႈံးရမယ္ဆိုရင္ ေတာ့ ခ်စ္ေနရျပီးမပိုင္ဆိုင္ရမယ့္ နာက်င္မႈဟာ ေတာ္ေတာ္နာလိုခံခက္ျဖစ္မွာပါပဲေလ။ ဒါေပမဲ့ ေနမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ရဲ႕ အျငင္းပြားဖြယ္ သဘာကို လက္ခံလိမ့္မယ္ ဆိုတာကို အလိုလိုသိေနသလိုပဲဗ်ာ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူဟာဘယ္လိုလူစားဆိုတာ ျမင္ေတြ႕ေနရျပီး ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္စိတ္ေတြကို ႏိုးၾကြေစတဲ့ ၾကင္နာတတ္သူမဟုတ္လား။

x           x           x

မနက္ခင္းဟာ ကန္႕လန္႕ကာဆြဲဖြင့္လိုက္သလို ရုတ္တရက္ေရာက္လာပါတယ္။ ခုတင္ေဘးက ႏႈိးစက္နာရီက ဆိုးဆိုးရြားရြားထေအာ္တာ မ်ားလန္႕ေတာင္လန္႕ေရာ။ အိပ္ယာေပၚကထဖို႕ ညာဘက္ကိုေစာင္းလိုက္တာ မေန႕ကအထိုးခံထားရတဲ့ဒဏ္က အကင္းမေသေသးဘူး။ ခပ္ျမန္ျမန္ေလးထ တစ္ကိုယ္ေရသန္႕ရွင္းေရးကို သြက္သြက္ကေလးလုပ္လိုက္ပါတယ္။ မနက္ခင္းတိုင္း မိနစ္ ၂၀မၾကာတဲ့ က်င့္သားရေန တဲ့လႈပ္ရွားမႈေလးေပါ့ေနာ္။ ခါတိုင္း မနက္ခင္းေတြနဲ႕မတူ ဒီေန႕ေတာ့ အေတြးထဲ တရစ္၀ဲ၀ဲလည္ေနတဲ့အေၾကာင္းေလးက ေရခဲတံုးကို လက္ဗလာနဲ႕အခ်ိန္ၾကာၾကာကိုင္ထားရတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ ထားပါေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ယာ နဲ႕ အခန္းေလးကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္ သန္႕ရွင္းလိုက္ျပီး ေရခ်ိဳးခန္းကို၀င္လိုက္ပါတယ္။ ေရပန္းကေန တဖြားဖြားက်လာတဲ့ ေရမ်ား ကၽြန္ေတာ့္အေရျပားေပၚက်ေရာက္ေနတဲ့ ခံစားမႈက အရာရာကလြတ္ေျမာက္ေနသလိုခံစားရပါရဲ႕။ အဲ့လိုအခ်ိန္ ဘာမွန္းကိုမသိဘူး ရင္ထဲ တလႈိက္လႈိက္ေပ်ာ္ရႊင္လာကာ တခစ္ခစ္ ရယ္ေမာမိပါတယ္။ အျခားေသာ ဆယ္ေက်ာက္သက္မ်ားလိုပါပဲ ေရခ်ိဳးေနရင္းတန္းလန္းမွ စိတ္ကူးယဥ္ကမၻာထဲ ခုန္ခ်မိျပန္ေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ၀ယ္ ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာ ဘယ္လိုကိစၥေတြက ေနမ်ိဳးကို အခ်စ္စိတ္ခံစားတတ္ေအာင္ျပဳလုပ္ႏိုင္မလဲဆိုတာေပါ့။ အိုး….စိတ္ကူးယဥ္တာလဲ ယဥ္တာေပါ့ လက္ေတြ႕အျပင္မွာေတာ့ တဖြားဖြားထေနတဲ့ ဆပ္ျပာျမွဳပ္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးကို ႏုညံ့စြာထိေတြ႕ေနတာမ်ား….သူ ဆြတ္ျဖန္းလာတတ္တဲ့ ေရေမႊးအနံ႕ေလးလို ပူေႏြးရွိန္းျမ္ေနသလိုပါပဲ။ ပြတ္သပ္မိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ တစ္ကိုယ္လံုး သူ႕လက္အစံုေရာက္ေနသလိုပဲ….အာ….လည္တိုင္ေလးကိုသူ နမ္းတာမ်ား တပ္မက္မႈအျပည့္ အင္း….အာ။ တင္ပါးေတြကို ပြတ္သပ္တဲ့ သူ႕လက္အစံုဟာ သန္မာလိုက္တာမ်ား…ဟိ။ ဘယ္လိုမွ မထိန္းႏိုင္ပါဘူး ေပါင္ၾကားက မတ္ေထာင္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို လက္နဲ႕အသာဆုပ္ကိုင္ျပီး ကစားမိပါျပီ။ ဒါဟာ စိတ္ကူးနဲ႕ရူးေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ တင္ပါးေတြကို လႈပ္ရွားကစားေစတဲ့ျပဳမူမႈတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေစပါရဲ႕။ ေနမ်ိဳးရဲ႕လက္အစံုဟာ ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ျခံစီကိုမ်ား ပြတ္သပ္ျပီး ငပဲကုိ သူ႕လက္ၾကီးနဲ႕ဆုပ္ကိုင္လိုက္ရင္….အာ…အ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုမွမထိန္းႏိုင္ေတာ့ပါဘူး သုက္ရည္ေတြကို ေရခ်ိဳးခန္းေနရာအႏွံ႕ကို ပန္းထုတ္ပစ္လိုက္မိပါျပီ။ ပူေႏြးေနတဲ့သုက္ရည္ ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြထဲမွာရွိန္းျမေနေစေရာ။ ရွက္ေတာ့လည္း ရွက္မိပါတယ္….ကိုယ့္စိတ္ထဲက ခ်စ္စိတ္၀င္ေနတဲ့သူ တစ္ေယာက္နဲ႕ ပတ္သက္သေယာင္စိတ္ကူးယဥ္မိတာကိုေလ။ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ေကာက္ခ်က္မခ်ႏိုင္ေပမဲ့ ေနမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ခ်စ္ေနမိျခင္းထင္ပါတယ္ဗ်ာ။

ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ပဲ ေရေတြတဖြားဖြားနဲ႕ သန္႕စင္လိုက္ျပီးေနာက္ ၀တ္ေနက် အ၀တ္အစားေတြထဲကမွ နည္းနည္းပိုၾကည့္ေကာင္းမယ့္ ဒီဇိုင္းကိုေရြး၀တ္လိုက္ပါတယ္။ နက္ေမွာင္ေနေသာ အျပာရင့္ရင့္ဂ်င္းေဘာင္းဘီရယ္…အနက္ေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ တီရွပ္ေလးရယ္ေပါ့။ တန္ဖိုးၾကီးေရေမႊးဆြတ္ျဖန္းခ်င္ေပမယ့္….အင္းရွိတာေလးပဲဆြတ္ျဖန္းလိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ Notebooks ေတြကိုဆြဲယူလိုက္ကာ အိမ္တံခါးကို ပိတ္ျပီးထြက္လာလိုက္ပါတယ္။ လက္မွာပါတ္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ေလးကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ 10း43မိနစ္ရွိျပီ။ ေနမ်ိဳးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာတူထားတာက ေက်ာင္းနဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးမွာ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို 11း30နာရီမွာလာေခၚမယ္ေပါ့။ ေကာ္ဖီဆိုင္ကိုေရာက္ဖို႕ ေျခလွမ္းေတြသြက္လိုက္ေပမယ့္ 25 minutes ေလာက္ေတာ့ၾကာသြားတယ္ဗ်ာ။ ေရာက္လည္းေရာက္ေရာ အခ်ိန္နည္းနည္းလိုေသးေပမယ့္ ေနမ်ိဳးက ေရာက္ႏွင့္ေနျပီဗ်။

သူက တကယ့္ကိုသန္႕ျပန္႕ေနတာပဲဗ်ာ….ကာကီေရာင္ေဘာင္းဘီရယ္ ေကာ္လံပါတဲ့ရွပ္တစ္ထည္ရယ္၀တ္ထားျပီးေတာ့ Cappuccino တစ္ခြက္ေသာက္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လာေနတာကိုလည္းသူျမင္ေရာ ပါးခ်ိဳင့္ေလးေပၚေအာင္ျပံဳးျပေရာ။ `ေဟး…ညီညီ! ေတာ္ေသးတာေပါ့ ငါေရာက္တာလည္းမၾကာေသးဘူးကြ´လို႕ေျပာလည္းေျပာ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ဖို႕ေနရာကို အမူအယာနဲ႕ ညႊန္ျပတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ႏွစ္လိုစြာျပံဳးမိရရင္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာ အသာထိုင္လိုက္ကာ တစ္ခုခုေတာ့ စားမွပဲလို႕ အာရံုကပ္မိပါရဲ႕။ `မင္း ဘာစားမလဲ?’ ေနမ်ိဳးကေမးတယ္။ အဲ….သူဂရုတစိုက္ေမးတဲ့အခိုက္အတန္႕ေလးကိုေစာင့္ေနမိတာပါ။ အင္း…ဘာမွမစားေတာ့ပါဘူးလို႕ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းျငင္းလို႕ကလည္းမေကာင္းေနာ္။ `ဟ လုပ္ပါဟ..ဘာစားမလဲ´ သူ တခစ္ခစ္ရယ္လိုက္ရင္း ျပဳမူေနက် မ်က္စိတစ္ဖက္ ဖ်က္ကနဲမွိတ္ျပတယ္။ သူ သက္ျပင္းေလး အသာခ်လိုက္ရင္း စားပြဲထိုးကို Pancakes နဲ႕ လိေမၼာ္ရည္ကိုႏွစ္ေယာက္စာမွာလိုက္တယ္ ေလ။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း သက္ျပင္းေမာေလးခ်မိတာေပါ့။ `မင္း….ေရာက္လာရင္ ငါ့မ်က္ႏွာကိုပဲၾကည့္ေနေတာ့တာေနာ္ ငါ့ေကာင္´ မ်က္ခံုးေလးတစ္ဖက္ကို မသိမသာကုတ္ျခစ္လိုက္ရင္းေနမ်ိဳးကေျပာတာ။ `မင္း ငါ့ကိုစာရွင္းျပဖို႕ အခ်ိန္ရရဲ႕လား အဆင္ေျပတယ္မဟုတ္ လား ငါ့ေကာင္?’ သူ႕ဆံႏြယ္ေလးေတြ လႈပ္သြားတာကို ကၽြန္ေတာ္ေငးမိရရင္း ပါးျပင္ေတြေႏြးလာမိသလိုပဲ။ အိုး….ေတာ္ေသးတယ္ စားပြဲခံုကၾကီးလို႕ ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ခြဆံုက ေဘာင္းဘီၾကီးရုတ္တရက္ေဖာင္းၾကြလာတာကို ဖုန္းကြယ္ထားႏိုင္တာ။

`အဲ…အဆင္ေျပပါတယ္ကြာ´

စားပြဲထိုးေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႕စားမယ့္အစားအေသာက္ေတြနဲ႕ေရာက္လာေတာ့ ေနမ်ိဳးက မ်က္ခံုးတစ္ခ်က္ပင့္ျပလိုက္ကာ ေကာင္မေလးကို အနားတိုးေစရင္းtip money ကို အျပံဳးတေ၀ေ၀နဲ႕ေစာေစာစီးစီးေပးလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ဘာမွန္းကိုမသိ သူတို႕ကိုၾကည့္ျပီး မလိုတမာ မနာလိုစိတ္ကထၾကြလာမိတယ္ဗ်။ စကားတေျပာေျပာနဲ႕ ဗိုက္ဆာတာကိုဟန္ေဆာင္ဖုန္းကြယ္ပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ သူက ရယ္ရယ္ေမာေမာစကားေျပာေနရင္းမွ ကၽြန္ေတာ္စားေသာက္ေနပံုကိုၾကည့္ျပီး ရပ္တန္႕လိုက္ကာ `မင္း ၾကိဳက္တယ္ဆိုရင္ ငါထပ္၀ယ္ခဲ့မယ္ေလ´တဲ့။  သူေျပာတဲ့စကားေတြက တျခားအဓိပၸာယ္မပါ ဗိုက္ဆာေနတဲ့ ကၽြန္ေတ္ာ့ကို ၀ယ္ေကၽြးဖို႕အေၾကာင္းျပခ်က္ ေကာင္းေလးလည္းရွိတာကိုးေနာ္။ ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္ေတြ နီရဲေနမွာေသခ်ာတယ္…`အာ ရပါတယ္…မင္းကိုဒီေလာက္၀ယ္ေကၽြးခိုင္းရတာ ေတာ္ေလာက္ျပီ´။ သူ႕ၾကည့္ရတာ ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ခုခုေျပာခ်င္ေသးသလိုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ စကားလံုးေမ့သြားပံုရတယ္ ကၽြန္ေတာ္က ျဖတ္ေျပာျပီး ျငင္းလိုက္တာကိုး။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ စားေသာက္ေနတာေတြကိုလက္စသပ္လိုက္ကာ ကားထဲမွာဆက္ျပီး စကားစျမည္ေျပာၾကေလသတည္းေပါ့။ တကယ့္ အနက္ေရာင္ BMW ကားၾကီးက ၾကြားရြားေနတာမ်ား ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ယွဥ္စရာမလိုေအာင္ ဘယ္လိုျပည့္စံုေနတယ္ဆိုတာျပဆိုေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေၾကာင္းအရာမယ္မယ္ရရမဟုတ္ဘဲ ဟိုေရာက္သည္ေရာက္စကားေျပာေနၾကတာ သူ႕လက္ကိုင္ဖုန္းကအသံျမည္လာ မွပဲ ရပ္ၾကပါတယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို တစ္ခ်က္ၾကည့္တယ္…ထူးေနပါျပီလို႕ ကၽြန္ေတာ္ထင္ေတာ့ထင္လိုက္ေပမယ့္ ေခါင္း တစ္ခ်က္ ျငိမ့္ျပလိုက္ကာ ဖုန္းကိုင္ဖို႕အခ်က္ျပလိုက္ရဲ႕။ သူ ဖုန္းကို ကိုင္လိုက္ကာ `ဟဲလို´လို႕ထူးေတာ့ တစ္ဖက္က အနည္းငယ္ထိတ္ လန္႕ေနတဲ့ေလသံနဲ႕ေျပာေနတဲ့စကားသံကိုၾကားရပါတယ္။ ေနမ်ိဳးမ်က္ႏွာ၀ယ္ ဇေ၀ဇ၀ါအမူအယာေပၚလာျပီး `ဇီဇ၀ါလား?’တဲ့။ ဘယ္သူ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိျပီ။ အဲတာ ေနမ်ိဳးရဲ႕အရင္ေကာင္မေလးေလ။ သူမက ကၽြန္ေတာ္ျမင္ဖူးသမွ် ေကာင္မေလးေတြထဲမွာ ခ်မ္းသာေသာ မိဘကေပါက္ဖြားကာ ေက်ာင္းမွာေပၚျပဴလာ အျဖစ္ဆံုး ျပီးေတာ့ ခင္မင္ဖို႕ေကာင္းကာ တကယ္စြဲေဆာင္မႈရွိတဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ပခံုးတ၀ိုက္ ေ၀့၀ဲေနတဲ့ ဆံႏြယ္ေခြေတြရယ္ ျပီးေတာ့ ျဖဴျဖဴသြယ္သြယ္ ႏုညံ့တဲ့ပံုစံေပါက္တဲ့ေကာင္မေလး။ ေနမ်ိဳးတြဲခဲ့သမွ်ရည္းစားေဟာင္းေတြထဲမွာ သူ႕ရည္းစားဆိုျပီး တကယ္အတည္တြဲခဲ့တဲ့သူ။ ေနမ်ိဳးေျပာတာကေတာ့ ေျပာျပလို႕သိပ္မေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္းအခ်ိဳ႕အရလမ္းခြဲျဖစ္ခဲ့ၾက တာပါဆိုပဲ။

ေနမ်ိဳးစကားေျပာတာ အဆံုးသတ္ပံုက `ေဆာရီး ဇီဇ၀ါ….ကိုယ္တို႕မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး´လို႕ေျပာျပီးဖုန္းခ်ပစ္လိုက္တယ္။ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ `အင္း…ဇီဇ၀ါေလ….သူက ငါႏွင့္ျပန္ျပီးဆက္ခ်င္ေနတာ။ ဒါေပမဲ့ ငါ မဆက္ခ်င္ဘူးကြ´

`ဘာလို႕လဲ? မင္း သူနဲ႕တြဲတုန္းကေပ်ာ္ေနခဲ့တာပဲေလ´

`ငါ့မွာ ငါ့အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႕ငါရွိပါတယ္ကြာ´ သူကအဲ့လိုတုန္႕ျပန္ေျပာေတာ့လည္း ကၽြန္ေတ္ာအသာျငိမ္ေနလိုက္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ လွပျပည့္စံုတဲ့အိမ္ၾကီးရွိရာကို ဦးတည္လိုက္ၾကပါတယ္ ျပည့္စံုၾကြယ္၀တဲ့ လူတစ္စုနဲ႕အံကိုက္ျဖစ္ေသာ ေနရာတစ္ခုစီေပါ့။ ျခံေရွ႕မ်က္ႏွာစာ၀ယ္ လွပျပီး သူ႕ေနရာနဲ႕သူအစီအစဥ္တက်ရွိေနတဲ့ ဥယ်ာဥ္ေလးရယ္…ျပီးေတာ့ ေရေတြတဖႊားဖြား က်ေနတဲ့ ေရတံခြန္အငယ္စားေလးရယ္ရွိေနတယ္။ သူ ဂိတ္၀ကေန ေလ်ာကနဲေမာင္း၀င္လိုက္ရင္း ကားပါကင္ထိုးလိုက္တာမ်ား တကယ္ကၽြမ္းသဗ်။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း သူ႕လိုဘ၀မ်ိဳးကို ကာလၾကာရွည္ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ မရွိမရွားလည္း မဟုတ္ ျပည့္စံုသည္လည္းမဟုတ္ေသာအေျခအေနတစ္ရပ္မွာ အသက္ရွင္ေနရပါရဲ႕။ အိမ္ထဲကို သူဦးေဆာင္၀င္သြားပါတယ္။ တစ္အိမ္လံုးလည္း တိတ္ဆိတ္လို႕ သူ႕မိဘေတြက စီးပြားေရးကိစၥႏွင့္ ခရီးတစ္ခုထြက္သြားၾကတာေလ။ ကၽြန္ေတ္ာတို႕ သူ႕အိပ္ခန္းရွိရာ ကို ဦးတည္သြားလိုက္ပါတယ္။ အင္း…ကၽြန္ေတာ့္အခန္းေလးထက္အမ်ားၾကီး ၾကီးတာေပါ့။

`ကိုယ့္အိမ္လိုသေဘာထားျပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေန…ငါစားစရာတစ္ခုခုသြားယူလိုက္ဦးမယ္ေနာ္´

ကၽြန္ေတာ္ ၾကီးမားျပီး အိစက္ေနတဲ့သူ႕အိပ္ယာၾကီးေပၚ ေပၚေလာေမ်ာလိုက္တယ္ ကေလးတစ္ေယာက္လိုေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ငယ္စဥ္က ဗီဒီယိုဂိမ္းအသစ္မ်ားစြာကို အတူကစားခဲ့ရာ….ျပီးေတာ့ ရုပ္ရွင္အသစ္အဆန္းမ်ားစြာသူ၀ယ္လာသမွ်ၾကည့္ၾကျပီး အခ်ိန္ျဖဳန္း ခဲ့ၾကတာေလ။ ကၽြန္ေတာ္အဲ့ဒီအခ်ိန္ေလးကို ျပန္မ်ားသြားလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕။ အခုလို စဥ္းစားအသက္ရွဴေနရေသာဘ၀မေရာက္ေသးခင္ အခ်ိန္တစ္ခု။ ေနမ်ိဳး လက္ထဲမွာစားေသာက္စရာေတြအမ်ားၾကီး ကိုင္ဆြဲျပီး၀င္လာတယ္။ ျပီးေတာ့ ခုတင္စြန္းမွာထိုင္ခ်လိုက္ေရာ။

`ငါေတာ့ ငယ္တုန္းကအခ်ိန္ေလးျပန္ေရာက္ခ်င္ေတာ့တာပဲ´တဲ့သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားကထြက္လာတယ္။ သူ ဘယ္လို ဘယ္လိုမ်ား ကၽြန္ေတာ္ ေတြးေနတာကို ဘယ္လိုသိေနပါလိမ့္?

‘ကဲ….စလိုက္ၾကစို႕´

အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးစံု ဟိုေရာက္လိုက္ ဒီေရာက္ေလာက္နဲ႕ အမ်ားစုကေတာ့ ရယ္ေမာစရာေလးေတြ ၾကံဳဆံုခဲ့ရေသာ ျပႆနာေလးေတြ အေၾကာင္း ျပန္လည္သံုးသပ္ေျပာဆိုၾကရင္း နာရီေတြကိုျဖတ္ေက်ာ္မိၾကပါတယ္။ ၀ိုး…..ဘာရယ္မဟုတ္ စကားေျပာေနလိုက္ၾကတာ နာရီၾကည့္လိုက္မိေတာ့ 4း30 ၀န္းက်င္ေလာက္ျဖစ္ေနျပီ။ ကၽြန္ေတ္ာတို႕ ေျပာခ်င္ေနတာ ေျပာျဖစ္ၾကတာေလးေတြက စကားစသပ္ဖို႕ သံုးနာရီ၀န္းက်င္ေလာက္ ၾကာေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီအခ်ိန္ဟာ ဖြင့္ေျပာဖို႕ အခ်ိန္ေကာင္းတစ္ခုပဲလို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ္ဖြင့္ေျပာ ဖို႕ျပင္ဆင္ထားတာကို ဖြင့္ထုတ္လိုက္ဖို႕ ၾကံစည္လိုက္ပါတယ္။ 

`ေနမ်ိဳး….ငါ….ဟို….မင္းကို ေျပာစရာေလးရွိလို႕´ ကၽြန္ေတာ္ အြန္လိုင္းက chatroom ထဲမွာပြင့္လင္းေျပာခဲ့သလိုဖြင့္ေျပာဖို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားတင္းလိုက္တယ္။ ဆံုးျဖတ္လိုက္ေတာ့လည္း နည္းနည္းေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈရွိလာရပါရဲ႕။ ေနမ်ိဳးက ကၽြန္ေတ္ာ့ မ်က္ႏွာကို စူးစိုက္ၾကည့္ကာ `အင္း…ေျပာ´

`ေအး….ေနမ်ိဳး….ငါတို႕ အရင္းနီးဆံုးသူငယ္ခ်င္း ျဖစ္လာၾကတာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ျပီေနာ္?’

‘ဟုတ္တယ္ေလ…ၾကာျပီ ငယ္ငယ္ကတည္းက´

`ဟို….ငါ ဒီအခ်ိန္ေရာက္လာေတာ့….ဟို…ငါကေလ….´ ရုတ္တရက္ ကၽြန္ေတာ္စကားလံုးရွာမရျဖစ္သြားပါတယ္။ ေနမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာစူးစိုက္ၾကည့္လာပါျပီ။ သူ႕မ်က္၀န္းေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ဘာကိုလိုအပ္ေနတယ္ ဘာကိုေျပာခ်င္ေနတယ္ဆိုတာ သိေနသလားလို႕။ `အိုး…God…ငါ…ငါ မင္းကိုခ်စ္ေနတယ္ဆိုတာ ဖြင့္ေျပာဖို႕ႏွစ္ေတြအမ်ားၾကီးၾကာခဲ့တာပါ၊ ေန႕ရက္တိုင္း ငါ တျဖည္းျဖည္း ပိုခ်စ္လာျပီ…အခု မထိန္း´

ကၽြန္ေတာ့္စကားလံုးဟာ သူ႕အနမ္းမ်ားေၾကာင့္ ေရွ႕ဆက္ခြင့္မရေတာ့ပါဘူး။ သူ႕ရဲ႕ႏုညံ့တဲ့ႏႈတ္ခမ္းသားေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ေသြးေၾကာ မွ်င္ေတြကတစ္ဆင့္ တစ္ကိုယ္လံုးကို အားအင္ျဖည့္ေပးလိုက္သလိုပါပဲ ေႏြးကနဲရင္ခုန္မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြၾကားထဲက ေနတိုး၀င္လာတဲ့ ပူေႏြးေနတဲ့သူ႕လွ်ာေလးေၾကာင့္ လွ်ပ္စီးေတြ တဖ်ပ္ဖ်ပ္လက္ေနသလို ေပ်ာ္ရႊင္မိရဲ႕။ ကိုယ့္ရဲ႕ကိုယ္အဂၤါအစိတ္အပိုင္း မဟုတ္တဲ့ တပါးသူရဲ႕ျပင္ပပစၥည္းထိုးသြင္းလာတာကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာကို လက္ခံမိပါတယ္။ အိုး….သူ အနမ္းကၽြမ္းက်င္ပံုမ်ား ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြ ဘယ္လိုျဖစ္မွန္းမသိဘူး။ သူ႕မ်က္၀န္းေတြကို စိုက္ၾကည့္မိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္စပါးၾကီးေျမြအညွိဳ႕ခံရသူလို ျငိမ္သက္ျပီး မြတ္သိပ္ေသာ တပ္မက္ေသာ ေပြ႕ဖက္မႈမ်ား အနမ္းခပ္ၾကမ္းၾကမ္းမ်ားကို တစ္ခ်ိန္တည္းရရွိလိုက္ပါတယ္။ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္တယ္ ေရွာ့ခ္ လည္းရမိပါတယ္….ခံစားခ်က္ကဘယ္လိုေျပာရမွန္းမသိဘူးဗ်ာ။ ေနမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးကိုကိုင္လိုက္ကာ အနမ္းစစ္ပြဲကိုရပ္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုခုေျပာဖို႕ ပါးစပ္ဟလိုက္ေတာ့ သူက ခပ္လံုးလံုးသူ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကိုကို အသာထည့္ေရာ…..တိတ္တဆိတ္ ႏုႏု ညံ့ညံ့ စကားလံုးေတြ သူ႕ပါးစပ္ကေနထြက္လာပါရဲ႕။

‘ငါသိတာေပါ့ မင္းခ်စ္ေနတာကို….အဲဒါက သိဖို႕အရမ္းလြယ္ကူလြန္းပါတယ္။မင္းကိုမင္းေတြးေနတာ မင္းလုပ္ခ်င္ေနတာေတြကို ငါသိသိ ေနတာကို သတိထားမိမွာပါ။ ငါ့စိတ္ထဲက အခ်စ္စိတ္ေတြ ျပီးေတာ့ မင္းအေပၚထားတဲ့ သေဘာထားေတြကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းမေျပာႏိုင္ ေသးတာကို ျပန္ေတာင္းပန္ရမယ္ထင္တယ္။ ငါလည္း မင္းကိုခ်စ္ေနမိတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီ။ ဒါေပမဲ့ ငါ့အတြက္က်ေတာ့ မိဘေတြက ဘာေတြေျပာၾကမလဲ….ေက်ာင္းကေဘာလံုးအသင္းမွာ ဦးေဆာင္သူလုပ္ေနရတဲ့ငါ့အေနအထား…..ျပီးေတာ့ တျခားဖိအားေတြက အမ်ား သားဆိုေတာ့ ငါဘာလုပ္ရမလဲ မသိခဲ့ဘူး။ အရာအားလံုး…အားလံုးဟာ အခ်စ္ထက္ အေရးပိုမၾကီးမွန္းငါသိတာ သိပ္မၾကာေသးပါဘူး။ အဲဒါ့ေၾကာင့္ ငါ…ငါ ဇီဇ၀ါနဲ႕ လမ္းခြဲျဖစ္ခဲ့တာ။ I’m sorry’ သူ႕ဦးေခါင္းကို ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲတိုးေ၀ွ႕လိုက္ရင္းေျပာတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာေျပာရမွန္းမသိေအာင္ ေလဟာနယ္ထဲလြင့္ေမ်ာ့ခဲ့ရပါတယ္။ `ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ….မင္းဖြင့္ေျပာေတာ့မွာ ငါလည္းမင္းကို ခ်စ္ေနေၾကာင္း ျပန္ေျပာမိတာေလးကို…မင္းလည္း ဒီလိုမ်ိဳး ရင္ဆိုင္ရခက္ခဲတဲ့အခ်ိန္ေတြရွိခဲ့ရခဲ့မွာပဲေနာ္´

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ေမးႏွစ္ခြေလးကို လက္ဖ်ားေလးေတြနဲ႕အသာေမာ့ေစလိုက္ရင္း ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို အနမ္းတစ္ပြင့္ေျခြလိုက္ပါတယ္။ `ငါ မင္းကို ခ်စ္တဲ့စိတ္က အရူးအမူးပါပဲကြာ´လို႕တစ္ခြန္းပဲ ေနမ်ိဳးကိုေျပာလိုက္ႏိုင္ပါေရာ။ သူ႕မ်က္ႏွာေလးဟာ ၀မ္းသာ၀မ္းေျမာက္စိတ္နဲ႕ အတူ ၀င္းပလာကာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုမြတ္သိပ္စြာျပန္နမ္းတာမ်ား အိပ္ယာေပၚကိုေတာင္လဲက်မိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္ေလးကို သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားေတြနဲ႕ပြတ္သပ္ျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္နားရြက္နားကိုအသာတိုးကပ္ရင္း လႈိင္းထေနတဲ့အသံနဲ႕ `ငါတို႕….ခ်စ္…ခ်စ္ပြဲ၀င္ ၾကရေအာင္ ညီညီ´တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္စြဲမက္ခဲ့ၾကတဲ့အခ်ိန္က ၾကာၾကာလွျပီ…ဟင့္အင္…..ကၽြန္ေတာ္ မျငင္းဆန္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ခ်စ္ပြဲဆင္ႏႊဲခြင့္ျပဳပါ။ သူ႕အသံေလးကေလ Romantic ျဖစ္လြန္းသလို စြဲမက္ဖြယ္ေကာင္းလွတာမ်ား ကၽြန္ေတာ့္ ေသြးသားေတြကို ဆူပြက္လာေအာင္ ျမဴဆြယ္ေနသလိုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႕ကို ခပ္တိုးတိုးေလးပဲ ျပန္ေျပာလိုက္ပါရဲ႕ `မင္းဘာလုပ္ ခ်င္တာလဲ….ၾကိဳက္တာသာလုပ္ပါကြာ ငါသေဘာတူတယ္´လို႕။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို တင္းၾကပ္စြာေပြ႕ဖက္ျပီးေနာက္ သူ႕မ်က္ႏွာကို ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာဆီဖိကပ္ပါေတာ့တယ္ အသက္ရွဴေငြ႕ေႏြးေႏြးေလးေတြ တို႕ထိတာကိုသတိျပဳမိတဲ့အထိေပါ့။ သူ႕ကိုယ္ေပၚကအ၀တ္ ေတြကို အကုန္ခၽြတ္လိုက္တယ္….ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ေပၚကအ၀တ္ေတြကို သူအသာအယာခၽြတ္ေပးတယ္။ ႏွစ္ဦးသား ကိုယ္ခႏၶာ၀ယ္ အ၀တ္ကင္းမဲ့ကုန္ခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕အေရျပားနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္အေရျပားကိုဖိကပ္ျပန္ပါရဲ႕။

`မင္းက ေတာ္ေတာ္ၾကည့္ေကာင္းတာပဲ …အဲဒါကိုသိရဲ႕လား´ ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္ရဲရဲနီသြားတယ္။ `အာ…မင္းနဲ႕ငါမယွဥ္ႏိုင္ပါဘူးကြာ´လို႕ ပဲျပန္ေျပာႏိုင္သား။ ဟုတ္တယ္ေလ သူကမွ တကယ့္ကို အံ့အားသင့္ဖို႕ေကာင္းေအာင္လွပတဲ့ ကိုယ္ခႏၶာမ်ိဳးကိုပိုင္ဆိုင္ထားတာ။ ေခါင္းက ေနေျခဖ်ားထိ သူ႕ေနရာနဲ႕သူ ၾကြက္သားေတြကျပတ္သားလွပေနတာ ေရႊညိဳေရာင္အတိုင္းပဲ။ သူ႕ငပဲက ထိပ္အေရျပားျဖတ္ထားျပီး ဆီးစပ္က အေမႊးေလးေတြက ေကာက္ေကြးလို႕…၈လက္မေလာက္ေတာ့ရွိမလားဘဲ။ အာ…သူ႕ငပဲကို ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္ေနတာ သူမိသြားတယ္ဗ်။

`မင္းၾကည့္ေနတဲ့ဟာကို ၾကိဳက္လား´ ကၽြန္ေတာ္ သူနဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေနရာကေန ႏႈတ္ခမ္းသားေလးေတြကို ျပန္နမ္းလိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ လည္တိုင္ေလးေတြ….ေနာက္တေျဖးေျဖးနဲ႕ သူ႕ဆီးခံုရွိရာဆီကိုေရႊ႕သြားလိုက္ကာ သီးေမႊးငွက္ေပ်ာသီးခပ္ထြားထြားတစ္လံုးလို ေျဖာင့္တန္းျပီး လံုးတုတ္ေနတဲ့ ငပဲရဲ႕သဏၭာန္ ေသခ်ာၾကည့္ရင္း ၾကိဳက္ေၾကာင္းအသံမဲ့အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။ ရင္ခုန္သံေတြအရမ္းျမန္ ျပီးေတာ့ သူ႕ငပဲကိုလက္နဲ႕လွမ္းကိုင္တဲ့အခိုက္အတန္႕ေလးကိုက တကယ့္ ရိုလာကိုစတာပါပဲ။ အသာအယာေလးကိုင္ကာ ပန္းေသြးေရာင္ရဲေနတဲ့ ငပဲေခါင္းေလးကို လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ထိၾကည့္လိုက္တယ္။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ထပ္တို႕ၾကည့္လိုက္ျပီး ေနာက္ ကြမ္းသီးေခါင္းေလးကို ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းလႊာေတြနဲ႕ညွပ္ဆြဲကာ အာခံတြင္းထဲ ရႈိက္သြင္းလိုက္တာေပါ့ေနာ္။ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ခပ္တိုးတိုးကေန ညည္းညဴသံက တျဖည္းျဖည္းက်ယ္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ျပဳမူခ်က္ကို သူၾကိဳက္ႏွစ္သက္ေၾကာင္း သေဘာက်သြားရ ပါတယ္။ သူ႕ငပဲေခါင္းေလးရဲ႕ေအာက္ ေမးသိုင္းၾကိဳးေလးကို လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႕ တို႕ထိတို႕ထိလည္းလုပ္တယ္…..ျပီးေတာ့ ကြမ္းသီးေခါင္း တစ္ခုလံုးကိုလည္း တျပြတ္ျပြတ္စုပ္တယ္….ေနာက္ျပီး….ငပဲတစ္ခုလံုးကို ကၽြန္ေတာ့္လည္မ်ိဳထဲထိေရာက္မတတ္ မ်ိဳခ်လိုက္တာ သီးေတာင္ သီးေတာ့မလိုျဖစ္ရပါေသးရဲ႕။ ခဏေတာ့ အသက္ျပန္ရွဴရရင္း ေနာက္တစ္ၾကိမ္ အထုတ္အသြင္းထပ္ထပ္ၾကိဳးစားပါတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ rhythm မိမိနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ကစားတတ္လာတာေပါ့ေလ။ ေနမ်ိဳး ႏႈတ္ဖ်ားက ငွက္ဖ်ား ငန္းဖမ္းသလို တကၽြတ္ကၽြတ္ ညည္းညဴရင္း သူ႕လက္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးေတြ ေနာက္ေက်ာျပင္ေတြကို အသာအယာအျပန္အလွန္ပြတ္သပ္ေပးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၾကက္သည္း တျဖန္းျဖန္းထကာ ေက်နပ္မိပါတယ္ ခင္ဗ်။ လည္မ်ိဳထဲကေန ပါးစပ္ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားထိဆြဲထုတ္လိုက္ လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႕ ငပဲကို ရဏ္ပတ္စုပ္မ်ိဳကာ လည္မ်ိဳထဲတိုင္ သြင္းလိုက္နဲ႕ကစားေပးလိုက္တာ သူ႕ငပဲထိပ္၀ေလးကေန ငံက်ိက်ိ အရည္ၾကည္ေလးေတြစို႕လာ ေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေလာက္ေလးနဲ႕ေတာ့ မရပ္လိုက္ႏိုင္ဘူး ရွက္လန္႕တာေတြ ေဘးခ်ိတ္လိုက္ျပီ။ သူ႕တင္ပါးအစံုကို ကၽြန္ေတာ့္လက္ႏွစ္ ဖက္နဲ႕ထိန္းကိုင္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္နဲ႕ သူ႕ဆီးစပ္ကပ္ ကပ္သြားတဲ့အထိဆြဲဆြဲယူပါတယ္။ ရွည္လ်ားလွတဲ့ သူ႕ငပဲၾကီးဟာ ကၽြန္ေတာ့္ ပါးစပ္ထဲမွာ ျမဳပ္ျမဳပ္သြားတာမ်ား ေရႊဥေတြေရာ ဆီးခံုေမႊးေတြေရာ ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္နဲ႕ဖိကပ္သြားတဲ့အထိပါပဲ။ ေရႊဥေလးေတြကို လက္နဲ႕ အသာအယာပြတ္သပ္ေပးျပန္ေတာ့ သူတြန္႕တြန္႕သြားရကာ ေရႊပန္းနဲ႕ ေရႊဥအဆံုၾကားကြက္လပ္ေလးကို လွ်ာနဲ႕အျပားလိုက္ကပ္လ်က္ ေပးျပန္ေတာ့ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ညည္းသံကပိုမိုက်ယ္ေလာင္လာပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္ လုပ္လိုက္တာ သူ႕ငပဲ ဆတ္ကနဲ ဆတ္ကနဲ တြန္႕လာတဲ့အထိေပါ့။

 

`Oh, God…….ညီညီ…ညီညီ…ငါ ျပီးျပီးေတာ့မွာ…အာ…အ´ ေနမ်ိဳးႏႈတ္ဖ်ားက တတြတ္တြတ္ေျပာကာ ကၽြန္ေတာ့္ဦးေခါင္းကိုထိန္းကိုင္ ရင္အသာအယာခၽြတ္ဖို႕ၾကိဳးစားေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္က သူ႕ငပဲကိုပါးစပ္ထဲ၀ယ္ဆက္လက္ျပီး ကလိေနလိုက္ပါတယ္။ ခေဏေနေတာ့ ေျချဖားေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္ သူ႕တင္ပါးေတြ ေကာ့ေကာ့တက္သြားရင္း ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲ ထိုးသြင္းထားတဲ့ သူ႕ငပဲထိပ္၀ေလးကေန ကၽြန္ေတာ့္လည္မ်ိဳထဲတိုင္ သုက္ရည္ေတြကို ပန္းထည့္ေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ငံုမထားဘူး ေထြးမထုတ္ျဖစ္ဘူး….တဂြတ္ဂြတ္နဲ႕မ်ိဳခ်ပစ္လိုက္ တယ္။ ထိပ္၀ေလးမွာ စို႕က်န္ရစ္တဲ့ သုက္ရည္ေလးေတြကို လွ်ာဖ်ားနဲ႕ ကလိကာယူ…ျပီးေတာ့ လိင္တံတေလ်ာက္စီးက်ေသာ သုက္ရည္ အၾကြင္းအက်န္မ်ားကို လ်ာအျပားလိုက္ကပ္ကာ သိမ္းယူတာေပါ့။ မေပ်ာ့မမာ သူ႕ေရႊပန္းကို အသာဆြဲကိုင္မကာ ေရႊဥေတြကို အသာ အယာ တစ္လံုးျခင္း ငံုစုပ္လိုက္ေသးတယ္ေနာ္။

 

`ကဲ….ငါ ဘယ္လို Feels ခံစားရတယ္ဆိုတာ မင္းကိုျပန္ျပမယ္´ ေနမ်ိဳးက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမႊ႕ယာေပၚပက္လက္ျပန္လွဲေစကာ အဲ့ဒီ စကားကိုေျပာတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အလိုက္သင့္ သူ႕ညႊန္ၾကားမႈအတိုင္း စီးေမ်ာလိုက္ပါတယ္။ ပထမေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို အသာအယာကိုင္ကာ ဆြတယ္ အထက္ေအာက္ကစားတယ္ေလ။ ခပ္မတ္မတ္ေလးျဖစ္လာေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲေခါင္းေလးကို တကယ့္ ဖြဖြေလးစုပ္ေရာ။ အာ…..ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုမွ မထိန္းႏိုင္ဘူး သူ႕ဟန္ကတစ္မ်ိဳး တကယ့္ကို ႏုႏုညံ့ညံ့နဲ႕ ရြရြေျဖးေျဖးေလးကစားတာ။ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲေခါင္းေလးကို အခ်ိန္ၾကာ စုပ္ျပီးေနာက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေရႊဥေတြကို တကယ့္ျငင္ျငင္သာသာ အနမ္းေပးပါတယ္။ `အိုး…..God…..အဲ့ဒီ….အာ..အ အဲ့ဒီ ဖီးလ္က အရမ္းမိုက္တာပဲ´ လို႕ကၽြန္ေတာ့္မွာ မိန္းေမာမႈနဲ႕အတူ ခပ္ညည္းညည္းအသံထြက္ ရပါေရာ။  ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို သူကိုင္ရတာ အားရလို႕လား ၾကိဳက္လို႕လားမသိ လက္ဘယ္ညာေျပာင္းကိုင္လိုက္ ဟိုသည္ပြတ္သပ္ကစား လိုက္နဲ႕လုပ္ေနတာ သုက္ရည္ေတြ ပြက္ကနဲ ပြက္ကနဲ ထြက္က်ခ်င္ေနျပီဗ်ာ။

 

`အခု မင္းကို ေခ်ာက္ကမ္းပါးစြန္းေရာက္ေအာင္ ပို႕ေပးမယ္´ သူ ေက်နပ္မိန္႕မူးစြာေျပာပါတယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို သူ႕ပါးစပ္ထဲ သြင္းႏိုင္သမွ် အဆံုးထိဖိသြင္းတာမ်ား သူ႕လည္မ်ိဳနံရံေတြနဲ႕တို႕ထိမိတဲ့အထိပါ။ သူ ေအာ့အံမႈျဖစ္သလို ခံစားမႈမ်ိဳးကို ေကာင္းေကာင္း ထိန္းႏိုင္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို အထုတ္အသြင္း အဖိအေဖာ့နဲ႕ ပါးစပ္ထဲကစားေနတာ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုး လ်ပ္စီးေတြ တဖ်က္ဖ်က္စီးဆင္းသြားသလို ပူေႏြးတဲ့ေသြးေတြ ျဖန္းပက္လိုက္သလို ေက်နပ္တဲ့ခံစားမႈအစြန္အဖ်ားကို ေရာက္သြားရရင္း ကၽြန္ေတာ့္ သုက္ရည္ေတြကို ဘယ္တုန္းကမွ ပန္းမထုတ္ဖူးေလာက္တဲ့ပမာဏနဲက ပစ္လႊတ္လိုက္ပါတယ္။ သူ အားလံုး ဟုတ္တယ္ အားလံုးကို အလဟႆ မျဖစ္ေလာက္ေအာင္ အကုန္မ်ိဳခ်ပစ္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ ညည္းသံ ခပ္တိုးတိုးေလးသာ ထြက္ႏိုင္ပါရဲ႕။

 

`ဘယ္လိုလဲ ငါ့ေကာင္….မင္းလုပ္ေပးတာကိုမွီရဲ႕လား…ေျပာဟ´ ေနမ်ိဳးက ျငိမ္ၾကည့္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို လႈပ္ႏႈိးသလိုေမးတယ္ဗ်။ ျပီးေတာ့ စြဲေဆာင္အားျပင္းတဲ့ အၾကည့္ေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြကို ညွိဳ႕ကာ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားေတြကို အသာအယာ တို႕ထိ နမ္းရႈိက္ပါေတာ့တယ္။ ရႊန္းပေတာက္စိုေနတဲ့ သူ႕မ်က္၀န္းေတြကိုကို ကၽြန္ေတာ္စိုက္ၾကည့္ေနရင္း `ငါ…ငါ မင္း ဟိုထဲကိုထည့္ခ်င္တယ္ ရမလားဟင္? ´ေမးတာကို အသာအယာျပန္လည္ အနမ္းေခၽြလိုက္ကာ `မင္း….မင္းတစ္ေယာက္ထဲကိုပဲ ငါခြင့္ျပဳမွာ…မင္းအတြက္´ လို႕အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။

 

ကၽြန္ေတာ္ မေပ်ာ့မမာအေျခအေနေလးျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕ငပဲကို တံေတြးေတြရႊဲေနေအာင္ -ုပ္ေပးလိုက္ျပီးေနာက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခုတင္ေစာင္းမွာ ပက္လက္အိပ္ေစျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို သူထမ္းလိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ သူ႕ငပဲကို ကြန္ဒံုးတစ္ခု စြပ္လိုက္ျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ကို ေသြးတိုးစမ္းရင္း တျဖည္းျဖည္းဖိသြင္းပါေရာ။ အ…အာ….သူနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ၾကားမွာ တားစီးထား ေသာ စည္းေလးဟာ အခုေတာ့ ပ်က္သြားျပီလို႕ေျပာႏိုင္ပါရဲ႕။ သူ တကယ့္ကို မသိသာေအာင္ျဖည္းျဖည္းေလးဖိသြင္းတာ အဆံုးထိ၀င္ သြားခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ခပ္တိုးတိုးေလး ညည္းညဴမိပါတယ္။ အာ….နာလိုက္တာ…သူ႕ကိုအျပင္ျပန္ထုတ္လိုက္ဖို႕ကၽြန္ေတာ္ေျပာ လိုက္ျပီး သူဆြဲထုတ္မွာကို အသာျငိမ္ျပီးေစာင့္လိုက္တယ္ေလ။ ေနမ်ိဳးတစ္ေယာက္ သူ႕ငပဲကို အဆံုးထိအျပင္ကိုဆြဲမထုတ္ဘဲ ထိပ္ပိုင္း ေလးကို ခ်န္ကာ အထုတ္အသြင္းဖြဖြေလးလုပ္ေနတာ အခ်ိန္ေလးနည္းနည္းၾကာေတာ့ အံ့အားသင့္စဖြယ္ပါပဲ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြတင္း ထားတာေလ်ာ့သြားလို႕လား ဒါမွမဟုတ္ သူက အထာကၽြမ္းေနလို႕လားမသိ ျပန္ျပီးဖိသြင္းတာကို အလ်ားသင့္ အနံသင့္ျပန္ျပီးလက္ခံ လိုက္ႏိုင္ပါျပီ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ တဆံုးကို၀င္သြားေတာ့တာပါ။

 

`ကဲ….ပြဲစဖို႕ တကယ္အသင့္ျဖစ္ျပီလား?’ ေနမ်ိဳးက ကၽြန္ေတာ့္နားရြက္နားကိုကပ္ျပီးေျပာပါတယ္။

`အားလံုး မင္းအတြက္….ျပီးေတာ့ မင္းအတြက္ဆိုရင္ အဆင္ေျပပါတယ္ကြ´ သူ႕မ်က္ႏွာမွာ ႏွစ္လိုသေဘာက်စြာ အျပံဳးတစ္ခုေပၚလာျပီး ေနာက္ သူ႕ငပဲကို ခပ္ဖိဖိအဆံုးထိ တစ္ခ်က္သြင္းလိုက္ကာ အထုတ္အသြင္း မွန္မွန္ေလးစလုပ္ပါေတာ့တယ္။ အာ….နာတာလည္းနာပါ တယ္…ဒါေပမဲ့ နာတာရဲ႕အလြန္ သာယာမိန္႕မူးတဲ့ ဘယ္လိုေျပာရမွန္းမသိတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ တိုးတိုးျပီး ခံစားလာရေရာ။ ဘယ္လို…. ဘယ္လိုေျပာရမွန္းလည္းမသိဘူး…..ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ထဲက တစ္ခုခုကို ဆာေလာင္လာသလိုပဲ…တျဖည္းျဖည္းတိုးတိုးျပီး ဆာေလာင္ လာပါတယ္။ အရသာရွိတဲ့ ဟင္းပြဲေလးတစ္ပြဲကို ဆိုင္က ခင္းက်င္းေပးတာမွာ သူတို႕ေပးတာထက္ပိုျပီးစားခ်င္တဲ့ ဆာေလာင္မႈမ်ိဳးနဲ႕ သေဘာတူမလားမသိပါဘူးဗ်ာ။

`ခပ္ျပင္းျပင္း…အား….ျမန္ျမန္ေလးလုပ္ေပးကြာ…ငါမေနတတ္ေတာ့ဘူး´ ကၽြန္ေတာ္ အသက္ခပ္ျမန္ျမန္ရွဴရႈိက္မႈေတြရဲ႕ၾကားအဲ့ဒီ စကားကို ေျပာလိုက္မိပါတယ္။ သူကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ေျပာတဲ့အတိုင္း တျဖည္းျဖည္းတိုးတိုုးျပီးလုပ္တယ္။ သူ႕ရဲ႕ေဆာင့္သြင္းခ်က္ေတြ ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလံုးခုန္သံေတြ ျမန္သထက္ျမန္လာသလိုပါပဲ။ သူ႕ေရႊဥေတြက ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ေတြကို ရိုက္ခတ္တဲ့အသံကိုေတာင္ ၾကားရတယ္ထင္ပါရဲ႕။ သူ႕ကိုယ္လံုးတစ္ခုလံုး ေခၽြးေစးေတြျပန္စျပဳလာပါျပီ…..သူ႕မ်က္ႏွာေလးဟာလည္း ေသြးေရာင္လႊမ္းစျပဳလာသလို … သူ႕မ်က္လံုးေတြဟာလည္း ေမွးမွိတ္ထားကာ အခုသူခံစားေနရေသာ အထိအေတြ႕ အခုိက္အတန္႕ေလးေတြကို ေက်နပ္သာယာကာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ကိုယ္ကာယႏွီးေႏွာတဲ့ခ်စ္ျခင္းမွာ သေဘာက်ပံုျပဆိုေနတယ္ေပါ့ေနာ္။ သူ႕ပါးျပင္က ေခၽြးနံ႕နဲ႕အတူေရာလာေသာ ကိုယ္သင္းနံ႕ေလးကိုေတာင္ ခံစားရရွိေနသလို မိန္႕မူးမိပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ေဆာင့္သြင္းခ်က္ ခပ္ျပင္းျပင္းတစ္ခ်က္အျပီးမွာေတာ့ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ား က ခပ္အုပ္အုပ္ေအာ္သံေလးတစ္ခ်က္ေပၚလာကာ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲကို ေကာ့ေကာ့ျပီး သူ႕သုက္ရည္ေတြကိုပစ္သြင္းလိုက္ပါေတာ့ တယ္။ သူ႕ရဲ႕ ခ်စ္စဖြယ္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အေသြးအသားေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုး ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားသလိုပဲ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္နဲ႕ခႏၶာကိုယ္က ခံစားလိုက္မိသလိုပါေလ။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း စိတ္ထဲမွာ ရုတ္တရက္ဆိုသလို အျမင့္ဆံုးဆိုသည့္ခံစားမႈမ်ိဳး သူနဲ႕မေရွးမေႏွာင္းရလိုက္ ကာ အိပ္ယာေပၚ၀ုန္းကနဲလဲက်ပါေရာ။ ေက်နပ္သည္ဆိုေသာ ခံစားမႈအဟုန္ဟာ ႏွစ္ဦးသားအေပၚလႊမ္းျခံဳေနတာမ်ား စကားမေျပာႏိုင္ အတန္ၾကာျငိမ္သက္ေနမိၾကတဲ့အထိဆိုပါေတာ့။ ေနမ်ိဳး သူ႕ငပဲကိုအသာဆြဲခၽြတ္ ကြန္ဒံုးကို အိပ္ယာေဘးက တစ္ရွဴးေဘာက္စ္က တစ္ရွဴးအနည္းငယ္ကိုလွမ္းယူကာ ေထြးပတ္လိုက္ရင္း အမႈိက္ျခင္းေလးထဲခ် ကၽြႏ္ေတာ့္နံေဘးကို အသာအယာလွဲအိပ္လိုက္ပါတယ္။

`မင္း…မင္းၾကိဳက္တယ္မဟုတ္လား?’ ရႊဲေနတဲ့အိပ္ယာခင္းေပၚအသာလွဲရင္း ေနမ်ိဳးကေမးေသးတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း `မင္းဘယ္လိုထင္လို႕လဲ?’ သူ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ကို ရယ္ေမာလိုက္ျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို နမ္းရိႈက္ပါေတာ့တယ္။ သူ႕လွ်ာဖ်ားမ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ့္အာခံတြင္းအႏွံ႕ေရာက္ရွိျပီး ကၽြန္ေတာ့္တို႕ႏႈတ္ခမ္းျခင္းထိခတ္သံဟာ အသံေတာင္ထြက္သလားပါပဲ။ ခဏေနေတာ့ သူ႕လွ်ာကိုအသာဆြဲထုတ္လိုက္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းမ်ားကိုစိုက္ၾကည့္ကာ ``မင္းကို ငါအရမ္းခ်စ္တယ္ ညီညီ´တဲ့။ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ထဲအသည္းထဲ၀ယ္ တဆတ္ဆတ္ခါသြားရရင္း သူ႕ကို အငမ္းမရျပန္နမ္းရိႈက္မိပါတယ္။ `ငါ..ငါလည္း မင္းကိုအရမ္းခ်စ္ တာပဲ ေနမ်ိဳး….ရာ´

ႏွစ္ဦးသားရဲ႕ပူျပင္းေနေသာခႏၶာကိုယ္ေတြကို ေရပန္းေအာက္မွာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာထားရင္း သန္႕စင္လိုက္ၾကပါတယ္။ ေနမ်ိဳးႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ သန္႕စင္ေစတယ္….ေျခာက္ေသြ႕ေမႊးပ်ံ႕ေစပါတယ္ေလ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ အႏွံ႕ တဘက္နဲ႕သုပ္ေပးေနရင္းမွာ နံရိုးနားက ေသြးေျခဥတာေလးကိုအျမင္မွာေတာ့ ရပ္တန္႕သြားပါတယ္။ သူ႕မ်က္၀န္းမွာစိုးရိမ္ ေသာအၾကည့္ေတြနဲ႕အတူ `ဒါ ဒါ မင္းကိုဘယ္သူလုပ္ထားတာလဲကြ´ေမးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕လက္ေလးကိုအသာဖယ္လိုက္ရင္း `ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးကြာ….ငါေခ်ာ္လဲထားလို႕ထိထားတာ´လို႕လိမ္လိုက္ပါရဲ႕။ အခုလို ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးေနခ်ိန္မွာ အဲ့ဒီအေၾကာင္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္မလိုခ်င္ဘူး။ `ငါ…ငါ ေခ်ာ္လဲထားတာ….´ 

`အမ္…ေခ်ာ္လဲထားတာကလဲ လက္သီးပံုလိုလိုထင္းေနတယ္ ကို႕ကိုအမွန္ေျပာစမ္းပါ Baby ရာ´

Baby လို႕ေခၚလိုက္သံေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကို အရည္ေပ်ာ္သြားေစပါတယ္။ ေနမ်ိဳး သူ႕လက္ေမာင္းအစံုနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ခါးကိုရစ္သိုင္းေပြ႕ ဖက္လိုက္ရင္း `ကိုယ္ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ ေဘဘီ့ကိုနာက်င္ေအာင္ လုပ္ဖို႕ခြင့္မျပဳေတာ့ဘူးေနာ္၊ ဘယ္သူလုပ္တယ္ဆို တာေလးကို ေျပာရံုေလးပဲေျပာျပကြာ´ ကၽြန္ေတာ့္နားရြက္နားကို တကယ္တိုးတိုးေလးကပ္ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြက မ်က္ရည္ေတြ တလွိမ့္ခ်င္းစဆင္းရပါျပီ ဘယ္လိုမွ ထိန္းမရႏိုင္ခဲ့ဘူးေလ…´ေဖ…အေဖက ထိုးထားတာ….အိုေက? သူက တစ္ခ်ိန္လံုး လိုလို အရက္ေသာက္ေနတတ္တာေလ၊ သူ႕စိတ္ထဲမွာ အလိုမက်ရင္ အေၾကာင္းျပခ်က္သိပ္မရွိဘဲ လက္သီးနဲ႕ထိုးတာ၊ အဲဒါပဲ….ၾကားရ တာ ဘယ္လိုေနလဲဟင္?’ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းမ်ားက မ်ည္ရည္ေခ်ာင္းစီးပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ ေဒါသတၾကီးနဲ႕ ေရခ်ိဳးခန္းနံရံကိုလက္သီးနဲ႕ ထိုးျပီး ေဒါသေပါက္ကြဲဖို႕ဟန္ျပင္ေတာ့ ေနမ်ိဳးကလွမ္းဆြဲလိုက္ကာ သူ႕ရင္ခြင္ထဲကို ဆြဲဖက္လိုက္ပါတယ္။ `ငါ အဲ့တာကို သိပ္မုန္းတာပဲ´

ေနမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ႕ရင္ခြင္ထဲဆြဲဖက္ထားခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ရင္ခြင္ထဲေခါင္းတိုးေ၀ွ႕ကာ အရွက္မသိငိုမိပါေတာ့တယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဖက္တြယ္ထားရင္ ေက်ာျပင္ကိုပြတ္သပ္ကာ အဆင္ေျပသြားမွာပါ အဆင္ေျပသြားမွာပါကြာလို႕ေျပာပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္နဲ႕ ခႏၶာပင္ပန္းေနရတာ အနားရခ်င္ျပီ။ သူ႕ရင္ခြင္ဟာ ကၽြန္ေတာ္နားခိုရာျဖစ္ပါရေစ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို တဘက္ႏွင့္ေထြးပတ္လိုက္ ကာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေပြ႕ခ်ီျပီး အိပ္ခန္းထဲေခၚေဆာင္ပါတယ္။ အိပ္ယာေပၚကိုလည္း သူအသာခ်ေရာ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ေမာက်သြားေရာ။

ကၽြန္ေတာ္ ရုတ္တရက္ ႏိုးလာေတာ့ ခုတင္ေဘးက နာရီကိုၾကည့္လိုက္တာ ည ၉နာရီ ၃၇မိနစ္ျဖစ္ေနျပီ။ ေကာင္းကင္က ေအးျမေနတဲ့ လေရာင္ကလည္း မွန္ျပတင္းကတစ္ဆင့္ အခန္းထဲကိုက်ေရာက္ေနပါတယ္။ အိပ္ယာေပၚကထလိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ရွင္းေန တယ္လို႕ ခံစားမိမွ ကိုယ့္ဖာသာအ၀တ္မကပ္မွန္းသတိရမိပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္အ၀တ္အစားေတြကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခုတင္ေျခရင္းက အ၀တ္တန္းမွာ ခ်ိတ္ေတြနဲ႕ခ်ိတ္ထားတာျမင္တာေၾကာင့္ ၀တ္ဆင္လိုက္ပါတယ္။ အခန္းတံခါးကို အသာဆြဲဖြင့္လိုက္ေတာ့ ေလွကားစီက အစားအစာအနံ႕ေတြကိုရေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ မရြ႕ံမရဲေလွကားကေန တစ္ထစ္ျခင္းဆင္းလိုက္ေတာ့ ၾကားလာရတာက ဒယ္အိုးဆီက တဖ်စ္ဖ်စ္ျမည္သံ….ေၾကာ္ေလွာ္သံေတြဟာ ပိုပိုက်ယ္လာတယ္။ ေလွကားေအာက္ဆံ့ုးထစ္အေရာက္ျမင္လိုက္ရတာက ဧည့္ခန္း… ျပီးေတာ့ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာက မီးဖုိခန္း။ ကၽြန္ေတာ္ေလွ်ာက္လွမ္းသြားလိုက္ေတာ့ ေဘာင္းဘီတိုေလးပဲ၀တ္ထားကာ အေပၚက Apron ေလးပတ္ကာ ခ်က္ျပဳတ္ေနေသာ ေနမ်ိဳးကိုျမင္လိုက္ရပါတယ္။ ၾကက္သား…ျပီးေတာ့ အသီးအရြက္ေတြကို ခ်က္ျပဳတ္ေၾကာ္ေလွာ္ ေနသလိုပဲ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမာ့ၾကည့္ကာ ျပံဳးျပလိုက္ရင္း မုန္လာဥနီကို လွီးခၽြတ္ပါတယ္။

`ကဲ…မင္း ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း ႏိုးထလာျပီေပါ့။ မင္း ေကာင္းေကာင္းအနားယူႏိုင္တာကို ကိုယ္၀မ္းသာပါတယ္ကြာ´

သူ႕ကိုယ္ေပၚက Apron ကိုခၽြတ္ကာ ခံုေပၚတင္လိုက္ျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို အနမ္းေပးပါတယ္။

`ကိုယ္ ….မင္းအတြက္ သတင္းေကာင္းေလး ရထားတယ္ …မင္း….ကိုယ့္အခန္းမွာ Weekend တိုင္းေနလို႕ရျပီ´

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို အေမးထုတ္တဲ့အၾကည့္မ်ိဳးနဲ႕ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူလုပ္လက္စအလုပ္ကိုမလုပ္ေသးဘဲ ` အာ…မစိုးရိမ္ပါနဲ႕ကြာ… ကိုအားလံုးစီစဥ္ျပီးပါျပီ။ စကားမစပ္……မင္း တနဂၤေႏြေန႕ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ ပိုျပီးအံ့ၾသရဦးမွာ´တဲ့ေျပာတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုၾကည့္ရံုပဲၾကည့္ေနႏိုင္ပါေတာ့တယ္။ သူ႕ခါးအစံုကို ကၽြန္ေတာ္ေထြးဖက္ျပီးေနာက္ `ကို ဘာပဲေျပာေျပာပါ´ လို႕တုန္႕ ျပန္လိုက္ပါရဲ႕။

x           x           x

ကၽြန္ေတာ္တို႕ အခ်စ္ပြဲကို ရက္သတၱပတ္ရဲ႕အဆံုးသတ္ေန႕ေတြမွာ အၾကိမ္မ်ားစြာျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ ၾကာရွည္လွေသာ အခ်ိန္အေတာ အတြင္းၾကီးမွာ အေပ်ာ္ရႊင္ဆံုးအခ်ိန္ေတြရခဲ့ျပီလို႕ဆိုရမလားပါပဲ။

သူ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ကို ကားတန္းတန္းမတ္မတ္ေမာင္းျပီးလိုက္ပို႕တယ္။ အိမ္ကိုလည္းေရာက္ေရာ ဘယ္လို အံၾသဖို႕ေကာင္းမယ့္ Weekend ျဖစ္မလည္းလို႕ သံသယေတာ့၀င္ခဲ့မိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေနမ်ိဳးကို ႏႈတ္ဆက္ျပီးေနာက္ အိမ္ထဲကို ခပ္ေျဖးေျဖး ေလွ်ာက္၀င္လိုက္ေရာ။ အို….တစ္အိမ္လံုးလည္း သန္႕ရွင္းေတာက္ေျပာင္ေနတယ္။ ျပီးေတာ့ ဧည့္ခန္းထဲက ဆိုဖာေပၚမွာ ျငိမ္ျပီး သတင္းစာဖတ္ေနတယ္။ မျမင္ဖူးတဲ့လူတစ္ေယာက္ကို ျမင္လိုက္ရသလိုပါပဲေလ….သန္႕ျပန္႕ ရွင္းသန္႕ေနတာမ်ား အေမႊးအမွ်င္ေတြကိုရိတ္ပယ္….ေရမိုးခ်ိဳးျပီး ေမႊးၾကိဳင္ေနတာ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုျမင္ေတာ့ ရုတ္တရက္ထလာကာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေထြးဖက္ပါေတာ့တယ္။

`ေဖေဖေတာင္းပန္ပါတယ္သားရယ္´တဲ့။ သူ႕ကိုကၽြန္ေတာ္ေမာ့ၾကည့္မိပါရဲ႕။

`ဘာကိုလဲ ေဖေဖ´ ကၽြန္ေတာ္ ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္မိတာေပါ့။ `ဘာျဖစ္လို႕လဲဗ်ာ´

`ေအာ္…ေဖေဖသားကို ေတာင္းပန္စကားေျပာခဲ့တာပါကြာ။ သားေမေမေသဆံုးမႈေၾကာင့္ ခံစားေနရတဲ့ ေဒါသေတြကို သားေပၚမွာပံုခ်ခဲ့ သလိုျဖစ္ခဲ့တာေတြအတြက္ေလ။ အဲတာေတြဟာ ေဖေဖ့အမွားေတြပါပဲေလ။ သားေမေမ ေဆးရံုကိုေစာပို႕ဖို႕ေကာင္းတာကို အိမ္မွာပဲ ကုေစခဲ့တဲ့အတြက္ သားေမေမေသဆံုးဖို႕ျဖစ္သြားတာ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မုန္းသြားတာေလ။ အဲလိုခံစားမႈေတြကို သားအေပၚပံုခ်မိတယ္´ သူ႕ေခါင္းကို ခပ္ဖြဖြသူ႕လက္မ်ားနဲ႕ ကိုင္လိုက္ရင္းေျပာပါတယ္။

`ေဖေဖ´ `အဲဒါေတြအကုန္လံုးဟာ ေဖေဖ့အမွားမဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ျဖစ္ပ်က္ခ်ိန္တန္တာေတြ တိုက္ဆိုင္သြားလို႕ပါဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို နာက်င္ေအာင္လုပ္တာေတြအတြက္လည္း ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမထားပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ေဖေဖသားကို ေတာင္းပန္စကား ဆိုကတည္းက ေဖေဖ့ေမတၱာကို ကၽြန္ေတာ္ခံစားရပါတယ္။ သားကို ကတိေပးပါလား….အရင္ ….ေဖေဖ ဟိုးအရင္ေမေမရွိတုန္းကလိုပဲ လန္းလန္းဆန္းဆန္းတက္တက္ၾကြၾကြေနမယ္လို႕ေလ´

ေမေမေသတဲ့အခ်ိန္တုန္းကတည္းက မငိုခဲ့တဲ့ေဖေဖဟာ အခု စတင္ငိုေၾကြးပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ အသံမက်ယ္ပါဘူး ခပ္တိုးတိုးရႈိက္သံ ႏွင့္အတူ မ်က္ရည္ေတြ တလွိမ့္ျခင္းက်ဆင္းရံုပါပဲ။ `ေဖေဖ ဘယ္ေတာ့မွ အရက္မေသာက္ေတာ့ဘူး´ ကတိစကားဆိုပါတယ္။ `ျပီးေတာ့ စီးပြားေရးကိုလည္း ဆထက္တိုးပြားေအာင္ ျပန္ၾကိဳးစားလုပ္ကိုင္ေတာ့မယ္ ဟုတ္ျပီလား သား´

ေဖေဖ သူ႕စကားသူတည္ပါတယ္။ ေက်နပ္ဖြယ္အလုပ္အကိုင္တစ္ခုကို သူျပန္လည္တည္ေထာင္တယ္ ၾကိဳးစားပါတယ္။ အိမ္ေလးလည္း ျပန္လည္ စိုေျပစျပဳလာပါျပီေပါ့ေနာ္။ ေနမ်ိဳး ဘယ္လိုလုပ္ေဆာင္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မသိပါဘူး။ သူ ဘယ္ေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ့္ကို မေျပာျပေပမဲ့ အားလံုးအတြက္ သူ႕ကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ႏွစ္ဖက္မိဘေတြ အားလံုးဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ဦးသားရဲ႕ေပါင္းသင္း ဆက္ႏြယ္မႈတစ္ရပ္ကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ပဲ လက္ခံၾကပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပီးေတာ့ ေနမ်ိဳးရဲ႕ ေဘာလံုးအသင္း။ အစကေတာ့ အရမ္းကိုပဲစိုးရိမ္ခဲ့ၾကတာပါပဲ….ဒါေပမဲ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕လက္ခံေပးၾကပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သား ပညာေရး က ေကာလိပ္စတုတၳႏွစ္ေတာင္ေရာက္လာပါရဲ႕ ေနမ်ိဳးက ဥပေဒဘာသာရပ္ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့ျပီး ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေဆးပညာကို ဘ၀အတြက္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။  တရား၀င္ခ်စ္သူ သက္တမ္းငါးႏွစ္ၾကာခဲ့ေပမယ့္လည္း လတ္ဆတ္ ေနဆဲ အခ်စ္ေတြ ခိုင္ျမဲဆဲပါေလ။

ကၽြန္ေတာ္ ဒီလိုအျမဲေပ်ာ္ရႊင္ရတဲ့ ဘ၀ေလးကိုရလိမ့္မယ္လို႕ ဘယ္လိုမွေတြးမထင္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါဟာ….ဒါဟာ အိပ္မက္တစ္ခု မွန္ကန္လာခဲ့ ျခင္း……….။

Alex Aung (17 August 2014)